# Dziennik Urzędowy L 40/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 40 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5114 lutego 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 40

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5114 lutego 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 125/2008 z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w dziedzinie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności z zasadami ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 126/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 127/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Oscypek (ChNP) | 5 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 125/2008 z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w dziedzinie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności z zasadami ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 126/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 127/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Oscypek (ChNP)

5

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2008/111/WE, Euratom |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 7 grudnia 2007 r. ustanawiająca Radę ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej | 7 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2008/111/WE, Euratom

*

Decyzja Komisji z dnia 7 grudnia 2007 r. ustanawiająca Radę ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej

7

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
| | * | Wspólne działanie Rady 2008/112/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa w Republice Gwinei Bissau (UE RSB GWINEA BISSAU) | 11 |
| | * | Wspólne działanie Rady 2008/113/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. wspierające międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w ramach strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi | 16 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

*

Wspólne działanie Rady 2008/112/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa w Republice Gwinei Bissau (UE RSB GWINEA BISSAU)

11

*

Wspólne działanie Rady 2008/113/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. wspierające międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w ramach strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi

16

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 125/2008

z dnia 12 lutego 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w dziedzinie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności z zasadami ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 (1) przewiduje dla przedsiębiorstw Wspólnoty proceduralne środki złożenia do Komisji wniosku o wszczęcie dochodzenia w sprawie przeszkód w handlu wprowadzonych lub utrzymywanych przez państwo trzecie, jeżeli przeszkody te mają wpływ na rynek tego państwa trzeciego i niekorzystne skutki handlowe dla przedsiębiorstwa Wspólnoty. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 (1) przewiduje dla przedsiębiorstw Wspólnoty proceduralne środki złożenia do Komisji wniosku o wszczęcie dochodzenia w sprawie przeszkód w handlu wprowadzonych lub utrzymywanych przez państwo trzecie, jeżeli przeszkody te mają wpływ na rynek tego państwa trzeciego i niekorzystne skutki handlowe dla przedsiębiorstwa Wspólnoty.

| (2) | Jednak na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 skarga składana przez przedsiębiorstwo Wspólnoty jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy przeszkoda w handlu, której dotyczy zarzut, jest objęta zakresem prawa do wniesienia skargi ustanowionego zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przewidzianymi w wielostronnych umowach handlowych. Oznacza to, że skargi, w których zarzuca się nieprzestrzeganie przez państwo trzecie zobowiązań dwustronnych, są dopuszczalne tylko wtedy, gdy wiążą się również z nieprzestrzeganiem zasad wielostronnych. |
| --- | --- |

(2)

Jednak na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 skarga składana przez przedsiębiorstwo Wspólnoty jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy przeszkoda w handlu, której dotyczy zarzut, jest objęta zakresem prawa do wniesienia skargi ustanowionego zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przewidzianymi w wielostronnych umowach handlowych. Oznacza to, że skargi, w których zarzuca się nieprzestrzeganie przez państwo trzecie zobowiązań dwustronnych, są dopuszczalne tylko wtedy, gdy wiążą się również z nieprzestrzeganiem zasad wielostronnych.

| (3) | Od przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 3286/94 Wspólnota zawarła wiele umów dwustronnych zawierających przepisy materialne w dziedzinie handlu między Wspólnotą a państwami trzecimi, które wykraczają znacząco poza zakres przepisów Światowej Organizacji Handlu (WTO). Ponadto umowy te przewidują również skuteczne i wiążące mechanizmy rozstrzygania sporów dotyczących zobowiązań „WTO plus”. |
| --- | --- |

(3)

Od przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 3286/94 Wspólnota zawarła wiele umów dwustronnych zawierających przepisy materialne w dziedzinie handlu między Wspólnotą a państwami trzecimi, które wykraczają znacząco poza zakres przepisów Światowej Organizacji Handlu (WTO). Ponadto umowy te przewidują również skuteczne i wiążące mechanizmy rozstrzygania sporów dotyczących zobowiązań „WTO plus”.

| (4) | Możliwość powoływania się przez przedsiębiorstwa Wspólnoty na umowy dwustronne w celu złożenia skargi na mocy rozporządzenia (WE) nr 3286/94 ułatwiłaby nadzór nad przestrzeganiem zobowiązań zawartych w tych umowach oraz zwalczanie przeszkód w handlu, a przez to poprawę dostępu do rynków dla eksporterów i przyczynianie się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(4)

Możliwość powoływania się przez przedsiębiorstwa Wspólnoty na umowy dwustronne w celu złożenia skargi na mocy rozporządzenia (WE) nr 3286/94 ułatwiłaby nadzór nad przestrzeganiem zobowiązań zawartych w tych umowach oraz zwalczanie przeszkód w handlu, a przez to poprawę dostępu do rynków dla eksporterów i przyczynianie się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia we Wspólnocie.

| (5) | W związku z powyższym i w celu ograniczenia obciążenia administracyjnego przedsiębiorstw Wspólnoty należy rozszerzyć prawo tych przedsiębiorstw do wnoszenia skarg dotyczących przeszkód w handlu, tak aby obejmowało ono zarzuty dotyczące przeszkód w handlu, które objęte są wyłącznie prawem do wniesienia skargi ustanowionym zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przewidzianymi w wielostronnych umowach handlowych. |
| --- | --- |

(5)

W związku z powyższym i w celu ograniczenia obciążenia administracyjnego przedsiębiorstw Wspólnoty należy rozszerzyć prawo tych przedsiębiorstw do wnoszenia skarg dotyczących przeszkód w handlu, tak aby obejmowało ono zarzuty dotyczące przeszkód w handlu, które objęte są wyłącznie prawem do wniesienia skargi ustanowionym zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego przewidzianymi w wielostronnych umowach handlowych.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 3286/94 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione, |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 3286/94 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każde przedsiębiorstwo Wspólnoty lub jednostka posiadająca osobowość prawną lub jej nieposiadająca, działająca w imieniu jednego lub więcej przedsiębiorstw Wspólnoty, które uważa, że takie przedsiębiorstwa Wspólnoty odczuły niekorzystne skutki handlowe w wyniku przeszkód w handlu, które wywarły wpływ na rynek państwa trzeciego, może wnieść pisemną skargę.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

W imieniu Rady

A. BAJUK

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 349 z 31.12.1994, s. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, s. 3).

1

---

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 126/2008

z dnia 13 lutego 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 lutego 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 13 lutego 2008 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 137,4 |
| JO | 74,3 |
| MA | 49,4 |
| MK | 36,8 |
| TN | 129,8 |
| TR | 104,6 |
| ZZ | 88,7 |
| 0707 00 05 | EG | 267,4 |
| JO | 202,1 |
| MA | 175,9 |
| TR | 149,2 |
| ZZ | 198,7 |
| 0709 90 70 | MA | 49,0 |
| TR | 149,6 |
| ZA | 71,0 |
| ZZ | 89,9 |
| 0709 90 80 | EG | 349,4 |
| ZZ | 349,4 |
| 0805 10 20 | EG | 44,2 |
| IL | 50,3 |
| MA | 58,9 |
| TN | 47,9 |
| TR | 69,7 |
| ZZ | 54,2 |
| 0805 20 10 | IL | 120,6 |
| MA | 108,5 |
| TR | 72,2 |
| ZZ | 100,4 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 41,9 |
| EG | 88,5 |
| IL | 60,1 |
| JM | 40,8 |
| MA | 122,9 |
| PK | 79,8 |
| TR | 70,1 |
| ZZ | 72,0 |
| 0805 50 10 | EG | 84,6 |
| IL | 106,4 |
| MA | 77,5 |
| TR | 109,4 |
| ZZ | 94,5 |
| 0808 10 80 | AR | 83,0 |
| CA | 87,7 |
| CN | 84,9 |
| MK | 39,4 |
| US | 114,9 |
| ZZ | 82,0 |
| 0808 20 50 | CN | 44,1 |
| US | 120,5 |
| ZA | 103,7 |
| ZZ | 89,4 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

137,4

JO

74,3

MA

49,4

MK

36,8

TN

129,8

TR

104,6

ZZ

88,7

0707 00 05

EG

267,4

JO

202,1

MA

175,9

TR

149,2

ZZ

198,7

0709 90 70

MA

49,0

TR

149,6

ZA

71,0

ZZ

89,9

0709 90 80

EG

349,4

ZZ

349,4

0805 10 20

EG

44,2

IL

50,3

MA

58,9

TN

47,9

TR

69,7

ZZ

54,2

0805 20 10

IL

120,6

MA

108,5

TR

72,2

ZZ

100,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

41,9

EG

88,5

IL

60,1

JM

40,8

MA

122,9

PK

79,8

TR

70,1

ZZ

72,0

0805 50 10

EG

84,6

IL

106,4

MA

77,5

TR

109,4

ZZ

94,5

0808 10 80

AR

83,0

CA

87,7

CN

84,9

MK

39,4

US

114,9

ZZ

82,0

0808 20 50

CN

44,1

US

120,5

ZA

103,7

ZZ

89,4

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 127/2008

z dnia 13 lutego 2008 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę Oscypek (ChNP)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, wniosek Polski w sprawie rejestracji nazwy „Oscypek” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, wniosek Polski w sprawie rejestracji nazwy „Oscypek” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Słowacja zgłosiła sprzeciw wobec przedmiotowej rejestracji, powołując się na powody sprzeciwu wymienione w art. 7 ust. 3 lit. a), b) i c) wspomnianego rozporządzenia. W swoim oświadczeniu o sprzeciwie Słowacja w szczególności wskazała, że rejestracja nazwy „Oscypek” przyniosłaby szkodę nazwie „Slovenský oštiepok”, o której rejestrację jako chronionej nazwy pochodzenia Słowacja wystąpiła do Komisji (3). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Słowacja zgłosiła sprzeciw wobec przedmiotowej rejestracji, powołując się na powody sprzeciwu wymienione w art. 7 ust. 3 lit. a), b) i c) wspomnianego rozporządzenia. W swoim oświadczeniu o sprzeciwie Słowacja w szczególności wskazała, że rejestracja nazwy „Oscypek” przyniosłaby szkodę nazwie „Slovenský oštiepok”, o której rejestrację jako chronionej nazwy pochodzenia Słowacja wystąpiła do Komisji (3).

| (3) | Pismem z dnia 30 maja 2007 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie do rozpoczęcia odpowiednich wzajemnych konsultacji. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 30 maja 2007 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie do rozpoczęcia odpowiednich wzajemnych konsultacji.

| (4) | Polska i Słowacja osiągnęły porozumienie, zgłoszone Komisji pismem z dnia 28 czerwca 2007 r. |
| --- | --- |

(4)

Polska i Słowacja osiągnęły porozumienie, zgłoszone Komisji pismem z dnia 28 czerwca 2007 r.

| (5) | Zgodnie z tym porozumieniem Polska i Słowacja uznają w szczególności, że nazwy „Oscypek” i „Slovenský oštiepok” odnoszą się obecnie do serów produkowanych w odmienny sposób, mimo iż łączy je pochodzenie i tradycja. Według Polski i Słowacji najważniejsze różnice pomiędzy oboma serami, dotyczące wykorzystywanych surowców, metody produkcji i właściwości fizycznych, chemicznych i organoleptycznych serów, nie powinny wprowadzać w błąd konsumenta. Polska i Słowacja zgadzają się, że obie nazwy: „Oscypek” i „Slovenský oštiepok”, są zgodne z prawem, a Polska podkreśla ponadto, że rejestracja nazwy „Oscypek” jako chronionej nazwy pochodzenia nie naruszyłaby prawa słowackich producentowi do używania nazwy „oštiepok”, samej lub w połączeniu z innymi określeniami. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tym porozumieniem Polska i Słowacja uznają w szczególności, że nazwy „Oscypek” i „Slovenský oštiepok” odnoszą się obecnie do serów produkowanych w odmienny sposób, mimo iż łączy je pochodzenie i tradycja. Według Polski i Słowacji najważniejsze różnice pomiędzy oboma serami, dotyczące wykorzystywanych surowców, metody produkcji i właściwości fizycznych, chemicznych i organoleptycznych serów, nie powinny wprowadzać w błąd konsumenta. Polska i Słowacja zgadzają się, że obie nazwy: „Oscypek” i „Slovenský oštiepok”, są zgodne z prawem, a Polska podkreśla ponadto, że rejestracja nazwy „Oscypek” jako chronionej nazwy pochodzenia nie naruszyłaby prawa słowackich producentowi do używania nazwy „oštiepok”, samej lub w połączeniu z innymi określeniami.

| (6) | Porozumienie osiągnięte między zainteresowanymi stronami nie wymaga zmiany informacji opublikowanych zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. W związku z tym nazwę „Oscypek” należy zarejestrować zgodnie z art. 7 ust. 4 wymienionego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(6)

Porozumienie osiągnięte między zainteresowanymi stronami nie wymaga zmiany informacji opublikowanych zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. W związku z tym nazwę „Oscypek” należy zarejestrować zgodnie z art. 7 ust. 4 wymienionego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).

1

(2)  Dz.U. C 180 z 2.8.2006, s. 94.

2

(3)  Wniosek o rejestrację wpłynął dnia 30 marca 2006 r., a streszczenie zostało opublikowane w Dz.U. C 308 z 19.12.2007, s. 28.

3

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3–

POLSKA

Oscypek (ChNP)

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/7

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 7 grudnia 2007 r.

ustanawiająca Radę ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej

(2008/111/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zbadania zagadnień związanych z ogólną polityką badań, decyzją Komisji 2001/531/WE, Euratom (1), ustanowiono Europejskie Naukowe Gremium Doradcze. |
| --- | --- |

(1)

W celu zbadania zagadnień związanych z ogólną polityką badań, decyzją Komisji 2001/531/WE, Euratom (1), ustanowiono Europejskie Naukowe Gremium Doradcze.

| (2) | W zielonej księdze „Europejska Przestrzeń Badawcza: Nowe perspektywy” (2) Komisja zapowiedziała, z uwagi na nowe wyzwania związane z badaniami, reformę Europejskiego Naukowego Gremium Doradczego w celu zwiększenia jego roli w realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej oraz zapewnienia bardziej elastycznego i skutecznego funkcjonowania tej grupy. |
| --- | --- |

(2)

W zielonej księdze „Europejska Przestrzeń Badawcza: Nowe perspektywy” (2) Komisja zapowiedziała, z uwagi na nowe wyzwania związane z badaniami, reformę Europejskiego Naukowego Gremium Doradczego w celu zwiększenia jego roli w realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej oraz zapewnienia bardziej elastycznego i skutecznego funkcjonowania tej grupy.

| (3) | W związku z tym konieczne jest ustanowienie nowej grupy ekspertów w dziedzinie europejskiej polityki badań i rozwoju technologicznego oraz określenie jej zadań i struktury. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym konieczne jest ustanowienie nowej grupy ekspertów w dziedzinie europejskiej polityki badań i rozwoju technologicznego oraz określenie jej zadań i struktury.

| (4) | Grupa powinna doradzać Komisji w realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej, biorąc pod uwagę cele określone w zielonej księdze Komisji „Europejska Przestrzeń Badawcza: Nowe perspektywy”. |
| --- | --- |

(4)

Grupa powinna doradzać Komisji w realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej, biorąc pod uwagę cele określone w zielonej księdze Komisji „Europejska Przestrzeń Badawcza: Nowe perspektywy”.

| (5) | Grupa powinna wspierać Komisję w jej wysiłkach zmierzających do osiągnięcia celów określonych w decyzji Rady 2006/970/Euratom z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącej siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007–2011) (3) oraz decyzji Rady 2006/971/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotyczącej programu szczegółowego Współpraca, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (4). |
| --- | --- |

(5)

Grupa powinna wspierać Komisję w jej wysiłkach zmierzających do osiągnięcia celów określonych w decyzji Rady 2006/970/Euratom z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącej siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007–2011) (3) oraz decyzji Rady 2006/971/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotyczącej programu szczegółowego Współpraca, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (4).

| (6) | Grupa powinna składać się ze specjalistów reprezentujących społeczność naukową, branżę przemysłową, sektor usługowy oraz podmioty społeczne. |
| --- | --- |

(6)

Grupa powinna składać się ze specjalistów reprezentujących społeczność naukową, branżę przemysłową, sektor usługowy oraz podmioty społeczne.

| (7) | Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (regulamin wewnętrzny Komisji), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków nowej grupy (5). |
| --- | --- |

(7)

Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (regulamin wewnętrzny Komisji), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków nowej grupy (5).

| (8) | Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6). |
| --- | --- |

(8)

Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).

| (9) | Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu. |
| --- | --- |

(9)

Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu.

| (10) | Decyzję 2001/531/WE, Euratom należy zastąpić niniejszą decyzją, |
| --- | --- |

(10)

Decyzję 2001/531/WE, Euratom należy zastąpić niniejszą decyzją,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rada ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej

Niniejszym powołuje się z dniem 1 marca 2008 r. Radę ds. Europejskiej Przestrzeni Badawczej, zwaną dalej „radą”.

Artykuł 2

Zadania

1.   Rada realizuje następujące zadania:

| a) | doradza Komisji w kwestii realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej; |
| --- | --- |

a)

doradza Komisji w kwestii realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej;

| b) | dostarcza opinii, na wniosek Komisji lub z inicjatywy własnej, nt. realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej; |
| --- | --- |

b)

dostarcza opinii, na wniosek Komisji lub z inicjatywy własnej, nt. realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej;

| c) | przedstawia Komisji roczne sprawozdanie w sprawie aktualnego stanu realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej. |
| --- | --- |

c)

przedstawia Komisji roczne sprawozdanie w sprawie aktualnego stanu realizacji Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

2.   Rada jest regularnie informowana o stosownych wydarzeniach i działaniach.

3.   Na oficjalny wniosek Rady służby Komisji dostarczają pisemnych uwag odnoszących się do jej opinii lub porad. Służby Komisji mogą również dostarczać regularnych informacji o ewentualnych działaniach podjętych w ich następstwie.

4.   Rada przedstawia swoją opinię w terminie ustalonym przez Komisję.

Artykuł 3

Konsultacje

1.   Komisja może konsultować się z Radą we wszystkich kwestiach związanych z realizacją Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

2.   Przewodniczący Rady może doradzić Komisji, aby ta skonsultowała się z grupą w sprawie konkretnego zagadnienia.

Artykuł 4

Skład i powoływanie

1.   Rada składa się z 22 członków reprezentujących społeczność naukową, branżę przemysłową i społeczeństwo.

2.   Członków Rady mianuje Komisja. Zestaw kryteriów stosowanych w procesie selekcji i nominowania jest następujący:

| — | doświadczenie w opracowywaniu i wdrażaniu polityki badań, |
| --- | --- |

—

doświadczenie w opracowywaniu i wdrażaniu polityki badań,

| — | wysokie umiejętności w zakresie badań lub zarządzania badaniami, |
| --- | --- |

—

wysokie umiejętności w zakresie badań lub zarządzania badaniami,

| — | doświadczenie w doradztwie na poziomie europejskim lub międzynarodowym, |
| --- | --- |

—

doświadczenie w doradztwie na poziomie europejskim lub międzynarodowym,

| — | równowaga między dyscyplinami naukowymi i technologicznymi, łącznie z osobami posiadającymi specjalistyczne doświadczenie uniwersytecko-przemysłowe, |
| --- | --- |

—

równowaga między dyscyplinami naukowymi i technologicznymi, łącznie z osobami posiadającymi specjalistyczne doświadczenie uniwersytecko-przemysłowe,

| — | równowaga geograficzna, uwzględniająca kraje powiązane z programami ramowymi, |
| --- | --- |

—

równowaga geograficzna, uwzględniająca kraje powiązane z programami ramowymi,

| — | odpowiednia równowaga płci. |
| --- | --- |

—

odpowiednia równowaga płci.

3.   Nazwiska kandydatów, uznanych za odpowiednich, ale niepowołanych, mogą zostać umieszczone na liście rezerwowej, z której Komisja może korzystać w celu zastąpienia członków grupy.

4.   Członkowie są powoływani przez Komisję jako osoby prywatne i doradzają Komisji niezależnie od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych.

5.   Członkowie informują Komisję w odpowiednim czasie o wszelkich konfliktach interesów, które mogłyby podważyć ich obiektywizm.

6.   Członkowie są powoływani na czteroletnią, odnawialną kadencję i pełnią swoją funkcję do czasu ich zastąpienia zgodnie z ust. 7 lub wygaśnięcia ich kadencji.

7.   Członkowie mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji, w następujących przypadkach:

| a) | jeżeli członek złoży rezygnację; |
| --- | --- |

a)

jeżeli członek złoży rezygnację;

| b) | jeżeli członek utraci zdolność wnoszenia należytego wkładu w pracę grupy; |
| --- | --- |

b)

jeżeli członek utraci zdolność wnoszenia należytego wkładu w pracę grupy;

| c) | jeżeli członek nie spełnia warunków określonych w art. 287 Traktatu; |
| --- | --- |

c)

jeżeli członek nie spełnia warunków określonych w art. 287 Traktatu;

| d) | jeżeli, niezgodnie z ust. 4, członek nie jest niezależny od wszelkich wpływów zewnętrznych; |
| --- | --- |

d)

jeżeli, niezgodnie z ust. 4, członek nie jest niezależny od wszelkich wpływów zewnętrznych;

| e) | jeżeli, niezgodnie z ust. 5, członek nie poinformował Komisji w odpowiednim czasie o konflikcie interesów. |
| --- | --- |

e)

jeżeli, niezgodnie z ust. 5, członek nie poinformował Komisji w odpowiednim czasie o konflikcie interesów.

8.   Nazwiska członków są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych.

Nazwiska członków są zbierane, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 5

Funkcjonowanie

1.   Rada wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków zwykłą większością głosów.

Przewodniczący i dwaj wiceprzewodniczący tworzą biuro Rady. Biuro organizuje pracę Rady.

2.   Rada może, w porozumieniu z Komisją, ustanowić podgrupy analizujące szczegółowe kwestie podlegające zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę. Bezpośrednio po wypełnieniu swojego mandatu takie podgrupy są rozwiązywane.

3.   Do udziału w pracach Rady albo dyskusjach lub pracach podgrupy Komisja może zaprosić ekspertów lub obserwatorów, posiadających odpowiednią wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia, jeżeli zdaniem Komisji jest to konieczne lub pomocne.

4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach lub pracach Rady lub podgrupy nie mogą być ujawniane, jeżeli Komisja uzna, że dotyczą one spraw poufnych.

5.   Posiedzenia Rady i jej podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z określonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. Przedstawiciele Komisji mogą uczestniczyć w posiedzeniach Rady i jej podgrup.

6.   Rada przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie projektu przedstawionego przez Komisję.

7.   Komisja może publikować lub zamieszczać w internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze Rady.

Artykuł 6

Zwrot wydatków

Koszty podróży oraz, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działaniami Rady są refundowane przez Komisję zgodnie z jej przepisami dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.

Członkowie Rady, członkowie podgrup, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.

Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.

Artykuł 7

Uchylenie

Uchyla się decyzję 2001/531/WE, Euratom.

Artykuł 8

Termin wygaśnięcia

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 29 lutego 2012 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 grudnia 2007 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 192 z 14.7.2001, str. 21.

1

(2)  COM(2007) 161 wersja ostateczna z 4.4.2007.

2

(3)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 47; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 21.

3

(4)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 66; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 30.

4

(5)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/548/WE, Euratom (Dz.U. L 215 z 5.8.2006, str. 38).

5

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

6

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/11

---

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2008/112/WPZiB

z dnia 12 lutego 2008 r.

w sprawie misji Unii Europejskiej wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa w Republice Gwinei Bissau (UE RSB GWINEA BISSAU)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14 i art. 25 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Propagowanie pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w Afryce i w Europie stanowi kluczowy priorytet strategiczny wspólnej strategii Afryka–UE przyjętej na szczycie UE–Afryka 9 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

(1)

Propagowanie pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w Afryce i w Europie stanowi kluczowy priorytet strategiczny wspólnej strategii Afryka–UE przyjętej na szczycie UE–Afryka 9 grudnia 2007 r.

| (2) | Reforma sektora bezpieczeństwa (RSB) w Gwinei Bissau jest niezbędna dla stabilności i trwałego rozwoju tego kraju. |
| --- | --- |

(2)

Reforma sektora bezpieczeństwa (RSB) w Gwinei Bissau jest niezbędna dla stabilności i trwałego rozwoju tego kraju.

| (3) | W listopadzie 2006 roku rząd Gwinei Bissau przedstawił krajową strategię bezpieczeństwa, podkreślając swoje zaangażowanie w realizację reformy sektora bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(3)

W listopadzie 2006 roku rząd Gwinei Bissau przedstawił krajową strategię bezpieczeństwa, podkreślając swoje zaangażowanie w realizację reformy sektora bezpieczeństwa.

| (4) | W tym kontekście Sekretariat Generalny Rady i Komisja Europejska przeprowadziły w maju 2007 roku w Gwinei Bissau, we współpracy z władzami tego kraju, wstępną wspólną misję mającą za zadanie gromadzenie informacji, aby opracować ogólne podejście UE do wspierania krajowego procesu reform sektora bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(4)

W tym kontekście Sekretariat Generalny Rady i Komisja Europejska przeprowadziły w maju 2007 roku w Gwinei Bissau, we współpracy z władzami tego kraju, wstępną wspólną misję mającą za zadanie gromadzenie informacji, aby opracować ogólne podejście UE do wspierania krajowego procesu reform sektora bezpieczeństwa.

| (5) | Aby skutecznie zrealizować krajową strategię bezpieczeństwa, rząd Gwinei Bissau przedstawił we wrześniu 2007 roku plan działania na rzecz restrukturyzacji i modernizacji sektorów bezpieczeństwa i obrony; stworzono również ramy instytucjonalne do realizacji tego planu działania. |
| --- | --- |

(5)

Aby skutecznie zrealizować krajową strategię bezpieczeństwa, rząd Gwinei Bissau przedstawił we wrześniu 2007 roku plan działania na rzecz restrukturyzacji i modernizacji sektorów bezpieczeństwa i obrony; stworzono również ramy instytucjonalne do realizacji tego planu działania.

| (6) | Aby zwalczać coraz większe zagrożenie ze strony zorganizowanych sieci przestępczych działających w tym kraju, we wrześniu 2007 roku rząd Gwinei Bissau z pomocą Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków, Środków Odurzających i Przestępczości (UNODC) ogłosił również plan awaryjny w zakresie zwalczania nielegalnego handlu narkotykami. |
| --- | --- |

(6)

Aby zwalczać coraz większe zagrożenie ze strony zorganizowanych sieci przestępczych działających w tym kraju, we wrześniu 2007 roku rząd Gwinei Bissau z pomocą Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków, Środków Odurzających i Przestępczości (UNODC) ogłosił również plan awaryjny w zakresie zwalczania nielegalnego handlu narkotykami.

| (7) | Sekretarz Generalny ONZ w sprawozdaniu z 28 września 2007 r., wyrażając uznanie rządowi Gwinei Bissau za dotychczas podjęte pozytywne środki służące realizacji programu reformy sektora bezpieczeństwa, podkreślił również, że kraj ten nie jest w stanie samodzielnie zwalczać nielegalnego handlu narkotykami i wezwał partnerów regionalnych i międzynarodowych do udzielenia wsparcia technicznego i finansowego. |
| --- | --- |

(7)

Sekretarz Generalny ONZ w sprawozdaniu z 28 września 2007 r., wyrażając uznanie rządowi Gwinei Bissau za dotychczas podjęte pozytywne środki służące realizacji programu reformy sektora bezpieczeństwa, podkreślił również, że kraj ten nie jest w stanie samodzielnie zwalczać nielegalnego handlu narkotykami i wezwał partnerów regionalnych i międzynarodowych do udzielenia wsparcia technicznego i finansowego.

| (8) | 19 listopada 2007 r. Rada stwierdziła, że odpowiednie byłoby podjęcie działania w ramach Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO) w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau, które byłoby spójne z Europejskim Funduszem Rozwoju i innymi działaniami Wspólnoty i uzupełniające ten fundusz i te działania. |
| --- | --- |

(8)

19 listopada 2007 r. Rada stwierdziła, że odpowiednie byłoby podjęcie działania w ramach Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO) w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau, które byłoby spójne z Europejskim Funduszem Rozwoju i innymi działaniami Wspólnoty i uzupełniające ten fundusz i te działania.

| (9) | W następstwie drugiej misji rozpoznawczej UE, która została rozmieszczona w październiku 2007 roku, Rada zatwierdziła 10 grudnia 2007 r. ogólną koncepcję potencjalnego działania EPBiO wspierającego reformę sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau. |
| --- | --- |

(9)

W następstwie drugiej misji rozpoznawczej UE, która została rozmieszczona w październiku 2007 roku, Rada zatwierdziła 10 grudnia 2007 r. ogólną koncepcję potencjalnego działania EPBiO wspierającego reformę sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau.

| (10) | W piśmie z 10 stycznia 2008 r. rząd Gwinei Bissau wezwał UE do rozmieszczenia misji Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau. |
| --- | --- |

(10)

W piśmie z 10 stycznia 2008 r. rząd Gwinei Bissau wezwał UE do rozmieszczenia misji Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau.

| (11) | Dnia 12 lutego 2008 r. Rada zatwierdziła koncepcję operacji związaną z misją prowadzoną w ramach EPBiO, wspierającą reformę sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau, określaną jako „UE RSB GWINEA BISSAU”. |
| --- | --- |

(11)

Dnia 12 lutego 2008 r. Rada zatwierdziła koncepcję operacji związaną z misją prowadzoną w ramach EPBiO, wspierającą reformę sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau, określaną jako „UE RSB GWINEA BISSAU”.

| (12) | W swoich konkluzjach z 21 listopada 2006 r. Rada stwierdziła, że reforma sektora bezpieczeństwa w państwach partnerskich stanowi jeden z podstawowych obszarów działań UE, który został określony w europejskiej strategii bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(12)

W swoich konkluzjach z 21 listopada 2006 r. Rada stwierdziła, że reforma sektora bezpieczeństwa w państwach partnerskich stanowi jeden z podstawowych obszarów działań UE, który został określony w europejskiej strategii bezpieczeństwa.

| (13) | Udział jakichkolwiek państw trzecich w misji powinien być zgodny z ogólnymi wytycznymi zdefiniowanymi przez Radę Europejską. |
| --- | --- |

(13)

Udział jakichkolwiek państw trzecich w misji powinien być zgodny z ogólnymi wytycznymi zdefiniowanymi przez Radę Europejską.

| (14) | Struktura dowodzenia i kontroli misji nie narusza zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji. |
| --- | --- |

(14)

Struktura dowodzenia i kontroli misji nie narusza zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji.

| (15) | Komórka monitorująca w Sekretariacie Rady powinna objąć zakresem swojego działania przedmiotową misję. |
| --- | --- |

(15)

Komórka monitorująca w Sekretariacie Rady powinna objąć zakresem swojego działania przedmiotową misję.

| (16) | Misja EPBiO będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom WPZiB określonym w art. 11 Traktatu, |
| --- | --- |

(16)

Misja EPBiO będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom WPZiB określonym w art. 11 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1.   Niniejszym Unia Europejska (UE) ustanawia misję UE wspierającą reformę sektora bezpieczeństwa w Republice Gwinei Bissau (zwana dalej „UE RSB GWINEA BISSAU” lub „misją”), która podzielona jest na fazę przygotowawczą, rozpoczynającą się 26 lutego 2008 r., oraz fazę realizacji, rozpoczynającą się nie później niż 1 maja 2008 r. Misja będzie trwać do 12 miesięcy od oświadczenia o początkowej zdolności operacyjnej.

2.   UE RSB GWINEA BISSAU działa zgodnie z mandatem misji określonym w art. 2.

Artykuł 2

Mandat misji

1.   UE RSB GWINEA BISSAU udziela porad i wsparcia władzom lokalnym w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Gwinei Bissau, aby przyczyniać się do stworzenia warunków do realizacji krajowej strategii reformy sektora bezpieczeństwa, ściśle współpracując z UE i innymi podmiotami międzynarodowymi i dwustronnymi, z myślą o ułatwieniu darczyńcom dalszego zaangażowania.

2.   Misja ma następujące określone cele:

| — | uaktywnienie krajowej strategii bezpieczeństwa dzięki pomocy w opracowaniu szczegółowych planów realizacji zmniejszenia/restrukturyzacji sił zbrojnych i sił bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

—

uaktywnienie krajowej strategii bezpieczeństwa dzięki pomocy w opracowaniu szczegółowych planów realizacji zmniejszenia/restrukturyzacji sił zbrojnych i sił bezpieczeństwa;

| — | pomoc w opracowaniu i sformułowaniu potrzeb w zakresie tworzenia potencjału, w tym szkoleń i wyposażenia, co ułatwia dalszą mobilizację i zaangażowanie darczyńców; |
| --- | --- |

—

pomoc w opracowaniu i sformułowaniu potrzeb w zakresie tworzenia potencjału, w tym szkoleń i wyposażenia, co ułatwia dalszą mobilizację i zaangażowanie darczyńców;

| — | ocena możliwości i ryzyka ciągłego zaangażowania EPBiO w średnim okresie, aby wesprzeć realizację reformy sektora bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

—

ocena możliwości i ryzyka ciągłego zaangażowania EPBiO w średnim okresie, aby wesprzeć realizację reformy sektora bezpieczeństwa.

Artykuł 3

Struktura misji

Misja mieści się w stolicy Bissau, w jej skład wchodzą:

| a) | szef misji i zastępca szefa misji, wspierani przez komórkę wsparcia misji oraz doradcę politycznego/urzędnika ds. kontaktów zewnętrznych i informacji prasowych (POLAD/PPIO); |
| --- | --- |

a)

szef misji i zastępca szefa misji, wspierani przez komórkę wsparcia misji oraz doradcę politycznego/urzędnika ds. kontaktów zewnętrznych i informacji prasowych (POLAD/PPIO);

| b) | doradcy wyznaczeni do pracy z:






  — | wojskami lądowymi, |
| --- | --- | --- |

b)

doradcy wyznaczeni do pracy z:

—

wojskami lądowymi,

| — | marynarką wojenną, |
| --- | --- |

—

marynarką wojenną,

| — | siłami powietrznymi, |
| --- | --- |

—

siłami powietrznymi,

oraz na poziomie kwatery głównej sił zbrojnych;

| c) | doradcy wyznaczeni do pracy z:






  — | policją sądową, |
| --- | --- | --- |

c)

doradcy wyznaczeni do pracy z:

—

policją sądową,

| — | krajowym biurem Interpolu, |
| --- | --- |

—

krajowym biurem Interpolu,

| — | służbami prokuratorskimi oraz |
| --- | --- |

—

służbami prokuratorskimi oraz

| — | służbami porządku publicznego; |
| --- | --- |

—

służbami porządku publicznego;

w tym przy powołaniu gwardii narodowej;

oraz

| d) | doradca przy Sekretariacie Komitetu Koordynacji Technicznej (CTC). |
| --- | --- |

d)

doradca przy Sekretariacie Komitetu Koordynacji Technicznej (CTC).

Artykuł 4

Dowódca operacji cywilnej

1.   Dyrektor ds. cywilnych zdolności planowania i prowadzenia operacji (CPCC) jest dowódcą operacji cywilnej UE RSB GWINEA BISSAU.

2.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad UE RSB GWINEA BISSAU na poziomie strategicznym.

3.   Dowódca operacji cywilnej zapewnia właściwe i skuteczne wykonywanie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, m.in. przez wydawanie szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym.

4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem krajowych organów wysyłającego państwa członkowskiego lub wysyłającej instytucji UE. Organy krajowe przekazują dowódcy operacji cywilnej kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.

5.   Dowódca operacji cywilnej ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie należytego wywiązania się ze spoczywającego na UE obowiązku opieki.

Artykuł 5

Szef misji

1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę na szczeblu teatru działań.

2.   Szef misji sprawuje kontrolę operacyjną (OPCON) nad personelem, zespołami i jednostkami z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez dowódcę operacji cywilnej, a także odpowiada za administrację i logistykę, m.in. za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.

3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu UE RSB GWINEA BISSAU w teatrze działań i odpowiada za koordynację misji i jej bieżące zarządzanie, zgodnie z instrukcjami dowódcy operacji cywilnej wydawanymi na poziomie strategicznym.

4.   Szef misji odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.

5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu podejmowane są przez odpowiedni organ krajowy lub organ UE.

6.   Szef misji reprezentuje UE RSB GWINEA BISSAU na miejscu prowadzenia operacji i dba o to, by działania misji były odpowiednio widoczne.

7.   Szef misji, z pomocą Sekretariatu Generalnego Rady, przygotowuje plan operacji (OPLAN) do zatwierdzenia przez Radę.

Artykuł 6

Personel

1.   UE RSB GWINEA BISSAU składa się głównie z personelu oddelegowanego przez państwa członkowskie lub instytucje UE. Każde państwo członkowskie lub instytucja UE ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety, jak również dodatki za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.

2.   Misja zatrudnia na podstawie umów międzynarodowy personel cywilny oraz personel miejscowy, o ile realizacja wymaganych funkcji nie jest zapewniana przez państwa członkowskie.

3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego politykę UE bezpieczeństwa w terenie. W odniesieniu do ochrony informacji niejawnych UE powierzonych personelowi w trakcie pełnienia obowiązków, przestrzega on zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (1) (zwanych dalej „przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa”).

Artykuł 7

Struktura dowodzenia

1.   UE RSB GWINEA BISSAU, będąc operacją zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   W ramach odpowiedzialności Rady, KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad UE RSB GWINEA BISSAU.

3.   Dowódca operacji cywilnej, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, jest dowódcą UE RSB GWINEA BISSAU na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym. Komórka cywilno-wojskowa Sztabu Wojskowego UE jest włączana we wszystkich kwestiach objętych jej zakresem uprawnień.

4.   Dowódca operacji cywilnej składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem SG/WP.

5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad UE RSB GWINEA BISSAU w teatrze działań i podlega bezpośrednio dowódcy operacji cywilnej.

Artykuł 8

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu.

Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek SG/WP, oraz do zmiany koncepcji operacji (CONOPS) i OPLAN. Uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.

2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.

3.   KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.

Artykuł 9

Uzgodnienia finansowe

1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją wynosi 5 650 000 EUR.

2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z zasadami i procedurami Wspólnoty mającymi zastosowanie do budżetu, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty. Obywatele państw trzecich są dopuszczani do udziału w przetargach.

3.   Szef misji składa szczegółowe sprawozdania Komisji, przez którą jest nadzorowany, o działaniach podjętych w ramach swojej umowy.

4.   Uzgodnienia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne misji, włącznie z wymogami dopasowania wyposażenia.

5.   Wydatki związane z misją kwalifikują się od dnia wejścia w życie niniejszego wspólnego działania.

Artykuł 10

Udział państw trzecich

1.   Nie naruszając autonomii UE w podejmowaniu decyzji i jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do wniesienia wkładu do misji przy założeniu, że ponoszą one koszty oddelegowanego przez siebie personelu, w tym koszty wynagrodzenia, ubezpieczenia od wszelkiego rodzaju ryzyka, diet dziennych oraz koszty podróży do Republiki Gwinei Bissau i z tego kraju, oraz że wnoszą stosowny wkład do pokrycia wydatków związanych z działaniem misji.

2.   Państwa trzecie wnoszące wkład do misji mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania misją, co państwa członkowskie UE.

3.   Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów i do ustanowienia Komitetu Uczestników.

4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 Traktatu. Wspierający Prezydencję SG/WP może negocjować takie uzgodnienia w jej imieniu. W przypadku, gdy UE i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego UE, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście misji.

Artykuł 11

Koordynacja

1.   Rada i Komisja, każda w ramach swoich kompetencji, zapewniają spójność pomiędzy realizacją niniejszego wspólnego działania a innymi zewnętrznymi działaniami Wspólnoty, zgodnie z art. 3 akapit drugi Traktatu. Rada i Komisja współpracują na rzecz osiągnięcia tego celu. W Bissau oraz w Brukseli podejmuje się kroki w celu zapewnienia koordynacji działań UE w Republice Gwinei Bissau.

2.   Nie naruszając struktury dowodzenia, szef misji działa również w ścisłej współpracy z delegacją Komisji, aby zapewnić spójność działań UE wspierających reformę sektora bezpieczeństwa w Gwinei Bissau.

3.   Szef misji ściśle współpracuje z lokalnymi przedstawicielami Prezydencji UE i innymi szefami misji UE, zwłaszcza w związku z udziałem UE w Komitecie Sterującym na rzecz realizacji krajowej strategii bezpieczeństwa.

4.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w kraju, zwłaszcza z Organizacją Narodów Zjednoczonych, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) oraz z międzynarodową grupą kontaktową ds. Gwinei Bissau.

Artykuł 12

Udostępnianie informacji niejawnych

1.   SG/WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszego wspólnego działania, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

2.   SG/WP jest upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych i ECOWAS informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.

3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej SG/WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane państwu przyjmującemu zgodnie z procedurami właściwymi dla poziomu współpracy państwa przyjmującego z UE.

4.   SG/WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszego wspólnego działania, dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do operacji i objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (2).

Artykuł 13

Status misji UE RSB GWINEA BISSAU i jej personelu

1.   Status misji UE RSB GWINEA BISSAU i jej personelu, w tym, w stosownych przypadkach, przywileje, immunitety i wszelkie inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji, zostaje ustalony zgodnie z procedurą określoną w art. 24 Traktatu. SG/WP, który wspomaga Prezydencję, może negocjować takie uzgodnienia w jej imieniu.

2.   Państwo lub instytucja UE, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za uregulowanie wszelkich związanych z oddelegowaniem roszczeń, wysuniętych przez tego członka personelu lub go dotyczących. Dane państwo lub instytucja UE odpowiadają za wnoszenie wszelkich powództw przeciwko oddelegowanemu członkowi personelu.

Artykuł 14

Bezpieczeństwo

1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem środków bezpieczeństwa przez szefa misji i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie dla UE RSB GWINEA BISSAU, zgodnie art. 4 i 7, w koordynacji z Biurem Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady.

2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo operacji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa, które mają do niej zastosowanie, zgodnie z polityką UE dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i jego dokumentów uzupełniających.

3.   Szef misji jest wspierany przez funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (MSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych stosunkach służbowych z Biurem Bezpieczeństwa Rady.

4.   Przed objęciem swoich funkcji personel UE RSB GWINEA BISSAU uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel uczestniczy również w regularnie organizowanych przez MSO szkoleniach aktualizujących w teatrze działań.

5.   Szef misji dopilnowuje, by informacje niejawne UE były chronione zgodnie z przepisami Rady.

Artykuł 15

Komórka monitorująca

Komórka monitorująca wydarzenia obejmuje swoim działaniem UE RSB GWINEA BISSAU.

Artykuł 16

Przegląd misji

Przegląd misji zostanie przedstawiony KPiB sześć miesięcy po rozpoczęciu fazy realizacji misji na podstawie sprawozdania szefa misji i Sekretariatu Generalnego Rady.

Artykuł 17

Wejście w życie i czas obowiązywania

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne działanie obowiązuje do 31 maja 2009 r.

Artykuł 18

Publikacja

1.   Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Decyzje KPiB w sprawie mianowania szefa misji podejmowane zgodnie z art. 8 ust. 1 również są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

W imieniu Rady

A. BAJUK

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/438/WE (Dz.U. L 164 z 26.6.2007, s. 24).

1

(2)  Decyzja 2006/683/WE, Euratom (Dz.U. L 285 z 16.10.2006, s. 47). Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/881/WE, Euratom (Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 17).

2

---

| 14.2.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 40/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.2.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 40/16

---

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2008/113/WPZiB

z dnia 12 lutego 2008 r.

wspierające międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w ramach strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) (zwany dalej „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) (zwany dalej „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”).

| (2) | W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła Strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi („strategia BSiL”) wzywającą do tego, by wesprzeć przyjęcie prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego umożliwiającego śledzenie i oznaczanie BSiL i amunicji do niej. |
| --- | --- |

(2)

W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła Strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi („strategia BSiL”) wzywającą do tego, by wesprzeć przyjęcie prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego umożliwiającego śledzenie i oznaczanie BSiL i amunicji do niej.

| (3) | Przyjmując międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie, państwa zobowiązały się do przyjęcia wielu środków zapewniających odpowiednie oznaczanie i rejestrowanie BSiL oraz do zacieśnienia współpracy w śledzeniu nielegalnej BSiL. Państwa miały w szczególności zapewnić sobie możliwość śledzenia i odpowiadania na wnioski o śledzenie zgodnie z wymogami międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie. Zgodnie z tym instrumentem państwa mają we właściwy sposób współpracować z Organizacją Narodów Zjednoczonych, tak by wesprzeć jego skuteczne wdrożenie. |
| --- | --- |

(3)

Przyjmując międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie, państwa zobowiązały się do przyjęcia wielu środków zapewniających odpowiednie oznaczanie i rejestrowanie BSiL oraz do zacieśnienia współpracy w śledzeniu nielegalnej BSiL. Państwa miały w szczególności zapewnić sobie możliwość śledzenia i odpowiadania na wnioski o śledzenie zgodnie z wymogami międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie. Zgodnie z tym instrumentem państwa mają we właściwy sposób współpracować z Organizacją Narodów Zjednoczonych, tak by wesprzeć jego skuteczne wdrożenie.

| (4) | W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję 61/66 w sprawie „Nielegalnego handlu bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach” wzywającą państwa do wdrożenia międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, którego wdrożenie będzie rozpatrywane podczas odbywającego się co dwa lata i wypadającego w 2008 r. spotkania państw. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję 61/66 w sprawie „Nielegalnego handlu bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach” wzywającą państwa do wdrożenia międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, którego wdrożenie będzie rozpatrywane podczas odbywającego się co dwa lata i wypadającego w 2008 r. spotkania państw.

| (5) | Niniejsze wspólne działanie powinno zostać wdrożone zgodnie z ramową umową finansowo-administracyjną zawartą przez Wspólnotę Europejską z Organizacją Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsze wspólne działanie powinno zostać wdrożone zgodnie z ramową umową finansowo-administracyjną zawartą przez Wspólnotę Europejską z Organizacją Narodów Zjednoczonych.

| (6) | Zgodnie z paragrafami 27, 29 i 30 międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie sekretariat ONZ (Departament ds. Rozbrojenia) poszukuje wsparcia finansowego dla działań mających na celu promowanie międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z paragrafami 27, 29 i 30 międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie sekretariat ONZ (Departament ds. Rozbrojenia) poszukuje wsparcia finansowego dla działań mających na celu promowanie międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

1.   Unia Europejska dąży do promowania międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie.

2.   By osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia Europejska wspiera projekt Departamentu ONZ ds. Rozbrojenia (zwanego dalej „UN-ODA”) dotyczący promowania w 2008 r. międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, obejmujący trzy warsztaty regionalne mające na celu lepsze zaznajomienie właściwych urzędników krajowych i innych osób (w tym punktów kontaktowych zajmujących się BSiL, funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego, członków krajowych organów koordynujących i parlamentarzystów) z postanowieniami międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie.

Opis projektu znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

1.   Prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB (zwanego dalej „SG/WP”), odpowiada za wdrożenie niniejszego wspólnego działania. Komisja jest w pełni włączona w te działania.

2.   Wdrożeniem działań technicznych związanych z wkładem UE zajmuje się UN-ODA, który wykonuje swoje zadania pod kontrolą SG/WP, wspierającego Prezydencję. W tym celu SG/WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UN-ODA.

3.   Prezydencja, SG/WP i Komisja regularnie informują się wzajemnie o wdrażaniu niniejszego wspólnego działania zgodnie ze swoimi uprawnieniami.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na wdrożenie niniejszego wspólnego działania wynosi 299 825 EUR i jest pokrywana z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

2.   Wydatkami finansowanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami Wspólnoty i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2, które przyjmują postać dotacji. W tym celu Komisja zawiera z UN-ODA umowę o finansowaniu. Umowa ta zawiera zobowiązanie UN-ODA do zapewnienia widoczności wkładu UE stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dąży do tego, by umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, została zawarta jak najszybciej po wejściu w życie niniejszego wspólnego działania. Komisja informuje Radę o wszelkich napotkanych w związku z tym trudnościach i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.

Artykuł 4

Prezydencja, wspierana przez SG/WP, składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszego wspólnego działania na podstawie sprawozdań przygotowywanych przez UN-ODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny. Komisja jest w pełni włączona w te działania. Składa ona sprawozdania z finansowych aspektów wdrażania niniejszego wspólnego działania.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

Niniejsze wspólne działanie wygasa 12 miesięcy po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub 6 miesięcy po dacie jego przyjęcia, jeśli w tym okresie nie zawarto umowy o finansowaniu.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

W imieniu Rady

A. BAJUK

Przewodniczący

---

ZAŁĄCZNIK

WKŁAD UE W PROJEKT ONZ WSPIERAJĄCY MIĘDZYNARODOWY INSTRUMENT UMOŻLIWIAJĄCY ŚLEDZENIE

1.   Wprowadzenie

Sekretariat ONZ (Departament ds. Rozbrojenia) (zwany dalej „UN-ODA”), zamierza zorganizować w 2008 r. serię regionalnych i subregionalnych warsztatów, po to, by lepiej zaznajomić właściwych urzędników krajowych i inne osoby (w tym punkty kontaktowe zajmujące się BSiL, funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego, członków krajowych organów koordynujących i parlamentarzystów) z postanowieniami międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL), przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 8 grudnia 2005 r. (zwanego dalej „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”).

2.   Opis projektu

Dwudniowe warsztaty będą koncentrować się na kwestiach praktycznych i zapewnią uczestnikom informacje mające na celu zwiększenie ich wiedzy o międzynarodowym instrumencie umożliwiającym śledzenie, jego roli i możliwościach oraz o umiejętnościach i zasobach potrzebnych do zapewnienia jego wdrożenia na szczeblu krajowym. Ponadto warsztaty będą miały na celu rozpoczęcie przygotowywania oceny potrzeb poszczególnych państw.

Wydział ds. Broni Konwencjonalnej UN-ODA zamierza zorganizować i przeprowadzić warsztaty we współpracy ze swoim regionalnym biurem ds. rozbrojenia, obejmującym trzy regionalne centra ONZ ds. rozbrojenia. Ponadto UN-ODA będzie dążyć do współpracy z zainteresowanymi rządami, właściwymi organizacjami regionalnymi lub subregionalnymi, organizacjami międzynarodowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, kompetentnymi w dziedzinie oznaczania i śledzenia BSiL, w tym z Bońskim Międzynarodowym Centrum Konwersji (BICC), Groupe de Recherche et d’Information sur la Paix et la Securité (GRIP) i z ośrodkiem analitycznym zajmującym się badaniem problemów związanych z BSiL (Small Arms Survey – SAS). Zapewnione zostaną również, w ścisłej współpracy z Interpolem, prezentacje aspektów technicznych, po to, by zaznajomić uczestników z dostępnymi narzędziami technicznymi i by pomóc funkcjonariuszom organów ochrony porządku publicznego identyfikować i śledzić nielegalne BSiL.

2.1.   Afryka Zachodnia

Warsztaty w Afryce Zachodniej mogą odbyć się w Bamako (Mali), Abudży (Nigeria), Libreville (Gabon) lub w regionalnym centrum Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Pokoju i Rozbrojenia w Lomé (Togo). Ostateczna decyzja o wyborze miejsca warsztatów zostanie podjęta przez UN-ODA, przy udziale Prezydencji wspieranej przez SG/WP.

Do udziału (1) w warsztatach będą kwalifikowały się państwa członkowskie organizacji subregionalnych: Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) i Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (ECCAS).

ECOWAS: Benin, Burkina Faso, Republika Zielonego Przylądka, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea-Bissau, Liberia, Mali, Niger, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Togo. ECCAS: Angola, Burundi, Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Kongo, Gabon, Gwinea Równikowa, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca.

2.2.   Azja

Warsztaty w Azji odbędą się w Seulu, w Republice Korei.

Do udziału w warsztatach kwalifikują się następujące państwa:

Afganistan, Australia (2), Bangladesz, Kambodża, Chiny, Indie, Indonezja, Japonia (2), Kazachstan, Republika Kirgiska, Malezja, Myanmar, Nepal, Pakistan, Papua Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Sri Lanka, Tadżykistan, Tajlandia, Timor Wschodni, Turkmenistan, Uzbekistan, Wietnam.

2.3.   Ameryka Łacińska i Karaiby

Warsztaty w regionie Ameryki Łacińskiej i Karaibów odbędą się w Brazylii. Ostateczna decyzja o wyborze miejsca warsztatów zostanie podjęta przez UN-ODA przy udziale Prezydencji wspieranej przez SG/WP.

Do udziału w warsztatach kwalifikują się następujące państwa:

Argentyna, Bahamy, Barbados, Boliwia, Brazylia, Chile, Kolumbia, Kuba, Kostaryka, Republika Dominikańska, Ekwador, Salwador, Gwatemala, Gujana, Haiti, Honduras, Jamajka, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Trynidad i Tobago, Urugwaj, Wenezuela.

3.   Czas trwania

Całkowity szacowany czas trwania projektów wynosi 12 miesięcy.

4.   Beneficjenci

Beneficjentami warsztatów są państwa Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej, jak wskazano powyżej, które powinny według UN-ODA zwiększyć swoją wiedzę na temat postanowień międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, a także określić możliwości, umiejętności i zasoby niezbędne do zapewnienia wdrożenia tego instrumentu na szczeblu krajowym.

Do udziału w projekcie zostaną zaproszeni potencjalni darczyńcy dostarczający pomoc techniczną na szczeblu regionalnym i inni darczyńcy, jak również odpowiednie organizacje międzynarodowe, regionalne i subregionalne.

5.   Instytucja realizująca

Wdrożeniem działań technicznych wiążących się z wkładem UE, zgodnie z przepisami niniejszego wspólnego działania, zajmie się w ramach swoich ogólnych kompetencji UN-ODA, pod kontrolą SG/WP wspierającego Prezydencję.

6.   Szacunkowy całkowity koszt projektu i wkład finansowy UE

Projekt jest współfinansowany przez UE i innych darczyńców. Wkład UE pokryje państwom beneficjentom koszty udziału w warsztatach, koszty konferencji i koszty wynikające z pracy ekspertów, z wyłączeniem personelu ONZ. Wkład UE pokryje jako priorytet koszty stosownych działań związanych z warsztatami w Afryce. Wydatki poniesione przez odpowiednie organizacje regionalne i subregionalne również mogą być pokrywane w zakresie, w jakim są one bezpośrednio związane z udziałem w działaniach zgodnych z projektami lub z organizowaniem takich działań. UN-ODA będzie odpowiadał za ogólną koordynację wkładów wniesionych przez innych darczyńców, którzy finansować będą pozostałe koszty projektów.

Całkowity koszt projektu szacuje się na 798 800 USD, z czego UE wniesie 299 825 EUR.

---

(1)  UN-ODA zorganizuje warsztaty dla Afryki Północnej, Wschodniej i Południowej w grudniu 2007 r.

(2)  Rządy Australii i Japonii będą same pokrywały koszty podróży uczestników z ich krajów.

---