# Dziennik Urzędowy L 193/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 193 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5122 lipca 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 193

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5122 lipca 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 z dnia 4 lipca 2008 r. uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie (Wersja przekształcona) | 1 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 z dnia 4 lipca 2008 r. uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie (Wersja przekształcona)

(Wersja przekształcona)

1

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2008/597/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2008 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych w zakresie inspektora ochrony danych zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych | 7 |
| | | 2008/598/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 25 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję 2004/706/WE w odniesieniu do listy członków Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego | 12 |
| | | 2008/599/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 4 lipca 2008 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3322)

   (
  1
  ) | 14 |
| | | 2008/600/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2008 r. ustalająca na rok gospodarczy 2008/2009 kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji przyznawanej w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3498) | 16 |
| | | 2008/601/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie przydzielenia Niderlandom dodatkowych dni połowowych w cieśninie Skagerrak, części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa, z tytułu zaprzestania działalności połowowej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3586) | 18 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2008/597/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2008 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych w zakresie inspektora ochrony danych zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

7

2008/598/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 25 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję 2004/706/WE w odniesieniu do listy członków Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego

12

2008/599/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 4 lipca 2008 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3322)

   (
  1
  )

Pseudomonas

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3322)

1

14

2008/600/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2008 r. ustalająca na rok gospodarczy 2008/2009 kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji przyznawanej w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3498)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3498)

16

2008/601/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie przydzielenia Niderlandom dodatkowych dni połowowych w cieśninie Skagerrak, części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa, z tytułu zaprzestania działalności połowowej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3586)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3586)

18

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do Umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (Dz.U. L 181 z 19.7.2003) (Polskie wydanie specjalne, rozdział 19, tom 6, s. 161) | 20 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do Umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (Dz.U. L 181 z 19.7.2003) (Polskie wydanie specjalne, rozdział 19, tom 6, s. 161)

20

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 690/2008

z dnia 4 lipca 2008 r.

uznające chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie

(Wersja przekształcona)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy,

uwzględniając wnioski przedłożone przez Irlandię, Hiszpanię, Włochy, Cypr, Litwę, Maltę, Austrię, Portugalię, Słowenię oraz Słowację,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Komisji 2001/32/WE z dnia 8 maja 2001 r. uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie i uchylająca dyrektywę 92/76/EWG (2) została kilkakrotnie znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Komisji 2001/32/WE z dnia 8 maja 2001 r. uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie i uchylająca dyrektywę 92/76/EWG (2) została kilkakrotnie znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywa ta powinna zostać przekształcona.

| (2) | Na mocy dyrektywy 2000/29/WE istnieje możliwość ustanowienia „chronionych stref” narażonych na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin, w związku z czym wspomniane strefy można objąć szczególną ochroną na warunkach zgodnych z rynkiem wewnętrznym. Strefy takie zostały określone w dyrektywie Komisji 2001/32/WE. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy dyrektywy 2000/29/WE istnieje możliwość ustanowienia „chronionych stref” narażonych na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin, w związku z czym wspomniane strefy można objąć szczególną ochroną na warunkach zgodnych z rynkiem wewnętrznym. Strefy takie zostały określone w dyrektywie Komisji 2001/32/WE.

| (3) | Niektóre państwa członkowskie lub niektóre obszary w państwach członkowskich uznaje się za chronione strefy w odniesieniu do niektórych organizmów szkodliwych. W niektórych przypadkach status strefy chronionej przyznano tymczasowo, ponieważ nie przedstawiono wszystkich informacji niezbędnych do wykazania, że w danym państwie członkowskim lub na danym obszarze nie występuje organizm szkodliwy, bądź też nie zakończono zwalczania tego organizmu. W przypadkach gdy państwa członkowskie przedstawiły niezbędne informacje, przedmiotowe strefy należy uznać za stałe strefy chronione. Tymczasowe uznanie za strefę chronioną należy w drodze wyjątku przedłużyć o określony okres, tak aby dać państwom członkowskim niezbędny dodatkowy czas na przedłożenie informacji wykazujących, że organizm nie występuje na danym obszarze lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do jego zwalczenia. W innych przypadkach strefy chronione nie powinny być już za takie uznawane, ponieważ nie są one wolne od organizmów szkodliwych. |
| --- | --- |

(3)

Niektóre państwa członkowskie lub niektóre obszary w państwach członkowskich uznaje się za chronione strefy w odniesieniu do niektórych organizmów szkodliwych. W niektórych przypadkach status strefy chronionej przyznano tymczasowo, ponieważ nie przedstawiono wszystkich informacji niezbędnych do wykazania, że w danym państwie członkowskim lub na danym obszarze nie występuje organizm szkodliwy, bądź też nie zakończono zwalczania tego organizmu. W przypadkach gdy państwa członkowskie przedstawiły niezbędne informacje, przedmiotowe strefy należy uznać za stałe strefy chronione. Tymczasowe uznanie za strefę chronioną należy w drodze wyjątku przedłużyć o określony okres, tak aby dać państwom członkowskim niezbędny dodatkowy czas na przedłożenie informacji wykazujących, że organizm nie występuje na danym obszarze lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do jego zwalczenia. W innych przypadkach strefy chronione nie powinny być już za takie uznawane, ponieważ nie są one wolne od organizmów szkodliwych.

| (4) | Cypr został tymczasowo uznany za chronioną strefę w odniesieniu do Daktulosphaira vitifoliae (Fitch), Ips sexdentatus Börner oraz Leptinotarsa decemlineata Say do dnia 31 marca 2008 r. Z informacji dostarczonych przez Cypr od czasu przyznania tymczasowego statusu strefy chronionej wynika, że organizmy te nie występują na Cyprze. Dlatego też Cypr należy uznać za stałą strefę chronioną w odniesieniu do tych organizmów. |
| --- | --- |

(4)

Cypr został tymczasowo uznany za chronioną strefę w odniesieniu do Daktulosphaira vitifoliae (Fitch), Ips sexdentatus Börner oraz Leptinotarsa decemlineata Say do dnia 31 marca 2008 r. Z informacji dostarczonych przez Cypr od czasu przyznania tymczasowego statusu strefy chronionej wynika, że organizmy te nie występują na Cyprze. Dlatego też Cypr należy uznać za stałą strefę chronioną w odniesieniu do tych organizmów.

| (5) | Niektóre regiony Hiszpanii zostały uznane za chronione strefy w odniesieniu do Thaumetopoea pityocampa (Den. i Schiff.). Z informacji dostarczonych przez Hiszpanię wynika, że organizm ten występuje obecnie w tych regionach. Dlatego też nie należy ich już uznawać za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu. |
| --- | --- |

(5)

Niektóre regiony Hiszpanii zostały uznane za chronione strefy w odniesieniu do Thaumetopoea pityocampa (Den. i Schiff.). Z informacji dostarczonych przez Hiszpanię wynika, że organizm ten występuje obecnie w tych regionach. Dlatego też nie należy ich już uznawać za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu.

| (6) | Niektóre regiony we Włoszech, Austrii, Słowenii i Słowacji, a także cały obszar Irlandii i Litwy, zostały tymczasowo uznane za chronione strefy w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. do dnia 31 marca 2008 r. |
| --- | --- |

(6)

Niektóre regiony we Włoszech, Austrii, Słowenii i Słowacji, a także cały obszar Irlandii i Litwy, zostały tymczasowo uznane za chronione strefy w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. do dnia 31 marca 2008 r.

| (7) | Z informacji dostarczonych przez Irlandię, Litwę i Słowację wynika, że tymczasowe uznanie chronionych stref w tych krajach w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. należy w drodze wyjątku przedłużyć o dwa lata, tak aby dać tym państwom członkowskim niezbędny czas na przedłożenie informacji wykazujących, że organizm nie występuje na danych obszarach lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do jego zwalczenia. |
| --- | --- |

(7)

Z informacji dostarczonych przez Irlandię, Litwę i Słowację wynika, że tymczasowe uznanie chronionych stref w tych krajach w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. należy w drodze wyjątku przedłużyć o dwa lata, tak aby dać tym państwom członkowskim niezbędny czas na przedłożenie informacji wykazujących, że organizm nie występuje na danych obszarach lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do jego zwalczenia.

| (8) | Z informacji dostarczonych przez Włochy i Słowenię wynika, że Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. występuje obecnie w niektórych regionach, które zostały wcześniej uznane tymczasowo za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu do 31 marca 2008 r. Dlatego też nie należy już uznawać tych regionów za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu. |
| --- | --- |

(8)

Z informacji dostarczonych przez Włochy i Słowenię wynika, że Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. występuje obecnie w niektórych regionach, które zostały wcześniej uznane tymczasowo za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu do 31 marca 2008 r. Dlatego też nie należy już uznawać tych regionów za chronione strefy w odniesieniu do tego organizmu.

| (9) | Z informacji dostarczonych przez Austrię wynika, że z powodu niekorzystnych warunków panujących w 2007 r., w niektórych częściach jej terytorium, uznanych tymczasowo za strefy chronione w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al., pojawiło się kilka ognisk tego szkodliwego organizmu. Z tego powodu tymczasowe uznanie niektórych regionów za strefy chronione w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. powinno zostać przedłużone o rok, tak aby dać Austrii czas niezbędny na zweryfikowanie, czy działania mające na celu zwalczanie tego organizmu podjęte w 2007 r. są skuteczne oraz na przedłożenie informacji wykazujących, że Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. nie występuje lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do zwalczenia tego organizmu w 2008 r. |
| --- | --- |

(9)

Z informacji dostarczonych przez Austrię wynika, że z powodu niekorzystnych warunków panujących w 2007 r., w niektórych częściach jej terytorium, uznanych tymczasowo za strefy chronione w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al., pojawiło się kilka ognisk tego szkodliwego organizmu. Z tego powodu tymczasowe uznanie niektórych regionów za strefy chronione w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. powinno zostać przedłużone o rok, tak aby dać Austrii czas niezbędny na zweryfikowanie, czy działania mające na celu zwalczanie tego organizmu podjęte w 2007 r. są skuteczne oraz na przedłożenie informacji wykazujących, że Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. nie występuje lub, jeśli jest to konieczne, na zakończenie działań zmierzających do zwalczenia tego organizmu w 2008 r.

| (10) | Malta została tymczasowo uznana za chronioną strefę w odniesieniu do wirusa citrus tristeza (izolat europejskich) do dnia 31 marca 2008 r. Z informacji dostarczonych przez Maltę wynika, że działania zmierzające do zwalczenia tego organizmu zakończyły się sukcesem. Dlatego też Maltę należy uznać za stałą strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu. |
| --- | --- |

(10)

Malta została tymczasowo uznana za chronioną strefę w odniesieniu do wirusa citrus tristeza (izolat europejskich) do dnia 31 marca 2008 r. Z informacji dostarczonych przez Maltę wynika, że działania zmierzające do zwalczenia tego organizmu zakończyły się sukcesem. Dlatego też Maltę należy uznać za stałą strefę chronioną w odniesieniu do tego organizmu.

| (11) | Terytorium Portugalii zostało uznane za chronioną strefę w odniesieniu do wirusa citrus tristeza (izolat europejskich). Z informacji dostarczonych przez Portugalię wynika, że organizm ten występuje obecnie w części jej terytorium. Dlatego też tej części terytorium portugalskiego nie należy już uznawać za chronioną strefę w odniesieniu do tego organizmu. |
| --- | --- |

(11)

Terytorium Portugalii zostało uznane za chronioną strefę w odniesieniu do wirusa citrus tristeza (izolat europejskich). Z informacji dostarczonych przez Portugalię wynika, że organizm ten występuje obecnie w części jej terytorium. Dlatego też tej części terytorium portugalskiego nie należy już uznawać za chronioną strefę w odniesieniu do tego organizmu.

| (12) | Dlatego należy zmienić wyznaczone chronione strefy. |
| --- | --- |

(12)

Dlatego należy zmienić wyznaczone chronione strefy.

| (13) | W przeszłości strefy chronione były uznawane i zmieniane dyrektywą. Aby zapewnić terminowe i równoczesne stosowanie przepisów przez państwa członkowskie, chronione strefy powinny być uznawane poprzez rozporządzenie. |
| --- | --- |

(13)

W przeszłości strefy chronione były uznawane i zmieniane dyrektywą. Aby zapewnić terminowe i równoczesne stosowanie przepisów przez państwa członkowskie, chronione strefy powinny być uznawane poprzez rozporządzenie.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin. |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin.

| (15) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B, |
| --- | --- |

(15)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wymienione w załączniku I strefy znajdujące się we Wspólnocie uznaje się za chronione strefy w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. h) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do organizmów szkodliwych, wymienionych przy nazwach tych stref w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Dyrektywa 2001/32/WE, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku II część A, traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania dyrektyw określonych w załączniku II część B.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 lipca 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/64/WE (Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 31).

1

(2)  Dz.U. L 127 z 9.5.2001, s. 38. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/40/WE (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, s. 49).

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Strefy we wspólnocie uznane za „strefy chronione” oraz wykaz organizmów szkodliwych odnoszących się do nazw tych stref

| Organizmy szkodliwe | Chronione strefy: terytorium |
| --- | --- |
| a)   Owady, roztocza i nicienie we wszystkich stadiach rozwoju |
| 1. | Anthonomus grandis (Boh.) |

Organizmy szkodliwe

Chronione strefy: terytorium

Owady, roztocza i nicienie we wszystkich stadiach rozwoju

1.

Anthonomus grandis (Boh.)

Grecja, Hiszpania (Andaluzja, Katalonia, Estremadura, Murcja, Walencja)

| 2. | Bemisia tabaci Genn. (populacje europejskie) |
| --- | --- |

2.

Bemisia tabaci Genn. (populacje europejskie)

Irlandia, Portugalia (Azory, Beira Interior, Beira Litoral, Entre Douro e Minho, Madera, Ribatejo e Oeste (gminy Alcobaça, Alenquer, Bombarral, Cadaval, Caldas da Rainha, Lourinhã, Nazaré, Obidos, Peniche oraz Torres Vedras) i Trás-os-Montes), Finlandia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

| 3. | Cephalcia lariciphila (Klug) |
| --- | --- |

3.

Cephalcia lariciphila (Klug)

Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, wyspy Man i Jersey)

| 3.1. | Daktulosphaira vitifoliae (Fitch) |
| --- | --- |

3.1.

Daktulosphaira vitifoliae (Fitch)

Cypr

| 4. | Dendroctonus micans Kugelan |
| --- | --- |

4.

Dendroctonus micans Kugelan

Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, Wyspy Man i Jersey)

| 5. | Gilpinia hercyniae (Hartig) |
| --- | --- |

5.

Gilpinia hercyniae (Hartig)

Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, Wyspy Man i Jersey)

| 6. | Globodera pallida (Stone) Behrens |
| --- | --- |

6.

Globodera pallida (Stone) Behrens

Łotwa, Słowenia, Słowacja, Finlandia

| 7. | Gonipterus scutellatus Gyll |
| --- | --- |

7.

Gonipterus scutellatus Gyll

Grecja, Portugalia (Azory)

| 8. | Ips amitinus Eichhof |
| --- | --- |

8.

Ips amitinus Eichhof

Irlandia, Grecja, Francja (Korsyka), Zjednoczone Królestwo

| 9. | Ips cembrae Heer |
| --- | --- |

9.

Ips cembrae Heer

Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna i wyspa Man)

| 10. | Ips duplicatus Sahlberg |
| --- | --- |

10.

Ips duplicatus Sahlberg

Irlandia, Grecja, Zjednoczone Królestwo

| 11. | Ips sexdentatus Boerner |
| --- | --- |

11.

Ips sexdentatus Boerner

Irlandia, Cypr, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna oraz Wyspa Man)

| 12. | Ips typographus Herr |
| --- | --- |

12.

Ips typographus Herr

Irlandia, Zjednoczone Królestwo

| 13. | Leptinotarsa decemlineata Say |
| --- | --- |

13.

Leptinotarsa decemlineata Say

Irlandia, Hiszpania (Ibiza i Minorka), Cypr, Malta, Portugalia (Azory i Madera), Finlandia (okręgi Åland, Håme, Kymi, Pirkanmaa, Satakunta, Turku, Uusimaa), Szwecja (hrabstwa Blekinge, Gotland, Halland, Kalmar oraz Skåne), Zjednoczone Królestwo

| 14. | Liriomyza bryoniae (Kaltenbach) |
| --- | --- |

14.

Liriomyza bryoniae (Kaltenbach)

Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

| 15. | Sternochetus mangiferae Fabricius |
| --- | --- |

15.

Sternochetus mangiferae Fabricius

Hiszpania (Grenada i Malaga), Portugalia (Alentejo, Algarve i Madera)

Bakterie

| 1. | Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col. |
| --- | --- |

1.

Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Col.

Grecja, Hiszpania, Portugalia

| 2. | Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. |
| --- | --- |

2.

Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al.

| — | Estonia, Hiszpania, Francja (Korsyka), Włochy (Abruzja, Bazylikata, Kalabria, Kampania, Friuli-Wenecja Julijska, Lacjum, Liguria, Marche, Molise, Piemont, Sardynia, Sycylia, Toskania, Umbria, Valle d’Aosta), Łotwa, Portugalia, Finlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, wyspa Man i Wyspy Normandzkie), |
| --- | --- |

—

Estonia, Hiszpania, Francja (Korsyka), Włochy (Abruzja, Bazylikata, Kalabria, Kampania, Friuli-Wenecja Julijska, Lacjum, Liguria, Marche, Molise, Piemont, Sardynia, Sycylia, Toskania, Umbria, Valle d’Aosta), Łotwa, Portugalia, Finlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna, wyspa Man i Wyspy Normandzkie),

| — | oraz, do dnia 31 marca 2010 r., Irlandia, Włochy (Apulia, Emilia-Romania (prowincje Parma i Piacenza), Lombardia (z wyjątkiem prowincji Mantua), Veneto (z wyjątkiem prowincji Rovigo, gmin Castelbaldo, Barbona, Piacenza d’Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani, Masi w prowincji Padwa i obszaru położonego na południe od autostrady A4 w prowincji Werona)), Litwa, Słowenia (z wyjątkiem regionów Gorenjska, Koroška, Maribor i Notranjska), Słowacja (z wyjątkiem gmin Blahová, Horné Mýto i Okoč (powiat Dunajská Streda), Hronovce i Hronské Kľačany (powiat Levice), Málinec (powiat Poltár), Hrhov (powiat Rožňava), Veľké Ripňany (powiat Topoľčany), Kazimír, Luhyňa, Malý Horeš, Svätuše i Zatín (powiat Trebišov)) |
| --- | --- |

—

oraz, do dnia 31 marca 2010 r., Irlandia, Włochy (Apulia, Emilia-Romania (prowincje Parma i Piacenza), Lombardia (z wyjątkiem prowincji Mantua), Veneto (z wyjątkiem prowincji Rovigo, gmin Castelbaldo, Barbona, Piacenza d’Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani, Masi w prowincji Padwa i obszaru położonego na południe od autostrady A4 w prowincji Werona)), Litwa, Słowenia (z wyjątkiem regionów Gorenjska, Koroška, Maribor i Notranjska), Słowacja (z wyjątkiem gmin Blahová, Horné Mýto i Okoč (powiat Dunajská Streda), Hronovce i Hronské Kľačany (powiat Levice), Málinec (powiat Poltár), Hrhov (powiat Rožňava), Veľké Ripňany (powiat Topoľčany), Kazimír, Luhyňa, Malý Horeš, Svätuše i Zatín (powiat Trebišov))

| — | oraz, do dnia 31 marca 2009 r., Austria (Burgenland, Karyntia, Dolna Austria, Tyrol (okręg administracyjny Lienz), Styria, Wiedeń) |
| --- | --- |

—

oraz, do dnia 31 marca 2009 r., Austria (Burgenland, Karyntia, Dolna Austria, Tyrol (okręg administracyjny Lienz), Styria, Wiedeń)

Grzyby

| 01. | Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr |
| --- | --- |

01.

Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr

Republika Czeska, Irlandia, Grecja (Kreta i Lesbos), Szwecja i Zjednoczone Królestwo (z wyjątkiem wyspy Man)

| 1. | Glomerella gossypii Edgerton |
| --- | --- |

1.

Glomerella gossypii Edgerton

Grecja

| 2. | Gremmeniella abietina Morelet |
| --- | --- |

2.

Gremmeniella abietina Morelet

Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

| 3. | Hypoxylon mammatum (Wahl.) J. Miller |
| --- | --- |

3.

Hypoxylon mammatum (Wahl.) J. Miller

Irlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

Wirusy i organizmy wirusopodobne

| 1. | Beet necrotic yellow vein virus |
| --- | --- |

1.

Beet necrotic yellow vein virus

Irlandia, Francja (Bretania), Portugalia (Azory), Finlandia, Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna)

| 2. | Tomato spotted wilt virus |
| --- | --- |

2.

Tomato spotted wilt virus

Finlandia, Szwecja

| 3. | Citrus tristeza virus (europejskie izolaty) |
| --- | --- |

3.

Citrus tristeza virus (europejskie izolaty)

Grecja, Francja (Korsyka), Malta, Portugalia (z wyjątkiem Madery)

| 4. | Grapevine flavescence dorée MLO |
| --- | --- |

4.

Grapevine flavescence dorée MLO

Republika Czeska (do dnia 31 marca 2009 r.), Francja (Alzacja, Szampania-Ardeny i Lotaryngia) (do dnia 31 marca 2009 r.), Włochy (Bazylikata) (do dnia 31 marca 2009 r.)

---

ZAŁĄCZNIK II

CZĘŚĆ A

Uchylona dyrektywa i wykaz jej kolejnych zmian

(o których mowa w art. 2)

| Dyrektywa Komisji 2001/32/WE
  (Dz.U. L 127 z 9.5.2001, s. 38) | |
| --- | --- |
| Dyrektywa 2002/29/WE
  (Dz.U. L 77 z 20.3.2002, s. 26) | |
| Dyrektywa 2003/21/WE
  (Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 8) | |
| Dyrektywa 2003/46/WE
  (Dz.U. L 138 z 5.6.2003, s. 45) | |
| Akt Przystąpienia z 2003 r.
  (Dz.U. L 236 z 23.9.2003) | Artykuł 20 i załącznik II, s. 443 |
| Dyrektywa 2004/32/WE
  (Dz.U. L 85 z 23.3.2004, s. 24) | |
| Decyzja 2004/522/WE
  (Dz.U. L 228 z 29.6.2004, s. 18) | |
| Dyrektywa 2005/18/WE
  (Dz.U. L 57 z 3.3.2005, s. 25) | |
| Dyrektywa 2006/36/WE
  (Dz.U. L 88 z 25.3.2006, s. 13) | |
| Dyrektywa 2007/40/WE
  (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, s. 49) | |

Dyrektywa Komisji 2001/32/WE

(Dz.U. L 127 z 9.5.2001, s. 38)

Dyrektywa 2002/29/WE

(Dz.U. L 77 z 20.3.2002, s. 26)

Dyrektywa 2003/21/WE

(Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 8)

Dyrektywa 2003/46/WE

(Dz.U. L 138 z 5.6.2003, s. 45)

Akt Przystąpienia z 2003 r.

(Dz.U. L 236 z 23.9.2003)

Artykuł 20 i załącznik II, s. 443

Dyrektywa 2004/32/WE

(Dz.U. L 85 z 23.3.2004, s. 24)

Decyzja 2004/522/WE

(Dz.U. L 228 z 29.6.2004, s. 18)

Dyrektywa 2005/18/WE

(Dz.U. L 57 z 3.3.2005, s. 25)

Dyrektywa 2006/36/WE

(Dz.U. L 88 z 25.3.2006, s. 13)

Dyrektywa 2007/40/WE

(Dz.U. L 169 z 29.6.2007, s. 49)

CZĘŚĆ B

Wykaz terminów przeniesienia do prawa krajowego i zastosowania

(o których mowa w art. 2)

| Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data zastosowania |
| --- | --- | --- |
| 2001/32/WE | 21 maja 2001 r. | 22 maja 2001 r. |
| 2002/29/WE | 31 marca 2002 r. | 1 kwietnia 2002 r. |
| 2003/21/WE | 31 marca 2003 r. | 1 kwietnia 2003 r. |
| 2003/46/WE | 15 czerwca 2003 r. | 16 czerwca 2003 r. |
| 2004/32/WE | 20 kwietnia 2004 r. | 21 kwietnia 2004 r. |
| 2005/18/WE | 14 maja 2005 r. | 15 maja 2005 r. |
| 2006/36/WE | 30 kwietnia 2006 r. | 1 maja 2006 r. |
| 2007/40/WE | 31 października 2007 r. | 1 listopada 2007 r. |

Dyrektywa

Termin przeniesienia

Data zastosowania

2001/32/WE

21 maja 2001 r.

22 maja 2001 r.

2002/29/WE

31 marca 2002 r.

1 kwietnia 2002 r.

2003/21/WE

31 marca 2003 r.

1 kwietnia 2003 r.

2003/46/WE

15 czerwca 2003 r.

16 czerwca 2003 r.

2004/32/WE

20 kwietnia 2004 r.

21 kwietnia 2004 r.

2005/18/WE

14 maja 2005 r.

15 maja 2005 r.

2006/36/WE

30 kwietnia 2006 r.

1 maja 2006 r.

2007/40/WE

31 października 2007 r.

1 listopada 2007 r.

---

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

| Dyrektywa 2001/32/WE | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 3 | — |
| — | Artykuł 2 |
| Artykuł 4 | — |
| Artykuł 5 akapit pierwszy | Artykuł 3 akapit pierwszy |
| Artykuł 5 akapit drugi | — |
| — | Artykuł 3 akapit drugi |
| Artykuł 6 | — |
| Załącznik, pkt a), 1, 2 i 3 | Załącznik I, pkt a), 1, 2 i 3 |
| Załącznik, pkt a), 3.1 | Załącznik I, pkt a), 3.1 |
| Załącznik, pkt a), 4–15 | Załącznik I, pkt a), 4–15 |
| Załącznik, pkt a), 16 | — |
| Załącznik, pkt b), 1 | Załącznik I, pkt b), 1 |
| Załącznik, pkt b), 2, tiret pierwsze | Załącznik I, pkt b), 2, tiret pierwsze |
| — | Załącznik I, pkt b), 2, tiret drugie |
| Załącznik, pkt b), 2, tiret drugie | — |
| — | Załącznik I, pkt b), 2, tiret trzecie |
| Załącznik, pkt c), 01 | Załącznik I, pkt c), 01 |
| Załącznik, pkt c), 1–3 | Załącznik I, pkt c), 1–3 |
| Załącznik, pkt d), 1–4 | Załącznik I, pkt d), 1–4 |
| — | Załącznik II |
| — | Załącznik III |

Dyrektywa 2001/32/WE

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 3

—

—

Artykuł 2

Artykuł 4

—

Artykuł 5 akapit pierwszy

Artykuł 3 akapit pierwszy

Artykuł 5 akapit drugi

—

—

Artykuł 3 akapit drugi

Artykuł 6

—

Załącznik, pkt a), 1, 2 i 3

Załącznik I, pkt a), 1, 2 i 3

Załącznik, pkt a), 3.1

Załącznik I, pkt a), 3.1

Załącznik, pkt a), 4–15

Załącznik I, pkt a), 4–15

Załącznik, pkt a), 16

—

Załącznik, pkt b), 1

Załącznik I, pkt b), 1

Załącznik, pkt b), 2, tiret pierwsze

Załącznik I, pkt b), 2, tiret pierwsze

—

Załącznik I, pkt b), 2, tiret drugie

Załącznik, pkt b), 2, tiret drugie

—

—

Załącznik I, pkt b), 2, tiret trzecie

Załącznik, pkt c), 01

Załącznik I, pkt c), 01

Załącznik, pkt c), 1–3

Załącznik I, pkt c), 1–3

Załącznik, pkt d), 1–4

Załącznik I, pkt d), 1–4

—

Załącznik II

—

Załącznik III

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/7

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 czerwca 2008 r.

w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych w zakresie inspektora ochrony danych zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

(2008/597/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1), w szczególności jego art. 24 ust. 8 i jego załącznik,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 45/2001, zwane dalej „rozporządzeniem”, ustala zasady i przepisy mające zastosowanie do wszystkich instytucji i organów wspólnotowych oraz przewiduje powołanie inspektora ochrony danych przez każdą instytucję wspólnotową i organ wspólnotowy. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001, zwane dalej „rozporządzeniem”, ustala zasady i przepisy mające zastosowanie do wszystkich instytucji i organów wspólnotowych oraz przewiduje powołanie inspektora ochrony danych przez każdą instytucję wspólnotową i organ wspólnotowy.

| (2) | Artykuł 24 ust. 8 rozporządzenia wymaga, aby każda instytucja lub organ Wspólnoty przyjęła dalsze przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku. Przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności zadań, obowiązków i uprawnień inspektora ochrony danych. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 24 ust. 8 rozporządzenia wymaga, aby każda instytucja lub organ Wspólnoty przyjęła dalsze przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku. Przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności zadań, obowiązków i uprawnień inspektora ochrony danych.

| (3) | Na mocy decyzji Komisji C(2002) 510 (2) z dnia 18 lutego 2002 r. powstało stanowisko inspektora ochrony danych w Komisji oraz zlecono temu inspektorowi przygotowywanie propozycji przepisów wykonawczych po konsultacjach z dyrekcjami generalnymi, zgodnie z ich potrzebami i doświadczeniami, |
| --- | --- |

(3)

Na mocy decyzji Komisji C(2002) 510 (2) z dnia 18 lutego 2002 r. powstało stanowisko inspektora ochrony danych w Komisji oraz zlecono temu inspektorowi przygotowywanie propozycji przepisów wykonawczych po konsultacjach z dyrekcjami generalnymi, zgodnie z ich potrzebami i doświadczeniami,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

SEKCJA 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszej decyzji i bez uszczerbku dla definicji zawartych w rozporządzeniu:

| — | „koordynator ochrony danych” (zwany dalej koordynatorem) oznacza pracownika danej dyrekcji generalnej lub służby, który został wyznaczony przez dyrektora generalnego w celu koordynowania wszystkich aspektów ochrony danych osobowych w danej dyrekcji generalnej, |
| --- | --- |

—

„koordynator ochrony danych” (zwany dalej koordynatorem) oznacza pracownika danej dyrekcji generalnej lub służby, który został wyznaczony przez dyrektora generalnego w celu koordynowania wszystkich aspektów ochrony danych osobowych w danej dyrekcji generalnej,

| — | „kontroler”, zdefiniowany w art. 2 lit. d) i o którym mowa w art. 25 ust. 2 lit. a), oznacza urzędnika odpowiedzialnego za jednostkę organizacyjną, która ustaliła cele i sposoby przetwarzania danych osobowych. |
| --- | --- |

—

„kontroler”, zdefiniowany w art. 2 lit. d) i o którym mowa w art. 25 ust. 2 lit. a), oznacza urzędnika odpowiedzialnego za jednostkę organizacyjną, która ustaliła cele i sposoby przetwarzania danych osobowych.

Artykuł 2

Zakres stosowania

W niniejszej decyzji określono zasady i procedury wykonywania funkcji przez inspektora danych osobowych (zwanego dalej „inspektorem”) w ramach Komisji, zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia. Nie mają one zastosowania do działalności Komisji dotyczącej ustalania polityki dotyczącej ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.

SEKCJA 2

INSPEKTOR OCHRONY DANYCH

Artykuł 3

Mianowanie i status

1.   Komisja powołuje inspektora (3) i rejestruje go u Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (zwanego dalej „EIOD”).

2.   Kadencja inspektora trwa pięć lat i jest odnawialna jednokrotnie.

3.   W zakresie dotyczącym wewnętrznego stosowania przepisów rozporządzenia inspektor działa w sposób niezależny i nie może przyjmować żadnych instrukcji dotyczących sposobu wykonywania obowiązków.

4.   Inspektor wybierany jest spośród pracowników Komisji na podstawie odpowiedniej procedury. Oprócz wymogów wynikających z art. 24 ust. 2 rozporządzenia inspektor powinien mieć solidną wiedzę o służbach Komisji i ich strukturze oraz o zasadach i procedurach administracyjnych. Powinien także mieć dużą wiedzę o systemach, zasadach i metodologiach w dziedzinie ochrony danych i informacji. Inspektor musi być w stanie zademonstrować zdolność do właściwego osądu oraz do zachowania bezstronnego i obiektywnego podejścia zgodnie z regulaminem pracowniczym.

5.   Zgodnie z rozporządzeniem inspektor może zostać zwolniony ze stanowiska przez Komisję, ale wyłącznie za zgodą europejskiego inspektora ochrony danych i jeżeli przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków. Komisja, na wniosek Sekretarza Generalnego działającego w porozumieniu z Dyrektorem Generalnym ds. Personelu i Administracji, stwierdza, że inspektor przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków.

6.   Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień rozporządzenia inspektor ochrony danych i jego personel podlegają przepisom i regulacjom stosowanym wobec urzędników Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Zadania

1.   Bez uszczerbku dla zadań opisanych w art. 24 rozporządzenia i w załączniku do niego inspektor przyczynia się do ukształtowania kultury ochrony danych osobowych w ramach Komisji poprzez zwiększanie ogólnego stanu wiedzy na temat zagadnień związanych z ochroną danych osobowych, zachowując jednocześnie właściwą równowagę pomiędzy zasadą ochrony danych osobowych i zasadą przejrzystości.

2.   Inspektor prowadzi spis wszystkich operacji przetwarzania danych osobowych prowadzonych przez Komisję, do którego koordynatorzy wpisują w imieniu swoich dyrekcji generalnych wszystkie operacje przetwarzania, które należy zgłosić. Koordynatorzy powinni także wskazywać kontrolerów odpowiedzialnych za takie operacje przetwarzania danych. Inspektor pomaga kontrolerowi ocenić ryzyko podlegającej mu operacji przetwarzania danych i monitorować wykonywanie rozporządzenia w ramach Komisji, szczególnie poprzez przygotowywane corocznie sprawozdania o stanie ochrony danych osobowych.

3.   Inspektor organizuje i przewodniczy regularnym spotkaniom sieci koordynatorów.

4.   Inspektor sporządza rejestr operacji przetwarzania danych, przewidziany w art. 26 rozporządzenia, dostępny na stronach internetowych i intranetowych Komisji.

5.   Inspektor może wydawać zalecenia i udzielać porad Komisji i kontrolerom w kwestiach dotyczących stosowania przepisów o ochronie danych i może prowadzić dochodzenia, na wniosek albo z własnej inicjatywy, w sprawach dotyczących bezpośrednio jego zadań oraz składać sprawozdanie osobie, która zleciła dochodzenie, zgodnie z procedurą opisaną w art. 13 niniejszego dokumentu. Jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną lub działa w imieniu takiej osoby, inspektor musi, w najszerszym możliwym zakresie, zapewnić poufność wniosku, chyba że osoba, której dotyczą dane, udzieli mu wyraźnej zgody na inne traktowanie tego wniosku.

6.   Przetwarzanie danych osobowych przez komitety pracownicze wchodzi w zakres uprawnień inspektora ochrony danych Komisji. Do celów art. 6 inspektor dostarcza wszelkich informacji przewodniczącemu odpowiedniego komitetu pracowniczego, a nie Sekretarzowi Generalnemu, w przypadku gdy pojawiają się wątpliwości dotyczące przetwarzania danych osobowych przez dany komitet pracowniczy.

7.   Bez uszczerbku dla niezależności inspektora Sekretarz Generalny może, w imieniu Komisji, prosić go o reprezentowanie Komisji we wszystkich sprawach mających związek z ochroną danych; może się z tym wiązać udział inspektora w odpowiednich komitetach i organach na poziomie międzynarodowym.

Artykuł 5

Obowiązki

1.   Poza wykonywaniem zadań ogólnych inspektor:

| a) | składa co roku sprawozdanie o stanie ochrony danych osobowych w Komisji Sekretarzowi Generalnemu i Dyrektorowi Generalnemu ds. Personelu i Administracji w celu przedyskutowania go na odpowiednim szczeblu, jak na przykład regularne posiedzenia dyrektorów generalnych; sprawozdanie jest udostępniane pracownikom Komisji; |
| --- | --- |

a)

składa co roku sprawozdanie o stanie ochrony danych osobowych w Komisji Sekretarzowi Generalnemu i Dyrektorowi Generalnemu ds. Personelu i Administracji w celu przedyskutowania go na odpowiednim szczeblu, jak na przykład regularne posiedzenia dyrektorów generalnych; sprawozdanie jest udostępniane pracownikom Komisji;

| b) | w wykonywaniu swoich obowiązków współpracuje z inspektorami ochrony danych innych instytucji i organów, w szczególności poprzez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

b)

w wykonywaniu swoich obowiązków współpracuje z inspektorami ochrony danych innych instytucji i organów, w szczególności poprzez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk.

2.   W zakresie podlegających mu operacji przetwarzania danych osobowych inspektor sprawuje funkcje kontrolera.

Artykuł 6

Uprawnienia

Bez uszczerbku dla uprawnień nadanych mu w rozporządzeniu w trakcie wykonywania swoich zadań i obowiązków inspektor:

| a) | może wnioskować o opinię prawną służby prawnej Komisji; |
| --- | --- |

a)

może wnioskować o opinię prawną służby prawnej Komisji;

| b) | może, w przypadku sporu dotyczącego wykładni lub wykonywania rozporządzenia, poinformować właściwy szczebel kierownictwa i Sekretarza Generalnego przed skierowaniem sprawy do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych; |
| --- | --- |

b)

może, w przypadku sporu dotyczącego wykładni lub wykonywania rozporządzenia, poinformować właściwy szczebel kierownictwa i Sekretarza Generalnego przed skierowaniem sprawy do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych;

| c) | może zwracać uwagę sekretarza generalnego na:






  — | naruszenie przez pracownika obowiązków określonych w rozporządzeniu, |
| --- | --- | --- |

c)

może zwracać uwagę sekretarza generalnego na:

—

naruszenie przez pracownika obowiązków określonych w rozporządzeniu,

| — | naruszenie przez kontrolerów standardów kontroli wewnętrznej w Komisji związanych ściślej z obowiązkami wynikającymi z rozporządzenia; |
| --- | --- |

—

naruszenie przez kontrolerów standardów kontroli wewnętrznej w Komisji związanych ściślej z obowiązkami wynikającymi z rozporządzenia;

oraz zaproponować otwarcie dochodzenia administracyjnego z możliwością zastosowania art. 49 rozporządzenia;

| d) | może prowadzić dochodzenia w sprawach bezpośrednio związanych ze swoimi zadaniami, stosując odpowiednie zasady dotyczące dochodzeń i kontroli w Komisji oraz procedurę opisaną w art. 13 niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

d)

może prowadzić dochodzenia w sprawach bezpośrednio związanych ze swoimi zadaniami, stosując odpowiednie zasady dotyczące dochodzeń i kontroli w Komisji oraz procedurę opisaną w art. 13 niniejszej decyzji;

| e) | inspektor ma nieustanny dostęp do danych będących przedmiotem operacji przetwarzania i do wszystkich biur, instalacji przetwarzających dane i nośników danych. |
| --- | --- |

e)

inspektor ma nieustanny dostęp do danych będących przedmiotem operacji przetwarzania i do wszystkich biur, instalacji przetwarzających dane i nośników danych.

Artykuł 7

Zasoby

Komisja dostarcza inspektorowi zasoby niezbędne do wykonywania obowiązków.

SEKCJA 3

ZASADY I PROCEDURY

Artykuł 8

Informacje

1.   Inspektor jest niezwłocznie informowany przez odpowiedzialną służbę o każdym przypadku badania przez służby Komisji kwestii związanej z ochroną danych osobowych, najpóźniej przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji.

2.   Inspektor jest informowany o każdym przypadku, w którym Komisja konsultuje się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych lub informuje go na podstawie odpowiednich artykułów rozporządzenia, a w szczególności na podstawie art. 28 ust. 1 i art. 28 ust. 2. Inspektor jest także informowany o bezpośrednich kontaktach pomiędzy kontrolerami Komisji i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, zgodnie z odpowiednimi artykułami rozporządzenia.

3.   Inspektor jest informowany przez odpowiedzialne służby lub służbę prawną, w zależności od tego, która z nich jest właściwa, o opiniach i pismach przedstawiających stanowisko służby prawnej bezpośrednio dotyczących wewnętrznego stosowania przepisów rozporządzenia, jak również o opiniach dotyczących wykładni lub wykonywania innych aktów prawnych dotyczących ochrony danych osobowych i ich przetwarzania, bardziej szczegółowo związanych z konsultacją między służbami i dotyczących dostępu do informacji.

Artykuł 9

Kontrolerzy

1.   Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia dotyczących ich obowiązków, kontrolerzy:

| a) | niezwłocznie przygotowują zawiadomienia dla inspektora dotyczące wszystkich trwających operacji przetwarzania danych osobowych, które nie zostały jeszcze zgłoszone; |
| --- | --- |

a)

niezwłocznie przygotowują zawiadomienia dla inspektora dotyczące wszystkich trwających operacji przetwarzania danych osobowych, które nie zostały jeszcze zgłoszone;

| b) | w odpowiednich przypadkach, konsultują się z inspektorem w sprawie zgodności operacji przetwarzania danych, szczególnie w przypadku wątpliwości co do tej zgodności; |
| --- | --- |

b)

w odpowiednich przypadkach, konsultują się z inspektorem w sprawie zgodności operacji przetwarzania danych, szczególnie w przypadku wątpliwości co do tej zgodności;

| c) | współpracują z koordynatorem w celu przygotowania spisu trwających operacji przetwarzania danych osobowych w danej dyrekcji generalnej. |
| --- | --- |

c)

współpracują z koordynatorem w celu przygotowania spisu trwających operacji przetwarzania danych osobowych w danej dyrekcji generalnej.

2.   Kontroler może zlecić niektóre elementy swoich zadań innym osobom działającym w charakterze oddelegowanych kontrolerów w ramach jego zakresu uprawnień i odpowiedzialności.

Artykuł 10

Podmioty przetwarzające dane

Podmioty przetwarzające dane w ramach Komisji, od których wymaga się przetwarzania danych osobowych w imieniu kontrolerów, działają tylko zgodnie z instrukcjami kontrolerów udokumentowanymi w pisemnym porozumieniu i przetwarzają takie dane osobowe, ściśle przestrzegając rozporządzenia oraz wszelkich innych mających zastosowanie aktów prawnych dotyczących ochrony danych osobowych. Pisemne porozumienie pomiędzy jednostkami organizacyjnymi Komisji uważa się za równoważne prawnie wiążącemu aktowi w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia.

Z zewnętrznymi podmiotami przetwarzającymi dane należy zawierać formalne umowy; tego typu umowy zawierają szczegółowe wymogi wymienione w art. 23 ust. 2 rozporządzenia.

Artykuł 11

Zawiadomienia

W celu przesłania swoich zawiadomień inspektorowi kontrolerzy używają elektronicznego systemu zawiadamiania, dostępnego za pośrednictwem strony inspektora w Intranecie Komisji.

W przypadku prostych operacji przetwarzania danych, które nie są danymi szczególnie chronionymi, system zapewnia możliwość zawiadamiania w trybie uproszczonym.

Artykuł 12

Rejestr

Elektroniczny rejestr operacji przetwarzania danych realizowanych przez Komisję wspomniany w art. 4 ust. 4 niniejszej decyzji jest udostępniany wszystkim pracownikom instytucji i organów Wspólnoty za pośrednictwem strony inspektora w intranecie Komisji oraz dla wszystkich osób mających dostęp do Internetu za pośrednictwem strony internetowej EUROPA. Osoby niedysponujące dostępem do Internetu mogą zwracać się z pisemny wnioskiem o wyciąg z rejestru do inspektora, który odpowiada w ciągu 10 dni roboczych.

Artykuł 13

Procedura dochodzenia

1.   Wnioski o dochodzenie, o których mowa w art. 4 ust. 5 niniejszego dokumentu, są kierowane do inspektora na piśmie. W ciągu piętnastu dni od otrzymania wniosku inspektor wysyła potwierdzenie otrzymania do osoby, która wnioskowała o dochodzenie, i sprawdza, czy wniosek należy traktować jako poufny. W przypadku oczywistego nadużycia prawa do wnioskowania o dochodzenie inspektor nie jest zobowiązany do przedstawienia wnioskodawcy sprawozdania.

2.   Inspektor zwraca się do kontrolera, który jest odpowiedzialny za daną operację przetwarzania danych, o przygotowanie pisemnego oświadczenia. Kontroler przedstawia swoją odpowiedź inspektorowi w ciągu piętnastu dni roboczych. Inspektor może domagać się przedstawienia mu dodatkowych informacji przez kontrolera lub przez inne podmioty w ciągu 15 dni. W stosownych przypadkach inspektor może zwracać się do Służby Prawnej o wydanie opinii w danej sprawie. Inspektor otrzymuje opinię w ciągu trzydziestu dni roboczych.

3.   Inspektor odpowiada osobie, która wnioskowała o przeprowadzenie dochodzenia, nie później niż w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku. Bieg tego terminu może zostać wstrzymany do momentu, w którym inspektor otrzyma dalsze informacje, o które wnioskował.

4.   Nikt nie może być niekorzystnie traktowany z powodu zwrócenia uwagi inspektora na możliwość naruszenia przepisów rozporządzenia.

Artykuł 14

Koordynatorzy ds. ochrony danych osobowych

1.   W każdej dyrekcji generalnej lub służbie dyrektor generalny lub szef służby mianuje koordynatora ds. ochrony danych osobowych. Kilka dyrekcji generalnych, służb lub Biur może, z przyczyn dotyczących spójności lub skuteczności, podjąć na mocy pisemnego porozumienia decyzję o mianowaniu wspólnego koordynatora ds. ochrony danych osobowych lub zdecydować o wspólnym korzystaniu z usług już mianowanego koordynatora.

2.   Stanowiska koordynatora nie można łączyć z innymi stanowiskami. W celu uzyskania niezbędnych kompetencji do sprawowania swojej funkcji koordynator w ciągu sześciu miesięcy od mianowania musi przejść obowiązkowe szkolenie na koordynatora ds. ochrony danych osobowych.

3.   Długość kadencji koordynatora nie jest ograniczona. Koordynatora wybiera się, na odpowiednim poziomie kierownictwa, biorąc pod uwagę wysoką etykę zawodową, wiedzę na temat. funkcjonowania jego dyrekcji generalnej i doświadczenie w tej dziedzinie oraz jego motywację do sprawowania tej funkcji. Koordynator powinien rozumieć zasady działania systemów informacyjnych.

4.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora ochrony danych koordynator:

| a) | tworzy spis operacji przetwarzania danych w danej dyrekcji generalnej, aktualizuje go oraz pomaga ustalić odpowiedni poziom ryzyka dla każdej operacji przetwarzania danych; wykorzystuje elektroniczny system zarządzania spisem udostępniony w tym celu przez inspektora na jego stronie w intranecie Komisji; |
| --- | --- |

a)

tworzy spis operacji przetwarzania danych w danej dyrekcji generalnej, aktualizuje go oraz pomaga ustalić odpowiedni poziom ryzyka dla każdej operacji przetwarzania danych; wykorzystuje elektroniczny system zarządzania spisem udostępniony w tym celu przez inspektora na jego stronie w intranecie Komisji;

| b) | pomaga dyrektorowi generalnemu lub szefowi służby w ustaleniu właściwych kontrolerów; |
| --- | --- |

b)

pomaga dyrektorowi generalnemu lub szefowi służby w ustaleniu właściwych kontrolerów;

| c) | ma prawo otrzymywać od kontrolerów niezbędne i odpowiednie informacje. Nie obejmuje to prawa dostępu do danych osobowych przetwarzanych na odpowiedzialność kontrolera. |
| --- | --- |

c)

ma prawo otrzymywać od kontrolerów niezbędne i odpowiednie informacje. Nie obejmuje to prawa dostępu do danych osobowych przetwarzanych na odpowiedzialność kontrolera.

5.   Bez uszczerbku dla obowiązków kontrolera koordynator:

| a) | wspomaga kontrolerów w wypełnianiu ich obowiązków prawnych; |
| --- | --- |

a)

wspomaga kontrolerów w wypełnianiu ich obowiązków prawnych;

| b) | pomaga kontrolerom w przygotowywaniu zawiadomień; |
| --- | --- |

b)

pomaga kontrolerom w przygotowywaniu zawiadomień;

| c) | wprowadza uproszczone zawiadomienia do elektronicznego systemu inspektora. |
| --- | --- |

c)

wprowadza uproszczone zawiadomienia do elektronicznego systemu inspektora.

6.   Koordynator uczestniczy w regularnych spotkaniach sieci koordynatorów, którym przewodniczy inspektor, aby zapewnić spójne wykonywanie i wykładnię rozporządzenia w Komisji oraz omawiać kwestie, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania.

7.   Podczas wykonywania powierzonych mu zadań koordynator może zwracać się do inspektora o zalecenia, porady lub opinie.

Artykuł 15

Administracja i zarządzanie

1.   Pod względem administracyjnym inspektor przynależy do Sekretariatu Generalnego, a jego działalność stanowi element procesu sporządzania budżetu i zarządzania stosownie do zadań w ramach działania 7 Sekretariatu Generalnego: Stosunki ze społeczeństwem obywatelskim, otwartość i informacja. W tym kontekście inspektor uczestnicy w przygotowywaniu rocznego planu zarządzania oraz wstępnego projektu budżetu Sekretariatu Generalnego.

2.   Inspektor pełni funkcję urzędnika oceniającego wobec pracowników swojego sekretariatu i zastępcy inspektora ds. ochrony danych osobowych. Zastępca sekretarza generalnego sprawuje funkcję urzędnika zatwierdzającego ocenę inspektora.

3.   Inspektor uczestniczy w odpowiednim zakresie w koordynacji zarządzania Sekretariatem Generalnym.

SEKCJA 4

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 3 czerwca 2008 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2008 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

1

(2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

2

(3)  Żadne odniesienia do inspektora ochrony danych osobowych w dalszej części tekstu nie przesądzają, czy osoba sprawująca tę funkcję będzie mężczyzną czy kobietą.

3

---

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/12

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 czerwca 2008 r.

zmieniająca decyzję 2004/706/WE w odniesieniu do listy członków Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego

(2008/598/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Europejskie Forum Ładu Korporacyjnego zostało powołane przez Komisję jako jedno z działań ogłoszonych w planie działania Komisji w sprawie unowocześnienia prawa spółek oraz umocnienia ładu korporacyjnego (1) z maja 2003 r., na mocy decyzji Komisji 2004/706/WE (2). |
| --- | --- |

(1)

Europejskie Forum Ładu Korporacyjnego zostało powołane przez Komisję jako jedno z działań ogłoszonych w planie działania Komisji w sprawie unowocześnienia prawa spółek oraz umocnienia ładu korporacyjnego (1) z maja 2003 r., na mocy decyzji Komisji 2004/706/WE (2).

| (2) | Celem Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego jest pomoc w określaniu i wymianie najlepszych praktyk w państwach członkowskich, aby zapewnić wysokie standardy ładu korporacyjnego w całej Unii Europejskiej, oraz działanie jako forum służące dyskusji i wymianie myśli, a także organ doradczy Komisji w dziedzinie ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

(2)

Celem Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego jest pomoc w określaniu i wymianie najlepszych praktyk w państwach członkowskich, aby zapewnić wysokie standardy ładu korporacyjnego w całej Unii Europejskiej, oraz działanie jako forum służące dyskusji i wymianie myśli, a także organ doradczy Komisji w dziedzinie ładu korporacyjnego.

| (3) | Podczas trzech lat swojego istnienia Europejskie Forum Ładu Korporacyjnego wniosło znaczący wkład w europejską debatę na temat ładu korporacyjnego oraz w prace Komisji w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(3)

Podczas trzech lat swojego istnienia Europejskie Forum Ładu Korporacyjnego wniosło znaczący wkład w europejską debatę na temat ładu korporacyjnego oraz w prace Komisji w tej dziedzinie.

| (4) | Trzyletnia kadencja obecnych członków Forum wygasła w dniu 17 października 2007 r. Zgodnie z art. 4 decyzji 2004/706/WE członkowie Forum nadal pełnią swoje funkcje do czasu podjęcia decyzji o ich zastąpieniu lub o odnowieniu ich mandatu. |
| --- | --- |

(4)

Trzyletnia kadencja obecnych członków Forum wygasła w dniu 17 października 2007 r. Zgodnie z art. 4 decyzji 2004/706/WE członkowie Forum nadal pełnią swoje funkcje do czasu podjęcia decyzji o ich zastąpieniu lub o odnowieniu ich mandatu.

| (5) | Listę członków zawartą w załączniku do decyzji 2004/706/WE należy zatem zastąpić nową listą członków powołanych na nadchodzącą trzyletnią kadencję, |
| --- | --- |

(5)

Listę członków zawartą w załączniku do decyzji 2004/706/WE należy zatem zastąpić nową listą członków powołanych na nadchodzącą trzyletnią kadencję,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Lista członków zawarta w załączniku do decyzji 2004/706/WE zostaje zastąpiona listą przedstawioną w załączniku.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 czerwca 2008 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji

---

(1)  COM(2003) 284 wersja ostateczna.

1

(2)  Dz.U. L 321 z 22.10.2004, s. 53.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| — | Bistra Boeva, |
| --- | --- |

—

Bistra Boeva,

| — | Antonio Borges, |
| --- | --- |

—

Antonio Borges,

| — | Niklas Bruun, |
| --- | --- |

—

Niklas Bruun,

| — | Bertrand Collomb, |
| --- | --- |

—

Bertrand Collomb,

| — | David Devlin, |
| --- | --- |

—

David Devlin,

| — | Jose Maria Garrido Garcia, |
| --- | --- |

—

Jose Maria Garrido Garcia,

| — | Peter Montagnon, |
| --- | --- |

—

Peter Montagnon,

| — | Klaus-Peter Müller, |
| --- | --- |

—

Klaus-Peter Müller,

| — | Colette Neuville, |
| --- | --- |

—

Colette Neuville,

| — | Roland Oetker, |
| --- | --- |

—

Roland Oetker,

| — | Rolf Skog, |
| --- | --- |

—

Rolf Skog,

| — | Marek Sowa, |
| --- | --- |

—

Marek Sowa,

| — | Trelawny Williams, |
| --- | --- |

—

Trelawny Williams,

| — | Jaap Winter, |
| --- | --- |

—

Jaap Winter,

| — | Eddy Wymeersch. |
| --- | --- |

—

Eddy Wymeersch.

---

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/14

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 lipca 2008 r.

uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134 do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3322)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/599/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje ustalenie wspólnotowego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do wykorzystania w środkach ochrony roślin. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 91/414/EWG przewiduje ustalenie wspólnotowego wykazu substancji czynnych dopuszczonych do wykorzystania w środkach ochrony roślin.

| (2) | Dokumentacja dotycząca substancji czynnej Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134 została przedłożona władzom Niderlandów przez Sourcon-Padena GmbH&Co. KG w dniu 28 sierpnia 2007 r. wraz z wnioskiem o jej włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Dokumentacja dotycząca substancji czynnej Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134 została przedłożona władzom Niderlandów przez Sourcon-Padena GmbH&Co. KG w dniu 28 sierpnia 2007 r. wraz z wnioskiem o jej włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

| (3) | Władze Niderlandów poinformowały Komisję, że po wstępnym badaniu można uznać, że dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej spełnia wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja spełnia również wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt. |
| --- | --- |

(3)

Władze Niderlandów poinformowały Komisję, że po wstępnym badaniu można uznać, że dokumentacja dotycząca tej substancji czynnej spełnia wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II do dyrektywy 91/414/EWG. Przedłożona dokumentacja spełnia również wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG w odniesieniu do środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną. Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja została następnie przekazana przez wnioskodawcę Komisji i pozostałym państwom członkowskim oraz Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

| (4) | Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Wspólnoty, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza decyzja powinna stanowić formalne potwierdzenie, na poziomie Wspólnoty, że powyższą dokumentację uznano za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i, dla przynajmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, wymogi określone w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG.

| (5) | Niniejsza decyzja nie narusza prawa Komisji do występowania do wnioskodawcy o przedłożenie uzupełniających danych lub informacji wyjaśniających pewne pozycje zawarte w dokumentacji. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza decyzja nie narusza prawa Komisji do występowania do wnioskodawcy o przedłożenie uzupełniających danych lub informacji wyjaśniających pewne pozycje zawarte w dokumentacji.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla art. 6 ust. 4 dyrektywy 91/414/EWG dokumentacja dotycząca substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszej decyzji, przedłożona Komisji i państwom członkowskim celem włączenia tej substancji do załącznika I do tej dyrektywy, zasadniczo spełnia wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II do tej dyrektywy.

Dokumentacja ta spełnia także wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku III do tej dyrektywy w odniesieniu do środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną, biorąc pod uwagę proponowane zastosowania.

Artykuł 2

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy kontynuuje proces szczegółowego badania dokumentacji, o której mowa w art. 1, i w możliwie najkrótszym terminie, a najpóźniej w terminie jednego roku od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, przekazuje Komisji wnioski z tego badania z zaleceniem włączenia bądź niewłączania substancji czynnej, o której mowa w art. 1, do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wraz z wszelkimi odnośnymi warunkami.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 lipca 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/69/WE (Dz.U. L 172 z 2.7.2008, s. 9).

1

---

ZAŁĄCZNIK

Substancja czynna objęta niniejszą decyzją

| Nazwa zwyczajowa, numer identyfikacyjny CIPAC | Wnioskodawca | Data złożenia wniosku | Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy |
| --- | --- | --- | --- |
| Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134
  Nr CIPAC: nie dotyczy | Sourcon-Padena GmbH&Co. KG | 28 sierpnia 2007 r. | NL |

Nazwa zwyczajowa, numer identyfikacyjny CIPAC

Wnioskodawca

Data złożenia wniosku

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy

Pseudomonas sp. szczep DSMZ 13134

Nr CIPAC: nie dotyczy

Sourcon-Padena GmbH&Co. KG

28 sierpnia 2007 r.

NL

---

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/16

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 lipca 2008 r.

ustalająca na rok gospodarczy 2008/2009 kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji przyznawanej w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3498)

(Jedynie teksty w językach angielskim, bułgarskim, duńskim, fińskim, niemieckim, hiszpańskim, francuskim, włoskim, litewskim, węgierskim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim i szwedzkim są autentyczne)

(2008/600/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 968/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (2), w szczególności jego art. 13 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Do dnia 31 maja 2008 r. Komisja ustali kwoty pomocy przyznawanej każdemu państwu członkowskiemu na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 7 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Do dnia 31 maja 2008 r. Komisja ustali kwoty pomocy przyznawanej każdemu państwu członkowskiemu na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 7 wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji obliczane są na podstawie kwot cukru wyrażonych w tonach, z których zrezygnowało dane państwo członkowskie w roku gospodarczym 2008/2009, zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 968/2006, |
| --- | --- |

(2)

Kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji obliczane są na podstawie kwot cukru wyrażonych w tonach, z których zrezygnowało dane państwo członkowskie w roku gospodarczym 2008/2009, zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 968/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przypadające na dane państwo członkowskie kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji, o których mowa odpowiednio w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, ustalone na podstawie kwot, z których zrezygnowano w roku gospodarczym 2008/2009, są określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgier, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, s. 42. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1261/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, s. 8).

1

(2)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 32. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1264/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, s. 16).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji na rok gospodarczy 2008/2009

| (EUR) |
| --- |
| Państwo członkowskie | Pomoc na rzecz dywersyfikacji | Dodatkowa pomoc na rzecz dywersyfikacji |
| Belgia | 19 328 990,80 | — |
| Bułgaria | 445 737,60 | 445 737,60 |
| Dania | 7 511 785,40 | — |
| Niemcy | 71 025 341,24 | — |
| Hiszpania | 24 066 969,50 | — |
| Francja | 64 126 854,01 | — |
| Włochy | 23 024 757,70 | 11 512 378,85 |
| Litwa | 1 947 100,40 | — |
| Węgry | 18 119 439,80 | 22 466 717,48 |
| Niderlandy | 11 870 108,60 | — |
| Austria | 5 138 833,00 | — |
| Polska | 34 412 304,98 | — |
| Portugalia | 1 407 000,00 | 2 904 905,25 |
| Rumunia | 419 772,35 | — |
| Słowacja | 3 150 179,20 | 5 414 871,35 |
| Finlandia | 844 293,80 | — |
| Szwecja | 4 712 136,80 | — |
| Zjednoczone Królestwo | 15 477 000,00 | — |

(EUR)

Państwo członkowskie

Pomoc na rzecz dywersyfikacji

Dodatkowa pomoc na rzecz dywersyfikacji

Belgia

19 328 990,80

—

Bułgaria

445 737,60

445 737,60

Dania

7 511 785,40

—

Niemcy

71 025 341,24

—

Hiszpania

24 066 969,50

—

Francja

64 126 854,01

—

Włochy

23 024 757,70

11 512 378,85

Litwa

1 947 100,40

—

Węgry

18 119 439,80

22 466 717,48

Niderlandy

11 870 108,60

—

Austria

5 138 833,00

—

Polska

34 412 304,98

—

Portugalia

1 407 000,00

2 904 905,25

Rumunia

419 772,35

—

Słowacja

3 150 179,20

5 414 871,35

Finlandia

844 293,80

—

Szwecja

4 712 136,80

—

Zjednoczone Królestwo

15 477 000,00

—

---

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/18

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 lipca 2008 r.

w sprawie przydzielenia Niderlandom dodatkowych dni połowowych w cieśninie Skagerrak, części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa, z tytułu zaprzestania działalności połowowej

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3586)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(2008/601/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 40/2008 z dnia 16 stycznia 2008 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2008 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności pkt 10 załącznika IIA,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Punkt 8 załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 40/2008 określa maksymalną liczbę dni, podczas których wspólnotowe statki o długości całkowitej równej lub większej niż 10 metrów, posiadające na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym lub większym niż 80 mm mogą przebywać w cieśninie Skagerrak, w części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa, zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.1 załącznika IIA, w okresie od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia 31 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(1)

Punkt 8 załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 40/2008 określa maksymalną liczbę dni, podczas których wspólnotowe statki o długości całkowitej równej lub większej niż 10 metrów, posiadające na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym lub większym niż 80 mm mogą przebywać w cieśninie Skagerrak, w części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa, zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.1 załącznika IIA, w okresie od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia 31 stycznia 2009 r.

| (2) | Punkt 10 załącznika IIA umożliwia Komisji przydzielenie państwom członkowskim dodatkowej liczby dni połowowych, podczas których statek może przebywać w obszarze geograficznym, i posiadać na pokładzie takie włoki rozprzowe, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej od dnia 1 stycznia 2002 r. |
| --- | --- |

(2)

Punkt 10 załącznika IIA umożliwia Komisji przydzielenie państwom członkowskim dodatkowej liczby dni połowowych, podczas których statek może przebywać w obszarze geograficznym, i posiadać na pokładzie takie włoki rozprzowe, na podstawie trwałego zaprzestania działalności połowowej od dnia 1 stycznia 2002 r.

| (3) | W dniu 4 kwietnia 2008 r. Niderlandy przedstawiły dane świadczące o tym, że statki niderlandzkie posiadające na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym lub większym niż 80 mm, które zaprzestały działalności połowowej od dnia 1 stycznia 2002 r., stanowiły 16 % nakładu połowowego wykorzystanego w 2001 r. przez statki niderlandzkie przebywające w tym obszarze geograficznym i mające na pokładzie takie włoki rozprzowe. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 4 kwietnia 2008 r. Niderlandy przedstawiły dane świadczące o tym, że statki niderlandzkie posiadające na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym lub większym niż 80 mm, które zaprzestały działalności połowowej od dnia 1 stycznia 2002 r., stanowiły 16 % nakładu połowowego wykorzystanego w 2001 r. przez statki niderlandzkie przebywające w tym obszarze geograficznym i mające na pokładzie takie włoki rozprzowe.

| (4) | Na podstawie przedłożonych danych Niderlandom należy przydzielić 19 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 80 mm i mniejszym niż 90 mm, 23 dodatkowe dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm i mniejszym niż 100 mm oraz 21 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 100 mm, w odniesieniu do odnośnego obszaru geograficznego w okresie stosowania art. 8 rozporządzenia (WE) nr 40/2008, tj. w okresie od dnia 1 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie przedłożonych danych Niderlandom należy przydzielić 19 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 80 mm i mniejszym niż 90 mm, 23 dodatkowe dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm i mniejszym niż 100 mm oraz 21 dodatkowych dni na morzu dla statków mających na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 100 mm, w odniesieniu do odnośnego obszaru geograficznego w okresie stosowania art. 8 rozporządzenia (WE) nr 40/2008, tj. w okresie od dnia 1 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Niderlandów i posiadający na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 80 mm i mniejszym niż 90 mm może przebywać w cieśninie Skagerrak, w części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa określonych w tabeli I załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 40/2008, zwiększa się do 138 dni na morzu rocznie.

Artykuł 2

Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Niderlandów i posiadający na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm i mniejszym niż 100 mm, może przebywać w cieśninie Skagerrak, w części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa określonych w tabeli I załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 40/2008, zwiększa się do 166 dni na morzu rocznie.

Artykuł 3

Maksymalną liczbę dni, w których statek rybacki pływający pod banderą Niderlandów i posiadający na pokładzie włoki rozprzowe o rozmiarze oczek równym co najmniej 100 mm, może przebywać w cieśninie Skagerrak, w części obszaru ICES IIIa nienależącej ani do Skagerrak, ani do Kattegat, obszarze ICES IV i wodach WE obszaru ICES IIa określonych w tabeli I załącznika IIA do rozporządzenia (WE) nr 40/2008, zwiększa się do 150 dni na morzu rocznie.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 2008 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 19 z 23.1.2008, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 541/2008 (Dz.U. L 157 z 17.6.2008, s. 23).

1

---

Sprostowania

| 22.7.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 193/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.7.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 193/20

---

Sprostowanie do Umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 181 z dnia 19 lipca 2003 r.
  )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 19, tom 6, s. 161)

Na stronach 161–167 tekst umowy zastępuje się tekstem w brzmieniu:

POROZUMIENIE

między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ekstradycji

SPIS TREŚCI

Preambuła

| Artykuł 1 | Cel i przedmiot |
| --- | --- |

Artykuł 1

| Artykuł 2 | Definicje |
| --- | --- |

Artykuł 2

| Artykuł 3 | Zakres zastosowania niniejszego Porozumienia w odniesieniu do dwustronnych traktatów o ekstradycji z państwami członkowskimi |
| --- | --- |

Artykuł 3

| Artykuł 4 | Przestępstwa stanowiące podstawę wydania |
| --- | --- |

Artykuł 4

| Artykuł 5 | Przekazywanie i uwierzytelnianie dokumentów |
| --- | --- |

Artykuł 5

| Artykuł 6 | Przekazywanie wniosków o tymczasowe aresztowanie |
| --- | --- |

Artykuł 6

| Artykuł 7 | Przekazywanie dokumentów po zastosowaniu tymczasowego aresztowania |
| --- | --- |

Artykuł 7

| Artykuł 8 | Informacje dodatkowe |
| --- | --- |

Artykuł 8

| Artykuł 9 | Tymczasowe wydanie |
| --- | --- |

Artykuł 9

| Artykuł 10 | Wnioski o wydanie lub przekazanie składane przez kilka państw |
| --- | --- |

Artykuł 10

| Artykuł 11 | Uproszczone procedury ekstradycyjne |
| --- | --- |

Artykuł 11

| Artykuł 12 | Tranzyt |
| --- | --- |

Artykuł 12

| Artykuł 13 | Kara śmierci |
| --- | --- |

Artykuł 13

| Artykuł 14 | Wniosek zawierający informacje podlegające szczególnej ochronie |
| --- | --- |

Artykuł 14

| Artykuł 15 | Konsultacje |
| --- | --- |

Artykuł 15

| Artykuł 16 | Zakres zastosowania |
| --- | --- |

Artykuł 16

| Artykuł 17 | Stosunek do obowiązujących przepisów prawnych |
| --- | --- |

Artykuł 17

| Artykuł 18 | Przyszłe dwustronne traktaty o ekstradycji z państwami członkowskimi |
| --- | --- |

Artykuł 18

| Artykuł 19 | Wyznaczanie i powiadamianie |
| --- | --- |

Artykuł 19

| Artykuł 20 | Terytorialny zakres stosowania |
| --- | --- |

Artykuł 20

| Artykuł 21 | Przegląd |
| --- | --- |

Artykuł 21

| Artykuł 22 | Wejście w życie i wypowiedzenie |
| --- | --- |

Artykuł 22

Nota wyjaśniająca

UNIA EUROPEJSKA ORAZ STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI,

PRAGNĄC dalszego ułatwiania współpracy między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Stanami Zjednoczonymi Ameryki,

PRAGNĄC zwiększyć skuteczność zwalczania przestępczości jako środka ochrony ich demokratycznych społeczeństw i wspólnych wartości,

NALEŻYCIE UWZGLĘDNIAJĄC prawa jednostek oraz zasadę państwa prawnego,

MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ istniejących w ich systemach prawnych gwarancji zapewniających osobom wydanym prawo do rzetelnego procesu, łącznie z ustawowym prawem do bycia osądzonym przez bezstronny sąd powołany na mocy prawa,

PRAGNĄC zawrzeć umowę w sprawie ekstradycji sprawców czynu zabronionego,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel i przedmiot

Umawiające się Strony zobowiązują się, zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia, zapewnić poprawę współpracy w kontekście stosownych relacji między państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w zakresie ekstradycji, regulujących ekstradycję sprawców czynu zabronionego.

Artykuł 2

Definicje

1.   „Umawiające się Strony” oznaczają Unię Europejską oraz Stany Zjednoczone Ameryki.

2.   „Państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej.

3.   „Ministerstwo Sprawiedliwości” oznacza, w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki, Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych; oraz w odniesieniu do państwa członkowskiego, Ministerstwo Sprawiedliwości tego państwa, z wyjątkiem państwa członkowskiego, w którym funkcje określone w artykułach 3, 5, 6, 8 lub 12 pełni Prokurator Generalny, organ ten może zostać wyznaczony do pełnienia takiej funkcji w miejsce Ministerstwa Sprawiedliwości zgodnie z artykułem 19, chyba że Stany Zjednoczone i zainteresowane państwo członkowskie wyrażą zgodę na wyznaczenie innego organu.

Artykuł 3

Zakres zastosowania niniejszego Porozumienia w odniesieniu do dwustronnych traktatów o ekstradycji z państwami członkowskimi

1.   Unia Europejska, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, oraz Stany Zjednoczone Ameryki zapewniają, że postanowienia niniejszego Porozumienia stosuje się w odniesieniu do dwustronnych traktatów o ekstradycji między państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, obowiązującymi w chwili wejścia w życie niniejszego Porozumienia, na następujących warunkach:

| a) | artykuł 4 stosuje się w miejsce postanowień dwustronnego traktatu, zezwalających na ekstradycję wyłącznie w odniesieniu do listy konkretnych przestępstw karnych; |
| --- | --- |

a)

artykuł 4 stosuje się w miejsce postanowień dwustronnego traktatu, zezwalających na ekstradycję wyłącznie w odniesieniu do listy konkretnych przestępstw karnych;

| b) | artykuł 5 stosuje się w miejsce postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie, certyfikację, uwierzytelnianie lub legalizację wniosku o wydanie oraz dokumentów uzupełniających przekazywanych przez państwo wzywające; |
| --- | --- |

b)

artykuł 5 stosuje się w miejsce postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie, certyfikację, uwierzytelnianie lub legalizację wniosku o wydanie oraz dokumentów uzupełniających przekazywanych przez państwo wzywające;

| c) | artykuł 6 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na bezpośrednie przekazywanie wniosków o tymczasowe aresztowanie między Departamentem Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych a Ministerstwem Sprawiedliwości zainteresowanego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

artykuł 6 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na bezpośrednie przekazywanie wniosków o tymczasowe aresztowanie między Departamentem Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych a Ministerstwem Sprawiedliwości zainteresowanego państwa członkowskiego;

| d) | artykuł 7 stosuje się w celu uzupełnienia postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie wniosków o wydanie; |
| --- | --- |

d)

artykuł 7 stosuje się w celu uzupełnienia postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie wniosków o wydanie;

| e) | artykuł 8 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie informacji uzupełniających; w przypadku gdy postanowienia dwustronnego traktatu nie określają sposobu, w jaki przekazanie ma nastąpić, stosuje się również ustęp 2 tego artykułu; |
| --- | --- |

e)

artykuł 8 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących przekazywanie informacji uzupełniających; w przypadku gdy postanowienia dwustronnego traktatu nie określają sposobu, w jaki przekazanie ma nastąpić, stosuje się również ustęp 2 tego artykułu;

| f) | artykuł 9 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na tymczasowe wydanie osób, wobec których prowadzone jest postępowanie lub odbywających karę w państwie wezwanym; |
| --- | --- |

f)

artykuł 9 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na tymczasowe wydanie osób, wobec których prowadzone jest postępowanie lub odbywających karę w państwie wezwanym;

| g) | artykuł 10 stosuje się, o ile nie przewidziano inaczej, w miejsce, lub w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu odnoszących się do decyzji w sprawie kilku wniosków o wydanie tej samej osoby; |
| --- | --- |

g)

artykuł 10 stosuje się, o ile nie przewidziano inaczej, w miejsce, lub w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu odnoszących się do decyzji w sprawie kilku wniosków o wydanie tej samej osoby;

| h) | artykuł 11 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na odstąpienie od ekstradycji lub uproszczone procedury ekstradycyjne; |
| --- | --- |

h)

artykuł 11 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu zezwalających na odstąpienie od ekstradycji lub uproszczone procedury ekstradycyjne;

| i) | artykuł 12 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących tranzyt; w sytuacji gdy postanowienia dwustronnego traktatu nie określają procedury stosowanej przy nieprzewidzianym lądowaniu samolotu, zastosowanie ma ustęp 3 tego artykułu; |
| --- | --- |

i)

artykuł 12 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących tranzyt; w sytuacji gdy postanowienia dwustronnego traktatu nie określają procedury stosowanej przy nieprzewidzianym lądowaniu samolotu, zastosowanie ma ustęp 3 tego artykułu;

| j) | artykuł 13 może być zastosowany przez państwo wezwane w miejsce, lub w przypadku braku, postanowień dwustronnego traktatu regulujących karę śmierci; |
| --- | --- |

j)

artykuł 13 może być zastosowany przez państwo wezwane w miejsce, lub w przypadku braku, postanowień dwustronnego traktatu regulujących karę śmierci;

| k) | artykuł 14 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących procedurę w przypadku wniosku zawierającego informacje podlegające szczególnej ochronie. |
| --- | --- |

k)

artykuł 14 stosuje się w przypadku braku postanowień dwustronnego traktatu regulujących procedurę w przypadku wniosku zawierającego informacje podlegające szczególnej ochronie.

| 2. | a) | Unia Europejska, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, zapewnia, że każde państwo członkowskie potwierdzi w pisemnym dokumencie, zawartym między tym państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, stosowanie swojego obowiązującego dwustronnego traktatu o ekstradycji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na zasadach określonych w niniejszym artykule. |
| --- | --- | --- |
| b) | Unia Europejska, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, zapewnia, że nowe państwa członkowskie przystępujące do Unii Europejskiej po wejściu w życie niniejszego Porozumienia oraz posiadające dwustronne traktaty o ekstradycji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podejmują kroki określone w literze a). |
| c) | Umawiające się Strony dokładają starań w celu zakończenia procesu określonego w literze b) przed zaplanowanym przystąpieniem nowego państwa członkowskiego, lub tak szybko jak jest to możliwe po przystąpieniu. Unia Europejska zawiadamia Stany Zjednoczone Ameryki o terminie przystąpienia nowych państw członkowskich. |

2.

a)

Unia Europejska, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, zapewnia, że każde państwo członkowskie potwierdzi w pisemnym dokumencie, zawartym między tym państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, stosowanie swojego obowiązującego dwustronnego traktatu o ekstradycji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na zasadach określonych w niniejszym artykule.

b)

Unia Europejska, zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej, zapewnia, że nowe państwa członkowskie przystępujące do Unii Europejskiej po wejściu w życie niniejszego Porozumienia oraz posiadające dwustronne traktaty o ekstradycji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podejmują kroki określone w literze a).

c)

Umawiające się Strony dokładają starań w celu zakończenia procesu określonego w literze b) przed zaplanowanym przystąpieniem nowego państwa członkowskiego, lub tak szybko jak jest to możliwe po przystąpieniu. Unia Europejska zawiadamia Stany Zjednoczone Ameryki o terminie przystąpienia nowych państw członkowskich.

3.   Jeżeli proces określony w ustępie 2 litera b) nie zostaje zakończony przed terminem przystąpienia, postanowienia niniejszego Porozumienia stosuje się w stosunkach między nowym państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki od dnia, w którym zawiadomiły one siebie oraz Unię Europejską o zakończeniu ich wewnętrznych procedur w tym celu.

Artykuł 4

Przestępstwa stanowiące podstawę wydania

1.   Przestępstwem stanowiącym podstawę wydania jest przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze powyżej jednego roku lub karą surowszą na mocy przepisów prawa państwa wzywającego oraz państwa wezwanego. Przestępstwem stanowiącym podstawę wydania jest również przestępstwo, które obejmuje usiłowanie popełnienia przestępstwa, zmowę w celu popełnienia przestępstwa lub współudział w popełnieniu przestępstwa objętego ekstradycją. W przypadku gdy wniosek dotyczy wykonania wyroku osoby skazanej za przestępstwo stanowiące podstawę wydania, pozostała do odbycia kara pozbawienia wolności musi wynosić co najmniej cztery miesiące.

2.   Jeżeli wniosek o wydanie zostanie uwzględniony w odniesieniu do przestępstwa stanowiącego podstawę wydania, zostanie on również uwzględniony w odniesieniu do każdego innego przestępstwa określonego we wniosku, jeżeli to ostatnie przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku lub karą łagodniejszą, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich innych wymogów wydania.

3.   Do celów niniejszego artykułu, przestępstwo jest uważane za przestępstwo stanowiące podstawę wydania:

| a) | niezależnie od tego, czy prawo obowiązujące w państwie wzywającym oraz w państwie wezwanym zalicza to przestępstwo do przestępstw tego samego rodzaju lub określa to przestępstwo taką samą nazwą; |
| --- | --- |

a)

niezależnie od tego, czy prawo obowiązujące w państwie wzywającym oraz w państwie wezwanym zalicza to przestępstwo do przestępstw tego samego rodzaju lub określa to przestępstwo taką samą nazwą;

| b) | niezależnie od tego, czy dane przestępstwo jest przestępstwem, co do którego prawo federalne Stanów Zjednoczonych wymaga wykazania istnienia takich okoliczności, jak przewóz międzystanowy albo posługiwanie się pocztą lub innymi środkami wpływającymi na handel międzystanowy lub zagraniczny, przy czym ma to znaczenie tylko dla uzasadnienia właściwości sądu federalnego Stanów Zjednoczonych; oraz |
| --- | --- |

b)

niezależnie od tego, czy dane przestępstwo jest przestępstwem, co do którego prawo federalne Stanów Zjednoczonych wymaga wykazania istnienia takich okoliczności, jak przewóz międzystanowy albo posługiwanie się pocztą lub innymi środkami wpływającymi na handel międzystanowy lub zagraniczny, przy czym ma to znaczenie tylko dla uzasadnienia właściwości sądu federalnego Stanów Zjednoczonych; oraz

| c) | w sprawach karnych odnoszących się do podatków, ceł, obrotu dewizami oraz przywozu lub wywozu towarów, niezależnie od tego czy prawo obowiązujące w państwie wzywającym oraz państwie wezwanym przewidują takie same rodzaje podatków, ceł, kontroli obrotu dewizami lub wywozu lub przywozu towarów tego samego rodzaju. |
| --- | --- |

c)

w sprawach karnych odnoszących się do podatków, ceł, obrotu dewizami oraz przywozu lub wywozu towarów, niezależnie od tego czy prawo obowiązujące w państwie wzywającym oraz państwie wezwanym przewidują takie same rodzaje podatków, ceł, kontroli obrotu dewizami lub wywozu lub przywozu towarów tego samego rodzaju.

4.   Jeżeli przestępstwo zostało popełnione poza terytorium państwa wzywającego, wniosek o wydanie zostanie uwzględniony, z zastrzeżeniem spełnienia pozostałych mających zastosowanie wymogów wydania, jeżeli prawo państwa wezwanego przewiduje odpowiedzialność karną za przestępstwo popełnione poza jego terytorium w podobnych okolicznościach. Jeżeli prawo państwa wezwanego nie przewiduje takiej odpowiedzialności, organy wykonujące w państwie wezwanym mogą rozstrzygnąć wniosek o wydanie według swego uznania z zastrzeżeniem spełnienia pozostałych mających zastosowanie wymogów wydania.

Artykuł 5

Przekazywanie i uwierzytelnianie dokumentów

1.   Wnioski o wydanie oraz dokumenty dodatkowe są przekazywane drogą dyplomatyczną, co obejmuje przekazywanie przewidziane w artykule 7.

2.   Dokumenty poświadczone lub opatrzone pieczęcią Ministerstwa Sprawiedliwości, lub ministerstwa bądź departamentu właściwego do spraw zagranicznych państwa wzywającego, zostaną dopuszczone w postępowaniu ekstradycyjnym prowadzonym na terytorium państwa wezwanego bez potrzeby ich dalszej certyfikacji, uwierzytelniania, czy innego rodzaju legalizacji.

Artykuł 6

Przekazywanie wniosków o tymczasowe aresztowanie

Wnioski o tymczasowe aresztowanie mogą być składane bezpośrednio między ministerstwami sprawiedliwości państwa wzywającego oraz państwa wezwanego, oprócz drogi dyplomatycznej. Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej (Interpol) może pośredniczyć przy przekazaniu takiego wniosku.

Artykuł 7

Przekazywanie dokumentów w następstwie aresztu tymczasowego

1.   Jeżeli osoba, o której wydanie się wnosi, jest tymczasowo aresztowana w państwie wezwanym, państwo wzywające może przekazać wniosek o wydanie oraz dokumenty dodatkowe drogą dyplomatyczną zgodnie z artykułem 5 ustęp 1, przez złożenie wniosku i dokumentów w ambasadzie państwa wezwanego znajdującej się na terytorium państwa wzywającego. W takim przypadku data otrzymania takiego wniosku przez ambasadę jest uważana za datę otrzymania przez państwo wezwane w celu zachowania terminów określonych w obowiązującym traktacie o ekstradycji w celu umożliwienia kontynuowania zatrzymania osoby.

2.   W przypadku gdy państwo członkowskie w dniu podpisania niniejszego Porozumienia, ze względu na wydane orzeczenia w krajowym systemie prawnym mające zastosowanie w tym dniu, nie może zastosować środków określonych w ustępie 1, niniejszy artykuł nie znajduje zastosowania w stosunku do niego, dopóki to państwo członkowskie oraz Stany Zjednoczone Ameryki, w drodze wymiany not dyplomatycznych, nie uzgodnią inaczej.

Artykuł 8

Informacje dodatkowe

1.   Państwo wezwane może zażądać od państwa wzywającego przekazania dodatkowych informacji w wyznaczonym przez siebie rozsądnym terminie, jeżeli uważa, że informacje dostarczone dla uzasadnienia wniosku o wydanie nie są wystarczające do spełnienia wymogów obowiązującego traktatu o ekstradycji.

2.   Takie informacje dodatkowe mogą być żądane i przesyłane bezpośrednio między ministerstwami sprawiedliwości zainteresowanych państw.

Artykuł 9

Tymczasowe przekazanie

1.   Jeżeli wniosek o wydanie zostanie uwzględniony w odniesieniu do osoby, wobec której toczy się postępowanie karne lub która odbywa karę na terytorium państwa wezwanego, państwo wezwane może tymczasowo przekazać osobę, o której wydanie się wnosi państwu wzywającemu w celu przeprowadzenia postępowania sądowego.

2.   Tak przekazana osoba pozostanie w areszcie w państwie wzywającym i zostaje przekazana z powrotem państwu wezwanemu po zakończeniu postępowania wobec tej osoby, zgodnie z warunkami, które zostaną uzgodnione w porozumieniu zawartym pomiędzy państwem wzywającym i wezwanym. Czas spędzony w areszcie na terytorium państwa wzywającego w oczekiwaniu na przeprowadzenie postępowania sądowego w tym państwie może zostać zaliczony na poczet czasu pozostałego do odbycia w państwie wezwanym.

Artykuł 10

Wnioski o wydanie lub o przekazanie złożone przez kilka państw

1.   Jeżeli państwo wezwane otrzyma wnioski od państwa wzywającego oraz od jakiegokolwiek innego państwa lub państw o wydanie tej samej osoby, za to samo lub za inne przestępstwa, właściwy organ państwa wezwanego ustala, któremu państwu, o ile w ogóle, wyda osobę.

2.   Jeżeli wezwane państwo członkowskie otrzyma wniosek o wydanie od Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz wniosek o przekazanie osoby na mocy europejskiego nakazu aresztowania w odniesieniu do tej samej osoby, za to samo lub inne przestępstwa, właściwy organ wezwanego państwa członkowskiego ustala, któremu państwu, o ile w ogóle, wyda lub przekaże osobę. W tym celu właściwym organem jest organ wykonujący wezwanego państwa członkowskiego jeżeli, na mocy obowiązującego dwustronnego traktatu o ekstradycji między Stanami Zjednoczonymi a państwem członkowskim, decyzje w sprawie wyboru wniosków podejmuje ten organ; jeżeli nie jest to określone w dwustronnym traktacie o ekstradycji, właściwy organ zostaje wyznaczony przez dane państwo członkowskie zgodnie z artykułem 19.

3.   Podejmując decyzję na mocy ustępu 1 i 2, państwo wezwane rozważa wszystkie istotne okoliczności, włączając w to, ale nie ograniczając się do, okoliczności określonych w obowiązującym traktacie o ekstradycji oraz, w przypadku gdy nie jest to określone, następujące okoliczności:

| a) | czy wnioski zostały złożone na podstawie traktatu; |
| --- | --- |

a)

czy wnioski zostały złożone na podstawie traktatu;

| b) | miejsca popełnienia każdego przestępstwa; |
| --- | --- |

b)

miejsca popełnienia każdego przestępstwa;

| c) | poszczególne interesy państw wzywających; |
| --- | --- |

c)

poszczególne interesy państw wzywających;

| d) | waga przestępstw; |
| --- | --- |

d)

waga przestępstw;

| e) | obywatelstwo pokrzywdzonego; |
| --- | --- |

e)

obywatelstwo pokrzywdzonego;

| f) | możliwość późniejszego wydania między państwami wzywającymi; oraz |
| --- | --- |

f)

możliwość późniejszego wydania między państwami wzywającymi; oraz

| g) | porządek chronologiczny, w jakim wnioski zostały otrzymane od państw wzywających. |
| --- | --- |

g)

porządek chronologiczny, w jakim wnioski zostały otrzymane od państw wzywających.

Artykuł 11

Uproszczone procedury ekstradycyjne

Jeżeli osoba, o której wydanie się wnosi, zgadza się na wydanie do państwa wzywającego, państwo wezwane może, zgodnie z zasadami i procedurami swojego systemu prawnego, wydać osobę najszybciej jak to możliwe bez dalszego postępowania. Zgoda osoby, o której wydanie się wnosi, może obejmować zgodę na zrzeczenie się ochrony z tytułu zasady ograniczenia ścigania.

Artykuł 12

Tranzyt

1.   Państwo członkowskie może zezwolić na transport przez swoje terytorium osoby wydanej Stanom Zjednoczonym Ameryki przez państwo trzecie lub przez Stany Zjednoczone Ameryki państwu trzeciemu. Stany Zjednoczone Ameryki mogą zezwolić na transport przez swoje terytorium osoby wydanej państwu członkowskiemu przez państwo trzecie lub przez państwo członkowskie państwu trzeciemu.

2.   Wniosek o tranzyt jest składany drogą dyplomatyczną lub bezpośrednio między Departamentem Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych oraz Ministerstwem Sprawiedliwości danego państwa członkowskiego. Kanały Interpolu mogą być także wykorzystane przy przekazywaniu takiego wniosku. Wniosek zawiera dane dotyczące przewożonej osoby oraz krótki opis stanu faktycznego sprawy. Osoba przewożona pozostaje podczas przewozu pozbawiona wolności.

3.   Zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli wykorzystuje się transport drogą powietrzną i nie jest planowane lądowanie na terytorium państwa tranzytu. W przypadku nieprzewidzianego lądowania, państwo w którym następuje nieprzewidziane lądowanie może zażądać wniosku o tranzyt zgodnie z ustępem 2. Wszystkie środki niezbędne do zapobieżenia ucieczce osoby zostają podjęte do czasu przeprowadzenia tranzytu, o ile wniosek o tranzyt wpłynie w ciągu 96 godzin od nieprzewidzianego lądowania.

Artykuł 13

Kara śmierci

W przypadku gdy przestępstwo, w odniesieniu do którego wnosi się o wydanie, jest zagrożone karą śmierci według prawa państwa wzywającego i nie jest zagrożone karą śmierci według prawa państwa wezwanego, państwo wezwane może wyrazić zgodę na wydanie pod warunkiem, że kara śmierci nie zostanie orzeczona w odniesieniu do osoby, o której wydanie się wnosi, albo, jeżeli ze względów proceduralnych taki warunek nie może zostać spełniony przez państwo wzywające, pod warunkiem, że jeżeli kara śmierci zostanie orzeczona, nie zostanie wykonana. Jeżeli państwo wzywające akceptuje wydanie z zastrzeżeniem warunków na mocy niniejszego artykułu, spełnia te warunki. Jeżeli państwo wzywające nie akceptuje warunków, wniosek o wydanie może zostać odrzucony.

Artykuł 14

Wniosek zawierający informacje podlegające szczególnej ochronie

W przypadku gdy państwo wzywające rozważa – dla uzasadnienia wniosku o wydanie – przekazanie informacji podlegających szczególnej ochronie, może ono porozumieć się z państwem wezwanym w celu ustalenia zakresu, w jakim może ono zapewnić ochronę tych informacji. Jeżeli państwo wezwane nie może zapewnić wymaganego przez państwo wzywające sposobu ochrony tych informacji, państwo wzywające decyduje, czy pomimo to przekaże informacje.

Artykuł 15

Konsultacje

Umawiające się Strony konsultują się odpowiednio celem najefektywniejszego wykorzystania niniejszego Porozumienia, włączając w to ułatwianie rozwiązania wszelkich sporów odnoszących się do interpretacji lub stosowania niniejszego Porozumienia.

Artykuł 16

Zakres zastosowania

1.   Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie w sprawach o przestępstwa popełnione przed jego wejściem w życie, jak również po nim.

2.   Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie do wniosków o wydanie złożonych po jego wejściu w życie. Jednakże artykuły 4 i 9 mają zastosowanie w odniesieniu do wniosków rozpatrywanych w państwie wezwanym w chwili wejścia niniejszego Porozumienia w życie.

Artykuł 17

Stosunek do obowiązujących przepisów prawnych

1.   Niniejsze Porozumienie nie wyklucza powoływania się przez państwo wezwane na podstawy do odmowy odnoszące się do kwestii nieregulowanych niniejszym Porozumieniem, która jest dopuszczalna na mocy obowiązującego dwustronnego traktatu o ekstradycji między państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

2.   W przypadku gdy zasady konstytucyjne lub ostateczne orzeczenia sądowe wiążące państwo wezwane mogą stanowić przeszkodę dla wypełnienia przez nie obowiązku ekstradycyjnego, a rozwiązanie tej kwestii nie jest przewidziane w niniejszym Porozumieniu lub w obowiązującym dwustronnym traktacie, odbywają się konsultacje między państwem wezwanym i wzywającym.

Artykuł 18

Przyszłe dwustronne traktaty o ekstradycji z państwami członkowskimi

Niniejsze Porozumienie nie stanowi przeszkody dla zawierania, po jego wejściu w życie, dwustronnych umów o ekstradycji między państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zgodnych z niniejszym Porozumieniem.

Artykuł 19

Wyznaczanie i zawiadamianie

Unia Europejska powiadamia Stany Zjednoczone Ameryki o każdym wyznaczeniu na mocy artykułu 2 ustęp 3 oraz artykułu 10 ustęp 2, przed wymianą pisemnych dokumentów określoną w artykule 3 ustęp 2 między państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

Artykuł 20

Terytorialny zakres stosowania

1.   Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie:

| a) | do Stanów Zjednoczonych Ameryki; |
| --- | --- |

a)

do Stanów Zjednoczonych Ameryki;

| b) | w odniesieniu do Unii Europejskiej, do:






  — | państw członkowskich, |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do Unii Europejskiej, do:

—

państw członkowskich,

| — | terytoriów, za których stosunki zagraniczne odpowiedzialne jest państwo członkowskie, lub krajów, które nie są państwami członkowskimi, względem których państwo członkowskie posiada inne obowiązki związane ze stosunkami zagranicznymi, w przypadku gdy tak uzgodniono w drodze wymiany not dyplomatycznych między Umawiającymi się Stronami, i należycie potwierdzono przez właściwe państwo członkowskie. |
| --- | --- |

—

terytoriów, za których stosunki zagraniczne odpowiedzialne jest państwo członkowskie, lub krajów, które nie są państwami członkowskimi, względem których państwo członkowskie posiada inne obowiązki związane ze stosunkami zagranicznymi, w przypadku gdy tak uzgodniono w drodze wymiany not dyplomatycznych między Umawiającymi się Stronami, i należycie potwierdzono przez właściwe państwo członkowskie.

2.   Stosowanie niniejszego Porozumienia do jakiegokolwiek terytorium lub kraju, w odniesieniu do których dokonano rozszerzenia zgodnie z ustępem 1 litera b), może zostać wypowiedziane przez każdą z Umawiających się Stron przez pisemne powiadomienie drugiej Umawiającej się Strony drogą dyplomatyczną, w przypadku gdy zostaje to należycie potwierdzone przez właściwe państwo członkowskie i Stany Zjednoczone Ameryki.

Artykuł 21

Przegląd

Umawiające się Strony uzgadniają przeprowadzanie wspólnego przeglądu niniejszego Porozumienia w miarę potrzeby, a w żadnym wypadku nie później niż pięć lat po jego wejściu w życie. Przegląd w szczególności odnosi się do praktycznego wykonywania Porozumienia i może również obejmować kwestie takie, jak konsekwencje dalszego rozwoju Unii Europejskiej w odniesieniu do przedmiotu niniejszego Porozumienia, włączając artykuł 10.

Artykuł 22

Wejście w życie i wypowiedzenie

1.   Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie pierwszego dnia po upływie trzech miesięcy od daty wymiany midzy Umawiającymi się Stronami dokumentów wskazujących, że zakończone zostały wewnętrzne procedury w tym celu. Dokumenty te wskazują również, że zakończono czynności określone w artykule 3 ustęp 2.

2.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejsze Porozumienie w dowolnym czasie przez pisemne powiadomienie drugiej Strony, a takie wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania takiego powiadomienia.

Na dowód czego niżej podpisani pełnomocnicy podpisali niniejsze Porozumienie.

Sporządzono w Waszyngtonie, dnia dwudziestego piątego czerwca dwa tysiące trzeciego roku w dwóch egzemplarzach w języku duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim, szwedzkim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

Por la Unión Europea

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l’Union européenne

Per l’Unione europea

Voor de Europese Unie

Pela União Europeia

Euroopan unionin puolesta

På Europeiska unionens vägnar

Image

Por los Estados Unidos de América

For Amerikas Forenede Stater

Für die Vereinigten Staaten von Amerika

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αερικής

For the United States of America

Pour les États-Unis d’Amérique

Per gli Stati Uniti d’America

Voor de Verenigde Staten van Amerika

Pelos Estados Unidos da América

Amerikan yhdysvaltojen puolesta

På Amerikas förenta staters vägnar

Image

Nota wyjaśniająca w sprawie Porozumienia między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ekstradycji

Niniejsza nota wyjaśniająca odzwierciedla ustalenia odnoszące się do zastosowania niektórych postanowień Porozumienia o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (zwanego dalej „Porozumieniem”) uzgodnione między Umawiającymi się Stronami.

W sprawie artykułu 10

Artykuł 10 nie ma na celu naruszania zobowiązań Państw Stron Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego ani nie narusza praw Stanów Zjednoczonych Ameryki, niebędących stroną, w odniesieniu do Międzynarodowego Trybunału Karnego.

W sprawie artykułu 18

Artykuł 18 przewiduje, że Porozumienie nie stanowi przeszkody dla zawierania, po jego wejściu w życie, dwustronnych umów o ekstradycji między państwem członkowskim a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zgodnych z Porozumieniem.

Jeżeli jakiekolwiek środki określone w Porozumieniu stwarzają trudności operacyjne dla jednego lub większej liczby państw członkowskich lub Stanów Zjednoczonych Ameryki, takie trudności powinny zostać w pierwszej kolejności rozwiązane, jeżeli jest to możliwe, w drodze konsultacji między zainteresowanym państwem członkowskim lub państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, lub, jeżeli jest to właściwe, w drodze procedury konsultacyjnej określonej w niniejszym Porozumieniu. W przypadku gdy nie jest możliwe rozwiązanie takich trudności operacyjnych wyłącznie w drodze konsultacji, zgodne z Porozumieniem byłoby, w odniesieniu do przyszłych dwustronnych umów między państwem członkowskim lub państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, wprowadzenie operacyjnie wykonalnego mechanizmu alternatywnego, który osiągałby cele poszczególnych postanowień, w odniesieniu do których powstały trudności.

---