# Dziennik Urzędowy L 238/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 238 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 515 września 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 238

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 515 września 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 869/2008 z dnia 4 września 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 870/2008 z dnia 4 września 2008 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007, na rok gospodarczy 2007/2008 | 3 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 869/2008 z dnia 4 września 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 870/2008 z dnia 4 września 2008 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007, na rok gospodarczy 2007/2008

3

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2008/713/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie | 5 |
| | | Komisja |
| | | 2008/714/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r. zmieniająca decyzję 2002/610/WE w sprawie programu pomocy, jaki Francja zamierza wprowadzić na rzecz uruchomienia nowych połączeń w krótkodystansowym transporcie morskim
  (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 4519)

   (
  1
  ) | 7 |
| | | 2008/715/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy w formie zwolnienia z podatku na oleje mineralne dla szklarni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 860) | 10 |
| | | 2008/716/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1089)

   (
  1
  ) | 27 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2008/713/WE

*

Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie

5

Komisja

2008/714/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r. zmieniająca decyzję 2002/610/WE w sprawie programu pomocy, jaki Francja zamierza wprowadzić na rzecz uruchomienia nowych połączeń w krótkodystansowym transporcie morskim
  (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 4519)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 4519)

1

7

2008/715/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy w formie zwolnienia z podatku na oleje mineralne dla szklarni
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 860)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 860)

10

2008/716/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1089)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1089)

1

27

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 869/2008

z dnia 4 września 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 września 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 września 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 21,7 |
| ZZ | 21,7 |
| 0707 00 05 | JO | 156,8 |
| MK | 64,6 |
| TR | 89,6 |
| ZZ | 103,7 |
| 0709 90 70 | TR | 96,0 |
| ZZ | 96,0 |
| 0805 50 10 | AR | 58,8 |
| UY | 74,4 |
| ZA | 74,5 |
| ZZ | 69,2 |
| 0806 10 10 | IL | 235,4 |
| TR | 106,8 |
| US | 188,9 |
| XS | 61,0 |
| ZZ | 148,0 |
| 0808 10 80 | BR | 55,2 |
| CL | 100,7 |
| CN | 111,7 |
| NZ | 99,3 |
| US | 95,3 |
| ZA | 81,2 |
| ZZ | 90,6 |
| 0808 20 50 | AR | 123,5 |
| CN | 60,9 |
| TR | 138,1 |
| ZA | 92,9 |
| ZZ | 103,9 |
| 0809 30 | TR | 133,7 |
| US | 166,3 |
| XS | 61,2 |
| ZZ | 120,4 |
| 0809 40 05 | IL | 137,9 |
| MK | 53,9 |
| TR | 53,9 |
| XS | 53,4 |
| ZZ | 74,8 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

21,7

ZZ

21,7

0707 00 05

JO

156,8

MK

64,6

TR

89,6

ZZ

103,7

0709 90 70

TR

96,0

ZZ

96,0

0805 50 10

AR

58,8

UY

74,4

ZA

74,5

ZZ

69,2

0806 10 10

IL

235,4

TR

106,8

US

188,9

XS

61,0

ZZ

148,0

0808 10 80

BR

55,2

CL

100,7

CN

111,7

NZ

99,3

US

95,3

ZA

81,2

ZZ

90,6

0808 20 50

AR

123,5

CN

60,9

TR

138,1

ZA

92,9

ZZ

103,9

0809 30

TR

133,7

US

166,3

XS

61,2

ZZ

120,4

0809 40 05

IL

137,9

MK

53,9

TR

53,9

XS

53,4

ZZ

74,8

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/3 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 870/2008

z dnia 4 września 2008 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007, na rok gospodarczy 2007/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1109/2007 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 842/2008 (4). |
| --- | --- |

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1109/2007 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 842/2008 (4).

| (2) | Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006, |
| --- | --- |

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1109/2007 w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 września 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 września 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 253 z 28.9.2007, s. 5.

3

(4)  Dz.U. L 229 z 28.8.2008, s. 3.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 95 mające zastosowanie od dnia 5 września 2008 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu |
| 1701 11 10 (1) | 24,91 | 3,84 |
| 1701 11 90 (1) | 24,91 | 9,08 |
| 1701 12 10 (1) | 24,91 | 3,68 |
| 1701 12 90 (1) | 24,91 | 8,65 |
| 1701 91 00 (2) | 26,80 | 11,83 |
| 1701 99 10 (2) | 26,80 | 7,31 |
| 1701 99 90 (2) | 26,80 | 7,31 |
| 1702 90 95 (3) | 0,27 | 0,38 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

24,91

3,84

1701 11 90 (1)

24,91

9,08

1701 12 10 (1)

24,91

3,68

1701 12 90 (1)

24,91

8,65

1701 91 00 (2)

26,80

11,83

1701 99 10 (2)

26,80

7,31

1701 99 90 (2)

26,80

7,31

1702 90 95 (3)

0,27

0,38

---

(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt III rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, s. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/5 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/5

---

DECYZJA RADY

z dnia 24 lipca 2008 r.

w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie

(2008/713/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 6,

uwzględniając zalecenie Komisji,

uwzględniając uwagi zgłoszone przez Zjednoczone Królestwo,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 104 Traktatu przewiduje procedurę nadmiernego deficytu, która ma na celu zapewnienie, aby państwa członkowskie unikały nadmiernego deficytu budżetowego lub korygowały go w razie jego wystąpienia. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 104 Traktatu przewiduje procedurę nadmiernego deficytu, która ma na celu zapewnienie, aby państwa członkowskie unikały nadmiernego deficytu budżetowego lub korygowały go w razie jego wystąpienia.

| (2) | Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że państwo to przystąpi do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Znajdując się na drugim etapie unii gospodarczej i walutowej, Zjednoczone Królestwo dokłada starań w celu uniknięcia nadmiernego deficytu budżetowego zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że państwo to przystąpi do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Znajdując się na drugim etapie unii gospodarczej i walutowej, Zjednoczone Królestwo dokłada starań w celu uniknięcia nadmiernego deficytu budżetowego zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu.

| (3) | Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. |
| --- | --- |

(3)

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

| (4) | Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 (2). |
| --- | --- |

(4)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 (2).

| (5) | Artykuł 104 ust. 5 Traktatu nakłada na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Biorąc pod uwagę swoje sprawozdanie przedstawione zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu oraz uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja doszła do wniosku, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym w dniu 2 lipca 2008 r. Komisja skierowała do Rady stosowną opinię w sprawie Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 104 ust. 5 Traktatu nakłada na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Biorąc pod uwagę swoje sprawozdanie przedstawione zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu oraz uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja doszła do wniosku, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym w dniu 2 lipca 2008 r. Komisja skierowała do Rady stosowną opinię w sprawie Zjednoczonego Królestwa.

| (6) | Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu całościowej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, ma rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Zjednoczonego Królestwa całościowa ocena prowadzi do następujących wniosków. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu całościowej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, ma rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Zjednoczonego Królestwa całościowa ocena prowadzi do następujących wniosków.

| (7) | Pod koniec lat dziewięćdziesiątych Zjednoczone Królestwo podjęło intensywne działania na rzecz konsolidacji budżetowej. W następnych latach rząd poluzował kurs polityki budżetowej, głównie w związku z wyraźnym celem politycznym zwiększenia wydatków na usługi publiczne. W wyniku tych działań saldo sektora general government przeszło z nadwyżki osiąganej pod koniec lat dziewięćdziesiątych do deficytu w wysokości 3,2 % PKB w roku 2003/2004 i 3,5 % PKB w roku 2004/2005. Wobec utrzymywania się dodatniej luki produktowej przez cały ten okres, zgodnie z metodologią Komisji, oznaczało to pogorszenie się salda strukturalnego o 4

  punktu procentowego PKB (3) w okresie od roku 1999/2000 do roku 2004/2005. W dniu 21 września 2005 r. Komisja wszczęła procedurę nadmiernego deficytu wobec Zjednoczonego Królestwa wraz z przyjęciem sprawozdania zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu, a w dniu 24 stycznia 2006 r. Rada podjęła decyzję stwierdzającą występowanie nadmiernego deficytu w Zjednoczonym Królestwie. W latach 2005/2006 i 2006/2007 sytuacja budżetowa uległa poprawie, a deficyt zasadniczy w tym ostatnim roku spadł do poziomu 2,6 % PKB. W dniu 12 września 2007 r., biorąc pod uwagę wynik deficytu za rok 2006/2007 oraz prognozę służb Komisji z wiosny 2007 r., Komisja przyjęła zalecenie w sprawie decyzji Rady uchylającej procedurę nadmiernego deficytu wobec Zjednoczonego Królestwa. W dniu 9 października 2007 r. Rada ECOFIN podjęła decyzję o uchyleniu procedury nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 12 Traktatu. |
| --- | --- |

(7)

Formula

| (8) | Zgodnie z danymi przesłanymi przez władze Zjednoczonego Królestwa w ramach procedury nadmiernego deficytu w marcu 2008 r., deficyt sektora general government w roku 2008/2009 wyniesie 3,2 % PKB, przekraczając tym samym wartość referencyjną równą 3 % PKB; wskaźnik ten jest identyczny z podanym w budżecie Zjednoczonego Królestwa opublikowanym w marcu 2008 r., który przedstawiał również plany budżetowe, zgodnie z którymi deficyt sektora general government wyniesie w 2009/2010 r. 2,8 % PKB. Wysokość deficytu w tym ostatnim roku jest niższa niż przewidywana w wiosennej prognozie służb Komisji (3,3 % PKB), przede wszystkim ze względu na różnice przewidywań dotyczących wzrostu PKB w roku 2009/2010. Po opublikowaniu budżetu z marca 2008 r. ogłoszone zostało oświadczenie polityczne z dnia 13 maja w sprawie zmniejszenia wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku 2008/2009, będzie kosztowało 2,7 miliardów GPB w roku 2008/2009. Dodanie tego do prognozy służb Komisji z wiosny 2008 r. oznaczałoby deficyt wynoszący 3,5 % GDP. Podana w marcu 2008 r. planowana wysokość deficytu na rok 2008/2009 kształtuje się wprawdzie powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, lecz jest do niej zbliżona. Przekroczenie wartości referencyjnej równej 3 % PKB nie ma charakteru wyjątkowego w rozumieniu art. 104 ust. 2 Traktatu. W szczególności nie wynika ono z nadzwyczajnego zdarzenia pozostającego poza kontrolą władz Zjednoczonego Królestwa ani też ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. W przedstawionej wiosną 2008 r. prognozie służb Komisji przewiduje się, że w latach 2008 i 2009 wzrost gospodarczy w Zjednoczonym Królestwie będzie niższy od potencjalnego. Oczekuje się jednak, że stopa wzrostu PKB osiągnie 1,7 % w 2008 r. i 1,6 % w roku 2009. Przekroczenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB nie można również uznać za tymczasowe, skoro z prognoz służb Komisji wynika, że przy kontynuowaniu dotychczasowej polityki wskaźnik deficytu w roku 2009/2010 będzie nadal przekraczał 3 % (3,3 %). Oznacza to, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium deficytu nie jest spełniony. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z danymi przesłanymi przez władze Zjednoczonego Królestwa w ramach procedury nadmiernego deficytu w marcu 2008 r., deficyt sektora general government w roku 2008/2009 wyniesie 3,2 % PKB, przekraczając tym samym wartość referencyjną równą 3 % PKB; wskaźnik ten jest identyczny z podanym w budżecie Zjednoczonego Królestwa opublikowanym w marcu 2008 r., który przedstawiał również plany budżetowe, zgodnie z którymi deficyt sektora general government wyniesie w 2009/2010 r. 2,8 % PKB. Wysokość deficytu w tym ostatnim roku jest niższa niż przewidywana w wiosennej prognozie służb Komisji (3,3 % PKB), przede wszystkim ze względu na różnice przewidywań dotyczących wzrostu PKB w roku 2009/2010. Po opublikowaniu budżetu z marca 2008 r. ogłoszone zostało oświadczenie polityczne z dnia 13 maja w sprawie zmniejszenia wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku 2008/2009, będzie kosztowało 2,7 miliardów GPB w roku 2008/2009. Dodanie tego do prognozy służb Komisji z wiosny 2008 r. oznaczałoby deficyt wynoszący 3,5 % GDP. Podana w marcu 2008 r. planowana wysokość deficytu na rok 2008/2009 kształtuje się wprawdzie powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, lecz jest do niej zbliżona. Przekroczenie wartości referencyjnej równej 3 % PKB nie ma charakteru wyjątkowego w rozumieniu art. 104 ust. 2 Traktatu. W szczególności nie wynika ono z nadzwyczajnego zdarzenia pozostającego poza kontrolą władz Zjednoczonego Królestwa ani też ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. W przedstawionej wiosną 2008 r. prognozie służb Komisji przewiduje się, że w latach 2008 i 2009 wzrost gospodarczy w Zjednoczonym Królestwie będzie niższy od potencjalnego. Oczekuje się jednak, że stopa wzrostu PKB osiągnie 1,7 % w 2008 r. i 1,6 % w roku 2009. Przekroczenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB nie można również uznać za tymczasowe, skoro z prognoz służb Komisji wynika, że przy kontynuowaniu dotychczasowej polityki wskaźnik deficytu w roku 2009/2010 będzie nadal przekraczał 3 % (3,3 %). Oznacza to, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium deficytu nie jest spełniony.

| (9) | Wskaźnik zadłużenia sektora general government utrzymuje się znacznie poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % (w marcowych danych w ramach procedury nadmiernego deficytu podano, że w roku budżetowym 2007/2008 wskaźnik ten wyniósł 43,0 % PKB (4), chociaż do roku 2009/2010 prognozowana jest jego tendencja wzrostowa. W prognozie służb Komisji szacuje się, że w roku 2009/2010 wskaźnik zadłużenia wyniesie około 47

   % PKB. |
| --- | --- |

(9)

Formula

| (10) | Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „inne istotne czynniki” uwzględnić można w decyzji Rady o istnieniu nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6, tylko jeśli w całości spełniony jest podwójny warunek przewidujący, że deficyt zbliżony jest do wartości referencyjnej i że przekroczenie tej wartości ma charakter tymczasowy, |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „inne istotne czynniki” uwzględnić można w decyzji Rady o istnieniu nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6, tylko jeśli w całości spełniony jest podwójny warunek przewidujący, że deficyt zbliżony jest do wartości referencyjnej i że przekroczenie tej wartości ma charakter tymczasowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z całościowej oceny wynika, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2008 r.

W imieniu Rady

B. HORTEFEUX

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.

1

(2)  Dz.U. L 332 z 31.12.1993, s. 7.

2

(3)  Zgodnie z szacunkami służb Komisji dokonanymi na podstawie wspólnej metodyki pomiaru luk produktowych.

3

(4)  PKB skorygowane z uwzględnieniem usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM).

4

---

Komisja

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/7

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 grudnia 2004 r.

zmieniająca decyzję 2002/610/WE w sprawie programu pomocy, jaki Francja zamierza wprowadzić na rzecz uruchomienia nowych połączeń w krótkodystansowym transporcie morskim

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 4519)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/714/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Streszczenie procedury

| (1) | Dnia 30 stycznia 2002 r., po przeprowadzeniu formalnej procedury weryfikacyjnej, Komisja przyjęła decyzję 2002/610/WE (1) zatwierdzającą, pod pewnymi warunkami wymienionymi poniżej, program pomocy na rzecz uruchamiania krótkodystansowych połączeń morskich, decyzję zwaną dalej „decyzją ostateczną”. Decyzja ostateczna zakłada, w motywie 26, przyjęcie przez Francję warunków proceduralnych, które są w szczególności wiążące dla projektów pomocowych na rzecz wewnątrzwspólnotowych połączeń morskich między portem we Francji a portem w innym państwie członkowskim, a nie dla projektów dotyczących połączeń morskich między dwoma portami francuskimi. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 30 stycznia 2002 r., po przeprowadzeniu formalnej procedury weryfikacyjnej, Komisja przyjęła decyzję 2002/610/WE (1) zatwierdzającą, pod pewnymi warunkami wymienionymi poniżej, program pomocy na rzecz uruchamiania krótkodystansowych połączeń morskich, decyzję zwaną dalej „decyzją ostateczną”. Decyzja ostateczna zakłada, w motywie 26, przyjęcie przez Francję warunków proceduralnych, które są w szczególności wiążące dla projektów pomocowych na rzecz wewnątrzwspólnotowych połączeń morskich między portem we Francji a portem w innym państwie członkowskim, a nie dla projektów dotyczących połączeń morskich między dwoma portami francuskimi.

| (2) | Dnia 18 listopada 2004 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej w celu uwzględnienia nowych, korzystniejszych przepisów wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na rzecz transportu morskiego (2), zwanych dalej „wytycznymi wspólnotowymi”. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 18 listopada 2004 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej w celu uwzględnienia nowych, korzystniejszych przepisów wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na rzecz transportu morskiego (2), zwanych dalej „wytycznymi wspólnotowymi”.

1.2.   Nazwa środka pomocowego

| (3) | Środek, o którym mowa w decyzji ostatecznej, nosi nazwę: Program pomocy na rzecz uruchomienia nowych połączeń w krótkodystansowym transporcie morskim. |
| --- | --- |

(3)

Środek, o którym mowa w decyzji ostatecznej, nosi nazwę: Program pomocy na rzecz uruchomienia nowych połączeń w krótkodystansowym transporcie morskim.

1.3.   Cel zmiany

| (4) | Głównym celem zaproponowanych zmian jest uwzględnienie nowych ram prawnych, jakie oferują wytyczne wspólnotowe w zakresie pomocy na uruchomienie krótkodystansowych połączeń morskich i dostosowanie warunków narzuconych przez decyzję ostateczną do tych nowych przepisów wspólnotowych w zakresie pomocy państwa. |
| --- | --- |

(4)

Głównym celem zaproponowanych zmian jest uwzględnienie nowych ram prawnych, jakie oferują wytyczne wspólnotowe w zakresie pomocy na uruchomienie krótkodystansowych połączeń morskich i dostosowanie warunków narzuconych przez decyzję ostateczną do tych nowych przepisów wspólnotowych w zakresie pomocy państwa.

| (5) | Motyw 26 decyzji ostatecznej stanowi, że: „w celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania podmiotów w ramach procedury wyboru projektów, władze francuskie zobowiązały się do przestrzegania następującej procedury:






  a) | zaproszenie do wyrażenia zainteresowania będzie ogłaszane okresowo (na przykład na początku każdego roku kalendarzowego) w formie ogłoszenia publikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, określającego program pomocy, planowaną procedurę oraz kryteria wyboru kandydatów; |
| --- | --- | --- |

(5)

Motyw 26 decyzji ostatecznej stanowi, że: „w celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania podmiotów w ramach procedury wyboru projektów, władze francuskie zobowiązały się do przestrzegania następującej procedury:

a)

zaproszenie do wyrażenia zainteresowania będzie ogłaszane okresowo (na przykład na początku każdego roku kalendarzowego) w formie ogłoszenia publikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, określającego program pomocy, planowaną procedurę oraz kryteria wyboru kandydatów;

| b) | w odniesieniu do projektów w zakresie połączeń między portem francuskim a portem innego państwa członkowskiego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich opublikowany zostanie list intencyjny zawierający szczegółowe informacje na temat celu projektu oraz proponowanego pułapu pomocy. Będzie on stanowił dla zainteresowanych stron zaproszenie do wyrażenia zainteresowania w terminie 15 dni roboczych. W przypadku uzasadnionego sprzeciwu jednej ze stron projekt pomocy będzie musiał być zgłoszony Komisji w celu uzyskania uprzedniej zgody.”. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do projektów w zakresie połączeń między portem francuskim a portem innego państwa członkowskiego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich opublikowany zostanie list intencyjny zawierający szczegółowe informacje na temat celu projektu oraz proponowanego pułapu pomocy. Będzie on stanowił dla zainteresowanych stron zaproszenie do wyrażenia zainteresowania w terminie 15 dni roboczych. W przypadku uzasadnionego sprzeciwu jednej ze stron projekt pomocy będzie musiał być zgłoszony Komisji w celu uzyskania uprzedniej zgody.”.

| (6) | Zdaniem władz francuskich okazuje się, że procedury, o których mowa w szczególności w lit. b) tego motywu, są wyjątkowo czasochłonne i dlatego też mogą ujemnie wpłynąć na prawidłową realizację tych projektów. |
| --- | --- |

(6)

Zdaniem władz francuskich okazuje się, że procedury, o których mowa w szczególności w lit. b) tego motywu, są wyjątkowo czasochłonne i dlatego też mogą ujemnie wpłynąć na prawidłową realizację tych projektów.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ZMIANY

| (7) | Władze francuskie chciałyby, by decyzja ostateczna została zmieniona tak, aby odzwierciedlała rozdział 10 wytycznych wspólnotowych – rozdział ten traktuje o pomocy na rzecz krótkodystansowych połączeń morskich. |
| --- | --- |

(7)

Władze francuskie chciałyby, by decyzja ostateczna została zmieniona tak, aby odzwierciedlała rozdział 10 wytycznych wspólnotowych – rozdział ten traktuje o pomocy na rzecz krótkodystansowych połączeń morskich.

3.   OCENA ZAPROPONOWANYCH ZMIAN

3.1.   Nowe przepisy wspólnotowe

| (8) | Komisja zauważa przede wszystkim, że poprzednie wytyczne wspólnotowe (3), które miały zastosowanie w momencie przyjęcia decyzji ostatecznej, nie przewidywały żadnych szczególnych przepisów dla pomocy na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich. Nie było więc nielogiczne ustalenie przez Komisję w decyzji ostatecznej zasad szczegółowych ad hoc celem zatwierdzenia szczególnego programu francuskiego, mającego na celu wsparcie dla uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich. |
| --- | --- |

(8)

Komisja zauważa przede wszystkim, że poprzednie wytyczne wspólnotowe (3), które miały zastosowanie w momencie przyjęcia decyzji ostatecznej, nie przewidywały żadnych szczególnych przepisów dla pomocy na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich. Nie było więc nielogiczne ustalenie przez Komisję w decyzji ostatecznej zasad szczegółowych ad hoc celem zatwierdzenia szczególnego programu francuskiego, mającego na celu wsparcie dla uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich.

| (9) | Komisja zauważa ponadto że w międzyczasie przyjęła nowe wytyczne wspólnotowe i że te ostatnie przewidują ramy dla pomocy państwa na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich zgodne z celami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1382/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (4), który został również przyjęty później niż decyzja ostateczna. |
| --- | --- |

(9)

Komisja zauważa ponadto że w międzyczasie przyjęła nowe wytyczne wspólnotowe i że te ostatnie przewidują ramy dla pomocy państwa na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich zgodne z celami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1382/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (4), który został również przyjęty później niż decyzja ostateczna.

| (10) | Nowe wytyczne wspólnotowe uznają, w rozdziale 10, indywidualne środki pomocowe na rzecz krótkodystansowych połączeń za zgodne ze wspólnym rynkiem, jeżeli są przestrzegane następujące warunki:






  „— | czas trwania pomocy nie może przekraczać trzech lat, a celem pomocy musi być finansowanie usługi połączenia między portami morskimi, znajdującymi się na terenie państw członkowskich, |
| --- | --- | --- |

(10)

Nowe wytyczne wspólnotowe uznają, w rozdziale 10, indywidualne środki pomocowe na rzecz krótkodystansowych połączeń za zgodne ze wspólnym rynkiem, jeżeli są przestrzegane następujące warunki:

„—

czas trwania pomocy nie może przekraczać trzech lat, a celem pomocy musi być finansowanie usługi połączenia między portami morskimi, znajdującymi się na terenie państw członkowskich,

| — | charakter usługi umożliwia częściowe lub całkowite zastąpienie transportu drogowego (w zasadniczej części towarowego) transportem morskim, nie zmieniając jednocześnie transportu morskiego w sposób niezgodny ze wspólnym interesem, |
| --- | --- |

—

charakter usługi umożliwia częściowe lub całkowite zastąpienie transportu drogowego (w zasadniczej części towarowego) transportem morskim, nie zmieniając jednocześnie transportu morskiego w sposób niezgodny ze wspólnym interesem,

| — | pomoc musi mieć na celu realizację szczegółowego projektu, którego wpływ na środowisko został wcześniej ustalony, dotyczącego nowej trasy lub poprawy usług na istniejącej trasie; jeżeli to konieczne, w projekcie powinno brać udział kilku armatorów, przy czym na jedną linię może przypadać tylko jeden projekt, a żaden projekt nie może być odroczony, przedłużony lub powtórzony, |
| --- | --- |

—

pomoc musi mieć na celu realizację szczegółowego projektu, którego wpływ na środowisko został wcześniej ustalony, dotyczącego nowej trasy lub poprawy usług na istniejącej trasie; jeżeli to konieczne, w projekcie powinno brać udział kilku armatorów, przy czym na jedną linię może przypadać tylko jeden projekt, a żaden projekt nie może być odroczony, przedłużony lub powtórzony,

| — | pomoc ma na celu pokrycie kosztów operacyjnych przedmiotowej usługi – w wysokości do 30 % (5) lub sfinansowanie zakupu urządzeń przeładunkowych w celu świadczenia planowanej usługi – w wysokości do 10 % ww. inwestycji, |
| --- | --- |

—

pomoc ma na celu pokrycie kosztów operacyjnych przedmiotowej usługi – w wysokości do 30 % (5) lub sfinansowanie zakupu urządzeń przeładunkowych w celu świadczenia planowanej usługi – w wysokości do 10 % ww. inwestycji,

| — | pomoc na realizację projektu jest udzielana w sposób niedyskryminujący na podstawie przejrzystych kryteriów stosowanych w stosunku do armatorów mających siedzibę we Wspólnocie. Pomoc przyznawana jest zwykle projektowi wybranemu przez władze państwa członkowskiego w drodze przetargu zgodnego z mającymi zastosowanie przepisami wspólnotowymi, |
| --- | --- |

—

pomoc na realizację projektu jest udzielana w sposób niedyskryminujący na podstawie przejrzystych kryteriów stosowanych w stosunku do armatorów mających siedzibę we Wspólnocie. Pomoc przyznawana jest zwykle projektowi wybranemu przez władze państwa członkowskiego w drodze przetargu zgodnego z mającymi zastosowanie przepisami wspólnotowymi,

| — | usługa będąca przedmiotem projektu musi być opłacalna z ekonomicznego punktu widzenia po zakończeniu okresu, w którym kwalifikuje się do pomocy państwa, |
| --- | --- |

—

usługa będąca przedmiotem projektu musi być opłacalna z ekonomicznego punktu widzenia po zakończeniu okresu, w którym kwalifikuje się do pomocy państwa,

| — | pomocy nie można łączyć z rekompensatami z tytułu świadczenia usług publicznych (zobowiązaniami lub umowami).”. |
| --- | --- |

—

pomocy nie można łączyć z rekompensatami z tytułu świadczenia usług publicznych (zobowiązaniami lub umowami).”.

| (11) | W szczególności Komisja zauważa, że w nowych wytycznych wspólnotowych nie ma rozróżnienia między połączeniami, dla których udzielana jest pomoc, na te, które łączą dwa porty w dwóch różnych państwach członkowskich, i te, które łączą dwa porty w tym samym państwie członkowskim. Komisja uważa, że nie ma już obiektywnych podstaw do utrzymywania rozróżnienia między dwoma sytuacjami, o których mowa w motywie 26 decyzji ostatecznej. |
| --- | --- |

(11)

W szczególności Komisja zauważa, że w nowych wytycznych wspólnotowych nie ma rozróżnienia między połączeniami, dla których udzielana jest pomoc, na te, które łączą dwa porty w dwóch różnych państwach członkowskich, i te, które łączą dwa porty w tym samym państwie członkowskim. Komisja uważa, że nie ma już obiektywnych podstaw do utrzymywania rozróżnienia między dwoma sytuacjami, o których mowa w motywie 26 decyzji ostatecznej.

| (12) | Komisja uważa ponadto że wytyczne wspólnotowe nie zabraniają wprowadzenia przez państwo członkowskie programu pomocy na rzecz połączeń morskich krótkodystansowych, jeżeli tylko indywidualne środki pomocowe przyznawane w ramach programu spełniają ww. warunki. |
| --- | --- |

(12)

Komisja uważa ponadto że wytyczne wspólnotowe nie zabraniają wprowadzenia przez państwo członkowskie programu pomocy na rzecz połączeń morskich krótkodystansowych, jeżeli tylko indywidualne środki pomocowe przyznawane w ramach programu spełniają ww. warunki.

3.2.   Konsekwencje zastosowania decyzji ostatecznej bez wprowadzania zmian

| (13) | Brak zmiany ostatecznej decyzji doprowadziłby z jednej strony do umożliwienia Francji wprowadzenia indywidualnych środków pomocowych dla połączeń między portami francuskimi na warunkach korzystniejszych niż przewidziane w nowych wytycznych wspólnotowych, a z drugiej strony do pokrzywdzenia Francji we wdrażaniu projektów połączeń między portem francuskim a portem w innym państwie członkowskim za sprawą formalnych procedur, o których mowa w motywie 26 decyzji ostatecznej. Te formalne procedury nie tylko nie mają już racji bytu w świetle nowych wytycznych wspólnotowych, ale także stawiałyby Francję w sytuacji nierówności względem innych państw członkowskich, które od tego momentu chciałyby przyznawać na podstawie nowych wytycznych wspólnotowych środki pomocowe w ramach programów lub indywidualne środki pomocowe ad hoc dla połączeń krótkodystansowych z państwami sąsiednimi. |
| --- | --- |

(13)

Brak zmiany ostatecznej decyzji doprowadziłby z jednej strony do umożliwienia Francji wprowadzenia indywidualnych środków pomocowych dla połączeń między portami francuskimi na warunkach korzystniejszych niż przewidziane w nowych wytycznych wspólnotowych, a z drugiej strony do pokrzywdzenia Francji we wdrażaniu projektów połączeń między portem francuskim a portem w innym państwie członkowskim za sprawą formalnych procedur, o których mowa w motywie 26 decyzji ostatecznej. Te formalne procedury nie tylko nie mają już racji bytu w świetle nowych wytycznych wspólnotowych, ale także stawiałyby Francję w sytuacji nierówności względem innych państw członkowskich, które od tego momentu chciałyby przyznawać na podstawie nowych wytycznych wspólnotowych środki pomocowe w ramach programów lub indywidualne środki pomocowe ad hoc dla połączeń krótkodystansowych z państwami sąsiednimi.

| (14) | Na mocy art. 88 ust. 1 Traktatu Komisja jest zobowiązana przeprowadzać stałą kontrolę istniejących programów pomocy. Z tego tytułu musi sprawdzać, czy zasady w zakresie pomocy państwa mają zastosowanie w sposób jednakowy dla wszystkich istniejących pomocy w państwach członkowskich. W szczególności Komisja proponuje państwom członkowskim środki korzystne ze względu na stopniowy rozwój lub działanie wspólnego rynku, gdy wchodzą w życie bardziej restrykcyjne przepisy wspólnotowe. I odwrotnie – Komisja nie mogłaby utrzymać, na mocy jednej ze swoich wcześniej wydanych warunkowych decyzji ostatecznych, ograniczenia dla programu pomocy danego państwa członkowskiego, gdy inne państwa członkowskie, wprowadzające analogiczne programy, nie podlegałyby takiemu ograniczeniu. |
| --- | --- |

(14)

Na mocy art. 88 ust. 1 Traktatu Komisja jest zobowiązana przeprowadzać stałą kontrolę istniejących programów pomocy. Z tego tytułu musi sprawdzać, czy zasady w zakresie pomocy państwa mają zastosowanie w sposób jednakowy dla wszystkich istniejących pomocy w państwach członkowskich. W szczególności Komisja proponuje państwom członkowskim środki korzystne ze względu na stopniowy rozwój lub działanie wspólnego rynku, gdy wchodzą w życie bardziej restrykcyjne przepisy wspólnotowe. I odwrotnie – Komisja nie mogłaby utrzymać, na mocy jednej ze swoich wcześniej wydanych warunkowych decyzji ostatecznych, ograniczenia dla programu pomocy danego państwa członkowskiego, gdy inne państwa członkowskie, wprowadzające analogiczne programy, nie podlegałyby takiemu ograniczeniu.

3.3.   Korzyści wynikające ze zmian

| (15) | Zmiana ostatecznej decyzji pozwoli na wcześniejsze zastosowanie nowych wytycznych wspólnotowych do istniejącego programu Francji na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich przed upływem ostatecznego terminu ustalonego przez Komisję w nowych wytycznych wspólnotowych, tj. przed dniem 30 czerwca 2005 r., aby, tytułem korzystnych środków, państwa członkowskie dostosowały wszystkie swoje istniejące programy do nowych zasad wspólnotowych. |
| --- | --- |

(15)

Zmiana ostatecznej decyzji pozwoli na wcześniejsze zastosowanie nowych wytycznych wspólnotowych do istniejącego programu Francji na rzecz uruchomienia krótkodystansowych połączeń morskich przed upływem ostatecznego terminu ustalonego przez Komisję w nowych wytycznych wspólnotowych, tj. przed dniem 30 czerwca 2005 r., aby, tytułem korzystnych środków, państwa członkowskie dostosowały wszystkie swoje istniejące programy do nowych zasad wspólnotowych.

4.   WNIOSKI

| (16) | Podsumowując, Komisja uważa, że zmiana decyzji 2002/610/WE jest konieczna. Proponowana zmiana umożliwi Francji dostosowanie jej programu do przepisów przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych w zakresie połączeń morskich między portem francuskim a portem w innym państwie członkowskim oraz umożliwi realizację projektów pomocy na rzecz połączeń morskich między dwoma portami francuskimi na warunkach przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych. W ogólniejszym zakresie zmiana ta doprowadzi do tego, że Francja będzie realizowała swoje programy na warunkach identycznych w stosunku do tych obowiązujących na mocy wyżej wymienionych wytycznych we wszystkich innych państwach członkowskich, |
| --- | --- |

(16)

Podsumowując, Komisja uważa, że zmiana decyzji 2002/610/WE jest konieczna. Proponowana zmiana umożliwi Francji dostosowanie jej programu do przepisów przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych w zakresie połączeń morskich między portem francuskim a portem w innym państwie członkowskim oraz umożliwi realizację projektów pomocy na rzecz połączeń morskich między dwoma portami francuskimi na warunkach przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych. W ogólniejszym zakresie zmiana ta doprowadzi do tego, że Francja będzie realizowała swoje programy na warunkach identycznych w stosunku do tych obowiązujących na mocy wyżej wymienionych wytycznych we wszystkich innych państwach członkowskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 1 decyzji 2002/610/WE dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„Francja warunkuje udzielenie indywidualnych środków pomocowych w ramach przedmiotowego programu spełnieniem warunków rozdziału 10 wspólnotowych wytycznych w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego (6).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, s. 31.

1

(2)  Dz.U. C 13 z 17.1.2004, s. 3.

2

(3)  Dz.U. C 205 z 5.7.1997, s. 5.

3

(4)  Dz.U. L 196 z 2.8.2003, s. 1. Rozporządzenie to ustanawia program Marco Polo, który pozwala Komisji na przyznawanie dopłat wspólnotowych na projekty uruchamiania krótkodystansowych połączeń morskich, by część drogowego ruchu towarowego odbywała się drogą morską. W szczególności art. 9 ww. rozporządzenia uściśla, że: „Wspólnotowa pomoc finansowa dotycząca działań określonych w programie nie wyklucza przyznania tym działaniom pomocy państwa na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, o ile pomoc taka jest zgodna z przepisami o pomocy państwowej ustanowionymi w Traktacie, w granicach określonych dla każdego typu działań odpowiednio w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 4 i art. 7 ust. 3.”.

4

(5)  W przypadku finansowania wspólnotowego lub możliwości zakwalifikowania do różnych systemów pomocowych pułap 30 % ma zastosowanie do łącznej kwoty udzielonej pomocy i wsparcia finansowego. Należy zauważyć, że intensywność pomocy jest taka sama, jak dla działań w zakresie zmiany rodzaju transportu w ramach programu Marco Polo: zob. art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1382/2003.

5

(6)  Dz.U. C 13 z 17.1.2004, s. 3.”.

6

---

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/10

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 marca 2008 r.

w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Niemcy w formie zwolnienia z podatku na oleje mineralne dla szklarni

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 860)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2008/715/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wyżej wymienionym artykułem i po uwzględnieniu tych uwag (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | W piśmie z dnia 19 kwietnia 2005 r. zarejestrowanym w dniu 20 kwietnia 2005 r. Niemcy poinformowały o środku przyznającym zwrot podatku, którym objęte były szklarnie w latach 2005 i 2006. Środek ten objęty jest klauzulą zawieszającą, która uzależnia wprowadzenie środka od decyzji Komisji. Program pomocy został zarejestrowany pod numerem N 189/2005. |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 19 kwietnia 2005 r. zarejestrowanym w dniu 20 kwietnia 2005 r. Niemcy poinformowały o środku przyznającym zwrot podatku, którym objęte były szklarnie w latach 2005 i 2006. Środek ten objęty jest klauzulą zawieszającą, która uzależnia wprowadzenie środka od decyzji Komisji. Program pomocy został zarejestrowany pod numerem N 189/2005.

| (2) | Środek ten stanowi przedłużenie niezgłoszonego przez Niemcy programu pomocy (2001–2002), który z kolei był przedmiotem przedłużenia (2003–2004) i które także nie zostało zgłoszone. Oba te niezgłoszone środki zostały wpisane do rejestru pomocy niezgłoszonych pod numerem NN 36/2005. |
| --- | --- |

(2)

Środek ten stanowi przedłużenie niezgłoszonego przez Niemcy programu pomocy (2001–2002), który z kolei był przedmiotem przedłużenia (2003–2004) i które także nie zostało zgłoszone. Oba te niezgłoszone środki zostały wpisane do rejestru pomocy niezgłoszonych pod numerem NN 36/2005.

| (3) | W piśmie z dnia 20 października 2005 r. Komisja powiadomiła Niemcy o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE (2). Niemcy zajęły stanowisko w tej sprawie w piśmie z dnia 22 listopada 2005 r. Zainteresowane strony zgłosiły Komisji swoje uwagi. Niemcy odniosły się do tych uwag w piśmie z dnia 14 czerwca 2006 r. i przekazały dalsze informacje w piśmie z dnia 12 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(3)

W piśmie z dnia 20 października 2005 r. Komisja powiadomiła Niemcy o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE (2). Niemcy zajęły stanowisko w tej sprawie w piśmie z dnia 22 listopada 2005 r. Zainteresowane strony zgłosiły Komisji swoje uwagi. Niemcy odniosły się do tych uwag w piśmie z dnia 14 czerwca 2006 r. i przekazały dalsze informacje w piśmie z dnia 12 grudnia 2007 r.

II.   OPIS

| (4) | Na mocy ustawy o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych z dnia 16 sierpnia 2001 r. Niemcy obniżyły na okres dwóch lat stawkę podstawową podatku od paliw (olej opałowy, gaz ziemny, gaz płynny) służących do ogrzewania szklarni i konstrukcji przykrytych. Przyznano pomoc w formie zwrotu podatku. |
| --- | --- |

(4)

Na mocy ustawy o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych z dnia 16 sierpnia 2001 r. Niemcy obniżyły na okres dwóch lat stawkę podstawową podatku od paliw (olej opałowy, gaz ziemny, gaz płynny) służących do ogrzewania szklarni i konstrukcji przykrytych. Przyznano pomoc w formie zwrotu podatku.

| (5) | Niemiecka ustawa dotycząca kontynuacji reformy ekopodatków z dnia 23 grudnia 2002 r. przedłużyła okres przyznawania zwrotu podatku za paliwa wykorzystane w okresie między dniem 1 stycznia 2001 r. a 31 grudnia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. |
| --- | --- |

(5)

Niemiecka ustawa dotycząca kontynuacji reformy ekopodatków z dnia 23 grudnia 2002 r. przedłużyła okres przyznawania zwrotu podatku za paliwa wykorzystane w okresie między dniem 1 stycznia 2001 r. a 31 grudnia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.

| (6) | Na mocy ustawy transponującej wytyczne z dnia 9 grudnia 2004 r. Niemcy zamierzały zachować zwrot podatku do końca roku 2006 i zgłosiły środek przedłużający jako pomoc państwa N 189/2005. |
| --- | --- |

(6)

Na mocy ustawy transponującej wytyczne z dnia 9 grudnia 2004 r. Niemcy zamierzały zachować zwrot podatku do końca roku 2006 i zgłosiły środek przedłużający jako pomoc państwa N 189/2005.

| (7) | Tabele w załączniku I przedstawiają zwroty podatku i finansowe konsekwencje zwrotu podatku szklarniom w porównaniu z pozostałymi przedsiębiorstwami sektora rolnego. |
| --- | --- |

(7)

Tabele w załączniku I przedstawiają zwroty podatku i finansowe konsekwencje zwrotu podatku szklarniom w porównaniu z pozostałymi przedsiębiorstwami sektora rolnego.

| (8) | Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające z następujących powodów: |
| --- | --- |

(8)

Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające z następujących powodów:

| (9) | Powyższy środek stanowi pomoc państwa. Niemcy utrzymywały, że środek ten może być objęty odstępstwem określonym w dyrektywach Rady dotyczących opodatkowania produktów energetycznych (dyrektywa 92/81/EWG zastąpiona od 2003 r. dyrektywą 2003/96/WE). Zgodnie z powyższymi dyrektywami państwa członkowskie mogą stosować zmniejszone stawki opodatkowania w stosunku do olejów mineralnych wykorzystywanych w ogrodnictwie. |
| --- | --- |

(9)

Powyższy środek stanowi pomoc państwa. Niemcy utrzymywały, że środek ten może być objęty odstępstwem określonym w dyrektywach Rady dotyczących opodatkowania produktów energetycznych (dyrektywa 92/81/EWG zastąpiona od 2003 r. dyrektywą 2003/96/WE). Zgodnie z powyższymi dyrektywami państwa członkowskie mogą stosować zmniejszone stawki opodatkowania w stosunku do olejów mineralnych wykorzystywanych w ogrodnictwie.

| (10) | Komisja wyraziła wobec tej opinii wątpliwości. Zgodnie z wymienionymi dyrektywami, w szczególności z dyrektywą 2003/96/WE, środki podatkowe stosowane przez państwa członkowskie muszą być zgodne z prawem wspólnotowym, a odstępstwa określone w dyrektywach nie mogą naruszać zasad konkurencji. Środki nie mogą naruszać prawidłowego działania rynku wewnętrznego ani powodować zakłócenia warunków konkurencji. |
| --- | --- |

(10)

Komisja wyraziła wobec tej opinii wątpliwości. Zgodnie z wymienionymi dyrektywami, w szczególności z dyrektywą 2003/96/WE, środki podatkowe stosowane przez państwa członkowskie muszą być zgodne z prawem wspólnotowym, a odstępstwa określone w dyrektywach nie mogą naruszać zasad konkurencji. Środki nie mogą naruszać prawidłowego działania rynku wewnętrznego ani powodować zakłócenia warunków konkurencji.

| (11) | Ponadto pomoc taka powodowała istotne zakłócenia konkurencji, gdyż zmniejszając obciążenia podatkowe w odniesieniu do produktów energetycznych w sektorze o dużym zużyciu energii, jakim jest ogrodnictwo szklarniowe, bezpośrednio wpływała na wysokość kosztów produkcji i, co za tym idzie, na konkurencję. |
| --- | --- |

(11)

Ponadto pomoc taka powodowała istotne zakłócenia konkurencji, gdyż zmniejszając obciążenia podatkowe w odniesieniu do produktów energetycznych w sektorze o dużym zużyciu energii, jakim jest ogrodnictwo szklarniowe, bezpośrednio wpływała na wysokość kosztów produkcji i, co za tym idzie, na konkurencję.

| (12) | Zaznaczono, że omawiany zwrot podatku miał charakter selektywny, gdyż inaczej traktowano uprawy polowe i szklarniowe, należące do tego samego sektora ogrodnictwa. |
| --- | --- |

(12)

Zaznaczono, że omawiany zwrot podatku miał charakter selektywny, gdyż inaczej traktowano uprawy polowe i szklarniowe, należące do tego samego sektora ogrodnictwa.

| (13) | Komisja podkreśliła, że państwa członkowskie mają możliwość stosowania preferencyjnego opodatkowania, pod warunkiem że jest ono zgodne z zasadami konkurencji. W niniejszym przypadku nie wydaje się, aby w prawodawstwie dotyczącym pomocy państwa istniała podstawa prawna zezwalająca na stosowanie takiego środka. |
| --- | --- |

(13)

Komisja podkreśliła, że państwa członkowskie mają możliwość stosowania preferencyjnego opodatkowania, pod warunkiem że jest ono zgodne z zasadami konkurencji. W niniejszym przypadku nie wydaje się, aby w prawodawstwie dotyczącym pomocy państwa istniała podstawa prawna zezwalająca na stosowanie takiego środka.

| (14) | Na tym etapie Komisja uznała, że środek ten stanowił pomoc operacyjną niezgodną z zasadami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(14)

Na tym etapie Komisja uznała, że środek ten stanowił pomoc operacyjną niezgodną z zasadami wspólnego rynku.

III.   UWAGI NIEMIEC

| (15) | Niemcy ustosunkowały się zarówno do przedmiotu sprawy, jak i do procedury. |
| --- | --- |

(15)

Niemcy ustosunkowały się zarówno do przedmiotu sprawy, jak i do procedury.

| (16) | Niemcy są zdania, że obniżenie podatku nie miało charakteru selektywnego, co wynikało z oczywistej przyczyny, jaką jest stosowanie olejów opałowych wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych. |
| --- | --- |

(16)

Niemcy są zdania, że obniżenie podatku nie miało charakteru selektywnego, co wynikało z oczywistej przyczyny, jaką jest stosowanie olejów opałowych wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych.

| (17) | Odnośnie do zarzutu selektywnego charakteru udzielanej pomocy Niemcy powołują się na art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, który określa tego typu pomoc jako zgodną ze wspólnym rynkiem. Szczególne sytuacje, które usprawiedliwiają przyznanie pomocy państwa, określone są także w art. 8 ust. 2 lit. f) dyrektywy 92/81/EWG oraz w art. 15 ust. 3 dyrektywy 2003/96/WE. Niemcy uważają, że w danym przypadku chodzi o „wdrożenie (...) przyznanego państwom członkowskim (przez wyżej wymienione dyrektywy) (...) upoważnienia”. Zdaniem Niemiec sprzeczne jest, że Komisja, która sama zatwierdziła wymienione dyrektywy, stawia Niemcom zarzut, iż omawiany środek stanowi zagrożenie dla wspólnego rynku. Ponadto zdaniem Niemiec kwestie dotyczące konkurencji w omawianych dyrektywach nie miały charakteru nadrzędnego. |
| --- | --- |

(17)

Odnośnie do zarzutu selektywnego charakteru udzielanej pomocy Niemcy powołują się na art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, który określa tego typu pomoc jako zgodną ze wspólnym rynkiem. Szczególne sytuacje, które usprawiedliwiają przyznanie pomocy państwa, określone są także w art. 8 ust. 2 lit. f) dyrektywy 92/81/EWG oraz w art. 15 ust. 3 dyrektywy 2003/96/WE. Niemcy uważają, że w danym przypadku chodzi o „wdrożenie (...) przyznanego państwom członkowskim (przez wyżej wymienione dyrektywy) (...) upoważnienia”. Zdaniem Niemiec sprzeczne jest, że Komisja, która sama zatwierdziła wymienione dyrektywy, stawia Niemcom zarzut, iż omawiany środek stanowi zagrożenie dla wspólnego rynku. Ponadto zdaniem Niemiec kwestie dotyczące konkurencji w omawianych dyrektywach nie miały charakteru nadrzędnego.

| (18) | Niemcy stoją na stanowisku, że należy zastosować pkt 52 wspólnotowych Wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (3), ponieważ istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony. Podatek określony w ustawie o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz w ustawie o opodatkowaniu energii, która zastąpiła ustawę o opodatkowaniu olejów mineralnych, należy traktować jako obwiązujący ekopodatek. Zawarte w nich stawki podatkowe za energię po wprowadzeniu reformy ekopodatków od dnia 1 kwietnia 1999 r. zostały w znacznym stopniu podwyższone, co widać w załączniku I. |
| --- | --- |

(18)

Niemcy stoją na stanowisku, że należy zastosować pkt 52 wspólnotowych Wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (3), ponieważ istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony. Podatek określony w ustawie o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz w ustawie o opodatkowaniu energii, która zastąpiła ustawę o opodatkowaniu olejów mineralnych, należy traktować jako obwiązujący ekopodatek. Zawarte w nich stawki podatkowe za energię po wprowadzeniu reformy ekopodatków od dnia 1 kwietnia 1999 r. zostały w znacznym stopniu podwyższone, co widać w załączniku I.

| (19) | Celem omawianych uregulowań jest ukierunkowanie popytu na produkty energooszczędne i przyczyniające się do ochrony zasobów naturalnych, a także zachęcanie do rozwijania procesów i technologii przyjaznych dla środowiska poprzez opodatkowanie energii. W ten sposób przepisy dotyczące opodatkowania energii wywierałyby istotny wpływ na ochronę środowiska. |
| --- | --- |

(19)

Celem omawianych uregulowań jest ukierunkowanie popytu na produkty energooszczędne i przyczyniające się do ochrony zasobów naturalnych, a także zachęcanie do rozwijania procesów i technologii przyjaznych dla środowiska poprzez opodatkowanie energii. W ten sposób przepisy dotyczące opodatkowania energii wywierałyby istotny wpływ na ochronę środowiska.

| (20) | Niemcy powołują się na badania centrum ekonomiki przedsiębiorstw branży ogrodniczej (Zentrum für Betriebswirtschaft im Gartenbau e. V.) działającego przy Instytucie Leibnitz Universität w Hannoverze (Institut für biologische Produktionsbetriebe), dotyczące efektywności energetycznej upraw szklarniowych. |
| --- | --- |

(20)

Niemcy powołują się na badania centrum ekonomiki przedsiębiorstw branży ogrodniczej (Zentrum für Betriebswirtschaft im Gartenbau e. V.) działającego przy Instytucie Leibnitz Universität w Hannoverze (Institut für biologische Produktionsbetriebe), dotyczące efektywności energetycznej upraw szklarniowych.

| (21) | Wyższe opodatkowanie energii w szczególnym stopniu obciąża przedsiębiorstwa, które zapewniają ogrzewanie szklarniom lub konstrukcjom przykrytym przeznaczonym do produkcji roślin, ponieważ intensywnie wykorzystują one energię w prowadzonej przez siebie działalności, i dlatego zaistniała przesłanka do przejściowego zwolnienia tych przedsiębiorstw z obciążenia podatkowego. Taka potrzeba miałaby istnieć w dalszym ciągu po dniu 31 grudnia 2002 r., w którym okres obniżenia podatku miał się pierwotnie zakończyć. Obniżenie zostało przedłużone o dwa lata, wraz z wprowadzeniem ustawy dotyczącej kontynuacji reformy ekopodatków, do dnia 31 grudnia 2004 r. W celu wspierania znajdujących się w trudnej sytuacji (i działających na rynku o intensywnej konkurencji) przedsiębiorstw rolnych i leśnych wykorzystujących ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej, również w latach 2005 i 2006 planowano obniżenie podatku. |
| --- | --- |

(21)

Wyższe opodatkowanie energii w szczególnym stopniu obciąża przedsiębiorstwa, które zapewniają ogrzewanie szklarniom lub konstrukcjom przykrytym przeznaczonym do produkcji roślin, ponieważ intensywnie wykorzystują one energię w prowadzonej przez siebie działalności, i dlatego zaistniała przesłanka do przejściowego zwolnienia tych przedsiębiorstw z obciążenia podatkowego. Taka potrzeba miałaby istnieć w dalszym ciągu po dniu 31 grudnia 2002 r., w którym okres obniżenia podatku miał się pierwotnie zakończyć. Obniżenie zostało przedłużone o dwa lata, wraz z wprowadzeniem ustawy dotyczącej kontynuacji reformy ekopodatków, do dnia 31 grudnia 2004 r. W celu wspierania znajdujących się w trudnej sytuacji (i działających na rynku o intensywnej konkurencji) przedsiębiorstw rolnych i leśnych wykorzystujących ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej, również w latach 2005 i 2006 planowano obniżenie podatku.

| (22) | Niemcy stoją na stanowisku, że spełniono wymogi określone w pkt 52 wspólnotowych wytycznych. Twierdzą, że w celu uzasadnienia przyznania pomocy związanej z obniżeniem podatku w okresie od 2001 r. do 2006 r. można zastosować pkt 51.1 lit. b) wspólnotowych wytycznych. |
| --- | --- |

(22)

Niemcy stoją na stanowisku, że spełniono wymogi określone w pkt 52 wspólnotowych wytycznych. Twierdzą, że w celu uzasadnienia przyznania pomocy związanej z obniżeniem podatku w okresie od 2001 r. do 2006 r. można zastosować pkt 51.1 lit. b) wspólnotowych wytycznych.

| (23) | O ile obniżenie podatku dotyczy podatku wspólnotowego zharmonizowanego zgodnie z dyrektywą 92/81/EWG lub dyrektywą 2003/96/WE, obniżenie to jest zgodne ze wspólnym rynkiem, jeżeli po jego zastosowaniu podatek nie jest niższy od danego minimalnego podatku wspólnotowego. To samo (tzn. zgodność ze wspólnym rynkiem) dotyczy obniżenia podatku w przypadku braku podatku wspólnotowego, jeśli obniżenie przekracza 20 % podatku krajowego. |
| --- | --- |

(23)

O ile obniżenie podatku dotyczy podatku wspólnotowego zharmonizowanego zgodnie z dyrektywą 92/81/EWG lub dyrektywą 2003/96/WE, obniżenie to jest zgodne ze wspólnym rynkiem, jeżeli po jego zastosowaniu podatek nie jest niższy od danego minimalnego podatku wspólnotowego. To samo (tzn. zgodność ze wspólnym rynkiem) dotyczy obniżenia podatku w przypadku braku podatku wspólnotowego, jeśli obniżenie przekracza 20 % podatku krajowego.

| (24) | Niemcy wyjaśniają następnie, że to właśnie z powodu projektu ustawy wprowadzającej reformę ekopodatków odciążenie podatkowe przedsiębiorstw, które wykorzystują ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej, stało się przedmiotem rozważań, ponieważ to właśnie te przedsiębiorstwa najbardziej odczułyby podwyższenie opodatkowania z racji intensywnego wykorzystywania energii w prowadzonej przez siebie działalności. W ramach odbywających się pod dużą presją czasu dyskusji parlamentarnych nad ustawą, która początkowo miała wejść w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., przewidziano włączenie gospodarki rolnej i leśnej do mechanizmu odciążającego przemysł produkcyjny. Wprowadzenie omawianego obniżenia podatku było skutkiem osobnej zmiany ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., podczas gdy pierwsze przedłużenie obowiązującego obniżenia dotyczące okresu od 2003 r. do 2004 r. nastąpiło w ramach ustawy o kontynuowaniu reformy ekopodatków. |
| --- | --- |

(24)

Niemcy wyjaśniają następnie, że to właśnie z powodu projektu ustawy wprowadzającej reformę ekopodatków odciążenie podatkowe przedsiębiorstw, które wykorzystują ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej, stało się przedmiotem rozważań, ponieważ to właśnie te przedsiębiorstwa najbardziej odczułyby podwyższenie opodatkowania z racji intensywnego wykorzystywania energii w prowadzonej przez siebie działalności. W ramach odbywających się pod dużą presją czasu dyskusji parlamentarnych nad ustawą, która początkowo miała wejść w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., przewidziano włączenie gospodarki rolnej i leśnej do mechanizmu odciążającego przemysł produkcyjny. Wprowadzenie omawianego obniżenia podatku było skutkiem osobnej zmiany ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., podczas gdy pierwsze przedłużenie obowiązującego obniżenia dotyczące okresu od 2003 r. do 2004 r. nastąpiło w ramach ustawy o kontynuowaniu reformy ekopodatków.

| (25) | Niemcy twierdziły, że będąc w ciągłym kontakcie z Komisją, odniosły wrażenie, że omawiane obniżenie podatku jest zgodne z prawem. Powoływały się zwłaszcza na ustne wypowiedzi Komisji w czasie posiedzenia grupy roboczej ds. warunków konkurencji w rolnictwie w dniach 26–27 października 1999 r. W każdym razie Komisja zapoznała się z informacjami Niemiec najpóźniej w dniu 29 sierpnia 2001 r., a zatem już wtedy mogła stwierdzić, czy obniżenie podatku jest zgodne ze wspólnym rynkiem. Niemcy powoływały się wyraźnie na art. 10 ust. 1 i na art. 14 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (4). Ewentualny zwrot pomocy byłby niezgodny ani z zasadami pewności prawnej i ochrony uzasadnionych oczekiwań, ani z zasadami postępowania zgodnego z przepisami. Uwagi zainteresowanych stron potwierdzają, zdaniem Niemiec, że te oczekiwania nie były bezpodstawne. |
| --- | --- |

(25)

Niemcy twierdziły, że będąc w ciągłym kontakcie z Komisją, odniosły wrażenie, że omawiane obniżenie podatku jest zgodne z prawem. Powoływały się zwłaszcza na ustne wypowiedzi Komisji w czasie posiedzenia grupy roboczej ds. warunków konkurencji w rolnictwie w dniach 26–27 października 1999 r. W każdym razie Komisja zapoznała się z informacjami Niemiec najpóźniej w dniu 29 sierpnia 2001 r., a zatem już wtedy mogła stwierdzić, czy obniżenie podatku jest zgodne ze wspólnym rynkiem. Niemcy powoływały się wyraźnie na art. 10 ust. 1 i na art. 14 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (4). Ewentualny zwrot pomocy byłby niezgodny ani z zasadami pewności prawnej i ochrony uzasadnionych oczekiwań, ani z zasadami postępowania zgodnego z przepisami. Uwagi zainteresowanych stron potwierdzają, zdaniem Niemiec, że te oczekiwania nie były bezpodstawne.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (26) | Zainteresowane strony zgłosiły argumenty w dużej mierze pokrywające się z uwagami Niemiec. Środki nie miały charakteru selektywnego, ponieważ były dostępne dla wszystkich przedsiębiorstw sektora rolnego i leśnego, które wykorzystują ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej. W związku z tym dowodzono, że handel wspólnotowy nie został zakłócony. Powierzchnia upraw szklarniowych w latach, o których mowa, uległa znacznemu zmniejszeniu, a import do Niemiec konkurencyjnych produktów znacznie wzrósł. Ilości produkowane w Niemczech nie miały więc i tak żadnego znaczenia w kontekście wewnątrzwspólnotowego handlu warzywami. Ponadto uprawy polowe i uprawy szklarniowe nie konkurują ze sobą bezpośrednio i w większości nie mają charakteru substytucyjnego. W przypadku istnienia pomocy można powołać się na art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, gdyż odnosi się ona do rozwoju ogrodnictwa. Omawiana pomoc umożliwia przedsiębiorstwom z branży ogrodniczej przestawienie się na wyższe ceny energii i zmniejsza zakłócenia konkurencji wynikające z wyraźnie niższych cen brutto za energię, jakie obowiązują w pozostałych państwach członkowskich w stosunku do zakładów produkcyjnych w Niemczech. Nie może być zatem mowy o żadnym zakłóceniu konkurencji wywołanym niemiecką pomocą. Wręcz przeciwnie – istniejące zakłócenie konkurencji na niekorzyść niemieckich szklarni niweluje się (częściowo). Ponieważ omawiane środki przyznawane były w określonych ramach czasowych, stanowiły one silną zachętę dla omawianego sektora do stopniowego dostosowania się do wzrastających cen energii poprzez podejmowanie działań na rzecz energooszczędności i racjonalizacji zużycia energii oraz odpowiednich inwestycji. W rezultacie omawiane środki należałoby uznać za dopuszczalne, ponieważ w przeciwnym razie założenia dyrektywy 92/81/EWG oraz dyrektywy 2003/96/WE zostałyby zignorowane lub w niedopuszczalny sposób zawężone. Powołując się na wyrok Trybunału w sprawie RSV (5), Niemcy uznały, że uzasadnione oczekiwania beneficjentów byłyby sprzeczne z ewentualną windykacją pomocy, ponieważ Komisja wiedziała o pomocy już w dniu 29 sierpnia 2001 r., ale uczyniła ją przedmiotem formalnego postępowania wyjaśniającego dopiero w dniu 20 kwietnia 2005 r. Ponadto w razie ewentualnej windykacji pomocy znacznej liczbie przedsiębiorstw grozi upadłość. |
| --- | --- |

(26)

Zainteresowane strony zgłosiły argumenty w dużej mierze pokrywające się z uwagami Niemiec. Środki nie miały charakteru selektywnego, ponieważ były dostępne dla wszystkich przedsiębiorstw sektora rolnego i leśnego, które wykorzystują ogrzewane szklarnie lub konstrukcje przykryte, przeznaczone do produkcji roślinnej. W związku z tym dowodzono, że handel wspólnotowy nie został zakłócony. Powierzchnia upraw szklarniowych w latach, o których mowa, uległa znacznemu zmniejszeniu, a import do Niemiec konkurencyjnych produktów znacznie wzrósł. Ilości produkowane w Niemczech nie miały więc i tak żadnego znaczenia w kontekście wewnątrzwspólnotowego handlu warzywami. Ponadto uprawy polowe i uprawy szklarniowe nie konkurują ze sobą bezpośrednio i w większości nie mają charakteru substytucyjnego. W przypadku istnienia pomocy można powołać się na art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, gdyż odnosi się ona do rozwoju ogrodnictwa. Omawiana pomoc umożliwia przedsiębiorstwom z branży ogrodniczej przestawienie się na wyższe ceny energii i zmniejsza zakłócenia konkurencji wynikające z wyraźnie niższych cen brutto za energię, jakie obowiązują w pozostałych państwach członkowskich w stosunku do zakładów produkcyjnych w Niemczech. Nie może być zatem mowy o żadnym zakłóceniu konkurencji wywołanym niemiecką pomocą. Wręcz przeciwnie – istniejące zakłócenie konkurencji na niekorzyść niemieckich szklarni niweluje się (częściowo). Ponieważ omawiane środki przyznawane były w określonych ramach czasowych, stanowiły one silną zachętę dla omawianego sektora do stopniowego dostosowania się do wzrastających cen energii poprzez podejmowanie działań na rzecz energooszczędności i racjonalizacji zużycia energii oraz odpowiednich inwestycji. W rezultacie omawiane środki należałoby uznać za dopuszczalne, ponieważ w przeciwnym razie założenia dyrektywy 92/81/EWG oraz dyrektywy 2003/96/WE zostałyby zignorowane lub w niedopuszczalny sposób zawężone. Powołując się na wyrok Trybunału w sprawie RSV (5), Niemcy uznały, że uzasadnione oczekiwania beneficjentów byłyby sprzeczne z ewentualną windykacją pomocy, ponieważ Komisja wiedziała o pomocy już w dniu 29 sierpnia 2001 r., ale uczyniła ją przedmiotem formalnego postępowania wyjaśniającego dopiero w dniu 20 kwietnia 2005 r. Ponadto w razie ewentualnej windykacji pomocy znacznej liczbie przedsiębiorstw grozi upadłość.

V.   OCENA ŚRODKA

| (27) | Zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (6) w odniesieniu do produkcji wyrobów wymienionych w dyrektywie oraz sprzedaży tych towarów zastosowanie mają art. 87, 88 i 89 Traktatu WE. W związku z tym produkcja i sprzedaż owoców i warzyw podlega przepisom wspólnotowym dotyczącym przyznawania pomocy państwa. |
| --- | --- |

(27)

Zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (6) w odniesieniu do produkcji wyrobów wymienionych w dyrektywie oraz sprzedaży tych towarów zastosowanie mają art. 87, 88 i 89 Traktatu WE. W związku z tym produkcja i sprzedaż owoców i warzyw podlega przepisom wspólnotowym dotyczącym przyznawania pomocy państwa.

| (28) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(28)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (29) | Trybunał orzekł, że w kwestii, czy środek państwowy stanowi pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu WE, należy ustalić, czy pomoc na rzecz przedsiębiorstwa przynosi korzyści gospodarcze, których dane przedsiębiorstwo nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (7), lub czy przedsiębiorstwo zwolnione jest dzięki temu z kosztów, które normalnie musiałoby pokryć z własnych środków (8). |
| --- | --- |

(29)

Trybunał orzekł, że w kwestii, czy środek państwowy stanowi pomoc w rozumieniu art. 87 Traktatu WE, należy ustalić, czy pomoc na rzecz przedsiębiorstwa przynosi korzyści gospodarcze, których dane przedsiębiorstwo nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (7), lub czy przedsiębiorstwo zwolnione jest dzięki temu z kosztów, które normalnie musiałoby pokryć z własnych środków (8).

| (30) | Środek w formie zwrotu podatku przynosi korzyści gospodarcze przedsiębiorstwom beneficjentom w postaci niższego opodatkowania. Oznacza to oszczędność kosztów, które przedsiębiorstwa te musiałyby pokryć z własnych środków. Pomoc ze środków publicznych przyznano określonym przedsiębiorstwom, mianowicie przedsiębiorstwom z gałęzi produkcji gospodarki rolnej i leśnej, które zapewniają ogrzewanie szklarniom lub konstrukcjom przykrytym przeznaczonym do produkcji roślin. |
| --- | --- |

(30)

Środek w formie zwrotu podatku przynosi korzyści gospodarcze przedsiębiorstwom beneficjentom w postaci niższego opodatkowania. Oznacza to oszczędność kosztów, które przedsiębiorstwa te musiałyby pokryć z własnych środków. Pomoc ze środków publicznych przyznano określonym przedsiębiorstwom, mianowicie przedsiębiorstwom z gałęzi produkcji gospodarki rolnej i leśnej, które zapewniają ogrzewanie szklarniom lub konstrukcjom przykrytym przeznaczonym do produkcji roślin.

| (31) | Pomoc nie jest przyznawana wszystkim przedsiębiorstwom i dlatego ma charakter selektywny. Z tego wynika, że jest to pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(31)

Pomoc nie jest przyznawana wszystkim przedsiębiorstwom i dlatego ma charakter selektywny. Z tego wynika, że jest to pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (32) | Zwrot podatku może zatem powodować zakłócenie konkurencji (9) oraz wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi (10). |
| --- | --- |

(32)

Zwrot podatku może zatem powodować zakłócenie konkurencji (9) oraz wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi (10).

| (33) | Niemcy są istotnym producentem produktów szklarniowych. Duże znaczenie ma także handel tymi produktami, co przedstawiają poniższe statystyki. | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Warzywa |
| Import |
| Wartość (w tys. EUR) | 6 705 483 | 6 936 685 | 7 049 757 | 6 845 103 | 6 979 459 |
| Ilość (tony) | 5 346 123 | 5 365 972 | 5 599 183 | 5 621 769 | 5 464 528 |
| Eksport |
| Wartość (w tys. EUR) | 867 832 | 985 187 | 1 030 880 | 1 045 543 | 1 122 869 |
| Ilość (tony) | 2 227 612 | 2 243 611 | 2 133 544 | 2 164 328 | 2 345 796 |
| Kwiaty |
| Import |
| Wartość (w tys. EUR) | 3 413 206 | 3 614 349 | 3 673 148 | 3 691 913 | 3 723 794 |
| Ilość (tony) | 1 285 460 | 1 442 078 | 1 547 266 | 1 573 104 | 1 671 568 |
| Eksport |
| Wartość (w tys. EUR) | 405 250 | 482 993 | 546 938 | 526 374 | 573 022 |
| Ilość (tony) | 235 333 | 326 613 | 286 080 | 283 426 | 355 969 |

(33)

Niemcy są istotnym producentem produktów szklarniowych. Duże znaczenie ma także handel tymi produktami, co przedstawiają poniższe statystyki.

2001

2002

2003

2004

2005

Warzywa

Import

Wartość (w tys. EUR)

6 705 483

6 936 685

7 049 757

6 845 103

6 979 459

Ilość (tony)

5 346 123

5 365 972

5 599 183

5 621 769

5 464 528

Eksport

Wartość (w tys. EUR)

867 832

985 187

1 030 880

1 045 543

1 122 869

Ilość (tony)

2 227 612

2 243 611

2 133 544

2 164 328

2 345 796

Kwiaty

Import

Wartość (w tys. EUR)

3 413 206

3 614 349

3 673 148

3 691 913

3 723 794

Ilość (tony)

1 285 460

1 442 078

1 547 266

1 573 104

1 671 568

Eksport

Wartość (w tys. EUR)

405 250

482 993

546 938

526 374

573 022

Ilość (tony)

235 333

326 613

286 080

283 426

355 969

| (34) | Niemieckie produkty szklarniowe konkurują z produktami szklarniowymi innych państw członkowskich. Niemcy i zainteresowane strony nie tylko nie zaprzeczały temu, ale nawet przyznały, że przedsiębiorstwa szklarniowe zostały zwolnione z podatku po to, aby mogły się stać bardziej konkurencyjne w stosunku do konkurencyjnych przedsiębiorstw niderlandzkich, które dzięki niższym cenom brutto za energię miały korzystniejsze warunki produkcyjne. Istnieje zatem bezpośrednia konkurencja. Tym samym twierdzenie jednej z zainteresowanych stron, że produkty szklarniowe nie konkurują bezpośrednio z produktami polowymi, jest nieistotne dla tej kwestii, ponieważ istnieje konkurencja bezpośrednia pomiędzy niemieckimi produktami szklarniowymi i produktami szklarniowymi z innych państw członkowskich, w tym Niderlandów. |
| --- | --- |

(34)

Niemieckie produkty szklarniowe konkurują z produktami szklarniowymi innych państw członkowskich. Niemcy i zainteresowane strony nie tylko nie zaprzeczały temu, ale nawet przyznały, że przedsiębiorstwa szklarniowe zostały zwolnione z podatku po to, aby mogły się stać bardziej konkurencyjne w stosunku do konkurencyjnych przedsiębiorstw niderlandzkich, które dzięki niższym cenom brutto za energię miały korzystniejsze warunki produkcyjne. Istnieje zatem bezpośrednia konkurencja. Tym samym twierdzenie jednej z zainteresowanych stron, że produkty szklarniowe nie konkurują bezpośrednio z produktami polowymi, jest nieistotne dla tej kwestii, ponieważ istnieje konkurencja bezpośrednia pomiędzy niemieckimi produktami szklarniowymi i produktami szklarniowymi z innych państw członkowskich, w tym Niderlandów.

| (35) | Tym samym zwolnienie z należnych podatków zakłóciłoby konkurencję. Nie ma zatem znaczenia twierdzenie, że w innych państwach członkowskich ceny energii są korzystniejsze (11). Nawet gdyby było tak, że pozycje wyjściowe w przypadku tego czynnika produkcyjnego miałyby być różne, to nie zmienia to faktu, że przyznany przez Niemcy zwrot podatku wpływa na zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(35)

Tym samym zwolnienie z należnych podatków zakłóciłoby konkurencję. Nie ma zatem znaczenia twierdzenie, że w innych państwach członkowskich ceny energii są korzystniejsze (11). Nawet gdyby było tak, że pozycje wyjściowe w przypadku tego czynnika produkcyjnego miałyby być różne, to nie zmienia to faktu, że przyznany przez Niemcy zwrot podatku wpływa na zakłócenie konkurencji.

| (36) | Pomoc może także wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Potwierdzają to istotne przepływy handlowe, jak wykazano powyżej. Nawet jeśli prawdą jest, że powierzchnia upraw szklarniowych znacznie się zmniejszyła, a import do Niemiec konkurencyjnych produktów znacznie wzrósł, nie jest to jeszcze żaden dowód na to, że doszło do zakłócenia handlu pomiędzy państwami członkowskimi. Nie jest wykluczone, że bez zastosowania tego środka, powierzchnia upraw szklarniowych zmniejszyłaby się jeszcze bardziej, albo że import konkurencyjnych produktów do Niemiec wzrósłby w jeszcze większym stopniu. A ponieważ istnieje handel wewnątrzwspólnotowy w zakresie produktów szklarniowych z Niemcami, nie ma znaczenia jakie faktycznie są ilości produkowane w Niemczech. |
| --- | --- |

(36)

Pomoc może także wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Potwierdzają to istotne przepływy handlowe, jak wykazano powyżej. Nawet jeśli prawdą jest, że powierzchnia upraw szklarniowych znacznie się zmniejszyła, a import do Niemiec konkurencyjnych produktów znacznie wzrósł, nie jest to jeszcze żaden dowód na to, że doszło do zakłócenia handlu pomiędzy państwami członkowskimi. Nie jest wykluczone, że bez zastosowania tego środka, powierzchnia upraw szklarniowych zmniejszyłaby się jeszcze bardziej, albo że import konkurencyjnych produktów do Niemiec wzrósłby w jeszcze większym stopniu. A ponieważ istnieje handel wewnątrzwspólnotowy w zakresie produktów szklarniowych z Niemcami, nie ma znaczenia jakie faktycznie są ilości produkowane w Niemczech.

| (37) | Zakaz przyznania pomocy państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE podlega jednak pewnym odstępstwom. Komisja sprawdziła, czy można zastosować jedno z odstępstw lub zwolnień od zakazu przyznawania pomocy państwowej zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(37)

Zakaz przyznania pomocy państwa zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE podlega jednak pewnym odstępstwom. Komisja sprawdziła, czy można zastosować jedno z odstępstw lub zwolnień od zakazu przyznawania pomocy państwowej zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (38) | Odstępstwa określone w art. 87 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych katastrofami naturalnymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi oraz pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec, nie są – bez względu na to, kto jest beneficjentem przedmiotowego programu pomocy – w omawianym przypadku brane pod uwagę. |
| --- | --- |

(38)

Odstępstwa określone w art. 87 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy o charakterze socjalnym przyznawanej indywidualnym konsumentom, pomocy mającej na celu naprawienie szkód spowodowanych katastrofami naturalnymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi oraz pomocy przyznawanej gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec, nie są – bez względu na to, kto jest beneficjentem przedmiotowego programu pomocy – w omawianym przypadku brane pod uwagę.

| (39) | Komisja jest zdania, że nie można zastosować zwolnienia przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE w odniesieniu do rozwoju niektórych regionów w przypadku niniejszego programu pomocy, ponieważ środek nie stanowi pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważne bezrobocie. |
| --- | --- |

(39)

Komisja jest zdania, że nie można zastosować zwolnienia przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE w odniesieniu do rozwoju niektórych regionów w przypadku niniejszego programu pomocy, ponieważ środek nie stanowi pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważne bezrobocie.

| (40) | W kwestii zwolnienia określonego w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu WE należy zwrócić uwagę na to, że w przypadku uregulowania podatkowego, o którym mowa, nie chodzi ani o ważny projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, ani o zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki Republiki Federalnej Niemiec. Poza tym przedmiotem pomocy nie jest także wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu WE. |
| --- | --- |

(40)

W kwestii zwolnienia określonego w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu WE należy zwrócić uwagę na to, że w przypadku uregulowania podatkowego, o którym mowa, nie chodzi ani o ważny projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania, ani o zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki Republiki Federalnej Niemiec. Poza tym przedmiotem pomocy nie jest także wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu WE.

| (41) | Komisja zwraca uwagę na fakt, że ani Niemcy, ani żadna z zainteresowanych stron w trakcie trwania formalnego postępowania wyjaśniającego nie powołały się na wymienione odstępstwa lub zwolnienia. |
| --- | --- |

(41)

Komisja zwraca uwagę na fakt, że ani Niemcy, ani żadna z zainteresowanych stron w trakcie trwania formalnego postępowania wyjaśniającego nie powołały się na wymienione odstępstwa lub zwolnienia.

| (42) | Jedyne zwolnienie, które mogłoby być wzięte pod uwagę, to zwolnienie określone w art. 87 ust. 3 lit. c), zgodnie z którym pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli jest ona przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(42)

Jedyne zwolnienie, które mogłoby być wzięte pod uwagę, to zwolnienie określone w art. 87 ust. 3 lit. c), zgodnie z którym pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli jest ona przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (43) | W przypadku środków budzących wątpliwości stosuje się przepisy wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnictwa (12) (zwanych dalej „wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi rolnictwa”) (13). |
| --- | --- |

(43)

W przypadku środków budzących wątpliwości stosuje się przepisy wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnictwa (12) (zwanych dalej „wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi rolnictwa”) (13).

| (44) | Ani wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa, ani inne uregulowania w sektorze rolnictwa nie przewidują jednak żadnych odstępstw ani zwolnień od zasadniczego zakazu pomocy państwa dotyczącego opisywanych środków zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Komisja podkreśla szczególnie, że w niniejszym przypadku nie można zastosować przepisów określonych w pkt 4 wspólnotowych wytycznych, dotyczących pomocy inwestycyjnej. Zwrot podatku nie wiąże się bowiem z podjęciem inwestycji. |
| --- | --- |

(44)

Ani wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa, ani inne uregulowania w sektorze rolnictwa nie przewidują jednak żadnych odstępstw ani zwolnień od zasadniczego zakazu pomocy państwa dotyczącego opisywanych środków zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Komisja podkreśla szczególnie, że w niniejszym przypadku nie można zastosować przepisów określonych w pkt 4 wspólnotowych wytycznych, dotyczących pomocy inwestycyjnej. Zwrot podatku nie wiąże się bowiem z podjęciem inwestycji.

| (45) | Niemcy i zainteresowane strony są zdania, że specjalne uzasadnienie pomocy wynika z przepisów art. 8 ust. 2 lit. f) dyrektywy 92/81/EWG oraz art. 15 ust. 3 dyrektywy 2003/96/WE – będącej następującym aktem prawnym – przy czym wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa dopuszczają taką możliwość w pkt 3.4. |
| --- | --- |

(45)

Niemcy i zainteresowane strony są zdania, że specjalne uzasadnienie pomocy wynika z przepisów art. 8 ust. 2 lit. f) dyrektywy 92/81/EWG oraz art. 15 ust. 3 dyrektywy 2003/96/WE – będącej następującym aktem prawnym – przy czym wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa dopuszczają taką możliwość w pkt 3.4.

| (46) | Dyrektywa 2003/96/WE określa jasno w art. 15 i w art. 24, że środki, poprzez które wprowadza się różne stawki podatkowe, muszą być zgodne z zasadami rynku wewnętrznego i z zasadami konkurencji, aby nie prowadziły do jej zakłócenia. Nieodzowność stosowania zasad konkurencji znajduje potwierdzenie w przepisach art. 26 dyrektywy 2003/96/WE, w którym zwraca się uwagę państwom członkowskim na konieczność zgłaszania – zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE – środków takich, jak zwrot podatków, podjętych na podstawie dyrektywy, jeżeli mogłyby one stanowić pomoc państwa. Przytoczony artykuł jasno określa, że informacje przekazane Komisji na podstawie dyrektywy nie zwalniają państwa członkowskiego z obowiązku poinformowania Komisji w rozumieniu art. 88 ust. 3 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(46)

Dyrektywa 2003/96/WE określa jasno w art. 15 i w art. 24, że środki, poprzez które wprowadza się różne stawki podatkowe, muszą być zgodne z zasadami rynku wewnętrznego i z zasadami konkurencji, aby nie prowadziły do jej zakłócenia. Nieodzowność stosowania zasad konkurencji znajduje potwierdzenie w przepisach art. 26 dyrektywy 2003/96/WE, w którym zwraca się uwagę państwom członkowskim na konieczność zgłaszania – zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE – środków takich, jak zwrot podatków, podjętych na podstawie dyrektywy, jeżeli mogłyby one stanowić pomoc państwa. Przytoczony artykuł jasno określa, że informacje przekazane Komisji na podstawie dyrektywy nie zwalniają państwa członkowskiego z obowiązku poinformowania Komisji w rozumieniu art. 88 ust. 3 Traktatu WE.

| (47) | To samo dotyczy dyrektywy 92/81/EWG, która w motywach (a mianowicie w motywie 6) precyzuje, że państwa członkowskie mają możliwość stosowania pewnych zwolnień w sposób fakultatywny, o ile zwolnienia te nie prowadzą do zakłócenia konkurencji. Artykuł 8 ust. 2 określa, że państwa członkowskie „nie naruszając innych przepisów wspólnotowych”, mogą udzielać nieograniczonych lub ograniczonych zwolnień z podatku lub obniżyć podatek. Komisja zwraca w związku z tym uwagę, że jej kompetencje w kwestiach pomocy państwa wynikają bezpośrednio z Traktatu WE. Pozostałe prawodawstwo wspólnotowe nie mogłoby mieć wpływu na kompetencje Komisji w tym zakresie. |
| --- | --- |

(47)

To samo dotyczy dyrektywy 92/81/EWG, która w motywach (a mianowicie w motywie 6) precyzuje, że państwa członkowskie mają możliwość stosowania pewnych zwolnień w sposób fakultatywny, o ile zwolnienia te nie prowadzą do zakłócenia konkurencji. Artykuł 8 ust. 2 określa, że państwa członkowskie „nie naruszając innych przepisów wspólnotowych”, mogą udzielać nieograniczonych lub ograniczonych zwolnień z podatku lub obniżyć podatek. Komisja zwraca w związku z tym uwagę, że jej kompetencje w kwestiach pomocy państwa wynikają bezpośrednio z Traktatu WE. Pozostałe prawodawstwo wspólnotowe nie mogłoby mieć wpływu na kompetencje Komisji w tym zakresie.

| (48) | Jeżeli Niemcy twierdzą, że w przypadku zwrotu podatku nastąpiło „wdrożenie (...) przyznanego państwom członkowskim (przez wyżej wymienione dyrektywy) (...) upoważnienia”, to Komisja stwierdza, że jest to możliwe jedynie stosownie do wymienionych wyżej warunków. Niemcy twierdzą dalej, że byłoby to sprzeczne, gdyby Komisja, która sama zatwierdziła omawiane dyrektywy, twierdziła, że omawiany środek stanowi zagrożenie dla wspólnego rynku. Wcześniej Niemcy nie twierdziły, że według wykładni Komisji dotyczącej wymienionych dyrektyw nie istnieje możliwość faktycznego zastosowania tych dyrektyw. Komisja nie wyklucza oczywiście, że mogą zdarzyć się przypadki, które opierają się na dyrektywach, ale które jednocześnie są zgodne z zasadmi uczciwej konkurencji. Komisja podkreśla, że na obecnym etapie zbliżania prawodawstwa podatkowego dyrektywy jedynie dopuszczają możliwość zastosowania ułatwień podatkowych. Nie nakazują ich jednak. |
| --- | --- |

(48)

Jeżeli Niemcy twierdzą, że w przypadku zwrotu podatku nastąpiło „wdrożenie (...) przyznanego państwom członkowskim (przez wyżej wymienione dyrektywy) (...) upoważnienia”, to Komisja stwierdza, że jest to możliwe jedynie stosownie do wymienionych wyżej warunków. Niemcy twierdzą dalej, że byłoby to sprzeczne, gdyby Komisja, która sama zatwierdziła omawiane dyrektywy, twierdziła, że omawiany środek stanowi zagrożenie dla wspólnego rynku. Wcześniej Niemcy nie twierdziły, że według wykładni Komisji dotyczącej wymienionych dyrektyw nie istnieje możliwość faktycznego zastosowania tych dyrektyw. Komisja nie wyklucza oczywiście, że mogą zdarzyć się przypadki, które opierają się na dyrektywach, ale które jednocześnie są zgodne z zasadmi uczciwej konkurencji. Komisja podkreśla, że na obecnym etapie zbliżania prawodawstwa podatkowego dyrektywy jedynie dopuszczają możliwość zastosowania ułatwień podatkowych. Nie nakazują ich jednak.

| (49) | Niemcy zaprzeczają temu, jakoby aspekty zgodności z zasadami konkurencji miały być traktowane priorytetowo w omawianych dyrektywach. W związku z takim argumentem należy stwierdzić, że w każdym przypadku – nawet jeśli aspekty zgodności nie są traktowane priorytetowo – pomoc taką, jak niniejszy przypadek zwrotu podatku należy zbadać pod kątem zgodności z odnośnymi zasadami konkurencji zgodnie z Traktatem WE. Stąd kwestia, czy istnieje jakiś priorytet czy nie, nie ma znaczenia (14). |
| --- | --- |

(49)

Niemcy zaprzeczają temu, jakoby aspekty zgodności z zasadami konkurencji miały być traktowane priorytetowo w omawianych dyrektywach. W związku z takim argumentem należy stwierdzić, że w każdym przypadku – nawet jeśli aspekty zgodności nie są traktowane priorytetowo – pomoc taką, jak niniejszy przypadek zwrotu podatku należy zbadać pod kątem zgodności z odnośnymi zasadami konkurencji zgodnie z Traktatem WE. Stąd kwestia, czy istnieje jakiś priorytet czy nie, nie ma znaczenia (14).

| (50) | Przyznane Komisji na mocy Traktatu WE zakresy oceniania i swobodnego uznania w przypadku zastosowania zwolnień określonych w art. 87 ust. 3 nie zostały w żaden sposób ograniczone przepisami omawianych dyrektyw. |
| --- | --- |

(50)

Przyznane Komisji na mocy Traktatu WE zakresy oceniania i swobodnego uznania w przypadku zastosowania zwolnień określonych w art. 87 ust. 3 nie zostały w żaden sposób ograniczone przepisami omawianych dyrektyw.

| (51) | Punkt 3.5 wymienionych wyżej wytycznych ramowych odzwierciedla reguły polityki w dziedzinie pomocy państwa oraz wspólnej polityki rolnej. Zgodnie z tym punktem jednostronne środki pomocy państwa, których celem jest jedynie poprawa sytuacji finansowej producentów, a które nie przyczyniają się w żaden sposób do rozwoju sektora, zaś w szczególności pomoc przydzielana wyłącznie na podstawie ceny, ilości, jednostki produkcji lub jednostki środków produkcji, uznaje się za stanowiące pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(51)

Punkt 3.5 wymienionych wyżej wytycznych ramowych odzwierciedla reguły polityki w dziedzinie pomocy państwa oraz wspólnej polityki rolnej. Zgodnie z tym punktem jednostronne środki pomocy państwa, których celem jest jedynie poprawa sytuacji finansowej producentów, a które nie przyczyniają się w żaden sposób do rozwoju sektora, zaś w szczególności pomoc przydzielana wyłącznie na podstawie ceny, ilości, jednostki produkcji lub jednostki środków produkcji, uznaje się za stanowiące pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem.

| (52) | Zgodnie z powyższym stwierdzeniem omawiane pomoce nie dotyczą inwestycji, które przyczyniłyby się do modernizacji sektora (przykłady takich inwestycji to poprawa izolacji cieplnej albo inwestycje służące zwiększeniu wydajności energetycznej). Sytuacja jest wręcz przeciwna, gdyż konieczne dostosowania (jak na przykład te wyżej wymienione) prawdopodobnie zostałyby opóźnione wskutek dopływu dotacji tego rodzaju. Tym samym sektor stałby się zależny od pomocy. Nie można mówić o jakimkolwiek rozwoju, a nawet jeśli, to odbywa się on ze znacznym opóźnieniem. W przeciwieństwie do tego, co twierdzą niektóre z zainteresowanych stron, nie tylko nie pojawiła się żadna zachęta do podjęcia koniecznych inwestycji, ale nawet dotychczasowy bodziec w postaci wyższych cen za energię zmniejszył się wskutek dotacji. Omawianą pomoc można zatem zakwalifikować jako pomoc produkcyjną. |
| --- | --- |

(52)

Zgodnie z powyższym stwierdzeniem omawiane pomoce nie dotyczą inwestycji, które przyczyniłyby się do modernizacji sektora (przykłady takich inwestycji to poprawa izolacji cieplnej albo inwestycje służące zwiększeniu wydajności energetycznej). Sytuacja jest wręcz przeciwna, gdyż konieczne dostosowania (jak na przykład te wyżej wymienione) prawdopodobnie zostałyby opóźnione wskutek dopływu dotacji tego rodzaju. Tym samym sektor stałby się zależny od pomocy. Nie można mówić o jakimkolwiek rozwoju, a nawet jeśli, to odbywa się on ze znacznym opóźnieniem. W przeciwieństwie do tego, co twierdzą niektóre z zainteresowanych stron, nie tylko nie pojawiła się żadna zachęta do podjęcia koniecznych inwestycji, ale nawet dotychczasowy bodziec w postaci wyższych cen za energię zmniejszył się wskutek dotacji. Omawianą pomoc można zatem zakwalifikować jako pomoc produkcyjną.

| (53) | Nowe wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (15) weszły w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2007 r. Jeśli chodzi o niezgodne z prawem zwroty podatku, przyznane na podstawie dyrektywy 2003/96/WE, w pkt 172, przewiduje się możność zastosowania mocy wstecznej. To samo dotyczy niezgodnych z prawem zwrotów podatku przyznanych na podstawie dyrektywy 92/81/EWG. Obowiązuje to jednak jedynie w przypadku gdy spełnione zostały warunki niniejszych dyrektyw, a wewnątrz sektora rolnego nie wprowadzono żadnego zróżnicowania. Ponieważ jednak omawiany środek dotyczy wyłącznie niektórych przedsiębiorstw rolnych, pkt 172 nie stanowi podstawy, która pozwalałaby Komisji uznać omawiane zwroty podatku za zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(53)

Nowe wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (15) weszły w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2007 r. Jeśli chodzi o niezgodne z prawem zwroty podatku, przyznane na podstawie dyrektywy 2003/96/WE, w pkt 172, przewiduje się możność zastosowania mocy wstecznej. To samo dotyczy niezgodnych z prawem zwrotów podatku przyznanych na podstawie dyrektywy 92/81/EWG. Obowiązuje to jednak jedynie w przypadku gdy spełnione zostały warunki niniejszych dyrektyw, a wewnątrz sektora rolnego nie wprowadzono żadnego zróżnicowania. Ponieważ jednak omawiany środek dotyczy wyłącznie niektórych przedsiębiorstw rolnych, pkt 172 nie stanowi podstawy, która pozwalałaby Komisji uznać omawiane zwroty podatku za zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (54) | Niemcy zamierzają udowodnić zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego. Komisja rozważała również zastosowanie punktów 23 i 51 i następne wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (zwanych dalej „wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska”), które w niektórych okolicznościach dopuszczają możliwość stosowania pomocy operacyjnej. Wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa z 2000 r. powołują się w punkcie 5.6.2 na wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(54)

Niemcy zamierzają udowodnić zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego. Komisja rozważała również zastosowanie punktów 23 i 51 i następne wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (zwanych dalej „wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska”), które w niektórych okolicznościach dopuszczają możliwość stosowania pomocy operacyjnej. Wspólnotowe wytyczne dotyczące rolnictwa z 2000 r. powołują się w punkcie 5.6.2 na wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska.

| (55) | W pkt 23 tych wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska przyjęto, że w niektórych przypadkach zwolnienie z podatku lub obniżenie podatku mające korzystny wpływ na ochronę środowiska są przyznawane przedsiębiorstwom zaliczanym do niektórych kategorii, by nie dopuścić do stawiania ich w trudnej sytuacji konkurencyjnej, o ile takie zwolnienia są niezbędne dla zapewnienia przyjęcia lub kontynuacji stosowania podatków mających zastosowanie do wszystkich produktów. |
| --- | --- |

(55)

W pkt 23 tych wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska przyjęto, że w niektórych przypadkach zwolnienie z podatku lub obniżenie podatku mające korzystny wpływ na ochronę środowiska są przyznawane przedsiębiorstwom zaliczanym do niektórych kategorii, by nie dopuścić do stawiania ich w trudnej sytuacji konkurencyjnej, o ile takie zwolnienia są niezbędne dla zapewnienia przyjęcia lub kontynuacji stosowania podatków mających zastosowanie do wszystkich produktów.

| (56) | Komisja przypomina, że zgodnie z pkt 50 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska środki podatkowe, o których mowa, powinny w istotny sposób przyczyniać się do ochrony środowiska naturalnego. Należy dołożyć starań, by zagwarantować, że wyjątki bądź zwolnienia, ze względu na swój charakter, nie będą miały niekorzystnego wpływu na realizację ogólnych celów. |
| --- | --- |

(56)

Komisja przypomina, że zgodnie z pkt 50 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska środki podatkowe, o których mowa, powinny w istotny sposób przyczyniać się do ochrony środowiska naturalnego. Należy dołożyć starań, by zagwarantować, że wyjątki bądź zwolnienia, ze względu na swój charakter, nie będą miały niekorzystnego wpływu na realizację ogólnych celów.

| (57) | Na podstawie omówionych poniżej badań (studium) Niemcy udowodniły, że z powodu zwiększenia podatków od energii poziom zużycia energii stale się obniżał, a efektywność energetyczna wzrosła zarówno w warzywnictwie szklarniowym, jak i w sektorze szklarniowych upraw roślin ozdobnych. |
| --- | --- |

(57)

Na podstawie omówionych poniżej badań (studium) Niemcy udowodniły, że z powodu zwiększenia podatków od energii poziom zużycia energii stale się obniżał, a efektywność energetyczna wzrosła zarówno w warzywnictwie szklarniowym, jak i w sektorze szklarniowych upraw roślin ozdobnych.

| (58) | Z tego powodu Komisja uznaje, że przedsiębiorstwa dostrzegły konieczność podjęcia środków służących poprawie w zakresie ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(58)

Z tego powodu Komisja uznaje, że przedsiębiorstwa dostrzegły konieczność podjęcia środków służących poprawie w zakresie ochrony środowiska.

| (59) | Wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska rozróżniają nowe podatki (pkt 51.1) i podatki istniejące (pkt 51.1 i pkt 52). |
| --- | --- |

(59)

Wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska rozróżniają nowe podatki (pkt 51.1) i podatki istniejące (pkt 51.1 i pkt 52).

| (60) | Ustawa o opodatkowaniu olejów mineralnych obowiązywała do czasu, gdy została zastąpiona ustawą o zmianie opodatkowania olejów mineralnych w dniu 16 sierpnia 2001 r., która zezwoliła na zwrot podatku. Z tego powodu podatki te należy traktować jako istniejące zgodnie z pkt 51.2 lub pkt 52 wspólnotowych wytycznych do momentu przedłożenia ustawy o zmianie. |
| --- | --- |

(60)

Ustawa o opodatkowaniu olejów mineralnych obowiązywała do czasu, gdy została zastąpiona ustawą o zmianie opodatkowania olejów mineralnych w dniu 16 sierpnia 2001 r., która zezwoliła na zwrot podatku. Z tego powodu podatki te należy traktować jako istniejące zgodnie z pkt 51.2 lub pkt 52 wspólnotowych wytycznych do momentu przedłożenia ustawy o zmianie.

| (61) | Zgodnie z pkt 51.2 przepisy pkt 51.1 można stosować do podatków istniejących, jeżeli równocześnie są spełnione dwa następujące warunki: a) dany podatek musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego; i b) decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub odstępstwa te muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku kwota, o jaką jest obniżany podatek, nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów zakończy się, należy zaprzestać stosowania obniżenia podatku. |
| --- | --- |

(61)

Zgodnie z pkt 51.2 przepisy pkt 51.1 można stosować do podatków istniejących, jeżeli równocześnie są spełnione dwa następujące warunki: a) dany podatek musi mieć zauważalny pozytywny wpływ w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego; i b) decyzje w sprawie zastosowania odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku lub odstępstwa te muszą stanowić konieczność wynikającą z istotnych zmian warunków ekonomicznych, w związku z którymi przedsiębiorstwa znalazły się w trudnej sytuacji konkurencyjnej. W tym ostatnim wypadku kwota, o jaką jest obniżany podatek, nie może przekraczać wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków ekonomicznych. Jeżeli wzrost kosztów zakończy się, należy zaprzestać stosowania obniżenia podatku.

| (62) | Warunki wymienione w lit. a) i b) muszą być spełnione łącznie, aby możliwe było zastosowanie pkt 51.1 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska. Jeśli chodzi o pierwszy alternatywny warunek wymieniony w lit. b), który określa, że decyzje w sprawie odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku, Komisja stwierdza, że wszelkie obniżenia podatku mogą być przyznane dopiero wówczas, gdy ustawa podatkowa została przyjęta, a nie w momencie jej przyjmowania. Z tego powodu pierwszy warunek alternatywny nie został spełniony. Drugi warunek alternatywny zakłada z jednej strony udowodnienie istotnych zmian warunków gospodarczych dla zainteresowanych przedsiębiorstw, z drugiej zaś udowodnienia, że kwota, o jaką podatek zostanie obniżony, nie przekracza wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków gospodarczych. Niemcy nie przedstawiły żadnego takiego dowodu, na podstawie którego Komisja mogłaby uznać, że warunki te zostały spełnione. Z tego powodu również drugi warunek alternatywny określony lit. b) nie został spełniony. W związku z tym nie można zastosować pkt 51.2. |
| --- | --- |

(62)

Warunki wymienione w lit. a) i b) muszą być spełnione łącznie, aby możliwe było zastosowanie pkt 51.1 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska. Jeśli chodzi o pierwszy alternatywny warunek wymieniony w lit. b), który określa, że decyzje w sprawie odstępstw w stosunku do zainteresowanych przedsiębiorstw muszą być podjęte w chwili przyjęcia podatku, Komisja stwierdza, że wszelkie obniżenia podatku mogą być przyznane dopiero wówczas, gdy ustawa podatkowa została przyjęta, a nie w momencie jej przyjmowania. Z tego powodu pierwszy warunek alternatywny nie został spełniony. Drugi warunek alternatywny zakłada z jednej strony udowodnienie istotnych zmian warunków gospodarczych dla zainteresowanych przedsiębiorstw, z drugiej zaś udowodnienia, że kwota, o jaką podatek zostanie obniżony, nie przekracza wzrostu kosztów wynikających ze zmiany warunków gospodarczych. Niemcy nie przedstawiły żadnego takiego dowodu, na podstawie którego Komisja mogłaby uznać, że warunki te zostały spełnione. Z tego powodu również drugi warunek alternatywny określony lit. b) nie został spełniony. W związku z tym nie można zastosować pkt 51.2.

| (63) | Komisja sprawdziła, czy możliwe jest zastosowanie pkt 52. W pkt 52 przewidziano, że w przypadku gdy istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony i jeżeli zainteresowane państwo członkowskie stoi na stanowisku, że przyznanie odstępstw niektórym przedsiębiorstwom jest niezbędne, warunki wymienione w pkt 51.1 dotyczące nowych podatków stosuje się w sposób analogiczny. Dlatego należy zbadać, czy podatki rzeczywiście zostały w znacznym stopniu podwyższone i czy spełnione zostały warunki określone w pkt 51.1 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(63)

Komisja sprawdziła, czy możliwe jest zastosowanie pkt 52. W pkt 52 przewidziano, że w przypadku gdy istniejący podatek został w znacznym stopniu podwyższony i jeżeli zainteresowane państwo członkowskie stoi na stanowisku, że przyznanie odstępstw niektórym przedsiębiorstwom jest niezbędne, warunki wymienione w pkt 51.1 dotyczące nowych podatków stosuje się w sposób analogiczny. Dlatego należy zbadać, czy podatki rzeczywiście zostały w znacznym stopniu podwyższone i czy spełnione zostały warunki określone w pkt 51.1 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska.

| (64) | Wszystkie istniejące podatki zostały podwyższone o co najmniej 20 % (zob. załącznik I). Komisja uznała niniejszą podwyżkę za znaczną w rozumieniu pkt 52 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska. Komisja przyjmuje do wiadomości, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niemcy odstępstwa na korzyść szklarni będących beneficjentami są niezbędne dla zagwarantowania ciągłości ich funkcjonowania. |
| --- | --- |

(64)

Wszystkie istniejące podatki zostały podwyższone o co najmniej 20 % (zob. załącznik I). Komisja uznała niniejszą podwyżkę za znaczną w rozumieniu pkt 52 wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska. Komisja przyjmuje do wiadomości, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niemcy odstępstwa na korzyść szklarni będących beneficjentami są niezbędne dla zagwarantowania ciągłości ich funkcjonowania.

| (65) | Punkt 52 może być jednak stosowany wyłącznie w przypadku zwrotów podatku, które nie przekraczają kwoty, o którą podwyższono pierwotny podatek, tak zwanej nowej części istniejącego podatku. Punkt 52 odnosi się do ustaleń, które stosuje się w przypadku nowych podatków. Z tego wynika, że podwyższenie podatku oceniane jest analogicznie w ten sam sposób jak w przypadku wprowadzenia nowego podatku. Niniejsza analogia stosowana jest wyłącznie do nowej części, tzn. do części kwoty, o którą podatek został zwiększony. Tylko taki sposób postępowania gwarantuje, że dodatkowe kryteria, stosowane przy ocenie istniejącego podatku w przypadku oceny podwyższenia podatku, zostaną uwzględnione. W oparciu o niniejsze założenia Komisja stwierdziła, co następuje: |
| --- | --- |

(65)

Punkt 52 może być jednak stosowany wyłącznie w przypadku zwrotów podatku, które nie przekraczają kwoty, o którą podwyższono pierwotny podatek, tak zwanej nowej części istniejącego podatku. Punkt 52 odnosi się do ustaleń, które stosuje się w przypadku nowych podatków. Z tego wynika, że podwyższenie podatku oceniane jest analogicznie w ten sam sposób jak w przypadku wprowadzenia nowego podatku. Niniejsza analogia stosowana jest wyłącznie do nowej części, tzn. do części kwoty, o którą podatek został zwiększony. Tylko taki sposób postępowania gwarantuje, że dodatkowe kryteria, stosowane przy ocenie istniejącego podatku w przypadku oceny podwyższenia podatku, zostaną uwzględnione. W oparciu o niniejsze założenia Komisja stwierdziła, co następuje:

| (66) | W odniesieniu do oleju opałowego dotychczasowy podatek został podwyższony z 40,90 EUR/1 000 l do 61,35 EUR/1 000 l. Z tego względu Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku poniżej jego pierwotnego poziomu (mianowicie 40,90 EUR/1 000 l) nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(66)

W odniesieniu do oleju opałowego dotychczasowy podatek został podwyższony z 40,90 EUR/1 000 l do 61,35 EUR/1 000 l. Z tego względu Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku poniżej jego pierwotnego poziomu (mianowicie 40,90 EUR/1 000 l) nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (67) | W odniesieniu do gazu ziemnego dotychczasowy podatek został podwyższony z 1,87 EUR/MWh do 3,476 EUR/MWh (od dnia 1 kwietnia 1999 r.), a następnie do 5,50 EUR/MWh (od 2003 r.). Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku, które przekracza jego pierwotny poziom (mianowicie 1,87 EUR/MWh), nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(67)

W odniesieniu do gazu ziemnego dotychczasowy podatek został podwyższony z 1,87 EUR/MWh do 3,476 EUR/MWh (od dnia 1 kwietnia 1999 r.), a następnie do 5,50 EUR/MWh (od 2003 r.). Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku, które przekracza jego pierwotny poziom (mianowicie 1,87 EUR/MWh), nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (68) | W odniesieniu do gazu płynnego dotychczasowy podatek został podwyższony z 25,56 EUR/1 000 kg do 38,34 EUR/1 000 kg (od dnia 1 kwietnia 1999 r.), a następnie do 60,60 EUR/1 000 kg (od 2003 r.). Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku, które przekracza jego pierwotny poziom (mianowicie 25,56 EUR/1 000 kg), nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(68)

W odniesieniu do gazu płynnego dotychczasowy podatek został podwyższony z 25,56 EUR/1 000 kg do 38,34 EUR/1 000 kg (od dnia 1 kwietnia 1999 r.), a następnie do 60,60 EUR/1 000 kg (od 2003 r.). Komisja stoi na stanowisku, że każde obniżenie podatku, które przekracza jego pierwotny poziom (mianowicie 25,56 EUR/1 000 kg), nie jest zgodne ze wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi ochrony środowiska i dlatego nie jest zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (69) | Wobec części pomocy, która nie przekroczyła kwoty podwyższenia podatku w 1999 r. Komisja oceniła również, czy zostały spełnione warunki określone w pkt 51.1 lit. b) (stosowane analogicznie zgodnie z pkt 52 wytycznych). |
| --- | --- |

(69)

Wobec części pomocy, która nie przekroczyła kwoty podwyższenia podatku w 1999 r. Komisja oceniła również, czy zostały spełnione warunki określone w pkt 51.1 lit. b) (stosowane analogicznie zgodnie z pkt 52 wytycznych).

| (70) | Punkt 51.1 lit. b) określa, że decyzja o zwolnieniu na okres 10 lat bez stopniowego zmniejszania się tej formy pomocy może być uzasadniona w dwóch przypadkach i określa dwa inne warunki, jakie muszą być spełnione: a) w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku wspólnotowego, kwota efektywnie zapłacona przez przedsiębiorstwa po uzyskaniu obniżenia musi być wyższa od minimum wspólnotowego i na takim poziomie, który stanowi dla przedsiębiorstw środek zachęcający do poprawy w zakresie ochrony środowiska naturalnego; b) w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku krajowego nałożonego w wypadku braku podatku wspólnotowego, przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą jednak zapłacić znaczną część podatku krajowego. Jako alternatywę wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska podają możliwość zastosowania innych środków (np. dobrowolnych umów). Nie dotyczy to jednak omawianego przypadku. |
| --- | --- |

(70)

Punkt 51.1 lit. b) określa, że decyzja o zwolnieniu na okres 10 lat bez stopniowego zmniejszania się tej formy pomocy może być uzasadniona w dwóch przypadkach i określa dwa inne warunki, jakie muszą być spełnione: a) w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku wspólnotowego, kwota efektywnie zapłacona przez przedsiębiorstwa po uzyskaniu obniżenia musi być wyższa od minimum wspólnotowego i na takim poziomie, który stanowi dla przedsiębiorstw środek zachęcający do poprawy w zakresie ochrony środowiska naturalnego; b) w przypadku gdy obniżenie dotyczy podatku krajowego nałożonego w wypadku braku podatku wspólnotowego, przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą jednak zapłacić znaczną część podatku krajowego. Jako alternatywę wspólnotowe wytyczne dotyczące ochrony środowiska podają możliwość zastosowania innych środków (np. dobrowolnych umów). Nie dotyczy to jednak omawianego przypadku.

| (71) | W stosunku do trzech omawianych produktów (oleju opałowego, gazu ziemnego i gazu płynnego) pierwotny podatek stosowany przed podwyższeniem podatku w 1999 r. był wyższy niż minimum wspólnotowe: | W przypadku oleju opałowego minimum wspólnotowe wynosiło 18,00 EUR/1 000 l (16) w latach 2001–2003 oraz 21,00 EUR/1 000 l (17) w okresie 2004–2006; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 40,90 EUR/1 000 l. |
| --- | --- | --- |

(71)

W stosunku do trzech omawianych produktów (oleju opałowego, gazu ziemnego i gazu płynnego) pierwotny podatek stosowany przed podwyższeniem podatku w 1999 r. był wyższy niż minimum wspólnotowe:

W przypadku oleju opałowego minimum wspólnotowe wynosiło 18,00 EUR/1 000 l (16) w latach 2001–2003 oraz 21,00 EUR/1 000 l (17) w okresie 2004–2006; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 40,90 EUR/1 000 l.

| | W przypadku gazu ziemnego minimum wspólnotowe wynosiło 0,54 EUR/MWh w okresie 2004–2006; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 1,87 EUR/MWh. |
| --- | --- |

W przypadku gazu ziemnego minimum wspólnotowe wynosiło 0,54 EUR/MWh w okresie 2004–2006; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 1,87 EUR/MWh.

| | W przypadku gazu płynnego minimum wspólnotowe wynosiło 0,00 EUR/1 000 kg; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 25,56 EUR/1 000 kg. |
| --- | --- |

W przypadku gazu płynnego minimum wspólnotowe wynosiło 0,00 EUR/1 000 kg; tym samym było ono niższe niż pierwotny poziom podatku wynoszący 25,56 EUR/1 000 kg.

| (72) | W odniesieniu do innych olejów opałowych, które w latach 2001–2003 nie podlegały minimalnemu podatkowi wspólnotowemu, pkt 51.1 lit. b) tiret drugie wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska z 2001 r. stanowi, że przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą zapłacić znaczą część podatku krajowego. Powodem tego jest zachęcenie tych przedsiębiorstw do poprawy w zakresie ochrony środowiska. Dotychczasowa praktyka decyzyjna Komisji pokazuje, że za znaczną część można zazwyczaj uznać 20 % lub minimalny podatek wspólnotowy, który w zakeżności od wykorzystania energii wchodzi w zakres odnośnej dyrektywy. |
| --- | --- |

(72)

W odniesieniu do innych olejów opałowych, które w latach 2001–2003 nie podlegały minimalnemu podatkowi wspólnotowemu, pkt 51.1 lit. b) tiret drugie wspólnotowych wytycznych dotyczących ochrony środowiska z 2001 r. stanowi, że przedsiębiorstwa uprawnione do otrzymania obniżenia muszą zapłacić znaczą część podatku krajowego. Powodem tego jest zachęcenie tych przedsiębiorstw do poprawy w zakresie ochrony środowiska. Dotychczasowa praktyka decyzyjna Komisji pokazuje, że za znaczną część można zazwyczaj uznać 20 % lub minimalny podatek wspólnotowy, który w zakeżności od wykorzystania energii wchodzi w zakres odnośnej dyrektywy.

| (73) | Nawet w przypadku gdy uwzględni się w danym okresie najwyższą ze stosowanych stawek podatkowych, mianowicie 5,50 EUR/MWh w 2003 r., to próg 20 % wynosi 1,10 EUR/MWh i znajduje się poniżej pierwotnego poziomu opodatkowania, mianowicie 1,87 EUR/MWh. |
| --- | --- |

(73)

Nawet w przypadku gdy uwzględni się w danym okresie najwyższą ze stosowanych stawek podatkowych, mianowicie 5,50 EUR/MWh w 2003 r., to próg 20 % wynosi 1,10 EUR/MWh i znajduje się poniżej pierwotnego poziomu opodatkowania, mianowicie 1,87 EUR/MWh.

| (74) | Z tych powodów Komisja doszła do wniosku, że jeżeli obniżenie podatku nie jest większe od pierwotnego poziomu opodatkowania przed jego podwyższeniem w 1999 r., to warunki określone w pkt 51.1 lit. b) zostały spełnione. |
| --- | --- |

(74)

Z tych powodów Komisja doszła do wniosku, że jeżeli obniżenie podatku nie jest większe od pierwotnego poziomu opodatkowania przed jego podwyższeniem w 1999 r., to warunki określone w pkt 51.1 lit. b) zostały spełnione.

| (75) | W przypadku oleju opałowego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 40,90 EUR/1 000 l), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 61,35 EUR/1 000 l do 40,90 EUR/1 000 l), za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(75)

W przypadku oleju opałowego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 40,90 EUR/1 000 l), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 61,35 EUR/1 000 l do 40,90 EUR/1 000 l), za zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (76) | W przypadku gazu ziemnego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 1,87 EUR/MWh), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 3,476 EUR/MWh w latach 2001 i 2002 oraz z 5,50 EUR/MWh w latach od 2003 do 2006 na 1,87 EUR/MWh), za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(76)

W przypadku gazu ziemnego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 1,87 EUR/MWh), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 3,476 EUR/MWh w latach 2001 i 2002 oraz z 5,50 EUR/MWh w latach od 2003 do 2006 na 1,87 EUR/MWh), za zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (77) | W przypadku gazu płynnego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 25,56 EUR/1 000 kg), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 38,34 EUR/1 000 kg w latach 2001 i 2002 oraz z 60,60 EUR/1 000 kg w latach od 2003 do 2006), za zgodną ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(77)

W przypadku gazu płynnego Komisja uznaje część obniżenia podatku, która jest większa od pierwotnego poziomu podatku (mianowicie 25,56 EUR/1 000 kg), za niezgodną ze wspólnym rynkiem, zaś część obniżenia podatku, która nie jest większa od pierwotnego poziomu podatku (obniżenie z 38,34 EUR/1 000 kg w latach 2001 i 2002 oraz z 60,60 EUR/1 000 kg w latach od 2003 do 2006), za zgodną ze wspólnym rynkiem.

| (78) | Komisja stwierdza, że pomoc przyznana w latach 2001–2004 została udzielona z naruszeniem art. 93 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 88 ust. 2), ponieważ nie została ona zgłoszona Komisji w odpowiednim terminie ani nie poczekano na decyzję Komisji. |
| --- | --- |

(78)

Komisja stwierdza, że pomoc przyznana w latach 2001–2004 została udzielona z naruszeniem art. 93 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 88 ust. 2), ponieważ nie została ona zgłoszona Komisji w odpowiednim terminie ani nie poczekano na decyzję Komisji.

| (79) | Niemcy wyjaśniają, że Komisja wiedziała o pomocy już od dnia 29 sierpnia 2001 r., jednak postępowanie na podstawie art. 88 ust. 2 Traktatu WE wszczęła dopiero w dniu 22 października 2005 r. Zdaniem Niemiec niniejsza decyzja zapadła zbyt późno i nie była zgodna z zasadami przepisowego postępowania określonego w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. W związku z tym Niemcy zarzucają Komisji, że nie posiadała ona w tym momencie uprawnień do stwierdzenia niezgodności pomocy ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(79)

Niemcy wyjaśniają, że Komisja wiedziała o pomocy już od dnia 29 sierpnia 2001 r., jednak postępowanie na podstawie art. 88 ust. 2 Traktatu WE wszczęła dopiero w dniu 22 października 2005 r. Zdaniem Niemiec niniejsza decyzja zapadła zbyt późno i nie była zgodna z zasadami przepisowego postępowania określonego w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. W związku z tym Niemcy zarzucają Komisji, że nie posiadała ona w tym momencie uprawnień do stwierdzenia niezgodności pomocy ze wspólnym rynkiem.

| (80) | W przypadku pomocy przyznanej bezprawnie nie można zatem korzystać z krótkich terminów proceduralnych określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. W dalszym ciągu stosuje się jednak zasady postępowania zgodnego z przepisami. Komisja podkreśla jednak, że zastrzegła sobie w skierowanej do Niemiec decyzji C(2002) 441 wersja ostateczna z dnia 13 lutego 2002 r. prawo do wdrożenia procedury sprawdzającej prawidłowość przyznanej pomocy. |
| --- | --- |

(80)

W przypadku pomocy przyznanej bezprawnie nie można zatem korzystać z krótkich terminów proceduralnych określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. W dalszym ciągu stosuje się jednak zasady postępowania zgodnego z przepisami. Komisja podkreśla jednak, że zastrzegła sobie w skierowanej do Niemiec decyzji C(2002) 441 wersja ostateczna z dnia 13 lutego 2002 r. prawo do wdrożenia procedury sprawdzającej prawidłowość przyznanej pomocy.

| (81) | Od terminu podawanego przez Niemcy (29 sierpnia 2001 r.) do momentu wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego (20 października 2005 r.) Komisja skierowała do Niemiec przynajmniej trzy wezwania o udzielenie dodatkowych informacji oraz uczestniczyła w spotkaniu z przedstawicielami Niemiec. Dopiero w tym okresie Komisja dowiedziała się o obu przedłużeniach zwrotu podatku o 2 lata. W tym samym czasie Niemcy dostarczyły Komisji aż pięć pism z dodatkowymi informacjami. Sam fakt, że w tym czasie Niemcy dostarczyły Komisji pięć pism, dowodzi, że również po stronie Niemiec panowało przekonanie o niekompletności pewnych informacji, które z kolei uniemożliwiały Komisji podjęcie decyzji w niniejszym przypadku. Niczego nie zmienia także odwoływanie się do wyroku Trybunału w sprawie RSV. Przypadek tam rozpatrywany jest zupełnie inny. W tamtym przypadku Komisja nie tylko posiadała szczegółową wiedzę na temat pomocy, czego nie można powiedzieć o niniejszym przypadku, ale także podjęła decyzję dotyczącą środka podstawowego. Również przy uwzględnieniu właściwego orzecznictwa Trybunału nie może być mowy o bezczynności Komisji. Przepisy art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 nie zostały zatem naruszone. |
| --- | --- |

(81)

Od terminu podawanego przez Niemcy (29 sierpnia 2001 r.) do momentu wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego (20 października 2005 r.) Komisja skierowała do Niemiec przynajmniej trzy wezwania o udzielenie dodatkowych informacji oraz uczestniczyła w spotkaniu z przedstawicielami Niemiec. Dopiero w tym okresie Komisja dowiedziała się o obu przedłużeniach zwrotu podatku o 2 lata. W tym samym czasie Niemcy dostarczyły Komisji aż pięć pism z dodatkowymi informacjami. Sam fakt, że w tym czasie Niemcy dostarczyły Komisji pięć pism, dowodzi, że również po stronie Niemiec panowało przekonanie o niekompletności pewnych informacji, które z kolei uniemożliwiały Komisji podjęcie decyzji w niniejszym przypadku. Niczego nie zmienia także odwoływanie się do wyroku Trybunału w sprawie RSV. Przypadek tam rozpatrywany jest zupełnie inny. W tamtym przypadku Komisja nie tylko posiadała szczegółową wiedzę na temat pomocy, czego nie można powiedzieć o niniejszym przypadku, ale także podjęła decyzję dotyczącą środka podstawowego. Również przy uwzględnieniu właściwego orzecznictwa Trybunału nie może być mowy o bezczynności Komisji. Przepisy art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 nie zostały zatem naruszone.

| (82) | Wobec zgłoszonej części pomocy (ex N 189/2005) ani Niemcy, ani zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych konkretnych naruszeń terminów proceduralnych określonych w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Poza tym Niemcy nie zastosowały procedury przewidzianej w art. 5 ust. 3 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(82)

Wobec zgłoszonej części pomocy (ex N 189/2005) ani Niemcy, ani zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych konkretnych naruszeń terminów proceduralnych określonych w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Poza tym Niemcy nie zastosowały procedury przewidzianej w art. 5 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.

| (83) | W związku z tym argumenty, jakie Niemcy przedstawiły w stosunku do poprawnego zastosowania rozporządzenia (WE) nr 659/1999, są bezpodstawne. |
| --- | --- |

(83)

W związku z tym argumenty, jakie Niemcy przedstawiły w stosunku do poprawnego zastosowania rozporządzenia (WE) nr 659/1999, są bezpodstawne.

| (84) | Komisja podkreśla, że pomoc przyznawana bezprawnie w ramach omawianego programu pomocy i oceniona jako niezgodna ze wspólnym rynkiem, zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (obecnie art. 88) (18), podlega zwrotowi. |
| --- | --- |

(84)

Komisja podkreśla, że pomoc przyznawana bezprawnie w ramach omawianego programu pomocy i oceniona jako niezgodna ze wspólnym rynkiem, zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (obecnie art. 88) (18), podlega zwrotowi.

| (85) | Artykuł 14 ust. 1 stanowi: „Komisja nie wymaga windykacji pomocy, jeżeli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa wspólnotowego”. Komisja z własnej inicjatywy jest zobowiązana do przedstawienia szczególnych okoliczności, które to potwierdzają (19). |
| --- | --- |

(85)

Artykuł 14 ust. 1 stanowi: „Komisja nie wymaga windykacji pomocy, jeżeli byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa wspólnotowego”. Komisja z własnej inicjatywy jest zobowiązana do przedstawienia szczególnych okoliczności, które to potwierdzają (19).

| (86) | W celu wykluczenia konieczności windykacji od beneficjentów pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem lub niezgodnie ze wspólnym rynkiem należy zbadać, czy w niniejszym przypadku można zastosować ogólną zasadę prawa wspólnotowego, jaką jest zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań lub zasada pewności prawnej. |
| --- | --- |

(86)

W celu wykluczenia konieczności windykacji od beneficjentów pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem lub niezgodnie ze wspólnym rynkiem należy zbadać, czy w niniejszym przypadku można zastosować ogólną zasadę prawa wspólnotowego, jaką jest zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań lub zasada pewności prawnej.

| (87) | Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań jest zasadą ogólną ustanowioną w prawodawstwie wspólnotowym. Zanim powstaną uzasadnione oczekiwania, Komisja musi potwierdzić zgodność danego środka z prawem. W związku z tym musi istnieć działanie lub sposób zachowania ze strony administracji wspólnotowej, które mogłoby spowodować powstanie uzasadnionego oczekiwania (20). |
| --- | --- |

(87)

Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań jest zasadą ogólną ustanowioną w prawodawstwie wspólnotowym. Zanim powstaną uzasadnione oczekiwania, Komisja musi potwierdzić zgodność danego środka z prawem. W związku z tym musi istnieć działanie lub sposób zachowania ze strony administracji wspólnotowej, które mogłoby spowodować powstanie uzasadnionego oczekiwania (20).

| (88) | Zgodnie ze stałym orzecznictwem zasada pewności prawnej naruszona jest wówczas, gdy niepewne lub niejasne okoliczności powodują niejasną sytuację prawną, którą Komisja musiałaby wyjaśnić, zanim mogłaby podjąć jakiekolwiek środki w odniesieniu do zarządzenia windykacji (21). |
| --- | --- |

(88)

Zgodnie ze stałym orzecznictwem zasada pewności prawnej naruszona jest wówczas, gdy niepewne lub niejasne okoliczności powodują niejasną sytuację prawną, którą Komisja musiałaby wyjaśnić, zanim mogłaby podjąć jakiekolwiek środki w odniesieniu do zarządzenia windykacji (21).

| (89) | Niemcy nie wyjaśniły konkretnie, dlaczego windykacja sama w sobie nie jest zgodna z postępowaniem zgodnym z przepisami. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. pomoc uznana za niezgodną z prawem i niezgodną ze wspólnym rynkiem podlega zasadniczo windykacji. |
| --- | --- |

(89)

Niemcy nie wyjaśniły konkretnie, dlaczego windykacja sama w sobie nie jest zgodna z postępowaniem zgodnym z przepisami. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. pomoc uznana za niezgodną z prawem i niezgodną ze wspólnym rynkiem podlega zasadniczo windykacji.

| (90) | Zasada ta nie ma zastosowania jedynie w przypadkach, w których windykacja naruszałaby ogólne zasady prawa wspólnotowego. Takiego naruszenia nie stwierdzono. Szczególnie ze względu na to, że ewentualne oczekiwania Niemiec nie były uzasadnione, tym bardziej więc nie podlegają one ochronie. Nie może być mowy o uzasadnionych oczekiwaniach, skoro pomoc nie została zgłoszona. Niemcy nie mogą zatem powoływać się na istnienie takiej pomocy. Jest to oczywiste po uwzględnieniu faktu, że Komisja zwróciła Niemcom uwagę na możliwą kontrolę udzielonej pomocy, w piśmie z dnia 13 lutego 2002 r. Zgodnie ze stałym orzecznictwem Trybunału przezorny przedsiębiorca mógł, a nawet powinien był, zapytać władze niemieckie, czy pomoc została zgłoszona, a tym samym dowiedzieć się o ewentualnym ryzyku możliwej windykacji (22). Jeśli zaniedbał to świadomie albo przeoczył, to jego uzasadnione oczekiwania nie podlegają ochronie. |
| --- | --- |

(90)

Zasada ta nie ma zastosowania jedynie w przypadkach, w których windykacja naruszałaby ogólne zasady prawa wspólnotowego. Takiego naruszenia nie stwierdzono. Szczególnie ze względu na to, że ewentualne oczekiwania Niemiec nie były uzasadnione, tym bardziej więc nie podlegają one ochronie. Nie może być mowy o uzasadnionych oczekiwaniach, skoro pomoc nie została zgłoszona. Niemcy nie mogą zatem powoływać się na istnienie takiej pomocy. Jest to oczywiste po uwzględnieniu faktu, że Komisja zwróciła Niemcom uwagę na możliwą kontrolę udzielonej pomocy, w piśmie z dnia 13 lutego 2002 r. Zgodnie ze stałym orzecznictwem Trybunału przezorny przedsiębiorca mógł, a nawet powinien był, zapytać władze niemieckie, czy pomoc została zgłoszona, a tym samym dowiedzieć się o ewentualnym ryzyku możliwej windykacji (22). Jeśli zaniedbał to świadomie albo przeoczył, to jego uzasadnione oczekiwania nie podlegają ochronie.

| (91) | Wobec zarzutu Niemiec, że ustne wypowiedzi urzędników Komisji potwierdzały według Niemiec fakt, że pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem, Komisja stwierdza, że jedynie ona – tzn. przy odpowiedzialności kolegium – jest uprawniona do podejmowania tego rodzaju decyzji. Poza tym Komisja stwierdza, że nie istnieje żaden dokument Komisji, który mógłby sugerować wyciągnięcie wniosków dotyczących zgodności pomocy, o których mowa, ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(91)

Wobec zarzutu Niemiec, że ustne wypowiedzi urzędników Komisji potwierdzały według Niemiec fakt, że pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem, Komisja stwierdza, że jedynie ona – tzn. przy odpowiedzialności kolegium – jest uprawniona do podejmowania tego rodzaju decyzji. Poza tym Komisja stwierdza, że nie istnieje żaden dokument Komisji, który mógłby sugerować wyciągnięcie wniosków dotyczących zgodności pomocy, o których mowa, ze wspólnym rynkiem.

| (92) | Wobec zarzutu, że w razie ewentualnej windykacji dużej liczbie szklarni grozi upadłość, Komisja stwierdza, że windykacja części otrzymanej pomocy jest konieczna w celu umożliwienia przywrócenia statusu quo ante, tzn. sytuacji, w której konkurencja nie jest zakłócona. Jeżeli oznacza to w rezultacie, że poszczególne szklarnie nie będą w stanie utrzymać swojej pozycji na rynku, to będzie to jedynie skutkiem konkurencji, jaka jest stale obecna w warunkach gospodarki rynkowej. |
| --- | --- |

(92)

Wobec zarzutu, że w razie ewentualnej windykacji dużej liczbie szklarni grozi upadłość, Komisja stwierdza, że windykacja części otrzymanej pomocy jest konieczna w celu umożliwienia przywrócenia statusu quo ante, tzn. sytuacji, w której konkurencja nie jest zakłócona. Jeżeli oznacza to w rezultacie, że poszczególne szklarnie nie będą w stanie utrzymać swojej pozycji na rynku, to będzie to jedynie skutkiem konkurencji, jaka jest stale obecna w warunkach gospodarki rynkowej.

| (93) | Zgodnie z powyższymi stwierdzeniami Komisja nie ma wątpliwości, że nie ma żadnych możliwości odstąpienia od zwrotu dotacji otrzymanych niezgodnie z prawem na podstawie zasady pewności prawnej. |
| --- | --- |

(93)

Zgodnie z powyższymi stwierdzeniami Komisja nie ma wątpliwości, że nie ma żadnych możliwości odstąpienia od zwrotu dotacji otrzymanych niezgodnie z prawem na podstawie zasady pewności prawnej.

| (94) | Z tego powodu przyznane zwroty podatku podlegają zasadniczo windykacji, jeżeli zostaną uznane za niezgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(94)

Z tego powodu przyznane zwroty podatku podlegają zasadniczo windykacji, jeżeli zostaną uznane za niezgodne ze wspólnym rynkiem.

| (95) | Decyzja dotyczy omawianego zwrotu podatku i musi zostać bezzwłocznie wykonana wraz z windykacją pomocy zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(95)

Decyzja dotyczy omawianego zwrotu podatku i musi zostać bezzwłocznie wykonana wraz z windykacją pomocy zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE.

| (96) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmuje wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta. Niemcy powinny zatem podjąć wszelkie konieczne środki w celu windykacji uznanych za niezgodne pomocy przyznanych beneficjentom. Niemcy powinny wezwać beneficjentów pomocy do zwrotu otrzymanych środków w terminie dwóch miesięcy od chwili opublikowania niniejszej decyzji. Zwroty pomocy państwa obejmują odsetki obliczane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(96)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmuje wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta. Niemcy powinny zatem podjąć wszelkie konieczne środki w celu windykacji uznanych za niezgodne pomocy przyznanych beneficjentom. Niemcy powinny wezwać beneficjentów pomocy do zwrotu otrzymanych środków w terminie dwóch miesięcy od chwili opublikowania niniejszej decyzji. Zwroty pomocy państwa obejmują odsetki obliczane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999.

| (97) | Jednocześnie każda pomoc przyznana w ramach tego programu pomocy i która w momencie jej przyznania była zgodna z warunkami rozporządzeń Komisji przyjętych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 lub w ramach innych zatwierdzonych programów pomocy, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w wysokości dozwolonej intensywności. |
| --- | --- |

(97)

Jednocześnie każda pomoc przyznana w ramach tego programu pomocy i która w momencie jej przyznania była zgodna z warunkami rozporządzeń Komisji przyjętych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 lub w ramach innych zatwierdzonych programów pomocy, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w wysokości dozwolonej intensywności.

| (98) | Jednakże doświadczenie Komisji pokazało, że niewielkie kwoty pomocy przyznawanej przy spełnieniu niektórych warunków mogą nie podlegać pod zakres art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(98)

Jednakże doświadczenie Komisji pokazało, że niewielkie kwoty pomocy przyznawanej przy spełnieniu niektórych warunków mogą nie podlegać pod zakres art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (99) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1860/2004 (23) pomoc, która nie przekracza 3 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (kwota obejmuje pomoce de minimis, które zostały przyznane jednemu przedsiębiorstwu), pozostaje bez wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi oraz nie zakłóca konkurencji ani nie spowoduje takiego zagrożenia i dlatego nie wchodzi w zakres art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(99)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1860/2004 (23) pomoc, która nie przekracza 3 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (kwota obejmuje pomoce de minimis, które zostały przyznane jednemu przedsiębiorstwu), pozostaje bez wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi oraz nie zakłóca konkurencji ani nie spowoduje takiego zagrożenia i dlatego nie wchodzi w zakres art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (100) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1860/2004 te same zasady stosuje się także do pomocy przyznanej przed wejściem w życie tego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1 i w art. 3. |
| --- | --- |

(100)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1860/2004 te same zasady stosuje się także do pomocy przyznanej przed wejściem w życie tego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1 i w art. 3.

| (101) | W dniu 1 stycznia 2008 r. rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 zastąpiono rozporządzeniem (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (24), które zwiększa kwotę pomocy de minimis bez względu na formę pomocy i jej cel na rzecz beneficjenta do 7 500 EUR w dowolnym okresie trzech lat obrotowych, w granicach kwoty maksymalnej na dane państwo członkowskie, odpowiadającej 0,6 % wartości produkcji rocznej. |
| --- | --- |

(101)

W dniu 1 stycznia 2008 r. rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 zastąpiono rozporządzeniem (WE) nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (24), które zwiększa kwotę pomocy de minimis bez względu na formę pomocy i jej cel na rzecz beneficjenta do 7 500 EUR w dowolnym okresie trzech lat obrotowych, w granicach kwoty maksymalnej na dane państwo członkowskie, odpowiadającej 0,6 % wartości produkcji rocznej.

| (102) | Artykuł 6 ust. 1 omawianego rozporządzenia stanowi, że „niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy przyznanej przed dniem 1 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwom sektora produkcji rolnej, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1–4, z wyjątkiem wymogu wyraźnego odesłania do niniejszego rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy”. |
| --- | --- |

(102)

Artykuł 6 ust. 1 omawianego rozporządzenia stanowi, że „niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy przyznanej przed dniem 1 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwom sektora produkcji rolnej, pod warunkiem że spełnia ona warunki ustanowione w art. 1–4, z wyjątkiem wymogu wyraźnego odesłania do niniejszego rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy”.

| (103) | Artykuł 6 ust. 2 omawianego rozporządzenia stanowi, że uznaje się, iż wszelka pomoc de minimis przyznana między dniem 1 stycznia 2005 r. a okresem sześciu miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, która spełnia warunki rozporządzenia (WE) nr 1860/2004 stosowanego do sektora produkcji rolnej do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 87 ust. 1 Traktatu, a zatem nie podlega wymogowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(103)

Artykuł 6 ust. 2 omawianego rozporządzenia stanowi, że uznaje się, iż wszelka pomoc de minimis przyznana między dniem 1 stycznia 2005 r. a okresem sześciu miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, która spełnia warunki rozporządzenia (WE) nr 1860/2004 stosowanego do sektora produkcji rolnej do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 87 ust. 1 Traktatu, a zatem nie podlega wymogowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu WE.

| (104) | W związku z tym Komisja nie uznaje obniżenia podatku o kwotę do 3 000 EUR za pomoc państwa, jeżeli w momencie jej przyznania były spełnione przepisy rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, zaś obniżenia podatku o kwotę do 7 500 EUR nie uznaje za pomoc państwa, jeżeli w momencie jej przyznania były spełnione warunki rozporządzenia (WE) nr 1535/2007. |
| --- | --- |

(104)

W związku z tym Komisja nie uznaje obniżenia podatku o kwotę do 3 000 EUR za pomoc państwa, jeżeli w momencie jej przyznania były spełnione przepisy rozporządzenia (WE) nr 1860/2004, zaś obniżenia podatku o kwotę do 7 500 EUR nie uznaje za pomoc państwa, jeżeli w momencie jej przyznania były spełnione warunki rozporządzenia (WE) nr 1535/2007.

VI.   WNIOSEK

| (105) | Pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków, którą to pomoc Niemcy wdrożyły bezprawnie, naruszając art. 88 ust. 3 Traktatu WE lub którą Niemcy zamierzają przyznać zgodnie z ustawą transponującą wytyczne, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, jak wskazano w motywach 75–77 niniejszej decyzji i, o ile została już wypłacona, musi zostać zwrócona za okres, w którym została przyznana beneficjentom. |
| --- | --- |

(105)

Pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków, którą to pomoc Niemcy wdrożyły bezprawnie, naruszając art. 88 ust. 3 Traktatu WE lub którą Niemcy zamierzają przyznać zgodnie z ustawą transponującą wytyczne, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, jak wskazano w motywach 75–77 niniejszej decyzji i, o ile została już wypłacona, musi zostać zwrócona za okres, w którym została przyznana beneficjentom.

| (106) | W pozostałych przypadkach pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej, którą to pomoc Niemcy przyznały zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków lub którą Niemcy chcą przyznać zgodnie z ustawą transponującą wytyczne, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, |
| --- | --- |

(106)

W pozostałych przypadkach pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej, którą to pomoc Niemcy przyznały zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków lub którą Niemcy chcą przyznać zgodnie z ustawą transponującą wytyczne, jest zgodna ze wspólnym rynkiem,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stosowana lub planowana przez Niemcy pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz z ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków i ustawą transponującą wytyczne, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem względem części obniżenia stawki podatkowej, wykraczającej poza pierwotny poziom podatku w wysokości 40,90 EUR/1 000 l w przypadku oleju opałowego, 1,87 EUR/MWh w przypadku gazu ziemnego i 25,26 EUR/1 000 kg w przypadku gazu płynnego.

Artykuł 2

Stosowana lub planowana przez Niemcy pomoc państwa dla przedsiębiorstw rolnych i leśnych dotycząca ogrzewania szklarni lub konstrukcji przykrytych przeznaczonych do produkcji roślinnej zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o opodatkowaniu olejów mineralnych oraz z ustawą o kontynuacji reformy ekopodatków i ustawą transponującą wytyczne jest w pozostałych przypadkach zgodna ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 3

Niemcy uchylą program pomocy, o którym mowa w art. 1.

Artykuł 4

1.   Niemcy podejmą wszelkie niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów pomocy, o której mowa w art. 1.

2.   Kwoty będące przedmiotem procedury odzyskiwania obejmują odsetki za cały okres, począwszy od daty, w której zostały przekazane beneficjentom, aż do dnia ich rzeczywistego zwrotu.

Odsetki są naliczane na podstawie rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

3.   Od momentu ogłoszenia niniejszej decyzji Niemcy przerywają wypłatę wszelkich kwot, jakie planowały wypłacić w ramach pomocy, o której mowa w art. 1.

4.   Windykacja rozpoczyna się bezzwłocznie, zgodnie z procedurami ustanowionymi w prawie krajowym, o ile pozwalają one na bezzwłoczne i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

5.   Niemcy zapewniają wdrożenie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej ogłoszenia.

Artykuł 5

1.   Niemcy na bieżąco informują Komisję o postępach w realizacji krajowych procedur podjętych w celu wdrożenia niniejszej decyzji do czasu ich zakończenia.

2.   W terminie dwóch miesięcy od daty ogłoszenia niniejszej decyzji Niemcy przekażą Komisji następujące informacje:

| a) | listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę pomocy, jaką każdy z nich otrzymał w ramach tego programu; |
| --- | --- |

a)

listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programu, o którym mowa w art. 1, oraz łączną kwotę pomocy, jaką każdy z nich otrzymał w ramach tego programu;

| b) | informacje dotyczące łącznej kwoty (kwoty głównej wraz z odsetkami) podlegającej odzyskaniu od beneficjentów; |
| --- | --- |

b)

informacje dotyczące łącznej kwoty (kwoty głównej wraz z odsetkami) podlegającej odzyskaniu od beneficjentów;

| c) | szczegółowy opis środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

c)

szczegółowy opis środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| d) | dokumenty potwierdzające, że beneficjenci otrzymali nakaz zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

d)

dokumenty potwierdzające, że beneficjenci otrzymali nakaz zwrotu pomocy.

3.   Po upływie dwóch miesięcy od notyfikacji niniejszej decyzji Niemcy przedkładają Komisji sprawozdanie dotyczące środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. W sprawozdaniu przedstawiane są również szczegółowe informacje dotyczące kwot pomocy i odsetek już odzyskanych od beneficjentów (zob. załącznik II).

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 marca 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 67 z 18.3.2006, s. 23.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Dz.U. C 37 z 3.2.2001, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

4

(5)  Sprawa 223/85, Rijn-Schelde-Verolme (RSV) Maschinefabriken en Scheepswerven NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. 1987, s. 4617.

5

Rijn-Schelde-Verolme (RSV) Maschinefabriken en Scheepswerven NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(6)  Dz.U. L 297 z 21.11.1996, s. 1.

6

(7)  Sprawa C-39/94, SFEI i inni., Rec. 1996, s. I-3547, pkt 60.

7

SFEI i inni.

(8)  Sprawa C-301/87, Republika Francuska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. 1990, s. I-307, pkt 41.

8

Republika Francuska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(9)  Zgodnie z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie pozycji przedsiębiorstwa poprzez pomoc państwa wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do konkurujących przedsiębiorstw, które nie otrzymują pomocy tego rodzaju (sprawa C-730/79, Rec. 1980, s. 2671, pkt 11 i 12).

9

(10)  Zob. podane niżej dane statystyczne (źródło: Eurostat).

10

(11)  Zob. wyrok Trybunału z dnia 2 lipca 1974 r. w sprawie 173/73, Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. 1974, s. 709, pkt 36–40.

11

Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(12)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2. Sprostowanie w Dz.U. C 232 z 12.8.2000, s. 17.

12

(13)  Komunikat Komisji w sprawie określenia zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną bezprawnie (Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22).

13

(14)  Zob. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 września 2000 r. w sprawie T-184/97 BP Chemicals przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. 2000, s. II-3145, pkt 59 i następne.

14

BP Chemicals przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(15)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

15

(16)  Minimalna stawka opodatkowania zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych od olejów mineralnych.

16

(17)  Minimalna stawka opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 1 w powiązaniu z tabelą C załącznika I do dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

17

(18)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

18

(19)  Zob. wyrok w sprawie 223/85 Rijn-Schelde-Verolme (RSV) Machinefabrieken en Scheepswerven NV przeciwko Komisji, Rec. 1987, s. 4617.

19

Rijn-Schelde-Verolme (RSV) Machinefabrieken en Scheepswerven NV przeciwko Komisji

(20)  Zob. wyroki Trybunału w sprawach C-265/85 Van den Bergh en Jurgens przeciwko Komisji, Rec. 1987, s. 1155, pkt 44, i C-152-88 Sofrimport przeciwko Komisji, Rec. 1990, s. I-2477, pkt 26; wyroki Sądu Pierwszej Instancji w sprawach T-290/97 Mehibas Dordtselaan przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. II-15, pkt 59, i T-223/00 Kyowa Hakko Kogyo przeciwko Komisji, Rec. 2003, s. II-2553, pkt 51.

20

Van den Bergh en Jurgens przeciwko Komisji

Sofrimport przeciwko Komisji

Mehibas Dordtselaan przeciwko Komisji

Kyowa Hakko Kogyo przeciwko Komisji

(21)  Wyrok z dnia 1.7.2004 w sprawie T-308/00, Salzgitter AG przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w zbiorze orzecznictwa, pkt 180.

21

Salzgitter AG przeciwko Komisji

(22)  Deufil Gmbh&Co.KG przeciwko Komisji, Rec. 1987, s. 901.

22

(23)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, s. 4.

23

(24)  Dz.U. L 337 z 21.12.2007, s. 35.

24

---

ZAŁĄCZNIK I

OPODATKOWANIE PRODUKTÓW ENERGETYCZNYCH

Olej opałowy

| Rok | Podstawowa stawka opodatkowania | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 1.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG (Ustawa o opodatkowaniu olejów mineralnych)

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 1 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG (Ustawa o opodatkowaniu energii) | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 1.4 MinöStG

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 1 EnergieStG
  C 39/2005 | Stawka opodatkowania netto | Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | w EUR/1 000 l |
| do 31.3.1999 | 40,90 (1) | | | | |
| od 1.4.1999 | 61,35 (2) | | | | |
| 2000 | 61,35 (2) | | | | |
| 2001 | 61,35 (2) | 16,36 | 40,90 | 4,09 (3) | 18,00 (5) |
| 2002 | 61,35 | 16,36 | 40,90 | 4,09 (3) | 18,00 (5) |
| 2003 | 61,35 | 8,18 | 40,90 | 12,27 (4) | 18,00 (5) |
| 2004 | 61,35 | 8,18 | 40,90 | 12,27 (4) | 21,00 (6) |
| 2005 | 61,35 | 8,18 | 40,90 | 12,27 (4) | 21,00 (6) |
| 2006 | 61,35 | 8,18 | 40,90 | 12,27 (4) | 21,00 (6) |

Rok

Podstawowa stawka opodatkowania

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 1.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG (Ustawa o opodatkowaniu olejów mineralnych)

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 1 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG (Ustawa o opodatkowaniu energii)

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 1.4 MinöStG

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 1 EnergieStG

C 39/2005

Stawka opodatkowania netto

Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE

w EUR/1 000 l

do 31.3.1999

40,90 (1)

od 1.4.1999

61,35 (2)

2000

61,35 (2)

2001

61,35 (2)

16,36

40,90

4,09 (3)

18,00 (5)

2002

61,35

16,36

40,90

4,09 (3)

18,00 (5)

2003

61,35

8,18

40,90

12,27 (4)

18,00 (5)

2004

61,35

8,18

40,90

12,27 (4)

21,00 (6)

2005

61,35

8,18

40,90

12,27 (4)

21,00 (6)

2006

61,35

8,18

40,90

12,27 (4)

21,00 (6)

Gaz ziemny

| Rok | Podstawowa stawka opodatkowania | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 3.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 2 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 3.4 MinöStG

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 2 EnergieStG
  C 39/2005 | Stawka opodatkowania netto | Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | w EUR/MWh |
| do 31.3.1999 | 1,87 (7) | | | | |
| od 1.4.1999 | 3,476 (8) | | | | |
| 2000 | 3,476 (8) | | | | |
| 2001 | 3,476 (8) | 1,308 | 1,84 (9) | 0,328 (10) | Niezharmonizowane |
| 2002 | 3,476 | 1,308 | 1,84 (9) | 0,328 (10) | Niezharmonizowane |
| 2003 | 5,50 | 1,464 | 3,00 | 1,036 (11) | Niezharmonizowane |
| 2004 | 5,50 | 1,464 | 3,00 | 1,036 (11) | 0,54 (12)
   (13) |
| 2005 | 5,50 | 1,464 | 3,00 | 1,036 (11) | 0,54 (12)
   (13) |
| 2006 | 5,50 | 1,464 | 3,00 | 1,036 (11) | 0,54 (12)
   (13) |

Rok

Podstawowa stawka opodatkowania

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 3.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 2 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 3.4 MinöStG

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 2 EnergieStG

C 39/2005

Stawka opodatkowania netto

Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE

w EUR/MWh

do 31.3.1999

1,87 (7)

od 1.4.1999

3,476 (8)

2000

3,476 (8)

2001

3,476 (8)

1,308

1,84 (9)

0,328 (10)

Niezharmonizowane

2002

3,476

1,308

1,84 (9)

0,328 (10)

Niezharmonizowane

2003

5,50

1,464

3,00

1,036 (11)

Niezharmonizowane

2004

5,50

1,464

3,00

1,036 (11)

0,54 (12)
   (13)

2005

5,50

1,464

3,00

1,036 (11)

0,54 (12)
   (13)

2006

5,50

1,464

3,00

1,036 (11)

0,54 (12)
   (13)

Gaz płynny

| Rok | Podstawowa stawka opodatkowania | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 4.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 3 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG | Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie 1 nr 4.4 MinöStG

  od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 3 EnergieStG
  C 39/2005 | Stawka opodatkowania netto | Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | w EUR/1 000 kg |
| do 31.3.1999 | 25,56 (14) | | | | |
| od 1.4.1999 | 38,34 (15) | | | | |
| 2000 | 38,34 (15) | | | | |
| 2001 | 38,34 (15) | 10,22 | 25,56 | 2,56 (16) | 0,00 (18) |
| 2002 | 38,34 | 10,22 | 25,56 | 2,56 (16) | 0,00 (18) |
| 2003 | 60,60 | 14,02 | 38,90 | 7,68 (17) | 0,00 (18) |
| 2004 | 60,60 | 14,02 | 38,90 | 7,68 (17) | 0,00 (19) |
| 2005 | 60,60 | 14,02 | 38,90 | 7,68 (17) | 0,00 (19) |
| 2006 | 60,60 | 14,02 | 38,90 | 7,68 (17) | 0,00 (19) |

Rok

Podstawowa stawka opodatkowania

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie pierwsze nr 4.2 w powiązaniu z ust. 4 MinöStG

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 2 nr 3 w powiązaniu z ust. 3 EnergieStG

Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a zdanie 1 nr 4.4 MinöStG

od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 58 ust. 2 nr 3 EnergieStG

C 39/2005

Stawka opodatkowania netto

Minimalna stawka opodatkowania obowiązująca na obszarze WE

w EUR/1 000 kg

do 31.3.1999

25,56 (14)

od 1.4.1999

38,34 (15)

2000

38,34 (15)

2001

38,34 (15)

10,22

25,56

2,56 (16)

0,00 (18)

2002

38,34

10,22

25,56

2,56 (16)

0,00 (18)

2003

60,60

14,02

38,90

7,68 (17)

0,00 (18)

2004

60,60

14,02

38,90

7,68 (17)

0,00 (19)

2005

60,60

14,02

38,90

7,68 (17)

0,00 (19)

2006

60,60

14,02

38,90

7,68 (17)

0,00 (19)

---

(1)  Do dnia 31 marca 1999 r. podstawowa stawka podatku na olej opałowy (HEL) wynosiła 80,00 DEM/1 000 l. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(2)  Od dnia 1 kwietnia 1999 r. podstawowa stawka podatku na olej opałowy (HEL) wynosiła 120,00 DEM/1 000 l. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(3)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG w wysokości 409 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania netto zależy od wielkości konsumpcji.

(4)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG (od dnia 1 sierpnia 2006 r.: art. 54 ust. 3 EnergieStG) w wysokości 205 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania netto zależy od wielkości konsumpcji.

(5)  Minimalna stawka opodatkowania zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych od olejów mineralnych.

(6)  Minimalna stawka opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 1 w powiązaniu z tabelą C załącznika I do dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

(7)  Do dnia 31 marca 1999 r. podstawowa stawka podatku na gaz ziemny wynosiła 3,60 DEM/MWh. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(8)  Od dnia 1 kwietnia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. podstawowa stawka podatku na gaz ziemny wynosiła 6,80 DEM/MWh. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(9)  Zwolnienie na podstawie art. 25 ust. 3a nr 3.4 MinöStG z dnia 1 sierpnia 2002 r. (BGBl. I s. 2778).

(10)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG w wysokości 409 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania netto zależy od wielkości konsumpcji.

(11)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG w wysokości 205 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania wyrażona netto zależy od wielkości konsumpcji.

(12)  Artykuł 4 ust. 1 w powiązaniu z tabelą C załącznika I do dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

(13)  Przeliczane na jednostkę miary MWh (tabela C: 0,15/0,30 EUR/gigadżul dotyczące wartości grzewczej brutto).

(14)  Do dnia 31 marca 1999 r. podstawowa stawka podatku na gaz płynny wynosiła 50,00 DEM/1 000 kg. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(15)  Od dnia 1 kwietnia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. podstawowa stawka podatku na gaz płynny wynosiła 75,00 DEM/1 000 kg. Dla lepszego porównania jej wartość wyrażana jest w EUR (przeliczenie: 1 EUR = 1,95583 DEM).

(16)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG w wysokości 409 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania netto zależy od wielkości konsumpcji.

(17)  Dla większej przejrzystości podano stawkę opodatkowania netto bez uwzględniania sumy stałej na podstawie art. 25 ust. 4 MinöStG w wysokości 205 EUR. Indywidualna stawka opodatkowania netto zależy od wielkości konsumpcji.

(18)  Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/82/EWG z dnia 19 października 1992 w sprawie zbliżenia stawek podatków akcyzowych od olejów mineralnych.

(19)  Artykuł 4 ust. 1 w powiązaniu z tabelą C załącznika I do dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

---

ZAŁĄCZNIK II

Dane dotyczące wypłaconych kwot, kwot podlegających zwrotowi i kwot odzyskanych

| Beneficjent | Całkowita kwota pomocy wypłaconej w ramach programu pomocy (1) | Całkowita kwota do zwrotu (1)

  (kwota główna) | Całkowita odzyskana kwota (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Kwota główna | Odsetki |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

Beneficjent

Całkowita kwota pomocy wypłaconej w ramach programu pomocy (1)

Całkowita kwota do zwrotu (1)

(kwota główna)

Całkowita odzyskana kwota (1)

Kwota główna

Odsetki

---

(1)

| (°) | Waluta kraju w milionach. |
| --- | --- |

(°)

Waluta kraju w milionach.

---

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/27 |
| --- | --- | --- | --- |

5.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/27

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 kwietnia 2008 r.

w sprawie pomocy państwa C 38/07 (ex NN 45/07) przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1089)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/716/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W przekazanej jej skardze Komisja została poinformowana o środkach pomocy przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail („AFR”). Francja przekazała informacje dodatkowe w pismach z dnia 28 stycznia 2006 r., 25 października 2006 r., 30 stycznia 2007 r. i 6 czerwca 2007 r. |
| --- | --- |

(1)

W przekazanej jej skardze Komisja została poinformowana o środkach pomocy przyznanej przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail („AFR”). Francja przekazała informacje dodatkowe w pismach z dnia 28 stycznia 2006 r., 25 października 2006 r., 30 stycznia 2007 r. i 6 czerwca 2007 r.

| (2) | Pismem z dnia 12 września 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu, dotyczącego tego środka pomocy. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 12 września 2007 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu, dotyczącego tego środka pomocy.

| (3) | Francja przedstawiła swoje uwagi w pismach z dnia 12 października 2007 r. oraz z dnia 18 i 19 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(3)

Francja przedstawiła swoje uwagi w pismach z dnia 12 października 2007 r. oraz z dnia 18 i 19 grudnia 2007 r.

| (4) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskie
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia ich uwag na temat przedmiotowego środka pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskie
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia ich uwag na temat przedmiotowego środka pomocy.

| (5) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(5)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag zainteresowanych stron.

2.   OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   Beneficjent

| (6) | AFR jest producentem taboru kolejowego, specjalizującym się w produkcji wagonów towarowych i kontenerów-cystern. Jest to jeden z najbardziej znaczących producentów na rynku europejskim. Firma ma swoją siedzibę w Douai (departament Nord) i zatrudnia obecnie około 265 osób. |
| --- | --- |

(6)

AFR jest producentem taboru kolejowego, specjalizującym się w produkcji wagonów towarowych i kontenerów-cystern. Jest to jeden z najbardziej znaczących producentów na rynku europejskim. Firma ma swoją siedzibę w Douai (departament Nord) i zatrudnia obecnie około 265 osób.

| (7) | W 2005 r. AFR była w 100 % własnością spółki Arbel SA (3). AFR zatrudniała wówczas około 330 osób. |
| --- | --- |

(7)

W 2005 r. AFR była w 100 % własnością spółki Arbel SA (3). AFR zatrudniała wówczas około 330 osób.

| (8) | Działalność AFR przynosiła przez wiele lat straty. Trudności ekonomiczne firmy pogłębiały się od 2001 r. Tendencja ta nasiliła się w latach 2002–2005. Tabela poniżej przedstawia niektóre kluczowe wskaźniki wyników AFR w okresie poprzedzającym przyznanie pomocy:









  (w EUR) |
| --- | --- |
| | Na dzień 31.12.2004 | Na dzień 31.12.2003 | Na dzień 31.12.2002 | Na dzień 31.12.2001 |
| Obrót | 22 700 000 | 42 700 000 | 42 000 000 | 70 000 000 |
| Zysk netto | –11 589 620 | –14 270 634 | –2 083 746 | –10 500 000 |
| Kapitał własny | –21 090 000 | –23 000 000 | –8 700 000 | –6 600 000 |

(8)

Działalność AFR przynosiła przez wiele lat straty. Trudności ekonomiczne firmy pogłębiały się od 2001 r. Tendencja ta nasiliła się w latach 2002–2005. Tabela poniżej przedstawia niektóre kluczowe wskaźniki wyników AFR w okresie poprzedzającym przyznanie pomocy:

(w EUR)

Na dzień 31.12.2004

Na dzień 31.12.2003

Na dzień 31.12.2002

Na dzień 31.12.2001

Obrót

22 700 000

42 700 000

42 000 000

70 000 000

Zysk netto

–11 589 620

–14 270 634

–2 083 746

–10 500 000

Kapitał własny

–21 090 000

–23 000 000

–8 700 000

–6 600 000

2.2.   Środki pomocy

| (9) | W dniu 4 lipca 2005 r. region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douai (fr. Communauté d’agglomération du Douaisis) przyznały wspólnie AFR zwrotną zaliczkę w wysokości 1 mln EUR każdy, tj. razem 2 mln EUR. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 4 lipca 2005 r. region Nord-Pas-de-Calais oraz związek aglomeracyjny obszaru Douai (fr. Communauté d’agglomération du Douaisis) przyznały wspólnie AFR zwrotną zaliczkę w wysokości 1 mln EUR każdy, tj. razem 2 mln EUR.

| (10) | Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze francuskie warunki przyznania zaliczek były następujące:






  — | zaliczka zwrotna przyznana przez region była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania) z zastrzeżeniem „dopięcia” planu finansowania opracowywanego w AFR. Zaliczka miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja, zaliczki te nie zostały jeszcze w całości spłacone; |
| --- | --- | --- |

(10)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze francuskie warunki przyznania zaliczek były następujące:

—

zaliczka zwrotna przyznana przez region była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania) z zastrzeżeniem „dopięcia” planu finansowania opracowywanego w AFR. Zaliczka miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja, zaliczki te nie zostały jeszcze w całości spłacone;

| — | zaliczka przyznana przez związek aglomeracyjny była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania), pod warunkiem wypłaty zaliczki zwrotnej udzielonej na tych samych warunkach przez region oraz dostarczenia dowodu fuzji nieodwołalnej między AFR i Lormafer, inną firmą kontrolowaną przez Arbel SA. Zaliczka ta również miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. |
| --- | --- |

—

zaliczka przyznana przez związek aglomeracyjny była oprocentowana według stopy 4,08 % w stosunku rocznym (odpowiadającej wspólnotowej stopie referencyjnej obowiązującej w momencie jej przyznania), pod warunkiem wypłaty zaliczki zwrotnej udzielonej na tych samych warunkach przez region oraz dostarczenia dowodu fuzji nieodwołalnej między AFR i Lormafer, inną firmą kontrolowaną przez Arbel SA. Zaliczka ta również miała zostać spłacona w okresie trzech lat, w ratach płatnych co pół roku, poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r.

3.   PRZYCZYNY, KTÓRE DOPROWADZIŁY DO WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (11) | W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja oceniła, że zaliczki zwrotne stanowiły pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Komisja stwierdziła w szczególności, że przedmiotowe środki stanowiły dla AFR korzyść, ponieważ przedsiębiorstwo, biorąc pod uwagę jego sytuację finansową, nie mogłoby pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku finansowym. |
| --- | --- |

(11)

W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja oceniła, że zaliczki zwrotne stanowiły pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. Komisja stwierdziła w szczególności, że przedmiotowe środki stanowiły dla AFR korzyść, ponieważ przedsiębiorstwo, biorąc pod uwagę jego sytuację finansową, nie mogłoby pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku finansowym.

| (12) | Komisja oceniła również, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi”) (4) oraz że, co za tym idzie, zgodność pomocy państwa, z której korzystała, powinna być oceniana z punktu widzenia wytycznych. Zdaniem Komisji istniały wątpliwości, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem z punktu widzenia wytycznych. |
| --- | --- |

(12)

Komisja oceniła również, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi”) (4) oraz że, co za tym idzie, zgodność pomocy państwa, z której korzystała, powinna być oceniana z punktu widzenia wytycznych. Zdaniem Komisji istniały wątpliwości, czy przedmiotowa pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem z punktu widzenia wytycznych.

4.   UWAGI FRANCJI

| (13) | Władze francuskie powołały się na fakt, że o ile AFR przechodziła trudny etap w okresie, w którym zostały jej przyznane, a następnie wypłacone zaliczki zwrotne (tj. w lipcu i w drugim półroczu 2005 roku), niemniej jednak firma ciągle cieszyła się zaufaniem swoich klientów i współpracujących z nią banków. |
| --- | --- |

(13)

Władze francuskie powołały się na fakt, że o ile AFR przechodziła trudny etap w okresie, w którym zostały jej przyznane, a następnie wypłacone zaliczki zwrotne (tj. w lipcu i w drugim półroczu 2005 roku), niemniej jednak firma ciągle cieszyła się zaufaniem swoich klientów i współpracujących z nią banków.

| (14) | Na poparcie swoich twierdzeń władze francuskie powołały się na poniższe elementy, kwalifikowane jako „oznaki zaufania” klientów i banków wobec AFR:






  — | bank [...] (5) przyznał zwiększenie limitu kredytu w rachunku bieżącym AFR o 2 mln EUR (gwarantowanego przez, [...]), |
| --- | --- | --- |

(14)

Na poparcie swoich twierdzeń władze francuskie powołały się na poniższe elementy, kwalifikowane jako „oznaki zaufania” klientów i banków wobec AFR:

—

bank [...] (5) przyznał zwiększenie limitu kredytu w rachunku bieżącym AFR o 2 mln EUR (gwarantowanego przez, [...]),

| — | AFR otrzymała 7 mln EUR zaliczek od swoich klientów (gwarantowanych przez [...]) (5), do których należy dodać 4 mln EUR kolejnych zaliczek w styczniu 2006 r., |
| --- | --- |

—

AFR otrzymała 7 mln EUR zaliczek od swoich klientów (gwarantowanych przez [...]) (5), do których należy dodać 4 mln EUR kolejnych zaliczek w styczniu 2006 r.,

| — | przedsiębiorstwo korzystało w tym samym okresie z gwarancji „dostawców” w wysokości 4 mln EUR ze strony [...] (5). |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo korzystało w tym samym okresie z gwarancji „dostawców” w wysokości 4 mln EUR ze strony [...] (5).

| (15) | Władze francuskie przedstawiły na poparcie swoich uwag dokumenty, z których wynika w szczególności, że:






  — | stopa oprocentowania kredytu w rachunku bieżącym wynosiła w dniu 1 lipca 2005 r. 4,4199 %, |
| --- | --- | --- |

(15)

Władze francuskie przedstawiły na poparcie swoich uwag dokumenty, z których wynika w szczególności, że:

—

stopa oprocentowania kredytu w rachunku bieżącym wynosiła w dniu 1 lipca 2005 r. 4,4199 %,

| — | suma różnych gwarancji (ze strony dostawców, gwarancje rynkowe, gwarancje finansowe) udzielonych przez [...] (5) na rzecz AFR wynosiła w dniu 6 maja 2005 r. 29 mln EUR. |
| --- | --- |

—

suma różnych gwarancji (ze strony dostawców, gwarancje rynkowe, gwarancje finansowe) udzielonych przez [...] (5) na rzecz AFR wynosiła w dniu 6 maja 2005 r. 29 mln EUR.

5.   OCENA ŚRODKA POMOCY Z PUNKTU WIDZENIA ART. 87 TRAKTATU

5.1.   Istnienie pomocy państwa

5.1.1.   Zasoby państwowe

| (16) | Artykuł 87 ust. 1 Traktatu stanowi, że, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w tym samym Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(16)

Artykuł 87 ust. 1 Traktatu stanowi, że, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w tym samym Traktacie, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (17) | Odnośnie do zaliczek zwrotnych Komisja stwierdza, co następuje. |
| --- | --- |

(17)

Odnośnie do zaliczek zwrotnych Komisja stwierdza, co następuje.

| (18) | Artykuł 87 Traktatu nie dotyczy wyłącznie środków pomocy przyznanych przez rządy krajowe państw członkowskich, ale również środków pochodzących od samorządów terytorialnych, takich jak region Nord-Pas-de-Calais lub gminy związku aglomeracyjnego. Środki finansowe tych organów stanowią zasoby państwowe i podjęte przez nie decyzje przyznania AFR przedmiotowych zaliczek należy przypisywać państwu. |
| --- | --- |

(18)

Artykuł 87 Traktatu nie dotyczy wyłącznie środków pomocy przyznanych przez rządy krajowe państw członkowskich, ale również środków pochodzących od samorządów terytorialnych, takich jak region Nord-Pas-de-Calais lub gminy związku aglomeracyjnego. Środki finansowe tych organów stanowią zasoby państwowe i podjęte przez nie decyzje przyznania AFR przedmiotowych zaliczek należy przypisywać państwu.

5.1.2.   Pomoc sprzyjająca niektórym przedsiębiorstwom

| (19) | Zaliczki zostały przyznane w momencie, gdy AFR znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja uznała, że AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację ekonomiczną przedstawioną w pkt 8, była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. Komisja podkreśliła również, że zaliczki zostały przyznane bez żadnej gwarancji zapewniającej ich zwrot, podczas gdy zastosowana stopa oprocentowania jest uznawana za odpowiadającą stopie stosowanej wobec pożyczek „zabezpieczonych w sposób normalny” (6). Komisja uznaje w związku z tym, że jest wykluczone, aby AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację finansową, była w stanie pozyskać środki finansowe na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Co za tym idzie, przedmiotowe zaliczki stanowią korzyść dla AFR. |
| --- | --- |

(19)

Zaliczki zostały przyznane w momencie, gdy AFR znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. W swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania Komisja uznała, że AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację ekonomiczną przedstawioną w pkt 8, była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. Komisja podkreśliła również, że zaliczki zostały przyznane bez żadnej gwarancji zapewniającej ich zwrot, podczas gdy zastosowana stopa oprocentowania jest uznawana za odpowiadającą stopie stosowanej wobec pożyczek „zabezpieczonych w sposób normalny” (6). Komisja uznaje w związku z tym, że jest wykluczone, aby AFR, biorąc pod uwagę jej sytuację finansową, była w stanie pozyskać środki finansowe na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Co za tym idzie, przedmiotowe zaliczki stanowią korzyść dla AFR.

| (20) | Odnośnie do tego należy zaznaczyć, że władze francuskie potwierdziły, opierając się na przykładach wymienionych w pkt 14, że AFR w momencie przyznania pomocy cieszyła się wciąż jeszcze zaufaniem współpracujących z nią banków oraz swoich klientów. Komisja interpretuje te komentarze jako kwestionowanie przez Francję, jakoby AFR nie była w stanie pozyskać środków finansowych na podobnych warunkach na rynku kredytowym (co prowadzi do kwestionowania faktu, jakoby zaliczki zwrotne przyniosły AFR korzyść) i, a fortiori, że AFR była w momencie przyznania zaliczek zwrotnych przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych. |
| --- | --- |

(20)

Odnośnie do tego należy zaznaczyć, że władze francuskie potwierdziły, opierając się na przykładach wymienionych w pkt 14, że AFR w momencie przyznania pomocy cieszyła się wciąż jeszcze zaufaniem współpracujących z nią banków oraz swoich klientów. Komisja interpretuje te komentarze jako kwestionowanie przez Francję, jakoby AFR nie była w stanie pozyskać środków finansowych na podobnych warunkach na rynku kredytowym (co prowadzi do kwestionowania faktu, jakoby zaliczki zwrotne przyniosły AFR korzyść) i, a fortiori, że AFR była w momencie przyznania zaliczek zwrotnych przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych.

| (21) | Uwagi Francji nie mogą jednak zmienić analizy przedstawionej w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, ze względu na przedstawione niżej przyczyny. |
| --- | --- |

(21)

Uwagi Francji nie mogą jednak zmienić analizy przedstawionej w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, ze względu na przedstawione niżej przyczyny.

| (22) | Nie można porównywać przykładów środków kredytowych wymienionych przez władze francuskie (w szczególności zezwolenie na kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki ze strony klientów) z przedmiotowymi zaliczkami zwrotnymi. Kredyt w rachunku bieżącym jest kredytem krótkoterminowym, w przeciwieństwie do zaliczek zwrotnych, których okres spłaty wynosi trzy lata. Te różne formy kredytowania nie są więc objęte identyczną analizą ryzyka ze strony wierzycieli, a fakt, że dłużnik może uzyskać kredyt krótkoterminowy, nie pozwala na ocenę jego zdolności uzyskania pożyczki z dłuższym terminem spłaty, której spłata będzie uzależniona od zdolności przetrwania dłużnika. |
| --- | --- |

(22)

Nie można porównywać przykładów środków kredytowych wymienionych przez władze francuskie (w szczególności zezwolenie na kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki ze strony klientów) z przedmiotowymi zaliczkami zwrotnymi. Kredyt w rachunku bieżącym jest kredytem krótkoterminowym, w przeciwieństwie do zaliczek zwrotnych, których okres spłaty wynosi trzy lata. Te różne formy kredytowania nie są więc objęte identyczną analizą ryzyka ze strony wierzycieli, a fakt, że dłużnik może uzyskać kredyt krótkoterminowy, nie pozwala na ocenę jego zdolności uzyskania pożyczki z dłuższym terminem spłaty, której spłata będzie uzależniona od zdolności przetrwania dłużnika.

| (23) | Odnośnie do zaliczek ze strony klientów Komisja zaznacza, że były one regwarantowane przez [...] (5), instytucję niezależną, co oznacza, że klienci i dostawcy nie ponosili ryzyka związanego z sytuacją finansową AFR i, co za tym idzie, nie mieli powodu, aby uzależnić wypłatę zaliczek od analizy solidności finansowej przedsiębiorstwa, analogicznej do tej, jakiej dokonałby wierzyciel zamierzający przyznać pożyczkę bez zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(23)

Odnośnie do zaliczek ze strony klientów Komisja zaznacza, że były one regwarantowane przez [...] (5), instytucję niezależną, co oznacza, że klienci i dostawcy nie ponosili ryzyka związanego z sytuacją finansową AFR i, co za tym idzie, nie mieli powodu, aby uzależnić wypłatę zaliczek od analizy solidności finansowej przedsiębiorstwa, analogicznej do tej, jakiej dokonałby wierzyciel zamierzający przyznać pożyczkę bez zabezpieczenia.

| (24) | Podsumowując, uwagi Francji nie pozwalają stwierdzić, że AFR byłaby w stanie pozyskać środki finansowe na podobnych warunkach na rynku kredytowym. |
| --- | --- |

(24)

Podsumowując, uwagi Francji nie pozwalają stwierdzić, że AFR byłaby w stanie pozyskać środki finansowe na podobnych warunkach na rynku kredytowym.

5.1.3.   Przedsiębiorstwo zagrożone

| (25) | Odnośnie do uznania AFR za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych, Komisja stwierdza, co następuje. |
| --- | --- |

(25)

Odnośnie do uznania AFR za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych, Komisja stwierdza, co następuje.

| (26) | Z pkt 10 lit. a) wytycznych wynika, że przedsiębiorstwo jest zagrożone, jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Przepis ten wyraża założenie, że firma, która doznaje masowej utraty swojego kapitału, nie będzie w stanie powstrzymać strat, które doprowadzą ją do prawie pewnej śmierci ekonomicznej w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Komisja ocenia, że to założenie stosuje się a fortiori do firmy, która utraciła całość swojego zarejestrowanego kapitału i wykazuje ujemny kapitał własny. |
| --- | --- |

(26)

Z pkt 10 lit. a) wytycznych wynika, że przedsiębiorstwo jest zagrożone, jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Przepis ten wyraża założenie, że firma, która doznaje masowej utraty swojego kapitału, nie będzie w stanie powstrzymać strat, które doprowadzą ją do prawie pewnej śmierci ekonomicznej w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Komisja ocenia, że to założenie stosuje się a fortiori do firmy, która utraciła całość swojego zarejestrowanego kapitału i wykazuje ujemny kapitał własny.

| (27) | Jak wynika z danych finansowych wymienionych w pkt 8 (których Francja nie zakwestionowała w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego), AFR wykazywała ujemny kapitał własny od 2001 r. i nie była w stanie w momencie przyznania pomocy powstrzymać tej tendencji i odbudować dodatniego kapitału własnego. W tych warunkach Komisja uznaje, że AFR była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych. |
| --- | --- |

(27)

Jak wynika z danych finansowych wymienionych w pkt 8 (których Francja nie zakwestionowała w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego), AFR wykazywała ujemny kapitał własny od 2001 r. i nie była w stanie w momencie przyznania pomocy powstrzymać tej tendencji i odbudować dodatniego kapitału własnego. W tych warunkach Komisja uznaje, że AFR była w momencie przyznania pomocy przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych.

| (28) | Komisja zaznacza dodatkowo, że AFR w momencie przyznania pomocy odpowiadała również definicji przedsiębiorstwa zagrożonego zawartej w pkt 11 wytycznych, określającego, że nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w pkt 10, przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe dla przedsiębiorstwa zagrożonego oznaki, w szczególności rosnące straty i malejący obrót. Punkt 11 stanowi niemniej jednak, że przedsiębiorstwo zagrożone kwalifikuje się do pomocy tylko wtedy, gdy ewidentnie nie może odzyskać płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od właścicieli/akcjonariuszy lub ze źródeł rynkowych. Wymieniony przepis przypomina więc, że kwalifikacja przedsiębiorstwa jako zagrożonego powinna odbywać się z uwzględnieniem wszystkich znaczących wskaźników, niemniej jednak czynnikiem decydującym powinna być zdolność przedsiębiorstwa do odzyskania płynności bez interwencji władz publicznych. |
| --- | --- |

(28)

Komisja zaznacza dodatkowo, że AFR w momencie przyznania pomocy odpowiadała również definicji przedsiębiorstwa zagrożonego zawartej w pkt 11 wytycznych, określającego, że nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w pkt 10, przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe dla przedsiębiorstwa zagrożonego oznaki, w szczególności rosnące straty i malejący obrót. Punkt 11 stanowi niemniej jednak, że przedsiębiorstwo zagrożone kwalifikuje się do pomocy tylko wtedy, gdy ewidentnie nie może odzyskać płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od właścicieli/akcjonariuszy lub ze źródeł rynkowych. Wymieniony przepis przypomina więc, że kwalifikacja przedsiębiorstwa jako zagrożonego powinna odbywać się z uwzględnieniem wszystkich znaczących wskaźników, niemniej jednak czynnikiem decydującym powinna być zdolność przedsiębiorstwa do odzyskania płynności bez interwencji władz publicznych.

| (29) | Komisja zaznacza w tej kwestii (jak wynika z tabeli w pkt 8), że AFR od 2001 r. odnotowywała ciągły spadek obrotu oraz utrzymujący się poziom strat. Są to, w rozumieniu pkt 11 wytycznych, charakterystyczne cechy przedsiębiorstwa zagrożonego. Komisja wskazała już na te wskaźniki w swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego na poparcie wstępnego wniosku, że AFR jest przedsiębiorstwem zagrożonym. Ponadto negatywna tendencja w sytuacji finansowej AFR wynika z faktu, że od stycznia 2004 r. przedsiębiorstwo nie było w stanie płacić w terminie należności z tytułu ubezpieczenia społecznego i zobowiązań podatkowych w wysokości 4,3 mln EUR i, co za tym idzie, było zmuszone wnioskować do właściwych organów o odroczenie terminu płatności oraz opracowanie planu spłaty należności. |
| --- | --- |

(29)

Komisja zaznacza w tej kwestii (jak wynika z tabeli w pkt 8), że AFR od 2001 r. odnotowywała ciągły spadek obrotu oraz utrzymujący się poziom strat. Są to, w rozumieniu pkt 11 wytycznych, charakterystyczne cechy przedsiębiorstwa zagrożonego. Komisja wskazała już na te wskaźniki w swojej decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego na poparcie wstępnego wniosku, że AFR jest przedsiębiorstwem zagrożonym. Ponadto negatywna tendencja w sytuacji finansowej AFR wynika z faktu, że od stycznia 2004 r. przedsiębiorstwo nie było w stanie płacić w terminie należności z tytułu ubezpieczenia społecznego i zobowiązań podatkowych w wysokości 4,3 mln EUR i, co za tym idzie, było zmuszone wnioskować do właściwych organów o odroczenie terminu płatności oraz opracowanie planu spłaty należności.

| (30) | Jedynymi wymienionymi przez Francję elementami, które mogłyby prowadzić do przeciwnych wniosków, są kredyty udzielone AFR (kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki), jak i fakt, że AFR korzystała z gwarancji udzielonych jej przez [...] (5). Komisja ocenia, że wymienione wskaźniki powinny być wzięte pod uwagę w ramach wymaganej w pkt 11 wytycznych analizy zdolności przedsiębiorstwa do odzyskania płynności dzięki środkom, jakie mogłoby ono uzyskać na rynku finansowym. Odnośnie do tego Komisja stwierdza, co następuje:






  — | z faktu, że AFR miała ujemny kapitał własny, wynika, że nie była w stanie uporać się ze swoimi trudnościami przy użyciu środków własnych, |
| --- | --- | --- |

(30)

Jedynymi wymienionymi przez Francję elementami, które mogłyby prowadzić do przeciwnych wniosków, są kredyty udzielone AFR (kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki), jak i fakt, że AFR korzystała z gwarancji udzielonych jej przez [...] (5). Komisja ocenia, że wymienione wskaźniki powinny być wzięte pod uwagę w ramach wymaganej w pkt 11 wytycznych analizy zdolności przedsiębiorstwa do odzyskania płynności dzięki środkom, jakie mogłoby ono uzyskać na rynku finansowym. Odnośnie do tego Komisja stwierdza, co następuje:

—

z faktu, że AFR miała ujemny kapitał własny, wynika, że nie była w stanie uporać się ze swoimi trudnościami przy użyciu środków własnych,

| — | władze francuskie zaznaczyły, że akcjonariusz AFR, Arbel SA, pomimo wkładów wniesionych dla wsparcia AFR, nie był w stanie zagwarantować sam odzyskania płynności finansowej swojej filii, |
| --- | --- |

—

władze francuskie zaznaczyły, że akcjonariusz AFR, Arbel SA, pomimo wkładów wniesionych dla wsparcia AFR, nie był w stanie zagwarantować sam odzyskania płynności finansowej swojej filii,

| — | na koniec, odnośnie do rynkowych źródeł finansowych, należy stwierdzić, że kredyty i gwarancje wymienione przez Francję świadczą co najwyżej o tym, że AFR zachowała zdolność uzyskania kredytów w ograniczonej wysokości i krótkoterminowych. Jednakże biorąc pod uwagę skalę trudności, jakie przeżywała AFR, w szczególności jej zapotrzebowanie na kapitał własny, wymienione kredyty nie pozwalają stwierdzić, że AFR mogła zaradzić przeżywanym trudnościom dzięki finansowaniu ze źródeł rynkowych. |
| --- | --- |

—

na koniec, odnośnie do rynkowych źródeł finansowych, należy stwierdzić, że kredyty i gwarancje wymienione przez Francję świadczą co najwyżej o tym, że AFR zachowała zdolność uzyskania kredytów w ograniczonej wysokości i krótkoterminowych. Jednakże biorąc pod uwagę skalę trudności, jakie przeżywała AFR, w szczególności jej zapotrzebowanie na kapitał własny, wymienione kredyty nie pozwalają stwierdzić, że AFR mogła zaradzić przeżywanym trudnościom dzięki finansowaniu ze źródeł rynkowych.

| (31) | Należy więc stwierdzić, że w momencie przyznania pomocy AFR przeżywała poważne trudności finansowe, zagrażające jej utrzymaniu się w perspektywie krótko- lub średnioterminowej, oraz że nie była w stanie ich rozwiązać bez interwencji władz publicznych. |
| --- | --- |

(31)

Należy więc stwierdzić, że w momencie przyznania pomocy AFR przeżywała poważne trudności finansowe, zagrażające jej utrzymaniu się w perspektywie krótko- lub średnioterminowej, oraz że nie była w stanie ich rozwiązać bez interwencji władz publicznych.

| (32) | Komisja ocenia więc, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w szczególności wyniki finansowe przedstawione w pkt 8, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych, oraz dodatkowo pkt 11, w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Biorąc pod uwagę trudności przeżywane przez AFR, Komisja ocenia, że AFR nie byłaby w stanie pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Przedmiotowe zaliczki przyniosły więc AFR korzyść, umożliwiając jej uzyskanie finansowania na warunkach korzystniejszych niż te, jakie mogłaby uzyskać na rynku kredytowym. |
| --- | --- |

(32)

Komisja ocenia więc, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w szczególności wyniki finansowe przedstawione w pkt 8, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu pkt 10 wytycznych, oraz dodatkowo pkt 11, w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Biorąc pod uwagę trudności przeżywane przez AFR, Komisja ocenia, że AFR nie byłaby w stanie pozyskać środków finansowych na tak korzystnych warunkach na rynku kredytowym. Przedmiotowe zaliczki przyniosły więc AFR korzyść, umożliwiając jej uzyskanie finansowania na warunkach korzystniejszych niż te, jakie mogłaby uzyskać na rynku kredytowym.

5.1.4.   Wpływ na wymianę handlową i na konkurencję

| (33) | Zaliczki zwrotne dają AFR uprzywilejowaną pozycję w stosunku do innych przedsiębiorstw, znajdujących się w porównywalnej sytuacji, ponieważ są one przeznaczone wyłącznie dla AFR. |
| --- | --- |

(33)

Zaliczki zwrotne dają AFR uprzywilejowaną pozycję w stosunku do innych przedsiębiorstw, znajdujących się w porównywalnej sytuacji, ponieważ są one przeznaczone wyłącznie dla AFR.

| (34) | Sektor produkcji taboru kolejowego cechuje się obecnością wielu europejskich operatorów i wymianą międzywspólnotową. Korzyść udzielona AFR może więc zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(34)

Sektor produkcji taboru kolejowego cechuje się obecnością wielu europejskich operatorów i wymianą międzywspólnotową. Korzyść udzielona AFR może więc zakłócić konkurencję i wpływać na wymianę między państwami członkowskimi.

5.1.5.   Wniosek

| (35) | Biorąc pod uwagę powyższe, Komisja stwierdza, że zaliczki zwrotne przyznane AFR stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(35)

Biorąc pod uwagę powyższe, Komisja stwierdza, że zaliczki zwrotne przyznane AFR stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

5.2.   Kwota pomocy

| (36) | W przypadku pomocy udzielonej przedsiębiorstwom zagrożonym w formie kredytu element pomocy stanowi różnica między faktycznie stosowaną stopą procentową a stopą procentową, jaką przedsiębiorstwo beneficjent mogłoby uzyskać dla takiego samego kredytu na prywatnym rynku kredytowym (7). |
| --- | --- |

(36)

W przypadku pomocy udzielonej przedsiębiorstwom zagrożonym w formie kredytu element pomocy stanowi różnica między faktycznie stosowaną stopą procentową a stopą procentową, jaką przedsiębiorstwo beneficjent mogłoby uzyskać dla takiego samego kredytu na prywatnym rynku kredytowym (7).

| (37) | Komisja określa w swoim Obwieszczeniu w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (6), że stopa referencyjna stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem, podając jako przykład takiego ryzyka przedsiębiorstwa zagrożone lub brak zabezpieczenia normalnie wymaganego przez banki, zaznaczając, że w takich przypadkach premia może stanowić do 400 punktów bazowych lub więcej. |
| --- | --- |

(37)

Komisja określa w swoim Obwieszczeniu w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (6), że stopa referencyjna stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem, podając jako przykład takiego ryzyka przedsiębiorstwa zagrożone lub brak zabezpieczenia normalnie wymaganego przez banki, zaznaczając, że w takich przypadkach premia może stanowić do 400 punktów bazowych lub więcej.

| (38) | I tak, w sprawie Chemische Werke Piesteritz
   (7) Komisja uznała, że pożyczka udzielona przedsiębiorstwu zagrożonemu uzasadniała premię oprocentowania w wysokości 400 punktów bazowych. Komisja potwierdziła taką ocenę w sprawie Biria
   (8), zaznaczając, że ryzyko wynikające z braku zabezpieczeń uzasadniało premię dodatkową w wysokości 400 punktów bazowych, co dawało w sumie zwiększenie o 800 punktów bazowych. Komisja ocenia, że warunki w niniejszej sprawie są bardzo podobne do warunków w wymienionych wyżej sprawach, w szczególności odnośnie do braku zabezpieczeń i skali napotkanych trudności. W konsekwencji, ryzyko związane z zaliczkami zwrotnymi przyznanymi AFR może być oceniane w taki sam sposób. |
| --- | --- |

(38)

I tak, w sprawie Chemische Werke Piesteritz
   (7) Komisja uznała, że pożyczka udzielona przedsiębiorstwu zagrożonemu uzasadniała premię oprocentowania w wysokości 400 punktów bazowych. Komisja potwierdziła taką ocenę w sprawie Biria
   (8), zaznaczając, że ryzyko wynikające z braku zabezpieczeń uzasadniało premię dodatkową w wysokości 400 punktów bazowych, co dawało w sumie zwiększenie o 800 punktów bazowych. Komisja ocenia, że warunki w niniejszej sprawie są bardzo podobne do warunków w wymienionych wyżej sprawach, w szczególności odnośnie do braku zabezpieczeń i skali napotkanych trudności. W konsekwencji, ryzyko związane z zaliczkami zwrotnymi przyznanymi AFR może być oceniane w taki sam sposób.

| (39) | Pomoc państwa, jaką są zaliczki zwrotne, stanowi więc różnica między odsetkami faktycznie należnymi z tytułu zaliczek zwrotnych a odsetkami, jakie byłyby należne przy zastosowaniu stopy referencyjnej obowiązującej w chwili przyznania pomocy, plus 800 punktów bazowych. |
| --- | --- |

(39)

Pomoc państwa, jaką są zaliczki zwrotne, stanowi więc różnica między odsetkami faktycznie należnymi z tytułu zaliczek zwrotnych a odsetkami, jakie byłyby należne przy zastosowaniu stopy referencyjnej obowiązującej w chwili przyznania pomocy, plus 800 punktów bazowych.

5.3.   Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem

| (40) | Biorąc pod uwagę sytuację ekonomiczną AFR w momencie przyznania pomocy, przedstawioną w pkt 8 (eksploatacja przynosząca przez szereg lat straty, ujemny kapitał własny, spadający obrót), Komisja ocenia, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Z przyczyn wymienionych w pkt 22 i 23 uwagi Francji nie pozwalają na zmianę tej analizy. |
| --- | --- |

(40)

Biorąc pod uwagę sytuację ekonomiczną AFR w momencie przyznania pomocy, przedstawioną w pkt 8 (eksploatacja przynosząca przez szereg lat straty, ujemny kapitał własny, spadający obrót), Komisja ocenia, że AFR była przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych w momencie przyznania zaliczek zwrotnych. Z przyczyn wymienionych w pkt 22 i 23 uwagi Francji nie pozwalają na zmianę tej analizy.

| (41) | Jest prawdą, że AFR należała w 2005 r. do grupy kontrolowanej przez holding Arbel SA. Poza jej częścią „kolejową” (złożoną z AFR i Lormafer) w skład grupy wchodziła też część „budowlana”, skupiająca przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w produkcji okien dla przemysłu budowlanego. Z informacji przekazanych przez władze francuskie w korespondencji przesłanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego wynika jednak, że trudności, jakich doznała AFR, były specyficzne dla niej w ramach grupy, a jej działalność nie miała żadnego związku z częścią „budowlaną”. Komisja zaznacza ponadto, że problemy AFR wydały się być zbyt poważne, aby mogły być rozwiązane przez grupę, biorąc pod uwagę mierne wyniki samej grupy. Komisja ocenia więc, że pkt 13 wytycznych nie stanowi przeszkody, aby uznać AFR za kwalifikującą się do pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji, pomimo jej przynależności do grupy. |
| --- | --- |

(41)

Jest prawdą, że AFR należała w 2005 r. do grupy kontrolowanej przez holding Arbel SA. Poza jej częścią „kolejową” (złożoną z AFR i Lormafer) w skład grupy wchodziła też część „budowlana”, skupiająca przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w produkcji okien dla przemysłu budowlanego. Z informacji przekazanych przez władze francuskie w korespondencji przesłanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego wynika jednak, że trudności, jakich doznała AFR, były specyficzne dla niej w ramach grupy, a jej działalność nie miała żadnego związku z częścią „budowlaną”. Komisja zaznacza ponadto, że problemy AFR wydały się być zbyt poważne, aby mogły być rozwiązane przez grupę, biorąc pod uwagę mierne wyniki samej grupy. Komisja ocenia więc, że pkt 13 wytycznych nie stanowi przeszkody, aby uznać AFR za kwalifikującą się do pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji, pomimo jej przynależności do grupy.

| (42) | Zgodność pomocy powinna więc być oceniana z punktu widzenia wytycznych. |
| --- | --- |

(42)

Zgodność pomocy powinna więc być oceniana z punktu widzenia wytycznych.

| (43) | Komisja stwierdza, że warunki zgodności pomocy w celu restrukturyzacji określone w wytycznych nie są spełnione. Komisja zaznacza w związku z tym, co następuje:






  — | władze francuskie nie przedstawiły jej planu restrukturyzacji zgodnego z pkt 34–37 wytycznych, |
| --- | --- | --- |

(43)

Komisja stwierdza, że warunki zgodności pomocy w celu restrukturyzacji określone w wytycznych nie są spełnione. Komisja zaznacza w związku z tym, co następuje:

—

władze francuskie nie przedstawiły jej planu restrukturyzacji zgodnego z pkt 34–37 wytycznych,

| — | Komisja nie została powiadomiona o środkach wyrównawczych mających na celu zapobieżenie nadmiernemu zakłóceniu konkurencji, jakie pociągnęłoby za sobą przyznanie pomocy (pkt 38–42 wytycznych). |
| --- | --- |

—

Komisja nie została powiadomiona o środkach wyrównawczych mających na celu zapobieżenie nadmiernemu zakłóceniu konkurencji, jakie pociągnęłoby za sobą przyznanie pomocy (pkt 38–42 wytycznych).

| (44) | Pomoc nie wydaje się ponadto spełniać warunków zgodności pomocy w celu ratowania określonych w wytycznych, biorąc pod uwagę, że zaliczki zwrotne zostały przyznane na okres dłuższy niż sześć miesięcy (zob. pkt 25 wytycznych). |
| --- | --- |

(44)

Pomoc nie wydaje się ponadto spełniać warunków zgodności pomocy w celu ratowania określonych w wytycznych, biorąc pod uwagę, że zaliczki zwrotne zostały przyznane na okres dłuższy niż sześć miesięcy (zob. pkt 25 wytycznych).

| (45) | Powyższe rozważania wystarczają, aby stwierdzić, że pomoc nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(45)

Powyższe rozważania wystarczają, aby stwierdzić, że pomoc nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.

6.   WNIOSEK

Komisja stwierdza, że Francja bezprawnie przyznała przedmiotową pomoc, z naruszeniem przepisów art. 88 ust. 3 Traktatu. Ponieważ pomoc jest niezgodna ze wspólnym rynkiem, Francja zobowiązana jest zakończyć jej stosowanie i odzyskać od beneficjenta kwoty już przyznane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa przyznana przez Francję na rzecz Arbel Fauvet Rail SA jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

1.   Francja podejmuje wszystkie konieczne środki w celu odzyskania od beneficjenta już udostępnionej mu bezprawnie pomocy, o której mowa w art. 1.

2.   Pomoc zostaje odzyskana bezzwłocznie, zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym, pod warunkiem że pozwalają one na bezzwłoczne i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji. Kwota podlegająca odzyskaniu obejmuje odsetki naliczane od dnia, w którym pomoc została udostępniona beneficjentowi, do daty rzeczywistego odzyskania.

3.   Odsetki zostają naliczone narastająco, zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

4.   Francja wstrzymuje wszelkie oczekujące płatności pomocy, o której mowa w art. 1 od dnia notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 3

1.   Francja dokłada wszelkich starań, aby niniejsza decyzja została wykonana w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

2.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Francja informuje Komisję o krokach podjętych w celu jej wykonania, w szczególności przekazuje poniższe informacje: określenie kwoty całkowitej (kapitał i odsetki), która powinna być odzyskana od beneficjenta:

| a) | szczegółowy opis kroków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

a)

szczegółowy opis kroków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| b) | dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

b)

dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy.

3.   Francja informuje Komisję o stanie zaawansowania środków krajowych podjętych w celu wykonania niniejszej decyzji, aż do całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1. Na wniosek Komisji przekazuje bezzwłocznie wszelkie informacje dotyczące działań już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji oraz szczegółowe informacje dotyczące kwoty pomocy i odsetek już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 kwietnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 249 z 24.10.2007, s. 17.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Dnia 29 czerwca 2007 r. AFR została przejęta przez spółkę IGF Industries. Jej nazwa handlowa została zmieniona na „IGF Industries – Arbel Fauvet Rail”.

3

(4)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

4

(5)  Informacja poufna.

5

(6)  Zob. obwieszczenie Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3).

6

(7)  Zob. decyzja Komisji z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie Chemische Werke Piesteritz (Dz.U. L 296 z 12.11.2005, s. 19, pkt 107–108) oraz decyzja Komisji z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie C 38/05 Biria (Dz.U. L 183 z 13.7.2007, pkt 27, 83 i następujące po nich).

7

Chemische Werke Piesteritz

Biria

(8)  Sprawa C 38/05, wymieniona wcześniej w przypisie 6 (zob. pkt 83–86).

8

---

5.9.2008

| 5.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 238/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 238/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---