# Dziennik Urzędowy L 237/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 237 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 514 września 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 237

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 514 września 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2008 z dnia 27 sierpnia 2008 r. przedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 1420/2007 na przywóz krzemomanganu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Kazachstanu | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 866/2008 z dnia 3 września 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 867/2008 z dnia 3 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, ich programów prac oraz ich finansowania | 5 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 868/2008 z dnia 3 września 2008 r. w sprawie formatu sprawozdania dla określania dochodów z gospodarstw rolnych oraz analizy ich działalności gospodarczej | 18 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2008 z dnia 27 sierpnia 2008 r. przedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 1420/2007 na przywóz krzemomanganu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Kazachstanu

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 866/2008 z dnia 3 września 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 867/2008 z dnia 3 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, ich programów prac oraz ich finansowania

5

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 868/2008 z dnia 3 września 2008 r. w sprawie formatu sprawozdania dla określania dochodów z gospodarstw rolnych oraz analizy ich działalności gospodarczej

18

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2008/711/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 15/07 (ex NN 20/07) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 869)

   (
  1
  ) | 70 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2008/711/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 15/07 (ex NN 20/07) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 869)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 869)

1

70

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
| | | 2008/712/WPZiB |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/13/2008 z dnia 29 lipca 2008 r. zmieniająca decyzję BiH/1/2004 w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz decyzję BiH/3/2004 w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Operacji Wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie | 90 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

2008/712/WPZiB

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/13/2008 z dnia 29 lipca 2008 r. zmieniająca decyzję BiH/1/2004 w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz decyzję BiH/3/2004 w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Operacji Wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

90

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 865/2008

z dnia 27 sierpnia 2008 r.

przedłużające zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (WE) nr 1420/2007 na przywóz krzemomanganu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Kazachstanu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

| (1) | Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1420/2007 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz krzemomanganu (włącznie z żelazokrzemomanganem) („SiMn”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Kazachstanu, objętego kodami CN 7202 30 00 oraz ex 8111 00 11 (kod TARIC 8111001110) („produkt objęty postępowaniem”). Stawka cła antydumpingowego wynosi odpowiednio 8,2 % i 6,5 % w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL i Kazachstanu. |
| --- | --- |

(1)

Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1420/2007 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz krzemomanganu (włącznie z żelazokrzemomanganem) („SiMn”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Kazachstanu, objętego kodami CN 7202 30 00 oraz ex 8111 00 11 (kod TARIC 8111001110) („produkt objęty postępowaniem”). Stawka cła antydumpingowego wynosi odpowiednio 8,2 % i 6,5 % w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL i Kazachstanu.

| (2) | Decyzją 2007/789/WE (3) („decyzja”) Komisja zawiesiła ostateczne cła antydumpingowe na okres dziewięciu miesięcy, ze skutkiem od dnia 6 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją 2007/789/WE (3) („decyzja”) Komisja zawiesiła ostateczne cła antydumpingowe na okres dziewięciu miesięcy, ze skutkiem od dnia 6 grudnia 2007 r.

B.   PODSTAWA PRZEDŁUŻENIA ZAWIESZENIA

| (3) | Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone w interesie Wspólnoty, jeżeli warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie wystąpić szkoda, z zastrzeżeniem, że przemysł wspólnotowy miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. W art. 14 ust. 4 stwierdza się również, że zawieszenie może zostać przedłużone na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji. W art. 14 ust. 4 przewiduje się ponadto, że wspomniane środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone w interesie Wspólnoty, jeżeli warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia nie powinna ponownie wystąpić szkoda, z zastrzeżeniem, że przemysł wspólnotowy miał możliwość wyrażenia na ten temat opinii, która została uwzględniona. W art. 14 ust. 4 stwierdza się również, że zawieszenie może zostać przedłużone na kolejny okres nie dłuższy niż jeden rok, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Komisji. W art. 14 ust. 4 przewiduje się ponadto, że wspomniane środki mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.

| (4) | Po zawieszeniu ostatecznych ceł antydumpingowych Komisja, zgodnie z motywem 13 decyzji, w dalszym ciągu śledziła zmiany na rynku, w szczególności w odniesieniu do przepływu przywozu i cen SiMn. W uzupełnieniu tej analizy przywozu wysłano kwestionariusz do współpracujących producentów wspólnotowych, zwracając się o podanie miesięcznych danych dotyczących produkcji, wielkości i wartości sprzedaży na rynku wspólnotowym, jak również rentowności w ostatnim kwartale 2007 r. i w pierwszym kwartale 2008 r. |
| --- | --- |

(4)

Po zawieszeniu ostatecznych ceł antydumpingowych Komisja, zgodnie z motywem 13 decyzji, w dalszym ciągu śledziła zmiany na rynku, w szczególności w odniesieniu do przepływu przywozu i cen SiMn. W uzupełnieniu tej analizy przywozu wysłano kwestionariusz do współpracujących producentów wspólnotowych, zwracając się o podanie miesięcznych danych dotyczących produkcji, wielkości i wartości sprzedaży na rynku wspólnotowym, jak również rentowności w ostatnim kwartale 2007 r. i w pierwszym kwartale 2008 r.

| (5) | Na podstawie zebranych informacji ustalono, że ceny rynkowe SiMn na rynku wspólnotowym nadal były stosunkowo wysokie oraz znacznie wyższe niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (tj. od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.). Daje się zauważyć ciągły wzrost cen, od średniej ceny 622 EUR/t w trzecim kwartale 2006 r., poprzez średnio 1 051 EUR/t w trzecim kwartale 2007 r., do średnio 1 189 EUR/t w pierwszym kwartale 2008 r. Powyższe tendencje zaobserwowano również w odniesieniu do przywozu SiMn do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie zebranych informacji ustalono, że ceny rynkowe SiMn na rynku wspólnotowym nadal były stosunkowo wysokie oraz znacznie wyższe niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (tj. od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.). Daje się zauważyć ciągły wzrost cen, od średniej ceny 622 EUR/t w trzecim kwartale 2006 r., poprzez średnio 1 051 EUR/t w trzecim kwartale 2007 r., do średnio 1 189 EUR/t w pierwszym kwartale 2008 r. Powyższe tendencje zaobserwowano również w odniesieniu do przywozu SiMn do Wspólnoty.

| (6) | W odniesieniu do przywozu, między okresem objętym dochodzeniem dla celów decyzji zawieszającej środki (od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r.) („OD dla celów decyzji”) i okresem od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. („okres monitorowania”) udział w rynku przywozu SiMn pochodzącego z ChRL i Kazachstanu wzrósł jedynie nieznacznie o 0,2 punktu procentowego do 10 % ogólnej konsumpcji we Wspólnocie i utrzymywał się poniżej odpowiedniego udziału w rynku w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (10,4 %). Konsumpcja wspólnotowa utrzymywała się na stałym poziomie, około 20 % wyższym niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(6)

W odniesieniu do przywozu, między okresem objętym dochodzeniem dla celów decyzji zawieszającej środki (od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r.) („OD dla celów decyzji”) i okresem od dnia 1 marca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. („okres monitorowania”) udział w rynku przywozu SiMn pochodzącego z ChRL i Kazachstanu wzrósł jedynie nieznacznie o 0,2 punktu procentowego do 10 % ogólnej konsumpcji we Wspólnocie i utrzymywał się poniżej odpowiedniego udziału w rynku w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (10,4 %). Konsumpcja wspólnotowa utrzymywała się na stałym poziomie, około 20 % wyższym niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.

| (7) | Jeśli chodzi o przemysł wspólnotowy, jego sytuacja była nadal lepsza w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.). Jak wspomniano w motywie 8 decyzji, między okresem objętym pierwotnym dochodzeniem i okresem od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. wielkość sprzedaży i produkcji wzrosła odpowiednio o 15 % i 19 %, a rentowność przemysłu wspólnotowego osiągnęła 42 % w trzecim kwartale 2007 r. Z nowo zebranych informacji wynika, że między OD dla celów decyzji i okresem monitorowania sprzedaż przemysłu wspólnotowego jeszcze wzrosła o kolejne 9 %, a jego udział w rynku wzrósł do 25,4 %. W wyniku nieprzerwanie wysokiego poziomu cen SiMn na rynku UE rentowność przemysłu wspólnotowego była nadal wyjątkowa, nawet pomimo niewielkiego spadku do 36 % w pierwszym kwartale 2008 r., wciąż znacznie przekraczając zysk na poziomie 5 % ustalony jako odpowiedni w pierwotnym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(7)

Jeśli chodzi o przemysł wspólnotowy, jego sytuacja była nadal lepsza w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2005 r. do dnia 30 czerwca 2006 r.). Jak wspomniano w motywie 8 decyzji, między okresem objętym pierwotnym dochodzeniem i okresem od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. wielkość sprzedaży i produkcji wzrosła odpowiednio o 15 % i 19 %, a rentowność przemysłu wspólnotowego osiągnęła 42 % w trzecim kwartale 2007 r. Z nowo zebranych informacji wynika, że między OD dla celów decyzji i okresem monitorowania sprzedaż przemysłu wspólnotowego jeszcze wzrosła o kolejne 9 %, a jego udział w rynku wzrósł do 25,4 %. W wyniku nieprzerwanie wysokiego poziomu cen SiMn na rynku UE rentowność przemysłu wspólnotowego była nadal wyjątkowa, nawet pomimo niewielkiego spadku do 36 % w pierwszym kwartale 2008 r., wciąż znacznie przekraczając zysk na poziomie 5 % ustalony jako odpowiedni w pierwotnym dochodzeniu.

| (8) | Jak wskazano w motywach 157 do 163 rozporządzenia (WE) nr 1420/2007, i do czego nawiązano w motywie 9 decyzji, wprowadzenie środków, o których mowa, miało wywrzeć negatywny, chociaż w ograniczonym stopniu, wpływ na użytkowników spowodowany wzrostem kosztów związanym z ewentualną potrzebą zorganizowania nowych lub alternatywnych źródeł dostaw. Mając na uwadze tymczasową zmianę warunków rynkowych oraz to, że wskutek tej zmiany przemysł wspólnotowy nie ponosi obecnie szkody, wszelki negatywny wpływ wywierany na użytkowników mógłby w dalszym ciągu być eliminowany poprzez przedłużenia zawieszenia wspomnianych środków. W konsekwencji można stwierdzić, że przedłużenie zawieszenia leży w ogólnym interesie Wspólnoty. |
| --- | --- |

(8)

Jak wskazano w motywach 157 do 163 rozporządzenia (WE) nr 1420/2007, i do czego nawiązano w motywie 9 decyzji, wprowadzenie środków, o których mowa, miało wywrzeć negatywny, chociaż w ograniczonym stopniu, wpływ na użytkowników spowodowany wzrostem kosztów związanym z ewentualną potrzebą zorganizowania nowych lub alternatywnych źródeł dostaw. Mając na uwadze tymczasową zmianę warunków rynkowych oraz to, że wskutek tej zmiany przemysł wspólnotowy nie ponosi obecnie szkody, wszelki negatywny wpływ wywierany na użytkowników mógłby w dalszym ciągu być eliminowany poprzez przedłużenia zawieszenia wspomnianych środków. W konsekwencji można stwierdzić, że przedłużenie zawieszenia leży w ogólnym interesie Wspólnoty.

C.   KONSULTACJE Z PRZEMYSŁEM WSPÓLNOTOWYM

| (9) | Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze przedłużenia zawieszenia środków antydumpingowych, o których mowa. Przemysł wspólnotowy miał możliwość przedstawienia uwag i nie sprzeciwił się zawieszeniu środków antydumpingowych. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze przedłużenia zawieszenia środków antydumpingowych, o których mowa. Przemysł wspólnotowy miał możliwość przedstawienia uwag i nie sprzeciwił się zawieszeniu środków antydumpingowych.

D.   WNIOSEK

| (10) | Mając na uwadze powyższe, uznaje się, że rynek jest w zasadniczo podobnej sytuacji jak w chwili zawieszenia środków. Co więcej, uwzględniając tymczasową zmianę warunków rynkowych, a w szczególności wysoki poziom cen SiMn na rynku wspólnotowym, który znacznie przewyższa poziom powodujący szkodę określony w pierwotnym dochodzeniu, uznaje się, że szkoda związana z przywozem produktu objętego postępowaniem z ChRL i Kazachstanu nie powinna wystąpić ponownie w wyniku zawieszenia środków. |
| --- | --- |

(10)

Mając na uwadze powyższe, uznaje się, że rynek jest w zasadniczo podobnej sytuacji jak w chwili zawieszenia środków. Co więcej, uwzględniając tymczasową zmianę warunków rynkowych, a w szczególności wysoki poziom cen SiMn na rynku wspólnotowym, który znacznie przewyższa poziom powodujący szkodę określony w pierwotnym dochodzeniu, uznaje się, że szkoda związana z przywozem produktu objętego postępowaniem z ChRL i Kazachstanu nie powinna wystąpić ponownie w wyniku zawieszenia środków.

| (11) | Zważywszy na wyżej wspomniane ustalenia, proponuje się zatem, aby zawieszenie środków antydumpingowych dotyczących przywozu krzemomanganu (włącznie z żelazokrzemomanganem) zostało przedłużone na kolejny okres jednego roku zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(11)

Zważywszy na wyżej wspomniane ustalenia, proponuje się zatem, aby zawieszenie środków antydumpingowych dotyczących przywozu krzemomanganu (włącznie z żelazokrzemomanganem) zostało przedłużone na kolejny okres jednego roku zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

| (12) | Komisja będzie w dalszym ciągu śledziła zmiany w przywozie i cenach produktu objętego postępowaniem. Jeżeli w jakimkolwiek momencie dojdzie do ponownego wystąpienia zwiększonych wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL i Kazachstanu po dumpingowych cenach, a w konsekwencji do wyrządzenia szkody przemysłowi wspólnotowemu, Komisja podejmie konieczne kroki w celu ponownego wprowadzenia cła antydumpingowego, uwzględniając przepisy materialne regulujące ocenę szkody. W stosownych przypadkach możliwe jest wszczęcie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, |
| --- | --- |

(12)

Komisja będzie w dalszym ciągu śledziła zmiany w przywozie i cenach produktu objętego postępowaniem. Jeżeli w jakimkolwiek momencie dojdzie do ponownego wystąpienia zwiększonych wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL i Kazachstanu po dumpingowych cenach, a w konsekwencji do wyrządzenia szkody przemysłowi wspólnotowemu, Komisja podejmie konieczne kroki w celu ponownego wprowadzenia cła antydumpingowego, uwzględniając przepisy materialne regulujące ocenę szkody. W stosownych przypadkach możliwe jest wszczęcie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym przedłuża się do dnia 6 września 2009 r. zawieszenie ostatecznego cła antydumpingowego wprowadzone decyzją Komisji 2007/789/WE.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 sierpnia 2008 r.

W imieniu Rady

B. KOUCHNER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 5.

2

(3)  Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 79.

3

---

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 866/2008

z dnia 3 września 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 września 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 września 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 22,4 |
| ZZ | 22,4 |
| 0707 00 05 | JO | 156,8 |
| TR | 152,4 |
| ZZ | 154,6 |
| 0709 90 70 | TR | 94,9 |
| ZZ | 94,9 |
| 0805 50 10 | AR | 69,9 |
| CL | 65,6 |
| UY | 72,2 |
| ZA | 75,3 |
| ZZ | 70,8 |
| 0806 10 10 | IL | 235,7 |
| TR | 116,4 |
| US | 188,9 |
| XS | 61,0 |
| ZZ | 150,5 |
| 0808 10 80 | BR | 89,0 |
| CL | 101,3 |
| CN | 80,8 |
| NZ | 108,2 |
| US | 91,5 |
| ZA | 78,2 |
| ZZ | 91,5 |
| 0808 20 50 | AR | 123,5 |
| CN | 58,4 |
| TR | 142,2 |
| ZA | 82,5 |
| ZZ | 101,7 |
| 0809 30 | TR | 138,6 |
| US | 166,6 |
| XS | 61,2 |
| ZZ | 122,1 |
| 0809 40 05 | IL | 138,1 |
| MK | 53,9 |
| TR | 58,0 |
| XS | 53,4 |
| ZZ | 75,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MK

22,4

ZZ

22,4

0707 00 05

JO

156,8

TR

152,4

ZZ

154,6

0709 90 70

TR

94,9

ZZ

94,9

0805 50 10

AR

69,9

CL

65,6

UY

72,2

ZA

75,3

ZZ

70,8

0806 10 10

IL

235,7

TR

116,4

US

188,9

XS

61,0

ZZ

150,5

0808 10 80

BR

89,0

CL

101,3

CN

80,8

NZ

108,2

US

91,5

ZA

78,2

ZZ

91,5

0808 20 50

AR

123,5

CN

58,4

TR

142,2

ZA

82,5

ZZ

101,7

0809 30

TR

138,6

US

166,6

XS

61,2

ZZ

122,1

0809 40 05

IL

138,1

MK

53,9

TR

58,0

XS

53,4

ZZ

75,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/5 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 867/2008

z dnia 3 września 2008 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, ich programów prac oraz ich finansowania

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 103 ust. 2 akapit trzeci w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 201 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 (2) uchyla się z dniem 1 lipca 2008 r. Zważywszy na liczne odniesienia do szczegółowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 865/2004 zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2080/2005 (3), które ustanawia zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 865/2004, oraz w celu zachowania jasności i racjonalizacji rozporządzenie (WE) nr 2080/2005 należy uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem odwołującym się do nowej podstawy prawnej oraz zawierającym odniesienia do właściwych przepisów podstawowych. Nowe rozporządzenie powinno również uwzględnić niektóre zmiany, które w świetle doświadczenia nabytego w trakcie dwóch lat realizacji programów prac wydają się niezbędne. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 201 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 (2) uchyla się z dniem 1 lipca 2008 r. Zważywszy na liczne odniesienia do szczegółowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 865/2004 zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2080/2005 (3), które ustanawia zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 865/2004, oraz w celu zachowania jasności i racjonalizacji rozporządzenie (WE) nr 2080/2005 należy uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem odwołującym się do nowej podstawy prawnej oraz zawierającym odniesienia do właściwych przepisów podstawowych. Nowe rozporządzenie powinno również uwzględnić niektóre zmiany, które w świetle doświadczenia nabytego w trakcie dwóch lat realizacji programów prac wydają się niezbędne.

| (2) | W celu zapewnienia skuteczności zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych zatwierdzane powinny być różne kategorie podmiotów gospodarczych mające duży wpływ w sektorach oliwy z oliwek lub oliwek stołowych, przy jednoczesnym upewnieniu się, że organizacje te będą w stanie spełniać pewne minimalne wymagania niezbędne do osiągania znaczących wyników gospodarczych. |
| --- | --- |

(2)

W celu zapewnienia skuteczności zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych zatwierdzane powinny być różne kategorie podmiotów gospodarczych mające duży wpływ w sektorach oliwy z oliwek lub oliwek stołowych, przy jednoczesnym upewnieniu się, że organizacje te będą w stanie spełniać pewne minimalne wymagania niezbędne do osiągania znaczących wyników gospodarczych.

| (3) | Aby umożliwić państwom członkowskim będącym producentami oliwek wdrożenie skutecznego zarządzania systemem zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych w tym sektorze, należy ustanowić procedury i nieprzekraczalne terminy zatwierdzania takich organizacji oraz kryteria selekcji ich programów prac, a także poczynić uzgodnienia dotyczące przekazywania i rozdzielania finansowania wspólnotowego. |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić państwom członkowskim będącym producentami oliwek wdrożenie skutecznego zarządzania systemem zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych w tym sektorze, należy ustanowić procedury i nieprzekraczalne terminy zatwierdzania takich organizacji oraz kryteria selekcji ich programów prac, a także poczynić uzgodnienia dotyczące przekazywania i rozdzielania finansowania wspólnotowego.

| (4) | Artykuł 110i ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (4) ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników przewiduje, że państwa członkowskie mogą zatrzymać do 10 % kwoty pomocy odnoszącej się do oliwy z oliwek z pułapu krajowego określonego w art. 41 wymienionego rozporządzenia w celu zapewnienia finansowania przez Wspólnotę programów prac opracowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych zatwierdzone w jednym lub kilku obszarach działań określonych w art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 110i ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (4) ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników przewiduje, że państwa członkowskie mogą zatrzymać do 10 % kwoty pomocy odnoszącej się do oliwy z oliwek z pułapu krajowego określonego w art. 41 wymienionego rozporządzenia w celu zapewnienia finansowania przez Wspólnotę programów prac opracowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych zatwierdzone w jednym lub kilku obszarach działań określonych w art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (5) | Zgodnie ze wspólnymi zasadami finansowania programów pomocy bezpośredniej oraz w celu umożliwienia wykorzystania przez państwo członkowskie wspomnianej kwoty niezbędne jest, by roczne wydatki przeznaczone na realizację programów prac nie przewyższały kwot zatrzymywanych co roku przez państwa członkowskie zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie ze wspólnymi zasadami finansowania programów pomocy bezpośredniej oraz w celu umożliwienia wykorzystania przez państwo członkowskie wspomnianej kwoty niezbędne jest, by roczne wydatki przeznaczone na realizację programów prac nie przewyższały kwot zatrzymywanych co roku przez państwa członkowskie zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

| (6) | Aby zapewnienić spójność działań prowadzonych przez poszczególne zatwierdzone organizacje podmiotów gospodarczych, należy ustalić rodzaje działań kwalifikujących się do wsparcia oraz do niego niekwalifikujących się. Należy również określić warunki przedstawiania programów i kryteria ich selekcji. Biorąc pod uwagę wpływ nowych technologii na wzrost wydajności, należałoby rozważyć uznanie za kwalifikujące się ulepszenia z zakresu przechowywania lub przetwarzania, które również mogą pośrednio prowadzić do zwiększenia wydajności. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość ustanawiania dodatkowych warunków kwalifikacji, co pozwalałoby im na precyzyjniejsze dostosowanie działań do krajowych realiów w sektorze oliwek. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnienić spójność działań prowadzonych przez poszczególne zatwierdzone organizacje podmiotów gospodarczych, należy ustalić rodzaje działań kwalifikujących się do wsparcia oraz do niego niekwalifikujących się. Należy również określić warunki przedstawiania programów i kryteria ich selekcji. Biorąc pod uwagę wpływ nowych technologii na wzrost wydajności, należałoby rozważyć uznanie za kwalifikujące się ulepszenia z zakresu przechowywania lub przetwarzania, które również mogą pośrednio prowadzić do zwiększenia wydajności. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość ustanawiania dodatkowych warunków kwalifikacji, co pozwalałoby im na precyzyjniejsze dostosowanie działań do krajowych realiów w sektorze oliwek.

| (7) | Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia, należy ustalić progi finansowania wspólnotowego przynajmniej w odniesieniu do obszarów działań związanych z poprawą skutków środowiskowych uprawy oliwek i identyfikacją pochodzenia, certyfikacją i ochroną przez organy władzy krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych za pośrednictwem, między innymi, kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu, tak aby w newralgicznych obszarach uznawanych za priorytetowe zapewnić realizację minimum działań. Uwzględniając dotychczasowe doświadczenia, należy dostosować odpowiedni próg w obszarze działań związanym z poprawą skutków środowiskowych uprawy oliwek, tak aby odzwierciedlał on ewolucję w tym obszarze. Mając na uwadze odnośne programy prac oraz ich łatwiejszą realizację, właściwe jest ustanowienie kosztów ogólnych na wyższym poziomie. |
| --- | --- |

(7)

Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia, należy ustalić progi finansowania wspólnotowego przynajmniej w odniesieniu do obszarów działań związanych z poprawą skutków środowiskowych uprawy oliwek i identyfikacją pochodzenia, certyfikacją i ochroną przez organy władzy krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych za pośrednictwem, między innymi, kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu, tak aby w newralgicznych obszarach uznawanych za priorytetowe zapewnić realizację minimum działań. Uwzględniając dotychczasowe doświadczenia, należy dostosować odpowiedni próg w obszarze działań związanym z poprawą skutków środowiskowych uprawy oliwek, tak aby odzwierciedlał on ewolucję w tym obszarze. Mając na uwadze odnośne programy prac oraz ich łatwiejszą realizację, właściwe jest ustanowienie kosztów ogólnych na wyższym poziomie.

| (8) | W celu zapewnienia realizacji programów prac w określonych terminach i zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz aby zapewnić skuteczne zarządzanie systemem zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, należy określić procedury dotyczące składania wniosków o zatwierdzenie oraz selekcji i zatwierdzania programów prac. Przy selekcji programów prac państwa członkowskie powinny również wziąć pod uwagę ocenę progamów zrealizowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych w ramach niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1334/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 w zakresie programów działań podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 (5) oraz rozporządzenia (WE) nr 2080/2005. |
| --- | --- |

(8)

W celu zapewnienia realizacji programów prac w określonych terminach i zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz aby zapewnić skuteczne zarządzanie systemem zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek, należy określić procedury dotyczące składania wniosków o zatwierdzenie oraz selekcji i zatwierdzania programów prac. Przy selekcji programów prac państwa członkowskie powinny również wziąć pod uwagę ocenę progamów zrealizowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych w ramach niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1334/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1638/98 w zakresie programów działań podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 (5) oraz rozporządzenia (WE) nr 2080/2005.

| (9) | Aby zapewnić prawidłową i pełną realizację zatwierdzonych programów prac, nieodzowne jest zwiększenie kwoty zabezpieczenia bankowego, warunkującego zatwierdzenie wniosku, oraz zezwolenie na jego zwolnienie dopiero po udanym zakończeniu realizacji całego programu prac. |
| --- | --- |

(9)

Aby zapewnić prawidłową i pełną realizację zatwierdzonych programów prac, nieodzowne jest zwiększenie kwoty zabezpieczenia bankowego, warunkującego zatwierdzenie wniosku, oraz zezwolenie na jego zwolnienie dopiero po udanym zakończeniu realizacji całego programu prac.

| (10) | W celu umożliwienia poprawnego wykorzystania przez państwo członkowskie dostępnego finansowania niezbędne jest ustanowienie procedury corocznej modyfikacji programów prac zatwierdzanych na następny rok, która pozwoliłaby uwzględnić ewentualne odpowiednio uzasadnione zmiany w stosunku do warunków początkowych. Niezbędne jest również, by państwa członkowskie mogły określić warunki wprowadzania zmian do programów prac oraz ponownego przydzielania przyznanych kwot w taki sposób, aby nie nastąpiło przekroczenie rocznych kwot zatrzymywanych przez państwa członkowskie będące producentami oliwek w zastosowaniu art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W przypadku wystąpienia o wprowadzenie zmian do programu przez organizacje podmiotów gospodarczych, mając na uwadze sprawną realizację programów prac, należałoby skrócić wymagany termin zgłoszenia tego faktu właściwym organom. |
| --- | --- |

(10)

W celu umożliwienia poprawnego wykorzystania przez państwo członkowskie dostępnego finansowania niezbędne jest ustanowienie procedury corocznej modyfikacji programów prac zatwierdzanych na następny rok, która pozwoliłaby uwzględnić ewentualne odpowiednio uzasadnione zmiany w stosunku do warunków początkowych. Niezbędne jest również, by państwa członkowskie mogły określić warunki wprowadzania zmian do programów prac oraz ponownego przydzielania przyznanych kwot w taki sposób, aby nie nastąpiło przekroczenie rocznych kwot zatrzymywanych przez państwa członkowskie będące producentami oliwek w zastosowaniu art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W przypadku wystąpienia o wprowadzenie zmian do programu przez organizacje podmiotów gospodarczych, mając na uwadze sprawną realizację programów prac, należałoby skrócić wymagany termin zgłoszenia tego faktu właściwym organom.

| (11) | Aby umożliwić rozpoczęcie prac we właściwym czasie, organizacje podmiotów gospodarczych powinny mieć możliwość otrzymania, pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych (6), maksymalnej zaliczki w wysokości 90 % rocznych wydatków kwalifikowanych zatwierdzonego programu prac. Aby ułatwić i przyśpieszyć realizację programu prac, należałoby wprowadzić bardziej zrównoważony podział kwot zaliczek. |
| --- | --- |

(11)

Aby umożliwić rozpoczęcie prac we właściwym czasie, organizacje podmiotów gospodarczych powinny mieć możliwość otrzymania, pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych (6), maksymalnej zaliczki w wysokości 90 % rocznych wydatków kwalifikowanych zatwierdzonego programu prac. Aby ułatwić i przyśpieszyć realizację programu prac, należałoby wprowadzić bardziej zrównoważony podział kwot zaliczek.

| (12) | Aby zwiększyć ogólny wpływ programów prac realizowanych w dziedzinie monitorowania rynku i zarządzania w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, należy ustanowić przepisy nakładające na organizacje podmiotów gospodarczych i państwa członkowskie obowiązek zamieszczania na swoich stronach internetowych wyników podjętych działań. |
| --- | --- |

(12)

Aby zwiększyć ogólny wpływ programów prac realizowanych w dziedzinie monitorowania rynku i zarządzania w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych, należy ustanowić przepisy nakładające na organizacje podmiotów gospodarczych i państwa członkowskie obowiązek zamieszczania na swoich stronach internetowych wyników podjętych działań.

| (13) | W celu zapewnienia właściwego zarządzania zasadami funkcjonowania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek zainteresowane państwa członkowskie powinny sporządzić plan kontroli i określić system kar za wszelkie popełnione nieprawidłowości. Należy również ustanowić przepis nakładający na organizacje podmiotów gospodarczych obowiązek powiadamiania organów krajowych w zainteresowanych państwach członkowskich o wynikach ich działalności oraz dalszego przekazywania tych wyników do Komisji. Biorąc pod uwagę ostateczny termin, w którym organizacje podmiotów gospodarczych mogą składać wnioski o dofinansowanie, a państwa członkowskie przeprowadzić niezbędne kontorole, należy ustalić nowy termin przekazywania informacji przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(13)

W celu zapewnienia właściwego zarządzania zasadami funkcjonowania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek zainteresowane państwa członkowskie powinny sporządzić plan kontroli i określić system kar za wszelkie popełnione nieprawidłowości. Należy również ustanowić przepis nakładający na organizacje podmiotów gospodarczych obowiązek powiadamiania organów krajowych w zainteresowanych państwach członkowskich o wynikach ich działalności oraz dalszego przekazywania tych wyników do Komisji. Biorąc pod uwagę ostateczny termin, w którym organizacje podmiotów gospodarczych mogą składać wnioski o dofinansowanie, a państwa członkowskie przeprowadzić niezbędne kontorole, należy ustalić nowy termin przekazywania informacji przez państwa członkowskie.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady stosowania art. 103 i 125 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych, działań kwalifikujących się do finansowania przez Wspólnotę, zatwierdzania programów prac i realizacji zatwierdzonych programów prac.

Artykuł 2

Warunki zatwierdzania podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek

1.   Państwo członkowskie zatwierdza organizacje podmiotów gospodarczych kwalifikujące się do objęcia finansowaniem przez Wspólnotę ich programów prac określonych w art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają warunki zatwierdzania wspomnianych organizacji, uwzględniające co najmniej następujące kryteria:

| a) | organizacje producentów składają się wyłącznie z producentów oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji producentów; |
| --- | --- |

a)

organizacje producentów składają się wyłącznie z producentów oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji producentów;

| b) | stowarzyszenia organizacji producentów składają się wyłącznie z zatwierdzonych organizacji producentów nienależących do innego zatwierdzonego stowarzyszenia organizacji producentów; |
| --- | --- |

b)

stowarzyszenia organizacji producentów składają się wyłącznie z zatwierdzonych organizacji producentów nienależących do innego zatwierdzonego stowarzyszenia organizacji producentów;

| c) | inne organizacje podmiotów gospodarczych składają się wyłącznie z podmiotów gospodarczych działających w sektorze oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji podmiotów gospodarczych; |
| --- | --- |

c)

inne organizacje podmiotów gospodarczych składają się wyłącznie z podmiotów gospodarczych działających w sektorze oliwek nienależących do innej zatwierdzonej organizacji podmiotów gospodarczych;

| d) | organizacje międzybranżowe stanowią szeroką i zrównoważoną reprezentację wszystkich rodzajów działalności gospodarczej związanej z produkcją i przetwarzaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych oraz handlem nimi; |
| --- | --- |

d)

organizacje międzybranżowe stanowią szeroką i zrównoważoną reprezentację wszystkich rodzajów działalności gospodarczej związanej z produkcją i przetwarzaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych oraz handlem nimi;

| e) | organizacja podmiotów gospodarczych jest w stanie przedstawić program prac obejmujący co najmniej jeden z obszarów działań określonych w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b), c), d) i e); |
| --- | --- |

e)

organizacja podmiotów gospodarczych jest w stanie przedstawić program prac obejmujący co najmniej jeden z obszarów działań określonych w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b), c), d) i e);

| f) | organizacja podmiotów gospodarczych przyjmuje obowiązek poddania się kontrolom przewidzianym w art. 14 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

f)

organizacja podmiotów gospodarczych przyjmuje obowiązek poddania się kontrolom przewidzianym w art. 14 niniejszego rozporządzenia.

3.   Przy ocenie wniosków o zatwierdzenie złożonych przez organizacje podmiotów gospodarczych państwa członkowskie biorą pod uwagę w szczególności następujące aspekty:

| a) | cechy sektora oliwek charakterystyczne dla poszczególnych regionów upraw określonych przez państwa członkowskie (zwanych dalej „regionami upraw”); |
| --- | --- |

a)

cechy sektora oliwek charakterystyczne dla poszczególnych regionów upraw określonych przez państwa członkowskie (zwanych dalej „regionami upraw”);

| b) | interes konsumentów i równowagę rynkową; |
| --- | --- |

b)

interes konsumentów i równowagę rynkową;

| c) | poprawę jakości produkcji oliwy z oliwek i oliwek stołowych; |
| --- | --- |

c)

poprawę jakości produkcji oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

| d) | ocenę skuteczności przedstawionych programów prac. |
| --- | --- |

d)

ocenę skuteczności przedstawionych programów prac.

Artykuł 3

Procedura zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek

1.   W celu uzyskania zatwierdzenia organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek składają, w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 lutego każdego roku, wniosek wykazujący, że spełniają one warunki określone w art. 2 ust. 2.

Wniosek o zatwierdzenie sporządzany jest zgodnie z modelem dostarczanym przez właściwy organ państwa członkowskiego, tak aby umożliwić kontrolę przestrzegania warunków określonych w art. 2 ust. 2. Zawiera on w szczególności elementy pozwalające na identyfikację każdego członka danej organizacji podmiotów gospodarczych.

2.   Nie później niż do dnia 1 kwietnia każdego roku realizacji przyjętego programu prac państwo członkowskie zatwierdza organizację podmiotów gospodarczych i nadaje jej odpowiedni numer zatwierdzenia.

3.   Zatwierdzenia odmawia się, zostaje ono bezzwłocznie zawieszone lub wycofane, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych nie spełnia warunków określonych w art. 2 ust. 2.

4.   Jednakże organizacja podmiotów gospodarczych zachowuje prawa wynikające z jej zatwierdzenia do chwili jego cofnięcia, pod warunkiem że działała ona w dobrej wierze, jeżeli chodzi o zgodność z warunkami, o których mowa w art. 2 ust. 2.

W przypadku gdy cofnięcie zatwierdzenia wynika z faktu, że organizacja podmiotów gospodarczych nie dopełniła celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania warunków zatwierdzenia, o których mowa w art. 2 ust. 2, decyzja o cofnięciu staje się skuteczna w chwili, gdy warunki zatwierdzenia przestały być spełniane.

5.   Zatwierdzenia odmawia się, zostaje ono bezzwłocznie zawieszone lub wycofane, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych:

| a) | w latach gospodarczych 2002/2003–2004/2005 była karana za złamanie przepisów dotyczących programu pomocy produkcyjnej przewidzianego w rozporządzeniu Rady nr 136/66/EWG (7); |
| --- | --- |

a)

w latach gospodarczych 2002/2003–2004/2005 była karana za złamanie przepisów dotyczących programu pomocy produkcyjnej przewidzianego w rozporządzeniu Rady nr 136/66/EWG (7);

| b) | w latach gospodarczych 2002/2003–2004/2005 była karana za złamanie przepisów dotyczących systemu finansowania działalności organizacji podmiotów gospodarczych przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1638/98 (8). |
| --- | --- |

b)

w latach gospodarczych 2002/2003–2004/2005 była karana za złamanie przepisów dotyczących systemu finansowania działalności organizacji podmiotów gospodarczych przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1638/98 (8).

6.   Organizacje podmiotów gospodarczych, które zostały zatwierdzone przez państwo członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1334/2002 lub które skorzystały z finansowania programów prac organizacji podmiotów gospodarczych w latach gospodarczych 2002/2003–2004/2005, mogą zostać uznane za zatwierdzone na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełniają warunki określone w art. 2 ust. 2.

Artykuł 4

Finansowanie wspólnotowe

1.   Coroczne finansowanie wspólnotowe programów prac organizacji podmiotów gospodarczych jest zapewniane do wysokości kwoty zatrzymywanej na podstawie art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Państwa członkowskie upewniają się, że roczne wydatki przeznaczone na realizację przyjętych programów prac nie przekraczają kwoty określonej w akapicie pierwszym.

2.   Państwa członkowskie gwarantują, że finansowanie wspólnotowe jest przyznawane proporcjonalnie do okresu przewidzianego w art. 8 ust. 1.

Artykuł 5

Działania kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego

1.   Do finansowania wspólnotowego na podstawie art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 kwalifikują się następujące działania (zwane dalej „działaniami kwalifikującymi się”):

| a) | monitorowanie rynku i zarządzanie administracyjne w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych:






  (i) | gromadzenie danych o sektorze i rynku, zgodnie ze specyfikacjami odnoszącymi się do metody, reprezentatywności geograficznej i dokładności, ustanowionymi przez właściwy organ krajowy; |
| --- | --- | --- |

a)

monitorowanie rynku i zarządzanie administracyjne w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych:

(i)

gromadzenie danych o sektorze i rynku, zgodnie ze specyfikacjami odnoszącymi się do metody, reprezentatywności geograficznej i dokładności, ustanowionymi przez właściwy organ krajowy;

| (ii) | sporządzanie badań, w szczególności na tematy związane z innymi działaniami przewidzianymi w programie prac danej organizacji podmiotów gospodarczych; |
| --- | --- |

(ii)

sporządzanie badań, w szczególności na tematy związane z innymi działaniami przewidzianymi w programie prac danej organizacji podmiotów gospodarczych;

| b) | w dziedzinie poprawy wpływu uprawy oliwek na środowisko:






  (i) | zbiorowe działania na rzecz utrzymania gajów oliwnych o wysokiej wartości dla środowiska wobec ryzyka ich zaniechania, w określonych warunkach, na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez właściwy organ krajowy, szczególnie w odniesieniu do regionów upraw, które mogą się kwalifikować do otrzymania takiej pomocy, oraz powierzchni i minimalnej liczby producentów oliwy z oliwek, którzy muszą być zaangażowani, by określone działania stały się skuteczne; |
| --- | --- | --- |

b)

w dziedzinie poprawy wpływu uprawy oliwek na środowisko:

(i)

zbiorowe działania na rzecz utrzymania gajów oliwnych o wysokiej wartości dla środowiska wobec ryzyka ich zaniechania, w określonych warunkach, na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez właściwy organ krajowy, szczególnie w odniesieniu do regionów upraw, które mogą się kwalifikować do otrzymania takiej pomocy, oraz powierzchni i minimalnej liczby producentów oliwy z oliwek, którzy muszą być zaangażowani, by określone działania stały się skuteczne;

| (ii) | rozwój dobrych praktyk rolniczych w zakresie uprawy oliwek, opartych na kryteriach środowiskowych przystosowanych do warunków lokalnych, ich upowszechnianie między plantatorami oliwek oraz monitorowanie ich praktycznego stosowania; |
| --- | --- |

(ii)

rozwój dobrych praktyk rolniczych w zakresie uprawy oliwek, opartych na kryteriach środowiskowych przystosowanych do warunków lokalnych, ich upowszechnianie między plantatorami oliwek oraz monitorowanie ich praktycznego stosowania;

| (iii) | praktyczne pokazy technik uprawy alternatywnych do stosowania produktów chemicznych wykorzystywanych w walce z muszką oliwną; |
| --- | --- |

(iii)

praktyczne pokazy technik uprawy alternatywnych do stosowania produktów chemicznych wykorzystywanych w walce z muszką oliwną;

| (iv) | praktyczne pokazy technik uprawy oliwek ukierunkowane na ochronę środowiska i kształtowanie krajobrazu, takie jak rolnictwo ekologiczne, niskonakładowe i zintegrowane; |
| --- | --- |

(iv)

praktyczne pokazy technik uprawy oliwek ukierunkowane na ochronę środowiska i kształtowanie krajobrazu, takie jak rolnictwo ekologiczne, niskonakładowe i zintegrowane;

| (v) | dodawanie danych środowiskowych do systemu informacji geograficznej dotyczącego uprawy oliwek, określonego w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
| --- | --- |

(v)

dodawanie danych środowiskowych do systemu informacji geograficznej dotyczącego uprawy oliwek, określonego w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

| c) | w dziedzinie podnoszenia jakości produkcyjnej oliwy z oliwek i oliwek stołowych:






  (i) | poprawa warunków uprawy (szczególnie kontrola muszki oliwnej), zbiorów, przewozu i składowania oliwek przed przetworzeniem, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi przewidzianymi przez właściwy organ krajowy; |
| --- | --- | --- |

c)

w dziedzinie podnoszenia jakości produkcyjnej oliwy z oliwek i oliwek stołowych:

(i)

poprawa warunków uprawy (szczególnie kontrola muszki oliwnej), zbiorów, przewozu i składowania oliwek przed przetworzeniem, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi przewidzianymi przez właściwy organ krajowy;

| (ii) | ulepszanie odmianowe gajów oliwnych należących do gospodarstw indywidualnych, pod warunkiem że przyczyniają się one do realizacji celów programów prac; |
| --- | --- |

(ii)

ulepszanie odmianowe gajów oliwnych należących do gospodarstw indywidualnych, pod warunkiem że przyczyniają się one do realizacji celów programów prac;

| (iii) | poprawa warunków składowania i utylizacji wytłoczyn oliwy z oliwek i produkcji oliwek stołowych; |
| --- | --- |

(iii)

poprawa warunków składowania i utylizacji wytłoczyn oliwy z oliwek i produkcji oliwek stołowych;

| (iv) | pomoc techniczna dla przemysłu przetwórczego oliwy z oliwek w aspektach związanych z jakością produktów; |
| --- | --- |

(iv)

pomoc techniczna dla przemysłu przetwórczego oliwy z oliwek w aspektach związanych z jakością produktów;

| (v) | zakładanie i doskonalenie laboratoriów do badań oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia; |
| --- | --- |

(v)

zakładanie i doskonalenie laboratoriów do badań oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;

| (vi) | szkolenie degustatorów przeprowadzających kontrolę organoleptyczną oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia; |
| --- | --- |

(vi)

szkolenie degustatorów przeprowadzających kontrolę organoleptyczną oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia;

| d) | w dziedzinie identyfikacji pochodzenia, certyfikacji i ochrony przez organy administracji krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych w drodze kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu:






  (i) | tworzenie systemów umożliwiających identyfikację pochodzenia produktów od momentu ich wyprodukowania przez plantatora oliwek do etapu objemującego pakowanie i etykietowanie oraz zarządzanie tymi systemami zgodnie ze specyfikacjami określonymi przez właściwy organ krajowy; |
| --- | --- | --- |

d)

w dziedzinie identyfikacji pochodzenia, certyfikacji i ochrony przez organy administracji krajowej jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych w drodze kontroli jakościowej oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentowi końcowemu:

(i)

tworzenie systemów umożliwiających identyfikację pochodzenia produktów od momentu ich wyprodukowania przez plantatora oliwek do etapu objemującego pakowanie i etykietowanie oraz zarządzanie tymi systemami zgodnie ze specyfikacjami określonymi przez właściwy organ krajowy;

| (ii) | tworzenie systemów certyfikacji jakości opartych na systemie analizy ryzyka i kontroli punktów krytycznych odpowiadających kryteriom technicznym przyjętym przez właściwy organ krajowy oraz zarządzanie tymi systemami; |
| --- | --- |

(ii)

tworzenie systemów certyfikacji jakości opartych na systemie analizy ryzyka i kontroli punktów krytycznych odpowiadających kryteriom technicznym przyjętym przez właściwy organ krajowy oraz zarządzanie tymi systemami;

| (iii) | tworzenie systemów monitorowania przestrzegania norm zaświadczających o autentyczności i jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz obrocie nimi, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi ustanowionymi przez właściwy organ krajowy; |
| --- | --- |

(iii)

tworzenie systemów monitorowania przestrzegania norm zaświadczających o autentyczności i jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz obrocie nimi, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi ustanowionymi przez właściwy organ krajowy;

| e) | w dziedzinie upowszechniania informacji dotyczących działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w celu poprawy jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych:






  (i) | upowszechnianie informacji dotyczących prac zrealizowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych w dziedzinach określonych w lit. a), b), c) i d); |
| --- | --- | --- |

e)

w dziedzinie upowszechniania informacji dotyczących działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w celu poprawy jakości oliwy z oliwek i oliwek stołowych:

(i)

upowszechnianie informacji dotyczących prac zrealizowanych przez organizacje podmiotów gospodarczych w dziedzinach określonych w lit. a), b), c) i d);

| (ii) | tworzenie i utrzymywanie strony internetowej na temat działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w dziedzinach określonych w lit. a), b), c) i d). |
| --- | --- |

(ii)

tworzenie i utrzymywanie strony internetowej na temat działań prowadzonych przez organizacje podmiotów gospodarczych w dziedzinach określonych w lit. a), b), c) i d).

W przypadku działania przewidzianego w akapicie pierwszym lit. c) ppkt (ii) państwa członkowskie upewniają się, że ustanowiono odpowiednie przepisy w celu odzyskania inwestycji lub jej wartości końcowej w razie wystąpienia któregoś z członków z organizacji podmiotów gospodarczych.

2.   Państwo członkowskie może ustanowić dodatkowe warunki określające działania kwalifikujące się, pod warunkiem że nie powodują one niemożności przedstawienia lub realizacji tych działań.

Artykuł 6

Podział finansowania wspólnotowego

Na szczeblu każdego państwa członkowskiego co najmniej 25 % kwoty finansowania wspólnotowego dostępnego na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przeznacza się na obszary działań określone w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) oraz co najmniej 12 % kwoty finansowania wspólnotowego przeznacza się na obszary działań określone w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy lit. d).

Jeżeli minimalna wartość procentowa określona w akapicie pierwszym nie zostanie całkowicie wykorzystana w wymienionych powyżej obszarach działań, niewykorzystane kwoty nie mogą zostać przeznaczone na inne obszary działań i podlegają zwrotowi do budżetu Wspólnoty.

Artykuł 7

Rodzaje działalności i koszty niekwalifikujące się do finansowania wspólnotowego

1.   Na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 do finansowania wspólnotowego nie kwalifikują się następujące rodzaje działalności:

| a) | działalność otrzymująca finansowanie wspólnotowe inne niż określone w art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007; |
| --- | --- |

a)

działalność otrzymująca finansowanie wspólnotowe inne niż określone w art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

| b) | działalność mająca na celu bezpośredni wzrost produkcji, zapasów lub potencjału przetwórczego; |
| --- | --- |

b)

działalność mająca na celu bezpośredni wzrost produkcji, zapasów lub potencjału przetwórczego;

| c) | działalność związana z zakupem albo składowaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych albo mająca wpływ na ich ceny; |
| --- | --- |

c)

działalność związana z zakupem albo składowaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych albo mająca wpływ na ich ceny;

| d) | działalność związana z promocją handlową oliwy z oliwek lub oliwek stołowych; |
| --- | --- |

d)

działalność związana z promocją handlową oliwy z oliwek lub oliwek stołowych;

| e) | działalność związana z badaniami naukowymi; |
| --- | --- |

e)

działalność związana z badaniami naukowymi;

| f) | działalność mogąca powodować zakłócenia konkurencji w innych rodzajach działalności podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

f)

działalność mogąca powodować zakłócenia konkurencji w innych rodzajach działalności podmiotów gospodarczych.

2.   Aby zapewnić przestrzeganie przepisów ust. 1 lit. a), organizacje podmiotów gospodarczych zobowiązują się pisemnie, w imieniu własnym i swoich członków, do rezygnacji z jakiegokolwiek finansowania pochodzącego z innego źródła wsparcia na szczeblu wspólnotowym lub krajowym w przypadku działań już finansowanych na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

3.   W przypadku realizacji działań określonych w art. 5 do finansowania wspólnotowego nie kwalifikują się koszty:

| a) | zwrotu (w tym w formie rocznych wypłat) pożyczek zaciągniętych na działania przeprowadzane w całości lub w części przed rozpoczęciem realizacji programu prac; |
| --- | --- |

a)

zwrotu (w tym w formie rocznych wypłat) pożyczek zaciągniętych na działania przeprowadzane w całości lub w części przed rozpoczęciem realizacji programu prac;

| b) | wypłat dla podmiotów gospodarczych uczestniczących w spotkaniach i programach szkoleniowych w celu zrekompensowania im straty dochodu; |
| --- | --- |

b)

wypłat dla podmiotów gospodarczych uczestniczących w spotkaniach i programach szkoleniowych w celu zrekompensowania im straty dochodu;

| c) | wydatków związanych z kosztami admnistracyjnymi i kosztami zatrudnienia, poniesionych przez państwa członkowskie i beneficjentów pomocy pochodzącej ze środków EFRG; |
| --- | --- |

c)

wydatków związanych z kosztami admnistracyjnymi i kosztami zatrudnienia, poniesionych przez państwa członkowskie i beneficjentów pomocy pochodzącej ze środków EFRG;

| d) | zakupu ziemi niezabudowanej; |
| --- | --- |

d)

zakupu ziemi niezabudowanej;

| e) | zakupu sprzętu używanego; |
| --- | --- |

e)

zakupu sprzętu używanego;

| f) | wydatków związanych z umowami najmu, w tym podatków, odsetek i kosztów ubezpieczenia; |
| --- | --- |

f)

wydatków związanych z umowami najmu, w tym podatków, odsetek i kosztów ubezpieczenia;

| g) | wypożyczenia, jeżeli jest ono preferowane od zakupu, i utrzymania wynajętych towarów. |
| --- | --- |

g)

wypożyczenia, jeżeli jest ono preferowane od zakupu, i utrzymania wynajętych towarów.

4.   Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe warunki, które określą niekwalifikujące się działalności, i koszty, o których mowa w ust. 1 i 3.

Artykuł 8

Programy prac i wnioski o zatwierdzenie

1.   Programy prac kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego na podstawie art. 103 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 są realizowane przez okres maksymalnie trzech lat. Pierwszy okres rozpoczyna się dnia 1 kwietnia 2006 r. Kolejne okresy rozpoczynają się co trzy lata w dniu 1 kwietnia.

2.   Każda organizacja podmiotów gospodarczych zatwierdzona na podstawie niniejszego rozporządzenia może złożyć wniosek o zatwierdzenie pojedynczego programu prac w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 lutego każdego roku.

Wniosek o zatwierdzenie zawiera następujące elementy:

| a) | szczegóły dotyczące danej organizacji podmiotów gospodarczych; |
| --- | --- |

a)

szczegóły dotyczące danej organizacji podmiotów gospodarczych;

| b) | informacje o kryteriach selekcji przewidzianych w art. 9 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

informacje o kryteriach selekcji przewidzianych w art. 9 ust. 1;

| c) | opis i uzasadnienie każdego proponowanego działania oraz harmonogram jego wykonania; |
| --- | --- |

c)

opis i uzasadnienie każdego proponowanego działania oraz harmonogram jego wykonania;

| d) | plan wydatków z rozbiciem na działania i obszary działań określone w art. 5 oraz poszczególne okresy 12-miesięczne, licząc od daty zatwierdzenia programu prac, z rozróżnieniem na koszty ogólne, które nie mogą przekroczyć 7 % kosztów całkowitych, i na inne podstawowe rodzaje kosztów; |
| --- | --- |

d)

plan wydatków z rozbiciem na działania i obszary działań określone w art. 5 oraz poszczególne okresy 12-miesięczne, licząc od daty zatwierdzenia programu prac, z rozróżnieniem na koszty ogólne, które nie mogą przekroczyć 7 % kosztów całkowitych, i na inne podstawowe rodzaje kosztów;

| e) | plan finansowania przypadającego na poszczególne obszary działań, określone w art. 5, z wyszczególnieniem – w odniesieniu do każdego maksymalnie 12-miesięcznego okresu, licząc od daty zatwierdzenia programu prac – zwłaszcza wnioskowanych kwot dofinansowania wspólnotowego i, w odpowiednim przypadku, udziału finansowego podmiotów gospodarczych oraz udziału krajowego; |
| --- | --- |

e)

plan finansowania przypadającego na poszczególne obszary działań, określone w art. 5, z wyszczególnieniem – w odniesieniu do każdego maksymalnie 12-miesięcznego okresu, licząc od daty zatwierdzenia programu prac – zwłaszcza wnioskowanych kwot dofinansowania wspólnotowego i, w odpowiednim przypadku, udziału finansowego podmiotów gospodarczych oraz udziału krajowego;

| f) | opis ilościowy i jakościowy wskaźników skuteczności umożliwiający ocenę programu podczas jego realizacji oraz ocenę ex post na podstawie ogólnych zasad ustanowionych przez państwo członkowskie; |
| --- | --- |

f)

opis ilościowy i jakościowy wskaźników skuteczności umożliwiający ocenę programu podczas jego realizacji oraz ocenę ex post na podstawie ogólnych zasad ustanowionych przez państwo członkowskie;

| g) | dowód wniesienia zabezpieczenia bankowego w wysokości co najmniej 10 % wnioskowanej sumy finansowania wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2220/85; |
| --- | --- |

g)

dowód wniesienia zabezpieczenia bankowego w wysokości co najmniej 10 % wnioskowanej sumy finansowania wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2220/85;

| h) | wniosek o zaliczkę na podstawie art. 11; |
| --- | --- |

h)

wniosek o zaliczkę na podstawie art. 11;

| i) | deklarację, o której mowa w art. 7 ust. 2; |
| --- | --- |

i)

deklarację, o której mowa w art. 7 ust. 2;

| j) | w przypadku organizacji międzybranżowych i stowarzyszeń organizacji producentów – szczegóły na temat organizacji podmiotów gospodarczych odpowiedzialnych za rzeczywiste wykonanie działań zleconych w ramach ich programów; |
| --- | --- |

j)

w przypadku organizacji międzybranżowych i stowarzyszeń organizacji producentów – szczegóły na temat organizacji podmiotów gospodarczych odpowiedzialnych za rzeczywiste wykonanie działań zleconych w ramach ich programów;

| k) | w przypadku organizacji podmiotów gospodarczych będących częścią stowarzyszenia producentów lub organizacji międzybranżowej – deklarację, że działania przewidziane w ich programach nie są objęte żadnym innym wnioskiem o finansowanie wspólnotowe na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

k)

w przypadku organizacji podmiotów gospodarczych będących częścią stowarzyszenia producentów lub organizacji międzybranżowej – deklarację, że działania przewidziane w ich programach nie są objęte żadnym innym wnioskiem o finansowanie wspólnotowe na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9

Selekcja i zatwierdzanie programów prac

1.   Państwo członkowskie dokonuje selekcji programów prac na podstawie następujących kryteriów:

| a) | ogólnej jakości programu i jego spójności z celami i priorytetami sektora oliwek ustanowionymi przez dane państwo członkowskie dla odnośnego regionu upraw; |
| --- | --- |

a)

ogólnej jakości programu i jego spójności z celami i priorytetami sektora oliwek ustanowionymi przez dane państwo członkowskie dla odnośnego regionu upraw;

| b) | wiarygodności finansowej i wystarczających zasobów finansowych danej organizacji podmiotów gospodarczych, niezbędnych do realizacji proponowanych działań; |
| --- | --- |

b)

wiarygodności finansowej i wystarczających zasobów finansowych danej organizacji podmiotów gospodarczych, niezbędnych do realizacji proponowanych działań;

| c) | obszaru regionu upraw objętego programem prac; |
| --- | --- |

c)

obszaru regionu upraw objętego programem prac;

| d) | zróżnicowanych sytuacji gospodarczych występujących w danym regionie upraw, uwzględnionych w programie prac; |
| --- | --- |

d)

zróżnicowanych sytuacji gospodarczych występujących w danym regionie upraw, uwzględnionych w programie prac;

| e) | występowania wielu obszarów działań i wysokości udziału finansowego wniesionego przez podmioty gospodarcze; |
| --- | --- |

e)

występowania wielu obszarów działań i wysokości udziału finansowego wniesionego przez podmioty gospodarcze;

| f) | przyjętych przez państwo członkowskie ilościowych i jakościowych wskaźników skuteczności pozwalających na ocenę programu podczas jego realizacji oraz ex post; |
| --- | --- |

f)

przyjętych przez państwo członkowskie ilościowych i jakościowych wskaźników skuteczności pozwalających na ocenę programu podczas jego realizacji oraz ex post;

| g) | oceny programów prac, które zostały wcześniej zrealizowane przez organizację podmiotów gospodarczych w ramach niniejszego rozporządzenia lub rozporządzeń (WE) nr 1334/2002 lub (WE) nr 2080/2005. |
| --- | --- |

g)

oceny programów prac, które zostały wcześniej zrealizowane przez organizację podmiotów gospodarczych w ramach niniejszego rozporządzenia lub rozporządzeń (WE) nr 1334/2002 lub (WE) nr 2080/2005.

Państwo członkowskie bierze pod uwagę równomierne rozłożenie wniosków pod względem reprezentatywności poszczególnych organizacji podmiotów gospodarczych w każdym regionie upraw.

2.   Państwo członkowskie odrzuca niepełne lub zawierające niedokładne informacje programy prac lub programy obejmujące którykolwiek z niekwalifikujących się rodzajów działalności przewidzianych w art. 7.

3.   Nie później niż do dnia 15 marca każdego roku państwa członkowskie informują organizacje podmiotów gospodarczych o zatwierdzonych programach prac i, w odpowiednim przypadku, o programach prac, którym zostało przyznane finansowanie wspólnotowe.

Ostateczne zatwierdzenie programu prac może podlegać zastrzeżeniu wniesienia zmian, które państwo członkowskie uzna za niezbędne. W takim przypadku dana organizacja podmiotów gospodarczych wyraża zgodę w terminie 15 dni od daty powiadomienia o zmianach.

4.   Jeżeli proponowany program prac nie zostanie wybrany, państwo członkowskie niezwłocznie zwraca zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 2 lit. g).

5.   Państwa członkowskie gwarantują, że kwota finansowania wspólnotowego przyznawana w obrębie każdej kategorii organizacji podmiotów gospodarczych uwzględnia wartość oliwy z oliwek wyprodukowanej lub wprowadzonej do obrotu przez członków tej organizacji.

Artykuł 10

Zmiany wprowadzane do programów prac

1.   Organizacja podmiotów gospodarczych może, stosując procedurę określoną przez państwo członkowskie, zwrócić się o wprowadzenie zmian do treści i budżetu swojego już zatwierdzonego programu prac, o ile nie powodują one przekroczenia kwoty zatrzymywanej w zastosowaniu art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

2.   Do wniosku o wprowadzenie zmian w programie prac dołącza się dokumenty uzupełniające określające powody, charakter i następstwa proponowanych zmian. Organizacja podmiotów gospodarczych przedstawia wniosek odpowiedniemu organowi co najmniej trzy miesiące przed planowanym rozpoczęciem realizacji danego działania.

3.   Jeżeli organizacje podmiotów gospodarczych, które połączyły się, realizowały uprzednio odrębne programy prac, kontynuują one ich realizację równolegle i w odrębny sposób do dnia 1 stycznia roku następującego po połączeniu. Organizacje te przystępują do połączenia ich programów prac poprzez złożenie wniosku o zmianę każdego z programów zgodnie z ust. 1 i 2.

Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą zezwolić tym organizacjom podmiotów gospodarczych, które się o to zwrócą z odpowiednio uzasadnionych powodów, na odrębną realizację programów prac, unikając w ten sposób ich łączenia.

4.   Najpóźniej w dwa miesiące po otrzymaniu wniosku o wprowadzenie zmian w programie prac przewidzianego w ust. 2 i rozpatrzeniu dostarczonych dokumentów właściwy organ państwa członkowskiego powiadamia o swojej decyzji zainteresowaną organizację podmiotów gospodarczych. Wszelkie wnioski o wprowadzenie zmian, co do których nie podjęto decyzji w terminie, uważa się za przyjęte.

5.   W przypadku gdy finansowanie wspólnotowe uzyskane przez organizację podmiotów gospodarczych jest niższe niż kwota przewidziana w zatwierdzonym programie, beneficjenci mogą dostosować swój program do otrzymanego finansowania.

Artykuł 11

Zaliczki

1.   Organizacja podmiotów gospodarczych, która przedkłada wniosek zgodnie z art. 8 ust. 2 lit. h), otrzymuje, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu, zaliczkę w wysokości maksimum 90 % wydatków kwalifikujących się przewidzianych w zatwierdzonym programie prac na dany rok.

2.   Przed upływem miesiąca następującego po miesiącu rozpoczęcia realizacji zatwierdzonego programu prac na odnośny rok państwo członkowskie wypłaca danej organizacji podmiotów gospodarczych pierwszą transzę w wysokości połowy kwoty określonej w ust. 1.

Druga transza, w wysokości pozostałej połowy kwoty określonej w ust. 1, jest wypłacana po przeprowadzeniu weryfikacji przewidzianej w ust. 3.

3.   Przed wypłaceniem kolejnej transzy państwo członkowskie sprawdza, czy każda wypłacona transza zaliczki została rzeczywiście wydana.

Weryfikacji tej dokonuje państwo członkowskie na podstawie sprawozdania określonego w art. 13 lub na podstawie kontroli na miejscu określonej w art. 14.

4.   Wypłaty określone w ust. 2 są uzależnione od złożenia przez daną organizację podmiotów gospodarczych zabezpieczenia, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2220/85, w wysokości równej 110 % sumy wnioskowanej zaliczki. Głównym wymogiem w rozumieniu art. 20 ust. 2 tego rozporządzenia jest realizacja działań ujętych w zatwierdzonym programie prac.

5.   Przed upływem terminu określonego przez państwo członkowskie i najpóźniej do końca każdego roku realizacji programu prac dane organizacje podmiotów gospodarczych mogą złożyć wniosek o zwrot zabezpieczenia określonego w ust. 4, w kwocie nie wyższej niż połowa kwoty rzeczywiście poniesionych wydatków. Państwo członkowskie określa dokumenty uzupełniające, jakie należy dołączyć do takiego wniosku, sprawdza je i zwraca zabezpieczenia proporcjonalnie do poniesionych wydatków, najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku.

Artykuł 12

Wniosek o finansowanie wspólnotowe

1.   Do celów wypłaty finansowania wspólnotowego na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 organizacja podmiotów gospodarczych składa wniosek o finansowanie do agencji płatniczej w terminie określonym przez państwo członkowskie, jednak nie później niż trzy miesiące po zakończeniu roku, w którym program prac był realizowany.

Państwo członkowskie może wypłacić organizacjom podmiotów gospodarczych pozostałą część finansowania wspólnotowego, przypadającą na każdy rok realizacji programu prac, po upewnieniu się na podstawie sprawozdania określonego w art. 13 lub na postawie kontroli na miejscu określonej w art. 14, że obie transze zaliczki określonej w art. 11 ust. 2 zostały rzeczywiście wydane.

Wszelkie wnioski o finansowanie wspólnotowe przedstawione po terminie określonym w akapicie pierwszym nie będą uwzględniane, a kwoty otrzymane z tytułu finansowania wspólnotowego programu będą zwracane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17.

2.   Wniosek o finansowanie wspólnotowe sporządzany jest zgodnie z modelem przewidzianym przez właściwy organ państwa członkowskiego. Aby wniosek został uwzględniony, muszą mu towarzyszyć:

| a) | uzupełniające dokumenty poświadczające:






  (i) | dokumenty poświadczające wydatki poniesione w czasie realizacji programu prac (rachunki i dokumenty bankowe potwierdzające ich zapłatę); |
| --- | --- | --- |

a)

uzupełniające dokumenty poświadczające:

(i)

dokumenty poświadczające wydatki poniesione w czasie realizacji programu prac (rachunki i dokumenty bankowe potwierdzające ich zapłatę);

| (ii) | w odpowiednim przypadku, dokument poświadczający wniesienie udziałów finansowych podmiotów gospodarczych oraz danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

(ii)

w odpowiednim przypadku, dokument poświadczający wniesienie udziałów finansowych podmiotów gospodarczych oraz danego państwa członkowskiego;

| b) | sprawozdanie złożone z następujących elementów:






  (i) | szczegółowego opisu zakończonych etapów programu, w rozbiciu na obszary działań określone w art. 5; |
| --- | --- | --- |

b)

sprawozdanie złożone z następujących elementów:

(i)

szczegółowego opisu zakończonych etapów programu, w rozbiciu na obszary działań określone w art. 5;

| (ii) | w odpowiednim przypadku, uzasadnienia i konsekwencji finansowych rozbieżności pomiędzy etapami programu prac zatwierdzonego przez państwo członkowskie a etapami programu, które zostały rzeczywiście zrealizowane; |
| --- | --- |

(ii)

w odpowiednim przypadku, uzasadnienia i konsekwencji finansowych rozbieżności pomiędzy etapami programu prac zatwierdzonego przez państwo członkowskie a etapami programu, które zostały rzeczywiście zrealizowane;

| (iii) | oceny programu prac w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f). |
| --- | --- |

(iii)

oceny programu prac w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f).

3.   Wszelkie wnioski o finansowanie niespełniające warunków ustanowionych w ust. 1 i 2 są odrzucane. Zainteresowana organizacja podmiotów gospodarczych może złożyć nowy wniosek o finansowanie w terminie ustalonym przez państwo członkowskie.

4.   Wszelkie wnioski dotyczące wydatków poniesionych później niż dwa miesiące po zakończeniu okresu realizacji programu prac są odrzucane.

5.   Nie później niż trzy miesiące od daty złożenia wniosku o finansowanie i dokumentów uzupełniających określonych w ust. 2 oraz po rozpatrzeniu dokumentów uzupełniających i przeprowadzeniu kontroli określonych w art. 14, państwo członkowskie wypłaca należne finansowanie wspólnotowe i, w odpowiednim przypadku, zwraca zabezpieczenie określone w art. 11 ust. 4.

Zabezpieczenie określone w art. 8 ust. 2 lit. g) podlega zwrotowi po zakończeniu realizacji programu prac, rozpatrzeniu dokumentów uzupełniających oraz przeprowadzeniu kontroli określonych w art. 14.

Artykuł 13

Sprawozdania organizacji podmiotów gospodarczych

1.   Począwszy od 2007 r., organizacje podmiotów gospodarczych przedstawiają do dnia 1 maja każdego roku roczne sprawozdania z realizacji programów prac za poprzedni rok kalendarzowy. Sprawozdania te obejmują następujące elementy:

| a) | etapy programu prac zrealizowane lub będące w trakcie realizacji; |
| --- | --- |

a)

etapy programu prac zrealizowane lub będące w trakcie realizacji;

| b) | podstawowe zmiany wprowadzone do programu prac; |
| --- | --- |

b)

podstawowe zmiany wprowadzone do programu prac;

| c) | ocenę wyników już uzyskanych w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f). |
| --- | --- |

c)

ocenę wyników już uzyskanych w oparciu o wskaźniki przewidziane w art. 8 ust. 2 lit. f).

W przypadku ostatniego roku realizacji programu prac sprawozdania określone w akapicie pierwszym zastępuje sprawozdanie końcowe.

2.   W przypadku programów prac trwających krócej niż jeden rok sprawozdanie końcowe powinno zostać przedstawione najpóźniej dwa miesiące po zakończeniu realizacji programu.

3.   Sprawozdanie końcowe stanowi ocenę programu prac i zawiera co najmniej następujące elementy:

| a) | wyjaśnienie, opierające się przynajmniej na wskaźnikach przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. f) oraz na wszelkich innych mających znaczenie kryteriach, pozwalających wykazać, w jakim stopniu cele wyznaczone przez program zostały osiągnięte; |
| --- | --- |

a)

wyjaśnienie, opierające się przynajmniej na wskaźnikach przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. f) oraz na wszelkich innych mających znaczenie kryteriach, pozwalających wykazać, w jakim stopniu cele wyznaczone przez program zostały osiągnięte;

| b) | wyjaśnienie zmian wprowadzonych do programu prac; |
| --- | --- |

b)

wyjaśnienie zmian wprowadzonych do programu prac;

| c) | w odpowiednim przypadku, wykaz czynników, które należy uwzględnić podczas opracowywania kolejnego programu prac. |
| --- | --- |

c)

w odpowiednim przypadku, wykaz czynników, które należy uwzględnić podczas opracowywania kolejnego programu prac.

4.   Zgromadzone dane oraz opracowania sporządzone w trakcie działań realizowanych na mocy art. 5 ust. 1 lit. a) są, po zakończeniu realizacji odnośnego działania, publikowane na strone internetowej organizacji podmiotów gospodarczych.

Artykuł 14

Kontrole na miejscu

1.   Państwa członkowskie sprawdzają, czy spełnione są warunki przyznawania finansowania wspólnotowego, szczególnie w odniesieniu do następujących aspektów:

| a) | przestrzeganie warunków zatwierdzania; |
| --- | --- |

a)

przestrzeganie warunków zatwierdzania;

| b) | realizacja zatwierdzonych programów prac, w szczególności działań inwestycyjnych; |
| --- | --- |

b)

realizacja zatwierdzonych programów prac, w szczególności działań inwestycyjnych;

| c) | wydatki rzeczywiście poniesione w stosunku do wnioskowanego finansowania oraz udział finansowy danych podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

c)

wydatki rzeczywiście poniesione w stosunku do wnioskowanego finansowania oraz udział finansowy danych podmiotów gospodarczych.

2.   Właściwy organ wprowadza plany kontroli na miejscu obejmujące próbę organizacji podmiotów gospodarczych zgodnie z art. 103 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Właściwy organ dokonuje doboru próby w oparciu o analizę ryzyka w taki sposób, aby:

| a) | organizacje producentów i stowarzyszenia organizacji producentów były kontrolowane na miejscu co najmniej jeden raz po wypłaceniu zaliczki i przed ostatnią wypłatą finansowania wspólnotowego; |
| --- | --- |

a)

organizacje producentów i stowarzyszenia organizacji producentów były kontrolowane na miejscu co najmniej jeden raz po wypłaceniu zaliczki i przed ostatnią wypłatą finansowania wspólnotowego;

| b) | pozostałe organizacje podmiotów gospodarczych i organizacje międzybranżowe były kontrolowane w każdym roku realizacji danego zatwierdzonego programu prac, chyba że w trakcie tego roku skorzystały z zaliczki. W takim przypadku kontrola nastąpi po dacie wypłacenia tej zaliczki. |
| --- | --- |

b)

pozostałe organizacje podmiotów gospodarczych i organizacje międzybranżowe były kontrolowane w każdym roku realizacji danego zatwierdzonego programu prac, chyba że w trakcie tego roku skorzystały z zaliczki. W takim przypadku kontrola nastąpi po dacie wypłacenia tej zaliczki.

Jeżeli kontrole wykryją nieprawidłowości, właściwy organ przeprowadza w danym roku kontrole dodatkowe i zwiększa liczbę organizacji podmiotów gospodarczych, które mają zostać skontrolowane w roku następnym.

3.   Kontrole na miejscu są niezapowiedziane. Jednakże aby ułatwić praktyczną realizację kontroli, dopuszczalne jest powiadomienie kontrolowanej organizacji podmiotów gospodarczych z wyprzedzeniem nieprzekraczającym 48 godzin.

4.   Właściwy organ określa organizacje podmiotów gospodarczych, które mają zostać poddane kontroli, na podstawie analizy ryzyka opartej o następujące kryteria:

| a) | kwota finansowania odnosząca się do zatwierdzonego programu prac; |
| --- | --- |

a)

kwota finansowania odnosząca się do zatwierdzonego programu prac;

| b) | charakter działań finansowanych w ramach programu prac; |
| --- | --- |

b)

charakter działań finansowanych w ramach programu prac;

| c) | postęp osiągnięty w realizacji programów prac; |
| --- | --- |

c)

postęp osiągnięty w realizacji programów prac;

| d) | ustalenia z poprzednich kontroli na miejscu i weryfikacji dokonanych podczas procedury zatwierdzania; |
| --- | --- |

d)

ustalenia z poprzednich kontroli na miejscu i weryfikacji dokonanych podczas procedury zatwierdzania;

| e) | inne kryteria ryzyka określone przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

e)

inne kryteria ryzyka określone przez państwa członkowskie.

5.   Czas trwania każdej kontroli na miejscu zależy od etapu zaawansowania realizacji zatwierdzonego programu prac.

Artykuł 15

Sprawozdania z kontroli

Każda kontrola na miejscu jest przedmiotem szczegółowego sprawozdania z kontroli, wskazującego w szczególności:

| a) | datę i czas trwania kontroli; |
| --- | --- |

a)

datę i czas trwania kontroli;

| b) | listę obecnych osób; |
| --- | --- |

b)

listę obecnych osób;

| c) | listę skontrolowanych rachunków; |
| --- | --- |

c)

listę skontrolowanych rachunków;

| d) | numery referencyjne wybranych rachunków w dokumentacji księgowej (rejestr zakupów lub sprzedaży i rejestr VAT, w których zaksięgowano wybrane rachunki); |
| --- | --- |

d)

numery referencyjne wybranych rachunków w dokumentacji księgowej (rejestr zakupów lub sprzedaży i rejestr VAT, w których zaksięgowano wybrane rachunki);

| e) | dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę wybranych kwot; |
| --- | --- |

e)

dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę wybranych kwot;

| f) | wykaz działań już zrealizowanych, które w szczególności zostały poddane analizie w trakcie kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

f)

wykaz działań już zrealizowanych, które w szczególności zostały poddane analizie w trakcie kontroli na miejscu.

Artykuł 16

Korekty i kary

1.   W przypadku gdy cofnięcie zatwierdzenia określone w art. 3 ust. 3 wynika z faktu, że organizacja podmiotów gospodarczych celowo lub w wyniku poważnego zaniedbania nie dopełniła swoich obowiązków, organizacja podmiotów gospodarczych zostaje pozbawiona finansowania na całość programu prac oraz wypłaca właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona.

2.   Jeżeli dane działanie nie zostanie wykonane zgodnie z programem prac, organizacja podmiotów gospodarczych zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania na dane działanie. Wyłączenie to nie stosuje się, jeżeli organizacja podmiotów gospodarczych złożyła prawidłowe informacje co do stanu faktycznego lub może w inny sposób wykazać, że nie ponosi winy.

3.   Następujące kary mają zastosowanie do organizacji podmiotów gospodarczych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy realizacji programu prac:

| a) | w przypadku nieprawidłowości polegającej na zaniedbaniu organizacja podmiotów gospodarczych:






  (i) | zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania na dane działanie; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku nieprawidłowości polegającej na zaniedbaniu organizacja podmiotów gospodarczych:

(i)

zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania na dane działanie;

| (ii) | wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona; |
| --- | --- |

(ii)

wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona;

| b) | w przypadku umyślnej nieprawidłowości, w tym fałszywych deklaracji, organizacja podmiotów gospodarczych:






  (i) | zostaje pozbawiona finansowania na całość programu prac; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku umyślnej nieprawidłowości, w tym fałszywych deklaracji, organizacja podmiotów gospodarczych:

(i)

zostaje pozbawiona finansowania na całość programu prac;

| (ii) | wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona; |
| --- | --- |

(ii)

wypłaca także właściwemu organowi kwotę równą kwocie finansowania, którego została pozbawiona;

| (iii) | zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania wspólnotowego na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na cały trzyletni okres następujący po okresie, w którym nieprawidłowość została stwierdzona. |
| --- | --- |

(iii)

zostaje pozbawiona możliwości korzystania z finansowania wspólnotowego na podstawie art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na cały trzyletni okres następujący po okresie, w którym nieprawidłowość została stwierdzona.

4.   Kwoty wynikające z zastosowania korekt lub kar na podstawie niniejszego artykułu są wypłacane agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji.

Artykuł 17

Zwrot nienależnych wypłat

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego egzekwuje każdą nienależnie wypłaconą kwotę powiększoną, w odpowiednim przypadku, o odsetki naliczone zgodnie z ust. 2.

2.   Odsetki są naliczane:

| a) | na podstawie okresu, który upłynął między wypłaceniem a zwrotem należności przez beneficjenta; |
| --- | --- |

a)

na podstawie okresu, który upłynął między wypłaceniem a zwrotem należności przez beneficjenta;

| b) | według stawek stosowanych przez Europejski Bank Centralny przy głównych operacjach refinansowania publikowanych w serii „C”Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i obowiązujących w dniu, w którym dokonano nienależnej wypłaty, powiększonych o trzy punkty procentowe. |
| --- | --- |

b)

według stawek stosowanych przez Europejski Bank Centralny przy głównych operacjach refinansowania publikowanych w serii „C”Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej i obowiązujących w dniu, w którym dokonano nienależnej wypłaty, powiększonych o trzy punkty procentowe.

3.   W przypadku działania, co do którego w późniejszym terminie okazało się, że nie kwalifikuje się, a które było realizowane zgodnie z zatwierdzonym programem prac, państwo członkowskie może zadecydować o wypłacie należnego finansowania lub o nieprzystępowaniu do egzekwowania kwot już wypłaconych, jeżeli taka decyzja jest dopuszczalna w porównywalnych przypadkach finansowanych z budżetu krajowego oraz jeżeli dana organizacja podmiotów gospodarczych nie działała przez zaniedbanie lub umyślnie.

4.   Kwoty wyegzekwowane lub wypłacone na podstawie niniejszego artykułu są wypłacane agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji.

Artykuł 18

Informacje przekazywane przez państwa członkowskie

1.   Nie później niż do dnia 31 stycznia 2006 r. w odniesieniu do okresu trzech pierwszych lat rozpoczynającego się w dniu 1 kwietnia 2006 r. oraz do dnia 31 stycznia 2009 r. w odniesieniu do kolejnego trzyletniego okresu rozpoczynającego się w dniu 1 kwietnia 2009 r. państwa członkowskie produkujące oliwę z oliwek powiadamiają Komisję o krajowych środkach wykonawczych do niniejszego rozporządzenia, a w szczególności o środkach dotyczących:

| a) | warunków zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych określonych w art. 2 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

warunków zatwierdzania organizacji podmiotów gospodarczych określonych w art. 2 ust. 2;

| b) | dodatkowych warunków określających działania kwalifikujące się, ustanowionych w zastosowaniu art. 5 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

dodatkowych warunków określających działania kwalifikujące się, ustanowionych w zastosowaniu art. 5 ust. 2;

| c) | celów i priorytetów sektora oliwek określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) i wskaźników ilościowych i jakościowych określonych w art. 9 ust. 1 lit. f); |
| --- | --- |

c)

celów i priorytetów sektora oliwek określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) i wskaźników ilościowych i jakościowych określonych w art. 9 ust. 1 lit. f);

| d) | uzgodnień dotyczących systemu zaliczek określonych w art. 11 oraz, w odpowiednim przypadku, systemu płatności finansowania krajowego; |
| --- | --- |

d)

uzgodnień dotyczących systemu zaliczek określonych w art. 11 oraz, w odpowiednim przypadku, systemu płatności finansowania krajowego;

| e) | zastosowania kontroli określonych w art. 14 oraz kar i korekt przewidzianych w art. 16; |
| --- | --- |

e)

zastosowania kontroli określonych w art. 14 oraz kar i korekt przewidzianych w art. 16;

| f) | terminu określonego w art. 12 ust. 3. |
| --- | --- |

f)

terminu określonego w art. 12 ust. 3.

2.   Nie później niż do dnia 1 maja każdego roku realizacji zatwierdzonego programu prac państwa członkowskie przekazują Komisji dane dotyczące:

| a) | zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych; |
| --- | --- |

a)

zatwierdzonych organizacji podmiotów gospodarczych;

| b) | programów prac i ich charakterystyki, z rozbiciem na typy organizacji podmiotów gospodarczych, obszary działań i regiony upraw; |
| --- | --- |

b)

programów prac i ich charakterystyki, z rozbiciem na typy organizacji podmiotów gospodarczych, obszary działań i regiony upraw;

| c) | kwoty finansowania przyznanej na każdy program prac; |
| --- | --- |

c)

kwoty finansowania przyznanej na każdy program prac;

| d) | harmonogramu finansowania wspólnotowego przewidzianego na poszczególne lata budżetowe w całym okresie realizacji programów prac. |
| --- | --- |

d)

harmonogramu finansowania wspólnotowego przewidzianego na poszczególne lata budżetowe w całym okresie realizacji programów prac.

3.   Nie później niż do dnia 20 października każdego roku ralizacji zatwierdzonych programów prac państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia zawierające co najmniej następujące elementy:

| a) | liczbę sfinansowanych programów prac, beneficjentów, obszary upraw oliwek, liczbę młynów, rozmiary infrastruktury przetwórczej oraz przedmiotowe ilości oliwy z oliwek i oliwek stołowych; |
| --- | --- |

a)

liczbę sfinansowanych programów prac, beneficjentów, obszary upraw oliwek, liczbę młynów, rozmiary infrastruktury przetwórczej oraz przedmiotowe ilości oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

| b) | cechy charakterystyczne działań prowadzonych w każdym obszarze działań; |
| --- | --- |

b)

cechy charakterystyczne działań prowadzonych w każdym obszarze działań;

| c) | rozbieżności między działaniami planowanymi a działaniami rzeczywiście zrealizowanymi i ich następstwa w odniesieniu do wydatków; |
| --- | --- |

c)

rozbieżności między działaniami planowanymi a działaniami rzeczywiście zrealizowanymi i ich następstwa w odniesieniu do wydatków;

| d) | opis i ocenę wyników, sporządzone w szczególności na podstawie ocen programów prac określonych w art. 12 ust. 2 lit. b) ppkt (iii); |
| --- | --- |

d)

opis i ocenę wyników, sporządzone w szczególności na podstawie ocen programów prac określonych w art. 12 ust. 2 lit. b) ppkt (iii);

| e) | statystyki z kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 14 i 15 oraz kary lub korekty zastosowane zgodnie z art. 16; |
| --- | --- |

e)

statystyki z kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 14 i 15 oraz kary lub korekty zastosowane zgodnie z art. 16;

| f) | wydatki w rozbiciu na programy prac i obszary działań oraz udział finansowy Wspólnoty, udział krajowy i udział podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

f)

wydatki w rozbiciu na programy prac i obszary działań oraz udział finansowy Wspólnoty, udział krajowy i udział podmiotów gospodarczych.

4.   Powiadomień przewidzianych w niniejszym artykule dokonuje się drogą elektroniczną, zgodnie ze wskazówkami udzielonymi państwom członkowskim przez Komisję.

5.   Właściwe organy państw członkowskich publikują na swoich stronach internetowych wszystkie zgromadzone dane oraz, po ich zakończniu, opracowania sporządzone w trakcie działań realizowanych na mocy art. 5 ust. 1 lit. a).

Artykuł 19

Przepisy przejściowe

1.   Państwa członkowskie mogą wypłacić zaliczkę na poczet finansowania wspólnotowego na pierwszy rok realizacji programu.

2.   Zaliczka ta powinna ograniczać się wyłącznie do kwoty odpowiadającej finansowaniu wspólnotowemu.

3.   Wydatki wynikające z wypłaty zaliczki przewidzianej w ust. 2 są księgowane jako wydatki poniesione w dniach 16–31 października 2006 r.

4.   Właściwe organy państw członkowskich publikują na swoich stronach internetowych wszystkie zgromadzone dane oraz, po ich zakończeniu, opracowania sporządzone w wyniku działań realizowanych na mocy art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2080/2005.

Artykuł 20

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 2080/2005 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2009 r. Jednakże art. 19 ust. 4 stosuje się od dnia wejścia rozporządzenia w życie.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 września 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 30.4.2004, s. 97.

2

(3)  Dz.U. L 333 z 20.12.2005, s. 8.

3

(4)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 195 z 24.7.2002, s. 16. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 2080/2005.

5

(6)  Dz.U. L 205 z 3.8.1985, s. 5.

6

(7)  Dz.U. 172 z 30.9.1966, s. 3025/66.

7

(8)  Dz.U. L 210 z 28.7.1998, s. 32.

8

---

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji wymieniona w art. 20 akapit drugi

| Rozporządzenie (WE) nr 2080/2005 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Artykuł 3 | Artykuł 3 |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| Artykuł 5 | Artykuł 5 |
| Artykuł 6 | Artykuł 6 |
| Artykuł 7 | Artykuł 7 |
| Artykuł 8 | Artykuł 8 |
| Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–f) | Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–f) |
| — | Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. g) |
| Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi |
| Artykuł 9 ust. 2–5 | Artykuł 9 ust. 2–5 |
| Artykuł 10 | Artykuł 10 |
| Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3 | Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3 |
| Artykuł 11 ust. 4 akapit pierwszy | Artykuł 11 ust. 4 akapit pierwszy |
| Artykuł 11 ust. 4 akapit drugi | — |
| Artykuł 11 ust. 5 | Artykuł 11 ust. 5 |
| Artykuł 12 ust. 1–4 | Artykuł 12 ust. 1–4 |
| Artykuł 12 ust. 5 | Artykuł 12 ust. 5 akapit pierwszy |
| — | Artykuł 12 ust. 5 akapit drugi |
| Artykuł 13 ust. 1, 2 i 3 | Artykuł 13 ust. 1, 2 i 3 |
| — | Artykuł 13 ust. 4 |
| Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 14 ust. 1 |
| Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy zdanie wprowadzające | Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy zdanie wprowadzające |
| Artykuł 14 ust. 2 tiret pierwsze i drugie | Artykuł 14 ust. 2 lit. a) i b) |
| Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi | Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi |
| Artykuł 14 ust. 3, 4 i 5 | Artykuł 14 ust. 3, 4 i 5 |
| Artykuł 15 | Artykuł 15 |
| Artykuł 16 | Artykuł 16 |
| Artykuł 17 | Artykuł 17 |
| Artykuł 18 ust. 1–4 | Artykuł 18 ust. 1–4 |
| — | Artykuł 18 ust. 5 |
| Artykuł 19 ust. 1–3 | Artykuł 19 ust. 1–3 |
| — | Artykuł 19 ust. 4 |
| Artykuł 20 akapit pierwszy | Artykuł 20 akapit pierwszy |
| Artykuł 20 akapit drugi | — |
| — | Artykuł 20 akapit drugi |
| Artykuł 21 akapit pierwszy | Artykuł 21 akapit pierwszy |
| — | Artykuł 21 akapit drugi |

Rozporządzenie (WE) nr 2080/2005

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 6

Artykuł 7

Artykuł 7

Artykuł 8

Artykuł 8

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–f)

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. a)–f)

—

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy lit. g)

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 9 ust. 2–5

Artykuł 9 ust. 2–5

Artykuł 10

Artykuł 10

Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 11 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 11 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 11 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 11 ust. 4 akapit drugi

—

Artykuł 11 ust. 5

Artykuł 11 ust. 5

Artykuł 12 ust. 1–4

Artykuł 12 ust. 1–4

Artykuł 12 ust. 5

Artykuł 12 ust. 5 akapit pierwszy

—

Artykuł 12 ust. 5 akapit drugi

Artykuł 13 ust. 1, 2 i 3

Artykuł 13 ust. 1, 2 i 3

—

Artykuł 13 ust. 4

Artykuł 14 ust. 1

Artykuł 14 ust. 1

Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy zdanie wprowadzające

Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy zdanie wprowadzające

Artykuł 14 ust. 2 tiret pierwsze i drugie

Artykuł 14 ust. 2 lit. a) i b)

Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi

Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi

Artykuł 14 ust. 3, 4 i 5

Artykuł 14 ust. 3, 4 i 5

Artykuł 15

Artykuł 15

Artykuł 16

Artykuł 16

Artykuł 17

Artykuł 17

Artykuł 18 ust. 1–4

Artykuł 18 ust. 1–4

—

Artykuł 18 ust. 5

Artykuł 19 ust. 1–3

Artykuł 19 ust. 1–3

—

Artykuł 19 ust. 4

Artykuł 20 akapit pierwszy

Artykuł 20 akapit pierwszy

Artykuł 20 akapit drugi

—

—

Artykuł 20 akapit drugi

Artykuł 21 akapit pierwszy

Artykuł 21 akapit pierwszy

—

Artykuł 21 akapit drugi

---

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/18 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/18

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 868/2008

z dnia 3 września 2008 r.

w sprawie formatu sprawozdania dla określania dochodów z gospodarstw rolnych oraz analizy ich działalności gospodarczej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 79/65/EWG z dnia 15 czerwca 1965 r. ustanawiające sieć zbierania danych rachunkowych o dochodach i prowadzonej działalności gospodarczej gospodarstw rolnych w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 3 i art. 12 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rodzaj, definicje oraz forma przedstawienia danych rachunkowych, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 79/65/EWG, zbieranych za pomocą sprawozdania z gospodarstw rolnych sporządzanego w celu wiarygodnego określania dochodów z gospodarstw rolnych powinny być identyczne, bez względu na charakterystykę gospodarstw objętych badaniem ankietowym. W celu uproszczenia oraz większej czytelności danych należy także przewidzieć, aby indywidualne sprawozdanie uwzględniało dodatkowe elementy i szczegóły spełniające szczególne wymogi związane z analizą działalności gospodarczej gospodarstw rolnych wybranych zgodnie z art. 11 wymienionego rozporządzenia. W takim przypadku sprawozdanie z gospodarstwa rolnego traktuje się jako specjalne sprawozdanie z gospodarstwa, o którym mowa w art. 12 ust. 1. |
| --- | --- |

(1)

Rodzaj, definicje oraz forma przedstawienia danych rachunkowych, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 79/65/EWG, zbieranych za pomocą sprawozdania z gospodarstw rolnych sporządzanego w celu wiarygodnego określania dochodów z gospodarstw rolnych powinny być identyczne, bez względu na charakterystykę gospodarstw objętych badaniem ankietowym. W celu uproszczenia oraz większej czytelności danych należy także przewidzieć, aby indywidualne sprawozdanie uwzględniało dodatkowe elementy i szczegóły spełniające szczególne wymogi związane z analizą działalności gospodarczej gospodarstw rolnych wybranych zgodnie z art. 11 wymienionego rozporządzenia. W takim przypadku sprawozdanie z gospodarstwa rolnego traktuje się jako specjalne sprawozdanie z gospodarstwa, o którym mowa w art. 12 ust. 1.

| (2) | Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2237/77 z dnia 23 września 1977 r. w sprawie formatu sprawozdania z gospodarstwa rolnego, które ma być wykorzystywane do określania dochodów z gospodarstw rolnych (2) ustanawia zasady zbierania danych rachunkowych. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2237/77 z dnia 23 września 1977 r. w sprawie formatu sprawozdania z gospodarstwa rolnego, które ma być wykorzystywane do określania dochodów z gospodarstw rolnych (2) ustanawia zasady zbierania danych rachunkowych.

| (3) | Dane zebrane na podstawie sprawozdania z gospodarstwa rolnego muszą uwzględniać doświadczenie nabyte od czasu utworzenia sieci i zmiany we wspólnej polityce rolnej oraz muszą odpowiadać definicjom znajdującym się w odpowiednich rozporządzeniach, a mianowicie w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (3), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (4), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (5), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (6) w odniesieniu do obszarów mogących skorzystać z pomocy w ramach funduszy strukturalnych oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (7). |
| --- | --- |

(3)

Dane zebrane na podstawie sprawozdania z gospodarstwa rolnego muszą uwzględniać doświadczenie nabyte od czasu utworzenia sieci i zmiany we wspólnej polityce rolnej oraz muszą odpowiadać definicjom znajdującym się w odpowiednich rozporządzeniach, a mianowicie w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (3), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (4), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (5), w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (6) w odniesieniu do obszarów mogących skorzystać z pomocy w ramach funduszy strukturalnych oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (7).

| (4) | Należy zatem dostosować rozporządzenie (EWG) nr 2237/77 do zmian, jakie nastąpiły we wspólnej polityce rolnej, w charakterze informacji niezbędnych do analizy danych oraz w technikach przekazywania informacji, stwierdzonych od czasu przyjęcia wymienionego rozporządzenia. W celu zachowania przejrzystości oraz logiczności należy zastąpić wymienione rozporządzenie. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem dostosować rozporządzenie (EWG) nr 2237/77 do zmian, jakie nastąpiły we wspólnej polityce rolnej, w charakterze informacji niezbędnych do analizy danych oraz w technikach przekazywania informacji, stwierdzonych od czasu przyjęcia wymienionego rozporządzenia. W celu zachowania przejrzystości oraz logiczności należy zastąpić wymienione rozporządzenie.

| (5) | Wypełnione sprawozdania z gospodarstw rolnych powinny być przekazane Komisji przez agencję łącznikową wyznaczoną przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 79/65/EWG. W tym celu należy przewidzieć, aby agencja łącznikowa mogła przekazywać bezpośrednio Komisji odpowiednie informacje za pośrednictwem systemu informatycznego uruchomionego przez Komisję oraz przewidzieć, aby system pozwalał na wymianę drogą elektroniczną informacji na podstawie udostępnionych agencji łącznikowej modeli poprzez wymieniony system. Należy także przewidzieć, że Komisja informuje państwa członkowskie na temat ogólnych warunków uruchomienia systemu informatycznego poprzez Komitet Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych. |
| --- | --- |

(5)

Wypełnione sprawozdania z gospodarstw rolnych powinny być przekazane Komisji przez agencję łącznikową wyznaczoną przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 79/65/EWG. W tym celu należy przewidzieć, aby agencja łącznikowa mogła przekazywać bezpośrednio Komisji odpowiednie informacje za pośrednictwem systemu informatycznego uruchomionego przez Komisję oraz przewidzieć, aby system pozwalał na wymianę drogą elektroniczną informacji na podstawie udostępnionych agencji łącznikowej modeli poprzez wymieniony system. Należy także przewidzieć, że Komisja informuje państwa członkowskie na temat ogólnych warunków uruchomienia systemu informatycznego poprzez Komitet Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Sprawozdania z gospodarstw rolnych i dane rachunkowe

1.   Rodzaj oraz formę przedstawienia danych rachunkowych potrzebnych do określenia rocznych dochodów z gospodarstw rolnych oraz do analizy ich działalności gospodarczej zgodnie z rozdziałami II i III rozporządzenia nr 79/65/EWG ustanawia się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Definicje i instrukcje odnoszące się do danych, o których mowa w ust. 1, ustanawia się w załączniku II.

Artykuł 2

Powiadamianie Komisji

1.   Sprawozdania z gospodarstw oraz dane, o których mowa w art. 1, przekazuje się Komisji poprzez agencję łącznikową, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 79/65/EWG, poprzez system informatyczny uruchomiony przez Komisję i udostępniony państwom członkowskim celem elektronicznej wymiany informacji.

2.   Państwa członkowskie są poinformowane o ogólnych warunkach uruchomienia systemu informatycznego, o którym mowa w ust. 1, poprzez Komitet Wspólnoty ds. Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych.

Format i zawartość sprawozdania z gospodarstwa są określone na podstawie modelu oraz instrukcji potrzebnych do jego sporządzenia. Model ten jest dostosowywany i aktualizowany przez Komisję poprzez system informatyczny po otrzymaniu informacji od komitetu, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 3

Uchylenie

Uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 2237/77.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku obrachunkowego 2009.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 września 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. 109 z 23.6.1965, s. 1859/65.

1

(2)  Dz.U. L 263 z 17.10.1977, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 198 z 22.7.1991, s. 1. Rozporządzenie zostanie zastąpione rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1) począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.

3

(4)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

6

(7)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

7

---

ZAŁĄCZNIK I

FORMAT SPRAWOZDANIA Z GOSPODARSTWA ROLNEGO

Przy wypełnianiu każdej pozycji i kolumny tabel przedstawionych w niniejszym załączniku należy odnieść się do definicji i instrukcji ustanowionych w załączniku II. Liczby podane w kolumnach są numerami porządkowymi danych w nośniku informacji. Numery te są systematycznie podawane, także dla pozycji, które nigdy nie zostaną wypełnione (np. tabela K, pole dla produktu 162 „Mleko krowie”). Numery te pozostają do wykorzystania w późniejszym okresie, a w dane pole wpisuje się cyfrę zero.

A.   OGÓLNE INFORMACJE DOTYCZĄCE GOSPODARSTWA

| Numer pozycji i jej treść | Numer porządkowy |
| --- | --- |
| 1.   Numer gospodarstwa |
| — | Okręg |

Numer pozycji i jej treść

Numer porządkowy

Numer gospodarstwa

—

Okręg

1

| — | Podokręg |
| --- | --- |

—

Podokręg

2

| — | Numer porządkowy gospodarstwa |
| --- | --- |

—

Numer porządkowy gospodarstwa

3

„Nieużywany”

4–5

Informacje dotyczące zapisów komputerowych i biura rachunkowego

| — | Liczba grup 10 danych |
| --- | --- |

—

Liczba grup 10 danych

6

„Nieużywany”

7–16

| — | Numer biura rachunkowego |
| --- | --- |

—

Numer biura rachunkowego

17

| 3. | Forma organizacyjna gospodarstw |
| --- | --- |

3.

Forma organizacyjna gospodarstw

18

„Nieużywany”

19

Krajowe wskaźniki doboru próby i ważenia

| — | Krajowa waga gospodarstwa obliczona przez państwo członkowskie |
| --- | --- |

—

Krajowa waga gospodarstwa obliczona przez państwo członkowskie

20

„Nieużywany”

21

„Nieużywany”

22

„Nieużywany”

23–30

| 5. | Położenie gospodarstwa |
| --- | --- |

5.

Położenie gospodarstwa

31

Kategoria gospodarstwa

| — | Rolnictwo ekologiczne |
| --- | --- |

—

Rolnictwo ekologiczne

32

| — | Typ rolniczy w momencie dokonania wyboru |
| --- | --- |

—

Typ rolniczy w momencie dokonania wyboru

33

| — | Typ rolniczy na podstawie danych rachunkowych |
| --- | --- |

—

Typ rolniczy na podstawie danych rachunkowych

34

| — | Klasa wielkości ekonomicznej w momencie dokonania wyboru |
| --- | --- |

—

Klasa wielkości ekonomicznej w momencie dokonania wyboru

35

| — | Klasa wielkości ekonomicznej na podstawie danych rachunkowych |
| --- | --- |

—

Klasa wielkości ekonomicznej na podstawie danych rachunkowych

36

Daty zamknięcia roku obrachunkowego i utworzenia nośnika informacji

| — | Data zamknięcia roku obrachunkowego |
| --- | --- |

—

Data zamknięcia roku obrachunkowego

37

| — | Data utworzenia nośnika informacji |
| --- | --- |

—

Data utworzenia nośnika informacji

38

| 8. | Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania |
| --- | --- |

8.

Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania

39

Pozostałe szczegółowe dane dotyczące gospodarstwa

| — | Nawadniana powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych |
| --- | --- |

—

Nawadniana powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych

40

| — | Wysokość n.p.m. |
| --- | --- |

—

Wysokość n.p.m.

41

| — | Dni wypasu w górach lub na innych pastwiskach nieobjętych powierzchnią wykorzystywanych użytków rolnych |
| --- | --- |

—

Dni wypasu w górach lub na innych pastwiskach nieobjętych powierzchnią wykorzystywanych użytków rolnych

42

| — | Łączna powierzchnia pod osłonami |
| --- | --- |

—

Łączna powierzchnia pod osłonami

43

| — | Obszar wsparcia z funduszy strukturalnych |
| --- | --- |

—

Obszar wsparcia z funduszy strukturalnych

44

| — | Obszar z ograniczeniami rolnośrodowiskowymi |
| --- | --- |

—

Obszar z ograniczeniami rolnośrodowiskowymi

45

„Nieużywany”

46–47

B.   STRUKTURA WŁASNOŚCIOWA POWIERZCHNI WYKORZYSTYWANYCH UŻYTKÓW ROLNYCH

| Numer pozycji i jej treść | Numer porządkowy |
| --- | --- |
| 10. | Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych własnych |

Numer pozycji i jej treść

Numer porządkowy

10.

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych własnych

48

| 11. | Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę |
| --- | --- |

11.

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę

49

| 12. | Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach |
| --- | --- |

12.

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach

50

C.   SIŁA ROBOCZA

| Numer pozycji i jej treść | Pełnione funkcje
  (kod) | Rok urodzenia | Liczba rocznych jednostek pracy | Czas przepracowany w ciągu roku
  (godziny) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| A.   Stała nieopłacana siła robocza |
| 13. | Posiadacz/zarządca (kod 1) |

Numer pozycji i jej treść

Pełnione funkcje

(kod)

Rok urodzenia

Liczba rocznych jednostek pracy

Czas przepracowany w ciągu roku

(godziny)

(1)

(2)

(3)

(4)

Stała nieopłacana siła robocza

13.

Posiadacz/zarządca (kod 1)

51

52

53

54

55

56

57

58

| 14. | Posiadacz/osoba niebędąca zarządcą (kod 2) |
| --- | --- |

14.

Posiadacz/osoba niebędąca zarządcą (kod 2)

59

60

61

62

63

64

65

66

| 15. | Zarządca/osoba niebędąca posiadaczem (kod 3) |
| --- | --- |

15.

Zarządca/osoba niebędąca posiadaczem (kod 3)

67

68

69

70

Liczba osób

| 16. | Małżonek (małżonkowie) posiadacza (posiadaczy) |
| --- | --- |

16.

Małżonek (małżonkowie) posiadacza (posiadaczy)

71

—

72

73

| 17. | Pozostałe osoby |
| --- | --- |

17.

Pozostałe osoby

74

—

75

76

| B.18. | Dorywcza nieopłacana siła robocza |
| --- | --- |

B.18.

—

—

—

77

Stała opłacana siła robocza

| 19. | Zarządca |
| --- | --- |

19.

Zarządca

—

78

79

80

| 20. | Pozostałe osoby |
| --- | --- |

20.

Pozostałe osoby

—

—

81

82

| D.21. | Dorywcza opłacana siła robocza |
| --- | --- |

D.21.

—

—

—

83

D.   LICZBA I WARTOŚĆ ŻYWEGO INWENTARZA

| Numer pozycji i jej treść | Stan na początek roku | Stan na koniec roku | Stan średni |
| --- | --- | --- | --- |
| Liczba | Wartość | Liczba | Wartość |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| 22. | Koniowate |

Numer pozycji i jej treść

Stan na początek roku

Stan na koniec roku

Stan średni

Liczba

Wartość

Liczba

Wartość

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

22.

Koniowate

86

87

88

89

90

| 23. | Cielęta na opas |
| --- | --- |

23.

Cielęta na opas

91

92

93

94

95

| 24. | Pozostałe bydło do 1 roku |
| --- | --- |

24.

Pozostałe bydło do 1 roku

96

97

98

99

100

| 25. | Byczki powyżej 1 roku, ale poniżej 2 lat |
| --- | --- |

25.

Byczki powyżej 1 roku, ale poniżej 2 lat

101

102

103

104

105

| 26. | Jałówki powyżej 1 roku, ale poniżej 2 lat |
| --- | --- |

26.

Jałówki powyżej 1 roku, ale poniżej 2 lat

106

107

108

109

110

| 27. | Buhaje lub wolce dwuletnie i starsze |
| --- | --- |

27.

Buhaje lub wolce dwuletnie i starsze

111

112

113

114

115

| 28. | Jałówki hodowlane |
| --- | --- |

28.

Jałówki hodowlane

116

117

118

119

120

| 29. | Jałówki na opas |
| --- | --- |

29.

Jałówki na opas

121

122

123

124

125

| 30. | Krowy mleczne |
| --- | --- |

30.

Krowy mleczne

126

127

128

129

130

| 31. | Wybrakowane krowy mleczne |
| --- | --- |

31.

Wybrakowane krowy mleczne

131

132

133

134

135

| 32. | Pozostałe krowy |
| --- | --- |

32.

Pozostałe krowy

136

137

138

139

140

| 33. | Pnie pszczele |
| --- | --- |

33.

Pnie pszczele

141

142

143

144

145

| 34. | Króliki – samice hodowlane |
| --- | --- |

34.

Króliki – samice hodowlane

146

147

148

149

150

| 35. | „Nieużywany” |
| --- | --- |

35.

„Nieużywany”

151

152

153

154

155

| 36. | „Nieużywany” |
| --- | --- |

36.

„Nieużywany”

156

157

158

159

160

| 37. | „Nieużywany” |
| --- | --- |

37.

„Nieużywany”

161

162

163

164

165

| 38. | Kozy – samice hodowlane |
| --- | --- |

38.

Kozy – samice hodowlane

166

167

168

169

170

| 39. | Pozostałe kozy |
| --- | --- |

39.

Pozostałe kozy

171

172

173

174

175

| 40. | Owce maciorki |
| --- | --- |

40.

Owce maciorki

176

177

178

179

180

| 41. | Pozostałe owce |
| --- | --- |

41.

Pozostałe owce

181

182

183

184

185

| 42. | „Nieużywany” |
| --- | --- |

42.

„Nieużywany”

186

187

188

189

190

| 43. | Prosięta |
| --- | --- |

43.

Prosięta

191

192

193

194

195

| 44. | Maciory |
| --- | --- |

44.

Maciory

196

197

198

199

200

| 45. | Tuczniki |
| --- | --- |

45.

Tuczniki

201

202

203

204

205

| 46. | Pozostałe świnie |
| --- | --- |

46.

Pozostałe świnie

206

207

208

209

210

| 47. | Brojlery kurze |
| --- | --- |

47.

Brojlery kurze

211

212

213

214

215

| 48. | Kury nioski |
| --- | --- |

48.

Kury nioski

216

217

218

219

220

| 49. | Pozostały drób |
| --- | --- |

49.

Pozostały drób

221

222

223

224

225

| 50. | Pozostałe zwierzęta |
| --- | --- |

50.

Pozostałe zwierzęta

—

227

—

229

—

E.   ZAKUP I SPRZEDAŻ INWENTARZA ŻYWEGO

| Numer pozycji i jej treść | Zakup inwentarza żywego | Sprzedaż inwentarza żywego | Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| 51. | Koniowate |

Numer pozycji i jej treść

Zakup inwentarza żywego

Sprzedaż inwentarza żywego

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

(1)

(2)

(3)

51.

Koniowate

231

232

233

| 52. | Bydło |
| --- | --- |

52.

Bydło

234

235

236

| 53. | „Nieużywany” |
| --- | --- |

53.

„Nieużywany”

237

238

239

| 54. | Owce |
| --- | --- |

54.

Owce

240

241

242

| 55. | Kozy |
| --- | --- |

55.

Kozy

243

244

245

| 56. | Świnie |
| --- | --- |

56.

Świnie

246

247

248

| 57. | Drób |
| --- | --- |

57.

Drób

249

250

251

| 58. | Pozostałe zwierzęta |
| --- | --- |

58.

Pozostałe zwierzęta

252

253

254

F.   KOSZTY

| Numer pozycji i jej treść | Numer porządkowy |
| --- | --- |
| Koszty siły roboczej i maszyn |
| 59. | Płace i zabezpieczenie społeczne |

Numer pozycji i jej treść

Numer porządkowy

Koszty siły roboczej i maszyn

59.

Płace i zabezpieczenie społeczne

259

| 60. | Praca najemna i wynajem maszyn |
| --- | --- |

60.

Praca najemna i wynajem maszyn

260

| 61. | Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń |
| --- | --- |

61.

Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń

261

| 62. | Paliwa i oleje silnikowe |
| --- | --- |

62.

Paliwa i oleje silnikowe

262

| 63. | Koszty samochodów prywatnych |
| --- | --- |

63.

Koszty samochodów prywatnych

263

Koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

Zakupione pasze:

| 64. | Pasze treściwe dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy) |
| --- | --- |

64.

Pasze treściwe dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

264

| 65. | Pasza objętościowa dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy) |
| --- | --- |

65.

Pasza objętościowa dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

265

| 66. | Pasza dla świń |
| --- | --- |

66.

Pasza dla świń

266

| 67. | Pasza dla drobiu i innych małych zwierząt |
| --- | --- |

67.

Pasza dla drobiu i innych małych zwierząt

267

Pasze wyprodukowane i wykorzystywane w ramach gospodarstwa dla:

| 68. | Zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy) |
| --- | --- |

68.

Zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

268

| 69. | Świń |
| --- | --- |

69.

Świń

269

| 70. | Drobiu i innych małych zwierząt |
| --- | --- |

70.

Drobiu i innych małych zwierząt

270

| 71. | Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej |
| --- | --- |

71.

Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

271

Koszty bezpośrednie produkcji roślinnej

| 72. | Zakupione nasiona i sadzonki |
| --- | --- |

72.

Zakupione nasiona i sadzonki

272

| 73. | Nasiona i sadzonki wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie |
| --- | --- |

73.

Nasiona i sadzonki wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie

273

| 74. | Nawozy i środki uszlachetniające glebę |
| --- | --- |

74.

Nawozy i środki uszlachetniające glebę

274

| 75. | Środki ochrony roślin |
| --- | --- |

75.

Środki ochrony roślin

275

| 76. | Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej |
| --- | --- |

76.

Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej

276

| 77. | Koszty bezpośrednie produkcji leśnej |
| --- | --- |

77.

Koszty bezpośrednie produkcji leśnej

277

Koszty ogólnogospodarcze

| 78. | Bieżące utrzymanie budynków i ulepszeń gruntów |
| --- | --- |

78.

Bieżące utrzymanie budynków i ulepszeń gruntów

278

| 79. | Energia elektryczna |
| --- | --- |

79.

Energia elektryczna

279

| 80. | Paliwa opałowe |
| --- | --- |

80.

Paliwa opałowe

280

| 81. | Woda |
| --- | --- |

81.

Woda

281

| 82. | Ubezpieczenia |
| --- | --- |

82.

Ubezpieczenia

282

| 83. | Podatki i inne należności |
| --- | --- |

83.

Podatki i inne należności

283

| 84. | Pozostałe koszty ogólnogospodarcze |
| --- | --- |

84.

Pozostałe koszty ogólnogospodarcze

284

Opłaty gruntowe

| 85. | Czynsz zapłacony |
| --- | --- |

85.

Czynsz zapłacony

285

| 86. | Z czego: czynsz zapłacony za grunty |
| --- | --- |

86.

Z czego: czynsz zapłacony za grunty

286

| 87. | Ubezpieczenie budynków gospodarstwa |
| --- | --- |

87.

Ubezpieczenie budynków gospodarstwa

287

| 88. | Podatki od gruntów i budynków |
| --- | --- |

88.

Podatki od gruntów i budynków

288

Zapłacone odsetki

| 89. | Zapłacone odsetki i opłaty finansowe ogółem: |
| --- | --- |

89.

Zapłacone odsetki i opłaty finansowe ogółem:

289

| 90. | Odsetki i opłaty finansowe z tytułu pożyczek na grunt i budynki |
| --- | --- |

90.

Odsetki i opłaty finansowe z tytułu pożyczek na grunt i budynki

290

| 91. | Z czego: na zakup gruntu |
| --- | --- |

91.

Z czego: na zakup gruntu

291

| 92. | Odsetki i opłaty finansowe z tytułu pożyczek na finansowanie majątku obrotowego i zobowiązań |
| --- | --- |

92.

Odsetki i opłaty finansowe z tytułu pożyczek na finansowanie majątku obrotowego i zobowiązań

292

| 93. | Koszty ogółem |
| --- | --- |

93.

Koszty ogółem

293

G.   GRUNTY I BUDYNKI, MAJĄTEK RUCHOMY I OBROTOWY

| Numer pozycji i jej treść | Nieużywany | Stan na początek roku | Inwestycje | Sprzedaż | Amortyzacja | Stan na koniec roku |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przed odjęciem subsydiów | Subsydia |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) |
| 94. | Grunty rolne, budynki i prawa, z czego: |

Numer pozycji i jej treść

Nieużywany

Stan na początek roku

Inwestycje

Sprzedaż

Amortyzacja

Stan na koniec roku

Przed odjęciem subsydiów

Subsydia

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

94.

294

295

296

297

298

299

300

301

| 95. | Grunty rolne |
| --- | --- |

95.

Grunty rolne

302

303

304

305

306

307

308

309

| 96. | Trwałe uprawy |
| --- | --- |

96.

Trwałe uprawy

310

311

312

313

314

315

316

317

| 97. | Ulepszenia gruntów |
| --- | --- |

97.

Ulepszenia gruntów

318

319

320

321

322

323

324

325

| 98. | Budynki gospodarstwa |
| --- | --- |

98.

Budynki gospodarstwa

326

327

328

329

330

331

332

333

| 99. | Koszty nabycia, kwoty i inne prawa |
| --- | --- |

99.

Koszty nabycia, kwoty i inne prawa

334

335

336

337

338

339

340

341

| 100. | Grunty leśne, w tym drzewostan |
| --- | --- |

100.

342

343

344

345

346

347

348

349

| 101. | Maszyny i urządzenia |
| --- | --- |

101.

350

351

352

353

354

355

356

357

| 102. | Majątek obrotowy |
| --- | --- |

102.

358

359

360

361

362

363

364

365

| 103. | Ogółem |
| --- | --- |

103.

366

367

368

369

370

371

372

373

H.   ZADŁUŻENIE

| Numer pozycji i jej treść | Stan na początek roku | Stan na koniec roku |
| --- | --- | --- |
| Ogółem | z czego: | Ogółem | z czego: |
| Grunty i budynki | Inne aktywa | Grunty i budynki | Inne aktywa |
| Ogółem | z czego grunty | Ogółem | z czego grunty |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) |
| 104. | Pożyczki długo- i średnioterminowe |

Numer pozycji i jej treść

Stan na początek roku

Stan na koniec roku

Ogółem

z czego:

Ogółem

z czego:

Grunty i budynki

Inne aktywa

Grunty i budynki

Inne aktywa

Ogółem

z czego grunty

Ogółem

z czego grunty

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

104.

Pożyczki długo- i średnioterminowe

374

375

376

377

378

379

380

381

| 105. | Pożyczki krótkoterminowe i zobowiązania |
| --- | --- |

105.

Pożyczki krótkoterminowe i zobowiązania

382

383

384

385

386

387

388

389

| 106. | Ogółem |
| --- | --- |

106.

Ogółem

390

391

392

393

394

395

396

397

I.   PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG (VAT)

| Numer pozycji i jej treść | Numer porządkowy |
| --- | --- |
| 107. | System podatku VAT | 400 |
| Podpodział systemu podatku VAT (Hiszpania, Francja i Włochy) | 401 |
| Pozycje 108–111 wypełnia się jedynie w przypadku zastosowania systemu rolnego lub podobnego systemu | |
| 108. | Podatek VAT należny | 402 |
| 109. | Podatek VAT naliczany | 403 |
| 110. | Podatek VAT od inwestycji | 404 |
| 111. | Podatek VAT zwracany przez organy podatkowe | 405 |

Numer pozycji i jej treść

Numer porządkowy

107.

System podatku VAT

400

Podpodział systemu podatku VAT (Hiszpania, Francja i Włochy)

401

Pozycje 108–111 wypełnia się jedynie w przypadku zastosowania systemu rolnego lub podobnego systemu

108.

Podatek VAT należny

402

109.

Podatek VAT naliczany

403

110.

Podatek VAT od inwestycji

404

111.

Podatek VAT zwracany przez organy podatkowe

405

J.   DOTACJE I SUBSYDIA

Należy podać wszystkie szczegółowe informacje

| Numer pozycji | Treść | Kod (1) | Kwota |
| --- | --- | --- | --- |
| 112 | Dotacje i subsydia, z wyjątkiem tych na pokrycie kosztów i zakup zwierząt | — | 408 |
| 113 | Z czego: | 409 | do ... |
| 20 kodów „otwartych” odpowiadających kategoriom określonym w załączniku II | ... | 448 |
| 114 | Dotacje i subsydia na pokrycie kosztów | — | 449 |
| 115 | Z czego: | 450 | do ... |
| 10 kodów „otwartych” odpowiadających pozycjom poszczególnych kosztów (pozycje 59–89) | ... | 469 |
| 116 | Dotacje i subsydia na zakup zwierząt | — | 470 |
| 117 | Z czego: | 471 | do ... |
| 5 kodów „otwartych” odpowiadających pozycjom kategorii zakupionych zwierząt (pozycje 51–58) | ... | 480 |
| 118 | Dotacje i subsydia ogółem | — | 481 |
| 119 | „Nieużywany” | — | 482 |
| Różnice z poprzednich lat obrachunkowych | — | 483 |

Numer pozycji

Treść

Kod (1)

Kwota

112

Dotacje i subsydia, z wyjątkiem tych na pokrycie kosztów i zakup zwierząt

—

408

113

Z czego:

409

do ...

20 kodów „otwartych” odpowiadających kategoriom określonym w załączniku II

...

448

114

Dotacje i subsydia na pokrycie kosztów

—

449

115

Z czego:

450

do ...

10 kodów „otwartych” odpowiadających pozycjom poszczególnych kosztów (pozycje 59–89)

...

469

116

Dotacje i subsydia na zakup zwierząt

—

470

117

Z czego:

471

do ...

5 kodów „otwartych” odpowiadających pozycjom kategorii zakupionych zwierząt (pozycje 51–58)

...

480

118

Dotacje i subsydia ogółem

—

481

119

„Nieużywany”

—

482

Różnice z poprzednich lat obrachunkowych

—

483

K.   PRODUKCJA (z wyłączeniem zwierząt) (pozycje 120–375)

| Produkt
  (pozycja) | Rodzaj uprawy
  (kod) | Brakujące dane
  (kod) | Powierzchnia | Produkcja w danym roku obrachunkowym | Stan na początek roku | Sprzedaż | Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze | Stan na koniec roku | Zużycie w gospodarstwie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) | (9) | (10) |
| 488 | 489 | 490 | 491 | 492 | 493 | 494 | 495 | 496 | 497 |
| 498 | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
| — | — | — | — | — | — | — | — | — | (2) |

Produkt

(pozycja)

Rodzaj uprawy

(kod)

Brakujące dane

(kod)

Powierzchnia

Produkcja w danym roku obrachunkowym

Stan na początek roku

Sprzedaż

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

Stan na koniec roku

Zużycie w gospodarstwie

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

488

489

490

491

492

493

494

495

496

497

498

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

(2)

L.   KWOTY I INNE PRAWA

| Kwota lub prawo | Typ kodu danych
  (kod) | | Płatności
  (zakup/leasing, dzierżawa) | Wpływy
  (sprzedaż/leasing, dzierżawa) | Stan na początek roku | Amortyzacja | Stan na koniec roku | Ilość | Podatki
  (w tym opłaty dodatkowe) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) | (9) | (10) |
| xxx | Kod 1 = zapisy dotyczące aktywów | Nieużywany | Kod 1 = wartość zakupów | Kod 1 = wartość sprzedaży | Kod 1 = wartość | Kod 1 = wartość | Kod 1 = wartość | | Kod 2 = wartość |
| Kod 2 = zapisy dotyczące przychodów | | Kod 2 = płatności za korzystanie | Kod 2 = wpływy za korzystanie | Kod 2 = nieużywany | Kod 2 = nieużywany | Kod 2 = nieużywany | | |

Kwota lub prawo

Typ kodu danych

(kod)

Płatności

(zakup/leasing, dzierżawa)

Wpływy

(sprzedaż/leasing, dzierżawa)

Stan na początek roku

Amortyzacja

Stan na koniec roku

Ilość

Podatki

(w tym opłaty dodatkowe)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

xxx

Kod 1 = zapisy dotyczące aktywów

Nieużywany

Kod 1 = wartość zakupów

Kod 1 = wartość sprzedaży

Kod 1 = wartość

Kod 1 = wartość

Kod 1 = wartość

Kod 2 = wartość

Kod 2 = zapisy dotyczące przychodów

Kod 2 = płatności za korzystanie

Kod 2 = wpływy za korzystanie

Kod 2 = nieużywany

Kod 2 = nieużywany

Kod 2 = nieużywany

M.   DOPŁATY BEZPOŚREDNIE na mocy rozporządzania (WE) nr 1782/2003 (3) (pozycje 601–680 i 700–772)

| Produkt lub zestaw produktów
  (pozycja) | | | Liczba jednostek podstawowych do dopłat | Pomoc ogółem | Ilość referencyjna | | | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) | (9) | (10) |
| xxx | Nieużywany | Nieużywany | | | | Nieużywany |

Produkt lub zestaw produktów

(pozycja)

Liczba jednostek podstawowych do dopłat

Pomoc ogółem

Ilość referencyjna

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

xxx

Nieużywany

Nieużywany

Nieużywany

N.   SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE ZAKUPU I SPRZEDAŻY ŻYWEGO INWENTARZA

| Kategoria żywego inwentarza
  (pozycja) | | | Liczba zakupionych zwierząt | Wartość zakupu | Liczba sprzedanych zwierząt | Wartość sprzedaży | | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) | (9) | (10) |
| xxx | Nieużywany | Nieużywany | | | | | Nieużywany |

Kategoria żywego inwentarza

(pozycja)

Liczba zakupionych zwierząt

Wartość zakupu

Liczba sprzedanych zwierząt

Wartość sprzedaży

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

(9)

(10)

xxx

Nieużywany

Nieużywany

Nieużywany

---

(1)  Należy wprowadzić pozycję dla poszczególnych kategorii zwierząt, produktów, kosztów lub form bezpośredniej pomocy.

(2)  Ostatni numer porządkowy = 487 + (10 × liczba wprowadzonych produktów).

(3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

---

ZAŁĄCZNIK II

DEFINICJE I INSTRUKCJE DOTYCZĄCE SPRAWOZDANIA Z GOSPODARSTWA ROLNEGO

I.   DEFINICJE I INSTRUKCJE OGÓLNE

a)   Dane zamieszczone w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego powinny odnosić się do jednego gospodarstwa rolnego oraz jednego roku obrachunkowego, obejmującego 12 kolejnych miesięcy.

b)   Dane zamieszczone w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego dotyczą wyłącznie gospodarstwa rolnego. Odnoszą się one do działalności prowadzonych przez samo gospodarstwo rolne oraz, w stosownych przypadkach, do produkcji leśnej i agroturystyki związanej z danym gospodarstwem. Przy sporządzaniu sprawozdania z gospodarstwa rolnego nie uwzględnia się żadnych elementów związanych z działalnością pozarolniczą, prowadzoną przez posiadacza lub członków jego rodziny, bądź z jakąkolwiek emeryturą, spadkiem, prywatnymi rachunkami bankowymi, mieniem niewchodzącym w skład danego gospodarstwa rolnego, podatkami dochodowymi od osób fizycznych, prywatnymi ubezpieczeniami.

W sytuacji gdy zasoby produkcyjne gospodarstwa (opłacana i nieopłacana siła robocza, maszyny lub urządzenia) są wykorzystywane do zwiększania wartości środków trwałych (budowa lub główne naprawy maszyn; budowa; większe naprawy, czy nawet rozbiórki budynków; sadzenie lub wycinanie drzew owocowych), odpowiednie koszty – lub ich szacunkowa wielkość – nie są zaliczane w poczet kosztów operacyjnych gospodarstwa. W każdym przypadku koszty pracy i godziny przepracowane przy wytwarzaniu środków trwałych są wyłączone zarówno z kosztów, jak i danych odnoszących się do siły roboczej. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli niektórych kosztów (innych niż koszty pracy) poniesionych do wytworzenia środków trwałych nie można wyliczyć oddzielnie (np. wykorzystanie ciągnika będącego własnością gospodarstwa) i jeżeli wydatki te są włączone do kosztów, szacunkową wielkość wszystkich takich kosztów poniesionych do wytworzenia środków trwałych należy wykazać w pozycji 181 (Pozostałe produkty i wpływy).

W każdym przypadku wartość wytworzonych środków trwałych szacuje się na podstawie kosztów ich wytworzenia (łącznie z wartością opłacanej i/lub nieopłacanej siły roboczej), oraz obowiązkowo dodaje się ją do wartości środków trwałych wykazanej w pozycjach 94–101.

c)   Dane zamieszczone w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego uzyskuje się z ksiąg gospodarstwa, obejmujących zapisy dokonywane systematycznie i regularnie w okresie całego roku obrachunkowego.

d)   Dane rachunkowe wyraża się w wartościach pieniężnych:

| — | bez podatku VAT, |
| --- | --- |

—

bez podatku VAT,

| — | albo z podatkiem VAT, w przypadkach, o których mowa poniżej (zob. pozycje 107–111). |
| --- | --- |

—

albo z podatkiem VAT, w przypadkach, o których mowa poniżej (zob. pozycje 107–111).

e)   Dane rachunkowe w wartościach pieniężnych podaje się bez uwzględniania dotacji i subsydiów. Przez dotacje i subsydia rozumie się wszystkie formy pomocy bezpośredniej z funduszy publicznych, które skutkowały określonym wpływem pieniężnym (zob. pozycje 112–118).

f)   W odniesieniu do dotacji i subsydiów:

| — | w tabeli G należy uwzględnić dotacje i subsydia otrzymane w trakcie roku obrachunkowego włącznie z dotacjami i subsydiami otrzymanymi na inwestycje dokonane w poprzednich latach obrachunkowych, |
| --- | --- |

—

w tabeli G należy uwzględnić dotacje i subsydia otrzymane w trakcie roku obrachunkowego włącznie z dotacjami i subsydiami otrzymanymi na inwestycje dokonane w poprzednich latach obrachunkowych,

| — | w tabeli J uwzględnia się:






  — | wszystkie płatności bezpośrednie związane z produkcją, obszarami lub inwentarzem żywym w odniesieniu do danego roku obrachunkowego, nawet jeżeli jeszcze nie zostały otrzymane, |
| --- | --- | --- |

—

w tabeli J uwzględnia się:

—

wszystkie płatności bezpośrednie związane z produkcją, obszarami lub inwentarzem żywym w odniesieniu do danego roku obrachunkowego, nawet jeżeli jeszcze nie zostały otrzymane,

| — | w odniesieniu do płatności związanych z rozwojem obszarów wiejskich jedynie kwoty otrzymane w trakcie danego roku obrachunkowego, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do płatności związanych z rozwojem obszarów wiejskich jedynie kwoty otrzymane w trakcie danego roku obrachunkowego,

| — | w tabeli M odnotowuje się płatności bezpośrednie związane z obszarami lub inwentarzem żywym obecnym w bieżącym roku obrachunkowym, nawet jeżeli jeszcze nie zostały otrzymane. |
| --- | --- |

—

w tabeli M odnotowuje się płatności bezpośrednie związane z obszarami lub inwentarzem żywym obecnym w bieżącym roku obrachunkowym, nawet jeżeli jeszcze nie zostały otrzymane.

g)   Dane w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego powinny być podane w następujących jednostkach i z następującą dokładnością:

| — | wartości: wartości w euro lub krajowych jednostkach monetarnych, bez liczb dziesiętnych. Niemniej jednak, dla walut krajowych, gdzie wartość jednostkowa przedstawia niską wartość w stosunku do euro, w drodze uzgodnienia między agencją łącznikową danego państwa członkowskiego a pracownikami Komisji zarządzającymi Siecią Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych (FADN), można dopuścić wyrażanie wartości w setkach lub tysiącach krajowych jednostek monetarnych, |
| --- | --- |

—

wartości: wartości w euro lub krajowych jednostkach monetarnych, bez liczb dziesiętnych. Niemniej jednak, dla walut krajowych, gdzie wartość jednostkowa przedstawia niską wartość w stosunku do euro, w drodze uzgodnienia między agencją łącznikową danego państwa członkowskiego a pracownikami Komisji zarządzającymi Siecią Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych (FADN), można dopuścić wyrażanie wartości w setkach lub tysiącach krajowych jednostek monetarnych,

| — | wielkości fizyczne: w kwintalach (q = 100 kg), z wyjątkiem jaj, które wyraża się w tysiącach sztuk, oraz wina i produktów pochodnych, które wyraża się w hektolitrach, |
| --- | --- |

—

wielkości fizyczne: w kwintalach (q = 100 kg), z wyjątkiem jaj, które wyraża się w tysiącach sztuk, oraz wina i produktów pochodnych, które wyraża się w hektolitrach,

| — | powierzchnia: w arach powierzchni upraw, oprócz grzybów wyrażanych w metrach kwadratowych całkowitej powierzchni upraw, |
| --- | --- |

—

powierzchnia: w arach powierzchni upraw, oprócz grzybów wyrażanych w metrach kwadratowych całkowitej powierzchni upraw,

| — | średni stan inwentarza żywego: do jednego miejsca dziesiętnego po przecinku, z wyjątkiem drobiu i królików, wyszczególnianych w liczbach całkowitych, oraz pszczół, podawanych w liczbie zajętych pni pszczelich, |
| --- | --- |

—

średni stan inwentarza żywego: do jednego miejsca dziesiętnego po przecinku, z wyjątkiem drobiu i królików, wyszczególnianych w liczbach całkowitych, oraz pszczół, podawanych w liczbie zajętych pni pszczelich,

| — | jednostki pracy: do dwóch miejsc po przecinku. |
| --- | --- |

—

jednostki pracy: do dwóch miejsc po przecinku.

W pozycjach stałych (zob. tabele A–J w załączniku I), w których nie dokonuje się wpisu, należy wpisać cyfrę zero.

Dla produktów wykazanych w tabeli K, transakcji odnoszących się do kwot lub innych przewidzianych praw wykazanych w tabeli L, pomocy bezpośredniej wykazanej w tabeli M oraz informacji szczegółowych dotyczących zakupu i sprzedaży żywego inwentarza wykazanych w tabeli N, w pozycjach, w których nie dokonuje się wpisu, należy wpisać cyfrę zero.

II.   DEFINICJE I INSTRUKCJE DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH POZYCJI SPRAWOZDANIA Z GOSPODARSTWA ROLNEGO

A.   OGÓLNE INFORMACJE DOTYCZĄCE GOSPODARSTWA

1.   Numer gospodarstwa

Przy pierwszym wyborze każdemu gospodarstwu przekazującemu dane jest nadawany numer. Numerem tym gospodarstwo to oznaczone jest przez cały okres pozostawania w bazie danych. Numer nadany gospodarstwu jest niepowtarzalny.

Jednak w przypadku gdy gospodarstwo przechodzi zasadnicze zmiany, w szczególności gdy zmiany te wynikają z jego podziału na dwa oddzielne gospodarstwa lub z połączenia z innym gospodarstwem, może ono zostać uznane za nowe gospodarstwo. W takiej sytuacji dane gospodarstwo otrzymuje nowy numer. Zmiana stosowanego typu rolniczego nie pociąga za sobą nadania nowego numeru. Jeżeli ze względu na posiadany numer możliwe jest pomylenie danego gospodarstwa z innym gospodarstwem przekazującym dane (np. w przypadku tworzenia nowych podziałów regionalnych), numer ten należy zmienić. W takiej sytuacji tabela wykazująca równoważność starych i nowych numerów jest następnie przekazywana Komisji.

Numer gospodarstwa obejmuje trzy grupy informacji, a mianowicie:

Numer porządkowy 1 – Okręg: kod nadawany jest zgodnie z zestawem kodów określonym w załączniku I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1859/82 (1).

Numer porządkowy 2 – Podokręg: nadawany jest kod.

Wybrane podokręgi powinny opierać się na powszechnym systemie klasyfikacji regionów, o których mowa w nomenklaturze jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS), ustanowionej przez Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich we współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi.

W każdym przypadku państwo członkowskie przekazuje Komisji tabelę wskazującą, dla każdego zastosowanego kodu podokręgu, odpowiednie regiony NUTS, a także odpowiedni region, dla którego obliczane są poszczególne wartości standardowej nadwyżki bezpośredniej.

Numer porządkowy 3 – Numer porządkowy gospodarstwa.

2.   Szczegółowe dane dotyczące zapisów komputerowych

Dane odpowiadające pierwszym pięciu numerom porządkowym tworzą oznaczenie gospodarstwa. Umieszcza się je na górze każdego zapisu. Szóste dane każdego gospodarstwa tworzy numer nierozdzielnych grup 10 danych.

3.   Forma organizacyjna gospodarstwa

| 1 | = | Prywatne (rodzinne) gospodarstwa rolne: gospodarstwa, w których wynik ekonomiczny pokrywa wynagrodzenie za wkład nieopłacanej siły roboczej i własnego kapitału posiadacza/zarządcy i jego rodziny. |
| --- | --- | --- |
| 2 | = | Spółki osobowe: gospodarstwa, w których wynik ekonomiczny pokrywa wynagrodzenie za czynniki produkcji wniesione do gospodarstwa przez kilku partnerów, z których przynajmniej połowa wykonuje w danym gospodarstwie pracę nieopłacaną. |
| 3 | = | Pozostałe: gospodarstwa, w których nie występuje nieopłacana siła robocza i inne gospodarstwa niesklasyfikowane w kategoriach 1 i 2. |

1

=

Prywatne (rodzinne) gospodarstwa rolne: gospodarstwa, w których wynik ekonomiczny pokrywa wynagrodzenie za wkład nieopłacanej siły roboczej i własnego kapitału posiadacza/zarządcy i jego rodziny.

2

=

Spółki osobowe: gospodarstwa, w których wynik ekonomiczny pokrywa wynagrodzenie za czynniki produkcji wniesione do gospodarstwa przez kilku partnerów, z których przynajmniej połowa wykonuje w danym gospodarstwie pracę nieopłacaną.

3

=

Pozostałe: gospodarstwa, w których nie występuje nieopłacana siła robocza i inne gospodarstwa niesklasyfikowane w kategoriach 1 i 2.

4.   Krajowe wskaźniki doboru próby i ważenia

Numer porządkowy 20: krajową wagę gospodarstwa oblicza państwo członkowskie. Wartości muszą być wyrażone w setkach.

Numer porządkowy 21:

Numer porządkowy 22:

5.   Położenie gospodarstwa

Przyznawany jest numer najodpowiedniejszej podstawowej jednostki geograficznej (najlepiej gminy), w której zlokalizowane jest dane gospodarstwo.

Mapa tych jednostek, wraz z numerami, wysyłana jest do Komisji. Komisja informowana jest o wszelkich znaczących zmianach granic poszczególnych jednostek geograficznych.

6.   Kategoria gospodarstwa

Numer porządkowy 32 – Rolnictwo ekologiczne: należy określić, czy gospodarstwo stosuje ekologiczne metody produkcji w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, w szczególności jego art. 6. Stosuje się następujące kody:

1= gospodarstwo nie stosuje ekologicznych metod produkcji;

2= gospodarstwo stosuje wyłącznie ekologiczne metody produkcji;

3= gospodarstwo jest w trakcie przechodzenia na ekologiczne metody produkcji lub stosuje jednocześnie ekologiczne i inne metody produkcji.

Numer porządkowy 33: kod typu rolniczego zgodnie z załącznikiem II do decyzji Komisji 85/377/EWG (2) w momencie dokonania wyboru na dany rok obrachunkowy.

Numer porządkowy 34: kod typu rolniczego zgodnie z załącznikiem II do decyzji 85/377/EWG, na podstawie danych rachunkowych za dany rok.

Numer porządkowy 35: kod klasy wielkości ekonomicznej gospodarstwa zgodnie z załącznikiem III do decyzji 85/377/EWG w momencie dokonania wyboru na dany rok obrachunkowy.

Numer porządkowy 36: kod typu rolniczego zgodnie z załącznikiem III do decyzji 85/377/EWG, na podstawie danych rachunkowych za dany rok.

7.   Daty zamknięcia roku obrachunkowego i utworzenia nośnika informacji

Numer porządkowy 37 – Data zamknięcia roku obrachunkowego: np. 30.6.2009 r. lub 31.12.2009 r.

Numer porządkowy 38 – Data utworzenia nośnika informacji: np. 15.8.2010 r.

8.   Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania

Należy podać, czy większość powierzchni wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa położona jest na obszarze objętym przepisami art. 18, 19 i 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (3). Stosuje się następujące kody:

| 1 | = | większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania w rozumieniu art. 18, 19 i 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999; |
| --- | --- | --- |
| 2 | = | większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania w rozumieniu art. 19 i 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999; |
| 3 | = | większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze górzystym w rozumieniu art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999; |
| 4 | = | obszary te są na tyle niewielkie i liczne w danych państwach członkowskich, że informacja ta nie ma znaczenia. |

1

=

większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania w rozumieniu art. 18, 19 i 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999;

2

=

większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania w rozumieniu art. 19 i 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999;

3

=

większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze górzystym w rozumieniu art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999;

4

=

obszary te są na tyle niewielkie i liczne w danych państwach członkowskich, że informacja ta nie ma znaczenia.

9.   Pozostałe szczegółowe dane dotyczące gospodarstwa

Numer porządkowy 40 – Nawadniana powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych, z wyjątkiem tych znajdujących się pod osłonami, faktycznie nawadniana w trakcie roku przez instalacje stałe lub ruchome, niezależnie od stosowanego procesu (deszczownie, nawadnianie).

Numer porządkowy 41 – Wysokość n.p.m. Należy określić wysokość n.p.m. zgodnie z następującymi kodami:

1= większa część gospodarstwa położona jest poniżej 300 m n.p.m.;

2= większa część gospodarstwa położona jest między 300 a 600 m n.p.m.;

3= większa część gospodarstwa położona jest powyżej 600 m n.p.m.;

4= dane niedostępne.

Numer porządkowy 42 – Wypas w górach lub na innych pastwiskach nieobjętych powierzchnią wykorzystywanych użytków rolnych: (łączna) liczba dni wypasu na jednostkę żywego inwentarza na obszarze nieobjętym powierzchnią wykorzystywanych użytków rolnych.

Dzień wypasu na jednostkę żywego inwentarza odpowiada jednemu dniowi wypasu jednej krowy mlecznej lub jednej sztuki bydła albo jednego konia powyżej 2 roku życia. Dni wypasu dla bydła i koni poniżej 2 roku życia, kóz i owiec są przeliczane na dni wypasu jednostki żywego inwentarza poprzez zastosowanie współczynników przeliczeniowych, odpowiednio 0,5, 0,2 i 0,15.

Numer porządkowy 43 – Łączna powierzchnia pod osłonami: wyrażona w arach, którą z zasady można wykorzystać pod uprawy typu 5, tzn. uprawy 138, 141 i 156 oraz uprawy 143, 285 i 157 typu 5.

Określenie „pod osłonami” oznacza szklarnie, stałe inspekty, dostępne tunele, ale nie obejmuje niedostępnych tuneli plastikowych, kloszy lub innych struktur przenośnych (zob. definicje dla upraw 138, 141 i 156 w tabeli K).

„Łączną” powierzchnię rozumie się jako łączną powierzchnię areałów „pod osłonami”, niezależnie od sposobu wykorzystania (tj. obejmującą ścieżki). Powierzchnię szklarni „wielopoziomowych” oblicza się tylko raz.

Numer porządkowy 44 – Obszar wsparcia z funduszy strukturalnych: należy określić, czy większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa położona jest na obszarze objętym przepisami art. 5, 6 lub 8 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Stosuje się następujące kody:

6= większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze objętym celem dotyczącym konwergencji w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, w szczególności jego art. 5;

7= większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze objętym celem konkurencyjność regionalna i zatrudnienie w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, w szczególności jego art. 6;

8= większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze kwalifikującym się do wsparcia tymczasowego w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Numer porządkowy 45 – Obszar z ograniczeniami rolno-środowiskowymi: należy określić, czy większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa położona jest na terenie obszaru objętego przepisami art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005. Stosuje się następujące kody:

1= większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze kwalifikującym się do płatności z tytułu Natury 2000 lub płatności związanych z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), w rozumieniu art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005;

2= większość wykorzystywanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze kwalifikującym się do płatności z tytułu Natury 2000 lub płatności związanych z dyrektywą 2000/60/WE, w rozumieniu art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

B.   STRUKTURA WŁASNOŚCIOWA POWIERZCHNI WYKORZYSTYWANYCH UŻYTKÓW ROLNYCH

Grunty gospodarstw wykorzystywane przez dwóch lub więcej partnerów powinny być zarejestrowane jako znajdujące się w posiadaniu właściciela, jako wzięte w dzierżawę lub dzierżawione za udział w zbiorach, zgodnie z ustaleniami obowiązującymi między partnerami.

10.   Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych własnych

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych (grunty orne, łąki i pastwiska trwałe, trwałe uprawy), uprawiana przez właściciela, dożywotniego dzierżawcę lub dzierżawcę i/lub powierzchnia użytków rolnych wykorzystywana na podobnych zasadach. Obejmuje grunty wydzierżawiane innym podmiotom w stanie gotowym do zasiewu (pozycja 149).

11.   Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych (grunty orne, łąki i pastwiska trwałe, trwałe uprawy) uprawiana przez osobę niebędącą właścicielem, dożywotnim dzierżawcą ani dzierżawcą, dzierżawiącą ten obszar (opłata za dzierżawę płatna jest w gotówce i/lub w naturze; jest ona zazwyczaj ustalana z góry i nie zależy zwykle od osiąganych wyników) i/lub powierzchnia użytków rolnych wykorzystywana na podobnych zasadach.

Powierzchnia wzięta w dzierżawę nie obejmuje obszaru, z którego plony są kupowane jako uprawy na pniu. Kwoty zapłacone za zakup upraw na pniu powinny zostać wykazane w pozycjach 65–67 (zakupione pasze) w przypadku łąk lub upraw paszowych oraz w pozycji 76 (pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej) – w przypadku upraw będących przedmiotem obrotu (produkty, które są zwykle wprowadzane do obrotu). Uprawy będące przedmiotem obrotu zakupione na pniu powinny być wykazane bez określania danego obszaru (zob. instrukcje dotyczące powierzchni, kolumna 4, tabela K).

Grunt wzięty w dzierżawę przez okres krótszy niż jeden rok oraz osiągniętą z niego produkcję traktuje się podobnie jak grunt, z którego plony zakupione są jako uprawy na pniu.

12.   Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach

Powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych (grunty orne, łąki i pastwiska trwałe, trwałe uprawy), uprawiana wspólnie przez wydzierżawiającego i dzierżawcę na podstawie porozumienia o dzierżawie za udział w zbiorach i/lub powierzchnia użytków rolnych uprawiana na podobnych zasadach.

C.   SIŁA ROBOCZA

Za siłę roboczą uważa się wszystkie osoby zaangażowane w pracę w gospodarstwie w okresie roku obrachunkowego (zob. poniżej). Określenie to nie obejmuje jednak osób, które wykonały tę pracę w imieniu innej osoby lub przedsiębiorstwa (najemna siła robocza, której koszty wykazuje się w kosztach w tabeli F – pozycja 60).

W przypadku wzajemnej pomocy między poszczególnymi gospodarstwami, gdzie pomoc ta obejmuje wymianę pracy, pomoc otrzymaną w zamian za pomoc udzieloną, w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego wykazuje się czas przepracowany przez siłę roboczą i związane z tym płace.

Czasem pomoc otrzymana jest zwracana w innej formie (na przykład pomoc otrzymana w formie pracy jest zwracana poprzez udostępnienie maszyn). Wymiany usług na skalę ograniczoną nie wykazuje się w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego (w powyższym przykładzie pomocy otrzymanej nie wykazuje się w pozycji obejmującej siłę roboczą; koszty maszyn obejmują jednak koszty udostępnienia sprzętu). W wyjątkowych przypadkach, gdy wymiana usług jest na dużą skalę, stosuje się jedną z poniżej opisanych procedur:

| a) | pomoc otrzymana w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): otrzymany czas pracy zapisywany jest jako opłacana praca w gospodarstwie (pozycja 20 lub 21, w zależności od tego, czy siła robocza jest zatrudniana na stałe w gospodarstwie czy nie); wartość udzielonej pomocy zapisywana jest zarówno jako produkcja pod odpowiednią pozycją (w tym przykładzie, pozycja 177 „Praca najemna na rzecz innych, w tym wynajem urządzeń”), i jako koszt (pozycja 59 „Płace i zabezpieczenie społeczne”); |
| --- | --- |

a)

pomoc otrzymana w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): otrzymany czas pracy zapisywany jest jako opłacana praca w gospodarstwie (pozycja 20 lub 21, w zależności od tego, czy siła robocza jest zatrudniana na stałe w gospodarstwie czy nie); wartość udzielonej pomocy zapisywana jest zarówno jako produkcja pod odpowiednią pozycją (w tym przykładzie, pozycja 177 „Praca najemna na rzecz innych, w tym wynajem urządzeń”), i jako koszt (pozycja 59 „Płace i zabezpieczenie społeczne”);

| b) | pomoc udzielona w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): w tej sytuacji udzielonego czasu pracy i związanej z nim płacy nie wykazuje się; wartość usługi otrzymanej zapisuje się jako wkład pod stosowną pozycją (w tym przykładzie, pozycja 60 „Praca najemna i wynajem maszyn”). |
| --- | --- |

b)

pomoc udzielona w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): w tej sytuacji udzielonego czasu pracy i związanej z nim płacy nie wykazuje się; wartość usługi otrzymanej zapisuje się jako wkład pod stosowną pozycją (w tym przykładzie, pozycja 60 „Praca najemna i wynajem maszyn”).

Rozróżnia się następujące kategorie siły roboczej:

A.   Stała nieopłacana siła robocza

Nieopłacana siła robocza lub siła robocza, która otrzymuje niższe wynagrodzenia (w gotówce lub naturze) niż kwota płacona normalnie za wykonane usługi (płatności tej nie należy wykazywać w kosztach gospodarstwa), i która w ciągu całego roku obrachunkowego uczestniczyła w pracy (poza dniami wolnymi) przynajmniej jeden cały dzień tygodniowo.

Osoba zatrudniona na stałe, która ze szczególnych powodów była angażowana w pracę w ramach gospodarstwa jedynie przez ograniczony okres w trakcie roku obrachunkowego, jest wykazywana (liczba faktycznie przepracowanych godzin) jako stała siła robocza.

Mogą mieć miejsce następujące przypadki lub przypadki podobne do nich:

| a) | specjalne warunki produkcji w gospodarstwie, dla których siła robocza nie jest wymagana przez cały rok: np. gospodarstwa oliwne lub winne oraz gospodarstwa specjalizujące się w okresowym tuczeniu zwierząt lub w produkcji owoców i warzyw; |
| --- | --- |

a)

specjalne warunki produkcji w gospodarstwie, dla których siła robocza nie jest wymagana przez cały rok: np. gospodarstwa oliwne lub winne oraz gospodarstwa specjalizujące się w okresowym tuczeniu zwierząt lub w produkcji owoców i warzyw;

| b) | nieobecność w pracy, inna niż podczas normalnego urlopu, np. służba wojskowa, choroba, wypadek, macierzyństwo, wydłużony urlop itd.; |
| --- | --- |

b)

nieobecność w pracy, inna niż podczas normalnego urlopu, np. służba wojskowa, choroba, wypadek, macierzyństwo, wydłużony urlop itd.;

| c) | przyłączenie się lub opuszczenie danego gospodarstwa; |
| --- | --- |

c)

przyłączenie się lub opuszczenie danego gospodarstwa;

| d) | całkowite wstrzymanie prac w gospodarstwie w wyniku zdarzeń o charakterze losowym (powódź, pożar itp.). |
| --- | --- |

d)

całkowite wstrzymanie prac w gospodarstwie w wyniku zdarzeń o charakterze losowym (powódź, pożar itp.).

Rozróżnia się następujące podkategorie:

13.   Posiadacz/zarządca

Osoba, która ponosi ekonomiczną i prawną odpowiedzialność za gospodarstwo oraz zarządza nim na bieżąco. W przypadku dzierżawy za udział w zbiorach dzierżawca wykazywany jest jako posiadacz/zarządca.

14.   Posiadacz/osoba niebędąca zarządcą

Osoba, która ponosi ekonomiczną i prawną odpowiedzialność za gospodarstwo, ale nim na bieżąco nie zarządza.

15.   Zarządca/osoba niebędąca posiadaczem

Osoba, która na bieżąco zarządza gospodarstwem, ale nie ponosi za nie odpowiedzialności ekonomicznej ani prawnej.

16.   Małżonek (małżonkowie) posiadacza (posiadaczy)

17.   Pozostała stała nieopłacana siła robocza

Stała nieopłacana siła robocza, niewykazana w poprzednich pozycjach. Obejmuje także brygadzistę i kierowników, którzy nie odpowiadają za zarządzanie całością gospodarstwa.

B.18.   Dorywcza i sezonowa nieopłacana siła robocza

Nieopłacaną siłę roboczą, która nie była na stałe angażowana w pracę w gospodarstwie w ciągu danego roku obrachunkowego, należy umieścić w tej pozycji.

C.   Stała opłacana siła robocza

Opłacana siła robocza (w gotówce i/lub w naturze) według standardowych stawek za świadczone usługi, i która podczas roku obrachunkowego (z wyjątkiem normalnego urlopu) pracowała dla gospodarstwa przez przynajmniej jeden cały dzień tygodniowo.

Należy wykazać następujące podkategorie:

19.   Zarządca

Osoba otrzymująca wynagrodzenie, odpowiedzialna za bieżące zarządzanie gospodarstwem.

20.   Pozostałe osoby

Całą stałą opłacaną siłę roboczą (z wyjątkiem otrzymującego wynagrodzenie zarządcy) należy umieścić w tej pozycji. Obejmuje także brygadzistę i kierowników, którzy nie odpowiadają za zarządzanie całością gospodarstwa.

D.21.   Dorywcza i sezonowa opłacana siła robocza

Opłacaną siłę roboczą, która nie była na stałe angażowana w pracę w gospodarstwie w ciągu danego roku obrachunkowego (w tym pracownicy akordowi), należy umieścić w tej pozycji.

KOLUMNY W TABELI C

Pełniona funkcja (kod) (kolumna 1, pozycje 51, 55, 59, 63 i 67)

Pełniona funkcja określana jest za pomocą kodu, tzn.:

| 1 | = | posiadacz/zarządca; |
| --- | --- | --- |
| 2 | = | posiadacz/osoba niebędąca zarządcą; |
| 3 | = | zarządca/osoba niebędąca posiadaczem. |

1

=

posiadacz/zarządca;

2

=

posiadacz/osoba niebędąca zarządcą;

3

=

zarządca/osoba niebędąca posiadaczem.

W sytuacji, gdy funkcja jest pełniona przez kilka osób (np. dwóch braci, ojciec i syn itd.), każda z tych osób wykazywana jest w kolejności malejącej, według zakresu odpowiedzialności; w przypadku równej odpowiedzialności osoby te wykazywane są w kolejności malejącej, według wieku. Tak więc dane dotyczące osoby o największej odpowiedzialności wykazuje się w pozycjach 51–54, a dane osoby o kolejnym zakresie odpowiedzialności w pozycjach 55–58 itd.

Liczba osób (kolumna 1, pozycje 71–74)

Należy wykazać liczbę małżonków oraz liczbę osób w kategorii „Pozostała stała nieopłacana siła robocza”. W przypadku kilku posiadaczy może wystąpić więcej niż jeden małżonek/jedna małżonka.

Rok urodzenia (kolumna 2)

Rok urodzenia wykazuje się jedynie dla posiadacza(-y) lub zarządcy(-ów) (kategorie 13–15 i 19) przy użyciu dwóch ostatnich cyfr roku.

Siła robocza ogółem: liczba rocznych jednostek pracy (kolumna 3)

Siłę roboczą zatrudnioną na stałe przelicza się na roczne jednostki pracy. Jedna jednostka pracy odpowiada jednemu pracownikowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze w gospodarstwie. Jedna osoba nie może przewyższać ekwiwalentu jednej jednostki pracy, nawet jeżeli jego/jej faktyczny czas pracy przekracza normę dla danego regionu i typu gospodarstwa. Osoba, która nie pracuje pełnego roku w gospodarstwie, stanowi część „rocznej jednostki”. „Roczna jednostka pracy” każdej takiej osoby uzyskiwana jest przez podzielenie jej faktycznie przepracowanego czasu w roku przez normalny roczny czas pracy pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze w danym regionie i w takim samym typie gospodarstwa.

W przypadku pracowników mniej wykwalifikowanych ich ekwiwalent rocznej jednostki pracy powinien zostać zredukowany proporcjonalnie do ich umiejętności.

Czas przepracowany (kolumna 4)

Przepracowany czas powinien być wyrażony w godzinach. Informacja powinna odzwierciedlać czas faktycznie przepracowany w danym gospodarstwie. W przypadku mniej wykwalifikowanych pracowników czas pracy powinien zostać zmniejszony proporcjonalnie do ich umiejętności.

Czas przepracowany przez siłę roboczą na akord określany jest poprzez podzielenie kwoty całkowitej płaconej za pracę przez stawkę godzinową pracownika zatrudnionego na czas.

Praca w gospodarstwie rolnym

Praca w gospodarstwie rolnym obejmuje pracę związaną z organizacją, nadzorem oraz czynnościami, zarówno fizycznymi, jak i administracyjnymi, wykonanymi w związku z normalnym prowadzeniem gospodarstwa, np.:

| — | organizacja i zarządzanie finansowe (sprzedaż i zakup, prowadzenie księgowości itp.), |
| --- | --- |

—

organizacja i zarządzanie finansowe (sprzedaż i zakup, prowadzenie księgowości itp.),

| — | praca w polu (orka, sianie, zbieranie plonów, utrzymanie sadów itp.), |
| --- | --- |

—

praca w polu (orka, sianie, zbieranie plonów, utrzymanie sadów itp.),

| — | hodowla żywego inwentarza (przygotowanie paszy, żywienie zwierząt, dojenie, opieka nad zwierzętami itp.), |
| --- | --- |

—

hodowla żywego inwentarza (przygotowanie paszy, żywienie zwierząt, dojenie, opieka nad zwierzętami itp.),

| — | przygotowywanie produktów na rynek, magazynowanie i przetwórstwo w ramach gospodarstwa, |
| --- | --- |

—

przygotowywanie produktów na rynek, magazynowanie i przetwórstwo w ramach gospodarstwa,

| — | konserwacja budynków, maszyn, urządzeń, żywopłotów, rowów itp., |
| --- | --- |

—

konserwacja budynków, maszyn, urządzeń, żywopłotów, rowów itp.,

| — | transport na potrzeby gospodarstwa i obsługiwany przez siłę roboczą gospodarstwa, |
| --- | --- |

—

transport na potrzeby gospodarstwa i obsługiwany przez siłę roboczą gospodarstwa,

| — | inna praca wykonywana bezpośrednio w związku z pracą w gospodarstwie:






  — | praca na obszarach leśnych należących do gospodarstwa rolnego, |
| --- | --- | --- |

—

inna praca wykonywana bezpośrednio w związku z pracą w gospodarstwie:

—

praca na obszarach leśnych należących do gospodarstwa rolnego,

| — | praca związana z turystyką (utrzymanie pól kempingowych, obiektów sportowych i rekreacyjnych, obiektów do jazdy konnej, wynajem domków itp.), gdzie działania te mają charakter uzupełniający lub pokrywają się częściowo z działalnością gospodarstwa, w sposób uniemożliwiający ich wyodrębnienie z normalnej pracy w gospodarstwie (w tym przypadku dochody i nakłady związane z turystyką wykazuje się odpowiednio pod pozycją produkty (zob. pozycja 179) lub nakłady na gospodarstwo), |
| --- | --- |

—

praca związana z turystyką (utrzymanie pól kempingowych, obiektów sportowych i rekreacyjnych, obiektów do jazdy konnej, wynajem domków itp.), gdzie działania te mają charakter uzupełniający lub pokrywają się częściowo z działalnością gospodarstwa, w sposób uniemożliwiający ich wyodrębnienie z normalnej pracy w gospodarstwie (w tym przypadku dochody i nakłady związane z turystyką wykazuje się odpowiednio pod pozycją produkty (zob. pozycja 179) lub nakłady na gospodarstwo),

| — | praca najemna na rzecz innych, tam gdzie ma ona charakter pracy dorywczej i wykonywana jest za pomocą sprzętu będącego własnością gospodarstwa (płatność za wykonaną pracę wliczana jest do produkcji danego gospodarstwa). |
| --- | --- |

—

praca najemna na rzecz innych, tam gdzie ma ona charakter pracy dorywczej i wykonywana jest za pomocą sprzętu będącego własnością gospodarstwa (płatność za wykonaną pracę wliczana jest do produkcji danego gospodarstwa).

Następujące działania nie są zaliczane do pracy w ramach gospodarstwa:

| — | praca przy wytwarzaniu środków trwałych (budowa lub główne naprawy budynków albo maszyn, sadzenie sadów, rozbiórka budynków, karczowanie sadów itp.), |
| --- | --- |

—

praca przy wytwarzaniu środków trwałych (budowa lub główne naprawy budynków albo maszyn, sadzenie sadów, rozbiórka budynków, karczowanie sadów itp.),

| — | praca wykonywana na rzecz gospodarstwa domowego posiadacza lub zarządcy. |
| --- | --- |

—

praca wykonywana na rzecz gospodarstwa domowego posiadacza lub zarządcy.

D.   LICZBA I WARTOŚĆ ŻYWEGO INWENTARZA

Wyróżnia się następujące kategorie zwierząt:

22.   KONIOWATE (niezależnie od wieku)

Obejmuje także konie wyścigowe i jeździeckie, osły, muły, mulice itp.

23.   CIELĘTA NA OPAS

Cielęta na opas zwykle ubijane około szóstego miesiąca życia.

24.   POZOSTAŁE BYDŁO DO 1 ROKU

25.   BYCZKI POWYŻEJ 1 ROKU, ALE PONIŻEJ 2 LAT

26.   JAŁÓWKI POWYŻEJ 1 ROKU, ALE PONIŻEJ 2 LAT

Z wyjątkiem krów, które się wycieliły.

27.   BUHAJE LUB WOLCE DWULETNIE LUB STARSZE

28.   JAŁÓWKI HODOWLANE

Krowy dwuletnie lub starsze, które się nie wycieliły i które są przeznaczone do celów hodowlanych.

29.   JAŁÓWKI NA OPAS

Krowy dwuletnie lub starsze, które się nie wycieliły i które nie są przeznaczone do celów hodowlanych.

30.   KROWY MLECZNE

Krowy, które się wycieliły (w tym krowy poniżej 2 lat), przeznaczone wyłącznie lub głównie do produkcji mleka do spożycia przez ludzi lub do celów przetwórstwa na przetwory mleczne.

31.   WYBRAKOWANE KROWY MLECZNE

Krowy mleczne po zakończeniu okresu laktacji. Jeśli odpowiednie dane istnieją w księgach gospodarstwa.

32.   POZOSTAŁE KROWY

| 1. | Krowy, które się wycieliły (w tym krowy poniżej 2 lat), przeznaczone wyłącznie lub głównie do produkcji cieląt, i których mleko nie jest wykorzystywane do spożycia przez ludzi czy do celów przetwórstwa na przetwory mleczne. |
| --- | --- |

1.

Krowy, które się wycieliły (w tym krowy poniżej 2 lat), przeznaczone wyłącznie lub głównie do produkcji cieląt, i których mleko nie jest wykorzystywane do spożycia przez ludzi czy do celów przetwórstwa na przetwory mleczne.

| 2. | Krowy robocze. |
| --- | --- |

2.

Krowy robocze.

| 3. | Niemleczne krowy wybrakowane (niezależnie od tego, czy były tuczone przed ubojem). |
| --- | --- |

3.

Niemleczne krowy wybrakowane (niezależnie od tego, czy były tuczone przed ubojem).

Pozycje 23–32 obejmują także odpowiednie kategorie bawołów i samic bawołu.

33.   PNIE PSZCZELE, wyrażone w liczbie zajętych pni pszczelich

34.   KRÓLIKI, SAMICE HODOWLANE

35–37. (Nieużywane)

38.   KOZY, SAMICE HODOWLANE

39.   POZOSTAŁE KOZY

Kozy inne niż samice hodowlane.

40.   OWCE MACIORKI

Owce maciorki jednoroczne lub starsze, przeznaczone do celów hodowlanych.

41.   POZOSTAŁE OWCE

Owce w każdym wieku, z wyjątkiem owiec maciorek.

42.   Nieużywany

43.   PROSIĘTA

Prosięta poniżej 20 kg żywej wagi.

44.   MACIORY

Maciory o wadze 50 kg lub więcej, z wyjątkiem macior wybrakowanych (zob. pozycja 46 „Pozostałe świnie”).

45.   TUCZNIKI

Tuczniki o żywej wadze wynoszącej 20 kg lub więcej, z wyjątkiem macior wybrakowanych i knurów (zob. pozycja 46 „Pozostałe świnie”).

46.   POZOSTAŁE ŚWINIE

Świnie o żywej wadze wynoszącej 20 kg lub więcej, z wyjątkiem macior (zob. pozycja 44) i tuczników (zob. pozycja 45).

47.   BROJLERY KURZE

Z wyjątkiem kur niosek i wybrakowanych kur. Nie obejmuje kurcząt.

48.   KURY NIOSKI

W tym kurki na nioski, kury nioski oraz wybrakowane kury. Kurki na nioski to młode kury, które nie zaczęły jeszcze znosić jaj. Nie obejmuje kurcząt.

49.   POZOSTAŁY DRÓB

Obejmuje kaczki, indyki, gęsi, perlice i strusie. Obejmuje samice hodowlane. Nie obejmuje kurcząt.

50.   POZOSTAŁE ZWIERZĘTA

Jedynie wycena. Obejmuje kurczęta, króliki inne niż samice hodowlane, jelenie, żubry, strusie i ryby. Obejmuje także kuce i inne zwierzęta wykorzystywane w agroturystyce. Nie obejmuje produktów innych zwierząt (zob. tabela K, pozycja 170).

KOLUMNY W TABELI D

Stan na początek roku (kolumny 1 i 2)

| | Liczba (kolumna 1)
  Liczba żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na początku roku obrachunkowego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajduje się na terenie gospodarstwa, czy nie. |
| --- | --- |

Liczba (kolumna 1)

Liczba żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na początku roku obrachunkowego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajduje się na terenie gospodarstwa, czy nie.

| | Wartość (kolumna 2)
  Wartość żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na początku roku obrachunkowego, ustalona w cenach bieżących. |
| --- | --- |

Wartość (kolumna 2)

Wartość żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na początku roku obrachunkowego, ustalona w cenach bieżących.

Stan na koniec roku (kolumny 3 i 4)

| | Liczba (kolumna 3)
  Liczba żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na koniec roku obrachunkowego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajduje się na terenie gospodarstwa, czy nie. |
| --- | --- |

Liczba (kolumna 3)

Liczba żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na koniec roku obrachunkowego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajduje się na terenie gospodarstwa, czy nie.

| | Wartość (kolumna 4)
  Wartość żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na końcu roku obrachunkowego, ustalona w cenach bieżących. |
| --- | --- |

Wartość (kolumna 4)

Wartość żywego inwentarza należącego do gospodarstwa na końcu roku obrachunkowego, ustalona w cenach bieżących.

Stan średni (kolumna 5)

Stan średni wyrażony do jednego miejsca dziesiętnego po przecinku, z wyjątkiem drobiu i królików, w których przypadku należy podać liczby całkowite. Każda jednostka odzwierciedla obecność jednej sztuki zwierzęcia w gospodarstwie przez jeden rok. Zwierzęta liczone są proporcjonalnie do długości pobytu w gospodarstwie w trakcie roku.

Stan średni ustala się na podstawie okresowej inwentaryzacji albo poprzez zapisywanie przybyć i odejść. Obejmuje on wszystkie zwierzęta obecne na terenie gospodarstwa, także zwierzęta w odchowie lub tuczone zgodnie z umową (zwierzęta niebędące własnością gospodarstwa, hodowane lub tuczone w tym gospodarstwie, tak że działalność ta stanowi głównie usługę świadczoną przez posiadacza, który nie ponosi żadnego finansowego ryzyka zazwyczaj związanego z hodowlą lub tuczem takich zwierząt) oraz zwierzęta wzięte lub oddane do wypasu na okres roku, podczas którego są obecne w gospodarstwie.

E.   ZAKUP I SPRZEDAŻ INWENTARZA ŻYWEGO

Rozróżnia się następujące kategorie zwierząt:

51.   Koniowate

52.   Bydło

Pozycja 52 obejmuje także sprzedaż i zakup bawołów.

53.   Nieużywany

54.   Owce

55.   Kozy

56.   Świnie

57.   Drób

Obejmuje także kwoty zapłacone za jaja wylęgowe oraz zakup i sprzedaż kurcząt.

58.   Pozostałe zwierzęta

Obejmuje króliki i zajęte pnie pszczele.

KOLUMNY W TABELI E

Zakup żywego inwentarza (kolumna 1)

Całkowity zakup żywego inwentarza w trakcie roku obrachunkowego (włączając koszty zakupu). Związanych z tym dotacji i subsydiów nie odejmuje się od całkowitej wartości tych zakupów, lecz wykazuje się je w pozycji 116 (zob. instrukcje dotyczące tej pozycji).

Sprzedaż żywego inwentarza (kolumna 2)

Całkowita sprzedaż żywego inwentarza w trakcie roku obrachunkowego. Związanych z tym dotacji i subsydiów nie wykazuje się w całkowitej wartości sprzedaży, lecz w pozycji 112 (zob. instrukcje dotyczące tej pozycji).

Kosztów obrotu, o ile istnieją, nie odejmuje się od całkowitej wartości sprzedaży, ale wykazuje się je w pozycji 71 („Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”).

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze (kolumna 3)

Wartość żywego inwentarza skonsumowanego przez gospodarstwo domowe lub wykorzystanego na świadczenia rzeczowe w trakcie roku obrachunkowego, według ceny na wyjściu z gospodarstwa.

F.   KOSZTY

Koszty gospodarstwa (w gotówce i w naturze) odnoszą się do „zużycia” zasobów produkcyjnych (w tym zużycie w gospodarstwie) odpowiadających produkcji gospodarstwa w trakcie roku obrachunkowego lub do „zużycia” tych zasobów w trakcie roku obrachunkowego. W przypadku gdy określony wydatek odnosi się częściowo do użytku prywatnego i częściowo do kosztów gospodarstwa (np. koszty energii elektrycznej, wody, paliw opałowych i silnikowych itp.), w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego wykazuje się jedynie te drugie. Należy także wykazać proporcjonalną część wydatków na samochody prywatne wykorzystywane do celów gospodarstwa.

Przy obliczaniu kosztów odnoszących się do produkcji w danym roku obrachunkowym zakup i zużycie w gospodarstwie w trakcie roku powinny być skorygowane pod kątem zmian stanu (w tym zmiany w uprawach). Dla każdej pozycji należy oddzielnie wykazać sumę kosztów zapłaconych i wartość zużycia w gospodarstwie.

W przypadku gdy koszty wykazane są w odniesieniu do całkowitego „zużycia” nakładów podczas roku obrachunkowego, ale nie odpowiadają produkcji w ciągu tego roku, zmiany w zapasach nakładów (w tym koszty upraw) należy wykazać w pozycji 102 „Majątek obrotowy”.

Koszty odnoszące się do „zużycia” środków trwałych są przedstawiane w formie odpisów amortyzacyjnych, stąd też wydatków związanych z pozyskaniem środków trwałych nie traktuje się jako kosztów gospodarstwa. Instrukcji dotyczących odpisów amortyzacyjnych należy szukać w pozycjach 94–103.

Wydatki na pozycje kosztów pokryte w trakcie danego roku obrachunkowego lub później (np. naprawy ciągnika w wyniku wypadku, pokryte polisą ubezpieczeniową lub odpowiedzialnością cywilną strony trzeciej) nie są wykazywane jako koszty gospodarstwa, a odpowiadających im wpływów gotówkowych nie wykazuje się w księgach gospodarstwa.

Wpływy gotówkowe z odsprzedaży zakupionych materiałów odejmuje się od odpowiadających im nakładów.

Dotacje i subsydia odnoszące się do kosztów nie są odejmowane od odpowiadających im pozycji kosztów, ale są wykazywane w pozycji 114 (zob. instrukcje dotyczące tej pozycji). Dotacje i subsydia inwestycyjne wykazuje się w pozycjach 94–103.

Koszty obejmują także wszelkie wydatki na zakupy związane z każdą pozycją kosztów.

Koszty klasyfikuje się w następujący sposób:

59.   Płace i koszty zabezpieczenia społecznego opłacanej siły roboczej

Pozycja ta obejmuje:

| — | uposażenia i płace faktycznie wypłacone w gotówce pracownikom najemnym, niezależnie od podstawy wynagrodzenia (akord lub stawka godzinowa), z potrąceniem wszelkich opłat z tytułu zabezpieczenia społecznego, zapłaconych posiadaczowi jako pracodawcy, w formie wyrównania uposażenia nieodpowiadającego faktycznie wykonanej pracy (np. nieobecność w pracy w wyniku wypadku, kształcenia zawodowego itp.), |
| --- | --- |

—

uposażenia i płace faktycznie wypłacone w gotówce pracownikom najemnym, niezależnie od podstawy wynagrodzenia (akord lub stawka godzinowa), z potrąceniem wszelkich opłat z tytułu zabezpieczenia społecznego, zapłaconych posiadaczowi jako pracodawcy, w formie wyrównania uposażenia nieodpowiadającego faktycznie wykonanej pracy (np. nieobecność w pracy w wyniku wypadku, kształcenia zawodowego itp.),

| — | uposażenia i płace w naturze (np. zakwaterowanie, wyżywienie, odzież, produkty rolne itp.), |
| --- | --- |

—

uposażenia i płace w naturze (np. zakwaterowanie, wyżywienie, odzież, produkty rolne itp.),

| — | premie za wydajność lub kwalifikacje, prezenty, nagrody, udział w zyskach, |
| --- | --- |

—

premie za wydajność lub kwalifikacje, prezenty, nagrody, udział w zyskach,

| — | inne wydatki związane z siłą roboczą (koszty rekrutacji), |
| --- | --- |

—

inne wydatki związane z siłą roboczą (koszty rekrutacji),

| — | świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego obciążające pracodawcę i te zapłacone przez pracodawcę w imieniu lub w zastępstwie pracownika, |
| --- | --- |

—

świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego obciążające pracodawcę i te zapłacone przez pracodawcę w imieniu lub w zastępstwie pracownika,

| — | ubezpieczenie od wypadków przy pracy. |
| --- | --- |

—

ubezpieczenie od wypadków przy pracy.

Opłaty związane z zabezpieczeniem społecznym i ubezpieczeniem posiadacza oraz nieopłacanej siły roboczej nie są traktowane jako koszty gospodarstwa.

Kwoty otrzymane przez pracowników nieopłacanych (które z definicji są niższe od normalnej płacy – zob. definicja nieopłacanej siły roboczej) nie powinny być wykazywane w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego.

Świadczeń (w gotówce lub w naturze) wypłaconych na rzecz emerytowanych pracowników opłacanych, którzy nie świadczą już pracy na rzecz gospodarstwa, nie należy wykazywać w tej pozycji, ale w pozycji „Pozostałe koszty ogólnogospodarcze”.

60.   Praca najemna i wynajem maszyn

Pozycja ta obejmuje:

| — | całkowite wydatki za pracę w gospodarstwie wykonaną przez pracowników najemnych. Kwota ta obejmuje zazwyczaj płatność za korzystanie ze sprzętu (włącznie z paliwem) i pracę. W przypadku gdy koszt wykorzystanych materiałów innych niż paliwo (np. środki ochrony roślin, nawozy i nasiona) jest uwzględniony w umowie, nie podaje się kosztu tych materiałów. Kwotę tę (jeśli trzeba to szacunkową) podaje się w odpowiedniej pozycji dotyczącej kosztów (np. pestycydy podaje się w pozycji 75 „Środki ochrony roślin”), |
| --- | --- |

—

całkowite wydatki za pracę w gospodarstwie wykonaną przez pracowników najemnych. Kwota ta obejmuje zazwyczaj płatność za korzystanie ze sprzętu (włącznie z paliwem) i pracę. W przypadku gdy koszt wykorzystanych materiałów innych niż paliwo (np. środki ochrony roślin, nawozy i nasiona) jest uwzględniony w umowie, nie podaje się kosztu tych materiałów. Kwotę tę (jeśli trzeba to szacunkową) podaje się w odpowiedniej pozycji dotyczącej kosztów (np. pestycydy podaje się w pozycji 75 „Środki ochrony roślin”),

| — | koszty wynajmu maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa związane z korzystaniem z wynajętych maszyn podaje się w pozycji 62 „Paliwa i oleje silnikowe”, |
| --- | --- |

—

koszty wynajmu maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa związane z korzystaniem z wynajętych maszyn podaje się w pozycji 62 „Paliwa i oleje silnikowe”,

| — | koszty dzierżawy maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa i konserwacji dzierżawionych maszyn podaje się w odpowiednich pozycjach (pozycja 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń” oraz pozycja 62 „Paliwa i oleje silnikowe”). |
| --- | --- |

—

koszty dzierżawy maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa i konserwacji dzierżawionych maszyn podaje się w odpowiednich pozycjach (pozycja 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń” oraz pozycja 62 „Paliwa i oleje silnikowe”).

61.   Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń

Koszt utrzymania maszyn i urządzeń oraz mniejszych napraw niemających wpływu na wartość rynkową sprzętu (opłacenie mechanika, koszt części zamiennych itp.).

Kod ten obejmuje zakup mniejszego sprzętu, koszty rymarskie i podkucia koni, zakup opon, struktur inspektowych, ubrań ochronnych do prac niekorzystnych dla zdrowia, środki chemiczne do ogólnego czyszczenia urządzeń oraz część kosztów eksploatacji samochodów prywatnych wykorzystywanych do celów gospodarstwa (zob. także pozycja 63). Środki chemiczne wykorzystywane do czyszczenia urządzeń inwentarza żywego (np. dojarek) wykazuje się w pozycji 71 „Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”.

W pozycji tej nie wykazuje się napraw głównych, zwiększających wartość urządzeń w porównaniu z jego wartością przed naprawą (zob. także instrukcje dotyczące amortyzacji w tabeli G).

62.   Paliwa i oleje silnikowe

Pozycja ta obejmuje także proporcjonalną część kosztów paliwa i olejów zużytych przez samochody prywatne, odpowiadającą ich wykorzystaniu do celów gospodarstwa (zob. także poniżej – pozycja 63).

Tam, gdzie produkty ropopochodne są wykorzystywane jako paliwa silnikowe i opałowe, całkowitą kwotę dzieli się na dwie pozycje:

| 62. | „Paliwa i oleje silnikowe”, |
| --- | --- |

62.

„Paliwa i oleje silnikowe”,

| 80. | „Paliwa opałowe”. |
| --- | --- |

80.

„Paliwa opałowe”.

63.   Koszty samochodów prywatnych

Tam, gdzie część wydatków związana z wykorzystaniem samochodów prywatnych na cele gospodarstwa jest obliczana arbitralnie (np. stała stawka na km), koszty te wykazuje się w tej pozycji.

Pasze

Pasze dzieli się na zakupione oraz wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie.

Pasze zakupione obejmują lizawki mineralne, przetwory mleczne (zakupione lub zwrócone gospodarstwu) oraz produkty służące do konserwacji i przechowywania pasz, a także wydatki związane z wypasem, wykorzystaniem wspólnych łąk i pastwisk niezaliczanych do powierzchni wykorzystywanych użytków rolnych oraz na dzierżawę gruntu pod uprawy paszowe niezaliczanego do powierzchni wykorzystywanych użytków rolnych. Do zakupionych pasz dla zwierząt zalicza się także nabytą ściółkę i słomę.

Pasze zakupione dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym dzieli się dalej na pasze treściwe i pasze objętościowe (w tym wypasanie oraz wydatki na wykorzystanie wspólnych pastwisk, łąk i użytków paszowych nieobjętych powierzchnią wykorzystywanych użytków rolnych oraz nabyta ściółka i słoma).

Pozycja „Pasze treściwe” obejmuje w szczególności makuchy, mieszanki paszowe, zboża, susz z traw, suche wysłodki, mączkę rybną, mleko i przetwory mleczne, minerały i produkty do konserwacji i magazynowania pasz.

Wydatki na pracę wykonaną przez pracowników najemnych w związku z produkcją pasz objętościowych, np. kiszonki, wykazuje się w pozycji 60 „Praca najemna”.

Pasze wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie obejmują nadające się do sprzedaży produkty rolne wykorzystywane jako pasza (w tym mleko i przetwory mleczne, z wyjątkiem mleka ssanego przez cielęta). Ściółka i słoma wytworzona w gospodarstwie jest wykazywana tylko w przypadku, gdy są to produkty będące przedmiotem obrotu w danym regionie w danym roku obrachunkowym.

Stosuje się następujący podział:

Zakupione pasze

64.   Pasze treściwe dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

65.   Pasza objętościowa dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

66.   Pasze zakupione dla świń

67.   Pasze zakupione dla drobiu i innych małych zwierząt

Pasze wyprodukowane i wykorzystane w ramach gospodarstwa dla:

68.   Zwierząt żywionych w systemie wypasowym (koniowate, bydło, owce, kozy)

69.   Świń

70.   Drobiu i innych małych zwierząt

71.   Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

Wszystkie wydatki związane bezpośrednio z produkcją zwierzęcą, niewymienione w innych pozycjach kosztów: opłaty weterynaryjne, lekarstwa, opłaty za pokrycie samic, sztuczna inseminacja, kastracje, testy mleczne, subskrypcja i rejestracja w księgach zwierząt zarodowych, środki chemiczne do czyszczenia urządzeń inwentarza żywego (np. dojarek), materiały opakowaniowe dla produktów zwierzęcych i dostaw dla przetwórstwa produktów zwierzęcych, koszty magazynowania i przygotowania rynkowego produktów zwierzęcych danego gospodarstwa wykonywanego poza gospodarstwem, koszty obrotu produktami zwierzęcymi danego gospodarstwa, zakupy doraźne o charakterze uzupełniającym w stosunku do produkcji własnej gospodarstwa, produktów zwierzęcych (np. mleka) przetwarzanych w gospodarstwie itp. Obejmuje także krótkoterminową dzierżawę budynków wykorzystywanych jako pomieszczenia dla zwierząt lub do przechowywania produktów.

72.   Zakupione nasiona i sadzonki

Wszystkie zakupione nasiona i sadzonki, w tym cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy. Koszty młodników i krzewów do nowych nasadzeń stanowią inwestycję i powinny być wykazane w pozycji 96 „Trwałe uprawy” albo w pozycji 100 „Grunty leśne”. Koszty młodników i krzewów przeznaczonych do mniejszych działań związanych z ponownym obsadzaniem należy jednak traktować jako koszty dla danego roku obrachunkowego i wykazywać w pozycji bieżącej, oprócz tych odnoszących się do lasów związanych z gospodarstwem rolnym, które wykazuje się w pozycji 77 „Koszty bezpośrednie produkcji leśnej”.

W tej pozycji należy także wykazać koszty obróbki nasion (sortowanie, dezynfekcja).

73.   Nasiona i sadzonki wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie

Wszystkie nasiona i sadzonki (w tym cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy) wyprodukowane i wykorzystane w gospodarstwie.

74.   Nawozy i środki uszlachetniające glebę

Wszystkie zakupione nawozy i środki uszlachetniające glebę (np. wapno), w tym kompost, torf i obornik (z wyjątkiem obornika wytwarzanego w gospodarstwie).

Nawozy i środki uszlachetniające glebę wykorzystane do lasów tworzących część gospodarstwa rolnego należy wykazać w pozycji 77 „Koszty bezpośrednie produkcji leśnej”.

75.   Środki ochrony roślin

Wszystkie środki służące ochronie upraw i roślin przed szkodnikami i chorobami, drapieżnikami, złymi warunkami atmosferycznymi itp. (owadobójcze, grzybobójcze, chwastobójcze, trutki, repelenty, osłony przeciwgradowe, ochrona przeciw mrozowi itp.). Jeżeli działania polegające na ochronie upraw są wykonywane przez pracownika najemnego i jeżeli trudno jest wyodrębnić koszt wykorzystanych materiałów ochronnych, łączną kwotę wykazuje się w pozycji 60 „Praca najemna”.

Środki ochrony wykorzystane do lasów stanowiących część gospodarstwa rolnego wykazuje się w pozycji 77 „Koszty bezpośrednie produkcji leśnej”.

76.   Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej (w tym trwałe łąki i pastwiska)

Wszelkie koszty mające bezpośredni związek z produkcją roślinną, niewymienione w innych pozycjach kosztów: materiały do pakowania i wiązania, sznurki i liny, koszty analizy gleby, koszty konkurencyjności upraw, pokrycia plastikowe (np. do upraw truskawek), dostawy dla konserwacji i przetwórstwa upraw, magazynowanie i rynkowe przygotowanie upraw wykonane poza gospodarstwem, koszty wprowadzenia do obrotu produktów gospodarstwa, kwoty zapłacone za zakup będących przedmiotem obrotu upraw na pniu lub na dzierżawę gruntu na okres krótszy niż jeden rok pod uprawy będące przedmiotem obrotu, zakupy doraźne o charakterze uzupełniającym do produkcji własnej gospodarstwa, produktów upraw (np. winogron), przetworzonych w gospodarstwie itp. Obejmuje także krótkoterminową dzierżawę budynków wykorzystywanych do upraw będących przedmiotem obrotu.

77.   Koszty bezpośrednie produkcji leśnej

Nawozy, środki ochronne, pozostałe bezpośrednie koszty różne. Koszty siły roboczej, pracy najemnej i mechanizacji pomija się; są one wykazywane pod odpowiednimi pozycjami kosztów.

78.   Bieżące utrzymanie budynków i ulepszeń gruntów

Konserwacja budynków (dzierżawionych) i ulepszenia gruntów obejmujące szklarnie, inspekty i obudowy. W tej pozycji należy wykazać zakup materiałów budowlanych przeznaczonych na bieżące utrzymanie budynków.

Zakup materiałów budowlanych dla nowych inwestycji należy wykazać w kolumnie „Inwestycje”, w pozycjach 94 „Grunty rolne i budynki gospodarstwa”, 97 „Ulepszenia gruntów” i/lub 98 „Budynki gospodarstwa”.

W pozycji tej nie wykazuje się kosztów głównych napraw budynków, zwiększających ich wartość, nawet jeżeli koszt tych prac ponoszony jest przez stronę dzierżawiącą (zob. instrukcje dotyczące pozycji 85 – „Czynsz zapłacony”). Koszty te wykazuje się w pozycji 98 „Budynki gospodarstwa”.

79.   Energia elektryczna

Całkowite zużycie energii elektrycznej na potrzeby gospodarstwa.

80.   Paliwa opałowe

Całkowite zużycie paliw opałowych na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni.

81.   Woda

Koszt podłączenia do wodociągu i zużycia wody na wszystkie potrzeby gospodarstwa, w tym nawadnianie. Koszty wykorzystania sprzętu wodnego będącego w posiadaniu gospodarstwa wykazuje się w odpowiednich pozycjach: amortyzacja maszyn i urządzeń, bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń, paliwa silnikowe, energia elektryczna.

82.   Ubezpieczenia

Wszystkie składki ubezpieczeniowe pokrywające ryzyko związane z działalnością gospodarstwa, takie jak odpowiedzialność cywilna posiadacza, ubezpieczenie od pożaru, powodzi, upadków inwentarza żywego i zniszczenia upraw itd., oprócz składek na ubezpieczenia dotyczące wypadków przy pracy wykazywanych w pozycji 59. Pozycja ta obejmuje także składki na ubezpieczenia budynków, o ile nie zostały one już ujęte w pozycji 87.

83.   Podatki i pozostałe należności

Wszystkie podatki i pozostałe należności związane z działalnością gospodarstwa, w tym te nałożone w związku z ochroną środowiska, ale z wykluczeniem podatku VAT i innych podatków od gruntów, budynków lub siły roboczej. Bezpośrednich podatków dochodowych posiadacza gospodarstwa nie zalicza się w koszty gospodarstwa.

84.   Pozostałe koszty ogólnogospodarcze

Wszelkie inne koszty działalności gospodarstwa niewymienione w żadnej z poprzednich pozycji (wynagrodzenie księgowego, usługi sekretarskie i inne wydatki biurowe, opłaty za telefon, pozostałe składki i abonamenty itp.). Pozycja ta obejmuje także krótkoterminową dzierżawę budynków wykorzystywanych zarówno do hodowli zwierząt gospodarskich i będących przedmiotem obrotu upraw, jak i/lub do celów ogólnych.

85.   Czynsz zapłacony

Czynsz zapłacony (w gotówce lub w naturze) za grunty wzięte w dzierżawę, budynki, kwoty i inne prawa wykorzystywane do działalności gospodarstwa. Pozycja ta obejmuje koszty poniesione przez dzierżawcę w imieniu lub zamiast właściciela (np. podatek gruntowy i amortyzacja w odniesieniu do napraw głównych, których koszty ponosi dzierżawca), i które nie mogą być przez dzierżawcę odzyskane. Pozycja ta dotyczy jedynie części budynków mieszkalnych i gospodarczych wykorzystywanych do działalności gospodarstwa. Koszty leasingu lub wynajmu kwot niezwiązanych z gruntem powinny być także wykazane w tabeli L.

86.   Z czego: czynsz zapłacony za grunty

87.   Ubezpieczenie budynków gospodarstwa

Informacja ta jest nieobowiązkowa.

Składki na ubezpieczenie (od pożaru, powodzi itp.) budynków zajmowanych przez właściciela, które w przypadku dzierżawy zwykle płacone są przez właściciela. Jeżeli wszystkie ubezpieczenia ujęte są w jednej polisie, należy oszacować część składki odnoszącej do budynków gospodarstwa.

88.   Podatki i inne opłaty od gruntów i budynków

Podatki, stawki i inne opłaty związane z własnością gruntu rolnego i budynków znajdujących się w dyspozycji właściciela lub dzierżawionych za udział w zbiorach.

89.   Zapłacone odsetki i opłaty finansowe, ogółem

Odsetki i inne opłaty finansowe od kapitału (pożyczek) uzyskanego na potrzeby gospodarstwa. Informacja ta jest obowiązkowa.

Subsydiów na odsetki nie odejmuje się, lecz wykazuje się je w tabeli J, w pozycji 114.

90.   Odsetki i opłaty finansowe zapłacone z tytułu pożyczek uzyskanych na zakup gruntów i budynków

Informacja ta jest nieobowiązkowa.

91.   Z czego: odsetki i opłaty finansowe z tytułu pożyczek uzyskanych na zakup gruntów

Informacja ta jest nieobowiązkowa.

92.   Odsetki i opłaty finansowe zapłacone z tytułu pożyczek uzyskanych w celu finansowania kapitału obrotowego (inwentarz żywy, majątek ruchomy i obrotowy) i zobowiązań

Informacja ta jest nieobowiązkowa.

93.   Koszty ogółem

Suma pozycji 59–89.

G.   GRUNTY I BUDYNKI, MAJĄTEK RUCHOMY I OBROTOWY

Stosuje się następujący podział:

94.   Grunty rolne, budynki gospodarstwa i prawa

Suma pozycji 95–99 poniżej. Pozycje 95, 97 i 99 wypełnia się, jeżeli odnośne dane są dostępne w księgach gospodarstwa.

95.   Grunty rolne

Grunty rolne własne.

96.   Trwałe uprawy

Wszystkie plantacje (z wyłączeniem zagajników i lasów oraz z wyłączeniem wartości gruntów) należące do posiadacza niezależnie od struktury własnościowej gruntu. Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a kwoty tu podane podlegają amortyzacji w kolumnie 7, pozycja 316.

Wzrost młodych plantacji (trwałych upraw, jeszcze nie w pełni plonujących) należy wykazać w pozycji „Inwestycje” (kolumna 4). Należy go także wykazać w tabeli K, pozycja 159 „Stan na koniec roku” (kolumna 9).

97.   Ulepszenia gruntów

Ulepszenia gruntów (np. ogrodzenie, drenaż, urządzenia nawadniające) należące do posiadacza niezależnie od struktury własnościowej gruntu. Kwoty wykazane w kolumnie 7, pozycja 324, podlegają amortyzacji.

98.   Budynki gospodarstwa

Budynki należące do posiadacza niezależnie od struktury własnościowej gruntu. Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a kwoty podane podlegają amortyzacji w kolumnie 7, pozycja 332.

99.   Koszty nabycia, kwoty i inne prawa

Opłaty notarialne, opłaty rejestracyjne itp., związane z nabyciem gruntów rolnych lub budynków gospodarstwa. Transakcje odnoszące się do sprzedaży i/lub zakupu referencyjnych ilości mleka i buraków cukrowych oraz do transferów nabytych praw i zobowiązań, takich jak transfer referencyjnego inwentarza żywego. Kwoty/prawa wykazuje się w tabeli L. Koszty nabycia gruntów leśnych są wyłączone.

Amortyzacji nie stosuje się do kwot w tabeli G, ale można je podać w tabeli L w kolumnie 7.

100.   Grunty leśne, w tym drzewostan

Grunty leśne w posiadaniu właściciela wliczone do gospodarstwa rolnego, w tym stosowne koszty nabycia.

101.   Maszyny i urządzenia

Ciągniki, kultywatory silnikowe, ciężarówki, samochody transportowe, samochody osobowe, większy i mniejszy sprzęt gospodarski, w tym narzędzia o nowej wartości powyżej 300 EUR.

102.   Majątek obrotowy

Majątek obrotowy składa się z następujących elementów:

| a) | zapasy: produkty wytworzone przez gospodarstwo i dostawy w magazynie; |
| --- | --- |

a)

zapasy: produkty wytworzone przez gospodarstwo i dostawy w magazynie;

| b) | inny majątek obrotowy:






  — | wartość jeszcze niezebranych upraw (ograniczona do wartości nawozów, środków uszlachetniających glebę, nasion i sadzonek wykorzystanych do upraw, z wyjątkiem sadzonek plantacji trwałych), |
| --- | --- | --- |

b)

inny majątek obrotowy:

—

wartość jeszcze niezebranych upraw (ograniczona do wartości nawozów, środków uszlachetniających glebę, nasion i sadzonek wykorzystanych do upraw, z wyjątkiem sadzonek plantacji trwałych),

| — | posiadane akcje rolne (akcje w spółdzielniach i innych organizacjach, których usługi są wykorzystywane przez gospodarstwo), |
| --- | --- |

—

posiadane akcje rolne (akcje w spółdzielniach i innych organizacjach, których usługi są wykorzystywane przez gospodarstwo),

| — | należności:






  — | krótkoterminowe należności z tytułu sprzedaży wytworzonych produktów lub aktywów trwałych, albo świadczonych usług, |
| --- | --- | --- |

—

należności:

—

krótkoterminowe należności z tytułu sprzedaży wytworzonych produktów lub aktywów trwałych, albo świadczonych usług,

| — | kwoty zapłacone z góry za towary i usługi, |
| --- | --- |

—

kwoty zapłacone z góry za towary i usługi,

| — | środki pieniężne (w kasie, w banku, na rachunku pocztowym typu giro) niezbędne do prowadzenia gospodarstwa. |
| --- | --- |

—

środki pieniężne (w kasie, w banku, na rachunku pocztowym typu giro) niezbędne do prowadzenia gospodarstwa.

Odsetki otrzymane od środków na rachunkach bankowych należy wykazać w pozycji 178.

Tam, gdzie nie jest możliwe określenie dokładnej kwoty majątku obrotowego, należy zastosować ogólną ocenę. Może ona polegać na oszacowaniu średniej kwoty zainwestowanej w proces produkcyjny z uwzględnieniem okresu trwania inwestycji. W tym przypadku łączne kwoty majątku obrotowego według stanu na początek i koniec roku są identyczne.

103.   Ogółem

Suma pozycji 94, 100, 101 i 102.

KOLUMNY W TABELI G

Stan na początek roku (kolumna 3)

Stanem na początek roku jest wartość dóbr na początku roku obrachunkowego. W odniesieniu do gospodarstw znajdujących się w próbie badania ankietowego również w poprzednim roku stan na początek roku powinien być równy stanowi na zakończenie poprzedniego roku. W odniesieniu do gospodarstw, które w próbie badania ankietowego znalazły się po raz pierwszy, stan na początek roku oblicza się w następujący sposób:

| — | w przypadku dóbr niepodlegających amortyzacji stan jest równy wartości odtworzenia, |
| --- | --- |

—

w przypadku dóbr niepodlegających amortyzacji stan jest równy wartości odtworzenia,

| — | w przypadku dóbr podlegających amortyzacji stan ustala się zgodnie z pozostałym okresem amortyzacji oraz na podstawie wartości odtworzenia (włącznie z wszelkimi głównymi naprawami już wykonanymi). |
| --- | --- |

—

w przypadku dóbr podlegających amortyzacji stan ustala się zgodnie z pozostałym okresem amortyzacji oraz na podstawie wartości odtworzenia (włącznie z wszelkimi głównymi naprawami już wykonanymi).

Wartość odtworzenia jest równa cenie zakupu podobnego nowego dobra po aktualnej cenie. Można ją również oszacować na podstawie indeksu cen (ogólnego lub szczególnego) dla przedmiotowych dóbr (maszyn, budynków itp.)

Grunt jest wyceniany na podstawie cen (koszty nabycia netto) w danym regionie gruntu niedzierżawionego, w podobnej sytuacji i o zbliżonej jakości, sprzedanego do celów rolniczych (wyceny wykonywane przy przeniesieniu własności między osobami spokrewnionymi nie są uwzględniane w ustalaniu wartości). Tam, gdzie koszty użytkowania samochodów prywatnych na potrzeby gospodarstwa są podzielone na pozycję 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń” i pozycję 62 „Paliwa i oleje silnikowe”, część wartości samochodów przypadająca na gospodarstwo włączona jest w pozycję majątek ruchomy. Jeżeli jednak koszt użytkowania samochodów prywatnych na potrzeby gospodarstwa jest wyliczany arbitralnie (zob. pozycja 63), w pozycji majątek ruchomy nie wykazuje się samochodów prywatnych.

Inwestycje (kolumna 4)

Całkowite wydatki na zakupy, naprawy główne i wytworzenie środków trwałych w trakcie roku obrachunkowego. Tam, gdzie w odniesieniu do tych inwestycji otrzymane zostały dotacje i subsydia, w kolumnie 4 wykazuje się kwotę wydatkowaną przed odliczeniem tych dotacji i subsydiów.

Zakupy mniejszych maszyn i urządzeń, a także młodników i krzewów w celu ponownego obsadzenia nie są wykazywane w tych kolumnach, ale pojawiają się w kosztach roku obrachunkowego (zob. pozycja 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń”, pozycja 72 „Zakupione nasiona i sadzonki”, pozycja 77 „Koszty bezpośrednie produkcji leśnej”).

W przypadku płatności z tytułu obligacji o stałym oprocentowaniu są one wyceniane na podstawie wartości gotówkowej.

Subsydia inwestycyjne (kolumna 5)

Subsydia otrzymane w trakcie roku obrachunkowego. Pozycja ta może obejmować także subsydia wypłacone z tytułu inwestycji poczynionych w poprzednich latach obrachunkowych.

Sprzedaż (kolumna 6)

Całkowita sprzedaż składników majątku w trakcie roku obrachunkowego.

Amortyzacja (kolumna 7)

Amortyzacja, którą należy wykazać, jest to faktyczna kwota amortyzacji podczas danego roku obrachunkowego. Jest ona określana na podstawie wartości odtworzenia (tzn. wartości odtworzenia na koniec roku obrachunkowego pomnożonej przez stopę amortyzacji).

Tabela rocznych stóp amortyzacji stosowanych przez każde państwo członkowskie przekazywana jest Komisji wraz z chwilą wprowadzenia danych ze sprawozdań z gospodarstw.

| | Amortyzacja plantacji

  Koszt młodników i krzewów dla nowej plantacji stanowi składnik majątku trwałego podlegającego amortyzacji.
  Amortyzacji podlegają jedynie plantacje należące do posiadacza (niezależnie od struktury własnościowej gruntu). |
| --- | --- |

Amortyzacja plantacji

Koszt młodników i krzewów dla nowej plantacji stanowi składnik majątku trwałego podlegającego amortyzacji.

Amortyzacji podlegają jedynie plantacje należące do posiadacza (niezależnie od struktury własnościowej gruntu).

| | Amortyzacja budynków gospodarstwa, budowli i ulepszeń gruntów

  Amortyzacja budynków gospodarstwa, budowli (w tym szklarni i inspektów) i ulepszeń gruntów należących do posiadacza, niezależnie od struktury własnościowej gruntu. |
| --- | --- |

Amortyzacja budynków gospodarstwa, budowli i ulepszeń gruntów

Amortyzacja budynków gospodarstwa, budowli (w tym szklarni i inspektów) i ulepszeń gruntów należących do posiadacza, niezależnie od struktury własnościowej gruntu.

| | Amortyzacja maszyn i urządzeń

  Maszyny i urządzenia podlegające amortyzacji są zdefiniowany jako te, których nowa wartość przewyższa 300 EUR. Urządzenia mniejsze, o niższej wartości, nie podlegają amortyzacji; zakupy takich urządzeń traktuje się bezpośrednio jako koszty działalności w danym roku obrachunkowym (pozycja 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń”).
  W pozycji tej wykazuje się również główne naprawy zwiększające wartość maszyn i urządzeń w porównaniu z wartością sprzed naprawy, jako integralną część amortyzacji danej maszyny lub urządzenia, która w stosownych okolicznościach, uwzględnia przedłużony okres użytkowania (w wyniku naprawy) maszyny lub urządzenia, albo przez rozłożenie kosztu tej naprawy na kilka kolejnych lat.
  Kwota rocznej amortyzacji może być wyliczona według metody liniowej lub metody malejącej podstawy.
  Stopa amortyzacji określana jest przez wiele czynników, które głównie zależą od specyficznych warunków danego regionu i danego rodzaju produkcji (zużycie w każdym roku), ale także od postępu technicznego.
  Ze względu na możliwe różnice w amortyzacji między poszczególnymi regionami, a nawet między poszczególnymi gospodarstwami, biura rachunkowe mogą wybrać stopę amortyzacji dla każdej pozycji maszyn lub urządzenia, właściwą dla danego regionu i gospodarstwa, która możliwie najlepiej odzwierciedla rzeczywistą utratę wartości danego elementu majątku. |
| --- | --- |

Amortyzacja maszyn i urządzeń

Maszyny i urządzenia podlegające amortyzacji są zdefiniowany jako te, których nowa wartość przewyższa 300 EUR. Urządzenia mniejsze, o niższej wartości, nie podlegają amortyzacji; zakupy takich urządzeń traktuje się bezpośrednio jako koszty działalności w danym roku obrachunkowym (pozycja 61 „Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń”).

W pozycji tej wykazuje się również główne naprawy zwiększające wartość maszyn i urządzeń w porównaniu z wartością sprzed naprawy, jako integralną część amortyzacji danej maszyny lub urządzenia, która w stosownych okolicznościach, uwzględnia przedłużony okres użytkowania (w wyniku naprawy) maszyny lub urządzenia, albo przez rozłożenie kosztu tej naprawy na kilka kolejnych lat.

Kwota rocznej amortyzacji może być wyliczona według metody liniowej lub metody malejącej podstawy.

Stopa amortyzacji określana jest przez wiele czynników, które głównie zależą od specyficznych warunków danego regionu i danego rodzaju produkcji (zużycie w każdym roku), ale także od postępu technicznego.

Ze względu na możliwe różnice w amortyzacji między poszczególnymi regionami, a nawet między poszczególnymi gospodarstwami, biura rachunkowe mogą wybrać stopę amortyzacji dla każdej pozycji maszyn lub urządzenia, właściwą dla danego regionu i gospodarstwa, która możliwie najlepiej odzwierciedla rzeczywistą utratę wartości danego elementu majątku.

Stan na koniec roku (kolumna 8)

Stanem na koniec roku jest wartość dóbr na koniec roku obrachunkowego. Jest ona obliczana na podstawie wartości odtworzenia w danej chwili oraz pozostałego okresu amortyzacji.

H.   ZADŁUŻENIE

Wykazywane w tej części kwoty powinny odnosić się jedynie do kwot pozostających do spłaty, tzn. zaciągnięte pożyczki minus spłacone raty. Pożyczki w formie obligacji o stałym oprocentowaniu są wyceniane według wartości gotówkowej. Należy przynajmniej wypełnić pozycje 374, 378, 382, 386, 390 i 394.

Ze względu na okres trwania wyróżnia się następujące typy pożyczek:

104.   Pożyczki długo- i średnioterminowe

Pożyczki udzielone gospodarstwu na okres jednego roku i dłuższy.

105.   Pożyczki krótkoterminowe i zobowiązania

Pożyczki udzielone gospodarstwu na okres krótszy niż 1 rok, zadłużenie i kwoty pozostające do spłaty.

106.   Ogółem

Suma pozycji 104 i 105.

Jeżeli istnieją stosowne dane w księgach gospodarstwa, pożyczki należy podzielić ze względu na cel kredytowania, tzn.:

| — | pożyczki na grunty i budynki (kolumny 2 i 6), |
| --- | --- |

—

pożyczki na grunty i budynki (kolumny 2 i 6),

| — | z czego: pożyczki na zakup gruntów (kolumny 3 i 7), pożyczki na inne aktywa (kolumny 4 i 8). |
| --- | --- |

—

z czego: pożyczki na zakup gruntów (kolumny 3 i 7), pożyczki na inne aktywa (kolumny 4 i 8).

Suma tych pozycji tworzy kwotę wykazywaną w kolumnie 1 (stan na początek roku ogółem) (= kolumny 2 + 4) oraz w kolumnie 5 (stan na koniec roku ogółem) (= kolumny 6 + 8).

I.   PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG (VAT)

W sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego dane w jednostkach monetarnych podaje się w zależności od państwa członkowskiego:

| — | bez podatku VAT; tę metodę należy stosować dla wszystkich gospodarstw podlegających systemowi normalnemu, |
| --- | --- |

—

bez podatku VAT; tę metodę należy stosować dla wszystkich gospodarstw podlegających systemowi normalnemu,

| — | albo z podatkiem VAT. Państwa członkowskie stosujące tę metodę powinny każdego roku przedstawiać, razem z elektronicznymi danymi za dany rok obrachunkowy, wykaz stawek VAT stosowanych podczas tego roku dla każdej pozycji sprawozdania z gospodarstwa rolnego. |
| --- | --- |

—

albo z podatkiem VAT. Państwa członkowskie stosujące tę metodę powinny każdego roku przedstawiać, razem z elektronicznymi danymi za dany rok obrachunkowy, wykaz stawek VAT stosowanych podczas tego roku dla każdej pozycji sprawozdania z gospodarstwa rolnego.

W przypadku gospodarstw podlegających normalnemu systemowi podatku VAT pozycje 108–111 pozostają niewypełnione. To samo stosuje się w sytuacji, gdy zakupy i sprzedaż są wykazywane w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego razem z podatkiem VAT.

Należy podać następujące szczegółowe informacje dotyczące podatku VAT:

107.   System podatku VAT

System podatku VAT (liczba porządkowa 400), któremu podlega gospodarstwo, powinien być wskazany poprzez kod z następującego wykazu:

| | Numer porządkowy 400
  Kod |
| --- | --- |
| BELGIA |
| Régime normal obligatoire | 1 |
| Régime normal sur option | 2 |
| Régime agricole | 3 |
| BUŁGARIA |
| Zwolnione | 1 |
| Zarejestrowany | 2 |
| REPUBLIKA CZESKA |
| Zarejestrowany | 1 |
| DANIA |
| Moms (= normalny) | 1 |
| NIEMCY |
| Pauschalierender Betrieb | 1 |
| Optierender Betrieb | 2 |
| Getränke erzeugender Betrieb | 3 |
| Betrieb mit Kleinumsatz | 4 |
| ESTONIA |
| System normalny | 1 |
| System specjalny | 2 |
| IRLANDIA |
| System rolny | 1 |
| Zarejestrowany (= normalny) | 2 |
| GRECJA |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| HISZPANIA |
| System normalny | 1 |
| System uproszczony | 2 |
| System rolny | 3 |
| FRANCJA |
| TVA sur option avec autorisation pour animaux vivants | 2 |
| Remboursement forfaitaire | 3 |
| WŁOCHY |
| Regime esonerato | 1 |
| Regime speciale agricolo | 2 |
| Regime normale | 3 |
| CYPR |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| Nieobjęty podatkiem VAT | 3 |
| ŁOTWA |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| LITWA |
| System normalny | 1 |
| System specjalny | 2 |
| LUKSEMBURG |
| Régime normal obligatoire | 1 |
| Régime normal sur option | 2 |
| Régime forfaitaire de l’agriculture | 3 |
| WĘGRY |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| MALTA |
| System normalny | 1 |
| NIDERLANDY |
| Algemene regeling verplicht | 1 |
| Algemene regeling op aanvraag | 2 |
| Landbouwregeling | 3 |
| AUSTRIA |
| Pauschalierender Betrieb | 1 |
| Optierender Betrieb | 2 |
| POLSKA |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| PORTUGALIA |
| System rolny | 1 |
| System normalny | 2 |
| RUMUNIA |
| System normalny | 1 |
| System specjalny | 2 |
| Małe gospodarstwa | 3 |
| SŁOWENIA |
| System normalny | 1 |
| System rolny | 2 |
| SŁOWACJA |
| Zarejestrowany | 1 |
| Zwolnione | 2 |
| FINLANDIA |
| System normalny | 1 |
| SZWECJA |
| System normalny | 1 |
| ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO |
| Zwolnione | 1 |
| Zarejestrowany | 2 |

Numer porządkowy 400

Kod

BELGIA

Régime normal obligatoire

1

Régime normal sur option

2

Régime agricole

3

BUŁGARIA

Zwolnione

1

Zarejestrowany

2

REPUBLIKA CZESKA

Zarejestrowany

1

DANIA

Moms (= normalny)

1

NIEMCY

Pauschalierender Betrieb

1

Optierender Betrieb

2

Getränke erzeugender Betrieb

3

Betrieb mit Kleinumsatz

4

ESTONIA

System normalny

1

System specjalny

2

IRLANDIA

System rolny

1

Zarejestrowany (= normalny)

2

GRECJA

System normalny

1

System rolny

2

HISZPANIA

System normalny

1

System uproszczony

2

System rolny

3

FRANCJA

TVA sur option avec autorisation pour animaux vivants

2

Remboursement forfaitaire

3

WŁOCHY

Regime esonerato

1

Regime speciale agricolo

2

Regime normale

3

CYPR

System normalny

1

System rolny

2

Nieobjęty podatkiem VAT

3

ŁOTWA

System normalny

1

System rolny

2

LITWA

System normalny

1

System specjalny

2

LUKSEMBURG

Régime normal obligatoire

1

Régime normal sur option

2

Régime forfaitaire de l’agriculture

3

WĘGRY

System normalny

1

System rolny

2

MALTA

System normalny

1

NIDERLANDY

Algemene regeling verplicht

1

Algemene regeling op aanvraag

2

Landbouwregeling

3

AUSTRIA

Pauschalierender Betrieb

1

Optierender Betrieb

2

POLSKA

System normalny

1

System rolny

2

PORTUGALIA

System rolny

1

System normalny

2

RUMUNIA

System normalny

1

System specjalny

2

Małe gospodarstwa

3

SŁOWENIA

System normalny

1

System rolny

2

SŁOWACJA

Zarejestrowany

1

Zwolnione

2

FINLANDIA

System normalny

1

SZWECJA

System normalny

1

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Zwolnione

1

Zarejestrowany

2

Podpodział systemu podatku VAT (tylko Hiszpania, Francja, Włochy, Węgry i Polska)

| | Numer porządkowy 401 |
| --- | --- |
| HISZPANIA |
| | Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom |
| FRANCJA |
| Sans TVA obligatoire sur activités connexes | 0 |
| Avec TVA obligatoire sur activités connexes | 1 |
| WŁOCHY |
| System podatku VAT dla agroturystyki jako działalności drugorzędnej („agriturismo”) | |
| Regime speciale agriturismo | 1 |
| Regime normale agriturismo | 2 |
| WĘGRY | Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom |
| POLSKA | Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom |

Numer porządkowy 401

HISZPANIA

Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom

FRANCJA

Sans TVA obligatoire sur activités connexes

0

Avec TVA obligatoire sur activités connexes

1

WŁOCHY

System podatku VAT dla agroturystyki jako działalności drugorzędnej („agriturismo”)

Regime speciale agriturismo

1

Regime normale agriturismo

2

WĘGRY

Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom

POLSKA

Wprowadzić kod systemu VAT (używany w przypadku numeru porządkowego 400) dla systemu mniejszościowego, w przypadku gdy gospodarstwo podlega dwóm systemom

Pozycje 108–111

Pozycje 108–111 należy wypełnić jedynie w sytuacji, gdy gospodarstwo podlega systemowi rolnemu (lub podobnym systemom).

System rolny (lub systemy podobne) ma na celu pełne zrekompensowanie podatku VAT zapłaconego od zakupu towarów i usług według cen bieżących i od inwestycji. W tym przypadku sprzedaż i zakupy wykazuje się bez podatku VAT.

108.   Podatek VAT należny

Podatek VAT pobrany od produktów sprzedanych w trakcie roku obrachunkowego.

109.   Podatek VAT naliczany

Podatek VAT zapłacony od bieżącego zakupu towarów i usług w trakcie roku obrachunkowego. We Włoszech pozycja ta obejmuje także proporcjonalną stawkę VAT wypłaconą na rzecz organów podatkowych.

110.   Podatek VAT od inwestycji

Podatek VAT zapłacony od zakupu dóbr kapitałowych (inwestycyjnych) w trakcie roku obrachunkowego.

111.   Podatek VAT zwracany przez organy podatkowe

Kwota zwrotu.

J.   DOTACJE I SUBSYDIA

Dotacje i subsydia wykazywane w pozycjach 112–118 to te przyznane z funduszy publicznych, z wyjątkiem dotacji i subsydiów na inwestycje wykazanych w pozycjach 94–103.

112.   Dotacje i subsydia, z wyjątkiem tych na pokrycie kosztów i zakup zwierząt

Kwota dotacji i subsydiów faktycznie otrzymanych lub do których przyznano prawa, w odniesieniu do żywego inwentarza, produktów, a także inne płatności otrzymane lub należne, z wyjątkiem tych na pokrycie kosztów i zakup zwierząt. Wszystkie zapisy muszą odnosić się do żywego inwentarza, powierzchni i produktów uzyskanych z gospodarstwa, odpowiadającym działalności w danym roku obrachunkowym.

113.   Z czego: szczegółowe informacje dotyczące sumy ogółem wykazanej w pozycji 112

| 1. | Kategorie żywego inwentarza (kody 22–50 odpowiadające odpowiednim pozycjom w tabeli D), z wyjątkiem dotacji do bydła wykazywanej pod kodem 700 i 770 poniżej. |
| --- | --- |

1.

Kategorie żywego inwentarza (kody 22–50 odpowiadające odpowiednim pozycjom w tabeli D), z wyjątkiem dotacji do bydła wykazywanej pod kodem 700 i 770 poniżej.

| 2. | Produkty (kody 120–314 odpowiadające odpowiednim pozycjom lub podpozycjom w tabeli K), z wyjątkiem płatności obszarowych wykazywanych pod kodem 600 i płatności wykazywanych pod kodami 670 i 680 poniżej. W celu uniknięcia dwukrotnego wliczenia płatności należy wykazać je tylko jeden raz (w odpowiedniej pozycji lub podpozycji). |
| --- | --- |

2.

Produkty (kody 120–314 odpowiadające odpowiednim pozycjom lub podpozycjom w tabeli K), z wyjątkiem płatności obszarowych wykazywanych pod kodem 600 i płatności wykazywanych pod kodami 670 i 680 poniżej. W celu uniknięcia dwukrotnego wliczenia płatności należy wykazać je tylko jeden raz (w odpowiedniej pozycji lub podpozycji).

| 3. | Kody szczególne wymienione w poniższym wykazie:






  — | kod 600 odnosi się do łącznej kwoty płatności obszarowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003, w tym dopłat do obszarów odłogowanych i roślin energetycznych. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M, |
| --- | --- | --- |

3.

Kody szczególne wymienione w poniższym wykazie:

—

kod 600 odnosi się do łącznej kwoty płatności obszarowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003, w tym dopłat do obszarów odłogowanych i roślin energetycznych. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M,

| — | kod 670 odnosi się do pomocy przyznawanej w ramach systemu jednolitej płatności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M, |
| --- | --- |

—

kod 670 odnosi się do pomocy przyznawanej w ramach systemu jednolitej płatności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M,

| — | kod 680 odnosi się do pomocy przyznawanej w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat powinna zostać także wykazana w tabeli M, |
| --- | --- |

—

kod 680 odnosi się do pomocy przyznawanej w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat powinna zostać także wykazana w tabeli M,

| — | kod 700 odnosi się do łącznej kwoty dopłat bezpośrednich do wołowiny i cielęciny zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M, |
| --- | --- |

—

kod 700 odnosi się do łącznej kwoty dopłat bezpośrednich do wołowiny i cielęciny zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M,

| — | kod 770 odnosi się do premii mlecznej i płatności dodatkowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M, |
| --- | --- |

—

kod 770 odnosi się do premii mlecznej i płatności dodatkowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Łączna kwota dopłat wraz ze szczegółowymi informacjami powinna zostać także wykazana w tabeli M,

| — | kod 800 odnosi się do płatności rolnośrodowiskowych oraz płatności związanych z dobrostanem zwierząt zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 800 odnosi się do płatności rolnośrodowiskowych oraz płatności związanych z dobrostanem zwierząt zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 810 odnosi się do płatności związanych z Naturą 2000 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 i płatności związanych ze stosowaniem dyrektywy 2000/60/WE, |
| --- | --- |

—

kod 810 odnosi się do płatności związanych z Naturą 2000 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 i płatności związanych ze stosowaniem dyrektywy 2000/60/WE,

| — | kod 820 odnosi się do dopłat z tytułu przeszkody naturalnej w obszarach górskich oraz do płatności w innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 820 odnosi się do dopłat z tytułu przeszkody naturalnej w obszarach górskich oraz do płatności w innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 830 odnosi się do wsparcia za spełnienie norm prawa wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 830 odnosi się do wsparcia za spełnienie norm prawa wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 835 odnosi się do wsparcia w zakresie kosztów doradztwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 835 odnosi się do wsparcia w zakresie kosztów doradztwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 840 odnosi się do wsparcia za uczestnictwo rolników w programach jakości żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 840 odnosi się do wsparcia za uczestnictwo rolników w programach jakości żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 900 odnosi się do wsparcia przyznawanego za pierwsze zalesienie gruntów rolnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 900 odnosi się do wsparcia przyznawanego za pierwsze zalesienie gruntów rolnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 910 odnosi się pozostałych form wspierania leśnictwa (płatności z tytułu programu Natura 2000, płatności z tytułu środowiska leśnego, pomoc na rzecz przywrócenia potencjału leśnego oraz wprowadzenia działań zapobiegawczych) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, |
| --- | --- |

—

kod 910 odnosi się pozostałych form wspierania leśnictwa (płatności z tytułu programu Natura 2000, płatności z tytułu środowiska leśnego, pomoc na rzecz przywrócenia potencjału leśnego oraz wprowadzenia działań zapobiegawczych) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005,

| — | kod 951 odnosi się do dotacji i subsydiów dla produkcji zwierzęcej, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów, |
| --- | --- |

—

kod 951 odnosi się do dotacji i subsydiów dla produkcji zwierzęcej, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów,

| — | kod 952 odnosi się do dotacji i subsydiów dla upraw, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów, |
| --- | --- |

—

kod 952 odnosi się do dotacji i subsydiów dla upraw, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów,

| — | kod 953 odnosi się do dotacji i subsydiów na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów, |
| --- | --- |

—

kod 953 odnosi się do dotacji i subsydiów na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, nieuwzględnionych w żadnym z wyżej wymienionych kodów,

| — | kod 955 odnosi się do dodatkowej pomocy opartej na rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003, |
| --- | --- |

—

kod 955 odnosi się do dodatkowej pomocy opartej na rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003,

| — | kod 956 odnosi się do płatności bezpośrednich przyznanych dla określonych rodzajów gospodarowania istotnych z punktu widzenia ochrony lub poprawy środowiska naturalnego lub poprawy jakości i sprzedaży produktów rolnych zgodnie z art. 69 rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, |
| --- | --- |

—

kod 956 odnosi się do płatności bezpośrednich przyznanych dla określonych rodzajów gospodarowania istotnych z punktu widzenia ochrony lub poprawy środowiska naturalnego lub poprawy jakości i sprzedaży produktów rolnych zgodnie z art. 69 rozporządzenie (WE) nr 1782/2003,

| — | kod 998 obejmuje zasiłki z tytułu katastrof, rekompensaty wypłacane przez władze publiczne za utratę produkcji lub środków produkcji. (rekompensaty z prywatnych polis ubezpieczeniowych wykazuje się w pozycji 181 w tabeli K), |
| --- | --- |

—

kod 998 obejmuje zasiłki z tytułu katastrof, rekompensaty wypłacane przez władze publiczne za utratę produkcji lub środków produkcji. (rekompensaty z prywatnych polis ubezpieczeniowych wykazuje się w pozycji 181 w tabeli K),

| — | kod 999 obejmuje dotacje i subsydia o charakterze wyjątkowym (np. pieniężne rekompensaty dla rolnictwa); zważywszy na ich wyjątkowy charakter, płatności te rejestrowane są na zasadach gotówkowych, |
| --- | --- |

—

kod 999 obejmuje dotacje i subsydia o charakterze wyjątkowym (np. pieniężne rekompensaty dla rolnictwa); zważywszy na ich wyjątkowy charakter, płatności te rejestrowane są na zasadach gotówkowych,

| — | kody 1052 i 2052 odnoszą się do rekompensat za zaprzestanie produkcji mleka. Wypłaty roczne wykazuje się w pozycji 1052, a płatności ryczałtowe w pozycji 2052, |
| --- | --- |

—

kody 1052 i 2052 odnoszą się do rekompensat za zaprzestanie produkcji mleka. Wypłaty roczne wykazuje się w pozycji 1052, a płatności ryczałtowe w pozycji 2052,

| — | kod 950 wykorzystuje się dla subsydiów o charakterze ogólnym, które nie mogą być powiązane z żadnym konkretnym działaniem lub których nie można wykazać pod żadnym z wyżej wymienionych kodów. |
| --- | --- |

—

kod 950 wykorzystuje się dla subsydiów o charakterze ogólnym, które nie mogą być powiązane z żadnym konkretnym działaniem lub których nie można wykazać pod żadnym z wyżej wymienionych kodów.

114.   Dotacje i subsydia na pokrycie kosztów

Suma dotacji i subsydiów na pokrycie kosztów (kody, które należy stosować: 59–82, 84, 85, 87 i 89).

115.   Z czego: informacje szczegółowe dotyczące sumy wykazanej z pozycji 114 według kategorii kosztu (kody, które należy stosować: 59–82, 84, 85, 87 i 89).

116.   Dotacje i subsydia na zakup zwierząt

Suma dotacji i subsydiów na zakup zwierząt (kody, które należy stosować: 51, 52 i 54–58).

117.   Z czego: informacje szczegółowe dotyczące sumy wykazanej z pozycji 116 według kategorii żywego inwentarza (kody, które należy stosować: 51, 52, 54–58)

118.   Dotacje i subsydia ogółem

Suma pozycji 112, 114 i 116.

119.   Różnice z poprzednich lat obrachunkowych

K.   PRODUKCJA (z wyłączeniem żywego inwentarza)

Niektóre pozycje produktów podzielone są na podpozycje. W takich przypadkach informacje z kolumn 4–10 powinny być podane zarówno dla danej podpozycji, jak i dla pozycji głównej. Sumę poszczególnych podpozycji wykazuje się w pozycji głównej.

Oddzielne zapisy są prowadzone dla upraw na gruntach odłogowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Oddzielne zapisy powinny być także stosowane w sytuacji, gdy ta sama roślina jest uprawiana z nawodnieniem i bez nawodnienia.

Dane w odniesieniu do upraw na pniu powinny być wprowadzane w odpowiednich pozycjach, z wyjątkiem powierzchni, której się nie wykazuje. Ta sama zasada dotyczy także upraw z gruntów wziętych w dzierżawę okazjonalnie, przez okres krótszy niż jeden rok.

A.   UPRAWY

Zboża

Zboża z przeznaczeniem na kiszonki nie są ujęte w produktach wymienionych poniżej w ramach pozycji 120–128. Są one wprowadzane w pozycji 326 „Kukurydza paszowa” i 327 „Pozostałe zboża na kiszonkę”. Proso, pszenżyto, gryka i sorgo (z wyjątkiem sorga paszowego) podaje się w pozycji 128 „Pozostałe zboża”. Sorgo paszowe wykazuje się w pozycji 145 „Pozostałe rośliny pastewne”.

Nasiona objęte są pozycjami 120–128.

120.   Pszenica zwyczajna i orkisz

121.   Pszenica durum

122.   Żyto (w tym meslin)

123.   Jęczmień

124.   Owies

125.   Mieszanki zbóż jarych

126.   Kukurydza na ziarno (w tym kukurydza na ziarno wilgotne)

127.   Ryż

128.   Pozostałe zboża

Pozostałe uprawy polowe

129.   Rośliny o wysokiej zawartości białka

Wszystkie rośliny o wysokiej zawartości białka uprawiane dla nasion, w tym nasiona i mieszanki nasion roślin strączkowych ze zbożami. Pozycja nie obejmuje: roślin strączkowych zrywanych w formie zielonej, np. lucerny, które wykazuje się w pozycji 145 „Pozostałe rośliny pastewne”, roślin oleistych o wysokiej zawartości białka (np. soi), wykazywanych w pozycji 132 „Nasiona roślin oleistych”, oraz roślin strączkowych, uprawianych jako warzywa i wykazywanych w pozycjach 136, 137 lub 138.

Podpozycje pozycji 129 „Rośliny o wysokiej zawartości białka”:

| 360. | Groch, bobik i łubin słodki |
| --- | --- |

360.

Groch, bobik i łubin słodki

| 361. | Soczewica, cieciorka i wyka |
| --- | --- |

361.

Soczewica, cieciorka i wyka

| 330. | Pozostałe rośliny o wysokiej zawartości białka |
| --- | --- |

330.

Pozostałe rośliny o wysokiej zawartości białka

130.   Ziemniaki (w tym wczesne ziemniaki i sadzeniaki)

Podpozycje pozycji 130 „Ziemniaki”:

Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 362. | Ziemniaki na skrobię |
| --- | --- |

362.

Ziemniaki na skrobię

| 363. | Pozostałe ziemniaki |
| --- | --- |

363.

Pozostałe ziemniaki

131.   Buraki cukrowe (z wyłączeniem nasion)

132.   Nasiona roślin oleistych (w tym nasiona)

Podpozycje pozycji 132 „Nasiona roślin oleistych”:

| 331. | Rzepak |
| --- | --- |

331.

Rzepak

| 332. | Słonecznik |
| --- | --- |

332.

Słonecznik

| 333. | Soja |
| --- | --- |

333.

Soja

| 364. | Len, inny niż len włóknisty (o ile dane istnieją w księgach gospodarstwa) |
| --- | --- |

364.

Len, inny niż len włóknisty (o ile dane istnieją w księgach gospodarstwa)

| 334. | Pozostałe (w tym len inny niż len włóknisty, o ile nieuwzględniony w podpozycji 364, rycynus, krokosz barwierski, sezam, orzeszki ziemne, gorczyca, mak i pozostałe rośliny oleiste) |
| --- | --- |

334.

Pozostałe (w tym len inny niż len włóknisty, o ile nieuwzględniony w podpozycji 364, rycynus, krokosz barwierski, sezam, orzeszki ziemne, gorczyca, mak i pozostałe rośliny oleiste)

133.   Chmiel (z wyłączeniem nasion)

134.   Tytoń (z wyłączeniem nasion)

Podpozycje pozycji 134 „Tytoń”:

Podpozycje odpowiadają grupom odmian tytoniu według definicji zawartych w art. 171ca rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 (5). Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 365. | Suszony ogniowo-rurowo (w tym odmiany Virginia, Virginia D i ich hybrydy oraz Bright) |
| --- | --- |

365.

Suszony ogniowo-rurowo (w tym odmiany Virginia, Virginia D i ich hybrydy oraz Bright)

| 366. | Suszony powietrzem na jasny (w tym odmiany Burley, Badischer Burley i ich hybrydy oraz Maryland) |
| --- | --- |

366.

Suszony powietrzem na jasny (w tym odmiany Burley, Badischer Burley i ich hybrydy oraz Maryland)

| 367. | Suszony powietrzem na ciemny (w tym odmiany Badischer Geudertheimer, Pereg, Korso, Paraguay i ich hybrydy, Dragon Vert i jego hybrydy, Philippin, Petit Grammont (Flobecq), Semois, Appelterre, Nijkerk, Misionero i ich hybrydy, Rio Grande i jego hybrydy, Forchheimer Havanna Iic, Nostrano del Brenta, Resistente 142, Goyano, hybrydy Geudertheimer, Beneventano, Brasile Selvaggio i podobne odmiany, Fermented Burley oraz Havanna) |
| --- | --- |

367.

Suszony powietrzem na ciemny (w tym odmiany Badischer Geudertheimer, Pereg, Korso, Paraguay i ich hybrydy, Dragon Vert i jego hybrydy, Philippin, Petit Grammont (Flobecq), Semois, Appelterre, Nijkerk, Misionero i ich hybrydy, Rio Grande i jego hybrydy, Forchheimer Havanna Iic, Nostrano del Brenta, Resistente 142, Goyano, hybrydy Geudertheimer, Beneventano, Brasile Selvaggio i podobne odmiany, Fermented Burley oraz Havanna)

| 368. | Suszony ogniowo (w tym odmiany Kentucky i jego hybrydy, Moro di Cori i Saleto) |
| --- | --- |

368.

Suszony ogniowo (w tym odmiany Kentucky i jego hybrydy, Moro di Cori i Saleto)

| 369. | Suszony na słońcu (w tym odmiany Xanthi-Yaka, Perustitza, Samsun, Erzegovina i podobne odmiany, Myrodata Smyrnis, Trapezous i Phi I, Kaba Koulak (nieklasyczna), Tsebelia oraz Mavra) |
| --- | --- |

369.

Suszony na słońcu (w tym odmiany Xanthi-Yaka, Perustitza, Samsun, Erzegovina i podobne odmiany, Myrodata Smyrnis, Trapezous i Phi I, Kaba Koulak (nieklasyczna), Tsebelia oraz Mavra)

| 370. | Basmas (odmiany uwzględnione: Basmas) |
| --- | --- |

370.

Basmas (odmiany uwzględnione: Basmas)

| 371. | Katerini (odmiany uwzględnione: Katerini i podobne odmiany) |
| --- | --- |

371.

Katerini (odmiany uwzględnione: Katerini i podobne odmiany)

| 372. | Kaba-Koulak (klasyczna) (w tym odmiany Elassona, Myrodata Agrinion i Zichnomyrodata) |
| --- | --- |

372.

Kaba-Koulak (klasyczna) (w tym odmiany Elassona, Myrodata Agrinion i Zichnomyrodata)

135.   Pozostałe uprawy przemysłowe (z wyłączeniem nasion)

Obejmuje także bawełnę lub trzcinę cukrową, len włóknisty oraz konopie.

Podpozycje pozycji 135 „Pozostałe uprawy przemysłowe”:

| 345. | Rośliny lecznicze, przyprawy, aromaty i przyprawy korzenne, w tym herbata, kawa oraz cykoria |
| --- | --- |

345.

Rośliny lecznicze, przyprawy, aromaty i przyprawy korzenne, w tym herbata, kawa oraz cykoria

| 346. | Trzcina cukrowa |
| --- | --- |

346.

Trzcina cukrowa

| 347. | Bawełna: produkcję w roku obrachunkowym (kolumna 5) podaje się według wagi nasion bawełny (100 kg), tj. bawełny nieoczyszczonej |
| --- | --- |

347.

Bawełna: produkcję w roku obrachunkowym (kolumna 5) podaje się według wagi nasion bawełny (100 kg), tj. bawełny nieoczyszczonej

| 373. | Len włóknisty (o ile istnieją dane w księgach gospodarstwa) |
| --- | --- |

373.

Len włóknisty (o ile istnieją dane w księgach gospodarstwa)

| 374. | Konopie (o ile istnieją dane w księgach gospodarstwa) |
| --- | --- |

374.

Konopie (o ile istnieją dane w księgach gospodarstwa)

| 348. | Pozostałe rośliny przemysłowe, w tym także len włóknisty i konopie, o ile nieuwzględnione w pozycjach 373 i 374 |
| --- | --- |

348.

Pozostałe rośliny przemysłowe, w tym także len włóknisty i konopie, o ile nieuwzględnione w pozycjach 373 i 374

Warzywa i owoce jednoroczne

136.   Świeże warzywa, melony i truskawki w uprawie polowej: uprawy uprawiane w płodozmianie z uprawami rolnymi – w tym ananas i kukurydza cukrowa

137.   Świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane w ogrodach towarowych w uprawie polowej: uprawy uprawiane wspólnie z innymi uprawami ogrodniczymi oraz w systemie krótkiego płodozmianu z niemal ciągłym użytkowaniem gruntu oraz z kilkoma zbiorami rocznie, w tym ananas i kukurydza cukrowa.

138.   Świeże warzywa, melony, truskawki pod osłonami (w tym ananas i kukurydza cukrowa): uprawy, które przez cały lub przeważającą część okresu wegetacyjnego uprawiane są pod osłonami (szklarnie, inspekty stałe, dostępne tunele foliowe). Uprawy, które są uprawiane w niedostępnych tunelach foliowych, kloszach lub przenośnych inspektach nie są traktowane jako uprawy pod osłonami. W przypadku szklarni wielopoziomowych uwzględnia się wyłącznie powierzchnię podstawową.

Podpozycje pozycji 136, 137 i 138 „Warzywa i owoce jednoroczne”:

Produkty wykazuje się w podpozycjach, niezależnie od ich dalszego wykorzystania (spożycie w stanie świeżym, suszenie, przetwarzanie, puszkowanie itp.). Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 335. | Kapusta, kalafior, brokuły itp. |
| --- | --- |

335.

Kapusta, kalafior, brokuły itp.

| 336. | Warzywa liściaste (pory, szpinak, sałata siewna itp.) |
| --- | --- |

336.

Warzywa liściaste (pory, szpinak, sałata siewna itp.)

| 337. | Pomidory |
| --- | --- |

337.

Pomidory

| 375. | Kukurydza cukrowa (o ile dane istnieją w księgach gospodarstwa) |
| --- | --- |

375.

Kukurydza cukrowa (o ile dane istnieją w księgach gospodarstwa)

| 338. | Warzywa uprawiane dla owoców lub kwiatów, poza pomidorami (dynie i cukinie, oberżyny, korniszony, karczochy, słodka papryka itp.). Także kukurydza cukrowa, jeśli nie została uwzględniona w podpozycji 375 |
| --- | --- |

338.

Warzywa uprawiane dla owoców lub kwiatów, poza pomidorami (dynie i cukinie, oberżyny, korniszony, karczochy, słodka papryka itp.). Także kukurydza cukrowa, jeśli nie została uwzględniona w podpozycji 375

| 339. | Warzywa uprawiane dla korzeni, cebulek lub bulw (poza ziemniakami) |
| --- | --- |

339.

Warzywa uprawiane dla korzeni, cebulek lub bulw (poza ziemniakami)

| 340. | Warzywa strączkowe (groch, fasola itp., poza soczewicą i cieciorką) |
| --- | --- |

340.

Warzywa strączkowe (groch, fasola itp., poza soczewicą i cieciorką)

| 341. | Owoce roślin jednorocznych (truskawki, melony, arbuzy, ananasy itp.) |
| --- | --- |

341.

Owoce roślin jednorocznych (truskawki, melony, arbuzy, ananasy itp.)

139.   Grzyby: łączną powierzchnię kolejnych upraw (powierzchnia podstawowa × liczba pełnych zbiorów) należy podać w metrach kwadratowych. Powierzchnia ta nie jest uwzględniana w pozycji łącznej (pozycja 183).

Kwiaty i rośliny ozdobne

140.   Kwiaty i rośliny ozdobne uprawiane w uprawie polowej (z wyłączeniem szkółek, które należy wykazać w pozycji 157) (powierzchnia podstawowa)

141.   Kwiaty i rośliny ozdobne uprawiane pod osłonami (powierzchnia podstawowa)

Podpozycje pozycji 140 i 141 „Kwiaty i rośliny ozdobne”:

Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 342. | Cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy kwiatów |
| --- | --- |

342.

Cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy kwiatów

| 343. | Kwiaty cięte i pąki kwiatowe |
| --- | --- |

343.

Kwiaty cięte i pąki kwiatowe

| 344. | Rośliny kwitnące i ozdobne |
| --- | --- |

344.

Rośliny kwitnące i ozdobne

Nasiona

142.   Nasiona traw (trawy i rośliny strączkowe pastewne)

143.   Pozostałe nasiona (nasiona ogrodnicze, nasiona i sadzonki na grunty orne, z wyłączeniem zbóż, nasion roślin strączkowych, ziemniaków, roślin oleistych i nasion trawy)

Uprawy pastewne i ugory

144.   Okopowe pastewne i kapustne (buraki pastewne, brukiew, marchew, rzepa, buraki półsłodkie i pozostałe okopowe pastewne i kapustne) (z wyjątkiem nasion)

145.   Pozostałe rośliny pastewne

Wszystkie zielone jednoroczne i wieloletnie rośliny pastewne uprawiane w płodozmianie, i które zajmują ten sam grunt przez okres krótszy niż pięć lat, z wyłączeniem traw okresowych.

Podpozycje pozycji 145 „Pozostałe rośliny pastewne”:

| 326. | Kukurydza pastewna |
| --- | --- |

326.

Kukurydza pastewna

| 327. | Pozostałe zboża na kiszonkę |
| --- | --- |

327.

Pozostałe zboża na kiszonkę

| 328. | Pozostałe rośliny pastewne |
| --- | --- |

328.

Pozostałe rośliny pastewne

146.   Grunty ugorowane: grunty niedające plonów w trakcie całego roku obrachunkowego. Także grunty odłogowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 i nieuprawiane. Obejmuje również grunty odłogowane z zieloną pokrywą. Grunty odłogowane zagospodarowane pod dozwolone uprawy niespożywcze, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003, wykazuje się w odpowiedniej pozycji uprawy, oznaczonej „Rodzaj uprawy” kod 8 lub 9.

147.   Trawa okresowa: trawa zasiana na gruntach ornych i przeznaczana na zielone rośliny pastewne przez okres krótszy niż 5 lat; obejmuje obszary poniżej jednego roku. W pozycji tej wykazuje się łączną sprzedaż siana i/lub trawy z tego obszaru.

148.   Pozostałe rośliny uprawne nieuwzględnione w pozycjach 120–147 lub w ich podpozycjach.

149.   Grunt gotowy pod zasiewy, wydzierżawiony innym podmiotom, w tym grunt udostępniony pracownikom w ramach świadczenia w naturze.

150.   Łąki i pastwiska trwałe: powierzchnia wykorzystywanych użytków rolnych nieobjęta systemem płodozmianu, ale na stałe przeznaczona (na okres pięciu lub więcej lat) do produkcji zielonych roślin pastewnych, sianych lub dzikich, zazwyczaj nawożona i uprawiana. W pozycji tej wykazuje się łączną sprzedaż siana i/lub trawy z tego obszaru.

151.   Pastwiska i łąki niepielęgnowane: słabej jakości pastwiska, w tym obszary krzaczaste, zazwyczaj nienawożone i nieuprawiane.

314.   Trwałe łąki niewykorzystywane już do produkcji i kwalifikujące się do otrzymania subsydiów.

Trwałe uprawy

152.   Sady owocowe i jagodowe

Obejmuje także owoce zwrotnikowe i podzwrotnikowe, w tym banany, ale nie plantacje trwałe uprawiane pod zadaszeniem wykazane w pozycji 156.

Podpozycje pozycji 152 „Sady owocowe i jagodowe”:

Produkty wykazuje się według poniższych podpozycji, niezależnie od ich późniejszego wykorzystania (spożycie w formie świeżej, suszenie, przetwarzanie, puszkowanie itp.).

| 349. | Owoce ziarnkowe: jabłka, gruszki itp., z wyjątkiem rodzynek (podpozycja 291) i winogron stołowych (podpozycja 285) |
| --- | --- |

349.

Owoce ziarnkowe: jabłka, gruszki itp., z wyjątkiem rodzynek (podpozycja 291) i winogron stołowych (podpozycja 285)

| 350. | Owoce pestkowe: śliwki, brzoskwinie, morele, czereśnie itp., z wyjątkiem oliwek stołowych (podpozycja 281) |
| --- | --- |

350.

Owoce pestkowe: śliwki, brzoskwinie, morele, czereśnie itp., z wyjątkiem oliwek stołowych (podpozycja 281)

| 351. | Orzechy: orzechy włoskie, orzechy laskowe, migdały, kasztany jadalne itp. |
| --- | --- |

351.

Orzechy: orzechy włoskie, orzechy laskowe, migdały, kasztany jadalne itp.

| 352. | Drobne owoce i owoce jagodowe: porzeczki czerwone i białe, maliny, figi itp. (z wyjątkiem truskawek, melonów i ananasów: pozycje 136, 137 i 138) |
| --- | --- |

352.

Drobne owoce i owoce jagodowe: porzeczki czerwone i białe, maliny, figi itp. (z wyjątkiem truskawek, melonów i ananasów: pozycje 136, 137 i 138)

| 353. | Owoce zwrotnikowe i podzwrotnikowe: banany, awokado, mango, papaja itp. |
| --- | --- |

353.

Owoce zwrotnikowe i podzwrotnikowe: banany, awokado, mango, papaja itp.

153.   Sady owoców cytrusowych

Podpozycje pozycji 153 „Sady owoców cytrusowych”:

| 354. | Pomarańcze |
| --- | --- |

354.

Pomarańcze

| 355. | Tangeriny, mandarynki, klementynki i tym podobne owoce drobne |
| --- | --- |

355.

Tangeriny, mandarynki, klementynki i tym podobne owoce drobne

| 356. | Cytryny |
| --- | --- |

356.

Cytryny

| 357. | Pozostałe owoce cytrusowe |
| --- | --- |

357.

Pozostałe owoce cytrusowe

154.   Gaje oliwne

Podpozycje pozycji 154 „Gaje oliwne”:

| 281. | Oliwki stołowe |
| --- | --- |

281.

Oliwki stołowe

| 282. | Oliwki do produkcji oliwy (sprzedawane w formie owoców) |
| --- | --- |

282.

Oliwki do produkcji oliwy (sprzedawane w formie owoców)

| 283. | Oliwa z oliwek |
| --- | --- |

283.

Oliwa z oliwek

| 284. | Produkty uboczne z uprawy oliwek |
| --- | --- |

284.

Produkty uboczne z uprawy oliwek

155.   Winorośle

Podpozycje pozycji 155 „Winorośle”:

| 285. | Winogrona stołowe |
| --- | --- |

285.

Winogrona stołowe

| 286. | Winogrona do produkcji win gatunkowych z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) |
| --- | --- |

286.

Winogrona do produkcji win gatunkowych z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP)

| 292. | Winogrona do produkcji win gatunkowych z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) |
| --- | --- |

292.

Winogrona do produkcji win gatunkowych z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG)

| 293. | Winogrona do produkcji pozostałych win |
| --- | --- |

293.

Winogrona do produkcji pozostałych win

| 288. | Różne produkty z winogron: moszcz winogronowy, sok, brandy, ocet i inne, produkowane w ramach gospodarstwa |
| --- | --- |

288.

Różne produkty z winogron: moszcz winogronowy, sok, brandy, ocet i inne, produkowane w ramach gospodarstwa

| 289. | Wino gatunkowe z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) |
| --- | --- |

289.

Wino gatunkowe z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP)

| 294. | Wino gatunkowe z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) |
| --- | --- |

294.

Wino gatunkowe z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG)

| 295. | Pozostałe wina |
| --- | --- |

295.

Pozostałe wina

| 291. | Rodzynki |
| --- | --- |

291.

Rodzynki

| 304. | Produkty uboczne z uprawy winorośli (wytłoki, wytłoczyny) |
| --- | --- |

304.

Produkty uboczne z uprawy winorośli (wytłoki, wytłoczyny)

156.   Uprawy trwałe pod osłonami

157.   Szkółki: w tym szkółki winorośli; z wyłączeniem szkółek drzew w lasach, które są prowadzone na potrzeby gospodarstwa

158.   Pozostałe uprawy trwałe (wierzba, sitowie, bambus, wierzbowate itp.)

159.   Uprawy z młodych plantacji wycenione na podstawie kosztu nakładów (pod uwagę brane są tylko plantacje, które nie osiągnęły jeszcze pełnej wydajności produkcyjnej). Wartość tę wykazuje się także w inwestycjach (kolumna 4) dla pozycji 96 „Trwałe uprawy” (tabela G).

Pozostałe produkty roślinne

160.   Produkty z roślin pochodzących z gospodarstwa, niewykazywane oddzielnie, w tym alkohol inny niż uzyskiwany z winogron, cydr, wino z gruszek lub inne.

161.   Produkty uboczne upraw (z wyjątkiem produktów ubocznych z uprawy winorośli i gajów oliwnych)

Podpozycje pozycji 161 „Produkty uboczne upraw”:

Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 299. | Słoma |
| --- | --- |

299.

Słoma

| 300. | Liście buraka cukrowego |
| --- | --- |

300.

Liście buraka cukrowego

| 301. | Pozostałe produkty uboczne |
| --- | --- |

301.

Pozostałe produkty uboczne

B.   PRODUKTY ZWIERZĘCE

162.   Mleko krowie

163.   Produkty z mleka krowiego

164.   Mleko owcze

165.   Mleko kozie

166.   Wełna

167.   Produkty z mleka owczego

168.   Produkty z mleka koziego

169.   Jaja kurze (w tym jaja wylęgowe)

170.   Pozostałe produkty zwierzęce (sprzedaż obornika, opłaty za pokrycie samic, jaja inne niż kurze itp.)

313.   Miód i produkty pszczelarstwa: miód, miód pitny i inne produkty i produkty uboczne pszczelarstwa, wyrażone w kwintalach (= 100 kg) ekwiwalentu miodu.

171.   Usługowy chów zwierząt

Kwota przychodów z usługowego chowu zwierząt odnosząca się głównie do płatności za wykonane usługi oraz w przypadku gdy posiadacz nie ponosił ekonomicznego ryzyka zwykle związanego z chowem i tuczem tych zwierząt.

Podpozycje pozycji 171 „Usługowy chów zwierząt”:

Należy podać dane szczegółowe, o ile istnieją w księgach gospodarstwa.

| 307. | Usługowy chów bydła |
| --- | --- |

307.

Usługowy chów bydła

| 308. | Usługowy chów owiec i/lub kóz |
| --- | --- |

308.

Usługowy chów owiec i/lub kóz

| 309. | Usługowy chów świń |
| --- | --- |

309.

Usługowy chów świń

| 310. | Usługowy chów drobiu |
| --- | --- |

310.

Usługowy chów drobiu

| 311. | Usługowy chów pozostałych zwierząt |
| --- | --- |

311.

Usługowy chów pozostałych zwierząt

C.   LEŚNICTWO

173.   Obszary zalesione

Grunty pokryte drzewami i lasami, w tym szkółki na terenie lasów oraz plantacje topoli. Wolno stojące drzewa, zagajniki i aleje nie są włączane do gruntów leśnych, ale wchodzą w skład gruntów znajdujących się wokół nich. Grunty leśne są brane pod uwagę, jeżeli są zarządzane przez posiadacza, jeżeli są utrzymywane przez siłę roboczą posiadacza za pomocą sprzętu będącego własnością gospodarstwa i/lub w przypadku gdy produkty, które z nich pochodzą, są wykorzystywane w ramach danego gospodarstwa.

174.   Sprzedaż drewna: wartość drewna, w tym wykorzystywanego w ramach gospodarstwa, w trakcie danego roku obrachunkowego.

175.   Sprzedaż drzewostanu: wartość sprzedaży drzewostanu w trakcie danego roku obrachunkowego.

176.   Pozostałe produkty leśne: wartość produktów leśnych innych niż drewno (korek, żywica itp.).

D.   POZOSTAŁE PRODUKTY

172.   Wpływy z okazjonalnego udostępniania powierzchni paszowych i pastwisk.

177.   Praca najemna na rzecz innych podmiotów, w tym wynajem urządzeń.

178.   Odsetki od płynnych aktywów zdeponowanych na koncie bankowym posiadacza, niezbędnych do prowadzenia gospodarstwa. Pozycji tej nie wypełnia się, jeżeli majątek obrotowy ustalany jest arbitralnie (zob. także instrukcje dotyczące majątku obrotowego, pozycja 102).

179.   Wpływy z turystyki, w przypadku gdy pokrywa się ona z działalnością rolniczą gospodarstwa w zakresie uniemożliwiającym rozdzielenie. Obejmują one opłaty za wynajem pobierane od turystów (pola kempingowe, domki, jazda konna, polowanie, wędkarstwo itp.). Nie da się rozdzielić odpowiednich kosztów i pracy, i dlatego ujęte są one razem w odpowiednich pozycjach.

180.   Korekta wpływów odnoszących się do poprzednich lat obrachunkowych: kwoty otrzymane w ciągu roku odnoszące się do poprzednich lat obrachunkowych, które nie zostały włączone w należności tych lat obrachunkowych. Dotacje, subsydia i pomoc bezpośrednią w odniesieniu do produktów, zwierząt, powierzchni, kosztów i klęsk należy wykazywać w bieżącym roku obrachunkowym w pozycjach 112–118, a w latach poprzednich pod numerem porządkowym 483.

181.   Pozostałe produkty i wpływy niewymienione powyżej: wartość zakwaterowania pracowników wliczona w uposażenie i płace w naturze (oszacowana na podstawie odpowiednich kosztów), wytwarzanie środków trwałych (szacunkowa wartość w odniesieniu do wszystkich kosztów wytworzenia środków trwałych traktowana jest jako bieżące koszty działalności gospodarstwa: zob. lit. b) „Ogólne definicje i wskazówki”), otrzymana rekompensata, której nie można z niczym powiązać lub odjąć od kosztów itp.

182.   Pozostałe obszary i ich produkcja

Pozycja 182 obejmuje wszystkie inne obszary, np. ogródki przydomowe, grunt pod budynkami, drogi, powierzchnie dla zwierząt, stawy itp.

183.   Ogółem: suma pozycji 120–182 i 313–314.

Suma nie obejmuje jednak obszarów wykorzystywanych do kolejnych upraw i grzybów. Stąd suma obszarów obrazuje łączną powierzchnię gospodarstwa.

KOLUMNY W TABELI K

Produkty (kolumna 1)

Produkty należy wykazywać według podanej powyżej kolejności numerów.

Rodzaj upraw (kolumna 2)

Wyróżnia się następujące rodzaje upraw i odpowiadające im kody:

| Kod 0 | : | Kod ten stosuje się do produktów zwierzęcych, produktów przetworzonych, zapasów i produktów ubocznych. |
| --- | --- | --- |

Kod 0

:

Kod ten stosuje się do produktów zwierzęcych, produktów przetworzonych, zapasów i produktów ubocznych.

| A. | Uprawy polowe (w tym świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane w uprawie polowej w płodozmianie z uprawami rolnymi; z wykluczeniem roślin uprawianych na gruntach odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003).







  Kod 1 | : | Rośliny uprawiane w plonie głównym, nienawadniane
  Rośliny uprawiane w plonie głównym obejmują:






  — | uprawy pojedyncze, tzn. uprawy, które są jedynymi uprawami na danym obszarze w danym roku obrachunkowym, |
| --- | --- | --- | --- | --- |

A.

Uprawy polowe (w tym świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane w uprawie polowej w płodozmianie z uprawami rolnymi; z wykluczeniem roślin uprawianych na gruntach odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003).

Kod 1

:

Rośliny uprawiane w plonie głównym, nienawadniane

Rośliny uprawiane w plonie głównym obejmują:

—

uprawy pojedyncze, tzn. uprawy, które są jedynymi uprawami na danym obszarze w danym roku obrachunkowym,

| — | uprawy mieszane: uprawy siane, uprawiane i zbierane razem, których produktem końcowym jest mieszanka, |
| --- | --- |

—

uprawy mieszane: uprawy siane, uprawiane i zbierane razem, których produktem końcowym jest mieszanka,

| — | z upraw uprawianych kolejno na danym obszarze w danym roku obrachunkowym, uprawa pozostająca na danym obszarze najdłużej. |
| --- | --- |

—

z upraw uprawianych kolejno na danym obszarze w danym roku obrachunkowym, uprawa pozostająca na danym obszarze najdłużej.

Kod 2

:

Uprawy łączone nienawadniane

Uprawy uprawiane przez jakiś czas razem na tym samym gruncie, gdzie każda z nich normalnie składa się na znaczny plon w trakcie roku obrachunkowego. Łączny obszar podzielony jest między te uprawy proporcjonalnie do obszaru faktycznie zajmowanego przez każdą z nich.

Kod 3

:

Uprawy sukcesywne nienawadniane (poplony)

Uprawy uprawiane w dalszej kolejności podczas roku obrachunkowego na danym obszarze, nietraktowane jako rośliny uprawiane w plonie głównym.

Kod 6

:

Nawadniane uprawy główne lub łączone

Kod 7

:

Nawadniane uprawy sukcesywne

Uprawa jest uważana za nawadnianą, gdy woda jest dostarczana w sposób inny niż naturalny.

Te dwa rodzaje upraw wykazuje się, o ile informacje ich dotyczące dostępne są w księgach gospodarstwa.

| B. | Ogrodnictwo towarowe i uprawy roślin kwiatowych w uprawie polowej








  Kod 4 | : | Świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane w ogrodach towarowych w uprawie polowej (zob. pozycja 137) oraz uprawiane w uprawie polowej kwiaty i rośliny ozdobne (zob. pozycja 140). |
| --- | --- | --- | --- |

B.

Ogrodnictwo towarowe i uprawy roślin kwiatowych w uprawie polowej

Kod 4

:

Świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane w ogrodach towarowych w uprawie polowej (zob. pozycja 137) oraz uprawiane w uprawie polowej kwiaty i rośliny ozdobne (zob. pozycja 140).

| C. | Uprawy pod osłonami








  Kod 5 | : | Świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane pod osłonami (zob. pozycja 138) oraz kwiaty i rośliny ozdobne (jednoroczne lub wieloletnie) uprawiane pod osłonami (zob. pozycja 141), trwałe uprawy pod osłonami (zob. pozycja 156). Jeżeli konieczne, także pozycje 143, 285 i 157. |
| --- | --- | --- | --- |

C.

Uprawy pod osłonami

Kod 5

:

Świeże warzywa, melony i truskawki uprawiane pod osłonami (zob. pozycja 138) oraz kwiaty i rośliny ozdobne (jednoroczne lub wieloletnie) uprawiane pod osłonami (zob. pozycja 141), trwałe uprawy pod osłonami (zob. pozycja 156). Jeżeli konieczne, także pozycje 143, 285 i 157.

| D. | Uprawy na gruntach odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003








  Kod 8 | : | Uprawy nienawadniane na gruntach odłogowanych |
| --- | --- | --- | --- |
| Kod 9 | : | Uprawy nawadniane na gruntach odłogowanych |

D.

Uprawy na gruntach odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

Kod 8

:

Uprawy nienawadniane na gruntach odłogowanych

Kod 9

:

Uprawy nawadniane na gruntach odłogowanych

| E. | Rośliny energetyczne








  Kod 10 | : | Rośliny energetyczne zgodnie z ich definicją w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, niezależnie od tego, czy otrzymują dopłaty do roślin energetycznych, z wyłączeniem „Upraw niespożywczych na gruntach odłogowanych”. |
| --- | --- | --- | --- |

E.

Rośliny energetyczne

Kod 10

:

Rośliny energetyczne zgodnie z ich definicją w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, niezależnie od tego, czy otrzymują dopłaty do roślin energetycznych, z wyłączeniem „Upraw niespożywczych na gruntach odłogowanych”.

Dane brakujące (kolumna 3)

| Kod 0 | : | Gdy wszystkie dane są dostępne, wprowadza się kod 0. |
| --- | --- | --- |
| Kod 1 | : | Kod 1 stosuje się w przypadku braku informacji dotyczącej obszaru wykorzystywanego pod daną uprawę (zob. kolumna 4), np. w przypadku sprzedaży nadających się do obrotu produktów z upraw zakupionych na pniu lub pochodzących z gruntu wziętego w dzierżawę okazjonalnie na okres krótszy niż 1 rok, oraz w przypadku produkcji uzyskanej w wyniku przetworzenia nabytych produktów zwierzęcych i roślinnych. |
| Kod 2 | : | Kod 2 stosuje się dla upraw zakontraktowanych, kiedy ze względu na warunki sprzedaży niemożliwe jest ustalenie faktycznej wielkości produkcji (kolumna 5). |
| Kod 3 | : | Kod 3 stosuje się, gdy ze względu na warunki sprzedaży niemożliwe jest ustalenie faktycznej wielkości produkcji, a gdy uprawy nie są uprawami zakontraktowanymi. |
| Kod 4 | : | Kod 4 stosuje się w przypadku braku danych dotyczących obszaru i faktycznego poziomu produkcji. |
| Kod 8 | : | Kod 8 stosuje się w przypadku produktu opatrzonego kodem 146, gdzie obszar jest odłogowany jako środek zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 i nie jest uprawiany (ewentualnie łącznie z zieloną pokrywą). |

Kod 0

:

Gdy wszystkie dane są dostępne, wprowadza się kod 0.

Kod 1

:

Kod 1 stosuje się w przypadku braku informacji dotyczącej obszaru wykorzystywanego pod daną uprawę (zob. kolumna 4), np. w przypadku sprzedaży nadających się do obrotu produktów z upraw zakupionych na pniu lub pochodzących z gruntu wziętego w dzierżawę okazjonalnie na okres krótszy niż 1 rok, oraz w przypadku produkcji uzyskanej w wyniku przetworzenia nabytych produktów zwierzęcych i roślinnych.

Kod 2

:

Kod 2 stosuje się dla upraw zakontraktowanych, kiedy ze względu na warunki sprzedaży niemożliwe jest ustalenie faktycznej wielkości produkcji (kolumna 5).

Kod 3

:

Kod 3 stosuje się, gdy ze względu na warunki sprzedaży niemożliwe jest ustalenie faktycznej wielkości produkcji, a gdy uprawy nie są uprawami zakontraktowanymi.

Kod 4

:

Kod 4 stosuje się w przypadku braku danych dotyczących obszaru i faktycznego poziomu produkcji.

Kod 8

:

Kod 8 stosuje się w przypadku produktu opatrzonego kodem 146, gdzie obszar jest odłogowany jako środek zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003 i nie jest uprawiany (ewentualnie łącznie z zieloną pokrywą).

Powierzchnia (kolumna 4)

Powierzchnia podawana jest w arach (100 arów = 1 hektar), z wyjątkiem gruntów wykorzystywanych do uprawy grzybów (pozycja 139), którą wykazuje się w metrach kwadratowych. Powierzchnia pod uprawę grzybów nie jest wliczana do powierzchni łącznej (zob. pozycja 183).

W kolumnie tej wykazuje się powierzchnię każdej uprawy, z wyjątkiem produktów ubocznych (pozycje 161, 284, 299–301 i 304) oraz niektóre produkty przetworzone (pozycje 160 i 288). Produkty uzyskane w drodze przetworzenia zakupionych roślin oraz produkty z roślin rynkowych, zakupionych na pniu lub pochodzących z gruntów wziętych w dzierżawę okazjonalnie przez okres krótszy niż jeden rok wykazuje się bez podania powierzchni. W kolumnie 3 wprowadza się kod 1 (dane brakujące).

Dla podpozycji dotyczących świeżych warzyw, melonów i truskawek (335–341), kwiatów i roślin ozdobnych (pozycje 342, 343 i 344), uprawianych w ramach ogrodnictwa towarowego na otwartym powietrzu lub pod osłonami, podaje się powierzchnię faktycznie wykorzystywaną dla danej uprawy (powierzchnia uprawna). Na przykład, jeżeli rzodkiewki, a następnie pory są uprawiane na pojedynczym obszarze o powierzchni 1 ha ogrodu towarowego w uprawie polowej, podstawowa powierzchnia wprowadzana w pozycji 137 to 1 ha, a powierzchnia uprawna będzie dwukrotnością 1 ha i zostanie wprowadzona odpowiednio w pozycjach 339 i 336. Jeżeli informacje te nie są dostępne w księgach gospodarstwa, w kolumnie 3 wprowadza się kod 1 (dane brakujące).

Produkcja w roku obrachunkowym (kolumna 5)

Ilości produktów zwierzęcych i upraw wytworzone w trakcie roku obrachunkowego (z wyjątkiem wszelkich strat na polu i w gospodarstwie). Ilości te wykazuje się dla najważniejszych produktów generowanych przez dane gospodarstwo (poza produktami ubocznymi).

Ilości podaje się w kwintalach (100 kg), z wyjątkiem jaj (pozycja 169) określanych w tysiącach, oraz win i produktów winopochodnych (pozycje 286–289 oraz 292–295), wykazywanych w hektolitrach. Ilość w ramach głównej pozycji 155 „Wina”, nawet jeżeli jest związana z produktami pochodnymi wina podawana jest w kwintalach.

W przypadku mleka podaje się ilość mleka w płynie, niezależnie od postaci, w jakiej mleko to jest sprzedawane, spożywane w ramach gospodarstwa lub wykorzystywane jako świadczenia w naturze albo do celów gospodarstwa (śmietana, masło, sery itp.). Do produkcji nie wlicza się mleka ssanego przez cielęta.

W sytuacji, gdy ze względu na warunki sprzedaży nie można określić faktycznej wielkości produkcji w kwintalach (zob. sprzedaż na pniu i uprawy zakontraktowane), w kolumnie 3 należy wprowadzić kod 2 (dane brakujące) dla upraw zakontraktowanych i kod 3 w pozostałych przypadkach.

Stan na początek roku (kolumna 6)

Wartość produktów na stanie (w magazynie) na początku roku obrachunkowego, z wyjątkiem żywego inwentarza. Produkty wycenia się według cen „loco gospodarstwo” w dniu wyceny.

Sprzedaż (kolumna 7)

Łączna wartość sprzedaży (niezależnie od tego, czy wpływy zostały faktycznie otrzymane w trakcie roku obrachunkowego) produktów tworzących zapasy na początku roku obrachunkowego i zebranych w trakcie roku.

Łączna wartość sprzedaży obejmuje wartość produktów zwróconych gospodarstwu (mleko odtłuszczone, wysłodki itp.). Wartość wysłodków podaje się także w pozycji dotyczącej kosztów gospodarstwa.

Wszelkie płatności wyrównawcze (np. odszkodowanie wypłacone za straty powstałe w wyniku gradobicia) w trakcie roku obrachunkowego dodaje się do łącznej wartości sprzedaży poszczególnych produktów zawsze, gdy można je przypisać do wytworzenia tych produktów; w innym przypadku wykazuje się je w pozycji 181 „Pozostałe produkty i wpływy”.

Dotacje i subsydia otrzymane na produkty w trakcie roku obrachunkowego nie są włączane do wartości łącznej sprzedaży, lecz wykazywane w pozycji 112 (zob. instrukcje do tej pozycji). Koszty obrotu, o ile istnieją i są znane, nie są odejmowane od wartości sprzedaży łącznej, lecz wykazywane w pozycji 71 „Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej” lub 76 „Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej”.

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze (kolumna 8)

Produkty skonsumowane przez gospodarstwo domowe posiadacza (w tym produkty z gospodarstwa wykorzystane do przygotowania posiłków dla turystów) i/lub wykorzystane na płatności w naturze za otrzymane towary i usługi (w tym wynagrodzenie w naturze). Produkty wycenia się według cen „loco gospodarstwo”.

Stan na koniec roku (kolumna 9)

Wartość produktów na stanie (w magazynie) na koniec roku obrachunkowego, z wyjątkiem żywego inwentarza. Produkty należy wycenić według cen „loco gospodarstwo” w dniu wyceny.

Zużycie w gospodarstwie (kolumna 10)

Wartość produktów, według cen „loco gospodarstwo”, pozostających na stanie gospodarstwa (w magazynie) na początku roku obrachunkowego i/lub wyprodukowanych w ciągu roku, wykorzystanych jako nakłady na gospodarstwo w trakcie tego roku. Pozycja ta obejmuje:

| — | paszę dla zwierząt:
  wartość, według cen „loco gospodarstwo”, produktów gospodarstwa nadających się do sprzedaży (produkty, które w chwili obecnej nadają się do obrotu), wykorzystanych w ciągu roku jako pasza dla zwierząt. Słoma będąca własnością gospodarstwa wykorzystana w tym gospodarstwie (jako pasza lub podściółka) podlega wycenie tylko wtedy, gdy jest produktem nadającym się do sprzedaży w danym regionie i w rozpatrywanym roku. W ramach zużycia w gospodarstwie nie wykazuje się mleka wyssanego przez cielęta.
  Poszczególne produkty są wyceniane według ceny „loco gospodarstwo”, |
| --- | --- |

—

paszę dla zwierząt:

wartość, według cen „loco gospodarstwo”, produktów gospodarstwa nadających się do sprzedaży (produkty, które w chwili obecnej nadają się do obrotu), wykorzystanych w ciągu roku jako pasza dla zwierząt. Słoma będąca własnością gospodarstwa wykorzystana w tym gospodarstwie (jako pasza lub podściółka) podlega wycenie tylko wtedy, gdy jest produktem nadającym się do sprzedaży w danym regionie i w rozpatrywanym roku. W ramach zużycia w gospodarstwie nie wykazuje się mleka wyssanego przez cielęta.

Poszczególne produkty są wyceniane według ceny „loco gospodarstwo”,

| — | nasiona:
  wartość, według cen „loco gospodarstwo”, przeznaczonych do sprzedaży produktów wykorzystanych jako nasiona do upraw w trakcie roku obrachunkowego. |
| --- | --- |

—

nasiona:

wartość, według cen „loco gospodarstwo”, przeznaczonych do sprzedaży produktów wykorzystanych jako nasiona do upraw w trakcie roku obrachunkowego.

L.   KWOTY I INNE PRAWA

Ilość posiadanych kwot zawsze podaje się w kolumnie 9.

Należy także podać kwoty pierwotnie pozyskane nieodpłatnie, według bieżącej wartości rynkowej, o ile mogą one być przedmiotem obrotu oddzielnie od gruntów. Kwoty, które nie mogą być przedmiotem obrotu w oderwaniu od gruntów, z którymi są powiązane, wykazuje się tylko w tabeli G.

Niektóre dane wykazuje się równocześnie, indywidualnie lub jako elementy wartości zagregowanych, w innych pozycjach tabel F, G lub K

Stosuje się następujące pozycje:

| 401. | Mleko |
| --- | --- |

401.

Mleko

| 402. | Premie za krowy mamki |
| --- | --- |

402.

Premie za krowy mamki

| 404. | Premie za owce maciorki i kozy – reproduktorki |
| --- | --- |

404.

Premie za owce maciorki i kozy – reproduktorki

| 421. | Buraki cukrowe |
| --- | --- |

421.

Buraki cukrowe

| 422. | Tytoń |
| --- | --- |

422.

Tytoń

| 423. | Ziemniaki na skrobię |
| --- | --- |

423.

Ziemniaki na skrobię

| 441. | Amoniak |
| --- | --- |

441.

Amoniak

| 442. | Nawóz organiczny |
| --- | --- |

442.

Nawóz organiczny

| 470. | Uprawnienia do płatności z tytułu systemu jednolitej płatności (nieobowiązkowo) |
| --- | --- |

470.

Uprawnienia do płatności z tytułu systemu jednolitej płatności (nieobowiązkowo)

| 499. | Pozostałe |
| --- | --- |

499.

Pozostałe

KOLUMNY W TABELI L

Kwoty i inne prawa (kolumna 1)

Pozycja kwoty lub prawa.

Typ danych (kolumna 2)

| Kod 1 | : | Wpisy związane z aktywami: zakup i sprzedaż. |
| --- | --- | --- |
| Kod 2 | : | Wpisy związane z dochodami: leasing lub dzierżawa kwot. |

Kod 1

:

Wpisy związane z aktywami: zakup i sprzedaż.

Kod 2

:

Wpisy związane z dochodami: leasing lub dzierżawa kwot.

(Kolumna 3): nieużywana.

Płatności (kolumna 4)

| | Dla kodu 1 w kolumnie 2:
  Kwota zapłacona za zakup kwot lub innych praw. |
| --- | --- |

Dla kodu 1 w kolumnie 2:

Kwota zapłacona za zakup kwot lub innych praw.

| | Dla kodu 2 w kolumnie 2:
  Kwota zapłacona za leasing lub dzierżawę kwot lub innych praw. Także uwzględniona w pozycji 85 tabeli F – „Czynsz zapłacony”. |
| --- | --- |

Dla kodu 2 w kolumnie 2:

Kwota zapłacona za leasing lub dzierżawę kwot lub innych praw. Także uwzględniona w pozycji 85 tabeli F – „Czynsz zapłacony”.

Wpływy (kolumna 5)

| | Dla kodu 1 w kolumnie 2:
  Kwota otrzymana za sprzedaż kwot lub innych praw. |
| --- | --- |

Dla kodu 1 w kolumnie 2:

Kwota otrzymana za sprzedaż kwot lub innych praw.

| | Dla kodu 2 w kolumnie 2:
  Kwota otrzymana za dzierżawę lub leasing kwot lub innych praw. Także uwzględniona w pozycji 181 w tabeli K „Pozostałe produkty i wpływy”. |
| --- | --- |

Dla kodu 2 w kolumnie 2:

Kwota otrzymana za dzierżawę lub leasing kwot lub innych praw. Także uwzględniona w pozycji 181 w tabeli K „Pozostałe produkty i wpływy”.

Stan na początek roku (kolumna 6)

| | Dla kodu 1 w kolumnie 2:
  Wartość według wyceny na początek roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji posiadacza, niezależnie od tego, czy pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty można potraktować oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów. |
| --- | --- |

Dla kodu 1 w kolumnie 2:

Wartość według wyceny na początek roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji posiadacza, niezależnie od tego, czy pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty można potraktować oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

| | Dla kodu 2 w kolumnie 2:
  Nie dotyczy. |
| --- | --- |

Dla kodu 2 w kolumnie 2:

Nie dotyczy.

Amortyzacja (kolumna 7)

W kolumnie tej wykazuje się amortyzację kwot i innych praw. Amortyzacji kwot i innych praw nie wolno jednak wykazywać w tabeli G (pozycja 340).

Stan na koniec roku (kolumna 8)

| | Dla kodu 1 w kolumnie 2:
  Wartość według wyceny na koniec roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji posiadacza, niezależnie od tego, czy zostały pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty można potraktować oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów. |
| --- | --- |

Dla kodu 1 w kolumnie 2:

Wartość według wyceny na koniec roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji posiadacza, niezależnie od tego, czy zostały pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty można potraktować oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

| | Dla kodu 2 w kolumnie 2:
  Nie dotyczy. |
| --- | --- |

Dla kodu 2 w kolumnie 2:

Nie dotyczy.

Ilość (kolumna 9)

Należy posługiwać się następującymi jednostkami miary:

| — | pozycje 401, 421–441: kwintale, |
| --- | --- |

—

pozycje 401, 421–441: kwintale,

| — | pozycja 442: kwintale lub liczba zwierząt, zgodnie z tym, co przewiduje ustawodawstwo krajowe, |
| --- | --- |

—

pozycja 442: kwintale lub liczba zwierząt, zgodnie z tym, co przewiduje ustawodawstwo krajowe,

| — | pozycje 402 i 404: liczba bazowych jednostek dopłat, |
| --- | --- |

—

pozycje 402 i 404: liczba bazowych jednostek dopłat,

| — | pozycja 470: liczba uprawnień, |
| --- | --- |

—

pozycja 470: liczba uprawnień,

| — | pozycja 499: brak wpisu. |
| --- | --- |

—

pozycja 499: brak wpisu.

Podatki, dodatkowe opłaty wyrównawcze (kolumna 10)

Wprowadzić tylko raz, kolumna 2 = 2.

Pozycja 401: dodatkowe opłaty wyrównawcze do mleka z tytułu produkcji w danym roku obrachunkowym, w innych przypadkach – zapłacona kwota. W przypadku kwoty przy braku płatności należy wprowadzić „0”.

M.   DOPŁATY BEZPOŚREDNIE na mocy rozporządzania (WE) nr 1782/2003 (pozycje 600–680 i 700–772) (6)

600.   Płatności obszarowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

Łączną kwotę płatności obszarowych wykazuje się także w tabeli J, kod 600. Obejmuje ona także płatności obszarowe w odniesieniu do gruntów odłogowanych.

Szczegóły pozycji 600

Pozycje 621–638 są wprowadzane dla upraw nawadnianych jedynie wtedy, gdy podlegają one specjalnemu traktowaniu w ramach krajowego planu regionalizacji. W takiej sytuacji obszarów i płatności nie wykazuje się w pozycjach 601–618. Jeżeli obszary nawadniane nie są traktowane w sposób szczególny w ramach krajowego planu regionalizacji, wykazuje się je w pozycjach 601–618.

601.   Płatności obszarowe dla gruntów nienawadnianych

W kolumnie 4 (Liczba jednostek podstawowych dla dopłat): suma pozycji 602–618, wyłączając pozycję 608, 614 i 618, w przypadku gdy te same jednostki podstawowe zostały również zarejestrowane pod inną pozycją w tabeli M. w kolumnie 5 „Pomoc ogółem”: suma pozycji 602–618.

Należy podać informacje dla różnych podpozycji, przynajmniej w przypadku gdy państwo członkowskie przewidziało w swoim planie regionalizacji różne systemy rekompensat (ze względu na plon referencyjny, wypłaconą jednostkową kwotę pomocy, cały kwalifikujący się obszar) dla różnych kwalifikujących się upraw.

602.   Płatności obszarowe dla zbóż

603.   Płatności obszarowe dla roślin oleistych

604.   Płatności obszarowe dla roślin o wysokiej zawartości białka

605.   Płatności obszarowe dla zbóż na kiszonkę

606.   Płatności obszarowe dla kukurydzy na ziarno

607.   Płatności obszarowe dla kukurydzy na kiszonkę

608.   Dodatki do płatności obszarowych dla pszenicy durum na obszarach o produkcji tradycyjnej lub na obszarach objętych specjalną pomocą dla pszenicy durum, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

609.   Płatności obszarowe dla pozostałych roślin uprawnych

611.   Płatności obszarowe dla trawy na kiszonkę

612.   Płatności obszarowe dla lnu uprawianego na włókno

613.   Płatności obszarowe dla konopi uprawianych na włókno

614.   Premia za rośliny o wysokiej zawartości białka (jeśli nieujęta w pozycji 604)

618.   Specjalna premia jakościowa za pszenicę durum (jeśli nieujęta w pozycji 608)

621.   Płatności obszarowe dla gruntów nawadnianych

W kolumnie 4 (Liczba jednostek podstawowych dla dopłat): suma pozycji 622–638, wyłączając pozycję 628, 634 i 638, w przypadku gdy te same jednostki podstawowe zostały również zarejestrowane pod inną pozycją w tabeli M. w kolumnie 5 „Pomoc ogółem”: suma pozycji 622–638.

Należy podać informacje dla różnych podpozycji, przynajmniej w przypadku gdy państwo członkowskie przewidziało w swoim planie regionalizacji różne systemy rekompensat (ze względu na plon referencyjny, wypłaconą jednostkową kwotę pomocy, cały kwalifikujący się obszar) dla różnych kwalifikujących się upraw.

622.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw zbożowych

623.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw roślin oleistych

624.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw roślin o wysokiej zawartości białka

625.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw zbóż na kiszonkę

626.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw kukurydzy na ziarno

627.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw kukurydzy na kiszonkę

628.   Dodatki do płatności obszarowych na nawadniane uprawy pszenicy durum na obszarach o produkcji tradycyjnej lub na obszarach objętych specjalną pomocą, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

629.   Płatności obszarowe dla innych nawadnianych roślin uprawnych

632.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw lnu uprawianego na włókno

633.   Płatności obszarowe dla nawadnianych upraw konopi uprawianych na włókno

634.   Premia z tytułu nawadniania roślin o wysokiej zawartości białka (jeśli nieujęta w pozycji 624)

638.   Specjalna premia jakościowa z tytułu nawodnionej pszenicy durum (jeśli nieujęta w pozycji 628)

650.   Płatności obszarowe za odłogowanie

655.   Płatności z tytułu roślin energetycznych

670.   System płatności jednolitej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

W kolumnie 4 (Liczba jednostek podstawowych dla dopłat): suma pozycji 671–673. W kolumnie 5 „Pomoc ogółem”: suma pozycji 671–674.

Łączną kwotę pomocy przyznawanej w ramach systemu płatności jednolitej wykazuje się w tabeli J, z kodem 670.

Szczegóły pozycji 670

| Pozycje | Liczba jednostek podstawowych do dopłat | Pomoc ogółem |
| --- | --- | --- |
| 671 | Pomoc przyznawana w ramach systemu płatności jednolitej, z wyjątkiem płatności w pozycjach 672–674; obejmuje także płatności z tytułu użytków zielonych/trwałych użytków zielonych oraz gruntów odłogowanych, jeśli niezróżnicowane | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 672 | Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej z tytułu użytków zielonych/trwałych użytków zielonych | Nieobowiązkowo | Nieobowiązkowo |
| 673 | Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej z tytułu odłogowania | Nieobowiązkowo | Nieobowiązkowo |
| 674 | Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej, na podstawie specjalnych uprawnień | Obowiązkowo | Obowiązkowo |

Pozycje

Liczba jednostek podstawowych do dopłat

Pomoc ogółem

671

Pomoc przyznawana w ramach systemu płatności jednolitej, z wyjątkiem płatności w pozycjach 672–674; obejmuje także płatności z tytułu użytków zielonych/trwałych użytków zielonych oraz gruntów odłogowanych, jeśli niezróżnicowane

Obowiązkowo

Obowiązkowo

672

Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej z tytułu użytków zielonych/trwałych użytków zielonych

Nieobowiązkowo

Nieobowiązkowo

673

Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej z tytułu odłogowania

Nieobowiązkowo

Nieobowiązkowo

674

Płatności zgodnie z systemem płatności jednolitej, na podstawie specjalnych uprawnień

Obowiązkowo

Obowiązkowo

680.   System jednolitej płatności obszarowej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

Łączną kwotę pomocy przyznawanej w ramach systemu płatności jednolitej wykazuje się w tabeli J, z kodem 680.

700.   Dopłaty bezpośrednie do produkcji wołowiny zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

Łączną kwotę dopłat bezpośrednich do wołowiny wykazuje się także w tabeli J, kod 700.

Poniższa tabela przedstawia pozycje dla wszystkich rodzajów dopłat bezpośrednich do wołowiny, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003.

| Pozycje | Liczba jednostek podstawowych do dopłat | Pomoc ogółem |
| --- | --- | --- |
| 700 | Dopłaty do wołowiny ogółem
  (suma pozycji 710, 720, 730, 740, 750, 760) | __ | Obowiązkowo |
| 710 | Premia specjalna
  (suma pozycji 711 i 715) | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 711 | Premia specjalna za byki | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 715 | Premia specjalna za wolce | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 730 | Premia za krowy mamki
  (suma pozycji 731 i 735) | — | Obowiązkowo |
| 731 | Premia za krowy mamki i jałówki razem | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 735 | Premia za krowy mamki: dodatkowa premia krajowa | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 740 | Premia z tytułu uboju
  (suma pozycji 741 i 742) | — | Obowiązkowo |
| 741 | Premia z tytułu uboju: od 1 do 7 miesięcy | Nieobowiązkowo | Obowiązkowo |
| 742 | Premia z tytułu uboju: od 8 miesięcy wzwyż | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 750 | Płatność z tytułu ekstensyfikacji | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 760 | Płatności dodatkowe (środki krajowe) | — | Obowiązkowo |

Pozycje

Liczba jednostek podstawowych do dopłat

Pomoc ogółem

700

Dopłaty do wołowiny ogółem

(suma pozycji 710, 720, 730, 740, 750, 760)

__

Obowiązkowo

710

Premia specjalna

(suma pozycji 711 i 715)

Obowiązkowo

Obowiązkowo

711

Premia specjalna za byki

Obowiązkowo

Obowiązkowo

715

Premia specjalna za wolce

Obowiązkowo

Obowiązkowo

730

Premia za krowy mamki

(suma pozycji 731 i 735)

—

Obowiązkowo

731

Premia za krowy mamki i jałówki razem

Obowiązkowo

Obowiązkowo

735

Premia za krowy mamki: dodatkowa premia krajowa

Obowiązkowo

Obowiązkowo

740

Premia z tytułu uboju

(suma pozycji 741 i 742)

—

Obowiązkowo

741

Premia z tytułu uboju: od 1 do 7 miesięcy

Nieobowiązkowo

Obowiązkowo

742

Premia z tytułu uboju: od 8 miesięcy wzwyż

Obowiązkowo

Obowiązkowo

750

Płatność z tytułu ekstensyfikacji

Obowiązkowo

Obowiązkowo

760

Płatności dodatkowe (środki krajowe)

—

Obowiązkowo

770.   Premia mleczna w tym płatności dodatkowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003

| Pozycja | Liczba jednostek podstawowych do dopłat | Pomoc ogółem |
| --- | --- | --- |
| 770 | Premia mleczna i płatności dodatkowe (suma pozycji 771 i 772) | Obowiązkowo | Obowiązkowo |
| 771 | Premia mleczna | Nieobowiązkowo | Nieobowiązkowo |
| 772 | Płatności dodatkowe | Nieobowiązkowo | Nieobowiązkowo |

Pozycja

Liczba jednostek podstawowych do dopłat

Pomoc ogółem

770

Premia mleczna i płatności dodatkowe (suma pozycji 771 i 772)

Obowiązkowo

Obowiązkowo

771

Premia mleczna

Nieobowiązkowo

Nieobowiązkowo

772

Płatności dodatkowe

Nieobowiązkowo

Nieobowiązkowo

KOLUMNY W TABELI M

Produkt lub zestaw produktów (kolumna 1)

(Kolumny 2 i 3): nieużywane.

Liczba jednostek podstawowych dla dopłat (kolumna 4)

Dla pozycji 600–655 i 680 należy wykazać w arach powierzchnię, w odniesieniu do której producent otrzymuje dopłaty. Dla pozycji 710–750 należy wykazać liczbę zwierząt otrzymujących płatności. Dla pozycji 670–673 należy wykazać liczbę aktywowanych uprawnień wyrażoną w arach. Dla pozycji 674 należy wykazać liczbę specjalnych uprawnień. Dla pozycji 770–772 należy wykazać indywidualną ilość referencyjną (w kwintalach).

Pomoc ogółem (kolumna 5)

Kwota łączna otrzymanej pomocy, do której nabyte zostało prawo w ciągu danego roku obrachunkowego.

Ilość referencyjna (kolumna 6)

Dla pozycji 602–613, 622–633 i 650 należy wykazać plon referencyjny upraw (w kilogramach na hektar), zastosowany do wyliczenia dopłat. W przypadku braku takich danych w księgach gospodarstwa dane te mogą być uzupełnione przez agencje łącznikowe stosujące dane regionalne, właściwe ze względu na lokalizację danego gospodarstwa.

(Kolumny 7–10): nieużywane.

N.   INFORMACJE SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE ZAKUPU I SPRZEDAŻY ŻYWEGO INWENTARZA

Kategorie żywego inwentarza określa się poprzez zastosowanie odpowiednich kodów 22–50, odpowiadających pozycjom tych samych kategorii żywego inwentarza zastosowanym w tabeli D.

Sumy cząstkowe dotyczące zakupu i sprzedaży poszczególnych gatunków zwierząt (koniowate, bydło, owce, kozy, świnie, drób, pozostałe zwierzęta) wprowadza się do tabeli E.

KOLUMNY W TABELI N

Kategorie żywego inwentarza (kolumna 1)

Odpowiadające pozycjom zastosowanym w tabeli D.

(Kolumny 2 i 3): nieużywane.

Liczba zwierząt zakupionych (kolumna 4)

Określona w sztukach.

Zakup żywego inwentarza (kolumna 5)

Łączny zakup żywego inwentarza w roku obrachunkowym (włączając koszty zakupu). Związanych z tym dotacji i subsydiów nie odejmuje się od łącznej wartości tych zakupów, lecz wykazuje się je w pozycji 116 (zob. instrukcje dotyczące tej pozycji).

Liczba sprzedanych zwierząt (kolumna 6)

Określona w sztukach.

Sprzedaż żywego inwentarza (kolumna 7)

Łączna sprzedaż żywego inwentarza w trakcie roku obrachunkowego. Związanych z tym dotacji i subsydiów nie wykazuje się w łącznej sprzedaży, lecz w odrębnej pozycji 112 (zob. instrukcje dotyczące tej pozycji). Kosztów obrotu, o ile istnieją i są znane, nie odejmuje się od łącznej wartości sprzedaży, lecz wykazuje się je w pozycji 71 „Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”.

(Kolumny 8–10): nieużywane.

---

(1)  Dz.U. L 205 z 13.7.1982, s. 5.

(2)  Dz.U. L 220 z 7.8.1985, s. 1.

(3)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, s. 80.

(4)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

(5)  Dz.U. L 345 z 20.11.2004, s. 1.

(6)  Jeśli dotyczy, kody te mogą być stosowane także w systemach krajowych uzupełniających płatności bezpośrednie w Bułgarii, Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Malcie, Litwie, Węgrzech, w Polsce, Słowacji i Słowenii.

---

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (EWG) nr 2237/77 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 | — |
| — | Artykuł 2 |
| Artykuł 3 | — |
| — | Artykuł 3 |
| — | Artykuł 4 |
| Załącznik I | Załącznik I |
| Załącznik II | Załącznik II |
| Załącznik III | — |
| — | Załącznik III |

Rozporządzenie (EWG) nr 2237/77

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

—

—

Artykuł 2

Artykuł 3

—

—

Artykuł 3

—

Artykuł 4

Załącznik I

Załącznik I

Załącznik II

Załącznik II

Załącznik III

—

—

Załącznik III

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/70 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/70

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 marca 2008 r.

w sprawie pomocy państwa C 15/07 (ex NN 20/07) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 869)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/711/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) oraz uwzględnieniu uwag otrzymanych w odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Dnia 24 grudnia 2003 r. włoski parlament uchwalił ustawę z dnia 24 grudnia 2003 r. nr 350 (ustawa 350/2003) (2), której art. 2 ust. 26 przewiduje szczególny system uzgodnień podatkowych w stosunku do aktywów niektórych instytucji kredytowych, które powstały w wyniku restrukturyzacji lub zostały nią objęte zgodnie z wcześniejszą ustawą z dnia 30 lipca 1990 r. nr 218 (ustawa 218/1990) o prywatyzacji państwowych instytucji kredytowych we Włoszech. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 24 grudnia 2003 r. włoski parlament uchwalił ustawę z dnia 24 grudnia 2003 r. nr 350 (ustawa 350/2003) (2), której art. 2 ust. 26 przewiduje szczególny system uzgodnień podatkowych w stosunku do aktywów niektórych instytucji kredytowych, które powstały w wyniku restrukturyzacji lub zostały nią objęte zgodnie z wcześniejszą ustawą z dnia 30 lipca 1990 r. nr 218 (ustawa 218/1990) o prywatyzacji państwowych instytucji kredytowych we Włoszech.

| (2) | Władze włoskie nie zgłosiły Komisji wyżej wspomnianego systemu do celów kontroli pomocy państwa w rozumieniu art. 88 ust. 3 Traktatu WE. Komisja rozpoczęła jednak wstępny przegląd systemu. |
| --- | --- |

(2)

Władze włoskie nie zgłosiły Komisji wyżej wspomnianego systemu do celów kontroli pomocy państwa w rozumieniu art. 88 ust. 3 Traktatu WE. Komisja rozpoczęła jednak wstępny przegląd systemu.

| (3) | Pismem z dnia 26 września 2005 r. (D/57424) Komisja zażądała od władz włoskich dostarczenia wszelkich niezbędnych informacji w celu zbadania zgodności systemu z przepisami dotyczącymi pomocy państwa oraz jego legalności w świetle obowiązku dotyczącego uprzedniego zgłaszania wszelkich planów udzielenia pomocy państwa na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 26 września 2005 r. (D/57424) Komisja zażądała od władz włoskich dostarczenia wszelkich niezbędnych informacji w celu zbadania zgodności systemu z przepisami dotyczącymi pomocy państwa oraz jego legalności w świetle obowiązku dotyczącego uprzedniego zgłaszania wszelkich planów udzielenia pomocy państwa na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu WE.

| (4) | Pismem z dnia 29 listopada 2005 r. (A/39913) Włochy dostarczyły informacje, których zażądała Komisja. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 29 listopada 2005 r. (A/39913) Włochy dostarczyły informacje, których zażądała Komisja.

| (5) | Pismem z dnia na 31 marca 2006 r. Komisja zażądała od Włoch dodatkowych wyjaśnień mających pomóc w ustaleniu, czy system można uznać za pomoc państwa i czy jest on zgodny z zasadami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia na 31 marca 2006 r. Komisja zażądała od Włoch dodatkowych wyjaśnień mających pomóc w ustaleniu, czy system można uznać za pomoc państwa i czy jest on zgodny z zasadami wspólnego rynku.

| (6) | Pismem z dnia 5 maja 2006 r. (A/33466) Włochy dostarczyły informacje, których zażądała Komisja. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 5 maja 2006 r. (A/33466) Włochy dostarczyły informacje, których zażądała Komisja.

| (7) | Dnia 3 lipca 2006 r. Komisja odbyła spotkanie z władzami włoskimi w celu omówienia funkcjonowania i zasadności systemu podatkowego poddanego przeglądowi. Podczas spotkania Komisja wysłuchała wyjaśnień udzielonych przez władze włoskie oraz stwierdziła, że nadal istnieją pewne wątpliwości, czy przedmiotowy system nie stanowi pomocy państwa oraz czy jest on zgodny z zasadami wspólnego rynku. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 3 lipca 2006 r. Komisja odbyła spotkanie z władzami włoskimi w celu omówienia funkcjonowania i zasadności systemu podatkowego poddanego przeglądowi. Podczas spotkania Komisja wysłuchała wyjaśnień udzielonych przez władze włoskie oraz stwierdziła, że nadal istnieją pewne wątpliwości, czy przedmiotowy system nie stanowi pomocy państwa oraz czy jest on zgodny z zasadami wspólnego rynku.

| (8) | Pismem z dnia na 28 lipca 2006 r. (A/36106) władze włoskie przedstawiły streszczenie informacji dostarczonych przez Włochy oraz wyjaśnień udzielonych na spotkaniu w dniu 3 lipca 2006 r. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia na 28 lipca 2006 r. (A/36106) władze włoskie przedstawiły streszczenie informacji dostarczonych przez Włochy oraz wyjaśnień udzielonych na spotkaniu w dniu 3 lipca 2006 r.

| (9) | Pismem z dnia 30 maja 2007 r. (D/203295) Komisja poinformowała Włochy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy. W decyzji opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3) Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(9)

Pismem z dnia 30 maja 2007 r. (D/203295) Komisja poinformowała Włochy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy. W decyzji opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3) Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.

| (10) | Pismem z dnia na 5 lipca 2007 r. (A/35808) władze włoskie przedstawiły swoje uwagi. |
| --- | --- |

(10)

Pismem z dnia na 5 lipca 2007 r. (A/35808) władze włoskie przedstawiły swoje uwagi.

| (11) | Komisja otrzymała ponadto uwagi od zainteresowanych stron, w szczególności od grupy bankowej Paribas, do której należy Banca Nazionale del Lavoro, oraz od grupy bankowej UniCredit, do której należą Capitalia, Banca di Roma oraz Banco di Sicilia. |
| --- | --- |

(11)

Komisja otrzymała ponadto uwagi od zainteresowanych stron, w szczególności od grupy bankowej Paribas, do której należy Banca Nazionale del Lavoro, oraz od grupy bankowej UniCredit, do której należą Capitalia, Banca di Roma oraz Banco di Sicilia.

| (12) | W swoich pismach, odpowiednio z dnia 3 października 2007 r. (D/53926) i 22 listopada 2007 r. (D/54681), Komisja poinformowała władze włoskie o uwagach otrzymanych od zainteresowanych stron i zwróciła się do Włoch o przedstawienie własnych uwag. W pismach z dnia 5 listopada 2007 r. (A/39031) i 21 grudnia 2007 r. (A/40631) władze włoskie poinformowały Komisję, że nie mają dalszych uwag ani komentarzy. |
| --- | --- |

(12)

W swoich pismach, odpowiednio z dnia 3 października 2007 r. (D/53926) i 22 listopada 2007 r. (D/54681), Komisja poinformowała władze włoskie o uwagach otrzymanych od zainteresowanych stron i zwróciła się do Włoch o przedstawienie własnych uwag. W pismach z dnia 5 listopada 2007 r. (A/39031) i 21 grudnia 2007 r. (A/40631) władze włoskie poinformowały Komisję, że nie mają dalszych uwag ani komentarzy.

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS SYSTEMU

2.1.   Opodatkowanie zysków kapitałowych

| (13) | We włoskim systemie podatkowym, podobnie jak w prawie wszystkich innych współczesnych systemach podatkowych, obowiązują pewne podstawowe zasady opodatkowania przedsiębiorstw: opodatkowanie dochodów przedsiębiorstw stosuje się w przypadku większości podmiotów posiadających osobowość prawną (przede wszystkim, jeśli chodzi o spółki handlowe), choć możliwe jest także zastosowanie tzw. przejrzystości podatkowej (wł. trasparenza fiscale), obowiązkowej lub fakultatywnej, w przypadku niektórych podmiotów nieposiadających osobowości prawnej, a także wobec niektórych spółek osobowych. Akcjonariusze spółek podlegających opodatkowaniu są podmiotami podlegającymi opodatkowaniu odrębnie od spółki, której akcje posiadają i, zasadniczo, podlegają podatkowi od zysków kapitałowych oraz dywidend otrzymywanych w związku z posiadanym kapitałem akcyjnym, przy czym istnieją mechanizmy pozwalające złagodzić efekty podwójnego opodatkowania dochodów uzyskanych dzięki posiadanym akcjom. Zyski kapitałowe spółki podlegają opodatkowaniu również wtedy, gdy są zrealizowane i uznane do celów podatkowych. Spółka może zasadniczo odliczyć zapłacone odsetki, nie może natomiast odliczyć kosztów kapitału, co oznacza, że mamy do czynienia z jednokrotnym opodatkowaniem, na poziomie posiadacza wierzytelności (zgodnie ze stawką podatkową, której podlega) z tytułu uzyskanych odsetek oraz z podwójnym opodatkowaniem na poziomie spółki i, przynajmniej co do zasady, akcjonariusza z tytułu dywidend uzyskanych na podstawie posiadanych akcji. |
| --- | --- |

(13)

We włoskim systemie podatkowym, podobnie jak w prawie wszystkich innych współczesnych systemach podatkowych, obowiązują pewne podstawowe zasady opodatkowania przedsiębiorstw: opodatkowanie dochodów przedsiębiorstw stosuje się w przypadku większości podmiotów posiadających osobowość prawną (przede wszystkim, jeśli chodzi o spółki handlowe), choć możliwe jest także zastosowanie tzw. przejrzystości podatkowej (wł. trasparenza fiscale), obowiązkowej lub fakultatywnej, w przypadku niektórych podmiotów nieposiadających osobowości prawnej, a także wobec niektórych spółek osobowych. Akcjonariusze spółek podlegających opodatkowaniu są podmiotami podlegającymi opodatkowaniu odrębnie od spółki, której akcje posiadają i, zasadniczo, podlegają podatkowi od zysków kapitałowych oraz dywidend otrzymywanych w związku z posiadanym kapitałem akcyjnym, przy czym istnieją mechanizmy pozwalające złagodzić efekty podwójnego opodatkowania dochodów uzyskanych dzięki posiadanym akcjom. Zyski kapitałowe spółki podlegają opodatkowaniu również wtedy, gdy są zrealizowane i uznane do celów podatkowych. Spółka może zasadniczo odliczyć zapłacone odsetki, nie może natomiast odliczyć kosztów kapitału, co oznacza, że mamy do czynienia z jednokrotnym opodatkowaniem, na poziomie posiadacza wierzytelności (zgodnie ze stawką podatkową, której podlega) z tytułu uzyskanych odsetek oraz z podwójnym opodatkowaniem na poziomie spółki i, przynajmniej co do zasady, akcjonariusza z tytułu dywidend uzyskanych na podstawie posiadanych akcji.

| (14) | Nabycie udziału w spółce przez akcjonariusza nie zmienia podstawy opodatkowania, jeżeli chodzi o majątek spółki. Z drugiej strony zbycie aktywów danej spółki z reguły oznacza zysk kapitałowy lub stratę kapitałową podlegającą opodatkowaniu na poziomie spółki zbywającej. Zważywszy, że podatek od zbycia majątku jest z reguły opłacany natychmiastowo, ale korzyści podatkowe związane ze wzrostem wartości zbytego majątku osiągane są dopiero wraz z upływem czasu (amortyzacja), zbycie majątku podlegającego opodatkowaniu na poziomie spółki powoduje z reguły wzrost łącznej wartości podatku netto od spółki sprzedającej oraz spółki kupującej. |
| --- | --- |

(14)

Nabycie udziału w spółce przez akcjonariusza nie zmienia podstawy opodatkowania, jeżeli chodzi o majątek spółki. Z drugiej strony zbycie aktywów danej spółki z reguły oznacza zysk kapitałowy lub stratę kapitałową podlegającą opodatkowaniu na poziomie spółki zbywającej. Zważywszy, że podatek od zbycia majątku jest z reguły opłacany natychmiastowo, ale korzyści podatkowe związane ze wzrostem wartości zbytego majątku osiągane są dopiero wraz z upływem czasu (amortyzacja), zbycie majątku podlegającego opodatkowaniu na poziomie spółki powoduje z reguły wzrost łącznej wartości podatku netto od spółki sprzedającej oraz spółki kupującej.

| (15) | Zbycie aktywów spółki akcjonariuszom również powoduje opodatkowanie zysku kapitałowego związanego ze zbytym majątkiem wraz ze związanym z tym wzrostem podstawy opodatkowania wspomnianych aktywów otrzymanych przez akcjonariuszy, zwłaszcza jeśli ci ostatni działają w formie spółki, ponieważ nie można odnotować wzrostu wartości majątku bez uznania do celów podatkowych zysku kapitałowego osiągniętego na poziomie samej spółki. |
| --- | --- |

(15)

Zbycie aktywów spółki akcjonariuszom również powoduje opodatkowanie zysku kapitałowego związanego ze zbytym majątkiem wraz ze związanym z tym wzrostem podstawy opodatkowania wspomnianych aktywów otrzymanych przez akcjonariuszy, zwłaszcza jeśli ci ostatni działają w formie spółki, ponieważ nie można odnotować wzrostu wartości majątku bez uznania do celów podatkowych zysku kapitałowego osiągniętego na poziomie samej spółki.

2.2.   Ogólne informacje na temat przeszacowania i uzgodnienia wartości aktywów

| (16) | Przeszacowanie majątku spółki jest operacją księgową, w której wartość księgowa majątku trwałego ujęta w bilansie spółki zostaje sprowadzona do wartości bieżącej (ponieważ środki trwałe podlegają z reguły amortyzacji, ich wartość księgowa ulega z biegiem czasu zmniejszeniu, podczas gdy ich wartość rynkowa może pozostać bez zmian, a nawet może okazać się wyższa od wartości księgowej na skutek wzrostu ich wartości wraz z upływem czasu). Jako że nie powinno się odnotowywać wzrostu wartości księgowej aktywów spółki bez uznania do celów podatkowych zysku kapitałowego osiągniętego na poziomie tej spółki, nadwyżkę uzyskaną dzięki przeszacowaniu należy traktować jako wzrost wartości środków trwałych, który można poddać amortyzacji na tych samych zasadach, co aktywa, których dotyczy. Ponadto w momencie przyszłej sprzedaży takich przeszacowanych aktywów zysk kapitałowy będzie niższy z powodu mniejszej różnicy pomiędzy kwotą uzyskaną ze sprzedaży a wartością księgową aktywów. |
| --- | --- |

(16)

Przeszacowanie majątku spółki jest operacją księgową, w której wartość księgowa majątku trwałego ujęta w bilansie spółki zostaje sprowadzona do wartości bieżącej (ponieważ środki trwałe podlegają z reguły amortyzacji, ich wartość księgowa ulega z biegiem czasu zmniejszeniu, podczas gdy ich wartość rynkowa może pozostać bez zmian, a nawet może okazać się wyższa od wartości księgowej na skutek wzrostu ich wartości wraz z upływem czasu). Jako że nie powinno się odnotowywać wzrostu wartości księgowej aktywów spółki bez uznania do celów podatkowych zysku kapitałowego osiągniętego na poziomie tej spółki, nadwyżkę uzyskaną dzięki przeszacowaniu należy traktować jako wzrost wartości środków trwałych, który można poddać amortyzacji na tych samych zasadach, co aktywa, których dotyczy. Ponadto w momencie przyszłej sprzedaży takich przeszacowanych aktywów zysk kapitałowy będzie niższy z powodu mniejszej różnicy pomiędzy kwotą uzyskaną ze sprzedaży a wartością księgową aktywów.

| (17) | Przeszacowanie wartości aktywów to operacja księgowa o charakterze nadzwyczajnym, ponieważ zasady księgowania opierają się na tradycyjnych regułach ostrożnościowych, a przeszacowanie wartości aktywów opiera się na (wyjątkowym) założeniu, że dane aktywa warte są więcej niż kwota, którą za nie zapłacono, lub niż wynosi ich wartość rezydualna. Założenie to może okazać się błędne w świetle przyszłych wydarzeń na rynku. Ponadto niedawno wprowadzone zasady księgowania (ang. international financing reporting standards – tzw. zasady IFRS), które zaczęły obowiązywać niektóre spółki we Włoszech, w szczególności banki, nakładają obowiązek księgowania środków trwałych wg wartości godziwej, zwłaszcza jeśli chodzi o instrumenty finansowe (odpowiednie zyski i straty kapitałowe są ponadto okresowo odnotowywane w rocznym bilansie). W dodatku w ramach restrukturyzacji spółek aktywa są wymieniane według ich wartości bieżącej (która jest z reguły wyższa od wartości księgowej odnotowanej w bilansie), i w rezultacie wzrost wspomnianych wartości zostaje uznany w księgach. |
| --- | --- |

(17)

Przeszacowanie wartości aktywów to operacja księgowa o charakterze nadzwyczajnym, ponieważ zasady księgowania opierają się na tradycyjnych regułach ostrożnościowych, a przeszacowanie wartości aktywów opiera się na (wyjątkowym) założeniu, że dane aktywa warte są więcej niż kwota, którą za nie zapłacono, lub niż wynosi ich wartość rezydualna. Założenie to może okazać się błędne w świetle przyszłych wydarzeń na rynku. Ponadto niedawno wprowadzone zasady księgowania (ang. international financing reporting standards – tzw. zasady IFRS), które zaczęły obowiązywać niektóre spółki we Włoszech, w szczególności banki, nakładają obowiązek księgowania środków trwałych wg wartości godziwej, zwłaszcza jeśli chodzi o instrumenty finansowe (odpowiednie zyski i straty kapitałowe są ponadto okresowo odnotowywane w rocznym bilansie). W dodatku w ramach restrukturyzacji spółek aktywa są wymieniane według ich wartości bieżącej (która jest z reguły wyższa od wartości księgowej odnotowanej w bilansie), i w rezultacie wzrost wspomnianych wartości zostaje uznany w księgach.

| (18) | Z punktu widzenia opodatkowania spółek przeszacowanie wartości księgowej aktywów jest, ogólnie rzecz biorąc, operacją podlegającą opodatkowaniu, gdy powstaje zysk kapitałowy i dochodzi do uznania wzrostu wartości właściwych środków trwałych do celów podatkowych. Zyski kapitałowe powodują wzrost dochodu podlegającego opodatkowaniu i w konsekwencji bieżących należności podatkowych beneficjentów nawet w przypadku, gdy nie dojdzie do ich rzeczywistej realizacji. Aby uniknąć płacenia podatku od przedsiębiorstw z tytułu jeszcze niezrealizowanych zysków kapitałowych, system podatkowy pozwala na „zamrożenie” zysku kapitałowego podlegającego opodatkowaniu poprzez utrzymanie wartości historycznej, niższej niż ich wartość księgowa. W takim przypadku uznanie zysku księgowego (czyli zysku zrealizowanego, ale nieuznanego za dochód podlegający opodatkowaniu), zostaje odroczone do momentu rzeczywistej realizacji zysku kapitałowego, na przykład w wyniku sprzedaży aktywów. |
| --- | --- |

(18)

Z punktu widzenia opodatkowania spółek przeszacowanie wartości księgowej aktywów jest, ogólnie rzecz biorąc, operacją podlegającą opodatkowaniu, gdy powstaje zysk kapitałowy i dochodzi do uznania wzrostu wartości właściwych środków trwałych do celów podatkowych. Zyski kapitałowe powodują wzrost dochodu podlegającego opodatkowaniu i w konsekwencji bieżących należności podatkowych beneficjentów nawet w przypadku, gdy nie dojdzie do ich rzeczywistej realizacji. Aby uniknąć płacenia podatku od przedsiębiorstw z tytułu jeszcze niezrealizowanych zysków kapitałowych, system podatkowy pozwala na „zamrożenie” zysku kapitałowego podlegającego opodatkowaniu poprzez utrzymanie wartości historycznej, niższej niż ich wartość księgowa. W takim przypadku uznanie zysku księgowego (czyli zysku zrealizowanego, ale nieuznanego za dochód podlegający opodatkowaniu), zostaje odroczone do momentu rzeczywistej realizacji zysku kapitałowego, na przykład w wyniku sprzedaży aktywów.

| (19) | Zysk księgowy powstały w związku z odroczonym uznaniem zysku kapitałowego jest z reguły księgowany do celów podatkowych w specjalnej rezerwie, która stanowi zysk nie podlegający opodatkowaniu. Dopóki zysk nie zostanie uznany do celów podatkowych, istnieje różnica między wartością księgową aktywów a ich wartością podatkową. Uzgodnienie stanowi operację podatkową, dzięki której wartość podatkowa zostaje dostosowana do wartości księgowej odpowiednich aktywów i, w konsekwencji, zysk kapitałowy zostaje uznany do celów podatkowych i podlega opodatkowaniu. Zysk księgowy zostaje więc uwolniony z rezerwy specjalnej i zaksięgowany jako zysk zwyczajny w danym roku obrachunkowym, co powoduje równocześnie, że nowe przeszacowane aktywa mogą, z punktu widzenia opodatkowania, zostać poddane amortyzacji. |
| --- | --- |

(19)

Zysk księgowy powstały w związku z odroczonym uznaniem zysku kapitałowego jest z reguły księgowany do celów podatkowych w specjalnej rezerwie, która stanowi zysk nie podlegający opodatkowaniu. Dopóki zysk nie zostanie uznany do celów podatkowych, istnieje różnica między wartością księgową aktywów a ich wartością podatkową. Uzgodnienie stanowi operację podatkową, dzięki której wartość podatkowa zostaje dostosowana do wartości księgowej odpowiednich aktywów i, w konsekwencji, zysk kapitałowy zostaje uznany do celów podatkowych i podlega opodatkowaniu. Zysk księgowy zostaje więc uwolniony z rezerwy specjalnej i zaksięgowany jako zysk zwyczajny w danym roku obrachunkowym, co powoduje równocześnie, że nowe przeszacowane aktywa mogą, z punktu widzenia opodatkowania, zostać poddane amortyzacji.

| (20) | Należy zauważyć, że zyski kapitałowe stanowią szczególne pozycje dochodów, które, w przeciwieństwie do innych zysków w roku obrachunkowym, odzwierciedlają wzrost wartości gospodarczej środków trwałych wygenerowany wraz z upływem czasu, podczas gdy jego uznanie do celów podatkowych jest z definicji operacją jednorazową. W związku z tym oprócz odroczenia, aż do momentu uzgodnienia podatkowego, wartości odpowiednich aktywów, zyski kapitałowe zrealizowane przez spółki podlegają z reguły obniżonemu podatkowi zastępczemu, zamiast zwykłego podatku od przedsiębiorstw. Obniżenie podatku stanowi korzyść, ponieważ dana spółka płaci podatek dochodowy niższy niż zazwyczaj i może ponadto rozdzielić te zyski między akcjonariuszy w formie dywidend, co może stanowić podstawę do zastosowania ulg podatkowych lub zwolnienia z podatku w stosunku do już zapłaconego podatku od przedsiębiorstw. Z punktu widzenia zastosowania przepisów dotyczących pomocy państwa korzyść podatkowa pochodząca z podatku zastępczego może być uzasadniona techniką opodatkowania (4), ze względu na szczególny charakter zysków kapitałowych na tle zwyczajnych zysków w roku obrachunkowym. |
| --- | --- |

(20)

Należy zauważyć, że zyski kapitałowe stanowią szczególne pozycje dochodów, które, w przeciwieństwie do innych zysków w roku obrachunkowym, odzwierciedlają wzrost wartości gospodarczej środków trwałych wygenerowany wraz z upływem czasu, podczas gdy jego uznanie do celów podatkowych jest z definicji operacją jednorazową. W związku z tym oprócz odroczenia, aż do momentu uzgodnienia podatkowego, wartości odpowiednich aktywów, zyski kapitałowe zrealizowane przez spółki podlegają z reguły obniżonemu podatkowi zastępczemu, zamiast zwykłego podatku od przedsiębiorstw. Obniżenie podatku stanowi korzyść, ponieważ dana spółka płaci podatek dochodowy niższy niż zazwyczaj i może ponadto rozdzielić te zyski między akcjonariuszy w formie dywidend, co może stanowić podstawę do zastosowania ulg podatkowych lub zwolnienia z podatku w stosunku do już zapłaconego podatku od przedsiębiorstw. Z punktu widzenia zastosowania przepisów dotyczących pomocy państwa korzyść podatkowa pochodząca z podatku zastępczego może być uzasadniona techniką opodatkowania (4), ze względu na szczególny charakter zysków kapitałowych na tle zwyczajnych zysków w roku obrachunkowym.

2.3.   Obowiązujące zasady opodatkowania zysków kapitałowych we Włoszech

| (21) | Aby scharakteryzować system będący przedmiotem badania, konieczne jest zwięzłe przedstawienie przepisów obowiązujących we Włoszech w zakresie opodatkowania zysków kapitałowych uzyskanych wskutek przekazania aktywów w ramach niektórych rodzajów restrukturyzacji spółek przewidzianych w ustawie 218/1990 dla włoskiego systemu bankowego. |
| --- | --- |

(21)

Aby scharakteryzować system będący przedmiotem badania, konieczne jest zwięzłe przedstawienie przepisów obowiązujących we Włoszech w zakresie opodatkowania zysków kapitałowych uzyskanych wskutek przekazania aktywów w ramach niektórych rodzajów restrukturyzacji spółek przewidzianych w ustawie 218/1990 dla włoskiego systemu bankowego.

| (22) | Ustawa 218/1990 wprowadziła – w celu zracjonalizowania prowadzenia działalności bankowej we Włoszech – specjalny system mający na celu ułatwienie przekazywania środków trwałych i innych aktywów bankowych lub oddziałów w sektorze bankowym będących w posiadaniu publicznych instytucji kredytowych o zasięgu lokalnym do nowo utworzonych lub istniejących prywatnych banków (art. 1 ustawy 218/1990). W 1990 r. przekazanie określonej oddziału było równoznaczne – z podatkowego punktu widzenia – ze sprzedażą aktywów i, jako takie, powodowało konieczność zapłaty podatku od przedsiębiorstw z tytułu różnicy między wartością bieżącą przekazanych aktywów a wartością podatkową tych aktywów, na mocy art. 54 ust. 5 oraz art. 9 ówcześnie obowiązującego dekretu Prezydenta Republiki z dnia 22 grudnia 1986 r. nr 917 (R.P.R. 917/1986). |
| --- | --- |

(22)

Ustawa 218/1990 wprowadziła – w celu zracjonalizowania prowadzenia działalności bankowej we Włoszech – specjalny system mający na celu ułatwienie przekazywania środków trwałych i innych aktywów bankowych lub oddziałów w sektorze bankowym będących w posiadaniu publicznych instytucji kredytowych o zasięgu lokalnym do nowo utworzonych lub istniejących prywatnych banków (art. 1 ustawy 218/1990). W 1990 r. przekazanie określonej oddziału było równoznaczne – z podatkowego punktu widzenia – ze sprzedażą aktywów i, jako takie, powodowało konieczność zapłaty podatku od przedsiębiorstw z tytułu różnicy między wartością bieżącą przekazanych aktywów a wartością podatkową tych aktywów, na mocy art. 54 ust. 5 oraz art. 9 ówcześnie obowiązującego dekretu Prezydenta Republiki z dnia 22 grudnia 1986 r. nr 917 (R.P.R. 917/1986).

| (23) | W celu ułatwienia przekazywania aktywów bankowych, w art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewidziano, między innymi, system derogacji podatkowych, zgodnie z którym zysk kapitałowy uzyskany w wyniku przekazania aktywów do prywatnych instytucji kredytowych – w ramach restrukturyzacji przewidzianej w art. 1 tej samej ustawy – w zamian za akcje tych instytucji, nie był uznawany do celów podatkowych do momentu jego rzeczywistej realizacji w związku ze sprzedażą aktywów lub jego rozdzielenia w formie dywidendy między akcjonariuszy (odroczenie uznania zysku kapitałowego do celów podatkowych). |
| --- | --- |

(23)

W celu ułatwienia przekazywania aktywów bankowych, w art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewidziano, między innymi, system derogacji podatkowych, zgodnie z którym zysk kapitałowy uzyskany w wyniku przekazania aktywów do prywatnych instytucji kredytowych – w ramach restrukturyzacji przewidzianej w art. 1 tej samej ustawy – w zamian za akcje tych instytucji, nie był uznawany do celów podatkowych do momentu jego rzeczywistej realizacji w związku ze sprzedażą aktywów lub jego rozdzielenia w formie dywidendy między akcjonariuszy (odroczenie uznania zysku kapitałowego do celów podatkowych).

| (24) | Cele ustawy 218/1990 można streścić w następujący sposób:






  (i) | umożliwić instytucjom publicznym, które prowadzą działalność w sektorze bankowym (polegającą przede wszystkim na udzielaniu klientom środków finansowych), przyjęcie formy prawnej spółki akcyjnej uznanej za najwłaściwszą formę prowadzenia działalności gospodarczej; |
| --- | --- | --- |

(24)

Cele ustawy 218/1990 można streścić w następujący sposób:

(i)

umożliwić instytucjom publicznym, które prowadzą działalność w sektorze bankowym (polegającą przede wszystkim na udzielaniu klientom środków finansowych), przyjęcie formy prawnej spółki akcyjnej uznanej za najwłaściwszą formę prowadzenia działalności gospodarczej;

| (ii) | zezwolić tym publicznym instytucjom kredytowym na dokapitalizowanie poprzez przyciągnięcie nowego kapitału od akcjonariuszy i konsolidację; |
| --- | --- |

(ii)

zezwolić tym publicznym instytucjom kredytowym na dokapitalizowanie poprzez przyciągnięcie nowego kapitału od akcjonariuszy i konsolidację;

| (iii) | zagwarantować te same warunki działalności publicznym i prywatnym instytucjom kredytowym, uznając możliwość korzystania przez te ostatnie z przywileju neutralności podatkowej zysków kapitałowych zrealizowanych w wyniku restrukturyzacji spółki, z którego wcześniej mogły korzystać wyłącznie publiczne instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

(iii)

zagwarantować te same warunki działalności publicznym i prywatnym instytucjom kredytowym, uznając możliwość korzystania przez te ostatnie z przywileju neutralności podatkowej zysków kapitałowych zrealizowanych w wyniku restrukturyzacji spółki, z którego wcześniej mogły korzystać wyłącznie publiczne instytucje kredytowe.

| (25) | Artykuł 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewidywał, że 15 % zysków kapitałowych zrealizowanych przy przekazaniu będzie stanowiło podlegający opodatkowaniu dochód instytucji przekazującej (publiczna instytucja kredytowa) opodatkowany według zwykłej stawki podatku od przedsiębiorstw (wtedy wynosiła ona 52,2 % i składało się na nią 36 % z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych i 16,2 % z tytułu lokalnego podatku dochodowego). Ustawa przewidywała, że owe 15 % opodatkowanego zysku kapitałowego może zostać przypisane do poszczególnych aktywów – jako nowa podstawa opodatkowania uznana przez bank przyjmujący – lub też jako wartość niematerialną i prawną. Ustawa przewidywała również, że wartość podatkowa aktywów przekazywanych do banku przyjmującego zostaje ujęta w księgach tego właśnie banku (przeniesiona wartość podatkowa) jako wartość akcji banku otrzymanych przez bank przekazujący (zastępcza wartość podatkowa), z wyjątkiem kwoty równej 15 % opodatkowanych zysków kapitałowych, która uznawana była za wzrost wartości podatkowej (przeniesionej i zastępczej). |
| --- | --- |

(25)

Artykuł 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewidywał, że 15 % zysków kapitałowych zrealizowanych przy przekazaniu będzie stanowiło podlegający opodatkowaniu dochód instytucji przekazującej (publiczna instytucja kredytowa) opodatkowany według zwykłej stawki podatku od przedsiębiorstw (wtedy wynosiła ona 52,2 % i składało się na nią 36 % z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych i 16,2 % z tytułu lokalnego podatku dochodowego). Ustawa przewidywała, że owe 15 % opodatkowanego zysku kapitałowego może zostać przypisane do poszczególnych aktywów – jako nowa podstawa opodatkowania uznana przez bank przyjmujący – lub też jako wartość niematerialną i prawną. Ustawa przewidywała również, że wartość podatkowa aktywów przekazywanych do banku przyjmującego zostaje ujęta w księgach tego właśnie banku (przeniesiona wartość podatkowa) jako wartość akcji banku otrzymanych przez bank przekazujący (zastępcza wartość podatkowa), z wyjątkiem kwoty równej 15 % opodatkowanych zysków kapitałowych, która uznawana była za wzrost wartości podatkowej (przeniesionej i zastępczej).

| (26) | System przewidywał więc zastosowanie częściowej neutralności podatkowej, dzięki czemu przekazanie oddziału powodowało korzyść w postaci odroczenia płatności podatku od przedsiębiorstw, pod warunkiem że wartość podatkowa przekazanych oddziałów działalności była przypisana do akcji otrzymanych przez instytucję przekazującą i że instytucja przyjmująca przypisywała otrzymanym aktywom wartość podatkową, którą te aktywa posiadały, gdy należały jeszcze do instytucji przekazującej. Taki system przewidywał rozbieżność pomiędzy wartością bieżącą aktywów w momencie ich przekazania a wartością podatkową. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 zarówno podmiot przekazujący, jak i podmiot przyjmujący zobowiązane były do załączenia do deklaracji dochodów „wykazu pozycji do uzgodnienia”, w którym musiały wykazać różnice między odpowiednimi wartościami podatkowymi a wartościami księgowymi. |
| --- | --- |

(26)

System przewidywał więc zastosowanie częściowej neutralności podatkowej, dzięki czemu przekazanie oddziału powodowało korzyść w postaci odroczenia płatności podatku od przedsiębiorstw, pod warunkiem że wartość podatkowa przekazanych oddziałów działalności była przypisana do akcji otrzymanych przez instytucję przekazującą i że instytucja przyjmująca przypisywała otrzymanym aktywom wartość podatkową, którą te aktywa posiadały, gdy należały jeszcze do instytucji przekazującej. Taki system przewidywał rozbieżność pomiędzy wartością bieżącą aktywów w momencie ich przekazania a wartością podatkową. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 zarówno podmiot przekazujący, jak i podmiot przyjmujący zobowiązane były do załączenia do deklaracji dochodów „wykazu pozycji do uzgodnienia”, w którym musiały wykazać różnice między odpowiednimi wartościami podatkowymi a wartościami księgowymi.

| (27) | Na mocy dekretu legislacyjnego z dnia 30 grudnia 1992 r. nr 544 (dekret legislacyjny 544/1992) Włochy dokonały przeniesienia do swojego porządku prawnego dyrektywy 90/434/EWG („dyrektywa w sprawie łączenia przedsiębiorstw”) (5). W wersji pierwotnej dyrektywa w sprawie łączenia przedsiębiorstw dotyczy łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich, które spełniają następujące trzy kryteria: (i) dana spółka musi przyjąć jedną z form wymienionych w załączniku do dyrektywy; (ii) musi być rezydentem do celów podatkowych w jednym z państw członkowskich; i (iii) musi podlegać jednej z form podatku od przedsiębiorstw obowiązujących w państwach członkowskich i wymienionych w art. 3 lit. c) dyrektywy. |
| --- | --- |

(27)

Na mocy dekretu legislacyjnego z dnia 30 grudnia 1992 r. nr 544 (dekret legislacyjny 544/1992) Włochy dokonały przeniesienia do swojego porządku prawnego dyrektywy 90/434/EWG („dyrektywa w sprawie łączenia przedsiębiorstw”) (5). W wersji pierwotnej dyrektywa w sprawie łączenia przedsiębiorstw dotyczy łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich, które spełniają następujące trzy kryteria: (i) dana spółka musi przyjąć jedną z form wymienionych w załączniku do dyrektywy; (ii) musi być rezydentem do celów podatkowych w jednym z państw członkowskich; i (iii) musi podlegać jednej z form podatku od przedsiębiorstw obowiązujących w państwach członkowskich i wymienionych w art. 3 lit. c) dyrektywy.

| (28) | Definicja przekazania aktywów zawarta w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw jest następująca: oznacza ono operację, przez którą spółka przekazuje, bez przechodzenia w stan likwidacji, jeden lub więcej swoich oddziałów innej spółce, w zamian za przekazanie papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej przekaz (może chodzić o kontrolę nad nowoutworzoną spółkę, której kapitał początkowy składa się z przekazanych akcji lub o spółkę wcześniej istniejącą). |
| --- | --- |

(28)

Definicja przekazania aktywów zawarta w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw jest następująca: oznacza ono operację, przez którą spółka przekazuje, bez przechodzenia w stan likwidacji, jeden lub więcej swoich oddziałów innej spółce, w zamian za przekazanie papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej przekaz (może chodzić o kontrolę nad nowoutworzoną spółkę, której kapitał początkowy składa się z przekazanych akcji lub o spółkę wcześniej istniejącą).

| (29) | Artykuł 2 lit. (i) dyrektywy nakazuje, by przenoszone aktywa stanowiły oddział, czyli wszystkie aktywa i pasywa części spółki, która z organizacyjnego punktu widzenia stanowi niezależną jednostkę gospodarczą, to znaczy podmiot, który jest w stanie funkcjonować za pomocą własnych środków. Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił w niedawno wydanym wyroku (6), że aby być w zgodzie z przepisami dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, przekazanie aktywów musi dotyczyć wszystkich aktywów i pasywów związanych z oddziałem spółki. Zgodnie z dyrektywą w sprawie łączenia przedsiębiorstw zapłata za przekazanie aktywów może nastąpić tylko w formie akcji, ponieważ – w odróżnieniu od innych operacji, o których mowa w dyrektywie, takich jak łączenie, podział i wymiana udziałów – w tym przypadku nie można dokonać żadnej wpłaty gotówkowej w zamian za przekazanie. |
| --- | --- |

(29)

Artykuł 2 lit. (i) dyrektywy nakazuje, by przenoszone aktywa stanowiły oddział, czyli wszystkie aktywa i pasywa części spółki, która z organizacyjnego punktu widzenia stanowi niezależną jednostkę gospodarczą, to znaczy podmiot, który jest w stanie funkcjonować za pomocą własnych środków. Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił w niedawno wydanym wyroku (6), że aby być w zgodzie z przepisami dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, przekazanie aktywów musi dotyczyć wszystkich aktywów i pasywów związanych z oddziałem spółki. Zgodnie z dyrektywą w sprawie łączenia przedsiębiorstw zapłata za przekazanie aktywów może nastąpić tylko w formie akcji, ponieważ – w odróżnieniu od innych operacji, o których mowa w dyrektywie, takich jak łączenie, podział i wymiana udziałów – w tym przypadku nie można dokonać żadnej wpłaty gotówkowej w zamian za przekazanie.

| (30) | Artykuł 9 dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, odsyłając do art. 4 tej samej dyrektywy, stanowi, że nie można zastosować opodatkowania zysków kapitałowych na poziomie spółki przejmującej w wyniku przekazania aktywów. Dyrektywa definiuje zyski kapitałowe jako różnicę między wartością rzeczywistą (wartością rynkową) przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością podatkową, niezależnie od ewentualnych szczególnych zasad regulujących określanie wartości przewidzianych w przepisach poszczególnych państw. Takie preferencyjne traktowanie zysków kapitałowych przewidziane w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw – w przypadkach dotyczących przekazywania aktywów między przedsiębiorstwami poszczególnych państw członkowskich – opiera się na kryterium „stałego zakładu”; innymi słowy, wyłącznie aktywa pozostające w spółce będącej rezydentem do celów podatkowych na terytorium państwa członkowskiego spółki przekazującej lub aktywa rzeczywiście powiązane ze stałym zakładem spółki przyjmującej znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego spółki przekazującej mogą skorzystać z odroczenia płatności podatku, o którym mowa w art. 4 dyrektywy. |
| --- | --- |

(30)

Artykuł 9 dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, odsyłając do art. 4 tej samej dyrektywy, stanowi, że nie można zastosować opodatkowania zysków kapitałowych na poziomie spółki przejmującej w wyniku przekazania aktywów. Dyrektywa definiuje zyski kapitałowe jako różnicę między wartością rzeczywistą (wartością rynkową) przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością podatkową, niezależnie od ewentualnych szczególnych zasad regulujących określanie wartości przewidzianych w przepisach poszczególnych państw. Takie preferencyjne traktowanie zysków kapitałowych przewidziane w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw – w przypadkach dotyczących przekazywania aktywów między przedsiębiorstwami poszczególnych państw członkowskich – opiera się na kryterium „stałego zakładu”; innymi słowy, wyłącznie aktywa pozostające w spółce będącej rezydentem do celów podatkowych na terytorium państwa członkowskiego spółki przekazującej lub aktywa rzeczywiście powiązane ze stałym zakładem spółki przyjmującej znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego spółki przekazującej mogą skorzystać z odroczenia płatności podatku, o którym mowa w art. 4 dyrektywy.

| (31) | Dyrektywa przewiduje więc raczej system neutralności podatkowej lub odroczenia płatności, a nie zwolnienia z podatku, ponieważ państwo członkowskie, w którym znajduje się spółka przyjmująca, zachowuje prawo do opodatkowania zysków kapitałowych zrealizowanych przy przekazaniu aktywów w momencie przyszłego zbycia tych aktywów. Aby mogły zostać opodatkowane, zyski kapitałowe z tytułu z przekazanego majątku muszą być ujęte w księgach spółki przyjmującej: w tym celu wszystkie przekazane aktywa i pasywa muszą zostać ujęte w księgach spółki przyjmującej wg wartości w okresie bezpośrednio poprzedzającym przekazanie (przeniesiona wartość podatkowa). Spółka przyjmująca musi więc przejąć podstawę opodatkowania spółki przekazującej, nie mogąc skorzystać z opcji uzgodnienia tej podstawy z godziwą wartością rynkową. Z tego powodu przepisy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, które przewidują preferencyjne traktowanie w przypadku przekazania aktywów, są w gruncie rzeczy podobne do przepisów zawartych w art. 1 wspominanej ustawy 218/1990, z wyjątkiem tego, że dyrektywa nie określa zasad szacowania wartości akcji otrzymanych przez spółkę przyjmującą w zamian za aktywa, podczas gdy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 wyraźnie przewiduje zastosowanie zastępczej wartości podatkowej: w związku z tym mamy do czynienia z systemem podwójnej różnicy. |
| --- | --- |

(31)

Dyrektywa przewiduje więc raczej system neutralności podatkowej lub odroczenia płatności, a nie zwolnienia z podatku, ponieważ państwo członkowskie, w którym znajduje się spółka przyjmująca, zachowuje prawo do opodatkowania zysków kapitałowych zrealizowanych przy przekazaniu aktywów w momencie przyszłego zbycia tych aktywów. Aby mogły zostać opodatkowane, zyski kapitałowe z tytułu z przekazanego majątku muszą być ujęte w księgach spółki przyjmującej: w tym celu wszystkie przekazane aktywa i pasywa muszą zostać ujęte w księgach spółki przyjmującej wg wartości w okresie bezpośrednio poprzedzającym przekazanie (przeniesiona wartość podatkowa). Spółka przyjmująca musi więc przejąć podstawę opodatkowania spółki przekazującej, nie mogąc skorzystać z opcji uzgodnienia tej podstawy z godziwą wartością rynkową. Z tego powodu przepisy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw, które przewidują preferencyjne traktowanie w przypadku przekazania aktywów, są w gruncie rzeczy podobne do przepisów zawartych w art. 1 wspominanej ustawy 218/1990, z wyjątkiem tego, że dyrektywa nie określa zasad szacowania wartości akcji otrzymanych przez spółkę przyjmującą w zamian za aktywa, podczas gdy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 wyraźnie przewiduje zastosowanie zastępczej wartości podatkowej: w związku z tym mamy do czynienia z systemem podwójnej różnicy.

| (32) | Jako że przepisy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw stosuje się wyłącznie do restrukturyzacji spółek z różnych państw członkowskich – system ten został przeniesiony do ustawodawstwa włoskiego na mocy dekretu legislacyjnego 544/1992 – Włochy samodzielnie rozszerzyły system neutralności podatkowej stosowany w przypadku restrukturyzacji spółek, obejmując nim również przypadki restrukturyzacji spółek znajdujących się na terytorium tego państwa. Na mocy dekretu legislacyjnego nr 358 z dnia 8 października 1997 r. (dekret legislacyjny 358/1997) Włochy wprowadziły ogólne przepisy podatkowe dotyczące restrukturyzacji spółek znajdujących się na terytorium Włoch; przepisy te miały być stosowane również w przypadku, gdy przekazanie aktywów przyjęłoby formę przekazania oddziału w zamian za akcje. |
| --- | --- |

(32)

Jako że przepisy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw stosuje się wyłącznie do restrukturyzacji spółek z różnych państw członkowskich – system ten został przeniesiony do ustawodawstwa włoskiego na mocy dekretu legislacyjnego 544/1992 – Włochy samodzielnie rozszerzyły system neutralności podatkowej stosowany w przypadku restrukturyzacji spółek, obejmując nim również przypadki restrukturyzacji spółek znajdujących się na terytorium tego państwa. Na mocy dekretu legislacyjnego nr 358 z dnia 8 października 1997 r. (dekret legislacyjny 358/1997) Włochy wprowadziły ogólne przepisy podatkowe dotyczące restrukturyzacji spółek znajdujących się na terytorium Włoch; przepisy te miały być stosowane również w przypadku, gdy przekazanie aktywów przyjęłoby formę przekazania oddziału w zamian za akcje.

| (33) | Ogólny system opodatkowania zysków kapitałowych uzyskanych w wyniku restrukturyzacji spółek znajdujących się na terenie Włoch, w szczególności w wyniku przekazania aktywów, przewidziany w dekrecie legislacyjnym 358/1997, opiera się na dwóch alternatywnych systemach. |
| --- | --- |

(33)

Ogólny system opodatkowania zysków kapitałowych uzyskanych w wyniku restrukturyzacji spółek znajdujących się na terenie Włoch, w szczególności w wyniku przekazania aktywów, przewidziany w dekrecie legislacyjnym 358/1997, opiera się na dwóch alternatywnych systemach.

| (34) | Z jednej strony art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997 przewiduje fakultatywny system opodatkowania zastępczego zysków kapitałowych z przekazania przedsiębiorstw lub udziałów kwalifikowanych w zamian za akcje danej spółki. Artykuł 3 nakazuje przede wszystkim, by dla określenia zysków kapitałowych obliczyć różnicę między wartością podatkową przekazanych aktywów – kiedy należały one do spółki przekazującej – a wartością księgową akcji otrzymanych w zamian za przekazanie ustaloną przez spółkę przekazującą, lub też, jeśli jest ona wyższa, wartością księgową przekazanego oddziału ustaloną przez spółkę przyjmującą. Artykuł 3 przewiduje ponadto możliwość uznania do celów podatkowych zysków kapitałowych poprzez zapłatę podatku zastępczego według stawki 19 %. Zgodnie z nowym systemem wartość księgowa i wartość podatkowa zawierające w sobie osiągnięte zyski kapitałowe są uznawane za nowe wartości aktywów zarówno w przypadku spółki przekazującej, jak i spółki przyjmującej, aby uniknąć różnicy między wartością podatkową a wartością księgową (przekazanie w ramach systemu neutralności rachunkowej). |
| --- | --- |

(34)

Z jednej strony art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997 przewiduje fakultatywny system opodatkowania zastępczego zysków kapitałowych z przekazania przedsiębiorstw lub udziałów kwalifikowanych w zamian za akcje danej spółki. Artykuł 3 nakazuje przede wszystkim, by dla określenia zysków kapitałowych obliczyć różnicę między wartością podatkową przekazanych aktywów – kiedy należały one do spółki przekazującej – a wartością księgową akcji otrzymanych w zamian za przekazanie ustaloną przez spółkę przekazującą, lub też, jeśli jest ona wyższa, wartością księgową przekazanego oddziału ustaloną przez spółkę przyjmującą. Artykuł 3 przewiduje ponadto możliwość uznania do celów podatkowych zysków kapitałowych poprzez zapłatę podatku zastępczego według stawki 19 %. Zgodnie z nowym systemem wartość księgowa i wartość podatkowa zawierające w sobie osiągnięte zyski kapitałowe są uznawane za nowe wartości aktywów zarówno w przypadku spółki przekazującej, jak i spółki przyjmującej, aby uniknąć różnicy między wartością podatkową a wartością księgową (przekazanie w ramach systemu neutralności rachunkowej).

| (35) | Z drugiej strony art. 4 dekretu legislacyjnego 358/1997 stanowi, że podmioty biorące udział w przekazaniu mogą skorzystać z systemu odroczenia płatności podatku porównywalnego do systemu ustanowionego na mocy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw. W takim systemie przekazanie aktywów oddziału między spółkami znajdującymi się na terytorium Włoch jest neutralne z punktu widzenia podatkowego, co oznacza, że zyski kapitałowe osiągnięte w wyniku przekazania aktywów w zamian za akcje nie są uznawane do celów podatkowych, pod warunkiem że wartość podatkowa przekazanych aktywów zostanie przypisana akcjom otrzymanym przez spółkę przekazującą i że aktywa przekazane zachowają wartość podatkową, jaką miały gdy należały do spółki przekazującej (przekazanie w ramach systemu neutralności podatkowej). |
| --- | --- |

(35)

Z drugiej strony art. 4 dekretu legislacyjnego 358/1997 stanowi, że podmioty biorące udział w przekazaniu mogą skorzystać z systemu odroczenia płatności podatku porównywalnego do systemu ustanowionego na mocy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw. W takim systemie przekazanie aktywów oddziału między spółkami znajdującymi się na terytorium Włoch jest neutralne z punktu widzenia podatkowego, co oznacza, że zyski kapitałowe osiągnięte w wyniku przekazania aktywów w zamian za akcje nie są uznawane do celów podatkowych, pod warunkiem że wartość podatkowa przekazanych aktywów zostanie przypisana akcjom otrzymanym przez spółkę przekazującą i że aktywa przekazane zachowają wartość podatkową, jaką miały gdy należały do spółki przekazującej (przekazanie w ramach systemu neutralności podatkowej).

| (36) | Włoski system podatkowy w zakresie podatku od przedsiębiorstw został dogłębnie zreformowany w 2003 r., w tym samym okresie wszedł w życie (od dnia 1 stycznia 2004 r.) system uzgodnienia podatkowego przewidziany ustawą 350/2003. Reforma weszła w życie na mocy dekretu legislacyjnego nr 344 z dnia 12 grudnia 2003 r. (dekret legislacyjny 344/2003) który, w odniesieniu do omawianych kwestii, przewiduje, co następuje:






  (i) | zniesienie dotychczasowego podatku dochodowego od osób prawnych (IRPEG) i wprowadzenie nowego podatku dochodowego od przedsiębiorstw (IRES) według stawki 33 %; równolegle zniesiono podatek Dual Income Tax (DIT), który polegał na stosowaniu zredukowanej stawki podatku IRPEG (19 %) w odniesieniu do kwoty dochodu ponownie inwestowanej w spółkę; |
| --- | --- | --- |

(36)

Włoski system podatkowy w zakresie podatku od przedsiębiorstw został dogłębnie zreformowany w 2003 r., w tym samym okresie wszedł w życie (od dnia 1 stycznia 2004 r.) system uzgodnienia podatkowego przewidziany ustawą 350/2003. Reforma weszła w życie na mocy dekretu legislacyjnego nr 344 z dnia 12 grudnia 2003 r. (dekret legislacyjny 344/2003) który, w odniesieniu do omawianych kwestii, przewiduje, co następuje:

(i)

zniesienie dotychczasowego podatku dochodowego od osób prawnych (IRPEG) i wprowadzenie nowego podatku dochodowego od przedsiębiorstw (IRES) według stawki 33 %; równolegle zniesiono podatek Dual Income Tax (DIT), który polegał na stosowaniu zredukowanej stawki podatku IRPEG (19 %) w odniesieniu do kwoty dochodu ponownie inwestowanej w spółkę;

| (ii) | zniesienie systemu przyznawania ulgi podatkowej, zgodnie z którym w momencie rozdzielenia pomiędzy akcjonariuszy dywidendy były kolejny raz opodatkowywane, przy czym podatek od przedsiębiorstw zapłacony we Włoszech był odliczany poprzez przyznanie ulgi podatkowej: system ten został zastąpiony systemem częściowego wyłączenia z opodatkowania stosowanym zarówno wobec dywidend krajowych, jak i dywidend ze źródła zagranicznego; |
| --- | --- |

(ii)

zniesienie systemu przyznawania ulgi podatkowej, zgodnie z którym w momencie rozdzielenia pomiędzy akcjonariuszy dywidendy były kolejny raz opodatkowywane, przy czym podatek od przedsiębiorstw zapłacony we Włoszech był odliczany poprzez przyznanie ulgi podatkowej: system ten został zastąpiony systemem częściowego wyłączenia z opodatkowania stosowanym zarówno wobec dywidend krajowych, jak i dywidend ze źródła zagranicznego;

| (iii) | wprowadzenie systemu zwolnienia udziałów z opodatkowania, jeśli chodzi o zyski kapitałowe osiągnięte ze sprzedaży udziałów kwalifikowanych i, jednocześnie, zawieszenie możliwości odliczenia obniżenia wartości księgowej posiadanych udziałów; |
| --- | --- |

(iii)

wprowadzenie systemu zwolnienia udziałów z opodatkowania, jeśli chodzi o zyski kapitałowe osiągnięte ze sprzedaży udziałów kwalifikowanych i, jednocześnie, zawieszenie możliwości odliczenia obniżenia wartości księgowej posiadanych udziałów;

| (iv) | zniesienie podatku zastępczego według stawki 19 % od zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku restrukturyzacji spółek zgodnie z art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997. Po uchyleniu przepisów wspomnianego dekretu legislacyjnego 358/1997 na podstawie dekretu legislacyjnego 344/2003 wprowadzono w życie system neutralności podatkowej w zakresie wszystkich rodzajów restrukturyzacji spółek, jak na przykład łączenie czy podział przewidziane w dekrecie Prezydenta Republiki z dnia 22 grudnia 1986 r. nr 917 wraz z późniejszymi zmianami – tekst jednolity przepisów dotyczących podatków dochodowych (TUIR) – (art. 170–174). Jednakże przekazywanie oddziałów lub udziałów kwalifikowanych nie zostało ujęte w TUIR i późniejszych zmianach, co doprowadziło do rozbieżności procedur w przypadku przekazywania oddziałów poddanych systemowi neutralności księgowej, zgodnie z art. 175 dekretu Prezydenta Republiki 917/1986 wraz z późniejszymi zmianami, w porównaniu z innymi rodzajami restrukturyzacji spółki podlegającymi systemowi neutralności podatkowej. |
| --- | --- |

(iv)

zniesienie podatku zastępczego według stawki 19 % od zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku restrukturyzacji spółek zgodnie z art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997. Po uchyleniu przepisów wspomnianego dekretu legislacyjnego 358/1997 na podstawie dekretu legislacyjnego 344/2003 wprowadzono w życie system neutralności podatkowej w zakresie wszystkich rodzajów restrukturyzacji spółek, jak na przykład łączenie czy podział przewidziane w dekrecie Prezydenta Republiki z dnia 22 grudnia 1986 r. nr 917 wraz z późniejszymi zmianami – tekst jednolity przepisów dotyczących podatków dochodowych (TUIR) – (art. 170–174). Jednakże przekazywanie oddziałów lub udziałów kwalifikowanych nie zostało ujęte w TUIR i późniejszych zmianach, co doprowadziło do rozbieżności procedur w przypadku przekazywania oddziałów poddanych systemowi neutralności księgowej, zgodnie z art. 175 dekretu Prezydenta Republiki 917/1986 wraz z późniejszymi zmianami, w porównaniu z innymi rodzajami restrukturyzacji spółki podlegającymi systemowi neutralności podatkowej.

| (37) | Zgodnie z reformę podatkową wprowadzoną przez dekret legislacyjny 344/2003 wszystkie rodzaje restrukturyzacji z udziałem spółek z różnych państw członkowskich nadal podlegają systemowi neutralności podatkowej, o którym mowa w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw, przewidującemu możliwość dokonania przekazania w sposób podatkowo neutralny. Możliwość zastosowania podatku zastępczego według stawki 19 % w myśl art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997 zniesiono od dnia 1 stycznia 2004 r., utrzymano natomiast system ustalania wartości zysków kapitałowych pochodzących z przekazania oddziałów w ramach systemu neutralności księgowej. Ponadto zniesiony został fakultatywny system odroczenia płatności podatku przewidziany w art. 4 dekretu legislacyjnego 358/1997. W wyniku powyższej reformy system opodatkowania zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku sprzedaży lub przekazania oddziału jest identyczny z systemem przewidzianym w przypadku sprzedaży pojedynczych aktywów. |
| --- | --- |

(37)

Zgodnie z reformę podatkową wprowadzoną przez dekret legislacyjny 344/2003 wszystkie rodzaje restrukturyzacji z udziałem spółek z różnych państw członkowskich nadal podlegają systemowi neutralności podatkowej, o którym mowa w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw, przewidującemu możliwość dokonania przekazania w sposób podatkowo neutralny. Możliwość zastosowania podatku zastępczego według stawki 19 % w myśl art. 3 dekretu legislacyjnego 358/1997 zniesiono od dnia 1 stycznia 2004 r., utrzymano natomiast system ustalania wartości zysków kapitałowych pochodzących z przekazania oddziałów w ramach systemu neutralności księgowej. Ponadto zniesiony został fakultatywny system odroczenia płatności podatku przewidziany w art. 4 dekretu legislacyjnego 358/1997. W wyniku powyższej reformy system opodatkowania zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku sprzedaży lub przekazania oddziału jest identyczny z systemem przewidzianym w przypadku sprzedaży pojedynczych aktywów.

| (38) | Podsumowując, w świetle przepisów obowiązujących w czasie uchwalenia ustawy 350/2003 ciągle bardziej korzystne było, z punktu widzenia podatkowego, przekazywanie aktywów w drodze wymiany akcji, a nie w drodze sprzedaży, ponieważ przeniesienie udziałów kwalifikowanych było zwolnione z podatku, podczas gdy przeniesienie aktywów bazowych podlegało opodatkowaniu. |
| --- | --- |

(38)

Podsumowując, w świetle przepisów obowiązujących w czasie uchwalenia ustawy 350/2003 ciągle bardziej korzystne było, z punktu widzenia podatkowego, przekazywanie aktywów w drodze wymiany akcji, a nie w drodze sprzedaży, ponieważ przeniesienie udziałów kwalifikowanych było zwolnione z podatku, podczas gdy przeniesienie aktywów bazowych podlegało opodatkowaniu.

| (39) | Komisja po przedstawieniu ogólnych zasad ustanowionych na mocy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw oraz dekretu legislacyjnego 358/1997 może przystąpić do opisu i analizy poszczególnych systemów, w ramach których spółki dokonują przeszacowania lub uzgodnienia wartości swoich środków trwałych. |
| --- | --- |

(39)

Komisja po przedstawieniu ogólnych zasad ustanowionych na mocy dyrektywy w sprawie łączenia przedsiębiorstw oraz dekretu legislacyjnego 358/1997 może przystąpić do opisu i analizy poszczególnych systemów, w ramach których spółki dokonują przeszacowania lub uzgodnienia wartości swoich środków trwałych.

2.4.   Uzgodnienia na mocy ustaw 342/2000, 448/2001 i 350/2003

| (40) | Ustawa 218/1990 dotyczyła prywatyzacji poprzez przekształcenie i przekazanie niektórych instytucji kredytowych prawa publicznego (na mocy 29 królewskiego dekretu legislacyjnego z dnia 12 marca 1936 r. nr 375, przekształconego w ustawę nr 141 z dnia 7 marca 1938 r.) przekształcające je w spółki akcyjne działające w sektorze kredytowym (art. 1 ustawy 218/1990). Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 zyski kapitałowe osiągnięte poprzez przekazanie aktywów nie były uznawane do celów podatkowych, aby zapewnić neutralność finansową takich operacji. Jednakże 15 % takich zysków podlegało opodatkowaniu według zwykłej stawki podatku od przedsiębiorstw obowiązującej w tamtym okresie. W konsekwencji wartość podatkowa aktywów przekazanych na mocy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 wzrosła (została uzgodniona) o 15 % zysku kapitałowego, podczas gdy pozostałe 85 % zysku kapitałowego nie zostało uznane do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(40)

Ustawa 218/1990 dotyczyła prywatyzacji poprzez przekształcenie i przekazanie niektórych instytucji kredytowych prawa publicznego (na mocy 29 królewskiego dekretu legislacyjnego z dnia 12 marca 1936 r. nr 375, przekształconego w ustawę nr 141 z dnia 7 marca 1938 r.) przekształcające je w spółki akcyjne działające w sektorze kredytowym (art. 1 ustawy 218/1990). Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 zyski kapitałowe osiągnięte poprzez przekazanie aktywów nie były uznawane do celów podatkowych, aby zapewnić neutralność finansową takich operacji. Jednakże 15 % takich zysków podlegało opodatkowaniu według zwykłej stawki podatku od przedsiębiorstw obowiązującej w tamtym okresie. W konsekwencji wartość podatkowa aktywów przekazanych na mocy art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 wzrosła (została uzgodniona) o 15 % zysku kapitałowego, podczas gdy pozostałe 85 % zysku kapitałowego nie zostało uznane do celów podatkowych.

| (41) | Saldo wynikające z różnicy między wartością podatkową otrzymanych akcji i przekazanych aktywów, z jednej strony, a wartością księgową tych aktywów (uzgodnioną jedynie w zakresie 15 %), z drugiej, odpowiadało zawieszonemu zyskowi kapitałowemu. Uznanie pozostałej części zysku kapitałowego do celów podatkowych zostało odroczone do momentu ewentualnej jego realizacji w wyniku zbycia aktywów, o których mowa, lub do momentu rozdzielenia go między akcjonariuszy w formie dywidend z rezerwy księgowej odpowiadającej nieuznanemu zyskowi kapitałowemu. |
| --- | --- |

(41)

Saldo wynikające z różnicy między wartością podatkową otrzymanych akcji i przekazanych aktywów, z jednej strony, a wartością księgową tych aktywów (uzgodnioną jedynie w zakresie 15 %), z drugiej, odpowiadało zawieszonemu zyskowi kapitałowemu. Uznanie pozostałej części zysku kapitałowego do celów podatkowych zostało odroczone do momentu ewentualnej jego realizacji w wyniku zbycia aktywów, o których mowa, lub do momentu rozdzielenia go między akcjonariuszy w formie dywidend z rezerwy księgowej odpowiadającej nieuznanemu zyskowi kapitałowemu.

| (42) | Ponadto zgodnie z zasadami księgowości podatkowej, o których mowa w ustawie 218/1990, 85 % wartości gospodarczej zysków kapitałowych związanych z aktywami przekazywanymi podczas restrukturyzacji przewidzianej w wymienionej ustawie nie jest uznawana do celów podatkowych. W opinii władz włoskich operacje związane z restrukturyzacją omawianych miały miejsce w latach 1990–1995. Zyski kapitałowe osiągnięte w tamtym okresie zostały „zamrożone” na następne lata, a spółki te zostały zobowiązane do zarejestrowania wartości pozostających do uzgodnienia w odpowiednim wykazie załączonym do przedstawianej deklaracji dochodów. |
| --- | --- |

(42)

Ponadto zgodnie z zasadami księgowości podatkowej, o których mowa w ustawie 218/1990, 85 % wartości gospodarczej zysków kapitałowych związanych z aktywami przekazywanymi podczas restrukturyzacji przewidzianej w wymienionej ustawie nie jest uznawana do celów podatkowych. W opinii władz włoskich operacje związane z restrukturyzacją omawianych miały miejsce w latach 1990–1995. Zyski kapitałowe osiągnięte w tamtym okresie zostały „zamrożone” na następne lata, a spółki te zostały zobowiązane do zarejestrowania wartości pozostających do uzgodnienia w odpowiednim wykazie załączonym do przedstawianej deklaracji dochodów.

| (43) | Na mocy art. 17 ustawy nr 342 z dnia 21 listopada 2000 r. (7) (ustawa 342/2000) spółkom powstałym w wyniku restrukturyzacji instytucji kredytowych na mocy ustawy 218/1990 zezwolono na uzgodnienie wartości, których opodatkowanie odroczono, z wartościami księgowymi uzyskanymi poprzez wymianę aktywów w ramach wspomnianych restrukturyzacji i jeszcze ujętych w bilansie na dzień 31 grudnia 1999 r. pod warunkiem zapłaty zastępczego podatku od przedsiębiorstw według stawki 19 % zysku kapitałowego w miejsce łącznej stawki 42,4 % obowiązującej w tamtym okresie (na którą składał się podatek od przedsiębiorstw według stawki 37 % oraz lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 5,4 %). Uzgodnienie zostało ograniczone do 85 % wartości pierwotnego zysku kapitałowego, którego uznanie do celów podatkowych odroczono. |
| --- | --- |

(43)

Na mocy art. 17 ustawy nr 342 z dnia 21 listopada 2000 r. (7) (ustawa 342/2000) spółkom powstałym w wyniku restrukturyzacji instytucji kredytowych na mocy ustawy 218/1990 zezwolono na uzgodnienie wartości, których opodatkowanie odroczono, z wartościami księgowymi uzyskanymi poprzez wymianę aktywów w ramach wspomnianych restrukturyzacji i jeszcze ujętych w bilansie na dzień 31 grudnia 1999 r. pod warunkiem zapłaty zastępczego podatku od przedsiębiorstw według stawki 19 % zysku kapitałowego w miejsce łącznej stawki 42,4 % obowiązującej w tamtym okresie (na którą składał się podatek od przedsiębiorstw według stawki 37 % oraz lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 5,4 %). Uzgodnienie zostało ograniczone do 85 % wartości pierwotnego zysku kapitałowego, którego uznanie do celów podatkowych odroczono.

| (44) | Płacąc podatek od zysków kapitałowych według stawki 19 %, zarówno spółki, które posiadały aktywa bankowe, jak i spółki dysponujące akcjami owych spółek posiadających aktywa mogły uzgodnić wartość, odpowiednio, odnośnych aktywów i akcji. Jeśli akcje zostałyby przekazane innym spółkom lub wymienione na udziały innych spółek bez wypłat gotówkowych, w przypadku tych ostatnich można byłoby również uzgodnić wartość wymienionych akcji. |
| --- | --- |

(44)

Płacąc podatek od zysków kapitałowych według stawki 19 %, zarówno spółki, które posiadały aktywa bankowe, jak i spółki dysponujące akcjami owych spółek posiadających aktywa mogły uzgodnić wartość, odpowiednio, odnośnych aktywów i akcji. Jeśli akcje zostałyby przekazane innym spółkom lub wymienione na udziały innych spółek bez wypłat gotówkowych, w przypadku tych ostatnich można byłoby również uzgodnić wartość wymienionych akcji.

| (45) | Podatek od zysków kapitałowych był jednak zredukowany do 15 % (w miejsce podatku zastępczego według stawki 19 %) jeśli instytucja kredytowa zdecydowała się uzgodnienie wyłącznie wartości podatkowej aktywów zamiast uzgodnić zarówno wartość aktywów, jak i akcji. W takim przypadku jedynymi beneficjentami systemu uzgodnienia podatkowego były instytucje kredytowe posiadające aktywa wymienione podczas pierwotnego przekazania. |
| --- | --- |

(45)

Podatek od zysków kapitałowych był jednak zredukowany do 15 % (w miejsce podatku zastępczego według stawki 19 %) jeśli instytucja kredytowa zdecydowała się uzgodnienie wyłącznie wartości podatkowej aktywów zamiast uzgodnić zarówno wartość aktywów, jak i akcji. W takim przypadku jedynymi beneficjentami systemu uzgodnienia podatkowego były instytucje kredytowe posiadające aktywa wymienione podczas pierwotnego przekazania.

| (46) | W wyniku zapłacenia podatku od zysków kapitałowych instytucje przyjmujące uwalniały zyski kapitałowe osiągnięte podczas pierwotnego przekazania (i zachowane w formie rezerw zysków niepodlegających podziałowi) i mogły rozdzielić je między akcjonariuszy w formie dywidend. |
| --- | --- |

(46)

W wyniku zapłacenia podatku od zysków kapitałowych instytucje przyjmujące uwalniały zyski kapitałowe osiągnięte podczas pierwotnego przekazania (i zachowane w formie rezerw zysków niepodlegających podziałowi) i mogły rozdzielić je między akcjonariuszy w formie dywidend.

| (47) | Równolegle do uzgodnienia wartości aktywów i udziałów przekazanych w ramach restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa powyżej, art. 19 ustawy 342/2000 stanowił, że ten sam zastępczy podatek od zysków kapitałowych mógł zostać zastosowany w przypadku spółek gotowych uzgodnić wartość podatkową aktywów i akcji będących w ich posiadaniu w wyniku innych rodzajów restrukturyzacji, w przypadku których skorzystano z systemu neutralności podatkowej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997. |
| --- | --- |

(47)

Równolegle do uzgodnienia wartości aktywów i udziałów przekazanych w ramach restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa powyżej, art. 19 ustawy 342/2000 stanowił, że ten sam zastępczy podatek od zysków kapitałowych mógł zostać zastosowany w przypadku spółek gotowych uzgodnić wartość podatkową aktywów i akcji będących w ich posiadaniu w wyniku innych rodzajów restrukturyzacji, w przypadku których skorzystano z systemu neutralności podatkowej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997.

| (48) | System, o którym mowa w art. 19 (a który przewidywał podatki zastępcze od zysków kapitałowych w stawkach 19 % i 15 % w przypadku uzgadniania wartości aktywów i akcji) zrównywał pod wszystkimi względami uznanie do celów podatkowych zysków pochodzących z uzgodnień podatkowych w związku z restrukturyzacją spółek przeprowadzanych na mocy dekretu legislacyjnego nr 358/1997 z uznaniem zysków osiągniętych przez instytucje kredytowe na mocy ustawy 218/1990. |
| --- | --- |

(48)

System, o którym mowa w art. 19 (a który przewidywał podatki zastępcze od zysków kapitałowych w stawkach 19 % i 15 % w przypadku uzgadniania wartości aktywów i akcji) zrównywał pod wszystkimi względami uznanie do celów podatkowych zysków pochodzących z uzgodnień podatkowych w związku z restrukturyzacją spółek przeprowadzanych na mocy dekretu legislacyjnego nr 358/1997 z uznaniem zysków osiągniętych przez instytucje kredytowe na mocy ustawy 218/1990.

| (49) | Ponadto art. 20 ustawy 342/2000 ustanawiał szczegółowe zasady odnośnie do zastępczego podatku od zysków kapitałowych, który należało zapłacić oraz związanej z tym ulgi podatkowej na korzyść akcjonariuszy, którzy otrzymują dywidendy pochodzące z zysków kapitałowych uznanych do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(49)

Ponadto art. 20 ustawy 342/2000 ustanawiał szczegółowe zasady odnośnie do zastępczego podatku od zysków kapitałowych, który należało zapłacić oraz związanej z tym ulgi podatkowej na korzyść akcjonariuszy, którzy otrzymują dywidendy pochodzące z zysków kapitałowych uznanych do celów podatkowych.

| (50) | Ustawa nr 448 z dnia 28 grudnia 2001 r. (ustawa 448/2001) przedłużyła okres obowiązywania systemów uzgodnienia podatkowego przewidzianych w ustawie 342/2000, które dotyczyły aktywów ujętych w bilansie spółek i których wartość nie została jeszcze uzgodniona. |
| --- | --- |

(50)

Ustawa nr 448 z dnia 28 grudnia 2001 r. (ustawa 448/2001) przedłużyła okres obowiązywania systemów uzgodnienia podatkowego przewidzianych w ustawie 342/2000, które dotyczyły aktywów ujętych w bilansie spółek i których wartość nie została jeszcze uzgodniona.

| (51) | W szczególności art. 3 ust. 11 ustawy 448/2001 przewidywał, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17–20 ustawy 342/2000 można stosować zarówno w przypadku zysków nieuznanych, czyli aktywów i udziałów pochodzących z restrukturyzacji sektora bankowego na mocy ustawy 218/1990, jak i aktywów pochodzących z innych rodzajów restrukturyzacji przeprowadzonych na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997 i nadal posiadanych na dzień 31 grudnia 2001 r. Ustawa 448/2001 stanowiła, że podatki zastępcze należne z tytułu zysków uznanych miały wynosić odpowiednio 12 % w przypadku podwójnego uzgodnienia (uzgodnienia zarówno aktywów posiadanych przez spółkę przyjmującą jak i akcji otrzymanych przez spółkę posiadającą udziały lub przekazującą) oraz 9 % w przypadku pojedynczego uzgodnienia (czyli ograniczającego się do aktywów będących w posiadaniu spółki przyjmującej) w miejsce podatku od przedsiębiorstw według stawki 41 % stosowanego w momencie uzgodnienia (na który składało się 36 % podatku od osób prawnych oraz 5 % lokalnego podatku od działalności produkcyjnej). |
| --- | --- |

(51)

W szczególności art. 3 ust. 11 ustawy 448/2001 przewidywał, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17–20 ustawy 342/2000 można stosować zarówno w przypadku zysków nieuznanych, czyli aktywów i udziałów pochodzących z restrukturyzacji sektora bankowego na mocy ustawy 218/1990, jak i aktywów pochodzących z innych rodzajów restrukturyzacji przeprowadzonych na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997 i nadal posiadanych na dzień 31 grudnia 2001 r. Ustawa 448/2001 stanowiła, że podatki zastępcze należne z tytułu zysków uznanych miały wynosić odpowiednio 12 % w przypadku podwójnego uzgodnienia (uzgodnienia zarówno aktywów posiadanych przez spółkę przyjmującą jak i akcji otrzymanych przez spółkę posiadającą udziały lub przekazującą) oraz 9 % w przypadku pojedynczego uzgodnienia (czyli ograniczającego się do aktywów będących w posiadaniu spółki przyjmującej) w miejsce podatku od przedsiębiorstw według stawki 41 % stosowanego w momencie uzgodnienia (na który składało się 36 % podatku od osób prawnych oraz 5 % lokalnego podatku od działalności produkcyjnej).

| (52) | Artykuł 2 ust. 26 ustawy 350/2003 stanowi, że system uzgodnienia podatkowego przewidziany w art. 17 ustawy 342/2000 mógł być stosowany również w przypadku zysków zrealizowanych, ale nieuznanych do celów podatkowych i związanych z aktywami pochodzącymi z restrukturyzacji sektora bankowego na mocy ustawy 218/1990, nadal widniejących w bilansie za trwający rok obrachunkowy na dzień 31 grudnia 2003 r. Ustawa 350/2003 stanowi, że podatek zastępczy od zysków kapitałowych związanych z uzgodnieniem tych zysków wynosił 12 % w przypadku podwójnego uzgodnienia (uzgodnienie zarówno aktywów posiadanych przez instytucję kredytową, jak i udziałów otrzymanych przez przekazujący bank) oraz 9 % w przypadku pojedynczego uzgodnienia (czyli ograniczającego się wyłącznie do aktywów posiadanych przez instytucję kredytową). Artykuł 26 ustawy 350/2003 nie przewidywał jednakże żadnego innego uzgodnienia aktywów w przypadku ogólnej restrukturyzacji spółek przeprowadzanej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997. |
| --- | --- |

(52)

Artykuł 2 ust. 26 ustawy 350/2003 stanowi, że system uzgodnienia podatkowego przewidziany w art. 17 ustawy 342/2000 mógł być stosowany również w przypadku zysków zrealizowanych, ale nieuznanych do celów podatkowych i związanych z aktywami pochodzącymi z restrukturyzacji sektora bankowego na mocy ustawy 218/1990, nadal widniejących w bilansie za trwający rok obrachunkowy na dzień 31 grudnia 2003 r. Ustawa 350/2003 stanowi, że podatek zastępczy od zysków kapitałowych związanych z uzgodnieniem tych zysków wynosił 12 % w przypadku podwójnego uzgodnienia (uzgodnienie zarówno aktywów posiadanych przez instytucję kredytową, jak i udziałów otrzymanych przez przekazujący bank) oraz 9 % w przypadku pojedynczego uzgodnienia (czyli ograniczającego się wyłącznie do aktywów posiadanych przez instytucję kredytową). Artykuł 26 ustawy 350/2003 nie przewidywał jednakże żadnego innego uzgodnienia aktywów w przypadku ogólnej restrukturyzacji spółek przeprowadzanej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997.

| (53) | W szczególności w myśl art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 historyczne zyski kapitałowe osiągnięte na mocy ustawy 218/1990 w związku z przekazaniem środków trwałych i innych aktywów bankowych nowoutworzonym lub już istniejącym prywatnym instytucjom kredytowym w zamian za akcje tych instytucji mogły zostać uznane do celów podatkowych poprzez zapłacenie podatków zastępczych według stawki 12 % lub 9 % zamiast ówcześnie obowiązującego podatku od przedsiębiorstw według stawki 37,25 % (33 % podatku od osób prawnych plus 4,25 % lokalnego podatku od działalności produkcyjnej). Ustawa 350/2003 przewidywała ponadto że podatek zastępczy powinien być opłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.), bez odsetek. |
| --- | --- |

(53)

W szczególności w myśl art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 historyczne zyski kapitałowe osiągnięte na mocy ustawy 218/1990 w związku z przekazaniem środków trwałych i innych aktywów bankowych nowoutworzonym lub już istniejącym prywatnym instytucjom kredytowym w zamian za akcje tych instytucji mogły zostać uznane do celów podatkowych poprzez zapłacenie podatków zastępczych według stawki 12 % lub 9 % zamiast ówcześnie obowiązującego podatku od przedsiębiorstw według stawki 37,25 % (33 % podatku od osób prawnych plus 4,25 % lokalnego podatku od działalności produkcyjnej). Ustawa 350/2003 przewidywała ponadto że podatek zastępczy powinien być opłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.), bez odsetek.

| (54) | Z informacji dostarczonych przez władze włoskie wynika, że dziewięć grup bankowych dokonało uzgodnienia wartości swoich aktywów na mocy art. 26 ust. 26 ustawy 350/2003 poprzez zapłatę podatku zastępczego od zysków kapitałowych według stawki 9 % (pojedyncze uzgodnienie). Zyski kapitałowe uznane do celów podatkowych wyniosły łącznie ponad 2 059 milionów EUR. Dziewięciu beneficjentów zapłaciło podatek zastępczy w wysokości 180 615 534 EUR. Aby obliczyć rzeczywistą równowartość podatku do celów ustalenia pomocy państwa, raty płatności w 2005 r. oraz w 2006 r. należy powiększyć o stopy referencyjne w wysokości 3,7 % w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem przewidzianego w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 794/2004 (8). Podatek rzeczywiście zapłacony wynosi w konsekwencji 185 505 996 EUR (9), co stanowi kwotę referencyjną umożliwiającą obliczenie ewentualnej pomocy wyrażonej przy pomocy ekwiwalentu dotacji. |
| --- | --- |

(54)

Z informacji dostarczonych przez władze włoskie wynika, że dziewięć grup bankowych dokonało uzgodnienia wartości swoich aktywów na mocy art. 26 ust. 26 ustawy 350/2003 poprzez zapłatę podatku zastępczego od zysków kapitałowych według stawki 9 % (pojedyncze uzgodnienie). Zyski kapitałowe uznane do celów podatkowych wyniosły łącznie ponad 2 059 milionów EUR. Dziewięciu beneficjentów zapłaciło podatek zastępczy w wysokości 180 615 534 EUR. Aby obliczyć rzeczywistą równowartość podatku do celów ustalenia pomocy państwa, raty płatności w 2005 r. oraz w 2006 r. należy powiększyć o stopy referencyjne w wysokości 3,7 % w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem przewidzianego w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 794/2004 (8). Podatek rzeczywiście zapłacony wynosi w konsekwencji 185 505 996 EUR (9), co stanowi kwotę referencyjną umożliwiającą obliczenie ewentualnej pomocy wyrażonej przy pomocy ekwiwalentu dotacji.

| (55) | Artykuł 2 ust. 25 ustawy 350/2003 stanowił, że wszystkie spółki podlegające opodatkowaniu mogą przeszacować wartość podatkową swoich aktywów istniejących na dzień 31 grudnia 2002 r., tak by przypisać im rzeczywistą wartość w tym momencie, poprzez zapłatę podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji, który należało wpłacić w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.). |
| --- | --- |

(55)

Artykuł 2 ust. 25 ustawy 350/2003 stanowił, że wszystkie spółki podlegające opodatkowaniu mogą przeszacować wartość podatkową swoich aktywów istniejących na dzień 31 grudnia 2002 r., tak by przypisać im rzeczywistą wartość w tym momencie, poprzez zapłatę podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji, który należało wpłacić w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.).

| (56) | Jak wskazano powyżej, przeszacowania to operacje o charakterze nadzwyczajnym, na które szczególne przepisy podatkowe zezwalają okazjonalnie w celu uzgodnienia wartości historycznej aktywów z ich wartością bieżącą. Przeszacowanie podatkowe różni się od uzgodnienia, ponieważ w pierwszym przypadku wartość podatkowa aktywów może zostać uzgodniona z wartością rynkową w momencie przeszacowania, podczas gdy w drugim przypadku wartość zysku kapitałowego uznawanego do celów podatkowych nie może przekroczyć wartości uzyskanej przy okazji wcześniejszej realizacji, którą mogła być na przykład restrukturyzacja. |
| --- | --- |

(56)

Jak wskazano powyżej, przeszacowania to operacje o charakterze nadzwyczajnym, na które szczególne przepisy podatkowe zezwalają okazjonalnie w celu uzgodnienia wartości historycznej aktywów z ich wartością bieżącą. Przeszacowanie podatkowe różni się od uzgodnienia, ponieważ w pierwszym przypadku wartość podatkowa aktywów może zostać uzgodniona z wartością rynkową w momencie przeszacowania, podczas gdy w drugim przypadku wartość zysku kapitałowego uznawanego do celów podatkowych nie może przekroczyć wartości uzyskanej przy okazji wcześniejszej realizacji, którą mogła być na przykład restrukturyzacja.

3.   MOTYWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (57) | Decyzją z dnia 30 maja 2007 r. (10) Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE odnośnie do systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, ponieważ system ten zdawał się spełniać wszystkie warunki konieczne do uznania go za pomoc państwa na mocy art. 87 ust. 1 Traktatu WE, i dlatego jego zgodność ze wspólnym rynkiem budziła wątpliwości, ponieważ niemożliwe wydawało się zastosowanie któregokolwiek z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(57)

Decyzją z dnia 30 maja 2007 r. (10) Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE odnośnie do systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, ponieważ system ten zdawał się spełniać wszystkie warunki konieczne do uznania go za pomoc państwa na mocy art. 87 ust. 1 Traktatu WE, i dlatego jego zgodność ze wspólnym rynkiem budziła wątpliwości, ponieważ niemożliwe wydawało się zastosowanie któregokolwiek z odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu WE.

| (58) | W szczególności Komisja uznała, że art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 przyznaje korzyść finansową odpowiadającą różnicy między podatkiem rzeczywiście zapłaconym w 2004 r. dla uzgodnienia wartości aktywów oraz zwykłym podatkiem należnym w przypadku, gdyby uzgodnienie zostało przeprowadzone w braku przepisów wspomnianego art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003. Zwykła stawka stosowana w roku 2004 w odniesieniu do przedmiotowych zysków wyniosłaby 37,25 % (podatek od osób prawnych według stawki 33 % oraz lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 4,25 %), podczas gdy rzeczywiście zapłacony podatek zastępczy wyniósł 9 %. Ponadto na mocy ustawy 350/2003 podatek zastępczy został zapłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. oraz 25 % w 2006 r.) bez odsetek, podczas gdy podatek, który należałoby zastosować w braku przepisów art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, musiałby zostać zapłacony w całości w 2004 r. Komisja obliczyła, że wartość podatku rzeczywiście zapłaconego przez dziewięciu beneficjentów badanego systemu jako ekwiwalent dotacji wyniosła 185 505 996 EUR, podczas gdy zwykły podatek wynosiłby 771 991 022 EUR (37,25 % osiągniętego zysku w kwocie ponad 2 059 milionów EUR). Różnica między podatkiem zwykłym a podatkiem rzeczywiście zapłaconym wynosi więc 586 485 026 EUR. |
| --- | --- |

(58)

W szczególności Komisja uznała, że art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 przyznaje korzyść finansową odpowiadającą różnicy między podatkiem rzeczywiście zapłaconym w 2004 r. dla uzgodnienia wartości aktywów oraz zwykłym podatkiem należnym w przypadku, gdyby uzgodnienie zostało przeprowadzone w braku przepisów wspomnianego art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003. Zwykła stawka stosowana w roku 2004 w odniesieniu do przedmiotowych zysków wyniosłaby 37,25 % (podatek od osób prawnych według stawki 33 % oraz lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 4,25 %), podczas gdy rzeczywiście zapłacony podatek zastępczy wyniósł 9 %. Ponadto na mocy ustawy 350/2003 podatek zastępczy został zapłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. oraz 25 % w 2006 r.) bez odsetek, podczas gdy podatek, który należałoby zastosować w braku przepisów art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, musiałby zostać zapłacony w całości w 2004 r. Komisja obliczyła, że wartość podatku rzeczywiście zapłaconego przez dziewięciu beneficjentów badanego systemu jako ekwiwalent dotacji wyniosła 185 505 996 EUR, podczas gdy zwykły podatek wynosiłby 771 991 022 EUR (37,25 % osiągniętego zysku w kwocie ponad 2 059 milionów EUR). Różnica między podatkiem zwykłym a podatkiem rzeczywiście zapłaconym wynosi więc 586 485 026 EUR.

| (59) | Komisja uznała ponadto że podczas gdy uzgodnienia podatkowe stanowiące korzyść dla beneficjentów na mocy wspomnianych ustaw 342/2000 i 448/2001 były zwykłymi, powszechnymi środkami fiskalnymi mającymi na celu jednakowe opodatkowanie osiągniętych zysków kapitałowych, uzgodnienie, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, było przeznaczone wyłącznie dla banków będących przedmiotem restrukturyzacji regulowanej przez ustawę 218/1990 i dlatego nie mogło być uznane za środek o charakterze powszechnym ani też nie gwarantowało równego traktowania analizowanych zysków kapitałowych oraz zysków osiągniętych w wyniku innych porównywalnych rodzajów restrukturyzacji spółek. Komisja stwierdza ponadto, że gdyby niektóre banki włoskie uregulowały swoje zobowiązania podatkowe związane z nieuznanymi zyskami kapitałowymi ujętymi w ich bilansie poprzez opłacenie podatku nominalnego (obniżonego), prawdopodobnie stałyby się bardziej atrakcyjne dla potencjalnych nabywców, powodując zakłócenie funkcjonowania rynku fuzji i przejęć w sektorze bankowym. |
| --- | --- |

(59)

Komisja uznała ponadto że podczas gdy uzgodnienia podatkowe stanowiące korzyść dla beneficjentów na mocy wspomnianych ustaw 342/2000 i 448/2001 były zwykłymi, powszechnymi środkami fiskalnymi mającymi na celu jednakowe opodatkowanie osiągniętych zysków kapitałowych, uzgodnienie, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, było przeznaczone wyłącznie dla banków będących przedmiotem restrukturyzacji regulowanej przez ustawę 218/1990 i dlatego nie mogło być uznane za środek o charakterze powszechnym ani też nie gwarantowało równego traktowania analizowanych zysków kapitałowych oraz zysków osiągniętych w wyniku innych porównywalnych rodzajów restrukturyzacji spółek. Komisja stwierdza ponadto, że gdyby niektóre banki włoskie uregulowały swoje zobowiązania podatkowe związane z nieuznanymi zyskami kapitałowymi ujętymi w ich bilansie poprzez opłacenie podatku nominalnego (obniżonego), prawdopodobnie stałyby się bardziej atrakcyjne dla potencjalnych nabywców, powodując zakłócenie funkcjonowania rynku fuzji i przejęć w sektorze bankowym.

| (60) | Komisja doszła więc do wniosku, że analizowany system mógł stanowić pomoc państwa niezgodną z zasadami wspólnego rynku i w związku z tym wszczęła postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Komisja zaznaczyła również, że jeśli na zakończenie wspomnianej procedury doszłaby do wniosku, że przedmiotowy system stanowił pomoc państwa niezgodną z zasadami wspólnego rynku, pomoc ta musiałby zostać zwrócona, zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (11). Jednakże w świetle praktyki stosowanej w odniesieniu do niektórych systemów pomocy podatkowej (12) zwrot musiałby dotyczyć wyłącznie różnicy między podatkiem zapłaconym przez beneficjentów systemu a kwotą, którą zapłaciliby oni, gdyby skorzystali z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym okresie i pod warunkiem że nie oznaczałoby to odtworzenia jedynie czysto hipotetycznego wyboru, którego mogliby dokonać beneficjenci omawianego systemu (13). Komisja wezwała władze włoskie oraz zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat tego, czy zwrot udzielonej niezgodnie z prawem pomocy miałby dotyczyć wyłącznie różnicy między podatkiem, który zostałby zapłacony zgodnie z zasadami systemu przeszacowania przewidzianego w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, a podatkiem zastępczym rzeczywiście zapłaconym przez instytucje kredytowe zgodnie z zasadami systemu uzgodnień, o którym mowa w art. 2 ust. 26 tej samej ustawy 350/2003. |
| --- | --- |

(60)

Komisja doszła więc do wniosku, że analizowany system mógł stanowić pomoc państwa niezgodną z zasadami wspólnego rynku i w związku z tym wszczęła postępowanie, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Komisja zaznaczyła również, że jeśli na zakończenie wspomnianej procedury doszłaby do wniosku, że przedmiotowy system stanowił pomoc państwa niezgodną z zasadami wspólnego rynku, pomoc ta musiałby zostać zwrócona, zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (11). Jednakże w świetle praktyki stosowanej w odniesieniu do niektórych systemów pomocy podatkowej (12) zwrot musiałby dotyczyć wyłącznie różnicy między podatkiem zapłaconym przez beneficjentów systemu a kwotą, którą zapłaciliby oni, gdyby skorzystali z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym okresie i pod warunkiem że nie oznaczałoby to odtworzenia jedynie czysto hipotetycznego wyboru, którego mogliby dokonać beneficjenci omawianego systemu (13). Komisja wezwała władze włoskie oraz zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat tego, czy zwrot udzielonej niezgodnie z prawem pomocy miałby dotyczyć wyłącznie różnicy między podatkiem, który zostałby zapłacony zgodnie z zasadami systemu przeszacowania przewidzianego w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, a podatkiem zastępczym rzeczywiście zapłaconym przez instytucje kredytowe zgodnie z zasadami systemu uzgodnień, o którym mowa w art. 2 ust. 26 tej samej ustawy 350/2003.

4.   UWAGI WŁOCH

| (61) | W nadesłanych uwagach władze włoskie zasadniczo a) sprzeciwiły się możliwości uznania rozpatrywanego systemu za pomoc państwa; b) zaznaczając przy tym, że ewentualna przyznana korzyść była o wiele niższa od korzyści obliczonej szacunkowo przez Komisję i dlatego należy ja uznać za nieznaczną (zasada de minimis). |
| --- | --- |

(61)

W nadesłanych uwagach władze włoskie zasadniczo a) sprzeciwiły się możliwości uznania rozpatrywanego systemu za pomoc państwa; b) zaznaczając przy tym, że ewentualna przyznana korzyść była o wiele niższa od korzyści obliczonej szacunkowo przez Komisję i dlatego należy ja uznać za nieznaczną (zasada de minimis).

| (62) | Włochy stwierdziły w szczególności, że art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 w domyśle zezwalał wszystkim spółkom biorącym udział w restrukturyzacji na skorzystanie z możliwości uzgodnienia wartości swoich aktywów. Artykuł 2 ust. 25 wspomnianej ustawy miał – zdaniem władz włoskich – przyznać powszechną możliwość uzgodnienia wartości podatkowej z wartością księgową, poprzez dorozumiane odwołanie do art. 14 ustawy 342/2000, który ustanawiał możliwość uznawania zysków kapitałowych, których opodatkowanie odroczono w wyniku restrukturyzacji neutralnych z podatkowego punktu widzenia i dlatego dotyczył wszystkich sytuacji, w których nie doszło do uzgodnienia, wynikających z restrukturyzacji spółek przeprowadzonych na mocy dekretu legislacyjnego 358/1977. |
| --- | --- |

(62)

Włochy stwierdziły w szczególności, że art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 w domyśle zezwalał wszystkim spółkom biorącym udział w restrukturyzacji na skorzystanie z możliwości uzgodnienia wartości swoich aktywów. Artykuł 2 ust. 25 wspomnianej ustawy miał – zdaniem władz włoskich – przyznać powszechną możliwość uzgodnienia wartości podatkowej z wartością księgową, poprzez dorozumiane odwołanie do art. 14 ustawy 342/2000, który ustanawiał możliwość uznawania zysków kapitałowych, których opodatkowanie odroczono w wyniku restrukturyzacji neutralnych z podatkowego punktu widzenia i dlatego dotyczył wszystkich sytuacji, w których nie doszło do uzgodnienia, wynikających z restrukturyzacji spółek przeprowadzonych na mocy dekretu legislacyjnego 358/1977.

| (63) | Zdaniem Włoch można było skorzystać z powszechnego systemu uzgodnienia podatkowego, na mocy art. 12 ustawy 342/2000, poprzez opłacenie podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podległych amortyzacji oraz stawki 15 % w przypadku pozostałych aktywów, w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.). Zatem w opinii władz włoskich system, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, powinien być analizowany w świetle systemu uzgodnienia podatkowego wprowadzonego w sposób dorozumiany przez art. 14 ustawy 342/2000, a nie porównywany do ogólnego systemu przeszacowania podatkowego spółek, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, którą to metodę wybrała Komisja. Zarówno dorozumiany system uzgodnienia podatkowego, jak i wyraźnie przewidziany system przeszacowania miały, zdaniem Włoch, przewidywać zastosowanie takich samych podatków zastępczych, według stawek 19 % oraz 15 %, o których była mowa powyżej. Jednakże wbrew temu, co twierdzi Komisja w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, zdaniem władz włoskich ewentualna korzyść uzyskana na mocy art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 byłaby równa wyłącznie różnicy między podatkiem zastępczym według stawki 9 % wpłaconym przez banki będące beneficjentami od ich zysków nieuznanych do celów podatkowych a podatkiem, według stawki 15 %, od tych samych zysków, który musiałyby zapłacić wszystkie inne spółki, które mogły skorzystać z uzgodnienia wartości swoich aktywów. Różnica ta powinna zostać jeszcze bardziej zmniejszona, ze względu na to, że banki będące beneficjentami zapłaciły relatywnie wyższy podatek od 15 % osiągniętych pierwotnych zysków kapitałowych, w odróżnieniu od wszystkich innych spółek, które mogły skorzystać z systemu całkowitej neutralności podatkowej przewidzianego w dekrecie legislacyjnym 358/1997. |
| --- | --- |

(63)

Zdaniem Włoch można było skorzystać z powszechnego systemu uzgodnienia podatkowego, na mocy art. 12 ustawy 342/2000, poprzez opłacenie podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podległych amortyzacji oraz stawki 15 % w przypadku pozostałych aktywów, w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.). Zatem w opinii władz włoskich system, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, powinien być analizowany w świetle systemu uzgodnienia podatkowego wprowadzonego w sposób dorozumiany przez art. 14 ustawy 342/2000, a nie porównywany do ogólnego systemu przeszacowania podatkowego spółek, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, którą to metodę wybrała Komisja. Zarówno dorozumiany system uzgodnienia podatkowego, jak i wyraźnie przewidziany system przeszacowania miały, zdaniem Włoch, przewidywać zastosowanie takich samych podatków zastępczych, według stawek 19 % oraz 15 %, o których była mowa powyżej. Jednakże wbrew temu, co twierdzi Komisja w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, zdaniem władz włoskich ewentualna korzyść uzyskana na mocy art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 byłaby równa wyłącznie różnicy między podatkiem zastępczym według stawki 9 % wpłaconym przez banki będące beneficjentami od ich zysków nieuznanych do celów podatkowych a podatkiem, według stawki 15 %, od tych samych zysków, który musiałyby zapłacić wszystkie inne spółki, które mogły skorzystać z uzgodnienia wartości swoich aktywów. Różnica ta powinna zostać jeszcze bardziej zmniejszona, ze względu na to, że banki będące beneficjentami zapłaciły relatywnie wyższy podatek od 15 % osiągniętych pierwotnych zysków kapitałowych, w odróżnieniu od wszystkich innych spółek, które mogły skorzystać z systemu całkowitej neutralności podatkowej przewidzianego w dekrecie legislacyjnym 358/1997.

| (64) | Włochy uważają ponadto że uzgodnienie zastosowane wobec zysków kapitałowych wynikających z restrukturyzacji sektora bankowego przeprowadzone na mocy ustawy 218/1990 nie może być porównane z żadnymi innymi środkami, w przypadku których przewidziano uznanie zysków kapitałowych z dwóch powodów: przede wszystkim dlatego, że przedmiotowe restrukturyzacje sektora bankowego miały z samej swej natury charakter specyficzny i jako takie nie mogły być porównane do żadnego innego rodzaju restrukturyzacji; po drugie, ponieważ środki fiskalne mające na celu odroczenie uznania osiągniętych zysków do celów podatkowych zostały przewidziane specjalnie dla tego rodzaju restrukturyzacji, jako że zakładały system częściowej neutralności podatkowej zarówno w przypadku podmiotu przekazującego, jak i podmiotu przyjmującego. |
| --- | --- |

(64)

Włochy uważają ponadto że uzgodnienie zastosowane wobec zysków kapitałowych wynikających z restrukturyzacji sektora bankowego przeprowadzone na mocy ustawy 218/1990 nie może być porównane z żadnymi innymi środkami, w przypadku których przewidziano uznanie zysków kapitałowych z dwóch powodów: przede wszystkim dlatego, że przedmiotowe restrukturyzacje sektora bankowego miały z samej swej natury charakter specyficzny i jako takie nie mogły być porównane do żadnego innego rodzaju restrukturyzacji; po drugie, ponieważ środki fiskalne mające na celu odroczenie uznania osiągniętych zysków do celów podatkowych zostały przewidziane specjalnie dla tego rodzaju restrukturyzacji, jako że zakładały system częściowej neutralności podatkowej zarówno w przypadku podmiotu przekazującego, jak i podmiotu przyjmującego.

| (65) | Jeśli chodzi o jednorodny charakter restrukturyzacji w sektorze bankowym, władze włoskie twierdzą, że środek dotyczył wyłącznie niektórych operacji restrukturyzacji instytucji kredytowych przeprowadzonych w okresie od dnia 22 sierpnia 1990 r. do dnia 31 grudnia 1995 r., czyli operacji, których głównym celem była prywatyzacja państwowego sektora instytucji kredytowych we Włoszech. Stwierdzono, że najbardziej odpowiednią formą prawną, jaką powinny były przyjąć publiczne instytucje kredytowe we Włoszech, była forma spółki akcyjnej, będącej w stanie zapewnić powstanie w kraju prywatnych grup bankowych, a także promować równe warunki działalności z innymi bankami na wspólnym rynku. Na mocy ustawy 218/1990 akcje byłych państwowych instytucji kredytowych zostały, w wyniku restrukturyzacji, bezpośrednio przydzielone spółkom, w których dominowała lub nie własność publiczna lub do nowo utworzonych fundacji bankowych, lub też do już istniejących prywatnych fundacji bankowych, w których własność publiczna rozdzielona była między różne podmioty lokalne. Zarówno państwu, jak i fundacjom zostało powierzone tymczasowo zadanie zarządzania akcjami takich nowo utworzonych spółek oraz stopniowej sprzedaży tych akcji, by umożliwić konsolidację sektora bankowego oraz powstanie we Włoszech grup bankowych. |
| --- | --- |

(65)

Jeśli chodzi o jednorodny charakter restrukturyzacji w sektorze bankowym, władze włoskie twierdzą, że środek dotyczył wyłącznie niektórych operacji restrukturyzacji instytucji kredytowych przeprowadzonych w okresie od dnia 22 sierpnia 1990 r. do dnia 31 grudnia 1995 r., czyli operacji, których głównym celem była prywatyzacja państwowego sektora instytucji kredytowych we Włoszech. Stwierdzono, że najbardziej odpowiednią formą prawną, jaką powinny były przyjąć publiczne instytucje kredytowe we Włoszech, była forma spółki akcyjnej, będącej w stanie zapewnić powstanie w kraju prywatnych grup bankowych, a także promować równe warunki działalności z innymi bankami na wspólnym rynku. Na mocy ustawy 218/1990 akcje byłych państwowych instytucji kredytowych zostały, w wyniku restrukturyzacji, bezpośrednio przydzielone spółkom, w których dominowała lub nie własność publiczna lub do nowo utworzonych fundacji bankowych, lub też do już istniejących prywatnych fundacji bankowych, w których własność publiczna rozdzielona była między różne podmioty lokalne. Zarówno państwu, jak i fundacjom zostało powierzone tymczasowo zadanie zarządzania akcjami takich nowo utworzonych spółek oraz stopniowej sprzedaży tych akcji, by umożliwić konsolidację sektora bankowego oraz powstanie we Włoszech grup bankowych.

| (66) | Specyficzny charakter systemu podatkowego obowiązującego w przypadku tych rodzajów restrukturyzacji banków był zasadny, ponieważ w tamtym okresie nie istniał ogólny system, który gwarantowałby neutralność restrukturyzacji spółek i przekazania oddziałów. Włoski ustawodawca dążył do ułatwienia prywatyzacji niektórych państwowych instytucji kredytowych poprzez restrukturyzację i nadanie im nowej formy prawnej – spółki akcyjnej, jednocześnie starając się unikać przyznawania tym instytucjom innych korzyści, niż to było konieczne. Aby nie dopuścić do niezdrowej konkurencji w stosunku do innych instytucji kredytowych prawa prywatnego, ustawodawca przewidział a) częściową neutralność podatkową zarówno na szczeblu podmiotu przekazującego, jak i podmiotu przyjmującego (15 % zysków kapitałowych podlegało uznaniu do celów podatkowych i opodatkowaniu według zwykłej stawki podatku wynoszącej w tamtym okresie 52,2 %); b) zaliczenie zysków kapitałowych na poczet specjalnej rezerwy w celu odroczenia płatności podatku; oraz c) zastosowanie tego samego systemu częściowej neutralności podatkowej również w przypadku restrukturyzacji niepaństwowych instytucji kredytowych, aby zagwarantować równe traktowanie podatkowe w przypadku restrukturyzacji spółek, w których mogły brać udział państwowe i prywatne instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

(66)

Specyficzny charakter systemu podatkowego obowiązującego w przypadku tych rodzajów restrukturyzacji banków był zasadny, ponieważ w tamtym okresie nie istniał ogólny system, który gwarantowałby neutralność restrukturyzacji spółek i przekazania oddziałów. Włoski ustawodawca dążył do ułatwienia prywatyzacji niektórych państwowych instytucji kredytowych poprzez restrukturyzację i nadanie im nowej formy prawnej – spółki akcyjnej, jednocześnie starając się unikać przyznawania tym instytucjom innych korzyści, niż to było konieczne. Aby nie dopuścić do niezdrowej konkurencji w stosunku do innych instytucji kredytowych prawa prywatnego, ustawodawca przewidział a) częściową neutralność podatkową zarówno na szczeblu podmiotu przekazującego, jak i podmiotu przyjmującego (15 % zysków kapitałowych podlegało uznaniu do celów podatkowych i opodatkowaniu według zwykłej stawki podatku wynoszącej w tamtym okresie 52,2 %); b) zaliczenie zysków kapitałowych na poczet specjalnej rezerwy w celu odroczenia płatności podatku; oraz c) zastosowanie tego samego systemu częściowej neutralności podatkowej również w przypadku restrukturyzacji niepaństwowych instytucji kredytowych, aby zagwarantować równe traktowanie podatkowe w przypadku restrukturyzacji spółek, w których mogły brać udział państwowe i prywatne instytucje kredytowe.

| (67) | Władze włoskie zgadzają się z wnioskami Komisji, zgodnie z którymi systemy neutralności podatkowej przewidziane w ustawie 218/1990 i dekrecie legislacyjnym 358/1999 nie stanowią pomocy państwa, o ile są zasadne z punktu widzenia logiki systemu podatkowego (pkt 30 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego). Uważają jednak, że jeśli te wnioski są słuszne, to również system uzgodnienia podatkowego przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie powinien być uznawany za pomoc państwa, ponieważ stanowi on niezbędne uzupełnienie systemu częściowej neutralności podatkowej, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990, i ponieważ trzeba wziąć pod uwagę specyficzny charakter restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa powyżej. |
| --- | --- |

(67)

Władze włoskie zgadzają się z wnioskami Komisji, zgodnie z którymi systemy neutralności podatkowej przewidziane w ustawie 218/1990 i dekrecie legislacyjnym 358/1999 nie stanowią pomocy państwa, o ile są zasadne z punktu widzenia logiki systemu podatkowego (pkt 30 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego). Uważają jednak, że jeśli te wnioski są słuszne, to również system uzgodnienia podatkowego przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie powinien być uznawany za pomoc państwa, ponieważ stanowi on niezbędne uzupełnienie systemu częściowej neutralności podatkowej, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990, i ponieważ trzeba wziąć pod uwagę specyficzny charakter restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa powyżej.

| (68) | Włochy podkreślają, że jedynymi zyskami kapitałowymi, które mogły zostać uzgodnione, były zyski historyczne – pochodzące z początkowych restrukturyzacji (przeprowadzonych między dniem 22 sierpnia 1990 r. a 31 grudnia 1995 r.) – które powstały w wyniku uznania do celów podatkowych i których 15 %, tym samym, zostało opodatkowane podatkiem od zysków kapitałowych. Zastosowanie obniżonego podatku zastępczego byłoby w pełni zasadne, biorąc pod uwagę szczególny charakter takich zysków, które nie są zyskami uzyskanymi w bieżącym roku obrachunkowym, lecz są zyskami zrealizowanymi w poprzednich latach, a zwłaszcza zważywszy na szczególny charakter restrukturyzacji sektora bankowego regulowanej ustawą 218/2000, przy okazji której zapłacony został podatek według stawki 52,2 % od 15 % zrealizowanych zysków. Obliczając średnią z opłaconego podatku według stawki 52,2 % oraz stawek 9 % i 12 % podatków zastępczych przewidzianych w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 od pozostałych 85 % zysków kapitałowych, łączna stawka podatku zastosowanego w tym przypadku wynosiłaby pomiędzy 15,48 % a 17,85 %: stawki te, zdaniem Włoch, są porównywalne do stawek 15 % i 19 % stosowanych w ramach dorozumianego systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w ustawie 350/2003 w przypadku, odpowiednio, aktywów podlegających amortyzacji i aktywów niepodlegających amortyzacji wszystkich spółek. |
| --- | --- |

(68)

Włochy podkreślają, że jedynymi zyskami kapitałowymi, które mogły zostać uzgodnione, były zyski historyczne – pochodzące z początkowych restrukturyzacji (przeprowadzonych między dniem 22 sierpnia 1990 r. a 31 grudnia 1995 r.) – które powstały w wyniku uznania do celów podatkowych i których 15 %, tym samym, zostało opodatkowane podatkiem od zysków kapitałowych. Zastosowanie obniżonego podatku zastępczego byłoby w pełni zasadne, biorąc pod uwagę szczególny charakter takich zysków, które nie są zyskami uzyskanymi w bieżącym roku obrachunkowym, lecz są zyskami zrealizowanymi w poprzednich latach, a zwłaszcza zważywszy na szczególny charakter restrukturyzacji sektora bankowego regulowanej ustawą 218/2000, przy okazji której zapłacony został podatek według stawki 52,2 % od 15 % zrealizowanych zysków. Obliczając średnią z opłaconego podatku według stawki 52,2 % oraz stawek 9 % i 12 % podatków zastępczych przewidzianych w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 od pozostałych 85 % zysków kapitałowych, łączna stawka podatku zastosowanego w tym przypadku wynosiłaby pomiędzy 15,48 % a 17,85 %: stawki te, zdaniem Włoch, są porównywalne do stawek 15 % i 19 % stosowanych w ramach dorozumianego systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w ustawie 350/2003 w przypadku, odpowiednio, aktywów podlegających amortyzacji i aktywów niepodlegających amortyzacji wszystkich spółek.

| (69) | Ponadto władze włoskie uważają, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, jest mniej elastyczny, ponieważ nakazuje uzgodnienie wszystkich pozostałych zysków kapitałowych pochodzących z pierwotnej restrukturyzacji, podczas gdy domyślny system uzgodnienia, o którym mowa w art. 2 ust. 25 tej samej ustawy, przewiduje możliwość uzgodnienia wartości pojedynczych aktywów, które mają wyższą wartość rynkową. W opinii Włoch taka elastyczność byłaby wyjątkowo korzystna dla spółek beneficjentów, ponieważ mogłyby one dokonać uzgodnienia wyłącznie aktywów podlegających amortyzacji, a nie aktywów, których sprzedaż spowodowałaby powstanie zysków i tak zwolnionych z podatku. Przykładowo na mocy wspomnianego systemu zwolnienia z podatku udziałów spółki obowiązującego od dnia 1 stycznia 2004 r. zbycie udziałów kwalifikowanych jest zwolnione z podatku w 95 % i dlatego spółce nie opłacałoby się płacić podatku w wyniku uznania zysków związanych z aktywami, które i tak w całości byłyby zwolnione z podatku. Zdaniem władz włoskich różnica ta nie jest z pewnością bez znaczenia, zważywszy, że wiele aktywów przekazanych w latach 90. nowo utworzonym instytucjom kredytowym stanowiło udziały kwalifikujących się spółek i jako takie były one niemal całkowicie zwolnione z podatku w świetle wcześniej opisanej reformy podatkowej przeprowadzonej w 2003 r. |
| --- | --- |

(69)

Ponadto władze włoskie uważają, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, jest mniej elastyczny, ponieważ nakazuje uzgodnienie wszystkich pozostałych zysków kapitałowych pochodzących z pierwotnej restrukturyzacji, podczas gdy domyślny system uzgodnienia, o którym mowa w art. 2 ust. 25 tej samej ustawy, przewiduje możliwość uzgodnienia wartości pojedynczych aktywów, które mają wyższą wartość rynkową. W opinii Włoch taka elastyczność byłaby wyjątkowo korzystna dla spółek beneficjentów, ponieważ mogłyby one dokonać uzgodnienia wyłącznie aktywów podlegających amortyzacji, a nie aktywów, których sprzedaż spowodowałaby powstanie zysków i tak zwolnionych z podatku. Przykładowo na mocy wspomnianego systemu zwolnienia z podatku udziałów spółki obowiązującego od dnia 1 stycznia 2004 r. zbycie udziałów kwalifikowanych jest zwolnione z podatku w 95 % i dlatego spółce nie opłacałoby się płacić podatku w wyniku uznania zysków związanych z aktywami, które i tak w całości byłyby zwolnione z podatku. Zdaniem władz włoskich różnica ta nie jest z pewnością bez znaczenia, zważywszy, że wiele aktywów przekazanych w latach 90. nowo utworzonym instytucjom kredytowym stanowiło udziały kwalifikujących się spółek i jako takie były one niemal całkowicie zwolnione z podatku w świetle wcześniej opisanej reformy podatkowej przeprowadzonej w 2003 r.

| (70) | Na zakończenie, władze włoskie uważają, że nawet jeśli Komisja doszłaby do wniosku, że stawka podatku zapłaconego zgodnie z art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 była korzystniejsza od stawki stosowanej w ramach „powszechnego” systemu uzgodnienia przewidzianego w art. 2 ust. 25 tej samej ustawy, faktyczna różnica byłaby znikoma i dlatego powinna być uznana za pomoc de minimis. |
| --- | --- |

(70)

Na zakończenie, władze włoskie uważają, że nawet jeśli Komisja doszłaby do wniosku, że stawka podatku zapłaconego zgodnie z art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 była korzystniejsza od stawki stosowanej w ramach „powszechnego” systemu uzgodnienia przewidzianego w art. 2 ust. 25 tej samej ustawy, faktyczna różnica byłaby znikoma i dlatego powinna być uznana za pomoc de minimis.

5.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (71) | Zainteresowane strony wysunęły szereg argumentów mających podważyć tezę o równoważności analizowanego systemu uzgodnienia podatkowego z pomocą państwa. Stwierdziły one, że stanowi on techniczny środek fiskalny stworzony na potrzeby specyficznej sytuacji, to znaczy do rozwiązania problemu różnicy między określonymi nieznanymi wartościami podatkowymi związanymi z aktywami wymienionymi w momencie, w którym nastąpiła restrukturyzacja spółki działającej w sektorze bankowym; ponadto środek ten nie przynosi korzyści zainteresowanym grupom bankowym, ponieważ tak naprawdę oznacza obowiązek ponoszenia dodatkowych ciężarów, których, co do zasady, nie mają obowiązku ponosić inne spółki, które wzięły udział w podobnej restrukturyzacji w ramach powszechnego systemu neutralności podatkowej, o którym mowa w dekrecie legislacyjnym 358/1997 oraz w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(71)

Zainteresowane strony wysunęły szereg argumentów mających podważyć tezę o równoważności analizowanego systemu uzgodnienia podatkowego z pomocą państwa. Stwierdziły one, że stanowi on techniczny środek fiskalny stworzony na potrzeby specyficznej sytuacji, to znaczy do rozwiązania problemu różnicy między określonymi nieznanymi wartościami podatkowymi związanymi z aktywami wymienionymi w momencie, w którym nastąpiła restrukturyzacja spółki działającej w sektorze bankowym; ponadto środek ten nie przynosi korzyści zainteresowanym grupom bankowym, ponieważ tak naprawdę oznacza obowiązek ponoszenia dodatkowych ciężarów, których, co do zasady, nie mają obowiązku ponosić inne spółki, które wzięły udział w podobnej restrukturyzacji w ramach powszechnego systemu neutralności podatkowej, o którym mowa w dekrecie legislacyjnym 358/1997 oraz w dyrektywie w sprawie łączenia przedsiębiorstw.

| (72) | Zainteresowane strony twierdzą przede wszystkim, że omawiany system nie jest selektywny, ponieważ uzasadniony jest specyficznym charakterem sektora bankowego, a zwłaszcza specyficznym charakterem restrukturyzacji przedmiotowych instytucji kredytowych. Zainteresowane strony twierdzą ponadto, że w niektórych swoich poprzednich decyzjach Komisja uznała już za zgodny ze wspólnym rynkiem system częściowej neutralności podatkowej przewidziany w ustawie 218/1990, na przykład w decyzji 2002/581/WE z dnia 11 grudnia 2001 r. dotyczącej pomocy państwa zrealizowanej przez Włochy na rzecz banków (14) (która to decyzja odsyła z kolei do komunikatu Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy przyznanej przez Włochy dla Banco di Napoli (15). |
| --- | --- |

(72)

Zainteresowane strony twierdzą przede wszystkim, że omawiany system nie jest selektywny, ponieważ uzasadniony jest specyficznym charakterem sektora bankowego, a zwłaszcza specyficznym charakterem restrukturyzacji przedmiotowych instytucji kredytowych. Zainteresowane strony twierdzą ponadto, że w niektórych swoich poprzednich decyzjach Komisja uznała już za zgodny ze wspólnym rynkiem system częściowej neutralności podatkowej przewidziany w ustawie 218/1990, na przykład w decyzji 2002/581/WE z dnia 11 grudnia 2001 r. dotyczącej pomocy państwa zrealizowanej przez Włochy na rzecz banków (14) (która to decyzja odsyła z kolei do komunikatu Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy przyznanej przez Włochy dla Banco di Napoli (15).

| (73) | Zainteresowane strony twierdzą ponadto, że instytucje kredytowe będące przedmiotem omawianej restrukturyzacji nie odniosły żadnych szczególnych korzyści, na co wskazują wyniki porównania kwoty podatku zastępczego opłaconego przez przedmiotowe banki od swojego zysku kapitałowego i podatku opłaconego przez inne spółki poddane analogicznej restrukturyzacji w ramach systemu neutralności podatkowej. Stawki podatku różne od stawek przewidzianych dla innych spółek, zastosowane w 2003 r. w odniesieniu do zrestrukturyzowanych banków, można wyjaśnić różnymi systemami podatkowymi obowiązującymi przy dwóch seriach restrukturyzacji. Strony zwracają uwagą na fakt, że zyski kapitałowe nieuznane do celów podatkowych, a pochodzące z restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997 były „zyskami kapitałowymi, którymi można swobodnie rozporządzać”, jako że można je było podzielić pomiędzy akcjonariuszy bez dodatkowego opodatkowania na poziomie spółki, podczas gdy zyski kapitałowe zrealizowane na mocy ustawy 218/1990 były „zyskami zawieszonymi” zarówno dla podmiotu przyjmującego, jak i podmiotu przekazującego, jednak tylko do momentu, w którym nie zostały one rozdzielone pomiędzy właściwych akcjonariuszy. |
| --- | --- |

(73)

Zainteresowane strony twierdzą ponadto, że instytucje kredytowe będące przedmiotem omawianej restrukturyzacji nie odniosły żadnych szczególnych korzyści, na co wskazują wyniki porównania kwoty podatku zastępczego opłaconego przez przedmiotowe banki od swojego zysku kapitałowego i podatku opłaconego przez inne spółki poddane analogicznej restrukturyzacji w ramach systemu neutralności podatkowej. Stawki podatku różne od stawek przewidzianych dla innych spółek, zastosowane w 2003 r. w odniesieniu do zrestrukturyzowanych banków, można wyjaśnić różnymi systemami podatkowymi obowiązującymi przy dwóch seriach restrukturyzacji. Strony zwracają uwagą na fakt, że zyski kapitałowe nieuznane do celów podatkowych, a pochodzące z restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997 były „zyskami kapitałowymi, którymi można swobodnie rozporządzać”, jako że można je było podzielić pomiędzy akcjonariuszy bez dodatkowego opodatkowania na poziomie spółki, podczas gdy zyski kapitałowe zrealizowane na mocy ustawy 218/1990 były „zyskami zawieszonymi” zarówno dla podmiotu przyjmującego, jak i podmiotu przekazującego, jednak tylko do momentu, w którym nie zostały one rozdzielone pomiędzy właściwych akcjonariuszy.

| (74) | Rozróżnienie pomiędzy różnymi systemami podatkowymi stosowanymi do osiągniętych zysków kapitałowych wynikających z dwóch różnych sytuacji zostało potwierdzone – według zainteresowanych stron – przez wykładnię zawartą w rezolucji 82/200 włoskiego Ministra Finansów (16), w którym administracja podatkowa uznała, że różnica pomiędzy godziwą wartością rynkową przekazanego oddziału a wartością podatkową oddziału nie określa zysku kapitałowego podlegającego opodatkowaniu w ramach systemu neutralności podatkowej, jeśli wartość podatkowa nie zostanie uzgodniona z godziwą wartością rynkową ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego. Rezolucja zawiera również wniosek, że różnica uzyskana poprzez przekazanie oddziału ma znaczenie czysto księgowe do czasu, gdy aktywa przedmiotowego oddziału nie zostaną faktycznie sprzedane i „zysk zawieszony” będzie można podzielić pomiędzy akcjonariuszy bez żadnych obciążeń podatkowych po stronie spółki. Z drugiej strony, art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewiduje wyraźnie, że różnica w wartości księgowej wynikająca z wpłaty w ramach systemu częściowej neutralności podatkowej, która nastąpiła po restrukturyzacji przedmiotowych instytucji kredytowych, podlega opodatkowaniu nie tylko gdy aktywa stanowiące zysk kapitałowy są sprzedawane, ale także gdy zysk jest dzielony pomiędzy akcjonariuszy. |
| --- | --- |

(74)

Rozróżnienie pomiędzy różnymi systemami podatkowymi stosowanymi do osiągniętych zysków kapitałowych wynikających z dwóch różnych sytuacji zostało potwierdzone – według zainteresowanych stron – przez wykładnię zawartą w rezolucji 82/200 włoskiego Ministra Finansów (16), w którym administracja podatkowa uznała, że różnica pomiędzy godziwą wartością rynkową przekazanego oddziału a wartością podatkową oddziału nie określa zysku kapitałowego podlegającego opodatkowaniu w ramach systemu neutralności podatkowej, jeśli wartość podatkowa nie zostanie uzgodniona z godziwą wartością rynkową ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego. Rezolucja zawiera również wniosek, że różnica uzyskana poprzez przekazanie oddziału ma znaczenie czysto księgowe do czasu, gdy aktywa przedmiotowego oddziału nie zostaną faktycznie sprzedane i „zysk zawieszony” będzie można podzielić pomiędzy akcjonariuszy bez żadnych obciążeń podatkowych po stronie spółki. Z drugiej strony, art. 7 ust. 2 ustawy 218/1990 przewiduje wyraźnie, że różnica w wartości księgowej wynikająca z wpłaty w ramach systemu częściowej neutralności podatkowej, która nastąpiła po restrukturyzacji przedmiotowych instytucji kredytowych, podlega opodatkowaniu nie tylko gdy aktywa stanowiące zysk kapitałowy są sprzedawane, ale także gdy zysk jest dzielony pomiędzy akcjonariuszy.

| (75) | W opinii zainteresowanych stron fakt, że stawki podatku ustalone w ustawach 342/2000 i 448/2001 w odniesieniu do uzgodnień za lata 2000 i 2001 były takie same zarówno w przypadku restrukturyzacji instytucji kredytowych, jak i w przypadku restrukturyzacji innych spółek, podczas gdy stawki uzgodnień za 2003 r. wydają się być bardziej korzystne dla banków, można wyjaśnić zmianami wprowadzonymi przez reformę podatku od przedsiębiorstw z 2003 r., która zastąpiła system obliczania należności podatkowej zwolnieniem w wysokości 95 %, aby nie doszło do podwójnego opodatkowania dywidend. |
| --- | --- |

(75)

W opinii zainteresowanych stron fakt, że stawki podatku ustalone w ustawach 342/2000 i 448/2001 w odniesieniu do uzgodnień za lata 2000 i 2001 były takie same zarówno w przypadku restrukturyzacji instytucji kredytowych, jak i w przypadku restrukturyzacji innych spółek, podczas gdy stawki uzgodnień za 2003 r. wydają się być bardziej korzystne dla banków, można wyjaśnić zmianami wprowadzonymi przez reformę podatku od przedsiębiorstw z 2003 r., która zastąpiła system obliczania należności podatkowej zwolnieniem w wysokości 95 %, aby nie doszło do podwójnego opodatkowania dywidend.

| (76) | Ponadto według zainteresowanych stron restrukturyzowane spółki, w odróżnieniu od restrukturyzowanych instytucji kredytowych, mogły podzielić swoje zyski z lat poprzednich bez konieczności płacenia żadnego podatku od przedsiębiorstw, a odnośne dywidendy – zgodnie z systemem obliczania obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. – podlegałyby opodatkowaniu po stronie beneficjenta akcjonariusza. W przypadku gdyby został pobrany zastępczy podatek od przedsiębiorstw, celem uznania dla celów podatkowych tychże zysków (tak jak miało to miejsce w przypadku uzgodnienia podatkowego za lata 2000 i 2001), wpłacony podatek zostałby zaliczony na poczet należności podatkowej płatnej przez akcjonariusza z tytułu podziału odnośnej dywidendy. Zatem w ramach poprzedniego systemu opodatkowania podatek na poziomie akcjonariusza w każdym przypadku „pochłonąłby” ewentualnie wpłacony podatek od przedsiębiorstw i w konsekwencji doprowadziłby do zrównania zasad opodatkowania każdego systemu uzgodnienia: to z kolei miałoby uzasadnić stosowanie tej samej stawki podatku zastępczego zarówno w odniesieniu do restrukturyzowanych instytucji kredytowych jak i innych spółek objętych w tym czasie restrukturyzacją. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto według zainteresowanych stron restrukturyzowane spółki, w odróżnieniu od restrukturyzowanych instytucji kredytowych, mogły podzielić swoje zyski z lat poprzednich bez konieczności płacenia żadnego podatku od przedsiębiorstw, a odnośne dywidendy – zgodnie z systemem obliczania obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r. – podlegałyby opodatkowaniu po stronie beneficjenta akcjonariusza. W przypadku gdyby został pobrany zastępczy podatek od przedsiębiorstw, celem uznania dla celów podatkowych tychże zysków (tak jak miało to miejsce w przypadku uzgodnienia podatkowego za lata 2000 i 2001), wpłacony podatek zostałby zaliczony na poczet należności podatkowej płatnej przez akcjonariusza z tytułu podziału odnośnej dywidendy. Zatem w ramach poprzedniego systemu opodatkowania podatek na poziomie akcjonariusza w każdym przypadku „pochłonąłby” ewentualnie wpłacony podatek od przedsiębiorstw i w konsekwencji doprowadziłby do zrównania zasad opodatkowania każdego systemu uzgodnienia: to z kolei miałoby uzasadnić stosowanie tej samej stawki podatku zastępczego zarówno w odniesieniu do restrukturyzowanych instytucji kredytowych jak i innych spółek objętych w tym czasie restrukturyzacją.

| (77) | Sytuacja miałaby się zmienić po dniu 31 grudnia 2003 r. wraz z wprowadzeniem systemu pozwalającego wyłączyć z opodatkowania 95 % dywidend wynikających z zysku pochodzącego z restrukturyzacji, a następnie podzielonego w formie dywidend. Począwszy od 2004 r., podatek od zysku osiągniętego w wyniku restrukturyzacji spółek innych niż przedmiotowe banki, a następnie podzielonego w formie dywidend, miał być stosowany wyłącznie do 5 % zysku podzielonego w formie dywidend, stanowiąc jedyny należny podatek (w przypadku gdy nie znajdzie zastosowania żaden podatek zastępczy), podczas gdy w odniesieniu do zysku kapitałowego osiągniętego przez zrestrukturyzowane banki miał być stosowany – gdyby zyski te zostały podzielone – zwykły podatek od przedsiębiorstw (także w tym przypadku, o ile nie znajdzie zastosowania żaden podatek zastępczy). Aby przeciwdziałać owej nierówności traktowania, włoski ustawodawca wprowadził podatek zastępczy według stawki nominalnej (obniżonej), przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, tak aby przedmiotowe zrestrukturyzowane banki mogły uznać zawieszone zyski kapitałowe i jednocześnie wykluczyć zyski zawieszone w rozumieniu dekretu legislacyjnego 358/1997, ponieważ te ostatnie zyski, po podziale w formie dywidend, byłyby i tak poddane niższemu opodatkowaniu (wyłączenie 95 % dywidendy z opodatkowania odbiorcy dywidend). |
| --- | --- |

(77)

Sytuacja miałaby się zmienić po dniu 31 grudnia 2003 r. wraz z wprowadzeniem systemu pozwalającego wyłączyć z opodatkowania 95 % dywidend wynikających z zysku pochodzącego z restrukturyzacji, a następnie podzielonego w formie dywidend. Począwszy od 2004 r., podatek od zysku osiągniętego w wyniku restrukturyzacji spółek innych niż przedmiotowe banki, a następnie podzielonego w formie dywidend, miał być stosowany wyłącznie do 5 % zysku podzielonego w formie dywidend, stanowiąc jedyny należny podatek (w przypadku gdy nie znajdzie zastosowania żaden podatek zastępczy), podczas gdy w odniesieniu do zysku kapitałowego osiągniętego przez zrestrukturyzowane banki miał być stosowany – gdyby zyski te zostały podzielone – zwykły podatek od przedsiębiorstw (także w tym przypadku, o ile nie znajdzie zastosowania żaden podatek zastępczy). Aby przeciwdziałać owej nierówności traktowania, włoski ustawodawca wprowadził podatek zastępczy według stawki nominalnej (obniżonej), przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, tak aby przedmiotowe zrestrukturyzowane banki mogły uznać zawieszone zyski kapitałowe i jednocześnie wykluczyć zyski zawieszone w rozumieniu dekretu legislacyjnego 358/1997, ponieważ te ostatnie zyski, po podziale w formie dywidend, byłyby i tak poddane niższemu opodatkowaniu (wyłączenie 95 % dywidendy z opodatkowania odbiorcy dywidend).

| (78) | Podsumowując, według zainteresowanych stron system uzgodnienia podatkowego z 2003 r. nie zapewnił uprzywilejowanej pozycji zrestrukturyzowanym bankom: chodziło tu raczej o środek mający na celu zniwelowanie nierówności pomiędzy znacznie mniej korzystnym systemem uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w ustawie 218/1990 w odniesieniu do zrestrukturyzowanych instytucji finansowych, a systemem zasadniczo mniej surowym z punktu widzenia podatkowego stosowanym w odniesieniu do zysków podzielonych przez zrestrukturyzowane spółki w ramach ogólnego systemu, o którym mowa w dekrecie legislacyjnym 358/1997. |
| --- | --- |

(78)

Podsumowując, według zainteresowanych stron system uzgodnienia podatkowego z 2003 r. nie zapewnił uprzywilejowanej pozycji zrestrukturyzowanym bankom: chodziło tu raczej o środek mający na celu zniwelowanie nierówności pomiędzy znacznie mniej korzystnym systemem uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w ustawie 218/1990 w odniesieniu do zrestrukturyzowanych instytucji finansowych, a systemem zasadniczo mniej surowym z punktu widzenia podatkowego stosowanym w odniesieniu do zysków podzielonych przez zrestrukturyzowane spółki w ramach ogólnego systemu, o którym mowa w dekrecie legislacyjnym 358/1997.

| (79) | W końcu zainteresowane strony zwróciły uwagę na fakt, że nawet gdyby Komisja uznała, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, jest szczególnie korzystny wyłącznie dla instytucji kredytowych zrestrukturyzowanych na mocy ustawy 218/1990, korzyści te nie byłyby równe korzyściom wstępnie obliczonym przez Komisję, a jedynie różnicy pomiędzy podatkiem opłaconym z tytułu uzgodnienia a osobnym i różnym od niego podatkiem, należnym z tytułu przeszacowania pojedynczych aktywów podlegających lub niepodlegających amortyzacji na mocy art. 2 ust. 25 tej samej ustawy 350/2003. Różnica ta byłaby równa części podatku od przeprowadzonego przeszacowania i powinna być obniżona o nadwyżkę zapłaconego podatku, aby uzgodnić wartość aktywów, które nie przynoszą zysków kapitałowych podlegających opodatkowaniu, jeśli zostaną sprzedane (majątek, którego zbycie powoduje powstanie zysków zwolnionych z opodatkowania). |
| --- | --- |

(79)

W końcu zainteresowane strony zwróciły uwagę na fakt, że nawet gdyby Komisja uznała, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, jest szczególnie korzystny wyłącznie dla instytucji kredytowych zrestrukturyzowanych na mocy ustawy 218/1990, korzyści te nie byłyby równe korzyściom wstępnie obliczonym przez Komisję, a jedynie różnicy pomiędzy podatkiem opłaconym z tytułu uzgodnienia a osobnym i różnym od niego podatkiem, należnym z tytułu przeszacowania pojedynczych aktywów podlegających lub niepodlegających amortyzacji na mocy art. 2 ust. 25 tej samej ustawy 350/2003. Różnica ta byłaby równa części podatku od przeprowadzonego przeszacowania i powinna być obniżona o nadwyżkę zapłaconego podatku, aby uzgodnić wartość aktywów, które nie przynoszą zysków kapitałowych podlegających opodatkowaniu, jeśli zostaną sprzedane (majątek, którego zbycie powoduje powstanie zysków zwolnionych z opodatkowania).

6.   OCENA

6.1.   Pomoc państwa na mocy art. 87 ust. 1 Traktatu WE

| (80) | Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału (17), aby zostać uznany za pomoc państwa, dany środek musi spełniać wszystkie kryteria określone w art. 87 ust. 1 Traktatu WE, to znaczy musi zostać przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, musi sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w sposób, który nie jest uzasadniony logiką systemu podatkowego, i, w końcu, musi zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową. |
| --- | --- |

(80)

Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału (17), aby zostać uznany za pomoc państwa, dany środek musi spełniać wszystkie kryteria określone w art. 87 ust. 1 Traktatu WE, to znaczy musi zostać przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, musi sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w sposób, który nie jest uzasadniony logiką systemu podatkowego, i, w końcu, musi zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową.

| (81) | Komisja twierdzi, że przedmiotowa pomoc z całą pewnością została udzielona przy użyciu zasobów państwowych, ponieważ opłacenie nominalnego podatku zastępczego (obniżonego) zamiast zwykłego podatku od przedsiębiorstw od zysków kapitałowych uznanych do celów podatkowych w myśl art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 jest równoznaczne z obniżeniem podatku od przedsiębiorstw, który w przeciwnym przypadku byłby należny, na niekorzyść finansów publicznych. |
| --- | --- |

(81)

Komisja twierdzi, że przedmiotowa pomoc z całą pewnością została udzielona przy użyciu zasobów państwowych, ponieważ opłacenie nominalnego podatku zastępczego (obniżonego) zamiast zwykłego podatku od przedsiębiorstw od zysków kapitałowych uznanych do celów podatkowych w myśl art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 jest równoznaczne z obniżeniem podatku od przedsiębiorstw, który w przeciwnym przypadku byłby należny, na niekorzyść finansów publicznych.

| (82) | Władze włoskie oraz zainteresowane strony zwracają uwagę na fakt, że – w poprzednich decyzjach: 2000/600/WE (18), w sprawie warunkowego zezwolenia na udzielenie pomocy przyznanej przez Włochy publicznym bankom sycylijskim: Banco di Sicilia i Sicilcassa, i 1999/288/WE (19), w sprawie warunkowego zezwolenia na udzielenie przez Włochy pomocy dla Banco di Napoli – Komisja miała przeanalizować i zatwierdzić system częściowej neutralności podatkowej, o którym mowa w ustawie 218/1990, ponieważ doszła do wniosku, że środki te nie stanowiły pomocy państwa. Zatem również przedmiotowy system nie stanowi pomocy państwa, a jedynie naturalną konsekwencję systemu odroczenia płatności podatku ustanowionego we wspomnianej ustawie 218/1990. |
| --- | --- |

(82)

Władze włoskie oraz zainteresowane strony zwracają uwagę na fakt, że – w poprzednich decyzjach: 2000/600/WE (18), w sprawie warunkowego zezwolenia na udzielenie pomocy przyznanej przez Włochy publicznym bankom sycylijskim: Banco di Sicilia i Sicilcassa, i 1999/288/WE (19), w sprawie warunkowego zezwolenia na udzielenie przez Włochy pomocy dla Banco di Napoli – Komisja miała przeanalizować i zatwierdzić system częściowej neutralności podatkowej, o którym mowa w ustawie 218/1990, ponieważ doszła do wniosku, że środki te nie stanowiły pomocy państwa. Zatem również przedmiotowy system nie stanowi pomocy państwa, a jedynie naturalną konsekwencję systemu odroczenia płatności podatku ustanowionego we wspomnianej ustawie 218/1990.

| (83) | Artykuł 7 ust. 2 ustawy 218/1990 stanowił, że przekazanie aktywów i akcji, które nastąpiło w ramach przedmiotowej restrukturyzacji sektora bankowego, podlega systemowi częściowej neutralności podatkowej. Oznaczało to częściowe nieuznawanie zysków kapitałowych zrealizowanych w następstwie przekazania oddziałów bankowych ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego, pod warunkiem że aktywa składające się na przekazany oddział uzyskały tę samą wartość podatkową, jaką miały, gdy należały do podmiotu przekazującego (przeniesiona wartość podatkowa), i akcje otrzymane od takiego podmiotu przekazującego również nabyły tą samą wartość podatkową co przekazane aktywa (zastępcza wartość podatkowa). |
| --- | --- |

(83)

Artykuł 7 ust. 2 ustawy 218/1990 stanowił, że przekazanie aktywów i akcji, które nastąpiło w ramach przedmiotowej restrukturyzacji sektora bankowego, podlega systemowi częściowej neutralności podatkowej. Oznaczało to częściowe nieuznawanie zysków kapitałowych zrealizowanych w następstwie przekazania oddziałów bankowych ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego, pod warunkiem że aktywa składające się na przekazany oddział uzyskały tę samą wartość podatkową, jaką miały, gdy należały do podmiotu przekazującego (przeniesiona wartość podatkowa), i akcje otrzymane od takiego podmiotu przekazującego również nabyły tą samą wartość podatkową co przekazane aktywa (zastępcza wartość podatkowa).

| (84) | W ramach tego systemu, jako że nie odnotowywano wzrostu wartości podatkowej aktywów i przekazanych akcji, nie doszło do przyznania korzyści podatkowej na rzecz podmiotów, które wzięły udział w restrukturyzacji, a opodatkowanie zysku zrealizowanego w następstwie przekazania było jedynie odroczone do czasu przyszłego uznania do celów podatkowych (na przykład przy sprzedaży aktywów ze strony spółki przyjmującej lub akcji ze strony instytucji lub spółki przekazującej). Ponieważ nie odnotowano wzrostu podstawy opodatkowania ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego, nie było mowy o żadnej pomocy polegającej na odroczeniu uznania zysku po stronie spółki. |
| --- | --- |

(84)

W ramach tego systemu, jako że nie odnotowywano wzrostu wartości podatkowej aktywów i przekazanych akcji, nie doszło do przyznania korzyści podatkowej na rzecz podmiotów, które wzięły udział w restrukturyzacji, a opodatkowanie zysku zrealizowanego w następstwie przekazania było jedynie odroczone do czasu przyszłego uznania do celów podatkowych (na przykład przy sprzedaży aktywów ze strony spółki przyjmującej lub akcji ze strony instytucji lub spółki przekazującej). Ponieważ nie odnotowano wzrostu podstawy opodatkowania ani po stronie podmiotu przekazującego, ani po stronie podmiotu przyjmującego, nie było mowy o żadnej pomocy polegającej na odroczeniu uznania zysku po stronie spółki.

| (85) | Takie odroczenie płatności podatku w ramach systemu, o którym mowa w ustawie 218/1990, było zgodne z podstawowymi zasadami opodatkowania spółek – zgodnie z którymi opodatkowanie dochodu dotyczy wszystkich przychodów i zysków wypracowanych przez jakąkolwiek spółkę – ale osiągnięte zyski kapitałowe nie były uznawane do celów podatkowych, ponieważ nie odnotowano odpowiedniego wzrostu wartości podatkowej przedmiotowych aktywów, tak więc obciążenie podatkiem mogło nastąpić później. |
| --- | --- |

(85)

Takie odroczenie płatności podatku w ramach systemu, o którym mowa w ustawie 218/1990, było zgodne z podstawowymi zasadami opodatkowania spółek – zgodnie z którymi opodatkowanie dochodu dotyczy wszystkich przychodów i zysków wypracowanych przez jakąkolwiek spółkę – ale osiągnięte zyski kapitałowe nie były uznawane do celów podatkowych, ponieważ nie odnotowano odpowiedniego wzrostu wartości podatkowej przedmiotowych aktywów, tak więc obciążenie podatkiem mogło nastąpić później.

| (86) | W świetle powyższych ustaleń Komisja potwierdza wstępną ocenę wyrażoną w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, to znaczy: a) ani nieuznanie 85 % zysków kapitałowych wypracowanych w ramach operacji, o których mowa w ustawie 218/1990; b) ani nieuznanie zysków kapitałowych uzyskanych w ramach operacji uregulowanych ustawą 358/1997 nie stanowi pomocy państwa, jako że wartość podatkowa sprzedanych aktywów pozostała niezmieniona (20), nie doszło zatem do powstania zysku podatkowego, a zatem nie została odniesiona żadna korzyść. Ponieważ wypracowane zyski zostały „zamrożone”, nie można było podzielić odnośnych zysków ani nie można było zamortyzować, dewaluować ani w żaden inny sposób odliczyć od podlegającego opodatkowaniu dochodu spółki obliczonego po przeprowadzeniu takich operacji, kwoty podwyższonej wartości aktywów. Komisja stwierdza zatem, że odroczenie podatku związane z obowiązującą neutralnością podatkową jest uzasadnione logiką systemu podatkowego i że nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(86)

W świetle powyższych ustaleń Komisja potwierdza wstępną ocenę wyrażoną w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, to znaczy: a) ani nieuznanie 85 % zysków kapitałowych wypracowanych w ramach operacji, o których mowa w ustawie 218/1990; b) ani nieuznanie zysków kapitałowych uzyskanych w ramach operacji uregulowanych ustawą 358/1997 nie stanowi pomocy państwa, jako że wartość podatkowa sprzedanych aktywów pozostała niezmieniona (20), nie doszło zatem do powstania zysku podatkowego, a zatem nie została odniesiona żadna korzyść. Ponieważ wypracowane zyski zostały „zamrożone”, nie można było podzielić odnośnych zysków ani nie można było zamortyzować, dewaluować ani w żaden inny sposób odliczyć od podlegającego opodatkowaniu dochodu spółki obliczonego po przeprowadzeniu takich operacji, kwoty podwyższonej wartości aktywów. Komisja stwierdza zatem, że odroczenie podatku związane z obowiązującą neutralnością podatkową jest uzasadnione logiką systemu podatkowego i że nie stanowi pomocy państwa.

| (87) | Natomiast system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, przyznawał prawo do podwyższenia wartości podatkowej, za którą zostałby opłacony zwykły podatek od przedsiębiorstw, gdyby nie był dostępny specjalny podatek zastępczy, taki jak przedmiotowy podatek. Zdaniem Komisji ustawodawca krajowy może, dla ułatwienia opodatkowania zysków kapitałowych, zastosować podatek zastępczy, o bardziej korzystnej stawce w porównaniu ze zwykłym podatkiem. Ponieważ podatek od sprzedaży jest zazwyczaj płacony natychmiast, a korzyści podatkowe z podwyższenia podstawy opodatkowania przekazanych aktywów pojawiają się dopiero wraz z upływem czasu – poprzez odpisanie ich okresowej amortyzacji lub przy akcie sprzedaży tychże aktywów – normalne opodatkowanie takich zysków oznaczałoby podwyższenie całościowego podatku netto płaconego przez spółkę przekazującą i spółki przyjmującą. Podatek zastępczy – według stawki niższej niż stawka zwykła – od zysków kapitałowych osiągniętych w następstwie restrukturyzacji spółki mógłby zatem zostać uznany za zasadny jak zabieg techniczny mający na celu ułatwienie uznawania zysków kapitałowych do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(87)

Natomiast system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, przyznawał prawo do podwyższenia wartości podatkowej, za którą zostałby opłacony zwykły podatek od przedsiębiorstw, gdyby nie był dostępny specjalny podatek zastępczy, taki jak przedmiotowy podatek. Zdaniem Komisji ustawodawca krajowy może, dla ułatwienia opodatkowania zysków kapitałowych, zastosować podatek zastępczy, o bardziej korzystnej stawce w porównaniu ze zwykłym podatkiem. Ponieważ podatek od sprzedaży jest zazwyczaj płacony natychmiast, a korzyści podatkowe z podwyższenia podstawy opodatkowania przekazanych aktywów pojawiają się dopiero wraz z upływem czasu – poprzez odpisanie ich okresowej amortyzacji lub przy akcie sprzedaży tychże aktywów – normalne opodatkowanie takich zysków oznaczałoby podwyższenie całościowego podatku netto płaconego przez spółkę przekazującą i spółki przyjmującą. Podatek zastępczy – według stawki niższej niż stawka zwykła – od zysków kapitałowych osiągniętych w następstwie restrukturyzacji spółki mógłby zatem zostać uznany za zasadny jak zabieg techniczny mający na celu ułatwienie uznawania zysków kapitałowych do celów podatkowych.

| (88) | Jednakże podobne preferencyjne uzgodnienie podatkowe może być uznane za zasadne, tylko jeśli obiektywnie można je zastosować na tych samych warunkach w odniesieniu do wszystkich przypadków uznania do celów podatkowych dotyczących porównywalnych zysków kapitałowych, takich jak zyski wynikające z innych restrukturyzacji nieprzewidzianych w ustawie 218/1990, w tym również restrukturyzacji obejmującej inne instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

(88)

Jednakże podobne preferencyjne uzgodnienie podatkowe może być uznane za zasadne, tylko jeśli obiektywnie można je zastosować na tych samych warunkach w odniesieniu do wszystkich przypadków uznania do celów podatkowych dotyczących porównywalnych zysków kapitałowych, takich jak zyski wynikające z innych restrukturyzacji nieprzewidzianych w ustawie 218/1990, w tym również restrukturyzacji obejmującej inne instytucje kredytowe.

| (89) | Komisja jest zdania, że uzgodnienia przewidziane w ustawach 342/2000 i 448/2001 umożliwiły przedsiębiorstwom, których dotyczyły procesy restrukturyzacyjne uregulowane ustawą 218/1990 i dekretem legislacyjnym 358/1997, uznanie zysków kapitałowych z poprzednich lat, osiągniętych poprzez zapłacenie podatku zastępczego takiego samego dla wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw. Komisja stwierdza zatem, że uzgodnienia te stanowiły powszechne środki podatkowe i że podatek zastępczy stosowany według stawki obniżonej – w stosunku do zwykłego podatku od przedsiębiorstw obowiązującego w tamtym czasie – nie stwarzał żadnej konkurencyjnej korzyści dla zainteresowanych spółek, ponieważ był stosowany na tych samych warunkach w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, które postanowiły uznać zyski kapitałowe z poprzednich lat wypracowane, ale tymczasowo nieuznane w myśl właściwych przepisów ustawy 218/1990 lub dekretu legislacyjnego 358/1997. |
| --- | --- |

(89)

Komisja jest zdania, że uzgodnienia przewidziane w ustawach 342/2000 i 448/2001 umożliwiły przedsiębiorstwom, których dotyczyły procesy restrukturyzacyjne uregulowane ustawą 218/1990 i dekretem legislacyjnym 358/1997, uznanie zysków kapitałowych z poprzednich lat, osiągniętych poprzez zapłacenie podatku zastępczego takiego samego dla wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw. Komisja stwierdza zatem, że uzgodnienia te stanowiły powszechne środki podatkowe i że podatek zastępczy stosowany według stawki obniżonej – w stosunku do zwykłego podatku od przedsiębiorstw obowiązującego w tamtym czasie – nie stwarzał żadnej konkurencyjnej korzyści dla zainteresowanych spółek, ponieważ był stosowany na tych samych warunkach w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, które postanowiły uznać zyski kapitałowe z poprzednich lat wypracowane, ale tymczasowo nieuznane w myśl właściwych przepisów ustawy 218/1990 lub dekretu legislacyjnego 358/1997.

| (90) | Komisja stwierdza ponadto że takie uzgodnienia stanowią powszechne środki podatkowe zasadne z punktu widzenia logiki systemu podatkowego i że nie stanowią pomocy państwa. Równocześnie jednak Komisja jest zdania, że uzgodnienie podatkowe przewidziane w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie stanowi środka o charakterze powszechnym, ponieważ można je było stosować wyłącznie do zysków kapitałowych osiągniętych przez niektóre instytucje kredytowe i to wyłącznie w następstwie restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990. |
| --- | --- |

(90)

Komisja stwierdza ponadto że takie uzgodnienia stanowią powszechne środki podatkowe zasadne z punktu widzenia logiki systemu podatkowego i że nie stanowią pomocy państwa. Równocześnie jednak Komisja jest zdania, że uzgodnienie podatkowe przewidziane w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie stanowi środka o charakterze powszechnym, ponieważ można je było stosować wyłącznie do zysków kapitałowych osiągniętych przez niektóre instytucje kredytowe i to wyłącznie w następstwie restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990.

| (91) | Komisja stwierdza w szczególności, że omawiany system podatkowy wiązał się z przyznaniem korzyści równej różnicy pomiędzy podatkiem rzeczywiście wpłaconym, aby uzgodnić wartość aktywów a zwykłym podatkiem, który zostałby zapłacony gdyby uzgodnienie to zostało przeprowadzone w braku przepisów art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003. Rzeczywista stawka podatku obowiązującego w 2004 r. w odniesieniu do takich zysków wynosiłaby 37,25 % (na co składa się podatek od przedsiębiorstw – 33 % i lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 4,25 %), podczas gdy rzeczywiście zapłacony podatek zastępczy wynosił 9 % (nie uwzględniając odliczenia wynikającego z odroczenia zapłaty podatku). |
| --- | --- |

(91)

Komisja stwierdza w szczególności, że omawiany system podatkowy wiązał się z przyznaniem korzyści równej różnicy pomiędzy podatkiem rzeczywiście wpłaconym, aby uzgodnić wartość aktywów a zwykłym podatkiem, który zostałby zapłacony gdyby uzgodnienie to zostało przeprowadzone w braku przepisów art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003. Rzeczywista stawka podatku obowiązującego w 2004 r. w odniesieniu do takich zysków wynosiłaby 37,25 % (na co składa się podatek od przedsiębiorstw – 33 % i lokalny podatek od działalności produkcyjnej według stawki 4,25 %), podczas gdy rzeczywiście zapłacony podatek zastępczy wynosił 9 % (nie uwzględniając odliczenia wynikającego z odroczenia zapłaty podatku).

| (92) | Komisja zdaje sobie także sprawę z faktu, że na mocy ustawy 350/2003 podatek zastępczy został zapłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.) bez odsetek, podczas gdy zwykły podatek, który zostałby naliczony z pominięciem postanowień art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, w całości byłby należny w 2004 r. Komisja zwraca zatem uwagę, że (przeliczona na ekwiwalent dotacji) wartość podatku rzeczywiście zapłaconego przez dziewięciu beneficjentów omawianego systemu wynosi 185 505 996 EUR, podczas gdy zwykły podatek wynosiłby 771 991 022 EUR (37,25 % osiągniętego zysku równego ponad 2 059 milionów EUR). Różnica między podatkiem zwykłym a podatkiem rzeczywiście zapłaconym wynosi więc 586 485 026 EUR. |
| --- | --- |

(92)

Komisja zdaje sobie także sprawę z faktu, że na mocy ustawy 350/2003 podatek zastępczy został zapłacony w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.) bez odsetek, podczas gdy zwykły podatek, który zostałby naliczony z pominięciem postanowień art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, w całości byłby należny w 2004 r. Komisja zwraca zatem uwagę, że (przeliczona na ekwiwalent dotacji) wartość podatku rzeczywiście zapłaconego przez dziewięciu beneficjentów omawianego systemu wynosi 185 505 996 EUR, podczas gdy zwykły podatek wynosiłby 771 991 022 EUR (37,25 % osiągniętego zysku równego ponad 2 059 milionów EUR). Różnica między podatkiem zwykłym a podatkiem rzeczywiście zapłaconym wynosi więc 586 485 026 EUR.

| (93) | Komisja jest zdania, że korzyść, o której mowa powyżej, została rzeczywiście ograniczona wyłącznie do instytucji finansowych objętych operacjami uregulowanymi w ustawie 218/1990, podczas gdy pozostałe instytucje kredytowe i pozostałe spółki, których dotyczyły analogiczne procesy restrukturyzacyjne na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997, nie mogły skorzystać z tego systemu uzgodnienia podatkowego i ze stworzonych przez niego korzystnych warunków. |
| --- | --- |

(93)

Komisja jest zdania, że korzyść, o której mowa powyżej, została rzeczywiście ograniczona wyłącznie do instytucji finansowych objętych operacjami uregulowanymi w ustawie 218/1990, podczas gdy pozostałe instytucje kredytowe i pozostałe spółki, których dotyczyły analogiczne procesy restrukturyzacyjne na mocy dekretu legislacyjnego 358/1997, nie mogły skorzystać z tego systemu uzgodnienia podatkowego i ze stworzonych przez niego korzystnych warunków.

| (94) | Władze włoskie i zainteresowane strony zwróciły uwagę na fakt, że żaden z dziewięciu beneficjentów systemu nie byłby gotów uzgodnić wartości swoich aktywów, gdyby miał z tego tytułu opłacić zwykły podatek od przedsiębiorstw od kwoty uznanych zysków kapitałowych. Ponadto, zgodnie z wyjaśnieniami władz włoskich, pozostałe spółki, które nie zostały poddane restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990, miały skorzystać z dorozumianego systemu uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, na zasadach ogólnych, zasadniczo równoważnych z tymi, które ustanowiono w art. 17 ustawy 342/2000. |
| --- | --- |

(94)

Władze włoskie i zainteresowane strony zwróciły uwagę na fakt, że żaden z dziewięciu beneficjentów systemu nie byłby gotów uzgodnić wartości swoich aktywów, gdyby miał z tego tytułu opłacić zwykły podatek od przedsiębiorstw od kwoty uznanych zysków kapitałowych. Ponadto, zgodnie z wyjaśnieniami władz włoskich, pozostałe spółki, które nie zostały poddane restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990, miały skorzystać z dorozumianego systemu uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, na zasadach ogólnych, zasadniczo równoważnych z tymi, które ustanowiono w art. 17 ustawy 342/2000.

| (95) | Władze włoskie i zainteresowane strony są zdania, że aby prawidłowo obliczyć przedmiotową korzyść, należy brać pod uwagę podatki zapłacone w momencie pierwotnego przekazania aktywów, to znaczy w momencie, gdy obowiązywała ustawa 218/1990, kiedy to łączna stawka wynosiła ponad 40 %. Faktyczne całościowe opodatkowanie przedmiotowych zysków kapitałowych w 1990 r. plus opodatkowanie w 2004 r. byłoby znacznie wyższe niż ogólna stawka stosowana do uzgodnień w 2000 r. i, w konsekwencji, nie stwarzałoby żadnej korzyści. |
| --- | --- |

(95)

Władze włoskie i zainteresowane strony są zdania, że aby prawidłowo obliczyć przedmiotową korzyść, należy brać pod uwagę podatki zapłacone w momencie pierwotnego przekazania aktywów, to znaczy w momencie, gdy obowiązywała ustawa 218/1990, kiedy to łączna stawka wynosiła ponad 40 %. Faktyczne całościowe opodatkowanie przedmiotowych zysków kapitałowych w 1990 r. plus opodatkowanie w 2004 r. byłoby znacznie wyższe niż ogólna stawka stosowana do uzgodnień w 2000 r. i, w konsekwencji, nie stwarzałoby żadnej korzyści.

| (96) | Komisja utrzymuje jednak, że system, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie stanowi uzgodnienia podatkowego nieuzgodnionych wartości pochodzących z restrukturyzacji neutralnej pod względem podatkowym, lecz system przeszacowania podatkowego, który umożliwił wypracowanie odroczonych zysków kapitałowych pochodzących z dostosowania do wartości bieżącej wartości podatkowej aktywów posiadanych przez spółki będące beneficjentami systemu. Komisja ocenia również, że oba te systemy nie są porównywalne, oraz jest zdania, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie jest równoważny z systemem uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 tej samej ustawy, wziąwszy pod uwagę różnicę pomiędzy ustawowymi stawkami podatku zastępczego przewidzianymi przez te systemy. |
| --- | --- |

(96)

Komisja utrzymuje jednak, że system, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie stanowi uzgodnienia podatkowego nieuzgodnionych wartości pochodzących z restrukturyzacji neutralnej pod względem podatkowym, lecz system przeszacowania podatkowego, który umożliwił wypracowanie odroczonych zysków kapitałowych pochodzących z dostosowania do wartości bieżącej wartości podatkowej aktywów posiadanych przez spółki będące beneficjentami systemu. Komisja ocenia również, że oba te systemy nie są porównywalne, oraz jest zdania, że system uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie jest równoważny z systemem uzgodnienia podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 26 tej samej ustawy, wziąwszy pod uwagę różnicę pomiędzy ustawowymi stawkami podatku zastępczego przewidzianymi przez te systemy.

| (97) | Komisja stwierdza zatem, że spółki, które uzgodniły podatkową swoich aktywów zgodnie z artykułem 2 ust. 26 ustawy 350/2003, odniosły szczególną korzyść w postaci różnicy pomiędzy stawką podatku zwykłego od uznanych zysków a specjalnym podatkiem zastępczym od tych samych zysków. |
| --- | --- |

(97)

Komisja stwierdza zatem, że spółki, które uzgodniły podatkową swoich aktywów zgodnie z artykułem 2 ust. 26 ustawy 350/2003, odniosły szczególną korzyść w postaci różnicy pomiędzy stawką podatku zwykłego od uznanych zysków a specjalnym podatkiem zastępczym od tych samych zysków.

| (98) | Zainteresowane strony zaprzeczyły twierdzeniu, że stawka podatku zastępczego niższa niż stawka zwykła przewidziana w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 była selektywna, ponieważ była ona uzasadniona specyficznymi uwarunkowaniami prawnymi i faktycznymi w zakresie opodatkowania zysków kapitałowych pochodzących z restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990. Osoby te utrzymywały ponadto, że po upływie tylu lat Włochy nie mogłyby legalnie opodatkować tych zysków kapitałowych jako zysków pochodzących z innego rodzaju restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(98)

Zainteresowane strony zaprzeczyły twierdzeniu, że stawka podatku zastępczego niższa niż stawka zwykła przewidziana w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 była selektywna, ponieważ była ona uzasadniona specyficznymi uwarunkowaniami prawnymi i faktycznymi w zakresie opodatkowania zysków kapitałowych pochodzących z restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990. Osoby te utrzymywały ponadto, że po upływie tylu lat Włochy nie mogłyby legalnie opodatkować tych zysków kapitałowych jako zysków pochodzących z innego rodzaju restrukturyzacji.

| (99) | Komisja przyjmuje do wiadomości fakt, że restrukturyzacja przeprowadzona na mocy ustawy 218/1990 przewidywała szczególne warunki i przepisy mające na celu odroczenie uznania do celów podatkowych zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku tejże restrukturyzacji, o czym jest mowa także we wspomnianej rezolucji włoskiego Ministra Finansów. Mimo to Komisja podtrzymuje stanowisko, że system częściowej neutralności podatkowej przewidziany w ustawie 218/1990 jest zasadniczo równoważny z systemem całkowitej neutralności podatkowej przewidzianym w dekrecie legislacyjnym 358/1997 w kwestii zysków kapitałowych osiągniętych, ale nieuznanych do celów podatkowych. Jako że te dwie sytuacje można uznać za porównywalne, ustawodawca powinien był zastosować te same procedury, gdy zarządził, w 2003 r., uznanie do celów podatkowych zawieszonych zysków kapitałowych. |
| --- | --- |

(99)

Komisja przyjmuje do wiadomości fakt, że restrukturyzacja przeprowadzona na mocy ustawy 218/1990 przewidywała szczególne warunki i przepisy mające na celu odroczenie uznania do celów podatkowych zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku tejże restrukturyzacji, o czym jest mowa także we wspomnianej rezolucji włoskiego Ministra Finansów. Mimo to Komisja podtrzymuje stanowisko, że system częściowej neutralności podatkowej przewidziany w ustawie 218/1990 jest zasadniczo równoważny z systemem całkowitej neutralności podatkowej przewidzianym w dekrecie legislacyjnym 358/1997 w kwestii zysków kapitałowych osiągniętych, ale nieuznanych do celów podatkowych. Jako że te dwie sytuacje można uznać za porównywalne, ustawodawca powinien był zastosować te same procedury, gdy zarządził, w 2003 r., uznanie do celów podatkowych zawieszonych zysków kapitałowych.

| (100) | Komisja ocenia ponadto, że stosowanie niższej stawki podatku nie może być po prostu uznane za rekompensatę za bardziej korzystne opodatkowanie zysków kapitałowych pochodzących z restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa w ustawie 218/1990, podzielonych pomiędzy akcjonariuszy w formie dywidendy w stosunku do opodatkowania zysków kapitałowych podzielonych w formie dywidendy pochodzących z innej formy restrukturyzacji w systemie neutralności podatkowej, tak jak to określono we wspomnianej rezolucji. Nie można zgodzić się z podobnym twierdzeniem, ponieważ stosowanie do zysków różnych podatków zastępczych nie może być zawsze uzasadniane różnymi obciążeniami podatkowymi obowiązującymi w przypadku, gdy zawieszone zyski kapitałowe zostaną rozdzielone w formie dywidend. Komisja zwraca faktycznie uwagę, że dopuszczenie podobnego uzasadnienia równałoby się ze zgodą na stosowania różnych stawek podatku od przedsiębiorstw w odniesieniu do wybranych podmiotów tylko dlatego, że te ostatnie wzięły udział w określonym rodzaju restrukturyzacji faworyzowanym przez państwo. |
| --- | --- |

(100)

Komisja ocenia ponadto, że stosowanie niższej stawki podatku nie może być po prostu uznane za rekompensatę za bardziej korzystne opodatkowanie zysków kapitałowych pochodzących z restrukturyzacji sektora bankowego, o której mowa w ustawie 218/1990, podzielonych pomiędzy akcjonariuszy w formie dywidendy w stosunku do opodatkowania zysków kapitałowych podzielonych w formie dywidendy pochodzących z innej formy restrukturyzacji w systemie neutralności podatkowej, tak jak to określono we wspomnianej rezolucji. Nie można zgodzić się z podobnym twierdzeniem, ponieważ stosowanie do zysków różnych podatków zastępczych nie może być zawsze uzasadniane różnymi obciążeniami podatkowymi obowiązującymi w przypadku, gdy zawieszone zyski kapitałowe zostaną rozdzielone w formie dywidend. Komisja zwraca faktycznie uwagę, że dopuszczenie podobnego uzasadnienia równałoby się ze zgodą na stosowania różnych stawek podatku od przedsiębiorstw w odniesieniu do wybranych podmiotów tylko dlatego, że te ostatnie wzięły udział w określonym rodzaju restrukturyzacji faworyzowanym przez państwo.

| (101) | Komisja twierdzi, że korzyść podatkowa wynikająca ze stosowania systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie może być uważana za korzyść małej wagi, to znaczy de minimis. Faktycznie bowiem, ustalając istnienie pomocy, Komisja musi porównać podatek nominalny (obniżony), obowiązujący zgodnie z omawianym systemem, z podatkiem, który zostałby naliczony, gdyby omawiany system nie obowiązywał, a instytucje kredytowe będące beneficjentami uzgodniłyby podstawy opodatkowania swoich aktywów i podzieliły pomiędzy swoich akcjonariuszy zyski kapitałowe pochodzące z tychże uzgodnień podatkowych. |
| --- | --- |

(101)

Komisja twierdzi, że korzyść podatkowa wynikająca ze stosowania systemu uzgodnienia podatkowego przewidzianego w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 nie może być uważana za korzyść małej wagi, to znaczy de minimis. Faktycznie bowiem, ustalając istnienie pomocy, Komisja musi porównać podatek nominalny (obniżony), obowiązujący zgodnie z omawianym systemem, z podatkiem, który zostałby naliczony, gdyby omawiany system nie obowiązywał, a instytucje kredytowe będące beneficjentami uzgodniłyby podstawy opodatkowania swoich aktywów i podzieliły pomiędzy swoich akcjonariuszy zyski kapitałowe pochodzące z tychże uzgodnień podatkowych.

| (102) | Komisja ocenia ponadto, że rzekoma niewielka skala korzyści finansowej przyznanej przez państwo nie jest sama przez się wystarczającym powodem, żeby wykluczyć możliwość uznania tej korzyści za pomoc państwa. Komisja zwraca również uwagę na fakt, że nie można powoływać się na wyjątek de minimis – przewidziany w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis
   (21) – ponieważ rozpatrywane środki nie stanowią pomocy przejrzystej, jak jest to wymagane na mocy powołanego rozporządzenia, a także dlatego, że władze włoskie nie spełniły warunków przewidzianych w tymże rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(102)

Komisja ocenia ponadto, że rzekoma niewielka skala korzyści finansowej przyznanej przez państwo nie jest sama przez się wystarczającym powodem, żeby wykluczyć możliwość uznania tej korzyści za pomoc państwa. Komisja zwraca również uwagę na fakt, że nie można powoływać się na wyjątek de minimis – przewidziany w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis
   (21) – ponieważ rozpatrywane środki nie stanowią pomocy przejrzystej, jak jest to wymagane na mocy powołanego rozporządzenia, a także dlatego, że władze włoskie nie spełniły warunków przewidzianych w tymże rozporządzeniu.

| (103) | Według władz włoskich i zainteresowanych stron system uzgodnienia przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 jest zasadny ze względu na specyfikę sektora bankowego i że z tego powodu nie może on być uznany za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(103)

Według władz włoskich i zainteresowanych stron system uzgodnienia przewidziany w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 jest zasadny ze względu na specyfikę sektora bankowego i że z tego powodu nie może on być uznany za pomoc państwa.

| (104) | Według orzecznictwa Trybunału środek podatkowy jest selektywny tylko wtedy, gdy przyczynia się do powstania nieuzasadnionej dyskryminacji w sytuacjach porównywalnych z punktu widzenia prawnego i faktycznego w świetle celów określonych przez system podatkowy (22), a „istnienie korzyści w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu nie może zostać wywiedzione automatycznie z faktu odmiennego traktowania zainteresowanych przedsiębiorstw” (23). |
| --- | --- |

(104)

Według orzecznictwa Trybunału środek podatkowy jest selektywny tylko wtedy, gdy przyczynia się do powstania nieuzasadnionej dyskryminacji w sytuacjach porównywalnych z punktu widzenia prawnego i faktycznego w świetle celów określonych przez system podatkowy (22), a „istnienie korzyści w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu nie może zostać wywiedzione automatycznie z faktu odmiennego traktowania zainteresowanych przedsiębiorstw” (23).

| (105) | Komisja ocenia, że omawiany system nie stanowi dostosowania systemu powszechnego do specyfiki sektora bankowego, ale raczej przyznanie wybiórczej korzyści prowadzącej do wzrostu konkurencyjności niektórych przedsiębiorstw, to znaczy instytucji kredytowych będących przedmiotem określonego rodzaju restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(105)

Komisja ocenia, że omawiany system nie stanowi dostosowania systemu powszechnego do specyfiki sektora bankowego, ale raczej przyznanie wybiórczej korzyści prowadzącej do wzrostu konkurencyjności niektórych przedsiębiorstw, to znaczy instytucji kredytowych będących przedmiotem określonego rodzaju restrukturyzacji.

| (106) | Władze włoskie twierdzą ponadto, że omawiany system jest zwykłym wznowieniem systemu wprowadzonego na mocy ustawy 342/2000, który nie zawierał w sobie elementu pomocy państwa, ponieważ był stosowany do zysków wypracowanych w następstwie dowolnej restrukturyzacji spółki. System przewidziany w ustawie 350/2003 musiałby zostać porównany z systemem przewidzianym w ustawie 342/2000 i nie oznacza on przyznania, zdaniem Włoch, żadnej dodatkowej korzyści. Jak wyjaśniono powyżej, Komisja nie podziela tego punktu widzenia, ponieważ uzgodnienie na mocy ustawy 350/2003 ma zakres bardziej ograniczony niż ogólne uzgodnienie przewidziane w ustawie 342/2000. |
| --- | --- |

(106)

Władze włoskie twierdzą ponadto, że omawiany system jest zwykłym wznowieniem systemu wprowadzonego na mocy ustawy 342/2000, który nie zawierał w sobie elementu pomocy państwa, ponieważ był stosowany do zysków wypracowanych w następstwie dowolnej restrukturyzacji spółki. System przewidziany w ustawie 350/2003 musiałby zostać porównany z systemem przewidzianym w ustawie 342/2000 i nie oznacza on przyznania, zdaniem Włoch, żadnej dodatkowej korzyści. Jak wyjaśniono powyżej, Komisja nie podziela tego punktu widzenia, ponieważ uzgodnienie na mocy ustawy 350/2003 ma zakres bardziej ograniczony niż ogólne uzgodnienie przewidziane w ustawie 342/2000.

| (107) | W świetle powyższych ustaleń Komisja doszła do wniosku, że korzyść przyznana niektórym instytucjom finansowym na mocy ustawy 350/2003, polegająca na zastosowaniu specjalnego podatku zastępczego w odniesieniu do zysków osiągniętych dzięki przekazaniu pewnych aktywów zamiast zwykłej stawki podatku, jest specjalnym przywilejem, który nie jest uzasadniony specyfiką systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(107)

W świetle powyższych ustaleń Komisja doszła do wniosku, że korzyść przyznana niektórym instytucjom finansowym na mocy ustawy 350/2003, polegająca na zastosowaniu specjalnego podatku zastępczego w odniesieniu do zysków osiągniętych dzięki przekazaniu pewnych aktywów zamiast zwykłej stawki podatku, jest specjalnym przywilejem, który nie jest uzasadniony specyfiką systemu podatkowego.

| (108) | Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału (24), aby określona pomoc zakłócała konkurencję, wystarczy, że odbiorca tejże pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję. Ponadto środek pomocy wpływa na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, gdy pomoc finansowa udzielona przez państwo wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa wobec innych przedsiębiorstw konkurujących w handlu wewnątrzwspólnotowym (25). |
| --- | --- |

(108)

Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału (24), aby określona pomoc zakłócała konkurencję, wystarczy, że odbiorca tejże pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję. Ponadto środek pomocy wpływa na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi, gdy pomoc finansowa udzielona przez państwo wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa wobec innych przedsiębiorstw konkurujących w handlu wewnątrzwspólnotowym (25).

| (109) | Komisja ocenia, że wysoka kwota pomocy faktycznie przyczyniła się do wzmocnienia pozycji finansowej beneficjentów należących do sektora bankowego, którzy konkurują na wolnym rynku usług finansowych otwartym na konkurencję z innymi przedsiębiorstwami świadczącymi usługi na szczeblu wspólnotowym. |
| --- | --- |

(109)

Komisja ocenia, że wysoka kwota pomocy faktycznie przyczyniła się do wzmocnienia pozycji finansowej beneficjentów należących do sektora bankowego, którzy konkurują na wolnym rynku usług finansowych otwartym na konkurencję z innymi przedsiębiorstwami świadczącymi usługi na szczeblu wspólnotowym.

| (110) | Komisja ocenia ponadto, że korzyść przyznana omawianym instytucjom kredytowym może zakłócać konkurencję w obecnej sytuacji, w której istnieje możliwość konsolidacji włoskiego sektora bankowego. Fakt, że niektóre włoskie instytucje kredytowe pozbyły się swoich zobowiązań podatkowych związanych z zyskami zawieszonymi w ich aktywach i ujętymi w bilansie poprzez zapłacenie podatku według stawki nominalnej (obniżonej), może wypłynąć na większą atrakcyjność tych instytucji kredytowych, a także zwiększenie ich wartości gospodarczej w oczach potencjalnych inwestorów i nabywców. Komisja jest zdania, że korzyść przyznana w ramach omawianego systemu podatkowego może spowodować nienależne zakłócenia na rynku fuzji i przejęć w włoskim sektorze bankowym. |
| --- | --- |

(110)

Komisja ocenia ponadto, że korzyść przyznana omawianym instytucjom kredytowym może zakłócać konkurencję w obecnej sytuacji, w której istnieje możliwość konsolidacji włoskiego sektora bankowego. Fakt, że niektóre włoskie instytucje kredytowe pozbyły się swoich zobowiązań podatkowych związanych z zyskami zawieszonymi w ich aktywach i ujętymi w bilansie poprzez zapłacenie podatku według stawki nominalnej (obniżonej), może wypłynąć na większą atrakcyjność tych instytucji kredytowych, a także zwiększenie ich wartości gospodarczej w oczach potencjalnych inwestorów i nabywców. Komisja jest zdania, że korzyść przyznana w ramach omawianego systemu podatkowego może spowodować nienależne zakłócenia na rynku fuzji i przejęć w włoskim sektorze bankowym.

6.2.   Zgodność

| (111) | W zakresie, w jakim rozpatrywany system stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, jego zgodność musi być oceniana w świetle odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu WE. Ani władze włoskie, ani zainteresowane strony nie przedstawiły szczegółowych argumentów przemawiających za możliwością zastosowania jednego z wyżej powołanych odstępstw w przedmiotowej sprawie. |
| --- | --- |

(111)

W zakresie, w jakim rozpatrywany system stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, jego zgodność musi być oceniana w świetle odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu WE. Ani władze włoskie, ani zainteresowane strony nie przedstawiły szczegółowych argumentów przemawiających za możliwością zastosowania jednego z wyżej powołanych odstępstw w przedmiotowej sprawie.

| (112) | Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu WE dotyczące pomocy o charakterze społecznym przyznanej poszczególnym konsumentom, pomocy przeznaczonej na likwidację szkód spowodowanych katastrofami naturalnymi lub wyjątkowymi okolicznościami oraz pomocy przyznanej na rzecz rozwoju gospodarki w określonych regionach Republiki Federalnej Niemiec nie znajdują zastosowania w niniejszym przypadku. |
| --- | --- |

(112)

Odstępstwa przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu WE dotyczące pomocy o charakterze społecznym przyznanej poszczególnym konsumentom, pomocy przeznaczonej na likwidację szkód spowodowanych katastrofami naturalnymi lub wyjątkowymi okolicznościami oraz pomocy przyznanej na rzecz rozwoju gospodarki w określonych regionach Republiki Federalnej Niemiec nie znajdują zastosowania w niniejszym przypadku.

| (113) | Odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE umożliwia udzielenie pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia; odstępstwo to nie znajduje jednak zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ pomoc ta nie wspomaga rozwoju gospodarczego włoskich regionów o tej charakterystyce. |
| --- | --- |

(113)

Odstępstwo przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE umożliwia udzielenie pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia; odstępstwo to nie znajduje jednak zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ pomoc ta nie wspomaga rozwoju gospodarczego włoskich regionów o tej charakterystyce.

| (114) | System ten nie może być uznany za projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani za pomoc mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego, o czym mowa w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu WE, nie ma on też na celu wspierania kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego, o czym mowa w art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu WE. |
| --- | --- |

(114)

System ten nie może być uznany za projekt stanowiący przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani za pomoc mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego, o czym mowa w art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu WE, nie ma on też na celu wspierania kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego, o czym mowa w art. 87 ust. 3 lit. d) Traktatu WE.

| (115) | W końcu, należy przeanalizować system w świetle art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, który dopuszcza udzielenie pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W związku z tym należy przede wszystkim zauważyć, że pomoc, o której mowa, nie jest zgodna z żadnymi regulacjami ani wytycznymi określającymi kryteria zgodności określonych rodzajów pomocy z zasadami wspólnego rynku. Po pierwsze, nie jest zgodna z wytycznymi Wspólnoty w sprawie pomocy państwa przeznaczonej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji obowiązujących w okresie udzielania pomocy (26). Po drugie, ponieważ korzyść podatkowa została przyznana a posteriori wobec operacji, które już zostały wykonane, nie można stwierdzić, że przyczyniła się do wspomagania rozwoju, co jest konieczne, by móc stwierdzić zasadność zastosowania tego odstępstwa. |
| --- | --- |

(115)

W końcu, należy przeanalizować system w świetle art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, który dopuszcza udzielenie pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. W związku z tym należy przede wszystkim zauważyć, że pomoc, o której mowa, nie jest zgodna z żadnymi regulacjami ani wytycznymi określającymi kryteria zgodności określonych rodzajów pomocy z zasadami wspólnego rynku. Po pierwsze, nie jest zgodna z wytycznymi Wspólnoty w sprawie pomocy państwa przeznaczonej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji obowiązujących w okresie udzielania pomocy (26). Po drugie, ponieważ korzyść podatkowa została przyznana a posteriori wobec operacji, które już zostały wykonane, nie można stwierdzić, że przyczyniła się do wspomagania rozwoju, co jest konieczne, by móc stwierdzić zasadność zastosowania tego odstępstwa.

| (116) | Komisja ocenia przy tym, że omawiany system podatkowy przyczynił się do zmniejszenia obciążeń, które instytucje finansowe będące jego beneficjentami musiałyby normalnie ponieść w przypadku restrukturyzacji opisanego rodzaju, a zatem należy go uważać za pomoc operacyjną. Pomocy takiej nie można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie wspomaga rozwoju żadnej działalności gospodarczej ani regionu gospodarczego, ani nie jest ograniczona w czasie, malejąca ani proporcjonalna do tego, co jest konieczne, aby zaradzić określonym niekorzystnym czynnikom gospodarczym. |
| --- | --- |

(116)

Komisja ocenia przy tym, że omawiany system podatkowy przyczynił się do zmniejszenia obciążeń, które instytucje finansowe będące jego beneficjentami musiałyby normalnie ponieść w przypadku restrukturyzacji opisanego rodzaju, a zatem należy go uważać za pomoc operacyjną. Pomocy takiej nie można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, ponieważ nie wspomaga rozwoju żadnej działalności gospodarczej ani regionu gospodarczego, ani nie jest ograniczona w czasie, malejąca ani proporcjonalna do tego, co jest konieczne, aby zaradzić określonym niekorzystnym czynnikom gospodarczym.

| (117) | Komisja doszła zatem do wniosku, że rozpatrywany system jest niezgodny ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(117)

Komisja doszła zatem do wniosku, że rozpatrywany system jest niezgodny ze wspólnym rynkiem.

6.3.   Zwrot

| (118) | Ponieważ system pomocy został wprowadzony w życie bez oczekiwania na uprzednią zgodę Komisji, należy przystąpić do odebrania pomocy zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 w sprawie zasad stosowania art. 93 Traktatu WE (27). Jednakże w świetle praktyki zwykle stosowanej odnośnie do niektórych systemów pomocy podatkowej (28) Komisja jest zdania, że obowiązek zwrotu powinien dotyczyć wyłącznie różnicy między kwotą zapłaconą przez beneficjenta a podatkiem, który zapłaciłby on, gdyby skorzystał z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym czasie. Komisja ocenia, że w niniejszym przypadku stosowanie alternatywnego systemu przeszacowania podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie stanowi wyboru czysto hipotetycznego, ale rozsądną opcję, z której mogliby skorzystać przedmiotowi beneficjenci w celu uznania podatkowego wartości rynkowej swoich aktywów (29). |
| --- | --- |

(118)

Ponieważ system pomocy został wprowadzony w życie bez oczekiwania na uprzednią zgodę Komisji, należy przystąpić do odebrania pomocy zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 w sprawie zasad stosowania art. 93 Traktatu WE (27). Jednakże w świetle praktyki zwykle stosowanej odnośnie do niektórych systemów pomocy podatkowej (28) Komisja jest zdania, że obowiązek zwrotu powinien dotyczyć wyłącznie różnicy między kwotą zapłaconą przez beneficjenta a podatkiem, który zapłaciłby on, gdyby skorzystał z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym czasie. Komisja ocenia, że w niniejszym przypadku stosowanie alternatywnego systemu przeszacowania podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, nie stanowi wyboru czysto hipotetycznego, ale rozsądną opcję, z której mogliby skorzystać przedmiotowi beneficjenci w celu uznania podatkowego wartości rynkowej swoich aktywów (29).

| (119) | Należy pamiętać, że art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 zawiera przepis ogólny w sprawie uznania zysków wypracowanych przez przedsiębiorstwa, które postanowiły przeszacować aktywa ujęte w bilansie na dzień 31 grudnia 2002 r., przypisując im aktualną wartość rynkową poprzez opłacenie podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz według stawki 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji, który należało opłacić w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.). System ten, o zasięgu powszechnym, obejmował także instytucje kredytowe poddane przedmiotowej restrukturyzacji. Choć uzgodnienie i przeszacowanie nie są operacjami równoważnymi, Komisja ocenia, że gdyby w tamtym czasie system uzgodnienia nie był dostępny, zainteresowane instytucje finansowe z pewnością wybrałyby powszechny system przeszacowania, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003. |
| --- | --- |

(119)

Należy pamiętać, że art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 zawiera przepis ogólny w sprawie uznania zysków wypracowanych przez przedsiębiorstwa, które postanowiły przeszacować aktywa ujęte w bilansie na dzień 31 grudnia 2002 r., przypisując im aktualną wartość rynkową poprzez opłacenie podatku zastępczego według stawki 19 % w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz według stawki 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji, który należało opłacić w trzech ratach (50 % w 2004 r., 25 % w 2005 r. i 25 % w 2006 r.). System ten, o zasięgu powszechnym, obejmował także instytucje kredytowe poddane przedmiotowej restrukturyzacji. Choć uzgodnienie i przeszacowanie nie są operacjami równoważnymi, Komisja ocenia, że gdyby w tamtym czasie system uzgodnienia nie był dostępny, zainteresowane instytucje finansowe z pewnością wybrałyby powszechny system przeszacowania, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003.

| (120) | W świetle powyższych uwag Komisja stwierdza, że zwrot pomocy ma zostać ograniczony wyłącznie do różnicy pomiędzy podatkiem należnym z tytułu przeszacowania posiadanych aktywów w myśl art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 (według stawki 19 %, w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz według stawki 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji posiadanych ogółem przez zrestrukturyzowane instytucje finansowe) a podatkiem faktycznie zapłaconym zgodnie z art. 2 ust. 26 tejże ustawy 350/2003. |
| --- | --- |

(120)

W świetle powyższych uwag Komisja stwierdza, że zwrot pomocy ma zostać ograniczony wyłącznie do różnicy pomiędzy podatkiem należnym z tytułu przeszacowania posiadanych aktywów w myśl art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003 (według stawki 19 %, w przypadku przeszacowania aktywów podlegających amortyzacji oraz według stawki 15 % w przypadku aktywów niepodlegających amortyzacji posiadanych ogółem przez zrestrukturyzowane instytucje finansowe) a podatkiem faktycznie zapłaconym zgodnie z art. 2 ust. 26 tejże ustawy 350/2003.

7.   WNIOSKI

| (121) | Komisja stwierdza, że Włochy bezprawnie wprowadziły w życie przepisy art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, naruszając przy tym postanowienia art. 88 ust. 3 Traktatu WE. System pomocy nie jest zgodny ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(121)

Komisja stwierdza, że Włochy bezprawnie wprowadziły w życie przepisy art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, naruszając przy tym postanowienia art. 88 ust. 3 Traktatu WE. System pomocy nie jest zgodny ze wspólnym rynkiem.

| (122) | Należy przystąpić do odebrania przyznanej pomocy, wyłącznie w wysokości równej brakującej kwocie podatku w stosunku do wysokości podatku, który zostałby zapłacony, gdyby beneficjent systemu skorzystał z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym czasie. |
| --- | --- |

(122)

Należy przystąpić do odebrania przyznanej pomocy, wyłącznie w wysokości równej brakującej kwocie podatku w stosunku do wysokości podatku, który zostałby zapłacony, gdyby beneficjent systemu skorzystał z innych systemów podatkowych dostępnych w tamtym czasie.

| (123) | Kwota do zwrotu ogranicza się zatem do różnicy pomiędzy podatkiem, który zostałby zapłacony zgodnie z art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, a podatkiem faktycznie zapłaconym zgodnie z art. 2 ust. 25 tejże ustawy 350/2003, |
| --- | --- |

(123)

Kwota do zwrotu ogranicza się zatem do różnicy pomiędzy podatkiem, który zostałby zapłacony zgodnie z art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, a podatkiem faktycznie zapłaconym zgodnie z art. 2 ust. 25 tejże ustawy 350/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Szczególny system podatkowy, o którym mowa w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003, wprowadzony w życie przez Włochy stanowi pomoc państwa i jest niezgodny ze wspólnym rynkiem.

Artykuł 2

Włochy znoszą system, o którym mowa w art. 1.

Artykuł 3

1.   Włochy podejmują wszelkie środki konieczne do odzyskania od beneficjentów pomocy udzielonej poprzez zastosowanie podatku zastępczego przewidzianego w art. 2 ust. 26 ustawy 350/2003 w związku z uznaniem do celów podatkowych zysków kapitałowych pochodzących z restrukturyzacji przeprowadzonej na mocy ustawy 218/1990, czyli pomocy, która już została oddana do dyspozycji tych beneficjentów w sposób niezgodny z prawem.

2.   Kwota do odzyskania ograniczona jest wyłącznie do różnicy pomiędzy podatkiem, który zostałby zapłacony, gdyby beneficjenci pomocy zastosowali system przeszacowania podatkowego, o którym mowa w art. 2 ust. 25 ustawy 350/2003, a podatkiem faktycznie zapłaconym w myśl art. 2 ust. 26 tejże ustawy 350/2003.

3.   Zwrot ma nastąpić niezwłocznie oraz zgodnie z procedurami określonymi przez przepisy wewnętrzne, pod warunkiem że umożliwiają one natychmiastowe i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

4.   Kwota do zwrotu obejmuje odsetki, które należy naliczyć od dnia, w którym pomoc została oddana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego zwrotu.

5.   Odsetki nalicza się zgodnie z postanowieniami, o których mowa w rozdziale V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE.

Artykuł 4

W terminie dwóch miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji Włochy poinformują Komisję o środkach przewidzianych lub już podjętych dla jej wykonania. Informacje te zostaną przekazane w formie kwestionariusza stanowiącego załącznik I do niniejszej decyzji. W terminie czterech miesięcy od notyfikacji niniejszej decyzji Włochy poinformują Komisję o środkach podjętych celem wykonania niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 marca 2008 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 154 z 7.7.2007, s. 15.

1

(2)  Włoska ustawa budżetowa na rok 2004, Gazzetta ufficiale della Repubblica italiana nr 299 z dnia 27 grudnia 2003 r.

2

(3)  Zob. przypis 1.

3

(4)  Zob. wyrok z dnia 10 stycznia 2006 r., sprawa C-222/04, Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato oraz Cassa di Risparmio di San Miniato SpA, Zb.Orz. 2006, s. I-00289, pkt 136–137.

4

, Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato oraz Cassa di Risparmio di San Miniato SpA

(5)  Dyrektywa Rady 90/433/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225 z 20.8.1990, s. 1).

5

(6)  Wyrok z dnia 15 stycznia 2002 r., sprawa C-43/00, Andersen og Jensen ApS przeciwko Skatteministeriet, Rec. 2002, s. I-00379, pkt 34 i nast.

6

Andersen og Jensen ApS przeciwko Skatteministeriet

(7)  Gazzetta ufficiale della Repubblica italiana nr 276 z 21.11.2000.

7

(8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (rozdział V – Stopa procentowa w odniesieniu do zwrotu pomocy niezgodnej z prawem) (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

8

(9)  Wpłacone zostały następujące kwoty: a) 92 760 506 EUR w 2004 r.; b) 46 380 253 EUR do zapłaty w 2005 r., odpowiadających aktualnej wartości netto w wys. 44 725 412 EUR w 2004 r.; oraz c) 46 380 253 EUR do zapłaty w 2006 r., odpowiadających aktualnej wartości netto w wysokości 43 129 616,9 EUR w 2004 r.

9

(10)  Zob. przypis 1.

10

(11)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

11

(12)  Zob. rozdział VI decyzji Komisji 2006/748/WE z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie pomocy państwa C 30/04 (ex NN 34/04) przyznanej przez Portugalię, zwalniającej z podatku dochodowego od osób prawnych zyski kapitałowe z pewnych operacji/transakcji realizowanych przez przedsiębiorstwa publiczne (Dz.U. L 307 z 7.11.2006, s. 219).

12

(13)  Zob. pkt 113–119 wyroku Trybunału z dnia 15 grudnia 2005 r., sprawa C-148/04, Unicredito Italiano SpA przeciwko Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1, Zb.Orz. 2005, s. I-11137.

13

Unicredito Italiano SpA przeciwko Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1

(14)  Zob. pkt 3.2.1 wspomnianego komunikatu (Dz.U. C 328 z 1.11.1996, s. 23).

14

(15)  Zob. pkt 32 wspomnianej decyzji (Dz.U. L 184 z 13.7.2002, s. 27).

15

(16)  Rezolucja nr 82/E-67004 z dnia 6 czerwca 2000 r., dostępna w bazie danych dotyczącej kwestii podatkowych (Centrum dokumentacji podatkowej) włoskiego Ministra Finansów pod następującym adresem internetowym: http://dt.finanze.it/doctrib/PDF/Documento.pdf?Request=0&DocumentID=14000008220000606FIN110000006700400&Info=1,0,0

16

(17)  Zob. wyrok z dnia 10 stycznia 2006 r., sprawa C-222/04, Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato oraz Cassa di Risparmio di San Miniato SpA, Zb.Orz. 2006, s. I-00289, pkt 136–137.

17

Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Fondazione Cassa di Risparmio di San Miniato oraz Cassa di Risparmio di San Miniato SpA

(18)  Dz.U. L 256 z 10.10.2000, s. 21.

18

(19)  Dz.U. L 116 z 4.5.1999, s. 36.

19

(20)  Tam natomiast, gdzie wypracowany zysk kapitałowy został uznany do celów podatkowych, został on objęty podatkiem, jak w przypadku zysku objętego podatkiem 15 % uznanego w ramach operacji uregulowanych ustawą 218/1990.

20

(21)  Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5.

21

(22)  Wyrok z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie C-143/99, Adria-Wien Pipeline GmbH e Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten, Rec. 2001, s. I-8365.

22

Adria-Wien Pipeline GmbH e Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH przeciwko Finanzlandesdirektion für Kärnten

(23)  Wyrok z dnia 22 listopada 2001 r., sprawa C-53/00, Ferring przeciwko ACOSS, Rec. 2001, s. I-9067, pkt 17.

23

Ferring przeciwko ACOSS

(24)  Wyrok Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-214/95, Het Vlaamse Gewest przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. II-717.

24

Het Vlaamse Gewest przeciwko Komisji

(25)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie 730/79, Philip Morris przeciwko Komisji, Rec. 1980, s. 2671, pkt 11.

25

Philip Morris przeciwko Komisji

(26)  Dz.U. C 288 z 9.1.1999, s. 2.

26

(27)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

27

(28)  Zob. rozdział VI decyzji Komisji 2006/748/WE z dnia 4 lipca 2006 r. w sprawie pomocy państwa C 30/04 (ex NN 34/04) przyznanej przez Portugalię zwalniającej z podatku dochodowego od osób prawnych zyski kapitałowe z pewnych operacji/transakcji realizowanych przez przedsiębiorstwa publiczne (Dz.U. L 307 z 7.11.2006, s. 219).

28

(29)  Zob. pkt 113–119 wyroku Trybunału z dnia 15 grudnia 2005 r., sprawa C-148/04, Unicredito Italiano SpA przeciwko Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1, Zb.Orz. 2005, s. I-11137.

29

Unicredito Italiano SpA przeciwko Agenzia delle Entrate, Ufficio Genova 1

---

ZAŁĄCZNIK I

Informacje dotyczące wykonania decyzji Komisji dotyczącej pomocy państwa C 15/2007 (ex NN 20/07) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji

1.   Łączna liczba beneficjentów i łączna kwota pomocy do zwrotu

| 1.1. | Określić, w jaki sposób będzie obliczana kwota pomocy do zwrotu od poszczególnych beneficjentów:






  — | kapitał, |
| --- | --- | --- |

1.1.

Określić, w jaki sposób będzie obliczana kwota pomocy do zwrotu od poszczególnych beneficjentów:

—

kapitał,

| — | odsetki. |
| --- | --- |

—

odsetki.

| 1.2. | Określić łączną kwotę do zwrotu pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem w ramach niniejszego systemu (ekwiwalent dotacji brutto, w cenach z ...): |
| --- | --- |

1.2.

Określić łączną kwotę do zwrotu pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem w ramach niniejszego systemu (ekwiwalent dotacji brutto, w cenach z ...):

| 1.3. | Określić łączną liczbę beneficjentów, od których należy uzyskać zwrot pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem w ramach niniejszego systemu: |
| --- | --- |

1.3.

Określić łączną liczbę beneficjentów, od których należy uzyskać zwrot pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem w ramach niniejszego systemu:

2.   Środki przewidziane i już podjęte celem odzyskania pomocy

| 2.1. | Określić działania przewidziane i już podjęte celem niezwłocznego i skutecznego odzyskania pomocy. W odpowiednich miejscach wskazać ponadto podstawę prawną przewidzianych lub podjętych środków: |
| --- | --- |

2.1.

Określić działania przewidziane i już podjęte celem niezwłocznego i skutecznego odzyskania pomocy. W odpowiednich miejscach wskazać ponadto podstawę prawną przewidzianych lub podjętych środków:

| 2.2. | Określić termin, w którym zakończone zostanie odzyskiwanie pomocy: |
| --- | --- |

2.2.

Określić termin, w którym zakończone zostanie odzyskiwanie pomocy:

3.   Informacje dotyczące poszczególnych beneficjentów

W poniższej tabeli należy podać dane dotyczące każdego beneficjenta, od którego należy odzyskać pomoc udzieloną w sposób niezgodny z prawem w ramach niniejszego systemu.

| Tożsamość beneficjenta | Kwota pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem (1)

  Waluta: ... | Kwota zwrócona (2)

  Waluta: ... |
| --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |
| | | |

Tożsamość beneficjenta

Kwota pomocy udzielonej w sposób niezgodny z prawem (1)

Waluta: ...

Kwota zwrócona (2)

Waluta: ...

---

(1)  Kwota pomocy oddanej do dyspozycji beneficjenta (ekwiwalent dotacji brutto, w cenach z ...).

(2)

| (°) | Zwrócone kwoty brutto (w tym odsetki). |
| --- | --- |

(°)

Zwrócone kwoty brutto (w tym odsetki).

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/90 |
| --- | --- | --- | --- |

4.9.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/90

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/13/2008

z dnia 29 lipca 2008 r.

zmieniająca decyzję BiH/1/2004 w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz decyzję BiH/3/2004 w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Operacji Wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

(2008/712/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 21 września 2004 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję BiH/1/2004 (1), a w dniu 29 września 2004 r. – decyzję BiH/3/2004 (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 21 września 2004 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję BiH/1/2004 (1), a w dniu 29 września 2004 r. – decyzję BiH/3/2004 (2).

| (2) | W odpowiedzi na zaproszenie Hondurasu, Gwatemali, Salwadoru i Republiki Dominikańskiej do udziału w operacji ALTHEA przewodniczący Rady Najwyższej Konferencji Sił Zbrojnych Ameryki Środkowej (CFAC) w piśmie z dnia 2 kwietnia 2008 r. przekazał propozycję wkładu tych czterech państw. |
| --- | --- |

(2)

W odpowiedzi na zaproszenie Hondurasu, Gwatemali, Salwadoru i Republiki Dominikańskiej do udziału w operacji ALTHEA przewodniczący Rady Najwyższej Konferencji Sił Zbrojnych Ameryki Środkowej (CFAC) w piśmie z dnia 2 kwietnia 2008 r. przekazał propozycję wkładu tych czterech państw.

| (3) | W następstwie zaleceń dowódcy operacji UE i Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (EUMC) co do wspomnianych wkładów, wkłady Hondurasu, Gwatemali, Salwadoru i Republiki Dominikańskiej powinny zostać dopuszczone. |
| --- | --- |

(3)

W następstwie zaleceń dowódcy operacji UE i Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (EUMC) co do wspomnianych wkładów, wkłady Hondurasu, Gwatemali, Salwadoru i Republiki Dominikańskiej powinny zostać dopuszczone.

| (4) | W związku z wycofaniem wkładów przez Kanadę, Maroko, Nową Zelandię i Norwegię oraz w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, załączniki do decyzji BiH/1/2004 oraz BiH/3/2004 wymagają dalszych zmian. |
| --- | --- |

(4)

W związku z wycofaniem wkładów przez Kanadę, Maroko, Nową Zelandię i Norwegię oraz w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, załączniki do decyzji BiH/1/2004 oraz BiH/3/2004 wymagają dalszych zmian.

| (5) | Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który to protokół jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu ani wykonywaniu decyzji ani działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z powyższym Dania nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej operacji. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który to protokół jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu ani wykonywaniu decyzji ani działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z powyższym Dania nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej operacji.

| (6) | W dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą tylko tych państw członkowskich UE, które są członkami NATO lub stronami partnerstwa dla pokoju i które w związku z tym zawarły z NATO dwustronne umowy w sprawie bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

(6)

W dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą tylko tych państw członkowskich UE, które są członkami NATO lub stronami partnerstwa dla pokoju i które w związku z tym zawarły z NATO dwustronne umowy w sprawie bezpieczeństwa,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji BiH/1/2004 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

| — | Albania |
| --- | --- |

—

Albania

| — | Argentyna |
| --- | --- |

—

Argentyna

| — | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii |
| --- | --- |

—

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

| — | Chile |
| --- | --- |

—

Chile

| — | Gwatemala |
| --- | --- |

—

Gwatemala

| — | Honduras |
| --- | --- |

—

Honduras

| — | Republika Dominikańska |
| --- | --- |

—

Republika Dominikańska

| — | Salwador |
| --- | --- |

—

Salwador

| — | Szwajcaria |
| --- | --- |

—

Szwajcaria

| — | Turcja”. |
| --- | --- |

—

Turcja”.

Artykuł 2

Załącznik do decyzji BiH/3/2004 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1

| — | Albania |
| --- | --- |

—

Albania

| — | Argentyna |
| --- | --- |

—

Argentyna

| — | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii |
| --- | --- |

—

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

| — | Chile |
| --- | --- |

—

Chile

| — | Gwatemala |
| --- | --- |

—

Gwatemala

| — | Honduras |
| --- | --- |

—

Honduras

| — | Republika Dominikańska |
| --- | --- |

—

Republika Dominikańska

| — | Salwador |
| --- | --- |

—

Salwador

| — | Szwajcaria |
| --- | --- |

—

Szwajcaria

| — | Turcja”. |
| --- | --- |

—

Turcja”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 lipca 2008 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

C. ROGER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 324 z 27.10.2004, s. 20.

1

(2)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, s. 64.

2

---

4.9.2008

| 4.9.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 237/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 237/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---