# Publicatieblad C 339/29 s

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 339 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 57e jaargang29 september 2014 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 339

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

57e jaargang29 september 2014

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2014/C 339/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2014/C 339/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

| | V   Adviezen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2014/C 339/02 | Zaak C-309/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 30 juni 2014 — Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze | 2 |
| 2014/C 339/03 | Zaak C-324/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 7 juli 2014 — PARTNER Apelski Dariusz/Zarząd Oczyszczania Miasta | 2 |
| 2014/C 339/04 | Zaak C-326/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 7 juli 2014 — Verein für Konsumenteninformation/A1 Telekom Austria AG | 4 |
| 2014/C 339/05 | Zaak C-333/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session, Scotland (Verenigd Koninkrijk) op 8 juli 2014 — The Scotch Whisky Association e.a./The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland | 4 |
| 2014/C 339/06 | Zaak C-335/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 11 juli 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat | 5 |
| 2014/C 339/07 | Zaak C-336/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Sonthofen (Duitsland) op 11 juli 2014 — Strafzaak tegen Sebat Ince | 6 |
| 2014/C 339/08 | Zaak C-338/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 14 juli 2014 — Quenon K. SPRL/Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA | 8 |
| 2014/C 339/09 | Zaak C-340/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats, andere partij: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam | 8 |
| 2014/C 339/10 | Zaak C-341/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — J. Harmsen, andere partij: Burgemeester van Amsterdam | 9 |
| 2014/C 339/11 | Zaak C-344/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 17 juli 2014 — Kyowa Hakko Europe GmbH/Hauptzollamt Hannover | 10 |
| 2014/C 339/12 | Zaak C-349/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 21 juli 2014 — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej | 11 |
| 2014/C 339/13 | Zaak C-351/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 22 juli 2014 — Estrella Rodríguez Sanchez/Consum Sociedad Cooperativa Valenciana | 11 |
| 2014/C 339/14 | Zaak C-352/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Juan Miguel Iglesias Gutiérrez/Bankia, S.A. e.a. | 12 |
| 2014/C 339/15 | Zaak C-353/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Elisabet Rion Bea/Bankia, S.A. e.a. | 13 |
| 2014/C 339/16 | Zaak C-361/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 juli 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 mei 2014 in de gevoegde zaken T-458/10 tot en met T-467/10 en T-471/10, Peter McBride e.a./Europese Commissie | 14 |
| 2014/C 339/17 | Zaak C-364/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 28 juli 2014 — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH | 14 |
| 2014/C 339/18 | Zaak C-373/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 juli 2014 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie | 15 |
| | Gerecht |
| 2014/C 339/19 | Zaak T-518/11: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2014 — BTL Diffusion/BHIM — dm-drogerie markt (babyTOlove) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing) | 17 |
| 2014/C 339/20 | Zaak T-206/13: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2014 — Stance/BHIM — Pokarna (STANCE) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing) | 17 |
| 2014/C 339/21 | Zaak T-478/13: Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2014 — NumberFour/BHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing) | 18 |
| 2014/C 339/22 | Zaak T-718/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) (Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing) | 19 |
| 2014/C 339/23 | Zaak T-721/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) (Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing) | 19 |
| 2014/C 339/24 | Zaak T-536/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Sheraton International IP/BHIM — Staywell Hospitality Group (PARK REGIS) | 20 |
| 2014/C 339/25 | Zaak T-542/14: Beroep ingesteld op 21 juli 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van ronde sandwich) | 21 |
| 2014/C 339/26 | Zaak T-543/14: Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — provima Warenhandels/BHIM — Renfro (HOT SOX) | 21 |
| 2014/C 339/27 | Zaak T-544/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — Société des Produits Nestlé/BHIM — Terapia (ALETE) | 22 |
| 2014/C 339/28 | Zaak T-545/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world) | 23 |
| 2014/C 339/29 | Zaak T-554/14: Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Messi Cuccittini/BHIM — J.M.-E.V. e hijos (MESSI) | 24 |
| 2014/C 339/30 | Zaak T-557/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — BrandGroup/BHIM — Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele (SPEZOOMIX) | 25 |
| 2014/C 339/31 | Zaak T-578/14: Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — VSM Geneesmiddelen/Commissie | 26 |
| 2014/C 339/32 | Zaak T-584/14: Beroep ingesteld op 29 juli 2014 — Inditex/BHIM — Ansell (ZARA) | 27 |
| 2014/C 339/33 | Zaak T-613/14: Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Industrias Tomás Morcillo/BHIM — Aucar Trailer (Polycart A Whole Cart Full of Benefits) | 27 |

V   Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2014/C 339/02

Zaak C-309/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 30 juni 2014 — Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze

2

2014/C 339/03

Zaak C-324/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 7 juli 2014 — PARTNER Apelski Dariusz/Zarząd Oczyszczania Miasta

2

2014/C 339/04

Zaak C-326/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 7 juli 2014 — Verein für Konsumenteninformation/A1 Telekom Austria AG

4

2014/C 339/05

Zaak C-333/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session, Scotland (Verenigd Koninkrijk) op 8 juli 2014 — The Scotch Whisky Association e.a./The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland

4

2014/C 339/06

Zaak C-335/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 11 juli 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat

5

2014/C 339/07

Zaak C-336/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Sonthofen (Duitsland) op 11 juli 2014 — Strafzaak tegen Sebat Ince

6

2014/C 339/08

Zaak C-338/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 14 juli 2014 — Quenon K. SPRL/Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA

8

2014/C 339/09

Zaak C-340/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats, andere partij: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam

8

2014/C 339/10

Zaak C-341/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — J. Harmsen, andere partij: Burgemeester van Amsterdam

9

2014/C 339/11

Zaak C-344/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 17 juli 2014 — Kyowa Hakko Europe GmbH/Hauptzollamt Hannover

10

2014/C 339/12

Zaak C-349/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 21 juli 2014 — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej

11

2014/C 339/13

Zaak C-351/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 22 juli 2014 — Estrella Rodríguez Sanchez/Consum Sociedad Cooperativa Valenciana

o

11

2014/C 339/14

Zaak C-352/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Juan Miguel Iglesias Gutiérrez/Bankia, S.A. e.a.

o

12

2014/C 339/15

Zaak C-353/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Elisabet Rion Bea/Bankia, S.A. e.a.

o

13

2014/C 339/16

Zaak C-361/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 juli 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 mei 2014 in de gevoegde zaken T-458/10 tot en met T-467/10 en T-471/10, Peter McBride e.a./Europese Commissie

14

2014/C 339/17

Zaak C-364/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 28 juli 2014 — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH

14

2014/C 339/18

Zaak C-373/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 juli 2014 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie

15

Gerecht

2014/C 339/19

Zaak T-518/11: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2014 — BTL Diffusion/BHIM — dm-drogerie markt (babyTOlove) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing)

17

2014/C 339/20

Zaak T-206/13: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2014 — Stance/BHIM — Pokarna (STANCE) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing)

17

2014/C 339/21

Zaak T-478/13: Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2014 — NumberFour/BHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing)

18

2014/C 339/22

Zaak T-718/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) (Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing)

19

2014/C 339/23

Zaak T-721/13: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV) (Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing)

19

2014/C 339/24

Zaak T-536/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Sheraton International IP/BHIM — Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)

20

2014/C 339/25

Zaak T-542/14: Beroep ingesteld op 21 juli 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van ronde sandwich)

21

2014/C 339/26

Zaak T-543/14: Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — provima Warenhandels/BHIM — Renfro (HOT SOX)

21

2014/C 339/27

Zaak T-544/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — Société des Produits Nestlé/BHIM — Terapia (ALETE)

22

2014/C 339/28

Zaak T-545/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world)

23

2014/C 339/29

Zaak T-554/14: Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Messi Cuccittini/BHIM — J.M.-E.V. e hijos (MESSI)

24

2014/C 339/30

Zaak T-557/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — BrandGroup/BHIM — Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele (SPEZOOMIX)

25

2014/C 339/31

Zaak T-578/14: Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — VSM Geneesmiddelen/Commissie

26

2014/C 339/32

Zaak T-584/14: Beroep ingesteld op 29 juli 2014 — Inditex/BHIM — Ansell (ZARA)

27

2014/C 339/33

Zaak T-613/14: Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Industrias Tomás Morcillo/BHIM — Aucar Trailer (Polycart A Whole Cart Full of Benefits)

27

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

2014/C 339/01

Laatste publicatie

PB C 329 van 22.9.2014

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 315 van 15.9.2014

PB C 303 van 8.9.2014

PB C 292 van 1.9.2014

PB C 282 van 25.8.2014

PB C 261 van 11.8.2014

PB C 253 van 4.8.2014

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Adviezen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/2 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 30 juni 2014 — Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze

(Zaak C-309/14)

2014/C 339/02

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)

Verwerende partijen: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze

Prejudiciële vraag

Verzetten de beginselen van richtlijn 2003/109/EG van de Raad (1), zoals gewijzigd en aangevuld, zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals die van artikel 5, lid 2 ter, van wetsbesluit nr. 286 van 25 juli 1998, voor zover daarin is bepaald dat [„]voor de aanvraag voor afgifte en verlenging van een verblijfsvergunning [...] leges [moeten] worden betaald, waarvan het bedrag is vastgesteld op ten minste 80 EUR en ten hoogste 200 EUR bij besluit van het Ministro dell’economia e delle finanze, in overleg met het Ministro dell’interno, waarin voorts de betalingsmodaliteiten zijn bepaald [...]”, zodat het aldus vastgestelde minimumbedrag van de leges ongeveer 8 keer hoger is dan het bedrag dat voor de afgifte van een nationale identiteitskaart moet worden betaald?

---

(1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/2 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 7 juli 2014 — PARTNER Apelski Dariusz/Zarząd Oczyszczania Miasta

(Zaak C-324/14)

2014/C 339/03

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Krajowa Izba Odwoławcza

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PARTNER Apelski Dariusz

Verwerende partij: Zarząd Oczyszczania Miasta

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), aldus worden uitgelegd dat de zinsnede dat een ondernemer zich „in voorkomend geval” kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, ziet op elke situatie waarin een ondernemer niet beschikt over de door de aanbestedende dienst vereiste kwalificaties en zich op de draagkracht van andere entiteiten wil beroepen? Of moet de zinsnede dat een ondernemer zich enkel „in voorkomend geval” op de middelen van andere entiteiten kan beroepen, worden opgevat als een beperking, op grond waarvan een dergelijk beroep enkel bij wijze van uitzondering toelaatbaar is en niet de regel is bij het aantonen van de kwalificaties van ondernemers in de procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht? |
| --- | --- |

1)

Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), aldus worden uitgelegd dat de zinsnede dat een ondernemer zich „in voorkomend geval” kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, ziet op elke situatie waarin een ondernemer niet beschikt over de door de aanbestedende dienst vereiste kwalificaties en zich op de draagkracht van andere entiteiten wil beroepen? Of moet de zinsnede dat een ondernemer zich enkel „in voorkomend geval” op de middelen van andere entiteiten kan beroepen, worden opgevat als een beperking, op grond waarvan een dergelijk beroep enkel bij wijze van uitzondering toelaatbaar is en niet de regel is bij het aantonen van de kwalificaties van ondernemers in de procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht?

| 2) | Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat het beroep van een ondernemer op de draagkracht van andere entiteiten wat betreft vakkennis en ervaring „ongeacht de juridische aard van zijn banden met die entiteiten” en het „beschikken over de [...] middelen” van die entiteiten betekent dat de ondernemer tijdens de uitvoering van de opdracht geen banden of slechts zeer losse of onbepaalde banden met deze entiteiten hoeft te hebben, dat wil zeggen dat hij de opdracht zelfstandig (zonder deelneming van een andere entiteit) kan uitvoeren of deze deelneming kan bestaan in advisering, consultancy of training? Of moet artikel 48, lid 3, aldus worden uitgelegd dat een entiteit op de draagkracht waarvan een ondernemer zich beroept, daadwerkelijk en persoonlijk de opdracht moet uitvoeren in de omvang waarin haar draagkracht is opgegeven? |
| --- | --- |

2)

Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat het beroep van een ondernemer op de draagkracht van andere entiteiten wat betreft vakkennis en ervaring „ongeacht de juridische aard van zijn banden met die entiteiten” en het „beschikken over de [...] middelen” van die entiteiten betekent dat de ondernemer tijdens de uitvoering van de opdracht geen banden of slechts zeer losse of onbepaalde banden met deze entiteiten hoeft te hebben, dat wil zeggen dat hij de opdracht zelfstandig (zonder deelneming van een andere entiteit) kan uitvoeren of deze deelneming kan bestaan in advisering, consultancy of training? Of moet artikel 48, lid 3, aldus worden uitgelegd dat een entiteit op de draagkracht waarvan een ondernemer zich beroept, daadwerkelijk en persoonlijk de opdracht moet uitvoeren in de omvang waarin haar draagkracht is opgegeven?

| 3) | Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een ondernemer die weliswaar over ervaring beschikt, maar minder dan hij tegenover een opdrachtgever wil opgeven (bijvoorbeeld onvoldoende om een inschrijving in te dienen voor alle percelen van de opdracht), zich daarnaast kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten om zijn positie in de procedure te verbeteren? |
| --- | --- |

3)

Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een ondernemer die weliswaar over ervaring beschikt, maar minder dan hij tegenover een opdrachtgever wil opgeven (bijvoorbeeld onvoldoende om een inschrijving in te dienen voor alle percelen van de opdracht), zich daarnaast kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten om zijn positie in de procedure te verbeteren?

| 4) | Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een opdrachtgever in de aankondiging van opdracht of in het bestek de grondslagen kan (of zelfs moet) neerleggen aan de hand waarvan de ondernemer zich kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, bijvoorbeeld hoe de andere entiteit bij de uitvoering van de opdracht betrokken moet zijn, in hoeverre de kwalificaties van de ondernemer en de andere entiteit opgeteld kunnen worden en of de andere entiteit hoofdelijk aansprakelijk is voor de regelmatige uitvoering van de opdracht in de omvang waarin de ondernemer zich op haar draagkracht heeft beroepen? |
| --- | --- |

4)

Kan artikel 48, lid 3 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat een opdrachtgever in de aankondiging van opdracht of in het bestek de grondslagen kan (of zelfs moet) neerleggen aan de hand waarvan de ondernemer zich kan beroepen op de draagkracht van andere entiteiten, bijvoorbeeld hoe de andere entiteit bij de uitvoering van de opdracht betrokken moet zijn, in hoeverre de kwalificaties van de ondernemer en de andere entiteit opgeteld kunnen worden en of de andere entiteit hoofdelijk aansprakelijk is voor de regelmatige uitvoering van de opdracht in de omvang waarin de ondernemer zich op haar draagkracht heeft beroepen?

| 5) | Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de draagkracht wordt opgeteld van twee of meer entiteiten waarop een ondernemer zich in de zin van artikel 48, lid 3, beroept en die elk voor zich niet beschikken over de draagkracht in de zin van vakkennis en ervaring die de aanbestedende dienst vereist? |
| --- | --- |

5)

Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de draagkracht wordt opgeteld van twee of meer entiteiten waarop een ondernemer zich in de zin van artikel 48, lid 3, beroept en die elk voor zich niet beschikken over de draagkracht in de zin van vakkennis en ervaring die de aanbestedende dienst vereist?

| 6) | Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de artikelen 44 en 48, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat de door de aanbestedende dienst gestelde voorwaarden voor de deelneming aan de procedure met het oog daarop louter formeel hoeven te worden vervuld, onafhankelijk van de daadwerkelijke kwalificaties van de ondernemer? |
| --- | --- |

6)

Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat de artikelen 44 en 48, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG aldus worden uitgelegd dat de door de aanbestedende dienst gestelde voorwaarden voor de deelneming aan de procedure met het oog daarop louter formeel hoeven te worden vervuld, onafhankelijk van de daadwerkelijke kwalificaties van de ondernemer?

| 7) | Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer, ingeval het mogelijk is een deelinschrijving in te dienen, na de indiening van de inschrijvingen aangeeft, bijvoorbeeld door een aanvulling of toelichting op de documenten, op welk perceel de middelen betrekking hebben die hij heeft opgegeven als bewijs dat hij aan de voorwaarden voor deelneming aan de procedure voldoet? |
| --- | --- |

7)

Laat het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer, ingeval het mogelijk is een deelinschrijving in te dienen, na de indiening van de inschrijvingen aangeeft, bijvoorbeeld door een aanvulling of toelichting op de documenten, op welk perceel de middelen betrekking hebben die hij heeft opgegeven als bewijs dat hij aan de voorwaarden voor deelneming aan de procedure voldoet?

| 8) | Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat een veiling ongeldig wordt verklaard en een elektronische veiling wordt herhaald ingeval deze op wezenlijke punten onregelmatig is verlopen, bijvoorbeeld omdat niet alle ondernemers die een aan de eisen beantwoordende inschrijving hebben ingediend, daarvoor waren uitgenodigd? |
| --- | --- |

8)

Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat een veiling ongeldig wordt verklaard en een elektronische veiling wordt herhaald ingeval deze op wezenlijke punten onregelmatig is verlopen, bijvoorbeeld omdat niet alle ondernemers die een aan de eisen beantwoordende inschrijving hebben ingediend, daarvoor waren uitgenodigd?

| 9) | Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat de opdracht wordt gegund aan een ondernemer wiens inschrijving is geselecteerd in een dergelijke veiling die niet is herhaald, indien niet kan worden vastgesteld of de deelneming van de niet in aanmerking genomen ondernemer van invloed zou zijn geweest op de uitslag? |
| --- | --- |

9)

Laten het in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG neergelegde beginsel van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en het transparantiebeginsel toe dat de opdracht wordt gegund aan een ondernemer wiens inschrijving is geselecteerd in een dergelijke veiling die niet is herhaald, indien niet kan worden vastgesteld of de deelneming van de niet in aanmerking genomen ondernemer van invloed zou zijn geweest op de uitslag?

| 10) | Kan bij de uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG gebruik worden gemaakt van de inhoud van de bepalingen en de considerans van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, hoewel de termijn voor de omzetting ervan nog niet is verstreken, voor zover daarin bepaalde aannames en bedoelingen van de Uniewetgever worden verduidelijkt en zij niet in strijd is met de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG? |
| --- | --- |

10)

Kan bij de uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG gebruik worden gemaakt van de inhoud van de bepalingen en de considerans van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, hoewel de termijn voor de omzetting ervan nog niet is verstreken, voor zover daarin bepaalde aannames en bedoelingen van de Uniewetgever worden verduidelijkt en zij niet in strijd is met de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG?

---

(1)  PB L 134, blz. 114.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/4 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 7 juli 2014 — Verein für Konsumenteninformation/A1 Telekom Austria AG

(Zaak C-326/14)

2014/C 339/04

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

Verwerende partij: A1 Telekom Austria AG

Prejudiciële vraag

Is het in artikel 20, lid 2, van de Universeledienstrichtlijn (1) voor abonnees bepaalde recht om de overeenkomst zonder boete op te zeggen „wanneer zij op de hoogte worden gesteld van wijzigingen in de [contractuele] voorwaarden”, ook van toepassing op het geval dat een aanpassing van de prijzen voortvloeit uit contractuele voorwaarden waarin reeds bij de sluiting van de overeenkomst is vastgelegd dat een aanpassing van de prijzen (verhoging/verlaging) in de toekomst zal plaatsvinden overeenkomstig de veranderingen van een objectief indexcijfer van de consumptieprijzen, dat de waardeontwikkeling van het geld weerspiegelt?

---

(1)  Richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot wijziging van richtlijn 2002/22/EG inzake de universele dienst- en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, Richtlijn 2002/58/EG betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie en verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (PB L 337, blz. 11).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/4 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session, Scotland (Verenigd Koninkrijk) op 8 juli 2014 — The Scotch Whisky Association e.a./The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland

(Zaak C-333/14)

2014/C 339/05

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Session, Scotland

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: The Scotch Whisky Association e.a.

Verwerende partijen: The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland

Prejudiciële vragen

| 1) | „Moet het Unierecht betreffende de gemeenschappelijke marktordening voor wijn, met name verordening (EU) nr. 1308/2013 (1), aldus worden uitgelegd dat een lidstaat rechtmatig een nationale maatregel kan invoeren die voorziet in een minimumdetailhandelsprijs voor wijn op basis van het alcoholpercentage in het verkochte product en daarmee dus afwijkt van de vrije prijsvorming door marktkrachten die anders aan de markt voor wijn ten grondslag ligt?” |
| --- | --- |

1)

„Moet het Unierecht betreffende de gemeenschappelijke marktordening voor wijn, met name verordening (EU) nr. 1308/2013 (1), aldus worden uitgelegd dat een lidstaat rechtmatig een nationale maatregel kan invoeren die voorziet in een minimumdetailhandelsprijs voor wijn op basis van het alcoholpercentage in het verkochte product en daarmee dus afwijkt van de vrije prijsvorming door marktkrachten die anders aan de markt voor wijn ten grondslag ligt?”

| 2) | „Mag een lidstaat in het kader van een aan artikel 36 VWEU ontleende rechtvaardiging, wanneer de lidstaat heeft geconcludeerd dat het om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid opportuun is de kosten van het verbruik van een product — in casu alcoholhoudende dranken — voor consumenten of een deel van die consumenten te verhogen, en dat product een product is waarop de lidstaat accijns of een andere belasting kan heffen (waaronder belastingen of accijnzen op basis van het alcoholgehalte, het volumegehalte, de waarde of een combinatie van dergelijke fiscale maatregelen), op grond van het Unierecht in plaats van dergelijke fiscale mechanismen voor de verhoging van de consumentenprijs wettelijke maatregelen treffen die in de vaststelling van minimumdetailhandelsprijzen voorzien die de handel en de mededinging binnen de Unie verstoren, en zo ja onder welke voorwaarden?” |
| --- | --- |

2)

„Mag een lidstaat in het kader van een aan artikel 36 VWEU ontleende rechtvaardiging, wanneer de lidstaat heeft geconcludeerd dat het om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid opportuun is de kosten van het verbruik van een product — in casu alcoholhoudende dranken — voor consumenten of een deel van die consumenten te verhogen, en dat product een product is waarop de lidstaat accijns of een andere belasting kan heffen (waaronder belastingen of accijnzen op basis van het alcoholgehalte, het volumegehalte, de waarde of een combinatie van dergelijke fiscale maatregelen), op grond van het Unierecht in plaats van dergelijke fiscale mechanismen voor de verhoging van de consumentenprijs wettelijke maatregelen treffen die in de vaststelling van minimumdetailhandelsprijzen voorzien die de handel en de mededinging binnen de Unie verstoren, en zo ja onder welke voorwaarden?”

| 3) | „Wanneer de rechter in een lidstaat moet beoordelen of een wettelijke maatregel die een met artikel 34 VWEU strijdige kwantitatieve beperking van de handel inhoudt, niettemin gerechtvaardigd kan zijn om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid in de zin van artikel 36 VWEU, moet die nationale rechter zich dan beperken tot een onderzoek van de informatie, bewijsstukken of andere stukken die de wetgever op het moment van vaststelling van die maatregel ter beschikking had en in aanmerking heeft genomen? Indien dat niet het geval is, gelden dan andere restricties ten aanzien van de bevoegdheid van de nationale rechter om rekening te houden met alle gegevens en bewijsstukken die op het moment van zijn beslissing beschikbaar zijn en door partijen zijn voorgelegd?” |
| --- | --- |

3)

„Wanneer de rechter in een lidstaat moet beoordelen of een wettelijke maatregel die een met artikel 34 VWEU strijdige kwantitatieve beperking van de handel inhoudt, niettemin gerechtvaardigd kan zijn om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid in de zin van artikel 36 VWEU, moet die nationale rechter zich dan beperken tot een onderzoek van de informatie, bewijsstukken of andere stukken die de wetgever op het moment van vaststelling van die maatregel ter beschikking had en in aanmerking heeft genomen? Indien dat niet het geval is, gelden dan andere restricties ten aanzien van de bevoegdheid van de nationale rechter om rekening te houden met alle gegevens en bewijsstukken die op het moment van zijn beslissing beschikbaar zijn en door partijen zijn voorgelegd?”

| 4) | „Wanneer een rechter in een lidstaat bij de uitlegging en toepassing van het Unierecht de stelling van de nationale autoriteiten moet onderzoeken dat een maatregel die op zich een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt, in het belang van de bescherming van de menselijke gezondheid als afwijking uit hoofde van artikel 36 VWEU is gerechtvaardigd, in hoeverre is die rechter dan verplicht of bevoegd om — op basis van de aan hem voorgelegde gegevens — een objectieve mening te vormen over de doeltreffendheid van de maatregel om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, over de beschikbaarheid van ten minste equivalente alternatieve maatregelen die minder verstorend zijn voor de mededinging binnen de Unie, en over de algemene proportionaliteit van de maatregel?” |
| --- | --- |

4)

„Wanneer een rechter in een lidstaat bij de uitlegging en toepassing van het Unierecht de stelling van de nationale autoriteiten moet onderzoeken dat een maatregel die op zich een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt, in het belang van de bescherming van de menselijke gezondheid als afwijking uit hoofde van artikel 36 VWEU is gerechtvaardigd, in hoeverre is die rechter dan verplicht of bevoegd om — op basis van de aan hem voorgelegde gegevens — een objectieve mening te vormen over de doeltreffendheid van de maatregel om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, over de beschikbaarheid van ten minste equivalente alternatieve maatregelen die minder verstorend zijn voor de mededinging binnen de Unie, en over de algemene proportionaliteit van de maatregel?”

| 5) | „Is bij de beoordeling (in de context van een geschil over de vraag of een maatregel op grond van de bescherming van de menselijke gezondheid uit hoofde van artikel 36 VWEU gerechtvaardigd is) van het bestaan van een alternatieve maatregel die de handel en de mededinging binnen de Unie niet of althans minder verstoort, een rechtmatige grond voor afwijzing van die alternatieve maatregel dat de gevolgen van die alternatieve maatregel niet volledig equivalent zijn aan de ingevolge artikel 34 VWEU bestreden maatregel, maar verdere bijkomende voordelen kunnen meebrengen en beantwoorden aan een bredere algemene doelstelling?” |
| --- | --- |

5)

„Is bij de beoordeling (in de context van een geschil over de vraag of een maatregel op grond van de bescherming van de menselijke gezondheid uit hoofde van artikel 36 VWEU gerechtvaardigd is) van het bestaan van een alternatieve maatregel die de handel en de mededinging binnen de Unie niet of althans minder verstoort, een rechtmatige grond voor afwijzing van die alternatieve maatregel dat de gevolgen van die alternatieve maatregel niet volledig equivalent zijn aan de ingevolge artikel 34 VWEU bestreden maatregel, maar verdere bijkomende voordelen kunnen meebrengen en beantwoorden aan een bredere algemene doelstelling?”

| 6) | „In hoeverre mag de rechter die moet beoordelen of een nationale maatregel waarvan is erkend of vastgesteld dat deze een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt en waarvoor een rechtvaardiging wordt gezocht in artikel 36 VWEU, en met name of die maatregel proportioneel is, daarbij rekening houden met zijn beoordeling van de aard en de omvang van de inbreuk als een met artikel 34 strijdige kwantitatieve beperking?” |
| --- | --- |

6)

„In hoeverre mag de rechter die moet beoordelen of een nationale maatregel waarvan is erkend of vastgesteld dat deze een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt en waarvoor een rechtvaardiging wordt gezocht in artikel 36 VWEU, en met name of die maatregel proportioneel is, daarbij rekening houden met zijn beoordeling van de aard en de omvang van de inbreuk als een met artikel 34 strijdige kwantitatieve beperking?”

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347, blz. 671).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/5 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 11 juli 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat

(Zaak C-335/14)

2014/C 339/06

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van beroep te Bergen (België)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Les Jardins de Jouvence SCRL

Verwerende partij: Belgische Staat

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet een serviceflat, in de zin van het decreet van het Waalse Gewest van 5 juni 1997 betreffende de rustoorden, de serviceflats en de dagcentra voor bejaarden van minstens vijfenzestig jaar oud, die tegen betaling particuliere woonruimten ter beschikking stelt die zijn ontworpen voor gebruik door een of twee personen en die zijn ingericht met een gebruiksklare keuken, een zitkamer, een slaapkamer en een volledig uitgeruste badkamer, waardoor de bewoners in staat worden gesteld om volledig zelfstandig te leven, en die tevens tegen betaling verschillende facultatieve diensten levert die niet enkel aan de bewoners van de serviceflat worden aangeboden (zoals een bar-restaurant, een kapperszaak en een schoonheidsinstituut, een fysiotherapiezaal, ergotherapeutische activiteiten, een wasserij, een bureau voor medisch consult en bloedafnames, een dokterspraktijk, worden aangemerkt als een instelling van sociale aard die diensten verstrekt „welke nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” in de zin van artikel 13 A, lid 1, sub g, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (thans artikel 132, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2))? |
| --- | --- |

1)

Moet een serviceflat, in de zin van het decreet van het Waalse Gewest van 5 juni 1997 betreffende de rustoorden, de serviceflats en de dagcentra voor bejaarden van minstens vijfenzestig jaar oud, die tegen betaling particuliere woonruimten ter beschikking stelt die zijn ontworpen voor gebruik door een of twee personen en die zijn ingericht met een gebruiksklare keuken, een zitkamer, een slaapkamer en een volledig uitgeruste badkamer, waardoor de bewoners in staat worden gesteld om volledig zelfstandig te leven, en die tevens tegen betaling verschillende facultatieve diensten levert die niet enkel aan de bewoners van de serviceflat worden aangeboden (zoals een bar-restaurant, een kapperszaak en een schoonheidsinstituut, een fysiotherapiezaal, ergotherapeutische activiteiten, een wasserij, een bureau voor medisch consult en bloedafnames, een dokterspraktijk, worden aangemerkt als een instelling van sociale aard die diensten verstrekt „welke nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” in de zin van artikel 13 A, lid 1, sub g, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (thans artikel 132, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2))?

| 2) | Dient de eerste vraag anders te worden beantwoord indien de betrokken serviceflat voor de verstrekking van deze diensten steun of enig ander voordeel of financiële toelagen van de overheid ontvangt? |
| --- | --- |

2)

Dient de eerste vraag anders te worden beantwoord indien de betrokken serviceflat voor de verstrekking van deze diensten steun of enig ander voordeel of financiële toelagen van de overheid ontvangt?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

(2)  PB L 347, blz. 1.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/6 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Sonthofen (Duitsland) op 11 juli 2014 — Strafzaak tegen Sebat Ince

(Zaak C-336/14)

2014/C 339/07

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Sonthofen

Partijen in de strafzaak

Sebat Ince

Andere partij: Staatsanwaltschaft Kempten

Prejudiciële vragen

I.   Met betrekking tot het eerste ten laste gelegde feit (januari 2012) en het tweede ten laste gelegde feit tot einde juni 2012:

| 1 a) | Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het de strafvervolgingsautoriteiten verboden is een sanctie op te leggen ter zake van het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen bij organisatoren van weddenschappen die een vergunning hebben in een andere lidstaat, indien voor de bemiddeling ook een Duitse vergunning van de organisator is vereist, maar het aan nationale instanties vanwege met het Unierecht strijdige wetgeving verboden is om aan particuliere organisatoren van weddenschappen een vergunning te verlenen („sportweddenschappenmonopolie”)? |
| --- | --- |

1 a)

Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het de strafvervolgingsautoriteiten verboden is een sanctie op te leggen ter zake van het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen bij organisatoren van weddenschappen die een vergunning hebben in een andere lidstaat, indien voor de bemiddeling ook een Duitse vergunning van de organisator is vereist, maar het aan nationale instanties vanwege met het Unierecht strijdige wetgeving verboden is om aan particuliere organisatoren van weddenschappen een vergunning te verlenen („sportweddenschappenmonopolie”)?

| 1 b) | Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag sub a) verschil indien overheidsinstanties van één van de 15 Länder die gezamenlijk het staatsmonopolie op sportweddenschappen hebben opgericht en dit ook gezamenlijk uitvoeren, in verbods- of strafrechtelijke procedures stellen dat het wettelijk verbod van vergunningverlening aan particuliere aanbieders niet wordt toegepast bij een aanvraag om een vergunning als organisator of als bemiddelaar in het desbetreffende Land? |
| --- | --- |

1 b)

Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag sub a) verschil indien overheidsinstanties van één van de 15 Länder die gezamenlijk het staatsmonopolie op sportweddenschappen hebben opgericht en dit ook gezamenlijk uitvoeren, in verbods- of strafrechtelijke procedures stellen dat het wettelijk verbod van vergunningverlening aan particuliere aanbieders niet wordt toegepast bij een aanvraag om een vergunning als organisator of als bemiddelaar in het desbetreffende Land?

| 1 c) | Moeten de beginselen van Unierecht, in het bijzonder het vrij verrichten van diensten, alsmede het arrest van het Hof in zaak C-186/11 aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een, als „preventief” aangemerkt permanent verbod van grensoverschrijdende bemiddeling bij sportweddenschappen of aan de oplegging van een sanctie ter zake, indien het verbod of de sanctie erop berust dat het voor de desbetreffende autoriteit niet „onmiddellijk, dit wil zeggen niet zonder nader onderzoek duidelijk was”, dat de bemiddeling aan alle materiële vergunningvereisten — afgezien van het staatsmonopolie — voldoet? |
| --- | --- |

1 c)

Moeten de beginselen van Unierecht, in het bijzonder het vrij verrichten van diensten, alsmede het arrest van het Hof in zaak C-186/11 aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een, als „preventief” aangemerkt permanent verbod van grensoverschrijdende bemiddeling bij sportweddenschappen of aan de oplegging van een sanctie ter zake, indien het verbod of de sanctie erop berust dat het voor de desbetreffende autoriteit niet „onmiddellijk, dit wil zeggen niet zonder nader onderzoek duidelijk was”, dat de bemiddeling aan alle materiële vergunningvereisten — afgezien van het staatsmonopolie — voldoet?

| 2) | Moet richtlijn 98/34/EG (1) aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staat aan het opleggen van een sanctie voor het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen, via een weddenschapsterminal, bij een in een andere lidstaat vergunninghoudende organisator van weddenschappen, indien het optreden van de overheid berust op een niet aan de Europese Commissie meegedeelde wet van een enkel Land, die het verstreken Staatsvertrag zum Glücksspielwesen (overeenkomst tussen de Länder inzake kansspelen) tot inhoud heeft? |
| --- | --- |

2)

Moet richtlijn 98/34/EG (1) aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staat aan het opleggen van een sanctie voor het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen, via een weddenschapsterminal, bij een in een andere lidstaat vergunninghoudende organisator van weddenschappen, indien het optreden van de overheid berust op een niet aan de Europese Commissie meegedeelde wet van een enkel Land, die het verstreken Staatsvertrag zum Glücksspielwesen (overeenkomst tussen de Länder inzake kansspelen) tot inhoud heeft?

II.   Met betrekking tot het tweede ten laste gelegde feit voor de periode vanaf juli 2012

| 3) | Moeten artikel 56 VWEU, het transparantiebeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het Unierechtelijk bevoordelingsverbod aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan het opleggen van een sanctie voor het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen bij een in een andere lidstaat vergunninghoudende organisator, in een geval waarin het voor de duur van negen jaar gesloten Glücksspieländerungsstaatsvertrag (overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Länder inzake kansspelen; hierna: „GlüÄndStV”) van toepassing is, waarvan een bepaling het bij wijze van experiment mogelijk maakt om gedurende een periode van zeven jaar tevens maximaal 20 concessies te verlenen aan particuliere organisatoren van weddenschappen, met verbindende kracht voor alle Duitse Länder, als noodzakelijke voorwaarde voor de verlening van een vergunning voor het optreden als tussenpersoon indien






  a) | in de procedure voor concessieverlening en de daarmee verband houdende geschillen, de concessieverlenende instantie wordt bijgestaan door het advocatenkantoor dat een meerderheid van de Länder en hun loterijbedrijven regelmatig heeft geadviseerd over het met het Unierecht strijdige sportweddenschappenmonopolie en namens hen bij nationale gerechten is opgetreden tegen particuliere aanbieders van weddenschappen en de overheidsinstanties heeft vertegenwoordigd in de prejudiciële procedures Markus Stoβ e.a. (gevoegde zaken C-136/07, C-358/07, C-359/07, C-360/07, C-409/07 en C-410/07, ECLI:EU:C:2010:504), Carmen Media Group (C-46/08, ECLI:EU:C:2010:50) en Winner Wetten (C-409/06, ECLI:EU:C:2010:503), |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 56 VWEU, het transparantiebeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het Unierechtelijk bevoordelingsverbod aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan het opleggen van een sanctie voor het zonder Duitse vergunning verlenen van bemiddeling bij het afsluiten van sportweddenschappen bij een in een andere lidstaat vergunninghoudende organisator, in een geval waarin het voor de duur van negen jaar gesloten Glücksspieländerungsstaatsvertrag (overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Länder inzake kansspelen; hierna: „GlüÄndStV”) van toepassing is, waarvan een bepaling het bij wijze van experiment mogelijk maakt om gedurende een periode van zeven jaar tevens maximaal 20 concessies te verlenen aan particuliere organisatoren van weddenschappen, met verbindende kracht voor alle Duitse Länder, als noodzakelijke voorwaarde voor de verlening van een vergunning voor het optreden als tussenpersoon indien

a)

in de procedure voor concessieverlening en de daarmee verband houdende geschillen, de concessieverlenende instantie wordt bijgestaan door het advocatenkantoor dat een meerderheid van de Länder en hun loterijbedrijven regelmatig heeft geadviseerd over het met het Unierecht strijdige sportweddenschappenmonopolie en namens hen bij nationale gerechten is opgetreden tegen particuliere aanbieders van weddenschappen en de overheidsinstanties heeft vertegenwoordigd in de prejudiciële procedures Markus Stoβ e.a. (gevoegde zaken C-136/07, C-358/07, C-359/07, C-360/07, C-409/07 en C-410/07, ECLI:EU:C:2010:504), Carmen Media Group (C-46/08, ECLI:EU:C:2010:50) en Winner Wetten (C-409/06, ECLI:EU:C:2010:503),

| b) | de op 8 augustus 2012 in het Publicatieblad van de EU bekend gemaakte inschrijving voor de concessie geen bijzonderheden bevatte ten aanzien van de minimumvereisten die golden voor de in te dienen aanbiedingen, de inhoud van de voor het overige vereiste verklaringen en bewijzen en de selectie van de maximaal 20 concessiehouders, en de bijzonderheden eerst na het verstrijken van de inschrijvingstermijn in een zogenoemd „informatiememorandum” samen met talrijke andere documenten slechts zijn meegedeeld aan de gegadigden die in aanmerking kwamen voor de „tweede fase” van de procedure van concessieverlening, |
| --- | --- |

b)

de op 8 augustus 2012 in het Publicatieblad van de EU bekend gemaakte inschrijving voor de concessie geen bijzonderheden bevatte ten aanzien van de minimumvereisten die golden voor de in te dienen aanbiedingen, de inhoud van de voor het overige vereiste verklaringen en bewijzen en de selectie van de maximaal 20 concessiehouders, en de bijzonderheden eerst na het verstrijken van de inschrijvingstermijn in een zogenoemd „informatiememorandum” samen met talrijke andere documenten slechts zijn meegedeeld aan de gegadigden die in aanmerking kwamen voor de „tweede fase” van de procedure van concessieverlening,

| c) | de concessieverlenende instantie acht maanden na het begin van de procedure slechts 14 inschrijvers voor een persoonlijke presentatie van hun sociaalmaatschappelijke en veiligheidsplannen uitnodigt, omdat deze voor 100 % zouden hebben voldaan aan de minimumvereisten voor een concessie, maar hen 15 maanden na het begin van de procedure mededeelt dat geen van hen „op een te controleren wijze” heeft aangetoond dat hij voldoet aan de minimumvereisten, |
| --- | --- |

c)

de concessieverlenende instantie acht maanden na het begin van de procedure slechts 14 inschrijvers voor een persoonlijke presentatie van hun sociaalmaatschappelijke en veiligheidsplannen uitnodigt, omdat deze voor 100 % zouden hebben voldaan aan de minimumvereisten voor een concessie, maar hen 15 maanden na het begin van de procedure mededeelt dat geen van hen „op een te controleren wijze” heeft aangetoond dat hij voldoet aan de minimumvereisten,

| d) | één van de 14 inschrijvers die werden uitgenodigd om hun voorstellen aan de concessieverlenende instantie te presenteren, de uit een vereniging van publieke loterijbedrijven bestaande en door de overheid gecontroleerde inschrijver („Ods”, Ods Deutschland Sportwetten GmbH) is, maar deze gezien zijn organisatorische verwevenheid met organisatoren van sportevenementen niet in aanmerking lijkt te komen voor een vergunning omdat de wettelijke regeling (§ 21 lid 3 GlüÄndStV) een strikte scheiding vereist tussen aan de ene kant de actieve sportbeoefening en de met de organisatie hiervan belaste vereniging en aan de andere kant de exploitatie van en het als bemiddelaar optreden bij sportweddenschappen, |
| --- | --- |

d)

één van de 14 inschrijvers die werden uitgenodigd om hun voorstellen aan de concessieverlenende instantie te presenteren, de uit een vereniging van publieke loterijbedrijven bestaande en door de overheid gecontroleerde inschrijver („Ods”, Ods Deutschland Sportwetten GmbH) is, maar deze gezien zijn organisatorische verwevenheid met organisatoren van sportevenementen niet in aanmerking lijkt te komen voor een vergunning omdat de wettelijke regeling (§ 21 lid 3 GlüÄndStV) een strikte scheiding vereist tussen aan de ene kant de actieve sportbeoefening en de met de organisatie hiervan belaste vereniging en aan de andere kant de exploitatie van en het als bemiddelaar optreden bij sportweddenschappen,

| e) | een van de voorwaarden voor concessieverlening is dat moet worden aangetoond dat „de voor de exploitatie van het beoogde aanbod van sportweddenschappen noodzakelijke middelen rechtmatig zijn verkregen”, |
| --- | --- |

e)

een van de voorwaarden voor concessieverlening is dat moet worden aangetoond dat „de voor de exploitatie van het beoogde aanbod van sportweddenschappen noodzakelijke middelen rechtmatig zijn verkregen”,

| f) | de concessieverlenende instantie en het uit vertegenwoordigers van de Länder bestaande kansspelcollege, dat beslist over het verlenen van de concessies, geen gebruik maken van de mogelijkheid concessies te verlenen aan particuliere organisatoren van weddenschappen, terwijl publieke loterijbedrijven tot een jaar na de eventuele concessieverlening sportweddenschappen, loterijen en andere kansspelen zonder vergunning mogen organiseren en via hun landelijke netwerk van commerciële wedkantoren mogen verkopen en aanprijzen? |
| --- | --- |

f)

de concessieverlenende instantie en het uit vertegenwoordigers van de Länder bestaande kansspelcollege, dat beslist over het verlenen van de concessies, geen gebruik maken van de mogelijkheid concessies te verlenen aan particuliere organisatoren van weddenschappen, terwijl publieke loterijbedrijven tot een jaar na de eventuele concessieverlening sportweddenschappen, loterijen en andere kansspelen zonder vergunning mogen organiseren en via hun landelijke netwerk van commerciële wedkantoren mogen verkopen en aanprijzen?

---

(1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/8 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 14 juli 2014 — Quenon K. SPRL/Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA

(Zaak C-338/14)

2014/C 339/08

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Hof van Beroep te Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Quenon K. SPRL

Verwerende partijen: Citibank Belgium SA, Metlife Insurance SA

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 17 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter toestaat te bepalen dat de handelsagent na de beëindiging van de overeenkomst recht heeft op een vergoeding inzake klanten waarvan het bedrag niet hoger mag zijn dan de beloning van één jaar evenals, wanneer het bedrag van die vergoeding niet de volledige, werkelijk geleden schade dekt, op een schadevergoeding ten belope van het verschil tussen het bedrag van de werkelijk geleden schade en het bedrag van die vergoeding? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 17 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter toestaat te bepalen dat de handelsagent na de beëindiging van de overeenkomst recht heeft op een vergoeding inzake klanten waarvan het bedrag niet hoger mag zijn dan de beloning van één jaar evenals, wanneer het bedrag van die vergoeding niet de volledige, werkelijk geleden schade dekt, op een schadevergoeding ten belope van het verschil tussen het bedrag van de werkelijk geleden schade en het bedrag van die vergoeding?

| 2) | Moet meer in het bijzonder artikel 17, [lid] 2, [sub] c, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het slechts een aanvullende schadevergoeding naast de vergoeding inzake klanten toestaat voor zover de principaal de overeenkomst heeft miskend of een onrechtmatige daad heeft gesteld die in oorzakelijk verband staat met de beweerde schade, en voor zover er een schade bestaat die verschilt van de schade die wordt vergoed door de forfaitaire vergoeding inzake klanten? |
| --- | --- |

2)

Moet meer in het bijzonder artikel 17, [lid] 2, [sub] c, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het slechts een aanvullende schadevergoeding naast de vergoeding inzake klanten toestaat voor zover de principaal de overeenkomst heeft miskend of een onrechtmatige daad heeft gesteld die in oorzakelijk verband staat met de beweerde schade, en voor zover er een schade bestaat die verschilt van de schade die wordt vergoed door de forfaitaire vergoeding inzake klanten?

| 3) | Indien deze laatste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet het dan om een andere onrechtmatige daad gaan dan de eenzijdige verbreking van de overeenkomst, zoals de betekening van een ontoereikende opzeggingstermijn, de toekenning van een ontoereikende compensatoire opzeggingsvergoeding en van een ontoereikende vergoeding inzake klanten, het bestaan van dringende redenen in hoofde van de principaal, een misbruik van het recht om de overeenkomst te verbreken of enige andere onrechtmatige handelwijze, met name inzake marktpraktijken? |
| --- | --- |

3)

Indien deze laatste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet het dan om een andere onrechtmatige daad gaan dan de eenzijdige verbreking van de overeenkomst, zoals de betekening van een ontoereikende opzeggingstermijn, de toekenning van een ontoereikende compensatoire opzeggingsvergoeding en van een ontoereikende vergoeding inzake klanten, het bestaan van dringende redenen in hoofde van de principaal, een misbruik van het recht om de overeenkomst te verbreken of enige andere onrechtmatige handelwijze, met name inzake marktpraktijken?

---

(1)  PB L 382, blz. 17.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/8 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats, andere partij: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam

(Zaak C-340/14)

2014/C 339/09

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats

Verweerder: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam

Prejudiciële vragen

| 1) | Is passagiersvervoer per open sloep over de binnenwateren van Amsterdam, met voornamelijk als doel om tegen betaling rondvaart en partyverhuur aan te bieden, zoals in onderhavig geval aan de orde, een dienst waarop de bepalingen van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) van toepassing zijn, gelet op de exceptie van artikel 2, tweede lid, aanhef en onder d, van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] ten aanzien van diensten op het gebied van vervoer? |
| --- | --- |

1)

Is passagiersvervoer per open sloep over de binnenwateren van Amsterdam, met voornamelijk als doel om tegen betaling rondvaart en partyverhuur aan te bieden, zoals in onderhavig geval aan de orde, een dienst waarop de bepalingen van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) van toepassing zijn, gelet op de exceptie van artikel 2, tweede lid, aanhef en onder d, van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] ten aanzien van diensten op het gebied van vervoer?

| 2) | Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: Is hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing op zuiver interne situaties of geldt bij de beoordeling van de vraag of dit hoofdstuk van toepassing is de rechtspraak van het Hof inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in zuiver interne situaties? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: Is hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing op zuiver interne situaties of geldt bij de beoordeling van de vraag of dit hoofdstuk van toepassing is de rechtspraak van het Hof inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in zuiver interne situaties?

| 3) | Indien het antwoord op vraag 2 is dat de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in een zuiver interne situatie geldt bij de beoordeling van de vraag of hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing is:






  a) | Dient de nationale rechter de in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] opgenomen bepalingen toe te passen in een situatie als onderhavige, waarbij de dienstverrichter zich niet grensoverschrijdend heeft gevestigd, noch grensoverschrijdend diensten aanbiedt en hij zich niettemin op die bepalingen beroept? |
| --- | --- | --- |

3)

Indien het antwoord op vraag 2 is dat de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in een zuiver interne situatie geldt bij de beoordeling van de vraag of hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing is:

a)

Dient de nationale rechter de in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] opgenomen bepalingen toe te passen in een situatie als onderhavige, waarbij de dienstverrichter zich niet grensoverschrijdend heeft gevestigd, noch grensoverschrijdend diensten aanbiedt en hij zich niettemin op die bepalingen beroept?

| b) | Is voor het antwoord op die vraag relevant dat de diensten naar verwachting voornamelijk zullen worden verleend aan inwoners van Nederland? |
| --- | --- |

b)

Is voor het antwoord op die vraag relevant dat de diensten naar verwachting voornamelijk zullen worden verleend aan inwoners van Nederland?

| c) | Dient voor het antwoord op die vraag te worden vastgesteld of in andere lidstaten gevestigde ondernemingen daadwerkelijke interesse hebben getoond of zullen tonen voor het verrichten van dezelfde of vergelijkbare diensten? |
| --- | --- |

c)

Dient voor het antwoord op die vraag te worden vastgesteld of in andere lidstaten gevestigde ondernemingen daadwerkelijke interesse hebben getoond of zullen tonen voor het verrichten van dezelfde of vergelijkbare diensten?

| 4) | Volgt uit artikel 11, eerste lid, aanhef en onder b, van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] dat indien het aantal vergunningen beperkt is vanwege dwingende redenen van algemeen belang de geldigheidsduur van de vergunningen ook moet worden beperkt, mede gelet op de doelstelling van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] om vrije toegang tot de diensten markt te bewerkstelligen, of is dat ter beoordeling aan het bevoegd gezag van de lidstaat? |
| --- | --- |

4)

Volgt uit artikel 11, eerste lid, aanhef en onder b, van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] dat indien het aantal vergunningen beperkt is vanwege dwingende redenen van algemeen belang de geldigheidsduur van de vergunningen ook moet worden beperkt, mede gelet op de doelstelling van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] om vrije toegang tot de diensten markt te bewerkstelligen, of is dat ter beoordeling aan het bevoegd gezag van de lidstaat?

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/9 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — J. Harmsen, andere partij: Burgemeester van Amsterdam

(Zaak C-341/14)

2014/C 339/10

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: J. Harmsen

Verweerder: Burgemeester van Amsterdam

Prejudiciële vragen

| 1) | Is hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) van toepassing op zuiver interne situaties of geldt bij de beoordeling van de vraag of dit hoofdstuk van toepassing is de rechtspraak van het Hof inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in zuiver interne situaties? |
| --- | --- |

1)

Is hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) van toepassing op zuiver interne situaties of geldt bij de beoordeling van de vraag of dit hoofdstuk van toepassing is de rechtspraak van het Hof inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in zuiver interne situaties?

| 2) | Indien het antwoord op vraag 1 is dat de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in een zuiver interne situatie geldt bij de beoordeling van de vraag of hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing is:






  a) | Dient de nationale rechter de in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] opgenomen bepalingen toe te passen in een situatie als onderhavige, waarbij de dienstverrichter zich niet grensoverschrijdend heeft gevestigd, noch grensoverschrijdend diensten aanbiedt en hij zich niettemin op die bepalingen beroept? |
| --- | --- | --- |

2)

Indien het antwoord op vraag 1 is dat de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in een zuiver interne situatie geldt bij de beoordeling van de vraag of hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] van toepassing is:

a)

Dient de nationale rechter de in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...] opgenomen bepalingen toe te passen in een situatie als onderhavige, waarbij de dienstverrichter zich niet grensoverschrijdend heeft gevestigd, noch grensoverschrijdend diensten aanbiedt en hij zich niettemin op die bepalingen beroept?

| b) | Is voor het antwoord op die vraag relevant dat de exploitant voornamelijk diensten verleent aan als zelfstandige werkende prostituees uit andere lidstaten dan Nederland? |
| --- | --- |

b)

Is voor het antwoord op die vraag relevant dat de exploitant voornamelijk diensten verleent aan als zelfstandige werkende prostituees uit andere lidstaten dan Nederland?

| c) | Dient voor het antwoord op die vraag te worden vastgesteld of in andere lidstaten gevestigde ondernemingen daadwerkelijke interesse hebben getoond of zullen tonen voor vestiging van een raamprostitutiebedrijf in Amsterdam? |
| --- | --- |

c)

Dient voor het antwoord op die vraag te worden vastgesteld of in andere lidstaten gevestigde ondernemingen daadwerkelijke interesse hebben getoond of zullen tonen voor vestiging van een raamprostitutiebedrijf in Amsterdam?

| 3) | Voor zover de dienstverrichter een beroep toekomt op de bepalingen in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...], verzet artikel 10, tweede lid, aanhef en onder c, van deze richtlijn zich tegen een maatregel als thans in geding, waarbij het een exploitant van raamprostitutiebedrijven slechts is toegestaan kamers in dagdelen te verhuren aan prostituees die zich aan de exploitant verstaanbaar kunnen maken in een voor hem begrijpelijke taal? |
| --- | --- |

3)

Voor zover de dienstverrichter een beroep toekomt op de bepalingen in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG [...], verzet artikel 10, tweede lid, aanhef en onder c, van deze richtlijn zich tegen een maatregel als thans in geding, waarbij het een exploitant van raamprostitutiebedrijven slechts is toegestaan kamers in dagdelen te verhuren aan prostituees die zich aan de exploitant verstaanbaar kunnen maken in een voor hem begrijpelijke taal?

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 17 juli 2014 — Kyowa Hakko Europe GmbH/Hauptzollamt Hannover

(Zaak C-344/14)

2014/C 339/11

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Kyowa Hakko Europe GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn aminozuurmengsels als in het hoofdgeding (RM0630 respectievelijk RM0789), waaruit [Or. 2] (in verbinding met koolhydraten en vetten) een levensmiddel wordt vervaardigd, waarmee een in beginsel levensnoodzakelijke, in normale voeding aanwezige, maar in individuele gevallen allergieveroorzakende stof wordt vervangen, waardoor gezondheidsstoornissen ten gevolge van allergie worden voorkomen en verlichting of zelfs herstel van reeds ingetreden schade mogelijk wordt gemaakt, een geneesmiddel, bestaande uit voor therapeutisch of profylactisch gebruik vermengde zelfstandigheden in de zin van post 3003 van de gecombineerde nomenclatuur (1)?
  Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: |
| --- | --- |

1)

Zijn aminozuurmengsels als in het hoofdgeding (RM0630 respectievelijk RM0789), waaruit [Or. 2] (in verbinding met koolhydraten en vetten) een levensmiddel wordt vervaardigd, waarmee een in beginsel levensnoodzakelijke, in normale voeding aanwezige, maar in individuele gevallen allergieveroorzakende stof wordt vervangen, waardoor gezondheidsstoornissen ten gevolge van allergie worden voorkomen en verlichting of zelfs herstel van reeds ingetreden schade mogelijk wordt gemaakt, een geneesmiddel, bestaande uit voor therapeutisch of profylactisch gebruik vermengde zelfstandigheden in de zin van post 3003 van de gecombineerde nomenclatuur (1)?

Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:

| 2) | Zijn aminozuurmengsels producten voor menselijke consumptie van post 2106 van de gecombineerde nomenclatuur, die, aldus aantekening 1, sub a, van hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur, zijn uitgesloten van dit hoofdstuk, daar zij geen verdergaande profylactische of therapeutische werking dan voeding hebben? |
| --- | --- |

2)

Zijn aminozuurmengsels producten voor menselijke consumptie van post 2106 van de gecombineerde nomenclatuur, die, aldus aantekening 1, sub a, van hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur, zijn uitgesloten van dit hoofdstuk, daar zij geen verdergaande profylactische of therapeutische werking dan voeding hebben?

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1001/2013 van de Commissie van 4 oktober 2013 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 290, blz. 1).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 21 juli 2014 — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej

(Zaak C-349/14)

2014/C 339/12

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministre délégué, chargé du budget

Verwerende partij: Marlène Pazdziej

Prejudiciële vraag

Staan de bepalingen van de tweede alinea van artikel [13] van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie eraan in de weg staan dat de bezoldiging van een ambtenaar of ander personeelslid van de Europese Unie, lid van een fiscaal huishouden, op enigerlei wijze in aanmerking wordt genomen voor de berekening van de theoretische inkomsten van dat fiscale huishouden, wanneer de inaanmerkingneming van die bezoldiging gevolgen kan hebben voor het bedrag van de door dat fiscale huishouden verschuldigde belasting, of dienen verder consequenties te worden verbonden aan het arrest van het Hof van 14 oktober 1999 (zaak C-229/98) (1) in de gevallen waarin een dergelijke bezoldiging slechts in aanmerking wordt genomen om, voor de eventuele toepassing van een sociale maatregel die vrijstelling van een belasting, toepassing van een aftrek op de belastinggrondslag of, meer algemeen, vermindering van de belasting beoogt, na te gaan of de theoretische inkomsten van het fiscale huishouden lager zijn dan het maximum dat in het nationale recht voor de toekenning van het voordeel van die sociale maatregel — in voorkomend geval gedifferentieerd naargelang van de hoogte van de theoretische inkomsten — is bepaald?

---

(1)  EU:C:1999:501.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 22 juli 2014 — Estrella Rodríguez Sanchez/Consum Sociedad Cooperativa Valenciana

(Zaak C-351/14)

2014/C 339/13

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Estrella Rodríguez Sanchez

Verwerende partij: Consum Sociedad Cooperativa Valenciana

Prejudiciële vragen

| 1. | Valt de rechtsbetrekking van een werkend lid van een werknemerscoöperatie zoals geregeld in artikel 80 van de Ley 27/99 de Cooperativas en artikel 89 van de Ley 8/2003 de Cooperativas de la Comunidad Valenciana, die in de nationale wetgeving en rechtspraak als „vennootschapsrechtelijk” wordt gekwalificeerd maar gemeenschapsrechtelijk als „arbeidsrechtelijk” zou kunnen worden beschouwd, binnen de werkingssfeer van de op de „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” betrekking hebbende richtlijn 2010/18 (1), zoals die is omschreven in clausule 1, lid 2, van deze raamovereenkomst?
  Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst subsidiair een tweede vraag. |
| --- | --- |

1.

Valt de rechtsbetrekking van een werkend lid van een werknemerscoöperatie zoals geregeld in artikel 80 van de Ley 27/99 de Cooperativas en artikel 89 van de Ley 8/2003 de Cooperativas de la Comunidad Valenciana, die in de nationale wetgeving en rechtspraak als „vennootschapsrechtelijk” wordt gekwalificeerd maar gemeenschapsrechtelijk als „arbeidsrechtelijk” zou kunnen worden beschouwd, binnen de werkingssfeer van de op de „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” betrekking hebbende richtlijn 2010/18 (1), zoals die is omschreven in clausule 1, lid 2, van deze raamovereenkomst?

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst subsidiair een tweede vraag.

| 2. | Moet clausule 8, lid 2, van de „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” (richtlijn 2010/18) en met name de bepaling volgens welke „[d]e tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze overeenkomst [...] geen reden [is] om een verlaging van het algemene beschermingsniveau van de werknemers op het door deze overeenkomst bestreken gebied te rechtvaardigen” aldus worden uitgelegd dat wanneer een lidstaat richtlijn 2010/18 niet uitdrukkelijk omzet in nationaal recht, de beschermingsomvang die deze lidstaat heeft vastgesteld bij de omzetting van de daaraan voorafgaande richtlijn 96/34 (2) niet kan worden verminderd?
  Enkel indien op een van die twee vragen bevestigend wordt geantwoord, en richtlijn 2010/18 dus wordt geacht van toepassing te zijn op een rechtsbetrekking van een werkend lid zoals verzoekster, zijn de volgende vragen om de hieronder uiteengezette redenen gerechtvaardigd. |
| --- | --- |

2.

Moet clausule 8, lid 2, van de „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” (richtlijn 2010/18) en met name de bepaling volgens welke „[d]e tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze overeenkomst [...] geen reden [is] om een verlaging van het algemene beschermingsniveau van de werknemers op het door deze overeenkomst bestreken gebied te rechtvaardigen” aldus worden uitgelegd dat wanneer een lidstaat richtlijn 2010/18 niet uitdrukkelijk omzet in nationaal recht, de beschermingsomvang die deze lidstaat heeft vastgesteld bij de omzetting van de daaraan voorafgaande richtlijn 96/34 (2) niet kan worden verminderd?

Enkel indien op een van die twee vragen bevestigend wordt geantwoord, en richtlijn 2010/18 dus wordt geacht van toepassing te zijn op een rechtsbetrekking van een werkend lid zoals verzoekster, zijn de volgende vragen om de hieronder uiteengezette redenen gerechtvaardigd.

| 3. | Moet clausule 6 van de nieuwe, in richtlijn 2010/18 opgenomen „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” aldus worden uitgelegd dat de nationale omzettingsbepaling of -overeenkomst de werkgevers uitdrukkelijk de verplichting moet opleggen om aanvragen van hun werknemers voor „aangepaste werktijden en -patronen” bij de terugkeer uit ouderschapsverlof „te beoordelen” en daarop „te reageren”, daarbij rekening houdend met de behoeften van zowel de werkgever als de werknemers, zonder dat kan worden voldaan aan de omzettingsverplichting door nationale wettelijke of bedrijfsvoorschriften vast te stellen die de doeltreffendheid van dat recht volledig laten afhangen van de eigen inzichten van de werkgever om die aanvragen al dan niet in te willigen? |
| --- | --- |

3.

Moet clausule 6 van de nieuwe, in richtlijn 2010/18 opgenomen „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” aldus worden uitgelegd dat de nationale omzettingsbepaling of -overeenkomst de werkgevers uitdrukkelijk de verplichting moet opleggen om aanvragen van hun werknemers voor „aangepaste werktijden en -patronen” bij de terugkeer uit ouderschapsverlof „te beoordelen” en daarop „te reageren”, daarbij rekening houdend met de behoeften van zowel de werkgever als de werknemers, zonder dat kan worden voldaan aan de omzettingsverplichting door nationale wettelijke of bedrijfsvoorschriften vast te stellen die de doeltreffendheid van dat recht volledig laten afhangen van de eigen inzichten van de werkgever om die aanvragen al dan niet in te willigen?

| 4. | Moet worden aangenomen dat clausule 6 [van de] „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” — in het licht van artikel 3 van [...] richtlijn [2010/18] en de „slotbepalingen” van clausule 8 van de overeenkomst — in geval van niet-omzetting als communautaire minimumbepaling „rechtstreekse horizontale” werking heeft? |
| --- | --- |

4.

Moet worden aangenomen dat clausule 6 [van de] „herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof” — in het licht van artikel 3 van [...] richtlijn [2010/18] en de „slotbepalingen” van clausule 8 van de overeenkomst — in geval van niet-omzetting als communautaire minimumbepaling „rechtstreekse horizontale” werking heeft?

---

(1)  Richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG (PB L 68, blz. 13).

(2)  Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/12 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Juan Miguel Iglesias Gutiérrez/Bankia, S.A. e.a.

(Zaak C-352/14)

2014/C 339/14

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Juan Miguel Iglesias Gutiérrez

Verwerende partijen: Bankia, S.A., Sección Sindical UGT, Sección Sindical CCOO, Sección Sindical ACCAM, Sección Sindical CSICA, Sección Sindical SATE en het Fondo de Garantía Salarial

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn artikel 56 van het werknemersstatuut (koninklijk wetgevend decreet 1/1995 van 24 maart 1995), de vijfde overgangsbepaling van wet 3/2012 van 6 juli 2012 tot vaststelling van spoedmaatregelen voor de hervorming van de arbeidsmarkt en de artikelen 123 en 124, lid 13, van wet 36/2011 van 10 oktober 2011 betreffende de gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken (waarin impliciet wordt verwezen naar de genoemde bepalingen) in strijd met de artikelen 107 en 108 van de geconsolideerde versie van het Verdrag [betreffende de werking] van de Europese Unie, voor zover daarin sprake is van een wezenlijke verhoging van de vergoedingen waarvoor toestemming is verleend in het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

1)

Zijn artikel 56 van het werknemersstatuut (koninklijk wetgevend decreet 1/1995 van 24 maart 1995), de vijfde overgangsbepaling van wet 3/2012 van 6 juli 2012 tot vaststelling van spoedmaatregelen voor de hervorming van de arbeidsmarkt en de artikelen 123 en 124, lid 13, van wet 36/2011 van 10 oktober 2011 betreffende de gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken (waarin impliciet wordt verwezen naar de genoemde bepalingen) in strijd met de artikelen 107 en 108 van de geconsolideerde versie van het Verdrag [betreffende de werking] van de Europese Unie, voor zover daarin sprake is van een wezenlijke verhoging van de vergoedingen waarvoor toestemming is verleend in het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

| 2) | Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk redelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met het in de nationale regeling voorgeschreven wettelijke minimum, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

2)

Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk redelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met het in de nationale regeling voorgeschreven wettelijke minimum, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

| 3) | Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk onredelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met de bedragen die zijn overeengekomen in de gedurende de overlegperiode gesloten overeenkomst mits die bedragen boven het wettelijk minimum maar onder het wettelijk maximum liggen, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

3)

Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk onredelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met de bedragen die zijn overeengekomen in de gedurende de overlegperiode gesloten overeenkomst mits die bedragen boven het wettelijk minimum maar onder het wettelijk maximum liggen, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/13 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) op 22 juli 2014 — Elisabet Rion Bea/Bankia, S.A. e.a.

(Zaak C-353/14)

2014/C 339/15

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Elisabet Rion Bea

Verwerende partijen: Bankia, S.A., Sección Sindical UGT, Sección Sindical CCOO, Sección Sindical ACCAM, Sección Sindical CSICA, Sección Sindical SATE en het Fondo de Garantía Salarial

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn artikel 56 van het werknemersstatuut (koninklijk wetgevend decreet 1/1995 van 24 maart 1995), de vijfde overgangsbepaling van wet 3/2012 van 6 juli 2012 tot vaststelling van spoedmaatregelen voor de hervorming van de arbeidsmarkt en de artikelen 123 en 124, lid 13, van wet 36/2011 van 10 oktober 2011 betreffende de gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken (waarin impliciet wordt verwezen naar de genoemde bepalingen) in strijd met de artikelen 107 en 108 van de geconsolideerde versie van het Verdrag [betreffende de werking] van de Europese Unie, voor zover daarin sprake is van een wezenlijke verhoging van de vergoedingen waarvoor toestemming is verleend in het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

1)

Zijn artikel 56 van het werknemersstatuut (koninklijk wetgevend decreet 1/1995 van 24 maart 1995), de vijfde overgangsbepaling van wet 3/2012 van 6 juli 2012 tot vaststelling van spoedmaatregelen voor de hervorming van de arbeidsmarkt en de artikelen 123 en 124, lid 13, van wet 36/2011 van 10 oktober 2011 betreffende de gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken (waarin impliciet wordt verwezen naar de genoemde bepalingen) in strijd met de artikelen 107 en 108 van de geconsolideerde versie van het Verdrag [betreffende de werking] van de Europese Unie, voor zover daarin sprake is van een wezenlijke verhoging van de vergoedingen waarvoor toestemming is verleend in het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

| 2) | Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk redelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met het in de nationale regeling voorgeschreven wettelijke minimum, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

2)

Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk redelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met het in de nationale regeling voorgeschreven wettelijke minimum, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

| 3) | Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk onredelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met de bedragen die zijn overeengekomen in de gedurende de overlegperiode gesloten overeenkomst mits die bedragen boven het wettelijk minimum maar onder het wettelijk maximum liggen, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”? |
| --- | --- |

3)

Is een uitlegging van die bepalingen waarbij de rechter bij kennelijk onredelijk ontslag de vergoedingen gelijk kan stellen met de bedragen die zijn overeengekomen in de gedurende de overlegperiode gesloten overeenkomst mits die bedragen boven het wettelijk minimum maar onder het wettelijk maximum liggen, in strijd met de vermelde Unierechtelijke bepalingen en het besluit van de Europese Commissie in de procedure „State aid SA.35253 (2012/N) Spain. Restructuring and Recapitalisation of the BFA Group”?

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/14

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 juli 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 mei 2014 in de gevoegde zaken T-458/10 tot en met T-467/10 en T-471/10, Peter McBride e.a./Europese Commissie

(Zaak C-361/14 P)

2014/C 339/16

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Szmytkowska, gemachtigden, B. Doherty, Barrister)

Andere partijen in de procedure: Peter McBride, Hugh McBride, Mullglen Ltd, Cathal Boyle, Thomas Flaherty, Ocean Trawlers Ltd, Patrick Fitzpatrick, Eamon McHugh, Eugene Hannigan, Larry Murphy en Brendan Gill

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) van 13 mei 2014 in de gevoegde zaken T-458/10 tot en met T-467/10 en T-471/10, Peter McBride e.a./Europese Commissie, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) van 13 mei 2014 in de gevoegde zaken T-458/10 tot en met T-467/10 en T-471/10, Peter McBride e.a./Europese Commissie, vernietigen;

| — | de vordering tot nietigverklaring, althans het eerste middel, afwijzen; |
| --- | --- |

—

de vordering tot nietigverklaring, althans het eerste middel, afwijzen;

| — | subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak over de voor hem aangevoerde middelen waarover het Hof van Justitie van de Europese Unie geen uitspraak heeft gedaan, en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak over de voor hem aangevoerde middelen waarover het Hof van Justitie van de Europese Unie geen uitspraak heeft gedaan, en

| — | verzoekers in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verzoekers in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie stelt dat het bestreden arrest om de volgende redenen moet worden vernietigd:

| | Ten eerste heeft het Gerecht artikel 266 VWEU juncto artikel 263 VWEU en het beginsel van doeltreffendheid, het beginsel van bevoegdheidstoedeling, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van continuïteit van de rechtsorde, de toepassing van het recht in de tijd, het beginsel van gewettigd vertrouwen, en de beginselen die gelden voor de opeenvolging van rechtsregels in de tijd verkeerd uitgelegd en verkeerd toegepast, voor zover het bepaalde besluiten van de Commissie nietig heeft verklaard die bedoeld waren ter uitvoering van de verplichtingen van de Commissie die voortvloeien uit de arresten in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-241/03, Boyle e.a./Commissie en in de gevoegde zaken C-373/06 P, C-379/06 P en C-382/06 P, Flaherty e.a./Commissie. In het bestreden arrest is geoordeeld dat op de Commissie een plicht rustte om de nodige maatregelen te nemen om aan die arresten te voldoen maar dat zij daartoe niet bevoegd was. |
| --- | --- |

Ten eerste heeft het Gerecht artikel 266 VWEU juncto artikel 263 VWEU en het beginsel van doeltreffendheid, het beginsel van bevoegdheidstoedeling, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van continuïteit van de rechtsorde, de toepassing van het recht in de tijd, het beginsel van gewettigd vertrouwen, en de beginselen die gelden voor de opeenvolging van rechtsregels in de tijd verkeerd uitgelegd en verkeerd toegepast, voor zover het bepaalde besluiten van de Commissie nietig heeft verklaard die bedoeld waren ter uitvoering van de verplichtingen van de Commissie die voortvloeien uit de arresten in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-241/03, Boyle e.a./Commissie en in de gevoegde zaken C-373/06 P, C-379/06 P en C-382/06 P, Flaherty e.a./Commissie. In het bestreden arrest is geoordeeld dat op de Commissie een plicht rustte om de nodige maatregelen te nemen om aan die arresten te voldoen maar dat zij daartoe niet bevoegd was.

| | Ten tweede heeft het Gerecht verzuimd om een adequate motivering te geven voor zijn arrest en om te antwoorden op het kernargument van de Commissie (en op een vraag inzake de ontvankelijkheid in één zaak). Aldus heeft het artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden. |
| --- | --- |

Ten tweede heeft het Gerecht verzuimd om een adequate motivering te geven voor zijn arrest en om te antwoorden op het kernargument van de Commissie (en op een vraag inzake de ontvankelijkheid in één zaak). Aldus heeft het artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 28 juli 2014 — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH

(Zaak C-364/14)

2014/C 339/17

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Rüsselsheim

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Annette Lorch, Kurt Lorch

Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen? |
| --- | --- |

1)

Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant om te spreken van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant om te spreken van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend?

| 3) | Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden? |
| --- | --- |

3)

Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/15 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/15

---

Hogere voorziening ingesteld op 31 juli 2014 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie

(Zaak C-373/14 P)

2014/C 339/18

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Toshiba Corporation (vertegenwoordigers: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, en J. Jourdan en P. Berghe, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | het arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie, te vernietigen, voor zover haar verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Europese Commissie in zaak COMP/39.129 — Energietransformators daarbij is afgewezen, en die beschikking nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie, te vernietigen, voor zover haar verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Europese Commissie in zaak COMP/39.129 — Energietransformators daarbij is afgewezen, en die beschikking nietig te verklaren;

| — | subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof, en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof, en

| — | hoe dan ook, haar kosten te laten vergoeden, met inbegrip van de kosten die zij voor het Gerecht heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

hoe dan ook, haar kosten te laten vergoeden, met inbegrip van de kosten die zij voor het Gerecht heeft gemaakt.

Middelen en voornaamste argumenten

Toshiba Corporation (hierna: „Toshiba”) komt op tegen het arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie (hierna: „bestreden arrest”), waarbij alle middelen zijn afgewezen van haar vordering om nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie in zaak COMP/39.129 — Energietransformators en zij is verwezen in de kosten. In de onderhavige hogere voorziening betoogt Toshiba dat het Gerecht blijk heeft gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

| — | Eerste middel: Toshiba voert aan dat het Gerecht op basis van een onjuist juridisch criterium tot de vaststelling is gekomen dat de Japanse fabrikanten van energietransformators potentiële concurrenten op de EER-markt waren (1) aangezien er op de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden en (2) aangezien er een gentlemen’s agreement bestond. Het Gerecht had echter moeten nagaan of de Japanse producenten reële en concrete mogelijkheden hadden om toe te treden tot de EER-markt en had zich ervan moeten vergewissen dat een dergelijke toetreding voor hen economisch haalbaar was. Aangezien het uitgesloten is dat Japanse en Europese producenten met elkaar zouden kunnen concurreren, kon het gentlemen’s agreement niet in strijd zijn met artikel 81 EG en mocht de Commissie dus geen verder gevolg geven aan deze zaak. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover zij Toshiba betreffen. |
| --- | --- |

—

Eerste middel: Toshiba voert aan dat het Gerecht op basis van een onjuist juridisch criterium tot de vaststelling is gekomen dat de Japanse fabrikanten van energietransformators potentiële concurrenten op de EER-markt waren (1) aangezien er op de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden en (2) aangezien er een gentlemen’s agreement bestond. Het Gerecht had echter moeten nagaan of de Japanse producenten reële en concrete mogelijkheden hadden om toe te treden tot de EER-markt en had zich ervan moeten vergewissen dat een dergelijke toetreding voor hen economisch haalbaar was. Aangezien het uitgesloten is dat Japanse en Europese producenten met elkaar zouden kunnen concurreren, kon het gentlemen’s agreement niet in strijd zijn met artikel 81 EG en mocht de Commissie dus geen verder gevolg geven aan deze zaak. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover zij Toshiba betreffen.

| — | Tweede middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht de inhoud van een brief waarin een andere partij in de procedure stelde dat zij de vaststellingen van de Commissie niet zou betwisten, onjuist heeft weergegeven. De Commissie was van mening dat die partij in deze brief afstand had genomen van haar vroegere stellingen, volgens welke zij niets had verkocht in de EER. Dat is echter een onjuiste voorstelling van het bewijs, waarop het Gerecht zich vervolgens heeft gebaseerd om te besluiten dat in de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden. Toshiba betoogt om die reden dat het bestreden arrest moet worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig moet worden verklaard. |
| --- | --- |

—

Tweede middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht de inhoud van een brief waarin een andere partij in de procedure stelde dat zij de vaststellingen van de Commissie niet zou betwisten, onjuist heeft weergegeven. De Commissie was van mening dat die partij in deze brief afstand had genomen van haar vroegere stellingen, volgens welke zij niets had verkocht in de EER. Dat is echter een onjuiste voorstelling van het bewijs, waarop het Gerecht zich vervolgens heeft gebaseerd om te besluiten dat in de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden. Toshiba betoogt om die reden dat het bestreden arrest moet worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig moet worden verklaard.

| — | Derde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht het bestreden arrest op tegenstrijdige wijze heeft gemotiveerd, niet het juiste juridische criterium inzake publieke distantiëring heeft toegepast en het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid heeft geschonden door te oordelen dat het argument van Toshiba betreffende het feit dat zij niet had deelgenomen aan de vergadering van Zürich in 2003 „niet ter zake dienend” was. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover daarbij is vastgesteld dat Toshiba tot in mei 2003 was blijven deelnemen aan het gentlemen’s agreement. |
| --- | --- |

—

Derde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht het bestreden arrest op tegenstrijdige wijze heeft gemotiveerd, niet het juiste juridische criterium inzake publieke distantiëring heeft toegepast en het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid heeft geschonden door te oordelen dat het argument van Toshiba betreffende het feit dat zij niet had deelgenomen aan de vergadering van Zürich in 2003 „niet ter zake dienend” was. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover daarbij is vastgesteld dat Toshiba tot in mei 2003 was blijven deelnemen aan het gentlemen’s agreement.

| — | Vierde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht punt 18 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten onjuist heeft uitgelegd, aangezien het het wereldwijde marktaandeel heeft gehanteerd als maatstaf voor het aandeel van elk der partijen in de inbreuk. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover Toshiba’s geldboete daarbij wordt berekend op basis van haar wereldwijde marktaandeel. De aan Toshiba opgelegde geldboete moet dienovereenkomstig worden verlaagd. |
| --- | --- |

—

Vierde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht punt 18 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten onjuist heeft uitgelegd, aangezien het het wereldwijde marktaandeel heeft gehanteerd als maatstaf voor het aandeel van elk der partijen in de inbreuk. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover Toshiba’s geldboete daarbij wordt berekend op basis van haar wereldwijde marktaandeel. De aan Toshiba opgelegde geldboete moet dienovereenkomstig worden verlaagd.

---

Gerecht

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/17 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/17

---

Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2014 — BTL Diffusion/BHIM — dm-drogerie markt (babyTOlove)

(Zaak T-518/11) (1)

((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))

2014/C 339/19

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BTL Diffusion (St Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Berendes, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en D. Botis, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Mellein en B. Beinert, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2011 (zaak R 883/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen dm-drogerie markt GmbH & Co. KG en BTL Diffusion

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van verweerders kosten. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van verweerders kosten.

---

(1)  PB C 355 van 3.12.2011.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/17 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/17

---

Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2014 — Stance/BHIM — Pokarna (STANCE)

(Zaak T-206/13) (1)

((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))

2014/C 339/20

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stance, Inc. (San Clemente, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Pokarna Ltd (Secundrabad Andhra Pradesh, India)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 1 februari 2013 (zaak R 885/2012-5) betreffende een oppositieprocedure tussen Pokarna Ltd en Stance, Inc.

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van verweerder. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van verweerder.

---

(1)  PB C 171 van 15.6.2013.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/18 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/18

---

Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2014 — NumberFour/BHIM — Inaer Helicópteros (ENFORE)

(Zaak T-478/13) (1)

((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))

2014/C 339/21

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: NumberFour AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Götz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Inaer Helicópteros, SA (Mutxamel, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Giner Mas en R. Rodriguez Zaragoza, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 23 mei 2013 (zaak R 1000/2012-5) inzake een oppositieprocedure tussen NumberFour AG et Inaer Helicópteros, SA

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van verweerders kosten. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van verweerders kosten.

---

(1)  PB C 344 van 23.11.2013.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/19

---

Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)

(Zaak T-718/13) (1)

((„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))

2014/C 339/22

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bolloré (Ergué Gabéric, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 oktober 2013 (zaak R 1812/2012-2) betreffende een procedure tot nietigverklaring tussen Bolloré en The Directv Group, Inc.

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij.

---

(1)  PB C 71 van 8.3.2014.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/19

---

Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2014 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)

(Zaak T-721/13) (1)

((„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Intrekking van verzoek tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))

2014/C 339/23

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bolloré (Ergué Gabéric, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Legrand, advocaat)

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2013 (zaak R 1961/2912-2) betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen Bolloré en The Directv Group, Inc.

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij. |
| --- | --- |

2)

Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van verweerder en van de interveniërende partij.

---

(1)  PB C 112 van 14.4.2014.

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/20 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/20

---

Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Sheraton International IP/BHIM — Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)

(Zaak T-536/14)

2014/C 339/24

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sheraton International IP LLC (Stamford, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (Sydney, Australia)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 april 2014 in de gevoegde zaken R 240/2013-5 en R 303/2013-5 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 april 2014 in de gevoegde zaken R 240/2013-5 en R 303/2013-5 te vernietigen;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bevattende de woordelementen „PARK REGIS” voor diensten van de klassen 35, 36 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 4 88  933

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijvingen, internationale merkinschrijvingen en het bekende merk „ST REGIS”

Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/21 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/21

---

Beroep ingesteld op 21 juli 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van ronde sandwich)

(Zaak T-542/14)

2014/C 339/25

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in de zaak R 1911/2013-4 wegens onrechtmatigheid en schending van de op het gemeenschapsmerk toepasselijke wetsbepalingen te vernietigen, en de in het onderhavige verzoekschrift geformuleerde vorderingen toe te wijzen op basis van het intrinsieke of wegens het gebruik verkregen onderscheidende vermogen van het aangevraagde driedimensionale merk, en wegens rechtmatigheid aldus het onderhavige beroep toe te wijzen en inschrijving te gelasten van driedimensionaal gemeenschapsmerk nr. 1 1 7 47  987 voor klasse 30 van de internationale classificatie; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in de zaak R 1911/2013-4 wegens onrechtmatigheid en schending van de op het gemeenschapsmerk toepasselijke wetsbepalingen te vernietigen, en de in het onderhavige verzoekschrift geformuleerde vorderingen toe te wijzen op basis van het intrinsieke of wegens het gebruik verkregen onderscheidende vermogen van het aangevraagde driedimensionale merk, en wegens rechtmatigheid aldus het onderhavige beroep toe te wijzen en inschrijving te gelasten van driedimensionaal gemeenschapsmerk nr. 1 1 7 47  987 voor klasse 30 van de internationale classificatie;

| — | in geval van toewijzing van dit beroep en inschrijving van dat merk, verweerder te verwijzen in de proceskosten en terugbetaling te gelasten van de aan het BHIM betaalde beroepstaksen. |
| --- | --- |

—

in geval van toewijzing van dit beroep en inschrijving van dat merk, verweerder te verwijzen in de proceskosten en terugbetaling te gelasten van de aan het BHIM betaalde beroepstaksen.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een ronde sandwich voor waren van klasse 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 47  987

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/21 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/21

---

Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — provima Warenhandels/BHIM — Renfro (HOT SOX)

(Zaak T-543/14)

2014/C 339/26

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: provima Warenhandels GmbH (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Croll en H. Prange, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Renfro Corp. (Mount Airy, Verenigde Staten)

Conclusies

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 juni 2014 in zaak R 1859/2013-2 betreffende het onder nr. 0 9 62  191 ingeschreven internationale merk met aanduiding van de Europese Unie vernietigen en aldus te herzien dat het beroep gegrond wordt verklaard en de vordering tot nietigverklaring wordt toegewezen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 juni 2014 in zaak R 1859/2013-2 betreffende het onder nr. 0 9 62  191 ingeschreven internationale merk met aanduiding van de Europese Unie vernietigen en aldus te herzien dat het beroep gegrond wordt verklaard en de vordering tot nietigverklaring wordt toegewezen;

| — | verweerder en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure. |
| --- | --- |

—

verweerder en in voorkomend geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: internationaal woordmerk „HOT SOX” — internationaal merk nr. 9 62  191

Houder van het gemeenschapsmerk: Renfro Corp.

Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, juncto artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009

Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen:

| — | schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009

| — | schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 158 junctis de artikelen 52, lid 1, sub a, en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/22 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/22

---

Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — Société des Produits Nestlé/BHIM — Terapia (ALETE)

(Zaak T-544/14)

2014/C 339/27

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht en S. Cobet-Nüse, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Terapia SA (Cluj Napoca, Roemenië)

Conclusies

| — | de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 aldus wijzigen dat de oppositie wordt afgewezen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 aldus wijzigen dat de oppositie wordt afgewezen;

| — | subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 vernietigen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 vernietigen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALETE” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 3 88  379

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „ALETA” voor waren en diensten van de klassen 5 en 35

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen:

| — | schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

| — | schending van artikel 63 juncto regel 20, lid 7, sub c, van verordening nr. 2868/95 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 63 juncto regel 20, lid 7, sub c, van verordening nr. 2868/95

| — | schending van artikel 63, lid 2, artikel 75 en artikel 76 van verordening nr. 207/2009 |
| --- | --- |

—

schending van artikel 63, lid 2, artikel 75 en artikel 76 van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/23

---

Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world)

(Zaak T-545/14)

2014/C 339/28

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: GEA Group AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schneiders, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juni 2014 in zaak R 303/2014-4; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juni 2014 in zaak R 303/2014-4;

| — | verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „engineering for a better world” voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 9, 11, 35, 37, 39, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 0 34  807

Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/24

---

Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Messi Cuccittini/BHIM — J.M.-E.V. e hijos (MESSI)

(Zaak T-554/14)

2014/C 339/29

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Lionel Andrés Messi Cuccittini (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo en M. Toro Gordillo, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: J.M.-E.V. e hijos, SRL (Granollers, Spanje)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2014 in de zaak R 1553/2013-1 te vernietigen voor zover de verwerping van verzoekers beroep de bevestiging impliceert van de beslissing van de oppositieafdeling waarbij oppositie B 1 9 38  458 werd toegewezen en gemeenschapsbeeldmerk nr. 1 0 1 81  154„MESSI” gedeeltelijk werd afgewezen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2014 in de zaak R 1553/2013-1 te vernietigen voor zover de verwerping van verzoekers beroep de bevestiging impliceert van de beslissing van de oppositieafdeling waarbij oppositie B 1 9 38  458 werd toegewezen en gemeenschapsbeeldmerk nr. 1 0 1 81  154„MESSI” gedeeltelijk werd afgewezen;

| — | de verwerende partij(en) te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij(en) te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „MESSI” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 25 en 28 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 1 81  154

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerken „MASSI” voor waren van de klassen 9, 25 en 28

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/25 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/25

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — BrandGroup/BHIM — Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele (SPEZOOMIX)

(Zaak T-557/14)

2014/C 339/30

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: BrandGroup GmbH (Bechtsrieth, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Raible, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele KG (Augsburg, Duitsland)

Conclusies

| — | vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2014 in zaak R 941/2013-1; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2014 in zaak R 941/2013-1;

| — | verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele KG in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Brauerei S. Riegele, Inh. Riegele KG in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SPEZOOMIX” voor waren van de klassen 32 en 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 9 13  617

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: internationaal en gemeenschapswoordmerk „Spezi”, internationaal en gemeenschapsbeeldmerk, met het woordelement „Spezi”, en nationaal woordmerk „Ein Spezi muß dabei sein” voor waren van klasse 32

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag in haar geheel

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 78, lid 5, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/26 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/26

---

Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — VSM Geneesmiddelen/Commissie

(Zaak T-578/14)

2014/C 339/31

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: VSM Geneesmiddelen BV (Alkmaar, Nederland) (vertegenwoordiger: U. Grundmann, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | verklaren dat de Commissie sinds 1 augustus 2014 onrechtmatig in gebreke blijft om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid aan te vatten overeenkomstig de procedure voorzien in artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1); en |
| --- | --- |

—

verklaren dat de Commissie sinds 1 augustus 2014 onrechtmatig in gebreke blijft om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid aan te vatten overeenkomstig de procedure voorzien in artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1); en

| — | subsidiair, het beweerdelijk in de brief van de Commissie van 29 juni 2014 vervatte besluit om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA niet voor 1 augustus 2014 aan te vatten volgens de in artikel 13 neergelegde procedure, nietig verklaren. |
| --- | --- |

—

subsidiair, het beweerdelijk in de brief van de Commissie van 29 juni 2014 vervatte besluit om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA niet voor 1 augustus 2014 aan te vatten volgens de in artikel 13 neergelegde procedure, nietig verklaren.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar vordering betoogt verzoekster dat de Europese Commissie ingevolge artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 — Verordening inzake gezondheidsclaims („VGC”) verplicht was om ten laatste op 31 januari 2010 een lijst van toegestane claims betreffende in voeding gebruikte stoffen vast te stellen. Ter voorbereiding van de vaststelling van deze lijst was aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) opgedragen om door de lidstaten ingediende claims te beoordelen. In september 2010 heeft de Commissie echter een schorsing en herziening van de beoordelingsprocedure met betrekking tot claims inzake plantaardige stoffen aangekondigd, waarna de EFSA is opgehouden met het verwerken van deze claims. De Commissie heeft alleen de beoordelingsprocedure met betrekking tot plantaardige stoffen opgeschort, maar niet de procedure met betrekking tot andere, vergelijkbare chemische stoffen.

Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 23 april 2014 verzocht om de EFSA de opdracht te geven om onverwijld de beoordeling van claims inzake plantaardige stoffen in voeding te hervatten aangezien zij aanzienlijk benadeeld wordt door de huidige wettelijke achterstand en de onzekerheid op het gebied van gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte plantaardige stoffen.

De Commissie heeft verzoekster bij brief van 19 juni 2014 meegedeeld dat de lidstaten en belanghebbenden hun bezorgdheid hadden geuit en dat zij vooralsnog geen beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen zou aanvatten. Verzoekster heeft de Commissie op 8 juni 2014 een tweede brief toegestuurd waarin zij een termijn voor de aanvang van de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA heeft voorgesteld die op 31 juni 2014 is verstreken. De Commissie heeft niet geantwoord op deze brief.

De Europese Commissie heeft dus geen volledige lijst van toegestane gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte stoffen vastgesteld zoals is vereist door artikel 13, lid 3, VGC. Artikel 13 VGC voorziet niet alleen in duidelijke termijnen maar ook in duidelijke procedures voor de vaststelling van de lijst van gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte stoffen. De verordening laat de Commissie niet de vrijheid om de procedurestappen te veranderen of de termijnen te verlengen.

Bovendien heeft de verordening inzake gezondheidsclaims tot doel om „algemene beginselen voor alle claims” vast te stellen. Dit toont duidelijk aan dat de wetgever geen verschillende beoordelingsniveaus voor bepaalde soorten stoffen heeft willen vaststellen. Bijgevolg missen alle overwegingen van de Europese Commissie met betrekking tot een apart stelsel voor de beoordeling van claims inzake plantaardige stoffen elke rechtsgrondslag, en gaan zij bovendien in tegen de algemene doelstellingen van de verordening.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/27

---

Beroep ingesteld op 29 juli 2014 — Inditex/BHIM — Ansell (ZARA)

(Zaak T-584/14)

2014/C 339/32

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Duch, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zainab Ansell en Roger Ansell (Moshi, Tanzania)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in de zaak R 1118/2013-2 te vernietigen voor zover deze de vervallenverklaring wegens niet-gebruik van het gemeenschapsmerk „ZARA” nr. 1 12  755 bevestigt voor de volgende diensten van klasse 39: „transport, distributie (levering) van goederen, met name kledingstukken, schoenen en toebehoren, parfumeriëen en cosmetische middelen”, en voor zover deze oordeelt dat de kamer van beroep artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 heeft geschonden door blijk te geven van: |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in de zaak R 1118/2013-2 te vernietigen voor zover deze de vervallenverklaring wegens niet-gebruik van het gemeenschapsmerk „ZARA” nr. 1 12  755 bevestigt voor de volgende diensten van klasse 39: „transport, distributie (levering) van goederen, met name kledingstukken, schoenen en toebehoren, parfumeriëen en cosmetische middelen”, en voor zover deze oordeelt dat de kamer van beroep artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 heeft geschonden door blijk te geven van:

| — | een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de franchisenemers van Inditex deel uitmaken van de interne organisatie van de onderneming, terwijl het in werkelijkheid gaat om juridische entiteiten die losstaan van de Grupo Inditex; |
| --- | --- |

—

een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de franchisenemers van Inditex deel uitmaken van de interne organisatie van de onderneming, terwijl het in werkelijkheid gaat om juridische entiteiten die losstaan van de Grupo Inditex;

| — | een onjuiste bewijsbeoordeling door te oordelen dat verzoekster de met transport gerealiseerde omzet niet heeft bewezen voor het externe gebruik van het merk, terwijl dat bewijs in de procedure werd aangebracht; |
| --- | --- |

—

een onjuiste bewijsbeoordeling door te oordelen dat verzoekster de met transport gerealiseerde omzet niet heeft bewezen voor het externe gebruik van het merk, terwijl dat bewijs in de procedure werd aangebracht;

| — | het BHIM en, in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het BHIM en, in voorkomend geval interveniënte, te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „ZARA” voor diensten van de klassen 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 12  755

Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Zainab Ansell en Roger Ansell

Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot vervallenverklaring

Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009

---

| 29.9.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 339/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 339/27

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Industrias Tomás Morcillo/BHIM — Aucar Trailer (Polycart A Whole Cart Full of Benefits)

(Zaak T-613/14)

2014/C 339/33

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Industrias Tomás Morcillo, SL (Albuixech, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Sanz-Bermell en Martínez, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aucar Trailer, SL (Premia de Mar, Spanje)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 mei 2014 in de zaak R 1735/2012-1 te vernietigen en zodoende de door Aucar Trailer S.L. ingestelde oppositie af te wijzen en de verlening van gemeenschapsmerk nr. 9 6 90  314„Polycart A Whole Cart Full of Benefits” voor de aangevraagde waren, overeenkomstig de beperking van 16 november 2012, goed te keuren; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 mei 2014 in de zaak R 1735/2012-1 te vernietigen en zodoende de door Aucar Trailer S.L. ingestelde oppositie af te wijzen en de verlening van gemeenschapsmerk nr. 9 6 90  314„Polycart A Whole Cart Full of Benefits” voor de aangevraagde waren, overeenkomstig de beperking van 16 november 2012, goed te keuren;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Polycart A Whole Cart Full of Benefits” voor waren van de klassen 12, 17 en 20 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 6 90  314

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met het woordelement „POLICAR” voor waren en diensten van de klassen 12, 35 en 37

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8 van verordening nr. 207/2009

---