# Dziennik Urzędowy L 311/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 311 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5731 października 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 311

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5731 października 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1159/2014 z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi | 2 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1160/2014 z dnia 30 października 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu państw i terytoriów (
  1
  ) | 17 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. dostosowujące do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (
  1
  ) | 19 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1162/2014 z dnia 30 października 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 21 |
| | * | Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1163/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie opłat nadzorczych (EBC/2014/41) | 23 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji 2014/101/UE z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (
  1
  ) | 32 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/749/UE |
| | * | Decyzja Rady Europejskiej z dnia 23 października 2014 r. w sprawie mianowania Komisji Europejskiej | 36 |
| | * | Decyzja Rady 2014/750/WPZiB z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca decyzję Rady 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi | 39 |
| | * | Decyzja Rady 2014/751/WPZiB z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy | 54 |
| | | 2014/752/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Japonii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 55 |
| | | 2014/753/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Singapuru dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 58 |
| | | 2014/754/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Hongkongu dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 62 |
| | | 2014/755/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Australii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 66 |
| | | 2014/756/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń na produkty biobójcze zawierające IPBC i propikonazol, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7909)

   (
  1
  ) | 69 |
| | | 2014/757/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących pozwolenia na produkt biobójczy zawierający IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7914)

   (
  1
  ) | 72 |
| | | 2014/758/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odrzucenia odmowy udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy, o której powiadomiły Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7915)

   (
  1
  ) | 75 |
| | | 2014/759/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. zmieniająca załącznik III do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt odnoszących się do włosieni (Trichinella) we wzorze świadectwa weterynaryjnego dotyczącego przywozu do Unii niektórych produktów mięsnych uzyskanych ze świń domowych
  (notyfikowana jako dokument C(2014) 7921)

   (
  1
  ) | 78 |
| | | 2014/760/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie środka podjętego przez Niemcy zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu kombinezony chroniące przed wysoką temperaturą Hitzeschutzanzug FW Typ 3 i zakazującego wprowadzania ich do obrotu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7977) | 80 |
| | | ZALECENIA |
| | | 2014/761/UE |
| | * | Zalecenie Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie stosowania przepisów dotyczących wewnętrznego rynku energii między państwami członkowskimi UE a umawiającymi się stronami Wspólnoty Energetycznej | 82 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1159/2014 z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi

2

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1160/2014 z dnia 30 października 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu państw i terytoriów (
  1
  )

1

17

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. dostosowujące do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (
  1
  )

1

19

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1162/2014 z dnia 30 października 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

21

*

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1163/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie opłat nadzorczych (EBC/2014/41)

(EBC/2014/41)

23

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji 2014/101/UE z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (
  1
  )

1

32

DECYZJE

2014/749/UE

*

Decyzja Rady Europejskiej z dnia 23 października 2014 r. w sprawie mianowania Komisji Europejskiej

36

*

Decyzja Rady 2014/750/WPZiB z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca decyzję Rady 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi

39

*

Decyzja Rady 2014/751/WPZiB z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy

54

2014/752/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Japonii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

55

2014/753/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Singapuru dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

58

2014/754/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Hongkongu dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

62

2014/755/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 października 2014 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Australii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

66

2014/756/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń na produkty biobójcze zawierające IPBC i propikonazol, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7909)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7909)

1

69

2014/757/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących pozwolenia na produkt biobójczy zawierający IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7914)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7914)

1

72

2014/758/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie odrzucenia odmowy udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy, o której powiadomiły Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7915)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7915)

1

75

2014/759/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 29 października 2014 r. zmieniająca załącznik III do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt odnoszących się do włosieni (Trichinella) we wzorze świadectwa weterynaryjnego dotyczącego przywozu do Unii niektórych produktów mięsnych uzyskanych ze świń domowych
  (notyfikowana jako dokument C(2014) 7921)

   (
  1
  )

Trichinella

(notyfikowana jako dokument C(2014) 7921)

1

78

2014/760/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie środka podjętego przez Niemcy zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu kombinezony chroniące przed wysoką temperaturą Hitzeschutzanzug FW Typ 3 i zakazującego wprowadzania ich do obrotu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7977)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7977)

80

ZALECENIA

2014/761/UE

*

Zalecenie Komisji z dnia 29 października 2014 r. w sprawie stosowania przepisów dotyczących wewnętrznego rynku energii między państwami członkowskimi UE a umawiającymi się stronami Wspólnoty Energetycznej

82

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/1

---

Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

Następujące części Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, podpisanego w Brukseli w dniu 21 marca 2014 r. oraz 27 czerwca 2014 r., będą tymczasowo stosowane na mocy art. 4 decyzji Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Układu (1) — druga z decyzji ze zmianami (2) — od dnia 1 listopada 2014 r. w zakresie, w jakim obejmują one kwestie wchodzące w zakres kompetencji Unii:

| | Tytuł I; |
| --- | --- |

Tytuł I;

| | Tytuł II: art. 4, 5 i 6; |
| --- | --- |

Tytuł II: art. 4, 5 i 6;

| | Tytuł III: art. 14 i 19; |
| --- | --- |

Tytuł III: art. 14 i 19;

| | Tytuł V: rozdział 1 (z wyłączeniem art. 338 lit. k), art. 339 i art. 342), rozdział 6 (z wyłączeniem art. 361, art. 362 ust. 1 lit. c), art. 364 i art. 365 lit. a) i c)), rozdział 7 (z wyłączeniem art. 368 ust. 3 i art. 369 lit. a) i d) (3)), rozdziały 12 i 17 (z wyłączeniem art. 404 lit. h)), rozdział 18 (z wyłączeniem art. 410 lit. b) i art. 411), rozdziały 20, 26, 28 oraz art. 353 i art. 428; |
| --- | --- |

Tytuł V: rozdział 1 (z wyłączeniem art. 338 lit. k), art. 339 i art. 342), rozdział 6 (z wyłączeniem art. 361, art. 362 ust. 1 lit. c), art. 364 i art. 365 lit. a) i c)), rozdział 7 (z wyłączeniem art. 368 ust. 3 i art. 369 lit. a) i d) (3)), rozdziały 12 i 17 (z wyłączeniem art. 404 lit. h)), rozdział 18 (z wyłączeniem art. 410 lit. b) i art. 411), rozdziały 20, 26, 28 oraz art. 353 i art. 428;

| | Tytuł VI; |
| --- | --- |

Tytuł VI;

| | Tytuł VII (z wyłączeniem art. 479 ust. 1), w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu zapewnienia tymczasowego stosowania Układu; |
| --- | --- |

Tytuł VII (z wyłączeniem art. 479 ust. 1), w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu zapewnienia tymczasowego stosowania Układu;

| | Załącznik XXVI, załącznik XXVII (z wyłączeniem kwestii jądrowych), załączniki XXVIII–XXXVI (z wyłączeniem pkt 3 w załączniku XXXII), |
| --- | --- |

Załącznik XXVI, załącznik XXVII (z wyłączeniem kwestii jądrowych), załączniki XXVIII–XXXVI (z wyłączeniem pkt 3 w załączniku XXXII),

| | Załączniki XXXVIII–XLI, załączniki XLIII i XLIV, a także protokół III. |
| --- | --- |

Załączniki XXXVIII–XLI, załączniki XLIII i XLIV, a także protokół III.

---

(1)  Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 1.

Dz.U. L 278 z 20.9.2014, s. 1.

(2)  Dz.U. L 289 z 3.10.2014, s. 1.

(3)  Odniesienie w art. 369 lit. c) do „opracowywania strategii finansowania koncentrujących się na utrzymaniu, ograniczeniach zdolności przewozowej oraz brakujących ogniwach infrastruktury” nie stwarza jakichkolwiek obowiązków dla państw członkowskich w zakresie finansowania.

---

ROZPORZĄDZENIA

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/2 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/2

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1159/2014

z dnia 30 października 2014 r.

w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczące środków ograniczających wobec Białorusi (1), w szczególności jego art. 8a ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

| (2) | Rada jest zdania, że pozostawienie niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 przestało być uzasadnione. |
| --- | --- |

(2)

Rada jest zdania, że pozostawienie niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 przestało być uzasadnione.

| (3) | Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006. |
| --- | --- |

(3)

Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Rady

S. GOZI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

| I. | Poniższe osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji (WE) nr 765/2006:
  A.   Osoby







  nr 2 | Akulich, Sviatlana Rastsislavauna; |
| --- | --- | --- |
| nr 3 | Aliaksandrau, Dzmitry Piatrovich; |
| nr 34 | Chasnouski, Mechyslau Edvardavich; |
| nr 45 | Gardzienka, Siarhei Aliaksandravich; |
| nr 46 | Guseu, Aliaksei Viktaravich; |
| nr 70 | Kaliada, Aliaksandr Mikhailavich; |
| nr 76 | Kastsian, Siarhei Ivanavich; |
| nr 82 | Khadanovich, Aliaksandr Alyaksandrauvich; |
| nr 90 | Kisialiova, Nadzeia Mikalaeuna; |
| nr 99 | Krot, Ihar Uladzimiravich; |
| nr 100 | Krukouski, Viachaslau Iafimavich; |
| nr 102 | Kukharchyk, Piotr Dzmitryevich; |
| nr 132 | Mikhalchanka, Aliaksei Yakaulevich; |
| nr 141 | Orda, Mikhail Siarheevich; |
| nr 143 | Padaliak, Eduard Vasilievich; |
| nr 147 | Peftsieu, Uladzimir Paulavich; |
| nr 159 | Reliava, Aksana Anatolyeuna; |
| nr 172 | Sheiko, Ina Valerieuna; |
| nr 189 | Stosh, Mikalai Mikalaevich; |
| nr 197 | Taranda, Aliaksandr Mikhailavich; |
| nr 198 | Tarapetskaia, Halina Mikhailauna; |
| nr 199 | Ternavsky, Anatoly Andreevich; |
| nr 205 | Tsitsiankova, Alena Viktarauna; |
| nr 220 | Yuferytsyn, Dzmitry Viktaravich. |

I.

Poniższe osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji (WE) nr 765/2006:

A.   Osoby

nr 2

Akulich, Sviatlana Rastsislavauna;

nr 3

Aliaksandrau, Dzmitry Piatrovich;

nr 34

Chasnouski, Mechyslau Edvardavich;

nr 45

Gardzienka, Siarhei Aliaksandravich;

nr 46

Guseu, Aliaksei Viktaravich;

nr 70

Kaliada, Aliaksandr Mikhailavich;

nr 76

Kastsian, Siarhei Ivanavich;

nr 82

Khadanovich, Aliaksandr Alyaksandrauvich;

nr 90

Kisialiova, Nadzeia Mikalaeuna;

nr 99

Krot, Ihar Uladzimiravich;

nr 100

Krukouski, Viachaslau Iafimavich;

nr 102

Kukharchyk, Piotr Dzmitryevich;

nr 132

Mikhalchanka, Aliaksei Yakaulevich;

nr 141

Orda, Mikhail Siarheevich;

nr 143

Padaliak, Eduard Vasilievich;

nr 147

Peftsieu, Uladzimir Paulavich;

nr 159

Reliava, Aksana Anatolyeuna;

nr 172

Sheiko, Ina Valerieuna;

nr 189

Stosh, Mikalai Mikalaevich;

nr 197

Taranda, Aliaksandr Mikhailavich;

nr 198

Tarapetskaia, Halina Mikhailauna;

nr 199

Ternavsky, Anatoly Andreevich;

nr 205

Tsitsiankova, Alena Viktarauna;

nr 220

Yuferytsyn, Dzmitry Viktaravich.

B.   Podmioty

| nr 2 | Private Unitary Enterprise (PUE) BT Telecommunications; |
| --- | --- |
| nr 6 | JLLC Neftekhimtrading; |
| nr 21 | JLLC Triplepharm; |
| nr 22 | LLC Triple-Veles; |
| nr 23 | Univest-M; |
| nr 24 | FLLC Unis Oil; |
| nr 25 | JLLC UnivestStroyInvest. |

nr 2

Private Unitary Enterprise (PUE) BT Telecommunications;

nr 6

JLLC Neftekhimtrading;

nr 21

JLLC Triplepharm;

nr 22

LLC Triple-Veles;

nr 23

Univest-M;

nr 24

FLLC Unis Oil;

nr 25

JLLC UnivestStroyInvest.

| II. | Wpisy dotyczące poniższych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji (WE) nr 765/2006 zastępuje się następującymi wpisami:
  A.   Osoby | Nazwisko i imię
  Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
  Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego | Nazwisko i imię
  (pisownia białoruska) | Nazwisko i imię
  (pisownia rosyjska) | Informacje umożliwiające identyfikację | Powody |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12. | Bakhmatau, Ihar Andreevich
  Bakhmatov, Igor Andreevich | | БАХМАТОВ, Игорь Андреевич | Adres: БФСО „Динамо” |
| 220030, г. Минск, ул. Кирова 8 корп. 2 |

II.

Wpisy dotyczące poniższych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji (WE) nr 765/2006 zastępuje się następującymi wpisami:

A.   Osoby

Nazwisko i imię

Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;

Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

Nazwisko i imię

(pisownia białoruska)

Nazwisko i imię

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Powody

12.

Bakhmatau, Ihar Andreevich

Bakhmatov, Igor Andreevich

Image

БАХМАТОВ, Игорь Андреевич

Adres: БФСО „Динамо”

220030, г. Минск, ул. Кирова 8 корп. 2

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Ponieważ pełnił uprzednio funkcję zastępcy komendanta KGB ds. kadr i organizacji ich zadań, ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Przeniesiony do sił rezerwy w maju 2012 r.

Również członek centralnego zarządu CJSC Dinamo- Minsk, który to podmiot wskazano w pkt 20, sekcja B.

33.

Charnyshou, Aleh Anatolievich

Chernyshev, Oleg Anatolievich

Image

Image

Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

Od kwietnia 2014 r. zastępca szefa KGB ds. wywiadu. Pułkownik, dowodzi jednostką antyterrorystyczną KGB — oddziałem „Alfa”. Brał osobiście udział w nieludzkim i poniżającym traktowaniu działaczy opozycji przebywających w areszcie KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. demonstracji osób protestujących po wyborach. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

35.

Chatviartkova, Natallia Alexeeuna

Chetvertkova, Natalia Alexeevna (Chetvertkova, Natalya Alexeevna)

ЧАТВЯРТКОВА, Наталля Алексееўнa

ЧЕТВЕРТКОВА, Наталья Алексеевнa

Była wiceprezes Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski w Mińsku i sędzia tego sądu (do 18.6.2012).

Sądziła w procesie byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua, działacza organizacji społeczeństwa obywatelskiego Ilii Wasilewicza, Fiodara Mirzajanaua, Aleha Hnedczika i Uładzimira Jaromenaka. Jej sposób prowadzenia procesu był wyraźnie sprzeczny z kodeksem postępowania karnego. Zezwoliła na wykorzystanie przeciwko oskarżonym materiału dowodowego i zeznań niemających z nimi związku.

40.

Dysko, Henadz Iosifavich

Dysko, Gennadi Iosifovich

Image

Image

Data ur.: 1964

Miejsce ur.: Oszmiany, obwód grodzieński

Adres: 210601 г. Витебск, ул. Жесткова, 14а (ul. Zhestkova, 14a Vitebsk (ul. Żestkowa, 14a Witebsk)

Prokurator regionu witebskiego do 2.8.2011. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r. Obejmuje to m.in. odpowiedzialność za sprawy przeciwko Siarhiejowi Kawalence i Andrejowi Hajdukowi.

41.

Dzemiantsei, Vasil Ivanavich (Dzemyantsey, Vasil Ivanovich)

Dementei, Vasili Ivanovich (Dementey, Vasili Ivanovich)

ДЗЕМЯНЦЕЙ, Васiль Iванавiч

ДЕМЕНТЕЙ, Василий Иванович

Data ur.: 20.9.1954

Miejsce ur.: rejon czasznicki, obwód witebski

Dow. os.: 3200954E045PB4

| Adres: Гродненская региональная таможня |
| --- |
| 230003, г. Гродно, ул. Карского, 53 |

Adres: Гродненская региональная таможня

230003, г. Гродно, ул. Карского, 53

Dyrektor Obwodowej Komisji Celnej w Grodnie, były pierwszy wicedyrektor KGB (2005–2007), były wicedyrektor Państwowej Komisji Celnej.

Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, w szczególności w latach 2006–2007.

42.

Dziadkou, Leanid Mikalaevich

Dedkov, Leonid Nikolaevich

ДЗЯДКОЎ, Леанiд Мiкалаевiч

ДЕДКОВ, Леонид Николаевич

Data ur.: 10,1964

Dow. os.: 3271064M000PB3

Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

Były zastępca szefa KGB (od lipca 2013 r.) ds. wywiadu. Ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

55.

Hureeu Siarhei Viktaravich (Hureyeu Siarhey Viktaravich)

Gureev Sergei Viktorovich, (Gureyev Sergey Viktorovich)

Image

ГУРЕЕВ, Сергей Викторович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były wiceminister spraw wewnętrznych i osoba odpowiedzialna za postępowanie przygotowawcze ponosi odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów i za naruszanie praw człowieka podczas dochodzeń prowadzonych w związku z wyborami, które odbyły się w grudniu 2010 roku. Przeszedł do sił rezerwy w lutym 2012 roku. Obecnie generał w siłach rezerwy.

62.

Iauseev, Ihar Uladzimiravich (Yauseev, Ihar Uladzimiravich; Yauseyev, Ihar Uladzimiravich)

Evseev, Igor Vladimirovich (Yevseev, Igor Vladimirovich; Yevseyev, Igor Vladimirovich)

ЯЎСЕЕЎ, Irap Уладзiмiравiч

ЕВСЕЕВ, Игорь Владимирович

Data ur.: 1968

Adres: г.Витебск, пр-т Фрунзе, д. 41а

Szef policji obwodu witebskiego (od czerwca 2012 r.), generał policji (od 2013 r.). Były zastępca szefa mińskiej milicji i szef mińskiego oddziału milicji do tłumienia zamieszek (OMON). Dowodził oddziałami, które zdławiły pokojowe demonstracje z 19 grudnia 2010 r. i osobiście uczestniczył w brutalnych aktach; otrzymał za to nagrodę i list gratulacyjny od prezydenta Łukaszenki w lutym 2011 roku. W 2011 roku dowodził również oddziałami, które stłumiły kilka innych protestów działaczy politycznych i pokojowo nastawionej ludności w Mińsku.

68.

Kakunin, Aliaksandr Aliaksandravich (Kakunin, Aliaxandr Aliaxandravich)

Kakunin, Aleksandr Aleksandravich (Kakunin, Alexandr Alexandrovich)

Alexander Aleksandrovich Kakunin

Alexander Aleksandrovich Kakunin (Александр Александрович Какунин, Аляксандр, Аляксандровіч Какунін)

КАКУНИН, Александр Александрович

Image

Szef kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Działacze opozycyjni byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Kakunin wywierał nacisk na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby wymóc na nich podpisanie prośby o ułaskawienie.

73.

Kanapliou, Uladzimir Mikalaevich

Konoplev, Vladimir Nikolaevich

КАНАПЛЕЎ, Уладзiмiр Мiкалаевiч

КОНОПЛЕВ, Владимир Николаевич

Data ur.: 3.1.1954

Miejsce ur.: Akulence, obwód mohylewski

Dow. os.: 3030154A124PB9

| Adres: Национальный олимпийский комитет Республики Беларусь |
| --- |
| 220020 г. Минск ул.Радужная, 27 |

Adres: Национальный олимпийский комитет Республики Беларусь

220020 г. Минск ул.Радужная, 27

Blisko związany z prezydentem Łukaszenką, z którym ściśle współpracował w latach 80-tych, a przede wszystkim w latach 90-tych. Zastępca szefa krajowego Komitetu Olimpijskiego (szefem jest Alaksandr Łukaszenka). Szef Federacji Piłki Ręcznej. Były przewodniczący izby niższej parlamentu, powołany przez prezydenta. Był jedną z najważniejszych osób uwikłanych w sfałszowane wybory prezydenckie w roku 2006.

Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

78.

Kavaliou, Aliaksandr Mikhailavich

Kovalev, Aleksandr Mikhailovich

КАВАЛЕЎ, Аляксандр Мiхайлавiч

КОВАЛЕВ, Александр Михайлович

Były dyrektor kolonii karnej w Gorkim. Ponosi odpowiedzialność za nieludzkie traktowanie zatrzymanych, zwłaszcza prześladowanie i torturowanie działacza obywatelskiego Dzmitryja Daszkiewicza, którego osadzono w więzieniu w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i w ramach prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

85.

Khmaruk, Siargei Konstantinovich

Khmaruk, Sergei Konstantinovich (Khmaruk, Sergey Konstantinovich)

ХМАРУК, Сяргей Канстанцiнавiч

ХМАРУК, Сергей Константинович

Adres: Прокуратура г. Минска ул. Раковская 38

Prokurator Miasta Mińska. Były prokurator obwodu brzeskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r.

Został awansowany w lutym 2011r.

93.

Konan, Viktar Aliaksandravich

Konon, Viktor Aleksandrovich

КОНАН, Вiктар Аляксандравiч

КОНОН, Виктoр Александрович

Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Były zastępca prokuratora generalnego (do 2012 r.) — na tym stanowisku kierował wszystkimi działaniami wywiadu (i bezpośrednio nadzorował te działania) prowadzonymi przez prokuraturę generalną i wymierzonymi w niezależne i opozycyjne podmioty, również w roku 2010.

94.

Kornau, Uladzimir Uladzimiravich

Kornov, Vladimir Vladimirovich

КОРНАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

КОРНОВ, Владимир Владимирович

| Adres: Суд Советского района г. Минска |
| --- |
| 220113, г. Минск, Логойский тракт, 3 |
| Tel.: + 375 17 280 83 40, |

Adres: Суд Советского района г. Минска

220113, г. Минск, Логойский тракт, 3

Tel.: + 375 17 280 83 40,

Prezes Sądu Dzielnicy Sowietski w Mińsku, były sędzia Sądu Miasta Mińska, który wyraził zgodę na odrzucenie apelacji złożonej przez Bialackiego. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

95.

Korzh, Ivan Aliakseevich

Korzh, Ivan Alekseevich

КОРЖ, Iван Аляксеевiч

КОРЖ, Иван Алексеевич

Generał, szef KGB w obwodzie grodzieńskim. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie grodzieńskim.

97.

Krasheuski, Viktar

Krashevski, Viktor

Image

КРАШЕВСКИЙ, Виктор

Generał, były szef GRU (departamentu wywiadu ministerstwa obrony) i zastępca szefa sztabu białoruskich sił zbrojnych (do lutego 2013 r.). Ponosi odpowiedzialność za działania służb wywiadowczych stosujących represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

105.

Kuzniatsou, Ihar Nikonavich

Kuznetsov, Igor Nikonovich

КУЗНЯЦОЎ, Irap Нiконaвiч

КУЗНЕЦОВ, Игорь Никонович

Adres: KGB Training Centre Бядули 2, 220034, Минск

Generał, szef centrum szkoleniowego KGB, były szef KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.

Jako osoba odpowiedzialna za przygotowanie i szkolenie funkcjonariuszy KGB, ponosił odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. W ramach sprawowanych wcześniej funkcji ponosił odpowiedzialność za takie represje stosowane przez KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.

114.

Liabedzik, Mikhail Piatrovich

Lebedik, Mikhail Petrovich

ЛЯБЕДЗIК, Мiхаiл Пятровiч

ЛЕБЕДИК, Михаил Петрович

Adres: Ул. Б.Хмельницкого, 10 а, Минск, 220013

Podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. został mianowany szefem Centralnej Komisji Wyborczej. Pierwszy zastępca szefa Rady Nadzoru (ponownie mianowany 21 stycznia 2014 r.) odpowiedzialny za monitorowanie przestrzegania przepisów regulujących kampanię wyborczą w mediach: pełniąc tę funkcję, odegrał aktywną rolę w szerzeniu reżimowej propagandy w kampaniach wyborczych w latach 2010 i 2012. W dniu 26 października 2011 r. prezydent przyznał mu order im. Franciszka Skoryny. We wrześniu 2012 r. odmówił włączenia do Rady Nadzoru przedstawicieli niezależnych mediów. Pierwszy zastępca wydawcy czasopisma „Sawieckaja Biełarus” (tuba propagandowa administracji prezydenta). Propagator polityki prorządowej, fałszujący fakty i nieuczciwie komentujący toczące się na Białorusi procesy przedstawicieli opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego, którzy są systematycznie przedstawiani (zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r.) w negatywnym i uwłaczającym świetle.

115.

Liaskouski, Ivan Anatolievich

Leskovski, Ivan Anatolievich

ЛЯСКОЎСКI, Iван Анатольевiч

ЛЕСКОВСКИЙ, Иван Анатольевич

Były szef KGB w obwodzie homelskim i były zastępca szefa KGB w Homlu. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie homelskim. W dniu 2 kwietnia 2014 r. usunięty ze stanowiska przez prezydenta za niewłaściwe postępowanie.

117.

Lomats, Zianon Kuzmich

Lomat, Zenon Kuzmich

ЛОМАЦЬ, Зянон Кузьмiч

ЛОМАТЬ, Зенон Кузьмич

Data ur.: 27.1.1944

Miejsce ur.: Karabani, obwód miński

Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Pełniąc poprzednio funkcję przewodniczącego Komitetu Kontroli Państwowej, był jedną z najważniejszych osób zaangażowanych w sprawę Alesia Bialackiego, jednego z najwybitniejszych obrońców praw człowieka, szefa białoruskiego Centrum Praw Człowieka „Wiasna”, wiceprzewodniczącego FIDH. A. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

118.

Lopatko, Alexander Alexandrovich

Александр Александрович Лопатко

Аляксандр Аляксандровiч Лапатка

Zastępca szefa kolonii karnej IK-9 w Mozyrzu

Odpowiedzialny za nieludzkie traktowanie Dzmitryja Daszkiewicza, w tym tortury i odmówienie dostępu do przedstawicielstwa prawnego. Lopatko sprawował kluczowe stanowisko w kolonii karnej, w której przetrzymywano Daszkiewicza i w której wywierano naciski psychologiczne na więźniów politycznych, w tym Daszkiewicza, m.in. pozbawiano ich snu i przetrzymywano w odosobnieniu.

120.

Lukashenka, Dzmitry Aliaksandravich

Lukashenko, Dmitri Aleksandrovich

Image

ЛУКАШЕНКО, Дмитрий Александрович

Data ur.: 23.3.1980

| Adres: President's Sports Club |
| --- |
| 220029, г. Минск, ул. Старовиленская, 4. |

Adres: President's Sports Club

220029, г. Минск, ул. Старовиленская, 4.

Przedsiębiorca aktywnie uczestniczący w operacjach finansowych, w które zaangażowana jest rodzina Aleksandra Łukaszenki.

Prezes Prezydenckiego Klubu Sportowego.

126.

Maltsau, Leanid Siamionavich

Maltsev, Leonid Semenovich

МАЛЬЦАЎ, Леанiд Сяменавiч

МАЛЬЦЕВ, Леонид Семенович

Data ur.: 29.8.1949

Miejsce ur.: Wetenewka, rejon słonimski, obwód grodzieński

(д. (Ветеньевка, Слонимского района, Гродненской области)

Dow. os.: 3290849A002PB5

Szef Państwowego Komitetu ds. Granic, były sekretarz Rady Bezpieczeństwa.

137.

Navumau, Uladzimir Uladzimiravich

Naumov, Vladimir Vladimirovich

НАВУМАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

НАУМОВ, Владимир Владимирович

Data ur.: 7.2.1956

Miejsce ur.: Smoleńsk (Rosja

Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef prezydenckiej służby bezpieczeństwa. Sprawując funkcję ministra spraw wewnętrznych, był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę w dniu 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych.

Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

146.

Paulichenka, Dzmitry Valerievich

Pavlichenko, Dmitri Valerievich (Pavlichenko, Dmitriy Valeriyevich)

Image

ПАВЛИЧЕНКО, Дмитрий Валериевич

Data ur.: 1966

Miejsce ur.: Witebsk

| Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«” |
| --- |
| 220028, Минск Маяковского, 111 |

Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

220028, Минск Маяковского, 111

Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były szef Specjalnej Grupy Reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR).

Biznesmen, szef „Honoru”, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

148.

Piakarski, Aleh Anatolievich

Pekarski, Oleg Anatolievich

ПЯКАРСКI, Алег Анатольевiч

ПЕКАРСКИЙ, Олег Анатольевич

Dow. os.: 3130564A041PB9

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych (do 2012 r.), ponosi odpowiedzialność za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.

Pułkownik w siłach rezerwy.

155.

Pykina, Natallia Mikhailauna (Pykina, Natalia Mikhailauna)

Pikina, Natalia Mikhailovna (Pykina, Natalya Mikhailovna)

Image

Image

Data ur.: 20.4.1971

Miejsce ur.: Rakov (Raków)

| Adres: Суд Партизанского района г. Минска |
| --- |
| 220027, г. Минск, ул. Семашко, 33 |

Adres: Суд Партизанского района г. Минска

220027, г. Минск, ул. Семашко, 33

Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski zajmującego się sprawą Nikity Lichowida. W dniu 29 marca 2011 r. skazała Nikitę Lichowida, działacza „Ruchu na rzecz Wolności”, na karę trzech i pół roku pozbawienia wolności. Mianowana na stanowisko wiceprezesa Sądu Dzielnicy Partizanski w Mińsku.

157.

Rakhmanava, Maryna Iurievna

Rakhmanova, Marina Iurievna

РАХМАНАВА, Марына Юр'еуна

РАХМАНОВА, Марина Юрьевна

Data ur.: 1970

Miejsce ur.: Grodno

Członkini Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału wniosków publicznych w administracji obwodu grodzieńskiego. Jako członkini Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

160.

Rubinau, Anatol Mikalaevich

Rubinov, Anatoli Nikolaevich

PYБIНAЎ, Анатоль Мiкалаевiч

РУБИНОВ, Анатолий Николаевич

Data ur.: 15.4.1939

Mohylew

Przewodniczący izby wyższej parlamentu, były zastępca szefa Wydziału Mediów i Ideologii administracji prezydenta (2006–2008). Na tym stanowisku był jednym z głównych źródeł i głosów propagandy państwowej i ideologicznego wsparcia reżimu. Członek Rady Bezpieczeństwa od marca 2014 r.

161.

Rusak, Viktar Uladzimiravich

Rusak, Viktor Vladimirovich

РУСАК, Вiктар Уладзiмiравiч

РУСАК, Виктор Владимирович

Data ur.: 4.5.1955

Miejsce ur.: Mińsk

| Adres: Палата представителей Национального собрания Республики Беларусь |
| --- |
| 220010, Республика Беларусь, г. Минск, ул. Советская, 11 |

Adres: Палата представителей Национального собрания Республики Беларусь

220010, Республика Беларусь, г. Минск, ул. Советская, 11

Poseł izby niższej parlamentu, zastępca szefa Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Były szef wydziału KGB ds. bezpieczeństwa gospodarczego.

Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

166.

Sauko, Valery Iosifavich

Savko, Valeri Iosifovich

САЎКО, Валерый Iосiфавiч

САВКО, Валерий Иосифович

Szef oddziału grodzieńskiego popierającej reżim organizacji związków zawodowych. Były szef Regionalnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. i wyborów lokalnych w marcu 2014 r. Jako przewodniczący Regionalnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 roku oraz fałszowanie wyborów lokalnych w obwodzie grodzieńskim w obwodzie grodzieńskim w marcu 2014 r.

167.

Shaeu, Valiantsin Piatrovich (Shayeu, Valyantsin Piatrovich)

Shaev, Valentin Petrovich (Shayev, Valentin Petrovich)

ШАЕЎ, Валянцiн Пятровiч

ШАЕВ, Валентин Петрович

Członek Rady Bezpieczeństwa, szef Komisji Śledczej, były zastępca szefa Komisji Śledczej, były prokurator obwodu homelskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.

171.

Shchurok, Ivan Antonavich

Shchurok, Ivan Antonovich

ШЧУРОК, Iван Антонавiч

ЩУРОК, Иван Антонович

Członek Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału ds. edukacji w administracji obwodu witebskiego. Jako członek Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

184.

Sirenka, Viktar Ivanavich

Sirenko, Viktor Ivanovich

Image

СИРЕНКО, Виктор Иванович

Data ur.: 4.3.1962

Dow. os.: 3040362B062PB7

| Adres: Комитет по здравоохранению Минского горисполкома |
| --- |
| ул. Маяковского, 22, корп. 2, 220006, г. Минск |

Adres: Комитет по здравоохранению Минского горисполкома

ул. Маяковского, 22, корп. 2, 220006, г. Минск

Szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska, były dyrektor Szpitala Pomocy Doraźnej w Mińsku. Nie sprzeciwił się porwaniu kandydata na prezydenta Uładzimira Niekłajewa, którego przywieziono do jego szpitala po ciężkim pobiciu 19 grudnia 2010 r., i przez niezawiadomienie policji współuczestniczył w czynach nieznanych sprawców. Taką postawą zyskał sobie awans.

Jako szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska jest odpowiedzialny za nadzór nad wykorzystywaniem ośrodków rehabilitacji przez pracę do naruszania praw człowieka.

185.

Sivakau, Iury Leanidavich (Sivakau, Yury Leanidavich)

Sivakov, Iury (Yurij, Yuri) Leonidovich

СIВАКАЎ, Юрый Леанiдавiч

СИВАКОВ, Юрий Леонидович

Data ur.: 5.8.1946

Miejsce ur.: Onory, obwód sachaliński

| Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«” |
| --- |
| 220028, Минск Маяковского, 111 |

Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

220028, Минск Маяковского, 111

Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.

186.

Skurat, Viktar Vatslavavich

Skurat, Viktor Vatslavovich

СКУРАТ, Вiктар Вацлавaвiч

СКУРАТ, Виктор Вацлавович

Były szef Departamentu Bezpieczeństwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych). Jako pełniący to stanowisko jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r. W lutym 2011 r. otrzymał nagrodę w formie dyplomu uznania za swoją służbę. Przeszedł na emeryturę w lutym 2013 r. Szef działu bezpieczeństwa w holdingu „MZOR”, który jest przedsiębiorstwem państwowym podlegającym Ministerstwu Przemysłu Republiki Białorusi i dlatego jest bezpośrednio powiązany z reżimem Łukaszenki.

201.

Traulka, Pavel

Traulko, Pavel

ТРАУЛЬКА, Павел

ТРАУЛЬКО, Павел

Podpułkownik, były pracownik kontrwywiadu wojskowego KGB (obecnie szef służby prasowej białoruskiej Komisji Śledczej). Fałszował dowody i stosował groźby w celu wymuszenia zeznań od działaczy opozycji przebywających w izbie zatrzymań KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. powyborczej demonstracji protestacyjnej. Odpowiada bezpośrednio za okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie lub karanie oraz za odmawianie prawa do rzetelnego procesu sądowego. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

202.

Trutka, Iury Igorevich (Trutka, Yury Igorevich)

Trutko, Iury (Yurij, Yuri) Igorevich

ТРУТКA, Юрый Iгаравич

ТРУТКО, Юрий Игоревич

Zastępca szefa kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Opozycyjni działacze byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono ich w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Trutko wywarł presję na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby zmusić ich do podpisania wniosku o ułaskawienie.

217.

Volkau, Siarhei Mikhailavich

Volkov, Sergei Mikhailovich (Volkov, Sergey Mikhailovich)

ВОЛКАЎ, Сяргей Мiхайлавiч

ВОЛКОВ, Сергей Михайлович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału ds. wywiadu KGB ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

221.

Zaharouski, Anton Uladzimiravich

Zagorovski, Anton Vladimirovich

ЗАГАРОЎСКI, Антон Уладзiмiравiч

ЗАГОРОВСКИЙ, Антон Владимирович

Prokurator Sądu Miasta Mińska, były prokurator Sądu Dzielnicy Frunzenski w Mińsku, zajmujący się sprawą demonstranta Wasilija Parfienkowa w lutym 2011 r. oraz sprawą A. Sannikaua w lipcu 2011 r. Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

222.

Zaitsau, Vadzim Iurievich

Zaitsev, Vadim Iurievich

ЗАЙЦАЎ, Вадзiм Юр'евiч

ЗАЙЦЕВ, Вадим Юрьевич

Data ur.: 1964

Miejsce ur.: obwód żytomierski, Ukraina (ZSRR)

Dyrektor generalny półprywatnej stacji Cosmos TV od czerwca 2013 r., mianowany przedstawicielem państwa przez rząd Białorusi. Były szef KGB (lipiec 2008 r. — listopad 2012 r.)

Odpowiedzialny za przekształcenie KGB w główny organ prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Odpowiedzialny za upowszechnianie, za pośrednictwem mediów, fałszywych informacji o demonstrantach 19 grudnia 2010 r., za pomawianie ich o sprowadzanie materiałów, które mogą być wykorzystane jako broń. Osobiście stworzył zagrożenie dla życia i zdrowia żony i dziecka byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua. Jest głównym inicjatorem rozkazów skutkujących bezprawnym nękaniem opozycji demokratycznej, torturami przeciwników politycznych oraz niegodnym traktowaniem więźniów.

224.

Zakharau, Aliaksei Ivanavich

Zakharov, Aleksei Ivanovich (Zakharov, Alexey Ivanovich)

ЗАХАРАЎ, Аляксей Iванавiч

ЗАХАРОВ, Алексей Иванович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału KGB ds. kontrwywiadu wojskowego (do 2012 r.) ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Pod jego nadzorem funkcjonariusze KGB brali udział w przesłuchaniach działaczy politycznych po demonstracji z 19 grudnia 2010 r.

226.

Zhadobin, Iury Viktaravich (Zhadobin, Yury Viktaravich)

Zhadobin, Iuri Viktorovich (Zhadobin, Yuri Viktorovich)

ЖАДОБIН, Юрый Biктapaвiч

ЖАДОБИН, Юрий Викторович

Data ur.: 14.11.1954

Miejsce ur.: Dniepropietrowsk

Dow. os.: 3141154A021PB0

Minister obrony od grudnia 2009 r.

Jako członek Rady Bezpieczeństwa zatwierdza represyjne decyzje uzgodnione na szczeblu ministerialnym, w tym decyzję o stłumieniu pokojowych demonstracji 19 grudnia 2010 r. Po grudniu 2010 r. wyrażał zadowolenie z „całkowitego pokonania sił destrukcyjnych”, mówiąc o opozycji demokratycznej.

227.

Zhuk, Alena Siamionauna (Zhuk Alena Syamionauna)

Zhuk Elena Semenovna (Zhuk Yelena Semyonovna)

ЖУК, Алена Сямёнаўна

ЖУК, Елена Семеновна

Sędzia Sądu Dzielnicy Pierwomajski w Witebsku. W dniu 24 lutego 2012 r. skazała Siarhieja Kawalenkę, uważanego za więźnia politycznego w latach 2012–2013, na dwa lata i jeden miesiąc więzienia za naruszenie warunków zwolnienia warunkowego. Alena Żuk odpowiada bezpośrednio za naruszenia praw człowieka wobec Siarhieja Kawalenki, gdyż odmówiła mu prawa do rzetelnego procesu sądowego. Siarhiej Kawalenko otrzymał wcześniej wyrok w zawieszeniu za wywieszenie w Witebsku zakazanej historycznej biało-czerwono-białej flagi będącej symbolem opozycji. Kolejny wyrok wydany przez Alenę Żuk był nieproporcjonalnie surowy, zważywszy na charakter przestępstwa, a ponadto nie był zgodny z białoruskim kodeksem karnym. Działania Aleny Żuk stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

228.

Zhuk, Dzmitry Aliaksandravich

Zhuk, Dmitri Aleksandrovich

ЖУК, Дзмiтрый Аляксандравiч

ЖУК, Дмитрий Александрович

Data ur.: 7.7.1970

Dow. os.: 3070770A081PB7

| Adres: БЕЛОРУССКОЕ ТЕЛЕГРАФНОЕ АГЕНТСТВО |
| --- |
| Республика Беларусь, 220030, Минск, ул. Кирова, 26 |

Adres: БЕЛОРУССКОЕ ТЕЛЕГРАФНОЕ АГЕНТСТВО

Республика Беларусь, 220030, Минск, ул. Кирова, 26

Dyrektor generalny państwowej agencji informacyjnej BIEŁTA od maja 2003 r.

Ponosi odpowiedzialność za rozpowszechnianie w prasie propagandy państwowej, która popierała i usprawiedliwiała represje wobec opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego 19 grudnia 2010 r., wykorzystując sfałszowane informacje.

230.

Zhukouski, Siarhei Kanstantsinavich

Zhukovski, Sergei Konstantinovich

ЖУКОЎСКI, Сяргей Канстанцiнавiч

ЖУКОВСКИЙ, Сергей Константинович

Zastępca prokuratora Sądu Dzielnicy Zawodski w Mińsku skarżący w sprawie Iriny Chalip, Siarhieja Marcelewa i Pawła Siewierińca, wybitnych działaczy organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Przedstawione przez niego oskarżenie było w sposób wyraźny i bezpośredni dyktowane względami politycznymi i jawnie sprzeczne z kodeksem postępowania karnego. Akt ten był oparty na błędnej kwalifikacji wydarzeń z dnia 19 grudnia 2010 r., niepoparty dowodami ani zeznaniami świadków.

B.   Podmioty

| | Nazwa
  Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
  Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego | Nazwa
  (pisownia białoruska) | Nazwa
  (pisownia rosyjska) | Informacje umożliwiające identyfikację | Powody |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Beltechexport | | „

  ” | Republic of Belarus, 220012, Minsk, Nezavisimost ave., 86 B (Republika Białorusi, 220012, Mińsk, Aleje Nezavisimost', 86-B) |
| Tel: (+ 375 17) 263-63-83, |
| Faks: (+ 375 17) 263-90-12 |

Nazwa

Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;

Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

Nazwa

(pisownia białoruska)

Nazwa

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Powody

1.

Beltechexport

Image

Republic of Belarus, 220012, Minsk, Nezavisimost ave., 86 B (Republika Białorusi, 220012, Mińsk, Aleje Nezavisimost', 86-B)

Tel: (+ 375 17) 263-63-83,

Faks: (+ 375 17) 263-90-12

Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.

3.

Beltech Holding

Белтех Холдинг

Beltech Holding czerpie korzyści dzięki reżimowi, w szczególności za pośrednictwem Beltechexport, będącego częścią Beltech Holding. Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/17 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/17

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1160/2014

z dnia 30 października 2014 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu państw i terytoriów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (1), w szczególności jego art. 10 i 19,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 998/2003 ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz zasady mające zastosowanie do kontroli takiego przemieszczania. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 998/2003 ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz zasady mające zastosowanie do kontroli takiego przemieszczania.

| (2) | Część C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 zawiera wykaz państw trzecich i terytoriów, w których nie występuje wścieklizna, oraz państw trzecich i terytoriów, w przypadku których ryzyko przeniesienia wścieklizny do Unii na skutek przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych nie jest wyższe niż ryzyko związane z tego rodzaju przemieszczaniem pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(2)

Część C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 zawiera wykaz państw trzecich i terytoriów, w których nie występuje wścieklizna, oraz państw trzecich i terytoriów, w przypadku których ryzyko przeniesienia wścieklizny do Unii na skutek przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych nie jest wyższe niż ryzyko związane z tego rodzaju przemieszczaniem pomiędzy państwami członkowskimi.

| (3) | Aby zostać włączonym do tego wykazu, państwo trzecie musi najpierw przedstawić swój status w odniesieniu do wścieklizny oraz wykazać, że spełnia określone wymogi dotyczące powiadamiania władz o podejrzeniu wścieklizny, systemu monitorowania, struktury i organizacji jego służb weterynaryjnych, wprowadzenia w życie wszystkich środków regulacyjnych mających na celu zapobieganie wściekliźnie i jej zwalczanie oraz przepisów dotyczących obrotu szczepionkami przeciwko wściekliźnie. |
| --- | --- |

(3)

Aby zostać włączonym do tego wykazu, państwo trzecie musi najpierw przedstawić swój status w odniesieniu do wścieklizny oraz wykazać, że spełnia określone wymogi dotyczące powiadamiania władz o podejrzeniu wścieklizny, systemu monitorowania, struktury i organizacji jego służb weterynaryjnych, wprowadzenia w życie wszystkich środków regulacyjnych mających na celu zapobieganie wściekliźnie i jej zwalczanie oraz przepisów dotyczących obrotu szczepionkami przeciwko wściekliźnie.

| (4) | Była jugosłowiańska republika Macedonii dostarczyła informacje dotyczące statusu tego państwa w odniesieniu do wścieklizny, a także informacje na temat zgodności z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Z oceny tych informacji wynika, że była jugosłowiańska republika Macedonii spełnia odpowiednie wymogi ustanowione w tym rozporządzeniu i dlatego należy włączyć to państwo trzecie do wykazu ustanowionego w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003. |
| --- | --- |

(4)

Była jugosłowiańska republika Macedonii dostarczyła informacje dotyczące statusu tego państwa w odniesieniu do wścieklizny, a także informacje na temat zgodności z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Z oceny tych informacji wynika, że była jugosłowiańska republika Macedonii spełnia odpowiednie wymogi ustanowione w tym rozporządzeniu i dlatego należy włączyć to państwo trzecie do wykazu ustanowionego w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 998/2003. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 998/2003.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 między pozycjami dotyczącymi Saint Lucia i Montserratu dodaje się pozycję w brzmieniu:

„MK ... była jugosłowiańska republika Macedonii”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

1

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/19 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/19

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1161/2014

z dnia 30 października 2014 r.

dostosowujące do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (1), w szczególności jego art. 17,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym określa specyfikację techniczną budowy, badań, instalacji i kontroli cyfrowych tachografów. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym określa specyfikację techniczną budowy, badań, instalacji i kontroli cyfrowych tachografów.

| (2) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 68/2009 (2) wprowadzono adapter jako rozwiązanie tymczasowe do dnia 31 grudnia 2013 r., by umożliwić instalowanie tachografów w pojazdach kategorii M1 i N1 zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 68/2009 (2) wprowadzono adapter jako rozwiązanie tymczasowe do dnia 31 grudnia 2013 r., by umożliwić instalowanie tachografów w pojazdach kategorii M1 i N1 zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.

| (3) | Rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 zastąpiono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 (3). Procedura legislacyjna dotycząca tego aktu została zakończona w dniu 15 stycznia 2014 r. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 zastąpiono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 (3). Procedura legislacyjna dotycząca tego aktu została zakończona w dniu 15 stycznia 2014 r.

| (4) | Motyw 5 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 przewiduje, że Komisja rozważy przedłużenie okresu ważności adapterów dla pojazdów kategorii M1 i N1 do roku 2015, a przed upływem tego terminu określi dalsze długoterminowe rozwiązanie dla tych pojazdów. |
| --- | --- |

(4)

Motyw 5 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 przewiduje, że Komisja rozważy przedłużenie okresu ważności adapterów dla pojazdów kategorii M1 i N1 do roku 2015, a przed upływem tego terminu określi dalsze długoterminowe rozwiązanie dla tych pojazdów.

| (5) | W komunikacie skierowanym do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów i zatytułowanym „Tachograf cyfrowy: mapa drogowa dla dalszych działań” (4), który towarzyszył rozporządzeniu (UE) nr 165/2014 przewidziano, że po przyjęciu rozporządzenia (UE) nr 165/2014 załączniki i dodatki powinny zostać przygotowane i przyjęte w ciągu 2 lat. |
| --- | --- |

(5)

W komunikacie skierowanym do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów i zatytułowanym „Tachograf cyfrowy: mapa drogowa dla dalszych działań” (4), który towarzyszył rozporządzeniu (UE) nr 165/2014 przewidziano, że po przyjęciu rozporządzenia (UE) nr 165/2014 załączniki i dodatki powinny zostać przygotowane i przyjęte w ciągu 2 lat.

| (6) | Stałe rozwiązanie dotyczące adapterów powinno zostać określone w specyfikacjach technicznych rozporządzenia (UE) nr 165/2014. Zgodnie z zasadą uzasadnionych oczekiwań należy zatem przedłużyć możliwość stosowania adapterów w pojazdach kategorii M1 i N1 co najmniej do czasu przyjęcia tych technicznych załączników i dodatków. |
| --- | --- |

(6)

Stałe rozwiązanie dotyczące adapterów powinno zostać określone w specyfikacjach technicznych rozporządzenia (UE) nr 165/2014. Zgodnie z zasadą uzasadnionych oczekiwań należy zatem przedłużyć możliwość stosowania adapterów w pojazdach kategorii M1 i N1 co najmniej do czasu przyjęcia tych technicznych załączników i dodatków.

| (7) | Biorąc pod uwagę, że wymóg 172 wygasł w dniu 31 grudnia 2013 r., przedłużenie rozwiązania z adapterem powinno obowiązywać z mocą wsteczną od tej daty. |
| --- | --- |

(7)

Biorąc pod uwagę, że wymóg 172 wygasł w dniu 31 grudnia 2013 r., przedłużenie rozwiązania z adapterem powinno obowiązywać z mocą wsteczną od tej daty.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 wprowadza się następujące zmiany:

| | 1) w części I Definicje lit. rr) tiret pierwsze, data „31 grudnia 2013 r.” zostaje zastąpiona datą „31 grudnia 2015 r.”. |
| --- | --- |

1) w części I Definicje lit. rr) tiret pierwsze, data „31 grudnia 2013 r.” zostaje zastąpiona datą „31 grudnia 2015 r.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 68/2009 z dnia 23 stycznia 2009 r. dostosowujące do postępu technicznego po raz dziewiąty rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 21 z 24.1.2009, s. 3).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1).

3

(4)  COM(2011) 454 final.

4

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/21 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/21

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1162/2014

z dnia 30 października 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 59,9 |
| MA | 95,7 |
| MK | 50,7 |
| ZZ | 68,8 |
| 0707 00 05 | AL | 65,0 |
| MK | 80,7 |
| TR | 116,3 |
| ZZ | 87,3 |
| 0709 93 10 | MA | 82,8 |
| TR | 132,9 |
| ZZ | 107,9 |
| 0805 50 10 | AR | 72,8 |
| TR | 90,5 |
| UY | 29,5 |
| ZZ | 64,3 |
| 0806 10 10 | BR | 272,2 |
| MD | 36,9 |
| PE | 362,4 |
| TR | 139,8 |
| US | 406,3 |
| ZZ | 243,5 |
| 0808 10 80 | BR | 53,2 |
| CL | 87,3 |
| NZ | 141,0 |
| ZA | 214,7 |
| ZZ | 124,1 |
| 0808 30 90 | CN | 68,8 |
| TR | 99,6 |
| ZZ | 84,2 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

59,9

MA

95,7

MK

50,7

ZZ

68,8

0707 00 05

AL

65,0

MK

80,7

TR

116,3

ZZ

87,3

0709 93 10

MA

82,8

TR

132,9

ZZ

107,9

0805 50 10

AR

72,8

TR

90,5

UY

29,5

ZZ

64,3

0806 10 10

BR

272,2

MD

36,9

PE

362,4

TR

139,8

US

406,3

ZZ

243,5

0808 10 80

BR

53,2

CL

87,3

NZ

141,0

ZA

214,7

ZZ

124,1

0808 30 90

CN

68,8

TR

99,6

ZZ

84,2

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/23 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/23

---

ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1163/2014

z dnia 22 października 2014 r.

w sprawie opłat nadzorczych

(EBC/2014/41)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3, art. 30 i art. 33 ust. 2 akapit drugi,

uwzględniając konsultacje społeczne i analizy przeprowadzone zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 ustanawia Jednolity Mechanizm Nadzorczy, w skład którego wchodzi Europejski Bank Centralny (EBC) oraz właściwe organy krajowe. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 ustanawia Jednolity Mechanizm Nadzorczy, w skład którego wchodzi Europejski Bank Centralny (EBC) oraz właściwe organy krajowe.

| (2) | Na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC odpowiada za skuteczne i spójne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w stosunku do instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej zarówno w państwach członkowskich strefy euro, jak i w państwach członkowskich spoza strefy euro, które przystąpią do bliskiej współpracy z EBC. Zasady i procedury regulujące współpracę pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz z wyznaczonymi organami krajowymi zawarte są w rozporządzeniu Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (2). |
| --- | --- |

(2)

Na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC odpowiada za skuteczne i spójne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w stosunku do instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej zarówno w państwach członkowskich strefy euro, jak i w państwach członkowskich spoza strefy euro, które przystąpią do bliskiej współpracy z EBC. Zasady i procedury regulujące współpracę pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz z wyznaczonymi organami krajowymi zawarte są w rozporządzeniu Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (2).

| (3) | Art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1024/2014 przewiduje nakładanie przez EBC rocznej opłaty nadzorczej na instytucje kredytowe mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich i na oddziały mające siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowione przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim. Opłaty nakładane przez EBC powinny pokrywać wydatki ponoszone przez EBC w związku z wykonywaniem zadań powierzonych mu na mocy art. 4–6 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, lecz nie powinny przekraczać wydatków związanych z tymi zadaniami. |
| --- | --- |

(3)

Art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1024/2014 przewiduje nakładanie przez EBC rocznej opłaty nadzorczej na instytucje kredytowe mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich i na oddziały mające siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowione przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim. Opłaty nakładane przez EBC powinny pokrywać wydatki ponoszone przez EBC w związku z wykonywaniem zadań powierzonych mu na mocy art. 4–6 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, lecz nie powinny przekraczać wydatków związanych z tymi zadaniami.

| (4) | Roczna opłata nadzorcza powinna składać się z kwoty wpłacanej rocznie przez nadzorowane w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego instytucje kredytowe mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich i oddziały mające siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowione przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(4)

Roczna opłata nadzorcza powinna składać się z kwoty wpłacanej rocznie przez nadzorowane w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego instytucje kredytowe mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich i oddziały mające siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowione przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim.

| (5) | W ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego przydział obowiązków nadzorczych EBC i właściwym organom krajowym dokonywany jest na podstawie istotności nadzorowanych podmiotów. |
| --- | --- |

(5)

W ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego przydział obowiązków nadzorczych EBC i właściwym organom krajowym dokonywany jest na podstawie istotności nadzorowanych podmiotów.

| (6) | EBC przysługują bezpośrednie uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do istotnych instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz oddziałów mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowionych przez istotne instytucje kredytowe mające siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(6)

EBC przysługują bezpośrednie uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do istotnych instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz oddziałów mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowionych przez istotne instytucje kredytowe mające siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim.

| (7) | EBC sprawuje również nadzór nad funkcjonowaniem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, który obejmuje wszystkie instytucje kredytowe, zarówno istotne, jak i mniej istotne. EBC posiada wyłączną kompetencję w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich w zakresie wydawania zezwoleń na podjęcie działalności instytucji kredytowej, cofania takich zezwoleń oraz oceny transakcji nabywania i zbywania znacznych pakietów akcji. |
| --- | --- |

(7)

EBC sprawuje również nadzór nad funkcjonowaniem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, który obejmuje wszystkie instytucje kredytowe, zarówno istotne, jak i mniej istotne. EBC posiada wyłączną kompetencję w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich w zakresie wydawania zezwoleń na podjęcie działalności instytucji kredytowej, cofania takich zezwoleń oraz oceny transakcji nabywania i zbywania znacznych pakietów akcji.

| (8) | Właściwe organy krajowe są odpowiedzialne za bezpośredni nadzór nad mniej istotnymi podmiotami, z zastrzeżeniem uprawnienia EBC do decydowania w szczególnych przypadkach o objęciu takich podmiotów swoim bezpośrednim nadzorem, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru. Rozdzielając kwoty podlegające odzyskaniu w postaci opłat nadzorczych pomiędzy kategorie istotnych nadzorowanych podmiotów oraz mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, należy wziąć pod uwagę powyższy podział obowiązków nadzorczych w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz ponoszone przez EBC wydatki. |
| --- | --- |

(8)

Właściwe organy krajowe są odpowiedzialne za bezpośredni nadzór nad mniej istotnymi podmiotami, z zastrzeżeniem uprawnienia EBC do decydowania w szczególnych przypadkach o objęciu takich podmiotów swoim bezpośrednim nadzorem, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru. Rozdzielając kwoty podlegające odzyskaniu w postaci opłat nadzorczych pomiędzy kategorie istotnych nadzorowanych podmiotów oraz mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, należy wziąć pod uwagę powyższy podział obowiązków nadzorczych w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz ponoszone przez EBC wydatki.

| (9) | Art. 33 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 nakłada na EBC obowiązek publikacji — w drodze rozporządzeń i decyzji — szczegółowych ustaleń operacyjnych dotyczących wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. |
| --- | --- |

(9)

Art. 33 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 nakłada na EBC obowiązek publikacji — w drodze rozporządzeń i decyzji — szczegółowych ustaleń operacyjnych dotyczących wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

| (10) | Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 opłaty opierają się na obiektywnych kryteriach związanych ze znaczeniem i profilem ryzyka danej instytucji kredytowej, w tym z jej aktywami ważonymi ryzykiem. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 opłaty opierają się na obiektywnych kryteriach związanych ze znaczeniem i profilem ryzyka danej instytucji kredytowej, w tym z jej aktywami ważonymi ryzykiem.

| (11) | Opłaty są obliczane na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich, Oznacza to, że w przypadku instytucji kredytowych będących częścią nadzorowanych grup ustanowionych w uczestniczących państwach członkowskich jedna opłata powinna być naliczona i zapłacona na poziomie grupy. |
| --- | --- |

(11)

Opłaty są obliczane na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich, Oznacza to, że w przypadku instytucji kredytowych będących częścią nadzorowanych grup ustanowionych w uczestniczących państwach członkowskich jedna opłata powinna być naliczona i zapłacona na poziomie grupy.

| (12) | Na potrzeby obliczenia rocznej opłaty nadzorczej nie bierze się pod uwagę spółek zależnych ustanowionych w nieuczestniczących państwach członkowskich. W tym zakresie, oraz w celu określenia właściwych czynników warunkujących wysokość opłaty w odniesieniu do danej nadzorowanej grupy, należy dostarczyć subskonsolidowane dane dla spółek zależnych i operacji kontrolowanych przez jednostkę dominującą w uczestniczącym państwie członkowskim. Mając jednak na uwadze, że koszty sporządzenia takich subskonsolidowanych danych mogą być wysokie, nadzorowane podmioty powinny mieć możliwość wyboru opłaty obliczanej na podstawie danych dostarczonych na najwyższym szczeblu konsolidacji wewnątrz uczestniczącego państwa członkowskiego przy uwzględnieniu spółek zależnych ustanowionych w nieuczestniczących państwach członkowskich, nawet jeżeli skutkiem tego będzie wyższa opłata. |
| --- | --- |

(12)

Na potrzeby obliczenia rocznej opłaty nadzorczej nie bierze się pod uwagę spółek zależnych ustanowionych w nieuczestniczących państwach członkowskich. W tym zakresie, oraz w celu określenia właściwych czynników warunkujących wysokość opłaty w odniesieniu do danej nadzorowanej grupy, należy dostarczyć subskonsolidowane dane dla spółek zależnych i operacji kontrolowanych przez jednostkę dominującą w uczestniczącym państwie członkowskim. Mając jednak na uwadze, że koszty sporządzenia takich subskonsolidowanych danych mogą być wysokie, nadzorowane podmioty powinny mieć możliwość wyboru opłaty obliczanej na podstawie danych dostarczonych na najwyższym szczeblu konsolidacji wewnątrz uczestniczącego państwa członkowskiego przy uwzględnieniu spółek zależnych ustanowionych w nieuczestniczących państwach członkowskich, nawet jeżeli skutkiem tego będzie wyższa opłata.

| (13) | Instytucje o których mowa w art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (3) są wyłączone spod zadań nadzorczych nałożonych na EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w związku z czym EBC nie nakłada na nie opłat. |
| --- | --- |

(13)

Instytucje o których mowa w art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (3) są wyłączone spod zadań nadzorczych nałożonych na EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w związku z czym EBC nie nakłada na nie opłat.

| (14) | Rozporządzenie ma charakter powszechnie obowiązującego aktu prawnego wiążącego w całości i bezpośrednio stosowanego we wszystkich państwach członkowskich strefy euro. Stanowi zatem właściwy instrument prawny do określenia praktycznych zasad wdrożenia art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. |
| --- | --- |

(14)

Rozporządzenie ma charakter powszechnie obowiązującego aktu prawnego wiążącego w całości i bezpośrednio stosowanego we wszystkich państwach członkowskich strefy euro. Stanowi zatem właściwy instrument prawny do określenia praktycznych zasad wdrożenia art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

| (15) | Stosownie do art. 30 ust. 5 rozporządzenia UE nr 1024/2013 niniejsze rozporządzenie nie narusza prawa właściwych organów krajowych do nakładania opłat zgodnie z prawem krajowym oraz w zakresie, w jakim zadania nadzorcze nie zostały powierzone EBC lub dotyczących kosztów współpracy z EBC, udzielania mu pomocy oraz działania na podstawie instrukcji EBC zgodnie z odpowiednim prawem unijnym i z zastrzeżeniem ustaleń dokonanych na potrzeby wdrożenia rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w tym jego art. 6 i 12, |
| --- | --- |

(15)

Stosownie do art. 30 ust. 5 rozporządzenia UE nr 1024/2013 niniejsze rozporządzenie nie narusza prawa właściwych organów krajowych do nakładania opłat zgodnie z prawem krajowym oraz w zakresie, w jakim zadania nadzorcze nie zostały powierzone EBC lub dotyczących kosztów współpracy z EBC, udzielania mu pomocy oraz działania na podstawie instrukcji EBC zgodnie z odpowiednim prawem unijnym i z zastrzeżeniem ustaleń dokonanych na potrzeby wdrożenia rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w tym jego art. 6 i 12,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres regulacji

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

| a) | zasady dotyczące obliczania wysokości rocznych opłat nadzorczych nakładanych w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup; |
| --- | --- |

a)

zasady dotyczące obliczania wysokości rocznych opłat nadzorczych nakładanych w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup;

| b) | metodologię i kryteria obliczania rocznej opłaty nadzorczej ponoszonej przez poszczególne nadzorowane podmioty bądź grupy nadzorowanych podmiotów; |
| --- | --- |

b)

metodologię i kryteria obliczania rocznej opłaty nadzorczej ponoszonej przez poszczególne nadzorowane podmioty bądź grupy nadzorowanych podmiotów;

| c) | procedurę poboru rocznych opłat nadzorczych przez EBC. |
| --- | --- |

c)

procedurę poboru rocznych opłat nadzorczych przez EBC.

2.   Całkowita kwota rocznych opłat nadzorczych obejmuje roczną opłatę nadzorczą odnoszącą się do każdego z istotnych nadzorowanych podmiotów lub do każdej z grup takich podmiotów oraz każdego z mniej istotnych nadzorowanych podmiotów lub do każdej z grup takich podmiotów i jest obliczana na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich.

Artykuł 2

Definicje

O ile w niniejszym rozporządzeniu nie postanowiono inaczej, na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 1024/2013 oraz w rozporządzeniu (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) wraz z następującymi definicjami:

| 1) | „roczna opłata nadzorcza” oznacza opłatę należną od każdego nadzorowanego podmiotu oraz każdej nadzorowanej grupy i obliczaną zgodnie z zasadami zawartymi w art. 10 ust. 6; |
| --- | --- |

1)

„roczna opłata nadzorcza” oznacza opłatę należną od każdego nadzorowanego podmiotu oraz każdej nadzorowanej grupy i obliczaną zgodnie z zasadami zawartymi w art. 10 ust. 6;

| 2) | „koszty roczne” oznaczają ustaloną zgodnie z postanowieniami art. 5 kwotę, którą EBC odzyskuje przez pobór rocznych opłat nadzorczych za okres objęty opłatą; |
| --- | --- |

2)

„koszty roczne” oznaczają ustaloną zgodnie z postanowieniami art. 5 kwotę, którą EBC odzyskuje przez pobór rocznych opłat nadzorczych za okres objęty opłatą;

| 3) | „podmiot ponoszący opłatę” oznacza instytucję kredytową podlegającą opłacie lub oddział podlegający opłacie, ustalone stosownie do art. 4, do których skierowane jest zawiadomienie o opłacie; |
| --- | --- |

3)

„podmiot ponoszący opłatę” oznacza instytucję kredytową podlegającą opłacie lub oddział podlegający opłacie, ustalone stosownie do art. 4, do których skierowane jest zawiadomienie o opłacie;

| 4) | „czynniki warunkujące wysokość opłaty” oznaczają dane odnoszące się do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy określone w art. 10 ust. 3 lit. a), które służą obliczaniu rocznej opłaty nadzorczej; |
| --- | --- |

4)

„czynniki warunkujące wysokość opłaty” oznaczają dane odnoszące się do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy określone w art. 10 ust. 3 lit. a), które służą obliczaniu rocznej opłaty nadzorczej;

| 5) | „zawiadomienie o opłacie” oznacza zawiadomienie określające roczną opłatę nadzorczą należną od danego podmiotu ponoszącego opłatę i skierowane do tego podmiotu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

5)

„zawiadomienie o opłacie” oznacza zawiadomienie określające roczną opłatę nadzorczą należną od danego podmiotu ponoszącego opłatę i skierowane do tego podmiotu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| 6) | „instytucja kredytowa podlegająca opłacie” oznacza instytucję kredytową mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

6)

„instytucja kredytowa podlegająca opłacie” oznacza instytucję kredytową mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim;

| 7) | „oddział podlegający opłacie” oznacza oddział mający siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowiony przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

7)

„oddział podlegający opłacie” oznacza oddział mający siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, a ustanowiony przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim;

| 8) | „okres objęty opłatą” oznacza rok kalendarzowy; |
| --- | --- |

8)

„okres objęty opłatą” oznacza rok kalendarzowy;

| 9) | „pierwszy okres objęty opłatą” oznacza okres pomiędzy dniem, w którym EBC podejmie zadania powierzone mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, a końcem roku kalendarzowego, w którym EBC podejmie te zadania; |
| --- | --- |

9)

„pierwszy okres objęty opłatą” oznacza okres pomiędzy dniem, w którym EBC podejmie zadania powierzone mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, a końcem roku kalendarzowego, w którym EBC podejmie te zadania;

| 10) | „grupa podmiotów podlegających opłacie” oznacza (i) nadzorowaną grupę; oraz (ii) grupę oddziałów podlegających opłacie, które uznaje się za jeden odział na podstawie art. 3 ust. 3; |
| --- | --- |

10)

„grupa podmiotów podlegających opłacie” oznacza (i) nadzorowaną grupę; oraz (ii) grupę oddziałów podlegających opłacie, które uznaje się za jeden odział na podstawie art. 3 ust. 3;

| 11) | „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii; |
| --- | --- |

11)

„państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii;

| 12) | „aktywa ogółem” oznaczają całkowitą wartość aktywów określoną na podstawie art. 51 rozporządzenia (UE) 468/2013 (EBC/2014/17). W przypadku grupy podmiotów podlegających opłacie aktywa ogółem nie obejmują spółek zależnych mających siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich oraz krajach trzecich; |
| --- | --- |

12)

„aktywa ogółem” oznaczają całkowitą wartość aktywów określoną na podstawie art. 51 rozporządzenia (UE) 468/2013 (EBC/2014/17). W przypadku grupy podmiotów podlegających opłacie aktywa ogółem nie obejmują spółek zależnych mających siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich oraz krajach trzecich;

| 13) | „łączna kwota ekspozycji na ryzyko” oznacza w odniesieniu do grupy podmiotów podlegających opłacie oraz do instytucji kredytowej podlegającej opłacie, która nie jest częścią grupy podmiotów podlegających opłacie, kwotę określoną na najwyższym szczeblu konsolidacji wewnątrz uczestniczących państw członkowskich i obliczoną przy zastosowaniu art. 92 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4). |
| --- | --- |

13)

„łączna kwota ekspozycji na ryzyko” oznacza w odniesieniu do grupy podmiotów podlegających opłacie oraz do instytucji kredytowej podlegającej opłacie, która nie jest częścią grupy podmiotów podlegających opłacie, kwotę określoną na najwyższym szczeblu konsolidacji wewnątrz uczestniczących państw członkowskich i obliczoną przy zastosowaniu art. 92 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4).

Artykuł 3

Ogólny obowiązek ponoszenia rocznej opłaty nadzorczej

1.   EBC nakłada roczną opłatę nadzorczą na każdy nadzorowany podmiot i każdą nadzorowaną grupę za każdy okres objęty opłatą.

2.   Roczną opłatę nadzorczą dla każdego nadzorowanego podmiotu i każdej nadzorowanej grupy określa się w zawiadomieniu o opłacie wystawianej dla podmiotu ponoszącego opłatę i przez niego płatnej. Podmiot ponoszący opłatę jest adresatem zawiadomienia o opłacie oraz wszelkich innych zawiadomień i komunikatów przesyłanych przez EBC w odniesieniu do opłat nadzorczych. Podmiot ponoszący opłatę jest odpowiedzialny za zapłatę rocznej opłaty nadzorczej.

3.   Dwa lub większą liczbę oddziałów podlegających opłacie, ustanowionych przez tę samą instytucję kredytową w tym samym uczestniczących państwie członkowskim, uważa się za jeden oddział. Oddziałów podlegających opłacie tej samej instytucji kredytowej, ustanowionych w różnych uczestniczących państwach członkowskich, nie uważa się za jeden oddział.

4.   Na potrzeby niniejszego rozporządzenia oddziały podlegające opłacie uważa się za odrębne od spółek zależnych tej samej instytucji kredytowej ustanowionych w tym samym uczestniczących państwie członkowskim.

Artykuł 4

Podmiot ponoszący opłatę

1.   Podmiotem ponoszącym opłatę w odniesieniu do rocznej opłaty nadzorczej jest:

| a) | w przypadku instytucji kredytowej podlegającej opłacie, która nie jest częścią nadzorowanej grupy — ta instytucja kredytowa podlegająca opłacie; |
| --- | --- |

a)

w przypadku instytucji kredytowej podlegającej opłacie, która nie jest częścią nadzorowanej grupy — ta instytucja kredytowa podlegająca opłacie;

| b) | w przypadku oddziału podlegającego opłacie, który nie jest traktowany łącznie z innym oddziałem ponoszącym opłatę — ten oddział podlegający opłacie; |
| --- | --- |

b)

w przypadku oddziału podlegającego opłacie, który nie jest traktowany łącznie z innym oddziałem ponoszącym opłatę — ten oddział podlegający opłacie;

| c) | w przypadku nadzorowanej grupy podmiotów podlegających opłacie — podmiot ustalony zgodnie z przepisami ust. 2. |
| --- | --- |

c)

w przypadku nadzorowanej grupy podmiotów podlegających opłacie — podmiot ustalony zgodnie z przepisami ust. 2.

2.   Z zastrzeżeniem ustaleń wewnętrznych grupy podmiotów podlegających opłacie dotyczących podziału kosztów, grupa podmiotów podlegających opłacie traktowana jest jako jedna jednostka. Każda grupa podmiotów podlegających opłacie wyznacza podmiot ponoszący opłatę za całą grupę i powiadamia EBC o danych tego podmiotu. Podmiot ponoszący opłatę musi mieć siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim. Powiadomienie takie zostanie uznane za skuteczne, jeżeli:

| a) | zawiera nazwy wszystkich nadzorowanych podmiotów w grupie, do której odnosi się powiadomienie; |
| --- | --- |

a)

zawiera nazwy wszystkich nadzorowanych podmiotów w grupie, do której odnosi się powiadomienie;

| b) | zostanie podpisane w imieniu wszystkich nadzorowanych podmiotów z danej grupy; |
| --- | --- |

b)

zostanie podpisane w imieniu wszystkich nadzorowanych podmiotów z danej grupy;

| c) | zostanie doręczone EBC nie później niż do dnia 1 lipca każdego roku kalendarzowego celem uwzględnienia przy wydawaniu zawiadomienia o opłacie za kolejny okres objęty opłatą. |
| --- | --- |

c)

zostanie doręczone EBC nie później niż do dnia 1 lipca każdego roku kalendarzowego celem uwzględnienia przy wydawaniu zawiadomienia o opłacie za kolejny okres objęty opłatą.

W przypadku doręczenia EBC na czas więcej niż jednego powiadomienia dotyczącego grupy podmiotów objętych opłatą rozstrzygające jest ostatnie powiadomienie doręczone EBC przed upływem terminu.

3.   Z zastrzeżeniem ust. 2, EBC zastrzega sobie prawo wyznaczenia podmiotu ponoszącego opłatę.

CZĘŚĆ II

WYDATKI I KOSZTY

Artykuł 5

Koszty roczne

1.   Podstawą ustalenia rocznej opłaty nadzorczej są koszty roczne, które zostają odzyskane przez zapłatę takiej rocznej opłaty nadzorczej.

2.   Kwota kosztów rocznych ustalana jest na podstawie kwoty rocznych wydatków, które obejmują wydatki poniesione przez EBC w danym okresie objętym opłatą, które są bezpośrednio lub pośrednio związane z jego zadaniami nadzorczymi.

Całkowita kwota rocznych opłat nadzorczych powinna pokrywać wydatki ponoszone przez EBC w okresie objętym opłatą w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań nadzorczych, lecz nie powinna przekraczać wydatków związanych z tymi zadaniami.

3.   Ustalając koszty roczne EBC bierze pod uwagę:

| a) | kwoty opłat związanych z poprzednimi okresami objętymi opłatą, których pobranie nie było możliwe; |
| --- | --- |

a)

kwoty opłat związanych z poprzednimi okresami objętymi opłatą, których pobranie nie było możliwe;

| b) | odsetki otrzymane zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

odsetki otrzymane zgodnie z art. 14;

| c) | kwoty otrzymane lub zwrócone zgodnie z art. 7 ust. 3. |
| --- | --- |

c)

kwoty otrzymane lub zwrócone zgodnie z art. 7 ust. 3.

Artykuł 6

Szacowanie i ustalanie kosztów rocznych

1.   Z zastrzeżeniem obowiązków sprawozdawczych EBC, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1024/2013, EBC oblicza na koniec każdego roku kalendarzowego szacunkowe koszty roczne dotyczące okresu objętego opłatą, który dotyczy kolejnego roku kalendarzowego.

2.   EBC ustala rzeczywiste koszty roczne za okres objęty opłatą w ciągu czterech miesięcy po upływie każdego takiego okresu.

3.   Szacunkowe koszty roczne i rzeczywiste koszty roczne stanowią podstawę obliczania całkowitej kwoty rocznej opłaty nadzorczej, o której mowa w art. 9 ust. 1.

CZĘŚĆ III

USTALANIE ROCZNEJ OPŁATY NADZORCZEJ

Artykuł 7

Nowe podmioty nadzorowane lub zmiana statusu podmiotów

1.   Jeżeli nadzorowany podmiot lub nadzorowana grupa podlegają nadzorowi wyłącznie przez część okresu objętego opłatą, roczna opłata nadzorcza obliczana jest w odniesieniu do liczby pełnych miesięcy okresu objętego opłatą, w których nadzorowany podmiot lub nadzorowana grupa podlegała nadzorowi.

2.   Jeżeli na mocy decyzji EBC w tym zakresie status nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy ulega zmianie z istotnego na mniej istotny lub odwrotnie, roczna opłata nadzorcza obliczana jest na podstawie liczby miesięcy, w których nadzorowany podmiot lub nadzorowana grupa jest istotnym lub mniej istotnym podmiotem lub grupą na koniec danego miesiąca.

3.   Jeżeli kwota nałożonej rocznej opłaty nadzorczej odbiega od kwoty obliczonej na podstawie ust. 1 lub 2, EBC zwraca nadpłaconą kwotę podmiotowi ponoszącemu opłatę lub wystawia temu podmiotowi dodatkowy dokument rozliczeniowy do zapłaty przez ten podmiot.

Artykuł 8

Podział kosztów rocznych pomiędzy istotne i mniej istotne nadzorowane podmioty

1.   W celu obliczenia rocznej opłaty nadzorczej należnej w stosunku do każdego nadzorowanego podmiotu i nadzorowanej grupy koszty roczne dzielone są na dwie części, przypadające odpowiednio na każdą z kategorii nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w sposób określony poniżej:

| a) | koszty roczne odzyskiwane od istotnych nadzorowanych podmiotów; |
| --- | --- |

a)

koszty roczne odzyskiwane od istotnych nadzorowanych podmiotów;

| b) | koszty roczne odzyskiwane od mniej istotnych nadzorowanych podmiotów. |
| --- | --- |

b)

koszty roczne odzyskiwane od mniej istotnych nadzorowanych podmiotów.

2.   Podział kosztów rocznych zgodnie z ust. 1 dokonywany jest na podstawie kosztów przypisanych odpowiednim funkcjom, które sprawują bezpośredni nadzór nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami oraz pośredni nadzór nad mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami.

Artykuł 9

Nakładana kwota opłaty

1.   Całkowita kwota rocznej opłaty nadzorczej nakładanej przez EBC stanowi sumę:

| a) | szacunkowych kosztów rocznych za bieżący okres objęty opłatą, obliczonych na podstawie zatwierdzonego budżetu na ten okres; |
| --- | --- |

a)

szacunkowych kosztów rocznych za bieżący okres objęty opłatą, obliczonych na podstawie zatwierdzonego budżetu na ten okres;

| b) | nadpłaty lub niedopłaty za poprzedni okres objęty opłatą, ustalanych poprzez pomniejszenie pobranych w poprzednim okresie objętym opłatą szacunkowych kosztów rocznych o rzeczywiste koszty roczne poniesione w poprzednim okresie objętym opłatą. |
| --- | --- |

b)

nadpłaty lub niedopłaty za poprzedni okres objęty opłatą, ustalanych poprzez pomniejszenie pobranych w poprzednim okresie objętym opłatą szacunkowych kosztów rocznych o rzeczywiste koszty roczne poniesione w poprzednim okresie objętym opłatą.

2.   Dla każdej z kategorii nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup EBC ustala całkowitą kwotę opłaty nakładanej w formie rocznej opłaty nadzorczej; kwotę tę publikuje się na stronie internetowej EBC do dnia 30 kwietnia danego okresu objętego opłatą.

Artykuł 10

Roczne opłaty nadzorcze należne w stosunku do nadzorowanych podmiotów lub nadzorowanych grup

1.   Roczna opłata nadzorcza należna w stosunku do każdego istotnego nadzorowanego podmiotu i każdej istotnej nadzorowanej grupy ustalana jest przez przydzielenie każdemu z istotnych nadzorowanych podmiotów i każdej z istotnych nadzorowanych grup — na podstawie ich odpowiednich czynników warunkujących wysokość opłaty — udziału w kwocie opłaty nakładanej na poszczególne kategorie istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup.

2.   Roczna opłata nadzorcza należna w stosunku do każdego mniej istotnego nadzorowanego podmiotu i każdej mniej istotnej nadzorowanej grupy ustalana jest przez przydzielenie każdemu z mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i każdej z mniej istotnych nadzorowanych grup — na podstawie ich odpowiednich czynników warunkujących wysokość opłaty — udziału w kwocie opłaty nakładanej na poszczególne kategorie mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i mniej istotnych nadzorowanych grup.

3.   Czynniki warunkujące wysokość opłaty na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich obliczane są w sposób określony poniżej.

| a) | Czynniki warunkujące wysokość opłaty wykorzystywane do ustalenia rocznej opłaty nadzorczej należnej w stosunku do każdego nadzorowanego podmiotu i każdej nadzorowanej grupy są równe określonej na dzień odniesienia wartości:






  (i) | aktywów ogółem; |
| --- | --- | --- |

a)

Czynniki warunkujące wysokość opłaty wykorzystywane do ustalenia rocznej opłaty nadzorczej należnej w stosunku do każdego nadzorowanego podmiotu i każdej nadzorowanej grupy są równe określonej na dzień odniesienia wartości:

(i)

aktywów ogółem;

| (ii) | łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko. Przyjmuje się, że w przypadku oddziału podlegającego opłacie łączna kwota ekspozycji na ryzyko wynosi zero. |
| --- | --- |

(ii)

łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko. Przyjmuje się, że w przypadku oddziału podlegającego opłacie łączna kwota ekspozycji na ryzyko wynosi zero.

| b) | Dane dotyczące czynników warunkujących wysokość opłaty są ustalane i gromadzone zgodnie z decyzją EBC określającą mające zastosowanie metodologię i procedury. Decyzja ta zostanie opublikowana na stronie internetowej EBC. |
| --- | --- |

b)

Dane dotyczące czynników warunkujących wysokość opłaty są ustalane i gromadzone zgodnie z decyzją EBC określającą mające zastosowanie metodologię i procedury. Decyzja ta zostanie opublikowana na stronie internetowej EBC.

| c) | Na potrzeby obliczania czynników warunkujących wysokość opłaty nadzorowane grupy nie powinny, co do zasady, uwzględniać aktywów spółek zależnych zlokalizowanych w nieuczestniczących państwach członkowskich oraz państwach trzecich. Nadzorowane grupy mogą zdecydować o uwzględnianiu takich aktywów przy określaniu czynników warunkujących wysokość opłaty. |
| --- | --- |

c)

Na potrzeby obliczania czynników warunkujących wysokość opłaty nadzorowane grupy nie powinny, co do zasady, uwzględniać aktywów spółek zależnych zlokalizowanych w nieuczestniczących państwach członkowskich oraz państwach trzecich. Nadzorowane grupy mogą zdecydować o uwzględnianiu takich aktywów przy określaniu czynników warunkujących wysokość opłaty.

| d) | W przypadku nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup uznanych za mniej istotne na podstawie art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 czynnik warunkujący wysokość opłaty dla aktywów ogółem nie może przekroczyć 30 mld EUR. |
| --- | --- |

d)

W przypadku nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup uznanych za mniej istotne na podstawie art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 czynnik warunkujący wysokość opłaty dla aktywów ogółem nie może przekroczyć 30 mld EUR.

| e) | Odpowiednie wagi stosowane w odniesieniu do czynników warunkujących wysokość opłaty wynoszą:






  (i) | aktywa ogółem: 50 %; |
| --- | --- | --- |

e)

Odpowiednie wagi stosowane w odniesieniu do czynników warunkujących wysokość opłaty wynoszą:

(i)

aktywa ogółem: 50 %;

| (ii) | łączna kwota ekspozycji na ryzyko: 50 %. |
| --- | --- |

(ii)

łączna kwota ekspozycji na ryzyko: 50 %.

4.   Podmioty ponoszące opłatę przekazują dane o czynnikach warunkujących wysokość opłaty do dnia odniesienia przypadającego 31 grudnia roku poprzedzającego i przekazują odpowiednim właściwym organom krajowym dane wymagane na potrzeby obliczenia przez EBC rocznych opłat nadzorczych do końca dnia 1 lipca roku następującego po określonym powyżej dniu odniesienia lub do końca kolejnego dnia roboczego, jeżeli 1 lipca nie jest dniem roboczym. W przypadku podmiotów nadzorowanych, które przygotowują roczne sprawozdania finansowe na podstawie końca roku obrachunkowego, który odbiega od roku kalendarzowego, podmioty ponoszące opłatę mogą przekazywać czynniki warunkujące wysokość opłaty na podstawie dnia odniesienia będącego końcem roku obrachunkowego. Właściwe organy krajowe przekazują powyższe dane EBC zgodnie z ustanowionymi przez EBC procedurami. Sumę aktywów ogółem wszystkich podmiotów ponoszących opłatę oraz sumę łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko wszystkich podmiotów ponoszących opłatę publikuje się na stronie internetowej EBC.

5.   W sytuacji gdy podmiot ponoszący opłatę nie przekaże danych o czynnikach warunkujących wysokość opłaty, EBC określa te czynniki zgodnie z metodologią określoną w decyzji EBC. Nieprzekazanie danych o czynnikach warunkujących wysokość opłaty zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu stanowi naruszenie postanowień niniejszego rozporządzenia.

6.   Obliczenie rocznej opłaty nadzorczej płatnej przez poszczególne podmioty ponoszące opłatę następuje w sposób określony poniżej.

| a) | Roczna opłata nadzorcza jest sumą podstawowego składnika opłaty oraz zmiennego składnika opłaty. |
| --- | --- |

a)

Roczna opłata nadzorcza jest sumą podstawowego składnika opłaty oraz zmiennego składnika opłaty.

| b) | Podstawowy składnik opłaty jest obliczany jako stały procent całkowitej kwoty rocznych opłat nadzorczych dla każdej kategorii nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup, określonych zgodnie z art. 8 i 9. W przypadku istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup stały procent wynosi 10 %. Kwota ta jest dzielona równo pomiędzy wszystkie podmioty ponoszące opłatę. W przypadku istotnych nadzorowanych podmiotów oraz istotnych nadzorowanych grup, których aktywa ogółem nie przekraczają 10 miliardów euro, podstawowy składnik opłaty dzieli się przez dwa. W przypadku kategorii mniej istotnych nadzorowanych podmiotów oraz mniej istotnych nadzorowanych grup stały procent wynosi 10 %. Kwota ta jest dzielona równo pomiędzy wszystkie podmioty ponoszące opłatę. Podstawowy składnik opłaty stanowi dolną kwotę progową rocznej opłaty nadzorczej przypadającej na podmiot ponoszący opłatę. |
| --- | --- |

b)

Podstawowy składnik opłaty jest obliczany jako stały procent całkowitej kwoty rocznych opłat nadzorczych dla każdej kategorii nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup, określonych zgodnie z art. 8 i 9. W przypadku istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup stały procent wynosi 10 %. Kwota ta jest dzielona równo pomiędzy wszystkie podmioty ponoszące opłatę. W przypadku istotnych nadzorowanych podmiotów oraz istotnych nadzorowanych grup, których aktywa ogółem nie przekraczają 10 miliardów euro, podstawowy składnik opłaty dzieli się przez dwa. W przypadku kategorii mniej istotnych nadzorowanych podmiotów oraz mniej istotnych nadzorowanych grup stały procent wynosi 10 %. Kwota ta jest dzielona równo pomiędzy wszystkie podmioty ponoszące opłatę. Podstawowy składnik opłaty stanowi dolną kwotę progową rocznej opłaty nadzorczej przypadającej na podmiot ponoszący opłatę.

| c) | Zmienny składnik opłaty stanowi różnicę między całkowitą kwotą rocznych opłat nadzorczych dla każdej kategorii nadzorowanych podmiotów, określonych zgodnie z art. 8 i 9 oraz podstawowym składnikiem opłaty dla tej samej kategorii. Zmienny składnik opłaty jest przydzielany poszczególnym podmiotom ponoszącym opłatę w każdej kategorii stosownie do udziału każdego z podmiotów ponoszących opłatę w sumie ważonych czynników warunkujących wysokość opłaty wszystkich podmiotów ponoszących opłatę stosownie do ust. 3. |
| --- | --- |

c)

Zmienny składnik opłaty stanowi różnicę między całkowitą kwotą rocznych opłat nadzorczych dla każdej kategorii nadzorowanych podmiotów, określonych zgodnie z art. 8 i 9 oraz podstawowym składnikiem opłaty dla tej samej kategorii. Zmienny składnik opłaty jest przydzielany poszczególnym podmiotom ponoszącym opłatę w każdej kategorii stosownie do udziału każdego z podmiotów ponoszących opłatę w sumie ważonych czynników warunkujących wysokość opłaty wszystkich podmiotów ponoszących opłatę stosownie do ust. 3.

Na podstawie obliczeń wykonanych zgodnie z poprzedzającymi ustępami oraz na podstawie czynników warunkujących wysokość opłaty przekazanych zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu EBC określa wysokość rocznej opłaty nadzorczej przypadającej do zapłaty przez każdy podmiot ponoszący opłatę. Podmiot ponoszący opłatę informuje się o wysokości rocznej opłaty nadzorczej zawiadomieniem o opłacie.

CZĘŚĆ IV

WSPÓŁPRACA Z WŁAŚCIWYMI ORGANAMI KRAJOWYMI

Artykuł 11

Współpraca z właściwymi organami krajowymi

1.   Przed podjęciem decyzji w sprawie ostatecznego poziomu opłaty EBC kontaktuje się z właściwymi organami krajowymi, aby zapewnić, że nadzór nadal będzie racjonalny pod względem kosztów i rozsądny dla wszystkich danych instytucji kredytowych i oddziałów. EBC, we współpracy z właściwymi organami krajowymi, stworzy na te potrzeby stosowny sposób komunikacji oraz dokona jego wdrożenia.

2.   Na wniosek EBC właściwe organy krajowe wspierają go w procesie nakładania opłat.

3.   W przypadku instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro, którego bliska współpraca z EBC nie jest zawieszona ani nie uległa zakończeniu, EBC wydaje właściwym organom krajowym instrukcje dotyczące gromadzenia czynników warunkujących wysokość opłaty oraz wystawiania dokumentów rozliczeniowych dotyczących rocznej opłaty nadzorczej.

CZĘŚĆ V

WYSTAWIANIE DOKUMENTÓW ROZLICZENIOWYCH

Artykuł 12

Zawiadomienie o opłacie

1.   Zawiadomienie o opłacie wystawiane jest przez EBC rocznie dla każdego podmiotu ponoszącego opłatę.

2.   Zawiadomienie o opłacie powinno określać sposób uiszczenia rocznej opłaty nadzorczej. Podmiot ponoszący opłatę zobowiązany jest do przestrzegania zawartych w zawiadomieniu o opłacie wymogów dotyczących zapłaty rocznej opłaty nadzorczej.

3.   Kwota należna na podstawie zawiadomienia o opłacie podlega zapłacie przez podmiot ponoszący opłatę w ciągu 35 dni od daty wystawienia zawiadomienia o opłacie.

Artykuł 13

Przekazanie zawiadomienia o opłacie

1.   Podmiot ponoszący opłatę jest zobowiązany do aktualizacji danych kontaktowych niezbędnych do złożenia zawiadomienia o opłacie i informowania EBC o wszelkich zmianach tych danych kontaktowych (tj. imieniu i nazwisku, stanowisku, jednostce organizacyjnej, adresie, adresie e-mail, numerze telefonu, numerze faksu). O zmianach danych kontaktowych podmiot ponoszący opłatę informuje EBC najpóźniej do dnia 1 lipca każdego okresu objętego opłatą. Dane kontaktowe odnoszą się do osoby fizycznej lub funkcji w ramach organizacji podmiotu ponoszącego opłatę.

2.   EBC przekazuje zawiadomienie o opłacie z wykorzystaniem któregokolwiek z następujących sposobów: a) elektronicznie lub za pomocą innego porównywalnego środka komunikacji; b) faksem; c) przesyłką kurierską; d) listem poleconym za potwierdzeniem odbioru; e) wręczając lub doręczając zawiadomienie osobiście. Zawiadomienie o opłacie jest ważne bez podpisu.

Artykuł 14

Odsetki za zwłokę

Z zastrzeżeniem wszelkich innych środków dostępnych EBC w przypadku częściowej zapłaty, braku zapłaty, bądź nieprzestrzegania warunków płatności określonych w zawiadomieniu o opłacie, EBC nalicza od niezapłaconej kwoty rocznej opłaty nadzorczej odsetki za każdy dzień zwłoki w wysokości stopy podstawowych operacji refinansujących plus 8 punktów procentowych od dnia, w którym zapłata była należna.

CZĘŚĆ VI

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 15

Sankcje

W przypadku naruszenia postanowień niniejszego rozporządzenia EBC może nakładać na nadzorowane podmioty sankcje na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2532/98 (5) uzupełnionego postanowieniami rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17).

Artykuł 16

Przepisy przejściowe

1.   Zawiadomienie o opłacie za pierwszy okres objęty opłatą zostanie wystawione łącznie z zawiadomieniem o opłacie za okres objęty opłatą przypadający na rok 2015.

2.   Każda grupa podmiotów podlegających opłacie wybiera podmiot ponoszący opłatę w imieniu grupy i przekazuje EBC dane o tym podmiocie do dnia 31 grudnia 2014 r. stosownie do art. 4 ust. 2, aby umożliwić EBC rozpoczęcie nakładania rocznej opłaty nadzorczej.

3.   Podmiot ponoszący opłatę przekazuje dane, o których mowa w art. 13 ust. 1, po raz pierwszy do dnia 1 marca 2015 r.

Artykuł 17

Sprawozdanie i przegląd

1.   Na podstawie art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC corocznie przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej i Eurogrupie sprawozdanie na temat przewidywanych zmian w strukturze i wysokości rocznych opłat nadzorczych.

2.   Do 2017 r. EBC przeprowadzi przegląd niniejszego rozporządzenia, w szczególności dotyczący metodologii i kryteriów obliczania rocznych opłat nadzorczych nakładanych na poszczególne nadzorowane podmioty oraz grupy.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 22 października 2014 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

1

(2)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2017 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4).

5

---

DYREKTYWY

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/32 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/32

---

DYREKTYWA KOMISJI 2014/101/UE

z dnia 30 października 2014 r.

zmieniająca dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (1), w szczególności jej art. 20 ust. 1 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Należy zapewnić jakość i porównywalność metod wykorzystywanych do monitorowania parametrów typów opracowanych w ramach wypełniania przez państwa członkowskie obowiązku monitorowania stanu ekologicznego wód zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(1)

Należy zapewnić jakość i porównywalność metod wykorzystywanych do monitorowania parametrów typów opracowanych w ramach wypełniania przez państwa członkowskie obowiązku monitorowania stanu ekologicznego wód zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE.

| (2) | W ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE ustanowiono wymóg, aby metody stosowane do monitorowania parametrów typów odpowiadały normom międzynarodowym wymienionym w tym załączniku lub takim normom krajowym lub międzynarodowym, które zapewnią zebranie danych o równoważnej jakości naukowej i porównywalności. Normy międzynarodowe wymienione w załączniku V są normami, które były dostępne w chwili przyjęcia wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

(2)

W ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE ustanowiono wymóg, aby metody stosowane do monitorowania parametrów typów odpowiadały normom międzynarodowym wymienionym w tym załączniku lub takim normom krajowym lub międzynarodowym, które zapewnią zebranie danych o równoważnej jakości naukowej i porównywalności. Normy międzynarodowe wymienione w załączniku V są normami, które były dostępne w chwili przyjęcia wspomnianej dyrektywy.

| (3) | Od czasu opublikowania dyrektywy 2000/60/WE Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) opublikował szereg nowych norm — niektóre z nich wspólnie z Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną — dotyczących pobierania próbek biologicznych fitoplanktonu, makrofitów i fitobentosu, bezkręgowców bentosowych, ryb oraz charakterystyk hydromorfologicznych. Normy te należy zatem dodać do ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(3)

Od czasu opublikowania dyrektywy 2000/60/WE Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) opublikował szereg nowych norm — niektóre z nich wspólnie z Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną — dotyczących pobierania próbek biologicznych fitoplanktonu, makrofitów i fitobentosu, bezkręgowców bentosowych, ryb oraz charakterystyk hydromorfologicznych. Normy te należy zatem dodać do ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

| (4) | W związku z ciągłym procesem opracowywania nowych norm i aktualizacji norm istniejących niektóre normy wymienione w ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE nie są już publikowane przez organizacje członkowskie CEN, a zatem powinny zostać usunięte. |
| --- | --- |

(4)

W związku z ciągłym procesem opracowywania nowych norm i aktualizacji norm istniejących niektóre normy wymienione w ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE nie są już publikowane przez organizacje członkowskie CEN, a zatem powinny zostać usunięte.

| (5) | Dwie normy (EN ISO 8689-1:1999 i EN ISO 8689-2:1999 9) wymienione w ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE dotyczyły biologicznej klasyfikacji, a nie monitorowania; zostały one następnie uwzględnione przy opracowywaniu protokołów dotyczących ustalania granic klasyfikacji w ramach wspólnej strategii wdrażania mającej związek z dyrektywą i mogą obecnie zostać usunięte. |
| --- | --- |

(5)

Dwie normy (EN ISO 8689-1:1999 i EN ISO 8689-2:1999 9) wymienione w ppkt 1.3.6 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE dotyczyły biologicznej klasyfikacji, a nie monitorowania; zostały one następnie uwzględnione przy opracowywaniu protokołów dotyczących ustalania granic klasyfikacji w ramach wspólnej strategii wdrażania mającej związek z dyrektywą i mogą obecnie zostać usunięte.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/60/WE.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 21 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 21 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku V do dyrektywy 2000/60/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 20 maja 2016 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku V do dyrektywy 2000/60/WE ppkt 1.3.6 otrzymuje brzmienie:

„1.3.6.   Normy dla monitorowania elementów jakości

Metody stosowane w monitorowaniu parametrów typów odpowiadają niżej wymienionym normom międzynarodowym, o ile obejmują one monitorowanie, lub takim normom krajowym lub międzynarodowym, które zapewnią zebranie danych o równoważnej jakości naukowej i porównywalności.

Normy dla pobierania próbek biologicznych elementów jakości

Ogólne metody do stosowania ze szczególnymi metodami podanymi w normach dotyczących następujących biologicznych elementów jakości:

| EN ISO 5667-3:2012 | Jakość wody — Pobieranie próbek — Część 3: Utrwalanie i postępowanie z próbkami wody |
| --- | --- |

EN ISO 5667-3:2012

Jakość wody — Pobieranie próbek — Część 3: Utrwalanie i postępowanie z próbkami wody

Normy dla fitoplanktonu

| EN 15204:2006 | Jakość wody — Wytyczne do oznaczania ilościowego fitoplanktonu z użyciem odwróconego mikroskopu (metoda Utermöhla) |
| --- | --- |
| EN 15972:2011 | Jakość wód — Przewodnik do ilościowego i jakościowego badania fitoplanktonu morskiego |
| ISO 10260:1992 | Jakość wody — Pomiar parametrów biochemicznych — Spektrometryczne oznaczanie stężenia chlorofilu a |

EN 15204:2006

Jakość wody — Wytyczne do oznaczania ilościowego fitoplanktonu z użyciem odwróconego mikroskopu (metoda Utermöhla)

EN 15972:2011

Jakość wód — Przewodnik do ilościowego i jakościowego badania fitoplanktonu morskiego

ISO 10260:1992

Jakość wody — Pomiar parametrów biochemicznych — Spektrometryczne oznaczanie stężenia chlorofilu a

Normy dla makrofitów i fitobentosu

| EN 15460:2007 | Jakość wody — Wytyczne do badań makrofitów w jeziorach |
| --- | --- |
| EN 14184:2014 | Jakość wody — Wytyczne do badania hydromakrofitów w wodach płynących |
| EN 15708:2009 | Jakość wody — Wytyczne do badania, pobierania próbek i analizy laboratoryjnej fitobentosu w płytkich wodach płynących |
| EN 13946:2014 | Jakość wody — Wytyczne do rutynowego pobierania próbek oraz wstępnego przygotowania do analiz okrzemek bentosowych z rzek i jezior |
| EN 14407:2014 | Jakość wody — Wytyczne dotyczące identyfikacji i oznaczania ilościowego próbek okrzemek bentosowych z rzek i jezior |

EN 15460:2007

Jakość wody — Wytyczne do badań makrofitów w jeziorach

EN 14184:2014

Jakość wody — Wytyczne do badania hydromakrofitów w wodach płynących

EN 15708:2009

Jakość wody — Wytyczne do badania, pobierania próbek i analizy laboratoryjnej fitobentosu w płytkich wodach płynących

EN 13946:2014

Jakość wody — Wytyczne do rutynowego pobierania próbek oraz wstępnego przygotowania do analiz okrzemek bentosowych z rzek i jezior

EN 14407:2014

Jakość wody — Wytyczne dotyczące identyfikacji i oznaczania ilościowego próbek okrzemek bentosowych z rzek i jezior

Normy dla bezkręgowców bentosowych

| EN ISO 10870:2012 | Jakość wody — Wytyczne wyboru metod i urządzeń do pobierania próbek makrobentosu w wodach słodkich |
| --- | --- |
| EN 15196:2006 | Jakość wody — Wytyczne dotyczące pobierania i sposobu przygotowania próbek poczwarek Chironomidae (Rząd Diptera) do oceny ekologicznej |
| EN 16150:2012 | Jakość wody — Wytyczne do proporcjonalnego wielośrodowiskowego pobierania makrobezkręgowców z płytkich rzek |
| EN ISO 19493:2007 | Jakość wody — Przewodnik po morskich badaniach biologicznych zbiorowisk twardego podłoża |
| EN ISO 16665:2013 | Jakość wody — Wytyczne do ilościowego pobierania próbek i obróbki próbek makrofauny z miękkiego dna morskiego |

EN ISO 10870:2012

Jakość wody — Wytyczne wyboru metod i urządzeń do pobierania próbek makrobentosu w wodach słodkich

EN 15196:2006

Jakość wody — Wytyczne dotyczące pobierania i sposobu przygotowania próbek poczwarek Chironomidae (Rząd Diptera) do oceny ekologicznej

EN 16150:2012

Jakość wody — Wytyczne do proporcjonalnego wielośrodowiskowego pobierania makrobezkręgowców z płytkich rzek

EN ISO 19493:2007

Jakość wody — Przewodnik po morskich badaniach biologicznych zbiorowisk twardego podłoża

EN ISO 16665:2013

Jakość wody — Wytyczne do ilościowego pobierania próbek i obróbki próbek makrofauny z miękkiego dna morskiego

Normy dla ryb

| EN 14962:2006 | Jakość wody — Wytyczne dotyczące zakresu i wyboru metod pobierania próbek ryb |
| --- | --- |
| EN 14011:2003 | Jakość wody — Pobieranie próbek ryb z zastosowaniem elektryczności |
| EN 15910:2014 | Jakość wody — Wytyczne do oceny liczebności ryb mobilnymi metodami hydroakustycznymi |
| EN 14757:2005 | Jakość wody — Pobieranie próbek ryb wielooczkowymi sieciami |

EN 14962:2006

Jakość wody — Wytyczne dotyczące zakresu i wyboru metod pobierania próbek ryb

EN 14011:2003

Jakość wody — Pobieranie próbek ryb z zastosowaniem elektryczności

EN 15910:2014

Jakość wody — Wytyczne do oceny liczebności ryb mobilnymi metodami hydroakustycznymi

EN 14757:2005

Jakość wody — Pobieranie próbek ryb wielooczkowymi sieciami

Normy dla parametrów hydromorfologicznych

| EN 14614:2004 | Jakość wody — Wytyczne do oceny hydromorfologicznych cech rzek |
| --- | --- |
| EN 16039:2011 | Jakość wody — Wytyczne do oceny hydromorfologicznych cech jezior |

EN 14614:2004

Jakość wody — Wytyczne do oceny hydromorfologicznych cech rzek

EN 16039:2011

Jakość wody — Wytyczne do oceny hydromorfologicznych cech jezior

Normy dla parametrów hydromorfologicznych

Wszelkie odpowiednie normy CEN/ISO”

---

DECYZJE

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/36 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/36

---

DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ

z dnia 23 października 2014 r.

w sprawie mianowania Komisji Europejskiej

(2014/749/UE)

RADA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 17 ust. 3 oraz art. 17 ust. 7 akapit trzeci,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kadencja Komisji, mianowanej decyzją Rady Europejskiej 2010/80/UE (1), upływa w dniu 31 października 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Kadencja Komisji, mianowanej decyzją Rady Europejskiej 2010/80/UE (1), upływa w dniu 31 października 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 17 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej Rada Europejska przyjęła decyzję 2013/272/UE (2) w sprawie liczby członków Komisji. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 17 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej Rada Europejska przyjęła decyzję 2013/272/UE (2) w sprawie liczby członków Komisji.

| (3) | Nowa Komisja składająca się z jednego obywatela każdego państwa członkowskiego — przy czym skład ten obejmuje jej Przewodniczącego i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, który jest jednym z wiceprzewodniczących Komisji — powinna zostać mianowana na okres od końca kadencji aktualnie urzędującej Komisji do dnia 31 października 2019 r. |
| --- | --- |

(3)

Nowa Komisja składająca się z jednego obywatela każdego państwa członkowskiego — przy czym skład ten obejmuje jej Przewodniczącego i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, który jest jednym z wiceprzewodniczących Komisji — powinna zostać mianowana na okres od końca kadencji aktualnie urzędującej Komisji do dnia 31 października 2019 r.

| (4) | Rada Europejska wyznaczyła Jeana-Claude'a JUNCKERA jako osobę proponowaną Parlamentowi Europejskiemu na stanowisko przewodniczącego Komisji, a Parlament Europejski wybrał go na stanowisko przewodniczącego Komisji na sesji plenarnej w dniu 15 lipca 2014 r. |
| --- | --- |

(4)

Rada Europejska wyznaczyła Jeana-Claude'a JUNCKERA jako osobę proponowaną Parlamentowi Europejskiemu na stanowisko przewodniczącego Komisji, a Parlament Europejski wybrał go na stanowisko przewodniczącego Komisji na sesji plenarnej w dniu 15 lipca 2014 r.

| (5) | Decyzją 2014/648/UE, Euratom (3) Rada przyjęła, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji. Decyzją 2014/716/UE, Euratom (4), uchylającą i zastępującą decyzję 2014/648/UE, Euratom, Rada przyjęła, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, nową listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji. |
| --- | --- |

(5)

Decyzją 2014/648/UE, Euratom (3) Rada przyjęła, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji. Decyzją 2014/716/UE, Euratom (4), uchylającą i zastępującą decyzję 2014/648/UE, Euratom, Rada przyjęła, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, nową listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji.

| (6) | W drodze głosowania w dniu 22 października 2014 r. Parlament Europejski zatwierdził kolegialnie mianowanie Przewodniczącego, Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz pozostałych członków Komisji. |
| --- | --- |

(6)

W drodze głosowania w dniu 22 października 2014 r. Parlament Europejski zatwierdził kolegialnie mianowanie Przewodniczącego, Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz pozostałych członków Komisji.

| (7) | Należy zatem mianować Komisję, |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem mianować Komisję,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Komisji Europejskiej na okres od dnia 1 listopada 2014 r. do dnia 31 października 2019 r.:

| — | Przewodniczący:
  Jean-Claude JUNCKER |
| --- | --- |

—

Przewodniczący:

Jean-Claude JUNCKER

| — | członkowie:






  — | Vytenis Povilas ANDRIUKAITIS |
| --- | --- | --- |

—

członkowie:

—

Vytenis Povilas ANDRIUKAITIS

| — | Andrus ANSIP |
| --- | --- |

—

Andrus ANSIP

| — | Miguel ARIAS CAÑETE |
| --- | --- |

—

Miguel ARIAS CAÑETE

| — | Dimitris AVRAMOPOULOS |
| --- | --- |

—

Dimitris AVRAMOPOULOS

| — | Elżbieta BIEŃKOWSKA |
| --- | --- |

—

Elżbieta BIEŃKOWSKA

| — | Violeta BULC |
| --- | --- |

—

Violeta BULC

| — | Corina CREȚU |
| --- | --- |

—

Corina CREȚU

| — | Valdis DOMBROVSKIS |
| --- | --- |

—

Valdis DOMBROVSKIS

| — | Kristalina GEORGIEVA |
| --- | --- |

—

Kristalina GEORGIEVA

| — | Johannes HAHN |
| --- | --- |

—

Johannes HAHN

| — | Jonathan HILL |
| --- | --- |

—

Jonathan HILL

| — | Phil HOGAN |
| --- | --- |

—

Phil HOGAN

| — | Věra JOUROVÁ |
| --- | --- |

—

Věra JOUROVÁ

| — | Jyrki KATAINEN |
| --- | --- |

—

Jyrki KATAINEN

| — | Cecilia MALMSTRÖM |
| --- | --- |

—

Cecilia MALMSTRÖM

| — | Neven MIMICA |
| --- | --- |

—

Neven MIMICA

| — | Carlos MOEDAS |
| --- | --- |

—

Carlos MOEDAS

| — | Pierre MOSCOVICI |
| --- | --- |

—

Pierre MOSCOVICI

| — | Tibor NAVRACSICS |
| --- | --- |

—

Tibor NAVRACSICS

| — | Günther OETTINGER |
| --- | --- |

—

Günther OETTINGER

| — | Maroš ŠEFČOVIČ |
| --- | --- |

—

Maroš ŠEFČOVIČ

| — | Christos STYLIANIDES |
| --- | --- |

—

Christos STYLIANIDES

| — | Marianne THYSSEN |
| --- | --- |

—

Marianne THYSSEN

| — | Frans TIMMERMANS |
| --- | --- |

—

Frans TIMMERMANS

| — | Karmenu VELLA |
| --- | --- |

—

Karmenu VELLA

| — | Margrethe VESTAGER |
| --- | --- |

—

Margrethe VESTAGER

| — | Federica MOGHERINI, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa |
| --- | --- |

—

Federica MOGHERINI, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2014 r.

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 października 2014 r.

W imieniu Rady Europejskiej

H. VAN ROMPUY

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady Europejskiej 2010/80/UE z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie mianowania Komisji Europejskiej (Dz.U. L 38 z 11.2.2010, s. 7).

1

(2)  Decyzja Rady Europejskiej 2013/272/UE z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie liczby członków Komisji Europejskiej (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 98).

2

(3)  Decyzja Rady 2014/648/UE, Euratom, podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, z dnia 5 września 2014 r. przyjmująca listę pozostałych osób, które Rada proponuje mianować członkami Komisji (Dz.U. L 268 z 9.9.2014, s. 5).

3

(4)  Decyzja Rady 2014/716/UE, Euratom, podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, z dnia 15 października 2014 r. w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które Rada proponuje mianować członkami Komisji oraz uchylenia i zastąpienia decyzji 2014/648/UE, Euratom (Dz.U. L 299 z 17.10.2014, s. 29).

4

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/39 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/39

---

DECYZJA RADY 2014/750/WPZiB

z dnia 30 października 2014 r.

zmieniająca decyzję Rady 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/642/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/642/WPZiB (1).

| (2) | Jak wynika z przeglądu decyzji 2012/642/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Jak wynika z przeglądu decyzji 2012/642/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r.

| (3) | Rada jest zdania, że pozostawienie niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB przestało być uzasadnione. |
| --- | --- |

(3)

Rada jest zdania, że pozostawienie niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB przestało być uzasadnione.

| (4) | Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB. |
| --- | --- |

(4)

Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/642/WPZiB, |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/642/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2012/642/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2015 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Będzie ona w stosownych przypadkach odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2015 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Będzie ona w stosownych przypadkach odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”

| 2) | w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Rady

S. GOZI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi (Dz.U. L 285 z 17.10.2012, s. 1).

1

---

ZAŁĄCZNIK

| I. | Poniższe osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB:
  A.   Osoby







  nr 2 | Akulich, Sviatlana Rastsislavauna; |
| --- | --- | --- |
| nr 3 | Aliaksandrau, Dzmitry Piatrovich; |
| nr 34 | Chasnouski, Mechyslau Edvardavich; |
| nr 45 | Gardzienka, Siarhei Aliaksandravich; |
| nr 46 | Guseu, Aliaksei Viktaravich; |
| nr 70 | Kaliada, Aliaksandr Mikhailavich; |
| nr 76 | Kastsian, Siarhei Ivanavich; |
| nr 82 | Khadanovich, Aliaksandr Alyaksandrauvich; |
| nr 90 | Kisialiova, Nadzeia Mikalaeuna; |
| nr 99 | Krot, Ihar Uladzimiravich; |
| nr 100 | Krukouski, Viachaslau Iafimavich; |
| nr 102 | Kukharchyk, Piotr Dzmitryevich; |
| nr 132 | Mikhalchanka, Aliaksei Yakaulevich; |
| nr 141 | Orda, Mikhail Siarheevich; |
| nr 143 | Padaliak, Eduard Vasilievich; |
| nr 147 | Peftsieu, Uladzimir Paulavich; |
| nr 159 | Reliava, Aksana Anatolyeuna; |
| nr 172 | Sheiko, Ina Valerieuna; |
| nr 189 | Stosh, Mikalai Mikalaevich; |
| nr 197 | Taranda, Aliaksandr Mikhailavich; |
| nr 198 | Tarapetskaia, Halina Mikhailauna; |
| nr 199 | Ternavsky, Anatoly Andreevich; |
| nr 205 | Tsitsiankova, Alena Viktarauna; |
| nr 220 | Yuferytsyn, Dzmitry Viktaravich. |

I.

Poniższe osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB:

A.   Osoby

nr 2

Akulich, Sviatlana Rastsislavauna;

nr 3

Aliaksandrau, Dzmitry Piatrovich;

nr 34

Chasnouski, Mechyslau Edvardavich;

nr 45

Gardzienka, Siarhei Aliaksandravich;

nr 46

Guseu, Aliaksei Viktaravich;

nr 70

Kaliada, Aliaksandr Mikhailavich;

nr 76

Kastsian, Siarhei Ivanavich;

nr 82

Khadanovich, Aliaksandr Alyaksandrauvich;

nr 90

Kisialiova, Nadzeia Mikalaeuna;

nr 99

Krot, Ihar Uladzimiravich;

nr 100

Krukouski, Viachaslau Iafimavich;

nr 102

Kukharchyk, Piotr Dzmitryevich;

nr 132

Mikhalchanka, Aliaksei Yakaulevich;

nr 141

Orda, Mikhail Siarheevich;

nr 143

Padaliak, Eduard Vasilievich;

nr 147

Peftsieu, Uladzimir Paulavich;

nr 159

Reliava, Aksana Anatolyeuna;

nr 172

Sheiko, Ina Valerieuna;

nr 189

Stosh, Mikalai Mikalaevich;

nr 197

Taranda, Aliaksandr Mikhailavich;

nr 198

Tarapetskaia, Halina Mikhailauna;

nr 199

Ternavsky, Anatoly Andreevich;

nr 205

Tsitsiankova, Alena Viktarauna;

nr 220

Yuferytsyn, Dzmitry Viktaravich.

B.   Podmioty

| nr 2 | Private Unitary Enterprise (PUE) BT Telecommunications; |
| --- | --- |
| nr 6 | JLLC Neftekhimtrading; |
| nr 21 | JLLC Triplepharm; |
| nr 22 | LLC Triple-Veles; |
| nr 23 | Univest-M; |
| nr 24 | FLLC Unis Oil; |
| nr 25 | JLLC UnivestStroyInvest. |

nr 2

Private Unitary Enterprise (PUE) BT Telecommunications;

nr 6

JLLC Neftekhimtrading;

nr 21

JLLC Triplepharm;

nr 22

LLC Triple-Veles;

nr 23

Univest-M;

nr 24

FLLC Unis Oil;

nr 25

JLLC UnivestStroyInvest.

| II. | Wpisy dotyczące poniższych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB zastępuje się następującymi wpisami:
  A.   Osoby | Nazwisko i imię
  Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
  Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego | Nazwisko i imię
  (pisownia białoruska) | Nazwisko i imię
  (pisownia rosyjska) | Informacje umożliwiające identyfikację | Powody |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12. | Bakhmatau, Ihar Andreevich
  Bakhmatov, Igor Andreevich | | БАХМАТОВ, Игорь Андреевич | Adres: БФСО „Динамо” |
| 220030, г. Минск, ул. Кирова 8 корп. 2 |

II.

Wpisy dotyczące poniższych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB zastępuje się następującymi wpisami:

A.   Osoby

Nazwisko i imię

Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;

Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

Nazwisko i imię

(pisownia białoruska)

Nazwisko i imię

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Powody

12.

Bakhmatau, Ihar Andreevich

Bakhmatov, Igor Andreevich

Image

БАХМАТОВ, Игорь Андреевич

Adres: БФСО „Динамо”

220030, г. Минск, ул. Кирова 8 корп. 2

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Ponieważ pełnił uprzednio funkcję zastępcy komendanta KGB ds. kadr i organizacji ich zadań, ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Przeniesiony do sił rezerwy w maju 2012 r.

Również członek centralnego zarządu CJSC Dinamo- Minsk, który to podmiot wskazano w pkt 20, sekcja B.

33.

Charnyshou, Aleh Anatolievich

Chernyshev, Oleg Anatolievich

Image

Image

Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

Od kwietnia 2014 r. zastępca szefa KGB ds. wywiadu. Pułkownik, dowodzi jednostką antyterrorystyczną KGB — oddziałem „Alfa”. Brał osobiście udział w nieludzkim i poniżającym traktowaniu działaczy opozycji przebywających w areszcie KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. demonstracji osób protestujących po wyborach. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

35.

Chatviartkova, Natallia Alexeeuna

Chetvertkova, Natalia Alexeevna (Chetvertkova, Natalya Alexeevna)

ЧАТВЯРТКОВА, Наталля Алексееўнa

ЧЕТВЕРТКОВА, Наталья Алексеевнa

Była wiceprezes Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski w Mińsku i sędzia tego sądu (do 18.6.2012).

Sądziła w procesie byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua, działacza organizacji społeczeństwa obywatelskiego Ilii Wasilewicza, Fiodara Mirzajanaua, Aleha Hnedczika i Uładzimira Jaromenaka. Jej sposób prowadzenia procesu był wyraźnie sprzeczny z kodeksem postępowania karnego. Zezwoliła na wykorzystanie przeciwko oskarżonym materiału dowodowego i zeznań niemających z nimi związku.

40.

Dysko, Henadz Iosifavich

Dysko, Gennadi Iosifovich

Image

Image

Data ur.: 1964

Miejsce ur.: Oszmiany, obwód grodzieński

Adres: 210601 г.Витебск, ул. Жесткова, 14а (ul. Zhestkova, 14a Vitebsk (ul. Żestkowa, 14a Witebsk)

Prokurator regionu witebskiego do 2.8.2011. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r. Obejmuje to m.in. odpowiedzialność za sprawy przeciwko Siarhiejowi Kawalence i Andrejowi Hajdukowi.

41.

Dzemiantsei, Vasil Ivanavich (Dzemyantsey, Vasil Ivanovich)

Dementei, Vasili Ivanovich (Dementey, Vasili Ivanovich)

ДЗЕМЯНЦЕЙ, Васiль Iванавiч

ДЕМЕНТЕЙ, Василий Иванович

Data ur.: 20.9.1954

Miejsce ur.: rejon czasznicki, obwód witebski

Dow. os.: 3200954E045PB4

| Adres: Гродненская региональная таможня |
| --- |
| 230003, г. Гродно, ул. Карского, 53 |

Adres: Гродненская региональная таможня

230003, г. Гродно, ул. Карского, 53

Dyrektor Obwodowej Komisji Celnej w Grodnie, były pierwszy wicedyrektor KGB (2005–2007), były wicedyrektor Państwowej Komisji Celnej.

Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, w szczególności w latach 2006–2007.

42.

Dziadkou, Leanid Mikalaevich

Dedkov, Leonid Nikolaevich

ДЗЯДКОЎ, Леанiд Мiкалаевiч

ДЕДКОВ, Леонид Николаевич

Data ur.: 10,1964

Dow. os.: 3271064M000PB3

Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

Były zastępca szefa KGB (od lipca 2013 r.) ds. wywiadu. Ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

55.

Hureeu Siarhei Viktaravich (Hureyeu Siarhey Viktaravich)

Gureev Sergei Viktorovich, (Gureyev Sergey Viktorovich)

Image

ГУРЕЕВ, Сергей Викторович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były wiceminister spraw wewnętrznych i osoba odpowiedzialna za postępowanie przygotowawcze ponosi odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów i za naruszanie praw człowieka podczas dochodzeń prowadzonych w związku z wyborami, które odbyły się w grudniu 2010 roku. Przeszedł do sił rezerwy w lutym 2012 roku. Obecnie generał w siłach rezerwy.

62.

Iauseev, Ihar Uladzimiravich (Yauseev, Ihar Uladzimiravich; Yauseyev, Ihar Uladzimiravich)

Evseev, Igor Vladimirovich (Yevseev, Igor Vladimirovich; Yevseyev, Igor Vladimirovich)

ЯЎСЕЕЎ, Irap Уладзiмiравiч

ЕВСЕЕВ, Игорь Владимирович

Data ur.: 1968

Adres: г.Витебск, пр-т Фрунзе, д. 41а

Szef policji obwodu witebskiego (od czerwca 2012 r.), generał policji (od 2013 r.). Były zastępca szefa mińskiej milicji i szef mińskiego oddziału milicji do tłumienia zamieszek (OMON). Dowodził oddziałami, które zdławiły pokojowe demonstracje z 19 grudnia 2010 r. i osobiście uczestniczył w brutalnych aktach; otrzymał za to nagrodę i list gratulacyjny od prezydenta Łukaszenki w lutym 2011 roku. W 2011 roku dowodził również oddziałami, które stłumiły kilka innych protestów działaczy politycznych i pokojowo nastawionej ludności w Mińsku.

68.

Kakunin, Aliaksandr Aliaksandravich (Kakunin, Aliaxandr Aliaxandravich)

Kakunin, Aleksandr Aleksandravich (Kakunin, Alexandr Alexandrovich)

Alexander Aleksandrovich Kakunin

Alexander Aleksandrovich Kakunin (Александр Александрович Какунин, Аляксандр, Аляксандровіч Какунін)

КАКУНИН, Александр Александрович

Image

Szef kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Działacze opozycyjni byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Kakunin wywierał nacisk na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby wymóc na nich podpisanie prośby o ułaskawienie.

73.

Kanapliou, Uladzimir Mikalaevich

Konoplev, Vladimir Nikolaevich

КАНАПЛЕЎ, Уладзiмiр Мiкалаевiч

КОНОПЛЕВ, Владимир Николаевич

Data ur.: 3.1.1954

Miejsce ur.: Akulence, obwód mohylewski

Dow. os.: 3030154A124PB9

| Adres: Национальный олимпийский комитет Республики Беларусь |
| --- |
| 220020 г. Минск ул.Радужная, 27 |

Adres: Национальный олимпийский комитет Республики Беларусь

220020 г. Минск ул.Радужная, 27

Blisko związany z prezydentem Łukaszenką, z którym ściśle współpracował w latach 80-tych, a przede wszystkim w latach 90-tych. Zastępca szefa krajowego Komitetu Olimpijskiego (szefem jest Alaksandr Łukaszenka). Szef Federacji Piłki Ręcznej. Były przewodniczący izby niższej parlamentu, powołany przez prezydenta. Był jedną z najważniejszych osób uwikłanych w sfałszowane wybory prezydenckie w roku 2006.

Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

78.

Kavaliou, Aliaksandr Mikhailavich

Kovalev, Aleksandr Mikhailovich

КАВАЛЕЎ, Аляксандр Мiхайлавiч

КОВАЛЕВ, Александр Михайлович

Były dyrektor kolonii karnej w Gorkim. Ponosi odpowiedzialność za nieludzkie traktowanie zatrzymanych, zwłaszcza prześladowanie i torturowanie działacza obywatelskiego Dzmitryja Daszkiewicza, którego osadzono w więzieniu w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i w ramach prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

85.

Khmaruk, Siargei Konstantinovich

Khmaruk, Sergei Konstantinovich (Khmaruk, Sergey Konstantinovich)

ХМАРУК, Сяргей Канстанцiнавiч

ХМАРУК, Сергей Константинович

Adres: Прокуратура г. Минска ул. Раковская 38

Prokurator Miasta Mińska. Były prokurator obwodu brzeskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r.

Został awansowany w lutym 2011 r.

93.

Konan, Viktar Aliaksandravich

Konon, Viktor Aleksandrovich

КОНАН, Вiктар Аляксандравiч

КОНОН, Виктoр Александрович

Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Były zastępca prokuratora generalnego (do 2012 r.) — na tym stanowisku kierował wszystkimi działaniami wywiadu (i bezpośrednio nadzorował te działania) prowadzonymi przez prokuraturę generalną i wymierzonymi w niezależne i opozycyjne podmioty, również w roku 2010.

94.

Kornau, Uladzimir Uladzimiravich

Kornov, Vladimir Vladimirovich

КОРНАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

КОРНОВ, Владимир Владимирович

| Adres: Суд Советского района г. Минска |
| --- |
| 220113, г. Минск, Логойский тракт, 3 |
| Tel.: + 375 17 280 83 40 |

Adres: Суд Советского района г. Минска

220113, г. Минск, Логойский тракт, 3

Tel.: + 375 17 280 83 40

Prezes Sądu Dzielnicy Sowietski w Mińsku, były sędzia Sądu Miasta Mińska, który wyraził zgodę na odrzucenie apelacji złożonej przez Bialackiego. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

95.

Korzh, Ivan Aliakseevich

Korzh, Ivan Alekseevich

КОРЖ, Iван Аляксеевiч

КОРЖ, Иван Алексеевич

Generał, szef KGB w obwodzie grodzieńskim. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie grodzieńskim.

97.

Krasheuski, Viktar

Krashevski, Viktor

Image

КРАШЕВСКИЙ, Виктор

Generał, były szef GRU (departamentu wywiadu ministerstwa obrony) i zastępca szefa sztabu białoruskich sił zbrojnych (do lutego 2013 r.). Ponosi odpowiedzialność za działania służb wywiadowczych stosujących represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

105.

Kuzniatsou, Ihar Nikonavich

Kuznetsov, Igor Nikonovich

КУЗНЯЦОЎ, Irap Нiконaвiч

КУЗНЕЦОВ, Игорь Никонович

Adres: KGB Training Centre Бядули 2, 220034, Минск

Generał, szef centrum szkoleniowego KGB, były szef KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.

Jako osoba odpowiedzialna za przygotowanie i szkolenie funkcjonariuszy KGB, ponosił odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. W ramach sprawowanych wcześniej funkcji ponosił odpowiedzialność za takie represje stosowane przez KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.

114.

Liabedzik, Mikhail Piatrovich

Lebedik, Mikhail Petrovich

ЛЯБЕДЗIК, Мiхаiл Пятровiч

ЛЕБЕДИК, Михаил Петрович

Adres: Ул. Б.Хмельницкого, 10 а, Минск, 220013

Podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. został mianowany szefem Centralnej Komisji Wyborczej. Pierwszy zastępca szefa Rady Nadzoru (ponownie mianowany 21 stycznia 2014 r.) odpowiedzialny za monitorowanie przestrzegania przepisów regulujących kampanię wyborczą w mediach: pełniąc tę funkcję, odegrał aktywną rolę w szerzeniu reżimowej propagandy w kampaniach wyborczych w latach 2010 i 2012. W dniu 26 października 2011 r. prezydent przyznał mu order im. Franciszka Skoryny. We wrześniu 2012 r. odmówił włączenia do Rady Nadzoru przedstawicieli niezależnych mediów. Pierwszy zastępca wydawcy czasopisma „Sawieckaja Biełarus” (tuba propagandowa administracji prezydenta). Propagator polityki prorządowej, fałszujący fakty i nieuczciwie komentujący toczące się na Białorusi procesy przedstawicieli opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego, którzy są systematycznie przedstawiani (zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r.) w negatywnym i uwłaczającym świetle.

115.

Liaskouski, Ivan Anatolievich

Leskovski, Ivan Anatolievich

ЛЯСКОЎСКI, Iван Анатольевiч

ЛЕСКОВСКИЙ, Иван Анатольевич

Były szef KGB w obwodzie homelskim i były zastępca szefa KGB w Homlu. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie homelskim. W dniu 2 kwietnia 2014 r. usunięty ze stanowiska przez prezydenta za niewłaściwe postępowanie.

117.

Lomats, Zianon Kuzmich

Lomat, Zenon Kuzmich

ЛОМАЦЬ, Зянон Кузьмiч

ЛОМАТЬ, Зенон Кузьмич

Data ur.: 27.1.1944

Miejsce ur.: Karabani, obwód miński

Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Pełniąc poprzednio funkcję przewodniczącego Komitetu Kontroli Państwowej, był jedną z najważniejszych osób zaangażowanych w sprawę Alesia Bialackiego, jednego z najwybitniejszych obrońców praw człowieka, szefa białoruskiego Centrum Praw Człowieka „Wiasna”, wiceprzewodniczącego FIDH. A. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

118.

Lopatko, Alexander Alexandrovich

Александр Александрович Лопатко

Аляксандр Аляксандровiч Лапатка

Zastępca szefa kolonii karnej IK-9 w Mozyrzu

Odpowiedzialny za nieludzkie traktowanie Dzmitryja Daszkiewicza, w tym tortury i odmówienie dostępu do przedstawicielstwa prawnego. Lopatko sprawował kluczowe stanowisko w kolonii karnej, w której przetrzymywano Daszkiewicza i w której wywierano naciski psychologiczne na więźniów politycznych, w tym Daszkiewicza, m.in. pozbawiano ich snu i przetrzymywano w odosobnieniu.

120.

Lukashenka, Dzmitry Aliaksandravich

Lukashenko, Dmitri Aleksandrovich

Image

ЛУКАШЕНКО, Дмитрий Александрович

Data ur.: 23.3.1980

| Adres: President's Sports Club |
| --- |
| 220029, г. Минск, ул. Старовиленская, 4. |

Adres: President's Sports Club

220029, г. Минск, ул. Старовиленская, 4.

Przedsiębiorca aktywnie uczestniczący w operacjach finansowych, w które zaangażowana jest rodzina Aleksandra Łukaszenki.

Prezes Prezydenckiego Klubu Sportowego.

126.

Maltsau, Leanid Siamionavich

Maltsev, Leonid Semenovich

МАЛЬЦАЎ, Леанiд Сяменавiч

МАЛЬЦЕВ, Леонид Семенович

Data ur.: 29.8.1949

Miejsce ur.: Wetenewka, rejon słonimski, obwód grodzieński

(д. (Ветеньевка, Слонимского района, Гродненской области)

Dow. os.: 3290849A002PB5

Szef Państwowego Komitetu ds. Granic, były sekretarz Rady Bezpieczeństwa.

137.

Navumau, Uladzimir Uladzimiravich

Naumov, Vladimir Vladimirovich

НАВУМАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

НАУМОВ, Владимир Владимирович

Data ur.: 7.2.1956

Miejsce ur.: Smoleńsk (Rosja

Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef prezydenckiej służby bezpieczeństwa. Sprawując funkcję ministra spraw wewnętrznych, był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę w dniu 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych.

Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

146.

Paulichenka, Dzmitry Valerievich

Pavlichenko, Dmitri Valerievich (Pavlichenko, Dmitriy Valeriyevich)

Image

ПАВЛИЧЕНКО, Дмитрий Валериевич

Data ur.: 1966

Miejsce ur.: Witebsk

| Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«” |
| --- |
| 220028, Минск Маяковского, 111 |

Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

220028, Минск Маяковского, 111

Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były szef Specjalnej Grupy Reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR).

Biznesmen, szef „Honoru”, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

148.

Piakarski, Aleh Anatolievich

Pekarski, Oleg Anatolievich

ПЯКАРСКI, Алег Анатольевiч

ПЕКАРСКИЙ, Олег Анатольевич

Dow. os.: 3130564A041PB9

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych (do 2012 r.), ponosi odpowiedzialność za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.

Pułkownik w siłach rezerwy.

155.

Pykina, Natallia Mikhailauna (Pykina, Natalia Mikhailauna)

Pikina, Natalia Mikhailovna (Pykina, Natalya Mikhailovna)

Image

Image

Data ur.: 20.4.1971

Miejsce ur.: Rakov (Raków)

| Adres: Суд Партизанского района г. Минска |
| --- |
| 220027, г. Минск, ул. Семашко, 33 |

Adres: Суд Партизанского района г. Минска

220027, г. Минск, ул. Семашко, 33

Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski zajmującego się sprawą Nikity Lichowida. W dniu 29 marca 2011 r. skazała Nikitę Lichowida, działacza „Ruchu na rzecz Wolności”, na karę trzech i pół roku pozbawienia wolności. Mianowana na stanowisko wiceprezesa Sądu Dzielnicy Partizanski w Mińsku.

157.

Rakhmanava, Maryna Iurievna

Rakhmanova, Marina Iurievna

РАХМАНАВА, Марына Юр'еуна

РАХМАНОВА, Марина Юрьевна

Data ur.: 1970

Miejsce ur.: Grodno

Członkini Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału wniosków publicznych w administracji obwodu grodzieńskiego. Jako członkini Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

160.

Rubinau, Anatol Mikalaevich

Rubinov, Anatoli Nikolaevich

PYБIНAЎ, Анатоль Мiкалаевiч

РУБИНОВ, Анатолий Николаевич

Data ur.: 15.4.1939

Mohylew

Przewodniczący izby wyższej parlamentu, były zastępca szefa Wydziału Mediów i Ideologii administracji prezydenta (2006–2008). Na tym stanowisku był jednym z głównych źródeł i głosów propagandy państwowej i ideologicznego wsparcia reżimu. Członek Rady Bezpieczeństwa od marca 2014 r.

161.

Rusak, Viktar Uladzimiravich

Rusak, Viktor Vladimirovich

РУСАК, Вiктар Уладзiмiравiч

РУСАК, Виктор Владимирович

Data ur.: 4.5.1955

Miejsce ur.: Mińsk

| Adres: Палата представителей Национального собрания Республики Беларусь |
| --- |
| 220010, Республика Беларусь, г. Минск, ул. Советская, 11 |

Adres: Палата представителей Национального собрания Республики Беларусь

220010, Республика Беларусь, г. Минск, ул. Советская, 11

Poseł izby niższej parlamentu, zastępca szefa Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Były szef wydziału KGB ds. bezpieczeństwa gospodarczego.

Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

166.

Sauko, Valery Iosifavich

Savko, Valeri Iosifovich

САЎКО, Валерый Iосiфавiч

САВКО, Валерий Иосифович

Szef oddziału grodzieńskiego popierającej reżim organizacji związków zawodowych. Były szef Regionalnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. i wyborów lokalnych w marcu 2014 r. Jako przewodniczący Regionalnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 roku oraz fałszowanie wyborów lokalnych w obwodzie grodzieńskim w obwodzie grodzieńskim w marcu 2014 r.

167.

Shaeu, Valiantsin Piatrovich (Shayeu, Valyantsin Piatrovich)

Shaev, Valentin Petrovich (Shayev, Valentin Petrovich)

ШАЕЎ, Валянцiн Пятровiч

ШАЕВ, Валентин Петрович

Członek Rady Bezpieczeństwa, szef Komisji Śledczej, były zastępca szefa Komisji Śledczej, były prokurator obwodu homelskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.

171.

Shchurok, Ivan Antonavich

Shchurok, Ivan Antonovich

ШЧУРОК, Iван Антонавiч

ЩУРОК, Иван Антонович

Członek Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału ds. edukacji w administracji obwodu witebskiego. Jako członek Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

184.

Sirenka, Viktar Ivanavich

Sirenko, Viktor Ivanovich

Image

СИРЕНКО, Виктор Иванович

Data ur.: 4.3.1962

Dow. os.: 3040362B062PB7

| Adres: Комитет по здравоохранению Минского горисполкома |
| --- |
| ул. Маяковского, 22, корп. 2, 220006, г. Минск |

Adres: Комитет по здравоохранению Минского горисполкома

ул. Маяковского, 22, корп. 2, 220006, г. Минск

Szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska, były dyrektor Szpitala Pomocy Doraźnej w Mińsku. Nie sprzeciwił się porwaniu kandydata na prezydenta Uładzimira Niekłajewa, którego przywieziono do jego szpitala po ciężkim pobiciu 19 grudnia 2010 r., i przez niezawiadomienie policji współuczestniczył w czynach nieznanych sprawców. Taką postawą zyskał sobie awans.

Jako szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska jest odpowiedzialny za nadzór nad wykorzystywaniem ośrodków rehabilitacji przez pracę do naruszania praw człowieka.

185.

Sivakau, Iury Leanidavich (Sivakau, Yury Leanidavich)

Sivakov, Iury (Yurij, Yuri) Leonidovich

СIВАКАЎ, Юрый Леанiдавiч

СИВАКОВ, Юрий Леонидович

Data ur.: 5.8.1946

Miejsce ur.: Onory, obwód sachaliński

| Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«” |
| --- |
| 220028, Минск Маяковского, 111 |

Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

220028, Минск Маяковского, 111

Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.

186.

Skurat, Viktar Vatslavavich

Skurat, Viktor Vatslavovich

СКУРАТ, Вiктар Вацлавaвiч

СКУРАТ, Виктор Вацлавович

Były szef Departamentu Bezpieczeństwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych). Jako pełniący to stanowisko jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r. W lutym 2011 r. otrzymał nagrodę w formie dyplomu uznania za swoją służbę. Przeszedł na emeryturę w lutym 2013 r. Szef działu bezpieczeństwa w holdingu „MZOR”, który jest przedsiębiorstwem państwowym podlegającym Ministerstwu Przemysłu Republiki Białorusi i dlatego jest bezpośrednio powiązany z reżimem Łukaszenki.

201.

Traulka, Pavel

Traulko, Pavel

ТРАУЛЬКА, Павел

ТРАУЛЬКО, Павел

Podpułkownik, były pracownik kontrwywiadu wojskowego KGB (obecnie szef służby prasowej białoruskiej Komisji Śledczej). Fałszował dowody i stosował groźby w celu wymuszenia zeznań od działaczy opozycji przebywających w izbie zatrzymań KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. powyborczej demonstracji protestacyjnej. Odpowiada bezpośrednio za okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie lub karanie oraz za odmawianie prawa do rzetelnego procesu sądowego. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

202.

Trutka, Iury Igorevich (Trutka, Yury Igorevich)

Trutko, Iury (Yurij, Yuri) Igorevich

ТРУТКA, Юрый Iгаравич

ТРУТКО, Юрий Игоревич

Zastępca szefa kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Opozycyjni działacze byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono ich w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Trutko wywarł presję na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby zmusić ich do podpisania wniosku o ułaskawienie.

217.

Volkau, Siarhei Mikhailavich

Volkov, Sergei Mikhailovich (Volkov, Sergey Mikhailovich)

ВОЛКАЎ, Сяргей Мiхайлавiч

ВОЛКОВ, Сергей Михайлович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału ds. wywiadu KGB ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

221.

Zaharouski, Anton Uladzimiravich

Zagorovski, Anton Vladimirovich

ЗАГАРОЎСКI, Антон Уладзiмiравiч

ЗАГОРОВСКИЙ, Антон Владимирович

Prokurator Sądu Miasta Mińska, były prokurator Sądu Dzielnicy Frunzenski w Mińsku, zajmujący się sprawą demonstranta Wasilija Parfienkowa w lutym 2011 r. oraz sprawą A. Sannikaua w lipcu 2011 r. Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

222.

Zaitsau, Vadzim Iurievich

Zaitsev, Vadim Iurievich

ЗАЙЦАЎ, Вадзiм Юр'евiч

ЗАЙЦЕВ, Вадим Юрьевич

Data ur.: 1964

Miejsce ur.: obwód żytomierski, Ukraina (ZSRR)

Dyrektor generalny półprywatnej stacji Cosmos TV od czerwca 2013 r., mianowany przedstawicielem państwa przez rząd Białorusi. Były szef KGB (lipiec 2008 r. — listopad 2012 r.) Odpowiedzialny za przekształcenie KGB w główny organ prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Odpowiedzialny za upowszechnianie, za pośrednictwem mediów, fałszywych informacji o demonstrantach 19 grudnia 2010 r., za pomawianie ich o sprowadzanie materiałów, które mogą być wykorzystane jako broń.

Osobiście stworzył zagrożenie dla życia i zdrowia żony i dziecka byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua. Jest głównym inicjatorem rozkazów skutkujących bezprawnym nękaniem opozycji demokratycznej, torturami przeciwników politycznych oraz niegodnym traktowaniem więźniów.

224.

Zakharau, Aliaksei Ivanavich

Zakharov, Aleksei Ivanovich (Zakharov, Alexey Ivanovich)

ЗАХАРАЎ, Аляксей Iванавiч

ЗАХАРОВ, Алексей Иванович

Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału KGB ds. kontrwywiadu wojskowego (do 2012 r.) ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Pod jego nadzorem funkcjonariusze KGB brali udział w przesłuchaniach działaczy politycznych po demonstracji z 19 grudnia 2010 r.

226.

Zhadobin, Iury Viktaravich (Zhadobin, Yury Viktaravich)

Zhadobin, Iuri Viktorovich (Zhadobin, Yuri Viktorovich)

ЖАДОБIН, Юрый Biктapaвiч

ЖАДОБИН, Юрий Викторович

Data ur.: 14.11.1954

Miejsce ur.: Dniepropietrowsk

Dow. os.: 3141154A021PB0

Minister obrony od grudnia 2009r.

Jako członek Rady Bezpieczeństwa zatwierdza represyjne decyzje uzgodnione na szczeblu ministerialnym, w tym decyzję o stłumieniu pokojowych demonstracji 19 grudnia 2010 r. Po grudniu 2010 r. wyrażał zadowolenie z „całkowitego pokonania sił destrukcyjnych”, mówiąc o opozycji demokratycznej.

227.

Zhuk, Alena Siamionauna (Zhuk Alena Syamionauna)

Zhuk Elena Semenovna (Zhuk Yelena Semyonovna)

ЖУК, Алена Сямёнаўна

ЖУК, Елена Семеновна

Sędzia Sądu Dzielnicy Pierwomajski w Witebsku. W dniu 24 lutego 2012 r. skazała Siarhieja Kawalenkę, uważanego za więźnia politycznego w latach 2012–2013, na dwa lata i jeden miesiąc więzienia za naruszenie warunków zwolnienia warunkowego. Alena Żuk odpowiada bezpośrednio za naruszenia praw człowieka wobec Siarhieja Kawalenki, gdyż odmówiła mu prawa do rzetelnego procesu sądowego. Siarhiej Kawalenko otrzymał wcześniej wyrok w zawieszeniu za wywieszenie w Witebsku zakazanej historycznej biało-czerwono-białej flagi będącej symbolem opozycji. Kolejny wyrok wydany przez Alenę Żuk był nieproporcjonalnie surowy, zważywszy na charakter przestępstwa, a ponadto nie był zgodny z białoruskim kodeksem karnym. Działania Aleny Żuk stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

228.

Zhuk, Dzmitry Aliaksandravich

Zhuk, Dmitri Aleksandrovich

ЖУК, Дзмiтрый Аляксандравiч

ЖУК, Дмитрий Александрович

Data ur.: 7.7.1970

Dow. os.: 3070770A081PB7

| Adres: БЕЛОРУССКОЕ ТЕЛЕГРАФНОЕ АГЕНТСТВО |
| --- |
| Республика Беларусь, 220030, Минск, ул. Кирова, 26 |

Adres: БЕЛОРУССКОЕ ТЕЛЕГРАФНОЕ АГЕНТСТВО

Республика Беларусь, 220030, Минск, ул. Кирова, 26

Dyrektor generalny państwowej agencji informacyjnej BIEŁTA od maja 2003 r.

Ponosi odpowiedzialność za rozpowszechnianie w prasie propagandy państwowej, która popierała i usprawiedliwiała represje wobec opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego 19 grudnia 2010 r., wykorzystując sfałszowane informacje.

230.

Zhukouski, Siarhei Kanstantsinavich

Zhukovski, Sergei Konstantinovich

ЖУКОЎСКI, Сяргей Канстанцiнавiч

ЖУКОВСКИЙ, Сергей Константинович

Zastępca prokuratora Sądu Dzielnicy Zawodski w Mińsku skarżący w sprawie Iriny Chalip, Siarhieja Marcelewa i Pawła Siewierińca, wybitnych działaczy organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Przedstawione przez niego oskarżenie było w sposób wyraźny i bezpośredni dyktowane względami politycznymi i jawnie sprzeczne z kodeksem postępowania karnego. Akt ten był oparty na błędnej kwalifikacji wydarzeń z dnia 19 grudnia 2010 r., niepoparty dowodami ani zeznaniami świadków.

B.   Podmioty

| | Nazwa
  Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
  Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego | Nazwa
  (pisownia białoruska) | Nazwa
  (pisownia rosyjska) | Informacje umożliwiające identyfikację | Powody |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Beltechexport | | „

  ” | Republic of Belarus, 220012, Minsk, Nezavisimost ave., 86 B (Republika Białorusi, 220012, Mińsk, Aleje Nezavisimost', 86-B) |
| Tel: (+ 375 17) 263-63-83, |
| Faks: (+ 375 17) 263-90-12 |

Nazwa

Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;

Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

Nazwa

(pisownia białoruska)

Nazwa

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Powody

1.

Beltechexport

Image

Republic of Belarus, 220012, Minsk, Nezavisimost ave., 86 B (Republika Białorusi, 220012, Mińsk, Aleje Nezavisimost', 86-B)

Tel: (+ 375 17) 263-63-83,

Faks: (+ 375 17) 263-90-12

Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.

3.

Beltech Holding

Белтех Холдинг

Beltech Holding czerpie korzyści dzięki reżimowi, w szczególności za pośrednictwem Beltechexport, będącego częścią Beltech Holding. Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/54 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/54

---

DECYZJA RADY 2014/751/WPZiB

z dnia 30 października 2014 r.

zmieniająca decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 27 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/573/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 27 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/573/WPZiB (1).

| (2) | Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/573/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdawii należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/573/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdawii należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/573/WPZiB, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/573/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 4 ust. 2 decyzji 2010/573/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2015 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona w stosownych przypadkach odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Rady

S. GOZI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2010/573/WPZiB z dnia 27 września 2010 r. dotycząca zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy (Dz.U. L 253 z 28.9.2010, s. 54).

1

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/55 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/55

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 30 października 2014 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Japonii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(2014/752/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających siedzibę w Japonii. W dniu 27 stycznia 2014 r. otrzymano uzupełnienie do wskazanej opinii. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Japonii i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymagań mających zastosowanie do CCP w Japonii, lecz również na ocenie skutków tych wymogów pod względem osiąganego za ich pomocą poziomu ograniczenia ryzyka. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających siedzibę w Japonii. W dniu 27 stycznia 2014 r. otrzymano uzupełnienie do wskazanej opinii. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Japonii i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymagań mających zastosowanie do CCP w Japonii, lecz również na ocenie skutków tych wymogów pod względem osiąganego za ich pomocą poziomu ograniczenia ryzyka.

| (4) | Zgodnie z art. 25. ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25. ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi w Japonii dotyczące organizacji rozliczających (clearing organizations, dalej „CO”) posiadających zezwolenie w tym kraju składają się: z ustawy o instrumentach finansowych i o giełdzie z 2006 r., która ustanawia ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających papiery wartościowe i pochodne instrumenty finansowe, oraz ustawy o pochodnych instrumentach towarowych z 2009 r., która przewiduje ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających towary. Niniejsza decyzja obejmuje jedynie system określony w ustawie o instrumentach finansowych i o giełdzie (dalej „ustawa”). |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi w Japonii dotyczące organizacji rozliczających (clearing organizations, dalej „CO”) posiadających zezwolenie w tym kraju składają się: z ustawy o instrumentach finansowych i o giełdzie z 2006 r., która ustanawia ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających papiery wartościowe i pochodne instrumenty finansowe, oraz ustawy o pochodnych instrumentach towarowych z 2009 r., która przewiduje ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających towary. Niniejsza decyzja obejmuje jedynie system określony w ustawie o instrumentach finansowych i o giełdzie (dalej „ustawa”).

| (7) | W ustawie tej przewidziano, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności rozliczeniowej premier Japonii musi mieć pewność, że dana organizacja rozliczająca spełnia określone warunki, tzn. że posiada zasady prowadzenia działalności — zasady i procedury wewnętrzne organizacji rozliczającej — które są zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi; że posiada wystarczającą zdolność finansową, aby prowadzić działalność w zakresie rozliczania instrumentów finansowych; że przewidywany dochód i wydatki związane z prowadzoną przez nią działalnością są korzystne; że jej personel posiada wystarczającą wiedzę i doświadczenie, aby rozliczać instrumenty finansowe w prawidłowy i pewny sposób; oraz że jej struktura i system są odpowiednio rozwinięte, by rozliczanie przebiegało we właściwy sposób. Zgodnie z art. 194-7 ust. 1 ustawy premier deleguje przyznane na jej podstawie uprawnienia komisarzowi Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych (dalej „JFSA”). W związku z tym odpowiedzialność za udzielanie licencji na usługi rozliczeniowe spoczywa na komisarzu JFSA. |
| --- | --- |

(7)

W ustawie tej przewidziano, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności rozliczeniowej premier Japonii musi mieć pewność, że dana organizacja rozliczająca spełnia określone warunki, tzn. że posiada zasady prowadzenia działalności — zasady i procedury wewnętrzne organizacji rozliczającej — które są zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi; że posiada wystarczającą zdolność finansową, aby prowadzić działalność w zakresie rozliczania instrumentów finansowych; że przewidywany dochód i wydatki związane z prowadzoną przez nią działalnością są korzystne; że jej personel posiada wystarczającą wiedzę i doświadczenie, aby rozliczać instrumenty finansowe w prawidłowy i pewny sposób; oraz że jej struktura i system są odpowiednio rozwinięte, by rozliczanie przebiegało we właściwy sposób. Zgodnie z art. 194-7 ust. 1 ustawy premier deleguje przyznane na jej podstawie uprawnienia komisarzowi Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych (dalej „JFSA”). W związku z tym odpowiedzialność za udzielanie licencji na usługi rozliczeniowe spoczywa na komisarzu JFSA.

| (8) | Ponadto w grudniu 2013 r. JFSA opublikowała kompleksowe wytyczne dotyczące nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (dalej „wytyczne”), w których przedstawiono szczegółowe ramy nadzorcze dotyczące infrastruktury rynku finansowego, w tym CO, a w szczególności sposobu, w jaki organizacje te mają spełniać wymogi ustawy. Wytyczne są uwzględnione w zasadach i procedurach wewnętrznych CO. |
| --- | --- |

(8)

Ponadto w grudniu 2013 r. JFSA opublikowała kompleksowe wytyczne dotyczące nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (dalej „wytyczne”), w których przedstawiono szczegółowe ramy nadzorcze dotyczące infrastruktury rynku finansowego, w tym CO, a w szczególności sposobu, w jaki organizacje te mają spełniać wymogi ustawy. Wytyczne są uwzględnione w zasadach i procedurach wewnętrznych CO.

| (9) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Japonii jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CO określone w ustawie (dalej „zasady naczelne”) wyznaczają wysokie standardy, które CO muszą spełniać w celu uzyskania licencji na świadczenie usług rozliczeniowych w Japonii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Japonii. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CO musi przedstawić swoje zasady i procedury wewnętrzne komisarzowi JFSA do zatwierdzenia. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Japonii, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki wnioskująca o zezwolenie CO ma spełniać owe wysokie standardy zgodne z wytycznymi. Ponadto zasady i procedury wewnętrzne CO zawierają dodatkowe przepisy stanowiące uzupełnienie zasad naczelnych. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stają się dla CO prawnie wiążące z chwilą ich zatwierdzenia przez komisarza JFSA. Stanowią one zatem integralną część rozwiązań prawnych i nadzorczych, których muszą przestrzegać CCP mające siedzibę w Japonii. Jeśli dana CO nie przestrzega zasad naczelnych lub zasad i procedur wewnętrznych, komisarz JFSA jest uprawniony do podjęcia działań administracyjnych wobec takiej organizacji, może m.in. nakazać jej poprawę działalności bądź cofnąć licencję CO lub jej część. |
| --- | --- |

(9)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Japonii jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CO określone w ustawie (dalej „zasady naczelne”) wyznaczają wysokie standardy, które CO muszą spełniać w celu uzyskania licencji na świadczenie usług rozliczeniowych w Japonii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Japonii. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CO musi przedstawić swoje zasady i procedury wewnętrzne komisarzowi JFSA do zatwierdzenia. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Japonii, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki wnioskująca o zezwolenie CO ma spełniać owe wysokie standardy zgodne z wytycznymi. Ponadto zasady i procedury wewnętrzne CO zawierają dodatkowe przepisy stanowiące uzupełnienie zasad naczelnych. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stają się dla CO prawnie wiążące z chwilą ich zatwierdzenia przez komisarza JFSA. Stanowią one zatem integralną część rozwiązań prawnych i nadzorczych, których muszą przestrzegać CCP mające siedzibę w Japonii. Jeśli dana CO nie przestrzega zasad naczelnych lub zasad i procedur wewnętrznych, komisarz JFSA jest uprawniony do podjęcia działań administracyjnych wobec takiej organizacji, może m.in. nakazać jej poprawę działalności bądź cofnąć licencję CO lub jej część.

| (10) | Zasadnicze skutki zasad naczelnych mających zastosowanie do CO i uzupełnionych przez odnośne zasady i procedury wewnętrzne są równoważne skutkom zasad ujętych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W szczególności prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do liczby niewykonanych zobowiązań, które wymagają pokrycia przez całkowite zasoby finansowe nakazują, by CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii pokrywały niewykonane zobowiązania przynajmniej dwóch członków rozliczających, w odniesieniu do których ich ekspozycja w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych jest największa (zasada „dwóch członków rozliczających”). Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z ograniczeniem ryzyka przewidzianym w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny. |
| --- | --- |

(10)

Zasadnicze skutki zasad naczelnych mających zastosowanie do CO i uzupełnionych przez odnośne zasady i procedury wewnętrzne są równoważne skutkom zasad ujętych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W szczególności prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do liczby niewykonanych zobowiązań, które wymagają pokrycia przez całkowite zasoby finansowe nakazują, by CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii pokrywały niewykonane zobowiązania przynajmniej dwóch członków rozliczających, w odniesieniu do których ich ekspozycja w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych jest największa (zasada „dwóch członków rozliczających”). Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z ograniczeniem ryzyka przewidzianym w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny.

| (11) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do ryzyka płynności określają, że CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii muszą stosować opisaną wyżej zasadę „dwóch członków rozliczających”. Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z tym, co przewidziano w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny. Wreszcie zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CO w odniesieniu do ciągłości działania, zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej, ryzyka rozliczeniowego, segregacji i możliwości przenoszenia, obliczania początkowych depozytów zabezpieczających i rządzenia, w tym wymogów organizacyjnych, wymogów dotyczących kadry kierowniczej wyższego szczebla, komisji ds. ryzyka, prowadzenia rejestrów, znacznych pakietów akcji, informacji przekazywanych właściwemu organowi, konfliktu interesów, outsourcingu oraz prowadzenia działalności są równoważne ze skutkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, dlatego też wymogi te należy uznać za równoważne. |
| --- | --- |

(11)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do ryzyka płynności określają, że CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii muszą stosować opisaną wyżej zasadę „dwóch członków rozliczających”. Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z tym, co przewidziano w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny. Wreszcie zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CO w odniesieniu do ciągłości działania, zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej, ryzyka rozliczeniowego, segregacji i możliwości przenoszenia, obliczania początkowych depozytów zabezpieczających i rządzenia, w tym wymogów organizacyjnych, wymogów dotyczących kadry kierowniczej wyższego szczebla, komisji ds. ryzyka, prowadzenia rejestrów, znacznych pakietów akcji, informacji przekazywanych właściwemu organowi, konfliktu interesów, outsourcingu oraz prowadzenia działalności są równoważne ze skutkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, dlatego też wymogi te należy uznać za równoważne.

| (12) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dają gwarancję, że CO, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(12)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dają gwarancję, że CO, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (13) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (14) | JFSA jest odpowiedzialna za nadzór nad infrastrukturą rynku finansowego. Za pomocą procedur nadzorczych i sprawdzających opartych na analizie ryzyka, w tym testowania wymogów ostrożnościowych, agencja ta na bieżąco monitoruje, czy CO spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. W szczególności JFSA może wezwać CO do przedstawienia informacji, sprawozdań i innych materiałów dotyczących prowadzonej przez nie działalności. Może również przeprowadzać inspekcje ich działalności, rejestrów i ksiąg. Ocenia również, czy CO wywiązują się z nałożonych na nie obowiązków. Na podstawie tych działań sprawdzających sporządzane jest sprawozdanie, w którym wskazywane są wszelkie niedociągnięcia. JFSA dysponuje szeregiem środków umożliwiających jej dopilnowanie, by CO odpowiednio odniosły się do wszelkich wskazanych zastrzeżeń: może m.in. wezwać je, aby przedstawiły, na piśmie, terminowe działania naprawcze w odniesieniu do wykrytych problemów. Dysponuje również dodatkowymi narzędziami pozwalającymi jej egzekwować przestrzeganie przepisów, może m.in. wydać nakaz skorygowania działalności oraz ma możliwość egzekwowania takiego nakazu. JFSA może również cofnąć całość albo część licencji CO. |
| --- | --- |

(14)

JFSA jest odpowiedzialna za nadzór nad infrastrukturą rynku finansowego. Za pomocą procedur nadzorczych i sprawdzających opartych na analizie ryzyka, w tym testowania wymogów ostrożnościowych, agencja ta na bieżąco monitoruje, czy CO spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. W szczególności JFSA może wezwać CO do przedstawienia informacji, sprawozdań i innych materiałów dotyczących prowadzonej przez nie działalności. Może również przeprowadzać inspekcje ich działalności, rejestrów i ksiąg. Ocenia również, czy CO wywiązują się z nałożonych na nie obowiązków. Na podstawie tych działań sprawdzających sporządzane jest sprawozdanie, w którym wskazywane są wszelkie niedociągnięcia. JFSA dysponuje szeregiem środków umożliwiających jej dopilnowanie, by CO odpowiednio odniosły się do wszelkich wskazanych zastrzeżeń: może m.in. wezwać je, aby przedstawiły, na piśmie, terminowe działania naprawcze w odniesieniu do wykrytych problemów. Dysponuje również dodatkowymi narzędziami pozwalającymi jej egzekwować przestrzeganie przepisów, może m.in. wydać nakaz skorygowania działalności oraz ma możliwość egzekwowania takiego nakazu. JFSA może również cofnąć całość albo część licencji CO.

| (15) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór nad nimi oraz egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(15)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór nad nimi oraz egzekwowanie prawa.

| (16) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (17) | CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o licencję dla zagranicznych CCP, umożliwiające im świadczenie w Japonii tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim. Kryteria stosowane do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję są podobne do kryteriów stosowanych przy udzielaniu licencji japońskim organizacjom rozliczeniowym. W szczególności CCP z państw trzecich ubiegający się o licencję, na podstawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w danym państwie trzecim, powinni mieć wystarczającą bazę finansową, wystarczające zasoby wiedzy i wystarczająco doświadczony personel, jak również system i strukturę odpowiednią do prowadzenia działalności rozliczeniowej w prawidłowy i pewny sposób. Ponadto CCP z państw trzecich są zwolnieni z niektórych wymogów mających zastosowanie do krajowych CCP posiadających zezwolenie w Japonii, jeśli uzyskali równoważną licencję wydaną przez organ innego państwa, z którym JFSA zawarła umowę o współpracy. |
| --- | --- |

(17)

CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o licencję dla zagranicznych CCP, umożliwiające im świadczenie w Japonii tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim. Kryteria stosowane do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję są podobne do kryteriów stosowanych przy udzielaniu licencji japońskim organizacjom rozliczeniowym. W szczególności CCP z państw trzecich ubiegający się o licencję, na podstawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w danym państwie trzecim, powinni mieć wystarczającą bazę finansową, wystarczające zasoby wiedzy i wystarczająco doświadczony personel, jak również system i strukturę odpowiednią do prowadzenia działalności rozliczeniowej w prawidłowy i pewny sposób. Ponadto CCP z państw trzecich są zwolnieni z niektórych wymogów mających zastosowanie do krajowych CCP posiadających zezwolenie w Japonii, jeśli uzyskali równoważną licencję wydaną przez organ innego państwa, z którym JFSA zawarła umowę o współpracy.

| (18) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Japonii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(18)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Japonii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (19) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące OC spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Japonii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące OC spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Japonii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (20) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(20)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii — na które składa się ustawa o instrumentach finansowych i o giełdzie z 2006 r. uzupełniona kompleksowymi wytycznymi dotyczącymi nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego — mające zastosowanie do organizacji rozliczających posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/58 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/58

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 30 października 2014 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Singapuru dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(2014/753/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Singapurze. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Singapurze i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Singapurze, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Singapurze. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Singapurze i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Singapurze, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Na prawnie wiążące wymagania Singapuru w odniesieniu do CCP, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, składają się: rozdział 289 ustawy o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Act, dalej „SFA” lub „ustawa”) oraz regulacje dotyczące systemów rozliczeń papierów wartościowych i transakcji terminowych z 2013 r. (Securities and Futures (Clearing Facilities) Regulations 2013, dalej „regulacje SFA”). SFA ma za zadanie promować bezpieczne i skuteczne systemy rozliczeniowe oraz ograniczać ryzyko systemowe. Regulacje SFA stanowią rozwinięcie ustawy i wdrażają określone w niej wymogi. SFA wprowadza system udzielania zezwoleń w odniesieniu do wszystkich istotnych systemów rozliczeniowych pełniących rolę CCP, które mają obowiązek uzyskać zezwolenie Singapurskiego Organu Monetarnego (Monetary Authority of Singapore, dalej „MAS”) na prowadzenie działalności jako autoryzowane izby rozliczeniowe (Approved Clearing Houses, dalej „ACH”). W odniesieniu do innych systemów rozliczeniowych, w tym zamorskich CCP, MAS wydaje zezwolenie na działalność w charakterze uznanej izby rozliczeniowej (Recognised Clearing Houses, dalej „RCH”). |
| --- | --- |

(6)

Na prawnie wiążące wymagania Singapuru w odniesieniu do CCP, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, składają się: rozdział 289 ustawy o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Act, dalej „SFA” lub „ustawa”) oraz regulacje dotyczące systemów rozliczeń papierów wartościowych i transakcji terminowych z 2013 r. (Securities and Futures (Clearing Facilities) Regulations 2013, dalej „regulacje SFA”). SFA ma za zadanie promować bezpieczne i skuteczne systemy rozliczeniowe oraz ograniczać ryzyko systemowe. Regulacje SFA stanowią rozwinięcie ustawy i wdrażają określone w niej wymogi. SFA wprowadza system udzielania zezwoleń w odniesieniu do wszystkich istotnych systemów rozliczeniowych pełniących rolę CCP, które mają obowiązek uzyskać zezwolenie Singapurskiego Organu Monetarnego (Monetary Authority of Singapore, dalej „MAS”) na prowadzenie działalności jako autoryzowane izby rozliczeniowe (Approved Clearing Houses, dalej „ACH”). W odniesieniu do innych systemów rozliczeniowych, w tym zamorskich CCP, MAS wydaje zezwolenie na działalność w charakterze uznanej izby rozliczeniowej (Recognised Clearing Houses, dalej „RCH”).

| (7) | W styczniu 2013 r. MAS wydał również monografię na temat nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (Monograph on Supervision of Financial Market Infrastructures, dalej „monografia”), w której określił standardy mające zastosowanie do CCP w związku z wdrażaniem zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). W szczególności w monografii wyjaśniono oczekiwania MAS wobec ACH w zakresie dopełnienia obowiązków wynikających z SFA. MAS uwzględnia ten dokument przy ocenie zgodności ACH z wymogami określonymi w SFA. |
| --- | --- |

(7)

W styczniu 2013 r. MAS wydał również monografię na temat nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (Monograph on Supervision of Financial Market Infrastructures, dalej „monografia”), w której określił standardy mające zastosowanie do CCP w związku z wdrażaniem zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). W szczególności w monografii wyjaśniono oczekiwania MAS wobec ACH w zakresie dopełnienia obowiązków wynikających z SFA. MAS uwzględnia ten dokument przy ocenie zgodności ACH z wymogami określonymi w SFA.

| (8) | Aby otrzymać zgodę na prowadzenie działalności jako ACH, izby rozliczeniowe muszą spełniać szczegółowe wymagania określone w ustawie oraz w regulacjach SFA. MAS może określić warunki lub ograniczenia w odniesieniu do zezwoleń na prowadzenie działalności jako ACH oraz może w dowolnym momencie zmienić lub odwołać nałożone na nie warunki lub ograniczenia. ACH muszą świadczyć usługi rozliczeniowe w bezpieczny i skuteczny sposób oraz rozsądnie zarządzać ryzykiem związanym z prowadzoną działalnością i realizowanymi operacjami. Zobowiązane są również posiadać wystarczające zasoby finansowe, ludzkie i systemowe. |
| --- | --- |

(8)

Aby otrzymać zgodę na prowadzenie działalności jako ACH, izby rozliczeniowe muszą spełniać szczegółowe wymagania określone w ustawie oraz w regulacjach SFA. MAS może określić warunki lub ograniczenia w odniesieniu do zezwoleń na prowadzenie działalności jako ACH oraz może w dowolnym momencie zmienić lub odwołać nałożone na nie warunki lub ograniczenia. ACH muszą świadczyć usługi rozliczeniowe w bezpieczny i skuteczny sposób oraz rozsądnie zarządzać ryzykiem związanym z prowadzoną działalnością i realizowanymi operacjami. Zobowiązane są również posiadać wystarczające zasoby finansowe, ludzkie i systemowe.

| (9) | Ponadto, na mocy ustawy, ACH zobowiązane są przyjąć, w trybie indywidualnym, zasady i procedury wewnętrzne zapewniające prawidłowe i skuteczne funkcjonowanie systemu rozliczeniowego oraz prawidłową regulację jego członków i nadzór nad nimi. Zasady i procedury wewnętrzne ACH muszą przewidywać szczegółowe kwestie wskazane przez MAS, w tym wymogi dotyczące ryzyka operacyjnego systemów rozliczeniowych, środki na wypadek niewykonania zobowiązań oraz kryteria i warunki, jakie muszą spełniać ich członkowie. W tym kontekście monografia jest uwzględniana w zasadach i procedurach wewnętrznych ACH. Przed wdrożeniem zasady i procedury wewnętrzne ACH, jak również wszelkie planowane w nich zmiany, muszą być przedstawiane MAS. MAS może nie wyrazić zgody na takie zasady i procedury wewnętrzne, może również zmodyfikować je lub uzupełnić. Dotyczy to również wszelkich zaproponowanych w nich zmian. Na mocy regulacji SFA uprzedniego zatwierdzenia MAS wymagają ponadto wszelkie zmiany dotyczące ram zarządzania ryzykiem ACH, w tym rodzaju zatwierdzonych zabezpieczeń, metodologii wyceny zabezpieczeń oraz określania depozytów zabezpieczających w ramach zarządzania ekspozycją ACH na ryzyko ze strony jej członków, jak również wielkości zasobów finansowych na pokrycie zobowiązań niewykonanych przez jej członków (z wyłączeniem depozytów zabezpieczających przechowywanych przez ACH). W ustawie przewidziano kary na wypadek zmiany zasad i procedur wewnętrznych ACH w sposób, który powoduje, że przestają one spełniać wymogi określone przez MAS. Na mocy ustawy zasady i procedury wewnętrzne ACH są zatem dla nich wiążące. |
| --- | --- |

(9)

Ponadto, na mocy ustawy, ACH zobowiązane są przyjąć, w trybie indywidualnym, zasady i procedury wewnętrzne zapewniające prawidłowe i skuteczne funkcjonowanie systemu rozliczeniowego oraz prawidłową regulację jego członków i nadzór nad nimi. Zasady i procedury wewnętrzne ACH muszą przewidywać szczegółowe kwestie wskazane przez MAS, w tym wymogi dotyczące ryzyka operacyjnego systemów rozliczeniowych, środki na wypadek niewykonania zobowiązań oraz kryteria i warunki, jakie muszą spełniać ich członkowie. W tym kontekście monografia jest uwzględniana w zasadach i procedurach wewnętrznych ACH. Przed wdrożeniem zasady i procedury wewnętrzne ACH, jak również wszelkie planowane w nich zmiany, muszą być przedstawiane MAS. MAS może nie wyrazić zgody na takie zasady i procedury wewnętrzne, może również zmodyfikować je lub uzupełnić. Dotyczy to również wszelkich zaproponowanych w nich zmian. Na mocy regulacji SFA uprzedniego zatwierdzenia MAS wymagają ponadto wszelkie zmiany dotyczące ram zarządzania ryzykiem ACH, w tym rodzaju zatwierdzonych zabezpieczeń, metodologii wyceny zabezpieczeń oraz określania depozytów zabezpieczających w ramach zarządzania ekspozycją ACH na ryzyko ze strony jej członków, jak również wielkości zasobów finansowych na pokrycie zobowiązań niewykonanych przez jej członków (z wyłączeniem depozytów zabezpieczających przechowywanych przez ACH). W ustawie przewidziano kary na wypadek zmiany zasad i procedur wewnętrznych ACH w sposób, który powoduje, że przestają one spełniać wymogi określone przez MAS. Na mocy ustawy zasady i procedury wewnętrzne ACH są zatem dla nich wiążące.

| (10) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Singapurze jest zatem dwupoziomowa. Najważniejsze wymogi dotyczące ACH (dalej „zasady naczelne”) określone w ustawie oraz regulacjach SFA ustanawiają wysokie standardy, których ACH muszą przestrzegać, aby uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych w Singapurze. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Singapurze. W celu zapewnienia zgodności z tymi zasadami ACH muszą przedstawić MAS swoje zasady i procedury wewnętrzne jeszcze przed ich wdrożeniem, a MAS ma prawo nie wyrazić na nie zgody, może je również zmienić lub uzupełnić. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Singapuru, które muszą przewidywać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki wnioskująca o zezwolenie ACH ma spełniać owe wysokie standardy zgodne z monografią. Ponadto zasady i procedury wewnętrzne ACH zwierają dodatkowe zapisy stanowiące uzupełnienie zasad naczelnych. |
| --- | --- |

(10)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Singapurze jest zatem dwupoziomowa. Najważniejsze wymogi dotyczące ACH (dalej „zasady naczelne”) określone w ustawie oraz regulacjach SFA ustanawiają wysokie standardy, których ACH muszą przestrzegać, aby uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych w Singapurze. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Singapurze. W celu zapewnienia zgodności z tymi zasadami ACH muszą przedstawić MAS swoje zasady i procedury wewnętrzne jeszcze przed ich wdrożeniem, a MAS ma prawo nie wyrazić na nie zgody, może je również zmienić lub uzupełnić. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Singapuru, które muszą przewidywać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki wnioskująca o zezwolenie ACH ma spełniać owe wysokie standardy zgodne z monografią. Ponadto zasady i procedury wewnętrzne ACH zwierają dodatkowe zapisy stanowiące uzupełnienie zasad naczelnych.

| (11) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do ACH powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w ACH członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci działają, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(11)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do ACH powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w ACH członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci działają, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (12) | Rynki finansowe, na których ACH prowadzą swoją działalność rozliczeniową, są znacznie mniejsze niż rynki, na których działają CCP posiadający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji rozliczonych w Singapurze stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji rozliczonych w państwach członkowskich Unii wchodzących w skład grupy G10. W związku z tym uczestnictwo w ACH naraża członków rozliczających i systemy obrotu posiadających siedzibę w Unii na znacznie niższe ryzyko niż w przypadku uczestnictwa w CCP dopuszczonego w Unii. |
| --- | --- |

(12)

Rynki finansowe, na których ACH prowadzą swoją działalność rozliczeniową, są znacznie mniejsze niż rynki, na których działają CCP posiadający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji rozliczonych w Singapurze stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji rozliczonych w państwach członkowskich Unii wchodzących w skład grupy G10. W związku z tym uczestnictwo w ACH naraża członków rozliczających i systemy obrotu posiadających siedzibę w Unii na znacznie niższe ryzyko niż w przypadku uczestnictwa w CCP dopuszczonego w Unii.

| (13) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do ACH za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do ACH, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Singapurze oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka. |
| --- | --- |

(13)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do ACH za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do ACH, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Singapurze oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka.

| (14) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dają gwarancję, że ACH, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(14)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dają gwarancję, że ACH, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (15) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (16) | MAS może wydawać wskazówki, ogólne lub szczegółowe, dotyczące bezpiecznego i skutecznego działania ACH, a w szczególności dotyczące zgodności z wymogami i obowiązkami wynikającymi z SFA lub z wymogami zaleconymi przez ten organ, które to wskazówki ACH mają obowiązek uwzględnić w swoich zasadach i procedurach wewnętrznych. W SFA przewidziano kary, w przypadku gdy dana ACH nie przestrzega wskazówek wydanych przez MAS. W odniesieniu do wdrażania przez ACH zasad i procedur wewnętrznych MAS może zwrócić się do Trybunału o wydanie decyzji nakazującej ACH stosowanie się do zasad i procedur wewnętrznych, ich przestrzeganie, wdrożenie lub nadanie im mocy obowiązującej. Wreszcie MAS może anulować udzielone zezwolenie, w przypadku gdy ACH nie spełnia wskazanych przez niego wymogów, dowolnych warunków i ograniczeń dotyczących zezwolenia, dowolnych wskazówek wydanych przez ten organ na mocy SFA lub, m.in., dowolnych przepisów SFA. |
| --- | --- |

(16)

MAS może wydawać wskazówki, ogólne lub szczegółowe, dotyczące bezpiecznego i skutecznego działania ACH, a w szczególności dotyczące zgodności z wymogami i obowiązkami wynikającymi z SFA lub z wymogami zaleconymi przez ten organ, które to wskazówki ACH mają obowiązek uwzględnić w swoich zasadach i procedurach wewnętrznych. W SFA przewidziano kary, w przypadku gdy dana ACH nie przestrzega wskazówek wydanych przez MAS. W odniesieniu do wdrażania przez ACH zasad i procedur wewnętrznych MAS może zwrócić się do Trybunału o wydanie decyzji nakazującej ACH stosowanie się do zasad i procedur wewnętrznych, ich przestrzeganie, wdrożenie lub nadanie im mocy obowiązującej. Wreszcie MAS może anulować udzielone zezwolenie, w przypadku gdy ACH nie spełnia wskazanych przez niego wymogów, dowolnych warunków i ograniczeń dotyczących zezwolenia, dowolnych wskazówek wydanych przez ten organ na mocy SFA lub, m.in., dowolnych przepisów SFA.

| (17) | Ponadto regulacje SFA nakładają na ACH wymóg przedstawiania MAS rocznego sprawozdania dotyczącego wywiązania się w danym roku obrotowym z obowiązków nałożonych ustawą. ACH zobowiązane są także przedstawiać MAS pełną wersję sprawozdania z audytu, która musi zawierać ustalenia i zalecenia audytorów, o ile takie sformułowano, dotyczące kontroli wewnętrznych tych izb oraz wszelkich przypadków braku zgodności ich działań z przepisami ustawy lub wskazówkami wydanymi przez MAS na mocy ustawy. |
| --- | --- |

(17)

Ponadto regulacje SFA nakładają na ACH wymóg przedstawiania MAS rocznego sprawozdania dotyczącego wywiązania się w danym roku obrotowym z obowiązków nałożonych ustawą. ACH zobowiązane są także przedstawiać MAS pełną wersję sprawozdania z audytu, która musi zawierać ustalenia i zalecenia audytorów, o ile takie sformułowano, dotyczące kontroli wewnętrznych tych izb oraz wszelkich przypadków braku zgodności ich działań z przepisami ustawy lub wskazówkami wydanymi przez MAS na mocy ustawy.

| (18) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Singapurze dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(18)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Singapurze dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (19) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (20) | CCP z państwa trzeciego mogą ubiegać się o zezwolenie jako RCH, umożliwiające im świadczenie w Singapurze tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(20)

CCP z państwa trzeciego mogą ubiegać się o zezwolenie jako RCH, umożliwiające im świadczenie w Singapurze tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim.

| (21) | Przed wydaniem takiego zezwolenia MAS ocenia, czy system regulacyjny państwa trzeciego, w którym CCP posiada zezwolenie, jest porównywalny z rozwiązaniami prawnymi i regulacyjnymi mającymi zastosowanie do CCP z siedzibą w Singapurze oraz czy stosowane są PFMI. Do udzielenia zezwolenia jako RCH wymagane jest również ustanowienie ram współpracy pomiędzy MAS a odnośnymi organami nadzoru za granicą. |
| --- | --- |

(21)

Przed wydaniem takiego zezwolenia MAS ocenia, czy system regulacyjny państwa trzeciego, w którym CCP posiada zezwolenie, jest porównywalny z rozwiązaniami prawnymi i regulacyjnymi mającymi zastosowanie do CCP z siedzibą w Singapurze oraz czy stosowane są PFMI. Do udzielenia zezwolenia jako RCH wymagane jest również ustanowienie ram współpracy pomiędzy MAS a odnośnymi organami nadzoru za granicą.

| (22) | Mimo że struktura procedury uznawania systemu prawnego w Singapurze mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(22)

Mimo że struktura procedury uznawania systemu prawnego w Singapurze mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (23) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dotyczące ACH spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Singapuru odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(23)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru dotyczące ACH spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Singapuru odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (24) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(24)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Singapuru — na które składają się: rozdział 289 ustawy o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Act) oraz regulacje dotyczące systemów rozliczeń papierów wartościowych i transakcji terminowych z 2013 r. (Securities and Futures (Clearing Facilities) Regulations 2013), uzupełnione monografią na temat nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (Monograph on Supervision of Financial Market Infrastructures) — mające zastosowanie do autoryzowanych izb rozliczeniowych (Approved Clearing Houses, ACH) posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatności i Rynkowej (dalej „CPMI”).

2

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/62 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/62

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 30 października 2014 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Hongkongu dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(2014/754/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu gwarantują, że kontrahenci centralni mający tam siedzibę i posiadający zezwolenie nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu gwarantują, że kontrahenci centralni mający tam siedzibę i posiadający zezwolenie nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Hongkongu. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Hongkongu i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Hongkongu, lecz również na ocenie skutków tych wymogów oraz ich adekwatności pod względem ograniczania ryzyka, na jakie mogliby być narażeni członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób, który można uznać za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Hongkongu. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Hongkongu i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Hongkongu, lecz również na ocenie skutków tych wymogów oraz ich adekwatności pod względem ograniczania ryzyka, na jakie mogliby być narażeni członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób, który można uznać za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Na prawnie wiążące wymogi Hongkongu dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym specjalnym regionie administracyjnym składają się: rozporządzenie o systemach rozliczeniowych i rozrachunkowych (Clearing and Settlement Systems Ordinance, dalej „rozporządzenie CSSO”) oraz rozporządzenie o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Ordinance, dalej „rozporządzenie SFO”). Podmioty, które uzyskały zezwolenie na mocy rozporządzenia CSSO, podlegają regulacji urzędu monetarnego Hongkongu (Hong Kong Monetary Authority, dalej „HKMA”), a podmioty, które uzyskały zezwolenie na mocy rozporządzenia SFO, podlegają regulacji komisji ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych w Hongkongu (Hong Kong Securities and Futures Commission, dalej „SFC”). W Hongkongu CCP uzyskują zezwolenia jedynie na mocy rozporządzenia SFO. Niniejsza decyzja powinna się zatem ograniczać jedynie do systemu ustanowionego na mocy rozporządzenia SFO. |
| --- | --- |

(6)

Na prawnie wiążące wymogi Hongkongu dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym specjalnym regionie administracyjnym składają się: rozporządzenie o systemach rozliczeniowych i rozrachunkowych (Clearing and Settlement Systems Ordinance, dalej „rozporządzenie CSSO”) oraz rozporządzenie o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Ordinance, dalej „rozporządzenie SFO”). Podmioty, które uzyskały zezwolenie na mocy rozporządzenia CSSO, podlegają regulacji urzędu monetarnego Hongkongu (Hong Kong Monetary Authority, dalej „HKMA”), a podmioty, które uzyskały zezwolenie na mocy rozporządzenia SFO, podlegają regulacji komisji ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych w Hongkongu (Hong Kong Securities and Futures Commission, dalej „SFC”). W Hongkongu CCP uzyskują zezwolenia jedynie na mocy rozporządzenia SFO. Niniejsza decyzja powinna się zatem ograniczać jedynie do systemu ustanowionego na mocy rozporządzenia SFO.

| (7) | Na mocy przepisów części III rozporządzenia SFO komisja ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych posiada uprawnienia, aby wydawać zezwolenia CCP do prowadzenia działalności w charakterze uznanej izby rozliczeniowej (Recognised Clearing House, dalej „RCH”). Rozpatrując wnioski CCP o zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze RCH, SFC musi wziąć pod uwagę „interes ogółu inwestujących” oraz „prawidłową regulację rynków”. Przed udzieleniem takiego zezwolenia SFC może również określić warunki, „jakie uważa za właściwe”, oraz może je zmienić za pomocą powiadomienia, jeśli jest „przekonana, że to właściwe”. Określając, co jest właściwe, SFC ma obowiązek odnosić się do swoich zdań ustawowych, polegających na utrzymywaniu stabilności finansowej i ograniczaniu ryzyka systemowego. |
| --- | --- |

(7)

Na mocy przepisów części III rozporządzenia SFO komisja ds. papierów wartościowych i transakcji terminowych posiada uprawnienia, aby wydawać zezwolenia CCP do prowadzenia działalności w charakterze uznanej izby rozliczeniowej (Recognised Clearing House, dalej „RCH”). Rozpatrując wnioski CCP o zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze RCH, SFC musi wziąć pod uwagę „interes ogółu inwestujących” oraz „prawidłową regulację rynków”. Przed udzieleniem takiego zezwolenia SFC może również określić warunki, „jakie uważa za właściwe”, oraz może je zmienić za pomocą powiadomienia, jeśli jest „przekonana, że to właściwe”. Określając, co jest właściwe, SFC ma obowiązek odnosić się do swoich zdań ustawowych, polegających na utrzymywaniu stabilności finansowej i ograniczaniu ryzyka systemowego.

| (8) | W rozporządzeniu SFO określono obowiązki i wymagania, które RCH muszą spełnić. SFC wydała wytyczne zgodne z sekcją 399 ust. 1 rozporządzenia SFO (dalej „wytyczne”), które wdrażają międzynarodowe standardy określone w zasadach dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). SFC bierze pod uwagę wspomniane wytyczne przy ocenie, czy RCH wywiązują się z obowiązków nałożonych na nie na mocy rozporządzenia SFO. Jeśli RCH nie wywiązują się z obowiązków określonych w rozporządzeniu SFO uzupełnionym przez wytyczne, SFC może przyjąć środki zaradcze. |
| --- | --- |

(8)

W rozporządzeniu SFO określono obowiązki i wymagania, które RCH muszą spełnić. SFC wydała wytyczne zgodne z sekcją 399 ust. 1 rozporządzenia SFO (dalej „wytyczne”), które wdrażają międzynarodowe standardy określone w zasadach dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). SFC bierze pod uwagę wspomniane wytyczne przy ocenie, czy RCH wywiązują się z obowiązków nałożonych na nie na mocy rozporządzenia SFO. Jeśli RCH nie wywiązują się z obowiązków określonych w rozporządzeniu SFO uzupełnionym przez wytyczne, SFC może przyjąć środki zaradcze.

| (9) | SFO wymaga również, by RCH przyjęły zasady i procedury wewnętrzne konieczne do prawidłowej regulacji ich systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych oraz ich członków rozliczających. Wymogi rozporządzenia SFO i wytycznych są zatem uwzględnione w zasadach i procedurach wewnętrznych RCH. Na mocy rozporządzenia SFO wszelkie zasady i procedury wewnętrzne przyjęte przez RCH, jak również zmiany do nich, wymagają zatwierdzenia przez SFC. |
| --- | --- |

(9)

SFO wymaga również, by RCH przyjęły zasady i procedury wewnętrzne konieczne do prawidłowej regulacji ich systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych oraz ich członków rozliczających. Wymogi rozporządzenia SFO i wytycznych są zatem uwzględnione w zasadach i procedurach wewnętrznych RCH. Na mocy rozporządzenia SFO wszelkie zasady i procedury wewnętrzne przyjęte przez RCH, jak również zmiany do nich, wymagają zatwierdzenia przez SFC.

| (10) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Hongkongu jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące RCH określone w rozporządzeniu SFO (dalej „zasady naczelne”) wyznaczają wysokie standardy, które RCH muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Hongkongu. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Hongkongu. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, RCH muszą przedstawić swoje zasady i procedury wewnętrzne SFC do zatwierdzenia. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Hongkongu, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki RCH mają spełniać owe wysokie standardy zgodnie z wytycznymi. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stają się dla RCH prawnie wiążące po ich zatwierdzeniu przez SFC. |
| --- | --- |

(10)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Hongkongu jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące RCH określone w rozporządzeniu SFO (dalej „zasady naczelne”) wyznaczają wysokie standardy, które RCH muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Hongkongu. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Hongkongu. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, RCH muszą przedstawić swoje zasady i procedury wewnętrzne SFC do zatwierdzenia. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Hongkongu, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki RCH mają spełniać owe wysokie standardy zgodnie z wytycznymi. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stają się dla RCH prawnie wiążące po ich zatwierdzeniu przez SFC.

| (11) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do RCH powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w RCH członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci działają, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(11)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do RCH powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w RCH członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci działają, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (12) | Rynek finansowy, na którym RCH prowadzą swoją działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym działają CCP posiadający siedzibę w Unii. W szczególności w ciągu ostatnich trzech lat roczna wartość referencyjna notowanych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu w Hongkongu stanowiła mniej niż jeden procent rocznej wartości referencyjnej notowanych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu w Unii. W tym samym okresie kapitalizacja rynkowa papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu na giełdzie w Hongkongu stanowiła średnio mniej niż dwadzieścia pięć procent kapitalizacji rynkowej w Unii. Ponadto rozliczanie przez RCH bardziej złożonych produktów, takich jak instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, jest na wczesnym etapie rozwoju, ponieważ kontrakty pochodne tego typu zostały wprowadzone dopiero w dniu 25 listopada 2013 r. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w RCH wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadającym zezwolenie w Unii. |
| --- | --- |

(12)

Rynek finansowy, na którym RCH prowadzą swoją działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym działają CCP posiadający siedzibę w Unii. W szczególności w ciągu ostatnich trzech lat roczna wartość referencyjna notowanych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu w Hongkongu stanowiła mniej niż jeden procent rocznej wartości referencyjnej notowanych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu w Unii. W tym samym okresie kapitalizacja rynkowa papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu na giełdzie w Hongkongu stanowiła średnio mniej niż dwadzieścia pięć procent kapitalizacji rynkowej w Unii. Ponadto rozliczanie przez RCH bardziej złożonych produktów, takich jak instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, jest na wczesnym etapie rozwoju, ponieważ kontrakty pochodne tego typu zostały wprowadzone dopiero w dniu 25 listopada 2013 r. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w RCH wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadającym zezwolenie w Unii.

| (13) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do RCH za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do RCH, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Hongkongu oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka. |
| --- | --- |

(13)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do RCH za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do RCH, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Hongkongu oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka.

| (14) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dają gwarancję, że RCH, które uzyskały tam zezwolenie, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(14)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dają gwarancję, że RCH, które uzyskały tam zezwolenie, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (15) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dotyczące CCP posiadających tam zezwolenie muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dotyczące CCP posiadających tam zezwolenie muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (16) | Dzięki procedurom nadzorczym i sprawdzającym opartym na analizie ryzyka, w tym testowaniu wymogów ostrożnościowych, SFC na bieżąco monitoruje, czy RCF spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. SFC dysponuje również dodatkowymi narzędziami pozwalającymi jej egzekwować przestrzeganie przepisów. W szczególności może nakazać RCH zaprzestanie świadczenia usług rozliczeniowych i rozrachunkowych lub użytkowania takich systemów. Może również wycofać wydane zezwolenie. Ponadto SFC może wezwać RCH do wprowadzenia określonych koniecznych zmian w zasadach i procedurach wewnętrznych; jest również uprawniona do jednostronnego wprowadzania takich zmian, jeśli dana RCH nie zastosuje się do wezwania. SFC może wezwać RCH do przedstawienia przechowywanych przez nie ksiąg i rejestrów w związku z prowadzoną przez nie działalnością lub na jej potrzeby bądź też w odniesieniu do dowolnych rozwiązań rozliczeniowych i rozrachunkowych dla wszelkich transakcji dotyczących papierów wartościowych lub transakcji terminowych, jak również innych informacji dotyczących prowadzonej przez nie działalności lub dowolnych rozwiązań rozliczeniowych i rozrachunkowych w odniesieniu do transakcji dotyczących papierów wartościowych lub transakcji terminowych, których może z uzasadnionych przyczyn wymagać w celu realizacji powierzonych jej zadań. Niewywiązanie się z wymogu przedstawienia żądanych informacji lub dokumentów bez podania odpowiedniego uzasadnienia może skutkować nałożeniem kar pieniężnych. |
| --- | --- |

(16)

Dzięki procedurom nadzorczym i sprawdzającym opartym na analizie ryzyka, w tym testowaniu wymogów ostrożnościowych, SFC na bieżąco monitoruje, czy RCF spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. SFC dysponuje również dodatkowymi narzędziami pozwalającymi jej egzekwować przestrzeganie przepisów. W szczególności może nakazać RCH zaprzestanie świadczenia usług rozliczeniowych i rozrachunkowych lub użytkowania takich systemów. Może również wycofać wydane zezwolenie. Ponadto SFC może wezwać RCH do wprowadzenia określonych koniecznych zmian w zasadach i procedurach wewnętrznych; jest również uprawniona do jednostronnego wprowadzania takich zmian, jeśli dana RCH nie zastosuje się do wezwania. SFC może wezwać RCH do przedstawienia przechowywanych przez nie ksiąg i rejestrów w związku z prowadzoną przez nie działalnością lub na jej potrzeby bądź też w odniesieniu do dowolnych rozwiązań rozliczeniowych i rozrachunkowych dla wszelkich transakcji dotyczących papierów wartościowych lub transakcji terminowych, jak również innych informacji dotyczących prowadzonej przez nie działalności lub dowolnych rozwiązań rozliczeniowych i rozrachunkowych w odniesieniu do transakcji dotyczących papierów wartościowych lub transakcji terminowych, których może z uzasadnionych przyczyn wymagać w celu realizacji powierzonych jej zadań. Niewywiązanie się z wymogu przedstawienia żądanych informacji lub dokumentów bez podania odpowiedniego uzasadnienia może skutkować nałożeniem kar pieniężnych.

| (17) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Hongkongu dotyczące CCP posiadających tam zezwolenie przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(17)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Hongkongu dotyczące CCP posiadających tam zezwolenie przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (18) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (19) | Aby prowadzić działalność w charakterze CCP w Hongkongu, podmiot musi zostać dopuszczony bądź jako RCH, bądź jako dostawca automatycznych usług w zakresie obrotu (Automated Trading Services, dalej „ATS”) na mocy rozporządzenia SFO. ATS definiuje się jako podmioty świadczące, za pomocą systemów elektronicznych, usługi w zakresie obrotu lub rozliczania papierów wartościowych lub transakcji terminowych. W marcu 2014 r. rada legislacyjna Hongkongu wydała rozporządzenie zmieniające, aby rozszerzyć definicję ATS w taki sposób, by uwzględniała również instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. |
| --- | --- |

(19)

Aby prowadzić działalność w charakterze CCP w Hongkongu, podmiot musi zostać dopuszczony bądź jako RCH, bądź jako dostawca automatycznych usług w zakresie obrotu (Automated Trading Services, dalej „ATS”) na mocy rozporządzenia SFO. ATS definiuje się jako podmioty świadczące, za pomocą systemów elektronicznych, usługi w zakresie obrotu lub rozliczania papierów wartościowych lub transakcji terminowych. W marcu 2014 r. rada legislacyjna Hongkongu wydała rozporządzenie zmieniające, aby rozszerzyć definicję ATS w taki sposób, by uwzględniała również instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

| (20) | System ATS dopuszcza możliwość, by CCP z państw trzecich świadczyli usługi na rzecz uczestników w Hongkongu. CCP z państwa trzeciego mogą ubiegać się o zezwolenie jako ATS, umożliwiające im świadczenie w Hongkongu tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(20)

System ATS dopuszcza możliwość, by CCP z państw trzecich świadczyli usługi na rzecz uczestników w Hongkongu. CCP z państwa trzeciego mogą ubiegać się o zezwolenie jako ATS, umożliwiające im świadczenie w Hongkongu tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim.

| (21) | Rozpatrując wnioski o zezwolenie na działalność w charakterze ATS złożone przez CCP z państw trzecich, SFC ocenia, czy spełniają oni standardy PFMI, które stanowią dla niej punkt odniesienia. W zakresie bieżącego nadzoru nad CCP z państw trzecich SFC polega na krajowych organach nadzoru poszczególnych państw, dlatego też do zatwierdzenia takich wniosków konieczne jest również zawarcie protokołu ustaleń pomiędzy SFC a właściwym organem nadzoru z państwa trzeciego, z którego pochodzi składający wniosek CCP. |
| --- | --- |

(21)

Rozpatrując wnioski o zezwolenie na działalność w charakterze ATS złożone przez CCP z państw trzecich, SFC ocenia, czy spełniają oni standardy PFMI, które stanowią dla niej punkt odniesienia. W zakresie bieżącego nadzoru nad CCP z państw trzecich SFC polega na krajowych organach nadzoru poszczególnych państw, dlatego też do zatwierdzenia takich wniosków konieczne jest również zawarcie protokołu ustaleń pomiędzy SFC a właściwym organem nadzoru z państwa trzeciego, z którego pochodzi składający wniosek CCP.

| (22) | Struktura procedury uznawania systemu prawnego w Hongkongu mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(22)

Struktura procedury uznawania systemu prawnego w Hongkongu mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (23) | Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dotyczące RCH spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, oraz należy uznać, że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Hongkongu odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(23)

Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu dotyczące RCH spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, oraz należy uznać, że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Hongkongu odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (24) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(24)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Hongkongu — na które składa się rozporządzenie o papierach wartościowych i transakcjach terminowych (Securities and Futures Ordinance, SFO) uzupełnione wytycznymi przyjętymi na mocy sekcji 399 ust. 1 tego rozporządzenia — mające zastosowanie do uznanych izb rozliczeniowych (Recognised Clearing Houses, RCH) posiadających zezwolenie w Hongkongu uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatności i Rynkowej (dalej „CPMI”).

2

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/66 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/66

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 30 października 2014 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Australii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(2014/755/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Australii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Australii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii. Zgodnie z uzyskaną opinią techniczną wszystkie przepisy ujęte w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012 są odzwierciedlone w odpowiednich prawnie wiążących wymogach mających zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP posiadających zezwolenie w Australii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii. Zgodnie z uzyskaną opinią techniczną wszystkie przepisy ujęte w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012 są odzwierciedlone w odpowiednich prawnie wiążących wymogach mających zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP posiadających zezwolenie w Australii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii, określone są w ustawie o spółkach z 2001 r. (Corporations Act), która wraz z odnośnymi regulacjami z 2001 r. (Corporations regulations) ustanawia ramy prawne dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych. Część 7.3 ustawy o spółkach przewiduje, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności w zakresie rozliczania i rozrachunków, odpowiedni minister musi mieć pewność m.in. co do tego, że dany CCP posiada odpowiednie procedury i zasady działania zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi w celu zagwarantowania, w możliwie największym zakresie, że ryzyko systemowe zostało ograniczone oraz że dany CCP działa w uczciwy i skuteczny sposób. CCP zobowiązany jest również posiadać odpowiednie rozwiązania w zakresie konfliktu interesów oraz umożliwiające egzekwowanie wewnętrznych zasad i procedur. Australijska komisja ds. papierów wartościowych i inwestycji (Australian Securities and Investments Commission, dalej „ASIC”) oraz australijski bank centralny (Reserve Bank of Australia, dalej „RBA”) pełnią funkcję doradczą wobec ministra w odniesieniu do wydawania licencji dotyczących systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych oraz zmian odnośnych zasad i procedur wewnętrznych; są również odpowiedzialne za ocenę zgodności działania CCP z wymogami określonymi w ustawie o spółkach, przy czym ASIC jest także odpowiedzialna za egzekwowanie tych przepisów. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii, określone są w ustawie o spółkach z 2001 r. (Corporations Act), która wraz z odnośnymi regulacjami z 2001 r. (Corporations regulations) ustanawia ramy prawne dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych. Część 7.3 ustawy o spółkach przewiduje, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności w zakresie rozliczania i rozrachunków, odpowiedni minister musi mieć pewność m.in. co do tego, że dany CCP posiada odpowiednie procedury i zasady działania zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi w celu zagwarantowania, w możliwie największym zakresie, że ryzyko systemowe zostało ograniczone oraz że dany CCP działa w uczciwy i skuteczny sposób. CCP zobowiązany jest również posiadać odpowiednie rozwiązania w zakresie konfliktu interesów oraz umożliwiające egzekwowanie wewnętrznych zasad i procedur. Australijska komisja ds. papierów wartościowych i inwestycji (Australian Securities and Investments Commission, dalej „ASIC”) oraz australijski bank centralny (Reserve Bank of Australia, dalej „RBA”) pełnią funkcję doradczą wobec ministra w odniesieniu do wydawania licencji dotyczących systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych oraz zmian odnośnych zasad i procedur wewnętrznych; są również odpowiedzialne za ocenę zgodności działania CCP z wymogami określonymi w ustawie o spółkach, przy czym ASIC jest także odpowiedzialna za egzekwowanie tych przepisów.

| (7) | ASIC zapewnia wytyczne regulacyjne podmiotom objętym regulacjami, dostarczając wyjaśnień na temat konkretnych kwestii objętych przepisami. W szczególności w grudniu 2012 r. ASIC dokonała przeglądu swoich wytycznych regulacyjnych dotyczących licencjonowania i nadzoru nad licencjami dotyczącymi systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych w ramach aktualizacji przewodnika regulacyjnego 211 pt. „Systemy rozliczeniowe i rozrachunku: podmioty australijskie i zamorskie” (Regulatory Guide 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”). Przyjęty przez ASIC przewodnik wdraża zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”), które to zasady są istotne z perspektywy obowiązków przewidzianych w ustawie o spółkach, oraz zawiera wskazówki dla CCP dotyczące dopełnienia tych obowiązków. Nieprzestrzeganie obowiązków wynikających z ustawy o spółkach, której przepisy wyjaśniono w przewodniku regulacyjnym 211, może zatem skutkować działaniami egzekucyjnymi i sankcjami. |
| --- | --- |

(7)

ASIC zapewnia wytyczne regulacyjne podmiotom objętym regulacjami, dostarczając wyjaśnień na temat konkretnych kwestii objętych przepisami. W szczególności w grudniu 2012 r. ASIC dokonała przeglądu swoich wytycznych regulacyjnych dotyczących licencjonowania i nadzoru nad licencjami dotyczącymi systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych w ramach aktualizacji przewodnika regulacyjnego 211 pt. „Systemy rozliczeniowe i rozrachunku: podmioty australijskie i zamorskie” (Regulatory Guide 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”). Przyjęty przez ASIC przewodnik wdraża zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”), które to zasady są istotne z perspektywy obowiązków przewidzianych w ustawie o spółkach, oraz zawiera wskazówki dla CCP dotyczące dopełnienia tych obowiązków. Nieprzestrzeganie obowiązków wynikających z ustawy o spółkach, której przepisy wyjaśniono w przewodniku regulacyjnym 211, może zatem skutkować działaniami egzekucyjnymi i sankcjami.

| (8) | Na mocy ustawy o spółkach RBA jest uprawniony do ustalania standardów stabilności finansowej w celu zagwarantowania takiego sposobu działania CCP, który sprzyja ogólnej stabilności australijskiego systemu finansowego lub ją wspiera. W szczególności w listopadzie 2012 r. rada ds. systemów płatniczych RBA zatwierdziła nowe standardy stabilności finansowej dotyczące kontrahentów centralnych (Financial Stability Standards for Central Counterparties, dalej „FSS”), obejmujące 21 standardów, wraz z towarzyszącymi im normami szczegółowymi i wskazówkami. FSS weszły w życie w marcu 2013 r., poza pewnymi normami uszczegóławiającymi, które zaczęły obowiązywać z dniem 31 marca 2014 r. Wszyscy CCP posiadający licencję muszą spełniać standardy FSS. |
| --- | --- |

(8)

Na mocy ustawy o spółkach RBA jest uprawniony do ustalania standardów stabilności finansowej w celu zagwarantowania takiego sposobu działania CCP, który sprzyja ogólnej stabilności australijskiego systemu finansowego lub ją wspiera. W szczególności w listopadzie 2012 r. rada ds. systemów płatniczych RBA zatwierdziła nowe standardy stabilności finansowej dotyczące kontrahentów centralnych (Financial Stability Standards for Central Counterparties, dalej „FSS”), obejmujące 21 standardów, wraz z towarzyszącymi im normami szczegółowymi i wskazówkami. FSS weszły w życie w marcu 2013 r., poza pewnymi normami uszczegóławiającymi, które zaczęły obowiązywać z dniem 31 marca 2014 r. Wszyscy CCP posiadający licencję muszą spełniać standardy FSS.

| (9) | Podstawowe zasady dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych określone w części 7.3 ustawy o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnione w przewodniku regulacyjnym 211 przygotowanym przez ASIC, oraz FSS określone przez RBA (zwane razem „zasadami naczelnymi”) ustanawiają wysokie standardy, do których CCP mają obowiązek się zastosować, aby uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych w Australii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Australii. Aby dopełnić wymogów określonych w zasadach naczelnych, CCP przyjmują ponadto wewnętrzne zasady i procedury, które muszą być zgodne z wymogami szczegółowymi określonymi w ustawie o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnionymi w przewodniku regulacyjnym 211, oraz z FSS; owe wewnętrzne zasady i procedury są przedkładane odpowiedniemu ministrowi przed uzyskaniem zezwolenia na prowadzenie działalności jako system rozliczeniowy i rozrachunku. CCP mają obowiązek zgłaszać ministrowi zmiany w swoich zasadach i procedurach wewnętrznych. Minister może nie wyrazić na nie zgody. Zasady i procedury wewnętrzne CCP mają takie same skutki jak umowy i są prawnie wiążące dla CCP oraz ich uczestników. |
| --- | --- |

(9)

Podstawowe zasady dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych określone w części 7.3 ustawy o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnione w przewodniku regulacyjnym 211 przygotowanym przez ASIC, oraz FSS określone przez RBA (zwane razem „zasadami naczelnymi”) ustanawiają wysokie standardy, do których CCP mają obowiązek się zastosować, aby uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych w Australii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Australii. Aby dopełnić wymogów określonych w zasadach naczelnych, CCP przyjmują ponadto wewnętrzne zasady i procedury, które muszą być zgodne z wymogami szczegółowymi określonymi w ustawie o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnionymi w przewodniku regulacyjnym 211, oraz z FSS; owe wewnętrzne zasady i procedury są przedkładane odpowiedniemu ministrowi przed uzyskaniem zezwolenia na prowadzenie działalności jako system rozliczeniowy i rozrachunku. CCP mają obowiązek zgłaszać ministrowi zmiany w swoich zasadach i procedurach wewnętrznych. Minister może nie wyrazić na nie zgody. Zasady i procedury wewnętrzne CCP mają takie same skutki jak umowy i są prawnie wiążące dla CCP oraz ich uczestników.

| (10) | Zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów określonych w zasadach naczelnych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Australii są równoważne ze skutkami wymogów określonych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(10)

Zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów określonych w zasadach naczelnych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Australii są równoważne ze skutkami wymogów określonych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (11) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dają gwarancję, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(11)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dają gwarancję, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (12) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (13) | CCP posiadający zezwolenie w Australii podlegają nadzorowi prowadzonemu na bieżąco przez ASIC i RBA. ASIC jest odpowiedzialne za egzekwowanie przestrzegania przez CCP ich zobowiązań wynikających z ustawy o spółkach i w tym zakresie przeprowadza okresowe oceny zgodności działania CCP z ich obowiązkami określonymi w licencji, oprócz obowiązków wynikających z FSS oraz dotyczących zmniejszenia ryzyka systemowego, a w szczególności ocenia, czy CCP wywiązują się z ciążącego na nich obowiązku działania w uczciwy i skuteczny sposób w możliwym zakresie; ASIC przedstawia również odpowiedniemu ministrowi sprawozdanie, które jest publikowane. RBA monitoruje, czy CCP wywiązują się ze swoich zobowiązań wynikających z odnośnych licencji oraz dotyczących stabilności finansowej i ograniczenia ryzyka systemowego, przeprowadzają okresowe oceny zgodności poszczególnych CCP ze standardami FSS oraz przedstawiają ministrowi sprawozdanie, które również jest publikowane. CCP posiadający zezwolenie w Australii mogą otrzymać pisemne wskazówki przygotowane przez ministra lub ASIC. Jeśli CCP nie przestrzega pisemnych wskazówek, ASIC może wystąpić na drogę sądową, a sąd może nakazać CCP ich przestrzegania. |
| --- | --- |

(13)

CCP posiadający zezwolenie w Australii podlegają nadzorowi prowadzonemu na bieżąco przez ASIC i RBA. ASIC jest odpowiedzialne za egzekwowanie przestrzegania przez CCP ich zobowiązań wynikających z ustawy o spółkach i w tym zakresie przeprowadza okresowe oceny zgodności działania CCP z ich obowiązkami określonymi w licencji, oprócz obowiązków wynikających z FSS oraz dotyczących zmniejszenia ryzyka systemowego, a w szczególności ocenia, czy CCP wywiązują się z ciążącego na nich obowiązku działania w uczciwy i skuteczny sposób w możliwym zakresie; ASIC przedstawia również odpowiedniemu ministrowi sprawozdanie, które jest publikowane. RBA monitoruje, czy CCP wywiązują się ze swoich zobowiązań wynikających z odnośnych licencji oraz dotyczących stabilności finansowej i ograniczenia ryzyka systemowego, przeprowadzają okresowe oceny zgodności poszczególnych CCP ze standardami FSS oraz przedstawiają ministrowi sprawozdanie, które również jest publikowane. CCP posiadający zezwolenie w Australii mogą otrzymać pisemne wskazówki przygotowane przez ministra lub ASIC. Jeśli CCP nie przestrzega pisemnych wskazówek, ASIC może wystąpić na drogę sądową, a sąd może nakazać CCP ich przestrzegania.

| (14) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(14)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (15) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (16) | CCP z państw trzecich mogą wystąpić o licencję dla podmiotów zamorskich świadczących usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe (dalej „licencja CCP dla podmiotów zamorskich”) umożliwiającą im świadczenie w Australii niektórych lub wszystkich usług rozliczeniowych, do których świadczenia są uprawnieni we własnym kraju. |
| --- | --- |

(16)

CCP z państw trzecich mogą wystąpić o licencję dla podmiotów zamorskich świadczących usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe (dalej „licencja CCP dla podmiotów zamorskich”) umożliwiającą im świadczenie w Australii niektórych lub wszystkich usług rozliczeniowych, do których świadczenia są uprawnieni we własnym kraju.

| (17) | Kryteria stosowane w odniesieniu do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję CCP dla podmiotów zamorskich są porównywalne do kryteriów dotyczących CCP z państw trzecich ubiegających się o uznanie przewidzianych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Warunkiem wstępnym uznania jest wystarczająca równoważność — pod względem stopnia ochrony przed ryzykiem systemowym oraz pod względem poziomu osiąganej skuteczności i uczciwości usług — systemu regulacyjnego państwa trzeciego, w którym CCP posiada zezwolenie, z australijskim systemem regulacyjnym dotyczącym porównywalnych CCP krajowych. Ocena „wystarczającej równoważności” obejmuje aspekty podobne do tych, które są oceniane na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Do udzielenia licencji CCP dla podmiotów zamorskich wymagane jest również ustanowienie ram współpracy pomiędzy organami australijskimi oraz odnośnymi organami nadzoru za granicą. |
| --- | --- |

(17)

Kryteria stosowane w odniesieniu do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję CCP dla podmiotów zamorskich są porównywalne do kryteriów dotyczących CCP z państw trzecich ubiegających się o uznanie przewidzianych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Warunkiem wstępnym uznania jest wystarczająca równoważność — pod względem stopnia ochrony przed ryzykiem systemowym oraz pod względem poziomu osiąganej skuteczności i uczciwości usług — systemu regulacyjnego państwa trzeciego, w którym CCP posiada zezwolenie, z australijskim systemem regulacyjnym dotyczącym porównywalnych CCP krajowych. Ocena „wystarczającej równoważności” obejmuje aspekty podobne do tych, które są oceniane na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Do udzielenia licencji CCP dla podmiotów zamorskich wymagane jest również ustanowienie ram współpracy pomiędzy organami australijskimi oraz odnośnymi organami nadzoru za granicą.

| (18) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Australii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(18)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Australii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (19) | Należy zatem uznać, że ramy prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że ramy te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Australii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem uznać, że ramy prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że ramy te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Australii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (20) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(20)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ramy prawne i nadzorcze Australii mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tym kraju — na które składają się: część 7.3 ustawy o spółkach z 2001 r. (Corporations Act 2001) oraz regulacje korporacyjne z 2001 r. (Corporations Regulations 2001) wraz z wyjaśnieniami zawartymi w przewodniku regulacyjnym 211 pt. „Systemy rozliczeniowe i rozrachunkowe: podmioty australijskie i zamorskie” (Regulatory Guide 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”), a także standardy stabilności finansowej dotyczące kontrahentów centralnych (Financial Stability Standards for Central Counterparties) — uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatnościowej i Rynkowej (dalej „CPMI”).

2

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/69 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/69

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń na produkty biobójcze zawierające IPBC i propikonazol, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7909)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/756/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 36 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywami Komisji 2008/78/WE (3) i 2008/79/WE (4) dodano odpowiednio substancje czynne: propikonazol i IPBC, do stosowania w produktach typu 8 — środkach konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na podstawie art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje te są zatem zatwierdzonymi substancjami czynnymi włączonymi do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywami Komisji 2008/78/WE (3) i 2008/79/WE (4) dodano odpowiednio substancje czynne: propikonazol i IPBC, do stosowania w produktach typu 8 — środkach konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na podstawie art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje te są zatem zatwierdzonymi substancjami czynnymi włączonymi do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

| (2) | Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE przedsiębiorstwo Janssen PMP złożyło w Zjednoczonym Królestwie wnioski o udzielenie zezwolenia na trzy produkty biobójcze do konserwacji drewna zawierające IPBC i propikonazol („kwestionowane produkty”). Zezwolenia udzielone przez Zjednoczone Królestwo obejmowały różne metody stosowania, w tym zautomatyzowane zanurzanie do użytku przemysłowego i spryskiwanie (w pomieszczeniach i na wolnym powietrzu) do użytku profesjonalnego i nieprofesjonalnego. Następnie kilka państw członkowskich dopuściło kwestionowane produkty w drodze wzajemnego uznania. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE przedsiębiorstwo Janssen PMP złożyło w Zjednoczonym Królestwie wnioski o udzielenie zezwolenia na trzy produkty biobójcze do konserwacji drewna zawierające IPBC i propikonazol („kwestionowane produkty”). Zezwolenia udzielone przez Zjednoczone Królestwo obejmowały różne metody stosowania, w tym zautomatyzowane zanurzanie do użytku przemysłowego i spryskiwanie (w pomieszczeniach i na wolnym powietrzu) do użytku profesjonalnego i nieprofesjonalnego. Następnie kilka państw członkowskich dopuściło kwestionowane produkty w drodze wzajemnego uznania.

| (3) | Przedsiębiorstwo Janssen PMP („wnioskodawca”) złożyło w Niemczech kompletne wnioski o wzajemne uznanie zezwoleń na kwestionowane produkty, udzielonych przez Zjednoczone Królestwo. |
| --- | --- |

(3)

Przedsiębiorstwo Janssen PMP („wnioskodawca”) złożyło w Niemczech kompletne wnioski o wzajemne uznanie zezwoleń na kwestionowane produkty, udzielonych przez Zjednoczone Królestwo.

| (4) | W dniu 28 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym ograniczenia zezwoleń zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowane produkty nie spełniają wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do zdrowia ludzkiego i środowiska. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 28 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym ograniczenia zezwoleń zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowane produkty nie spełniają wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do zdrowia ludzkiego i środowiska.

| (5) | W opinii Niemiec Zjednoczone Królestwo nie oceniło właściwie zezwolenia na metodę stosowania poprzez spryskiwanie na wolnym powietrzu pod kątem ryzyka środowiskowego. Na podstawie oceny trzech produktów przeprowadzonej przez Niemcy stwierdzono występowanie niedopuszczalnego ryzyka dla oddalonej gleby. |
| --- | --- |

(5)

W opinii Niemiec Zjednoczone Królestwo nie oceniło właściwie zezwolenia na metodę stosowania poprzez spryskiwanie na wolnym powietrzu pod kątem ryzyka środowiskowego. Na podstawie oceny trzech produktów przeprowadzonej przez Niemcy stwierdzono występowanie niedopuszczalnego ryzyka dla oddalonej gleby.

| (6) | Niemcy uważają również, że w przypadku jednego z produktów metoda stosowania poprzez zautomatyzowane zanurzanie powinna być ograniczona do systemów o wystarczająco wysokim poziomie automatyzacji z powodu niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia użytkowników profesjonalnych. |
| --- | --- |

(6)

Niemcy uważają również, że w przypadku jednego z produktów metoda stosowania poprzez zautomatyzowane zanurzanie powinna być ograniczona do systemów o wystarczająco wysokim poziomie automatyzacji z powodu niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia użytkowników profesjonalnych.

| (7) | Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomień w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy, Zjednoczone Królestwo i wnioskodawca przedłożyli uwagi w wyznaczonym terminie. Powiadomienie zostało również omówione w dniu 24 września 2013 r. przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych podczas spotkania grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(7)

Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomień w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy, Zjednoczone Królestwo i wnioskodawca przedłożyli uwagi w wyznaczonym terminie. Powiadomienie zostało również omówione w dniu 24 września 2013 r. przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych podczas spotkania grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (8) | Jeżeli chodzi o ryzyko dla środowiska, ze wspomnianych dyskusji i uwag wynika, że wnioski z oceny środowiskowej przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo były oparte na odpowiednim scenariuszu serii dokumentów dotyczących scenariuszy emisji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) (5) dostępnym w momencie dokonywania oceny. |
| --- | --- |

(8)

Jeżeli chodzi o ryzyko dla środowiska, ze wspomnianych dyskusji i uwag wynika, że wnioski z oceny środowiskowej przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo były oparte na odpowiednim scenariuszu serii dokumentów dotyczących scenariuszy emisji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) (5) dostępnym w momencie dokonywania oceny.

| (9) | Na tej samej podstawie można stwierdzić, że Niemcy oparły swe wnioski na zmienionym scenariuszu serii dokumentów OECD dotyczących scenariuszy emisji (6), udostępnionym po udzieleniu zezwoleń przez Zjednoczone Królestwo oraz po przekazaniu powiadomienia przez Niemcy. |
| --- | --- |

(9)

Na tej samej podstawie można stwierdzić, że Niemcy oparły swe wnioski na zmienionym scenariuszu serii dokumentów OECD dotyczących scenariuszy emisji (6), udostępnionym po udzieleniu zezwoleń przez Zjednoczone Królestwo oraz po przekazaniu powiadomienia przez Niemcy.

| (10) | Ponadto zgodnie z wytycznymi uzgodnionymi w ramach 47. posiedzenia przedstawicieli właściwych organów państw członkowskich w sprawie wdrożenia dyrektywy 98/8/WE dotyczącej wprowadzenia do obrotu produktów biobójczych (7) nową wytyczną można uwzględnić jedynie w przypadku, gdy była ona dostępna przed datą złożenia wniosku o zezwolenie dla produktu, chyba że w wyniku postępu naukowego wykazane zostanie, że opieranie się na starszych wytycznych budzi poważne obawy. We wspomnianych wytycznych ustalono także, że poważna obawa mogłaby być powodem zmiany dotychczasowych zezwoleń. Jednakże ani Zjednoczone Królestwo, ani pozostałe państwa członkowskie, które zatwierdziły produkty w ramach wzajemnego uznawania, nie uznały, by istniejące obawy uzasadniały zmianę dotychczasowych zezwoleń. |
| --- | --- |

(10)

Ponadto zgodnie z wytycznymi uzgodnionymi w ramach 47. posiedzenia przedstawicieli właściwych organów państw członkowskich w sprawie wdrożenia dyrektywy 98/8/WE dotyczącej wprowadzenia do obrotu produktów biobójczych (7) nową wytyczną można uwzględnić jedynie w przypadku, gdy była ona dostępna przed datą złożenia wniosku o zezwolenie dla produktu, chyba że w wyniku postępu naukowego wykazane zostanie, że opieranie się na starszych wytycznych budzi poważne obawy. We wspomnianych wytycznych ustalono także, że poważna obawa mogłaby być powodem zmiany dotychczasowych zezwoleń. Jednakże ani Zjednoczone Królestwo, ani pozostałe państwa członkowskie, które zatwierdziły produkty w ramach wzajemnego uznawania, nie uznały, by istniejące obawy uzasadniały zmianę dotychczasowych zezwoleń.

| (11) | W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznawania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowane produkty spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec dotyczący ograniczenia zezwoleń nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów. |
| --- | --- |

(11)

W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznawania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowane produkty spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec dotyczący ograniczenia zezwoleń nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów.

| (12) | W odniesieniu do zautomatyzowanej metody zanurzania Komisja uważa, że kwestionowany produkt powinien podlegać przepisom ustanowionym w poprzedniej decyzji Komisji (8) dotyczącym ochrony zdrowia użytkowników profesjonalnych podczas stosowania tej metody użytkowania produktów zawierających IPBC. Należy zatem udzielić zezwolenia na kwestionowany produkt z zastrzeżeniem instrukcji na etykiecie ograniczającej jego stosowanie do w pełni zautomatyzowanej metody zanurzania, a zezwolenie na produkt powinno zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(12)

W odniesieniu do zautomatyzowanej metody zanurzania Komisja uważa, że kwestionowany produkt powinien podlegać przepisom ustanowionym w poprzedniej decyzji Komisji (8) dotyczącym ochrony zdrowia użytkowników profesjonalnych podczas stosowania tej metody użytkowania produktów zawierających IPBC. Należy zatem udzielić zezwolenia na kwestionowany produkt z zastrzeżeniem instrukcji na etykiecie ograniczającej jego stosowanie do w pełni zautomatyzowanej metody zanurzania, a zezwolenie na produkt powinno zostać odpowiednio zmienione.

| (13) | Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich zgodnie z art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(13)

Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich zgodnie z art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejsza decyzja ma zastosowanie do produktów, które można zidentyfikować na podstawie następujących numerów referencyjnych wniosków w państwie członkowskim odniesienia, jak przewidziano w rejestrze produktów biobójczych:

2010/2709/7626/UK/AA/8666

2010/2709/8086/UK/AA/9499

2010/2709/7307/UK/AA/8801

Artykuł 2

Odrzuca się wniosek Niemiec w sprawie niewydawania zezwolenia dla produktów biobójczych, o których mowa w art. 1, wykorzystywanych do spryskiwania na wolnym powietrzu.

Artykuł 3

W przypadku zastosowania do zautomatyzowanej metody zanurzania zezwolenia w odniesieniu do produktów biobójczych, które można zidentyfikować na podstawie numeru referencyjnego wniosku 2010/2709/7626/UK/AA/8666, zawierają warunek, by na etykietach produktów znajdowała się następująca instrukcja:

„Produkt (wstawić nazwę produktu) może być stosowany tylko w procesach, w których wykorzystywana jest w pełni zautomatyzowana metoda zanurzeniowa, w przypadku gdy wszystkie etapy procesu poddawania działaniu produktu i suszenia są zmechanizowane i nie ma miejsca ręczna obsługa, także wtedy, gdy wyroby poddawane działaniu produktu są transportowane ze zbiornika zanurzeniowego do miejsc ociekania/suszenia oraz przechowywania (jeżeli ich powierzchnia nie jest jeszcze sucha przed przemieszczeniem do miejsca przechowywania). W stosownych przypadkach artykuły drewniane, które mają być poddane działaniu produktów biobójczych, muszą zostać w pełni zabezpieczone (np. przy pomocy pasów naprężających lub urządzeń mocujących) przed poddaniem ich działaniu produktu oraz w trakcie procesu zanurzania i nie mogą być ręcznie obsługiwane, do momentu wyschnięcia powierzchni”

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzenia do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 2008/78/WE z dnia 25 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia propikonazolu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 198 z 26.7.2008, s. 44).

3

(4)  Dyrektywa Komisji 2008/79/WE z dnia 28 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia IPBC jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 200 z 29.7.2008, s. 12).

4

(5)  Zob. scenariusze emisji dotyczące poddawania działaniu na wolnym powietrzu w części II dokumentu dotyczącego scenariuszy emisji dla środków konserwacji drewna (2003), dostępne na stronie http://echa.europa.eu/documents/10162/16908203/pt8_wood_preservatives_2_en.pdf.

5

(6)  Zob. scenariusz emisji dotyczący spryskiwania na wolnym powietrzu w zmienionym dokumencie dotyczącym scenariuszy emisji dla środków konserwacji drewna (ENV/JM/MONO(2013)21), dostępny na stronie http://search.oecd.org/officialdocuments/displaydocumentpdf/?cote=env/jm/mono(2013)21&doclanguage=en.

6

(7)  Zob. dokument CA-July12-Doc.6.2d — Final dotyczący istotności nowej wytycznej udostępnionej w czasie procesu udzielania zezwolenia i wzajemnego uznawania zezwoleń na produkty biobójcze, dostępny na stronie https://circabc.europa.eu/w/browse/03bce60b-cf04-49aa-8172-e9c6a75205a7.

7

(8)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/402/UE z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń dla produktów biobójczych zawierających IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 85).

8

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/72 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/72

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

w sprawie ograniczeń dotyczących pozwolenia na produkt biobójczy zawierający IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7914)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/757/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 36 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/79/WE (3) dodano substancję czynną IPBC do stosowania w produktach należących do produktów typu 8, środki konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancja ta jest zatem zatwierdzoną substancją czynną włączoną do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/79/WE (3) dodano substancję czynną IPBC do stosowania w produktach należących do produktów typu 8, środki konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancja ta jest zatem zatwierdzoną substancją czynną włączoną do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

| (2) | Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE spółka ISP Cologne Holding GmbH złożyła w dniu 22 grudnia 2010 r. wniosek w Danii o udzielenie zezwolenia na produkt biobójczy do konserwacji drewna zawierający IPBC („kwestionowany produkt”). Dania udzieliła pozwolenia na kwestionowany produkt w dniu 19 grudnia 2011 r. w ramach klas użytkowania 2 i 3 drewna poddanego działaniu produktu, zgodnie z opisem w „Uwagach technicznych do wytycznych dotyczących oceny produktów” (4). Pozwolenie na produkt obejmuje różne metody zastosowania, w tym zautomatyzowane zanurzanie do użytku zawodowego. Następnie dwa państwa członkowskie udzieliły pozwolenia na kwestionowany produkt w drodze wzajemnego uznania. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE spółka ISP Cologne Holding GmbH złożyła w dniu 22 grudnia 2010 r. wniosek w Danii o udzielenie zezwolenia na produkt biobójczy do konserwacji drewna zawierający IPBC („kwestionowany produkt”). Dania udzieliła pozwolenia na kwestionowany produkt w dniu 19 grudnia 2011 r. w ramach klas użytkowania 2 i 3 drewna poddanego działaniu produktu, zgodnie z opisem w „Uwagach technicznych do wytycznych dotyczących oceny produktów” (4). Pozwolenie na produkt obejmuje różne metody zastosowania, w tym zautomatyzowane zanurzanie do użytku zawodowego. Następnie dwa państwa członkowskie udzieliły pozwolenia na kwestionowany produkt w drodze wzajemnego uznania.

| (3) | Spółka ISP Cologne Holding GmbH („wnioskodawca”) złożyła w dniu 20 lutego 2012 r. w Niemczech kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia na kwestionowany produkt, udzielonego przez Danię. |
| --- | --- |

(3)

Spółka ISP Cologne Holding GmbH („wnioskodawca”) złożyła w dniu 20 lutego 2012 r. w Niemczech kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia na kwestionowany produkt, udzielonego przez Danię.

| (4) | W dniu 30 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym ograniczenia pozwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowany produkt nie spełnia wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do zdrowia ludzkiego i środowiska. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 30 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym ograniczenia pozwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowany produkt nie spełnia wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do zdrowia ludzkiego i środowiska.

| (5) | Zdaniem Niemiec ocena produktu przeprowadzona przez Danię nie uwzględniła należycie obaw dotyczących środowiska, jakie budzi kwestionowany produkt. Z przeprowadzonej przez Niemcy oceny ryzyka środowiskowego dotyczącej okresu użytkowania drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klasy użytkowania 3 wynika, że bez względu na metodę stosowania, 30 dni po zastosowaniu produktu („czas 1”) ryzyko dla gleby jest niedopuszczalne. W rezultacie Niemcy wnioskują o nieudzielenie pozwolenia na wykorzystywanie drewna poddanego działaniu kwestionowanego produktu w ramach klasy użytkowania 3. |
| --- | --- |

(5)

Zdaniem Niemiec ocena produktu przeprowadzona przez Danię nie uwzględniła należycie obaw dotyczących środowiska, jakie budzi kwestionowany produkt. Z przeprowadzonej przez Niemcy oceny ryzyka środowiskowego dotyczącej okresu użytkowania drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klasy użytkowania 3 wynika, że bez względu na metodę stosowania, 30 dni po zastosowaniu produktu („czas 1”) ryzyko dla gleby jest niedopuszczalne. W rezultacie Niemcy wnioskują o nieudzielenie pozwolenia na wykorzystywanie drewna poddanego działaniu kwestionowanego produktu w ramach klasy użytkowania 3.

| (6) | Niemcy uważają również, że metoda stosowania poprzez zautomatyzowane zanurzanie powinna być ograniczona do systemów o wystarczająco wysokim poziomie automatyzacji z powodu niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia użytkowników profesjonalnych. |
| --- | --- |

(6)

Niemcy uważają również, że metoda stosowania poprzez zautomatyzowane zanurzanie powinna być ograniczona do systemów o wystarczająco wysokim poziomie automatyzacji z powodu niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia użytkowników profesjonalnych.

| (7) | Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. W tym terminie uwagi przedstawiły Niemcy, Dania i wnioskodawca. Powiadomienie zostało również omówione przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych w dniu 24 września 2013 r. podczas spotkania grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(7)

Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. W tym terminie uwagi przedstawiły Niemcy, Dania i wnioskodawca. Powiadomienie zostało również omówione przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych w dniu 24 września 2013 r. podczas spotkania grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (8) | Z rozmów i uwag dotyczących zagrożeń dla środowiska wynika, że ocena przeprowadzona przez Danię jest zgodna z obecnymi wytycznymi (5). W przypadku gdy ryzyko zostanie stwierdzone w czasie 1 w wyniku założenia najgorszego scenariusza, można założyć, że użytkowanie drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3 jest bezpieczne, jeżeli ryzyko dla środowiska pod koniec okresu użytkowania uznaje się za dopuszczalne. |
| --- | --- |

(8)

Z rozmów i uwag dotyczących zagrożeń dla środowiska wynika, że ocena przeprowadzona przez Danię jest zgodna z obecnymi wytycznymi (5). W przypadku gdy ryzyko zostanie stwierdzone w czasie 1 w wyniku założenia najgorszego scenariusza, można założyć, że użytkowanie drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3 jest bezpieczne, jeżeli ryzyko dla środowiska pod koniec okresu użytkowania uznaje się za dopuszczalne.

| (9) | Komisja zauważa również, że przypadki, w których zidentyfikowano niedopuszczalne ryzyko w czasie 1, są obecnie przedmiotem dyskusji na poziomie Unii w celu ustanowienia zharmonizowanego podejścia. W związku z tym Komisja uważa, że do czasu oficjalnego przyjęcia takiego podejścia wnioski z oceny kwestionowanego produktu przeprowadzonej przez Danię należy uznać za obowiązujące do czasu odnowienia pozwolenia na produkt. |
| --- | --- |

(9)

Komisja zauważa również, że przypadki, w których zidentyfikowano niedopuszczalne ryzyko w czasie 1, są obecnie przedmiotem dyskusji na poziomie Unii w celu ustanowienia zharmonizowanego podejścia. W związku z tym Komisja uważa, że do czasu oficjalnego przyjęcia takiego podejścia wnioski z oceny kwestionowanego produktu przeprowadzonej przez Danię należy uznać za obowiązujące do czasu odnowienia pozwolenia na produkt.

| (10) | W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Danię oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowany produkt spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec dotyczący ograniczenia pozwolenia nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów. |
| --- | --- |

(10)

W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Danię oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowany produkt spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec dotyczący ograniczenia pozwolenia nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów.

| (11) | W odniesieniu do zautomatyzowanej metody zanurzania Komisja uważa, że kwestionowany produkt powinien podlegać przepisom ustanowionym w poprzedniej decyzji (6) Komisji dotyczącym ochrony zdrowia użytkowników profesjonalnych podczas stosowania tej metody użytkowania produktów zawierających IPBC. Należy zatem udzielić pozwolenia na kwestionowany produkt z zastrzeżeniem instrukcji na etykiecie ograniczającej jego stosowanie do w pełni zautomatyzowanej metody zanurzania, a pozwolenie na produkt powinno zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do zautomatyzowanej metody zanurzania Komisja uważa, że kwestionowany produkt powinien podlegać przepisom ustanowionym w poprzedniej decyzji (6) Komisji dotyczącym ochrony zdrowia użytkowników profesjonalnych podczas stosowania tej metody użytkowania produktów zawierających IPBC. Należy zatem udzielić pozwolenia na kwestionowany produkt z zastrzeżeniem instrukcji na etykiecie ograniczającej jego stosowanie do w pełni zautomatyzowanej metody zanurzania, a pozwolenie na produkt powinno zostać odpowiednio zmienione.

| (12) | Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich na mocy art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(12)

Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich na mocy art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejsza decyzja ma zastosowanie do produktów, które można zidentyfikować na podstawie następującego numeru referencyjnego wniosku w państwie członkowskim odniesienia, jak przewidziano w rejestrze produktów biobójczych:

2010/5411/6906/DK/AA/8325

Artykuł 2

Odrzuca się wniosek Niemiec, aby ograniczyć pozwolenie dotyczące produktów wymienionych w art. 1 udzielone przez Danię dnia 19 grudnia 2011 r.

Artykuł 3

W przypadku stosowania w zautomatyzowanej metodzie zanurzeniowej, pozwolenia w odniesieniu do produktów biobójczych, które można zidentyfikować na podstawie numeru referencyjnego wniosku wymienionego w art. 1, zawierają warunek, by na etykietach produktów znajdowała się następująca instrukcja:

„Produkt (wstawić nazwę produktu) może być stosowany tylko w procesach, w których wykorzystywana jest w pełni zautomatyzowana metoda zanurzeniowa, w przypadku gdy wszystkie etapy procesu poddawania działaniu produktu i suszenia są zmechanizowane i nie ma miejsca ręczna obsługa, także wtedy, gdy wyroby poddawane działaniu produktu są transportowane ze zbiornika zanurzeniowego do miejsc ociekania/suszenia oraz przechowywania (jeżeli ich powierzchnia nie jest jeszcze sucha przed przemieszczeniem do miejsca przechowywania). W stosownych przypadkach artykuły drewniane, które mają być poddane działaniu produktów biobójczych, muszą zostać w pełni zabezpieczone (np. przy pomocy pasów naprężających lub urządzeń mocujących) przed poddaniem ich działaniu produktu oraz w trakcie procesu zanurzania i nie mogą być ręcznie obsługiwane, do momentu wyschnięcia powierzchni”

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 2008/79/WE z dnia 28 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia IPBC jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 200 z 29.7.2008, s. 12).

3

(4)  Dostępne na stronie internetowej http://echa.europa.eu/documents/10162/16960215/bpd_guid_tnsg-product-evaluation_en.pdf.

4

(5)  Sprawozdanie z warsztatów nt. wymywania (Arona, Włochy, 13–14 czerwca 2005 r.), dostępne na stronie internetowej http://ihcp.jrc.ec.europa.eu/our_activities/public-health/risk_assessment_of_Biocides/doc/ESD/ESD_PT/PT_08/PT_8_Leaching_Workshop_2005.pdf/at_download/file.

5

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/402/UE z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących zezwoleń dla produktów biobójczych zawierających IPBC, zgłoszonych przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 85).

6

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/75 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/75

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

w sprawie odrzucenia odmowy udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy, o której powiadomiły Niemcy zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7915)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/758/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 36 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywami Komisji 2008/78/WE (3), 2008/79/WE (4) i 2008/86/WE (5) dodano odpowiednio substancje czynne: propikonazol, IPBC i tebukonazol, do stosowania w produktach typu 8 — środkach konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje te są zatem zatwierdzonymi substancjami czynnymi włączonymi do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywami Komisji 2008/78/WE (3), 2008/79/WE (4) i 2008/86/WE (5) dodano odpowiednio substancje czynne: propikonazol, IPBC i tebukonazol, do stosowania w produktach typu 8 — środkach konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancje te są zatem zatwierdzonymi substancjami czynnymi włączonymi do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

| (2) | Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE, spółka Arch Timber Protection Ltd złożyła w dniu 2 kwietnia 2010 r. do Zjednoczonego Królestwa wniosek o udzielenie pozwolenia na produkt biobójczy do konserwacji drewna zawierającego propikonazol, IPBC i tebukonazol („kwestionowany produkt”). Zjednoczone Królestwo udzieliło pozwolenia na kwestionowany produkt w dniu 7 czerwca 2012 r. do użytku przemysłowego i tymczasowej konserwacji wyłącznie świeżo ściętego/przetartego drewna i drewna niesezonowanego, wskazując również, że drewno poddane działaniu tego produktu może być wykorzystywane w ramach klas użytkowania 2 i 3 zgodnie z opisem w „Uwagach technicznych do wytycznych dotyczących oceny produktów” (6). Produkt składa się z dwóch opakowań, które należy wymieszać i rozcieńczyć w obiektach przemysłowych, w zależności od właściwych dla tych obiektów warunków stosowania, poprzez zanurzenie lub zamknięte zalanie. Dziesięć państw członkowskich udzieliło pozwolenia na kwestionowany produkt w drodze wzajemnego uznania. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE, spółka Arch Timber Protection Ltd złożyła w dniu 2 kwietnia 2010 r. do Zjednoczonego Królestwa wniosek o udzielenie pozwolenia na produkt biobójczy do konserwacji drewna zawierającego propikonazol, IPBC i tebukonazol („kwestionowany produkt”). Zjednoczone Królestwo udzieliło pozwolenia na kwestionowany produkt w dniu 7 czerwca 2012 r. do użytku przemysłowego i tymczasowej konserwacji wyłącznie świeżo ściętego/przetartego drewna i drewna niesezonowanego, wskazując również, że drewno poddane działaniu tego produktu może być wykorzystywane w ramach klas użytkowania 2 i 3 zgodnie z opisem w „Uwagach technicznych do wytycznych dotyczących oceny produktów” (6). Produkt składa się z dwóch opakowań, które należy wymieszać i rozcieńczyć w obiektach przemysłowych, w zależności od właściwych dla tych obiektów warunków stosowania, poprzez zanurzenie lub zamknięte zalanie. Dziesięć państw członkowskich udzieliło pozwolenia na kwestionowany produkt w drodze wzajemnego uznania.

| (3) | Spółka Arch Timber Protection Ltd. („wnioskodawca”) złożyła w dniu 16 lipca 2012 r. w Niemczech kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia na kwestionowany produkt, udzielonego przez Zjednoczone Królestwo. |
| --- | --- |

(3)

Spółka Arch Timber Protection Ltd. („wnioskodawca”) złożyła w dniu 16 lipca 2012 r. w Niemczech kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia na kwestionowany produkt, udzielonego przez Zjednoczone Królestwo.

| (4) | W dniu 19 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym odrzucenia pozwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowany produkt nie spełnia wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 19 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym odrzucenia pozwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowany produkt nie spełnia wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska.

| (5) | Zdaniem Niemiec z pozwolenia nie wynikało w sposób jednoznaczny, że produkt przeznaczony jest do tymczasowej konserwacji drewna, i produkt nie został odpowiednio oceniony przez Zjednoczone Królestwo pod względem zagrożeń dla środowiska. Z oceny przeprowadzonej przez Niemcy wynika, że 30 dni po zastosowaniu produktu („czas 1”) ryzyko dla środowiska jest niedopuszczalne, co również rodzi obawy co do potencjalnego wykorzystania drewna poddanego działaniu kwestionowanego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3. |
| --- | --- |

(5)

Zdaniem Niemiec z pozwolenia nie wynikało w sposób jednoznaczny, że produkt przeznaczony jest do tymczasowej konserwacji drewna, i produkt nie został odpowiednio oceniony przez Zjednoczone Królestwo pod względem zagrożeń dla środowiska. Z oceny przeprowadzonej przez Niemcy wynika, że 30 dni po zastosowaniu produktu („czas 1”) ryzyko dla środowiska jest niedopuszczalne, co również rodzi obawy co do potencjalnego wykorzystania drewna poddanego działaniu kwestionowanego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3.

| (6) | Niemcy stwierdziły ponadto, że ponieważ stosunek substancji czynnych i substancji niebędących substancjami czynnymi w roztworach roboczych produktu jest zmienny, produkt nie odpowiada definicji produktów biobójczych zawartej w art. 2 lit. a) dyrektywy 98/8/WE i powinien był uzyskać pozwolenie jako sformułowanie ramowe zgodnie z definicją w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/8/WE. |
| --- | --- |

(6)

Niemcy stwierdziły ponadto, że ponieważ stosunek substancji czynnych i substancji niebędących substancjami czynnymi w roztworach roboczych produktu jest zmienny, produkt nie odpowiada definicji produktów biobójczych zawartej w art. 2 lit. a) dyrektywy 98/8/WE i powinien był uzyskać pozwolenie jako sformułowanie ramowe zgodnie z definicją w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/8/WE.

| (7) | Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Wnioskodawca, Niemcy i Zjednoczone Królestwo przedłożyły uwagi w wyznaczonym terminie. Powiadomienie omówiono również w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(7)

Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Wnioskodawca, Niemcy i Zjednoczone Królestwo przedłożyły uwagi w wyznaczonym terminie. Powiadomienie omówiono również w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (8) | Z rozmów i uwag dotyczących zagrożeń dla środowiska wynika, że ocena dokonana przez Zjednoczone Królestwo, w związku z brakiem uzgodnionego modelu tymczasowej ochrony drewna, opierała się na najlepszych dostępnych w tym czasie wytycznych (7), bazujących na modelach dla drewna poddanego działaniu tego produktu wprowadzanego na rynek w ramach klas użytkowania 2 i 3. Ocenę przeprowadzono również w oparciu o założenie najgorszego możliwego scenariusza tj. pełnego uwolnienia substancji czynnych w czasie 1. |
| --- | --- |

(8)

Z rozmów i uwag dotyczących zagrożeń dla środowiska wynika, że ocena dokonana przez Zjednoczone Królestwo, w związku z brakiem uzgodnionego modelu tymczasowej ochrony drewna, opierała się na najlepszych dostępnych w tym czasie wytycznych (7), bazujących na modelach dla drewna poddanego działaniu tego produktu wprowadzanego na rynek w ramach klas użytkowania 2 i 3. Ocenę przeprowadzono również w oparciu o założenie najgorszego możliwego scenariusza tj. pełnego uwolnienia substancji czynnych w czasie 1.

| (9) | Z powyższego wynika również, że ocena przeprowadzona przez Zjednoczone Królestwo według tych modeli jest zgodna z aktualnymi wytycznymi (8). W przypadku gdy ryzyko zostanie stwierdzone w czasie 1 w oparciu o założenie najgorszego możliwego scenariusza, można założyć możliwość bezpiecznego użytkowania drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3, jeżeli ryzyko dla środowiska pod koniec okresu użytkowania uznaje się za możliwe do przyjęcia. |
| --- | --- |

(9)

Z powyższego wynika również, że ocena przeprowadzona przez Zjednoczone Królestwo według tych modeli jest zgodna z aktualnymi wytycznymi (8). W przypadku gdy ryzyko zostanie stwierdzone w czasie 1 w oparciu o założenie najgorszego możliwego scenariusza, można założyć możliwość bezpiecznego użytkowania drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3, jeżeli ryzyko dla środowiska pod koniec okresu użytkowania uznaje się za możliwe do przyjęcia.

| (10) | Komisja zauważa również, że przypadki, w których zidentyfikowano niedopuszczalne ryzyko w czasie 1, są obecnie przedmiotem dyskusji na poziomie Unii w celu ustanowienia zharmonizowanego podejścia. W związku z tym Komisja uważa, że do czasu oficjalnego przyjęcia takiego podejścia wnioski z oceny kwestionowanego produktu przez Zjednoczone Królestwo należy uznać za obowiązujące do czasu odnowienia pozwolenia na produkt. |
| --- | --- |

(10)

Komisja zauważa również, że przypadki, w których zidentyfikowano niedopuszczalne ryzyko w czasie 1, są obecnie przedmiotem dyskusji na poziomie Unii w celu ustanowienia zharmonizowanego podejścia. W związku z tym Komisja uważa, że do czasu oficjalnego przyjęcia takiego podejścia wnioski z oceny kwestionowanego produktu przez Zjednoczone Królestwo należy uznać za obowiązujące do czasu odnowienia pozwolenia na produkt.

| (11) | Z rozmów i uwag dotyczących tożsamości produktu wynika, że kwestionowany produkt w postaci, w jakiej jest dostarczany do użytkowników przemysłowych, wykazuje specyficzne stałe stężenia substancji czynnych i substancji niebędących substancjami czynnymi. Komisja uważa, iż fakt, że użytkownicy przemysłowi mogą przygotowywać różne roztwory produktu w miejscu pracy w zależności od procesu, nie może być interpretowany tak, jak gdyby posiadacz pozwolenia wprowadzał do obrotu grupę różnych produktów biobójczych, o których mowa w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/8/WE. |
| --- | --- |

(11)

Z rozmów i uwag dotyczących tożsamości produktu wynika, że kwestionowany produkt w postaci, w jakiej jest dostarczany do użytkowników przemysłowych, wykazuje specyficzne stałe stężenia substancji czynnych i substancji niebędących substancjami czynnymi. Komisja uważa, iż fakt, że użytkownicy przemysłowi mogą przygotowywać różne roztwory produktu w miejscu pracy w zależności od procesu, nie może być interpretowany tak, jak gdyby posiadacz pozwolenia wprowadzał do obrotu grupę różnych produktów biobójczych, o których mowa w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/8/WE.

| (12) | W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowany produkt odpowiada definicji zawartej w art. 2 lit. a) dyrektywy 98/8/WE i spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 tej dyrektywy w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec, aby odmówić uznania pozwolenia, nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów. |
| --- | --- |

(12)

W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Zjednoczone Królestwo oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowany produkt odpowiada definicji zawartej w art. 2 lit. a) dyrektywy 98/8/WE i spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 tej dyrektywy w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec, aby odmówić uznania pozwolenia, nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów.

| (13) | Ponadto na podstawie przeprowadzonych dyskusji można wywnioskować, że w pozwoleniu na produkt konieczna jest wyraźna wzmianka, że produkt jest przeznaczony do tymczasowej konserwacji drewna oraz zapewnienie użytkownikom przemysłowym szczegółowych instrukcji użytkowania produktu, biorąc pod uwagę cechy obiektów przemysłowych, w których produkt ma być stosowany, traktowane jako warunek udzielenia pozwolenia. |
| --- | --- |

(13)

Ponadto na podstawie przeprowadzonych dyskusji można wywnioskować, że w pozwoleniu na produkt konieczna jest wyraźna wzmianka, że produkt jest przeznaczony do tymczasowej konserwacji drewna oraz zapewnienie użytkownikom przemysłowym szczegółowych instrukcji użytkowania produktu, biorąc pod uwagę cechy obiektów przemysłowych, w których produkt ma być stosowany, traktowane jako warunek udzielenia pozwolenia.

| (14) | Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich na mocy art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(14)

Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich na mocy art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia.

| (15) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(15)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejsza decyzja ma zastosowanie do produktów, które można zidentyfikować na podstawie następującego numeru referencyjnego wniosku w państwie członkowskim odniesienia, jak przewidziano w rejestrze produktów biobójczych:

2010/2509/5687/UK/AA/6745

Artykuł 2

Odrzuca się wniosek Niemiec, aby odmówić uznania pozwolenia dotyczącego produktów, o których mowa w art. 1, udzielonego przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2012 r.

Artykuł 3

W opisie docelowego zastosowania opisanego w pozwoleniu na produkt wprowadza się następujące zmiany:

„Do celów tymczasowej ochrony przed grzybami i pleśnią wyłącznie świeżo ściętego/przetartego drewna i drewna niesezonowanego. Drewno poddane działaniu tego produktu może być wykorzystywane w ramach klas użytkowania 2 i 3 (tj. drewno niebędące w kontakcie z podłożem, wystawione w sposób ciągły na działanie czynników atmosferycznych lub zabezpieczone przed działaniem czynników pogodowych, ale narażone na wilgoć).”

Artykuł 4

Na produkty, o których mowa w art. 1, nakłada się następujący warunek wydania pozwolenia:

„Jako warunek wydania pozwolenia, posiadacz pozwolenia musi zagwarantować, że szczegółowe instrukcje użytkowania produktu, uwzględniające charakterystykę obiektu przemysłowego, w którym produkt ma być stosowany, są udostępniane użytkownikom w miejscu użytkowania.”

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 2008/78/WE z dnia 25 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia propikonazolu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 198 z 26.7.2008, s. 44).

3

(4)  Dyrektywa Komisji 2008/79/WE z dnia 28 lipca 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia IPBC jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 200 z 29.7.2008, s. 12).

4

(5)  Dyrektywa Komisji 2008/86/WE z dnia 5 września 2008 r. zmieniająca dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia tebukonazolu jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (Dz.U. L 239 z 6.9.2008, s. 9).

5

(6)  Dostępne na stronie internetowej http://echa.europa.eu/documents/10162/16960215/bpd_guid_tnsg-product-evaluation_en.pdf.

6

(7)  Zob. Dokumenty OECD dotyczące scenariuszy emisji dla środków konserwacji drewna: Część 1–4 (2003), dostępne na stronie internetowej: http://echa.europa.eu/guidance-documents/guidance-on-biocides-legislation/emission-scenario-documents.

7

(8)  Sprawozdanie z warsztatów nt. wymywania (Arona, Włochy, 13–14 czerwca 2005 r.), dostępne na stronie internetowej http://ihcp.jrc.ec.europa.eu/our_activities/public-health/risk_assessment_of_Biocides/doc/ESD/ESD_PT/PT_08/PT_8_Leaching_Workshop_2005.pdf/at_download/file.

8

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/78 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/78

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

zmieniająca załącznik III do decyzji 2007/777/WE w odniesieniu do warunków dotyczących zdrowia zwierząt odnoszących się do włosieni (Trichinella) we wzorze świadectwa weterynaryjnego dotyczącego przywozu do Unii niektórych produktów mięsnych uzyskanych ze świń domowych

(notyfikowana jako dokument C(2014) 7921)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/759/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji Komisji 2007/777/WE (2) ustanowiono między innymi wzory świadectw dotyczących przywozu do Unii niektórych produktów mięsnych. Decyzja ta stanowi, że jedynie przesyłki produktów mięsnych spełniające wymogi wzoru świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określonego w załączniku III są przywożone do Unii. Wzór ten zawiera gwarancje dotyczące włosieni (Trichinella). |
| --- | --- |

(1)

W decyzji Komisji 2007/777/WE (2) ustanowiono między innymi wzory świadectw dotyczących przywozu do Unii niektórych produktów mięsnych. Decyzja ta stanowi, że jedynie przesyłki produktów mięsnych spełniające wymogi wzoru świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określonego w załączniku III są przywożone do Unii. Wzór ten zawiera gwarancje dotyczące włosieni (Trichinella).

| (2) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2075/2005 (3) ustanowiono zasady pobierania próbek z tusz gatunków podatnych na włosienie (Trichinella) oraz określania statusu gospodarstw utrzymujących świnie domowe. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2075/2005 (3) ustanowiono zasady pobierania próbek z tusz gatunków podatnych na włosienie (Trichinella) oraz określania statusu gospodarstw utrzymujących świnie domowe.

| (3) | W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 216/2014 (4) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 gospodarstwom oficjalnie uznanym za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zezwolono na odstępstwo od przepisów dotyczących badania przy uboju. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 216/2014 stanowi, że gospodarstwo, w którym utrzymywane są świnie domowe, jedynie wtedy można uznać za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich, jeżeli — między innymi — podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze wprowadza nowe świnie domowe do tego gospodarstwa tylko wtedy, gdy pochodzą one z innych gospodarstw również oficjalnie uznanych za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 216/2014 (4) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 gospodarstwom oficjalnie uznanym za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zezwolono na odstępstwo od przepisów dotyczących badania przy uboju. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 216/2014 stanowi, że gospodarstwo, w którym utrzymywane są świnie domowe, jedynie wtedy można uznać za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich, jeżeli — między innymi — podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze wprowadza nowe świnie domowe do tego gospodarstwa tylko wtedy, gdy pochodzą one z innych gospodarstw również oficjalnie uznanych za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich.

| (4) | Aby odzwierciedlić wymagania dotyczące przywozu produktów mięsnych ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2075/2005 zmienionym rozporządzeniem (UE) nr 216/2014, należy zmienić wzór świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określony w załączniku III do decyzji 2007/777/WE. |
| --- | --- |

(4)

Aby odzwierciedlić wymagania dotyczące przywozu produktów mięsnych ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2075/2005 zmienionym rozporządzeniem (UE) nr 216/2014, należy zmienić wzór świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określony w załączniku III do decyzji 2007/777/WE.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/777/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/777/WE.

| (6) | Aby uniknąć zakłóceń w przywozie do Unii przesyłek produktów mięsnych pochodzących ze świń domowych, w okresie przejściowym — z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków — należy zezwolić na stosowanie świadectw wydanych zgodnie z decyzją 2007/777/WE w jej wersji przed zmianami wprowadzanymi niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(6)

Aby uniknąć zakłóceń w przywozie do Unii przesyłek produktów mięsnych pochodzących ze świń domowych, w okresie przejściowym — z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków — należy zezwolić na stosowanie świadectw wydanych zgodnie z decyzją 2007/777/WE w jej wersji przed zmianami wprowadzanymi niniejszą decyzją.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

We wzorze świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w załączniku III do decyzji 2007/777/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | pkt II.2.3.1 otrzymuje brzmienie:







  „ | (2) [II.2.3.1. | produkty mięsne otrzymano z mięsa świń domowych, które zostało poddane badaniu w kierunku włośnicy, z wynikiem ujemnym, lub procesowi mrożenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2075/2005;] |
| --- | --- | --- | --- |
| albo | (2) (6) [II.2.3.1. | produkty mięsne otrzymano z mięsa świń domowych uzyskanego ze świń domowych pochodzących z gospodarstwa oficjalnie uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2075/2005, albo nieodsadzonych od maciory i mających mniej niż 5 tygodni;]” |

1)

pkt II.2.3.1 otrzymuje brzmienie:

„

(2) [II.2.3.1.

produkty mięsne otrzymano z mięsa świń domowych, które zostało poddane badaniu w kierunku włośnicy, z wynikiem ujemnym, lub procesowi mrożenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2075/2005;]

albo

(2) (6) [II.2.3.1.

produkty mięsne otrzymano z mięsa świń domowych uzyskanego ze świń domowych pochodzących z gospodarstwa oficjalnie uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2075/2005, albo nieodsadzonych od maciory i mających mniej niż 5 tygodni;]”

;

| 2) | w części II uwag, po przypisie 5, dodaje się przypis w brzmieniu:






  „(6) | Dotyczy wyłącznie państw trzecich oznaczonych jako »K« w kolumnie »Dodatkowe gwarancje« w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.” |
| --- | --- | --- |

2)

w części II uwag, po przypisie 5, dodaje się przypis w brzmieniu:

„(6)

Dotyczy wyłącznie państw trzecich oznaczonych jako »K« w kolumnie »Dodatkowe gwarancje« w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.”

.

Artykuł 2

W okresie przejściowym do dnia 31 marca 2015 r. można nadal wprowadzać do Unii przesyłki produktów mięsnych, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane nie później niż w dniu 1 marca 2015 r. zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określonym w załączniku III do decyzji 2007/777/WE w jej wersji sprzed wejścia w życie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

1

(2)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 60).

3

Trichinella

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2014 z dnia 7 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 85).

4

Trichinella

---

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/80 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/80

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

w sprawie środka podjętego przez Niemcy zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu kombinezony chroniące przed wysoką temperaturą „Hitzeschutzanzug FW Typ 3” i zakazującego wprowadzania ich do obrotu

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7977)

(2014/760/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (1), w szczególności jej art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W styczniu 2014 r. władze Niemiec powiadomiły Komisję o wprowadzeniu środka polegającego na wycofaniu z obrotu oraz zakazaniu wprowadzania do obrotu kombinezonu chroniącego przed wysoką temperaturą, model „Hitzeschutzanzug FW Typ 3”, wytwarzanego przez KONTEX Textile Hitze- und Isolierprodukte GmbH, Olgastrasse 46-48, 73614 Schorndorf (Niemcy). Produkty opatrzone były oznakowaniem CE zgodnie z dyrektywą Rady 89/686/EWG w sprawie wyposażenia ochrony osobistej, przeszły także badania i zostały poddane ocenie typu zgodnie ze zharmonizowaną normą EN 1486:2007 Odzież ochronna dla strażaków — Metody badania i wymagania dla odzieży odbijającej promieniowanie cieplne przeznaczonej do specjalnej akcji przeciwpożarowej. |
| --- | --- |

(1)

W styczniu 2014 r. władze Niemiec powiadomiły Komisję o wprowadzeniu środka polegającego na wycofaniu z obrotu oraz zakazaniu wprowadzania do obrotu kombinezonu chroniącego przed wysoką temperaturą, model „Hitzeschutzanzug FW Typ 3”, wytwarzanego przez KONTEX Textile Hitze- und Isolierprodukte GmbH, Olgastrasse 46-48, 73614 Schorndorf (Niemcy). Produkty opatrzone były oznakowaniem CE zgodnie z dyrektywą Rady 89/686/EWG w sprawie wyposażenia ochrony osobistej, przeszły także badania i zostały poddane ocenie typu zgodnie ze zharmonizowaną normą EN 1486:2007 Odzież ochronna dla strażaków — Metody badania i wymagania dla odzieży odbijającej promieniowanie cieplne przeznaczonej do specjalnej akcji przeciwpożarowej.

| (2) | Odzież ochronna dla strażaków stanowi środek ochrony indywidualnej (ŚOI) zaliczony do kategorii certyfikacji III. ŚOI tego rodzaju, które służą do ochrony przed zagrożeniem życia lub poważnymi zagrożeniami dla zdrowia o nieodwracalnych skutkach, w przypadku których producent zakłada, że użytkownicy nie będą w stanie uświadomić sobie na czas bezpośrednich skutków tych zagrożeń, muszą zostać poddane badaniom służącym zatwierdzeniu typu WE oraz badaniom służącym zapewnieniu jakości WE, przeprowadzanym przez jednostkę notyfikowaną i zlecanym przez producenta. |
| --- | --- |

(2)

Odzież ochronna dla strażaków stanowi środek ochrony indywidualnej (ŚOI) zaliczony do kategorii certyfikacji III. ŚOI tego rodzaju, które służą do ochrony przed zagrożeniem życia lub poważnymi zagrożeniami dla zdrowia o nieodwracalnych skutkach, w przypadku których producent zakłada, że użytkownicy nie będą w stanie uświadomić sobie na czas bezpośrednich skutków tych zagrożeń, muszą zostać poddane badaniom służącym zatwierdzeniu typu WE oraz badaniom służącym zapewnieniu jakości WE, przeprowadzanym przez jednostkę notyfikowaną i zlecanym przez producenta.

| (3) | Kontrola przeprowadzona przez Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (Instytut ds. bezpieczeństwa pracy Niemieckiego funduszu ustawowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, IFA) w Sankt Augustin (badanie nr ref. 2013 22805 z 7 sierpnia 2013 r.) wykazała brak zgodności z wymaganiami dotyczącymi wartości odnoszących się do przenikania ciepła (promieniowanie cieplne), określonymi w sekcji 6.2 wyżej wymienionej zharmonizowanej normy, i z wymaganiami odnoszącymi się do przenikania ciepła (ciepło konwekcyjne), określonymi w sekcji 6.3 tejże normy. Oznacza to, iż nie spełniono następujących podstawowych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonych w załączniku II do dyrektywy 89/686/EWG:






  — | 3.6.1. Materiały, z których są wykonane ŚOI i inne ich składniki, |
| --- | --- | --- |

(3)

Kontrola przeprowadzona przez Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (Instytut ds. bezpieczeństwa pracy Niemieckiego funduszu ustawowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, IFA) w Sankt Augustin (badanie nr ref. 2013 22805 z 7 sierpnia 2013 r.) wykazała brak zgodności z wymaganiami dotyczącymi wartości odnoszących się do przenikania ciepła (promieniowanie cieplne), określonymi w sekcji 6.2 wyżej wymienionej zharmonizowanej normy, i z wymaganiami odnoszącymi się do przenikania ciepła (ciepło konwekcyjne), określonymi w sekcji 6.3 tejże normy. Oznacza to, iż nie spełniono następujących podstawowych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonych w załączniku II do dyrektywy 89/686/EWG:

—

3.6.1. Materiały, z których są wykonane ŚOI i inne ich składniki,

| — | 3.6.2. Kompletne gotowe do użytku ŚOI. |
| --- | --- |

—

3.6.2. Kompletne gotowe do użytku ŚOI.

| (4) | W rezultacie kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą niesie ryzyko przenikania przez niego ciepła podczas gaszenia pożaru, a tym samym strażacy są narażeni na oparzenia stanowiące zagrożenie dla życia lub ryzyko śmierci w wyniku spalenia. |
| --- | --- |

(4)

W rezultacie kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą niesie ryzyko przenikania przez niego ciepła podczas gaszenia pożaru, a tym samym strażacy są narażeni na oparzenia stanowiące zagrożenie dla życia lub ryzyko śmierci w wyniku spalenia.

| (5) | Zdaniem władz Niemiec, skoro odnośne podstawowe wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa nie są spełnione i nie przedstawiono ważnego certyfikatu badania typu WE, kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą nie może zostać wprowadzony do obrotu. Kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą nie spełnia ponadto wymogów niemieckiego rozporządzenia dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony indywidualnej (8. ProdSV), więc stosowanie go zagraża bezpieczeństwu, zdrowiu i życiu strażaków i innych osób. |
| --- | --- |

(5)

Zdaniem władz Niemiec, skoro odnośne podstawowe wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa nie są spełnione i nie przedstawiono ważnego certyfikatu badania typu WE, kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą nie może zostać wprowadzony do obrotu. Kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą nie spełnia ponadto wymogów niemieckiego rozporządzenia dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony indywidualnej (8. ProdSV), więc stosowanie go zagraża bezpieczeństwu, zdrowiu i życiu strażaków i innych osób.

| (6) | Komisja zwróciła się na piśmie do producenta o przedstawienie uwag na temat środków wprowadzonych przez władze Niemiec. Do dnia dzisiejszego nie otrzymano odpowiedzi. |
| --- | --- |

(6)

Komisja zwróciła się na piśmie do producenta o przedstawienie uwag na temat środków wprowadzonych przez władze Niemiec. Do dnia dzisiejszego nie otrzymano odpowiedzi.

| (7) | Na podstawie dostępnej dokumentacji Komisja uważa, że kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą „Hitzeschutzanzug FW Typ 3” nie spełnia wymagań określonych w sekcjach 6.2 i 6.3 zharmonizowanej normy EN 1486:2007 odnoszących się do podstawowych wymagań zdrowia i bezpieczeństwa, określonych w pkt 3.6.1 Materiały, z których są wykonane ŚOI i inne ich składniki i pkt 3.6.2 Kompletne gotowe do użytku ŚOI załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG, |
| --- | --- |

(7)

Na podstawie dostępnej dokumentacji Komisja uważa, że kombinezon chroniący przed wysoką temperaturą „Hitzeschutzanzug FW Typ 3” nie spełnia wymagań określonych w sekcjach 6.2 i 6.3 zharmonizowanej normy EN 1486:2007 odnoszących się do podstawowych wymagań zdrowia i bezpieczeństwa, określonych w pkt 3.6.1 Materiały, z których są wykonane ŚOI i inne ich składniki i pkt 3.6.2 Kompletne gotowe do użytku ŚOI załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środek wprowadzony przez władze Niemiec, polegający na wycofaniu z obrotu oraz zakazaniu wprowadzania do obrotu kombinezonów chroniących przed wysoką temperaturą „Hitzeschutzanzug FW Typ 3” produkowanych przez KONTEX Textile Hitze- und Isolierprodukte GmbH, jest uzasadniony.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Ferdinando NELLI FEROCI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.

1

---

ZALECENIA

| 31.10.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 311/82 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 311/82

---

ZALECENIE KOMISJI

z dnia 29 października 2014 r.

w sprawie stosowania przepisów dotyczących wewnętrznego rynku energii między państwami członkowskimi UE a umawiającymi się stronami Wspólnoty Energetycznej

(2014/761/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia Europejska jest stroną Wspólnoty Energetycznej, której celem jest stworzenie jednolitej przestrzeni regulacyjnej na potrzeby rynków energii w Europie. |
| --- | --- |

(1)

Unia Europejska jest stroną Wspólnoty Energetycznej, której celem jest stworzenie jednolitej przestrzeni regulacyjnej na potrzeby rynków energii w Europie.

| (2) | Umawiające się Strony (1) Wspólnoty Energetycznej dążą do zintegrowania swoich rynków energii z wewnętrznym rynkiem energii UE poprzez dostosowanie unijnych przepisów dotyczących rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej do swych uwarunkowań oraz włączenie ich do swoich przepisów krajowych. |
| --- | --- |

(2)

Umawiające się Strony (1) Wspólnoty Energetycznej dążą do zintegrowania swoich rynków energii z wewnętrznym rynkiem energii UE poprzez dostosowanie unijnych przepisów dotyczących rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej do swych uwarunkowań oraz włączenie ich do swoich przepisów krajowych.

| (3) | Najważniejsze zasady, na których opiera się prawodawstwo unijne w zakresie wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej, określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (3), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (4) oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (5), mających zastosowanie w państwach członkowskich od dnia 3 marca 2011 r. Istotne przepisy unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej są również ujęte w prawnie wiążących kodeksach sieci i wytycznych przyjętych na podstawie wyżej wymienionych aktów prawnych, a częściowo będących w opracowaniu. |
| --- | --- |

(3)

Najważniejsze zasady, na których opiera się prawodawstwo unijne w zakresie wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej, określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (3), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (4) oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (5), mających zastosowanie w państwach członkowskich od dnia 3 marca 2011 r. Istotne przepisy unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej są również ujęte w prawnie wiążących kodeksach sieci i wytycznych przyjętych na podstawie wyżej wymienionych aktów prawnych, a częściowo będących w opracowaniu.

| (4) | Umawiające się Strony Wspólnoty Energetycznej są zobowiązane do wdrożenia powyższych dyrektyw i rozporządzeń do dnia 1 stycznia 2015 r. (6) oraz — z kilkoma wyjątkami — do stosowania środków wykonawczych od tej daty. Kodeksy sieci i wytyczne są również stopniowo włączane do porządku prawnego Wspólnoty Energetycznej. |
| --- | --- |

(4)

Umawiające się Strony Wspólnoty Energetycznej są zobowiązane do wdrożenia powyższych dyrektyw i rozporządzeń do dnia 1 stycznia 2015 r. (6) oraz — z kilkoma wyjątkami — do stosowania środków wykonawczych od tej daty. Kodeksy sieci i wytyczne są również stopniowo włączane do porządku prawnego Wspólnoty Energetycznej.

| (5) | Umawiające się Strony mają wdrożyć dalsze przepisy dotyczące rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, w szczególności dyrektywę 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. dotyczącą działań na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i inwestycji infrastrukturalnych (7), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 994/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE (8) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (9). |
| --- | --- |

(5)

Umawiające się Strony mają wdrożyć dalsze przepisy dotyczące rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, w szczególności dyrektywę 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. dotyczącą działań na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i inwestycji infrastrukturalnych (7), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 994/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE (8) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające decyzję nr 1364/2006/WE oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 713/2009, (WE) nr 714/2009 i (WE) nr 715/2009 (9).

| (6) | Geograficzny zakres stosowania unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej obejmuje cały obszar UE. |
| --- | --- |

(6)

Geograficzny zakres stosowania unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej obejmuje cały obszar UE.

| (7) | W dniu 23 września 2014 r. Wspólnota Energetyczna przyjęła interpretację Rady Ministerialnej na podstawie art. 94 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, zgodnie z którą przesył energii, przywóz i wywóz, jak również transakcje handlowe i bilansowe, zdolności sieci oraz połączenia międzysystemowe między Umawiającymi się Stronami a państwami członkowskimi UE traktowane są w aktach prawnych Wspólnoty Energetycznej zawierających przepisy Unii Europejskiej w taki sam sposób, jak odpowiednie przepływy, przywóz, wywóz, transakcje, zdolności i infrastruktura między Umawiającymi się Stronami w prawodawstwie Wspólnoty Energetycznej. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 23 września 2014 r. Wspólnota Energetyczna przyjęła interpretację Rady Ministerialnej na podstawie art. 94 Traktatu o Wspólnocie Energetycznej, zgodnie z którą przesył energii, przywóz i wywóz, jak również transakcje handlowe i bilansowe, zdolności sieci oraz połączenia międzysystemowe między Umawiającymi się Stronami a państwami członkowskimi UE traktowane są w aktach prawnych Wspólnoty Energetycznej zawierających przepisy Unii Europejskiej w taki sam sposób, jak odpowiednie przepływy, przywóz, wywóz, transakcje, zdolności i infrastruktura między Umawiającymi się Stronami w prawodawstwie Wspólnoty Energetycznej.

| (8) | Jednolite traktowanie transgranicznych przepływów, transakcji i infrastruktury (połączeń międzysystemowych) między wszystkimi stronami Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stanowi ważny element jednolitej przestrzeni regulacyjnej handlu gazem i energią elektryczną oraz jest nieodzowne do osiągnięcia celów Wspólnoty Energetycznej. Ponadto współpraca między Radą Regulacyjną Wspólnoty Energetycznej i Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez agencję jest niezbędna, by ułatwić integrację Umawiających się Stron z wewnętrznym rynkiem energii UE, |
| --- | --- |

(8)

Jednolite traktowanie transgranicznych przepływów, transakcji i infrastruktury (połączeń międzysystemowych) między wszystkimi stronami Traktatu o Wspólnocie Energetycznej stanowi ważny element jednolitej przestrzeni regulacyjnej handlu gazem i energią elektryczną oraz jest nieodzowne do osiągnięcia celów Wspólnoty Energetycznej. Ponadto współpraca między Radą Regulacyjną Wspólnoty Energetycznej i Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez agencję jest niezbędna, by ułatwić integrację Umawiających się Stron z wewnętrznym rynkiem energii UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Państwa członkowskie, w tym organy regulacyjne, które państwa mają obowiązek wyznaczyć na podstawie prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmioty gospodarcze wzywa się do współpracy z organami krajowymi oraz podmiotami gospodarczymi Umawiających się Stron Wspólnoty Energetycznej w zakresie stosowania unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej w relacjach między Umawiającymi się Stronami a państwami członkowskimi UE. |
| --- | --- |

1.

Państwa członkowskie, w tym organy regulacyjne, które państwa mają obowiązek wyznaczyć na podstawie prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmioty gospodarcze wzywa się do współpracy z organami krajowymi oraz podmiotami gospodarczymi Umawiających się Stron Wspólnoty Energetycznej w zakresie stosowania unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej w relacjach między Umawiającymi się Stronami a państwami członkowskimi UE.

| 2. | Podczas wdrażania unijnych przepisów dotyczących wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej państwa członkowskie, w tym organy regulacyjne, które państwa mają obowiązek wyznaczyć na podstawie prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmioty gospodarcze wzywa się do stosowania wszelkich odniesień do:






  a) | przepływów energii, przywozu i wywozu oraz transakcji handlowych i bilansowych; |
| --- | --- | --- |

2.

Podczas wdrażania unijnych przepisów dotyczących wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej państwa członkowskie, w tym organy regulacyjne, które państwa mają obowiązek wyznaczyć na podstawie prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmioty gospodarcze wzywa się do stosowania wszelkich odniesień do:

a)

przepływów energii, przywozu i wywozu oraz transakcji handlowych i bilansowych;

| b) | przepustowości sieci; |
| --- | --- |

b)

przepustowości sieci;

| c) | istniejącej lub nowej infrastruktury gazowej i elektroenergetycznej, |
| --- | --- |

c)

istniejącej lub nowej infrastruktury gazowej i elektroenergetycznej,

przekraczających granice, strefy, obszary wjazdu/wyjazdu lub obszary kontroli między państwami członkowskimi, do przepływów, przywozu, wywozu, transakcji, zdolności i infrastruktury przekraczających granice między Umawiającymi się Stronami i państwami członkowskimi UE.

| 3. | Przewidziane w prawodawstwie UE dotyczącym rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej odniesienia do współpracy i wspólnych działań między krajowymi instytucjami, organami i podmiotami gospodarczymi należy rozumieć jako obejmujące współpracę i wspólne działania między krajowymi instytucjami, organami i podmiotami gospodarczymi państw członkowskich i Umawiających się Stron. |
| --- | --- |

3.

Przewidziane w prawodawstwie UE dotyczącym rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej odniesienia do współpracy i wspólnych działań między krajowymi instytucjami, organami i podmiotami gospodarczymi należy rozumieć jako obejmujące współpracę i wspólne działania między krajowymi instytucjami, organami i podmiotami gospodarczymi państw członkowskich i Umawiających się Stron.

| 4. | W przypadku gdy unijne akty prawne dotyczące rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej odnoszą się do „skutków” dla jednego lub większej liczby państw członkowskich, odniesienie takie należy rozumieć również jako skutki dla Umawiających się Stron lub dla Umawiającej się Strony i państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

4.

W przypadku gdy unijne akty prawne dotyczące rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej odnoszą się do „skutków” dla jednego lub większej liczby państw członkowskich, odniesienie takie należy rozumieć również jako skutki dla Umawiających się Stron lub dla Umawiającej się Strony i państwa członkowskiego.

| 5. | W zakresie, w jakim jest ona uprawniona do podejmowania decyzji na podstawie unijnego prawodawstwa dotyczącego wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zachęca się do współpracy z Radą Regulacyjną Wspólnoty Energetycznej w kwestiach objętych kompetencjami Rady na podstawie dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej, w celu zapewnienia spójności w aktach przyjmowanych przez te dwa organy. |
| --- | --- |

5.

W zakresie, w jakim jest ona uprawniona do podejmowania decyzji na podstawie unijnego prawodawstwa dotyczącego wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej, Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zachęca się do współpracy z Radą Regulacyjną Wspólnoty Energetycznej w kwestiach objętych kompetencjami Rady na podstawie dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej, w celu zapewnienia spójności w aktach przyjmowanych przez te dwa organy.

| 6. | Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich, Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmiotów gospodarczych oraz do Rady Regulacyjnej Wspólnoty Energetycznej. |
| --- | --- |

6.

Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich, Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i podmiotów gospodarczych oraz do Rady Regulacyjnej Wspólnoty Energetycznej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Günther OETTINGER

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Republika Albanii, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Republika Mołdawii, Czarnogóra, Republika Serbii, Ukraina i Misja Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie zgodnie z rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

1

(2)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55.

2

(3)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94.

3

(4)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 15.

4

(5)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36.

5

(6)  Z pewnymi wyjątkami określonymi w dorobku prawnym Wspólnoty Energetycznej. Szczegółowe informacje są dostępne pod adresem http://www.energy-community.org/portal/page/portal/ENC_HOME/ENERGY_COMMUNITY/Legal/EU_Legislation/Consolidated_acts#GAS

6

(7)  Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 22.

7

(8)  Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 39.

9

---