# Dziennik Urzędowy C 388/3 li

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 388 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 573 listopada 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 388

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 573 listopada 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2014/C 388/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2014/C 388/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2014/C 388/02 | Sprawa C-379/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 7 sierpnia 2014 r. – TOP Logistics BV, Van Caem International BV przeciwko Bacardi & Co. Ltd, Bacardi International Ltd | 2 |
| 2014/C 388/03 | Sprawa C-381/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Jorge Sales Sinués przeciwko Caixabank S.A. | 3 |
| 2014/C 388/04 | Sprawa C-384/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 44 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Alta Realitat S.L. przeciwko Erlock Films i Ulrich Thomsen | 3 |
| 2014/C 388/05 | Sprawa C-385/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 12 sierpnia 2014 r. – Youssouf Drame Ba przeciwko Catalunya Caixa S.A. | 4 |
| 2014/C 388/06 | Sprawa C-396/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Klagenævnet for Udbud (Dania) w dniu 20 sierpnia 2014 r. – MT Højgaard A/S i Züblin A/S przeciwko Banedanmark | 5 |
| 2014/C 388/07 | Sprawa C-415/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2014 r. w sprawie T-564/10, Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 września 2014 r. przez Quimitécnica.com – Comércio e Indústria Química, SA i José de Mello – Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA | 5 |
| | Sąd |
| 2014/C 388/08 | Sprawy połączone T-196/11 i T-542/12: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Michalczanka przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Umieszczenie i pozostawienie nazwiska skarżacego w wykazie objętch osób — Dziennikarz — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Częściowa niedopuszczalność — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie) | 8 |
| 2014/C 388/09 | Sprawa T-646/11: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Ipatow przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Błąd w ocenie) | 9 |
| 2014/C 388/10 | Sprawa T-168/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Georgias i in. przeciwko Radzie i Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte przeciwko niektórym osobom i podmiotom w świetle sytuacji w Zimbabwe — Zamrożenie funduszy — Odpowiedzialność pozaumowna — Związek przyczynowy — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia) | 10 |
| 2014/C 388/11 | Sprawa T-195/12: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Nuna International przeciwko OHIM – Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuna) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego nuna — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NANA i NANU-NANA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 10 |
| 2014/C 388/12 | Sprawa T-262/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Central Bank of Iran przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Zawisłość sporu — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony) | 11 |
| 2014/C 388/13 | Sprawa T-317/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Holcim (Romania) przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Odpowiedzialność na zasadzie winy — Odmowa ujawnienia przez Komisję informacji i zakazania wszelkich transakcji dotyczących rzekomo skradzionych uprawnień do emisji — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Odpowiedzialność niezależna od winy) | 12 |
| 2014/C 388/14 | Sprawa T-493/12: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Sanofi przeciwko OHIM – GP Pharm (GEPRAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy GEPRAL — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy DELPRAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 12 |
| 2014/C 388/15 | Sprawa T-11/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Tegometall International przeciwko OHIM – Irega (MEGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy MEGO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu — Brak powagi rzeczy osądzonej) | 13 |
| 2014/C 388/16 | Sprawa T-90/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Herdade de S. Tiago II przeciwko OHIM – Polo/Lauren (V) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego V — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe przedstawiające gracza w polo — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009] | 14 |
| 2014/C 388/17 | Sprawa T-265/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Polo/Lauren przeciwko OHIM – FreshSide (Przedstawienie chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe przedstawiające gracza polo — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009] | 14 |
| 2014/C 388/18 | Sprawa T-267/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – Gaffashion (BAUSS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BAUSS — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BASS3TRES — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd] | 15 |
| 2014/C 388/19 | Sprawa T-341/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Groupe Léa Nature przeciwko OHIM – Debonair Trading Internacional (SO’BiO ētic) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SO’BiO ētic — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe SO...? — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009] | 16 |
| 2014/C 388/20 | Sprawa T-348/13: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające zastosowane w związku z sytuacją w Libii — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności — Odpowiedzialność pozaumowna) | 16 |
| 2014/C 388/21 | Sprawa T-511/14: Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2014 r. – Novartis Europharm przeciwko Komisji | 17 |
| 2014/C 388/22 | Sprawa T-559/14: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – Ackermann Saatzucht i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie | 18 |
| 2014/C 388/23 | Sprawa T-560/14: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie | 19 |
| 2014/C 388/24 | Sprawa T-636/14: Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji | 20 |
| 2014/C 388/25 | Sprawa T-644/14: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2014 r. – ADR Center przeciwko Komisji | 21 |
| 2014/C 388/26 | Sprawa T-654/14: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2014 r. – Revolution przeciwko OHIM (REVOLUTION) | 21 |
| 2014/C 388/27 | Sprawa T-656/14: Skarga wniesiona w dniu 11 września 2014 r. – Peri przeciwko OHIM (Kształt zamka do łączenia płyt szalunkowych) | 22 |
| 2014/C 388/28 | Sprawa T-659/14: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2014 r. – Instituto dos vinhos do Douro e do Porto przeciwko OHIM – Bruichladdich Distillery (PORT CARLOTTE) | 23 |
| 2014/C 388/29 | Sprawa T-674/14: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – SEA przeciwko Komisji | 23 |
| 2014/C 388/30 | Sprawa T-675/14: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji | 24 |
| 2014/C 388/31 | Sprawa T-676/14: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji | 25 |
| 2014/C 388/32 | Sprawa T-688/14: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – Airport Handling przeciwko Komisji | 26 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2014/C 388/33 | Sprawa F-54/14: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi | 28 |
| 2014/C 388/34 | Sprawa F-70/14: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ i ZZ przeciwko Komisji | 28 |
| 2014/C 388/35 | Sprawa F-71/14: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (EEAS) | 29 |
| 2014/C 388/36 | Sprawa F-72/14: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 29 |
| 2014/C 388/37 | Sprawa F-74/14: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 30 |
| 2014/C 388/38 | Sprawa F-76/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 30 |
| 2014/C 388/39 | Sprawa F-78/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. ZZ i in. – przeciwko ESDZ | 31 |
| 2014/C 388/40 | Sprawa F-79/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi | 31 |
| 2014/C 388/41 | Sprawa F-81/14: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komitetowi Regionów | 32 |
| 2014/C 388/42 | Sprawa F-82/14: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji Europejskiej | 32 |
| 2014/C 388/43 | Sprawa F-86/14: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Komisji Europejskiej | 33 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2014/C 388/02

Sprawa C-379/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 7 sierpnia 2014 r. – TOP Logistics BV, Van Caem International BV przeciwko Bacardi & Co. Ltd, Bacardi International Ltd

2

2014/C 388/03

Sprawa C-381/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Jorge Sales Sinués przeciwko Caixabank S.A.

o

3

2014/C 388/04

Sprawa C-384/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 44 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Alta Realitat S.L. przeciwko Erlock Films i Ulrich Thomsen

o

3

2014/C 388/05

Sprawa C-385/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 12 sierpnia 2014 r. – Youssouf Drame Ba przeciwko Catalunya Caixa S.A.

o

4

2014/C 388/06

Sprawa C-396/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Klagenævnet for Udbud (Dania) w dniu 20 sierpnia 2014 r. – MT Højgaard A/S i Züblin A/S przeciwko Banedanmark

5

2014/C 388/07

Sprawa C-415/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2014 r. w sprawie T-564/10, Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 września 2014 r. przez Quimitécnica.com – Comércio e Indústria Química, SA i José de Mello – Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA

5

Sąd

2014/C 388/08

Sprawy połączone T-196/11 i T-542/12: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Michalczanka przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Umieszczenie i pozostawienie nazwiska skarżacego w wykazie objętch osób — Dziennikarz — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Częściowa niedopuszczalność — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie)

8

2014/C 388/09

Sprawa T-646/11: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Ipatow przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Błąd w ocenie)

9

2014/C 388/10

Sprawa T-168/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Georgias i in. przeciwko Radzie i Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte przeciwko niektórym osobom i podmiotom w świetle sytuacji w Zimbabwe — Zamrożenie funduszy — Odpowiedzialność pozaumowna — Związek przyczynowy — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia)

10

2014/C 388/11

Sprawa T-195/12: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Nuna International przeciwko OHIM – Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuna) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego nuna — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NANA i NANU-NANA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

10

2014/C 388/12

Sprawa T-262/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Central Bank of Iran przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Zawisłość sporu — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony)

11

2014/C 388/13

Sprawa T-317/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Holcim (Romania) przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Odpowiedzialność na zasadzie winy — Odmowa ujawnienia przez Komisję informacji i zakazania wszelkich transakcji dotyczących rzekomo skradzionych uprawnień do emisji — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Odpowiedzialność niezależna od winy)

12

2014/C 388/14

Sprawa T-493/12: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Sanofi przeciwko OHIM – GP Pharm (GEPRAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy GEPRAL — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy DELPRAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

12

2014/C 388/15

Sprawa T-11/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Tegometall International przeciwko OHIM – Irega (MEGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy MEGO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu — Brak powagi rzeczy osądzonej)

13

2014/C 388/16

Sprawa T-90/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Herdade de S. Tiago II przeciwko OHIM – Polo/Lauren (V) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego V — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe przedstawiające gracza w polo — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009]

14

2014/C 388/17

Sprawa T-265/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Polo/Lauren przeciwko OHIM – FreshSide (Przedstawienie chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe przedstawiające gracza polo — Względne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009]

14

2014/C 388/18

Sprawa T-267/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – Gaffashion (BAUSS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BAUSS — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BASS3TRES — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd]

15

2014/C 388/19

Sprawa T-341/13: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Groupe Léa Nature przeciwko OHIM – Debonair Trading Internacional (SO’BiO ētic) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SO’BiO ētic — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe SO...? — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009]

16

2014/C 388/20

Sprawa T-348/13: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające zastosowane w związku z sytuacją w Libii — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności — Odpowiedzialność pozaumowna)

16

2014/C 388/21

Sprawa T-511/14: Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2014 r. – Novartis Europharm przeciwko Komisji

17

2014/C 388/22

Sprawa T-559/14: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – Ackermann Saatzucht i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie

18

2014/C 388/23

Sprawa T-560/14: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie

19

2014/C 388/24

Sprawa T-636/14: Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji

20

2014/C 388/25

Sprawa T-644/14: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2014 r. – ADR Center przeciwko Komisji

21

2014/C 388/26

Sprawa T-654/14: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2014 r. – Revolution przeciwko OHIM (REVOLUTION)

21

2014/C 388/27

Sprawa T-656/14: Skarga wniesiona w dniu 11 września 2014 r. – Peri przeciwko OHIM (Kształt zamka do łączenia płyt szalunkowych)

22

2014/C 388/28

Sprawa T-659/14: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2014 r. – Instituto dos vinhos do Douro e do Porto przeciwko OHIM – Bruichladdich Distillery (PORT CARLOTTE)

23

2014/C 388/29

Sprawa T-674/14: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – SEA przeciwko Komisji

23

2014/C 388/30

Sprawa T-675/14: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji

24

2014/C 388/31

Sprawa T-676/14: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji

25

2014/C 388/32

Sprawa T-688/14: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – Airport Handling przeciwko Komisji

26

Sąd do spraw Służby Publicznej

2014/C 388/33

Sprawa F-54/14: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi

28

2014/C 388/34

Sprawa F-70/14: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ i ZZ przeciwko Komisji

28

2014/C 388/35

Sprawa F-71/14: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (EEAS)

29

2014/C 388/36

Sprawa F-72/14: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

29

2014/C 388/37

Sprawa F-74/14: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

30

2014/C 388/38

Sprawa F-76/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

30

2014/C 388/39

Sprawa F-78/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. ZZ i in. – przeciwko ESDZ

31

2014/C 388/40

Sprawa F-79/14: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi

31

2014/C 388/41

Sprawa F-81/14: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komitetowi Regionów

32

2014/C 388/42

Sprawa F-82/14: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji Europejskiej

32

2014/C 388/43

Sprawa F-86/14: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Komisji Europejskiej

33

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/1 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2014/C 388/01

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 380 z 27.10.2014

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 372 z 20.10.2014

Dz.U. C 361 z 13.10.2014

Dz.U. C 351 z 6.10.2014

Dz.U. C 339 z 29.9.2014

Dz.U. C 329 z 22.9.2014

Dz.U. C 315 z 15.9.2014

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/2 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 7 sierpnia 2014 r. – TOP Logistics BV, Van Caem International BV przeciwko Bacardi & Co. Ltd, Bacardi International Ltd

(Sprawa C-379/14)

2014/C 388/02

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Gerechtshof Den Haag

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek odwoławczy: TOP Logistics BV, Van Caem International BV

Druga strona postępowania: Bacardi & Co. Ltd, Bacardi International Ltd

Pytania prejudycjalne

Te pytania dotyczą towarów pochodzących spoza EOG, które po tym jak zostały wprowadzone na obszar EOG (nie przez właściciela znaku towarowego, ani nie za jego zgodą), zostały w państwie członkowskim Unii Europejskiej objęte procedurą celną tranzytu zewnętrznego bądź procedurą składu celnego w rozumieniu wspólnotowego kodeksu celnego [rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 (1) (dawniej) i rozporządzenie (WE) nr 450/2008 (2)].

| 1) | Czy w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie, w odniesieniu do towarów, które następnie zostały objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy, należy uznać, że nastąpił ich przywóz w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. c) dyrektywy 89/104/EWG (3) (obecnie dyrektywy 2008/95/WE (4)), tak że doszło do „użycia (oznaczenia) w obrocie handlowym”, którego to użycia właściciel znaku towarowego może zakazać na podstawie art. 5 ust. 1 ww. dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie, w odniesieniu do towarów, które następnie zostały objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy, należy uznać, że nastąpił ich przywóz w rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. c) dyrektywy 89/104/EWG (3) (obecnie dyrektywy 2008/95/WE (4)), tak że doszło do „użycia (oznaczenia) w obrocie handlowym”, którego to użycia właściciel znaku towarowego może zakazać na podstawie art. 5 ust. 1 ww. dyrektywy?

| 2) | Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy w takim razie w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie każda obecność w państwie członkowskim tego rodzaju towarów (objętych w tym państwie procedurą zawieszenia poboru akcyzy) nie stanowi naruszenia, ani nie stwarza groźby naruszenia funkcji wspólnotowego znaku towarowego, tak że właściciel znaku powołujący się w tym państwie członkowskim na krajowe prawa do znaku towarowego nie może sprzeciwić się obecności tych towarów? |
| --- | --- |

2)

Na wypadek udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: czy w takim razie w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie każda obecność w państwie członkowskim tego rodzaju towarów (objętych w tym państwie procedurą zawieszenia poboru akcyzy) nie stanowi naruszenia, ani nie stwarza groźby naruszenia funkcji wspólnotowego znaku towarowego, tak że właściciel znaku powołujący się w tym państwie członkowskim na krajowe prawa do znaku towarowego nie może sprzeciwić się obecności tych towarów?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145, s. 1 ).

(3)  Pierwsza dyrektywa Rady (WE) nr 89/104/EWG z 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40, s. 1; wydanie specjalne w jęz. polskim Dz.U. 2004, rozdz. 17, t.1, s. 92).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/95/WE z 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 299,s. 25).

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Jorge Sales Sinués przeciwko Caixabank S.A.

(Sprawa C-381/14)

2014/C 388/03

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Jorge Sales Sinués

Strona pozwana: Caixabank S.A.

Pytania prejudycjalne

Czy, ze względu na to, że zawarty w hiszpańskim porządku prawnym przepis art. 43 LEC (1) przewiduje [...] zawieszający i prejudycjalny skutek wobec wniesionego równocześnie przez konsumenta pozwu indywidualnego dopóty, dopóki nie zostanie wydane prawomocne orzeczenie w postępowaniu zapoczątkowanym pozwem zbiorowym, a konsument pozostaje związany podjętymi w jego ramach działaniami i nie ma ani możliwości podnoszenia twierdzeń na poparcie swych roszczeń ani proponowania środków dowodowych z wykorzystaniem wszystkich dostępnych rodzajów broni procesowych:

| 1) | Można uznać, [że przepisy hiszpańskie ustanawiają] skuteczny środek lub mechanizm odpowiadający ustanowionym w art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG (2) wymogom? |
| --- | --- |

1)

Można uznać, [że przepisy hiszpańskie ustanawiają] skuteczny środek lub mechanizm odpowiadający ustanowionym w art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG (2) wymogom?

| 2) | W jakim zakresie ten skutek zawieszający w przypadku podniesienia nieważności nieuczciwych warunków określonych w zawartej przez konsumenta umowie stanowi dlań przeszkodę i, efektem tego, naruszenie art. 7 ust. 1 ww. dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

W jakim zakresie ten skutek zawieszający w przypadku podniesienia nieważności nieuczciwych warunków określonych w zawartej przez konsumenta umowie stanowi dlań przeszkodę i, efektem tego, naruszenie art. 7 ust. 1 ww. dyrektywy?

| 3) | Czy okoliczność, że konsument nie może odłączyć się od powództwa zbiorowego, stanowi naruszenie art. 7 ust. 3 dyrektywy 93/13/EWG? |
| --- | --- |

3)

Czy okoliczność, że konsument nie może odłączyć się od powództwa zbiorowego, stanowi naruszenie art. 7 ust. 3 dyrektywy 93/13/EWG?

| 4) | Czy też, przeciwnie, skutek zawieszający art. 43 LEC jest zgodny z art. 7 dyrektywy 93/13/EWG ze względu na to, że prawa konsumenta są w pełni chronione w ramach pozwu zbiorowego, gdyż hiszpański porządek prawny przewiduje inne równie skuteczne w zakresie ochrony przysługujących mu praw mechanizmy procesowe oraz ze względu na przestrzeganie zasady pewności prawa? |
| --- | --- |

4)

Czy też, przeciwnie, skutek zawieszający art. 43 LEC jest zgodny z art. 7 dyrektywy 93/13/EWG ze względu na to, że prawa konsumenta są w pełni chronione w ramach pozwu zbiorowego, gdyż hiszpański porządek prawny przewiduje inne równie skuteczne w zakresie ochrony przysługujących mu praw mechanizmy procesowe oraz ze względu na przestrzeganie zasady pewności prawa?

---

(1)  Hiszpańskiego kodeksu postępowania cywilnego.

(2)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29)

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 44 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 11 sierpnia 2014 r. – Alta Realitat S.L. przeciwko Erlock Films i Ulrich Thomsen

(Sprawa C-384/14)

2014/C 388/04

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de Primera Instancia no 44 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Alta Realitat S.L.

Strona pozwana, Druga strona postępowania: Erlock Films i Ulrich Thomsen.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 (1) należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpoznający sprawę może ustalić, czy adresat rozumie język w świetle wszystkich dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu w aktach sprawy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 (1) należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpoznający sprawę może ustalić, czy adresat rozumie język w świetle wszystkich dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu w aktach sprawy?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

| 2) | Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 należy interpretować w ten sposób, że po ustaleniu przez sąd rozpoznający sprawę, że adresat rozumie dany język w świetle wszystkich dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu w aktach sprawy, to w takim przypadku nie należy przyznawać adresatowi możliwości odmowy przyjęcia dokumentu podmiotowi dokonującemu doręczenia? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 należy interpretować w ten sposób, że po ustaleniu przez sąd rozpoznający sprawę, że adresat rozumie dany język w świetle wszystkich dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu w aktach sprawy, to w takim przypadku nie należy przyznawać adresatowi możliwości odmowy przyjęcia dokumentu podmiotowi dokonującemu doręczenia?

| 3) | Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli adresat doręczenia odmawia przyjęcia dokumentu sporządzonego w danym języku po stwierdzeniu przez sąd rozpoznający sprawę wystarczającej znajomości przez te osobę tego języka, to odmowa przyjęcia tego dokumentu nie jest uzasadniona, tak że sąd rozpoznający sprawę może zastosować skutki przewidziane w prawie państwa pochodzenia [dokumentu] dla takiego rodzaju nieuzasadnionej odmowy przyjęcia dokumentu, a nawet, jeżeli przewiduje to prawo proceduralne państwa pochodzenia, uznać, że dokument został doręczony adresatowi? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli adresat doręczenia odmawia przyjęcia dokumentu sporządzonego w danym języku po stwierdzeniu przez sąd rozpoznający sprawę wystarczającej znajomości przez te osobę tego języka, to odmowa przyjęcia tego dokumentu nie jest uzasadniona, tak że sąd rozpoznający sprawę może zastosować skutki przewidziane w prawie państwa pochodzenia [dokumentu] dla takiego rodzaju nieuzasadnionej odmowy przyjęcia dokumentu, a nawet, jeżeli przewiduje to prawo proceduralne państwa pochodzenia, uznać, że dokument został doręczony adresatowi?

---

(1)  Rozporządzenie nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz.U. L 324, s. 79).

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/4 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 12 sierpnia 2014 r. – Youssouf Drame Ba przeciwko Catalunya Caixa S.A.

(Sprawa C-385/14)

2014/C 388/05

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Youssouf Drame Ba

Strona pozwana: Catalunya Caixa S.A.

Pytania prejudycjalne

Czy, ze względu na to, że zawarty w hiszpańskim porządku prawnym przepis art. 43 LEC (1) przewiduje [...] zawieszający i prejudycjalny skutek wobec wniesionego równocześnie przez konsumenta pozwu indywidualnego dopóty, dopóki nie zostanie wydane prawomocne orzeczenie w postępowaniu zapoczątkowanym pozwem zbiorowym, a konsument pozostaje związany podjętymi w jego ramach działaniami i nie ma ani możliwości podnoszenia twierdzeń na poparcie swych roszczeń ani proponowania środków dowodowych z wykorzystaniem wszystkich dostępnych rodzajów broni procesowych:

| 1) | Można uznać, [że przepisy hiszpańskie ustanawiają] skuteczny środek lub mechanizm odpowiadający ustanowionym w art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG (2) wymogom? |
| --- | --- |

1)

Można uznać, [że przepisy hiszpańskie ustanawiają] skuteczny środek lub mechanizm odpowiadający ustanowionym w art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG (2) wymogom?

| 2) | W jakim zakresie ten skutek zawieszający w przypadku podniesienia nieważności nieuczciwych warunków określonych w zawartej przez konsumenta umowie stanowi dlań przeszkodę i, efektem tego, naruszenie art. 7 ust. 1 ww. dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

W jakim zakresie ten skutek zawieszający w przypadku podniesienia nieważności nieuczciwych warunków określonych w zawartej przez konsumenta umowie stanowi dlań przeszkodę i, efektem tego, naruszenie art. 7 ust. 1 ww. dyrektywy?

| 3) | Czy okoliczność, że konsument nie może odłączyć się od powództwa zbiorowego, stanowi naruszenie art. 7 ust. 3 dyrektywy 93/13/EWG? |
| --- | --- |

3)

Czy okoliczność, że konsument nie może odłączyć się od powództwa zbiorowego, stanowi naruszenie art. 7 ust. 3 dyrektywy 93/13/EWG?

| 4) | Czy też, przeciwnie, skutek zawieszający art. 43 LEC jest zgodny z art. 7 dyrektywy 93/13/EWG ze względu na to, że prawa konsumenta są w pełni chronione w ramach pozwu zbiorowego, gdyż hiszpański porządek prawny przewiduje inne równie skuteczne w zakresie ochrony przysługujących mu praw mechanizmy procesowe oraz ze względu na przestrzeganie zasady pewności prawa? |
| --- | --- |

4)

Czy też, przeciwnie, skutek zawieszający art. 43 LEC jest zgodny z art. 7 dyrektywy 93/13/EWG ze względu na to, że prawa konsumenta są w pełni chronione w ramach pozwu zbiorowego, gdyż hiszpański porządek prawny przewiduje inne równie skuteczne w zakresie ochrony przysługujących mu praw mechanizmy procesowe oraz ze względu na przestrzeganie zasady pewności prawa?

---

(1)  Hiszpańskiego kodeksu postępowania cywilnego.

(2)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29)

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/5 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Klagenævnet for Udbud (Dania) w dniu 20 sierpnia 2014 r. – MT Højgaard A/S i Züblin A/S przeciwko Banedanmark

(Sprawa C-396/14)

2014/C 388/06

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Klagenævnet for Udbud

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: MT Højgaard A/S i Züblin A/S

Strona pozwana: Banedanmark

Pytanie prejudycjalne

Czy zasadę równości traktowania ustanowioną w art. 10 w związku z art. 51 dyrektywy 2004/17/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji tego rodzaju, jak w postępowaniu głównym, stoi ona na przeszkodzie udzieleniu przez instytucję zamawiającą zamówienia publicznego oferentowi, który nie przedłożył kandydatury w ramach preselekcji, i który w związku z tym nie został wybrany w ramach preselekcji?

---

(1)  Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134, s. 1).

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/5 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/5

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2014 r. w sprawie T-564/10, Quimitécnica.com i de Mello przeciwko Komisji, wniesione w dniu 2 września 2014 r. przez Quimitécnica.com – Comércio e Indústria Química, SA i José de Mello – Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA

(Sprawa C-415/14 P)

2014/C 388/07

Język postępowania: portugalski

Strony

Wnoszący odwołanie: Quimitécnica.com – Comércio e Indústria Química, SA e José de Mello – Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA (przedstawiciel: J. Calheiros, adwokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie, zgodnie z art. 256 ust. 1 i 2 TFUE, wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej wydanego w dniu 26 czerwca 2014 r. [T-564/10] oddalającego skargę wniesioną przez wnoszące odwołanie przeciwko Komisji Europejskiej zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r., w części, w jakiej wymaga ona, aby gwarancja finansowa, która ma zostać ustanowiona zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (1), została ustanowiona przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych, i nakazująca skarżącym pokrycie kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

—

Uchylenie, zgodnie z art. 256 ust. 1 i 2 TFUE, wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej wydanego w dniu 26 czerwca 2014 r. [T-564/10] oddalającego skargę wniesioną przez wnoszące odwołanie przeciwko Komisji Europejskiej zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r., w części, w jakiej wymaga ona, aby gwarancja finansowa, która ma zostać ustanowiona zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (1), została ustanowiona przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych, i nakazująca skarżącym pokrycie kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez Komisję.

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

| — | Uznanie, po uchyleniu zaskarżonego wyroku, żądań przedstawionych przez skarżących w pierwszej instancji, a w konsekwencji, stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r. w części, w jakiej wymaga ona, aby gwarancja finansowa, która ma zostać ustanowiona zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002, została ustanowiona przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych. |
| --- | --- |

—

Uznanie, po uchyleniu zaskarżonego wyroku, żądań przedstawionych przez skarżących w pierwszej instancji, a w konsekwencji, stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji wydanej przez jej księgowego w piśmie z dnia 8 października 2010 r. w części, w jakiej wymaga ona, aby gwarancja finansowa, która ma zostać ustanowiona zgodnie z art. 85 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002, została ustanowiona przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych.

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnoszą na poparcie odwołania dwa zarzuty:

| 1. | Zarzut pierwszy – naruszenie prawa w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w którym uznano za bezzasadny argument podniesiony przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu dotyczący braku uzasadnienia decyzji Komisji z dnia 8 października 2010 r. w części, w jakiej domagała się ona ustanowienia gwarancji finansowej przez bank o notowaniu „AA”.






  — | W zaskarżonym wyroku stwierdzono, że decyzja wydana w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera wyraźnego uzasadnienia dla wymogu notowania banku ustanawiającego gwarancję. Niemniej jednak broni się w nim stanowiska, że podstawa wnioskowania Komisji wynika z samego wymogu. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy – naruszenie prawa w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w którym uznano za bezzasadny argument podniesiony przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu dotyczący braku uzasadnienia decyzji Komisji z dnia 8 października 2010 r. w części, w jakiej domagała się ona ustanowienia gwarancji finansowej przez bank o notowaniu „AA”.

—

W zaskarżonym wyroku stwierdzono, że decyzja wydana w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera wyraźnego uzasadnienia dla wymogu notowania banku ustanawiającego gwarancję. Niemniej jednak broni się w nim stanowiska, że podstawa wnioskowania Komisji wynika z samego wymogu.

| — | Zgodnie z art. 296 TFUE wszystkie akty, w tym decyzje, powinny być obowiązkowo uzasadniane. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z art. 296 TFUE wszystkie akty, w tym decyzje, powinny być obowiązkowo uzasadniane.

| — | Podstawa „wnioskowania Komisji” powinna wynikać z uzasadnienia decyzji, a nie z samego zaskarżonego aktu. |
| --- | --- |

—

Podstawa „wnioskowania Komisji” powinna wynikać z uzasadnienia decyzji, a nie z samego zaskarżonego aktu.

| — | Tym bardziej, że „ochrona finansowych interesów Unii”, która leżała u podstaw „wnioskowania Komisji”, mogła być również zapewniona w szczególności poprzez gwarancję bankową zaproponowaną przez skarżących w piśmie wysłanym do Komisji w dniu 3 września 2010 t. |
| --- | --- |

—

Tym bardziej, że „ochrona finansowych interesów Unii”, która leżała u podstaw „wnioskowania Komisji”, mogła być również zapewniona w szczególności poprzez gwarancję bankową zaproponowaną przez skarżących w piśmie wysłanym do Komisji w dniu 3 września 2010 t.

| — | Z drugiej strony, w 2010 r., kiedy to Komisja wystosowała taki wymóg, jaki miał być wymagany dla ustanowienia gwarancji bankowej, pojęcie notowanie było już całkowicie nieadekwatne, z którego to względu owo kryterium, ponieważ obiektywnie jest ono sporne, tym bardziej wymagało silniejszego, jasnego i wyraźnego uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

Z drugiej strony, w 2010 r., kiedy to Komisja wystosowała taki wymóg, jaki miał być wymagany dla ustanowienia gwarancji bankowej, pojęcie notowanie było już całkowicie nieadekwatne, z którego to względu owo kryterium, ponieważ obiektywnie jest ono sporne, tym bardziej wymagało silniejszego, jasnego i wyraźnego uzasadnienia.

| — | Również z uwagi na to, że udzielenie dodatkowego terminu na zapłatę jest wykonywane w ramach wykonywania swobodnego uznania, stopień wymagania uzasadnienia będzie zawsze wyższy, niż w przypadku gdy mamy do czynienia z wykonywaniem wiążących kompetencji. |
| --- | --- |

—

Również z uwagi na to, że udzielenie dodatkowego terminu na zapłatę jest wykonywane w ramach wykonywania swobodnego uznania, stopień wymagania uzasadnienia będzie zawsze wyższy, niż w przypadku gdy mamy do czynienia z wykonywaniem wiążących kompetencji.

| — | Dodaje, że w decyzji brak jest przywołania jakiegokolwiek przepisu wspólnotowego, na którym mógłby opierać się taki wymóg. |
| --- | --- |

—

Dodaje, że w decyzji brak jest przywołania jakiegokolwiek przepisu wspólnotowego, na którym mógłby opierać się taki wymóg.

| — | Po tym jak, przyznano w zaskarżonym orzeczeniu, że decyzja Komisji przyjęta w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera wyraźnego uzasadnienia dla wymogu notowania banku ustanawiającego gwarancję, w zaskarżonym wyroku popełniono błąd w części, w jakiej uznano, że zaskarżony akt nie jest obarczony brakiem uzasadnienia zarzuconym przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu. |
| --- | --- |

—

Po tym jak, przyznano w zaskarżonym orzeczeniu, że decyzja Komisji przyjęta w dniu 8 października 2010 r. nie zawiera wyraźnego uzasadnienia dla wymogu notowania banku ustanawiającego gwarancję, w zaskarżonym wyroku popełniono błąd w części, w jakiej uznano, że zaskarżony akt nie jest obarczony brakiem uzasadnienia zarzuconym przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu.

| 2. | Zarzut drugi – naruszenie prawa w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia w części, w jakiej orzeczono o niezasadności argumentu podniesionego przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu, dotyczącego naruszenia traktatu – zasady proporcjonalności.






  — | Z art. 85 rozporządzenia nr 2342/2002 wynika, że po spełnieniu przesłanek przewidzianych w tym artykule, podmiot podejmujący decyzję w imieniu Wspólnoty (in casu Księgowy), musi rozpatrzyć wniosek przedstawiony mu przez zainteresowane przedsiębiorstwo o dokonanie płatności w dodatkowym określonym terminie i uznać ten wniosek, o ile zostały spełnione takie przesłanki i wymogi prawne przewidziane dla takiej zgody. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi – naruszenie prawa w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia w części, w jakiej orzeczono o niezasadności argumentu podniesionego przez skarżących w skardze wniesionej do Sądu, dotyczącego naruszenia traktatu – zasady proporcjonalności.

—

Z art. 85 rozporządzenia nr 2342/2002 wynika, że po spełnieniu przesłanek przewidzianych w tym artykule, podmiot podejmujący decyzję w imieniu Wspólnoty (in casu Księgowy), musi rozpatrzyć wniosek przedstawiony mu przez zainteresowane przedsiębiorstwo o dokonanie płatności w dodatkowym określonym terminie i uznać ten wniosek, o ile zostały spełnione takie przesłanki i wymogi prawne przewidziane dla takiej zgody.

| — | „Szeroki zakres swobodnego uznania”, jaki jest przyznawany Księgowemu Komisji zgodnie z art. 85 rozporządzenia polega na ocenie wniosku, jaki został sporządzony przez zainteresowane przedsiębiorstwo w celu dokonania płatności w określonym dodatkowym terminie i na uznaniu tego wniosku, nie na rodzaju gwarancji bankowej, jaką Księgowy uzna za dopuszczalną, z którego to względu przy kontroli zaskarżonego aktu nie jest wystarczające zbadanie, czy akt ten jest w oczywisty sposób nieadekwatny dla osiągniecia zamierzonych celów, tak jak to błędnie uznano w zaskarżonym orzeczeniu. |
| --- | --- |

—

„Szeroki zakres swobodnego uznania”, jaki jest przyznawany Księgowemu Komisji zgodnie z art. 85 rozporządzenia polega na ocenie wniosku, jaki został sporządzony przez zainteresowane przedsiębiorstwo w celu dokonania płatności w określonym dodatkowym terminie i na uznaniu tego wniosku, nie na rodzaju gwarancji bankowej, jaką Księgowy uzna za dopuszczalną, z którego to względu przy kontroli zaskarżonego aktu nie jest wystarczające zbadanie, czy akt ten jest w oczywisty sposób nieadekwatny dla osiągniecia zamierzonych celów, tak jak to błędnie uznano w zaskarżonym orzeczeniu.

| — | Gwarancja na pierwsze wezwanie, zgodna z modelem wymaganym przez Komisję, wydana przez instytucję kredytową, stanowi adekwatną i stosowaną formę zapewnienia zapłaty dłużnych kwot. W rzeczywistości bowiem w całym portugalskim systemie sądowym (również, ogólnie, w pozostałych państwach Unii Europejskiej) akceptowane jest w różnych celach ustanowienie gwarancji bankowej, w tym w celu zawieszenia wykonania orzeczeń sądowych, w szczególności w przypadku ewentualnego zwrócenia się przez Komisję do sądów krajowych w celu uzyskania zapłaty niezapłaconej grzywny. |
| --- | --- |

—

Gwarancja na pierwsze wezwanie, zgodna z modelem wymaganym przez Komisję, wydana przez instytucję kredytową, stanowi adekwatną i stosowaną formę zapewnienia zapłaty dłużnych kwot. W rzeczywistości bowiem w całym portugalskim systemie sądowym (również, ogólnie, w pozostałych państwach Unii Europejskiej) akceptowane jest w różnych celach ustanowienie gwarancji bankowej, w tym w celu zawieszenia wykonania orzeczeń sądowych, w szczególności w przypadku ewentualnego zwrócenia się przez Komisję do sądów krajowych w celu uzyskania zapłaty niezapłaconej grzywny.

| — | W konkretnym przypadku gwarancja zaproponowana przez skarżących (nie zaakceptowana przez Komisję) została udzielona przez Banco Comercial Português, S.A., instytucję kredytową z siedzibą w Unii Europejskiej, podlegającej zasadom nadzoru i konsolidacji określonych przez same instytucje wspólnotowe. W związku z tym, nic nie wydaje się uzasadniać w celu obrony praw Wspólnot odmowy możliwości udzielenia gwarancji przez ww. bank i wymagania udzielenia gwarancji przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych. |
| --- | --- |

—

W konkretnym przypadku gwarancja zaproponowana przez skarżących (nie zaakceptowana przez Komisję) została udzielona przez Banco Comercial Português, S.A., instytucję kredytową z siedzibą w Unii Europejskiej, podlegającej zasadom nadzoru i konsolidacji określonych przez same instytucje wspólnotowe. W związku z tym, nic nie wydaje się uzasadniać w celu obrony praw Wspólnot odmowy możliwości udzielenia gwarancji przez ww. bank i wymagania udzielenia gwarancji przez bank o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych.

| — | Dodają ponadto okoliczności koniunkturalne, które są powszechnie znane, iż notowania banków portugalskich zmieniły się w związku ze zmianą notowania Republiki Portugalskiej. W ten sposób brak jest jakiegokolwiek banku z siedzibą w Portugalii, który spełniałby kryteria notowania („AA” dla zobowiązań długoterminowych) wymagane przez Komisję. Okoliczności te zostały wskazane w zaskarżonym wyroku pod tytułem „okoliczności leżące u podstaw powstania sporu”, niemniej jednak pominięto je w uzasadnieniu rzeczonego orzeczenia. |
| --- | --- |

—

Dodają ponadto okoliczności koniunkturalne, które są powszechnie znane, iż notowania banków portugalskich zmieniły się w związku ze zmianą notowania Republiki Portugalskiej. W ten sposób brak jest jakiegokolwiek banku z siedzibą w Portugalii, który spełniałby kryteria notowania („AA” dla zobowiązań długoterminowych) wymagane przez Komisję. Okoliczności te zostały wskazane w zaskarżonym wyroku pod tytułem „okoliczności leżące u podstaw powstania sporu”, niemniej jednak pominięto je w uzasadnieniu rzeczonego orzeczenia.

| — | Decyzja Komisji nie spełnia w ten sposób kryterium konieczności (jakie stanowi ważny wymiar zasady proporcjonalności), ponieważ wśród możliwych środków Komisja wybrała ten, który w ówczesnych okolicznościach najbardziej szkodził zainteresowanym skarżącym.
  W ten sposób można stwierdzić istnienie wyraźnej dysproporcji pomiędzy wymogiem Komisji (gwarancja wydana przez bank europejski o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych) i celem, jaki zamierzano osiągnąć (ochrona prawa Komisji do otrzymania kwot), z którego to popełniono błąd w decyzji w części, w której uznano, że zaskarżony akt nie narusza zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji nie spełnia w ten sposób kryterium konieczności (jakie stanowi ważny wymiar zasady proporcjonalności), ponieważ wśród możliwych środków Komisja wybrała ten, który w ówczesnych okolicznościach najbardziej szkodził zainteresowanym skarżącym.

W ten sposób można stwierdzić istnienie wyraźnej dysproporcji pomiędzy wymogiem Komisji (gwarancja wydana przez bank europejski o notowaniu „AA” dla zobowiązań długoterminowych) i celem, jaki zamierzano osiągnąć (ochrona prawa Komisji do otrzymania kwot), z którego to popełniono błąd w decyzji w części, w której uznano, że zaskarżony akt nie narusza zasady proporcjonalności.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, s. 1).

---

Sąd

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/8 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/8

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Michalczanka przeciwko Radzie

(Sprawy połączone T-196/11 i T-542/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Umieszczenie i pozostawienie nazwiska skarżacego w wykazie objętch osób - Dziennikarz - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Częściowa niedopuszczalność - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie))

2014/C 388/08

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alaksiej Michalczanka (Mińsk, Białoruś) (przedstawiciel: adwokat M. Michalauskas)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: w sprawie T-196/11, F. Naert i M.-M. Joséphidès, a w sprawie T-542/12, F. Naert i J.-P. Hix, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2011/69/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 28, s. 40), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 84/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 28, s. 17), decyzji wykonawczej Rady 2011/174/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania decyzji 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 76, s. 72), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 271/2011 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 76, s. 13) oraz, po drugie, decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi (Dz.U. L 285, s. 1), rozporządzenia Rady (UE) nr 1014/2012 z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 307, s. 1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1017/2012 z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 307, s. 7), – w zakresie, w jakim wszystkie te akty dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność następujących aktów w zakresie, w jakim dotyczą A. Michalczanki






  — | decyzji Rady 2011/69/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi; |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność następujących aktów w zakresie, w jakim dotyczą A. Michalczanki

—

decyzji Rady 2011/69/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi;

| — | decyzji wykonawczej Rady 2011/174/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania decyzji 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi; |
| --- | --- |

—

decyzji wykonawczej Rady 2011/174/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania decyzji 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 271/2011 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 271/2011 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi

| — | decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi; |
| --- | --- |

—

decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1017/2012 z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi. |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1017/2012 z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi.

| 2) | Nie ma podstaw do uwzględnienia żądania Rady o utrzymanie w czasie skutków zaskarżonych aktów. |
| --- | --- |

2)

Nie ma podstaw do uwzględnienia żądania Rady o utrzymanie w czasie skutków zaskarżonych aktów.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Rada Unii Europejskiej pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez A. Michalczankę. |
| --- | --- |

4)

Rada Unii Europejskiej pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez A. Michalczankę.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/9 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/9

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Ipatow przeciwko Radzie

(Sprawa T-646/11) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Białorusi - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Błąd w ocenie))

2014/C 388/09

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Wadim Ipatow (Mińsk, Białoruś) (przedstawiciel: adwokat M. Michalauskas)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert i B. Driessen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2011/666/WPZiB z dnia 10 października 2011 r. zmieniającej decyzję 2010/639/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 265,s. 17) w zakresie w jakim dotyczy ona skarżącego, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1000/2011 z dnia 10 października 2011 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 w sprawie środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 265, s. 8 ) w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącego, decyzji Rady z dnia 14 listopada 2011 r. oddalającej wniosek skarżącego o usunięcie jego nazwiska z decyzji Rady 2011/69/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/639/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 28,s. 40) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 84/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi (Dz.U. L 28,s. 17) oraz stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi (Dz.U. L 285,s. 1) i rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1017/2012 z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 307,s. 7) – w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Wadim Ipatow pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Wadim Ipatow pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 258 z 25.8.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/10

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Georgias i in. przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-168/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte przeciwko niektórym osobom i podmiotom w świetle sytuacji w Zimbabwe - Zamrożenie funduszy - Odpowiedzialność pozaumowna - Związek przyczynowy - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia))

2014/C 388/10

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aguy Clement Georgias (Harare, Zimbabwe), Trinity Engineering (Private) Ltd (Harare) i Georgiadis Trucking (Private) Ltd (Harare) (przedstawiciele: początkowo M. Robson, E. Goulder, solicitors, i H. Mercer, QC, następnie M. Robson, H. Mercer i I. Quirk, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i G. Étienne, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis i S. Bartelt, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie naprawienia szkody poniesionej przez skarżących według ich twierdzeń w wyniku przyjęcia rozporządzenia Komisji (WE) nr 412/2007 z dnia 16 kwietnia 2007 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (Dz.U. L 101, s. 6).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd i Georgiadis Trucking (Private) Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd i Georgiadis Trucking (Private) Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/10

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Nuna International przeciwko OHIM – Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuna)

(Sprawa T-195/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego nuna - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NANA i NANU-NANA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 388/11

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nuna International BV (Erp, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat A. Alpera Plazas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lutego 2012 r. (sprawa R 476/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG a Nuna International BV.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 lutego 2012 r. (sprawa R 476/2011-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG a Nuna International BV w odniesieniu do „wózków dziecięcych spacerowych; wózków; krzesełek bezpieczeństwa dla dzieci do pojazdów” należących do klasy 12 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, oraz „chodzików dla dzieci” i „śpiworów dla niemowląt i dzieci” należących do klasy 20. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 lutego 2012 r. (sprawa R 476/2011-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG a Nuna International BV w odniesieniu do „wózków dziecięcych spacerowych; wózków; krzesełek bezpieczeństwa dla dzieci do pojazdów” należących do klasy 12 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, oraz „chodzików dla dzieci” i „śpiworów dla niemowląt i dzieci” należących do klasy 20.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda strona pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda strona pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 14.7.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/11 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/11

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Central Bank of Iran przeciwko Radzie

(Sprawa T-262/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Zawisłość sporu - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony))

2014/C 388/12

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Central Bank of Iran (Teheran, Iran) (przedstawiciel: M. Lester, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Co do istoty żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2012/35/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 19,s. 22) oraz decyzji Rady 2012/635/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 282,s. 58) w zakresie, w jakim na ich podstawie umieszczono lub po dokonaniu przeglądu utrzymano nazwę strony skarżącej w wykazie ujętym w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195,s. 39), a po drugie, rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88,s. 1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 945/2012 z dnia 15 października 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 267/2012 (Dz.U. L 282,s. 16) w zakresie, w jakim na ich podstawie umieszczono lub po dokonaniu przeglądu utrzymano nazwę strony skarżącej w wykazie ujętym w załączniku IX do rozporządzenia nr 267/2012.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88,s. 1) w zakresie, w jakim umieszczono na jego podstawie nazwę Central Bank of Iran w wykazie ujętym w załączniku IX do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88,s. 1) w zakresie, w jakim umieszczono na jego podstawie nazwę Central Bank of Iran w wykazie ujętym w załączniku IX do tego rozporządzenia.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 3) | Rada unii Europejskiej pokrywa połowę własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez Central Bank of Iran. |
| --- | --- |

3)

Rada unii Europejskiej pokrywa połowę własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez Central Bank of Iran.

| 4) | Central Bank of Iran pokrywa połowę własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez Radę. |
| --- | --- |

4)

Central Bank of Iran pokrywa połowę własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez Radę.

---

(1)  Dz.U. C 243 z 11.8.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/12

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Holcim (Romania) przeciwko Komisji

(Sprawa T-317/12) (1)

((Odpowiedzialność pozaumowna - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Odpowiedzialność na zasadzie winy - Odmowa ujawnienia przez Komisję informacji i zakazania wszelkich transakcji dotyczących rzekomo skradzionych uprawnień do emisji - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Odpowiedzialność niezależna od winy))

2014/C 388/13

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Holcim (Romania) SA (Bukareszt, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat L. Arnauts)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mifsud-Bonnici i E. White, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, przedstawione na gruncie odpowiedzialności na zasadzie winy żądanie zasądzenia odszkodowania za domniemane szkody poniesione przez skarżącą ze względu na odmowę ujawnienia jej przez Komisję informacji dotyczących uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, które – jak twierdzi – zostały jej skradzione, oraz zakazania wszelkich transakcji odnoszących się do tych uprawnień, a po drugie, żądanie zasądzenia odszkodowania przedstawione na gruncie odpowiedzialności niezależnej od winy.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Holcim (Romania) SA zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Holcim (Romania) SA zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/12

---

Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Sanofi przeciwko OHIM – GP Pharm (GEPRAL)

(Sprawa T-493/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy GEPRAL - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy DELPRAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 388/14

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sanofi (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Hertz-Eichenrode)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: GP Pharm, SA (Sant Quinti de Mediona, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 września 2012 r. (sprawa R 201/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sanofi SA a GP Pharm SA.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 września 2012 r. (sprawa R 201/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Sanofi SA a GP Pharm SA. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 września 2012 r. (sprawa R 201/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Sanofi SA a GP Pharm SA.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/13 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/13

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Tegometall International przeciwko OHIM – Irega (MEGO)

(Sprawa T-11/13) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy MEGO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu - Brak powagi rzeczy osądzonej))

2014/C 388/15

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Tegometall International AG (Lengwil, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci H. Timmann i E. Schaper)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Irega AG (Zuchwil, Szwajcaria)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 października 2012 r. (sprawa R 1522/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Tegometall International AG a Irega AG.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 października 2012 r. (sprawa R 1522/2011-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 października 2012 r. (sprawa R 1522/2011-1).

| 2) | OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tegometall International AG w postępowaniach przed Sądem i przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tegometall International AG w postępowaniach przed Sądem i przed Izbą Odwoławczą.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/14

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Herdade de S. Tiago II przeciwko OHIM – Polo/Lauren (V)

(Sprawa T-90/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego V - Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy, krajowy i Beneluksu, znaki towarowe przedstawiające gracza w polo - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 388/16

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Herdade de S. Tiago II – Sociedade Agrícola, SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci I. de Carvalho Simões i J. Pimenta)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: R. Black i S. Davies, solicitors)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 listopada 2012 r. (sprawa R 2240/2011-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między The Polo/Lauren Company, LP a Herdade de S. Tiago II – Sociedade Agrícola, SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Herdade de S. Tiago II – Sociedade Agrícola, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Herdade de S. Tiago II – Sociedade Agrícola, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 123 z 27.4.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/14

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Polo/Lauren przeciwko OHIM – FreshSide (Przedstawienie chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy)

(Sprawa T-265/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego chłopca na rowerze trzymającego młotek dwuobuchowy - Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe przedstawiające gracza polo - Względne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 388/17

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Davies, solicitor, J. Hill, barrister, i R. Black, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: FreshSide Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat N. Lockett)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 marca 2013 r. (sprawa R 15/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między The Polo/Lauren Company, LP a FreshSide Ltd.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 1 marca 2013 r. (sprawa R 15/2012-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 1 marca 2013 r. (sprawa R 15/2012-2).

| 2) | OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez The Polo/Lauren Company, LP. |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez The Polo/Lauren Company, LP.

| 3) | FreshSide Ltd pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

FreshSide Ltd pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/15

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – Gaffashion (BAUSS)

(Sprawa T-267/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BAUSS - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BASS3TRES - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd])

2014/C 388/18

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Seijo Veiguela i J.L. Rivas Zurdo)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: J. García Murillo i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Gaffashion – Comércio de Acessórios de Moda, Lda (Viana do Castelo, Portugalia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 lutego 2013 r. (sprawa R 2295/2011-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés, SA a Gaffashion – Comércio de Acessórios de Moda, Lda.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 27.7.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/16

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2014 r. – Groupe Léa Nature przeciwko OHIM – Debonair Trading Internacional (SO’BiO ētic)

(Sprawa T-341/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SO’BiO ētic - Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe SO...? - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 388/19

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Groupe Léa Nature (Périgny, Francja) (przedstawiciel: adwokat S. Arnaud)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Geroulakos i V. Melgar, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Portugalia) (przedstawiciel: T. Alkin, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 marca 2013 r. (sprawa R 203/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Debonair Trading Internacional Lda a Groupe Léa Nature SA.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 26 marca 2013 r. (sprawa R 203/2011-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 26 marca 2013 r. (sprawa R 203/2011-1).

| 2) | OHIM i Debonair Trading Internacional Lda pokrywają własne koszty oraz zostają obciążeni kosztami postępowania poniesionymi przez Groupe Léa Nature SA. |
| --- | --- |

2)

OHIM i Debonair Trading Internacional Lda pokrywają własne koszty oraz zostają obciążeni kosztami postępowania poniesionymi przez Groupe Léa Nature SA.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/16

---

Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie

(Sprawa T-348/13) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające zastosowane w związku z sytuacją w Libii - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności - Odpowiedzialność pozaumowna))

2014/C 388/20

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam (Kair, Egipt) (przedstawiciel: adwokat H. de Charette)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 58, s. 53), rozporządzenia Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 58, s. 1), decyzji Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. zmieniającej decyzję 2011/137 (Dz.U. L 111, s. 50), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 689/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 204/2011 (Dz.U. L 183, s. 1) oraz decyzji Rady 2014/380/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniającej decyzję 2011/137 (Dz.U. L 183, s. 52) w zakresie w jakim akty te dotyczą skarżącego oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody wyrządzonej tymi aktami.

Sentencja

| 1) | Decyzje Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz 2014/380/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniające decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii są nieważne w zakresie, w jakim pozostawiają nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazach zawartych w załącznikach II i IV decyzji Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii. |
| --- | --- |

1)

Decyzje Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz 2014/380/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniające decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii są nieważne w zakresie, w jakim pozostawiają nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazach zawartych w załącznikach II i IV decyzji Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

| 2) | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 689/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 204/2011 jest nieważne w zakresie, w jakim pozostawia nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii. |
| --- | --- |

2)

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 689/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 204/2011 jest nieważne w zakresie, w jakim pozostawia nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

| 3) | Skutki decyzji 2013/182, decyzji 2014/380 i rozporządzenia wykonawczego nr 689/2014 w odniesieniu do A.M. Kadhafa Al Dama pozostają w mocy do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania od niniejszego wyroku, a w razie wniesienia odwołania w terminie – do dnia wydania przez Trybunał orzeczenia w jego przedmiocie. |
| --- | --- |

3)

Skutki decyzji 2013/182, decyzji 2014/380 i rozporządzenia wykonawczego nr 689/2014 w odniesieniu do A.M. Kadhafa Al Dama pozostają w mocy do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania od niniejszego wyroku, a w razie wniesienia odwołania w terminie – do dnia wydania przez Trybunał orzeczenia w jego przedmiocie.

| 4) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

4)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 5) | Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam pokryje koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej oraz własne koszty związane z żądaniem naprawienia szkody. |
| --- | --- |

5)

Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam pokryje koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej oraz własne koszty związane z żądaniem naprawienia szkody.

| 6) | Rada pokryje koszty poniesione przez A.M. Kadhafa Al Dama oraz własne koszty związane z żądaniem stwierdzenia nieważności. |
| --- | --- |

6)

Rada pokryje koszty poniesione przez A.M. Kadhafa Al Dama oraz własne koszty związane z żądaniem stwierdzenia nieważności.

---

(1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/17 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/17

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2014 r. – Novartis Europharm przeciwko Komisji

(Sprawa T-511/14)

2014/C 388/21

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis Europharm Ltd (Horsham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: C. Schoonderbeek, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; oraz

| — | nakazanie Komisji Europejskiej pokrycia kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez Novartis. |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej pokrycia kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez Novartis.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2014) 2155 wersja ostateczna z dnia 27 marca 2014 r. przyznającej Teva Generics pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dla produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Zoledronic acid Teva Generics – Zoledronic Acid”.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, co do zasady taki sam lub podobny do zarzutu podniesionego w sprawach T-472/12 Novartis Europharm/Komisja (1) i T-67/13 Novartis Europharm/Komisja (2).

---

(1)  Dz.U. 2012 C 389, s. 8.

(2)  Dz.U. 2013 C 101, s. 24.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/18 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/18

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – Ackermann Saatzucht i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie

(Sprawa T-559/14)

2014/C 388/22

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ackermann Saatzucht GmbH & Co. KG (Irlbach, Niemcy); Böhm-Nordkartoffel Agrarproduktion GmbH & Co. OHG (Hohenmocker, Niemcy); Deutsche Saatveredelung AG (Lippstadt, Niemcy); Ernst Benary, Samenzucht GmbH, (Hann. Münden, Niemcy); Freiherr Von Moreau Saatzucht GmbH (Osterhofen, Niemcy); Hybro Saatzucht GmbH & Co. KG (Kleptow, Niemcy); Klemm + Sohn GmbH & Co. KG (Stuttgart, Niemcy); KWS Saat AG (Einbeck, Niemcy); Norddeutsche Pflanzenzucht Hans-Georg Lembke KG (Hohenlieth, Niemcy); Nordsaat Saatzuchts GmbH (Halberstadt, Niemcy); Peter Franck-Oberaspach (Schwäbisch Hall, Niemcy); P.H. Petersen Saatzucht Lundsgaard GmbH (Grundhof, Niemcy); Saatzucht Streng – Engelen GmbH & Co. KG (Uffenheim, Niemcy); Saka Pflanzenzucht GmbH & Co. KG (Hamburg, Niemcy); Strube Research GmbH & Co. KG (Söllingen, Niemcy); Gartenbau und Spezialkulturen Westhoff GbR (Südlohn-Oeding, Niemcy); i W. von Borries-Eckendorf GmbH & Co. KG (Leopoldshöhe, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. de Jong, P. Vlaemminck i B. Van Vooren)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków zapewniających zgodność użytkowników w Unii z wymogami wynikającymi z Protokołu z Nagoi dotyczącego dostępu do zasobów genetycznych oraz uczciwego i sprawiedliwego podziału korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz.U. L 150, s. 59); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków zapewniających zgodność użytkowników w Unii z wymogami wynikającymi z Protokołu z Nagoi dotyczącego dostępu do zasobów genetycznych oraz uczciwego i sprawiedliwego podziału korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz.U. L 150, s. 59); oraz

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Unia jest Umawiającą się Stroną Międzynarodowej Konwencji o Ochronie Nowych Odmian Roślin wdrożonej w Unii rozporządzeniem w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1). Artykuł 15 lit. c) tego rozporządzenia uznaje tzw. „wyłączenie na rzecz hodowców” oznaczające, że prawa do ochrony odmian roślin nie obejmują działań „podjętych w celu hodowli lub odkrycia i rozwijania innych odmian”. Zaskarżony akt znacznie ogranicza wspomniane wyłączenie na rzecz hodowców, przez co narusza wiążące i bezpośrednio skuteczne międzynarodowe zobowiązanie Unii. Poza tym wyłączenie na rzecz hodowców jest uznane w art. 27 porozumienia w sprawie Jednolitego Sądu Patentowego. Chociaż Unia nie jest stroną tego porozumienia, zaskarżony akt zasadniczo wymaga, aby państwa członkowskie naruszyły swoje zobowiązania międzynarodowe wynikające z rzeczonego porozumienia. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Unia jest Umawiającą się Stroną Międzynarodowej Konwencji o Ochronie Nowych Odmian Roślin wdrożonej w Unii rozporządzeniem w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1). Artykuł 15 lit. c) tego rozporządzenia uznaje tzw. „wyłączenie na rzecz hodowców” oznaczające, że prawa do ochrony odmian roślin nie obejmują działań „podjętych w celu hodowli lub odkrycia i rozwijania innych odmian”. Zaskarżony akt znacznie ogranicza wspomniane wyłączenie na rzecz hodowców, przez co narusza wiążące i bezpośrednio skuteczne międzynarodowe zobowiązanie Unii. Poza tym wyłączenie na rzecz hodowców jest uznane w art. 27 porozumienia w sprawie Jednolitego Sądu Patentowego. Chociaż Unia nie jest stroną tego porozumienia, zaskarżony akt zasadniczo wymaga, aby państwa członkowskie naruszyły swoje zobowiązania międzynarodowe wynikające z rzeczonego porozumienia.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że Unia Europejska jest zobowiązana do zachowania różnorodności biologicznej Ziemi, jako strona Konwencji o różnorodności biologicznej oraz na mocy art. 3 ust. 5 TUE. Zaskarżone rozporządzenie znacznie zahamuje wszystkie wysiłki odnoszące się do ochrony różnorodności biologicznej roślin i w związku z tym jest sprzeczne z wymienionym zobowiązaniem międzynarodowym. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Unia Europejska jest zobowiązana do zachowania różnorodności biologicznej Ziemi, jako strona Konwencji o różnorodności biologicznej oraz na mocy art. 3 ust. 5 TUE. Zaskarżone rozporządzenie znacznie zahamuje wszystkie wysiłki odnoszące się do ochrony różnorodności biologicznej roślin i w związku z tym jest sprzeczne z wymienionym zobowiązaniem międzynarodowym.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że zaskarżony akt opiera się jedynie na art. 192 ust. 1 TFUE. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wybór podstawy prawnej aktu Unii musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej W zakresie w jakim omawiany akt zmierza do ustanowienia środków zapewniających zgodność użytkowników na rynku wewnętrznym Unii z przytoczonym wcześniej protokołem, podstawą prawną omawianego rozporządzenia powinien być art. 114 TFUE. Wybór podstawy prawnej wywołuje skutki co do treści aktu, a zatem ma zasadniczy wpływ na proces legislacyjny, gdyż cele, dla realizacji których te podstawy prawne mogą zostać użyte są całkowicie odmienne. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że zaskarżony akt opiera się jedynie na art. 192 ust. 1 TFUE. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wybór podstawy prawnej aktu Unii musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej W zakresie w jakim omawiany akt zmierza do ustanowienia środków zapewniających zgodność użytkowników na rynku wewnętrznym Unii z przytoczonym wcześniej protokołem, podstawą prawną omawianego rozporządzenia powinien być art. 114 TFUE. Wybór podstawy prawnej wywołuje skutki co do treści aktu, a zatem ma zasadniczy wpływ na proces legislacyjny, gdyż cele, dla realizacji których te podstawy prawne mogą zostać użyte są całkowicie odmienne.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że omawiane rozporządzenie całkowicie narusza zasadę proporcjonalności ustanowioną w art. 5 ust. 4 TUE w zakresie w jakim: po pierwsze dane ilościowe zawarte w ocenie wpływu nie przełożyły się w żaden sposób na wnioski, które oparto wyłącznie na argumentach „jakościowych”; po drugie całkowicie pominięto fakt, że sektor hodowli roślin zostanie poważnie i wyraźnie dotknięty z tego powodu, że zasoby genetyczne stanowią istotę tego sektora, a nie jedynie podrzędny aspekt jego działalności; po trzecie rozporządzenie skutkuje całkowicie nieproporcjonalnym ograniczeniem art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; po czwarte nakłada na sektor hodowli roślin de facto nieograniczony w czasie obowiązek rejestrowania i przechowywania informacji na temat działalności tego sektora; wreszcie dostępne są mniej kosztowne rozwiązania, co wynika z Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że omawiane rozporządzenie całkowicie narusza zasadę proporcjonalności ustanowioną w art. 5 ust. 4 TUE w zakresie w jakim: po pierwsze dane ilościowe zawarte w ocenie wpływu nie przełożyły się w żaden sposób na wnioski, które oparto wyłącznie na argumentach „jakościowych”; po drugie całkowicie pominięto fakt, że sektor hodowli roślin zostanie poważnie i wyraźnie dotknięty z tego powodu, że zasoby genetyczne stanowią istotę tego sektora, a nie jedynie podrzędny aspekt jego działalności; po trzecie rozporządzenie skutkuje całkowicie nieproporcjonalnym ograniczeniem art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; po czwarte nakłada na sektor hodowli roślin de facto nieograniczony w czasie obowiązek rejestrowania i przechowywania informacji na temat działalności tego sektora; wreszcie dostępne są mniej kosztowne rozwiązania, co wynika z Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie wywołuje stan całkowitej niepewności hodowców roślin co do prawa w zakresie w jakim po pierwsze: zakres stosowania rozporządzenia zależy od tego czy państwa zdecydują się zachować suwerenne kompetencje odnośnie do zasobów genetycznych; po drugie rozporządzenie zawiera definicje, które można interpretować w różny sposób, nie pozwalające stwierdzić czy należy uznać, iż zasoby genetyczne zostały „wykorzystane”; po trzecie z faktu różnych możliwych interpretacji rozporządzenia wynika ryzyko de facto retroaktywnego stosowania rozporządzenia; wreszcie, rozwój dobrych praktyk jedynie „może” ograniczyć ryzyko braku zgodności użytkowników podlegających zaskarżonemu rozporządzeniu. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie wywołuje stan całkowitej niepewności hodowców roślin co do prawa w zakresie w jakim po pierwsze: zakres stosowania rozporządzenia zależy od tego czy państwa zdecydują się zachować suwerenne kompetencje odnośnie do zasobów genetycznych; po drugie rozporządzenie zawiera definicje, które można interpretować w różny sposób, nie pozwalające stwierdzić czy należy uznać, iż zasoby genetyczne zostały „wykorzystane”; po trzecie z faktu różnych możliwych interpretacji rozporządzenia wynika ryzyko de facto retroaktywnego stosowania rozporządzenia; wreszcie, rozwój dobrych praktyk jedynie „może” ograniczyć ryzyko braku zgodności użytkowników podlegających zaskarżonemu rozporządzeniu.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz.U. L 227, s. 1)

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/19 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/19

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2014 r. – ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie

(Sprawa T-560/14)

2014/C 388/23

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV (Hoorn NH, Niderlandy); Agriom BV (Aalsmeer, Niderlandy); Agrisemen BV (Ellewoutsdijk, Niderlandy); Anthura BV (Bleiswijk, Niderlandy); Barenbrug Holding BV (Oosterhout, Niderlandy); De Bolster BV (Epe, Niderlandy); Evanthia BV (Hoek van Holland, Niderlandy); Gebr. Vletter & Den Haan VOF (Rijnsburg, Niderlandy); Hilverda Kooij BV (Aalsmeer, Niderlandy); Holland-Select BV (Andijk, Niderlandy); Könst Breeding BV (Nieuwveen, Niderlandy); Koninklijke Van Zanten BV (Hillegom, Niderlandy); Kweek- en Researchbedrijf Agirco BV (Emmeloord, Niderlandy); Kwekerij de Wester-Bouwing BV (Rossum, Niderlandy); Limgroup BV (Horst aan de Maas, Niderlandy) i Ontwikkelingsmaatschappij Het Idee BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci P. de Jong, P. Vlaemminck i B. Van Vooren)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków zapewniających zgodność użytkowników w Unii z wymogami wynikającymi z Protokołu z Nagoi dotyczącego dostępu do zasobów genetycznych oraz uczciwego i sprawiedliwego podziału korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz.U. L 150, s.59); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków zapewniających zgodność użytkowników w Unii z wymogami wynikającymi z Protokołu z Nagoi dotyczącego dostępu do zasobów genetycznych oraz uczciwego i sprawiedliwego podziału korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz.U. L 150, s.59); oraz

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów, które zasadniczo są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-559/14 Ackermann Saatzucht i in. przeciwko Parlamentowi i Radzie lub do nich podobne.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/20 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/20

---

Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-636/14)

2014/C 388/24

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności ogłoszenia o naborze na stanowisko dyrektora centrum tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (Luksemburg), grupa zaszeregowania AD 14 (COM/2014/10356), opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2014 r., C 185 A; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności ogłoszenia o naborze na stanowisko dyrektora centrum tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (Luksemburg), grupa zaszeregowania AD 14 (COM/2014/10356), opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2014 r., C 185 A;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko ww. ogłoszeniu o naborze w zakresie, w jakim kandydatury powinny być koniecznie prezentowane w języku angielskim, francuskim i niemieckim.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 18 i 24 ust. 4 TFUE, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1 i 2 rozporządzenia 1/58, art. 1 d ust. 1 i 6 regulaminu pracowniczego (znajdującego analogiczne zastosowanie do personelu tymczasowego i powoływanego w zaskarżonym ogłoszeniu):






  — | w tym zakresie utrzymuje się, że poprzez odesłanie do strony internetowej Komisji, która zawierała takie wiążące postanowienie, ogłoszenie nałożyło na kandydatów wymóg przedłożenia życiorysu i listu motywacyjnego obowiązkowo w języku angielskim, francuskim lub niemieckim, a nie w jakimkolwiek języku urzędowym Unii. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 18 i 24 ust. 4 TFUE, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1 i 2 rozporządzenia 1/58, art. 1 d ust. 1 i 6 regulaminu pracowniczego (znajdującego analogiczne zastosowanie do personelu tymczasowego i powoływanego w zaskarżonym ogłoszeniu):

—

w tym zakresie utrzymuje się, że poprzez odesłanie do strony internetowej Komisji, która zawierała takie wiążące postanowienie, ogłoszenie nałożyło na kandydatów wymóg przedłożenia życiorysu i listu motywacyjnego obowiązkowo w języku angielskim, francuskim lub niemieckim, a nie w jakimkolwiek języku urzędowym Unii.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań i lojalnej współpracy (art. 4 akapit trzeci TUE):






  — | w tym zakresie utrzymuje się, że mimo tego, że podczas procedury wydawania spornego ogłoszenia Komisja udzielała formalnych zapewnień rządowi włoskiemu, iż ww. dyskryminacja językowa zostanie usunięta, to przyjęła jednak inne postępowanie przy redagowaniu ogłoszenia i przy przygotowywaniu zasad funkcjonowania strony internetowej, do której ogłoszenie odsyła odnośnie do prezentacji kandydatur. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań i lojalnej współpracy (art. 4 akapit trzeci TUE):

—

w tym zakresie utrzymuje się, że mimo tego, że podczas procedury wydawania spornego ogłoszenia Komisja udzielała formalnych zapewnień rządowi włoskiemu, iż ww. dyskryminacja językowa zostanie usunięta, to przyjęła jednak inne postępowanie przy redagowaniu ogłoszenia i przy przygotowywaniu zasad funkcjonowania strony internetowej, do której ogłoszenie odsyła odnośnie do prezentacji kandydatur.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/21

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2014 r. – ADR Center przeciwko Komisji

(Sprawa T-644/14)

2014/C 388/25

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ADR Center Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Tantalo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, o której mowa w piśmie Komisji z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie podjęcia przeciwko ADR Center działania mającego na celu odzyskanie środków; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, o której mowa w piśmie Komisji z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie podjęcia przeciwko ADR Center działania mającego na celu odzyskanie środków;

| — | nakazanie natychmiastowej zapłaty na rzecz ADR Center należności w kwocie 79  700,40 EUR z tytułu faktury pro forma oraz not kredytowych wystawionych w dniu 13 listopada 2013 r.; |
| --- | --- |

—

nakazanie natychmiastowej zapłaty na rzecz ADR Center należności w kwocie 79  700,40 EUR z tytułu faktury pro forma oraz not kredytowych wystawionych w dniu 13 listopada 2013 r.;

| — | nakazanie natychmiastowej zapłaty zadośćuczynienia z tytułu naruszenia międzynarodowej renomy ADR Center oraz z tytułu czasu, który kadra kierownicza ADR Center poświęciła na obronę przed bezzasadnym roszczeniem. |
| --- | --- |

—

nakazanie natychmiastowej zapłaty zadośćuczynienia z tytułu naruszenia międzynarodowej renomy ADR Center oraz z tytułu czasu, który kadra kierownicza ADR Center poświęciła na obronę przed bezzasadnym roszczeniem.

| — | obciążenie strony pozwanej i ewentualnych interwenientów kosztami strony skarżącej oraz kosztami postępowania w kwocie określonej przez Sąd zgodnie z zasadą słuszności. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i ewentualnych interwenientów kosztami strony skarżącej oraz kosztami postępowania w kwocie określonej przez Sąd zgodnie z zasadą słuszności.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że działania związane z audytem oraz wynikające z nich nakazy Komisji są oparte o nieuzgodniony zbiór zasad. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że działania związane z audytem oraz wynikające z nich nakazy Komisji są oparte o nieuzgodniony zbiór zasad.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że końcowe sprawozdania Komisji z audytu wraz z towarzyszącymi im nakazami o odzyskanie środków zostały wydane z nadmiernym opóźnieniem. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na to, że końcowe sprawozdania Komisji z audytu wraz z towarzyszącymi im nakazami o odzyskanie środków zostały wydane z nadmiernym opóźnieniem.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja nie wywiązała się ze spoczywającego na niej ciężaru dowodu. Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że Komisja oparła swój końcowy audyt finansowy oraz wynikające z niego nakazy o odzyskanie środków na ustaleniach niepopartych dowodami. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja nie wywiązała się ze spoczywającego na niej ciężaru dowodu. Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że Komisja oparła swój końcowy audyt finansowy oraz wynikające z niego nakazy o odzyskanie środków na ustaleniach niepopartych dowodami.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że ustalenia z audytu Komisji były błędne. Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że kwestionuje ustalenia z audytu Komisji z powodu szeregu oczywistych błędów zarówno proceduralnych, jak i materialnych. Strona skarżąca twierdzi również, że Komisja nie tylko nie zbadała ponownie wydanych przez siebie nakazów, ale również zwyczajnie pominęła wszystkie kwestie podniesione przez ADR Center. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że ustalenia z audytu Komisji były błędne. Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że kwestionuje ustalenia z audytu Komisji z powodu szeregu oczywistych błędów zarówno proceduralnych, jak i materialnych. Strona skarżąca twierdzi również, że Komisja nie tylko nie zbadała ponownie wydanych przez siebie nakazów, ale również zwyczajnie pominęła wszystkie kwestie podniesione przez ADR Center.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/21

---

Skarga wniesiona w dniu 8 września 2014 r. – Revolution przeciwko OHIM (REVOLUTION)

(Sprawa T-654/14)

2014/C 388/26

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Revolution LLC (Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci P. Roncaglia, F. Rossi i N. Parrotta)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 czerwca 2014 r. w sprawie R 2143/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 czerwca 2014 r. w sprawie R 2143/2013-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „REVOLUTION” dla usług z klasy 36 – zgłoszenie nr 1 1 8 15  297

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/22 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 września 2014 r. – Peri przeciwko OHIM (Kształt zamka do łączenia płyt szalunkowych)

(Sprawa T-656/14)

2014/C 388/27

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Peri GmbH (Weißenhorn, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte A. Bognár i M. Eck)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie R 1178/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie R 1178/2013-1;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Trójwymiarowy znak towarowy w kształcie zamka do łączenia płyt szalunkowych dla towarów z klas 6 i 19 – zgłoszenie nr 1 0 8 26  766

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/23

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2014 r. – Instituto dos vinhos do Douro e do Porto przeciwko OHIM – Bruichladdich Distillery (PORT CARLOTTE)

(Sprawa T-659/14)

2014/C 388/28

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Instituto dos vinhos do Douro e do Porto, IP (Peso da Régua, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat P. Sousa e Silva)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bruichladdich Distillery Co. Ltd (Argyll, Zjednoczone Królestwo)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie R 946/2013-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie R 946/2013-4;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „PORT CARLOTTE” dla towarów z klasy 33 – wspólnotowy znak towarowy nr 5 4 21  474

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Bruichladdich Distillery Co. Ltd

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Podstawy określone w art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. g), art. 53 ust. 1 lit. c) w związku z art. 8 ust. 4 i art. 53 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) i g) oraz art. 53 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/23

---

Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – SEA przeciwko Komisji

(Sprawa T-674/14)

2014/C 388/29

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Società per azioni esercizi aeroportuali (SEA) (Segrate, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Gatti, J.F. Bellis, F. Di Gianni i A. Scalini)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji C(2014) 4537 wersja ostateczna z dnia 9 lipca 2014 r., na której podstawie Komisja Europejska wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające mające za przedmiot utworzenie Airport Handling; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji C(2014) 4537 wersja ostateczna z dnia 9 lipca 2014 r., na której podstawie Komisja Europejska wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające mające za przedmiot utworzenie Airport Handling;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji






  — | Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji Komisja zignorowała elementy (na przykład utworzenie trustu w celu zapewnienia pełnego braku ciągłości między Airport Handling a SEA Handling, spółką będącą domniemanym beneficjentem pomocy SA.21420), które to elementy miały istotną rolę przy wydaniu decyzji i o których Komisja była w pełni poinformowana. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji

—

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji Komisja zignorowała elementy (na przykład utworzenie trustu w celu zapewnienia pełnego braku ciągłości między Airport Handling a SEA Handling, spółką będącą domniemanym beneficjentem pomocy SA.21420), które to elementy miały istotną rolę przy wydaniu decyzji i o których Komisja była w pełni poinformowana.

| 1. | Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE wynikającego z błędnej oceny ważnych elementów i obiektywnych informacji, które zostały podane do wiadomości Komisji przez skarżącą






  — | Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji Komisja błędnie przyjęła, iż Airport Handling może być uznawana za następcę gospodarczego SEA Handling i że wkład wniesiony przez skarżącą na rzecz Airport Handling stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE wynikającego z błędnej oceny ważnych elementów i obiektywnych informacji, które zostały podane do wiadomości Komisji przez skarżącą

—

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji Komisja błędnie przyjęła, iż Airport Handling może być uznawana za następcę gospodarczego SEA Handling i że wkład wniesiony przez skarżącą na rzecz Airport Handling stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| 2. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia podstawowych zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań, dobrej administracji, proporcjonalności i niedyskryminacji






  — | Skarżąca twierdzi w tym względzie, że zachowanie służb Komisji i zaskarżona decyzja są ewidentnie sprzeczne z wymienionymi wyżej zasadami porządku prawnego Unii Europejskiej. W szczególności w odniesieniu do zasady proporcjonalności skarżąca utrzymuje, że Komisja powinna była rozwiać swoje wątpliwości za pomocą starannej analizy informacji, które skarżąca dostarczyła jej już w fazie poprzedzającej postępowanie wyjaśniające, zamiast wydać decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego będącą przedmiotem zaskarżenia. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia podstawowych zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań, dobrej administracji, proporcjonalności i niedyskryminacji

—

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że zachowanie służb Komisji i zaskarżona decyzja są ewidentnie sprzeczne z wymienionymi wyżej zasadami porządku prawnego Unii Europejskiej. W szczególności w odniesieniu do zasady proporcjonalności skarżąca utrzymuje, że Komisja powinna była rozwiać swoje wątpliwości za pomocą starannej analizy informacji, które skarżąca dostarczyła jej już w fazie poprzedzającej postępowanie wyjaśniające, zamiast wydać decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego będącą przedmiotem zaskarżenia.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/24

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawa T-675/14)

2014/C 388/30

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. García–Valdecasas Dorrego, Abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie dotyczącym Królestwa Hiszpanii oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie dotyczącym Królestwa Hiszpanii oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy oparty na tym, że zastosowana korekta ryczałtowa w kwocie netto 2 7 31  208,07 EUR i zastosowana metoda obliczenia są sprzeczne z art. 31 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1) oraz z wytycznymi zawartymi w dokumencie Komisji nr VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r. (Wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR) oraz z dokumentem AGRI-64043–2005 (Komunikat Komisji dotyczący postępowania przez Komisję w kontekście rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR z brakami ustalonymi w ramach wdrożonego przez państwa członkowskie systemu kontroli wymogów wzajemnej zgodności), ponieważ nie jest celowe zastosowanie ryczałtowego oszacowania, jako że skarżący przedstawił dokładną ocenę rzeczywistego ryzyka dla funduszu. Środki zastosowane przez Komisję są nie tylko błędne, lecz także nieproporcjonalne i nieuzasadnione. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy oparty na tym, że zastosowana korekta ryczałtowa w kwocie netto 2 7 31  208,07 EUR i zastosowana metoda obliczenia są sprzeczne z art. 31 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1) oraz z wytycznymi zawartymi w dokumencie Komisji nr VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r. (Wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR) oraz z dokumentem AGRI-64043–2005 (Komunikat Komisji dotyczący postępowania przez Komisję w kontekście rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR z brakami ustalonymi w ramach wdrożonego przez państwa członkowskie systemu kontroli wymogów wzajemnej zgodności), ponieważ nie jest celowe zastosowanie ryczałtowego oszacowania, jako że skarżący przedstawił dokładną ocenę rzeczywistego ryzyka dla funduszu. Środki zastosowane przez Komisję są nie tylko błędne, lecz także nieproporcjonalne i nieuzasadnione.

| 2. | Zarzut drugi oparty na tym, że sumowanie jednorazowej korekty w wysokości 1 91  873,55 EUR z ogólną korektą ryczałtową wynoszącą 2 % oraz metoda obliczenia są sprzeczne z art. 31 ust. 2 ww. rozporządzenia i z dokumentami Komisji o wytycznych dotyczących stosowania korekt finansowych, ponieważ nie należy stosować i łączyć dwóch metod obliczeniowych jednocześnie w odniesieniu do tego samego naruszenia. Takie podejście jest nie tylko niespójne pod względem prawnym, lecz także nieproporcjonalne i nieuzasadnione. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi oparty na tym, że sumowanie jednorazowej korekty w wysokości 1 91  873,55 EUR z ogólną korektą ryczałtową wynoszącą 2 % oraz metoda obliczenia są sprzeczne z art. 31 ust. 2 ww. rozporządzenia i z dokumentami Komisji o wytycznych dotyczących stosowania korekt finansowych, ponieważ nie należy stosować i łączyć dwóch metod obliczeniowych jednocześnie w odniesieniu do tego samego naruszenia. Takie podejście jest nie tylko niespójne pod względem prawnym, lecz także nieproporcjonalne i nieuzasadnione.

| 3. | Zarzut trzeci oparty na tym, że korekta zastosowana w odniesieniu do roku składania wniosków 2010, rok budżetowy 2011, narusza art. 31 ust. 4 powołanego rozporządzenia, stanowi naruszenie zasady lojalnej współpracy i narusza prawo do obrony w zakresie, w jakim pozwana niesłusznie rozszerzyła korektę finansową na okres po 24 miesiącach poprzedzających wydanie komunikatu, podczas gdy ponadto braki zostały już skorygowane. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci oparty na tym, że korekta zastosowana w odniesieniu do roku składania wniosków 2010, rok budżetowy 2011, narusza art. 31 ust. 4 powołanego rozporządzenia, stanowi naruszenie zasady lojalnej współpracy i narusza prawo do obrony w zakresie, w jakim pozwana niesłusznie rozszerzyła korektę finansową na okres po 24 miesiącach poprzedzających wydanie komunikatu, podczas gdy ponadto braki zostały już skorygowane.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/25 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/25

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawa T-676/14)

2014/C 388/31

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, Abogado del Estado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenia nieważności decyzji C (2014) 4856 wersja ostateczna z dnia 11 lipca 2014 r. w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenia nieważności decyzji C (2014) 4856 wersja ostateczna z dnia 11 lipca 2014 r. w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro oraz

| — | obciążenia pozwanej instytucji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenia pozwanej instytucji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i niedziałania prawa wstecz.






  — | Skarżąca podnosi, że zasady legalności i niedziałania prawa wstecz, stosowane do rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (Dz.U. L 306, s. 1) oraz decyzji 2012/678/UE oznaczają, że nie można wydawać sądów w przedmiocie okoliczności faktycznych, które miały miejsce przez dniem 13 grudnia 2011 r., w którym okoliczności faktyczne będące przedmiotem sprawy nie podlegały sankcjom. Jedynymi danymi, których mogłyby dotyczyć sankcje, są dane przekazane w kwietniu 2012 r. Okres objęty postępowaniem wyjaśniającym powinien bowiem być ograniczony do danych zawartych w powiadomieniach począwszy od 2012 r. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i niedziałania prawa wstecz.

—

Skarżąca podnosi, że zasady legalności i niedziałania prawa wstecz, stosowane do rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (Dz.U. L 306, s. 1) oraz decyzji 2012/678/UE oznaczają, że nie można wydawać sądów w przedmiocie okoliczności faktycznych, które miały miejsce przez dniem 13 grudnia 2011 r., w którym okoliczności faktyczne będące przedmiotem sprawy nie podlegały sankcjom. Jedynymi danymi, których mogłyby dotyczyć sankcje, są dane przekazane w kwietniu 2012 r. Okres objęty postępowaniem wyjaśniającym powinien bowiem być ograniczony do danych zawartych w powiadomieniach począwszy od 2012 r.

Objęty postępowaniem wyjaśniającym okres powinien być ograniczony do danych zawartych w powiadomieniach począwszy od 2012 r., gdy dotyczą one okoliczności faktycznych zaistniałych od grudnia 2011 r., kiedy to weszło w życie ww. rozporządzenie. Zatem nie ma podstaw prawnych do wszczęcia postępowania wyjaśniającego dotyczącego okoliczności faktycznych zaistniałych przed dniem 13 grudnia 2011 r.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 8 ust. 3 ww. rozporządzenia.






  — | Skarżąca podnosi, że nie istnieją poważne poszlaki wskazujące na istnienie faktów, które mogą stanowić wprowadzanie w błąd w zakresie danych dotyczących deficytu i długu. Działanie organów hiszpańskich stanowi jasno i odpowiednio wyjaśniony przegląd tych danych. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 8 ust. 3 ww. rozporządzenia.

—

Skarżąca podnosi, że nie istnieją poważne poszlaki wskazujące na istnienie faktów, które mogą stanowić wprowadzanie w błąd w zakresie danych dotyczących deficytu i długu. Działanie organów hiszpańskich stanowi jasno i odpowiednio wyjaśniony przegląd tych danych.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do obrony Królestwa Hiszpanii.






  — | Skarżąca podnosi, że przeprowadzono po kryjomu postępowanie wyjaśniające poza ustanowionym postępowaniem, z naruszeniem prawa do obrony Hiszpanii. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do obrony Królestwa Hiszpanii.

—

Skarżąca podnosi, że przeprowadzono po kryjomu postępowanie wyjaśniające poza ustanowionym postępowaniem, z naruszeniem prawa do obrony Hiszpanii.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/26 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/26

---

Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – Airport Handling przeciwko Komisji

(Sprawa T-688/14)

2014/C 388/32

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Airport Handling SpA (Somma Lombardo, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Cafari Panico i F. Scarpellini)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności w całości decyzji C(2014) 4537 wersja ostateczna z dnia 9 lipca 2014 r., na której podstawie Komisja Europejska wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w przypadku SA.21420 (2014/NN) w odniesieniu do spółki Airport Handling S.p.A.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości decyzji C(2014) 4537 wersja ostateczna z dnia 9 lipca 2014 r., na której podstawie Komisja Europejska wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w przypadku SA.21420 (2014/NN) w odniesieniu do spółki Airport Handling S.p.A.;

| — | ewentualnie, na wypadek gdyby uwzględnione zostały tylko niektóre zarzuty podniesione w niniejszej skardze, stwierdzenie częściowej nieważności wyżej wymienionej decyzji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, na wypadek gdyby uwzględnione zostały tylko niektóre zarzuty podniesione w niniejszej skardze, stwierdzenie częściowej nieważności wyżej wymienionej decyzji;

| — | w każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia i błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 2 TFUE






  — | Skarżąca powołuje się na wadę decyzji polegającą na tym, że Komisja błędnie przyjęła, iż Airport Handling S.p.A. jest następcą SEA Handling na podstawie domniemanego stosunku ciągłości gospodarczej między obiema spółkami i wskutek tego błędnego założenia wydała decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia i błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 2 TFUE

—

Skarżąca powołuje się na wadę decyzji polegającą na tym, że Komisja błędnie przyjęła, iż Airport Handling S.p.A. jest następcą SEA Handling na podstawie domniemanego stosunku ciągłości gospodarczej między obiema spółkami i wskutek tego błędnego założenia wydała decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

| 2. | Zarzut drugi także dotyczący naruszenia i błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 2 TFUE






  — | Skarżąca twierdzi w tym względzie, że decyzja jest o tyle błędna, o ile Komisja przyjęła, iż zasilenie kapitału Airport Handling S.p.A. może stanowić pomoc państwa niezgodną z rynkiem i na podstawie tego błędnego założenia wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi także dotyczący naruszenia i błędnego zastosowania art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 2 TFUE

—

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że decyzja jest o tyle błędna, o ile Komisja przyjęła, iż zasilenie kapitału Airport Handling S.p.A. może stanowić pomoc państwa niezgodną z rynkiem i na podstawie tego błędnego założenia wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji






  — | Skarżąca twierdzi w tym względzie, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Komisja naruszyła ciążący na niej obowiązek przeprowadzenia bezstronnego i starannego badania informacji będących w jej posiadaniu i nie uczyniła zadość wymogowi wyważenia wchodzących w grę interesów. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji

—

Skarżąca twierdzi w tym względzie, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Komisja naruszyła ciążący na niej obowiązek przeprowadzenia bezstronnego i starannego badania informacji będących w jej posiadaniu i nie uczyniła zadość wymogowi wyważenia wchodzących w grę interesów.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/28

---

Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-54/14)

2014/C 388/33

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat André Bernard)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niemianowaniu skarżącego na stanowisko prawnika Parlamentu Europejskiego.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji o mianowaniu innej osoby na stanowisko prawnika; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji o mianowaniu innej osoby na stanowisko prawnika;

| — | zasądzenie ewentualnie ex aequo et bono odszkodowania na rzecz skarżącego z tytułu różnych stwierdzonych zawinionych działań administracji; |
| --- | --- |

—

zasądzenie ewentualnie ex aequo et bono odszkodowania na rzecz skarżącego z tytułu różnych stwierdzonych zawinionych działań administracji;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/28

---

Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ i ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-70/14)

2014/C 388/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strony skarżące: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas i J-N. Louis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżących do systemu emerytalnego Unii przy zastosowaniu nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r. oraz dodatkowo zasądzenie od Komisji obowiązku naprawienia szkód poniesionych przez skarżących wskutek zbyt długiego czasu rozpatrywania ich wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących ustalenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez skarżących przed rozpoczęciem służby w Komisji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących ustalenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury przepracowanych przez skarżących przed rozpoczęciem służby w Komisji;

| — | dodatkowo zasądzenie od Komisji obowiązku naprawienia szkód poniesionych przez skarżących wskutek uchybień, które doprowadziły do nadmiernego wydłużenia czasu rozpatrywania ich wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych; |
| --- | --- |

—

dodatkowo zasądzenie od Komisji obowiązku naprawienia szkód poniesionych przez skarżących wskutek uchybień, które doprowadziły do nadmiernego wydłużenia czasu rozpatrywania ich wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/29 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/29

---

Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (EEAS)

(Sprawa F-71/14)

2014/C 388/35

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: L. F. de Castro i J.L. Gillain, avocats)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (EEAS)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zaprzestania wypłaty dodatku ze względu na warunki życia (ICV), dodatku wyrównawczego (IC) w świetle warunków życia w miejscu zatrudnienia skarżącej i diety dziennej (IJ) oraz w sprawie niewypłacenia ekwiwalentu za 49 dni niewykorzystanego urlopu w 2012 r., jak również żądanie naprawienia szkody poniesionej ze względu na nieudzielenie wsparcia i porzucenie po wypadku przy pracy, jakiemu uległa skarżąca.

Żądania strony skarżącej

| — | Wypłata IV i IVC za okres od 1 maja 2012 r. do 31 października 2013 r. lub co najmniej wypłata IJ za ten sam okres; |
| --- | --- |

—

Wypłata IV i IVC za okres od 1 maja 2012 r. do 31 października 2013 r. lub co najmniej wypłata IJ za ten sam okres;

| — | wypłata ekwiwalentu za 49 dni niewykorzystanego urlopu w 2012 r.; |
| --- | --- |

—

wypłata ekwiwalentu za 49 dni niewykorzystanego urlopu w 2012 r.;

| — | ponowne zawarcie umowy o pracę albo zawarcie nowej umowy o pracę na czas nieokreślony, albo takiej umowy, która po okresie, na który zostałaby zawarta powinna przekształcić się w umowę na czas nieokreślony, albo naprawienie szkody związanej z tym, że gdyby nie wypadek skarżącej, pozwana zawarłaby z nią nową umowę o pracę; |
| --- | --- |

—

ponowne zawarcie umowy o pracę albo zawarcie nowej umowy o pracę na czas nieokreślony, albo takiej umowy, która po okresie, na który zostałaby zawarta powinna przekształcić się w umowę na czas nieokreślony, albo naprawienie szkody związanej z tym, że gdyby nie wypadek skarżącej, pozwana zawarłaby z nią nową umowę o pracę;

| — | naprawienie szkody, jaką poniosła skarżąca w związku z wypadkiem. i) w wysokości 10  000 EUR, jeśli chodzi o nieudzielenie pomocy lekarskiej, administracyjnej i finansowej w Jordanii i w Brukseli; ii) w wysokości odpowiadającej sumie niepobranych i utraconych wynagrodzeń, dodatków i diet oraz poniesionych przez skarżącą ze względu na wypadek kosztów leczenia i innych, oszacowanych tymczasowo na 50  000 EUR, za wypadek, za który odpowiedzialność ponoszą Narody Zjednoczone i EEAS; ta ostatnia powinna udzielać wsparcia i finansować spór o ustalenie odpowiedzialności Narodów Zjednoczonych i wszystkich biorących udział w organizacji tego kresu próbnego. iii) w kwocie oszacowanej tymczasowo na 50  000 EUR za nadużycia w związku z zawieraniem kolejnych umów o pracę na czas określony, zawierających za każdym razem klauzule o okresie próbnym, w szczególności odnośnie do ostatniej i jej nieprzedłużenie. |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody, jaką poniosła skarżąca w związku z wypadkiem. i) w wysokości 10  000 EUR, jeśli chodzi o nieudzielenie pomocy lekarskiej, administracyjnej i finansowej w Jordanii i w Brukseli; ii) w wysokości odpowiadającej sumie niepobranych i utraconych wynagrodzeń, dodatków i diet oraz poniesionych przez skarżącą ze względu na wypadek kosztów leczenia i innych, oszacowanych tymczasowo na 50  000 EUR, za wypadek, za który odpowiedzialność ponoszą Narody Zjednoczone i EEAS; ta ostatnia powinna udzielać wsparcia i finansować spór o ustalenie odpowiedzialności Narodów Zjednoczonych i wszystkich biorących udział w organizacji tego kresu próbnego. iii) w kwocie oszacowanej tymczasowo na 50  000 EUR za nadużycia w związku z zawieraniem kolejnych umów o pracę na czas określony, zawierających za każdym razem klauzule o okresie próbnym, w szczególności odnośnie do ostatniej i jej nieprzedłużenie.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/29 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/29

---

Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-72/14)

2014/C 388/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Ortiz Blanco i A. Givaja Sanz)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej o niedopuszczeniu skarżącej do udziału w konkursie wewnętrznym COM/3/AD9/13 z powodu nieposiadania przez nią przymiotu „członka personelu tymczasowego Komisji”, który to przymiot stanowi warunek dopuszczenia do udziału w konkursie.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2013 r., potwierdzonej w dniu 22 października 2013 r. o niedopuszczeniu skarżącej do udziału w konkursie COM/3/AD9/13; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2013 r., potwierdzonej w dniu 22 października 2013 r. o niedopuszczeniu skarżącej do udziału w konkursie COM/3/AD9/13;

| — | stwierdzenie w niezbędnym zakresie nieważności decyzji z dnia 11 kwietnia 2014 r., zakomunikowanej skarżącej w dniu 14 kwietnia 2014 r., o oddaleniu zażalenia z dnia 17 grudnia 2013 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie w niezbędnym zakresie nieważności decyzji z dnia 11 kwietnia 2014 r., zakomunikowanej skarżącej w dniu 14 kwietnia 2014 r., o oddaleniu zażalenia z dnia 17 grudnia 2013 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/30 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/30

---

Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-74/14)

2014/C 388/37

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności art. 7 załącznika V i art. 8 załącznika VII do nowego regulaminu pracowniczego oraz stwierdzenie nieważności decyzji odbierającej skarżącej uprawnienie do czasu podróży oraz zwrotu kosztów corocznej podróży pomiędzy miejscem zatrudnienia i miejscem, z którego pochodzi, do których była uprawniona przed wejściem w życie tego nowego uregulowania regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności art. 7 załącznika V do regulaminu pracowniczego i art. 8 załącznika VII do tego regulaminu; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności art. 7 załącznika V do regulaminu pracowniczego i art. 8 załącznika VII do tego regulaminu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzyznawaniu skarżącej czasu podróży ani zwrotu kosztów corocznej podróży począwszy od 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzyznawaniu skarżącej czasu podróży ani zwrotu kosztów corocznej podróży począwszy od 2014 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/30 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/30

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-76/14)

2014/C 388/38

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci G. Suárez de Castro i M. Orman)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o niewpisaniu skarżącego na listę rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13.

Żądania strony skarżącej

| — | z uwagi na fakt, że istnieje jedno miejsce na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13 w celu ustanowienia rezerwy kadrowej dla naboru administratorów w dziedzinie 1 („bezpieczeństwo budynków”) oraz fakt, że skarżący uzyskał ocenę 53,38, a więc wyższą od oceny minimalnej ustalonej przez EPSO – wpisanie skarżącego na listę rezerwy kadrowej rzeczonego konkursu; |
| --- | --- |

—

z uwagi na fakt, że istnieje jedno miejsce na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13 w celu ustanowienia rezerwy kadrowej dla naboru administratorów w dziedzinie 1 („bezpieczeństwo budynków”) oraz fakt, że skarżący uzyskał ocenę 53,38, a więc wyższą od oceny minimalnej ustalonej przez EPSO – wpisanie skarżącego na listę rezerwy kadrowej rzeczonego konkursu;

| — | subsydiarnie, ze względu na liczne nieprawidłowości, do jakich doszło podczas oceny egzaminu ustnego – stwierdzenie nieważności oceny z tego egzaminu i ponowne ustalenie kolejności kandydatów na podstawie pozostałych, prawidłowo przyznanych ocen. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, ze względu na liczne nieprawidłowości, do jakich doszło podczas oceny egzaminu ustnego – stwierdzenie nieważności oceny z tego egzaminu i ponowne ustalenie kolejności kandydatów na podstawie pozostałych, prawidłowo przyznanych ocen.

| — | w razie uwzględnienia skargi – obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w razie uwzględnienia skargi – obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/31 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/31

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. ZZ i in. – przeciwko ESDZ

(Sprawa F-78/14)

2014/C 388/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strony skarżące: ZZ i in. (przedstawiciele: adwokaci D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas i J-N. Louis)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie przyznania skarżącym awansu do kolejnej grupy zaszeregowania w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2013 w Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dni 9 i 14 października 2013 r. ustanawiających listę awansowanych urzędników w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2013 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dni 9 i 14 października 2013 r. ustanawiających listę awansowanych urzędników w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2013 r.

| — | obciążenie ESDZ kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie ESDZ kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/31 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/31

---

Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-79/14)

2014/C 388/40

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci A. Lamamra i K. Evora)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o odebraniu skarżącemu z mocą wsteczną uprawnienia do dodatku na gospodarstwo domowe po przeniesieniu go do innej instytucji i o ograniczeniu kwoty dodatku na zagospodarowanie do jednego miesiąca zamiast dwóch

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 grudnia 2013 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 grudnia 2013 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 maja 2014 r. oddalającej zażalenie skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 maja 2014 r. oddalającej zażalenie skarżącego;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/32 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/32

---

Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komitetowi Regionów

(Sprawa F-81/14)

2014/C 388/41

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, D. de Abreu Caldas i R. Metz)

Strona pozwana: Komitet Regionów

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów o nieawansowaniu skarżącej do kolejnej grupy zaszeregowania (AD 13) w ramach postępowania w sprawie oceny w 2013 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów o nieawansowaniu skarżącej do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie oceny w 2013 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów o nieawansowaniu skarżącej do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie oceny w 2013 r.;

| — | obciążenie Komitetu Regionów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komitetu Regionów kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/32 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/32

---

Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa F-82/14)

2014/C 388/42

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: M. Cornacchia, avvocatto)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wykluczenia skarżącego z konkursu EPSO/AST/126/2012 z uwagi na to, że nie poinformował komisji konkursowej o swym związku pokrewieństwa z jednym z członków komisji.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 maja 2014 r., na podstawie której komisja konkursowa konkursu otwartego EPSO/AST/126/12 za pośrednictwem pisma EPSO i w odpowiedzi na złożony przez skarżącą w dniu 31 stycznia 2014 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji potwierdziła wykluczenie skarżącego z konkursu EPSO/AST/126/2012; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 maja 2014 r., na podstawie której komisja konkursowa konkursu otwartego EPSO/AST/126/12 za pośrednictwem pisma EPSO i w odpowiedzi na złożony przez skarżącą w dniu 31 stycznia 2014 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji potwierdziła wykluczenie skarżącego z konkursu EPSO/AST/126/2012;

| — | zasądzenie od Komisji Europejskiej zadośćuczynienia za doznaną przez skarżącego krzywdę z powodu decyzji, o której mowa w pkt A), oszacowanego ex aequo et bono na 3  000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji Europejskiej zadośćuczynienia za doznaną przez skarżącego krzywdę z powodu decyzji, o której mowa w pkt A), oszacowanego ex aequo et bono na 3  000 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 3.11.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 388/33 |
| --- | --- | --- | --- |

3.11.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 388/33

---

Skarga wniesiona w dniu 1 września 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa F-86/14)

2014/C 388/43

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciel: adwokat O. Mader)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o ograniczeniu łącznej liczby dni urlopu corocznego i stwierdzenie niemożności stosowania art. 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego, zmienionego art. 1 pkt 70 rozporządzenia nr 1023/2013, mającego zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji skierowanych do skarżących za pośrednictwem Sysper2 w odniesieniu do przysługującego im nowego wymiaru urlopu corocznego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji skierowanych do skarżących za pośrednictwem Sysper2 w odniesieniu do przysługującego im nowego wymiaru urlopu corocznego;

| — | uznanie, że nie mają zastosowania art. 1 pkt 70 lit. a) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1023/2013 zmieniający art. 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego („Przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim”) i decyzja Komisji C(2013) 9051 final z dnia 16 grudnia 2013 r., jako że zmniejszają one przysługujący skarżącym wymiar dni urlopu corocznego; |
| --- | --- |

—

uznanie, że nie mają zastosowania art. 1 pkt 70 lit. a) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1023/2013 zmieniający art. 6 załącznika X do regulaminu pracowniczego („Przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim”) i decyzja Komisji C(2013) 9051 final z dnia 16 grudnia 2013 r., jako że zmniejszają one przysługujący skarżącym wymiar dni urlopu corocznego;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 maja 2014 r. (R/123/14) oddalającej zażalenia wniesione przez skarżących w odniesieniu do urlopu corocznego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 maja 2014 r. (R/123/14) oddalającej zażalenia wniesione przez skarżących w odniesieniu do urlopu corocznego;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---