# Dziennik Urzędowy L 360/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 360 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5717 grudnia 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 360

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5717 grudnia 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1334/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej gamma-cyhalotryna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 oraz umożliwienia państwom członkowskim przedłużenia tymczasowych zezwoleń udzielonych dla tej substancji czynnej (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1335/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych | 6 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1336/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki w sektorze mleka i przetworów mlecznych w formie przyspieszenia terminu rozpoczęcia okresu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r. | 13 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1337/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 947/2014 i (UE) nr 948/2014 w odniesieniu do ostatniego dnia składania wniosków o dopłatę do prywatnego przechowywania masła i odtłuszczonego mleka w proszku | 15 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1338/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 439/2011 w odniesieniu do przedłużenia odstępstwa od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Unii Europejskiej | 17 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1339/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 20 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa delegowana Komisji 2014/109/UE z dnia 10 października 2014 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE poprzez utworzenie biblioteki ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych (
  1
  ) | 22 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/911/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia na Łotwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych | 28 |
| | * | Decyzja Rady 2014/912/WPZiB z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w regionie Sahelu | 30 |
| | * | Decyzja Rady 2014/913/WPZiB z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie wsparcia Haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 44 |
| | | 2014/914/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca w odniesieniu do Belize decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania | 53 |
| | * | Decyzja Rady 2014/915/WPZiB z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia | 56 |
| | | 2014/916/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie sprostowania załącznika do decyzji wykonawczej 2014/154/UE zezwalającej na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9452) | 58 |
| | | 2014/917/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 15 grudnia 2014 r. ustanawiająca szczegółowe przepisy dotyczące wykonania dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do powiadamiania o obecności organizmów szkodliwych i o środkach wprowadzonych lub zamierzonych przez państwa członkowskie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9460) | 59 |
| | | 2014/918/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 16 grudnia 2014 r. kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu | 65 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1334/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej gamma-cyhalotryna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 oraz umożliwienia państwom członkowskim przedłużenia tymczasowych zezwoleń udzielonych dla tej substancji czynnej (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1335/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych

6

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1336/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki w sektorze mleka i przetworów mlecznych w formie przyspieszenia terminu rozpoczęcia okresu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r.

13

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1337/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 947/2014 i (UE) nr 948/2014 w odniesieniu do ostatniego dnia składania wniosków o dopłatę do prywatnego przechowywania masła i odtłuszczonego mleka w proszku

15

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1338/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 439/2011 w odniesieniu do przedłużenia odstępstwa od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Unii Europejskiej

17

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1339/2014 z dnia 16 grudnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

20

DYREKTYWY

*

Dyrektywa delegowana Komisji 2014/109/UE z dnia 10 października 2014 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE poprzez utworzenie biblioteki ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych (
  1
  )

1

22

DECYZJE

2014/911/UE

*

Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia na Łotwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

28

*

Decyzja Rady 2014/912/WPZiB z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w regionie Sahelu

30

*

Decyzja Rady 2014/913/WPZiB z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie wsparcia Haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

44

2014/914/UE

*

Decyzja wykonawcza Rady z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca w odniesieniu do Belize decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

53

*

Decyzja Rady 2014/915/WPZiB z dnia 16 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

56

2014/916/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie sprostowania załącznika do decyzji wykonawczej 2014/154/UE zezwalającej na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9452)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9452)

58

2014/917/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 15 grudnia 2014 r. ustanawiająca szczegółowe przepisy dotyczące wykonania dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do powiadamiania o obecności organizmów szkodliwych i o środkach wprowadzonych lub zamierzonych przez państwa członkowskie
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9460)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9460)

59

2014/918/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 16 grudnia 2014 r. kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu

65

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1334/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej gamma-cyhalotryna, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 oraz umożliwienia państwom członkowskim przedłużenia tymczasowych zezwoleń udzielonych dla tej substancji czynnej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku gamma-cyhalotryny warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2004/686/WE (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku gamma-cyhalotryny warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2004/686/WE (3).

| (2) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 4 listopada 2003 r. Zjednoczone Królestwo otrzymało od firmy Cheminova A/S wniosek o włączenie substancji czynnej gamma-cyhalotryny do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2004/686/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 4 listopada 2003 r. Zjednoczone Królestwo otrzymało od firmy Cheminova A/S wniosek o włączenie substancji czynnej gamma-cyhalotryny do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2004/686/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

| (3) | Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 25 stycznia 2008 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy (Zjednoczone Królestwo) przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Ocenę dodatkowych danych przez Zjednoczone Królestwo przedłożono w formie addendów do projektu sprawozdania z oceny w dniu 13 września 2012 r. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 25 stycznia 2008 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy (Zjednoczone Królestwo) przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Ocenę dodatkowych danych przez Zjednoczone Królestwo przedłożono w formie addendów do projektu sprawozdania z oceny w dniu 13 września 2012 r.

| (4) | Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej gamma-cyhalotryna (5) w dniu 4 lutego 2014 r. Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i sfinalizowane w dniu 10 października 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalothryny. |
| --- | --- |

(4)

Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej gamma-cyhalotryna (5) w dniu 4 lutego 2014 r. Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i sfinalizowane w dniu 10 października 2014 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalothryny.

| (5) | Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające gamma-cyhalotrynę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić gamma-cyhalotrynę. |
| --- | --- |

(5)

Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające gamma-cyhalotrynę zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić gamma-cyhalotrynę.

| (6) | Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

| (7) | Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(7)

Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.

| (8) | Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających gamma-cyhalotrynę. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. Na zasadzie odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, jak określono w dyrektywie 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami. |
| --- | --- |

(8)

Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających gamma-cyhalotrynę. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. Na zasadzie odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, jak określono w dyrektywie 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.

| (9) | Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 (6) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach obowiązujących zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne. |
| --- | --- |

(9)

Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 (6) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach obowiązujących zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.

| (10) | Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (7). |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (7).

| (11) | Należy również umożliwić państwom członkowskim przedłużenie tymczasowych zezwoleń udzielonych w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających gamma-cyhalotrynę, aby zapewnić im czas niezbędny do wypełnienia obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu dotyczących tych tymczasowych zezwoleń. |
| --- | --- |

(11)

Należy również umożliwić państwom członkowskim przedłużenie tymczasowych zezwoleń udzielonych w odniesieniu do środków ochrony roślin zawierających gamma-cyhalotrynę, aby zapewnić im czas niezbędny do wypełnienia obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu dotyczących tych tymczasowych zezwoleń.

| (12) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdzenie substancji czynnej

Zatwierdza się substancję czynną gamma-cyhalotryna określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

Artykuł 2

Ponowna ocena środków ochrony roślin

1.   Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające gamma-cyhalotrynę jako substancję czynną w terminie do dnia 30 września 2015 r.

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności sprawdzają, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1–4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego gamma-cyhalotrynę jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 31 marca 2015 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

| a) | w przypadku środka zawierającego gamma-cyhalotrynę jako jedyną substancję czynną — w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 30 września 2016 r.; albo |
| --- | --- |

a)

w przypadku środka zawierającego gamma-cyhalotrynę jako jedyną substancję czynną — w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 30 września 2016 r.; albo

| b) | w przypadku środka zawierającego gamma-cyhalotrynę jako jedną z kilku substancji czynnych — w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 30 września 2016 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. |
| --- | --- |

b)

w przypadku środka zawierającego gamma-cyhalotrynę jako jedną z kilku substancji czynnych — w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 30 września 2016 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

Artykuł 3

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Przedłużenie obowiązujących tymczasowych zezwoleń

Państwa członkowskie mogą przedłużyć obowiązujące tymczasowe zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające gamma-cyhalotrynę na okres kończący się najpóźniej dnia 30 września 2016 r.

Artykuł 5

Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r.

Art. 4 stosuje się jednak od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

2

(3)  Decyzja Komisji 2004/686/WE z dnia 29 września 2004 r. w sprawie uznania w zasadzie kompletności dokumentacji przedłożonej do szczegółowego rozpatrzenia w związku z możliwością włączenia proquinazidu, IKI-220 (flonicamidu) oraz gamma-cyhalothrinu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 313 z 12.10.2004, s. 21).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 188/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do procedury oceny substancji czynnych, które nie znalazły się w obrocie dwa lata po notyfikacji przedmiotowej dyrektywy (Dz.U. L 53 z 26.2.2011, s. 51).

4

(5)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, 2014. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance gamma-cyhalothrin” (Wnioski z weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dotyczącej substancji czynnej gamma-cyhalotryna). Dziennik EFSA 2014; 12(2):3560. [93 s.] doi:10.2903/j.efsa.2014.3560.

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10).

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

| Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Przepisy szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gamma-cyhalotryna
  Nr CAS 76703-62-3
  Nr CIPAC 768 | (S)-α-cyjano-3-fenoksybenzylo (1R,3R)-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan lub
  (S)-α-cyjano-3-fenoxybenzylo (1R)-cis-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan | ≥ 980 g/kg | 1 kwietnia 2015 r. | 31 marca 2025 r. | W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalotryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 10 października 2014 r.
  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:






  a) | bezpieczeństwo operatorów i pracowników; |

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

Gamma-cyhalotryna

Nr CAS 76703-62-3

Nr CIPAC 768

(S)-α-cyjano-3-fenoksybenzylo (1R,3R)-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan lub

(S)-α-cyjano-3-fenoxybenzylo (1R)-cis-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan

≥ 980 g/kg

1 kwietnia 2015 r.

31 marca 2025 r.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalotryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 10 października 2014 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

bezpieczeństwo operatorów i pracowników;

| b) | ryzyko dla organizmów wodnych. |
| --- | --- |

b)

ryzyko dla organizmów wodnych.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

| 1) | analitycznych metod monitorowania pozostałości w płynach ustrojowych, tkankach i matrycach środowiskowych; |
| --- | --- |

1)

analitycznych metod monitorowania pozostałości w płynach ustrojowych, tkankach i matrycach środowiskowych;

| 2) | profilu toksyczności metabolitów CPCA, PBA i PBA(OH); |
| --- | --- |

2)

profilu toksyczności metabolitów CPCA, PBA i PBA(OH);

| 3) | długookresowego ryzyka dla dzikich ssaków; |
| --- | --- |

3)

długookresowego ryzyka dla dzikich ssaków;

| 4) | możliwości biomagnifikacji w lądowych i wodnych łańcuchach pokarmowych. |
| --- | --- |

4)

możliwości biomagnifikacji w lądowych i wodnych łańcuchach pokarmowych.

Wnioskodawca przedkłada odpowiednie informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 marca 2017 r.

---

(1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

---

ZAŁĄCZNIK II

W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

| Numer | Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Przepisy szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „82 | Gamma-cyhalotryna
  Nr CAS 76703-62-3
  Nr CIPAC 768 | (S)-α-cyjano-3-fenoksybenzylo (1R,3R)-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan lub
  (S)-α-cyjano-3-fenoxybenzylo (1R)-cis-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan | ≥ 980 g/kg | 1 kwietnia 2015 r. | 31 marca 2025 r. | W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalotryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 10 października 2014 r.
  W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:






  a) | bezpieczeństwo operatorów i pracowników; |

Numer

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

„82

Gamma-cyhalotryna

Nr CAS 76703-62-3

Nr CIPAC 768

(S)-α-cyjano-3-fenoksybenzylo (1R,3R)-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan lub

(S)-α-cyjano-3-fenoxybenzylo (1R)-cis-3-[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan

≥ 980 g/kg

1 kwietnia 2015 r.

31 marca 2025 r.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego gamma-cyhalotryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 10 października 2014 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

bezpieczeństwo operatorów i pracowników;

| b) | ryzyko dla organizmów wodnych. |
| --- | --- |

b)

ryzyko dla organizmów wodnych.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

| 1) | analitycznych metod monitorowania pozostałości w płynach ustrojowych, tkankach i matrycach środowiskowych; |
| --- | --- |

1)

analitycznych metod monitorowania pozostałości w płynach ustrojowych, tkankach i matrycach środowiskowych;

| 2) | profilu toksyczności metabolitów CPCA, PBA i PBA(OH); |
| --- | --- |

2)

profilu toksyczności metabolitów CPCA, PBA i PBA(OH);

| 3) | długookresowego ryzyka dla dzikich ssaków; |
| --- | --- |

3)

długookresowego ryzyka dla dzikich ssaków;

| 4) | możliwości biomagnifikacji w lądowych i wodnych łańcuchach pokarmowych. |
| --- | --- |

4)

możliwości biomagnifikacji w lądowych i wodnych łańcuchach pokarmowych.

Wnioskodawca przedkłada odpowiednie informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 31 marca 2017 r.”

---

(1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

1

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/6

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1335/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2535/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1101/2014 (2) przewiduje się zmiany kodów CN dotyczących produktów mleczarskich objętych działem 4 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1101/2014 (2) przewiduje się zmiany kodów CN dotyczących produktów mleczarskich objętych działem 4 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r.

| (2) | Rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001 (3) ustanowiono szczegółowe zasady dotyczące ustaleń odnośnie do przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych. W celu uwzględnienia zmian kodów CN dotyczących produktów mleczarskich, należy zaktualizować załączniki I, II i VIIa do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzeniem (WE) nr 2535/2001 (3) ustanowiono szczegółowe zasady dotyczące ustaleń odnośnie do przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych. W celu uwzględnienia zmian kodów CN dotyczących produktów mleczarskich, należy zaktualizować załączniki I, II i VIIa do tego rozporządzenia.

| (3) | Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 dotyczy kodów CN, które zostają skreślone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Ponadto w załączniku 3 (odnoszącym się do koncesji dotyczących serów) do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (4), zatwierdzonej decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (5), przewidziano pełną liberalizację dwustronnego handlu serami od 2007. Przepis ten jest zatem nieaktualny i powinien zostać skreślony. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 dotyczy kodów CN, które zostają skreślone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Ponadto w załączniku 3 (odnoszącym się do koncesji dotyczących serów) do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (4), zatwierdzonej decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (5), przewidziano pełną liberalizację dwustronnego handlu serami od 2007. Przepis ten jest zatem nieaktualny i powinien zostać skreślony.

| (4) | Artykuł 19a ust. 1 lit. c) i ust. 4 lit. c) odnoszące się do części 3 załącznika VIIa do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 oraz art. 20 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) odnoszący się do części C załącznika II do tego rozporządzenia dotyczą odpowiednio kontyngentu taryfowego na przywóz sera oraz preferencyjnego przywozu w zastosowaniu umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (6), zatwierdzonej decyzją Rady 2004/441/WE (7). Przepisy te odnoszą się do kodów CN, które zostają skreślone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Ponieważ wygasł odpowiedni termin obowiązywania kontyngentu i termin zniesienia ceł przywozowych, przepisy te należy skreślić. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 19a ust. 1 lit. c) i ust. 4 lit. c) odnoszące się do części 3 załącznika VIIa do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 oraz art. 20 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) odnoszący się do części C załącznika II do tego rozporządzenia dotyczą odpowiednio kontyngentu taryfowego na przywóz sera oraz preferencyjnego przywozu w zastosowaniu umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (6), zatwierdzonej decyzją Rady 2004/441/WE (7). Przepisy te odnoszą się do kodów CN, które zostają skreślone ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Ponieważ wygasł odpowiedni termin obowiązywania kontyngentu i termin zniesienia ceł przywozowych, przepisy te należy skreślić.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2535/2001. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2535/2001.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2535/2001 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 skreśla się ust. 2; |
| --- | --- |

1)

w art. 4 skreśla się ust. 2;

| 2) | w art. 19a skreśla się ust. 1 lit. c) i ust. 4 lit c); |
| --- | --- |

2)

w art. 19a skreśla się ust. 1 lit. c) i ust. 4 lit c);

| 3) | w art. 20 skreśla się ust. 1 lit. a) ppkt (ii); |
| --- | --- |

3)

w art. 20 skreśla się ust. 1 lit. a) ppkt (ii);

| 4) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

4)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

| 5) | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  a) | część B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

5)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)

część B zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

| b) | skreśla się część C; |
| --- | --- |

b)

skreśla się część C;

| (6) | w załączniku VIIa wprowadza się następujące zmiany:






  a) | skreśla się część 3; |
| --- | --- | --- |

(6)

w załączniku VIIa wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się część 3;

| b) | część 4 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

b)

część 4 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 312 z 31.10.2014, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (Dz.U. L 341 z 22.12.2001, s. 29).

3

(4)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

4

(5)  Decyzja Rady 2002/309/WE i — w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej — Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1).

5

(6)  Dz.U. L 311 z 4.12.1999, s. 3.

6

(7)  Decyzja Rady 2004/441/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, s. 109).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2535/2001 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | część I.A otrzymuje brzmienie:

  „I.A

  KONTYNGENTY TARYFOWE BEZ WYSZCZEGÓLNIENIA WEDŁUG KRAJU POCHODZENIA











  Numer kontyngentu | Kod CN | Opis (2) | Cło przywozowe
  (EUR/100 kg wagi netto) | Państwo pochodzenia | Roczny kontyngent
  (w tonach) | Półroczny kontyngent
  (w tonach) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.4590 | 0402 10 19 | Mleko odtłuszczone w proszku | 47,50 | Wszystkie państwa trzecie | 68 537 | 34 268,5 |
| 09.4599 | 0405 10 11
  0405 10 19
  0405 10 30
  0405 10 50
  0405 10 90
  0405 90 10 (1)

  0405 90 90 (1) | Masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka | 94,80 | Wszystkie państwa trzecie | 11 360 | 5 680 |
| w ekwiwalencie masła (1) |
| 09.4591 | ex 0406 10 30
  ex 0406 10 50
  ex 0406 10 80 | Ser do pizzy, mrożony, krojony w kawałki o wadze nie większej niż 1 gram, w pojemnikach o zawartości 5 kg netto lub więcej, o zawartości wody 52 % masy lub więcej oraz o zawartości tłuszczu 38 % masy lub więcej w suchej masie | 13,00 | Wszystkie państwa trzecie | 5 360 | 2 680 |
| 09.4592 | ex 0406 30 10 | Przetworzony (topiony) emmentaler | 71,90 | Wszystkie państwa trzecie | 18 438 | 9 219 |
| 0406 90 13 | Ementaler | 85,80 |
| 09.4593 | ex 0406 30 10 | Przetworzony (topiony) Gruyère | 71,90 | Wszystkie państwa trzecie | 5 413 | 2 706,5 |
| 0406 90 15 | Gruyère, Sbrinz | 85,80 |
| 09.4594 | 0406 90 01 (3) | Ser do przetworzenia | 83,50 | Wszystkie państwa trzecie | 20 007 | 10 003,5 |
| 09.4595 | 0406 90 21 | Ser Cheddar | 21,00 | Wszystkie państwa trzecie | 15 005 | 7 502,5 |
| 09.4596 | ex 0406 10 30
  ex 0406 10 50
  ex 0406 10 80 | Ser (niedojrzewający lub niekonserwowany) świeży, w tym ser serwatkowy i twaróg, inny niż ser do pizzy objęty kontyngentem o nr 09.4591 | 92,60
  92,60
  106,40 | Wszystkie państwa trzecie | 19 525 | 9 762,5 |
| 0406 20 00 | Ser tarty lub proszkowany | 94,10 |
| 0406 30 31 | Pozostały ser przetworzony (ser topiony),
  nietarty lub nieproszkowany: | 69,00 |
| 0406 30 39 | 71,90 |
| 0406 30 90 | 102,90 |
| 0406 40 10
  0406 40 50
  0406 40 90 | Ser z przerostami niebieskiej pleśni i pozostały ser zawierający przerosty otrzymywane z użyciem Penicillium roqueforti | 70,40 |
| 0406 90 17 | Bergkäse i Appenzell | 85,80 |
| 0406 90 18 | Fromage Fribourgeois, Vacherin Mont d'Or i Tête de Moine | 75,50 | |
| 0406 90 23 | Edam | 75,50 | |
| 0406 90 25 | Tilsit | 75,50 | |
| 0406 90 29 | Kashkaval | 75,50 | |
| 0406 90 32 | Feta | 75,50 | |
| 0406 90 35 | Kefalo-Tyri | 75,50 | |
| 0406 90 37 | Finlandia | 75,50 | |
| 0406 90 39 | Jarlsberg | 75,50 | |
| 0406 90 50 | Ser z mleka owiec lub mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę lub w butelkach z owczej lub koziej skóry | 75,50 | |
| ex 0406 90 63 | Pecorino | 94,10 | |
| 0406 90 69 | Inne | 94,10 | |
| 0406 90 73 | Provolone | 75,50 | |
| 0406 90 74 | Maasdam | 75,50 | |
| ex 0406 90 75 | Caciocavallo | 75,50 | |
| ex 0406 90 76 | Danbo, Fontal, Fynbo, Havarti, Maribo, Samsø | 75,50 | |
| 0406 90 78 | Gouda | 75,50 | |
| ex 0406 90 79 | Esrom, Italico, Kernhem, Saint-Paulin | 75,50 | |
| ex 0406 90 81 | Cheshire, Wensleydale, Lancashire, Double Gloucester, Blarney, Colby, Monterey | 75,50 | |
| 0406 90 82 | Camembert | 75,50 | |
| 0406 90 84 | Brie | 75,50 | |
| 0406 90 86 | Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 47 %, ale nieprzekraczającej 52 % | 75,50 | |
| 0406 90 89 | Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 52 %, ale nieprzekraczającej 62 % | 75,50 | |
| 0406 90 92 | Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 62 %, ale nieprzekraczającej 72 % | 75,50 | |
| 0406 90 93 | Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 72 % | 92,60 | |
| 0406 90 99 | Inne sery o zawartości tłuszczu przekraczającej 40 % masy | 106,40 | |

1)

część I.A otrzymuje brzmienie:

„I.A

KONTYNGENTY TARYFOWE BEZ WYSZCZEGÓLNIENIA WEDŁUG KRAJU POCHODZENIA

Numer kontyngentu

Kod CN

Opis (2)

Cło przywozowe

(EUR/100 kg wagi netto)

Państwo pochodzenia

Roczny kontyngent

(w tonach)

Półroczny kontyngent

(w tonach)

09.4590

0402 10 19

Mleko odtłuszczone w proszku

47,50

Wszystkie państwa trzecie

68 537

34 268,5

09.4599

0405 10 11

0405 10 19

0405 10 30

0405 10 50

0405 10 90

0405 90 10 (1)

0405 90 90 (1)

Masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka

94,80

Wszystkie państwa trzecie

11 360

5 680

w ekwiwalencie masła (1)

09.4591

ex 0406 10 30

ex 0406 10 50

ex 0406 10 80

Ser do pizzy, mrożony, krojony w kawałki o wadze nie większej niż 1 gram, w pojemnikach o zawartości 5 kg netto lub więcej, o zawartości wody 52 % masy lub więcej oraz o zawartości tłuszczu 38 % masy lub więcej w suchej masie

13,00

Wszystkie państwa trzecie

5 360

2 680

09.4592

ex 0406 30 10

Przetworzony (topiony) emmentaler

71,90

Wszystkie państwa trzecie

18 438

9 219

0406 90 13

Ementaler

85,80

09.4593

ex 0406 30 10

Przetworzony (topiony) Gruyère

71,90

Wszystkie państwa trzecie

5 413

2 706,5

0406 90 15

Gruyère, Sbrinz

85,80

09.4594

0406 90 01 (3)

Ser do przetworzenia

83,50

Wszystkie państwa trzecie

20 007

10 003,5

09.4595

0406 90 21

Ser Cheddar

21,00

Wszystkie państwa trzecie

15 005

7 502,5

09.4596

ex 0406 10 30

ex 0406 10 50

ex 0406 10 80

Ser (niedojrzewający lub niekonserwowany) świeży, w tym ser serwatkowy i twaróg, inny niż ser do pizzy objęty kontyngentem o nr 09.4591

92,60

92,60

106,40

Wszystkie państwa trzecie

19 525

9 762,5

0406 20 00

Ser tarty lub proszkowany

94,10

0406 30 31

Pozostały ser przetworzony (ser topiony),

nietarty lub nieproszkowany:

69,00

0406 30 39

71,90

0406 30 90

102,90

0406 40 10

0406 40 50

0406 40 90

Ser z przerostami niebieskiej pleśni i pozostały ser zawierający przerosty otrzymywane z użyciem Penicillium roqueforti

70,40

0406 90 17

Bergkäse i Appenzell

85,80

0406 90 18

Fromage Fribourgeois, Vacherin Mont d'Or i Tête de Moine

75,50

0406 90 23

Edam

75,50

0406 90 25

Tilsit

75,50

0406 90 29

Kashkaval

75,50

0406 90 32

Feta

75,50

0406 90 35

Kefalo-Tyri

75,50

0406 90 37

Finlandia

75,50

0406 90 39

Jarlsberg

75,50

0406 90 50

Ser z mleka owiec lub mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę lub w butelkach z owczej lub koziej skóry

75,50

ex 0406 90 63

Pecorino

94,10

0406 90 69

Inne

94,10

0406 90 73

Provolone

75,50

0406 90 74

Maasdam

75,50

ex 0406 90 75

Caciocavallo

75,50

ex 0406 90 76

Danbo, Fontal, Fynbo, Havarti, Maribo, Samsø

75,50

0406 90 78

Gouda

75,50

ex 0406 90 79

Esrom, Italico, Kernhem, Saint-Paulin

75,50

ex 0406 90 81

Cheshire, Wensleydale, Lancashire, Double Gloucester, Blarney, Colby, Monterey

75,50

0406 90 82

Camembert

75,50

0406 90 84

Brie

75,50

0406 90 86

Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 47 %, ale nieprzekraczającej 52 %

75,50

0406 90 89

Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 52 %, ale nieprzekraczającej 62 %

75,50

0406 90 92

Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 62 %, ale nieprzekraczającej 72 %

75,50

0406 90 93

Inne sery o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 40 % masy oraz o zawartości masy wody w substancji beztłuszczowej przekraczającej 72 %

92,60

0406 90 99

Inne sery o zawartości tłuszczu przekraczającej 40 % masy

106,40

| 2) | część I.I otrzymuje brzmienie:

  „I.I


  Kontyngenty taryfowe określone zgodnie z załącznikiem II do porozumienia z Islandią zatwierdzonego decyzją 2007/138/WE


  Kontyngent roczny od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca

  (Ilość w tonach)










  Numer kontyngentu | Kod CN | Opis (4) | Obowiązujące cło | Ilość roczna | Ilość półroczna od 1.1.2008 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.4205 | 0405 10 11
  0405 10 19 | Masło naturalne | Zwolnienie z cła | 350 | 175 |
| 09.4206 | ex 0406 10 50 (5) | »Skyr« | Zwolnienie z cła | 380 | 190 |

2)

część I.I otrzymuje brzmienie:

„I.I

Kontyngenty taryfowe określone zgodnie z załącznikiem II do porozumienia z Islandią zatwierdzonego decyzją 2007/138/WE

Kontyngent roczny od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca

(Ilość w tonach)

Numer kontyngentu

Kod CN

Opis (4)

Obowiązujące cło

Ilość roczna

Ilość półroczna od 1.1.2008

09.4205

0405 10 11

0405 10 19

Masło naturalne

Zwolnienie z cła

350

175

09.4206

ex 0406 10 50 (5)

»Skyr«

Zwolnienie z cła

380

190

---

(1)  1 kg produktu = 1,22 kg masła

(2)  Niezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej, opis produktu należy traktować jedynie orientacyjnie, ponieważ stosowanie ustaleń preferencyjnych w kontekście niniejszego załącznika określa kod CN. Tam, gdzie istnieje odniesienie do kodów ex CN, stosowanie systemu preferencyjnego określa się jednocześnie na podstawie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.

(3)  Sery, o których mowa, uważa się za przetworzone, jeżeli zostały przetworzone na produkty objęte podpozycją 0406 30 Nomenklatury scalonej. Stosuje się art. 291–300 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.”

(4)  Niezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury scalonej opis produktu należy traktować jedynie orientacyjnie, ponieważ ustalenia preferencyjne w kontekście niniejszego załącznika określa kod CN. Tam, gdzie istnieje odniesienie do kodów ex CN, stosowanie ustaleń preferencyjnych określa się jednocześnie na podstawie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.

(5)  Kod CN może ulec zmianom, w oczekiwaniu na potwierdzenie klasyfikacji produktu.”

---

ZAŁĄCZNIK II

„II.B

PREFERENCYJNE USTALENIA DOTYCZĄCE PRZYWOZU — TURCJA

| Numer seryjny | Kod CN | Opis (1) | Państwo pochodzenia | Cło przywozowe
  (EUR/100 kg wagi netto bez dalszych wskazań) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0406 90 29 | Kashkaval | Turcja | 67,19 |
| 2 | 0406 90 50 | Sery wytworzone z mleka owiec albo z mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę albo w butelkach z owczej lub koziej skóry | Turcja | 67,19 |
| 3 | ex 0406 90 86
  ex 0406 90 89
  ex 0406 90 92 | Ser Tulum Peyniri wytworzony z mleka owiec albo z mleka bawołów, w indywidualnych plastikowych lub innego rodzaju opakowaniach o masie poniżej 10 kg | Turcja | 67,19 |

Numer seryjny

Kod CN

Opis (1)

Państwo pochodzenia

Cło przywozowe

(EUR/100 kg wagi netto bez dalszych wskazań)

1

0406 90 29

Kashkaval

Turcja

67,19

2

0406 90 50

Sery wytworzone z mleka owiec albo z mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę albo w butelkach z owczej lub koziej skóry

Turcja

67,19

3

ex 0406 90 86

ex 0406 90 89

ex 0406 90 92

Ser Tulum Peyniri wytworzony z mleka owiec albo z mleka bawołów, w indywidualnych plastikowych lub innego rodzaju opakowaniach o masie poniżej 10 kg

Turcja

67,19

---

(1)  Niezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury scalonej opis produktu należy traktować jedynie orientacyjnie, ponieważ stosowanie systemu preferencyjnego w kontekście niniejszego załącznika określa kod CN. Tam, gdzie istnieje odniesienie do kodów ex CN, stosowanie systemu preferencyjnego określa się jednocześnie na podstawie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.”

1

---

ZAŁĄCZNIK III

„4.

KONTYNGENTY TARYFOWE W RAMACH PROTOKOŁU 1 DO DECYZJI NR 1/98 RADY STOWARZYSZENIA WE-TURCJA

| Numer kontyngentu | Kod CN | Opis (1) | Państwo pochodzenia | Kontyngent roczny od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia
  (w tonach) | Cło przywozowe
  (EUR/100 kg wagi netto) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.0243 | 0406 90 29 | Kashkaval | Turcja | 2 300 | 0 |
| 0406 90 50 | Ser z mleka owiec lub mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę lub w butelkach z owczej lub koziej skóry |
| ex 0406 90 86
  ex 0406 90 89
  ex 0406 90 92 | Ser Tulum Peyniri wytworzony z mleka owiec albo z mleka bawołów, w indywidualnych plastikowych lub innego rodzaju opakowaniach o masie poniżej 10 kg |

Numer kontyngentu

Kod CN

Opis (1)

Państwo pochodzenia

Kontyngent roczny od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia

(w tonach)

Cło przywozowe

(EUR/100 kg wagi netto)

09.0243

0406 90 29

Kashkaval

Turcja

2 300

0

0406 90 50

Ser z mleka owiec lub mleka bawołów, w pojemnikach zawierających solankę lub w butelkach z owczej lub koziej skóry

ex 0406 90 86

ex 0406 90 89

ex 0406 90 92

Ser Tulum Peyniri wytworzony z mleka owiec albo z mleka bawołów, w indywidualnych plastikowych lub innego rodzaju opakowaniach o masie poniżej 10 kg

---

(1)  Niezależnie od zasad interpretacji Nomenklatury scalonej opis produktu należy traktować jedynie orientacyjnie, ponieważ stosowanie ustaleń preferencyjnych w kontekście niniejszego załącznika określa kod CN. Tam, gdzie istnieje odniesienie do kodów ex CN, stosowanie systemu preferencyjnego określa się jednocześnie na podstawie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.”

1

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/13

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1336/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki w sektorze mleka i przetworów mlecznych w formie przyspieszenia terminu rozpoczęcia okresu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 219 ust. 1 w związku z art. 228,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 sierpnia 2014 r. rząd rosyjski wprowadził zakaz przywozu niektórych produktów z Unii do Rosji, w tym mleka i przetworów mlecznych. Ze względu na fakt, że ważny rynek eksportowy z dnia na dzień stał się niedostępny, skutkiem tego zakazu było wystąpienie zakłóceń na rynku i znaczny spadek cen. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 sierpnia 2014 r. rząd rosyjski wprowadził zakaz przywozu niektórych produktów z Unii do Rosji, w tym mleka i przetworów mlecznych. Ze względu na fakt, że ważny rynek eksportowy z dnia na dzień stał się niedostępny, skutkiem tego zakazu było wystąpienie zakłóceń na rynku i znaczny spadek cen.

| (2) | Artykuł 12 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku interwencja publiczna jest dostępna od dnia 1 marca do dnia 30 września. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 12 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku interwencja publiczna jest dostępna od dnia 1 marca do dnia 30 września.

| (3) | W tej sytuacji zwykłe środki dostępne na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wydają się niewystarczające do zaradzenia zakłóceniom na rynku. |
| --- | --- |

(3)

W tej sytuacji zwykłe środki dostępne na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wydają się niewystarczające do zaradzenia zakłóceniom na rynku.

| (4) | Okres interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku wydłużono rozporządzeniem delegowanym Komisji nr 949/2014 (2) do dnia 31 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(4)

Okres interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku wydłużono rozporządzeniem delegowanym Komisji nr 949/2014 (2) do dnia 31 grudnia 2014 r.

| (5) | Ceny masła i odtłuszczonego mleka w proszku dalej spadają i jest prawdopodobne, że w przyszłości nadal wywierana będzie presja na ich obniżenie. |
| --- | --- |

(5)

Ceny masła i odtłuszczonego mleka w proszku dalej spadają i jest prawdopodobne, że w przyszłości nadal wywierana będzie presja na ich obniżenie.

| (6) | Aby zaradzić ewentualnemu dalszemu spadkowi cen i pogłębieniu się zakłóceń na rynku, niezbędne jest, aby interwencja publiczna była dostępna również po dniu 31 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(6)

Aby zaradzić ewentualnemu dalszemu spadkowi cen i pogłębieniu się zakłóceń na rynku, niezbędne jest, aby interwencja publiczna była dostępna również po dniu 31 grudnia 2014 r.

| (7) | W związku z tym początek okresu interwencyjnego zakupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r. należy ustalić na dzień 1 stycznia. |
| --- | --- |

(7)

W związku z tym początek okresu interwencyjnego zakupu masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r. należy ustalić na dzień 1 stycznia.

| (8) | Aby tymczasowy środek wprowadzany niniejszym rozporządzeniem miał bezpośredni wpływ na rynek i przyczynił się do ustabilizowania cen, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, |
| --- | --- |

(8)

Aby tymczasowy środek wprowadzany niniejszym rozporządzeniem miał bezpośredni wpływ na rynek i przyczynił się do ustabilizowania cen, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na zasadzie odstępstwa od art. 12 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 interwencja publiczna w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2015 r. jest dostępna od dnia 1 stycznia do dnia 30 września.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 949/2014 z dnia 4 września 2014 r. ustanawiające tymczasowe nadzwyczajne środki w sektorze mleka i przetworów mlecznych w formie przedłużenia okresu interwencji publicznej w odniesieniu do masła i odtłuszczonego mleka w proszku w 2014 r. (Dz.U. L 265 z 5.9.2014, s. 21).

2

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/15

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1337/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 947/2014 i (UE) nr 948/2014 w odniesieniu do ostatniego dnia składania wniosków o dopłatę do prywatnego przechowywania masła i odtłuszczonego mleka w proszku

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 18 ust. 2, art. 20 lit. c), f), l), m) i n) oraz art. 223 ust. 3 lit. c),

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1370/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych (2), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (3), w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) nr 947/2014 (4) i (UE) nr 948/2014 (5) wprowadzono prywatne przechowywanie masła i odtłuszczonego mleka w proszku — odpowiednio — z uwagi na szczególnie trudną sytuację na rynku, zwłaszcza wynikającą z zakazu wprowadzonego przez rząd Rosji na przywóz do Rosji przetworów mlecznych pochodzących z Unii. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) nr 947/2014 (4) i (UE) nr 948/2014 (5) wprowadzono prywatne przechowywanie masła i odtłuszczonego mleka w proszku — odpowiednio — z uwagi na szczególnie trudną sytuację na rynku, zwłaszcza wynikającą z zakazu wprowadzonego przez rząd Rosji na przywóz do Rosji przetworów mlecznych pochodzących z Unii.

| (2) | W rozporządzeniach tych przewiduje się, że wnioski o dopłatę mogą być składane do dnia 31 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniach tych przewiduje się, że wnioski o dopłatę mogą być składane do dnia 31 grudnia 2014 r.

| (3) | Ceny masła i odtłuszczonego mleka w proszku w Unii uległy dalszemu pogorszeniu, a presja wywierana na spadek cen może trwać nadal. |
| --- | --- |

(3)

Ceny masła i odtłuszczonego mleka w proszku w Unii uległy dalszemu pogorszeniu, a presja wywierana na spadek cen może trwać nadal.

| (4) | W związku z obecną sytuacją rynkową należy rozszerzyć systemy dopłat do prywatnego przechowywania masła i odtłuszczonego mleka w proszku. |
| --- | --- |

(4)

W związku z obecną sytuacją rynkową należy rozszerzyć systemy dopłat do prywatnego przechowywania masła i odtłuszczonego mleka w proszku.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 947/2014

W art. 5 rozporządzenia (UE) nr 947/2014 datę „31 grudnia 2014 r.” zastępuje się datą „28 lutego 2015 r.”.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 948/2014

W art. 5 rozporządzenia (UE) nr 948/2014 datę „31 grudnia 2014 r.” zastępuje się datą „28 lutego 2015 r.”.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 12.

2

(3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 947/2014 z dnia 4 września 2014 r. wprowadzające prywatne przechowywanie masła oraz ustalające z góry stawkę dopłat (Dz.U. L 265 z 5.9.2014, s. 15)

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 948/2014 z dnia 4 września 2014 r. wprowadzające prywatne przechowywanie odtłuszczonego mleka w proszku oraz ustalające z góry stawkę dopłat (Dz.U. L 265 z 5.9.2014, s. 18).

5

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/17

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1338/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 439/2011 w odniesieniu do przedłużenia odstępstwa od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2), w szczególności jego art. 89 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 815/2008 (3) Republice Zielonego Przylądka przyznano odstępstwo od reguł pochodzenia określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93. Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 439/2011 (4) Komisja przyznała Republice Zielonego Przylądka nowe odstępstwo od wspomnianych reguł pochodzenia. Odstępstwo to wygasa w dniu 31 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 815/2008 (3) Republice Zielonego Przylądka przyznano odstępstwo od reguł pochodzenia określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93. Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 439/2011 (4) Komisja przyznała Republice Zielonego Przylądka nowe odstępstwo od wspomnianych reguł pochodzenia. Odstępstwo to wygasa w dniu 31 grudnia 2014 r.

| (2) | Pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. Republika Zielonego Przylądka złożyła wniosek o przedłużenie wspomnianego odstępstwa na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wygaśnięcia protokołu (który zostanie opublikowany) podpisanego pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obecnie obowiązującej umowie o partnerstwie w sprawie połowów między dwoma stronami lub do dnia rozpoczęcia stosowania reguł pochodzenia w ramach przyszłej umowy o partnerstwie gospodarczym pomiędzy Unią a Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później. Wniosek dotyczy rocznej ilości 2 500 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z makreli i 875 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tazara i tazara maruna. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. Republika Zielonego Przylądka złożyła wniosek o przedłużenie wspomnianego odstępstwa na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wygaśnięcia protokołu (który zostanie opublikowany) podpisanego pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obecnie obowiązującej umowie o partnerstwie w sprawie połowów między dwoma stronami lub do dnia rozpoczęcia stosowania reguł pochodzenia w ramach przyszłej umowy o partnerstwie gospodarczym pomiędzy Unią a Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później. Wniosek dotyczy rocznej ilości 2 500 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z makreli i 875 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tazara i tazara maruna.

| (3) | Od 2008 r. całkowite roczne ilości przyznane Republice Zielonego Przylądka w ramach odstępstwa w znacznym stopniu przyczyniły się do poprawy sytuacji w tamtejszym sektorze przetwórstwa produktów rybołówstwa. Ilości te wpłynęły również — w pewnym stopniu — na ożywienie floty rybołówstwa tradycyjnego Republiki Zielonego Przylądka, która ma zasadnicze znaczenie dla tego państwa. Jednakże pełne ożywienie floty Republiki Zielonego Przylądka w zamierzonym zakresie wymaga dalszego zapewniania przemysłowi przetwórstwa rybnego Republiki Zielonego Przylądka wystarczającej ilość surowców pochodzących. |
| --- | --- |

(3)

Od 2008 r. całkowite roczne ilości przyznane Republice Zielonego Przylądka w ramach odstępstwa w znacznym stopniu przyczyniły się do poprawy sytuacji w tamtejszym sektorze przetwórstwa produktów rybołówstwa. Ilości te wpłynęły również — w pewnym stopniu — na ożywienie floty rybołówstwa tradycyjnego Republiki Zielonego Przylądka, która ma zasadnicze znaczenie dla tego państwa. Jednakże pełne ożywienie floty Republiki Zielonego Przylądka w zamierzonym zakresie wymaga dalszego zapewniania przemysłowi przetwórstwa rybnego Republiki Zielonego Przylądka wystarczającej ilość surowców pochodzących.

| (4) | We wniosku wskazuje się na fakt, że brak odstępstwa wpłynie zdecydowanie negatywnie na zdolność sektora przetwórstwa rybnego Republiki Zielonego Przylądka do kontynuowania wywozu do Unii, co może zablokować dalszy rozwój floty Republiki Zielonego Przylądka w odniesieniu do małych połowów pelagicznych. |
| --- | --- |

(4)

We wniosku wskazuje się na fakt, że brak odstępstwa wpłynie zdecydowanie negatywnie na zdolność sektora przetwórstwa rybnego Republiki Zielonego Przylądka do kontynuowania wywozu do Unii, co może zablokować dalszy rozwój floty Republiki Zielonego Przylądka w odniesieniu do małych połowów pelagicznych.

| (5) | Republika Zielonego Przylądka potrzebuje dodatkowego czasu na utrwalenie wyników już uzyskanych dzięki działaniom zmierzającym do ożywienia lokalnej floty rybackiej. Odstępstwo powinno zapewnić Republice Zielonego Przylądka czas pozwalający na przygotowanie się do przestrzegania reguł uzyskiwania preferencyjnego pochodzenia. |
| --- | --- |

(5)

Republika Zielonego Przylądka potrzebuje dodatkowego czasu na utrwalenie wyników już uzyskanych dzięki działaniom zmierzającym do ożywienia lokalnej floty rybackiej. Odstępstwo powinno zapewnić Republice Zielonego Przylądka czas pozwalający na przygotowanie się do przestrzegania reguł uzyskiwania preferencyjnego pochodzenia.

| (6) | Uwzględniając tymczasowy charakter odstępstw przyznawanych w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, przyznanie odstępstwa na czas nieokreślony zgodnie z wnioskiem Republiki Zielonego Przylądka nie jest możliwe. Odstępstwo powinno natomiast zostać przyznane na okres dwóch lat względem rocznych ilości 2 500 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z makreli i 875 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tazara i tazara maruna, aby umożliwić Republice Zielonego Przylądka dostosowanie się do przedmiotowych reguł. |
| --- | --- |

(6)

Uwzględniając tymczasowy charakter odstępstw przyznawanych w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, przyznanie odstępstwa na czas nieokreślony zgodnie z wnioskiem Republiki Zielonego Przylądka nie jest możliwe. Odstępstwo powinno natomiast zostać przyznane na okres dwóch lat względem rocznych ilości 2 500 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z makreli i 875 ton w odniesieniu do przetworzonych lub zakonserwowanych filetów z tazara i tazara maruna, aby umożliwić Republice Zielonego Przylądka dostosowanie się do przedmiotowych reguł.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 439/2011. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 439/2011.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 439/2011 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Odstępstwo przewidziane w art. 1 ma zastosowanie do produktów wywożonych z Republiki Zielonego Przylądka i zgłaszanych do swobodnego obrotu w Unii, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 74 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w okresach od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r., od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., w odniesieniu do ilości wymienionych w załączniku.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Odstępstwo przewidziane w art. 1 ma zastosowanie do produktów wywożonych z Republiki Zielonego Przylądka i zgłaszanych do swobodnego obrotu w Unii, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 74 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w okresach od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r., od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., w odniesieniu do ilości wymienionych w załączniku.”;

| 2) | załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 815/2008 z dnia 14 sierpnia 2008 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Wspólnoty (Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 11).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 439/2011 z dnia 6 maja 2011 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do definicji pojęcia produktów pochodzących, używanej do celów ogólnego systemu preferencji, w celu uwzględnienia szczególnej sytuacji Republiki Zielonego Przylądka dotyczącej wywozu niektórych produktów rybołówstwa do Wspólnoty (Dz.U. L 119 z 7.5.2011, s. 1).

4

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer porządkowy | Kod CN | | Opis towarów | Okresy | Ilość (waga netto w tonach) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.1647 | 1604 15 11
  ex 1604 19 97 | | Przetworzone lub zakonserwowane filety z makreli (Scomber scombrus, Scomber japonicus, Scomber colias) | od 1.1.2011 do 31.12.2011
  od 1.1.2012 do 31.12.2012
  od 1.1.2013 do 31.12.2013
  od 1.1.2014 do 31.12.2014
  od 1.1.2015 do 31.12.2015
  od 1.1.2016 do 31.12.2016 | 2 500 ton
  2 500 ton
  2 500 ton
  2 500 ton
  2 500 ton
  2 500 ton |
| 09.1648 | ex 1604 19 97 | | Przetworzone lub zakonserwowane filety z tazara i tazara maruna (Auxis thazard, Auxis rochei) | od 1.1.2011 do 31.12.2011
  od 1.1.2012 do 31.12.2012
  od 1.1.2013 do 31.12.2013
  od 1.1.2014 do 31.12.2014
  od 1.1.2015 do 31.12.2015
  od 1.1.2016 do 31.12.2016 | 875 ton
  875 ton
  875 ton
  875 ton
  875 ton
  875 ton |

Numer porządkowy

Kod CN

Opis towarów

Okresy

Ilość (waga netto w tonach)

09.1647

1604 15 11

ex 1604 19 97

Przetworzone lub zakonserwowane filety z makreli (Scomber scombrus, Scomber japonicus, Scomber colias)

od 1.1.2011 do 31.12.2011

od 1.1.2012 do 31.12.2012

od 1.1.2013 do 31.12.2013

od 1.1.2014 do 31.12.2014

od 1.1.2015 do 31.12.2015

od 1.1.2016 do 31.12.2016

2 500 ton

2 500 ton

2 500 ton

2 500 ton

2 500 ton

2 500 ton

09.1648

ex 1604 19 97

Przetworzone lub zakonserwowane filety z tazara i tazara maruna (Auxis thazard, Auxis rochei)

od 1.1.2011 do 31.12.2011

od 1.1.2012 do 31.12.2012

od 1.1.2013 do 31.12.2013

od 1.1.2014 do 31.12.2014

od 1.1.2015 do 31.12.2015

od 1.1.2016 do 31.12.2016

875 ton

875 ton

875 ton

875 ton

875 ton

875 ton

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/20 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/20

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1339/2014

z dnia 16 grudnia 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 55,8 |
| IL | 97,8 |
| MA | 87,7 |
| TN | 139,2 |
| TR | 110,2 |
| ZZ | 98,1 |
| 0707 00 05 | EG | 191,6 |
| TR | 142,8 |
| ZZ | 167,2 |
| 0709 93 10 | MA | 80,9 |
| TR | 134,6 |
| ZZ | 107,8 |
| 0805 10 20 | AR | 35,3 |
| MA | 68,6 |
| TR | 59,8 |
| UY | 32,9 |
| ZA | 47,2 |
| ZW | 33,9 |
| ZZ | 46,3 |
| 0805 20 10 | MA | 64,8 |
| ZZ | 64,8 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | IL | 95,0 |
| MA | 75,3 |
| TR | 76,8 |
| ZZ | 82,4 |
| 0805 50 10 | TR | 77,1 |
| ZZ | 77,1 |
| 0808 10 80 | BR | 53,5 |
| CL | 80,2 |
| NZ | 90,6 |
| US | 94,0 |
| ZA | 143,5 |
| ZZ | 92,4 |
| 0808 30 90 | CN | 98,5 |
| TR | 174,9 |
| US | 173,2 |
| ZZ | 148,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

55,8

IL

97,8

MA

87,7

TN

139,2

TR

110,2

ZZ

98,1

0707 00 05

EG

191,6

TR

142,8

ZZ

167,2

0709 93 10

MA

80,9

TR

134,6

ZZ

107,8

0805 10 20

AR

35,3

MA

68,6

TR

59,8

UY

32,9

ZA

47,2

ZW

33,9

ZZ

46,3

0805 20 10

MA

64,8

ZZ

64,8

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

IL

95,0

MA

75,3

TR

76,8

ZZ

82,4

0805 50 10

TR

77,1

ZZ

77,1

0808 10 80

BR

53,5

CL

80,2

NZ

90,6

US

94,0

ZA

143,5

ZZ

92,4

0808 30 90

CN

98,5

TR

174,9

US

173,2

ZZ

148,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DYREKTYWY

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/22

---

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/109/UE

z dnia 10 października 2014 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE poprzez utworzenie biblioteki ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylającą dyrektywę 2001/37/WE (1), w szczególności jej art. 10 ust. 3 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 10 dyrektywy 2014/40/UE stanowi, że na każdym opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów tytoniowych do palenia zamieszcza się mieszane ostrzeżenia zdrowotne, o ile dane wyroby nie są zwolnione z tego obowiązku zgodnie z art. 11. Mieszane ostrzeżenia zdrowotne mają między innymi zawierać jedno z ostrzeżeń tekstowych wymienionych w załączniku I oraz odpowiadającą mu kolorową fotografię z biblioteki obrazów w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Art. 10 dyrektywy 2014/40/UE stanowi, że na każdym opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów tytoniowych do palenia zamieszcza się mieszane ostrzeżenia zdrowotne, o ile dane wyroby nie są zwolnione z tego obowiązku zgodnie z art. 11. Mieszane ostrzeżenia zdrowotne mają między innymi zawierać jedno z ostrzeżeń tekstowych wymienionych w załączniku I oraz odpowiadającą mu kolorową fotografię z biblioteki obrazów w załączniku II do wspomnianej dyrektywy.

| (2) | W dyrektywie 2014/40/UE uprawnia się również Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu utworzenia i dostosowania biblioteki obrazów w załączniku II do postępu naukowego i zmian sytuacji rynkowej. |
| --- | --- |

(2)

W dyrektywie 2014/40/UE uprawnia się również Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu utworzenia i dostosowania biblioteki obrazów w załączniku II do postępu naukowego i zmian sytuacji rynkowej.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do dyrektywy 2014/40/UE, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do dyrektywy 2014/40/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do dyrektywy 2014/40/UE zastępuje się zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 20 maja 2016 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 20 maja 2016 r.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK II

Biblioteka obrazów (stosowanych w mieszanych ostrzeżeniach zdrowotnych)

(o której mowa w art. 10 ust. 1)

Zestaw 1

| | | |
| --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |
| | |

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Zestaw 2

| | | |
| --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |
| | |

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Zestaw 3

| | | |
| --- | --- | --- |
| | | |
| | | |
| | | |
| | ” |

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

---

DECYZJE

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/28 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/28

---

DECYZJA RADY

z dnia 4 grudnia 2014 r.

w sprawie uruchomienia na Łotwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

(2014/911/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,

uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 i rozdział 4 załącznika do niej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

| (2) | W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji. |
| --- | --- |

(2)

W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

| (3) | Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej. |
| --- | --- |

(3)

Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

| (4) | Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

| (5) | Łotwa wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych. |
| --- | --- |

(5)

Łotwa wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych.

| (6) | Łotwa przeprowadziła z powodzeniem operację pilotażową z Austrią. |
| --- | --- |

(6)

Łotwa przeprowadziła z powodzeniem operację pilotażową z Austrią.

| (7) | Na Łotwie przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a austriacki zespół oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady. |
| --- | --- |

(7)

Na Łotwie przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a austriacki zespół oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

| (8) | Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczące wymiany danych daktyloskopijnych, |
| --- | --- |

(8)

Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczące wymiany danych daktyloskopijnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych daktyloskopijnych Łotwa w pełni wdrożyła przepisy ogólne o ochronie danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania oraz przekazywania danych osobowych na mocy art. 9 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

A. ORLANDO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.

2

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/30

---

DECYZJA RADY 2014/912/WPZiB

z dnia 15 grudnia 2014 r.

w sprawie wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w regionie Sahelu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła „Strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i obrotu bronią strzelecką i lekką oraz amunicją do niej”. W strategii tej Rada Europejska uznaje, że mnogość zasobów BSiL i amunicji powoduje, że staje się ona łatwo dostępna cywilom, przestępcom, terrorystom i uczestnikom walk, oraz podkreśla potrzebę prowadzenia działań prewencyjnych w celu zwalczania nielegalnej podaży broni konwencjonalnej i popytu na nią. W strategii tej wskazano też, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na skutki konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła „Strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i obrotu bronią strzelecką i lekką oraz amunicją do niej”. W strategii tej Rada Europejska uznaje, że mnogość zasobów BSiL i amunicji powoduje, że staje się ona łatwo dostępna cywilom, przestępcom, terrorystom i uczestnikom walk, oraz podkreśla potrzebę prowadzenia działań prewencyjnych w celu zwalczania nielegalnej podaży broni konwencjonalnej i popytu na nią. W strategii tej wskazano też, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na skutki konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL.

| (2) | W dniu 21 marca 2011 r. Rada zatwierdziła „Strategię Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu”, która nakreśla zintegrowane ramy służące zaangażowaniu Unii w regionie Sahelu. Jeden z czterech aspektów działania strategii jest skierowany na umocnienie potencjału w sektorach bezpieczeństwa, egzekwowania prawa i praworządności w tym regionie, aby zwalczać zagrożenia oraz skuteczniej i w sposób bardziej wyspecjalizowany radzić sobie z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną, jak również powiązać te zjawiska ze środkami odnoszącymi się do dobrych rządów. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 21 marca 2011 r. Rada zatwierdziła „Strategię Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu”, która nakreśla zintegrowane ramy służące zaangażowaniu Unii w regionie Sahelu. Jeden z czterech aspektów działania strategii jest skierowany na umocnienie potencjału w sektorach bezpieczeństwa, egzekwowania prawa i praworządności w tym regionie, aby zwalczać zagrożenia oraz skuteczniej i w sposób bardziej wyspecjalizowany radzić sobie z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną, jak również powiązać te zjawiska ze środkami odnoszącymi się do dobrych rządów.

| (3) | W dniu 14 czerwca 2006 r. w Abudży (Nigeria) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) przyjęły Konwencję ECOWAS w sprawie broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni i innych powiązanych materiałów, która weszła w życie w dniu 29 września 2009 r. W dniu 30 kwietnia 2010 r. w Kinszasie (Demokratyczna Republika Konga) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (ECCAS) i Republika Rwandy przyjęły Konwencję Środkowoafrykańską w sprawie kontroli broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni, części i komponentów, które mogą być wykorzystane do jej wytwarzania, naprawy lub składania. W obu konwencjach państwa sygnatariusze zobowiązały się między innymi do podjęcia środków koniecznych do zapewnienia — zgodnie z odpowiednimi normami i procedurami — bezpiecznego i skutecznego zarządzania krajowymi zapasami BSiL oraz przechowywania i ochrony tych zapasów. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 14 czerwca 2006 r. w Abudży (Nigeria) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) przyjęły Konwencję ECOWAS w sprawie broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni i innych powiązanych materiałów, która weszła w życie w dniu 29 września 2009 r. W dniu 30 kwietnia 2010 r. w Kinszasie (Demokratyczna Republika Konga) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (ECCAS) i Republika Rwandy przyjęły Konwencję Środkowoafrykańską w sprawie kontroli broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni, części i komponentów, które mogą być wykorzystane do jej wytwarzania, naprawy lub składania. W obu konwencjach państwa sygnatariusze zobowiązały się między innymi do podjęcia środków koniecznych do zapewnienia — zgodnie z odpowiednimi normami i procedurami — bezpiecznego i skutecznego zarządzania krajowymi zapasami BSiL oraz przechowywania i ochrony tych zapasów.

| (4) | Burkina Faso, Mali i Nigeria ratyfikowały traktat o handlu bronią, podobnie jak 23 państwa członkowskie Unii, natomiast Czad, Mauretania i Niger podpisały ten traktat. Art. 16 ust. 1 traktatu o handlu bronią przewiduje że „wykonując niniejszy traktat, każde państwo strona może szukać pomocy, w tym pomocy prawnej lub prawodawczej, pomocy w zakresie tworzenia zdolności instytucjonalnych oraz pomocy technicznej, materialnej lub finansowej. Taka pomoc może obejmować zarządzanie zapasami, programy dotyczące rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji, modelowe przepisy oraz skuteczne praktyki wykonawcze. Każde państwo strona zdolne do świadczenia takiej pomocy, dostarcza ją na życzenie.”. |
| --- | --- |

(4)

Burkina Faso, Mali i Nigeria ratyfikowały traktat o handlu bronią, podobnie jak 23 państwa członkowskie Unii, natomiast Czad, Mauretania i Niger podpisały ten traktat. Art. 16 ust. 1 traktatu o handlu bronią przewiduje że „wykonując niniejszy traktat, każde państwo strona może szukać pomocy, w tym pomocy prawnej lub prawodawczej, pomocy w zakresie tworzenia zdolności instytucjonalnych oraz pomocy technicznej, materialnej lub finansowej. Taka pomoc może obejmować zarządzanie zapasami, programy dotyczące rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji, modelowe przepisy oraz skuteczne praktyki wykonawcze. Każde państwo strona zdolne do świadczenia takiej pomocy, dostarcza ją na życzenie.”.

| (5) | Burkina Faso, Mali, Mauretania i Nigeria są państwami stronami Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej („protokół o handlu bronią”). |
| --- | --- |

(5)

Burkina Faso, Mali, Mauretania i Nigeria są państwami stronami Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej („protokół o handlu bronią”).

| (6) | Wszystkie państwa członkowskie ONZ są zaangażowane w skuteczne wykonywanie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach („program działania ONZ”), jak również międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej. |
| --- | --- |

(6)

Wszystkie państwa członkowskie ONZ są zaangażowane w skuteczne wykonywanie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach („program działania ONZ”), jak również międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej.

| (7) | Na piątym odbywającym się co dwa lata posiedzeniu państw służącym analizie wykonywania programu działania ONZ (Nowy Jork, 16–20 czerwca 2014 r.) wszystkie państwa członkowskie ONZ ponownie podkreśliły, że odpowiednie zarządzanie zapasami BSiL, w szczególności w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych, ma podstawowe znaczenie w zapobieganiu wypadkom i zmniejszaniu ryzyka przejmowania broni do celów nielegalnego handlu i kierowania jej do nielegalnych ugrupowań zbrojnych, terrorystów i innych nieupoważnionych odbiorców. Państwa członkowskie ONZ wezwały do wzmocnienia współpracy międzynarodowej i regionalnej oraz do pomocy w zarządzaniu zapasami i w kwestiach bezpieczeństwa fizycznego, a także podjęły się wykorzystywania — o ile jest to wykonalne — postępów technicznych, aby ulepszyć zarządzanie zapasami, w tym środki służące bezpieczeństwu fizycznemu. |
| --- | --- |

(7)

Na piątym odbywającym się co dwa lata posiedzeniu państw służącym analizie wykonywania programu działania ONZ (Nowy Jork, 16–20 czerwca 2014 r.) wszystkie państwa członkowskie ONZ ponownie podkreśliły, że odpowiednie zarządzanie zapasami BSiL, w szczególności w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych, ma podstawowe znaczenie w zapobieganiu wypadkom i zmniejszaniu ryzyka przejmowania broni do celów nielegalnego handlu i kierowania jej do nielegalnych ugrupowań zbrojnych, terrorystów i innych nieupoważnionych odbiorców. Państwa członkowskie ONZ wezwały do wzmocnienia współpracy międzynarodowej i regionalnej oraz do pomocy w zarządzaniu zapasami i w kwestiach bezpieczeństwa fizycznego, a także podjęły się wykorzystywania — o ile jest to wykonalne — postępów technicznych, aby ulepszyć zarządzanie zapasami, w tym środki służące bezpieczeństwu fizycznemu.

| (8) | Powstanie ludowe w Libii w lutym 2011 r. i będący jego następstwem konflikt zbrojny oraz kryzys polityczny i w zakresie bezpieczeństwa w Mali w 2012 r. uwidoczniły, w jaki sposób podmioty niepaństwowe — w tym również terroryści — mogą wykorzystywać nieodpowiednio zabezpieczone i zarządzane zapasy rządowe, aby przejąć BSiL i amunicję ze szkodą dla pokoju i bezpieczeństwa. W kontekście zintensyfikowanych działań podmiotów niepaństwowych w regionie Sahelu, w tym w północnej Nigerii, zwiększenie bezpieczeństwa broni i amunicji w państwach Sahelu stało się priorytetem. |
| --- | --- |

(8)

Powstanie ludowe w Libii w lutym 2011 r. i będący jego następstwem konflikt zbrojny oraz kryzys polityczny i w zakresie bezpieczeństwa w Mali w 2012 r. uwidoczniły, w jaki sposób podmioty niepaństwowe — w tym również terroryści — mogą wykorzystywać nieodpowiednio zabezpieczone i zarządzane zapasy rządowe, aby przejąć BSiL i amunicję ze szkodą dla pokoju i bezpieczeństwa. W kontekście zintensyfikowanych działań podmiotów niepaństwowych w regionie Sahelu, w tym w północnej Nigerii, zwiększenie bezpieczeństwa broni i amunicji w państwach Sahelu stało się priorytetem.

| (9) | Regionalny Ośrodek ONZ ds. Pokoju i Rozbrojenia w Afryce (UNREC), stanowiący część Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) posiada długoletnie doświadczenie w udzielaniu wsparcia państwom i społeczeństwu obywatelskiemu regionu Sahelu we wdrażaniu instrumentów międzynarodowych i regionalnych w zakresie kontroli BSiL, zgodnie z jego mandatem otrzymanym od Zgromadzenia Ogólnego ONZ (rezolucja nr 40/151 G z 16 grudnia 1985 r.). |
| --- | --- |

(9)

Regionalny Ośrodek ONZ ds. Pokoju i Rozbrojenia w Afryce (UNREC), stanowiący część Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) posiada długoletnie doświadczenie w udzielaniu wsparcia państwom i społeczeństwu obywatelskiemu regionu Sahelu we wdrażaniu instrumentów międzynarodowych i regionalnych w zakresie kontroli BSiL, zgodnie z jego mandatem otrzymanym od Zgromadzenia Ogólnego ONZ (rezolucja nr 40/151 G z 16 grudnia 1985 r.).

| (10) | Od 2013 r. Wszechstronna Zintegrowana Misja Stabilizacyjna ONZ w Mali (MINUSMA) za pośrednictwem Służby Działań Przeciwminowych ONZ (UNMAS) wspierała władze Mali w działaniach związanych z rozminowywaniem oraz zarządzaniem bronią i amunicją, zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2100 (2013 r.) i 2164 (2014 r.). |
| --- | --- |

(10)

Od 2013 r. Wszechstronna Zintegrowana Misja Stabilizacyjna ONZ w Mali (MINUSMA) za pośrednictwem Służby Działań Przeciwminowych ONZ (UNMAS) wspierała władze Mali w działaniach związanych z rozminowywaniem oraz zarządzaniem bronią i amunicją, zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2100 (2013 r.) i 2164 (2014 r.).

| (11) | Organizacja pozarządowa Mine Advisory Group (MAG) rozpoczęła niedawno projekt regionalny obejmujący pilne kwestie dotyczące bezpieczeństwa broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzania bronią konwencjonalną i amunicją w państwach docelowych w regionie Sahelu i Maghrebu. |
| --- | --- |

(11)

Organizacja pozarządowa Mine Advisory Group (MAG) rozpoczęła niedawno projekt regionalny obejmujący pilne kwestie dotyczące bezpieczeństwa broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzania bronią konwencjonalną i amunicją w państwach docelowych w regionie Sahelu i Maghrebu.

| (12) | Zgodnie z decyzją Rady 2011/428/WPZiB (1), Unia finansowała między innymi dostarczanie sprzętu do oznaczania agencjom zajmującym się egzekwowaniem prawa w kilku państwach Afryki Zachodniej, jak również zapewnianie szkoleń dotyczących międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie oraz międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z decyzją Rady 2011/428/WPZiB (1), Unia finansowała między innymi dostarczanie sprzętu do oznaczania agencjom zajmującym się egzekwowaniem prawa w kilku państwach Afryki Zachodniej, jak również zapewnianie szkoleń dotyczących międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie oraz międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji.

| (13) | Zgodnie z decyzją Rady 2013/320/WPZiB (2) Unia wspiera działania zmierzające do zapewnienia należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w libijskich arsenałach broni w celu ograniczania ryzyka, jakie stwarza nielegalne rozprzestrzenianie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, dla bezpieczeństwa Libii i państw z nią sąsiadujących, w tym w regionie Sahelu. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z decyzją Rady 2013/320/WPZiB (2) Unia wspiera działania zmierzające do zapewnienia należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w libijskich arsenałach broni w celu ograniczania ryzyka, jakie stwarza nielegalne rozprzestrzenianie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, dla bezpieczeństwa Libii i państw z nią sąsiadujących, w tym w regionie Sahelu.

| (14) | Zgodnie z decyzją Rady 2013/698/WPZiB (3) Unia wspiera stworzenie globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej i amunicji („iTrace”), opartego w szczególności na badaniach terenowych w dziedzinie BSiL i amunicji będących w obrocie w obszarach objętych konfliktem, również w Afryce. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z decyzją Rady 2013/698/WPZiB (3) Unia wspiera stworzenie globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej i amunicji („iTrace”), opartego w szczególności na badaniach terenowych w dziedzinie BSiL i amunicji będących w obrocie w obszarach objętych konfliktem, również w Afryce.

| (15) | W ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unia rozpoczęła trzy misje w regionie Sahelu, a mianowicie: po pierwsze — misję EUCAP Sahel Niger, która rozpoczęła się w dniu 8 sierpnia 2012 r. i która ma wspierać walkę z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem w Nigrze, po drugie — misję szkoleniową Unii Europejskiej w Mali, która rozpoczęła się w dniu 18 lutego 2013 r. i która ma przyczynić się do odbudowy i reorganizacji malijskich sił zbrojnych przez zapewnienie szkoleń i doradztwa; oraz, po trzecie — misję EUCAP Sahel Mali, która rozpoczęła się w dniu 15 kwietnia 2014 r. i która ma zapewnić doradztwo strategiczne i szkolenia wewnętrznym siłom bezpieczeństwa w Mali. |
| --- | --- |

(15)

W ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unia rozpoczęła trzy misje w regionie Sahelu, a mianowicie: po pierwsze — misję EUCAP Sahel Niger, która rozpoczęła się w dniu 8 sierpnia 2012 r. i która ma wspierać walkę z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem w Nigrze, po drugie — misję szkoleniową Unii Europejskiej w Mali, która rozpoczęła się w dniu 18 lutego 2013 r. i która ma przyczynić się do odbudowy i reorganizacji malijskich sił zbrojnych przez zapewnienie szkoleń i doradztwa; oraz, po trzecie — misję EUCAP Sahel Mali, która rozpoczęła się w dniu 15 kwietnia 2014 r. i która ma zapewnić doradztwo strategiczne i szkolenia wewnętrznym siłom bezpieczeństwa w Mali.

| (16) | W ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju Unia wspiera od 2011 r. wysiłki Biura ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości zmierzające do promowania ratyfikacji i wykonania protokołu o handlu bronią, w szczególności w Afryce Zachodniej. W ramach tego instrumentu od 2010 r. Unia wspiera finansowo Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RECSA) w regionie Wielkich Jezior, Rogu Afryki i w państwach sąsiadujących z siedzibą w Nairobi, |
| --- | --- |

(16)

W ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju Unia wspiera od 2011 r. wysiłki Biura ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości zmierzające do promowania ratyfikacji i wykonania protokołu o handlu bronią, w szczególności w Afryce Zachodniej. W ramach tego instrumentu od 2010 r. Unia wspiera finansowo Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RECSA) w regionie Wielkich Jezior, Rogu Afryki i w państwach sąsiadujących z siedzibą w Nairobi,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Unia przyczynia się do bezpieczeństwa i stabilności w regionie Sahelu poprzez wspomaganie państw tego regionu w zapobieganiu przejmowania rządowej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz kierowaniu ich do nielegalnego handlu przez poprawę bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

2.   Działania, które ma wspierać Unia, mają następujące konkretne cele:

| a) | generowanie koniecznego wsparcia politycznego dla ulepszenia procedur związanych z poprawą bezpieczeństwa fizycznego i zarządzaniem zapasami oraz promowanie regionalnej współpracy i upowszechniania wiedzy; |
| --- | --- |

a)

generowanie koniecznego wsparcia politycznego dla ulepszenia procedur związanych z poprawą bezpieczeństwa fizycznego i zarządzaniem zapasami oraz promowanie regionalnej współpracy i upowszechniania wiedzy;

| b) | wspieranie państw docelowych w opracowywaniu aktualnych przepisów, procedur administracyjnych i praktycznych standardowych procedur operacyjnych, stanowiących podwaliny pod lepsze bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

b)

wspieranie państw docelowych w opracowywaniu aktualnych przepisów, procedur administracyjnych i praktycznych standardowych procedur operacyjnych, stanowiących podwaliny pod lepsze bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk;

| c) | bezpośrednie wspieranie realizacji działań związanych z zarządzaniem zapasami i bezpieczeństwem, w tym poprzez remont magazynów, niszczenie nadwyżek, przestarzałej bądź nielegalnej BSiL oraz pilotowanie nowych technologii. |
| --- | --- |

c)

bezpośrednie wspieranie realizacji działań związanych z zarządzaniem zapasami i bezpieczeństwem, w tym poprzez remont magazynów, niszczenie nadwyżek, przestarzałej bądź nielegalnej BSiL oraz pilotowanie nowych technologii.

Szczegółowy opis tych działań znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysoki przedstawiciel”).

2.   Techniczną realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, prowadzi UNODA za pośrednictwem UNREC. UNODA wykonuje te zadania pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje koniecznych uzgodnień z UNODA.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 3 561 257,06 EUR. Łączny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 4 129 393,06 EUR, co zostaje zapewnione poprzez współfinansowanie.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Unii mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Komisja nadzoruje właściwą realizację wkładu Unii, o którym mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z UNODA umowę o finansowaniu. Umowa ta zawiera zobowiązanie UNODA do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dąży do tego, aby umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, została zawarta jak najszybciej po dniu 15 grudnia 2014 r. Informuje Radę i wysokiego przedstawiciela o wszelkich trudnościach napotkanych w tym procesie oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu w ciągu dwóch tygodni od podpisania.

Artykuł 4

1.   Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do dokonania oceny.

2.   Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji działań, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejsza decyzja wygasa 42 miesiące po zawarciu odnośnej umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dacie jej przyjęcia jeżeli w okresie tym nie zawarto żadnej umowy o finansowaniu.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2011/428/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wspierania działalności Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia w celu realizacji programu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego zapobiegania handlowi bronią strzelecką i lekką we wszystkich jego aspektach, zwalczania i eliminowania go(Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 37).

1

(2)  Decyzja Rady 2013/320/WPZiBz dnia 24 czerwca 2013 r. dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie (Dz.U. L 173 z 26.6.2013, s. 54).

2

(3)  Decyzja Rady 2013/698/WPZiB z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi (Dz.U. L 320 z 30.11.2013, s. 34).

3

---

ZAŁĄCZNIK

Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w regionie Sahelu

1.   Kontekst i uzasadnienie wsparcia w ramach WPZiB

1.1   Kontekst

Uznano, że brak skutecznego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zgodnie ze standardami międzynarodowymi, w istniejących magazynach broni konwencjonalnej i amunicji w Sahelu stanowi poważne wyzwanie dla pokoju i bezpieczeństwa w tym regionie i poza nim. W niedalekiej przeszłości rządowe zapasy w Libii i Mali zostały splądrowane przez zbrojne podmioty niepaństwowe, w tym ugrupowania terrorystyczne. Istnieje konkretne ryzyko, że podobna sytuacja może zaistnieć w niektórych regionach Burkina Faso, Czadu, Mauretanii, Nigru i Nigerii ponieważ grupy zbrojne i ugrupowania terrorystyczne działają nie zważając na granice i są zaangażowane w nielegalny handel BSiL. Nieodpowiednie bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zwiększa ryzyko przenikania BSiL — w tym w drodze kradzieży lub ataku — na nielegalny rynek, jak również nieplanowane eksplozje składów amunicji. Mogłoby to doprowadzić do destabilizującego gromadzenia BSiL i handlu nią, wpływając na krajowy, regionalny i międzynarodowy pokój i bezpieczeństwo.

Zagrożenie to zostało również potwierdzone w zintegrowanej strategii ONZ dla Sahelu, w której za konieczne uznano zminimalizowanie ryzyka przejmowania BSiL przez podmioty niepaństwowe poprzez zwiększenie bezpieczeństwa obecnych zapasów i — w razie konieczności — zmianę ich lokalizacji, jak również zniszczenie nadwyżek nielegalnej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Można tego dokonać dzięki skutecznej realizacji programu działania ONZ dotyczącego nielegalnego handlu BSiL oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie z wykorzystaniem międzynarodowych standardów kontroli broni strzeleckiej (ISACS), a także międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji (IATG) opracowanych w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych.

1.2   Uzasadnienie

W ramach swojego mandatu zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 40/151 G Regionalny Ośrodek ONZ ds. Pokoju i Rozbrojenia w Afryce (UNREC), będąc regionalnym przedstawicielem w Afryce Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA), ma unikalną możliwość wspierania i umacniania potencjału i zdolności państw Sahelu w zakresie skutecznego wykorzystywania tych standardów i najlepszych praktyk, a przez to kontrolowania ich zapasów BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, aby zapobiec destabilizującym skutkiem gromadzenia BSiL i nielegalnego handlu w tym regionie i poza nim.

UNREC proponuje zrealizować ten projekt we współpracy ze Służbą Działań Przeciwminowych ONZ (UNMAS) i organizacją pozarządową Mines Advisory Group (MAG) oraz koordynując działania z odnośnymi organizacjami regionalnymi i subregionalnymi, takimi jak ECOWAS i ECCAS, jak również z organizacjami pozarządowymi. UNMAS prowadzi działania wspierające Wszechstronną Zintegrowaną Misję Stabilizacyjną ONZ w Mali (MINUSMA), stanowiąc jeden z jej zintegrowanych komponentów w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2100 (2013) i w ramach zespołu krajowego ONZ w Mali. MAG prowadzi obecnie projekt regionalny obejmujący kwestie dotyczące bezpieczeństwa broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzania bronią konwencjonalną i amunicją w państwach docelowych w regionie Sahelu i Maghrebu. Ustalenia z tych działań zostaną wykorzystane do zasilenia planowania i realizacji projektu. Synergie stworzą możliwość wywarcia większego wpływu ogólnego. Kolejną korzyścią dla projektu będzie wewnętrzna wiedza fachowa biura UNODA w głównej siedzibie ONZ w tym regionie, jak również dalsza wiedza fachowa dostępna w ramach systemu ONZ.

Działania te będą opierać się na synergiach z projektami realizowanymi już w tym regionie przez UNREC i innych partnerów dwustronnych, agencje ONZ, organizacje subregionalne i organizacje pozarządowe, które będą również uzupełniać te synergie i korzystać z nich; do projektów tych zalicza się: projekt wspierający ponowne uzyskanie zdolności operacyjnej przez malijską krajową komisję ds. BSiL i opracowanie krajowego planu działania dotyczącego BSiL; decyzję 2011/428/WPZiB na mocy której dostarczono Burkina Faso i Nigrowi między innymi maszyny do oznaczania; prowadzony obecnie projekt dotyczący zwalczania nielegalnego gromadzenia i przemytu broni palnej w Afryce, który jest finansowany przez Komisję Europejską w ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, a podczas pierwszej fazy projektu (2010–2013) między innymi podjęte działania związane z oznaczaniem, dostarczanie elektronicznych maszyn do oznaczania oraz instalowanie dostosowanego oprogramowania do przechowywania danych w państwach Afryki Wschodniej, podczas gdy w obecnej fazie (2013–2016) podobne działania w innych krajach (przykładowo: Burundi, Czad, Gabon, Ghana, Gwinea Równikowa, Kamerun, Liberia, Mali, Rwanda, Somalia, Sudan Południowy, Togo, Uganda, Wybrzeże Kości Słoniowej); projekt transregionalny realizowany przez Biuro ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości między innymi w Afryce Zachodniej (przykładowo: Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Mali, Mauretania, Senegal, Togo), również finansowany z unijnego Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, który ma na celu promowanie ratyfikacji i wykonania Konwencji ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej oraz jej protokołu o broni palnej, przede wszystkim poprzez wspieranie przeglądu i reform prawodawstwa; działania szkoleniowe związane z zarządzaniem bronią podejmowane przez prowadzoną w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony UE misję EUCAP Sahel Niger; jak również projekt NATO w Mauretanii realizowany przez agencję wspierania NATO (NSPA).

Co więcej, w ramach działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami objętych tym projektem należy w stosownych przypadkach uwzględniać i wspierać szersze programy ochrony realizowane w państwach beneficjentach, takie jak rozbrojenie, demobilizację i reintegrację, jak również reformę sektora bezpieczeństwa. Przegląd ram prawodawczych i administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz dalsze zalecenia dotyczące spełnienia międzynarodowych standardów w zakresie kontroli broni, jak również opracowanie krajowych standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, wpiszą się w wysiłki podejmowane na rzecz reformy sektora bezpieczeństwa w każdym kraju i w podregionie. Działania w ramach projektu mogą również, w stosownych przypadkach, wspierać wysiłki ukierunkowane na rozbrojenie, demobilizację i reintegrację — w szczególności związane z rozbrojeniem w wymiarze praktycznym — ponieważ opracowanie krajowych standardowych procedur operacyjnych w dziedzinie kontroli uzbrojenia można zintegrować z procesami dotyczącymi rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji na przykład poprzez ustalenie norm w zakresie oznaczania i rejestracji lub niszczenia odzyskanej broni. Istniejące praktyki, promowane również za pomocą innych odnośnych projektów finansowanych przez UE, należy wykorzystywać, aby zapewnić zharmonizowane procesy.

Dzięki wdrażaniu międzynarodowych standardów dotyczących najlepszych praktyk dotyczących kontroli zbrojeń, projekt ten będzie pomagać państwom w rozwoju niezależnego nadzoru cywilnego nad krajowymi działaniami w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami. Konieczność nadzoru cywilnego zostanie uwzględniona w różnych działaniach w ramach projektu, w szczególności w trakcie konsultacji i warsztatów.

2.   Cele ogólne

Działanie opisane w niniejszym punkcie przyczyni się do bezpieczeństwa i stabilności w regionie Sahelu i do wsparcia sześciu państw regionu Sahelu (Burkina Faso, Czad, Mali, Mauretania, Niger i Nigeria), aby zapobiec przejmowaniu rządowej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz kierowaniu ich do nielegalnego handlu przez poprawę bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

W szczególności działanie to będzie miało na celu:

| a) | generowanie koniecznego wsparcia politycznego dla ulepszenia procedur związanych z poprawą bezpieczeństwa fizycznego i zarządzaniem zapasami oraz promowanie regionalnej współpracy i upowszechniania wiedzy; |
| --- | --- |

a)

generowanie koniecznego wsparcia politycznego dla ulepszenia procedur związanych z poprawą bezpieczeństwa fizycznego i zarządzaniem zapasami oraz promowanie regionalnej współpracy i upowszechniania wiedzy;

| b) | wspieranie państw docelowych w opracowywaniu aktualnych przepisów, procedur administracyjnych i praktycznych standardowych procedur operacyjnych, stanowiących podwaliny pod lepsze bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

b)

wspieranie państw docelowych w opracowywaniu aktualnych przepisów, procedur administracyjnych i praktycznych standardowych procedur operacyjnych, stanowiących podwaliny pod lepsze bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk;

| c) | bezpośrednie wspieranie realizacji działań związanych z zarządzaniem zapasami, w tym przez remont magazynów, niszczenie nadwyżek, przestarzałej bądź nielegalnej BSiL oraz pilotowanie nowych technologii. |
| --- | --- |

c)

bezpośrednie wspieranie realizacji działań związanych z zarządzaniem zapasami, w tym przez remont magazynów, niszczenie nadwyżek, przestarzałej bądź nielegalnej BSiL oraz pilotowanie nowych technologii.

3.   Wyniki

Działanie przyniesie następujące wyniki:

| a) | odpowiednie normy prawne i administracyjne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami BSiL; |
| --- | --- |

a)

odpowiednie normy prawne i administracyjne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami BSiL;

| b) | zwiększone bezpieczeństwo fizyczne i lepsze zarządzanie zapasami BSiL dzięki ulepszeniu obiektów magazynowych; |
| --- | --- |

b)

zwiększone bezpieczeństwo fizyczne i lepsze zarządzanie zapasami BSiL dzięki ulepszeniu obiektów magazynowych;

| c) | zmniejszenie ryzyka nielegalnego wykorzystania i przypadkowych wybuchów nadwyżek, przestarzałej i nielegalnej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni dzięki niszczeniu zasobów; |
| --- | --- |

c)

zmniejszenie ryzyka nielegalnego wykorzystania i przypadkowych wybuchów nadwyżek, przestarzałej i nielegalnej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni dzięki niszczeniu zasobów;

| d) | lepsze znakowanie, śledzenie i rejestrowanie BSiL; |
| --- | --- |

d)

lepsze znakowanie, śledzenie i rejestrowanie BSiL;

| e) | zwiększenie współpracy regionalnej i wymiany informacji; |
| --- | --- |

e)

zwiększenie współpracy regionalnej i wymiany informacji;

| f) | określenie ewentualnego wykorzystania nowych technologii w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami; |
| --- | --- |

f)

określenie ewentualnego wykorzystania nowych technologii w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

| g) | zwiększenie krajowych zdolności i odpowiedzialności w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w państwach beneficjentach; |
| --- | --- |

g)

zwiększenie krajowych zdolności i odpowiedzialności w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w państwach beneficjentach;

| h) | lepsze zrozumienie znaczenia bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami dla bezpieczeństwa regionalnego; |
| --- | --- |

h)

lepsze zrozumienie znaczenia bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami dla bezpieczeństwa regionalnego;

| i) | przyczynienie się do zmniejszania ryzyka destabilizacji regionalnej, które może być powodowane przez nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalne przejmowanie BSiL przez podmioty pozapaństwowe, w tym grupy terrorystyczne. |
| --- | --- |

i)

przyczynienie się do zmniejszania ryzyka destabilizacji regionalnej, które może być powodowane przez nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalne przejmowanie BSiL przez podmioty pozapaństwowe, w tym grupy terrorystyczne.

4.   Opis działania

4.1   Konferencja Wilton Park w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w regionie Sahelu

Cele

Stworzyć możliwość wymiany doświadczeń i uzyskać niezbędne poparcie polityczne dla działań, które mają zostać przeprowadzone w ramach projektu.

Opis

Organizacja konferencji przez Wilton Park i UNREC w celu omówienia wpływu niezabezpieczonych zapasów broni libijskiej na bezpieczeństwo w regionie Sahelu, aby opracować strategie w celu zapobiegania przejmowaniu i nielegalnemu handlowi BSiL i amunicji będących własnością rządu, poprzez zwiększenie ich bezpieczeństwa fizycznego i lepsze zarządzanie zapasami. Konferencja będzie również stanowić okazję do podsumowania postępów osiągniętych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w regionie Sahelu, w szczególności w kontekście pomocy międzynarodowej, aby omówić rzeczywiste potrzeby tych krajów, sklasyfikować odnośne obecne działania oraz określić luki, które należy wyeliminować. Ponadto będzie ona okazją, aby w porozumieniu z krajami otrzymującymi pomoc poszukiwać synergii z innymi narzędziami kontroli BSiL wspieranymi przez UE, w tym „iTrace” — globalnym mechanizmem monitorowania (finansowanym na mocy decyzji 2013/698/WPZiB). Udział będzie możliwy tylko na zaproszenie, oczekuje się również, że na wysokim szczeblu reprezentowanych będzie sześć państw regionu Sahelu (Burkina Faso, Czad, Mali, Mauretania, Niger i Nigeria), jak również Libia, inne odnośne państwa sąsiadujące, ECOWAS, ECCAS i Unia Afrykańska (UA).

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

Konferencja Wilton Park ma odbyć się zgodnie z planem, z udziałem odnośnych zainteresowanych stron, w tym przedstawicieli sześciu państw docelowych (do 40 uczestników).

4.2   Przegląd przepisów i procedur administracyjnych oraz konsultacje w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

4.2.1   Konsultacje krajowe w zakresie procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz identyfikacji obiektów pilotażowych

Cele

| a) | zyskać jasne zrozumienie ram prawnych i administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w poszczególnych krajach i w regionie; |
| --- | --- |

a)

zyskać jasne zrozumienie ram prawnych i administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w poszczególnych krajach i w regionie;

| b) | w krajach, które nie mają zaktualizowanych ram regulacyjnych, przedstawić zalecenia dotyczące przepisów i procedur, aby spełnić wymogi międzynarodowe przedstawione w prawnie wiążących instrumentach międzynarodowych (na przykład protokole ONZ o handlu bronią, konwencji ECOWAS w sprawie BSiL (1) oraz konwencji z Kinszasy w sprawie BSiL (2)), programie działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, międzynarodowym instrumencie umożliwiającym śledzenie, IATG i ISACS oraz innych odnośnych normach i instrumentach; |
| --- | --- |

b)

w krajach, które nie mają zaktualizowanych ram regulacyjnych, przedstawić zalecenia dotyczące przepisów i procedur, aby spełnić wymogi międzynarodowe przedstawione w prawnie wiążących instrumentach międzynarodowych (na przykład protokole ONZ o handlu bronią, konwencji ECOWAS w sprawie BSiL (1) oraz konwencji z Kinszasy w sprawie BSiL (2)), programie działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, międzynarodowym instrumencie umożliwiającym śledzenie, IATG i ISACS oraz innych odnośnych normach i instrumentach;

| c) | określić priorytetowe pomieszczenia magazynowe, które mogłyby pełnić rolę obiektów pilotażowych, zgodnie z ich krajowymi priorytetami, oraz, w stosownych przypadkach, uwzględniać dostępne informacje na temat struktury przejmowania oraz nielegalnego handlu. |
| --- | --- |

c)

określić priorytetowe pomieszczenia magazynowe, które mogłyby pełnić rolę obiektów pilotażowych, zgodnie z ich krajowymi priorytetami, oraz, w stosownych przypadkach, uwzględniać dostępne informacje na temat struktury przejmowania oraz nielegalnego handlu.

Opis

We współpracy z władzami krajowymi w sześciu państwach regionu Sahelu, a mianowicie: Burkina Faso, Czadem, Mali, Mauretanią, Nigrem i Nigerią, UNREC przeprowadzi ocenę całego prawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, jak również administracyjnych i standardowych procedur operacyjnych, przy pełnym wykorzystaniu już dostępnych ocen, a także z uwzględnieniem obecnych regionalnych i dwustronnych projektów wspierających reformy legislacyjne w dziedzinie BSiL, aby uniknąć powielania i nakładania się działań.

Eksperci prawni UNREC zapewnią wsparcie odpowiednim ministerstwom, parlamentarzystom i urzędnikom wyższego szczebla zajmującym się egzekwowaniem prawa i obroną w trakcie przeglądu przepisów krajowych i procedur administracyjnych, w celu zapewnienia, aby międzynarodowe zobowiązania prawne i międzynarodowe normy techniczne, a w szczególności ISACS i IATG, były uwzględnione w krajowych ramach regulacyjnych.

Wsparcie w tej dziedzinie powinno być dostarczane na wniosek krajów i koncentrować się przede wszystkim na dostosowaniu do norm międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, z uwzględnieniem innych bieżących inicjatyw polegających na zapewnieniu wsparcia lub doradztwa w zakresie szerszych kwestii kontroli broni lub sektora bezpieczeństwa.

UNREC zorganizuje warsztaty z udziałem krajowych przedstawicieli wysokiego szczebla w dziedzinie obrony narodowej, egzekwowania prawa i innych organów cywilnych związanych z bezpieczeństwem BSiL. Uczestnicy będą wspólnie omawiać ustalenia i zalecenia zawarte w ocenie i osiągną porozumienie w sprawie różnych środków, jakie należy podjąć, jak również określą zalecenia, które mogą zostać spełnione w drodze zmian prawodawstwa lub dekretów administracyjnych.

W trakcie konsultacji krajowych zostaną określone priorytetowe pomieszczenia magazynowe, które mają służyć jako obiekty pilotażowe. Można byłoby wybrać jedno pomieszczenie w każdej stolicy, jedno w głównym prowincjonalnym węźle komunikacyjnym, jedno na obszarze wiejskim lub w strefie przygranicznej (granice lądowe, port lub lotnisko), jak również najważniejsze szlaki transportowe dla będącej w posiadaniu rządu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Gdy to możliwe i stosowne, w trakcie wyboru priorytetowych pomieszczeń magazynowych należy uwzględniać dostępne informacje na temat wzorów przejmowania broni oraz nielegalnego handlu nią, tak aby priorytetowo potraktować zapasy uznane za przyczyniające się do niestabilności w regionie.

UNREC przygotuje dla każdego kraju po jednym ostatecznym sprawozdaniu oceniającym, w którym określi zalecenia i procedury wymagane w celu spełnienia wymogów międzynarodowych. Sprawozdania te będą zawierać informacje zwrotne otrzymane od władz krajowych oraz innych zainteresowanych stron z sześciu krajów docelowych.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | sprawozdania dla każdego kraju (w sumie sześć) na temat istniejących ram prawnych i administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, w tym zalecenia dotyczące zlikwidowania luk dotyczących instrumentów międzynarodowych w dziedzinie rozbrojenia; |
| --- | --- |

a)

sprawozdania dla każdego kraju (w sumie sześć) na temat istniejących ram prawnych i administracyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, w tym zalecenia dotyczące zlikwidowania luk dotyczących instrumentów międzynarodowych w dziedzinie rozbrojenia;

| b) | odbywa się sześć krajowych warsztatów, po jednym w każdym kraju; |
| --- | --- |

b)

odbywa się sześć krajowych warsztatów, po jednym w każdym kraju;

| c) | określa się nie mniej niż 18 pomieszczeń magazynowych (trzy w każdym kraju), które służą jako obiekty pilotażowe. |
| --- | --- |

c)

określa się nie mniej niż 18 pomieszczeń magazynowych (trzy w każdym kraju), które służą jako obiekty pilotażowe.

4.2.2   Konsultacje regionalne dotyczące procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Cele

| a) | ułatwić wymianę informacji i doświadczeń na poziomie regionalnym w zakresie procedur dotyczących bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w oparciu o krajowe oceny dokonane na podstawie pkt 4.2.1; |
| --- | --- |

a)

ułatwić wymianę informacji i doświadczeń na poziomie regionalnym w zakresie procedur dotyczących bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w oparciu o krajowe oceny dokonane na podstawie pkt 4.2.1;

| b) | propagowania wśród podmiotów krajowych i regionalnych wykorzystania ISACS oraz IATG. |
| --- | --- |

b)

propagowania wśród podmiotów krajowych i regionalnych wykorzystania ISACS oraz IATG.

Opis

Przeprowadzone zostaną regionalne konsultacje z udziałem wysokich rangą przedstawicieli sześciu rządów, z myślą o wymianie informacji na temat krajowych ustaleń oraz wymianie doświadczeń i najlepszych praktyk na podstawie oceny na poziomie krajowym (pkt 4.2.1). O podzielenie się swoimi doświadczeniami zostaną poproszeni również przedstawiciele odnośnych organizacji regionalnych i subregionalnych (UA, ECCAS, ECOWAS, RECSA), agencje ONZ uczestniczące w mechanizmie koordynacji działań w zakresie broni strzeleckiej (CASA), odnośni eksperci z Unii i z jej państw członkowskich (również z misji w zakresie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony), a także wyżsi rangą specjaliści spoza regionu.

UNREC przedstawi sprawozdanie zawierające ustalenia poczynione na regionalnych warsztatach konsultacyjnych.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | zorganizowanie jednej konsultacji regionalnej dotyczącej procedur w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami; |
| --- | --- |

a)

zorganizowanie jednej konsultacji regionalnej dotyczącej procedur w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

| b) | sprawozdanie w sprawie regionalnych warsztatów konsultacyjnych. |
| --- | --- |

b)

sprawozdanie w sprawie regionalnych warsztatów konsultacyjnych.

4.3   Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami

4.3.1   Ocena bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w krajowych składach broni konwencjonalnej oraz BSiL i transportu amunicji

Cele

| a) | przeprowadzenie szczegółowych i praktycznych ocen wybranych przykładowych pomieszczeń, aby określić obecne praktyki, bezpieczeństwo fizyczne i nadwyżki, przestarzałą lub nielegalną broń i amunicję; |
| --- | --- |

a)

przeprowadzenie szczegółowych i praktycznych ocen wybranych przykładowych pomieszczeń, aby określić obecne praktyki, bezpieczeństwo fizyczne i nadwyżki, przestarzałą lub nielegalną broń i amunicję;

| b) | przekazanie umiejętności w zakresie praktycznej wiedzy dotyczącej procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami odnoszącymi się do najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

b)

przekazanie umiejętności w zakresie praktycznej wiedzy dotyczącej procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami odnoszącymi się do najlepszych praktyk.

Opis

W oparciu o ustalenia krajowych warsztatów konsultacyjnych oraz we współpracy z UNREC, eksperci z UNMAS i MAG dokonają szczegółowych i praktycznych ocen wybranych przykładowych pomieszczeń, aby ustalić obecne praktyki i kwestie, z wykorzystaniem jako podstawy ISACS i IATG. W tych obiektach pilotażowych eksperci będą także weryfikować obecne krajowe praktyki w świetle obowiązujących krajowych przepisów i procedur oraz proponować w razie potrzeby ich przegląd.

Eksperci z UNMAS i MAG będą pracować w krajach, w których prowadzone są operacje. UNMAS będzie pracować w Mali w ramach obecnie prowadzonej operacji i mandatu w tym kraju; zaś MAG będzie pracować w Burkina Faso, Czadzie, Mauretanii, Nigrze i Nigerii. Operacje będą organizowane we współpracy z krajowymi komisjami ds. BSiL. Działanie będzie obejmować ocenę stosowności infrastruktury i bezpieczeństwa fizycznego, warunków panujących w składach BSiL i amunicji, obecnych praktyk dotyczących ich przewozu, oraz, przy wsparciu organów krajowych i w porozumieniu z nimi, określenie nadwyżek, przestarzałej lub nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji, które znajdują się w magazynach. Ponadto będzie przeprowadzana ocena kwalifikacji i zdolności personelu w magazynach, aby określać ewentualne potrzeby w zakresie szkoleń. Podczas przeprowadzania takich ocen wykorzystywane będzie narzędzie oceny ISACS i narzędzie oceny ryzyka arsenału MAG. Na wniosek danego państwa beneficjenta można będzie przeprowadzać doraźne szkolenia w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w wybranych przykładowych pomieszczeniach, aby reagować na pilne potrzeby.

Sytuacja w zakresie bezpieczeństwa jest zróżnicowana w państwach docelowych. Poziom bieżących działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami różni się w poszczególnych krajach, w zależności od dostępnych zasobów krajowych oraz wsparcia otrzymywanego przez te kraje od międzynarodowych darczyńców i partnerów. W celu skorzystania z trwających wysiłków i określenia najlepszych praktyk, komponent projektu w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami rozpocznie się w dwóch krajach, a następnie będzie dalej rozszerzany, stopniowo, na pozostałe kraje.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | wizytowanych i ocenianych jest nie mniej niż 18 pomieszczeń magazynowych (trzy w każdym kraju); |
| --- | --- |

a)

wizytowanych i ocenianych jest nie mniej niż 18 pomieszczeń magazynowych (trzy w każdym kraju);

| b) | organizowanych jest maksymalnie 18 sesji szkoleniowych (trzy w każdym kraju) dotyczących najlepszych standardów w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami; sesje są organizowane w przykładowych pomieszczeniach krajów wymagających budowy potencjału w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami. |
| --- | --- |

b)

organizowanych jest maksymalnie 18 sesji szkoleniowych (trzy w każdym kraju) dotyczących najlepszych standardów w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami; sesje są organizowane w przykładowych pomieszczeniach krajów wymagających budowy potencjału w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

4.3.2.   Remont przykładowych pomieszczeń i oznaczanie BSiL

Cele

| a) | odremontować pilotażowe pomieszczenia magazynowe, aby dostosować je do norm i wytycznych ISACS i IATG, oraz zmniejszyć ryzyko przejmowania broni i amunicji; |
| --- | --- |

a)

odremontować pilotażowe pomieszczenia magazynowe, aby dostosować je do norm i wytycznych ISACS i IATG, oraz zmniejszyć ryzyko przejmowania broni i amunicji;

| b) | zapewnić, w przypadku gdy jest to wymagane, natychmiastową reakcję o niskim koszcie i wysokim oddziaływaniu, aby zabezpieczyć pilotażowe pomieszczenia magazynowe (na przykład zamontowanie drzwi, zamków itd.); |
| --- | --- |

b)

zapewnić, w przypadku gdy jest to wymagane, natychmiastową reakcję o niskim koszcie i wysokim oddziaływaniu, aby zabezpieczyć pilotażowe pomieszczenia magazynowe (na przykład zamontowanie drzwi, zamków itd.);

| c) | promować oznaczanie i rejestrację broni na podstawie najlepszych praktyk, a także korzystając ze zdolności nabytych w trakcie przeszłych i bieżących programów pomocowych, aby uniknąć dublowania wysiłków; |
| --- | --- |

c)

promować oznaczanie i rejestrację broni na podstawie najlepszych praktyk, a także korzystając ze zdolności nabytych w trakcie przeszłych i bieżących programów pomocowych, aby uniknąć dublowania wysiłków;

| d) | wspierać rozwój lub ulepszanie krajowych centralnych baz danych dotyczących broni przy wykorzystaniu obecnego oprogramowania opracowanego przez UNREC oraz zgodnie z międzynarodowymi standardami dotyczącymi najlepszych praktyk, co zostało określone w odnośnych instrumentach międzynarodowych w dziedzinie rozbrojenia, w porozumieniu z odnośnymi podmiotami — na przykład Biurem ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) i RECSA — wspomagającymi kraje w regionie w osiągnięciu tego celu. |
| --- | --- |

d)

wspierać rozwój lub ulepszanie krajowych centralnych baz danych dotyczących broni przy wykorzystaniu obecnego oprogramowania opracowanego przez UNREC oraz zgodnie z międzynarodowymi standardami dotyczącymi najlepszych praktyk, co zostało określone w odnośnych instrumentach międzynarodowych w dziedzinie rozbrojenia, w porozumieniu z odnośnymi podmiotami — na przykład Biurem ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) i RECSA — wspomagającymi kraje w regionie w osiągnięciu tego celu.

Opis

W koordynacji z UNREC, eksperci z UNMAS i MAG będą w razie konieczności przeprowadzali natychmiastowe interwencje. Po tym wstępnym działaniu ocenione magazyny (arsenały broni i składy amunicji) będą remontowane zgodnie z ISACS i IATG, aby zabezpieczyć zapasy rządowe przed przejęciem, kradzieżą i atakami. Plany i dokumenty przygotowane do celów remontu zostaną opracowane jako wzorcowa dokumentacja służąca remontowi i budowie innych arsenałów i składów amunicji. Zakres interwencji i analizy dotyczące remontu lub budowy w każdym pilotażowym obiekcie opierać się będą na wynikach oceny.

UNREC będzie współpracować z władzami krajowymi, tak aby BSiL składowana w magazynach była oznaczana i rejestrowana zgodnie z ISACS, przy wykorzystaniu istniejącego potencjału w podregionie. UNREC opracuje również dokładny i kompleksowy system zarządzania magazynami broni i amunicji, dostosowany do potrzeb zainteresowanych krajów, uwzględniający istniejące systemy i pozwalający uniknąć powielania obecnych starań. Działanie to pozwoli na wiarygodną ocenę rodzajów broni konwencjonalnej i amunicji, ich rejestrację i przejrzystość, z uwzględnieniem istniejącej infrastruktury informatycznej, zapewniając zgodność z systemem iARMS Interpolu oraz umożliwiając interoperacyjność między krajami. Ułatwi to współpracę transgraniczną w zakresie śledzenia broni i zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL.

Oznaczanie i rejestracja BSiL oraz zarządzanie jej zapasami opierać się będzie na prowadzonych w podregionie niedawnych i bieżących działaniach związanych z oznaczaniem BSiL, finansowanych na mocy decyzji 2011/428/WPZiB oraz za pośrednictwem unijnego Instrumentu na rzecz przyczyniania się do stabilności i pokoju. Działania te będą opierać się na doświadczeniach UNREC z prowadzenia podobnych działań w krajach wychodzących z konfliktów w tym podregionie.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | maksymalnie 18 pilotażowych pomieszczeń spełnia międzynarodowe standardy dotyczące najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami; |
| --- | --- |

a)

maksymalnie 18 pilotażowych pomieszczeń spełnia międzynarodowe standardy dotyczące najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

| b) | nieoznaczona broń w pilotażowych magazynach jest oznaczana i rejestrowana; |
| --- | --- |

b)

nieoznaczona broń w pilotażowych magazynach jest oznaczana i rejestrowana;

| c) | opracowywana jest (lub ulepszana) baza danych dla każdego kraju służąca zarejestrowaniu oznaczonej broni i innej broni. |
| --- | --- |

c)

opracowywana jest (lub ulepszana) baza danych dla każdego kraju służąca zarejestrowaniu oznaczonej broni i innej broni.

4.3.3.   Zniszczenie nadwyżek amunicji i BSiL

Cele

Przyczynić się do niszczenia nadwyżek, przestarzałej lub nielegalnej broni w danym kraju.

Opis

Pod kierownictwem UNREC, BSiL i amunicja, które zostały w ocenianych magazynach zidentyfikowane jako nadwyżka, broń przestarzała lub nielegalna zostanie zniszczona przez właściwe organy krajowe przy technicznym wsparciu UNMAS i MAG (w krajach, w których one działają) zgodnie z ISACS 05.50 oraz IATG 10.10. Sprzęt, który zostanie dostarczony do niszczenia oraz ilość broni do tego przeznaczona zależeć będą od wyników oceny.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | zniszczenie broni; |
| --- | --- |

a)

zniszczenie broni;

| b) | praktyczna wiedza na temat technik niszczenia przekazywana jest władzom krajowym w państwach docelowych. |
| --- | --- |

b)

praktyczna wiedza na temat technik niszczenia przekazywana jest władzom krajowym w państwach docelowych.

4.3.4.   Pilotowanie nowych technologii

Cele

Ocenić potencjalne wykorzystania nowych technologii w celu zabezpieczenia BSiL, aby dostosować się do potrzeb tego regionu.

Opis

Ograniczona infrastruktura w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami szczególnie naraża kraje na ryzyko nielegalnego przejmowania BSiL, gdy broń ta przechowywana jest w małych magazynach na odległych obszarach, w tym również w niestabilnych regionach przygranicznych, jak również podczas transportu. W przypadku rozboju, kradzieży lub rabunku, w wyniku których broń dostaje się w ręce podmiotów niepaństwowych, staje się ona dostępna i umożliwia nadużycia, o ile każda jej sztuka nie jest indywidualnie zabezpieczona.

Nowe mobilne i elastyczne technologie mogą oferować rozwiązania, aby skutecznie zabezpieczać BSiL w przypadkach, gdy istnieje najwyższe ryzyko nielegalnego pozyskiwania. Technologia ta może oferować odpowiednie rozwiązania efektywne pod względem kosztów przeznaczone dla państw członkowskich, w których brakuje rozbudowanej infrastruktury bezpieczeństwa broni.

Elektronika stanowiłaby dodatkowe zabezpieczenie i zapewniłaby większe bezpieczeństwo w odniesieniu do broni strzeleckiej. System, który zabezpiecza poszczególne sztuki broni w miejscu ich odbioru z bezpiecznego magazynu, zachowuje bezpieczeństwo broni podczas transportu i tymczasowego magazynowania, dopóki broń nie zostanie przewieziona do końcowego bezpiecznego miejsca przeznaczenia, może znacznie ograniczyć ryzyko nielegalnego przejmowania broni w przypadku rozboju, kradzieży lub rabunku. Elektroniczne układy blokady lub wyłączania poszczególnych sztuk broni w trakcie transportu i tymczasowego magazynowania mogłyby wykorzystywać kody cyfrowe, częstotliwości radiowe lub dane biometryczne, co przyczyniłoby się do poprawy bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w najbardziej niebezpiecznych punktach. Klucze cyfrowe nie byłyby dostępne w trakcie transportu, gdyż mogłyby być przesyłane za pomocą innych środków komunikacji, takich jak e-maile lub SMS-y do osób upoważnionych. Te środki ochrony uniemożliwiłyby osobom nieupoważnionym wykorzystywanie broni, która dostała się na nielegalny rynek w wyniku kradzieży, rozboju lub rabunku.

UNREC dokona oceny potencjału nowych technologii w zabezpieczaniu BSiL, które odpowiadają potrzebom regionu, prowadząc konsultacje z organizacjami regionalnymi i krajowymi komisjami ds. BSiL oraz współpracując z przemysłem. Doświadczenia z sąsiadujących państw tego podregionu w zakresie wykorzystania inteligentnych technologii do zabezpieczenia broni podczas procesu rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji, na przykład studium przypadku Wybrzeża Kości Słoniowej, również zostaną uwzględnione.

Ocena będzie również identyfikować obiekty i szlaki transportowe w Burkina Faso i Czadzie, gdzie takie technologie mogą być stosowane. Tego rodzaju technologie dotyczące przechowywania broni konwencjonalnej i amunicji oraz bezpieczeństwa broni (w tym transportu) zostaną wprowadzone w maksymalnie czterech magazynach.

Ustalenia dokonane w ramach oceny i działania pilotażowe będą stanowić podstawę wytycznych określających długofalowy harmonogram ewentualnego wykorzystania takich nowych technologii w Afryce oraz zostaną one udostępnione wszystkim państwom w regionie Sahelu, wraz z organizacjami regionalnymi i podregionalnymi oraz podczas międzynarodowych konferencji i spotkań technicznych.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | sprawozdanie z oceny na temat wykorzystania nowych technologii, zawierające określenie technologii, które należy wdrożyć, oraz czterech obiektów pilotażowych i szlaków transportowych w Burkina Faso i Czadzie; |
| --- | --- |

a)

sprawozdanie z oceny na temat wykorzystania nowych technologii, zawierające określenie technologii, które należy wdrożyć, oraz czterech obiektów pilotażowych i szlaków transportowych w Burkina Faso i Czadzie;

| b) | wdrożenie nowych technologii w czterech obiektach — dwóch w Burkina Faso i dwóch w Czadzie — oraz na szlakach transportowych; |
| --- | --- |

b)

wdrożenie nowych technologii w czterech obiektach — dwóch w Burkina Faso i dwóch w Czadzie — oraz na szlakach transportowych;

| c) | sprawozdanie dotyczące działań pilotażowych. |
| --- | --- |

c)

sprawozdanie dotyczące działań pilotażowych.

4.4   Ustalenie norm krajowych zgodnie z IATG i ISACS

Cele

| a) | ulepszyć zarządzanie broną i amunicją; |
| --- | --- |

a)

ulepszyć zarządzanie broną i amunicją;

| b) | zapewnić i potwierdzić krajowe standardowe procedury operacyjne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, które są zgodne z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk, a zatem zwiększyć bezpieczeństwo i ochronę zapasów broni konwencjonalnej i amunicji. |
| --- | --- |

b)

zapewnić i potwierdzić krajowe standardowe procedury operacyjne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, które są zgodne z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk, a zatem zwiększyć bezpieczeństwo i ochronę zapasów broni konwencjonalnej i amunicji.

Opis

W oparciu o wyniki oceny i konsultacje (zob. pkt 4.2), jak również doświadczenia zgromadzone podczas praktycznej oceny i działań remontowych (zob. pkt 4.3) UNREC będzie wspierać państwa beneficjentów w dalszym przeglądzie oraz, w razie potrzeby, opracowaniu krajowych podręczników, wytycznych i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, tak aby były one spójne z ISACS, IATG oraz przepisami regionalnymi i subregionalnymi. Standardowe procedury operacyjne będą obejmowały również obowiązki sprawozdawcze w ramach instrumentów międzynarodowych.

W każdym kraju UNREC zorganizuje warsztaty zatwierdzające standardowe procedury operacyjne — jeden na wyższym poziomie technicznym i jeden na wyższym szczeblu politycznym — przed wdrażaniem standardowych procedur operacyjnych na szczeblu krajowym. Program warsztatów będzie zawierać element oceniający, aby przeanalizować różne działania, które będą już przeprowadzone w każdym kraju. W ramach wprowadzenia procedury UNREC i strony dokonujące wdrażania zorganizują w każdym z państw warsztaty szkoleniowe dla trenerów, które wprowadzą nowe standardowe procedury operacyjne.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | opracowanie standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami przeznaczonych dla państw docelowych; |
| --- | --- |

a)

opracowanie standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami przeznaczonych dla państw docelowych;

| b) | przeprowadzenie w sześciu państwach docelowych warsztatów na poziomie technicznym i wyższym szczeblu politycznym; |
| --- | --- |

b)

przeprowadzenie w sześciu państwach docelowych warsztatów na poziomie technicznym i wyższym szczeblu politycznym;

| c) | w każdym państwie zostaną przeprowadzone warsztaty szkoleniowe dla trenerów w zakresie standardowych procedur operacyjnych, w każdym z nich udział weźmie do 35 uczestników. |
| --- | --- |

c)

w każdym państwie zostaną przeprowadzone warsztaty szkoleniowe dla trenerów w zakresie standardowych procedur operacyjnych, w każdym z nich udział weźmie do 35 uczestników.

4.5   Ocena i dalsze działania

4.5.1   Ocena regionalna

Cele

| a) | przeanalizować wpływ lub potencjalny wpływ realizacji projektu; |
| --- | --- |

a)

przeanalizować wpływ lub potencjalny wpływ realizacji projektu;

| b) | ocenić wszystkie środki podjęte w ramach projektu, określić dobre praktyki, niedociągnięcia i obszary przyszłych działań. |
| --- | --- |

b)

ocenić wszystkie środki podjęte w ramach projektu, określić dobre praktyki, niedociągnięcia i obszary przyszłych działań.

Opis

Na czas trwania projektu UNREC będzie prowadzić regularne wizyty następcze w magazynach. Wizyty te umożliwią mu ocenę użytkowania i praktyk w okresie objętym projektem, jak również pozwolą ekspertom na ciągłą współpracę z personelem wyższego szczebla.

Wnioski z krajowych ocen zostaną omówione na regionalnym posiedzeniu z udziałem przedstawicieli sześciu krajów regionu Sahelu, darczyńców, agencji CASA, odnośnych organizacji regionalnych (UA, ECOWAS, ECCAS, RECSA), odpowiednich ekspertów z Unii i jej państw członkowskich (również z misji w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony) oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Dziedziny, w których kraje regionu Sahelu mogą wymieniać się najlepszymi praktykami, w tym inicjatywy mające na celu poprawę nadzoru cywilnego, zostaną zidentyfikowane, przedstawione będą też możliwości przyszłej współpracy transgranicznej w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| a) | podczas wizyt w poszczególnych krajach oraz misji personel zaangażowany w projekt w ramach innych działań dokonuje oceny i monitorowania komponentów; |
| --- | --- |

a)

podczas wizyt w poszczególnych krajach oraz misji personel zaangażowany w projekt w ramach innych działań dokonuje oceny i monitorowania komponentów;

| b) | misje następcze odbywają się co sześć miesięcy; |
| --- | --- |

b)

misje następcze odbywają się co sześć miesięcy;

| c) | organizowane jest spotkanie regionalne dotyczące wyników projektu. |
| --- | --- |

c)

organizowane jest spotkanie regionalne dotyczące wyników projektu.

4.5.2   Sprawozdanie końcowe

Cele

| a) | przeanalizować wpływ lub potencjalny wpływ wdrożenia projektu oraz zintegrować informacje zwrotne otrzymane od zainteresowanych podmiotów i władz krajowych; |
| --- | --- |

a)

przeanalizować wpływ lub potencjalny wpływ wdrożenia projektu oraz zintegrować informacje zwrotne otrzymane od zainteresowanych podmiotów i władz krajowych;

| b) | ocenić wszystkie środki podjęte w ramach projektu, określić dobre praktyki, niedociągnięcia i obszary przyszłych działań. |
| --- | --- |

b)

ocenić wszystkie środki podjęte w ramach projektu, określić dobre praktyki, niedociągnięcia i obszary przyszłych działań.

Opis

UNREC przygotuje sprawozdanie końcowe, w którym zawarte będą: streszczenie, zestawienie ustaleń poczynionych na warsztatach krajowych i regionalnych, przepisy krajowe, procedury administracyjne i standardowe procedury operacyjne, jak również wyniki działań pilotażowych w zakresie nowych technologii w odniesieniu do broni i zarządzania zapasami. W sprawozdaniu umieszczone będą też wzorcowe plany i dokumenty służące remontowi magazynów broni i amunicji.

Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

Opracowywane i rozpowszechnione ostateczne sprawozdanie.

5.   Czas trwania

Całkowity szacowany czas realizacji niniejszej decyzji wynosi 36 miesiące.

6.   Beneficjenci

Bezpośrednimi beneficjentami tego projektu są instytucje krajowe odpowiedzialne za kontrolę BSiL oraz bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami w Burkina Faso, Czadzie, Mali, Mauretanii, Nigrze i Nigerii, takie jak ministerstwa obrony i bezpieczeństwa, jak również krajowe komisje (lub komitety) ds. BSiL.

Do pośrednich beneficjentów zalicza się między innymi ludność cywilną z tych sześciu krajów regionu Sahelu, kraje sąsiadujące i ich ludność, UA, subregionalne organizacje afrykańskie, jak również wszystkie państwa, które skorzystają z doświadczeń wyciągniętych z tego projektu.

7.   Jednostka realizująca projekt

Działania będą realizowane przez UNODA, za pośrednictwem jego regionalnego ośrodka rozbrojenia UNREC, we współpracy z:

| a) | krajowymi punktami kontaktowymi i krajowymi komisjami ds. broni strzeleckiej i lekkiej w Burkina Faso, Czadzie, Mali, Mauretanii, Nigrze i Nigerii; |
| --- | --- |

a)

krajowymi punktami kontaktowymi i krajowymi komisjami ds. broni strzeleckiej i lekkiej w Burkina Faso, Czadzie, Mali, Mauretanii, Nigrze i Nigerii;

| b) | DPKO/UNMAS; |
| --- | --- |

b)

DPKO/UNMAS;

| c) | MAG; |
| --- | --- |

c)

MAG;

| d) | jednostką międzyagencyjnego wsparcia ISACS; |
| --- | --- |

d)

jednostką międzyagencyjnego wsparcia ISACS;

| e) | Wilton Park. |
| --- | --- |

e)

Wilton Park.

UNODA ponosi nadrzędną odpowiedzialność wobec Komisji w zakresie wdrażania tego działania.

8.   Partnerstwa i synergie

Podczas realizacji projektu UNREC będzie organizować spotkania z delegaturami UE i ambasadami państw członkowskich umiejscowionymi w sześciu krajach regionu Sahelu, w których zostanie przeprowadzony projekt, oraz będzie te organy regularnie informować na temat działań podejmowanych w ramach projektu w poszczególnych krajach. Delegatury UE i państwa członkowskie będą informowane z wyprzedzeniem o działaniach prowadzonych w ramach projektu (na przykład o warsztatach) oraz będą zapraszane do udziału. UNREC będzie również, w stosownych przypadkach, konsultować się i współpracować z unijnymi misjami w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony: EUCAP Sahel Niger i EUCAP Sahel Mali.

Ponadto UNREC będzie koordynować swoje działania z innymi partnerami, aby uniknąć powielania wysiłków oraz określić obszary współpracy i uzupełniania się, które wspierają cele projektu. Do niektórych z tych partnerów zalicza się: UA i afrykańskie organizacje regionalne (w tym ECCAS, ECOWAS, RECSA), NATO, zespoły krajowe ONZ, UNODC, technicznych i finansowych partnerów działających w dziedzinie bezpieczeństwa, międzynarodowe organizacje pozarządowe (w tym Small Arms Survey, Handicap International, Parliamentary Forum on Small Arms and Light Weapons oraz Parliamentarians for Global Action), wielonarodową grupę ds. broni strzeleckiej i amunicji (Multinational Small Arms and Ammunition Group MSAG) oraz przemysł.

UNREC i pozostali partnerzy wykonawczy będą również konsultować się z podmiotami zaangażowanymi w dochodzenia w sprawie nielegalnego przejmowania i handlu, między innymi poprzez lokalizowanie i śledzenie nielegalnej BSiL i amunicji w regionie Sahelu, w tym ze specjalistami z panelu ekspertów ONZ ds. monitorowania embarga na broń, z ekspertami ds. broni przy oenzetowskich operacjach wspierania pokoju, z ekspertami z organizacji Small Arms Survey oraz Conflict Armament Research (globalny mechanizm monitorowania „iTrace”, wspierany w ramach decyzji 2013/698/WPZiB). UNREC zachęci również właściwe organy państw beneficjentów do wykorzystywania finansowanego przez UE systemu Interpolu do zarządzania rejestrowaniem i śledzeniem nielegalnej broni („iARMS”).

9.   Agencja wykonawcza — uzasadnienie wyboru

UNODA odgrywa główną rolę w promowaniu działań na rzecz rozbrojenia w zakresie broni konwencjonalnej, takiej jak BSiL. Odgrywa ono kluczową rolę w promowaniu skutecznego wdrażania wynegocjowanych wielostronnie ram normatywnych, takich jak Program działania ONZ w zakresie BSiL i międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie, na poziomie krajowym, regionalnym i globalnym. Unia stara się dalej prowadzić owocną współpracę z UNODA.

UNREC, będąc częścią UNODA, ma długoletnie doświadczenie w udzielaniu wsparcia państwom Sahelu i społeczeństwu obywatelskiemu we wdrażaniu przez nie międzynarodowych i regionalnych instrumentów w zakresie kontroli BSiL, zgodnie ze swoim mandatem udzielonym mu przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, polegającym na udzielaniu, na wniosek, merytorycznego wsparcia na rzecz inicjatyw i innych wysiłków podejmowanych przez państwa członkowskie regionu Afryki związanych z realizacją działań na rzecz pokoju, ograniczenia zbrojeń i rozbrojenia w tym regionie (rezolucja 40/151 G z dnia 16 grudnia 1985 r.). UNREC prowadziło już w rozmowy z potencjalnymi państwami beneficjentami w celu uzyskania ich zgody i prowadzi bieżące projekty w dziedzinie kontroli uzbrojenia w trzech wybranych państwach. Jest więc ono wyjątkowo dobrze przygotowane do wykonania niniejszej decyzji.

10.   Wyeksponowanie działań UE

UNREC podejmie wszelkie stosowne środki w celu wyeksponowania faktu, że działanie jest finansowane przez Unię Europejską. Środki te zostaną przedsięwzięte zgodnie z Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej, opracowanym i opublikowanym przez Komisję, jak również z wszelkimi innymi wytycznymi uzgodnionymi między Komisją a ONZ.

Orientacyjny harmonogram

Całkowity czas trwania: 36 miesięcy

| Działanie | Proponowany harmonogram |
| --- | --- |
| 4.1 | Konferencja Wilton Park w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w regionie Sahelu |

Działanie

Proponowany harmonogram

4.1

Konferencja Wilton Park w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w regionie Sahelu

Styczeń — marzec 2015 r. (konferencja w lutym 2015 r.)

| 4.2 | Przegląd przepisów i procedur administracyjnych oraz konsultacje w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami |
| --- | --- |

4.2

Przegląd przepisów i procedur administracyjnych oraz konsultacje w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Styczeń —grudzień 2015 r.

| 4.2.1 | Konsultacje krajowe w zakresie procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz identyfikacji obiektów pilotażowych |
| --- | --- |

4.2.1

Konsultacje krajowe w zakresie procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz identyfikacji obiektów pilotażowych

Styczeń — wrzesień 2015 r.

| 4.2.2 | Konsultacje regionalne dotyczące procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami |
| --- | --- |

4.2.2

Konsultacje regionalne dotyczące procedur bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Październik —grudzień 2015 r.

| 4.3 | Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami |
| --- | --- |

4.3

Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami

Lipiec 2015 r. — czerwiec 2017 r.

| 4.3.1 | Ocena bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w krajowych składach broni konwencjonalnej oraz BSiL i transportu amunicji (ocena rozpocznie się w dwóch krajach) |
| --- | --- |

4.3.1

Ocena bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w krajowych składach broni konwencjonalnej oraz BSiL i transportu amunicji (ocena rozpocznie się w dwóch krajach)

Lipiec 2015 r. — czerwiec 2017 r.

| 4.3.2 | Remont przykładowych pomieszczeń i oznaczanie BSiL |
| --- | --- |

4.3.2

Remont przykładowych pomieszczeń i oznaczanie BSiL

Lipiec 2015 r. — czerwiec 2017 r.

| 4.3.3 | Zniszczenie nadwyżek amunicji i BSiL |
| --- | --- |

4.3.3

Zniszczenie nadwyżek amunicji i BSiL

Lipiec 2015 r. — czerwiec 2017 r.

| 4.3.4 | Pilotowanie nowych technologii |
| --- | --- |

4.3.4

Pilotowanie nowych technologii

Styczeń — czerwiec 2017 r.

| 4.4 | Ustalenie norm krajowych zgodnie z IATG i ISACS |
| --- | --- |

4.4

Ustalenie norm krajowych zgodnie z IATG i ISACS

Styczeń — grudzień 2017 r.

| 4.5 | Ocena i dalsze działania |
| --- | --- |

4.5

Ocena i dalsze działania

Lipiec —grudzień 2017 r.

| 4.5.1 | Ocena regionalna |
| --- | --- |

4.5.1

Ocena regionalna

Lipiec — grudzień 2017 r.

| 4.5.2 | Sprawozdanie końcowe |
| --- | --- |

4.5.2

Sprawozdanie końcowe

Październik — grudzień 2017 r.

---

(1)  Burkina Faso, Mali, Niger i Nigeria są państwami stronami konwencji ECOWAS.

(2)  Czad ratyfikował konwencję z Kinszasy 8 sierpnia 2012 r.

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/44 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/44

---

DECYZJA RADY 2014/913/WPZiB

z dnia 15 grudnia 2014 r.

w sprawie wsparcia Haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia („strategia”); rozdział III strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia („strategia”); rozdział III strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni.

| (2) | UE aktywnie realizuje strategię i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziałach II i III, na przykład poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie określonych projektów zmierzających do wzmocnienia wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielostronnych środków budowy zaufania. Haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych („kodeks” lub „HCoC”) oraz Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych („MTCR”) to integralne części wielostronnego systemu nieproliferacji. Kodeks i MTCR mają na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu systemów rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia („BMR”) i rozprzestrzenianiu związanych z nimi technologii, a także ograniczanie tego rozprzestrzeniania. |
| --- | --- |

(2)

UE aktywnie realizuje strategię i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziałach II i III, na przykład poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie określonych projektów zmierzających do wzmocnienia wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielostronnych środków budowy zaufania. Haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych („kodeks” lub „HCoC”) oraz Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych („MTCR”) to integralne części wielostronnego systemu nieproliferacji. Kodeks i MTCR mają na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu systemów rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia („BMR”) i rozprzestrzenianiu związanych z nimi technologii, a także ograniczanie tego rozprzestrzeniania.

| (3) | W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wezwano między innymi do wspierania podpisania kodeksu przez jak największą liczbę państw, zwłaszcza tych, które dysponują zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych, a także do dalszego rozwoju i wdrażania kodeksu, a w szczególności przewidzianych w nim środków budowy zaufania, oraz do wspierania ściślejszego powiązania kodeksu z wielostronnym systemem nieproliferacji ONZ. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wezwano między innymi do wspierania podpisania kodeksu przez jak największą liczbę państw, zwłaszcza tych, które dysponują zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych, a także do dalszego rozwoju i wdrażania kodeksu, a w szczególności przewidzianych w nim środków budowy zaufania, oraz do wspierania ściślejszego powiązania kodeksu z wielostronnym systemem nieproliferacji ONZ.

| (4) | W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”. W dokumencie stwierdzono między innymi, że rozprzestrzenianie BMR i środków jej przenoszenia nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest istotnym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W grudniu 2010 r. Rada — biorąc pod uwagę poczynione postępy i obecnie podejmowane wysiłki w ramach wdrażania „nowych kierunków działań” — uzgodniła, że okres wdrażania zostanie przedłużony do końca 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”. W dokumencie stwierdzono między innymi, że rozprzestrzenianie BMR i środków jej przenoszenia nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest istotnym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W grudniu 2010 r. Rada — biorąc pod uwagę poczynione postępy i obecnie podejmowane wysiłki w ramach wdrażania „nowych kierunków działań” — uzgodniła, że okres wdrażania zostanie przedłużony do końca 2012 r.

| (5) | W dniu 18 grudnia 2008 r. Rada przyjęła decyzję 2008/974/WPZiB (2) wspierającą kodeks w ramach wprowadzania w życie strategii. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 18 grudnia 2008 r. Rada przyjęła decyzję 2008/974/WPZiB (2) wspierającą kodeks w ramach wprowadzania w życie strategii.

| (6) | W dniu 23 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/423/WPZiB (3). Decyzja ta umożliwiła skuteczne propagowanie upowszechniania kodeksu i przestrzegania jego zasad. Kontynuowanie dialogu w gronie państw sygnatariuszy kodeksu i państw niebędących sygnatariuszami jest jednym z priorytetów Unii, gdyż służy dalszemu propagowaniu upowszechniania kodeksu, a także jego lepszemu wdrożeniu oraz umocnieniu. Niniejsza decyzja powinna się do tego przyczyniać. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 23 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/423/WPZiB (3). Decyzja ta umożliwiła skuteczne propagowanie upowszechniania kodeksu i przestrzegania jego zasad. Kontynuowanie dialogu w gronie państw sygnatariuszy kodeksu i państw niebędących sygnatariuszami jest jednym z priorytetów Unii, gdyż służy dalszemu propagowaniu upowszechniania kodeksu, a także jego lepszemu wdrożeniu oraz umocnieniu. Niniejsza decyzja powinna się do tego przyczyniać.

| (7) | Bardziej ogólnie, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia BMR — w szczególności w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Azji, w tym w Iranie, Syrii i Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratyczna („KRLD”) — jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej. |
| --- | --- |

(7)

Bardziej ogólnie, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia BMR — w szczególności w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Azji, w tym w Iranie, Syrii i Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratyczna („KRLD”) — jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej.

| (8) | Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) — i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) — że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, aby powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opracowywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transportowania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i systemów przenoszenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezolucjach RB ONZ nr 1929 (2010) i 1718 (2006), opierając się między innymi na rezolucjach RB ONZ nr 1540 (2004), 1977 (2011) i 1887 (2009), że Iran i KRLD nie powinny podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do przenoszenia broni jądrowej, w tym dokonywać wystrzelenia rakiet z wykorzystaniem technologii rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszystkie niezbędne środki, aby zapobiec transferowi do Iranu i KRLD technologii i pomocy technicznej w związku z takimi działaniami. |
| --- | --- |

(8)

Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) — i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) — że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, aby powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opracowywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transportowania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i systemów przenoszenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezolucjach RB ONZ nr 1929 (2010) i 1718 (2006), opierając się między innymi na rezolucjach RB ONZ nr 1540 (2004), 1977 (2011) i 1887 (2009), że Iran i KRLD nie powinny podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do przenoszenia broni jądrowej, w tym dokonywać wystrzelenia rakiet z wykorzystaniem technologii rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszystkie niezbędne środki, aby zapobiec transferowi do Iranu i KRLD technologii i pomocy technicznej w związku z takimi działaniami.

| (9) | Niniejsza decyzja powinna ogólnie przyczynić się do wspierania szeregu działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza decyzja powinna ogólnie przyczynić się do wspierania szeregu działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Aby zapewnić stałe i praktyczne wprowadzanie w życie niektórych elementów strategii, o czym mowa w załączniku, Unia:

| a) | wspiera działania wspierające kodeks i Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych, służące w szczególności:






  (i) | propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych; |
| --- | --- | --- |

a)

wspiera działania wspierające kodeks i Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych, służące w szczególności:

(i)

propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych;

| (ii) | wspieraniu wdrożenia kodeksu i lepszemu jego wyeksponowaniu; |
| --- | --- |

(ii)

wspieraniu wdrożenia kodeksu i lepszemu jego wyeksponowaniu;

| (iii) | propagowaniu dostosowywania się do wytycznych MTCR i załączników do niego; |
| --- | --- |

(iii)

propagowaniu dostosowywania się do wytycznych MTCR i załączników do niego;

| b) | ogólnie wspiera szereg działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, które to działania ukierunkowane są w szczególności na zwiększanie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych, przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli eksportu. |
| --- | --- |

b)

ogólnie wspiera szereg działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, które to działania ukierunkowane są w szczególności na zwiększanie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych, przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli eksportu.

2.   W tym kontekście projekty, które mają być wspierane przez Unię, obejmują następujące konkretne działania:

| a) | działania wspierające kodeks:






  (i) | opracowanie i opublikowanie „pakietu startowego” na potrzeby działań popularyzatorskich skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, z jednoczesnym przypomnieniem o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach; |
| --- | --- | --- |

a)

działania wspierające kodeks:

(i)

opracowanie i opublikowanie „pakietu startowego” na potrzeby działań popularyzatorskich skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, z jednoczesnym przypomnieniem o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach;

| (ii) | organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu; |
| --- | --- |

(ii)

organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu;

| (iii) | organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących na rzecz wsparcia kodeksu, przy okazji posiedzeń Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ; |
| --- | --- |

(iii)

organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących na rzecz wsparcia kodeksu, przy okazji posiedzeń Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

| (iv) | zorganizowanie maksymalnie trzech regionalnych seminariów informacyjnych zgodnie z priorytetami UE (w miarę możliwości w Azji, państwach Zatoki Perskiej i Ameryce Łacińskiej); |
| --- | --- |

(iv)

zorganizowanie maksymalnie trzech regionalnych seminariów informacyjnych zgodnie z priorytetami UE (w miarę możliwości w Azji, państwach Zatoki Perskiej i Ameryce Łacińskiej);

| (v) | zachęcanie przedstawicieli państw rozwijających się — zarówno będących, jak i niebędących sygnatariuszami kodeksu — do udziału w corocznych posiedzeniach HCoC oraz w seminariach informacyjnych; |
| --- | --- |

(v)

zachęcanie przedstawicieli państw rozwijających się — zarówno będących, jak i niebędących sygnatariuszami kodeksu — do udziału w corocznych posiedzeniach HCoC oraz w seminariach informacyjnych;

| (vi) | organizowanie sesji informacyjnych — w tym przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu — dla państw, które niedawno przystąpiły do HCoC, aby wspomóc je w wypełnianiu ich zobowiązań; |
| --- | --- |

(vi)

organizowanie sesji informacyjnych — w tym przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu — dla państw, które niedawno przystąpiły do HCoC, aby wspomóc je w wypełnianiu ich zobowiązań;

| (vii) | wspieranie koordynowania działań promocyjnych dotyczących HCoC z działaniami komitetu ONZ utworzonego na mocy rezolucji nr 1540, w tym poprzez finansowanie udziału ekspertów HCoC w wizytacjach krajowych organizowanych przez ten komitet; |
| --- | --- |

(vii)

wspieranie koordynowania działań promocyjnych dotyczących HCoC z działaniami komitetu ONZ utworzonego na mocy rezolucji nr 1540, w tym poprzez finansowanie udziału ekspertów HCoC w wizytacjach krajowych organizowanych przez ten komitet;

| (viii) | wspieranie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby HCoC (e-ICC), w tym poprzez techniczne udoskonalenie strony internetowej; |
| --- | --- |

(viii)

wspieranie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby HCoC (e-ICC), w tym poprzez techniczne udoskonalenie strony internetowej;

| b) | działania ogólnie wspierające nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych:






  (i) | zorganizowanie przy okazji spotkań na forach wielostronnych maksymalnie czterech seminariów w celu zwiększenia wiedzy na temat rozprzestrzeniania rakiet balistycznych — w miarę możliwości w powiązaniu z imprezami informacyjnymi dotyczącymi HCoC, o których mowa w lit. a) — takich jak seminarium przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, czy posiedzeń komitetów przygotowawczych układu o nierozprzestrzenianiu; |
| --- | --- | --- |

b)

działania ogólnie wspierające nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych:

(i)

zorganizowanie przy okazji spotkań na forach wielostronnych maksymalnie czterech seminariów w celu zwiększenia wiedzy na temat rozprzestrzeniania rakiet balistycznych — w miarę możliwości w powiązaniu z imprezami informacyjnymi dotyczącymi HCoC, o których mowa w lit. a) — takich jak seminarium przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, czy posiedzeń komitetów przygotowawczych układu o nierozprzestrzenianiu;

| (ii) | zorganizowanie maksymalnie trzech seminariów regionalnych w celu zwiększenia wiedzy o rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych i zachęcenia do debaty na temat perspektyw lepszego zajęcia się na szczeblu regionalnym zagrożeniem wynikającym z rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, w miarę możliwości w powiązaniu z innymi działaniami popularyzatorskimi Unii dotyczącymi HCoC; przy współpracy z odnośnymi państwami takie seminaria można byłoby zorganizować w Azji, regionie Zatoki Perskiej i w Ameryce Łacińskiej; |
| --- | --- |

(ii)

zorganizowanie maksymalnie trzech seminariów regionalnych w celu zwiększenia wiedzy o rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych i zachęcenia do debaty na temat perspektyw lepszego zajęcia się na szczeblu regionalnym zagrożeniem wynikającym z rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, w miarę możliwości w powiązaniu z innymi działaniami popularyzatorskimi Unii dotyczącymi HCoC; przy współpracy z odnośnymi państwami takie seminaria można byłoby zorganizować w Azji, regionie Zatoki Perskiej i w Ameryce Łacińskiej;

| (iii) | opracowanie czterech dokumentów będących podstawą dyskusji o ewentualnych dalszych działaniach wielostronnych zapobiegających zagrożeniu rozprzestrzenianiem rakiet oraz propagujących rozbrojenie w odniesieniu do rakiet balistycznych, które to dokumenty skupią się szczególnie na możliwych środkach budowy zaufania oraz będą zawierać analizę możliwości przyjęcia w pierwszej kolejności regionalnego podejścia, na przykład w regionach o szczególnym znaczeniu dla Unii lub tam, gdzie w niedalekiej przyszłości można oczekiwać postępów; |
| --- | --- |

(iii)

opracowanie czterech dokumentów będących podstawą dyskusji o ewentualnych dalszych działaniach wielostronnych zapobiegających zagrożeniu rozprzestrzenianiem rakiet oraz propagujących rozbrojenie w odniesieniu do rakiet balistycznych, które to dokumenty skupią się szczególnie na możliwych środkach budowy zaufania oraz będą zawierać analizę możliwości przyjęcia w pierwszej kolejności regionalnego podejścia, na przykład w regionach o szczególnym znaczeniu dla Unii lub tam, gdzie w niedalekiej przyszłości można oczekiwać postępów;

| (iv) | z myślą o zapobieżeniu na wczesnym etapie transferowi technologii podwójnego zastosowania oraz transferowi wiedzy — zorganizowanie maksymalnie trzech sesji informacyjnych dla ekspertów reprezentujących w szczególności środowiska naukowe, środowiska zajmujące się przestrzenią kosmiczną oraz przemysł; |
| --- | --- |

(iv)

z myślą o zapobieżeniu na wczesnym etapie transferowi technologii podwójnego zastosowania oraz transferowi wiedzy — zorganizowanie maksymalnie trzech sesji informacyjnych dla ekspertów reprezentujących w szczególności środowiska naukowe, środowiska zajmujące się przestrzenią kosmiczną oraz przemysł;

| (v) | zachęcanie do umożliwienia dostępu pracownikom naukowym z państw rozwijających się, którzy prowadzą prace dotyczące nierozprzestrzeniania rakiet, do projektów realizowanych przez centra doskonałości UE; |
| --- | --- |

(v)

zachęcanie do umożliwienia dostępu pracownikom naukowym z państw rozwijających się, którzy prowadzą prace dotyczące nierozprzestrzeniania rakiet, do projektów realizowanych przez centra doskonałości UE;

| (vi) | w koordynacji z centrami doskonałości UE — zorganizowanie ukierunkowanych misji ekspertów w państwach trzecich, aby podzielić się informacjami i doświadczeniami w zakresie kontroli eksportu technologii rakietowych i produktów podwójnego zastosowania oraz aby udzielić pomocy w tworzeniu krajowych zdolności tych państw; |
| --- | --- |

(vi)

w koordynacji z centrami doskonałości UE — zorganizowanie ukierunkowanych misji ekspertów w państwach trzecich, aby podzielić się informacjami i doświadczeniami w zakresie kontroli eksportu technologii rakietowych i produktów podwójnego zastosowania oraz aby udzielić pomocy w tworzeniu krajowych zdolności tych państw;

| (vii) | wspieranie szkolenia ekspertów na temat nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych, poprzez umożliwienie im udziału w programach UE, takich jak programy Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony, lub w programach państw członkowskich Unii („państw członkowskich”). |
| --- | --- |

(vii)

wspieranie szkolenia ekspertów na temat nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych, poprzez umożliwienie im udziału w programach UE, takich jak programy Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony, lub w programach państw członkowskich Unii („państw członkowskich”).

Szczegółowy opis projektów znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

2.   Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (FRS), która wykonuje to zadanie pod kierunkiem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z FRS.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 990 000 EUR.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z FRS. Umowa ta zobowiązuje FRS do zapewnienia, aby wkład UE został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.

Artykuł 4

1.   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez FRS. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.

2.   Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejsza decyzja wygasa 30 miesięcy po dniu zawarcia umów finansowych, o których mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli żadna umowa o finansowaniu nie zostanie zawarta do tego czasu.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Wspólne stanowisko Rady 2003/805/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34).

1

(2)  Decyzja Rady 2008/974/WPZiB z dnia 18 grudnia 2008 r. wspierająca haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 91).

2

(3)  Decyzja Rady 2012/423/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. w sprawie wsparcia — w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz wspólnego stanowiska Rady 2003/805/WPZiB — nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych (Dz.U. L 196 z 24.7.2012, s. 74).

3

---

ZAŁĄCZNIK

1.   CELE

Unia w zdecydowany sposób propaguje nierozprzestrzenianie rakiet. Jej wysiłki w tym zakresie obejmują strategię oraz wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB. Dodatkowo Rada zatwierdziła „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”, a UE poparła rezolucję RB ONZ nr 1540 (2004), o której przypomniano w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2010).

Unia uznaje, że MTCR jest ważnym wielostronnym instrumentem mającym na celu ograniczanie rozprzestrzeniania systemów rakiet balistycznych oraz związanych z nimi technologii i know-how poprzez ustanowienie i wdrożenie przepisów w zakresie kontroli eksportu materiałów wrażliwych. 19 państw członkowskich to członkowie MTCR, a wszystkie państwa członkowskie wdrażają wykaz dotyczący kontroli eksportu w ramach MTCR poprzez rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 (1).

Unia także stanowczo popiera kodeks od chwili jego powstania i regularnie wyraża zaniepokojenie rozprzestrzenieniem rakiet balistycznych. Unia uznaje kodeks za podstawowy środek przejrzystości i budowy zaufania. Wszystkie państwa członkowskie podpisały ten kodeks i wdrażają go w dobrej wierze.

W przeszłości Unia podjęła próbę usunięcia braków, jeśli chodzi o wdrażanie kodeksu i jego upowszechnianie, organizując warsztaty, spotkania ekspertów i seminaria regionalne w celu zwiększenia wiedzy z tej dziedziny. Działania te, które były organizowane na mocy decyzji 2008/974/WPZiB i realizowane przez FSR okazały się skuteczne i odpowiednie.

Unia, zachęcona rezultatami tych działań, kontynuuje tę inicjatywę i wspiera następujące trzy aspekty kodeksu:

| a) | upowszechnianie kodeksu; |
| --- | --- |

a)

upowszechnianie kodeksu;

| b) | wdrażanie kodeksu; |
| --- | --- |

b)

wdrażanie kodeksu;

| c) | umocnienie kodeksu i usprawnianie jego funkcjonowania. |
| --- | --- |

c)

umocnienie kodeksu i usprawnianie jego funkcjonowania.

Działanie to podjęto na mocy decyzji 2012/423/WPZiB, co pozwoliło na realizację wielu inicjatyw wspierających HCoC, w tym na:

| a) | stworzenie specjalnej bezpiecznej strony internetowej; |
| --- | --- |

a)

stworzenie specjalnej bezpiecznej strony internetowej;

| b) | zorganizowanie szeregu imprez towarzyszących w Wiedniu, Genewie i Nowym Jorku służących rozpropagowaniu kodeksu wśród państw niebędących sygnatariuszami; |
| --- | --- |

b)

zorganizowanie szeregu imprez towarzyszących w Wiedniu, Genewie i Nowym Jorku służących rozpropagowaniu kodeksu wśród państw niebędących sygnatariuszami;

| c) | warsztaty w Paryżu służące zwiększaniu wiedzy wśród państw z Afryki i Bliskiego Wschodu; |
| --- | --- |

c)

warsztaty w Paryżu służące zwiększaniu wiedzy wśród państw z Afryki i Bliskiego Wschodu;

| d) | seminaria regionalne w Singapurze, Abu Zabi i Limie; |
| --- | --- |

d)

seminaria regionalne w Singapurze, Abu Zabi i Limie;

| e) | opracowanie dokumentów będących podstawą dyskusji. |
| --- | --- |

e)

opracowanie dokumentów będących podstawą dyskusji.

Decyzja 2012/423/WPZiB przyczyniła się do rozpowszechnienia wiedzy o kodeksie i rozpropagowania kodeksu w stosunku do państw trzecich. Poprzez tę decyzję Unia wsparła Kostarykę, Francję, Węgry, Japonię, Peru i Rumunię w działaniach, które podejmowały jako państwa przewodniczące HCoC. Poprzez lepsze wyeksponowanie HCoC ułatwiła przystąpienie do niego nowych członków.

Mając na uwadze osiągnięte wyniki oraz na stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia BMR, powodujące rosnące zaniepokojenie społeczności międzynarodowej — w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Azji, w tym w Iranie i KRLD — przeprowadzone zostaną następujące działania:

| a) | projekt 1 — informowanie i komunikacja; |
| --- | --- |

a)

projekt 1 — informowanie i komunikacja;

| b) | projekt 2 — wzmocnienie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych; |
| --- | --- |

b)

projekt 2 — wzmocnienie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych;

| c) | projekt 3 — upowszechnianie HCoC — działania popularyzatorskie. |
| --- | --- |

c)

projekt 3 — upowszechnianie HCoC — działania popularyzatorskie.

Niniejsza nowa decyzja, dzięki temu, że nie ogranicza się jedynie do propagowania przystępowania do kodeksu i MTCR, pozwala pogłębić międzynarodową debatę na temat rozprzestrzeniania rakiet i włączyć w nią nowe regiony i nowe środowiska.

2.   OPIS PROJEKTU

2.1.   Projekt 1: Informowanie i komunikacja

2.1.1.   Cel projektu

Kodeks stanowi ważny instrument, który poprzez zapewnienie środków budowy zaufania i środków przejrzystości przyczynia się do ograniczenia rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i związanych z nimi technologii. Konieczne są jednak dalsze działania w celu wsparciu kodeksu, a w szczególności działania służące:

| a) | propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych i zdolnościami do działania w przestrzeni kosmicznej; |
| --- | --- |

a)

propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych i zdolnościami do działania w przestrzeni kosmicznej;

| b) | wspieraniu wdrażania wszystkich aspektów kodeksu; |
| --- | --- |

b)

wspieraniu wdrażania wszystkich aspektów kodeksu;

| c) | zwiększaniu wyeksponowania kodeksu. |
| --- | --- |

c)

zwiększaniu wyeksponowania kodeksu.

2.1.2.   Opis projektu

Projekt przewiduje trzy rodzaje działań:

| a) | przygotowanie, zaplanowanie, wydrukowanie i rozdystrybuowanie do 1 500 folderów opisujących wsparcie Unii na rzecz kodeksu. Folder będzie także zawierał:






  (i) | opis HCoC; |
| --- | --- | --- |

a)

przygotowanie, zaplanowanie, wydrukowanie i rozdystrybuowanie do 1 500 folderów opisujących wsparcie Unii na rzecz kodeksu. Folder będzie także zawierał:

(i)

opis HCoC;

| (ii) | cele HCoC; |
| --- | --- |

(ii)

cele HCoC;

| (iii) | opis corocznych oświadczeń, ostrzeżeń poprzedzających wystrzelenie rakiet i dobrowolnych wizyt obserwacyjnych; |
| --- | --- |

(iii)

opis corocznych oświadczeń, ostrzeżeń poprzedzających wystrzelenie rakiet i dobrowolnych wizyt obserwacyjnych;

| (iv) | europejska strategię dotyczącą HCoC i rozprzestrzeniania środków przenoszenia BMR; |
| --- | --- |

(iv)

europejska strategię dotyczącą HCoC i rozprzestrzeniania środków przenoszenia BMR;

| (v) | démarches, które należy zrealizować, aby przystąpić do kodeksu; |
| --- | --- |

(v)

démarches, które należy zrealizować, aby przystąpić do kodeksu;

| (vi) | dane kontaktowe dla państw niebędących sygnatariuszami; |
| --- | --- |

(vi)

dane kontaktowe dla państw niebędących sygnatariuszami;

| b) | przygotowanie, zaplanowanie, wydrukowanie i rozdystrybuowanie do 1 000 egzemplarzy „pakietu startowego” obejmującego drukowane broszury oraz nośnik USB na potrzeby działań popularyzatorskich skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, a także przypominającego o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach. „Pakiet startowy” będzie także dostępny on-line i będzie obejmował wszelkie niezbędne informacje o kodeksie i odnośne punkty kontaktowe. „Pakiet startowy” będzie obejmował folder opisany w lit. a); |
| --- | --- |

b)

przygotowanie, zaplanowanie, wydrukowanie i rozdystrybuowanie do 1 000 egzemplarzy „pakietu startowego” obejmującego drukowane broszury oraz nośnik USB na potrzeby działań popularyzatorskich skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, a także przypominającego o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach. „Pakiet startowy” będzie także dostępny on-line i będzie obejmował wszelkie niezbędne informacje o kodeksie i odnośne punkty kontaktowe. „Pakiet startowy” będzie obejmował folder opisany w lit. a);

| c) | wspieranie i uaktualnianie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby kodeksu (bezpośredni centralny elektroniczny punkt kontaktowy — e-ICC), w tym poprzez techniczne udoskonalenie strony internetowej w ścisłej współpracy z austriackim Federalnym Ministerstwem Spraw Zagranicznych. |
| --- | --- |

c)

wspieranie i uaktualnianie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby kodeksu (bezpośredni centralny elektroniczny punkt kontaktowy — e-ICC), w tym poprzez techniczne udoskonalenie strony internetowej w ścisłej współpracy z austriackim Federalnym Ministerstwem Spraw Zagranicznych.

2.1.3.   Spodziewane wyniki projektu/wskaźniki

| a) | zwiększenie wiedzy partnerów na temat wartości dodanej HCoC i roli Unii dzięki dystrybuowaniu „pakietu startowego” wśród szerokiego grona podczas różnych imprez; |
| --- | --- |

a)

zwiększenie wiedzy partnerów na temat wartości dodanej HCoC i roli Unii dzięki dystrybuowaniu „pakietu startowego” wśród szerokiego grona podczas różnych imprez;

| b) | bezpieczniejsza strona internetowa HCoC umożliwia wymianę między partnerami odpowiednich informacji; |
| --- | --- |

b)

bezpieczniejsza strona internetowa HCoC umożliwia wymianę między partnerami odpowiednich informacji;

| c) | wykorzystywanie „pakietu startowego” przez państwo przewodniczące kodeksowi, austriacki sekretariat (bezpośredni centralny punkt kontaktowy — „ICC”) i innych partnerów na potrzeby prowadzonych przez siebie działań popularyzatorskich. |
| --- | --- |

c)

wykorzystywanie „pakietu startowego” przez państwo przewodniczące kodeksowi, austriacki sekretariat (bezpośredni centralny punkt kontaktowy — „ICC”) i innych partnerów na potrzeby prowadzonych przez siebie działań popularyzatorskich.

2.1.4.   Beneficjenci projektu

Beneficjentami projektu są zarówno państwa sygnatariusze, jak i państwa niebędące sygnatariuszami kodeksu.

2.2.   Projekt 2: Wzmocnienie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych

2.2.1.   Cel projektu

Stałe rozprzestrzenianie — i operacyjne wykorzystywanie — rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia BMR — w szczególności rozprzestrzenianie w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Azji, w tym w Iranie i KRLD — jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej.

Ogólnie projekt wesprze wiele działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i ukierunkowane są w szczególności na rozpowszechnianie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych, przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli eksportu.

2.2.2.   Opis projektu

Opublikowanie rocznie dwóch dokumentów będących podstawą dyskusji (czterech w czasie obowiązywania projektu). Możliwe tematy to między innymi:

| a) | wykorzystywanie istniejących stref wolnych od BMR jako przykład i potencjalne ramy dalszych inicjatyw dotyczących zakazu rakiet balistycznych; |
| --- | --- |

a)

wykorzystywanie istniejących stref wolnych od BMR jako przykład i potencjalne ramy dalszych inicjatyw dotyczących zakazu rakiet balistycznych;

| b) | dalsze działania wielostronne zapobiegające zagrożeniu rozprzestrzenianiem rakiet oraz propagujące rozbrojenie w odniesieniu do rakiet balistycznych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na możliwe środki budowy zaufania; |
| --- | --- |

b)

dalsze działania wielostronne zapobiegające zagrożeniu rozprzestrzenianiem rakiet oraz propagujące rozbrojenie w odniesieniu do rakiet balistycznych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na możliwe środki budowy zaufania;

| c) | mechanizmy kontroli eksportu i tranzytu; |
| --- | --- |

c)

mechanizmy kontroli eksportu i tranzytu;

| d) | rola niematerialnych transferów technologii w obszarze rakiet balistycznych. |
| --- | --- |

d)

rola niematerialnych transferów technologii w obszarze rakiet balistycznych.

2.2.3.   Spodziewane wyniki projektu/wskaźniki

| a) | rozpropagowanie wysiłków podejmowanych na forach wielostronnych — w tym na mocy kodeksu i MTCR — w celu ograniczenia rozprzestrzeniania rakiet zwiększa wpływ UE w obszarze nierozprzestrzeniania rakiet; |
| --- | --- |

a)

rozpropagowanie wysiłków podejmowanych na forach wielostronnych — w tym na mocy kodeksu i MTCR — w celu ograniczenia rozprzestrzeniania rakiet zwiększa wpływ UE w obszarze nierozprzestrzeniania rakiet;

| b) | zachęcanie do debaty na temat nowych inicjatyw wzmacnia kodeks i MTCR oraz otwiera drogę do dalszych inicjatyw; |
| --- | --- |

b)

zachęcanie do debaty na temat nowych inicjatyw wzmacnia kodeks i MTCR oraz otwiera drogę do dalszych inicjatyw;

| c) | wspieranie nierozprzestrzeniania rakiet; |
| --- | --- |

c)

wspieranie nierozprzestrzeniania rakiet;

| d) | opublikowanie przynajmniej czterech dokumentów, które mają być podstawą dyskusji; |
| --- | --- |

d)

opublikowanie przynajmniej czterech dokumentów, które mają być podstawą dyskusji;

| e) | zwiększenie wiedzy na temat kwestii związanych z transferem technologii podwójnego zastosowania oraz transferem wiedzy zapobiega niezamierzonym transferom pomiędzy państwami członkowskimi i zwiększa na szczeblu światowym wiedzę na temat mechanizmu kontroli eksportu. |
| --- | --- |

e)

zwiększenie wiedzy na temat kwestii związanych z transferem technologii podwójnego zastosowania oraz transferem wiedzy zapobiega niezamierzonym transferom pomiędzy państwami członkowskimi i zwiększa na szczeblu światowym wiedzę na temat mechanizmu kontroli eksportu.

2.2.4.   Beneficjenci projektu

Unia i jej państwa członkowskie skorzystają z dokumentów będących podstawą dyskusji; o szerszej dystrybucji tych dokumentów zadecyduje WP w ścisłym porozumieniu z państwami członkowskimi w ramach właściwej grupy roboczej Rady. Ostateczna decyzja zapadnie na podstawie propozycji podmiotu realizującego zgodnie z art. 2 ust. 2 niniejszej decyzji.

2.3.   Projekt 3: Upowszechnianie HCoC — działania popularyzatorskie

2.3.1.   Cel projektu

Dzięki projektowi, obejmującemu zorganizowanie szeregu imprez służących zaangażowaniu państw niebędących sygnatariuszami kodeksu, zwiększana będzie wiedza na temat nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych i wiedza na temat kodeksu. W tym celu w Wiedniu i Nowym Jorku przy okazji istotnych wydarzeń organizowane będą imprezy angażujące delegatury ONZ.

2.3.2.   Opis projektu

Projekt przewiduje trzy rodzaje imprez:

| a) | sfinansowanie czterech imprez popularyzatorskich (po dwie w każdym mieście) — wspierających zarówno kodeks, jak i nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych — w dwóch miastach:






  (i) | w Nowym Jorku przy okazji posiedzenia Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ lub posiedzeń komitetów przygotowawczych układu o nierozprzestrzenianiu; |
| --- | --- | --- |

a)

sfinansowanie czterech imprez popularyzatorskich (po dwie w każdym mieście) — wspierających zarówno kodeks, jak i nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych — w dwóch miastach:

(i)

w Nowym Jorku przy okazji posiedzenia Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ lub posiedzeń komitetów przygotowawczych układu o nierozprzestrzenianiu;

| (ii) | w Wiedniu przy okazji posiedzeń sygnatariuszy kodeksu lub innych istotnych działań ONZ w tym mieście. |
| --- | --- |

(ii)

w Wiedniu przy okazji posiedzeń sygnatariuszy kodeksu lub innych istotnych działań ONZ w tym mieście.

Jeżeli chodzi o organizację seminariów:

| (i) | każde seminarium potrwa pół dnia i zgromadzi do 80 przedstawicieli misji przy ONZ w Nowym Jorku i Wiedniu wraz z wybraną grupą prelegentów i urzędników UE; |
| --- | --- |

(i)

każde seminarium potrwa pół dnia i zgromadzi do 80 przedstawicieli misji przy ONZ w Nowym Jorku i Wiedniu wraz z wybraną grupą prelegentów i urzędników UE;

| (ii) | zaproszonych zostanie do sześciu prelegentów; |
| --- | --- |

(ii)

zaproszonych zostanie do sześciu prelegentów;

| (iii) | zaproszony zostanie przewodniczący HCoC; |
| --- | --- |

(iii)

zaproszony zostanie przewodniczący HCoC;

| (iv) | na mocy niniejszej decyzji zorganizowane i sfinansowane zostaną obiady lub kolacje o charakterze zamkniętym, służące zaangażowaniu urzędników wyższego szczebla z wybranych państw i prowadzone przez przedstawicieli UE wysokiego szczebla i ekspertów.
  Na potrzeby każdej z tych imprez podmiot realizujący przedstawi wykaz państw, a wśród nich państw niebędących sygnatariuszami kodeksu. Pozwoli to na zaproszenie przedstawicieli wyższego szczebla zajmujących się kwestiami nieproliferacji; |
| --- | --- |

(iv)

na mocy niniejszej decyzji zorganizowane i sfinansowane zostaną obiady lub kolacje o charakterze zamkniętym, służące zaangażowaniu urzędników wyższego szczebla z wybranych państw i prowadzone przez przedstawicieli UE wysokiego szczebla i ekspertów.

Na potrzeby każdej z tych imprez podmiot realizujący przedstawi wykaz państw, a wśród nich państw niebędących sygnatariuszami kodeksu. Pozwoli to na zaproszenie przedstawicieli wyższego szczebla zajmujących się kwestiami nieproliferacji;

| b) | sfinansowanie trzech regionalnych seminariów popularyzatorskich, które mogłyby zostać zorganizowane w Ameryce Łacińskiej (na przykład w Argentynie, Brazylii, Chile, Meksyku lub państwie z regionu Karaibów niebędącym sygnatariuszem), na Bliskim Wschodzie (na przykład w państwach Zatoki Perskiej, Bahrajnie, Katarze lub Arabii Saudyjskiej) oraz w Azji (na przykład w Indonezji lub Wietnamie). Miejsce zostanie wybrane w porozumieniu z WP, w ścisłej konsultacji z państwami członkowskimi na forum właściwej grupy roboczej Rady. Seminarium będzie poświęcone tendencjom w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i skupieniu się na kwestiach regionalnych, a także kodeksowi i praktycznym informacjom na temat bycia państwem sygnatariuszem. Państwa sygnatariusze z regionu zostaną zaproszone na szczeblu rządowym, aby mogły podzielić się doświadczeniami z państwami niebędącymi sygnatariuszami. Zaproszony zostanie również przewodniczący HCoC, aby wygłosić oświadczenie i przewodniczyć posiedzeniu. W posiedzeniu mogliby wziąć udział urzędnicy, dyplomaci, wojskowi, przedstawiciele organizacji międzynarodowych, przedstawiciele UE, pracownicy naukowi itp.
  Jeżeli chodzi o organizację seminariów:






  (i) | każde z seminariów potrwa jeden dzień; |
| --- | --- | --- |

b)

sfinansowanie trzech regionalnych seminariów popularyzatorskich, które mogłyby zostać zorganizowane w Ameryce Łacińskiej (na przykład w Argentynie, Brazylii, Chile, Meksyku lub państwie z regionu Karaibów niebędącym sygnatariuszem), na Bliskim Wschodzie (na przykład w państwach Zatoki Perskiej, Bahrajnie, Katarze lub Arabii Saudyjskiej) oraz w Azji (na przykład w Indonezji lub Wietnamie). Miejsce zostanie wybrane w porozumieniu z WP, w ścisłej konsultacji z państwami członkowskimi na forum właściwej grupy roboczej Rady. Seminarium będzie poświęcone tendencjom w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet balistycznych i skupieniu się na kwestiach regionalnych, a także kodeksowi i praktycznym informacjom na temat bycia państwem sygnatariuszem. Państwa sygnatariusze z regionu zostaną zaproszone na szczeblu rządowym, aby mogły podzielić się doświadczeniami z państwami niebędącymi sygnatariuszami. Zaproszony zostanie również przewodniczący HCoC, aby wygłosić oświadczenie i przewodniczyć posiedzeniu. W posiedzeniu mogliby wziąć udział urzędnicy, dyplomaci, wojskowi, przedstawiciele organizacji międzynarodowych, przedstawiciele UE, pracownicy naukowi itp.

Jeżeli chodzi o organizację seminariów:

(i)

każde z seminariów potrwa jeden dzień;

| (ii) | można zaprosić do uczestnictwa do 50 osób; |
| --- | --- |

(ii)

można zaprosić do uczestnictwa do 50 osób;

| (iii) | przewodniczący HCoC zostanie poproszony o wygłoszenie oświadczenia; |
| --- | --- |

(iii)

przewodniczący HCoC zostanie poproszony o wygłoszenie oświadczenia;

| c) | odbędzie się również do 10 ukierunkowanych misji ekspertów dla państw niebędących sygnatariuszami. Będą skierowane głównie do odpowiednich gałęzi przemysłu, społeczności naukowej, ekspertów w zakresie kontroli eksportu i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. W koordynacji z centrami doskonałości Unii Europejskiej dwaj eksperci w dziedzinie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych z podmiotu realizującego i ekspert UE przeprowadzą misje w terenie w wybranych państwach. Możliwym celem tych misji mogłyby być — choć nie wyłącznie — następujące państwa: Algieria, Bahrajn, Boliwia, Brazylia, Chiny, Egipt, Indie, Indonezja, Izrael, Malezja, Meksyk, Katar, Arabia Saudyjska, RPA i Tajlandia. Decyzja o ostatecznej liście państw, a także decyzja co do możliwości podjęcia wspólnych démarches wraz z komitetem utworzonym na mocy rezolucji ONZ nr 1540, zostaną podjęte w ścisłej współpracy z WP. W posiedzeniu mogliby wziąć udział urzędnicy, dyplomaci, wojskowi, pracownicy naukowi, przedstawiciele przemysłu, naukowcy itp. z odwiedzanego państwa. W pierwszej kolejności uwzględniani będą urzędnicy i decydenci polityczny, dyplomaci, odpowiedni wojskowi itp.
  Jeżeli chodzi o organizację seminariów:






  (i) | każde z seminariów potrwa jeden dzień; |
| --- | --- | --- |

c)

odbędzie się również do 10 ukierunkowanych misji ekspertów dla państw niebędących sygnatariuszami. Będą skierowane głównie do odpowiednich gałęzi przemysłu, społeczności naukowej, ekspertów w zakresie kontroli eksportu i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. W koordynacji z centrami doskonałości Unii Europejskiej dwaj eksperci w dziedzinie nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych z podmiotu realizującego i ekspert UE przeprowadzą misje w terenie w wybranych państwach. Możliwym celem tych misji mogłyby być — choć nie wyłącznie — następujące państwa: Algieria, Bahrajn, Boliwia, Brazylia, Chiny, Egipt, Indie, Indonezja, Izrael, Malezja, Meksyk, Katar, Arabia Saudyjska, RPA i Tajlandia. Decyzja o ostatecznej liście państw, a także decyzja co do możliwości podjęcia wspólnych démarches wraz z komitetem utworzonym na mocy rezolucji ONZ nr 1540, zostaną podjęte w ścisłej współpracy z WP. W posiedzeniu mogliby wziąć udział urzędnicy, dyplomaci, wojskowi, pracownicy naukowi, przedstawiciele przemysłu, naukowcy itp. z odwiedzanego państwa. W pierwszej kolejności uwzględniani będą urzędnicy i decydenci polityczny, dyplomaci, odpowiedni wojskowi itp.

Jeżeli chodzi o organizację seminariów:

(i)

każde z seminariów potrwa jeden dzień;

| (ii) | zaproszonych mogłoby zostać do 25 osób; |
| --- | --- |

(ii)

zaproszonych mogłoby zostać do 25 osób;

| (iii) | zaproszonych zostanie trzech ekspertów; |
| --- | --- |

(iii)

zaproszonych zostanie trzech ekspertów;

| (iv) | zaproszony zostanie przewodniczący HCoC. |
| --- | --- |

(iv)

zaproszony zostanie przewodniczący HCoC.

2.3.3.   Spodziewane wyniki projektu/wskaźniki

| a) | zorganizowanie w Nowym Jorku i w Wiedniu przynajmniej czterech imprez popularyzatorskich; |
| --- | --- |

a)

zorganizowanie w Nowym Jorku i w Wiedniu przynajmniej czterech imprez popularyzatorskich;

| b) | trzy wydarzenia regionalne gromadzące znaczną liczbę dyplomatów i przedstawicieli społeczności akademickiej oraz pozwalające na określenie nowych możliwości w zakresie przystępowania; |
| --- | --- |

b)

trzy wydarzenia regionalne gromadzące znaczną liczbę dyplomatów i przedstawicieli społeczności akademickiej oraz pozwalające na określenie nowych możliwości w zakresie przystępowania;

| c) | przeprowadzenie 10 misji eksperckich, aby zwiększyć upowszechnianie HCoC. Udział w tych misjach przynajmniej 20 decydentów i urzędników; zwiększenie dzięki tym misjom stopnia zaangażowania urzędników i decydentów w odwiedzanych państwach; |
| --- | --- |

c)

przeprowadzenie 10 misji eksperckich, aby zwiększyć upowszechnianie HCoC. Udział w tych misjach przynajmniej 20 decydentów i urzędników; zwiększenie dzięki tym misjom stopnia zaangażowania urzędników i decydentów w odwiedzanych państwach;

| d) | rozpowszechnienie informacji o tendencjach w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet, a w szczególności o kodeksie w odniesieniu do państw niebędących sygnatariuszami kodeksu, sprzyja dyskusjom na temat dalszych działań służących ograniczeniu rozprzestrzeniania rakiet; |
| --- | --- |

d)

rozpowszechnienie informacji o tendencjach w dziedzinie rozprzestrzeniania rakiet, a w szczególności o kodeksie w odniesieniu do państw niebędących sygnatariuszami kodeksu, sprzyja dyskusjom na temat dalszych działań służących ograniczeniu rozprzestrzeniania rakiet;

| e) | Projekt ożywia w Unii i poza nią debatę na temat przyszłych inicjatyw; |
| --- | --- |

e)

Projekt ożywia w Unii i poza nią debatę na temat przyszłych inicjatyw;

| f) | dzięki projektowi lepiej wyeksponowane jest rozprzestrzenianie rakiet jako wyzwanie strategiczne. |
| --- | --- |

f)

dzięki projektowi lepiej wyeksponowane jest rozprzestrzenianie rakiet jako wyzwanie strategiczne.

2.3.4.   Beneficjenci projektu

Wspomniane imprezy będą się koncentrować głównie na państwach niebędących sygnatariuszami kodeksu, chociaż ze względów politycznych przy okazji niektórych imprez możliwa jest współpraca z państwami będącymi sygnatariuszami. Uczestnikami powinni być przede wszystkim eksperci i urzędnicy wyższego szczebla.

Państwa beneficjenci zostaną ostatecznie wybrane w porozumieniu z podmiotem realizującym i WP, w ścisłej konsultacji z państwami członkowskimi na forum właściwej grupy roboczej Rady.

3.   CZAS TRWANIA

Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 30 miesiące.

4.   PODMIOT REALIZUJĄCY PROJEKT

| a) | techniczna realizacja projektów zostanie powierzona FRS; |
| --- | --- |

a)

techniczna realizacja projektów zostanie powierzona FRS;

| b) | współfinansowanie będzie zależało od FRS; |
| --- | --- |

b)

współfinansowanie będzie zależało od FRS;

| c) | podmiot realizujący przygotuje:






  (i) | kwartalne sprawozdania z realizacji projektów; |
| --- | --- | --- |

c)

podmiot realizujący przygotuje:

(i)

kwartalne sprawozdania z realizacji projektów;

| (ii) | sprawozdanie końcowe nie później niż miesiąc po zakończeniu realizacji projektów; |
| --- | --- |

(ii)

sprawozdanie końcowe nie później niż miesiąc po zakończeniu realizacji projektów;

| d) | sprawozdania zostaną przesłane WP; |
| --- | --- |

d)

sprawozdania zostaną przesłane WP;

| e) | FRS zapewni, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości. |
| --- | --- |

e)

FRS zapewni, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

5.   UCZESTNICY REPREZENTUJĄCY STRONY TRZECIE

Projekty będą finansowane w całości na podstawie niniejszej decyzji. Eksperci z państw sygnatariuszy kodeksu lub z państw niebędących sygnatariuszami mogą być uważani za uczestników reprezentujących strony trzecie. Ich prace będą prowadzone zgodnie ze standardowymi zasadami FRS.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1).

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/53 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/53

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

z dnia 15 grudnia 2014 r.

zmieniająca w odniesieniu do Belize decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

(2014/914/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 34 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   WPROWADZENIE

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (2) | W rozdziale VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działania w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(2)

W rozdziale VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działania w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.

| (3) | Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w drodze decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. (2) („decyzja z dnia 15 listopada 2012 r.”), Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa, które Komisja uważa za niewspółpracujące państwa trzecie. Wśród tych państw było Belize. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w drodze decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. (2) („decyzja z dnia 15 listopada 2012 r.”), Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa, które Komisja uważa za niewspółpracujące państwa trzecie. Wśród tych państw było Belize.

| (4) | W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja uwzględniła informacje dotyczące najważniejszych faktów i analiz, które stanowiły podstawę takiego uznania. |
| --- | --- |

(4)

W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja uwzględniła informacje dotyczące najważniejszych faktów i analiz, które stanowiły podstawę takiego uznania.

| (5) | Również w dniu 15 listopada 2012 r. odrębnymi pismami Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o rozważanej możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Wśród tych państw było Belize. |
| --- | --- |

(5)

Również w dniu 15 listopada 2012 r. odrębnymi pismami Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o rozważanej możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Wśród tych państw było Belize.

| (6) | W decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. (3) („decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r.”) Komisja wskazała Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 Komisja podała powody, dla których uznała, że te trzy państwa nie wypełniły spoczywających na nich jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(6)

W decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. (3) („decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r.”) Komisja wskazała Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 Komisja podała powody, dla których uznała, że te trzy państwa nie wypełniły spoczywających na nich jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania.

| (7) | Zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada, w drodze decyzji wykonawczej 2014/170/UE (4), wpisała Belize, Królestwo Kambodży i Republikę Gwinei do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada, w drodze decyzji wykonawczej 2014/170/UE (4), wpisała Belize, Królestwo Kambodży i Republikę Gwinei do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN.

| (8) | Po ustanowieniu w decyzji wykonawczej 2014/170/UE wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN Komisja umożliwiła państwom uznanym za niewspółpracujące kontynuowanie dialogu zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008. Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne, w tym ustnych i pisemnych uwag, w celu umożliwienia wszystkim państwom uznanym za niewspółpracujące naprawienia sytuacji, która doprowadziła do umieszczenia ich w wykazie, a także podjęcia konkretnych środków umożliwiających usunięcie stwierdzonych uchybień. Wynikiem tego procesu było stwierdzenie, że Belize naprawiło sytuację i podjęło działania naprawcze. |
| --- | --- |

(8)

Po ustanowieniu w decyzji wykonawczej 2014/170/UE wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN Komisja umożliwiła państwom uznanym za niewspółpracujące kontynuowanie dialogu zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1005/2008. Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne, w tym ustnych i pisemnych uwag, w celu umożliwienia wszystkim państwom uznanym za niewspółpracujące naprawienia sytuacji, która doprowadziła do umieszczenia ich w wykazie, a także podjęcia konkretnych środków umożliwiających usunięcie stwierdzonych uchybień. Wynikiem tego procesu było stwierdzenie, że Belize naprawiło sytuację i podjęło działania naprawcze.

| (9) | Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada powinna zatem zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE, usuwając Belize z wykazu niewspółpracujących państw trzecich. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada powinna zatem zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE, usuwając Belize z wykazu niewspółpracujących państw trzecich.

| (10) | Z chwilą przyjęcia niniejszej decyzji w sprawie usunięcia Belize z wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r. o uznaniu Belize za niewspółpracujące państwo trzecie stanie się bezprzedmiotowa. |
| --- | --- |

(10)

Z chwilą przyjęcia niniejszej decyzji w sprawie usunięcia Belize z wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r. o uznaniu Belize za niewspółpracujące państwo trzecie stanie się bezprzedmiotowa.

2.   USUNIĘCIE BELIZE Z WYKAZU NIEWSPÓŁPRACUJĄCYCH PAŃSTW TRZECICH

| (11) | Po przyjęciu decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. oraz decyzji wykonawczej 2014/170/UE Komisja kontynuowała dialog z Belize. W szczególności wydaje się, że Belize wdrożyło swe obowiązki wynikające z prawa międzynarodowego i przyjęło odpowiednie ramy prawne w celu zwalczania połowów NNN. Belize wprowadziło odpowiedni i skuteczny system monitorowania, kontroli i inspekcji oraz odstraszający system sankcji, jak również zapewniło właściwe wdrożenie systemu świadectw połowowych. Belize podniosło ponadto poziom przestrzegania swych zobowiązań międzynarodowych, w tym zobowiązań wynikających z zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, a także ustanowiło nowy system rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Belize spełnia obecnie zalecenia i wypełnia rezolucje odpowiednich organów i przyjęło swój krajowy plan działania przeciwko połowom NNN, zgodny z międzynarodowym planem działania Organizacji Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom. |
| --- | --- |

(11)

Po przyjęciu decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. oraz decyzji wykonawczej 2014/170/UE Komisja kontynuowała dialog z Belize. W szczególności wydaje się, że Belize wdrożyło swe obowiązki wynikające z prawa międzynarodowego i przyjęło odpowiednie ramy prawne w celu zwalczania połowów NNN. Belize wprowadziło odpowiedni i skuteczny system monitorowania, kontroli i inspekcji oraz odstraszający system sankcji, jak również zapewniło właściwe wdrożenie systemu świadectw połowowych. Belize podniosło ponadto poziom przestrzegania swych zobowiązań międzynarodowych, w tym zobowiązań wynikających z zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, a także ustanowiło nowy system rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Belize spełnia obecnie zalecenia i wypełnia rezolucje odpowiednich organów i przyjęło swój krajowy plan działania przeciwko połowom NNN, zgodny z międzynarodowym planem działania Organizacji Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom.

| (12) | Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Belize jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., z decyzją wykonawczą z dnia 26 listopada 2013 r. i decyzją wykonawczą 2014/170/UE oraz zgodnie z istotnymi informacjami przekazanymi przez Belize. Zbadała ona również środki podjęte w celu naprawienia sytuacji, jak również gwarancje udzielone przez właściwe organy Belize. |
| --- | --- |

(12)

Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Belize jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., z decyzją wykonawczą z dnia 26 listopada 2013 r. i decyzją wykonawczą 2014/170/UE oraz zgodnie z istotnymi informacjami przekazanymi przez Belize. Zbadała ona również środki podjęte w celu naprawienia sytuacji, jak również gwarancje udzielone przez właściwe organy Belize.

| (13) | Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że działania podjęte przez Belize w związku z jego obowiązkami jako państwa bandery są wystarczające do spełnienia art. 91, 94, 117 i 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, art. 18, 19 i 20 Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi i art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. Komisja uznała, że elementy przedstawione przez Belize wykazały, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia Belize w wykazie została naprawiona i że Belize podjęło konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji. |
| --- | --- |

(13)

Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że działania podjęte przez Belize w związku z jego obowiązkami jako państwa bandery są wystarczające do spełnienia art. 91, 94, 117 i 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, art. 18, 19 i 20 Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi i art. III ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania. Komisja uznała, że elementy przedstawione przez Belize wykazały, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia Belize w wykazie została naprawiona i że Belize podjęło konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji.

| (14) | W tych okolicznościach i zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada stwierdza, że Belize należy usunąć z wykazu niewspółpracujących państw trzecich. Należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE. |
| --- | --- |

(14)

W tych okolicznościach i zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada stwierdza, że Belize należy usunąć z wykazu niewspółpracujących państw trzecich. Należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE.

| (15) | Decyzja podjęta przez Radę nie wyklucza podjęcia przez Radę lub Komisję dalszych kroków, zgodnie z rozdziałem VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w przypadku gdyby z faktów wynikało, że Belize nie spełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(15)

Decyzja podjęta przez Radę nie wyklucza podjęcia przez Radę lub Komisję dalszych kroków, zgodnie z rozdziałem VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w przypadku gdyby z faktów wynikało, że Belize nie spełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (16) | Ze względu na negatywne skutki powodowane przez wpis do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, należy ze skutkiem natychmiastowym usunąć Belize z tego wykazu, |
| --- | --- |

(16)

Ze względu na negatywne skutki powodowane przez wpis do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, należy ze skutkiem natychmiastowym usunąć Belize z tego wykazu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Belize zostaje usunięte z załącznika do decyzji wykonawczej 2014/170/UE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

M. MARTINA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

1

(2)  Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. w sprawie powiadomienia państw trzecich o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. C 354 z 17.11.2012, s. 1).

2

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. określająca państwa trzecie uznane przez Komisję za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. C 346 z 27.11.2013, s. 2).

3

(4)  Decyzja wykonawcza Rady 2014/170/UE z dnia 24 marca 2014 r. ustanawiająca wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 91 z 27.3.2014, s. 43).

4

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/56 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/56

---

DECYZJA RADY 2014/915/WPZiB

z dnia 16 grudnia 2014 r.

zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/452/WPZiB (1) w sprawie przedłużenia Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (zwanej dalej „EUMM Georgia” lub „misją”) utworzonej na mocy wspólnego działania 2008/736/WPZiB (2). Decyzja 2010/452/WPZiB wygasa w dniu 14 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/452/WPZiB (1) w sprawie przedłużenia Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (zwanej dalej „EUMM Georgia” lub „misją”) utworzonej na mocy wspólnego działania 2008/736/WPZiB (2). Decyzja 2010/452/WPZiB wygasa w dniu 14 grudnia 2014 r.

| (2) | Funkcjonowanie EUMM Georgia powinno zostać przedłużone na kolejny okres dwóch lat na podstawie jej obecnego mandatu. |
| --- | --- |

(2)

Funkcjonowanie EUMM Georgia powinno zostać przedłużone na kolejny okres dwóch lat na podstawie jej obecnego mandatu.

| (3) | Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu. |
| --- | --- |

(3)

Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/452/WPZiB, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/452/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2010/452/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego unijną politykę bezpieczeństwa w terenie. Jeśli chodzi o ochronę informacji niejawnych UE, powierzonych personelowi w trakcie pełnienia obowiązków, przestrzega on zasad i minimalnych norm w zakresie bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2013/488/UE (3).

  (3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).”"
						; |
| --- | --- |

1)

art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego unijną politykę bezpieczeństwa w terenie. Jeśli chodzi o ochronę informacji niejawnych UE, powierzonych personelowi w trakcie pełnienia obowiązków, przestrzega on zasad i minimalnych norm w zakresie bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2013/488/UE (3).

(3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).”"

| 2) | art. 12 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z decyzją 2013/488/UE”; |
| --- | --- |

2)

art. 12 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z decyzją 2013/488/UE”

| 3) | w art. 14 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 15 grudnia 2014 r. do dnia 14 grudnia 2015 r. wynosi 18 300 000 EUR”; |
| --- | --- |

3)

w art. 14 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 15 grudnia 2014 r. do dnia 14 grudnia 2015 r. wynosi 18 300 000 EUR”

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 14a
  Komórka ds. projektów
  1.   W skład EUMM Georgia wchodzi komórka ds. projektów, określająca i realizująca projekty. EUMM Georgia, w stosownych przypadkach, ułatwia realizację projektów wdrażanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie w ramach ich odpowiedzialności oraz doradza na ich temat, w obszarach związanych z EUMM Georgia i wspierających jej cele.
  2.   Z zastrzeżeniem ust. 3 EUMM Georgia jest uprawniona do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich lub państw trzecich w celu realizacji projektów, które w spójny sposób uzupełniają inne działania EUMM Georgia, jeśli projekty te:






  a) | zostały uwzględnione w ocenie skutków finansowych odnoszącej się do niniejszej decyzji; lub |
| --- | --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 14a

Komórka ds. projektów

1.   W skład EUMM Georgia wchodzi komórka ds. projektów, określająca i realizująca projekty. EUMM Georgia, w stosownych przypadkach, ułatwia realizację projektów wdrażanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie w ramach ich odpowiedzialności oraz doradza na ich temat, w obszarach związanych z EUMM Georgia i wspierających jej cele.

2.   Z zastrzeżeniem ust. 3 EUMM Georgia jest uprawniona do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich lub państw trzecich w celu realizacji projektów, które w spójny sposób uzupełniają inne działania EUMM Georgia, jeśli projekty te:

a)

zostały uwzględnione w ocenie skutków finansowych odnoszącej się do niniejszej decyzji; lub

| b) | zostały włączone w trakcie obowiązywania mandatu misji za pomocą zmiany tej oceny skutków finansowych na wniosek szefa misji. |
| --- | --- |

b)

zostały włączone w trakcie obowiązywania mandatu misji za pomocą zmiany tej oceny skutków finansowych na wniosek szefa misji.

EUMM Georgia zawiera z tymi państwami porozumienie, które w szczególności obejmuje konkretne zasady postępowania z wszelkiego rodzaju skargami stron trzecich w zakresie szkód zaistniałych z powodu działań lub zaniechania działań przez EUMM Georgia w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa. W żadnym razie Unia ani WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec państw wnoszących wkład za działania lub zaniechanie działań przez EUMM Georgia w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa.

3.   Przyjęcie wkładu finansowego państw trzecich na rzecz komórki ds. projektów podlega zatwierdzeniu przez KPiB.”

| 5) | art. 16 ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE.
  2.   WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i OBWE dokonują niezbędnych uzgodnień.
  3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.”; |
| --- | --- |

5)

art. 16 ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE.

2.   WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i OBWE dokonują niezbędnych uzgodnień.

3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.”

| 6) | art. 18 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejsza decyzja wygasa dnia 14 grudnia 2016 r.”. |
| --- | --- |

6)

art. 18 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsza decyzja wygasa dnia 14 grudnia 2016 r.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 15 grudnia 2014 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

S. GOZI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2010/452/WPZiB z dnia 12 sierpnia 2010 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (Dz.U. L 213 z 13.8.2010, s. 43).

1

(2)  Wspólne działanie Rady 2008/736/WPZiB z dnia 15 września 2008 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26).

2

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/58 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/58

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 15 grudnia 2014 r.

w sprawie sprostowania załącznika do decyzji wykonawczej 2014/154/UE zezwalającej na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9452)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(2014/916/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Komisji 2014/154/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/154/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności.

| (2) | W załączniku do decyzji wykonawczej 2014/154/UE określono specyfikację dla soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego. Specyfikacja w załączniku zawiera błąd. Błąd ten powinien zostać poprawiony. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku do decyzji wykonawczej 2014/154/UE określono specyfikację dla soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego. Specyfikacja w załączniku zawiera błąd. Błąd ten powinien zostać poprawiony.

| (3) | Należy zatem odpowiednio sprostować decyzję wykonawczą 2014/154/UE. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio sprostować decyzję wykonawczą 2014/154/UE.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji wykonawczej 2014/154/UE, w specyfikacji dotyczącej czystości, pozycja odnosząca się do oznaczenia glukozaminy otrzymuje brzmienie:

| „Oznaczenie glukozaminy | 34–46 % w przeliczeniu na suchą masę” |
| --- | --- |

„Oznaczenie glukozaminy

34–46 % w przeliczeniu na suchą masę”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Gnosis SpA, Via Lavoratori Autobianchi 1, 20832 Desio (MB), Włochy.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/154/UE z dnia 19 marca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 10).

2

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/59 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/59

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 15 grudnia 2014 r.

ustanawiająca szczegółowe przepisy dotyczące wykonania dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do powiadamiania o obecności organizmów szkodliwych i o środkach wprowadzonych lub zamierzonych przez państwa członkowskie

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9460)

(2014/917/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 16 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Powiadomienia o obecności organizmów szkodliwych, o których mowa w art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, lub powiadomienia o faktycznym lub podejrzewanym pojawieniu się organizmów szkodliwych, o których mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy tej dyrektywy, powinny zawierać wszelkie informacje umożliwiające Komisji i państwom członkowskim planowanie i wprowadzanie najskuteczniejszych działań na poziomie unijnym lub regionalnym, w zależności od potrzeb. Ważne jest, by zapewnić kompleksową ochronę terytorium Unii przeciwko wszelkim możliwym źródłom ryzyk fitosanitarnych. |
| --- | --- |

(1)

Powiadomienia o obecności organizmów szkodliwych, o których mowa w art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, lub powiadomienia o faktycznym lub podejrzewanym pojawieniu się organizmów szkodliwych, o których mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy tej dyrektywy, powinny zawierać wszelkie informacje umożliwiające Komisji i państwom członkowskim planowanie i wprowadzanie najskuteczniejszych działań na poziomie unijnym lub regionalnym, w zależności od potrzeb. Ważne jest, by zapewnić kompleksową ochronę terytorium Unii przeciwko wszelkim możliwym źródłom ryzyk fitosanitarnych.

| (2) | Aby umożliwić szybką reakcję, niektóre elementy tych powiadomień powinny być przedkładane w terminie ośmiu dni roboczych od potwierdzenia obecności lub pojawienia się organizmów szkodliwych — mając na względzie ich znaczenie oraz możliwość ich szybkiego przedłożenia — zaś wszystkie wymagane elementy powinny być przedkładane nie później niż trzydzieści dni od takiego potwierdzenia. |
| --- | --- |

(2)

Aby umożliwić szybką reakcję, niektóre elementy tych powiadomień powinny być przedkładane w terminie ośmiu dni roboczych od potwierdzenia obecności lub pojawienia się organizmów szkodliwych — mając na względzie ich znaczenie oraz możliwość ich szybkiego przedłożenia — zaś wszystkie wymagane elementy powinny być przedkładane nie później niż trzydzieści dni od takiego potwierdzenia.

| (3) | Po przekazaniu wymaganych informacji powiadamiające państwo członkowskie jak najszybciej aktualizuje te powiadomienia w przypadku uzyskania jakichkolwiek nowych, istotnych informacji lub wprowadzenia jakichkolwiek nowych, istotnych środków, dopilnowując, by Komisja i pozostałe państwa członkowskie były informowane o wszelkich zmianach, |
| --- | --- |

(3)

Po przekazaniu wymaganych informacji powiadamiające państwo członkowskie jak najszybciej aktualizuje te powiadomienia w przypadku uzyskania jakichkolwiek nowych, istotnych informacji lub wprowadzenia jakichkolwiek nowych, istotnych środków, dopilnowując, by Komisja i pozostałe państwa członkowskie były informowane o wszelkich zmianach,

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Treść powiadomień

1.   Państwa członkowskie przekazują informacje przewidziane w załączniku, przesyłając Komisji i pozostałym państwom członkowskim powiadomienie o obecności lub pojawieniu się wszelkich organizmów szkodliwych, o czym mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, lub powiadomienie o faktycznym pojawieniu się organizmów szkodliwych, o którym mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy tej dyrektywy.

2.   Państwa członkowskie przekazują w stosownych przypadkach informacje przewidziane w załączniku, przesyłając Komisji i pozostałym państwom członkowskim powiadomienie o podejrzewanym pojawieniu się wszelkich organizmów szkodliwych, o którym mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE.

Artykuł 2

Terminy przekazania powiadomień

1.   Powiadomienie zawierające przynajmniej informacje wskazane w pkt 1.1, 1.3, 2.1, 2.2, 3.1, 4.1, 5.1, 5.2, 5.6, 6.4 oraz 8 załącznika państwa członkowskie przekazują nie później niż w terminie ośmiu dni roboczych od dnia urzędowego potwierdzenia przez odpowiedzialny organ urzędowy obecności lub faktycznego pojawienia się organizmu szkodliwego, o czym mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy oraz art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE.

2.   Powiadomienie zawierające informacje wskazane w punktach załącznika niewymienionych w ust. 1 państwa członkowskie przekazują nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia urzędowego potwierdzenia przez odpowiedzialny organ urzędowy obecności lub faktycznego pojawienia się organizmu szkodliwego, o czym mowa w art. 16 ust. 1 akapit pierwszy oraz art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE.

3.   Powiadomienie zawierające przynajmniej informacje wskazane w pkt 1.1, 1.3, 2.1, 2.2, 3.1, 4.1, 5.1, 5.2, 6.4 oraz 8 załącznika państwa członkowskie przekazują nie później niż w terminie ośmiu dni roboczych od powzięcia przez odpowiedzialny organ urzędowy podejrzenia o pojawieniu się organizmu szkodliwego, o czym mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE.

4.   Powiadomienie zawierające informacje wskazane w punktach załącznika niewymienionych w ust. 3 państwa członkowskie przekazują nie później niż w terminie trzydziestu dni od powzięcia przez odpowiedzialny organ urzędowy podejrzenia o pojawieniu się organizmu szkodliwego, o czym mowa w art. 16 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE.

5.   Państwa członkowskie aktualizują powiadomienia, o których mowa w ust. 1–4, jak tylko uzyskają i zweryfikują wszelkie istotne nowe informacje lub wprowadzą nowe środki.

Artykuł 3

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

TREŚĆ POWIADOMIEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

1.   Ogólne informacje dotyczące powiadomienia.

| 1.1. | Tytuł. Podanie nazwy systematycznej organizmu szkodliwego, miejsca występowania oraz wskazanie, czy jest to pierwszy przypadek obecności tego organizmu. Nazwą systematyczną jest jedna z następujących nazw:






  a) | nazwa systematyczna organizmu szkodliwego wymieniona w dyrektywie 2000/29/WE lub w środkach przyjętych na podstawie art. 16 ust. 3 tej dyrektywy, w stosownych przypadkach obejmująca patowar; lub |
| --- | --- | --- |

1.1.

Tytuł. Podanie nazwy systematycznej organizmu szkodliwego, miejsca występowania oraz wskazanie, czy jest to pierwszy przypadek obecności tego organizmu. Nazwą systematyczną jest jedna z następujących nazw:

a)

nazwa systematyczna organizmu szkodliwego wymieniona w dyrektywie 2000/29/WE lub w środkach przyjętych na podstawie art. 16 ust. 3 tej dyrektywy, w stosownych przypadkach obejmująca patowar; lub

| b) | w przypadku gdy lit. a) nie ma zastosowania, nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową, obejmująca patowar, oraz nazwa tej organizacji; lub |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy lit. a) nie ma zastosowania, nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową, obejmująca patowar, oraz nazwa tej organizacji; lub

| c) | w przypadku gdy lit. a) i b) nie mają zastosowania, podanie nazwy systematycznej z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy lit. a) i b) nie mają zastosowania, podanie nazwy systematycznej z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła.

Możliwe jest przedstawienie uwag wyjaśniających.

| 1.2. | Streszczenie. Przedstawienie streszczenia informacji w pkt od 3 do 7. |
| --- | --- |

1.2.

Streszczenie. Przedstawienie streszczenia informacji w pkt od 3 do 7.

| 1.3. | Wskazanie jednego z następujących elementów: 1) częściowe powiadomienie zgodnie z art. 2 ust. 1 lub 3; 2) powiadomienie zgodnie z art. 2 ust. 2 lub 4; 3) aktualizacja powiadomienia zgodnie z art. 2 ust. 5; 4) uwaga zamykająca dotycząca zakończenia stosowania podjętych środków oraz uzasadnienia zakończenia stosowania tych środków. |
| --- | --- |

1.3.

Wskazanie jednego z następujących elementów: 1) częściowe powiadomienie zgodnie z art. 2 ust. 1 lub 3; 2) powiadomienie zgodnie z art. 2 ust. 2 lub 4; 3) aktualizacja powiadomienia zgodnie z art. 2 ust. 5; 4) uwaga zamykająca dotycząca zakończenia stosowania podjętych środków oraz uzasadnienia zakończenia stosowania tych środków.

2.   Informacje dotyczące jednego organu i osób odpowiedzialnych.

| 2.1. | Nazwa jednego organu, o którym mowa w art. 1 ust. 4 dyrektywy 2000/29/WE, przedkładającego powiadomienie (dalej zwanego „jednym organem”). Wyrażenie „Powiadomienie od”, po którym następuje nazwa jednego organu oraz nazwa państwa członkowskiego tego organu. |
| --- | --- |

2.1.

Nazwa jednego organu, o którym mowa w art. 1 ust. 4 dyrektywy 2000/29/WE, przedkładającego powiadomienie (dalej zwanego „jednym organem”). Wyrażenie „Powiadomienie od”, po którym następuje nazwa jednego organu oraz nazwa państwa członkowskiego tego organu.

| 2.2. | Osoba urzędowo wyznaczona do kontaktów w jednym organie. Podanie imienia i nazwiska, numeru telefonu i adresu e-mail osoby urzędowo wyznaczonej przez jeden organ do kontaktów w sprawie danego powiadomienia. Wskazanie przyczyn, jeśli podano więcej niż jedną osobę. |
| --- | --- |

2.2.

Osoba urzędowo wyznaczona do kontaktów w jednym organie. Podanie imienia i nazwiska, numeru telefonu i adresu e-mail osoby urzędowo wyznaczonej przez jeden organ do kontaktów w sprawie danego powiadomienia. Wskazanie przyczyn, jeśli podano więcej niż jedną osobę.

3.   Miejsce występowania organizmu szkodliwego.

| 3.1. | Możliwie najdokładniejsze wskazanie miejsca występowania organizmu szkodliwego z podaniem przynajmniej regionu administracyjnego (np. gmina, miasto, województwo) stosownie do przypadku. |
| --- | --- |

3.1.

Możliwie najdokładniejsze wskazanie miejsca występowania organizmu szkodliwego z podaniem przynajmniej regionu administracyjnego (np. gmina, miasto, województwo) stosownie do przypadku.

| 3.2. | W odniesieniu do pkt 3.1 — mapa lub mapy odnośnych miejsc. Możliwe jest przedstawienie w formie uwag informacji na temat granic z zastosowaniem nomenklatury jednostek geograficznych stosowanej przez Eurostat (NUTS) lub kodów geograficznych (Geocodes), zdjęć lotniczych lub współrzędnych GPS. |
| --- | --- |

3.2.

W odniesieniu do pkt 3.1 — mapa lub mapy odnośnych miejsc. Możliwe jest przedstawienie w formie uwag informacji na temat granic z zastosowaniem nomenklatury jednostek geograficznych stosowanej przez Eurostat (NUTS) lub kodów geograficznych (Geocodes), zdjęć lotniczych lub współrzędnych GPS.

4.   Informacje dotyczące powodów powiadomienia oraz statusu danego obszaru i państwa członkowskiego pod względem obecności organizmu szkodliwego.

| 4.1. | Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) pierwszy przypadek potwierdzonej lub podejrzewanej obecności organizmu szkodliwego na terytorium danego państwa członkowskiego; 2) przypadek potwierdzonego lub podejrzewanego pojawienia się organizmu szkodliwego w części terytorium danego państwa członkowskiego, w której obecność tego organizmu była wcześniej nieznana. W przypadku wariantu 2 i w stosownych przypadkach wskazanie, że organizm szkodliwy pojawił się w części terytorium danego państwa członkowskiego, w którym ten organizm szkodliwy był wcześniej obecny, lecz został zwalczony. |
| --- | --- |

4.1.

Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) pierwszy przypadek potwierdzonej lub podejrzewanej obecności organizmu szkodliwego na terytorium danego państwa członkowskiego; 2) przypadek potwierdzonego lub podejrzewanego pojawienia się organizmu szkodliwego w części terytorium danego państwa członkowskiego, w której obecność tego organizmu była wcześniej nieznana. W przypadku wariantu 2 i w stosownych przypadkach wskazanie, że organizm szkodliwy pojawił się w części terytorium danego państwa członkowskiego, w którym ten organizm szkodliwy był wcześniej obecny, lecz został zwalczony.

| 4.2. | Status pod względem obecności organizmu szkodliwego na obszarze, na którym stwierdzono jego obecność po urzędowym potwierdzeniu. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego obszaru; 2) obecny: tylko w określonych częściach danego obszaru; 3) obecny: w określonych częściach obszaru, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: poddany zwalczaniu; 5) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się; 6) obecny: niska częstość występowania; 7) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz został on zwalczony; 8) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz nie występuje on już z przyczyn innych niż zwalczenie; 9) przejściowy (nie oczekuje się, by obecność organizmu szkodliwego doprowadziła do jego zadomowienia się): dający podstawę do podjęcia działań; 10) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 11) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 12) inny. |
| --- | --- |

4.2.

Status pod względem obecności organizmu szkodliwego na obszarze, na którym stwierdzono jego obecność po urzędowym potwierdzeniu. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego obszaru; 2) obecny: tylko w określonych częściach danego obszaru; 3) obecny: w określonych częściach obszaru, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: poddany zwalczaniu; 5) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się; 6) obecny: niska częstość występowania; 7) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz został on zwalczony; 8) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz nie występuje on już z przyczyn innych niż zwalczenie; 9) przejściowy (nie oczekuje się, by obecność organizmu szkodliwego doprowadziła do jego zadomowienia się): dający podstawę do podjęcia działań; 10) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 11) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 12) inny.

| 4.3. | Status pod względem obecności organizmu szkodliwego w danym państwie członkowskim przed urzędowym potwierdzeniem obecności lub podejrzenia obecności organizmu szkodliwego. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego państwa członkowskiego; 2) obecny: tylko w niektórych częściach danego państwa członkowskiego; 3) obecny: w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: sezonowo; 5) obecny: poddany zwalczaniu; 6) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe; 7) obecny: niska częstość występowania; 8) nieobecny: brak zapisów dotyczących organizmu szkodliwego; 9) nieobecny: organizm szkodliwy został zwalczony; 10) nieobecny: organizm szkodliwy już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie; 11) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego są nieważne; 12) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego nie są wiarygodne; 13) nieobecny: jedynie zatrzymany; 14) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań; 15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 16) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 17) inny. |
| --- | --- |

4.3.

Status pod względem obecności organizmu szkodliwego w danym państwie członkowskim przed urzędowym potwierdzeniem obecności lub podejrzenia obecności organizmu szkodliwego. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego państwa członkowskiego; 2) obecny: tylko w niektórych częściach danego państwa członkowskiego; 3) obecny: w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: sezonowo; 5) obecny: poddany zwalczaniu; 6) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe; 7) obecny: niska częstość występowania; 8) nieobecny: brak zapisów dotyczących organizmu szkodliwego; 9) nieobecny: organizm szkodliwy został zwalczony; 10) nieobecny: organizm szkodliwy już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie; 11) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego są nieważne; 12) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego nie są wiarygodne; 13) nieobecny: jedynie zatrzymany; 14) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań; 15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 16) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 17) inny.

| 4.4. | Status pod względem obecności organizmu szkodliwego w danym państwie członkowskim po urzędowym potwierdzeniu obecności organizmu szkodliwego. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego państwa członkowskiego; 2) obecny: tylko w niektórych częściach danego państwa członkowskiego; 3) obecny: w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: sezonowo; 5) obecny: poddany zwalczaniu; 6) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe; 7) obecny: niska częstość występowania; 8) nieobecny: organizm szkodliwy został zwalczony; 9) nieobecny: organizm szkodliwy już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie; 10) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego są nieważne; 11) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego nie są wiarygodne; 12) nieobecny: jedynie zatrzymany; 13) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań; 14) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 16) inny. |
| --- | --- |

4.4.

Status pod względem obecności organizmu szkodliwego w danym państwie członkowskim po urzędowym potwierdzeniu obecności organizmu szkodliwego. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego państwa członkowskiego; 2) obecny: tylko w niektórych częściach danego państwa członkowskiego; 3) obecny: w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: sezonowo; 5) obecny: poddany zwalczaniu; 6) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe; 7) obecny: niska częstość występowania; 8) nieobecny: organizm szkodliwy został zwalczony; 9) nieobecny: organizm szkodliwy już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie; 10) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego są nieważne; 11) nieobecny: zapisy dotyczące organizmu szkodliwego nie są wiarygodne; 12) nieobecny: jedynie zatrzymany; 13) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań; 14) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 16) inny.

5.   Informacje dotyczące stwierdzenia wystąpienia, pobrania próbki, badań oraz potwierdzenia obecności organizmu szkodliwego.

| 5.1. | W jaki sposób stwierdzono obecność lub pojawienie się organizmu szkodliwego. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) badanie urzędowe dotyczące organizmu szkodliwego; 2) badanie dotyczące aktualnego lub zwalczonego ogniska występowania organizmu szkodliwego; 3) inspekcje fitosanitarne dowolnego rodzaju; 4) inspekcja śledzenia pochodzenia i dróg rozprzestrzeniania się w określonym przypadku obecności danego organizmu szkodliwego; 5) urzędowa inspekcja do celów innych niż fitosanitarne; 6) informacje od podmiotów zawodowych, laboratoriów lub innych osób; 7) informacje naukowe; 8) inny. Możliwe są dalsze uwagi w samym formularzu lub w formie załączonych dokumentów. W przypadku wariantu 8 konieczne jest podanie szczegółowych informacji. W stosownych przypadkach podanie daty inspekcji, opis metody inspekcji (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli stosownie do przypadku) oraz krótki opis miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, a także wyniki inspekcji oraz zdjęcia. W przypadku wariantów 3 i 4 podanie daty inspekcji, opis metody inspekcji (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli stosownie do przypadku). Możliwe jest przedstawienie krótkiego opisu miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, a także wyników inspekcji oraz zdjęć. |
| --- | --- |

5.1.

W jaki sposób stwierdzono obecność lub pojawienie się organizmu szkodliwego. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) badanie urzędowe dotyczące organizmu szkodliwego; 2) badanie dotyczące aktualnego lub zwalczonego ogniska występowania organizmu szkodliwego; 3) inspekcje fitosanitarne dowolnego rodzaju; 4) inspekcja śledzenia pochodzenia i dróg rozprzestrzeniania się w określonym przypadku obecności danego organizmu szkodliwego; 5) urzędowa inspekcja do celów innych niż fitosanitarne; 6) informacje od podmiotów zawodowych, laboratoriów lub innych osób; 7) informacje naukowe; 8) inny. Możliwe są dalsze uwagi w samym formularzu lub w formie załączonych dokumentów. W przypadku wariantu 8 konieczne jest podanie szczegółowych informacji. W stosownych przypadkach podanie daty inspekcji, opis metody inspekcji (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli stosownie do przypadku) oraz krótki opis miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, a także wyniki inspekcji oraz zdjęcia. W przypadku wariantów 3 i 4 podanie daty inspekcji, opis metody inspekcji (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli stosownie do przypadku). Możliwe jest przedstawienie krótkiego opisu miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, a także wyników inspekcji oraz zdjęć.

| 5.2. | Data stwierdzenia organizmu szkodliwego: Wskazanie dnia, w którym odpowiedzialny organ urzędowy stwierdził obecność lub pojawienie się organizmu szkodliwego bądź też otrzymał pierwsze informacje dotyczące stwierdzenia takiej obecności lub pojawienia się. Jeśli organizm szkodliwy został stwierdzony przez osobę inną niż odpowiedzialny organ urzędowy, wskazanie dnia stwierdzenia organizmu szkodliwego przez tę osobę oraz dnia, w którym osoba ta poinformowała o tym odpowiedzialny organ urzędowy. |
| --- | --- |

5.2.

Data stwierdzenia organizmu szkodliwego: Wskazanie dnia, w którym odpowiedzialny organ urzędowy stwierdził obecność lub pojawienie się organizmu szkodliwego bądź też otrzymał pierwsze informacje dotyczące stwierdzenia takiej obecności lub pojawienia się. Jeśli organizm szkodliwy został stwierdzony przez osobę inną niż odpowiedzialny organ urzędowy, wskazanie dnia stwierdzenia organizmu szkodliwego przez tę osobę oraz dnia, w którym osoba ta poinformowała o tym odpowiedzialny organ urzędowy.

| 5.3. | Pobieranie próbek do celów badań laboratoryjnych. W stosownych przypadkach podanie informacji dotyczących procedury pobierania próbek do celów badań laboratoryjnych, w tym daty, metody i wielkości próbki. W miarę możliwości załączenie zdjęć. |
| --- | --- |

5.3.

Pobieranie próbek do celów badań laboratoryjnych. W stosownych przypadkach podanie informacji dotyczących procedury pobierania próbek do celów badań laboratoryjnych, w tym daty, metody i wielkości próbki. W miarę możliwości załączenie zdjęć.

| 5.4. | Laboratorium. W stosowanych przypadkach podanie nazwy i adresu laboratoriów zaangażowanych w identyfikację danego organizmu szkodliwego. |
| --- | --- |

5.4.

Laboratorium. W stosowanych przypadkach podanie nazwy i adresu laboratoriów zaangażowanych w identyfikację danego organizmu szkodliwego.

| 5.5. | Metoda diagnostyczna. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) metoda zgodna z protokołem poddanym wzajemnej ocenie; 2) inna, z podaniem specyfikacji danej metody. W przypadku wariantu 1) jednoznaczne odesłanie do danego protokołu, a w stosownych przypadkach podanie wszelkich odstępstw od tego protokołu. |
| --- | --- |

5.5.

Metoda diagnostyczna. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) metoda zgodna z protokołem poddanym wzajemnej ocenie; 2) inna, z podaniem specyfikacji danej metody. W przypadku wariantu 1) jednoznaczne odesłanie do danego protokołu, a w stosownych przypadkach podanie wszelkich odstępstw od tego protokołu.

| 5.6. | Data urzędowego potwierdzenia tożsamości szkodliwego organizmu. |
| --- | --- |

5.6.

Data urzędowego potwierdzenia tożsamości szkodliwego organizmu.

6.   Informacje dotyczące porażonego obszaru oraz intensywności i źródła ogniska choroby na tym obszarze.

| 6.1. | Rozmiar i granice porażonego obszaru. Wskazanie jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obszar porażony (m2, ha, km2); 2) liczba porażonych roślin (w sztukach); 3) ilość produktów roślinnych dotkniętych porażeniem (tony, m3); 4) współrzędne GPS lub jakikolwiek inny konkretny opis granic porażonego obszaru. Przedłożenie przybliżonych danych liczbowych jest możliwe, ale wraz z wyjaśnieniem dotyczącym powodu braku dokładnych danych liczbowych. |
| --- | --- |

6.1.

Rozmiar i granice porażonego obszaru. Wskazanie jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obszar porażony (m2, ha, km2); 2) liczba porażonych roślin (w sztukach); 3) ilość produktów roślinnych dotkniętych porażeniem (tony, m3); 4) współrzędne GPS lub jakikolwiek inny konkretny opis granic porażonego obszaru. Przedłożenie przybliżonych danych liczbowych jest możliwe, ale wraz z wyjaśnieniem dotyczącym powodu braku dokładnych danych liczbowych.

| 6.2. | Opis porażonego obszaru i obszarów sąsiednich. Wskazanie jednego lub kilku z następujących wariantów:






  1) | obszar produkcji — na otwartej przestrzeni






  1.1) | grunty (orne, pastwisko) |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.

Opis porażonego obszaru i obszarów sąsiednich. Wskazanie jednego lub kilku z następujących wariantów:

1)

obszar produkcji — na otwartej przestrzeni

1.1)

grunty (orne, pastwisko)

| 1.2) | sad/winnica; |
| --- | --- |

1.2)

sad/winnica;

| 1.3) | szkółka; |
| --- | --- |

1.3)

szkółka;

| 1.4) | las; |
| --- | --- |

1.4)

las;

| 2) | inne — na otwartej przestrzeni






  2.1) | prywatny ogród; |
| --- | --- | --- |

2)

inne — na otwartej przestrzeni

2.1)

prywatny ogród;

| 2.2) | miejsca publiczne; |
| --- | --- |

2.2)

miejsca publiczne;

| 2.3) | obszar ochrony; |
| --- | --- |

2.3)

obszar ochrony;

| 2.4) | rośliny dzikie na obszarach innych niż obszary ochrony; |
| --- | --- |

2.4)

rośliny dzikie na obszarach innych niż obszary ochrony;

| 2.5) | inne, z dokładnym określeniem danego przypadku; |
| --- | --- |

2.5)

inne, z dokładnym określeniem danego przypadku;

| 3) | warunki zamknięte fizycznie






  3.1) | szklarnia; |
| --- | --- | --- |

3)

warunki zamknięte fizycznie

3.1)

szklarnia;

| 3.2) | miejsce prywatne inne niż szklarnia; |
| --- | --- |

3.2)

miejsce prywatne inne niż szklarnia;

| 3.3) | miejsce publiczne inne niż szklarnia; |
| --- | --- |

3.3)

miejsce publiczne inne niż szklarnia;

| 3.4) | inne, z dokładnym określeniem danego przypadku. |
| --- | --- |

3.4)

inne, z dokładnym określeniem danego przypadku.

Dla każdego wariantu podanie, czy dane porażenie dotyczy jednego lub kilku z następujących elementów: rośliny do sadzenia; inne rośliny; lub produkty roślinne.

| 6.3. | Rośliny żywicielskie na porażonym obszarze i obszarach sąsiednich. Podanie nazw systematycznych roślin żywicielskich na tym obszarze — zgodnie z pkt 6.4. Możliwe są dodatkowe informacje o gęstości występowania roślin żywicielskich na rzeczonym obszarze ze wzmianką o technikach uprawy, szczególnych cechach charakterystycznych siedlisk lub informacje o podejrzewanych produktach roślinnych wyprodukowanych na tym obszarze. |
| --- | --- |

6.3.

Rośliny żywicielskie na porażonym obszarze i obszarach sąsiednich. Podanie nazw systematycznych roślin żywicielskich na tym obszarze — zgodnie z pkt 6.4. Możliwe są dodatkowe informacje o gęstości występowania roślin żywicielskich na rzeczonym obszarze ze wzmianką o technikach uprawy, szczególnych cechach charakterystycznych siedlisk lub informacje o podejrzewanych produktach roślinnych wyprodukowanych na tym obszarze.

| 6.4. | Porażone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty. Podanie nazwy systematycznej porażonych roślin żywicielskich.
  Możliwe jest podanie odmiany, a w przypadku produktów roślinnych — rodzaju towaru, stosownie do przypadku. |
| --- | --- |

6.4.

Porażone rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty. Podanie nazwy systematycznej porażonych roślin żywicielskich.

Możliwe jest podanie odmiany, a w przypadku produktów roślinnych — rodzaju towaru, stosownie do przypadku.

| 6.5. | Wektory obecne na danym obszarze. W stosownych przypadkach wskazanie jednego z następujących wariantów:






  a) | nazwa systematyczna wektorów przynajmniej na poziomie rodzaju wymieniona w dyrektywie 2000/29/WE lub w środkach przyjętych na podstawie art. 16 ust. 3 tej dyrektywy; lub |
| --- | --- | --- |

6.5.

Wektory obecne na danym obszarze. W stosownych przypadkach wskazanie jednego z następujących wariantów:

a)

nazwa systematyczna wektorów przynajmniej na poziomie rodzaju wymieniona w dyrektywie 2000/29/WE lub w środkach przyjętych na podstawie art. 16 ust. 3 tej dyrektywy; lub

| b) | w przypadku gdy lit. a) nie ma zastosowania, nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową oraz nazwa tej organizacji; lub |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy lit. a) nie ma zastosowania, nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową oraz nazwa tej organizacji; lub

| c) | w przypadku gdy lit. a) i b) nie mają zastosowania, podanie nazwy systematycznej z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy lit. a) i b) nie mają zastosowania, podanie nazwy systematycznej z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła.

Możliwe są dodatkowe informacje o gęstości występowania wektorów lub cechach charakterystycznych roślin istotnych w odniesieniu do wektorów.

| 6.6. | Intensywność ogniska. Opis obecnego rozmiaru porażenia, objawów oraz spowodowanych szkód, a w stosowanych przypadkach włączenie także prognoz, jak tylko takie informacje będą dostępne. |
| --- | --- |

6.6.

Intensywność ogniska. Opis obecnego rozmiaru porażenia, objawów oraz spowodowanych szkód, a w stosowanych przypadkach włączenie także prognoz, jak tylko takie informacje będą dostępne.

| 6.7. | Źródło ogniska. Stosownie do przypadku — wskazanie potwierdzonej drogi wprowadzenia szkodliwego organizmu do obszaru lub podejrzanej drogi, jeśli potwierdzenia jeszcze nie dokonano. W miarę możliwości załączenie informacji dotyczących potwierdzonego lub przypuszczalnego pochodzenia organizmu szkodliwego. |
| --- | --- |

6.7.

Źródło ogniska. Stosownie do przypadku — wskazanie potwierdzonej drogi wprowadzenia szkodliwego organizmu do obszaru lub podejrzanej drogi, jeśli potwierdzenia jeszcze nie dokonano. W miarę możliwości załączenie informacji dotyczących potwierdzonego lub przypuszczalnego pochodzenia organizmu szkodliwego.

7.   Urzędowe środki fitosanitarne.

| 7.1. | Przyjęcie urzędowych środków fitosanitarnych. Wskazanie jednego z następujących wariantów — z dodaniem uwag wyjaśniających: 1) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych; 2) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne inne niż środki polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych; 3) urzędowe środki fitosanitarne zostaną wprowadzone; 4) trwa proces decyzyjny dotyczący wprowadzenia urzędowych środków fitosanitarnych; 5) nie wprowadzono żadnych urzędowych środków fitosanitarnych. Jeśli ustanowiono strefę wydzieloną, podanie w przypadku wariantów 1), 2) i 3), czy środki te wprowadzono w tej strefie czy poza nią. W przypadku wariantu 5) podanie przyczyny niewprowadzenia urzędowych środków fitosanitarnych. |
| --- | --- |

7.1.

Przyjęcie urzędowych środków fitosanitarnych. Wskazanie jednego z następujących wariantów — z dodaniem uwag wyjaśniających: 1) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych; 2) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne inne niż środki polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych; 3) urzędowe środki fitosanitarne zostaną wprowadzone; 4) trwa proces decyzyjny dotyczący wprowadzenia urzędowych środków fitosanitarnych; 5) nie wprowadzono żadnych urzędowych środków fitosanitarnych. Jeśli ustanowiono strefę wydzieloną, podanie w przypadku wariantów 1), 2) i 3), czy środki te wprowadzono w tej strefie czy poza nią. W przypadku wariantu 5) podanie przyczyny niewprowadzenia urzędowych środków fitosanitarnych.

| 7.2. | Data przyjęcia urzędowych środków fitosanitarnych. W przypadku środków tymczasowych — podanie ich przewidywanego trwania. |
| --- | --- |

7.2.

Data przyjęcia urzędowych środków fitosanitarnych. W przypadku środków tymczasowych — podanie ich przewidywanego trwania.

| 7.3. | Określenie obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi. Podanie metody wykorzystanej do określenia obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi. Jeśli przeprowadzono badania — wyniki tych badań. |
| --- | --- |

7.3.

Określenie obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi. Podanie metody wykorzystanej do określenia obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi. Jeśli przeprowadzono badania — wyniki tych badań.

| 7.4. | Cele urzędowych środków fitosanitarnych. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) zwalczenie; 2) powstrzymanie rozprzestrzeniania się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe. |
| --- | --- |

7.4.

Cele urzędowych środków fitosanitarnych. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) zwalczenie; 2) powstrzymanie rozprzestrzeniania się, w przypadku gdy zwalczenie nie jest możliwe.

| 7.5. | Środki mające wpływ na przepływ towarów. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) środki dotykają przywozu towarów do Unii lub ich przepływu w Unii; 2) środki nie dotykają przywozu towarów do Unii lub ich przepływu w Unii. W przypadku wariantu 1) — opis środków. |
| --- | --- |

7.5.

Środki mające wpływ na przepływ towarów. Wskazanie jednego z następujących wariantów: 1) środki dotykają przywozu towarów do Unii lub ich przepływu w Unii; 2) środki nie dotykają przywozu towarów do Unii lub ich przepływu w Unii. W przypadku wariantu 1) — opis środków.

| 7.6. | Szczególne badania. Jeśli prowadzone badania stanowią część urzędowych środków fitosanitarnych, podanie ich metodyki, długości i zakresu. |
| --- | --- |

7.6.

Szczególne badania. Jeśli prowadzone badania stanowią część urzędowych środków fitosanitarnych, podanie ich metodyki, długości i zakresu.

8.   Analiza/ocena zagrożenia organizmem szkodliwym. Wskazanie następujących opcji: 1) analiza zagrożenia organizmem szkodliwym nie jest wymagana (organizm szkodliwy jest wymieniony w załączniku I lub II do dyrektywy 2000/29/WE lub jest objęty środkami przyjętymi na mocy art. 16 ust. 3 tej dyrektywy); 2) analiza zagrożenia organizmem szkodliwym lub wstępna analiza zagrożenia organizmem szkodliwym jest w trakcie opracowywania; 3) istnieje wstępna analiza zagrożenia organizmem szkodliwym; 4) istnieje analiza zagrożenia organizmem szkodliwym. W przypadku wariantów 3) i 4) — opis głównych ustaleń oraz załączenie odpowiedniej analizy zagrożenia organizmem szkodliwym lub podanie źródła, gdzie można tę analizę znaleźć.

9.   Łącza do istotnych stron internetowych lub innych źródeł informacji.

10.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z prośbą o przedłożenie Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin informacji dotyczących jednego lub kilku elementów ujętych w pkt 1.1, 1.3, 3.1, 4.1–4.4, 5.1–5.6, 6.1–6.7, 7.1–7.6 oraz 8.

---

| 17.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 360/65 |
| --- | --- | --- | --- |

17.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 360/65

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 16 grudnia 2014 r.

kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu

(2014/918/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 14 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA

| (1) | W dniu 19 grudnia 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowanie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu do Unii poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu („kraje, których dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („rozporządzenie podstawowe”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 19 grudnia 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła postępowanie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu do Unii poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu („kraje, których dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („rozporządzenie podstawowe”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

| (2) | Komisja wszczęła postępowanie w następstwie skargi złożonej w dniu 4 listopada 2013 r. przez CIRFS (European Man-made Fibres Association) („skarżący”) w imieniu siedmiu producentów. Skarżący reprezentował ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej poliestrowych włókien odcinkowych („PSF”). Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie i wynikającą z niego istotną szkodę, wystarczające do uzasadnienia wszczęcia dochodzenia. |
| --- | --- |

(2)

Komisja wszczęła postępowanie w następstwie skargi złożonej w dniu 4 listopada 2013 r. przez CIRFS (European Man-made Fibres Association) („skarżący”) w imieniu siedmiu producentów. Skarżący reprezentował ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej poliestrowych włókien odcinkowych („PSF”). Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie i wynikającą z niego istotną szkodę, wystarczające do uzasadnienia wszczęcia dochodzenia.

| (3) | Przed wszczęciem postępowania i zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Chin, rząd Indii oraz rząd Wietnamu o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z ich państw powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Odpowiednie rządy zostały zaproszone do wzięcia udziału w indywidualnych konsultacjach mających na celu wyjaśnienie sytuacji w odniesieniu do treści skargi oraz osiągnięcie wspólnie uzgodnionego rozwiązania. |
| --- | --- |

(3)

Przed wszczęciem postępowania i zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Chin, rząd Indii oraz rząd Wietnamu o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z ich państw powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Odpowiednie rządy zostały zaproszone do wzięcia udziału w indywidualnych konsultacjach mających na celu wyjaśnienie sytuacji w odniesieniu do treści skargi oraz osiągnięcie wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

Chińska Republika Ludowa (Chiny)

| (4) | Rząd ChRL nie zgodził się na propozycję konsultacji, twierdząc, iż zaistniało nieporozumienie dotyczące daty złożenia skargi. Rząd ChRL przedstawił jednak uwagi dotyczące zarzutów zawartych w skardze w odniesieniu do nieuznania programów za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(4)

Rząd ChRL nie zgodził się na propozycję konsultacji, twierdząc, iż zaistniało nieporozumienie dotyczące daty złożenia skargi. Rząd ChRL przedstawił jednak uwagi dotyczące zarzutów zawartych w skardze w odniesieniu do nieuznania programów za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

Indie

| (5) | Rząd Indii przyjął ofertę konsultacji i konsultacje odbyły się. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Uwzględniono jednak należycie wyjaśnienia rządu Indii dotyczące nieuznania programów wymienionych w skardze za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(5)

Rząd Indii przyjął ofertę konsultacji i konsultacje odbyły się. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Uwzględniono jednak należycie wyjaśnienia rządu Indii dotyczące nieuznania programów wymienionych w skardze za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

Wietnam

| (6) | Rząd Wietnamu przyjął ofertę konsultacji i konsultacje odbyły się. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Uwzględniono jednak należycie wyjaśnienia rządu Wietnamu dotyczące programów wymienionych w skardze. |
| --- | --- |

(6)

Rząd Wietnamu przyjął ofertę konsultacji i konsultacje odbyły się. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Uwzględniono jednak należycie wyjaśnienia rządu Wietnamu dotyczące programów wymienionych w skardze.

1.2.   ZAINTERESOWANE STRONY

| (7) | W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia chęci udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących oraz rządy ChRL, Indii i Wietnamu, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, jak również zainteresowane stowarzyszenia o wszczęciu dochodzenia i zachęciła ich do udziału w nim. |
| --- | --- |

(7)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia chęci udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących oraz rządy ChRL, Indii i Wietnamu, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, jak również zainteresowane stowarzyszenia o wszczęciu dochodzenia i zachęciła ich do udziału w nim.

| (8) | Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich opinii w sprawie wszczęcia dochodzenia i wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. |
| --- | --- |

(8)

Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich opinii w sprawie wszczęcia dochodzenia i wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

a)   Kontrola wyrywkowa

| (9) | Ze względu na znaczną liczbę producentów eksportujących, producentów unijnych i importerów niepowiązanych zwrócono się do wszystkich znanych producentów eksportujących oraz niepowiązanych importerów o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji o ich działalności związanej z poliestrowymi włóknami odcinkowymi w okresie od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. O przedmiotowe informacje zwrócono się zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego, aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a w razie stwierdzenia takiej konieczności — aby umożliwić dobór próby. Władze Chin, Indii i Wietnamu również zostały poproszone o przedstawienie uwag. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na znaczną liczbę producentów eksportujących, producentów unijnych i importerów niepowiązanych zwrócono się do wszystkich znanych producentów eksportujących oraz niepowiązanych importerów o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji o ich działalności związanej z poliestrowymi włóknami odcinkowymi w okresie od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. O przedmiotowe informacje zwrócono się zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego, aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a w razie stwierdzenia takiej konieczności — aby umożliwić dobór próby. Władze Chin, Indii i Wietnamu również zostały poproszone o przedstawienie uwag.

Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

| (10) | W swoim zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości sprzedaży i wielkości produkcji PSF w okresie objętym dochodzeniem, z uwzględnieniem rozmieszczenia geograficznego. Próba ta składała się z czterech producentów unijnych. Objęci próbą producenci unijni wytwarzali łącznie 54 % ogólnej produkcji unijnej poliestrowych włókien odcinkowych. |
| --- | --- |

(10)

W swoim zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości sprzedaży i wielkości produkcji PSF w okresie objętym dochodzeniem, z uwzględnieniem rozmieszczenia geograficznego. Próba ta składała się z czterech producentów unijnych. Objęci próbą producenci unijni wytwarzali łącznie 54 % ogólnej produkcji unijnej poliestrowych włókien odcinkowych.

| (11) | Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Nie otrzymano żadnych uwag. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(11)

Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Nie otrzymano żadnych uwag. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii.

Kontrola wyrywkowa importerów

| (12) | Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(12)

Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (13) | Ośmiu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja początkowo dobrała próbę złożoną z trzech importerów niepowiązanych na podstawie największej wielkości przywozu do Unii. Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych importerów w kwestii doboru próby. |
| --- | --- |

(13)

Ośmiu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja początkowo dobrała próbę złożoną z trzech importerów niepowiązanych na podstawie największej wielkości przywozu do Unii. Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych importerów w kwestii doboru próby.

| (14) | Jeden z importerów objętych próbą wycofał się z próby, informując Komisję, że nie udzieli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Następnie Komisja porzuciła kontrolę wyrywkową w związku z ograniczoną liczbą pozostałych importerów (nieobjętych próbą), którzy zostali poproszeni o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Dwa przedsiębiorstwa, które dokonują przywozu produktu objętego postępowaniem i używają go, wskazały, że nie chcą współpracować jako importerzy, lecz jako użytkownicy. Z pozostałych pięciu niepowiązanych importerów, czterech przekazało odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(14)

Jeden z importerów objętych próbą wycofał się z próby, informując Komisję, że nie udzieli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Następnie Komisja porzuciła kontrolę wyrywkową w związku z ograniczoną liczbą pozostałych importerów (nieobjętych próbą), którzy zostali poproszeni o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Dwa przedsiębiorstwa, które dokonują przywozu produktu objętego postępowaniem i używają go, wskazały, że nie chcą współpracować jako importerzy, lecz jako użytkownicy. Z pozostałych pięciu niepowiązanych importerów, czterech przekazało odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Chin

| (15) | Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Chinach o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Chin przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu. |
| --- | --- |

(15)

Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Chinach o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Chin przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu.

| (16) | Początkowo 23 producentów eksportujących/grup producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji przedstawionych przez producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących i zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego Komisja wstępnie zaproponowała próbę składającą się z pięciu współpracujących producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, których wywóz do Unii w okresie objętym dochodzeniem był największy. Dwóch innych chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje w terminie późniejszym. Jednakże rozmiar tych dwóch chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących nie był na tyle duży, by miał wpływ na próbę, gdyby wymagane informacje zostały przedłożone w wyznaczonym terminie. |
| --- | --- |

(16)

Początkowo 23 producentów eksportujących/grup producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji przedstawionych przez producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących i zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego Komisja wstępnie zaproponowała próbę składającą się z pięciu współpracujących producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, których wywóz do Unii w okresie objętym dochodzeniem był największy. Dwóch innych chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje w terminie późniejszym. Jednakże rozmiar tych dwóch chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących nie był na tyle duży, by miał wpływ na próbę, gdyby wymagane informacje zostały przedłożone w wyznaczonym terminie.

| (17) | Dwóch chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących zażądało, by próbę dobrać na podstawie surowców wykorzystywanych do produkcji poliestrowych włókien odcinkowych. W związku z tym twierdzili oni, że do próby należy wybrać tę samą liczbę producentów PSF używających oczyszczonego kwasu tereftalowego/monoetylenoglikolu („PTA/MEG”) i producentów PSF używających płatków PET. Ponadto utrzymywali oni, że procesy produkcyjne różniły się w zależności od stosowanych surowców oraz że producenci wykorzystujący różne surowce nie konkurują ze sobą na tym samym rynku. Ponadto twierdzono, że producenci PSF, którzy nie wykorzystują jako surowca PTA/MEG, nie skorzystaliby z dostarczania PTA/MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, jak opisano w skardze. |
| --- | --- |

(17)

Dwóch chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących zażądało, by próbę dobrać na podstawie surowców wykorzystywanych do produkcji poliestrowych włókien odcinkowych. W związku z tym twierdzili oni, że do próby należy wybrać tę samą liczbę producentów PSF używających oczyszczonego kwasu tereftalowego/monoetylenoglikolu („PTA/MEG”) i producentów PSF używających płatków PET. Ponadto utrzymywali oni, że procesy produkcyjne różniły się w zależności od stosowanych surowców oraz że producenci wykorzystujący różne surowce nie konkurują ze sobą na tym samym rynku. Ponadto twierdzono, że producenci PSF, którzy nie wykorzystują jako surowca PTA/MEG, nie skorzystaliby z dostarczania PTA/MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, jak opisano w skardze.

| (18) | Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej wielkości wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W próbie uwzględniono fakt, że część programów może nie być wykorzystywana przez wszystkich producentów eksportujących w Chinach. Ponadto stwierdzono, że próbą objęto przedsiębiorstwa wykorzystujące obydwa procesy produkcyjne. |
| --- | --- |

(18)

Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej wielkości wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W próbie uwzględniono fakt, że część programów może nie być wykorzystywana przez wszystkich producentów eksportujących w Chinach. Ponadto stwierdzono, że próbą objęto przedsiębiorstwa wykorzystujące obydwa procesy produkcyjne.

| (19) | Opieranie doboru próby jedynie na typach procesów produkcyjnych pociągałoby za sobą ryzyko wpłynięcia na wynik dochodzenia poprzez założenie, że subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych zostaną stwierdzone wyłącznie w odniesieniu do producentów PSF wykorzystujących jako surowce PTA/MEG, a nie w odniesieniu do producentów PSF wykorzystujących jako surowce płatki PET. Ponadto uznano, że tego rodzaju kryteria wyboru byłyby arbitralne, ponieważ dobrana w konsekwencji próba obejmująca równą liczbę przedsiębiorstw nie byłaby reprezentatywna pod względem wielkości wywozu do Unii zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i w związku z tym wniosek został odrzucony. |
| --- | --- |

(19)

Opieranie doboru próby jedynie na typach procesów produkcyjnych pociągałoby za sobą ryzyko wpłynięcia na wynik dochodzenia poprzez założenie, że subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych zostaną stwierdzone wyłącznie w odniesieniu do producentów PSF wykorzystujących jako surowce PTA/MEG, a nie w odniesieniu do producentów PSF wykorzystujących jako surowce płatki PET. Ponadto uznano, że tego rodzaju kryteria wyboru byłyby arbitralne, ponieważ dobrana w konsekwencji próba obejmująca równą liczbę przedsiębiorstw nie byłaby reprezentatywna pod względem wielkości wywozu do Unii zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i w związku z tym wniosek został odrzucony.

| (20) | Jeden z chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących twierdził, że próba powinna być oparta na wartości wywozu, a nie wielkości wywozu i zwrócił się o włączenie go do próby. Dobór próby na podstawie wartości wywozu nie doprowadziłby do uzyskania reprezentatywnych i obiektywnych wyników, ponieważ ceny mogą być zakłócane przez subsydiowanie. Komisja wybrała pięciu największych pod względem wielkości producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, reprezentujących 53 % łącznej wielkości wywozu do Unii przez współpracujących chińskich eksporterów. Uznaje się to za największą reprezentatywną wielkość wywozu, która może zostać objęta dochodzeniem w dostępnym czasie, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Argument ten został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(20)

Jeden z chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących twierdził, że próba powinna być oparta na wartości wywozu, a nie wielkości wywozu i zwrócił się o włączenie go do próby. Dobór próby na podstawie wartości wywozu nie doprowadziłby do uzyskania reprezentatywnych i obiektywnych wyników, ponieważ ceny mogą być zakłócane przez subsydiowanie. Komisja wybrała pięciu największych pod względem wielkości producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, reprezentujących 53 % łącznej wielkości wywozu do Unii przez współpracujących chińskich eksporterów. Uznaje się to za największą reprezentatywną wielkość wywozu, która może zostać objęta dochodzeniem w dostępnym czasie, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Argument ten został zatem odrzucony.

| (21) | Ta sama strona argumentowała, że jej surowiec składał się wyłącznie z pochodzących z recyklingu odpadów włókienniczych i nie korzystała z żadnej dotacji, która może wiązać się ze stosowaniem PTA/MEG. Strona ta twierdziła, że nie należy jej przypisywać żadnego marginesu subsydiowania obliczonego na podstawie informacji odnoszących się do przedsiębiorstw, które jako surowiec wykorzystywały PTA/MEG. Jak wyjaśniono w motywie 18 powyżej, w próbie uwzględniono, że część programów może nie być wykorzystywana przez wszystkich producentów eksportujących w Chinach. Wniosek ten został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(21)

Ta sama strona argumentowała, że jej surowiec składał się wyłącznie z pochodzących z recyklingu odpadów włókienniczych i nie korzystała z żadnej dotacji, która może wiązać się ze stosowaniem PTA/MEG. Strona ta twierdziła, że nie należy jej przypisywać żadnego marginesu subsydiowania obliczonego na podstawie informacji odnoszących się do przedsiębiorstw, które jako surowiec wykorzystywały PTA/MEG. Jak wyjaśniono w motywie 18 powyżej, w próbie uwzględniono, że część programów może nie być wykorzystywana przez wszystkich producentów eksportujących w Chinach. Wniosek ten został zatem odrzucony.

| (22) | Tymczasową próbę pięciu producentów eksportujących, opisaną w motywie 16, potwierdzono zatem jako próbę ostateczną. |
| --- | --- |

(22)

Tymczasową próbę pięciu producentów eksportujących, opisaną w motywie 16, potwierdzono zatem jako próbę ostateczną.

| (23) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący zakwestionował metody doboru próby stosowane przez Komisję. Wyraził on wątpliwości co do reprezentatywności 23 współpracujących chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, o których mowa w motywie 16 powyżej, w odniesieniu do całkowitej ilości PSF wywożonego z Chin do Unii. Ponadto uznał on, że próba składająca się z pięciu przedsiębiorstw nie była wystarczająca w świetle domniemanej liczby 150 producentów PSF w Chinach. Twierdził on również, że podczas doboru próby nie wzięto pod uwagę rozmieszczenia geograficznego producentów chińskich oraz proporcji, w jakich chińscy producenci wykorzystują poszczególne procesy produkcji. Wreszcie skarżący twierdził, że Komisja nie ujawniła rzeczywistej ilości PSF wyprodukowanych przez chińskie przedsiębiorstwa objęte próbą oraz tego, czy wielkość produkcji jest reprezentatywna w stosunku do całkowitej ilości PSF wyprodukowanych w Chinach. |
| --- | --- |

(23)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący zakwestionował metody doboru próby stosowane przez Komisję. Wyraził on wątpliwości co do reprezentatywności 23 współpracujących chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, o których mowa w motywie 16 powyżej, w odniesieniu do całkowitej ilości PSF wywożonego z Chin do Unii. Ponadto uznał on, że próba składająca się z pięciu przedsiębiorstw nie była wystarczająca w świetle domniemanej liczby 150 producentów PSF w Chinach. Twierdził on również, że podczas doboru próby nie wzięto pod uwagę rozmieszczenia geograficznego producentów chińskich oraz proporcji, w jakich chińscy producenci wykorzystują poszczególne procesy produkcji. Wreszcie skarżący twierdził, że Komisja nie ujawniła rzeczywistej ilości PSF wyprodukowanych przez chińskie przedsiębiorstwa objęte próbą oraz tego, czy wielkość produkcji jest reprezentatywna w stosunku do całkowitej ilości PSF wyprodukowanych w Chinach.

| (24) | Przywóz 23 współpracujących chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących stanowił 83 % łącznej wielkości przywozu z Chin, a zatem poziom współpracy uznano za wysoki. Jak wspomniano w motywie 16, Komisja wybrała do próby pięciu producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, którzy współpracowali w dochodzeniu, o największej wielkości wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie próba została uznana za reprezentatywną. Wybrane przedsiębiorstwa poproszono o wypełnienie całego kwestionariusza. W żadnym przypadku producenci eksportujący, którzy nie chcieli współpracować w dochodzeniu, nie mogą zostać wybrani do próby, ponieważ Komisja dąży do dokonania ustaleń na podstawie informacji zebranych od współpracujących producentów eksportujących w oparciu o ich odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, które są weryfikowane na miejscu. |
| --- | --- |

(24)

Przywóz 23 współpracujących chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących stanowił 83 % łącznej wielkości przywozu z Chin, a zatem poziom współpracy uznano za wysoki. Jak wspomniano w motywie 16, Komisja wybrała do próby pięciu producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, którzy współpracowali w dochodzeniu, o największej wielkości wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie próba została uznana za reprezentatywną. Wybrane przedsiębiorstwa poproszono o wypełnienie całego kwestionariusza. W żadnym przypadku producenci eksportujący, którzy nie chcieli współpracować w dochodzeniu, nie mogą zostać wybrani do próby, ponieważ Komisja dąży do dokonania ustaleń na podstawie informacji zebranych od współpracujących producentów eksportujących w oparciu o ich odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, które są weryfikowane na miejscu.

| (25) | W odniesieniu do doboru próby producentów eksportujących, biorąc pod uwagę ich rozmieszczenie geograficzne w Chinach, skarżący nie uzasadnił swojego wniosku. W szczególności skarżący nie wyjaśnił, dlaczego próba dobrana w oparciu o kryterium rozmieszczenia geograficznego byłaby zgodna z art. 27 rozporządzenia podstawowego, które przewiduje możliwość doboru próby na podstawie największej wielkości wywozu. |
| --- | --- |

(25)

W odniesieniu do doboru próby producentów eksportujących, biorąc pod uwagę ich rozmieszczenie geograficzne w Chinach, skarżący nie uzasadnił swojego wniosku. W szczególności skarżący nie wyjaśnił, dlaczego próba dobrana w oparciu o kryterium rozmieszczenia geograficznego byłaby zgodna z art. 27 rozporządzenia podstawowego, które przewiduje możliwość doboru próby na podstawie największej wielkości wywozu.

| (26) | Jeśli chodzi o zarzut, że próba nie uwzględniała proporcji wykorzystania przez chińskich producentów poszczególnych procesów produkcji, należy podkreślić, że, jak wyjaśniono w motywie 18 powyżej, próba obejmowała przedsiębiorstwa wykorzystujące obydwa procesy produkcyjne. Ponadto najwięksi chińscy eksporterzy używają PTA/MEG do produkcji PSF na rynek unijny. |
| --- | --- |

(26)

Jeśli chodzi o zarzut, że próba nie uwzględniała proporcji wykorzystania przez chińskich producentów poszczególnych procesów produkcji, należy podkreślić, że, jak wyjaśniono w motywie 18 powyżej, próba obejmowała przedsiębiorstwa wykorzystujące obydwa procesy produkcyjne. Ponadto najwięksi chińscy eksporterzy używają PTA/MEG do produkcji PSF na rynek unijny.

| (27) | Ponadto, choć skarżący odnosi się do produkcji, a nie wywozu do Unii, należy zauważyć, że Komisja nie ma obowiązku podania ilości PSF wyprodukowanych przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących, jako że celem niniejszego postępowania jest ocena subsydiowania w odniesieniu do ilości poliestrowych włókien odcinkowych produkowanych w Chinach i wywożonych do Unii. |
| --- | --- |

(27)

Ponadto, choć skarżący odnosi się do produkcji, a nie wywozu do Unii, należy zauważyć, że Komisja nie ma obowiązku podania ilości PSF wyprodukowanych przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących, jako że celem niniejszego postępowania jest ocena subsydiowania w odniesieniu do ilości poliestrowych włókien odcinkowych produkowanych w Chinach i wywożonych do Unii.

| (28) | W związku z powyższym wszelkie argumenty przedstawione przez skarżącego w odniesieniu do metod doboru próby zostały odrzucone. |
| --- | --- |

(28)

W związku z powyższym wszelkie argumenty przedstawione przez skarżącego w odniesieniu do metod doboru próby zostały odrzucone.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Indii

| (29) | Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Indiach o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Indii przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu. |
| --- | --- |

(29)

Aby podjąć decyzję, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Indiach o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Indii przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu.

| (30) | Ośmiu producentów eksportujących z Indii przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby czterech przedsiębiorstw na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, jaką to wielkość można było rozsądnie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje w sprawie doboru próby ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi, których dotyczy postępowanie, i władzami Indii. Żaden z nich nie zgłosił uwag. |
| --- | --- |

(30)

Ośmiu producentów eksportujących z Indii przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby czterech przedsiębiorstw na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, jaką to wielkość można było rozsądnie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje w sprawie doboru próby ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi, których dotyczy postępowanie, i władzami Indii. Żaden z nich nie zgłosił uwag.

| (31) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący powołał się na istnienie 17 producentów PSF w Indiach i podał w wątpliwość, czy próba składająca się z czterech producentów eksportujących była reprezentatywna. Komisja potwierdza, że próba czterech indyjskich producentów eksportujących została uznana za reprezentatywną, ponieważ obejmuje ona około 90 % całego indyjskiego wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(31)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący powołał się na istnienie 17 producentów PSF w Indiach i podał w wątpliwość, czy próba składająca się z czterech producentów eksportujących była reprezentatywna. Komisja potwierdza, że próba czterech indyjskich producentów eksportujących została uznana za reprezentatywną, ponieważ obejmuje ona około 90 % całego indyjskiego wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Wietnamu

| (32) | Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Wietnamie o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Wietnamu przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu. |
| --- | --- |

(32)

Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Wietnamie o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja zwróciła się ponadto do misji Wietnamu przy Unii Europejskiej o wskazanie lub skontaktowanie się z innymi producentami eksportującymi, o ile tacy istnieją, którzy mogliby być zainteresowani uczestnictwem w dochodzeniu.

| (33) | Pięciu producentów eksportujących z Wietnamu przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie do próby, jednak jedno z tych przedsiębiorstw nie dokonywało sprzedaży eksportowej do Unii w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym Komisja postanowiła nie badać tego przedsiębiorstwa. Ze względu na niewielką liczbę pozostałych producentów eksportujących Komisja postanowiła, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna. |
| --- | --- |

(33)

Pięciu producentów eksportujących z Wietnamu przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie do próby, jednak jedno z tych przedsiębiorstw nie dokonywało sprzedaży eksportowej do Unii w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym Komisja postanowiła nie badać tego przedsiębiorstwa. Ze względu na niewielką liczbę pozostałych producentów eksportujących Komisja postanowiła, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

| (34) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący stwierdził, że w przypadku Wietnamu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech z czterech producentów eksportujących oraz że Komisja powinna dążyć do uzyskania takiego samego zasięgu również dla chińskich i indyjskich eksporterów. Komisja podkreśla, że sytuacja przemysłu była zupełnie inna w Wietnamie ze względu na bardzo ograniczoną liczbę współpracujących producentów eksportujących (tj. trzech), inaczej niż w przypadku dużej liczby producentów eksportujących w Chinach i Indiach. W związku z tym istnieje potrzeba kontroli wyrywkowej jedynie w tych dwóch ostatnich państwach. Komisja wyjaśnia również, że trzech współpracujących wietnamskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem reprezentuje ponad 99 % łącznej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z Wietnamu do Unii. |
| --- | --- |

(34)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący stwierdził, że w przypadku Wietnamu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech z czterech producentów eksportujących oraz że Komisja powinna dążyć do uzyskania takiego samego zasięgu również dla chińskich i indyjskich eksporterów. Komisja podkreśla, że sytuacja przemysłu była zupełnie inna w Wietnamie ze względu na bardzo ograniczoną liczbę współpracujących producentów eksportujących (tj. trzech), inaczej niż w przypadku dużej liczby producentów eksportujących w Chinach i Indiach. W związku z tym istnieje potrzeba kontroli wyrywkowej jedynie w tych dwóch ostatnich państwach. Komisja wyjaśnia również, że trzech współpracujących wietnamskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem reprezentuje ponad 99 % łącznej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z Wietnamu do Unii.

b)   Badanie indywidualne

| (35) | Trzech producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących z Chin zgłosiło wniosek o indywidualne badanie na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę liczbę wniosków o indywidualne badanie i wielkość próby producentów eksportujących z Chin, analiza tych wniosków byłaby nadmiernie uciążliwa. W związku z powyższym wnioski te zostały odrzucone. |
| --- | --- |

(35)

Trzech producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących z Chin zgłosiło wniosek o indywidualne badanie na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę liczbę wniosków o indywidualne badanie i wielkość próby producentów eksportujących z Chin, analiza tych wniosków byłaby nadmiernie uciążliwa. W związku z powyższym wnioski te zostały odrzucone.

| (36) | Jeden producent eksportujący z Indii zgłosił wniosek o indywidualne badanie na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Analiza tego wniosku została przyjęta. W szczególności uznano, że indywidualne badanie w tym konkretnym przypadku nie byłoby nadmiernie uciążliwe i nie uniemożliwia zakończenia dochodzenia w odpowiednim czasie. |
| --- | --- |

(36)

Jeden producent eksportujący z Indii zgłosił wniosek o indywidualne badanie na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Analiza tego wniosku została przyjęta. W szczególności uznano, że indywidualne badanie w tym konkretnym przypadku nie byłoby nadmiernie uciążliwe i nie uniemożliwia zakończenia dochodzenia w odpowiednim czasie.

c)   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

| (37) | Komisja przesłała kwestionariusze do przedstawicieli ChRL (w tym specjalne kwestionariusze dla banków i producentów PTA i MEG), przedstawicieli Indii (w tym specjalne kwestionariusze dla banków) oraz przedstawicieli Wietnamu (w tym specjalne kwestionariusze dla banków i producentów PTA i MEG). Komisja przesłała kwestionariusze do pięciu objętych próbą producentów eksportujących z Chin, pięciu producentów eksportujących (czterech objętych próbą i jednego nieobjętego próbą) z Indii, czterech producentów eksportujących z Wietnamu, czterech producentów unijnych, pięciu niepowiązanych importerów i 105 użytkowników. |
| --- | --- |

(37)

Komisja przesłała kwestionariusze do przedstawicieli ChRL (w tym specjalne kwestionariusze dla banków i producentów PTA i MEG), przedstawicieli Indii (w tym specjalne kwestionariusze dla banków) oraz przedstawicieli Wietnamu (w tym specjalne kwestionariusze dla banków i producentów PTA i MEG). Komisja przesłała kwestionariusze do pięciu objętych próbą producentów eksportujących z Chin, pięciu producentów eksportujących (czterech objętych próbą i jednego nieobjętego próbą) z Indii, czterech producentów eksportujących z Wietnamu, czterech producentów unijnych, pięciu niepowiązanych importerów i 105 użytkowników.

| (38) | W odniesieniu do Chin odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od rządu ChRL (Ministerstwa Handlu) oraz pięciu objętych próbą producentów eksportujących/grup producentów eksportujących w Chinach. W odniesieniu do Indii odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od rządu Indii (Ministerstwa Handlu i Przemysłu), czterech objętych próbą producentów eksportujących w Indiach i indyjskiego producenta eksportującego, który złożył wniosek o badanie indywidualne. W odniesieniu do Wietnamu otrzymano odpowiedzi od rządu Wietnamu (wietnamskiego organu ds. konkurencji, Ministerstwa Przemysłu i Handlu oraz różnych banków). Jeden producent eksportujący, który odpowiadał za bardzo niewielką część wywozu do Unii, wycofał się ze współpracy i nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od pozostałych trzech producentów eksportujących (z których dwóch należy do tej samej grupy) w Wietnamie. Ponadto czterech producentów unijnych, czterech importerów niepowiązanych i 12 użytkowników przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. |
| --- | --- |

(38)

W odniesieniu do Chin odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od rządu ChRL (Ministerstwa Handlu) oraz pięciu objętych próbą producentów eksportujących/grup producentów eksportujących w Chinach. W odniesieniu do Indii odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od rządu Indii (Ministerstwa Handlu i Przemysłu), czterech objętych próbą producentów eksportujących w Indiach i indyjskiego producenta eksportującego, który złożył wniosek o badanie indywidualne. W odniesieniu do Wietnamu otrzymano odpowiedzi od rządu Wietnamu (wietnamskiego organu ds. konkurencji, Ministerstwa Przemysłu i Handlu oraz różnych banków). Jeden producent eksportujący, który odpowiadał za bardzo niewielką część wywozu do Unii, wycofał się ze współpracy i nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od pozostałych trzech producentów eksportujących (z których dwóch należy do tej samej grupy) w Wietnamie. Ponadto czterech producentów unijnych, czterech importerów niepowiązanych i 12 użytkowników przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

| (39) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że wydaje się, iż ma miejsce brak proporcjonalności w odniesieniu do liczby kwestionariuszy wysłanych do producentów unijnych objętych próbą, z jednej strony, oraz importerów i użytkowników, z drugiej strony. Po pierwsze i najważniejsze, liczba kwestionariuszy wysłanych do jednej grupy podmiotów gospodarczych (producentów unijnych, producentów eksportujących, importerów i użytkowników) nie wskazuje na wagę, jaką Komisja przywiązuje do ich sytuacji. Jedynym celem jest uzyskanie odpowiedniego poziomu i ilości informacji, aby jak najlepiej przeanalizować subsydiowanie, szkodę oraz interes Unii. |
| --- | --- |

(39)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że wydaje się, iż ma miejsce brak proporcjonalności w odniesieniu do liczby kwestionariuszy wysłanych do producentów unijnych objętych próbą, z jednej strony, oraz importerów i użytkowników, z drugiej strony. Po pierwsze i najważniejsze, liczba kwestionariuszy wysłanych do jednej grupy podmiotów gospodarczych (producentów unijnych, producentów eksportujących, importerów i użytkowników) nie wskazuje na wagę, jaką Komisja przywiązuje do ich sytuacji. Jedynym celem jest uzyskanie odpowiedniego poziomu i ilości informacji, aby jak najlepiej przeanalizować subsydiowanie, szkodę oraz interes Unii.

| (40) | W tym przypadku Komisja przesłała kwestionariusze do czterech producentów unijnych objętych próbą, pięciu chińskich producentów eksportujących objętych próbą, pięciu indyjskich producentów eksportujących, czterech wietnamskich producentów eksportujących, pięciu importerów oraz wszystkich znanych użytkowników i tych użytkowników, którzy się zgłosili. Istotnie, w art. 27 rozporządzenia podstawowego nie przewidziano kontroli wyrywkowej użytkowników. Ponadto doświadczenia związane z dochodzeniami w zakresie ochrony handlu pokazują jak dotąd, że chociaż w niektórych przypadkach na podstawie dostępnych informacji można się skontaktować z dużą liczbą użytkowników, zazwyczaj jedynie niewielka ich liczba jest gotowa udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym Komisja również w tym przypadku aktywnie starała się nawiązać współpracę z maksymalną liczby użytkowników. |
| --- | --- |

(40)

W tym przypadku Komisja przesłała kwestionariusze do czterech producentów unijnych objętych próbą, pięciu chińskich producentów eksportujących objętych próbą, pięciu indyjskich producentów eksportujących, czterech wietnamskich producentów eksportujących, pięciu importerów oraz wszystkich znanych użytkowników i tych użytkowników, którzy się zgłosili. Istotnie, w art. 27 rozporządzenia podstawowego nie przewidziano kontroli wyrywkowej użytkowników. Ponadto doświadczenia związane z dochodzeniami w zakresie ochrony handlu pokazują jak dotąd, że chociaż w niektórych przypadkach na podstawie dostępnych informacji można się skontaktować z dużą liczbą użytkowników, zazwyczaj jedynie niewielka ich liczba jest gotowa udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym Komisja również w tym przypadku aktywnie starała się nawiązać współpracę z maksymalną liczby użytkowników.

d)   Wizyty weryfikacyjne

| (41) | Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uważane za niezbędne w celu ustalenia występowania subsydiowania, powstałych szkód oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne zgodnie z art. 26 rozporządzenia podstawowego zostały przeprowadzone na terenie następujących organów państwowych i instytucji finansowych oraz przedsiębiorstw: | Rząd Chin






  — | Chińskie Ministerstwo Handlu, Pekin, Chiny |
| --- | --- | --- | --- |

(41)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uważane za niezbędne w celu ustalenia występowania subsydiowania, powstałych szkód oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne zgodnie z art. 26 rozporządzenia podstawowego zostały przeprowadzone na terenie następujących organów państwowych i instytucji finansowych oraz przedsiębiorstw:

Rząd Chin

—

Chińskie Ministerstwo Handlu, Pekin, Chiny

| | Rząd Indii






  — | Ministerstwo Handlu i Przemysłu, New Delhi |
| --- | --- | --- |

Rząd Indii

—

Ministerstwo Handlu i Przemysłu, New Delhi

| | Rząd Wietnamu






  — | wietnamski organ ds. konkurencji, Ministerstwo Przemysłu i Handlu, Hanoi |
| --- | --- | --- |

Rząd Wietnamu

—

wietnamski organ ds. konkurencji, Ministerstwo Przemysłu i Handlu, Hanoi

| — | Ministerstwo Finansów, Hanoi (w tym wizyty weryfikacyjne w kilku bankach) |
| --- | --- |

—

Ministerstwo Finansów, Hanoi (w tym wizyty weryfikacyjne w kilku bankach)

| — | organy celne w mieście Thai Binh, prowincja Thai Binh |
| --- | --- |

—

organy celne w mieście Thai Binh, prowincja Thai Binh

| | Producenci unijni






  — | Trevira GmbH, Bobingen, Niemcy |
| --- | --- | --- |

Producenci unijni

—

Trevira GmbH, Bobingen, Niemcy

| — | Wellman International Ltd., Kells, Irlandia |
| --- | --- |

—

Wellman International Ltd., Kells, Irlandia

| — | Greenfiber International S.A., Buzau, Rumunia |
| --- | --- |

—

Greenfiber International S.A., Buzau, Rumunia

| — | Silon s.r.o., Sezimovo Ústí, Republika Czeska |
| --- | --- |

—

Silon s.r.o., Sezimovo Ústí, Republika Czeska

| | Importerzy






  — | Elias Enterprises Limited, Altrincham, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- | --- |

Importerzy

—

Elias Enterprises Limited, Altrincham, Zjednoczone Królestwo

| | Użytkownicy






  — | Sandler AG, Schwarzenbach/Saale, Niemcy |
| --- | --- | --- |

Użytkownicy

—

Sandler AG, Schwarzenbach/Saale, Niemcy

| | Producenci eksportujący w Chinach






  — | Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd, Szanghaj |
| --- | --- | --- |

Producenci eksportujący w Chinach

—

Far Eastern Industries (Shanghai) Ltd, Szanghaj

| — | Jiangsu Huaxicun Co, Huaxi Village, Jiangyin |
| --- | --- |

—

Jiangsu Huaxicun Co, Huaxi Village, Jiangyin

| — | Jiangsu Xinsu Chemical Fibre Co, Suzhou |
| --- | --- |

—

Jiangsu Xinsu Chemical Fibre Co, Suzhou

| — | Xiamen Xianglu Chemical Fibre Co, Xiamen |
| --- | --- |

—

Xiamen Xianglu Chemical Fibre Co, Xiamen

| — | Zhejiang Anshun Pettechs Fibre Co, Fuyang |
| --- | --- |

—

Zhejiang Anshun Pettechs Fibre Co, Fuyang

| | Producenci eksportujący w Indiach






  — | Bombay Dyeing and Manufacturing Co. Ltd., Mumbai |
| --- | --- | --- |

Producenci eksportujący w Indiach

—

Bombay Dyeing and Manufacturing Co. Ltd., Mumbai

| — | Ganesha Ecosphere Limited, Kanpur |
| --- | --- |

—

Ganesha Ecosphere Limited, Kanpur

| — | Indo Rama Synthetics Ltd., Nagpur |
| --- | --- |

—

Indo Rama Synthetics Ltd., Nagpur

| — | Reliance Industries Limited, Mumbai |
| --- | --- |

—

Reliance Industries Limited, Mumbai

| — | Polyfibre Industries Pvt. Ltd., Mumbai |
| --- | --- |

—

Polyfibre Industries Pvt. Ltd., Mumbai

| | Producenci eksportujący z Wietnamu






  — | Vietnam New Century Polyester Fibre Co Ltd., Halong City |
| --- | --- | --- |

Producenci eksportujący z Wietnamu

—

Vietnam New Century Polyester Fibre Co Ltd., Halong City

| — | Thai Binh Polyester Staple Fibre Joint Stock Company, miasto Thai Thuy, prowincja Thai Binh i Hop Than Co. Ltd., miasto Thai Binh, prowincja Thai Binh (łącznie nazywane „Grupą Thai Binh”). |
| --- | --- |

—

Thai Binh Polyester Staple Fibre Joint Stock Company, miasto Thai Thuy, prowincja Thai Binh i Hop Than Co. Ltd., miasto Thai Binh, prowincja Thai Binh (łącznie nazywane „Grupą Thai Binh”).

| (42) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący argumentował, że większość chińskich producentów jest skoncentrowana regionalnie w południowo-wschodnich, położonych na wybrzeżu prowincjach Jiangsu i Zhejiang, a żadna z pięciu wizyt weryfikacyjnych nie miała miejsca w tych dwóch prowincjach. W tym względzie należy zauważyć, że Jiangsu Xinsu Chemical Fibre Co i Jiangsu Huaxicun Co mają siedziby w prowincji Jiangsu, natomiast Zhejiang Anshun Pettechs Fibre ma siedzibę w prowincji Zhejiang. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(42)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący argumentował, że większość chińskich producentów jest skoncentrowana regionalnie w południowo-wschodnich, położonych na wybrzeżu prowincjach Jiangsu i Zhejiang, a żadna z pięciu wizyt weryfikacyjnych nie miała miejsca w tych dwóch prowincjach. W tym względzie należy zauważyć, że Jiangsu Xinsu Chemical Fibre Co i Jiangsu Huaxicun Co mają siedziby w prowincji Jiangsu, natomiast Zhejiang Anshun Pettechs Fibre ma siedzibę w prowincji Zhejiang. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (43) | Skarżący utrzymywał również, że dwóch dużych (pod względem zdolności produkcyjnych) producentów chińskich nie zostało objętych próbą. W tym względzie należy przypomnieć, że, jak wyjaśniono w motywach 16 i 18 powyżej, Komisja dokonała doboru próby na podstawie wielkości wywozu do Unii i wybrała pięciu największych eksporterów/grup producentów eksportujących do Unii zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Sam fakt istnienia innych dużych producentów PSF w Chinach jako taki nie kwestionuje reprezentatywności próby. |
| --- | --- |

(43)

Skarżący utrzymywał również, że dwóch dużych (pod względem zdolności produkcyjnych) producentów chińskich nie zostało objętych próbą. W tym względzie należy przypomnieć, że, jak wyjaśniono w motywach 16 i 18 powyżej, Komisja dokonała doboru próby na podstawie wielkości wywozu do Unii i wybrała pięciu największych eksporterów/grup producentów eksportujących do Unii zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Sam fakt istnienia innych dużych producentów PSF w Chinach jako taki nie kwestionuje reprezentatywności próby.

| (44) | Skarżący podniósł podobny argument w odniesieniu do Wietnamu, twierdząc, że dwóch głównych wietnamskich producentów PSF nie zostało włączonych w zakres dochodzenia. Jak Komisja wyjaśniła w motywach 32–34 powyżej, dochodzenie objęło wszystkich wietnamskich producentów eksportujących PSF do Unii, na skutek czego otrzymano odpowiedzi od trzech producentów eksportujących reprezentujących niemal całość wywozu PSF do Unii. Fakt, że mogą istnieć inni znaczący producenci PSF w Wietnamie, którzy nie wywożą produktu objętego postępowaniem do Unii, nie ma znaczenia dla reprezentatywności współpracujących producentów eksportujących. |
| --- | --- |

(44)

Skarżący podniósł podobny argument w odniesieniu do Wietnamu, twierdząc, że dwóch głównych wietnamskich producentów PSF nie zostało włączonych w zakres dochodzenia. Jak Komisja wyjaśniła w motywach 32–34 powyżej, dochodzenie objęło wszystkich wietnamskich producentów eksportujących PSF do Unii, na skutek czego otrzymano odpowiedzi od trzech producentów eksportujących reprezentujących niemal całość wywozu PSF do Unii. Fakt, że mogą istnieć inni znaczący producenci PSF w Wietnamie, którzy nie wywożą produktu objętego postępowaniem do Unii, nie ma znaczenia dla reprezentatywności współpracujących producentów eksportujących.

1.3.   OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM I OKRES BADANY

| (45) | Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(45)

Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

| (46) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący wypowiedział się na temat czasu trwania okresu objętego dochodzeniem, który uznał za krótki i w związku z tym za „negatywnie oddziałujący” na ustalenia Komisji. Skarżący stwierdził, że uwzględniając tylko okres dwunastu miesięcy pomija się fakt, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny rzekomo trwała przez okres kilku lat. Skarżący był również zdania, że subsydia wymienione w skardze nie mogły zostać odpowiednio przeanalizowane przy zastosowaniu okresu objętego dochodzeniem o długości 12 miesięcy. |
| --- | --- |

(46)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący wypowiedział się na temat czasu trwania okresu objętego dochodzeniem, który uznał za krótki i w związku z tym za „negatywnie oddziałujący” na ustalenia Komisji. Skarżący stwierdził, że uwzględniając tylko okres dwunastu miesięcy pomija się fakt, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny rzekomo trwała przez okres kilku lat. Skarżący był również zdania, że subsydia wymienione w skardze nie mogły zostać odpowiednio przeanalizowane przy zastosowaniu okresu objętego dochodzeniem o długości 12 miesięcy.

| (47) | W odniesieniu do analizy szkody, należy podkreślić, że Komisja dokonała oceny lat 2010, 2011 i 2012 oraz okresu objętego dochodzeniem, a nie, jak twierdzi skarżący, tylko 12 miesięcy okresu objętego dochodzeniem. W odniesieniu do ustalenia subsydiowania Komisja zdecydowała się wybrać — w ramach przysługującej jej swobody uznania i zgodnie z art. 5 i 11 rozporządzenia podstawowego — okres objęty dochodzeniem trwający 12 miesięcy. Do momentu ujawnienia informacji ani skarżący, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiła swoich uwag na temat czasu trwania okresu objętego dochodzeniem, który podano w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia i kwestionariuszach. Komisja uważa, że okres dochodzenia trwający 12 miesięcy jest odpowiedni do zapewnienia reprezentatywnych ustaleń do celów dochodzenia. Dlatego twierdzenie to zastało odrzucone. |
| --- | --- |

(47)

W odniesieniu do analizy szkody, należy podkreślić, że Komisja dokonała oceny lat 2010, 2011 i 2012 oraz okresu objętego dochodzeniem, a nie, jak twierdzi skarżący, tylko 12 miesięcy okresu objętego dochodzeniem. W odniesieniu do ustalenia subsydiowania Komisja zdecydowała się wybrać — w ramach przysługującej jej swobody uznania i zgodnie z art. 5 i 11 rozporządzenia podstawowego — okres objęty dochodzeniem trwający 12 miesięcy. Do momentu ujawnienia informacji ani skarżący, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiła swoich uwag na temat czasu trwania okresu objętego dochodzeniem, który podano w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia i kwestionariuszach. Komisja uważa, że okres dochodzenia trwający 12 miesięcy jest odpowiedni do zapewnienia reprezentatywnych ustaleń do celów dochodzenia. Dlatego twierdzenie to zastało odrzucone.

1.4.   UJAWNIANIE INFORMACJI

| (48) | W dniu 2 października 2014 r. Komisja ujawniła wszystkim zainteresowanym stronom podstawowe fakty i informacje, na podstawie których zamierza zakończyć postępowanie i wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Otrzymano uwagi od stowarzyszenia użytkowników, skarżącego, jednego z chińskich producentów eksportujących i jego przedsiębiorstw powiązanych, czterech producentów eksportujących z Indii, rządu Chin oraz rządu Wietnamu. Poczynione uwagi zostały przeanalizowane przez Komisję i uwzględnione w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

(48)

W dniu 2 października 2014 r. Komisja ujawniła wszystkim zainteresowanym stronom podstawowe fakty i informacje, na podstawie których zamierza zakończyć postępowanie i wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Otrzymano uwagi od stowarzyszenia użytkowników, skarżącego, jednego z chińskich producentów eksportujących i jego przedsiębiorstw powiązanych, czterech producentów eksportujących z Indii, rządu Chin oraz rządu Wietnamu. Poczynione uwagi zostały przeanalizowane przez Komisję i uwzględnione w stosownych przypadkach.

| (49) | Uwagi otrzymane od stowarzyszenia użytkowników dotyczyły kwestii interesu Unii, która nie została poddana ocenie, ponieważ nie ma podstaw do nałożenia środków. |
| --- | --- |

(49)

Uwagi otrzymane od stowarzyszenia użytkowników dotyczyły kwestii interesu Unii, która nie została poddana ocenie, ponieważ nie ma podstaw do nałożenia środków.

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

| (50) | Produktem objętym postępowaniem są poliestrowe włókna odcinkowe, niezgrzeblone, nieczesane ani nieprzerobione w inny sposób do przędzenia, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu, obecnie objęte kodem CN 5503 20 00 („produkt objęty postępowaniem”). |
| --- | --- |

(50)

Produktem objętym postępowaniem są poliestrowe włókna odcinkowe, niezgrzeblone, nieczesane ani nieprzerobione w inny sposób do przędzenia, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu, obecnie objęte kodem CN 5503 20 00 („produkt objęty postępowaniem”).

| (51) | Produkt objęty postępowaniem może być zwykle produkowany przy użyciu oczyszczonego kwasu tereftalowego (PTA) i monoetylenoglikolu (MEG) lub przy zastosowaniu płatków pochodzących z recyklingu butelek PET do produkcji PSF z recyklingu. Produkt wykorzystywany jest w szeregu zastosowań, na przykład w odzieży, artykułach odzieżowych i wyposażeniu domu, ale również w przemyśle motoryzacyjnym, w produktach higienicznych i medycznych, a także w przemyśle budowlanym. |
| --- | --- |

(51)

Produkt objęty postępowaniem może być zwykle produkowany przy użyciu oczyszczonego kwasu tereftalowego (PTA) i monoetylenoglikolu (MEG) lub przy zastosowaniu płatków pochodzących z recyklingu butelek PET do produkcji PSF z recyklingu. Produkt wykorzystywany jest w szeregu zastosowań, na przykład w odzieży, artykułach odzieżowych i wyposażeniu domu, ale również w przemyśle motoryzacyjnym, w produktach higienicznych i medycznych, a także w przemyśle budowlanym.

2.2.   PRODUKT PODOBNY

| (52) | W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania:






  — | produkt objęty postępowaniem, |
| --- | --- | --- |

(52)

W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania:

—

produkt objęty postępowaniem,

| — | produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w państwach, których dotyczy postępowanie, oraz |
| --- | --- |

—

produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w państwach, których dotyczy postępowanie, oraz

| — | produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

—

produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.

| (53) | Komisja postanowiła, że produkty te stanowią zatem produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(53)

Komisja postanowiła, że produkty te stanowią zatem produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

2.3.   ARGUMENTY DOTYCZĄCE ZAKRESU DEFINICJI PRODUKTU

2.3.1.   Poliestrowe włókna odcinkowe produkowane z PTA/MEG i PSF produkowane z butelek PET poddanych recyklingowi

| (54) | Dwa organy władzy oraz stowarzyszenie reprezentujące producentów eksportujących jednego z państw, których dotyczy postępowanie, stwierdzili, że PSF produkowane z PTA/MEG i PSF z butelek PET poddanych recyklingowi powinny być traktowane jako dwa różne produkty. Argument był oparty na różnicy między stosowanymi podstawowymi surowcami, jako że do produkcji niektórych rodzajów PSF używane są PTA/MEG, natomiast w przypadku innych rodzajów płatki wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi. W odniesieniu do tych dwóch rodzajów za znaczącą różnicę uznano koszt i ceny sprzedaży. Twierdzono również, że istnieją znaczące różnice w jakości pomiędzy PSF produkowanymi z PTA i MEG a PSF z butelek PET poddanych recyklingowi, mające wpływ na wykorzystywanie i stosowanie. |
| --- | --- |

(54)

Dwa organy władzy oraz stowarzyszenie reprezentujące producentów eksportujących jednego z państw, których dotyczy postępowanie, stwierdzili, że PSF produkowane z PTA/MEG i PSF z butelek PET poddanych recyklingowi powinny być traktowane jako dwa różne produkty. Argument był oparty na różnicy między stosowanymi podstawowymi surowcami, jako że do produkcji niektórych rodzajów PSF używane są PTA/MEG, natomiast w przypadku innych rodzajów płatki wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi. W odniesieniu do tych dwóch rodzajów za znaczącą różnicę uznano koszt i ceny sprzedaży. Twierdzono również, że istnieją znaczące różnice w jakości pomiędzy PSF produkowanymi z PTA i MEG a PSF z butelek PET poddanych recyklingowi, mające wpływ na wykorzystywanie i stosowanie.

| (55) | Poliestrowe włókna odcinkowe produkowane z PTA/MEG i poliestrowe włókna odcinkowe z butelek PET poddanych recyklingowi rzeczywiście stanowią dwa różne rodzaje PSF w zakresie produktu PSF. Niemniej jednak obydwa rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Uznaje się, że nie wszystkie rodzaje produktów są względem siebie wymienne, lecz podczas wcześniejszych dochodzeń i obecnego dochodzenia ustalono, że możliwe jest co najmniej ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania w różnych typach produktów. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(55)

Poliestrowe włókna odcinkowe produkowane z PTA/MEG i poliestrowe włókna odcinkowe z butelek PET poddanych recyklingowi rzeczywiście stanowią dwa różne rodzaje PSF w zakresie produktu PSF. Niemniej jednak obydwa rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Uznaje się, że nie wszystkie rodzaje produktów są względem siebie wymienne, lecz podczas wcześniejszych dochodzeń i obecnego dochodzenia ustalono, że możliwe jest co najmniej ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania w różnych typach produktów. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (56) | Jeden z producentów eksportujących stwierdził ponownie w swoich uwagach, że korzystanie z butelek PET poddanych recyklingowi w przeciwieństwie do wykorzystania płatków wykonanych z butelek PET poddanych recyklingowi wiąże się z innym procesem produkcyjnym oraz stanowi inny surowiec. Ta sama strona dodała także, że koszt i cena sprzedaży, jak również jakość PSF produkowanych z butelek PET poddanych recyklingowi są znacznie niższe w przypadku „normalnych poliestrowych włókien odcinkowych”. Komisja utrzymuje, że surowiec, czy to butelki PET poddane recyklingowi lub płatki wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi, jest zasadniczo taki sam. W porównaniu z płatkami PET, dodatkowe czynności niezbędne w przypadku stosowania butelek PET to sortowanie i mycie butelek, po którym następuje pocięcie butelek na płatki. Wszystkie kolejne etapy produkcji są takie same. Ponadto produkt końcowy posiada te same właściwości, przy założeniu, że mogą istnieć różne klasy jakości, jak przewidziano również w systemie PCN. Różnica w cenie (jeżeli występuje) wynikająca z różnych klas jakości jest zatem również uwzględniana przez system PCN. Dlatego argument ten zastał odrzucony. |
| --- | --- |

(56)

Jeden z producentów eksportujących stwierdził ponownie w swoich uwagach, że korzystanie z butelek PET poddanych recyklingowi w przeciwieństwie do wykorzystania płatków wykonanych z butelek PET poddanych recyklingowi wiąże się z innym procesem produkcyjnym oraz stanowi inny surowiec. Ta sama strona dodała także, że koszt i cena sprzedaży, jak również jakość PSF produkowanych z butelek PET poddanych recyklingowi są znacznie niższe w przypadku „normalnych poliestrowych włókien odcinkowych”. Komisja utrzymuje, że surowiec, czy to butelki PET poddane recyklingowi lub płatki wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi, jest zasadniczo taki sam. W porównaniu z płatkami PET, dodatkowe czynności niezbędne w przypadku stosowania butelek PET to sortowanie i mycie butelek, po którym następuje pocięcie butelek na płatki. Wszystkie kolejne etapy produkcji są takie same. Ponadto produkt końcowy posiada te same właściwości, przy założeniu, że mogą istnieć różne klasy jakości, jak przewidziano również w systemie PCN. Różnica w cenie (jeżeli występuje) wynikająca z różnych klas jakości jest zatem również uwzględniana przez system PCN. Dlatego argument ten zastał odrzucony.

2.3.2.   Surowcowe rodzaje PSF i specjalistyczne rodzaje PSF

| (57) | Jeden z organów rządowych i czterech producentów eksportujących twierdziło, że surowcowe PSF i specjalistyczne PSF muszą być traktowane jak różne produkty z powodu różnic w kosztach produkcji, cenach sprzedaży i sposobach użytkowania. Twierdzono również, że przemysł unijny skupia się na specjalnym PSF jako podstawowym rodzaju PSF, podczas gdy państwa, których dotyczy postępowanie, dostarczają głównie surowcowe PSF. |
| --- | --- |

(57)

Jeden z organów rządowych i czterech producentów eksportujących twierdziło, że surowcowe PSF i specjalistyczne PSF muszą być traktowane jak różne produkty z powodu różnic w kosztach produkcji, cenach sprzedaży i sposobach użytkowania. Twierdzono również, że przemysł unijny skupia się na specjalnym PSF jako podstawowym rodzaju PSF, podczas gdy państwa, których dotyczy postępowanie, dostarczają głównie surowcowe PSF.

| (58) | Instytucja rządowa oraz czterech producentów eksportujących przedstawiających argument, jak to opisano w motywie 57, nie przedstawili definicji specjalistycznego PSF. |
| --- | --- |

(58)

Instytucja rządowa oraz czterech producentów eksportujących przedstawiających argument, jak to opisano w motywie 57, nie przedstawili definicji specjalistycznego PSF.

| (59) | Specjalistyczne PSF, zgodnie z definicją producentów unijnych objętych próbą, sięgają od PSF wykonanych z kombinacji poliestru i polietylenu, do stosowania w produktach do higieny, przez barwione (farbowane) PSF, PSF o określonej wytrzymałości, PSF zmniejszające palność, PSF do zastosowań technicznych (takie jak geotekstylia i włókniny stosowane w przemyśle budowlanym), PSF, które są projektowane, rozwijane i dostosowywane wraz z klientem w do konkretnych zastosowań, po PSF używane w przemyśle motoryzacyjnym (w szczególności widoczne okładziny samochodów muszą być spójne kolorystycznie). |
| --- | --- |

(59)

Specjalistyczne PSF, zgodnie z definicją producentów unijnych objętych próbą, sięgają od PSF wykonanych z kombinacji poliestru i polietylenu, do stosowania w produktach do higieny, przez barwione (farbowane) PSF, PSF o określonej wytrzymałości, PSF zmniejszające palność, PSF do zastosowań technicznych (takie jak geotekstylia i włókniny stosowane w przemyśle budowlanym), PSF, które są projektowane, rozwijane i dostosowywane wraz z klientem w do konkretnych zastosowań, po PSF używane w przemyśle motoryzacyjnym (w szczególności widoczne okładziny samochodów muszą być spójne kolorystycznie).

| (60) | Standardowe poliestrowe włókna odcinkowe, według objętych próbą producentów unijnych, obejmują te PSF, które mają szerszy zakres elastyczności w odniesieniu do ich specyfikacji. |
| --- | --- |

(60)

Standardowe poliestrowe włókna odcinkowe, według objętych próbą producentów unijnych, obejmują te PSF, które mają szerszy zakres elastyczności w odniesieniu do ich specyfikacji.

| (61) | Uwzględniając proponowaną definicję specjalistycznych rodzajów PSF i surowcowych rodzajów PSF, obydwa rodzaje mają te same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne. Fakt, że istnieje kilka rodzajów, klas jakości lub właściwości, nie wyklucza, że mogą być one uznane za jeden produkt. Możliwe zastosowania surowcowych PSF wydają się szersze niż specjalistycznych PSF, ale różnice te były niewystarczające, aby zostały one sklasyfikowane jako dwa odrębne produkty. Mimo że różne rodzaje PSF mają odmienne cechy odpowiadające ich szczególnym przeznaczeniom, ich podstawowe cechy fizyczne i zastosowania są takie same. |
| --- | --- |

(61)

Uwzględniając proponowaną definicję specjalistycznych rodzajów PSF i surowcowych rodzajów PSF, obydwa rodzaje mają te same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne. Fakt, że istnieje kilka rodzajów, klas jakości lub właściwości, nie wyklucza, że mogą być one uznane za jeden produkt. Możliwe zastosowania surowcowych PSF wydają się szersze niż specjalistycznych PSF, ale różnice te były niewystarczające, aby zostały one sklasyfikowane jako dwa odrębne produkty. Mimo że różne rodzaje PSF mają odmienne cechy odpowiadające ich szczególnym przeznaczeniom, ich podstawowe cechy fizyczne i zastosowania są takie same.

| (62) | Ponadto należy wyjaśnić, że w okresie objętym dochodzeniem specjalistyczne rodzaje poliestrowych włókien odcinkowych nie były głównym rodzajem PSF produkowanych przez producentów unijnych. Średnio, stanowiły one około 40 % wszystkich rodzajów PSF produkowanych przez objętych próbą producentów unijnych, zgodnie z ich własną definicją surowcowych PSF i specjalistycznych PSF. |
| --- | --- |

(62)

Ponadto należy wyjaśnić, że w okresie objętym dochodzeniem specjalistyczne rodzaje poliestrowych włókien odcinkowych nie były głównym rodzajem PSF produkowanych przez producentów unijnych. Średnio, stanowiły one około 40 % wszystkich rodzajów PSF produkowanych przez objętych próbą producentów unijnych, zgodnie z ich własną definicją surowcowych PSF i specjalistycznych PSF.

| (63) | Po ujawnieniu informacji jeden producent eksportujący ponownie stwierdził, że specjalistyczne rodzaje PSF i surowcowe rodzaje PSF nie są produktami „podobnymi” i w związku z tym nie mogą być rozpatrywane łącznie. Ta sama strona zauważyła, że specjalistyczne rodzaje PSF i surowcowe rodzaje PSF różnią się pod względem końcowego zastosowania, kosztów produkcji i cen sprzedaży. W związku z tym producent ten uważał, iż Komisja popełniła błąd, nie badając różnic w kosztach i cenach sprzedaży specjalistycznych PSF i surowcowych PSF. Stwierdziła on, że nie jest jasne, w jaki sposób koszty produkcji i ceny sprzedaży produktu objętego postępowaniem zostały określone i zwróciła się do Komisji o zbadanie analizy zaniżania cen po rozdzieleniu danych dotyczących surowcowych PSF i specjalistycznych PSF. |
| --- | --- |

(63)

Po ujawnieniu informacji jeden producent eksportujący ponownie stwierdził, że specjalistyczne rodzaje PSF i surowcowe rodzaje PSF nie są produktami „podobnymi” i w związku z tym nie mogą być rozpatrywane łącznie. Ta sama strona zauważyła, że specjalistyczne rodzaje PSF i surowcowe rodzaje PSF różnią się pod względem końcowego zastosowania, kosztów produkcji i cen sprzedaży. W związku z tym producent ten uważał, iż Komisja popełniła błąd, nie badając różnic w kosztach i cenach sprzedaży specjalistycznych PSF i surowcowych PSF. Stwierdziła on, że nie jest jasne, w jaki sposób koszty produkcji i ceny sprzedaży produktu objętego postępowaniem zostały określone i zwróciła się do Komisji o zbadanie analizy zaniżania cen po rozdzieleniu danych dotyczących surowcowych PSF i specjalistycznych PSF.

| (64) | Komisja potwierdza, że PSF jest sprzedawany w różnych formach, do przędzenia lub produkcji włóknin. Na przykład, PSF mogą mieć skład jedno lub dwuelementowy, jak również różne specyfikacje w zakresie takich wartości, jak decyteksy, wytrzymałość, połysk, klasy jakości itd. Wspomniane cechy charakterystyczne były uwzględniane przez system PCN, w odniesieniu do którego Komisja nie otrzymała żadnych uwag. Uznaje się, że PSF surowcowe i specjalistyczne nie mogą być stosowane wymiennie we wszystkich zastosowaniach, jednak możliwe jest ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania między poszczególnymi rodzajami produktów. Jak opisano w motywie 61 i ustalono w trakcie wcześniejszych postępowań dotyczących tego samego produktu, właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowania końcowe tych rodzajów PSF są zasadniczo takie same. Wszystkie rodzaje produktów są oparte na tych samych surowcach (PTA/MEG lub PET pochodzącym z recyklingu), które stanowią ponad 60 % kosztów produkcji. Do tego surowca można dodawać dodatki lub dodatkowe składniki, aby zapewnić pewne specyficzne właściwości włókien. PCN obejmuje pochodzenie surowców i innych elementów, które mają wpływ na koszty produkcji i ceny sprzedaży. Brak jest jednak istotnych różnic w procesie produkcji surowcowych i specjalistycznych PSF. Jest to widoczne w przypadku producentów unijnych objętych próbą, z których żaden nie produkował wyłącznie surowcowych lub specjalistycznych PSF. Ponadto wydaje się, że nie ma żadnej spójnej i powszechnie przyjętej definicji specjalistycznych PSF. Na przykład, jak opisano w motywie 59, PSF używane w przemyśle higienicznym uważane są przez niektórych producentów unijnych za rodzaj specjalistyczny. Z drugiej strony kilku użytkowników i jedno stowarzyszenie użytkowników wskazało, że PSF stosowane w przemyśle higienicznym, na przykład do produkcji nawilżonych chusteczek, jest rodzaju surowcowego, mimo że nie powinny raczej pochodzić, ze względów zdrowotnych i bezpieczeństwa, z recyklingu. Ponadto niektórzy producenci unijni uważają rodzaje PSF, co do których obowiązują szczególne wymagania konkretnego klienta (na przykład specyficzny kolor) za specjalistyczne poliestrowe włókna odcinkowe, mimo że mogą być one otrzymywane w dokładnie takim samym procesie produkcji i mieć te same koszty produkcji, jak każdy inny rodzaj PSF (surowcowy). W związku z tym Komisja nie mogła oprzeć się na samozwańczej klasyfikacji towaru dotyczącej specjalistycznych PSF, w związku z czym argument ten zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(64)

Komisja potwierdza, że PSF jest sprzedawany w różnych formach, do przędzenia lub produkcji włóknin. Na przykład, PSF mogą mieć skład jedno lub dwuelementowy, jak również różne specyfikacje w zakresie takich wartości, jak decyteksy, wytrzymałość, połysk, klasy jakości itd. Wspomniane cechy charakterystyczne były uwzględniane przez system PCN, w odniesieniu do którego Komisja nie otrzymała żadnych uwag. Uznaje się, że PSF surowcowe i specjalistyczne nie mogą być stosowane wymiennie we wszystkich zastosowaniach, jednak możliwe jest ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania między poszczególnymi rodzajami produktów. Jak opisano w motywie 61 i ustalono w trakcie wcześniejszych postępowań dotyczących tego samego produktu, właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowania końcowe tych rodzajów PSF są zasadniczo takie same. Wszystkie rodzaje produktów są oparte na tych samych surowcach (PTA/MEG lub PET pochodzącym z recyklingu), które stanowią ponad 60 % kosztów produkcji. Do tego surowca można dodawać dodatki lub dodatkowe składniki, aby zapewnić pewne specyficzne właściwości włókien. PCN obejmuje pochodzenie surowców i innych elementów, które mają wpływ na koszty produkcji i ceny sprzedaży. Brak jest jednak istotnych różnic w procesie produkcji surowcowych i specjalistycznych PSF. Jest to widoczne w przypadku producentów unijnych objętych próbą, z których żaden nie produkował wyłącznie surowcowych lub specjalistycznych PSF. Ponadto wydaje się, że nie ma żadnej spójnej i powszechnie przyjętej definicji specjalistycznych PSF. Na przykład, jak opisano w motywie 59, PSF używane w przemyśle higienicznym uważane są przez niektórych producentów unijnych za rodzaj specjalistyczny. Z drugiej strony kilku użytkowników i jedno stowarzyszenie użytkowników wskazało, że PSF stosowane w przemyśle higienicznym, na przykład do produkcji nawilżonych chusteczek, jest rodzaju surowcowego, mimo że nie powinny raczej pochodzić, ze względów zdrowotnych i bezpieczeństwa, z recyklingu. Ponadto niektórzy producenci unijni uważają rodzaje PSF, co do których obowiązują szczególne wymagania konkretnego klienta (na przykład specyficzny kolor) za specjalistyczne poliestrowe włókna odcinkowe, mimo że mogą być one otrzymywane w dokładnie takim samym procesie produkcji i mieć te same koszty produkcji, jak każdy inny rodzaj PSF (surowcowy). W związku z tym Komisja nie mogła oprzeć się na samozwańczej klasyfikacji towaru dotyczącej specjalistycznych PSF, w związku z czym argument ten zostaje odrzucony.

2.3.3.   Inne wnioski dotyczące zakresu produktu

| (65) | Stowarzyszenie użytkowników i jeden użytkownik stwierdzili, że PSF przywożone z Chin są wyższej jakości niż PSF produkowane w Unii. Jako jeden z argumentów podano, że PSF z Chińskiej Republiki Ludowej nie zawierają twardych kawałków polimerów. Inny z podniesionych argumentów dotyczył faktu, iż chińskie poliestrowe włókna odcinkowe są jasne, natomiast PSF produkowane w Unii mogą zawierać odcienie szarości, ponieważ większość poliestrowych włókien odcinkowych wytwarzanych w Unii powstaje z butelek PET poddanych recyklingowi. |
| --- | --- |

(65)

Stowarzyszenie użytkowników i jeden użytkownik stwierdzili, że PSF przywożone z Chin są wyższej jakości niż PSF produkowane w Unii. Jako jeden z argumentów podano, że PSF z Chińskiej Republiki Ludowej nie zawierają twardych kawałków polimerów. Inny z podniesionych argumentów dotyczył faktu, iż chińskie poliestrowe włókna odcinkowe są jasne, natomiast PSF produkowane w Unii mogą zawierać odcienie szarości, ponieważ większość poliestrowych włókien odcinkowych wytwarzanych w Unii powstaje z butelek PET poddanych recyklingowi.

| (66) | Pierwszy argument dotyczący unijnych PSF zawierających twarde kawałki polimerów nie został poparty żadnym dowodem. Ponadto przeciwne twierdzenia pojawiły się w innych opiniach użytkowników i w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu (to jest, iż PSF produkowane przez producentów unijnych są zazwyczaj wyższej jakości, niż PSF produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie). |
| --- | --- |

(66)

Pierwszy argument dotyczący unijnych PSF zawierających twarde kawałki polimerów nie został poparty żadnym dowodem. Ponadto przeciwne twierdzenia pojawiły się w innych opiniach użytkowników i w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu (to jest, iż PSF produkowane przez producentów unijnych są zazwyczaj wyższej jakości, niż PSF produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie).

| (67) | W odniesieniu do drugiego argumentu dotyczącego jasności, informacje dostarczane w trakcie dochodzenia potwierdzają, że PSF produkowane z PTA/MEG są zwykle jaśniejsze niż PSF z butelek PET poddanych recyklingowi (w przypadku gdy w procesie produkcji nie dodano rozjaśniaczy lub pigmentów). Niemniej jednak obydwa rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Należy również zauważyć, że przy obliczaniu szkody, podstawowy surowiec jest jednym z elementów, które zostały uwzględnione. Innymi słowy, przywożone PSF wytworzone z butelek PET poddanych recyklingowi byłyby porównywane tylko z PSF produkowanymi w Unii, z butelek PET poddanych recyklingowi. Podobnie, przywożone PSF wytworzone z PTA i MEG byłyby porównywane tylko z PSF produkowanymi w Unii z PTA i MEG. |
| --- | --- |

(67)

W odniesieniu do drugiego argumentu dotyczącego jasności, informacje dostarczane w trakcie dochodzenia potwierdzają, że PSF produkowane z PTA/MEG są zwykle jaśniejsze niż PSF z butelek PET poddanych recyklingowi (w przypadku gdy w procesie produkcji nie dodano rozjaśniaczy lub pigmentów). Niemniej jednak obydwa rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Należy również zauważyć, że przy obliczaniu szkody, podstawowy surowiec jest jednym z elementów, które zostały uwzględnione. Innymi słowy, przywożone PSF wytworzone z butelek PET poddanych recyklingowi byłyby porównywane tylko z PSF produkowanymi w Unii, z butelek PET poddanych recyklingowi. Podobnie, przywożone PSF wytworzone z PTA i MEG byłyby porównywane tylko z PSF produkowanymi w Unii z PTA i MEG.

| (68) | Stowarzyszenie użytkowników, producent eksportujący oraz organ rządowy twierdzili, że dalsi użytkownicy często żądają, by produkty były wytwarzane z PSF pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie (w szczególności z Chin). |
| --- | --- |

(68)

Stowarzyszenie użytkowników, producent eksportujący oraz organ rządowy twierdzili, że dalsi użytkownicy często żądają, by produkty były wytwarzane z PSF pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie (w szczególności z Chin).

| (69) | Nie przedstawiono żadnych informacji na poparcie tego twierdzenia ani dalszego szczegółowego uzasadnienia w odniesieniu do nalegania na stosowanie PSF z trzech państw, których dotyczy postępowanie (o ile takie naciski są faktycznie wywierane przez dalszych użytkowników). |
| --- | --- |

(69)

Nie przedstawiono żadnych informacji na poparcie tego twierdzenia ani dalszego szczegółowego uzasadnienia w odniesieniu do nalegania na stosowanie PSF z trzech państw, których dotyczy postępowanie (o ile takie naciski są faktycznie wywierane przez dalszych użytkowników).

| (70) | Stowarzyszenie użytkowników uściśliło, że przemysł motoryzacyjny Unii akceptuje tylko PSF pochodzące z Chin. |
| --- | --- |

(70)

Stowarzyszenie użytkowników uściśliło, że przemysł motoryzacyjny Unii akceptuje tylko PSF pochodzące z Chin.

| (71) | Jednak przedsiębiorstwo to nie uzasadniło swojego argumentu i nie wykazało, że PSF produkowane przez producentów unijnych nie mogą być stosowane przez unijny przemysł motoryzacyjny. Ponadto sprawdzone dane wykazały, że również producenci unijni sprzedają znaczne ilości PSF unijnemu przemysłowi motoryzacyjnemu, co wskazuje na nieprawdziwość powyższego twierdzenia. |
| --- | --- |

(71)

Jednak przedsiębiorstwo to nie uzasadniło swojego argumentu i nie wykazało, że PSF produkowane przez producentów unijnych nie mogą być stosowane przez unijny przemysł motoryzacyjny. Ponadto sprawdzone dane wykazały, że również producenci unijni sprzedają znaczne ilości PSF unijnemu przemysłowi motoryzacyjnemu, co wskazuje na nieprawdziwość powyższego twierdzenia.

| (72) | Jeden z producentów eksportujących twierdził, że produkowane przez niego PSF i PSF produkowane przez producentów unijnych, mimo że w obu przypadkach wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi, to różne produkty. Zdaniem tego producenta eksportującego, jego PSF są produkowane głównie z butelek PET poddanych recyklingowi (nie z płatków), co oznacza inny proces produkcji i inne surowce w porównaniu z PSF produkowanych z wykorzystaniem płatków z butelek PET poddanych recyklingowi. |
| --- | --- |

(72)

Jeden z producentów eksportujących twierdził, że produkowane przez niego PSF i PSF produkowane przez producentów unijnych, mimo że w obu przypadkach wykonane z butelek PET poddanych recyklingowi, to różne produkty. Zdaniem tego producenta eksportującego, jego PSF są produkowane głównie z butelek PET poddanych recyklingowi (nie z płatków), co oznacza inny proces produkcji i inne surowce w porównaniu z PSF produkowanych z wykorzystaniem płatków z butelek PET poddanych recyklingowi.

| (73) | Argument ten również został odrzucony, ponieważ butelki PET i płatki z butelek PET (tj. butelki PET rozdrobnione na kształt płatków) stanowią zasadniczo ten sam surowiec, aczkolwiek w innej formie. |
| --- | --- |

(73)

Argument ten również został odrzucony, ponieważ butelki PET i płatki z butelek PET (tj. butelki PET rozdrobnione na kształt płatków) stanowią zasadniczo ten sam surowiec, aczkolwiek w innej formie.

2.3.4.   Wniosek

| (74) | Stwierdzono zatem, że wszystkie rodzaje poliestrowych włókien odcinkowych objętych postępowaniem mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. |
| --- | --- |

(74)

Stwierdzono zatem, że wszystkie rodzaje poliestrowych włókien odcinkowych objętych postępowaniem mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same.

3.   SUBSYDIOWANIE

3.1.   CHINY

3.1.1.   Uwagi ogólne

| (75) | Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez organy rządowe Chin:






  A. | pożyczki preferencyjne dla przemysłu PSF udzielane przez banki będące własnością państwa oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań prywatnym bankom przez rząd |
| --- | --- | --- |

(75)

Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez organy rządowe Chin:

A.

pożyczki preferencyjne dla przemysłu PSF udzielane przez banki będące własnością państwa oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań prywatnym bankom przez rząd

| B. | dostarczanie przez rząd towarów i usług za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań dostawcom prywatnym przez rząd






  — | dostarczanie PTA i MEG przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, |
| --- | --- | --- |

B.

dostarczanie przez rząd towarów i usług za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań dostawcom prywatnym przez rząd

—

dostarczanie PTA i MEG przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia,

| — | przyznawanie przez rząd gruntów oraz prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia; |
| --- | --- |

—

przyznawanie przez rząd gruntów oraz prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia;

| — | dostarczanie energii elektrycznej przez rząd, |
| --- | --- |

—

dostarczanie energii elektrycznej przez rząd,

| — | program polegający na dostarczaniu taniej wody. |
| --- | --- |

—

program polegający na dostarczaniu taniej wody.

| C. | dotacje na rozwój i dotacje na spłatę oprocentowania dla branży włókienniczej






  — | specjalny fundusz „Go Global”, |
| --- | --- | --- |

C.

dotacje na rozwój i dotacje na spłatę oprocentowania dla branży włókienniczej

—

specjalny fundusz „Go Global”,

| — | fundusz promocji handlu na rzecz rolnictwa, przemysłu lekkiego i wyrobów włókienniczych. |
| --- | --- |

—

fundusz promocji handlu na rzecz rolnictwa, przemysłu lekkiego i wyrobów włókienniczych.

| D. | Programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich






  — | zwolnienia z podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, |
| --- | --- | --- |

D.

Programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich

—

zwolnienia z podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym,

| — | zwolnienia z podatku dochodowego od dochodu z dywidend między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami, |
| --- | --- |

—

zwolnienia z podatku dochodowego od dochodu z dywidend między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw uznawanych za przedsiębiorstwa należące do branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw uznawanych za przedsiębiorstwa należące do branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego w specjalnych strefach ekonomicznych, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego w specjalnych strefach ekonomicznych,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zorientowanych na wywóz, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zorientowanych na wywóz,

| — | ulga podatkowa w wysokości do 40 % wartości zakupu urządzeń produkcji krajowej. |
| --- | --- |

—

ulga podatkowa w wysokości do 40 % wartości zakupu urządzeń produkcji krajowej.

| E. | Programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych






  — | zwolnienia z podatku VAT oraz obniżki przywozowych taryf celnych za stosowanie urządzeń pochodzących z przywozu, |
| --- | --- | --- |

E.

Programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych

—

zwolnienia z podatku VAT oraz obniżki przywozowych taryf celnych za stosowanie urządzeń pochodzących z przywozu,

| — | obniżki podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia produkcji chińskiej. |
| --- | --- |

—

obniżki podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia produkcji chińskiej.

| F. | Inne programy regionalne/okręgowe






  — | Zwolnienia z podatku (i inne zwolnienia) w strefach rozwoju w prowincji Jiangsu, |
| --- | --- | --- |

F.

Inne programy regionalne/okręgowe

—

Zwolnienia z podatku (i inne zwolnienia) w strefach rozwoju w prowincji Jiangsu,

| — | Zachęty podatkowe w mieście Changzhou, |
| --- | --- |

—

Zachęty podatkowe w mieście Changzhou,

| — | Preferencyjne czynsze w mieście Changzhou, |
| --- | --- |

—

Preferencyjne czynsze w mieście Changzhou,

| — | Programy zachęt wywozowych w prowincji Zhejiang, |
| --- | --- |

—

Programy zachęt wywozowych w prowincji Zhejiang,

| — | Dotacje na innowacje technologiczne w prowincji Zhejiang, |
| --- | --- |

—

Dotacje na innowacje technologiczne w prowincji Zhejiang,

| — | Zachęty podatkowe i celne w strefach rozwoju w prowincji Guangdong, |
| --- | --- |

—

Zachęty podatkowe i celne w strefach rozwoju w prowincji Guangdong,

| — | Zachęty wywozowe w prowincji Guangdong, |
| --- | --- |

—

Zachęty wywozowe w prowincji Guangdong,

| — | Zwrot opłat prawnych w prowincji Guangdong, |
| --- | --- |

—

Zwrot opłat prawnych w prowincji Guangdong,

| — | Program (specjalnych) funduszy na działalność z zakresu handlu zagranicznego w prowincji Guangdong, |
| --- | --- |

—

Program (specjalnych) funduszy na działalność z zakresu handlu zagranicznego w prowincji Guangdong,

| — | Dopłaty do oprocentowania pożyczek na wsparcie projektów innowacji technologicznych w prowincji Guangdong, |
| --- | --- |

—

Dopłaty do oprocentowania pożyczek na wsparcie projektów innowacji technologicznych w prowincji Guangdong,

| — | Preferencyjne stawki podatkowe w strefach rozwoju w prowincji Szanghaj, |
| --- | --- |

—

Preferencyjne stawki podatkowe w strefach rozwoju w prowincji Szanghaj,

| — | Preferencyjna infrastruktura w prowincji Szanghaj, |
| --- | --- |

—

Preferencyjna infrastruktura w prowincji Szanghaj,

| — | Polityka udzielania pożyczek i polityka podatkowa dla przedsiębiorstw ukierunkowanych na eksport w prowincji Szanghaj. |
| --- | --- |

—

Polityka udzielania pożyczek i polityka podatkowa dla przedsiębiorstw ukierunkowanych na eksport w prowincji Szanghaj.

| (76) | Komisja przeprowadziła dochodzenie w sprawie wszystkich systemów, co do których sformułowano w skardze zarzuty. W odniesieniu do każdego programu zbadano, czy, zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia podstawowego, możliwe było określenie wkładu finansowego rządu ChRL i korzyści przyznanych objętym próbą producentom eksportującym. W toku dochodzenia wykryto, że w niniejszej sprawie każda korzyść stwierdzona w odniesieniu do badanych programów jest niższa niż mający zastosowanie próg de minimis, zgodnie z art. 14 ust. 5 (3) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym uznano, że nie ma potrzeby podejmowania decyzji co do zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pojedynczych programów.
  Szczegóły dotyczące programów oraz odpowiadające im stawki świadczenia dla poszczególnych przedsiębiorstw zostały przedstawione poniżej. |
| --- | --- |

(76)

Komisja przeprowadziła dochodzenie w sprawie wszystkich systemów, co do których sformułowano w skardze zarzuty. W odniesieniu do każdego programu zbadano, czy, zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia podstawowego, możliwe było określenie wkładu finansowego rządu ChRL i korzyści przyznanych objętym próbą producentom eksportującym. W toku dochodzenia wykryto, że w niniejszej sprawie każda korzyść stwierdzona w odniesieniu do badanych programów jest niższa niż mający zastosowanie próg de minimis, zgodnie z art. 14 ust. 5 (3) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym uznano, że nie ma potrzeby podejmowania decyzji co do zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pojedynczych programów.

Szczegóły dotyczące programów oraz odpowiadające im stawki świadczenia dla poszczególnych przedsiębiorstw zostały przedstawione poniżej.

3.1.2.   Poszczególne programy

Programy niestosowane przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem

| (77) | Stwierdzono, że poniższe programy nie były stosowane przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem i dlatego nie można było określić odniesionych korzyści.






  — | dostarczanie PTA i MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, |
| --- | --- | --- |

(77)

Stwierdzono, że poniższe programy nie były stosowane przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem i dlatego nie można było określić odniesionych korzyści.

—

dostarczanie PTA i MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia,

| — | dostarczanie energii elektrycznej przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, |
| --- | --- |

—

dostarczanie energii elektrycznej przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia,

| — | dostarczanie taniej wody przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, |
| --- | --- |

—

dostarczanie taniej wody przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia,

| — | specjalny fundusz „Go Global”, |
| --- | --- |

—

specjalny fundusz „Go Global”,

| — | fundusz promocji handlu na rzecz rolnictwa, przemysłu lekkiego i wyrobów włókienniczych, |
| --- | --- |

—

fundusz promocji handlu na rzecz rolnictwa, przemysłu lekkiego i wyrobów włókienniczych,

| — | zwolnienia z podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, |
| --- | --- |

—

zwolnienia z podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw uznawanych za przedsiębiorstwa należące do branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw uznawanych za przedsiębiorstwa należące do branż wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego w specjalnych strefach ekonomicznych, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego w specjalnych strefach ekonomicznych,

| — | ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zorientowanych na wywóz, |
| --- | --- |

—

ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zorientowanych na wywóz,

| — | ulga podatkowa w wysokości do 40 % wartości zakupu urządzeń produkcji krajowej, |
| --- | --- |

—

ulga podatkowa w wysokości do 40 % wartości zakupu urządzeń produkcji krajowej,

| — | inne programy regionalne/okręgowe. |
| --- | --- |

—

inne programy regionalne/okręgowe.

| (78) | Jeśli chodzi o dostarczanie PTA i MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, w skardze stwierdzono, że rząd ChRL kontroluje określonych dostawców surowców i produkty, aby producentom PSF oferować surowce, a mianowicie na PTA i MEG, po korzystnych cenach. Na tej podstawie producenci PSF otrzymują subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych, nabywając od przedsiębiorstw państwowych wytworzone przez rząd PTA i MEG po cenie niższej niż cena rynkowa, a zatem za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(78)

Jeśli chodzi o dostarczanie PTA i MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, w skardze stwierdzono, że rząd ChRL kontroluje określonych dostawców surowców i produkty, aby producentom PSF oferować surowce, a mianowicie na PTA i MEG, po korzystnych cenach. Na tej podstawie producenci PSF otrzymują subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych, nabywając od przedsiębiorstw państwowych wytworzone przez rząd PTA i MEG po cenie niższej niż cena rynkowa, a zatem za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

| (79) | Dochodzenie wykazało jednak, że chińscy producenci eksportujący/grupy producentów eksportujących poliestrowe włókna odcinkowe przywożą większość swojego surowca PTA i MEG do produkcji PSF przeznaczonych do wywozu w ramach systemu uszlachetniania czynnego. |
| --- | --- |

(79)

Dochodzenie wykazało jednak, że chińscy producenci eksportujący/grupy producentów eksportujących poliestrowe włókna odcinkowe przywożą większość swojego surowca PTA i MEG do produkcji PSF przeznaczonych do wywozu w ramach systemu uszlachetniania czynnego.

| (80) | W związku z tym nie było możliwe ustalenie subsydiów dla przedsiębiorstw objętych próbą w ramach tego domniemanego programu. |
| --- | --- |

(80)

W związku z tym nie było możliwe ustalenie subsydiów dla przedsiębiorstw objętych próbą w ramach tego domniemanego programu.

| (81) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący zauważył, że Komisja przekazała częściową analizę jedynie dla jednego programu subsydiowania niewykorzystanego przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem, tj. dostarczania PTA/MEG po cenach subsydiowanych. W odniesieniu do tego programu skarżący twierdził, że sposób, w jaki dobrano próbę, oraz fakt, że główny producent PSF w Chinach nie był objęty dochodzeniem, wpłynęły na ustalenie subsydiowania w przypadku tego programu. |
| --- | --- |

(81)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący zauważył, że Komisja przekazała częściową analizę jedynie dla jednego programu subsydiowania niewykorzystanego przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem, tj. dostarczania PTA/MEG po cenach subsydiowanych. W odniesieniu do tego programu skarżący twierdził, że sposób, w jaki dobrano próbę, oraz fakt, że główny producent PSF w Chinach nie był objęty dochodzeniem, wpłynęły na ustalenie subsydiowania w przypadku tego programu.

| (82) | Jak wyjaśniono w motywach 16 i 18 powyżej, spośród 23 chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, którzy współpracowali w dochodzeniu, Komisja dokonała doboru próby obejmującej pięciu największych producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, których uznano za reprezentatywnych w rozumieniu art. 27 rozporządzenia podstawowego. Producent chiński, do którego nawiązał skarżący i który nie został włączony do próby, nie dokonywał wywozu PSF do Unii w znacznych ilościach w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym niewłączenie tego producenta nie miało wpływu na reprezentatywność próby i nie miało znaczącego wpływu na wnioski odnoszące się do przedmiotowego programu subsydiowania. |
| --- | --- |

(82)

Jak wyjaśniono w motywach 16 i 18 powyżej, spośród 23 chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, którzy współpracowali w dochodzeniu, Komisja dokonała doboru próby obejmującej pięciu największych producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, których uznano za reprezentatywnych w rozumieniu art. 27 rozporządzenia podstawowego. Producent chiński, do którego nawiązał skarżący i który nie został włączony do próby, nie dokonywał wywozu PSF do Unii w znacznych ilościach w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym niewłączenie tego producenta nie miało wpływu na reprezentatywność próby i nie miało znaczącego wpływu na wnioski odnoszące się do przedmiotowego programu subsydiowania.

| (83) | Komisja potwierdza, że zwracała się o informacje i uwagi na temat wszystkich programów subsydiowania, których istnienie zarzuca się w skardze, w tym wymienionych przez skarżącego w jego uwagach dotyczących ujawnionych informacji, jednak ustalono, że programy te nie były wykorzystywane przez objętych próbą producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących. W motywie 78 Komisja przedstawiła dodatkowe informacje na temat dostarczania PTA/MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, ponieważ ten program subsydiowania został przedstawiony jako główny zarzut w skardze, tj. jako program ewentualnie przyznający znaczące subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(83)

Komisja potwierdza, że zwracała się o informacje i uwagi na temat wszystkich programów subsydiowania, których istnienie zarzuca się w skardze, w tym wymienionych przez skarżącego w jego uwagach dotyczących ujawnionych informacji, jednak ustalono, że programy te nie były wykorzystywane przez objętych próbą producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących. W motywie 78 Komisja przedstawiła dodatkowe informacje na temat dostarczania PTA/MEG za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, ponieważ ten program subsydiowania został przedstawiony jako główny zarzut w skardze, tj. jako program ewentualnie przyznający znaczące subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

Programy stosowane przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem

3.1.3.   Pożyczki preferencyjne dla przemysłu PSF

| (84) | Skarżący twierdził, że producenci PSF czerpią korzyści z pożyczek o niskich (subsydiowanych) stopach procentowych udzielonych przez banki realizujące politykę rządu oraz banki komercyjne będące własnością państwa zgodnie z założeniami polityki rządu ChRL polegającej na udzielaniu pomocy finansowej w celu promowania oraz wspierania wzrostu i rozwoju przemysłu włókienniczego i przemysłu włókien chemicznych. |
| --- | --- |

(84)

Skarżący twierdził, że producenci PSF czerpią korzyści z pożyczek o niskich (subsydiowanych) stopach procentowych udzielonych przez banki realizujące politykę rządu oraz banki komercyjne będące własnością państwa zgodnie z założeniami polityki rządu ChRL polegającej na udzielaniu pomocy finansowej w celu promowania oraz wspierania wzrostu i rozwoju przemysłu włókienniczego i przemysłu włókien chemicznych.

a)   Podstawa prawna

| (85) | W Chinach pożyczki preferencyjne przewidziane są w następujących przepisach prawa: Ustawa ChRL o bankach komercyjnych („ustawa bankowa”), zasady ogólne dotyczące pożyczek opublikowane przez Ludowy Bank Chin („LBCh”) w dniu 28 czerwca 1996 r. i decyzja nr 40 Rady Państwa. |
| --- | --- |

(85)

W Chinach pożyczki preferencyjne przewidziane są w następujących przepisach prawa: Ustawa ChRL o bankach komercyjnych („ustawa bankowa”), zasady ogólne dotyczące pożyczek opublikowane przez Ludowy Bank Chin („LBCh”) w dniu 28 czerwca 1996 r. i decyzja nr 40 Rady Państwa.

b)   Obliczanie kwoty subsydium

| (86) | Artykuł 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowi, że korzyść związaną z pożyczkami preferencyjnymi oblicza się jako różnicę między kwotą odsetek zapłaconych a kwotą, którą należałoby zapłacić za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką firma mogłaby uzyskać na rynku. Komisja ustaliła rynkowy wskaźnik referencyjny dla porównywalnych pożyczek komercyjnych. |
| --- | --- |

(86)

Artykuł 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowi, że korzyść związaną z pożyczkami preferencyjnymi oblicza się jako różnicę między kwotą odsetek zapłaconych a kwotą, którą należałoby zapłacić za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką firma mogłaby uzyskać na rynku. Komisja ustaliła rynkowy wskaźnik referencyjny dla porównywalnych pożyczek komercyjnych.

| (87) | Wskaźnik referencyjny został ustalony na podstawie chińskich stóp procentowych dostosowanych w taki sposób, by odzwierciedlały normalne ryzyko rynkowe (tj. uznano, że wszystkie przedsiębiorstwa w Chinach uzyskałyby jedynie najwyższy stopień obligacji o „niskim ratingu kredytowym” (BB w Bloomberg), i zastosowano by odpowiednią premię przewidywaną w przypadku obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa z takim ratingiem do standardowego oprocentowania kredytów Ludowego Banku Chin). |
| --- | --- |

(87)

Wskaźnik referencyjny został ustalony na podstawie chińskich stóp procentowych dostosowanych w taki sposób, by odzwierciedlały normalne ryzyko rynkowe (tj. uznano, że wszystkie przedsiębiorstwa w Chinach uzyskałyby jedynie najwyższy stopień obligacji o „niskim ratingu kredytowym” (BB w Bloomberg), i zastosowano by odpowiednią premię przewidywaną w przypadku obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa z takim ratingiem do standardowego oprocentowania kredytów Ludowego Banku Chin).

| (88) | Korzyść dla producentów eksportujących/grup producentów eksportujących została obliczona poprzez uwzględnienie różnicy stóp procentowych, wyrażonej jako wartość procentowa, pomnożonej przez pozostałą do spłaty kwotę pożyczki, tj. odsetki niezapłacone w okresie objętym dochodzeniem. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznej kwoty obrotów ze sprzedaży współpracujących producentów eksportujących. |
| --- | --- |

(88)

Korzyść dla producentów eksportujących/grup producentów eksportujących została obliczona poprzez uwzględnienie różnicy stóp procentowych, wyrażonej jako wartość procentowa, pomnożonej przez pozostałą do spłaty kwotę pożyczki, tj. odsetki niezapłacone w okresie objętym dochodzeniem. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznej kwoty obrotów ze sprzedaży współpracujących producentów eksportujących.

c)   Wniosek

| (89) | Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,50 %. |
| --- | --- |

(89)

Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,50 %.

3.1.4.   Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia

a)   Podstawa prawna

| (90) | W Chinach przyznawanie praw do użytkowania gruntów regulowane jest ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o zarządzaniu gruntami oraz ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o prawach do nieruchomości. |
| --- | --- |

(90)

W Chinach przyznawanie praw do użytkowania gruntów regulowane jest ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o zarządzaniu gruntami oraz ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o prawach do nieruchomości.

b)   Praktyczne zastosowanie

| (91) | Zgodnie z art. 2 ustawy o zarządzaniu gruntami wszystkie grunty są własnością państwa, ponieważ zgodnie z konstytucją Chin i odpowiednimi przepisami prawa grunty są wspólną własnością ludu Chin. Nie jest możliwa sprzedaż gruntów, ale prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przypisane zgodnie z ustawą. Organy państwowe mogą je przyznać poprzez przetargi publiczne, oferty cenowe bądź aukcje. |
| --- | --- |

(91)

Zgodnie z art. 2 ustawy o zarządzaniu gruntami wszystkie grunty są własnością państwa, ponieważ zgodnie z konstytucją Chin i odpowiednimi przepisami prawa grunty są wspólną własnością ludu Chin. Nie jest możliwa sprzedaż gruntów, ale prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przypisane zgodnie z ustawą. Organy państwowe mogą je przyznać poprzez przetargi publiczne, oferty cenowe bądź aukcje.

c)   Ustalenia wynikające z dochodzenia

| (92) | Współpracujący producenci eksportujący/grupy producentów eksportujących przedstawili informacje dotyczące gruntów, z których korzystają, wraz z odpowiednimi umowami/certyfikatami użytkowania gruntów, ale rząd ChRL nie przedstawił informacji dotyczących wyceny praw do użytkowania gruntów. |
| --- | --- |

(92)

Współpracujący producenci eksportujący/grupy producentów eksportujących przedstawili informacje dotyczące gruntów, z których korzystają, wraz z odpowiednimi umowami/certyfikatami użytkowania gruntów, ale rząd ChRL nie przedstawił informacji dotyczących wyceny praw do użytkowania gruntów.

d)   Obliczanie kwoty subsydium

| (93) | Uwzględniając stwierdzenie, że sytuacja w Chinach w odniesieniu do praw do użytkowania gruntów nie jest oparta na podstawach rynkowych, wydaje się, że w Chinach nie są dostępne żadne poziomy referencyjne z sektora prywatnego. Tym samym korekta kosztów lub cen w Chinach jest niemożliwa do przeprowadzenia. W tych okolicznościach uznaje się, że w Chinach nie istnieje rynek i że zgodnie z art. 6 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego uzasadnione jest wykorzystanie zewnętrznych poziomów referencyjnych dla mierzenia korzyści. Ponieważ rząd ChRL nie przedstawił żadnego wniosku dotyczącego zewnętrznych poziomów referencyjnych, Komisja musiała oprzeć się na dostępnym stanie faktycznym, aby ustalić właściwy zewnętrzny poziom referencyjny. W tym zakresie uważano za właściwe wykorzystanie informacji z wydzielonego obszaru celnego Tajwanu jako właściwego poziomu referencyjnego, z przyczyn podanych w motywie 94 poniżej. |
| --- | --- |

(93)

Uwzględniając stwierdzenie, że sytuacja w Chinach w odniesieniu do praw do użytkowania gruntów nie jest oparta na podstawach rynkowych, wydaje się, że w Chinach nie są dostępne żadne poziomy referencyjne z sektora prywatnego. Tym samym korekta kosztów lub cen w Chinach jest niemożliwa do przeprowadzenia. W tych okolicznościach uznaje się, że w Chinach nie istnieje rynek i że zgodnie z art. 6 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego uzasadnione jest wykorzystanie zewnętrznych poziomów referencyjnych dla mierzenia korzyści. Ponieważ rząd ChRL nie przedstawił żadnego wniosku dotyczącego zewnętrznych poziomów referencyjnych, Komisja musiała oprzeć się na dostępnym stanie faktycznym, aby ustalić właściwy zewnętrzny poziom referencyjny. W tym zakresie uważano za właściwe wykorzystanie informacji z wydzielonego obszaru celnego Tajwanu jako właściwego poziomu referencyjnego, z przyczyn podanych w motywie 94 poniżej.

| (94) | Komisja uważa, że ceny gruntu na Tajwanie zapewniają najlepszy wskaźnik zastępczy dla terenów w Chinach, na których mają siedziby współpracujący producenci eksportujący. Większość producentów eksportujących jest zlokalizowana we wschodniej części Chin, na rozwiniętych terenach o wysokim PKB (produkcie krajowym brutto) w prowincjach o wysokiej gęstości zaludnienia. |
| --- | --- |

(94)

Komisja uważa, że ceny gruntu na Tajwanie zapewniają najlepszy wskaźnik zastępczy dla terenów w Chinach, na których mają siedziby współpracujący producenci eksportujący. Większość producentów eksportujących jest zlokalizowana we wschodniej części Chin, na rozwiniętych terenach o wysokim PKB (produkcie krajowym brutto) w prowincjach o wysokiej gęstości zaludnienia.

| (95) | Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Korzyść dla odbiorców oblicza się poprzez uwzględnienie różnicy między kwotami płaconymi przez każde z przedsiębiorstw za prawo do użytkowania gruntów a kwotami, które powinny być normalnie zapłacone, na podstawie poziomu referencyjnego z Tajwanu. |
| --- | --- |

(95)

Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Korzyść dla odbiorców oblicza się poprzez uwzględnienie różnicy między kwotami płaconymi przez każde z przedsiębiorstw za prawo do użytkowania gruntów a kwotami, które powinny być normalnie zapłacone, na podstawie poziomu referencyjnego z Tajwanu.

| (96) | W obliczeniach tych Komisja zastosowała średnią cenę gruntu za metr kwadratowy ustaloną dla Tajwanu, skorygowaną o deprecjację waluty i zmiany PKB począwszy od dat sporządzenia odpowiednich umów na użytkowanie gruntów. Informacje dotyczące cen gruntów przemysłowych zostały pozyskane ze stron internetowych Biura Przemysłowego Ministerstwa Spraw Gospodarczych Tajwanu. Deprecjacja waluty i zmiany PKB w przypadku Tajwanu zostały obliczone na podstawie poziomu inflacji i zmian PKB na mieszkańca wg bieżących cen w USD dla Tajwanu, zgodnie z publikacją Międzynarodowego Funduszu Walutowego „World Economic Outlook” z 2011 r. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium (licznik) została przydzielona do okresu objętego dochodzeniem przy zastosowaniu normalnego okresu korzystania z prawa do użytkowania gruntów przemysłowych w Chinach tj. 50 lub 70 lat. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznego obrotu ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem osiągniętego przez producentów eksportujących objętych próbą, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(96)

W obliczeniach tych Komisja zastosowała średnią cenę gruntu za metr kwadratowy ustaloną dla Tajwanu, skorygowaną o deprecjację waluty i zmiany PKB począwszy od dat sporządzenia odpowiednich umów na użytkowanie gruntów. Informacje dotyczące cen gruntów przemysłowych zostały pozyskane ze stron internetowych Biura Przemysłowego Ministerstwa Spraw Gospodarczych Tajwanu. Deprecjacja waluty i zmiany PKB w przypadku Tajwanu zostały obliczone na podstawie poziomu inflacji i zmian PKB na mieszkańca wg bieżących cen w USD dla Tajwanu, zgodnie z publikacją Międzynarodowego Funduszu Walutowego „World Economic Outlook” z 2011 r. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium (licznik) została przydzielona do okresu objętego dochodzeniem przy zastosowaniu normalnego okresu korzystania z prawa do użytkowania gruntów przemysłowych w Chinach tj. 50 lub 70 lat. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznego obrotu ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem osiągniętego przez producentów eksportujących objętych próbą, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.

e)   Wniosek

| (97) | Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0,02 % do 0,82 %. |
| --- | --- |

(97)

Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0,02 % do 0,82 %.

3.1.5.   Programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich

3.1.5.1.   Zwolnienia z podatku dochodowego od dochodu z dywidend między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami

a)   Podstawa prawna

| (98) | Podstawę prawną tego zwolnienia z opodatkowania dywidend stanowią art. 25–26 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz art. 83 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(98)

Podstawę prawną tego zwolnienia z opodatkowania dywidend stanowią art. 25–26 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz art. 83 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw.

b)   Praktyczne zastosowanie

| (99) | Program obejmuje preferencyjne traktowanie podatkowe chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, które są udziałowcami innych chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, w formie zwolnienia z opodatkowania dochodu od określonych dywidend, premii i innych dochodów z inwestycji kapitałowych dla przedsiębiorstw dominujących będących przedsiębiorstwami krajowymi. |
| --- | --- |

(99)

Program obejmuje preferencyjne traktowanie podatkowe chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, które są udziałowcami innych chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, w formie zwolnienia z opodatkowania dochodu od określonych dywidend, premii i innych dochodów z inwestycji kapitałowych dla przedsiębiorstw dominujących będących przedsiębiorstwami krajowymi.

c)   Ustalenia wynikające z dochodzenia

| (100) | W deklaracji podatkowej dwóch objętych próbą producentów eksportujących/grup producentów eksportujących znajduje się kwota zwolniona z podatku dochodowego. Kwota ta jest określana jako dywidendy, premie i inne dochody z inwestycji kapitałowych kwalifikujących się rezydentów i przedsiębiorstw zgodnie z warunkami zawartymi w załączniku 5 do deklaracji podatkowej (coroczna deklaracja preferencji podatkowych). Od tych kwot właściwe przedsiębiorstwa nie płaciły podatku dochodowego. |
| --- | --- |

(100)

W deklaracji podatkowej dwóch objętych próbą producentów eksportujących/grup producentów eksportujących znajduje się kwota zwolniona z podatku dochodowego. Kwota ta jest określana jako dywidendy, premie i inne dochody z inwestycji kapitałowych kwalifikujących się rezydentów i przedsiębiorstw zgodnie z warunkami zawartymi w załączniku 5 do deklaracji podatkowej (coroczna deklaracja preferencji podatkowych). Od tych kwot właściwe przedsiębiorstwa nie płaciły podatku dochodowego.

d)   Obliczanie kwoty subsydium

| (101) | Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty z uwzględnieniem dochodów z tytułu dywidend pochodzących od innych przedsiębiorstw będących rezydentami w Chinach po odjęciu kwoty podatku, która została faktycznie zapłacona przy uwzględnieniu zwolnienia z opodatkowania dywidend. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(101)

Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty z uwzględnieniem dochodów z tytułu dywidend pochodzących od innych przedsiębiorstw będących rezydentami w Chinach po odjęciu kwoty podatku, która została faktycznie zapłacona przy uwzględnieniu zwolnienia z opodatkowania dywidend. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.

e)   Wniosek

| (102) | Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,06 %. |
| --- | --- |

(102)

Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,06 %.

3.1.6.   Programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych

3.1.6.1.   zwolnienia z podatku VAT oraz obniżki przywozowych taryf celnych za stosowanie urządzeń pochodzących z przywozu

a)   Podstawa prawna

| (103) | Podstawę prawną programu stanowią: okólnik Rady Państwa w sprawie dostosowania polityki podatkowej w zakresie przywożonych urządzeń, Guo Fa nr 37/1997, obwieszczenie Ministerstwa Finansów, Głównego Urzędu Ceł oraz Państwowego Urzędu Podatkowego nr 43 [2008], obwieszczenie NDRC w sprawie odpowiednich zagadnień dotyczących doręczenia pism zatwierdzających projekty, których rozwój jest wspierany przez państwo, finansowanych ze źródeł krajowych i zagranicznych, nr 316 2006 z dnia 22 lutego 2006 r., oraz katalog niepodlegających zwolnieniu z ceł przywożonych artykułów dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych z 2008 r. |
| --- | --- |

(103)

Podstawę prawną programu stanowią: okólnik Rady Państwa w sprawie dostosowania polityki podatkowej w zakresie przywożonych urządzeń, Guo Fa nr 37/1997, obwieszczenie Ministerstwa Finansów, Głównego Urzędu Ceł oraz Państwowego Urzędu Podatkowego nr 43 [2008], obwieszczenie NDRC w sprawie odpowiednich zagadnień dotyczących doręczenia pism zatwierdzających projekty, których rozwój jest wspierany przez państwo, finansowanych ze źródeł krajowych i zagranicznych, nr 316 2006 z dnia 22 lutego 2006 r., oraz katalog niepodlegających zwolnieniu z ceł przywożonych artykułów dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych z 2008 r.

b)   Praktyczne zastosowanie

| (104) | Program zapewnia zwolnienie z VAT i przywozowych opłat celnych na rzecz przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych w odniesieniu do przywozów kluczowych urządzeń wykorzystywanych przez nie w produkcji. Aby skorzystać ze zwolnienia, dobra te nie mogą być uwzględnione w wykazie urządzeń niekwalifikowalnych, zaś przedsiębiorstwo ubiegające się o zwolnienie musi uzyskać certyfikat projektu promowanego przez państwo wydany przez władze chińskie lub przez Krajową Komisję Rozwoju i Reform zgodnie z odpowiednimi przepisami inwestycyjnymi, podatkowymi lub prawa celnego. |
| --- | --- |

(104)

Program zapewnia zwolnienie z VAT i przywozowych opłat celnych na rzecz przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych w odniesieniu do przywozów kluczowych urządzeń wykorzystywanych przez nie w produkcji. Aby skorzystać ze zwolnienia, dobra te nie mogą być uwzględnione w wykazie urządzeń niekwalifikowalnych, zaś przedsiębiorstwo ubiegające się o zwolnienie musi uzyskać certyfikat projektu promowanego przez państwo wydany przez władze chińskie lub przez Krajową Komisję Rozwoju i Reform zgodnie z odpowiednimi przepisami inwestycyjnymi, podatkowymi lub prawa celnego.

c)   Ustalenia wynikające z dochodzenia

| (105) | Czterech objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących zgłosiło zwolnienie z VAT i przywozowych taryf celnych dla przywożonych urządzeń. |
| --- | --- |

(105)

Czterech objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grupy producentów eksportujących zgłosiło zwolnienie z VAT i przywozowych taryf celnych dla przywożonych urządzeń.

d)   Obliczanie kwoty subsydium

| (106) | Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwolnień z VAT i ceł na przywożone urządzenia. Wynikająca stąd korzyść była amortyzowana w cyklu życia urządzeń zgodnie z przyjętymi praktykami księgowymi przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(106)

Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwolnień z VAT i ceł na przywożone urządzenia. Wynikająca stąd korzyść była amortyzowana w cyklu życia urządzeń zgodnie z przyjętymi praktykami księgowymi przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.

e)   Wniosek

| (107) | Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,45 %. |
| --- | --- |

(107)

Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,45 %.

3.1.6.2.   Obniżki podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia produkcji chińskiej

a)   Podstawa prawna

| (108) | Podstawę prawną tego programu stanowi okólnik Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie wprowadzenia środków tymczasowych dotyczących zarządzania zwrotami VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, nr 171, 199 z dnia 20 września 1999 r. oraz obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki zwrotu VAT przedsiębiorstwom z kapitałem zagranicznym za zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 176 [2008] Ministerstwa Finansów. |
| --- | --- |

(108)

Podstawę prawną tego programu stanowi okólnik Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie wprowadzenia środków tymczasowych dotyczących zarządzania zwrotami VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, nr 171, 199 z dnia 20 września 1999 r. oraz obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki zwrotu VAT przedsiębiorstwom z kapitałem zagranicznym za zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 176 [2008] Ministerstwa Finansów.

b)   Praktyczne zastosowanie

| (109) | Program zapewnia korzyści w postaci zwrotu VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym. Urządzenia nie mogą być wymienione w katalogu środków niepodlegających zwolnieniu, a ich wartość nie może przekraczać łącznego limitu inwestycji dla przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym zgodnie z „tymczasowymi środkami administracyjnymi w zakresie zakupu urządzeń produkcji krajowej”. |
| --- | --- |

(109)

Program zapewnia korzyści w postaci zwrotu VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym. Urządzenia nie mogą być wymienione w katalogu środków niepodlegających zwolnieniu, a ich wartość nie może przekraczać łącznego limitu inwestycji dla przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym zgodnie z „tymczasowymi środkami administracyjnymi w zakresie zakupu urządzeń produkcji krajowej”.

c)   Ustalenia wynikające z dochodzenia

| (110) | Dwóch eksporterów eksportujących/grupy producentów eksportujących objętych próbą przedstawiło szczegółowe informacje na temat tego programu, w tym informacje dotyczące kwoty otrzymanej korzyści. |
| --- | --- |

(110)

Dwóch eksporterów eksportujących/grupy producentów eksportujących objętych próbą przedstawiło szczegółowe informacje na temat tego programu, w tym informacje dotyczące kwoty otrzymanej korzyści.

d)   Obliczanie kwoty subsydium

| (111) | Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwróconego VAT od zakupu urządzeń produkcji krajowej. Wynikająca stąd korzyść była amortyzowana w cyklu życia urządzeń zgodnie ze zwykłymi praktykami stosowanymi w przemyśle. |
| --- | --- |

(111)

Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwróconego VAT od zakupu urządzeń produkcji krajowej. Wynikająca stąd korzyść była amortyzowana w cyklu życia urządzeń zgodnie ze zwykłymi praktykami stosowanymi w przemyśle.

e)   Wniosek

| (112) | Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,01 %. |
| --- | --- |

(112)

Korzyść ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi od 0 % do 0,01 %.

3.1.7.   Inne programy regionalne/okręgowe

| (113) | W toku dochodzenia potwierdzono, że w okresie objętym dochodzeniem przedsiębiorstwa objęte próbą nie odniosły żadnych korzyści w ramach programów wymienionych w motywie 75. |
| --- | --- |

(113)

W toku dochodzenia potwierdzono, że w okresie objętym dochodzeniem przedsiębiorstwa objęte próbą nie odniosły żadnych korzyści w ramach programów wymienionych w motywie 75.

3.1.8.   Kwota subsydiów

| (114) | Kwota subsydiów, zgodnie z przepisami podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, określona ad valorem, w odniesieniu do chińskich producentów eksportujących wynosi między 0,76 % a 1,77 %. |
| --- | --- |

(114)

Kwota subsydiów, zgodnie z przepisami podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, określona ad valorem, w odniesieniu do chińskich producentów eksportujących wynosi między 0,76 % a 1,77 %.

| (115) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący twierdził, że nie jest jasne, w jaki sposób Komisja obliczyła zakres łącznego marginesu subsydiowania. Zakres łącznych zagregowanych subsydiów dla chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących objętych próbą, wyrażony ad valorem, wymieniony w motywie 114, stanowi niższy i wyższy łączny margines subsydiowania pięciu objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących. |
| --- | --- |

(115)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący twierdził, że nie jest jasne, w jaki sposób Komisja obliczyła zakres łącznego marginesu subsydiowania. Zakres łącznych zagregowanych subsydiów dla chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących objętych próbą, wyrażony ad valorem, wymieniony w motywie 114, stanowi niższy i wyższy łączny margines subsydiowania pięciu objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących.

3.1.9.   Wniosek dotyczący Chin

| (116) | Biorąc pod uwagę kwoty de minimis subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dla chińskich producentów eksportujących, nie należy nakładać środków na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Podjęto decyzję, że dochodzenie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(116)

Biorąc pod uwagę kwoty de minimis subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dla chińskich producentów eksportujących, nie należy nakładać środków na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Podjęto decyzję, że dochodzenie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

3.2.   INDIE

3.2.1.   Uwagi ogólne

| (117) | Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez organy rządowe Indii:






  1) | Program „Focus Market” |
| --- | --- | --- |

(117)

Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez organy rządowe Indii:

1)

Program „Focus Market”

| 2) | Program „Focus Product” |
| --- | --- |

2)

Program „Focus Product”

| 3) | Program „Advance Authorisation” |
| --- | --- |

3)

Program „Advance Authorisation”

| 4) | Program ceł zwrotnych |
| --- | --- |

4)

Program ceł zwrotnych

| 5) | Program „Export Promotion Capital Goods” |
| --- | --- |

5)

Program „Export Promotion Capital Goods”

| 6) | Ulgi i zwolnienia podatkowe i celne w jednostkach zorientowanych na wywóz i specjalnych strefach ekonomicznych |
| --- | --- |

6)

Ulgi i zwolnienia podatkowe i celne w jednostkach zorientowanych na wywóz i specjalnych strefach ekonomicznych

| 7) | Program „Export Credit” |
| --- | --- |

7)

Program „Export Credit”

| 8) | Program zwolnień z podatku dochodowego |
| --- | --- |

8)

Program zwolnień z podatku dochodowego

| 9) | System motywowania do dodatkowego wywozu |
| --- | --- |

9)

System motywowania do dodatkowego wywozu

| 10) | Program „Duty Free Import Authorisation” |
| --- | --- |

10)

Program „Duty Free Import Authorisation”

| 11) | Program pomocy na rzecz rozwoju rynku i gwarancje kredytowe |
| --- | --- |

11)

Program pomocy na rzecz rozwoju rynku i gwarancje kredytowe

| 12) | Program „Capital Investment Incentive” („CIIS”) rządu stanu Gudźarat |
| --- | --- |

12)

Program „Capital Investment Incentive” („CIIS”) rządu stanu Gudźarat

| 13) | Program zachęt stanu Gudźarat dotyczący podatku od sprzedaży oraz zwolnień z podatków od energii elektrycznej |
| --- | --- |

13)

Program zachęt stanu Gudźarat dotyczący podatku od sprzedaży oraz zwolnień z podatków od energii elektrycznej

| 14) | Program subsydiowania w Bengalu Zachodnim — zachęty i ulgi podatkowe, w tym dotacje i zwolnienie z podatku od sprzedaży |
| --- | --- |

14)

Program subsydiowania w Bengalu Zachodnim — zachęty i ulgi podatkowe, w tym dotacje i zwolnienie z podatku od sprzedaży

| 15) | pakietowy program zachęt rządu stanu Maharasztra, w tym program zwolnień z podatków od energii elektrycznej i subsydium na rzecz promowania przemysłu. |
| --- | --- |

15)

pakietowy program zachęt rządu stanu Maharasztra, w tym program zwolnień z podatków od energii elektrycznej i subsydium na rzecz promowania przemysłu.

Programy subsydiowania wykorzystywane przez indyjskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem

| (118) | W ramach dochodzenia ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem następujące programy przyniosły korzyść zweryfikowanym producentom eksportującym:






  1) | Program „Focus Market” („FMS”) |
| --- | --- | --- |

(118)

W ramach dochodzenia ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem następujące programy przyniosły korzyść zweryfikowanym producentom eksportującym:

1)

Program „Focus Market” („FMS”)

| 2) | Program „Focus Product” („FPS”) |
| --- | --- |

2)

Program „Focus Product” („FPS”)

| 3) | Program zwrotu ceł („DDS”) |
| --- | --- |

3)

Program zwrotu ceł („DDS”)

| 4) | Program „Advance Authorisation” („AAS”) |
| --- | --- |

4)

Program „Advance Authorisation” („AAS”)

| 5) | Program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”) |
| --- | --- |

5)

Program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”)

| 6) | Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”) |
| --- | --- |

6)

Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)

| 7) | Pakietowy program zachęt stanu Maharasztra („PSI”) |
| --- | --- |

7)

Pakietowy program zachęt stanu Maharasztra („PSI”)

| (119) | Programy wskazane w motywie 118 pkt 1, 2, 4, 5 i 6 powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym” lub „FTP”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Polityka handlu zagranicznego” odnoszący się do okresu objętego dochodzeniem w ramach niniejszego dochodzenia to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawiły również procedury, które regulują „FTP 09-14”. Podręcznik procedur jest regularnie aktualizowany. |
| --- | --- |

(119)

Programy wskazane w motywie 118 pkt 1, 2, 4, 5 i 6 powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym” lub „FTP”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Polityka handlu zagranicznego” odnoszący się do okresu objętego dochodzeniem w ramach niniejszego dochodzenia to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawiły również procedury, które regulują „FTP 09-14”. Podręcznik procedur jest regularnie aktualizowany.

| (120) | Program zwrotu ceł wymieniony wyżej w motywie 118 pkt 3 opiera się na dziale 75 ustawy o cłach z 1962 r., dziale 37 ustawy o podatku akcyzowym z 1944 r., działach 93A i 94 ustawy o finansach z 1994 oraz przepisach dotyczących ceł, podatków akcyzowych oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki ceł zwrotnych są regularnie publikowane. |
| --- | --- |

(120)

Program zwrotu ceł wymieniony wyżej w motywie 118 pkt 3 opiera się na dziale 75 ustawy o cłach z 1962 r., dziale 37 ustawy o podatku akcyzowym z 1944 r., działach 93A i 94 ustawy o finansach z 1994 oraz przepisach dotyczących ceł, podatków akcyzowych oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki ceł zwrotnych są regularnie publikowane.

| (121) | Program „PSI” wymieniony wyżej w motywie 7 jest oparty na Pakietowym programie zachęt na 2007 r. (Package Scheme of Incentives 2007) rządu stanu Maharasztra, rezolucje nr PSI-1707/(CR-50)/IND-8 z dnia 30 marca 2007 r. |
| --- | --- |

(121)

Program „PSI” wymieniony wyżej w motywie 7 jest oparty na Pakietowym programie zachęt na 2007 r. (Package Scheme of Incentives 2007) rządu stanu Maharasztra, rezolucje nr PSI-1707/(CR-50)/IND-8 z dnia 30 marca 2007 r.

3.2.2.   Program „Focus Market” („FMS”)

a)   Podstawa prawna

Szczegółowy opis „FMS” znajduje się w pkt 3.14 „FTP 09-14” oraz w pkt 3.8 „HOP I 09-14”.

b)   Kwalifikowalność

| (122) | Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy. |
| --- | --- |

(122)

Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (123) | W tym programie wywóz wszystkich produktów, obejmujący wywóz włókien odcinkowych poliestrowych, do państw wymienionych w tabelach 1 i 2 w dodatku 37(C) dokumentu „HOP I 09-14” kwalifikuje się do objęcia kredytem celnym odpowiadającym 3 % wartości FOB. Od dnia 1 kwietnia 2011 r. wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabeli 3 w dodatku 37(C) („Special Focus Markets”) kwalifikuje się do objęcia kredytem celnym odpowiadającym 4 % wartości FOB. Niektóre rodzaje wywozu są wyłączone z programu, np. wywóz towarów przywiezionych lub przeładowanych, uznanie za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych lub jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre rodzaje produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne. |
| --- | --- |

(123)

W tym programie wywóz wszystkich produktów, obejmujący wywóz włókien odcinkowych poliestrowych, do państw wymienionych w tabelach 1 i 2 w dodatku 37(C) dokumentu „HOP I 09-14” kwalifikuje się do objęcia kredytem celnym odpowiadającym 3 % wartości FOB. Od dnia 1 kwietnia 2011 r. wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabeli 3 w dodatku 37(C) („Special Focus Markets”) kwalifikuje się do objęcia kredytem celnym odpowiadającym 4 % wartości FOB. Niektóre rodzaje wywozu są wyłączone z programu, np. wywóz towarów przywiezionych lub przeładowanych, uznanie za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych lub jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre rodzaje produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne.

| (124) | Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty wydania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą być one wykorzystane do uiszczenia należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych materiałów do produkcji lub towarów, włącznie z dobrami inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

(124)

Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty wydania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą być one wykorzystane do uiszczenia należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych materiałów do produkcji lub towarów, włącznie z dobrami inwestycyjnymi.

| (125) | Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, z którego dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub wysyłki towarów. Jeśli skarżący dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń bankowych o dokonaniu wywozu), rząd Indii nie może odmówić przyznania kredytu celnego. |
| --- | --- |

(125)

Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, z którego dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub wysyłki towarów. Jeśli skarżący dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń bankowych o dokonaniu wywozu), rząd Indii nie może odmówić przyznania kredytu celnego.

| (126) | Czterech zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z tego programu w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(126)

Czterech zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z tego programu w okresie objętym dochodzeniem.

| (127) | Po ujawnieniu informacji trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że chociaż kwalifikowało się do korzystania z programu, to nie wnioskowali o to w odniesieniu do całej sprzedaży eksportowej do Unii, a zatem nie można wyciągać żadnych wniosków co do osiągnięcia w związku z tym korzyści. Argumentowały one również, że program FMS jest pod względem geograficznym skierowany do państw niebędących częścią Unii, a zatem nie może on zostać objęty przez Unię środkami wyrównawczymi. W tym względzie w czasie wizyt weryfikacyjnych potwierdzono, że o korzyści z programu FMS ubiegano się w odniesieniu do wywozu do państw trzecich, ponieważ program zasadniczo odnosi się do wywozu do państw trzecich. Przedmiotowi producenci eksportujący nie mogli jednak zakwestionować praktycznych środków dotyczących realizacji programu opisanych w motywach 123–125, ani tego, że w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem można korzystać z FMS (możliwość transferu kredytów celnych z wykorzystaniem programu FMS i możliwość korzystania z nich przy uiszczaniu należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych komponentów lub towarów, w tym dóbr inwestycyjnych). W szczególności, strona ta nie mogła kwestionować faktu, że kredyty celne w ramach FMS przyznane na wywóz do kwalifikujących się państw trzecich mogą zostać wykorzystane w celu odliczenia cła należnego od materiałów wchodzących w skład produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii. |
| --- | --- |

(127)

Po ujawnieniu informacji trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że chociaż kwalifikowało się do korzystania z programu, to nie wnioskowali o to w odniesieniu do całej sprzedaży eksportowej do Unii, a zatem nie można wyciągać żadnych wniosków co do osiągnięcia w związku z tym korzyści. Argumentowały one również, że program FMS jest pod względem geograficznym skierowany do państw niebędących częścią Unii, a zatem nie może on zostać objęty przez Unię środkami wyrównawczymi. W tym względzie w czasie wizyt weryfikacyjnych potwierdzono, że o korzyści z programu FMS ubiegano się w odniesieniu do wywozu do państw trzecich, ponieważ program zasadniczo odnosi się do wywozu do państw trzecich. Przedmiotowi producenci eksportujący nie mogli jednak zakwestionować praktycznych środków dotyczących realizacji programu opisanych w motywach 123–125, ani tego, że w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem można korzystać z FMS (możliwość transferu kredytów celnych z wykorzystaniem programu FMS i możliwość korzystania z nich przy uiszczaniu należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych komponentów lub towarów, w tym dóbr inwestycyjnych). W szczególności, strona ta nie mogła kwestionować faktu, że kredyty celne w ramach FMS przyznane na wywóz do kwalifikujących się państw trzecich mogą zostać wykorzystane w celu odliczenia cła należnego od materiałów wchodzących w skład produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii.

| (128) | Należy wreszcie zaznaczyć, że korzyści te są księgowane zgodnie z zasadą memoriałową na rachunkach przedsiębiorstwa w dniach, w których mają miejsce transakcje wywozowe. Pokazuje to, że uprawnienie do uzyskania danej korzyści powstaje w momencie dokonywania transakcji wywozowej i że nie ma wątpliwości, iż otrzymany kredyt celny zostanie wykorzystany na późniejszym etapie. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(128)

Należy wreszcie zaznaczyć, że korzyści te są księgowane zgodnie z zasadą memoriałową na rachunkach przedsiębiorstwa w dniach, w których mają miejsce transakcje wywozowe. Pokazuje to, że uprawnienie do uzyskania danej korzyści powstaje w momencie dokonywania transakcji wywozowej i że nie ma wątpliwości, iż otrzymany kredyt celny zostanie wykorzystany na późniejszym etapie. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

d)   Wnioski dotyczące FMS

| (129) | W ramach FMS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez rząd ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową. |
| --- | --- |

(129)

W ramach FMS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez rząd ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.

| (130) | Poza tym korzyści w ramach FMS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(130)

Poza tym korzyści w ramach FMS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (131) | Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek materiałów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych w ramach FMS w celu przywozu dóbr inwestycyjnych, choć dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonych w pkt i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych. |
| --- | --- |

(131)

Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek materiałów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych w ramach FMS w celu przywozu dóbr inwestycyjnych, choć dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonych w pkt i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (132) | Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona na podstawie korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie okresu objętego dochodzeniem, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została powiązana z wartością obrotu w wywozie w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane poprzez odniesienie do wyprodukowanych, wywożonych czy przewożonych ilości. |
| --- | --- |

(132)

Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona na podstawie korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie okresu objętego dochodzeniem, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została powiązana z wartością obrotu w wywozie w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane poprzez odniesienie do wyprodukowanych, wywożonych czy przewożonych ilości.

| (133) | Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla czterech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,15 %, 0,19 %, 0,42 % i 0,63 %. |
| --- | --- |

(133)

Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla czterech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,15 %, 0,19 %, 0,42 % i 0,63 %.

3.2.3.   Program „Focus Product” („FP”)

a)   Podstawa prawna

| (134) | Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt 3.15–3.17 „FTP 09-14” oraz w rozdziałach 3.9–3.11 „HOP I 09-14”. |
| --- | --- |

(134)

Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt 3.15–3.17 „FTP 09-14” oraz w rozdziałach 3.9–3.11 „HOP I 09-14”.

b)   Kwalifikowalność

| (135) | Zgodnie z pkt 3.15.2 FT-policy 09-14 eksporterzy produktów wymienionych w załączniku 37D do „HOP I 09-14” kwalifikują się do tego programu. |
| --- | --- |

(135)

Zgodnie z pkt 3.15.2 FT-policy 09-14 eksporterzy produktów wymienionych w załączniku 37D do „HOP I 09-14” kwalifikują się do tego programu.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (136) | Eksporter produktów wymienionych w wykazie załącznika 37D do „HOP I 09-14” może wystąpić o świadectwo dotyczące kredytu celnego w ramach programu FP wynoszącego 2 % lub 5 % wartości FOB wywozu. Produkt objęty dochodzeniem jest wymieniony w tabeli 1 załącznika 37D i jest uprawniony do stawki kredytu celnego w wysokości 2 %. |
| --- | --- |

(136)

Eksporter produktów wymienionych w wykazie załącznika 37D do „HOP I 09-14” może wystąpić o świadectwo dotyczące kredytu celnego w ramach programu FP wynoszącego 2 % lub 5 % wartości FOB wywozu. Produkt objęty dochodzeniem jest wymieniony w tabeli 1 załącznika 37D i jest uprawniony do stawki kredytu celnego w wysokości 2 %.

| (137) | Program FP jest programem wywozowym ex post, tj. przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu, aby kwalifikować się do uzyskania korzyści w ramach tego programu. W związku z tym przedsiębiorstwo składa wniosek on-line do odpowiednich organów wraz z kopiami zamówienia na wywóz i faktury, bankowym potwierdzeniem dokonania opłat dotyczących wniosku, kopią dokumentów przewozowych i zaświadczeniem banku o otrzymania płatności lub zaświadczeniem otrzymania waluty obcej z zagranicy, w przypadku bezpośredniej negocjacji dokumentów. W sytuacji gdy oryginalny egzemplarz dokumentów przewozowych lub zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu został przedłożony w celu ubiegania się o korzyści w ramach innego programu, przedsiębiorstwo może przedłożyć poświadczone przez siebie kopie, wskazując organy, u których złożono oryginalne egzemplarze. Wniosek on-line o kredyty w ramach programu FP może objąć maksymalnie 50 dokumentów przewozowych. |
| --- | --- |

(137)

Program FP jest programem wywozowym ex post, tj. przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu, aby kwalifikować się do uzyskania korzyści w ramach tego programu. W związku z tym przedsiębiorstwo składa wniosek on-line do odpowiednich organów wraz z kopiami zamówienia na wywóz i faktury, bankowym potwierdzeniem dokonania opłat dotyczących wniosku, kopią dokumentów przewozowych i zaświadczeniem banku o otrzymania płatności lub zaświadczeniem otrzymania waluty obcej z zagranicy, w przypadku bezpośredniej negocjacji dokumentów. W sytuacji gdy oryginalny egzemplarz dokumentów przewozowych lub zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu został przedłożony w celu ubiegania się o korzyści w ramach innego programu, przedsiębiorstwo może przedłożyć poświadczone przez siebie kopie, wskazując organy, u których złożono oryginalne egzemplarze. Wniosek on-line o kredyty w ramach programu FP może objąć maksymalnie 50 dokumentów przewozowych.

| (138) | Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyty w ramach FPS mogą być księgowane zgodnie z zasadą memoriału jako przychód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu. Środki te mogą być przeznaczone na zapłatę należności celnych związanych z późniejszym przywozem jakichkolwiek towarów, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych i towarów, w stosunku do których istnieją ograniczenia przywozowe. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. Kredyty w ramach FPS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 24 miesięcy od daty wydania. |
| --- | --- |

(138)

Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyty w ramach FPS mogą być księgowane zgodnie z zasadą memoriału jako przychód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu. Środki te mogą być przeznaczone na zapłatę należności celnych związanych z późniejszym przywozem jakichkolwiek towarów, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych i towarów, w stosunku do których istnieją ograniczenia przywozowe. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. Kredyty w ramach FPS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 24 miesięcy od daty wydania.

| (139) | Wszystkich pięciu zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z tego programu w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(139)

Wszystkich pięciu zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z tego programu w okresie objętym dochodzeniem.

| (140) | Po ujawnieniu informacji trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że chociaż kwalifikowało się do korzystania z programu, to nie wnioskowali o to w odniesieniu do co najmniej części sprzedaży eksportowej, a zatem nie można wyciągać żadnych wniosków co do osiągnięcia w związku z tym korzyści. Niemniej jednak przedmiotowi producenci eksportujący nie mogli zakwestionować praktycznych środków opisanych w motywach od 123 do 125, ani tego, że w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem można korzystać z programu FPS (możliwość transferu kredytów celnych z wykorzystaniem programu FPS i możliwość korzystania z nich przy uiszczaniu należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych komponentów lub towarów, w tym dóbr inwestycyjnych). Należy powtórzyć, że korzyści te są księgowane zgodnie z zasadą memoriałową na rachunkach przedsiębiorstwa w dniach, w których mają miejsce transakcje wywozowe. Pokazuje to, że uprawnienie do uzyskania korzyści powstaje w momencie dokonywania transakcji wywozowej i że nie ma wątpliwości, iż otrzymany kredyt celny zostanie wykorzystany na późniejszym etapie. |
| --- | --- |

(140)

Po ujawnieniu informacji trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że chociaż kwalifikowało się do korzystania z programu, to nie wnioskowali o to w odniesieniu do co najmniej części sprzedaży eksportowej, a zatem nie można wyciągać żadnych wniosków co do osiągnięcia w związku z tym korzyści. Niemniej jednak przedmiotowi producenci eksportujący nie mogli zakwestionować praktycznych środków opisanych w motywach od 123 do 125, ani tego, że w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem można korzystać z programu FPS (możliwość transferu kredytów celnych z wykorzystaniem programu FPS i możliwość korzystania z nich przy uiszczaniu należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych komponentów lub towarów, w tym dóbr inwestycyjnych). Należy powtórzyć, że korzyści te są księgowane zgodnie z zasadą memoriałową na rachunkach przedsiębiorstwa w dniach, w których mają miejsce transakcje wywozowe. Pokazuje to, że uprawnienie do uzyskania korzyści powstaje w momencie dokonywania transakcji wywozowej i że nie ma wątpliwości, iż otrzymany kredyt celny zostanie wykorzystany na późniejszym etapie.

d)   Wnioski dotyczące programu FPS

| (141) | W ramach programu FPS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt przekazany z programu FPS stanowi wkład finansowy rządu Indii, ponieważ zostanie ostatecznie wykorzystany na wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychody rządu Indii uzyskiwane z tytułu cła, które byłoby należne w przeciwnym wypadku. Ponadto kredyty w ramach programu FPS przynoszą korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową. |
| --- | --- |

(141)

W ramach programu FPS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt przekazany z programu FPS stanowi wkład finansowy rządu Indii, ponieważ zostanie ostatecznie wykorzystany na wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychody rządu Indii uzyskiwane z tytułu cła, które byłoby należne w przeciwnym wypadku. Ponadto kredyty w ramach programu FPS przynoszą korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.

| (142) | Poza tym korzyści w ramach programu FPS są uwarunkowane prawnie wynikami wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(142)

Poza tym korzyści w ramach programu FPS są uwarunkowane prawnie wynikami wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (143) | Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1) lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie jest zgodny z przepisami określonymi w pkt i) załącznika, w załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) i w załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych bez cła w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura służąca ustaleniu ilości komponentów wykorzystanych w procesie produkcji wywożonego produktu lub stwierdzeniu nadwyżki powstałych należności celnych przywozowych w rozumieniu załącznika I pkt i) oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Ostatecznie eksporter kwalifikuje się do korzystania z FPS niezależnie od tego, czy sprowadza jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie dokonywali przywozu żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FPS. |
| --- | --- |

(143)

Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1) lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie jest zgodny z przepisami określonymi w pkt i) załącznika, w załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) i w załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych bez cła w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura służąca ustaleniu ilości komponentów wykorzystanych w procesie produkcji wywożonego produktu lub stwierdzeniu nadwyżki powstałych należności celnych przywozowych w rozumieniu załącznika I pkt i) oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Ostatecznie eksporter kwalifikuje się do korzystania z FPS niezależnie od tego, czy sprowadza jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie dokonywali przywozu żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FPS.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (144) | Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu umorzenia należności celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy, określający między innymi wysokość kredytu przyznanego w ramach FPS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozowej, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z programu FPS jako sumy kredytów przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(144)

Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu umorzenia należności celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy, określający między innymi wysokość kredytu przyznanego w ramach FPS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozowej, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z programu FPS jako sumy kredytów przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem.

| (145) | W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty poniesione jako warunek konieczny uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została powiązana z łączną kwotą obrotów w wywozie w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane poprzez odniesienie do wyprodukowanych, wywożonych czy przewożonych ilości. |
| --- | --- |

(145)

W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty poniesione jako warunek konieczny uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została powiązana z łączną kwotą obrotów w wywozie w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane poprzez odniesienie do wyprodukowanych, wywożonych czy przewożonych ilości.

| (146) | Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla pięciu przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły odpowiednio 1,59 %, 1,75 %, 1,77 %, 1,85 % i 1,95 %. |
| --- | --- |

(146)

Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla pięciu przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły odpowiednio 1,59 %, 1,75 %, 1,77 %, 1,85 % i 1,95 %.

3.2.4.   Program zwrotu ceł („DDS”)

a)   Podstawa prawna

| (147) | Szczegółowy opis „DDS” znajduje się w zasadach zwrotu należności celnych i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami. |
| --- | --- |

(147)

Szczegółowy opis „DDS” znajduje się w zasadach zwrotu należności celnych i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami.

b)   Kwalifikowalność

| (148) | Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy. |
| --- | --- |

(148)

Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (149) | Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o zwrot kwoty cła, która jest obliczana jako procent od wartości FOB produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez rząd Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako komponentu podczas wytwarzania produktu i średniej kwoty należności celnych zapłaconej od tych komponentów. Są one stosowane niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. Stawka DDS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem wyniosła: 3 % do dnia 9 października 2012 r., 2,1 % od 10 października 2012 r. do 20 września 2013 r. oraz 1,7 % od dnia 21 września 2013 r. (procent wartości FOB). |
| --- | --- |

(149)

Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o zwrot kwoty cła, która jest obliczana jako procent od wartości FOB produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez rząd Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako komponentu podczas wytwarzania produktu i średniej kwoty należności celnych zapłaconej od tych komponentów. Są one stosowane niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. Stawka DDS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem wyniosła: 3 % do dnia 9 października 2012 r., 2,1 % od 10 października 2012 r. do 20 września 2013 r. oraz 1,7 % od dnia 21 września 2013 r. (procent wartości FOB).

| (150) | Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonywać wywozu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest — EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny, zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bądź to bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera bądź też polecenia zapłaty. |
| --- | --- |

(150)

Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonywać wywozu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest — EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny, zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bądź to bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera bądź też polecenia zapłaty.

| (151) | Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (BRC). Dokument ten można dostarczyć po tym, jak kwota zwrotu została wypłacona, jednak rząd Indii odzyska wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi BRC w podanym terminie. |
| --- | --- |

(151)

Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (BRC). Dokument ten można dostarczyć po tym, jak kwota zwrotu została wypłacona, jednak rząd Indii odzyska wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi BRC w podanym terminie.

| (152) | Zwrócona kwota może być wykorzystana w dowolnym celu. |
| --- | --- |

(152)

Zwrócona kwota może być wykorzystana w dowolnym celu.

| (153) | Ustalono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu należności celnych może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu. |
| --- | --- |

(153)

Ustalono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu należności celnych może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu.

| (154) | Dwóch zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z DDS w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(154)

Dwóch zweryfikowanych producentów eksportujących korzystało z DDS w okresie objętym dochodzeniem.

d)   Wnioski dotyczące DDS

| (155) | W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Tzw. kwota zwrotu należności celnych stanowi wkład finansowy ze strony władz publicznych Indii ponieważ ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych. Ponadto kwota zwrotu należności celnych zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową na warunkach, które nie są dostępne na rynku. |
| --- | --- |

(155)

W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Tzw. kwota zwrotu należności celnych stanowi wkład finansowy ze strony władz publicznych Indii ponieważ ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych. Ponadto kwota zwrotu należności celnych zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową na warunkach, które nie są dostępne na rynku.

| (156) | Stawka zwrotu należności celnych za wywóz jest określana przez rząd Indii w zależności od produktu. Jednak mimo iż subsydium określane jest jako zwrot należności celnych, program nie posiada cech dopuszczalnego systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Płatności w gotówce na rzecz eksportera nie są związane z rzeczywistymi płatnościami należności celnych za przywóz surowców i nie stanowią kredytu celnego służącego wyrównaniu ceł przywozowych od przeszłych lub przyszłych przywozów surowców. |
| --- | --- |

(156)

Stawka zwrotu należności celnych za wywóz jest określana przez rząd Indii w zależności od produktu. Jednak mimo iż subsydium określane jest jako zwrot należności celnych, program nie posiada cech dopuszczalnego systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Płatności w gotówce na rzecz eksportera nie są związane z rzeczywistymi płatnościami należności celnych za przywóz surowców i nie stanowią kredytu celnego służącego wyrównaniu ceł przywozowych od przeszłych lub przyszłych przywozów surowców.

| (157) | Potwierdza to okólnik rządu Indii nr 24/2001, w którym jasno zapisano, że „[stawki ceł zwrotnych] nie mają związku z rzeczywistym sposobem wykorzystania komponentów i rzeczywistymi kosztami poniesionymi w związku z komponentami przez danego eksportera lub w przypadku pojedynczych przesyłek [...]” i poinstruowano władze regionalne, że „miejscowe urzędy nie powinny nalegać na załączanie do [wniosków o zwrot cła] składanych przez importerów dowodów faktycznego opłacenia należności od przywiezionych lub krajowych komponentów”. |
| --- | --- |

(157)

Potwierdza to okólnik rządu Indii nr 24/2001, w którym jasno zapisano, że „[stawki ceł zwrotnych] nie mają związku z rzeczywistym sposobem wykorzystania komponentów i rzeczywistymi kosztami poniesionymi w związku z komponentami przez danego eksportera lub w przypadku pojedynczych przesyłek [...]” i poinstruowano władze regionalne, że „miejscowe urzędy nie powinny nalegać na załączanie do [wniosków o zwrot cła] składanych przez importerów dowodów faktycznego opłacenia należności od przywiezionych lub krajowych komponentów”.

| (158) | Płatność, która ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych w następstwie wywozu dokonywanego przez eksporterów, należy traktować jako bezpośrednią dotację od rządu Indii uwarunkowaną wynikami wywozu, i tym samym jest uważana za szczególną i stanowiącą podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(158)

Płatność, która ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych w następstwie wywozu dokonywanego przez eksporterów, należy traktować jako bezpośrednią dotację od rządu Indii uwarunkowaną wynikami wywozu, i tym samym jest uważana za szczególną i stanowiącą podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (159) | W świetle powyższego stwierdza się, że DDS stanowi podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(159)

W świetle powyższego stwierdza się, że DDS stanowi podstawę środków wyrównawczych.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (160) | Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii jest prawnie zobowiązany do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu przyznaną w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozu, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium lub odmowie przyznania. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(160)

Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii jest prawnie zobowiązany do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu przyznaną w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozu, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium lub odmowie przyznania. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem.

| (161) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. |
| --- | --- |

(161)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

| (162) | W związku z powyższym stopy subsydiowania dwóch przedsiębiorstw objętych postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem ustalone w odniesieniu do tego programu wynoszą odpowiednio 0,24 % i 2,12 %. |
| --- | --- |

(162)

W związku z powyższym stopy subsydiowania dwóch przedsiębiorstw objętych postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem ustalone w odniesieniu do tego programu wynoszą odpowiednio 0,24 % i 2,12 %.

3.2.5.   Program „Advance Authorisation” („AAS”)

a)   Podstawa prawna

| (163) | Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt 4.1.1–4.1.14 „FTP 09-14” oraz w rozdziałach 4.1–4.30 HOP I 09-14. |
| --- | --- |

(163)

Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt 4.1.1–4.1.14 „FTP 09-14” oraz w rozdziałach 4.1–4.30 HOP I 09-14.

b)   Kwalifikowalność

| (164) | Program AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo poniżej w motywie 165. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z wytwórcami pomocniczymi kwalifikują się do podprogramu AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do podprogramów AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci eksportujący realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do udziału w programie AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 FTP 09-14, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („export oriented units”), kwalifikują się do udziału w podprogramie AAS dotyczącym kategorii „uznanych za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim dla producentów eksportujących przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej). |
| --- | --- |

(164)

Program AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo poniżej w motywie 165. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z wytwórcami pomocniczymi kwalifikują się do podprogramu AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do podprogramów AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci eksportujący realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do udziału w programie AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 FTP 09-14, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („export oriented units”), kwalifikują się do udziału w podprogramie AAS dotyczącym kategorii „uznanych za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim dla producentów eksportujących przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).

c)   Praktyczne zastosowanie

| (165) | Program AAS ma zastosowanie do:






  a) | wywozu fizycznego: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz komponentów do produkcji określonego wyrobu przeznaczonego na wywóz. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony na wywóz musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z rodzajem produktu przeznaczonego na wywóz; |
| --- | --- | --- |

(165)

Program AAS ma zastosowanie do:

a)

wywozu fizycznego: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz komponentów do produkcji określonego wyrobu przeznaczonego na wywóz. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony na wywóz musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z rodzajem produktu przeznaczonego na wywóz;

| b) | zapotrzebowania rocznego: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym na wywóz, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może — do pewnej wartości progowej ustalonej na podstawie jego działalności eksportowej z poprzednich okresów — sprowadzać bezcłowo wszelkie komponenty, jakie zostaną wykorzystane do produkcji wszelkich artykułów wchodzących w skład takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie otrzymanego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła; |
| --- | --- |

b)

zapotrzebowania rocznego: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym na wywóz, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może — do pewnej wartości progowej ustalonej na podstawie jego działalności eksportowej z poprzednich okresów — sprowadzać bezcłowo wszelkie komponenty, jakie zostaną wykorzystane do produkcji wszelkich artykułów wchodzących w skład takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie otrzymanego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła;

| c) | dostaw pośrednich: ten podprogram obejmuje przypadki, w których dwóch producentów zamierza produkować jeden produkt eksportowy i podzielić proces produkcji. Producent eksportujący, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu materiałów do produkcji oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu; |
| --- | --- |

c)

dostaw pośrednich: ten podprogram obejmuje przypadki, w których dwóch producentów zamierza produkować jeden produkt eksportowy i podzielić proces produkcji. Producent eksportujący, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu materiałów do produkcji oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu;

| d) | kategorii „uznanych za wywóz”: ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów do produkcji, które wymagane są przy produkcji towarów sprzedawanych jako „uznane za wywóz” kategoriom klientów wymienionych w ust. 8.2. lit. b)–f), lit. g), i) oraz j) „FTP-09-14”. Według rządu Indii sprzedaż „uznana za wywóz” odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawanych jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do jednostek zorientowanych na wywóz lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”); |
| --- | --- |

d)

kategorii „uznanych za wywóz”: ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów do produkcji, które wymagane są przy produkcji towarów sprzedawanych jako „uznane za wywóz” kategoriom klientów wymienionych w ust. 8.2. lit. b)–f), lit. g), i) oraz j) „FTP-09-14”. Według rządu Indii sprzedaż „uznana za wywóz” odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawanych jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do jednostek zorientowanych na wywóz lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”);

| e) | program „Advance Release Order” („ARO”): posiadacz zezwolenia w ramach programu AAS zamierzający sprowadzać komponenty do produkcji ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich korzystając z ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z pkt 8.3 „FTP 09-14” (tj. z programu AAS dla dostaw pośrednich/kategorii uznanych za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO podatki i należności celne refundowane są dostawcy zamiast eksporterowi końcowemu w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do materiałów do produkcji ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu; |
| --- | --- |

e)

program „Advance Release Order” („ARO”): posiadacz zezwolenia w ramach programu AAS zamierzający sprowadzać komponenty do produkcji ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich korzystając z ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z pkt 8.3 „FTP 09-14” (tj. z programu AAS dla dostaw pośrednich/kategorii uznanych za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO podatki i należności celne refundowane są dostawcy zamiast eksporterowi końcowemu w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do materiałów do produkcji ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu;

| f) | krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej): podprogram ten, podobnie jak ten wymieniony wyżej, obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie zatwierdzone przez bank jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towaru pochodzącego ze źródeł lokalnych, a nie z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z ust. 8.3 „FTP 09-14” (tj. z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). |
| --- | --- |

f)

krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej): podprogram ten, podobnie jak ten wymieniony wyżej, obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie zatwierdzone przez bank jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towaru pochodzącego ze źródeł lokalnych, a nie z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z ust. 8.3 „FTP 09-14” (tj. z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).

| (166) | Trzy zweryfikowane przedsiębiorstwa uzyskały zwolnienia w ramach programu AAS związane z produktem objętym postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Przedsiębiorstwa te skorzystały z podprogramów wymienionych powyżej pod lit. a), d) oraz e). W związku z tym nie ma potrzeby zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych, niewykorzystanych podprogramów. |
| --- | --- |

(166)

Trzy zweryfikowane przedsiębiorstwa uzyskały zwolnienia w ramach programu AAS związane z produktem objętym postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Przedsiębiorstwa te skorzystały z podprogramów wymienionych powyżej pod lit. a), d) oraz e). W związku z tym nie ma potrzeby zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych, niewykorzystanych podprogramów.

| (167) | W celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie (rozdziały 4.26 i 4.30 oraz dodatek 23 do dokumentu „HOP I 09-14”), czyli rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi podlegać weryfikacji przez zewnętrznego biegłego rewidenta/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z formatem dodatku 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem. |
| --- | --- |

(167)

W celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie (rozdziały 4.26 i 4.30 oraz dodatek 23 do dokumentu „HOP I 09-14”), czyli rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi podlegać weryfikacji przez zewnętrznego biegłego rewidenta/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z formatem dodatku 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem.

| (168) | W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu wywozu fizycznego, o którym mowa w motywie 165 lit. a), stosowanego przez dwa skontrolowane przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii i są udokumentowane na zezwoleniu zaliczkowym. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia zaliczkowego. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach programu AAS ustala rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”), obejmujących większość produktów, w tym produkt objęty postępowaniem. |
| --- | --- |

(168)

W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu wywozu fizycznego, o którym mowa w motywie 165 lit. a), stosowanego przez dwa skontrolowane przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii i są udokumentowane na zezwoleniu zaliczkowym. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia zaliczkowego. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach programu AAS ustala rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”), obejmujących większość produktów, w tym produkt objęty postępowaniem.

| (169) | Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia odpowiedniego produktu przeznaczonego na wywóz. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania zezwolenia (24 miesiące z możliwością dwukrotnego przedłużenia każdorazowo o 6 miesięcy). |
| --- | --- |

(169)

Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia odpowiedniego produktu przeznaczonego na wywóz. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania zezwolenia (24 miesiące z możliwością dwukrotnego przedłużenia każdorazowo o 6 miesięcy).

| (170) | W dochodzeniu ustalono, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli nie były przestrzegane w praktyce. |
| --- | --- |

(170)

W dochodzeniu ustalono, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli nie były przestrzegane w praktyce.

| (171) | Tylko jedno z dwóch zweryfikowanych przedsiębiorstw, które korzystały z tego podprogramu utrzymywało rejestr produkcji i zużycia. Jednak rejestr zużycia nie pozwalał na sprawdzenie, które komponenty i w jakiej ilości zostały zużyte do produkcji wywożonego produktu. Jeżeli chodzi o wymagania dotyczące weryfikacji, o których mowa powyżej, przedsiębiorstwa nie prowadziły ewidencji, która stanowiłyby dowód na to, że przeprowadzono audyt zewnętrzny rejestru zużycia. Podsumowując, uznaje się, że eksporterzy objęci dochodzeniem nie byli w stanie wykazać, że odpowiednie postanowienia dokumentu „FT-policy” zostały spełnione. |
| --- | --- |

(171)

Tylko jedno z dwóch zweryfikowanych przedsiębiorstw, które korzystały z tego podprogramu utrzymywało rejestr produkcji i zużycia. Jednak rejestr zużycia nie pozwalał na sprawdzenie, które komponenty i w jakiej ilości zostały zużyte do produkcji wywożonego produktu. Jeżeli chodzi o wymagania dotyczące weryfikacji, o których mowa powyżej, przedsiębiorstwa nie prowadziły ewidencji, która stanowiłyby dowód na to, że przeprowadzono audyt zewnętrzny rejestru zużycia. Podsumowując, uznaje się, że eksporterzy objęci dochodzeniem nie byli w stanie wykazać, że odpowiednie postanowienia dokumentu „FT-policy” zostały spełnione.

| (172) | W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu ARO, o którym mowa w motywie 165 lit. e), stosowanego przez jedno skontrolowane przedsiębiorstwo w okresie objętym dochodzeniem, wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu określa się jako procent ilości wywiezionych produktów gotowych. Wstępne pozwolenia wyrażają jednostki dozwolonego przywozu albo pod względem ich ilości lub pod względem ich wartości. W obu przypadkach przeliczniki stosowane do ustalenia dopuszczalnego zakupu wolnego od cła są ustalone, dla większości produktów zawierających produkt objęty niniejszym dochodzeniem, w oparciu o standardowe normy SION. Pozycje nakładów określone we wstępnym pozwoleniu są pozycjami stosowanymi do produkcji odpowiednich gotowych produktów wywożonych. |
| --- | --- |

(172)

W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu ARO, o którym mowa w motywie 165 lit. e), stosowanego przez jedno skontrolowane przedsiębiorstwo w okresie objętym dochodzeniem, wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu określa się jako procent ilości wywiezionych produktów gotowych. Wstępne pozwolenia wyrażają jednostki dozwolonego przywozu albo pod względem ich ilości lub pod względem ich wartości. W obu przypadkach przeliczniki stosowane do ustalenia dopuszczalnego zakupu wolnego od cła są ustalone, dla większości produktów zawierających produkt objęty niniejszym dochodzeniem, w oparciu o standardowe normy SION. Pozycje nakładów określone we wstępnym pozwoleniu są pozycjami stosowanymi do produkcji odpowiednich gotowych produktów wywożonych.

| (173) | Posiadacz koncesji zaliczkowej zamierzający sprowadzać komponenty do produkcji ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich korzystając z ARO. W takich przypadkach koncesje zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO daje dostawcy prawa do korzyści z domniemanego wywozu, takich jak system ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrot tzw. ostatecznego podatku akcyzowego. |
| --- | --- |

(173)

Posiadacz koncesji zaliczkowej zamierzający sprowadzać komponenty do produkcji ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich korzystając z ARO. W takich przypadkach koncesje zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO daje dostawcy prawa do korzyści z domniemanego wywozu, takich jak system ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrot tzw. ostatecznego podatku akcyzowego.

| (174) | W dochodzeniu ustalono, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli nie były przestrzegane w praktyce. |
| --- | --- |

(174)

W dochodzeniu ustalono, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli nie były przestrzegane w praktyce.

| (175) | W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu wywozu uznanego, o którym mowa w motywie 165 lit. d), stosowanego przez jedno skontrolowane przedsiębiorstwo w okresie objętym dochodzeniem, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii i są udokumentowane na zezwoleniu. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustalana jest przez rząd Indii na podstawie norm SION. |
| --- | --- |

(175)

W odniesieniu do korzystania z programu AAS z tytułu wywozu uznanego, o którym mowa w motywie 165 lit. d), stosowanego przez jedno skontrolowane przedsiębiorstwo w okresie objętym dochodzeniem, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii i są udokumentowane na zezwoleniu. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustalana jest przez rząd Indii na podstawie norm SION.

| (176) | Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesiące z dopuszczalnym dwukrotnym przedłużeniem każdorazowo o sześć miesięcy). |
| --- | --- |

(176)

Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesiące z dopuszczalnym dwukrotnym przedłużeniem każdorazowo o sześć miesięcy).

| (177) | Ustalono brak powiązań między przywożonymi materiałami do produkcji a wywożonymi produktami gotowymi. Ponadto okazało się, iż wnioskodawca nie prowadził obowiązkowego rejestru zużycia, o którym mowa w motywie 167, do sprawdzenia przez zewnętrznego rewidenta. Mimo niespełnienia tego wymogu wnioskodawca uzyskał korzyści z programu AAS. |
| --- | --- |

(177)

Ustalono brak powiązań między przywożonymi materiałami do produkcji a wywożonymi produktami gotowymi. Ponadto okazało się, iż wnioskodawca nie prowadził obowiązkowego rejestru zużycia, o którym mowa w motywie 167, do sprawdzenia przez zewnętrznego rewidenta. Mimo niespełnienia tego wymogu wnioskodawca uzyskał korzyści z programu AAS.

d)   Wnioski dotyczące programu AAS

| (178) | Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, tj. finansowy wkład rządu Indii, ponieważ zmniejsza jego wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłyby należne i przyznaje korzyści eksporterom objętym dochodzeniem poprawiając ich płynność finansową. |
| --- | --- |

(178)

Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, tj. finansowy wkład rządu Indii, ponieważ zmniejsza jego wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłyby należne i przyznaje korzyści eksporterom objętym dochodzeniem poprawiając ich płynność finansową.

| (179) | Wszystkie podprogramy objęte przedmiotową sprawą są niewątpliwie prawnie uzależnione od wyników wywozu i w związku z tym powinny być uznane za szczególne i stanowić podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tego programu. |
| --- | --- |

(179)

Wszystkie podprogramy objęte przedmiotową sprawą są niewątpliwie prawnie uzależnione od wyników wywozu i w związku z tym powinny być uznane za szczególne i stanowić podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tego programu.

| (180) | Żadnego z podprogramów objętych przedmiotową sprawą nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on zasadom określonym w załączniku I lit i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie systemu lub procedury weryfikacji w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty zostały zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (część II pkt 4 w załączniku II do rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze — część II pkt 2 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego). Uznaje się również, że same normy SION dotyczące produktu objętego postępowaniem nie były wystarczające precyzyjne i nie mogą same w sobie być uznane za system weryfikacji rzeczywistego zużycia, ponieważ struktura tych standardowych norm nie pozwala rządowi Indii zweryfikować z dostateczną dokładnością, jakiej wartości komponenty została zużyte w produkcji przeznaczonej na wywóz. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził dalszego badania opartego na rzeczywiście wykorzystanych komponentach, mimo że badanie takie zwykle powinno być dokonane w przypadku braku skutecznego systemu weryfikacji (część II pkt 5 w załączniku II oraz część II pkt 3 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego). |
| --- | --- |

(180)

Żadnego z podprogramów objętych przedmiotową sprawą nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on zasadom określonym w załączniku I lit i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie systemu lub procedury weryfikacji w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty zostały zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (część II pkt 4 w załączniku II do rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze — część II pkt 2 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego). Uznaje się również, że same normy SION dotyczące produktu objętego postępowaniem nie były wystarczające precyzyjne i nie mogą same w sobie być uznane za system weryfikacji rzeczywistego zużycia, ponieważ struktura tych standardowych norm nie pozwala rządowi Indii zweryfikować z dostateczną dokładnością, jakiej wartości komponenty została zużyte w produkcji przeznaczonej na wywóz. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził dalszego badania opartego na rzeczywiście wykorzystanych komponentach, mimo że badanie takie zwykle powinno być dokonane w przypadku braku skutecznego systemu weryfikacji (część II pkt 5 w załączniku II oraz część II pkt 3 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego).

| (181) | Po ujawnieniu ustaleń jeden z objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentował, że program nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi, gdyż spółka wypełniła swoje zobowiązania prawne w zakresie niezależnego audytu rejestru zużycia komponentów i należy to uznać za wystarczające sprawdzenie przez rząd Indii. Taka argumentacja nie może zostać przyjęta. Weryfikacja przeprowadzona przez rząd Indii jest uważana za odrębną w stosunku do jakichkolwiek obowiązków nałożonych na przedsiębiorstwa. W wyniku wizyty weryfikacyjnej potwierdzono, że istniejący system weryfikacji ze strony rządu Indii nie jest zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II (II) ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(181)

Po ujawnieniu ustaleń jeden z objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentował, że program nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi, gdyż spółka wypełniła swoje zobowiązania prawne w zakresie niezależnego audytu rejestru zużycia komponentów i należy to uznać za wystarczające sprawdzenie przez rząd Indii. Taka argumentacja nie może zostać przyjęta. Weryfikacja przeprowadzona przez rząd Indii jest uważana za odrębną w stosunku do jakichkolwiek obowiązków nałożonych na przedsiębiorstwa. W wyniku wizyty weryfikacyjnej potwierdzono, że istniejący system weryfikacji ze strony rządu Indii nie jest zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II (II) ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

| (182) | Ta sama strona argumentowała, że grupowanie zezwoleń jest legalne w Indiach i że przedsiębiorstwo nie może być traktowane mniej korzystnie na skutek zastosowania łącznego obrotu eksportowego zamiast obrotu produktem objętym postępowaniem w wyliczeniach marginesu subsydiowania. Jednak legalność grupowania zezwoleń w Indiach jako taka była w tym kontekście bez znaczenia. Dochodzenie wykazało, że wskutek braku grupowania zezwoleń niemożliwe było uzasadnione przydzielanie zezwoleń dotyczących PSF. W istocie przy obliczaniu marginesu subsydiowania należało użyć korzyści na poziomie działów, a nie na poziomie PSF, jako że zweryfikowane informacje nie pozwalały na właściwą alokację wykorzystania nakładów (stosowanych do produkcji innych produktów) tylko do PSF. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(182)

Ta sama strona argumentowała, że grupowanie zezwoleń jest legalne w Indiach i że przedsiębiorstwo nie może być traktowane mniej korzystnie na skutek zastosowania łącznego obrotu eksportowego zamiast obrotu produktem objętym postępowaniem w wyliczeniach marginesu subsydiowania. Jednak legalność grupowania zezwoleń w Indiach jako taka była w tym kontekście bez znaczenia. Dochodzenie wykazało, że wskutek braku grupowania zezwoleń niemożliwe było uzasadnione przydzielanie zezwoleń dotyczących PSF. W istocie przy obliczaniu marginesu subsydiowania należało użyć korzyści na poziomie działów, a nie na poziomie PSF, jako że zweryfikowane informacje nie pozwalały na właściwą alokację wykorzystania nakładów (stosowanych do produkcji innych produktów) tylko do PSF. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

| (183) | Podprogramy, o których mowa w motywie 165 lit. a), d) oraz e), stanowią podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(183)

Podprogramy, o których mowa w motywie 165 lit. a), d) oraz e), stanowią podstawę środków wyrównawczych.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (184) | Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie komponentów. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i pkt (i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w przedmiotowej sprawie. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią II załącznika III do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji. |
| --- | --- |

(184)

Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie komponentów. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i pkt (i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w przedmiotowej sprawie. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią II załącznika III do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.

| (185) | Kwota subsydium dla przedsiębiorstw, które korzystały z AAS, została obliczona na podstawie utraconych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu w okresie objętym dochodzeniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do obrotów z dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych towarów. |
| --- | --- |

(185)

Kwota subsydium dla przedsiębiorstw, które korzystały z AAS, została obliczona na podstawie utraconych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu w okresie objętym dochodzeniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do obrotów z dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych towarów.

| (186) | Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla trzech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły odpowiednio 0,11 %, 1,89 % i 4,31 %. |
| --- | --- |

(186)

Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla trzech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły odpowiednio 0,11 %, 1,89 % i 4,31 %.

3.2.6.   program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”)

a)   Podstawa prawna

| (187) | Szczegółowy opis programu DFIA znajduje się w pkt od 4.2.1 do 4.2.47 „FTP 09-14” oraz w pkt od 4.31 do 4.36 „HOP I 09-14”. |
| --- | --- |

(187)

Szczegółowy opis programu DFIA znajduje się w pkt od 4.2.1 do 4.2.47 „FTP 09-14” oraz w pkt od 4.31 do 4.36 „HOP I 09-14”.

b)   Kwalifikowalność

| (188) | Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy. |
| --- | --- |

(188)

Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (189) | DFIA jest programem stosowanym zarówno przed, jak i po wywozie, który pozwala na bezcłowy przywóz towarów określonych w oparciu o normy SION, które jednakże w przypadku zbywalnych praw DFIA nie muszą być bezwzględnie zastosowane w wytwarzaniu produktów przeznaczonych do wywozu. |
| --- | --- |

(189)

DFIA jest programem stosowanym zarówno przed, jak i po wywozie, który pozwala na bezcłowy przywóz towarów określonych w oparciu o normy SION, które jednakże w przypadku zbywalnych praw DFIA nie muszą być bezwzględnie zastosowane w wytwarzaniu produktów przeznaczonych do wywozu.

| (190) | DFIA obejmuje wyłącznie przywóz materiałów do produkcji wyszczególnionych w SION. Pozwolenie na przywóz jest ograniczone do ilości i wartości wskazanej w SION, na odpowiedni wniosek może być jednak zmienione przez władze regionalne. |
| --- | --- |

(190)

DFIA obejmuje wyłącznie przywóz materiałów do produkcji wyszczególnionych w SION. Pozwolenie na przywóz jest ograniczone do ilości i wartości wskazanej w SION, na odpowiedni wniosek może być jednak zmienione przez władze regionalne.

| (191) | Wymóg wywozu podlega obowiązkowej minimalnej 20-procentowej wartości dodanej. Wywozu można dokonać w oczekiwaniu na pozwolenie DFIA; w takim przypadku pozwolenie na przywóz jest określone proporcjonalnie do tymczasowego wywozu. |
| --- | --- |

(191)

Wymóg wywozu podlega obowiązkowej minimalnej 20-procentowej wartości dodanej. Wywozu można dokonać w oczekiwaniu na pozwolenie DFIA; w takim przypadku pozwolenie na przywóz jest określone proporcjonalnie do tymczasowego wywozu.

| (192) | Po spełnieniu obowiązku wywozowego eksporter może wnioskować o przeniesienie pozwolenia DFIA, co w praktyce oznacza zezwolenie na sprzedaż na rynku pozwolenia na przywóz bezcłowy. |
| --- | --- |

(192)

Po spełnieniu obowiązku wywozowego eksporter może wnioskować o przeniesienie pozwolenia DFIA, co w praktyce oznacza zezwolenie na sprzedaż na rynku pozwolenia na przywóz bezcłowy.

| (193) | Jeden zweryfikowany producent eksportujący korzystał z DFIA w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(193)

Jeden zweryfikowany producent eksportujący korzystał z DFIA w okresie objętym dochodzeniem.

d)   Wnioski dotyczące DFIA

| (194) | Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Stanowi ono finansowy wkład rządu Indii, ponieważ zmniejsza jego wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłyby należne, i przyznaje korzyści eksporterom objętym dochodzeniem, poprawiając ich płynność finansową. |
| --- | --- |

(194)

Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Stanowi ono finansowy wkład rządu Indii, ponieważ zmniejsza jego wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłyby należne, i przyznaje korzyści eksporterom objętym dochodzeniem, poprawiając ich płynność finansową.

| (195) | Ponadto korzyści w ramach DFIA są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(195)

Ponadto korzyści w ramach DFIA są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (196) | Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt (i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności: (i) pozwala na refundację lub zwrot ex post opłat przywozowych należnych za materiały, które są zużywane w procesie produkcji innego produktu; (ii) brakuje systemu lub procedur stwierdzających, czy materiały do produkcji zostały wykorzystane w procesie wytwarzania produktu przeznaczonego do wywozu, a jeżeli tak to które, oraz czy nie doszło do nadpłaty świadczeń w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego; oraz (iii) zbywalność zaświadczeń/zezwoleń oznacza, że eksporter, któremu przyznano DFIA, nie podlega obowiązkowi wykorzystania zaświadczenia do przywozu materiałów do produkcji. |
| --- | --- |

(196)

Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt (i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności: (i) pozwala na refundację lub zwrot ex post opłat przywozowych należnych za materiały, które są zużywane w procesie produkcji innego produktu; (ii) brakuje systemu lub procedur stwierdzających, czy materiały do produkcji zostały wykorzystane w procesie wytwarzania produktu przeznaczonego do wywozu, a jeżeli tak to które, oraz czy nie doszło do nadpłaty świadczeń w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego; oraz (iii) zbywalność zaświadczeń/zezwoleń oznacza, że eksporter, któremu przyznano DFIA, nie podlega obowiązkowi wykorzystania zaświadczenia do przywozu materiałów do produkcji.

| (197) | Po ujawnieniu ustaleń jeden z objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentował, że system kontroli obowiązujący w Indiach jest uzasadniony, skuteczny i zgodny z praktykami handlowymi w Indiach i w związku z tym „główny” powód do objęcia programu środkami wyrównawczymi już nie istnieje. Przeciwnie do tego, co twierdzono, dochodzenie nie potwierdziło, że istniejący w Indiach system weryfikacji pozwala na sprawdzenie, czy materiały do produkcji zostały wykorzystane w procesie wytwarzania produktu przeznaczonego do wywozu, a jeżeli tak to które, oraz czy nie doszło do nadpłaty świadczeń w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Co więcej, producent nie kwestionował ani tego, że system dopuszcza refundację ex post lub zwrot opłat przywozowych należnych za materiały, które są zużywane w procesie produkcji innego produktu, ani tego, że zbywalność zaświadczeń/zezwoleń oznacza, że eksporter, któremu przyznano DFIA, nie podlega obowiązkowi wykorzystania zaświadczenia do przywozu materiałów do produkcji. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(197)

Po ujawnieniu ustaleń jeden z objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentował, że system kontroli obowiązujący w Indiach jest uzasadniony, skuteczny i zgodny z praktykami handlowymi w Indiach i w związku z tym „główny” powód do objęcia programu środkami wyrównawczymi już nie istnieje. Przeciwnie do tego, co twierdzono, dochodzenie nie potwierdziło, że istniejący w Indiach system weryfikacji pozwala na sprawdzenie, czy materiały do produkcji zostały wykorzystane w procesie wytwarzania produktu przeznaczonego do wywozu, a jeżeli tak to które, oraz czy nie doszło do nadpłaty świadczeń w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Co więcej, producent nie kwestionował ani tego, że system dopuszcza refundację ex post lub zwrot opłat przywozowych należnych za materiały, które są zużywane w procesie produkcji innego produktu, ani tego, że zbywalność zaświadczeń/zezwoleń oznacza, że eksporter, któremu przyznano DFIA, nie podlega obowiązkowi wykorzystania zaświadczenia do przywozu materiałów do produkcji. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (198) | Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie komponentów. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych. |
| --- | --- |

(198)

Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie komponentów. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych.

| (199) | Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i pkt (i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w przedmiotowej sprawie. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią II załącznika III do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji. |
| --- | --- |

(199)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i pkt (i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w przedmiotowej sprawie. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią II załącznika III do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.

| (200) | Kwota subsydium dla przedsiębiorstw, które korzystały z DFIA, została obliczona na podstawie utraconych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu w okresie objętym dochodzeniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do obrotów z dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wywożonych lub transportowanych towarów. |
| --- | --- |

(200)

Kwota subsydium dla przedsiębiorstw, które korzystały z DFIA, została obliczona na podstawie utraconych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu w okresie objętym dochodzeniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do obrotów z dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wywożonych lub transportowanych towarów.

| (201) | Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla jedynego przedsiębiorstwa objętego postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły 4,95 %. |
| --- | --- |

(201)

Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla jedynego przedsiębiorstwa objętego postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wyniosły 4,95 %.

3.2.7.   Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)

a)   Podstawa prawna

| (202) | Szczegółowy opis „EPCGS” znajduje się w rozdziale 5 „FTP 09-14” oraz w rozdziale 5 „HOP I 09-14”. |
| --- | --- |

(202)

Szczegółowy opis „EPCGS” znajduje się w rozdziale 5 „FTP 09-14” oraz w rozdziale 5 „HOP I 09-14”.

b)   Kwalifikowalność

| (203) | Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący oraz eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi i dostawcami usług. |
| --- | --- |

(203)

Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący oraz eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi i dostawcami usług.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (204) | Zgodnie z warunkiem obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może sprowadzać dobra inwestycyjne (nowe i używane dobra inwestycyjne, niemające więcej niż 10 lat) po obniżonej stawce celnej. W tym celu rząd Indii, na wniosek i za opłatą, wydaje zezwolenie w ramach programu EPCGS. W programie przewidziano obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 3 %, która ma zastosowanie do wszystkich dóbr inwestycyjnych przywożonych w ramach tego programu. Aby spełnić obowiązek wywozu, przywożone dobra inwestycyjne muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości wywożonych towarów w danym okresie. Zgodnie z „FTP 09-14” dobra inwestycyjne mogą być przywożone w ramach EPCGS z zastosowaniem stawki celnej 0 %, ale okres na wypełnienie obowiązku wywozu jest w tym przypadku krótszy. |
| --- | --- |

(204)

Zgodnie z warunkiem obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może sprowadzać dobra inwestycyjne (nowe i używane dobra inwestycyjne, niemające więcej niż 10 lat) po obniżonej stawce celnej. W tym celu rząd Indii, na wniosek i za opłatą, wydaje zezwolenie w ramach programu EPCGS. W programie przewidziano obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 3 %, która ma zastosowanie do wszystkich dóbr inwestycyjnych przywożonych w ramach tego programu. Aby spełnić obowiązek wywozu, przywożone dobra inwestycyjne muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości wywożonych towarów w danym okresie. Zgodnie z „FTP 09-14” dobra inwestycyjne mogą być przywożone w ramach EPCGS z zastosowaniem stawki celnej 0 %, ale okres na wypełnienie obowiązku wywozu jest w tym przypadku krótszy.

| (205) | Posiadacze zezwolenia w ramach EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra inwestycyjne lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr inwestycyjnych może sam skorzystać z bezcłowego przywozu komponentów potrzebnych do produkcji takich dóbr inwestycyjnych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z tytułu uznania za wywóz w związku z dostawą dóbr inwestycyjnych do posiadacza zezwolenia w ramach EPCGS. |
| --- | --- |

(205)

Posiadacze zezwolenia w ramach EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra inwestycyjne lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr inwestycyjnych może sam skorzystać z bezcłowego przywozu komponentów potrzebnych do produkcji takich dóbr inwestycyjnych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z tytułu uznania za wywóz w związku z dostawą dóbr inwestycyjnych do posiadacza zezwolenia w ramach EPCGS.

| (206) | Stwierdzono, że trzy przedsiębiorstwa objęte próbą uzyskały zwolnienia w ramach EPCGS, które mogą wykorzystać w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(206)

Stwierdzono, że trzy przedsiębiorstwa objęte próbą uzyskały zwolnienia w ramach EPCGS, które mogą wykorzystać w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem.

d)   Wnioski dotyczące EPCGS

| (207) | W ramach EPCGS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Redukcja ceł stanowi finansowy wkład rządu Indii, ponieważ ulga ta zmniejsza jego wpływy z cła, które w innym przypadku byłoby należne. Dodatkowo obniżenie cła przynosi korzyść eksporterowi, gdyż w ten sposób zaoszczędzona na przywozie kwota poprawia płynność przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(207)

W ramach EPCGS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Redukcja ceł stanowi finansowy wkład rządu Indii, ponieważ ulga ta zmniejsza jego wpływy z cła, które w innym przypadku byłoby należne. Dodatkowo obniżenie cła przynosi korzyść eksporterowi, gdyż w ten sposób zaoszczędzona na przywozie kwota poprawia płynność przedsiębiorstwa.

| (208) | Ponadto korzystanie z EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich zezwoleń nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten został zatem uznany za szczególny i wymagający zastosowania środków wyrównawczych w myśl art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(208)

Ponadto korzystanie z EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich zezwoleń nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten został zatem uznany za szczególny i wymagający zastosowania środków wyrównawczych w myśl art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (209) | EPCGS nie może być uznany za dopuszczalny program zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub program substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów. |
| --- | --- |

(209)

EPCGS nie może być uznany za dopuszczalny program zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub program substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (210) | Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od przywiezionych dóbr inwestycyjnych, rozłożonego na okres, który odzwierciedla normalny okres amortyzacji dla takiej kategorii dóbr inwestycyjnych w sektorze objętym postępowaniem. Kwota subsydium za okres objęty dochodzeniem została obliczona poprzez podzielenie łącznej kwoty niezapłaconych należności celnych przez okres amortyzacji. Tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do okresu objętego dochodzeniem, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, iż komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem była właściwa dla tego celu. W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium zostały odjęte zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby w mianowniku otrzymać kwotę subsydium. |
| --- | --- |

(210)

Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od przywiezionych dóbr inwestycyjnych, rozłożonego na okres, który odzwierciedla normalny okres amortyzacji dla takiej kategorii dóbr inwestycyjnych w sektorze objętym postępowaniem. Kwota subsydium za okres objęty dochodzeniem została obliczona poprzez podzielenie łącznej kwoty niezapłaconych należności celnych przez okres amortyzacji. Tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do okresu objętego dochodzeniem, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, iż komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem była właściwa dla tego celu. W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium zostały odjęte zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby w mianowniku otrzymać kwotę subsydium.

| (211) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do właściwej kwoty obrotów z wywozu uzyskanych w okresie objętym dochodzeniem jako mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. |
| --- | --- |

(211)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do właściwej kwoty obrotów z wywozu uzyskanych w okresie objętym dochodzeniem jako mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

| (212) | Po ujawnieniu informacji dwóch objętych próbą indyjskich producentów eksportujących zwróciło się z wnioskiem o ponowną analizę sposobu obliczenia kwoty subsydium. Twierdzili oni, że unieważnienie zezwolenia EPCG jest możliwe i może doprowadzić do lokalnego zamówienia dóbr inwestycyjnych, w którym to przypadku miałby zastosowanie podatek akcyzowy. W tym względzie nie odniesiono się jednak wprost do żadnych konkretnych unieważnionych zezwoleń. Kwestia ta nie została również poruszona podczas dochodzenia, co pozwoliłoby na właściwą weryfikację tego argumentu. W każdym razie do ustalenia kwoty subsydium wykorzystano rejestry skontrolowanego przedsiębiorstwa obejmujące materiały nabyte w ramach tego programu. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(212)

Po ujawnieniu informacji dwóch objętych próbą indyjskich producentów eksportujących zwróciło się z wnioskiem o ponowną analizę sposobu obliczenia kwoty subsydium. Twierdzili oni, że unieważnienie zezwolenia EPCG jest możliwe i może doprowadzić do lokalnego zamówienia dóbr inwestycyjnych, w którym to przypadku miałby zastosowanie podatek akcyzowy. W tym względzie nie odniesiono się jednak wprost do żadnych konkretnych unieważnionych zezwoleń. Kwestia ta nie została również poruszona podczas dochodzenia, co pozwoliłoby na właściwą weryfikację tego argumentu. W każdym razie do ustalenia kwoty subsydium wykorzystano rejestry skontrolowanego przedsiębiorstwa obejmujące materiały nabyte w ramach tego programu. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

| (213) | Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla trzech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,37 %, 0,40 % i 0,46 %. |
| --- | --- |

(213)

Stopy subsydiowania w okresie objętym dochodzeniem dla trzech przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,37 %, 0,40 % i 0,46 %.

3.2.8.   Pakietowy program zachęt

a)   Podstawa prawna

| (214) | W ramach tworzenia zachęt do rozwoju przemysłu w słabiej rozwiniętych obszarach stanu Maharasztra od 1964 r. rząd stanu Maharasztra przyznaje bodźce finansowe nowoutworzonym jednostkom przedsiębiorstw zlokalizowanym w rozwijających się regionach stanu w ramach programu znanego powszechnie pod nazwą „Pakietowy program zachęt”. Program ten był od czasu jego wprowadzenia wielokrotnie zmieniany i wersje istotne dla obecnego dochodzenia to wersje z 2001 i 2007 r. Pakietowy program zachęt na 2001 r. z dnia 31 marca 2001 r., rezolucja nr IDL-1021/(CR-73)/IND-8. Pakietowy program zachęt na 2007 r. z dnia 30 marca 2007 r., rezolucja nr PSI-1707/(CR-50)/IND-8. |
| --- | --- |

(214)

W ramach tworzenia zachęt do rozwoju przemysłu w słabiej rozwiniętych obszarach stanu Maharasztra od 1964 r. rząd stanu Maharasztra przyznaje bodźce finansowe nowoutworzonym jednostkom przedsiębiorstw zlokalizowanym w rozwijających się regionach stanu w ramach programu znanego powszechnie pod nazwą „Pakietowy program zachęt”. Program ten był od czasu jego wprowadzenia wielokrotnie zmieniany i wersje istotne dla obecnego dochodzenia to wersje z 2001 i 2007 r. Pakietowy program zachęt na 2001 r. z dnia 31 marca 2001 r., rezolucja nr IDL-1021/(CR-73)/IND-8. Pakietowy program zachęt na 2007 r. z dnia 30 marca 2007 r., rezolucja nr PSI-1707/(CR-50)/IND-8.

b)   Kwalifikowalność

| (215) | W wymienionych powyżej rezolucjach wskazano kategorie przemysłu i przedsiębiorstw, które mogą być uważane za kwalifikujące się do zachęt. |
| --- | --- |

(215)

W wymienionych powyżej rezolucjach wskazano kategorie przemysłu i przedsiębiorstw, które mogą być uważane za kwalifikujące się do zachęt.

c)   Praktyczne zastosowanie

| (216) | Aby zachęcić do przenoszenia infrastruktury przemysłowej na słabiej rozwinięte obszary, rząd stanu Maharasztra opracował pakiet zachęt do tworzenia/rozwoju jednostek przemysłowych w rozwijających się regionach stanu Maharasztra. Do celów tego programu w załączniku I do rezolucji sklasyfikowano obszary tego stanu kwalifikujące się do zachęt. Jednak o zachęty w ramach programu na 2007 r. można ubiegać się tylko wtedy, gdy świadectwo kwalifikowalności zostało wydane w ramach programu na 2007 r., a beneficjent spełniał postanowienia/warunki świadectwa kwalifikowalności. Świadectwo kwalifikowalności jest wydawane przez agencję wykonawczą (organ państwowy) ze skutkiem od dnia rozpoczęcia produkcji handlowej przez beneficjenta (nazywanego również kwalifikującą się jednostką). |
| --- | --- |

(216)

Aby zachęcić do przenoszenia infrastruktury przemysłowej na słabiej rozwinięte obszary, rząd stanu Maharasztra opracował pakiet zachęt do tworzenia/rozwoju jednostek przemysłowych w rozwijających się regionach stanu Maharasztra. Do celów tego programu w załączniku I do rezolucji sklasyfikowano obszary tego stanu kwalifikujące się do zachęt. Jednak o zachęty w ramach programu na 2007 r. można ubiegać się tylko wtedy, gdy świadectwo kwalifikowalności zostało wydane w ramach programu na 2007 r., a beneficjent spełniał postanowienia/warunki świadectwa kwalifikowalności. Świadectwo kwalifikowalności jest wydawane przez agencję wykonawczą (organ państwowy) ze skutkiem od dnia rozpoczęcia produkcji handlowej przez beneficjenta (nazywanego również kwalifikującą się jednostką).

| (217) | Program PSI składa się z kilku podprogramów, z których następujące dwa zapewniły korzyści dwóm skontrolowanym producentom eksportującym w okresie obejmującym dochodzenie. |
| --- | --- |

(217)

| — | Program zwolnień z podatków od energii elektrycznej (Electricity Duty Exemption, „EDE”) |
| --- | --- |

—

Program zwolnień z podatków od energii elektrycznej (Electricity Duty Exemption, „EDE”)

| — | Subsydium na rzecz promowania przemysłu (IPS) |
| --- | --- |

—

Subsydium na rzecz promowania przemysłu (IPS)

| (218) | EDE zostaje przyznany nowym kwalifikującym się jednostkom utworzonym na wskazanych obszarach przez okres ustalony w świadectwach kwalifikowalności. W bieżącym przypadku dwóch producentów eksportujących objętych postępowaniem jest zwolnionych z uiszczania opłat za energię elektryczną, odpowiednio przez 9 i 7 lat. W innych częściach stanu jednostki zorientowane na wywóz w 100 %, jednostki zajmujące się technologią informacyjną i biotechnologią również są zwolnione z podatków od energii elektrycznej na okres 10 lat. |
| --- | --- |

(218)

EDE zostaje przyznany nowym kwalifikującym się jednostkom utworzonym na wskazanych obszarach przez okres ustalony w świadectwach kwalifikowalności. W bieżącym przypadku dwóch producentów eksportujących objętych postępowaniem jest zwolnionych z uiszczania opłat za energię elektryczną, odpowiednio przez 9 i 7 lat. W innych częściach stanu jednostki zorientowane na wywóz w 100 %, jednostki zajmujące się technologią informacyjną i biotechnologią również są zwolnione z podatków od energii elektrycznej na okres 10 lat.

| (219) | W trakcie dochodzenia ustalono, że jeden producent eksportujący zlokalizowany w stanie Maharasztra skorzystał z podprogramu zwolnień z podatków od energii elektrycznej w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(219)

W trakcie dochodzenia ustalono, że jeden producent eksportujący zlokalizowany w stanie Maharasztra skorzystał z podprogramu zwolnień z podatków od energii elektrycznej w okresie objętym dochodzeniem.

| (220) | IPS uprawnia beneficjenta do subsydium równoważnego kwocie wynoszącej od 75 % do 100 % kwoty kwalifikujących się inwestycji pomniejszonej o kwotę korzyści wynikającej z innych podprogramów programu ISP, takich jak EDE. Korzyść jest przyznawana w przedziale czasu określonym w świadectwie kwalifikowalności i nie może przekroczyć kwoty podatku VAT zapłaconego na rzecz stanu Maharasztra w tym samym okresie. Kwalifikowalne inwestycje to wydatki kapitałowe na budynki, zakłady i maszyny. |
| --- | --- |

(220)

IPS uprawnia beneficjenta do subsydium równoważnego kwocie wynoszącej od 75 % do 100 % kwoty kwalifikujących się inwestycji pomniejszonej o kwotę korzyści wynikającej z innych podprogramów programu ISP, takich jak EDE. Korzyść jest przyznawana w przedziale czasu określonym w świadectwie kwalifikowalności i nie może przekroczyć kwoty podatku VAT zapłaconego na rzecz stanu Maharasztra w tym samym okresie. Kwalifikowalne inwestycje to wydatki kapitałowe na budynki, zakłady i maszyny.

| (221) | W trakcie dochodzenia ustalono, że dwóch producentów eksportujących zlokalizowanych w stanie Maharasztra skorzystało z podprogramu IPS. |
| --- | --- |

(221)

W trakcie dochodzenia ustalono, że dwóch producentów eksportujących zlokalizowanych w stanie Maharasztra skorzystało z podprogramu IPS.

| (222) | Po ujawnieniu informacji dwóch objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że podprogram IPS oferowany przez rząd stanu Maharasztra nie ma zastosowania do etapów wytwarzania lub wywozu PSF, bezpośrednio lub pośrednio, i że korzyść jest uzależniona od kwoty zapłaconych podatków krajowych. Twierdzili oni ponadto, że celem programu nie jest zapewnienie korzyści producentom eksportującym, lecz zrekompensowanie kosztów poniesionych w związku z zacofaniem regionu, a tym samym, że system ten nie może stanowić podstawy środków wyrównawczych. Ponadto strony te oświadczyły, że program powinien być traktowany bardziej jako subsydium kapitałowe niż subsydium powtarzalne i że łączna uzyskana korzyść powinna zostać rozłożona na okres normalnej amortyzacji subsydiowanego kapitału. W tym kontekście dochodzenie wykazało, jak wspomniano w motywie 220, że dotacja jest wypłacana corocznie na kwalifikujące się inwestycje, do których należą wydatki poczynione na budynki, zakłady i maszyny. Inwestycje takie są bezpośrednio związane z PSF. Sam fakt, że roczna kwota, o którą można wnioskować, jest ograniczona do wysokości krajowego podatku płaconego na rzecz rządu stanu Maharasztra w tym samym okresie nie zmienia tego, że roczna korzyść przyznawana ze strony rządu stanu Maharasztra jest finansowym wkładem rządu Indii, który stanowi korzyść dla objętych dochodzeniem producentów eksportujących. Wreszcie, dotacja wypłacana co roku nie jest cechą dotacji kapitałowej, nawet jeśli to inwestycje w dobra inwestycyjne są źródłem takiej płatności. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić. |
| --- | --- |

(222)

Po ujawnieniu informacji dwóch objętych próbą indyjskich producentów eksportujących argumentowało, że podprogram IPS oferowany przez rząd stanu Maharasztra nie ma zastosowania do etapów wytwarzania lub wywozu PSF, bezpośrednio lub pośrednio, i że korzyść jest uzależniona od kwoty zapłaconych podatków krajowych. Twierdzili oni ponadto, że celem programu nie jest zapewnienie korzyści producentom eksportującym, lecz zrekompensowanie kosztów poniesionych w związku z zacofaniem regionu, a tym samym, że system ten nie może stanowić podstawy środków wyrównawczych. Ponadto strony te oświadczyły, że program powinien być traktowany bardziej jako subsydium kapitałowe niż subsydium powtarzalne i że łączna uzyskana korzyść powinna zostać rozłożona na okres normalnej amortyzacji subsydiowanego kapitału. W tym kontekście dochodzenie wykazało, jak wspomniano w motywie 220, że dotacja jest wypłacana corocznie na kwalifikujące się inwestycje, do których należą wydatki poczynione na budynki, zakłady i maszyny. Inwestycje takie są bezpośrednio związane z PSF. Sam fakt, że roczna kwota, o którą można wnioskować, jest ograniczona do wysokości krajowego podatku płaconego na rzecz rządu stanu Maharasztra w tym samym okresie nie zmienia tego, że roczna korzyść przyznawana ze strony rządu stanu Maharasztra jest finansowym wkładem rządu Indii, który stanowi korzyść dla objętych dochodzeniem producentów eksportujących. Wreszcie, dotacja wypłacana co roku nie jest cechą dotacji kapitałowej, nawet jeśli to inwestycje w dobra inwestycyjne są źródłem takiej płatności. W związku z tym powyższy argument należało odrzucić.

d)   Wniosek dotyczący programów EDE i IPS

| (223) | Obydwa podprogramy stanowią subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest to finansowy wkład rządu Indii, które przyznały korzyści eksporterom objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(223)

Obydwa podprogramy stanowią subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest to finansowy wkład rządu Indii, które przyznały korzyści eksporterom objętym dochodzeniem.

| (224) | Przedmiotowe podprogramy subsydiowania są szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że w samych przepisach, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, zawężono dostęp do tego programu do ograniczonej liczby przedsiębiorstw na określonym obszarze geograficznym. |
| --- | --- |

(224)

Przedmiotowe podprogramy subsydiowania są szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że w samych przepisach, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, zawężono dostęp do tego programu do ograniczonej liczby przedsiębiorstw na określonym obszarze geograficznym.

| (225) | W związku z powyższym subsydium to uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(225)

W związku z powyższym subsydium to uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

e)   Obliczanie kwoty subsydium

| (226) | Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych jest obliczana w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w związku z produktem objętym postępowaniem w trakcie okresu objętego dochodzeniem. Wartość ta (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez producenta eksportującego ze sprzedaży produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych, na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(226)

Zgodnie z art. 3 pkt 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych jest obliczana w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w związku z produktem objętym postępowaniem w trakcie okresu objętego dochodzeniem. Wartość ta (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez producenta eksportującego ze sprzedaży produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ subsydium nie jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych, na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

| (227) | Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do podprogramu EDE wyniosła 0,31 % dla jedynego przedsiębiorstwa czerpiącego z niego korzyści. |
| --- | --- |

(227)

Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do podprogramu EDE wyniosła 0,31 % dla jedynego przedsiębiorstwa czerpiącego z niego korzyści.

| (228) | Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do podprogramu IPS wyniosła odpowiednio 1,03 % i 1,91 % w okresie objętym dochodzeniem dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem. |
| --- | --- |

(228)

Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do podprogramu IPS wyniosła odpowiednio 1,03 % i 1,91 % w okresie objętym dochodzeniem dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem.

3.2.9.   Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych

| (229) | W oparciu o te ustalenia stwierdzono, że całkowita kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dla skontrolowanych producentów eksportujących, wyrażona proporcjonalnie do wartości, wahała się od 4,16 % do 7,65 %, jak przedstawiono w poniższej tabeli.

  Tabela 1


  Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych — Indie















  Program | FMS | FPS | DDS | AAS | DFIA | EPCG | PSI/EDE | PSI/IPS | Ogółem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Przedsiębiorstwo |
| Bombay Dyeing and Manufacturing Co. Ltd. | 0,42 % | 1,77 % | — | — | — | — | 0,31 % | 1,91 % | 4,41 % |
| Ganesha Ecosphere Ltd. | — | 1,95 % | 0,24 % | 0,11 % | 4,95 % | 0,40 % | — | — | 7,65 % |
| Indo Rama Synthetics Ltd. | 0,15 % | 1,75 % | — | 1,89 % | — | 0,37 % | — | 1,03 % | 5,19 % |
| Polyfibre Industries Pvt. Ltd. | 0,19 % | 1,85 % | 2,12 % | — | — | — | — | — | 4,16 % |
| Reliance Industries Limited | 0,63 % | 1,59 % | — | 4,31 % | — | 0,46 % | — | — | 6,99 % |

(229)

W oparciu o te ustalenia stwierdzono, że całkowita kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dla skontrolowanych producentów eksportujących, wyrażona proporcjonalnie do wartości, wahała się od 4,16 % do 7,65 %, jak przedstawiono w poniższej tabeli.

Tabela 1

Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych — Indie

Program

FMS

FPS

DDS

AAS

DFIA

EPCG

PSI/EDE

PSI/IPS

Ogółem

Przedsiębiorstwo

Bombay Dyeing and Manufacturing Co. Ltd.

0,42 %

1,77 %

—

—

—

—

0,31 %

1,91 %

4,41 %

Ganesha Ecosphere Ltd.

—

1,95 %

0,24 %

0,11 %

4,95 %

0,40 %

—

—

7,65 %

Indo Rama Synthetics Ltd.

0,15 %

1,75 %

—

1,89 %

—

0,37 %

—

1,03 %

5,19 %

Polyfibre Industries Pvt. Ltd.

0,19 %

1,85 %

2,12 %

—

—

—

—

—

4,16 %

Reliance Industries Limited

0,63 %

1,59 %

—

4,31 %

—

0,46 %

—

—

6,99 %

3.3.   WIETNAM

3.3.1.   Uwagi ogólne

| (230) | Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istniało domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez rząd Wietnamu:






  A. | rządowe pożyczki preferencyjne dla przemysłu PSF udzielane przez banki będące własnością państwa oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań prywatnym bankom przez rząd, a także subsydiowanie stóp procentowych; |
| --- | --- | --- |

(230)

Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istniało domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów przez rząd Wietnamu:

A.

rządowe pożyczki preferencyjne dla przemysłu PSF udzielane przez banki będące własnością państwa oraz „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań prywatnym bankom przez rząd, a także subsydiowanie stóp procentowych;

| B. | dostarczanie przez rząd towarów dla przemysłu PSF przez przedsiębiorstwa będące własnością państwa za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia; |
| --- | --- |

B.

dostarczanie przez rząd towarów dla przemysłu PSF przez przedsiębiorstwa będące własnością państwa za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia;

| C. | przyznawanie przez rząd gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z gruntami; |
| --- | --- |

C.

przyznawanie przez rząd gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z gruntami;

| D. | programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich: |
| --- | --- |

D.

programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich:

| E. | programów w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych; |
| --- | --- |

E.

programów w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych;

| F. | szybsza amortyzacja środków trwałych; |
| --- | --- |

F.

szybsza amortyzacja środków trwałych;

| G. | inne programy subsydiowania, w tym państwowe, regionalne i lokalne programy sektora instytucji rządowych i samorządowych. |
| --- | --- |

G.

inne programy subsydiowania, w tym państwowe, regionalne i lokalne programy sektora instytucji rządowych i samorządowych.

| (231) | Komisja przeprowadziła dochodzenie w sprawie wszystkich systemów, co do których sformułowano w skardze zarzuty. W odniesieniu do każdego programu zbadano, czy, zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia podstawowego, możliwe było określenie wkładu finansowego rządu Wietnamu i korzyści przyznanych producentom eksportującym. W toku dochodzenia wykryto, że w niniejszej sprawie każda korzyść stwierdzona w odniesieniu do badanych programów jest niższa niż mający zastosowanie próg de minimis, zgodnie z art. 14 ust. 5 (4) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym uznano, że nie ma potrzeby podejmowania decyzji co do zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pojedynczych programów. |
| --- | --- |

(231)

Komisja przeprowadziła dochodzenie w sprawie wszystkich systemów, co do których sformułowano w skardze zarzuty. W odniesieniu do każdego programu zbadano, czy, zgodnie z przepisami art. 3 rozporządzenia podstawowego, możliwe było określenie wkładu finansowego rządu Wietnamu i korzyści przyznanych producentom eksportującym. W toku dochodzenia wykryto, że w niniejszej sprawie każda korzyść stwierdzona w odniesieniu do badanych programów jest niższa niż mający zastosowanie próg de minimis, zgodnie z art. 14 ust. 5 (4) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym uznano, że nie ma potrzeby podejmowania decyzji co do zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pojedynczych programów.

| (232) | Niemniej jednak w celu zapewnienia jasności i przejrzystości szczegóły dotyczące programów oraz odpowiadające im stopy subsydiowania dla poszczególnych przedsiębiorstw są przedstawione poniżej, co nie oznacza, że uznaje się je za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. Korzyść obliczono zgodnie z art. 6 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(232)

Niemniej jednak w celu zapewnienia jasności i przejrzystości szczegóły dotyczące programów oraz odpowiadające im stopy subsydiowania dla poszczególnych przedsiębiorstw są przedstawione poniżej, co nie oznacza, że uznaje się je za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. Korzyść obliczono zgodnie z art. 6 rozporządzenia podstawowego.

3.3.2.   Szczególne programy subsydiowania

Programy subsydiowania niewykorzystywane przez wietnamskich producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem

| (233) | W toku dochodzenia wykazano, że następujące programy nie zostały wykorzystane przez objętych dochodzeniem wietnamskich producentów eksportujących:






  a) | dostarczanie przez rząd towarów dla przemysłu PSF przez przedsiębiorstwa będące własnością państwa za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia; |
| --- | --- | --- |

(233)

W toku dochodzenia wykazano, że następujące programy nie zostały wykorzystane przez objętych dochodzeniem wietnamskich producentów eksportujących:

a)

dostarczanie przez rząd towarów dla przemysłu PSF przez przedsiębiorstwa będące własnością państwa za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia;

| b) | szybsza amortyzacja środków trwałych; |
| --- | --- |

b)

szybsza amortyzacja środków trwałych;

| c) | inne programy subsydiowania, w tym państwowe, regionalne i lokalne programy sektora instytucji rządowych i samorządowych. |
| --- | --- |

c)

inne programy subsydiowania, w tym państwowe, regionalne i lokalne programy sektora instytucji rządowych i samorządowych.

| (234) | W odniesieniu do w szczególności do dostarczenia przez rząd towarów dla przemysłu PSF z wykorzystaniem przedsiębiorstw państwowych, za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, zarzutem w tym zakresie zawartym w skardze był fakt, że PTA/MEG, które mogą być wykorzystywane jako główny surowiec do produkcji poliestrowych włókien odcinkowych, był uzyskiwany przez producentów wietnamskich po cenach subsydiowanych. Dochodzenie wykazało jednak, że żaden z producentów eksportujących objętych dochodzeniem nie używał PTA/MEG jako głównego surowca. Zamiast tego materiału wszyscy używali butelek PET poddanych recyklingowi lub płatków z butelek PET. |
| --- | --- |

(234)

W odniesieniu do w szczególności do dostarczenia przez rząd towarów dla przemysłu PSF z wykorzystaniem przedsiębiorstw państwowych, za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, zarzutem w tym zakresie zawartym w skardze był fakt, że PTA/MEG, które mogą być wykorzystywane jako główny surowiec do produkcji poliestrowych włókien odcinkowych, był uzyskiwany przez producentów wietnamskich po cenach subsydiowanych. Dochodzenie wykazało jednak, że żaden z producentów eksportujących objętych dochodzeniem nie używał PTA/MEG jako głównego surowca. Zamiast tego materiału wszyscy używali butelek PET poddanych recyklingowi lub płatków z butelek PET.

| (235) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący zauważył, że Komisja przekazała częściową analizę jedynie dla jednego z programów subsydiowania, tj. dostarczania PTA/MEG po cenach subsydiowanych. W odniesieniu do tego programu skarżący twierdził, że sposób, w jaki dobrano próbę, oraz fakt, że główni producenci PSF w Wietnamie nie byli objęci dochodzeniem, wpłynęły na ustalenia dotyczące tego programu. Skarżący wymienił również inne domniemane programy subsydiowania w Wietnamie, w odniesieniu do których przedstawiono w skardze informacje. |
| --- | --- |

(235)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący zauważył, że Komisja przekazała częściową analizę jedynie dla jednego z programów subsydiowania, tj. dostarczania PTA/MEG po cenach subsydiowanych. W odniesieniu do tego programu skarżący twierdził, że sposób, w jaki dobrano próbę, oraz fakt, że główni producenci PSF w Wietnamie nie byli objęci dochodzeniem, wpłynęły na ustalenia dotyczące tego programu. Skarżący wymienił również inne domniemane programy subsydiowania w Wietnamie, w odniesieniu do których przedstawiono w skardze informacje.

| (236) | Jak Komisja wyjaśniła w motywach od 32 do 34 i 42 powyżej, w przypadku Wietnamu kontrola wyrywkowa nie była konieczna, ponieważ wszyscy wietnamscy producenci eksportujący wyrazili chęć współpracy, a odpowiedzi uzyskane od trzech współpracujących producentów obejmowały ponad 99 % przywozu z Wietnamu. W związku z tym argumenty skarżącego dotyczące kontroli wyrywkowej nie są istotne dla ustaleń dochodzenia. Ponadto sam fakt istnienia innych dużych producentów PSF w Wietnamie, jako taki nie kwestionuje reprezentatywności współpracujących producentów eksportujących. Komisja potwierdza, że zwracała się o informacje i uwagi na temat wszystkich subsydiów uwzględnionych w skardze, w tym wymienionych przez skarżącego w jego uwagach dotyczących ujawnionych informacji, jednak programy te nie były wykorzystywane przez współpracujących eksporterów. Komisja przedstawiła szczegółowe informacje na temat dostarczania PTA/MEG, ponieważ ten program został przedstawiony jako główny zarzut w skardze, tj. jako program, który miał przyznawać znaczące subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(236)

Jak Komisja wyjaśniła w motywach od 32 do 34 i 42 powyżej, w przypadku Wietnamu kontrola wyrywkowa nie była konieczna, ponieważ wszyscy wietnamscy producenci eksportujący wyrazili chęć współpracy, a odpowiedzi uzyskane od trzech współpracujących producentów obejmowały ponad 99 % przywozu z Wietnamu. W związku z tym argumenty skarżącego dotyczące kontroli wyrywkowej nie są istotne dla ustaleń dochodzenia. Ponadto sam fakt istnienia innych dużych producentów PSF w Wietnamie, jako taki nie kwestionuje reprezentatywności współpracujących producentów eksportujących. Komisja potwierdza, że zwracała się o informacje i uwagi na temat wszystkich subsydiów uwzględnionych w skardze, w tym wymienionych przez skarżącego w jego uwagach dotyczących ujawnionych informacji, jednak programy te nie były wykorzystywane przez współpracujących eksporterów. Komisja przedstawiła szczegółowe informacje na temat dostarczania PTA/MEG, ponieważ ten program został przedstawiony jako główny zarzut w skardze, tj. jako program, który miał przyznawać znaczące subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

Programy subsydiowania wykorzystywane przez wietnamskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem

| (237) | Stwierdzono, że poniższe programy były wykorzystywane przez wietnamskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(237)

Stwierdzono, że poniższe programy były wykorzystywane przez wietnamskich producentów eksportujących objętych dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem.

3.3.3.   Pożyczki preferencyjne

3.3.3.1.   Subsydiowanie stóp procentowych po zakończeniu inwestycji przez Vietnam Development Bank (Wietnamski Bank Rozwoju)

| (238) | Vietnam Development Bank („VDB”) to realizujący politykę rządu bank będący własnością państwa, założony w 2006 r. na mocy decyzji nr 108/2006/QD-TTg w celu wdrażania polityki państwa w zakresie kredytów inwestycyjnych na rozwój i kredytów eksportowych. W okresie objętym dochodzeniem w VDB zarządzał programem subsydiowania stóp procentowych od niektórych pożyczek z banków komercyjnych. W ramach tego programu przedsiębiorstwa grupy Thai Binh zawarły umowy z VDB w celu uzyskania wsparcia z tytułu pożyczek z BIDV i Vietcom Bank. |
| --- | --- |

(238)

Vietnam Development Bank („VDB”) to realizujący politykę rządu bank będący własnością państwa, założony w 2006 r. na mocy decyzji nr 108/2006/QD-TTg w celu wdrażania polityki państwa w zakresie kredytów inwestycyjnych na rozwój i kredytów eksportowych. W okresie objętym dochodzeniem w VDB zarządzał programem subsydiowania stóp procentowych od niektórych pożyczek z banków komercyjnych. W ramach tego programu przedsiębiorstwa grupy Thai Binh zawarły umowy z VDB w celu uzyskania wsparcia z tytułu pożyczek z BIDV i Vietcom Bank.

| (239) | Podstawą prawną programu jest dekret nr 75/2011/ND-CP z dnia 30 sierpnia 2011 r., który zastąpił dekret nr 151/2006/ND-CP, dekret nr 106/2008/ND-CP i dekret 106/2004 ND-CP. W przypadku gdy umowy zostały zawarte przed wejściem w życie dekretu nr 75/2011, zastosowanie mają poprzednie dekrety. |
| --- | --- |

(239)

Podstawą prawną programu jest dekret nr 75/2011/ND-CP z dnia 30 sierpnia 2011 r., który zastąpił dekret nr 151/2006/ND-CP, dekret nr 106/2008/ND-CP i dekret 106/2004 ND-CP. W przypadku gdy umowy zostały zawarte przed wejściem w życie dekretu nr 75/2011, zastosowanie mają poprzednie dekrety.

| (240) | Korzyść osiągana z tego programu jest równa różnicy między stopami procentowymi oferowanymi przez VDB i stopami procentowymi stosowanymi przez banki komercyjne w odniesieniu do pożyczek dla tych dwóch przedsiębiorstw. Program ma zastosowanie do długo- i średnioterminowych pożyczek z banków komercyjnych wykorzystywanych na finansowanie projektów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(240)

Korzyść osiągana z tego programu jest równa różnicy między stopami procentowymi oferowanymi przez VDB i stopami procentowymi stosowanymi przez banki komercyjne w odniesieniu do pożyczek dla tych dwóch przedsiębiorstw. Program ma zastosowanie do długo- i średnioterminowych pożyczek z banków komercyjnych wykorzystywanych na finansowanie projektów inwestycyjnych.

| (241) | Korzyść z tego programu wynosiła od 0 % do 0,28 %. |
| --- | --- |

(241)

Korzyść z tego programu wynosiła od 0 % do 0,28 %.

3.3.3.2.   Nisko oprocentowane pożyczki udzielane przez niektóre banki komercyjne będące własnością państwa

| (242) | Dochodzenie wykazało, że znaczna część sektora bankowego w Wietnamie jest własnością państwa; niemal 50 % pożyczek w gospodarce Wietnamu podczas okresu objętego dochodzeniem była udzielona przez pięć dużych banków będących własnością państwa (5). Istnieją ograniczenia dla własności zagranicznej banków z siedzibą w Wietnamie (6). Bankom komercyjnym nakazuje się subsydiowanie stóp procentowych w przypadku pożyczek udzielanych przedsiębiorstwom (7). Narodowy Bank Wietnamu ustala maksymalne stopy procentowe, jakie banki komercyjne mogą stosować w odniesieniu do pożyczek udzielanych niektórym podmiotom (8). Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że banki komercyjne będące własnością państwa oferują niższe oprocentowanie niż inne banki. |
| --- | --- |

(242)

Dochodzenie wykazało, że znaczna część sektora bankowego w Wietnamie jest własnością państwa; niemal 50 % pożyczek w gospodarce Wietnamu podczas okresu objętego dochodzeniem była udzielona przez pięć dużych banków będących własnością państwa (5). Istnieją ograniczenia dla własności zagranicznej banków z siedzibą w Wietnamie (6). Bankom komercyjnym nakazuje się subsydiowanie stóp procentowych w przypadku pożyczek udzielanych przedsiębiorstwom (7). Narodowy Bank Wietnamu ustala maksymalne stopy procentowe, jakie banki komercyjne mogą stosować w odniesieniu do pożyczek udzielanych niektórym podmiotom (8). Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że banki komercyjne będące własnością państwa oferują niższe oprocentowanie niż inne banki.

| (243) | Kilka ustaw w Wietnamie w sprawie sektora bankowego i udzielania pożyczek odnosi się do udzielania pożyczek preferencyjnych. Na przykład rozporządzenie nr 1627 z 2001 r. dotyczy pożyczek udzielanych klientom, którzy korzystają z preferencyjnej polityki kredytowej (art. 20 i 26), natomiast ustawa o instytucjach kredytowych odnosi się do kredytów na preferencyjnych warunkach (art. 27). |
| --- | --- |

(243)

Kilka ustaw w Wietnamie w sprawie sektora bankowego i udzielania pożyczek odnosi się do udzielania pożyczek preferencyjnych. Na przykład rozporządzenie nr 1627 z 2001 r. dotyczy pożyczek udzielanych klientom, którzy korzystają z preferencyjnej polityki kredytowej (art. 20 i 26), natomiast ustawa o instytucjach kredytowych odnosi się do kredytów na preferencyjnych warunkach (art. 27).

| (244) | Kwotę subsydium oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Zgodnie z art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się różnicę między kwotą, jaką przedsiębiorstwo płaci od pożyczki preferencyjnej, oraz kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką mogłaby faktycznie uzyskać na rynku. |
| --- | --- |

(244)

Kwotę subsydium oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Zgodnie z art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się różnicę między kwotą, jaką przedsiębiorstwo płaci od pożyczki preferencyjnej, oraz kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką mogłaby faktycznie uzyskać na rynku.

| (245) | Informacje, o których mowa w motywach 242 i 243 powyżej, wskazują na poważne zakłócenia w sektorze finansowym w Wietnamie. W związku z tym Komisja wykorzystała zewnętrzny poziom referencyjny do obliczenia korzyści z pożyczek preferencyjnych. Jak wskazano w motywie 231 powyżej, pozostaje to bez uszczerbku dla zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do subsydium wynikającego z pożyczek preferencyjnych. Również ze względu na to, iż wartość subsydiów nie przekracza progu de minimis, Komisja nie wyciągnęła żadnych ostatecznych wniosków co do tego, czy przedmiotowe banki są organami publicznymi i czy ocena ryzyka kredytowego przeprowadzana przez banki jest wystarczająca. |
| --- | --- |

(245)

Informacje, o których mowa w motywach 242 i 243 powyżej, wskazują na poważne zakłócenia w sektorze finansowym w Wietnamie. W związku z tym Komisja wykorzystała zewnętrzny poziom referencyjny do obliczenia korzyści z pożyczek preferencyjnych. Jak wskazano w motywie 231 powyżej, pozostaje to bez uszczerbku dla zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do subsydium wynikającego z pożyczek preferencyjnych. Również ze względu na to, iż wartość subsydiów nie przekracza progu de minimis, Komisja nie wyciągnęła żadnych ostatecznych wniosków co do tego, czy przedmiotowe banki są organami publicznymi i czy ocena ryzyka kredytowego przeprowadzana przez banki jest wystarczająca.

| (246) | Do uwzględnienia pożyczek tylko w dongach wietnamskich (VND) niezbędny był zewnętrzny poziom referencyjny, jako że nie znaleziono dowodów na to, by subsydiowano pożyczki udzielone w USD. Spośród współpracujących przedsiębiorstw tylko grupa Thai Binh otrzymała pożyczki w VND. Poziom referencyjny został obliczony przy zastosowaniu stóp procentowych pożyczek z koszyka 48 państw o średnio-niskich dochodach (PKB) w ostatnim dostępnym okresie (2012 r.). Państwa te zostały wybrane, ponieważ posiadały PKB podobne do PKB Wietnamu. Stopy te zostały następnie odpowiednio dostosowane do inflacji w okresie objętym dochodzeniem, tak by obliczyć rzeczywiste stopy oprocentowania, i obliczono średnią dla 48 państw w odniesieniu do tych państw, z których dane były dostępne. Źródłem informacji na temat stóp procentowych i inflacji poszczególnych państw był Bank Światowy. Średnia rzeczywista stopa procentowa dla tych państw o średnio-niskich dochodach wyniosła w okresie objętym dochodzeniem 8,23 %. Ten poziom referencyjny porównano ze skorygowanymi o inflację stopami procentowymi wszystkich pożyczek w VND udzielonych przedsiębiorstwom objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(246)

Do uwzględnienia pożyczek tylko w dongach wietnamskich (VND) niezbędny był zewnętrzny poziom referencyjny, jako że nie znaleziono dowodów na to, by subsydiowano pożyczki udzielone w USD. Spośród współpracujących przedsiębiorstw tylko grupa Thai Binh otrzymała pożyczki w VND. Poziom referencyjny został obliczony przy zastosowaniu stóp procentowych pożyczek z koszyka 48 państw o średnio-niskich dochodach (PKB) w ostatnim dostępnym okresie (2012 r.). Państwa te zostały wybrane, ponieważ posiadały PKB podobne do PKB Wietnamu. Stopy te zostały następnie odpowiednio dostosowane do inflacji w okresie objętym dochodzeniem, tak by obliczyć rzeczywiste stopy oprocentowania, i obliczono średnią dla 48 państw w odniesieniu do tych państw, z których dane były dostępne. Źródłem informacji na temat stóp procentowych i inflacji poszczególnych państw był Bank Światowy. Średnia rzeczywista stopa procentowa dla tych państw o średnio-niskich dochodach wyniosła w okresie objętym dochodzeniem 8,23 %. Ten poziom referencyjny porównano ze skorygowanymi o inflację stopami procentowymi wszystkich pożyczek w VND udzielonych przedsiębiorstwom objętym dochodzeniem.

| (247) | Korzyść z tego programu wynosiła od 0 % do 1,34 %. |
| --- | --- |

(247)

Korzyść z tego programu wynosiła od 0 % do 1,34 %.

| (248) | Po ujawnieniu ustaleń rząd Wietnamu zakwestionował wnioski dotyczące zakłóceń wietnamskiego systemu finansowego i stwierdził, że Komisja powinna była ocenić, czy banki komercyjne będące własnością państwa są organami publicznymi oraz czy oceny ryzyka kredytowego przeprowadzane przez nie są wystarczające. Według rządu Wietnamu przedmiotowa analiza mogłaby mieć wpływ na stwierdzenie istnienia wkładu finansowego, a także stosowanie zewnętrznego poziomu referencyjnego do ustalenia korzyści wynikających z tego programu. |
| --- | --- |

(248)

Po ujawnieniu ustaleń rząd Wietnamu zakwestionował wnioski dotyczące zakłóceń wietnamskiego systemu finansowego i stwierdził, że Komisja powinna była ocenić, czy banki komercyjne będące własnością państwa są organami publicznymi oraz czy oceny ryzyka kredytowego przeprowadzane przez nie są wystarczające. Według rządu Wietnamu przedmiotowa analiza mogłaby mieć wpływ na stwierdzenie istnienia wkładu finansowego, a także stosowanie zewnętrznego poziomu referencyjnego do ustalenia korzyści wynikających z tego programu.

| (249) | Jak określono w motywach 242–243 powyżej, informacje i dowody zebrane w trakcie dochodzenia wskazują na znaczące zakłócenia w wietnamskim systemie bankowym. Ze względu na te zakłócenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, do ustalenia wysokości korzyści (jeżeli istniała) należy wykorzystać zewnętrzny poziom referencyjny. Ponieważ korzyści uzyskane przez wietnamskich producentów eksportujących nie przekraczają progu de minimis, Komisja nie uważa za konieczne zbadanie, czy banki są organami publicznymi lub czy ocena ryzyka jest wystarczająca, jak wyjaśniono w motywach 231 i 232 powyżej. |
| --- | --- |

(249)

Jak określono w motywach 242–243 powyżej, informacje i dowody zebrane w trakcie dochodzenia wskazują na znaczące zakłócenia w wietnamskim systemie bankowym. Ze względu na te zakłócenia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, do ustalenia wysokości korzyści (jeżeli istniała) należy wykorzystać zewnętrzny poziom referencyjny. Ponieważ korzyści uzyskane przez wietnamskich producentów eksportujących nie przekraczają progu de minimis, Komisja nie uważa za konieczne zbadanie, czy banki są organami publicznymi lub czy ocena ryzyka jest wystarczająca, jak wyjaśniono w motywach 231 i 232 powyżej.

3.3.4.   Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów

| (250) | Obydwu współpracującym producentom eksportującym, przyznano prawa do użytkowania gruntów w specjalnych strefach przemysłowych. Podczas gdy grupa Thai Binh otrzymała prawa do użytkowania gruntów bezpośrednio od państwa, grunt dla Vietnam New Century Polyester Fibre Co Ltd. („VNC”) jest poddzierżawiony za pośrednictwem przedsiębiorstwa będącego częściowo własnością państwa. |
| --- | --- |

(250)

Obydwu współpracującym producentom eksportującym, przyznano prawa do użytkowania gruntów w specjalnych strefach przemysłowych. Podczas gdy grupa Thai Binh otrzymała prawa do użytkowania gruntów bezpośrednio od państwa, grunt dla Vietnam New Century Polyester Fibre Co Ltd. („VNC”) jest poddzierżawiony za pośrednictwem przedsiębiorstwa będącego częściowo własnością państwa.

| (251) | Grupa Thai Binh posiada trzy działki w strefie przemysłowej. W okresie objętym dochodzeniem grupa była w pełni zwolniona z zapłaty czynszu za dwie działki. Podstawę zwolnienia stanowią: dekret nr 121/2010/ND-CP i dekret nr 142/2005/ND-CP. Ponadto grupa nie płaciła czynszu za trzecią działkę, ponieważ trwa postępowanie administracyjnym, w ramach którego wystąpiła o zwolnienie. Stawki czynszu, których dotyczy zwolnienie, są znacznie niższe od stawek płaconych przez grupę za inne podobne działki w bliskim sąsiedztwie strefy przemysłowej i wydają się być znacznie niższe od zwykłych cen gruntów w regionie. |
| --- | --- |

(251)

Grupa Thai Binh posiada trzy działki w strefie przemysłowej. W okresie objętym dochodzeniem grupa była w pełni zwolniona z zapłaty czynszu za dwie działki. Podstawę zwolnienia stanowią: dekret nr 121/2010/ND-CP i dekret nr 142/2005/ND-CP. Ponadto grupa nie płaciła czynszu za trzecią działkę, ponieważ trwa postępowanie administracyjnym, w ramach którego wystąpiła o zwolnienie. Stawki czynszu, których dotyczy zwolnienie, są znacznie niższe od stawek płaconych przez grupę za inne podobne działki w bliskim sąsiedztwie strefy przemysłowej i wydają się być znacznie niższe od zwykłych cen gruntów w regionie.

| (252) | VNC nie otrzymało pełnego zwolnienia w ramach prawa do użytkowania gruntów, jednak było oczywiste, że otrzymywało korzyść w okresie objętym dochodzeniem. VNC poddzierżawia trzy działki od przedsiębiorstwa stanowiącego częściowo własność państwa. Mimo że rząd Wietnamu twierdził, że są to transakcje pomiędzy podmiotami prywatnymi, informacje zawarte w aktach sprawy stoją w sprzeczności z tym twierdzeniem. W licencji inwestycyjnej VNC dzierżawa gruntu wymieniona jest jako świadczenie preferencyjne. W licencji komitet ludowy Quang Ninh zobowiązuje VNC do dzierżawienia gruntów od tego przedsiębiorstwa. Również według pierwotnej umowy między częściowo należącym do państwa przedsiębiorstwem wynajmującym działkę przedsiębiorstwu VNC a miejscowym organem ds. gruntów późniejsze przekazanie gruntów jest możliwe jedynie pod pewnymi warunkami określonymi przez lokalne władze. Pokazuje to, że państwo jest zaangażowane w transakcję obrotu gruntami przeprowadzoną między obiema stronami. |
| --- | --- |

(252)

VNC nie otrzymało pełnego zwolnienia w ramach prawa do użytkowania gruntów, jednak było oczywiste, że otrzymywało korzyść w okresie objętym dochodzeniem. VNC poddzierżawia trzy działki od przedsiębiorstwa stanowiącego częściowo własność państwa. Mimo że rząd Wietnamu twierdził, że są to transakcje pomiędzy podmiotami prywatnymi, informacje zawarte w aktach sprawy stoją w sprzeczności z tym twierdzeniem. W licencji inwestycyjnej VNC dzierżawa gruntu wymieniona jest jako świadczenie preferencyjne. W licencji komitet ludowy Quang Ninh zobowiązuje VNC do dzierżawienia gruntów od tego przedsiębiorstwa. Również według pierwotnej umowy między częściowo należącym do państwa przedsiębiorstwem wynajmującym działkę przedsiębiorstwu VNC a miejscowym organem ds. gruntów późniejsze przekazanie gruntów jest możliwe jedynie pod pewnymi warunkami określonymi przez lokalne władze. Pokazuje to, że państwo jest zaangażowane w transakcję obrotu gruntami przeprowadzoną między obiema stronami.

| (253) | Do celów oceny korzyści Komisja porównała niskie ceny gruntów związane z transakcjami w strefach przemysłowych z ceną referencyjną podobnych gruntów. Dochodzenie wykazało, że rynek gruntów w Wietnamie wydaje się być regulowany i jest zakłócany przez interwencje rządowe, ponieważ istnieją zwolnienia lub preferencyjne wynagrodzenie za prawo do użytkowania gruntów dotyczące gruntów znajdujących się w wyznaczonych strefach przemysłowych lub promowanych sektorach biznesowych. W tym konkretnym przypadku Komisja uznała transakcję dotyczącą przyznania praw do użytkowania gruntów za wystarczająco wiarygodną, ponieważ grunt ten jest zlokalizowany poza jakąkolwiek strefą promowaną i ze względu na fakt, że przedsiębiorstwo działa w sektorze niepowiązanym z PSF i nieobjętym zachętami w ramach polityki rządu. Ceny w tej transakcji są wykorzystywane jako punkt odniesienia dla oceny korzyści, bez uszczerbku dla jakiegokolwiek wniosku w sprawie ogólnej sytuacji na rynku gruntów w Wietnamie. |
| --- | --- |

(253)

Do celów oceny korzyści Komisja porównała niskie ceny gruntów związane z transakcjami w strefach przemysłowych z ceną referencyjną podobnych gruntów. Dochodzenie wykazało, że rynek gruntów w Wietnamie wydaje się być regulowany i jest zakłócany przez interwencje rządowe, ponieważ istnieją zwolnienia lub preferencyjne wynagrodzenie za prawo do użytkowania gruntów dotyczące gruntów znajdujących się w wyznaczonych strefach przemysłowych lub promowanych sektorach biznesowych. W tym konkretnym przypadku Komisja uznała transakcję dotyczącą przyznania praw do użytkowania gruntów za wystarczająco wiarygodną, ponieważ grunt ten jest zlokalizowany poza jakąkolwiek strefą promowaną i ze względu na fakt, że przedsiębiorstwo działa w sektorze niepowiązanym z PSF i nieobjętym zachętami w ramach polityki rządu. Ceny w tej transakcji są wykorzystywane jako punkt odniesienia dla oceny korzyści, bez uszczerbku dla jakiegokolwiek wniosku w sprawie ogólnej sytuacji na rynku gruntów w Wietnamie.

| (254) | Korzyść z tego programu wynosiła od 0,17 % do 0,37 %. |
| --- | --- |

(254)

Korzyść z tego programu wynosiła od 0,17 % do 0,37 %.

3.3.5.   Programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich

| (255) | Obaj współpracujący producenci eksportujący korzystali z kilku bezpośrednich ulg podatkowych na podstawie zwolnień wymienionych w ich licencjach inwestycyjnych. Podstawę prawną tych zwolnień stanowią dekret nr 164/2003/ND-CP zastąpiony dekretami 124/2008/ND-CP i 122/2011/ND-CP,okólnik 140/2012, dekret No.164/2003/ND-CP zmieniony i uzupełniony dekretem No.152/204/ND-CPDuty i zwolnienie z podatku VAT od importu maszyn. |
| --- | --- |

(255)

Obaj współpracujący producenci eksportujący korzystali z kilku bezpośrednich ulg podatkowych na podstawie zwolnień wymienionych w ich licencjach inwestycyjnych. Podstawę prawną tych zwolnień stanowią dekret nr 164/2003/ND-CP zastąpiony dekretami 124/2008/ND-CP i 122/2011/ND-CP,okólnik 140/2012, dekret No.164/2003/ND-CP zmieniony i uzupełniony dekretem No.152/204/ND-CPDuty i zwolnienie z podatku VAT od importu maszyn.

| (256) | Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami zwolnienia z podatków bezpośrednich i ulgi od nich są dostępne m.in. dla przedsiębiorstw zlokalizowanych w specjalnych strefach/parkach przemysłowych lub przedsiębiorstw, które zatrudniają znaczną liczbę pracowników lub przedsiębiorstw prowadzących działalność w określonych sektorach gospodarki. |
| --- | --- |

(256)

Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami zwolnienia z podatków bezpośrednich i ulgi od nich są dostępne m.in. dla przedsiębiorstw zlokalizowanych w specjalnych strefach/parkach przemysłowych lub przedsiębiorstw, które zatrudniają znaczną liczbę pracowników lub przedsiębiorstw prowadzących działalność w określonych sektorach gospodarki.

| (257) | Kwotę subsydium oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano odpowiednio łączną wartość podatku do zapłaty według podstawowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatkowej, lub kwotę podatku, w odniesieniu do którego udzielono pełnego zwolnienia. Kwoty uznane za subsydium są oparte na najbardziej aktualnych rocznych deklaracjach podatkowych. Subsydium zostało przyznane na podstawie całego przedsiębiorstwa i wyrażone jako procent obrotów z wywozu do Unii CIF. |
| --- | --- |

(257)

Kwotę subsydium oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w okresie objętym dochodzeniem. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano odpowiednio łączną wartość podatku do zapłaty według podstawowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatkowej, lub kwotę podatku, w odniesieniu do którego udzielono pełnego zwolnienia. Kwoty uznane za subsydium są oparte na najbardziej aktualnych rocznych deklaracjach podatkowych. Subsydium zostało przyznane na podstawie całego przedsiębiorstwa i wyrażone jako procent obrotów z wywozu do Unii CIF.

| (258) | Korzyść z tego programu wynosiła od 0,11 % do 0,36 %. |
| --- | --- |

(258)

Korzyść z tego programu wynosiła od 0,11 % do 0,36 %.

3.3.6.   Zwolnienie z ceł na przywóz surowców przywożonych

| (259) | Obydwu współpracujących producentów eksportujących uzyskało zwolnienia z płatności ceł za przywożone surowce w okresie objętym dochodzeniem. Podstawą prawną zwolnienia jest ustawa o podatku od przywozu i wywozu nr 45/2005/QH11 wprowadzona dekretem nr 87/2010/ND-CP. Przepisy dotyczące inspekcji, systemu nadzoru oraz procedur zostały określone w okólniku 194/2010TT. |
| --- | --- |

(259)

Obydwu współpracujących producentów eksportujących uzyskało zwolnienia z płatności ceł za przywożone surowce w okresie objętym dochodzeniem. Podstawą prawną zwolnienia jest ustawa o podatku od przywozu i wywozu nr 45/2005/QH11 wprowadzona dekretem nr 87/2010/ND-CP. Przepisy dotyczące inspekcji, systemu nadzoru oraz procedur zostały określone w okólniku 194/2010TT.

| (260) | Rząd Wietnamu zgłosił w odpowiedzi na kwestionariusz, że prowadzi program zwrotu i zawieszeń ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji. Zgodnie z ustawodawstwem zwolnienie ma zastosowanie do przywozu surowców zużytych do wytworzenia wywożonych produktów. Należności celne mogą zostać zwrócone w zakresie określonym na podstawie ilości przywożonych surowców wykorzystanych do produkcji wywożonego produktu końcowego. |
| --- | --- |

(260)

Rząd Wietnamu zgłosił w odpowiedzi na kwestionariusz, że prowadzi program zwrotu i zawieszeń ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji. Zgodnie z ustawodawstwem zwolnienie ma zastosowanie do przywozu surowców zużytych do wytworzenia wywożonych produktów. Należności celne mogą zostać zwrócone w zakresie określonym na podstawie ilości przywożonych surowców wykorzystanych do produkcji wywożonego produktu końcowego.

| (261) | Ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem obaj współpracujący producenci eksportujący nie uzyskali żadnych korzyści ekonomicznych z tego programu. Mimo że byli zwolnieni z płacenia ceł przywozowych na surowce, nie stwierdzono zastosowania nadmiernego umorzenia w okresie objętym dochodzeniem. Obydwa przedsiębiorstwa prowadziły stosunkowo niewielką sprzedaż krajową produktu objętego postępowaniem. Ponadto znaczna część surowców pochodziła z rynku krajowego, jako że ilości przywożone do produkcji wywożonego produktu objętego postępowaniem nie były wystarczające. |
| --- | --- |

(261)

Ustalono, że w okresie objętym dochodzeniem obaj współpracujący producenci eksportujący nie uzyskali żadnych korzyści ekonomicznych z tego programu. Mimo że byli zwolnieni z płacenia ceł przywozowych na surowce, nie stwierdzono zastosowania nadmiernego umorzenia w okresie objętym dochodzeniem. Obydwa przedsiębiorstwa prowadziły stosunkowo niewielką sprzedaż krajową produktu objętego postępowaniem. Ponadto znaczna część surowców pochodziła z rynku krajowego, jako że ilości przywożone do produkcji wywożonego produktu objętego postępowaniem nie były wystarczające.

| (262) | W świetle powyższego nie uznano za konieczne, aby stwierdzić, czy dany system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest zgodny z zasadami WTO i z przepisami załącznika II i załącznika III do rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(262)

W świetle powyższego nie uznano za konieczne, aby stwierdzić, czy dany system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest zgodny z zasadami WTO i z przepisami załącznika II i załącznika III do rozporządzenia podstawowego.

| (263) | Po ujawnieniu informacji rząd Wietnamu poparł ustalenia Komisji w sprawie tego programu. Pragnął on jednak również podkreślić, że wietnamski program zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest w pełni zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II i w załączniku III do rozporządzenia podstawowego, pomimo braku wniosków w tej kwestii. Komisja przyjmuje do wiadomości to stanowisko rządu Wietnamu. Jednakże biorąc pod uwagę fakt, że korzyści w odniesieniu do wietnamskich producentów eksportujących nie przekraczają progu de minimis, Komisja podtrzymuje swoje stanowisko, że nie uważa za konieczne dla celów niniejszego dochodzenia badanie, czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II i w załączniku III do rozporządzenia podstawowego, jak wyjaśniono w motywach 231–232 powyżej. |
| --- | --- |

(263)

Po ujawnieniu informacji rząd Wietnamu poparł ustalenia Komisji w sprawie tego programu. Pragnął on jednak również podkreślić, że wietnamski program zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest w pełni zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II i w załączniku III do rozporządzenia podstawowego, pomimo braku wniosków w tej kwestii. Komisja przyjmuje do wiadomości to stanowisko rządu Wietnamu. Jednakże biorąc pod uwagę fakt, że korzyści w odniesieniu do wietnamskich producentów eksportujących nie przekraczają progu de minimis, Komisja podtrzymuje swoje stanowisko, że nie uważa za konieczne dla celów niniejszego dochodzenia badanie, czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji jest zgodny z zasadami ustanowionymi w załączniku II i w załączniku III do rozporządzenia podstawowego, jak wyjaśniono w motywach 231–232 powyżej.

3.3.7.   Zwolnienie z ceł na przywóz maszyn

| (264) | Obydwu współpracujących producentów eksportujących uzyskało zwolnienia z płatności ceł i podatku VAT za przywożone maszyny w okresie objętym dochodzeniem. Podstawą prawną zwolnienia jest ustawa o podatku od przywozu i wywozu nr 45/2005/QH11 wprowadzona dekretem nr 87/2010/ND-CP. Przepisy dotyczące inspekcji, systemu nadzoru oraz procedur zostały określone w dekrecie rządowym nr 154./2005/N-CP, okólniku 194/2010TT i okólniku 117/2011. |
| --- | --- |

(264)

Obydwu współpracujących producentów eksportujących uzyskało zwolnienia z płatności ceł i podatku VAT za przywożone maszyny w okresie objętym dochodzeniem. Podstawą prawną zwolnienia jest ustawa o podatku od przywozu i wywozu nr 45/2005/QH11 wprowadzona dekretem nr 87/2010/ND-CP. Przepisy dotyczące inspekcji, systemu nadzoru oraz procedur zostały określone w dekrecie rządowym nr 154./2005/N-CP, okólniku 194/2010TT i okólniku 117/2011.

| (265) | Przedsiębiorstwa poproszono o zgłaszanie przywozu maszyn dokonanego w ciągu 10 lat. Chociaż było oczywiste, że współpracujący producenci eksportujący uzyskują korzyści w ramach tego programu, to jednak nie były one istotne. Wynika to z faktu, że przywóz maszyn przez przedsiębiorstwa nie był znaczący w porównaniu z obrotem z unijnej sprzedaży PSF. Ponadto wszelkie korzyści zostały zmniejszone przez to, że maszyny były amortyzowane przez wiele lat (zazwyczaj 10) i w związku z tym korzyść w okresie objętym dochodzeniem była odpowiednio zmniejszona. |
| --- | --- |

(265)

Przedsiębiorstwa poproszono o zgłaszanie przywozu maszyn dokonanego w ciągu 10 lat. Chociaż było oczywiste, że współpracujący producenci eksportujący uzyskują korzyści w ramach tego programu, to jednak nie były one istotne. Wynika to z faktu, że przywóz maszyn przez przedsiębiorstwa nie był znaczący w porównaniu z obrotem z unijnej sprzedaży PSF. Ponadto wszelkie korzyści zostały zmniejszone przez to, że maszyny były amortyzowane przez wiele lat (zazwyczaj 10) i w związku z tym korzyść w okresie objętym dochodzeniem była odpowiednio zmniejszona.

| (266) | Korzyść z tego programu wynosiła od 0,08 % do 0,1 %. |
| --- | --- |

(266)

Korzyść z tego programu wynosiła od 0,08 % do 0,1 %.

3.3.8.   Kwota subsydiów

| (267) | Kwota subsydiów, zgodnie z przepisami podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, określona ad valorem, w odniesieniu do wietnamskich producentów eksportujących wynosi między 0,6 % a 2,31 %. Ogólnokrajowy margines subsydiowania stanowi średnią ważoną dwóch powyższych marginesów, tj. 1,25 %. Opisane powyżej subsydia zostały przyznane na podstawie całego przedsiębiorstwa i wyrażone jako procent obrotów z wywozu do Unii CIF. |
| --- | --- |

(267)

Kwota subsydiów, zgodnie z przepisami podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, określona ad valorem, w odniesieniu do wietnamskich producentów eksportujących wynosi między 0,6 % a 2,31 %. Ogólnokrajowy margines subsydiowania stanowi średnią ważoną dwóch powyższych marginesów, tj. 1,25 %. Opisane powyżej subsydia zostały przyznane na podstawie całego przedsiębiorstwa i wyrażone jako procent obrotów z wywozu do Unii CIF.

| (268) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący twierdził, że nie jest jasne, w jaki sposób Komisja obliczyła ten zakres marginesu subsydiowania i dlaczego Komisja nie uwzględniła górnej granicy tych marginesów, które byłyby powyżej marginesu de minimis. Zgodnie z wyjaśnieniem Komisji podanym w poprzednim motywie, zakres łącznych zagregowanych subsydiów dla współpracujących producentów eksportujących w Wietnamie, wyrażony ad valorem, wynosi od minimalnie 0,6 % do maksymalnie 2,31 %. Jednakże obliczenie średniej ważonej tych marginesów doprowadzi do uzyskania średniego krajowego marginesu subsydiowania wynoszącego 1,25 %, czyli poniżej progu de minimis. Jest to metodologia stale używana do obliczania średniego krajowego marginesu subsydiowania zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(268)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący twierdził, że nie jest jasne, w jaki sposób Komisja obliczyła ten zakres marginesu subsydiowania i dlaczego Komisja nie uwzględniła górnej granicy tych marginesów, które byłyby powyżej marginesu de minimis. Zgodnie z wyjaśnieniem Komisji podanym w poprzednim motywie, zakres łącznych zagregowanych subsydiów dla współpracujących producentów eksportujących w Wietnamie, wyrażony ad valorem, wynosi od minimalnie 0,6 % do maksymalnie 2,31 %. Jednakże obliczenie średniej ważonej tych marginesów doprowadzi do uzyskania średniego krajowego marginesu subsydiowania wynoszącego 1,25 %, czyli poniżej progu de minimis. Jest to metodologia stale używana do obliczania średniego krajowego marginesu subsydiowania zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia podstawowego.

3.3.9.   Wnioski w sprawie Wietnamu

| (269) | W przypadku Wietnamu stopa subsydiowania dla całego kraju wynosi 1,25 %. Jako że margines znajduje się poniżej progu de minimis, podjęto decyzję, że dochodzenie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Wietnamu, zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(269)

W przypadku Wietnamu stopa subsydiowania dla całego kraju wynosi 1,25 %. Jako że margines znajduje się poniżej progu de minimis, podjęto decyzję, że dochodzenie powinno zostać zakończone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Wietnamu, zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

4.   SZKODA

4.1.   Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej

| (270) | Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez 18 producentów w Unii. Przedsiębiorstwa te stanowią „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(270)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez 18 producentów w Unii. Przedsiębiorstwa te stanowią „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (271) | Całość produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem została ustalona na poziomie wynoszącym około 401 000 ton. Komisja ustaliła tę wartość w oparciu o wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak zweryfikowana wielkości produkcji współpracujących producentów unijnych objętych próbą, jak również dane przekazane przez skarżącego. Jak wskazano w motywie 10, do próby wybrano czterech producentów unijnych, którzy odpowiadają za 54 % całkowitej produkcji podobnego produktu w Unii. |
| --- | --- |

(271)

Całość produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem została ustalona na poziomie wynoszącym około 401 000 ton. Komisja ustaliła tę wartość w oparciu o wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak zweryfikowana wielkości produkcji współpracujących producentów unijnych objętych próbą, jak również dane przekazane przez skarżącego. Jak wskazano w motywie 10, do próby wybrano czterech producentów unijnych, którzy odpowiadają za 54 % całkowitej produkcji podobnego produktu w Unii.

4.2.   KONSUMPCJA W UNII

| (272) | Komisja ustaliła konsumpcję w Unii na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, wykorzystując dane dostarczone przez skarżącego, oraz przywóz z państw trzecich w oparciu o dane Eurostatu. |
| --- | --- |

(272)

Komisja ustaliła konsumpcję w Unii na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, wykorzystując dane dostarczone przez skarżącego, oraz przywóz z państw trzecich w oparciu o dane Eurostatu.

| (273) | Konsumpcja unijna kształtowała się w następujący sposób:

  Tabela 2


  Konsumpcja w Unii (w tonach) | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Konsumpcja w Unii ogółem | 838 397 | 869 025 | 837 066 | 890 992 |
| Wskaźnik | 100 | 104 | 100 | 106 |
| Źródło: Skarga, Eurostat |

(273)

Konsumpcja unijna kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Konsumpcja w Unii ogółem

838 397

869 025

837 066

890 992

Wskaźnik

100

104

100

106

Źródło: Skarga, Eurostat

| (274) | Konsumpcja w Unii osiągnęła najwyższy poziom w 2011 r. ze względu na wzrost cen bawełny wynikający z trudności, na jakie napotkano podczas zbiorów bawełny w 2010 r. Popyt na PSF, jako substytut bawełny, wzrósł w związku z tym, ale spadł ponownie w roku następnym. W okresie objętym dochodzeniem ponownie stwierdzono wzrost konsumpcji w Unii o 6 %. |
| --- | --- |

(274)

Konsumpcja w Unii osiągnęła najwyższy poziom w 2011 r. ze względu na wzrost cen bawełny wynikający z trudności, na jakie napotkano podczas zbiorów bawełny w 2010 r. Popyt na PSF, jako substytut bawełny, wzrósł w związku z tym, ale spadł ponownie w roku następnym. W okresie objętym dochodzeniem ponownie stwierdzono wzrost konsumpcji w Unii o 6 %.

4.3.   PRZYWÓZ Z PAŃSTW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE

4.3.1.   Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

| (275) | Komisja zbadała, czy przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, powinien być oceniany łącznie zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(275)

Komisja zbadała, czy przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, powinien być oceniany łącznie zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

| (276) | Margines subsydiowania ustalony w odniesieniu do przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu był poniżej progu de minimis określonego w art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(276)

Margines subsydiowania ustalony w odniesieniu do przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu był poniżej progu de minimis określonego w art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (277) | W związku z tym warunki kumulacji nie są spełnione i analiza związku przyczynowego jest zatem ograniczona do wpływu przywozu z Indii. |
| --- | --- |

(277)

W związku z tym warunki kumulacji nie są spełnione i analiza związku przyczynowego jest zatem ograniczona do wpływu przywozu z Indii.

4.3.2.   Wielkość i udział w rynku przywozu z Indii

| (278) | Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Udział w rynku przywozu został ustalony na podstawie wielkości przywozu z Indii jako część całkowitej konsumpcji w Unii (ta druga jest ustalona przez całość sprzedaży w Unii przez producentów unijnych powiększoną o cały przywóz poliestrowych włókien odcinkowych do Unii). |
| --- | --- |

(278)

Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Udział w rynku przywozu został ustalony na podstawie wielkości przywozu z Indii jako część całkowitej konsumpcji w Unii (ta druga jest ustalona przez całość sprzedaży w Unii przez producentów unijnych powiększoną o cały przywóz poliestrowych włókien odcinkowych do Unii).

| (279) | Przywóz do Unii z Indii kształtował się następująco:

  Tabela 3


  Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku unijnym | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość przywozu z Indii (tony) | 51 258 | 59 161 | 63 191 | 60 852 |
| Wskaźnik | 100 | 115 | 123 | 119 |
| Udział w rynku | 6,1 % | 6,8 % | 7,5 % | 6,8 % |
| Wskaźnik | 100 | 111 | 123 | 112 |
| Źródło: Eurostat. |

(279)

Przywóz do Unii z Indii kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku unijnym

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość przywozu z Indii (tony)

51 258

59 161

63 191

60 852

Wskaźnik

100

115

123

119

Udział w rynku

6,1 %

6,8 %

7,5 %

6,8 %

Wskaźnik

100

111

123

112

Źródło: Eurostat.

| (280) | Generalnie przywóz z Indii pozostawał na dość stabilnym poziomie (udział w rynku unijnym w wysokości między 6 % a 7,5 % w okresie badanym). |
| --- | --- |

(280)

Generalnie przywóz z Indii pozostawał na dość stabilnym poziomie (udział w rynku unijnym w wysokości między 6 % a 7,5 % w okresie badanym).

4.3.3.   Ceny przywozu z Indii i podcięcie cenowe

| (281) | Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie statystyk Eurostatu oraz zweryfikowanych danych od współpracujących eksporterów. Podcięcie cenowe przywozu ustalono na podstawie zweryfikowanych danych dostarczonych przez współpracujących eksporterów i współpracujących producentów unijnych. |
| --- | --- |

(281)

Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie statystyk Eurostatu oraz zweryfikowanych danych od współpracujących eksporterów. Podcięcie cenowe przywozu ustalono na podstawie zweryfikowanych danych dostarczonych przez współpracujących eksporterów i współpracujących producentów unijnych.

| (282) | Średnia cena przywozu do Unii z Indii kształtowała się następująco:

  Tabela 4


  Ceny importowe (EUR/t) | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Indie | 1 025 | 1 368 | 1 239 | 1 212 |
| Wskaźnik | 100 | 134 | 121 | 118 |
| Źródło: Eurostat i zweryfikowane dane od współpracujących eksporterów |

(282)

Średnia cena przywozu do Unii z Indii kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (EUR/t)

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Indie

1 025

1 368

1 239

1 212

Wskaźnik

100

134

121

118

Źródło: Eurostat i zweryfikowane dane od współpracujących eksporterów

| (283) | Wzrost cen PSF odnotowano w roku 2011, który był rokiem wspomnianego wcześniej kryzysu na rynku bawełny. W kolejnych latach ceny spadały, lecz pozostawały wyższe niż cena odnotowana w 2010 r. W okresie objętym dochodzeniem cena była o 18 % wyższa niż cena PSF w 2010 r. |
| --- | --- |

(283)

Wzrost cen PSF odnotowano w roku 2011, który był rokiem wspomnianego wcześniej kryzysu na rynku bawełny. W kolejnych latach ceny spadały, lecz pozostawały wyższe niż cena odnotowana w 2010 r. W okresie objętym dochodzeniem cena była o 18 % wyższa niż cena PSF w 2010 r.

| (284) | Komisja dokonała ustalenia podcięcia cenowego w trakcie okresu objętego dochodzeniem poprzez porównanie średniej ważonej cen według typu produktu przywożonych produktów będących przedmiotem przywozu pochodzącego od objętych próbą współpracujących producentów z Indii dla pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym z odpowiednimi dostosowaniami o opłaty celne i koszty ponoszone po przywozie oraz średnią ważoną ceny sprzedaży tego samego rodzaju produktu przez objętych próbą producentów unijnych do klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowaną do poziomu ex-works. |
| --- | --- |

(284)

Komisja dokonała ustalenia podcięcia cenowego w trakcie okresu objętego dochodzeniem poprzez porównanie średniej ważonej cen według typu produktu przywożonych produktów będących przedmiotem przywozu pochodzącego od objętych próbą współpracujących producentów z Indii dla pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym z odpowiednimi dostosowaniami o opłaty celne i koszty ponoszone po przywozie oraz średnią ważoną ceny sprzedaży tego samego rodzaju produktu przez objętych próbą producentów unijnych do klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowaną do poziomu ex-works.

| (285) | Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych włączonych do próby w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia od 4,1 % do 43,7 % w przywozie z Indii na rynek unijny. |
| --- | --- |

(285)

Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych włączonych do próby w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia od 4,1 % do 43,7 % w przywozie z Indii na rynek unijny.

4.4.   SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

4.4.1.   Uwagi ogólne

| (286) | Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu subsydiowanego przywozu na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie. |
| --- | --- |

(286)

Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu subsydiowanego przywozu na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie.

| (287) | Jak wspomniano w motywie 10 do określenia ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny, zastosowano kontrolę wyrywkową. |
| --- | --- |

(287)

Jak wspomniano w motywie 10 do określenia ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny, zastosowano kontrolę wyrywkową.

| (288) | W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników makroekonomicznych na podstawie danych zawartych w skardze oraz dodatkowych informacji dostarczonych przez skarżącego w trakcie postępowania i Eurostat. Dane te odnosiły się do wszystkich producentów unijnych. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników mikroekonomicznych na podstawie należycie zweryfikowanych danych zawartych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Oba zbiory danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(288)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników makroekonomicznych na podstawie danych zawartych w skardze oraz dodatkowych informacji dostarczonych przez skarżącego w trakcie postępowania i Eurostat. Dane te odnosiły się do wszystkich producentów unijnych. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników mikroekonomicznych na podstawie należycie zweryfikowanych danych zawartych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Oba zbiory danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

| (289) | Wskaźniki makroekonomiczne stanowią: produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie i wydajność. |
| --- | --- |

(289)

Wskaźniki makroekonomiczne stanowią: produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie i wydajność.

| (290) | Wskaźniki mikroekonomiczne stanowią: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału. |
| --- | --- |

(290)

Wskaźniki mikroekonomiczne stanowią: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.

4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

| (291) | Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 5


  Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość produkcji (w tonach) | 362 195 | 355 240 | 361 159 | 401 119 |
| Wskaźnik | 100 | 98 | 100 | 111 |
| Zdolność produkcyjna (w tonach) | 492 059 | 451 310 | 468 115 | 466 744 |
| Wskaźnik | 100 | 92 | 95 | 95 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych | 73,6 % | 78,7 % | 77,2 % | 85,9 % |
| Wskaźnik | 100 | 107 | 105 | 117 |
| Źródło: Skarżący (CIRFS). |

(291)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość produkcji (w tonach)

362 195

355 240

361 159

401 119

Wskaźnik

100

98

100

111

Zdolność produkcyjna (w tonach)

492 059

451 310

468 115

466 744

Wskaźnik

100

92

95

95

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

73,6 %

78,7 %

77,2 %

85,9 %

Wskaźnik

100

107

105

117

Źródło: Skarżący (CIRFS).

| (292) | W okresie badanym wielkość produkcji wzrosła o 11 %. Wzrost ten miał miejsce jedynie w okresie objętym dochodzeniem (co obejmuje ostatnie 12 miesięcy okresu badanego). W trakcie części okresu badanego poprzedzającego okres objęty dochodzeniem (tj. lata 2011 i 2012), wielkość produkcji przemysłu unijnego zmalała lub zatrzymała się. |
| --- | --- |

(292)

W okresie badanym wielkość produkcji wzrosła o 11 %. Wzrost ten miał miejsce jedynie w okresie objętym dochodzeniem (co obejmuje ostatnie 12 miesięcy okresu badanego). W trakcie części okresu badanego poprzedzającego okres objęty dochodzeniem (tj. lata 2011 i 2012), wielkość produkcji przemysłu unijnego zmalała lub zatrzymała się.

| (293) | W przypadku mocy produkcyjnych odnotowano natomiast tendencję spadkową rzędu 5 % w okresie objętym dochodzeniem. W połączeniu z tendencją wzrostową wielkości produkcji, jak opisano w motywie 292, wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło o 17 %. Należy podkreślić jednak, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w 2010 r., które wykorzystywane jest jako podstawa do analizy tendencji, było niskie, jak na tak kapitałochłonny przemysł, jakim jest przemysł PSF, i w okresie objętym dochodzeniem wykorzystanie mocy produkcyjnych wynosiło 85,9 %. |
| --- | --- |

(293)

W przypadku mocy produkcyjnych odnotowano natomiast tendencję spadkową rzędu 5 % w okresie objętym dochodzeniem. W połączeniu z tendencją wzrostową wielkości produkcji, jak opisano w motywie 292, wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło o 17 %. Należy podkreślić jednak, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w 2010 r., które wykorzystywane jest jako podstawa do analizy tendencji, było niskie, jak na tak kapitałochłonny przemysł, jakim jest przemysł PSF, i w okresie objętym dochodzeniem wykorzystanie mocy produkcyjnych wynosiło 85,9 %.

4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

| (294) | Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

  Tabela 6


  Wielkość przywozu i udział w rynku | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Łączna wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach) | 379 840 | 366 341 | 344 134 | 358 130 |
| Wskaźnik | 100 | 96 | 91 | 94 |
| Udział w rynku | 45,3 % | 42,2 % | 41,1 % | 40,2 % |
| Wskaźnik | 100 | 93 | 91 | 89 |
| Źródło: Eurostat, skarżący (CIRFS). |

(294)

Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Wielkość przywozu i udział w rynku

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Łączna wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)

379 840

366 341

344 134

358 130

Wskaźnik

100

96

91

94

Udział w rynku

45,3 %

42,2 %

41,1 %

40,2 %

Wskaźnik

100

93

91

89

Źródło: Eurostat, skarżący (CIRFS).

| (295) | Wielkość sprzedaży na rynku unijnym zmniejszyła się w 2011 r. i 2012 r., ale poprawiła się nieco w okresie objętym dochodzeniem. W stosunku do wielkości sprzedaży w 2010 r. obserwowano jednak ogólnie spadek rzędu 6 %. |
| --- | --- |

(295)

Wielkość sprzedaży na rynku unijnym zmniejszyła się w 2011 r. i 2012 r., ale poprawiła się nieco w okresie objętym dochodzeniem. W stosunku do wielkości sprzedaży w 2010 r. obserwowano jednak ogólnie spadek rzędu 6 %.

| (296) | Udział przemysłu unijnego w rynku w okresie badanym znacząco spadł. Największy spadek w udziale w rynku miał miejsce w 2011 r., lecz tendencja spadkowa utrzymywała się w 2012 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem, co doprowadziło do ogólnego spadku udziału w rynku w okresie badanym o 11 %. |
| --- | --- |

(296)

Udział przemysłu unijnego w rynku w okresie badanym znacząco spadł. Największy spadek w udziale w rynku miał miejsce w 2011 r., lecz tendencja spadkowa utrzymywała się w 2012 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem, co doprowadziło do ogólnego spadku udziału w rynku w okresie badanym o 11 %.

4.4.2.3.   Wzrost

| (297) | Pomimo umiarkowanego wzrostu konsumpcji w Unii w okresie badanym (o 6 %) oraz wzrostu wielkości produkcji przez producentów unijnych (o 11 %), wolumen sprzedaży producentów unijnych spadł o 6 %. |
| --- | --- |

(297)

Pomimo umiarkowanego wzrostu konsumpcji w Unii w okresie badanym (o 6 %) oraz wzrostu wielkości produkcji przez producentów unijnych (o 11 %), wolumen sprzedaży producentów unijnych spadł o 6 %.

4.4.2.4.   Zatrudnienie i wydajność

| (298) | Zatrudnienie i wydajność w badanym okresie kształtowały się następująco:

  Tabela 7


  Zatrudnienie i wydajność | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Liczba pracowników | 1 914 | 1 935 | 2 000 | 2 036 |
| Wskaźnik | 100 | 101 | 105 | 106 |
| Wydajność (ton/pracownika) | 189,3 | 183,6 | 180,6 | 197,0 |
| Wskaźnik | 100 | 97 | 95 | 104 |
| Źródło: Skarżący (CIRFS). |

(298)

Zatrudnienie i wydajność w badanym okresie kształtowały się następująco:

Tabela 7

Zatrudnienie i wydajność

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Liczba pracowników

1 914

1 935

2 000

2 036

Wskaźnik

100

101

105

106

Wydajność (ton/pracownika)

189,3

183,6

180,6

197,0

Wskaźnik

100

97

95

104

Źródło: Skarżący (CIRFS).

| (299) | Liczba pracowników stale wzrastała w badanym okresie, a łączny wzrost wyniósł 6 %, przy czym nastąpił także wzrost produkcji, jak wykazano w motywie 292. |
| --- | --- |

(299)

Liczba pracowników stale wzrastała w badanym okresie, a łączny wzrost wyniósł 6 %, przy czym nastąpił także wzrost produkcji, jak wykazano w motywie 292.

| (300) | Wydajność spadła w latach 2011 i 2012, ponieważ liczba pracowników wzrosła, podczas gdy wielkość produkcji utrzymywała się na stałym poziomie w tych latach. Ogólnie rzecz biorąc, zaobserwowano wzrost w okresie badanym o 4 %. |
| --- | --- |

(300)

Wydajność spadła w latach 2011 i 2012, ponieważ liczba pracowników wzrosła, podczas gdy wielkość produkcji utrzymywała się na stałym poziomie w tych latach. Ogólnie rzecz biorąc, zaobserwowano wzrost w okresie badanym o 4 %.

4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

4.4.3.1.   Ceny i czynniki oddziałujące na ceny

| (301) | Średnie jednostkowe ceny naliczane przez producentów unijnych włączonych do próby w sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii w badanym okresie kształtowały się następująco:

  Tabela 8


  Ceny sprzedaży w Unii | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnie jednostkowe ceny sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (EUR/tonę) | 1 283 | 1 608 | 1 509 | 1 489 |
| Wskaźnik | 100 | 125 | 118 | 116 |
| Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/tonę) | 1 453 | 1 666 | 1 629 | 1 542 |
| Wskaźnik | 100 | 115 | 112 | 106 |
| Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą |

(301)

Średnie jednostkowe ceny naliczane przez producentów unijnych włączonych do próby w sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii w badanym okresie kształtowały się następująco:

Tabela 8

Ceny sprzedaży w Unii

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Średnie jednostkowe ceny sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (EUR/tonę)

1 283

1 608

1 509

1 489

Wskaźnik

100

125

118

116

Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/tonę)

1 453

1 666

1 629

1 542

Wskaźnik

100

115

112

106

Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą

| (302) | Największy wzrost cen sprzedaży w Unii odnotowano w 2011 r., kiedy PSF były sprzedawane w cenie o 25 % wyższej niż średnia cena sprzedaży w roku 2010. Jest to wynikiem kryzysu na rynku bawełny w 2011 r., kiedy wzrósł popyt na PSF jako substytut dla bawełny, której podaż była ograniczona z powodu niezadowalających zbiorów w 2010 r. Ogólnie ceny sprzedaży w Unii wzrosły w okresie badanym o 16 %. |
| --- | --- |

(302)

Największy wzrost cen sprzedaży w Unii odnotowano w 2011 r., kiedy PSF były sprzedawane w cenie o 25 % wyższej niż średnia cena sprzedaży w roku 2010. Jest to wynikiem kryzysu na rynku bawełny w 2011 r., kiedy wzrósł popyt na PSF jako substytut dla bawełny, której podaż była ograniczona z powodu niezadowalających zbiorów w 2010 r. Ogólnie ceny sprzedaży w Unii wzrosły w okresie badanym o 16 %.

| (303) | Jednostkowy koszt produkcji również wzrósł w okresie badanym, osiągając najwyższą wartość 15 % w 2011 r. ze względu na wzrost cen paliwa w tym roku, które stanowią znaczący czynnik kosztotwórczy. Ogólny wzrost jednostkowego kosztu produkcji wyniósł 6 % w badanym okresie. |
| --- | --- |

(303)

Jednostkowy koszt produkcji również wzrósł w okresie badanym, osiągając najwyższą wartość 15 % w 2011 r. ze względu na wzrost cen paliwa w tym roku, które stanowią znaczący czynnik kosztotwórczy. Ogólny wzrost jednostkowego kosztu produkcji wyniósł 6 % w badanym okresie.

4.4.3.2.   Koszty pracy

| (304) | Średni koszt pracy producentów unijnych włączonych do próby w badanym okresie kształtował się następująco:

  Tabela 9


  Średni koszt pracy na pracownika | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Średnie koszty pracy na pracownika (EUR) | 31 561 | 31 080 | 31 661 | 32 356 |
| Wskaźnik | 100 | 98 | 100 | 103 |
| Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą |

(304)

Średni koszt pracy producentów unijnych włączonych do próby w badanym okresie kształtował się następująco:

Tabela 9

Średni koszt pracy na pracownika

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)

31 561

31 080

31 661

32 356

Wskaźnik

100

98

100

103

Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą

| (305) | Średnie koszty pracy na jednego pracownika najpierw spadły w 2011 r., a następnie nieco wzrosły w latach następnych. W odniesieniu do okresu badanego odnotowano wzrost o 3 %. |
| --- | --- |

(305)

Średnie koszty pracy na jednego pracownika najpierw spadły w 2011 r., a następnie nieco wzrosły w latach następnych. W odniesieniu do okresu badanego odnotowano wzrost o 3 %.

4.4.3.3.   Zapasy

| (306) | Poziom zapasów producentów unijnych włączonych do próby w badanym okresie kształtował się następująco:

  Tabela 10


  Zapasy | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach) | 15 731 | 16 400 | 15 039 | 19 108 |
| Wskaźnik | 100 | 104 | 96 | 121 |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji | 7,3 % | 7,8 % | 7,1 % | 8,8 % |
| Wskaźnik | 100 | 107 | 97 | 120 |
| Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą |

(306)

Poziom zapasów producentów unijnych włączonych do próby w badanym okresie kształtował się następująco:

Tabela 10

Zapasy

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)

15 731

16 400

15 039

19 108

Wskaźnik

100

104

96

121

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji

7,3 %

7,8 %

7,1 %

8,8 %

Wskaźnik

100

107

97

120

Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą

| (307) | Stany zapasów zwiększały się, z wyjątkiem 2012 r., i w rezultacie wzrosły łącznie o 21 % w okresie objętym dochodzeniem. Odpowiada to wzrostowi wielkości produkcji (ogólny wzrost o 11 %), podczas gdy wielkość sprzedaży spadła w okresie badanym (ogólny spadek o 6 %). Te tendencje odzwierciedlały również stany zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji. |
| --- | --- |

(307)

Stany zapasów zwiększały się, z wyjątkiem 2012 r., i w rezultacie wzrosły łącznie o 21 % w okresie objętym dochodzeniem. Odpowiada to wzrostowi wielkości produkcji (ogólny wzrost o 11 %), podczas gdy wielkość sprzedaży spadła w okresie badanym (ogólny spadek o 6 %). Te tendencje odzwierciedlały również stany zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji.

4.4.3.4.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

| (308) | Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producentów unijnych włączonych do próby kształtowały się w badanym okresie następująco:

  Tabela 11


  Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rentowność sprzedaży na rynku Unii niepowiązanym klientom (% obrotu ze sprzedaży) | – 5,4 % | 1,0 % | – ,8 % | 0,3 % |
| Wskaźnik | – 100 | 18 | – 14 | 5 |
| Przepływy środków pieniężnych (w EUR) | – 12 068 770 | 12 017 353 | 13 048 405 | 10 725 084 |
| Wskaźnik | – 100 | 100 | 108 | 89 |
| Inwestycje (w EUR) | 5 240 603 | 7 671 607 | 4 488 296 | 4 145 991 |
| Wskaźnik | 100 | 146 | 86 | 79 |
| Zwrot z inwestycji | – 25,1 % | 5,5 % | – 4,5 % | 1,5 % |
| Wskaźnik | – 100 | 22 | – 18 | 6 |
| Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą |

(308)

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producentów unijnych włączonych do próby kształtowały się w badanym okresie następująco:

Tabela 11

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Rentowność sprzedaży na rynku Unii niepowiązanym klientom (% obrotu ze sprzedaży)

– 5,4 %

1,0 %

– ,8 %

0,3 %

Wskaźnik

– 100

18

– 14

5

Przepływy środków pieniężnych (w EUR)

– 12 068 770

12 017 353

13 048 405

10 725 084

Wskaźnik

– 100

100

108

89

Inwestycje (w EUR)

5 240 603

7 671 607

4 488 296

4 145 991

Wskaźnik

100

146

86

79

Zwrot z inwestycji

– 25,1 %

5,5 %

– 4,5 %

1,5 %

Wskaźnik

– 100

22

– 18

6

Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą

| (309) | Komisja określiła rentowność producentów unijnych włączonych do próby, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. Marże rentowności zmieniały się w okresie badanym. Ogólnie rzecz biorąc, rentowność poprawiła się, odchodząc od znacznej straty w 2010 r. do osiągnięcia progu rentowności w okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

(309)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych włączonych do próby, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. Marże rentowności zmieniały się w okresie badanym. Ogólnie rzecz biorąc, rentowność poprawiła się, odchodząc od znacznej straty w 2010 r. do osiągnięcia progu rentowności w okresie objętym dochodzeniem.

| (310) | Przepływy pieniężne netto dają producentom unijnym możliwość samofinansowania działalności. Tendencje w przepływach pieniężnych netto kształtowały się dodatnio w okresie badanym. |
| --- | --- |

(310)

Przepływy pieniężne netto dają producentom unijnym możliwość samofinansowania działalności. Tendencje w przepływach pieniężnych netto kształtowały się dodatnio w okresie badanym.

| (311) | Inwestycje osiągnęły najwyższy poziom w 2011 r., co oznacza wzrost o 46 % w stosunku do inwestycji dokonanych w 2010 r., lecz następnie spadały w kolejnych latach. W badanym okresie inwestycje zmniejszyły się o 21 %. |
| --- | --- |

(311)

Inwestycje osiągnęły najwyższy poziom w 2011 r., co oznacza wzrost o 46 % w stosunku do inwestycji dokonanych w 2010 r., lecz następnie spadały w kolejnych latach. W badanym okresie inwestycje zmniejszyły się o 21 %.

| (312) | Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji zmienił się korzystnie w okresie badanym. |
| --- | --- |

(312)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji zmienił się korzystnie w okresie badanym.

| (313) | Żaden z producentów unijnych objętych próbą nie zgłosił trudności z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym. |
| --- | --- |

(313)

Żaden z producentów unijnych objętych próbą nie zgłosił trudności z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym.

4.4.4.   Wnioski dotyczące szkody

| (314) | Przywóz z Indii pozostawał na stabilnym poziomie (udział w rynku unijnym na poziomie 6 % do 7 % w okresie badanym). Poziom podcięcia cenowego był znaczący (do 43,7 %). |
| --- | --- |

(314)

Przywóz z Indii pozostawał na stabilnym poziomie (udział w rynku unijnym na poziomie 6 % do 7 % w okresie badanym). Poziom podcięcia cenowego był znaczący (do 43,7 %).

| (315) | Większość wskaźników szkody uległa poprawie. Rentowność producentów unijnych wzrosła o prawie 6 punktów procentowych, lecz średnia marża zysku nadal pozostawała na niezadowalającym poziomie progu rentowności wynoszącym 0,3 % w okresie objętym dochodzeniem. Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wzrósł z 74 % do 86 %. Było to jednak wynikiem wzrostu wielkości produkcji w Unii, jak również zmniejszenia mocy produkcyjnych w Unii. Średnie ceny sprzedaży w Unii osiągnęła najwyższy poziom w 2011 r., co było spowodowane gwałtownym wzrostem cen benzyny i bawełny. Ogólnie średnie ceny sprzedaży w Unii wzrosły w okresie badanym o 16 %. Wzrósł zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne. Zatrudnienie również zwiększyło się w okresie badanym. Oznaki ożywienia były więc widoczne w sytuacji, w której przemysł wciąż ponosił szkodę. |
| --- | --- |

(315)

Większość wskaźników szkody uległa poprawie. Rentowność producentów unijnych wzrosła o prawie 6 punktów procentowych, lecz średnia marża zysku nadal pozostawała na niezadowalającym poziomie progu rentowności wynoszącym 0,3 % w okresie objętym dochodzeniem. Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wzrósł z 74 % do 86 %. Było to jednak wynikiem wzrostu wielkości produkcji w Unii, jak również zmniejszenia mocy produkcyjnych w Unii. Średnie ceny sprzedaży w Unii osiągnęła najwyższy poziom w 2011 r., co było spowodowane gwałtownym wzrostem cen benzyny i bawełny. Ogólnie średnie ceny sprzedaży w Unii wzrosły w okresie badanym o 16 %. Wzrósł zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne. Zatrudnienie również zwiększyło się w okresie badanym. Oznaki ożywienia były więc widoczne w sytuacji, w której przemysł wciąż ponosił szkodę.

| (316) | Następujące wskaźniki szkody uległy w okresie badanym pogorszeniu: udział producentów unijnych w rynku unijnym spadł z 45,3 % do 40,2 %, jako że wielkość sprzedaży unijnej zmniejszyła się o 6 %. Ogólny poziom inwestycji obniżył się, z wyjątkiem 2011 r. Moce produkcyjne, jak wspomniano w motywie 293, zmniejszyły się o 5 % w okresie badanym. |
| --- | --- |

(316)

Następujące wskaźniki szkody uległy w okresie badanym pogorszeniu: udział producentów unijnych w rynku unijnym spadł z 45,3 % do 40,2 %, jako że wielkość sprzedaży unijnej zmniejszyła się o 6 %. Ogólny poziom inwestycji obniżył się, z wyjątkiem 2011 r. Moce produkcyjne, jak wspomniano w motywie 293, zmniejszyły się o 5 % w okresie badanym.

| (317) | Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja przemysłu unijnego wciąż może być opisana jako szkodliwa, chociaż wyraźnie poprawiła się w ostatnich latach. W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(317)

Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja przemysłu unijnego wciąż może być opisana jako szkodliwa, chociaż wyraźnie poprawiła się w ostatnich latach. W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

| (318) | W odpowiedzi na ujawnienie ustaleń skarżący stwierdził, że uważa, iż stabilność indyjskiego udziału w rynku unijnym wynika ze znaczącego subsydiowania. Komisja rzeczywiście stwierdziła istnienie subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych (zob. motyw 229), ale żadnego związku przyczynowego ze szkodą wyrządzaną przemysłowi unijnemu nie udało się ustalić (zob. motywy 319–323). |
| --- | --- |

(318)

W odpowiedzi na ujawnienie ustaleń skarżący stwierdził, że uważa, iż stabilność indyjskiego udziału w rynku unijnym wynika ze znaczącego subsydiowania. Komisja rzeczywiście stwierdziła istnienie subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych (zob. motyw 229), ale żadnego związku przyczynowego ze szkodą wyrządzaną przemysłowi unijnemu nie udało się ustalić (zob. motywy 319–323).

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

| (319) | Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy subsydiowany przywóz z Indii spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja zapewniła, że jakakolwiek szkoda spowodowana przez czynniki inne niż przywóz subsydiowany z Indii nie została przypisana przywozowi subsydiowanemu. Tymi czynnikami są: przywóz z innych państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu unijnego i konsumpcja. |
| --- | --- |

(319)

Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy subsydiowany przywóz z Indii spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja zapewniła, że jakakolwiek szkoda spowodowana przez czynniki inne niż przywóz subsydiowany z Indii nie została przypisana przywozowi subsydiowanemu. Tymi czynnikami są: przywóz z innych państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu unijnego i konsumpcja.

5.1.   SKUTKI PRZYWOZU SUBSYDIOWANEGO

| (320) | W świetle ustaleń dotyczących subsydiowania poniżej progu de minimis w odniesieniu do Chin i Wietnamu (zob. motywy 76 i 231), warunki kumulacji nie są spełnione. Analiza związku przyczynowego jest zatem ograniczona do wpływu przywozu z Indii. |
| --- | --- |

(320)

W świetle ustaleń dotyczących subsydiowania poniżej progu de minimis w odniesieniu do Chin i Wietnamu (zob. motywy 76 i 231), warunki kumulacji nie są spełnione. Analiza związku przyczynowego jest zatem ograniczona do wpływu przywozu z Indii.

| (321) | W okresie badanym przemysł unijny odnotował spadek swego udziału w rynku z 45,3 % do 40,2 %, natomiast udział w rynku przywozu z Indii utrzymywał się na raczej stałym poziomie między 6 % a 7 %. Konsumpcja wzrosła w badanym okresie o 6 %. Przemysł unijny nie był zatem w stanie skorzystać z tego wzrostu udziału w rynku, ale winą za to nie należy obarczać indyjskiego udziału w rynku, który utrzymywał się na stałym poziomie. |
| --- | --- |

(321)

W okresie badanym przemysł unijny odnotował spadek swego udziału w rynku z 45,3 % do 40,2 %, natomiast udział w rynku przywozu z Indii utrzymywał się na raczej stałym poziomie między 6 % a 7 %. Konsumpcja wzrosła w badanym okresie o 6 %. Przemysł unijny nie był zatem w stanie skorzystać z tego wzrostu udziału w rynku, ale winą za to nie należy obarczać indyjskiego udziału w rynku, który utrzymywał się na stałym poziomie.

| (322) | Średnie ceny wg Eurostatu za PSF z Indii były niższe niż średnie ceny PSF pochodzących z większości innych państw, ale należy zauważyć, że istnieją znaczące różnice w zakresie jakości i rodzajów produktów. W każdym razie dokładne porównanie każdego rodzaju produktów wykazało znaczące podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu z Indii. |
| --- | --- |

(322)

Średnie ceny wg Eurostatu za PSF z Indii były niższe niż średnie ceny PSF pochodzących z większości innych państw, ale należy zauważyć, że istnieją znaczące różnice w zakresie jakości i rodzajów produktów. W każdym razie dokładne porównanie każdego rodzaju produktów wykazało znaczące podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu z Indii.

| (323) | Pomimo znacznego podcięcia cenowego, nie można stwierdzić, że przywóz z Indii doprowadził do szkody. W istocie, zmniejszenie udziału w rynku przemysłu unijnego (o 5,1 punktu procentowego) nie może być przypisane zwiększeniu się przywozu z Indii, ponieważ jego udział w rynku pozostawał na stosunkowo stałym poziomie (wzrost zaledwie o 0,7 punktu procentowego w okresie badanym). Ponadto średnie ceny przywozu z Indii wzrosły o 18 % podczas okresu badanego. Nie wydaje się, by ceny przywozu z Indii doprowadziły do obniżenia cen, ponieważ sytuacja finansowa przemysłu unijnego, choć nadal ponosił on szkodę w okresie objętym dochodzeniem, znacznie poprawiła się w okresie badanym. |
| --- | --- |

(323)

Pomimo znacznego podcięcia cenowego, nie można stwierdzić, że przywóz z Indii doprowadził do szkody. W istocie, zmniejszenie udziału w rynku przemysłu unijnego (o 5,1 punktu procentowego) nie może być przypisane zwiększeniu się przywozu z Indii, ponieważ jego udział w rynku pozostawał na stosunkowo stałym poziomie (wzrost zaledwie o 0,7 punktu procentowego w okresie badanym). Ponadto średnie ceny przywozu z Indii wzrosły o 18 % podczas okresu badanego. Nie wydaje się, by ceny przywozu z Indii doprowadziły do obniżenia cen, ponieważ sytuacja finansowa przemysłu unijnego, choć nadal ponosił on szkodę w okresie objętym dochodzeniem, znacznie poprawiła się w okresie badanym.

5.2.   SKUTKI INNYCH CZYNNIKÓW

5.2.1.   Przywóz z państw trzecich

| (324) | Wielkość przywozu z państw trzecich w badanym okresie kształtowała się następująco:

  Tabela 12


  Przywóz z państw trzecich











  Państwo | | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Republika Korei | Wielkość (w tonach) | 129 918 | 165 365 | 163 540 | 181 540 |
| | Wskaźnik | 100 | 127 | 126 | 140 |
| | Udział w rynku | 15,5 % | 19,0 % | 19,5 % | 20,4 % |
| | Wskaźnik | 100 | 123 | 126 | 131 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 116 | 1 367 | 1 361 | 1 300 |
| | Wskaźnik | 100 | 123 | 122 | 116 |
| Tajwan | Wielkość (w tonach) | 121 656 | 108 645 | 100 072 | 92 423 |
| | Wskaźnik | 100 | 89 | 82 | 76 |
| | Udział w rynku | 14,5 % | 12,5 % | 12,0 % | 10,4 % |
| | Wskaźnik | 100 | 86 | 82 | 71 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 131 | 1 416 | 1 383 | 1 369 |
| | Wskaźnik | 100 | 125 | 122 | 121 |
| Chiny | Wielkość (w tonach) | 5 198 | 8 980 | 23 209 | 44 651 |
| | Wskaźnik | 100 | 173 | 446 | 859 |
| | Udział w rynku | 0,6 % | 1,0 % | 2,8 % | 5,0 % |
| | Wskaźnik | 100 | 167 | 447 | 808 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 065 | 1 279 | 1 265 | 1 209 |
| | Wskaźnik | 100 | 120 | 119 | 113 |
| Turcja | Wielkość (w tonach) | 32 921 | 29 969 | 34 303 | 36 908 |
| | Wskaźnik | 100 | 91 | 104 | 112 |
| | Udział w rynku | 3,9 % | 3,4 % | 4,1 % | 4,1 % |
| | Wskaźnik | 100 | 88 | 104 | 105 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 133 | 1 466 | 1 383 | 1 382 |
| | Wskaźnik | 100 | 129 | 122 | 122 |
| Wietnam | Wielkość (w tonach) | 24 884 | 25 487 | 26 410 | 29 717 |
| | Wskaźnik | 100 | 102 | 106 | 119 |
| | Udział w rynku | 3,0 % | 2,9 % | 3,2 % | 3,3 % |
| | Wskaźnik | 100 | 99 | 106 | 112 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 978 | 1 182 | 1 175 | 1 096 |
| | Wskaźnik | 100 | 121 | 120 | 112 |
| Indonezja | Wielkość (w tonach) | 25 902 | 30 285 | 24 032 | 24 699 |
| | Wskaźnik | 100 | 117 | 93 | 95 |
| | Udział w rynku | 3,1 % | 3,5 % | 2,9 % | 2,8 % |
| | Wskaźnik | 100 | 113 | 93 | 90 |
| | Średnia cena | 1 055 | 1 329 | 1 267 | 1 167 |
| | Wskaźnik | 100 | 126 | 120 | 111 |
| Tajlandia | Wielkość (w tonach) | 17 548 | 23 510 | 17 103 | 18 952 |
| | Wskaźnik | 100 | 134 | 97 | 108 |
| | Udział w rynku | 2,1 % | 2,7 % | 2,0 % | 2,1 % |
| | Wskaźnik | 100 | 129 | 98 | 102 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 140 | 1 449 | 1 310 | 1 298 |
| | Wskaźnik | 100 | 127 | 115 | 114 |
| Przywóz z innych krajów | Wielkość (w tonach) | 49 272 | 51 282 | 41 074 | 43 120 |
| | Wskaźnik | 100 | 104 | 83 | 88 |
| | Udział w rynku | 5,9 % | 5,9 % | 4,9 % | 4,8 % |
| | Wskaźnik | 100 | 100 | 83 | 82 |
| | Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 323 | 1 681 | 1 603 | 1 532 |
| | Wskaźnik | 100 | 127 | 121 | 116 |
| Źródło: Eurostat. |

(324)

Wielkość przywozu z państw trzecich w badanym okresie kształtowała się następująco:

Tabela 12

Przywóz z państw trzecich

Państwo

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Republika Korei

Wielkość (w tonach)

129 918

165 365

163 540

181 540

Wskaźnik

100

127

126

140

Udział w rynku

15,5 %

19,0 %

19,5 %

20,4 %

Wskaźnik

100

123

126

131

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 116

1 367

1 361

1 300

Wskaźnik

100

123

122

116

Tajwan

Wielkość (w tonach)

121 656

108 645

100 072

92 423

Wskaźnik

100

89

82

76

Udział w rynku

14,5 %

12,5 %

12,0 %

10,4 %

Wskaźnik

100

86

82

71

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 131

1 416

1 383

1 369

Wskaźnik

100

125

122

121

Chiny

Wielkość (w tonach)

5 198

8 980

23 209

44 651

Wskaźnik

100

173

446

859

Udział w rynku

0,6 %

1,0 %

2,8 %

5,0 %

Wskaźnik

100

167

447

808

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 065

1 279

1 265

1 209

Wskaźnik

100

120

119

113

Turcja

Wielkość (w tonach)

32 921

29 969

34 303

36 908

Wskaźnik

100

91

104

112

Udział w rynku

3,9 %

3,4 %

4,1 %

4,1 %

Wskaźnik

100

88

104

105

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 133

1 466

1 383

1 382

Wskaźnik

100

129

122

122

Wietnam

Wielkość (w tonach)

24 884

25 487

26 410

29 717

Wskaźnik

100

102

106

119

Udział w rynku

3,0 %

2,9 %

3,2 %

3,3 %

Wskaźnik

100

99

106

112

Średnia cena (w EUR/tonę)

978

1 182

1 175

1 096

Wskaźnik

100

121

120

112

Indonezja

Wielkość (w tonach)

25 902

30 285

24 032

24 699

Wskaźnik

100

117

93

95

Udział w rynku

3,1 %

3,5 %

2,9 %

2,8 %

Wskaźnik

100

113

93

90

Średnia cena

1 055

1 329

1 267

1 167

Wskaźnik

100

126

120

111

Tajlandia

Wielkość (w tonach)

17 548

23 510

17 103

18 952

Wskaźnik

100

134

97

108

Udział w rynku

2,1 %

2,7 %

2,0 %

2,1 %

Wskaźnik

100

129

98

102

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 140

1 449

1 310

1 298

Wskaźnik

100

127

115

114

Przywóz z innych krajów

Wielkość (w tonach)

49 272

51 282

41 074

43 120

Wskaźnik

100

104

83

88

Udział w rynku

5,9 %

5,9 %

4,9 %

4,8 %

Wskaźnik

100

100

83

82

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 323

1 681

1 603

1 532

Wskaźnik

100

127

121

116

Źródło: Eurostat.

| (325) | Największa część przywozu (181 540 ton, co stanowiło 20,4 % udziału w rynku okresie objętym dochodzeniem) pochodzi z Republiki Korei, która odnotowała wzrost udziału w rynku o 4,9 punktu procentowego w okresie badanym. Tajwan jest drugim co do wielkości eksporterem do Unii. Chociaż przywóz z Tajwanu zmniejszył się w okresie badanym (o 4,1 punktu procentowego), Tajwan wciąż posiadał 10,4 % udziału w rynku w okresie objętym dochodzeniem. Czwartym co do wielkości eksporterem (po Indiach, które zajmują trzecią pozycję) są Chiny, których udział w rynku wzrósł o 4,4 punktu procentowego do poziomu 5 %. Przywóz z innych państw trzecich jest mniejszy niż przywóz z Indii, ale znaczące ilości PSF są przywożone również z Turcji, Wietnamu, Indonezji i Tajlandii (wszystkie cztery państwa mają raczej stabilny udział w rynku). Łącznie przywóz z Turcji, Wietnamu, Indonezji i Tajlandii stanowi około 12 % udziału w rynku (12,4 % w okresie objętym dochodzeniem). |
| --- | --- |

(325)

Największa część przywozu (181 540 ton, co stanowiło 20,4 % udziału w rynku okresie objętym dochodzeniem) pochodzi z Republiki Korei, która odnotowała wzrost udziału w rynku o 4,9 punktu procentowego w okresie badanym. Tajwan jest drugim co do wielkości eksporterem do Unii. Chociaż przywóz z Tajwanu zmniejszył się w okresie badanym (o 4,1 punktu procentowego), Tajwan wciąż posiadał 10,4 % udziału w rynku w okresie objętym dochodzeniem. Czwartym co do wielkości eksporterem (po Indiach, które zajmują trzecią pozycję) są Chiny, których udział w rynku wzrósł o 4,4 punktu procentowego do poziomu 5 %. Przywóz z innych państw trzecich jest mniejszy niż przywóz z Indii, ale znaczące ilości PSF są przywożone również z Turcji, Wietnamu, Indonezji i Tajlandii (wszystkie cztery państwa mają raczej stabilny udział w rynku). Łącznie przywóz z Turcji, Wietnamu, Indonezji i Tajlandii stanowi około 12 % udziału w rynku (12,4 % w okresie objętym dochodzeniem).

| (326) | W szczególności na uwagę zasługuje rosnący przywóz z Republiki Korei. Przywóz z Korei, w okresie objętym dochodzeniem, był trzy razy większy niż przywóz z Indii. Przywóz wzrósł o 40 % w okresie badanym, a jego udział w rynku wzrósł o 4,9 punkt procentowego do 20,4 %. Również przywóz z Chin znacznie wzrósł, o 700 % pod względem wielkości i 4,4 punktu procentowego pod względem udziału w rynku. Przywóz z Chin również znacznie podcinał ceny przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(326)

W szczególności na uwagę zasługuje rosnący przywóz z Republiki Korei. Przywóz z Korei, w okresie objętym dochodzeniem, był trzy razy większy niż przywóz z Indii. Przywóz wzrósł o 40 % w okresie badanym, a jego udział w rynku wzrósł o 4,9 punkt procentowego do 20,4 %. Również przywóz z Chin znacznie wzrósł, o 700 % pod względem wielkości i 4,4 punktu procentowego pod względem udziału w rynku. Przywóz z Chin również znacznie podcinał ceny przemysłu unijnego.

| (327) | Na podstawie powyższego można wyciągnąć wniosek, że jeśli szkoda poniesiona przez przemysł unijny została spowodowana przywozem, jest to raczej przywóz z innych źródeł niż Indie. |
| --- | --- |

(327)

Na podstawie powyższego można wyciągnąć wniosek, że jeśli szkoda poniesiona przez przemysł unijny została spowodowana przywozem, jest to raczej przywóz z innych źródeł niż Indie.

| (328) | Po ujawnieniu ustaleń skarżący stwierdził, że Komisja nie zajmowała się dalej badaniem cen eksportowych z Chin i Wietnamu. Przypomina się, że stwierdzono poziomy subsydiowania poniżej progu de minimis w odniesieniu do zarówno do Chin, jak i Wietnamu. W związku z tym Komisja oceniła ceny eksportowe dla tych dwóch państw w swojej analizie związku przyczynowego w odniesieniu do skutków innych czynników i rzeczywiście nie przeprowadzono kumulacyjnej oceny skutków przywozu ze wszystkich trzech krajów, których dotyczy niniejsze postępowanie, ponieważ ustalono, że subsydia w Chinach i Wietnamie były poniżej progu de minimis, jak wyjaśniono w motywach 275–277. |
| --- | --- |

(328)

Po ujawnieniu ustaleń skarżący stwierdził, że Komisja nie zajmowała się dalej badaniem cen eksportowych z Chin i Wietnamu. Przypomina się, że stwierdzono poziomy subsydiowania poniżej progu de minimis w odniesieniu do zarówno do Chin, jak i Wietnamu. W związku z tym Komisja oceniła ceny eksportowe dla tych dwóch państw w swojej analizie związku przyczynowego w odniesieniu do skutków innych czynników i rzeczywiście nie przeprowadzono kumulacyjnej oceny skutków przywozu ze wszystkich trzech krajów, których dotyczy niniejsze postępowanie, ponieważ ustalono, że subsydia w Chinach i Wietnamie były poniżej progu de minimis, jak wyjaśniono w motywach 275–277.

| (329) | Skarżący przedstawił uwagi na temat średnich cen przywozu z Korei, jak również (niewielkiego) wzrostu jego wielkości między 2011 a 2012 r. W związku z ogólnym wzrostem zarówno wielkości, jak i udziału w rynku przywozu z Korei w okresie badanym, a także faktem, że jego średnie ceny były niższe od średniej ceny sprzedaży dokonywanej przez przemysł unijny, Komisja twierdzi, że koreański przywóz stanowi istotny czynnik w analizie związku przyczynowego. |
| --- | --- |

(329)

Skarżący przedstawił uwagi na temat średnich cen przywozu z Korei, jak również (niewielkiego) wzrostu jego wielkości między 2011 a 2012 r. W związku z ogólnym wzrostem zarówno wielkości, jak i udziału w rynku przywozu z Korei w okresie badanym, a także faktem, że jego średnie ceny były niższe od średniej ceny sprzedaży dokonywanej przez przemysł unijny, Komisja twierdzi, że koreański przywóz stanowi istotny czynnik w analizie związku przyczynowego.

| (330) | Skarżący odniósł się także do średnich cen eksportowych trzech państw, których pierwotnie dotyczyło niniejsze postępowanie, oraz Korei i Tajwanu w okresie od stycznia do lipca 2014 r. Nie jest to jednak przedział okresu badanego, który trwał od 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Argument ten zostaje zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(330)

Skarżący odniósł się także do średnich cen eksportowych trzech państw, których pierwotnie dotyczyło niniejsze postępowanie, oraz Korei i Tajwanu w okresie od stycznia do lipca 2014 r. Nie jest to jednak przedział okresu badanego, który trwał od 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Argument ten zostaje zatem odrzucony.

5.2.2.   Wyniki eksportowe przemysłu unijnego

| (331) | Wielkość i średnia wartość wywozu przemysłu unijnego zmieniały się w okresie badanym w następujący sposób:

  Tabela 13


  Wyniki wywozu producentów unijnych | 2010 | 2011 | 2012 | Okres objęty dochodzeniem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość wywozu (tony) | 31 158 | 32 204 | 41 279 | 36 149 |
| Wskaźnik | 100 | 103 | 132 | 116 |
| Średnia cena (w EUR/tonę) | 1 760 | 1 945 | 1 924 | 1 962 |
| Wskaźnik | 100 | 111 | 109 | 112 |
| Źródło:

  Wielkość: Skarżący (CIRFS)
  Wartość: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą |

(331)

Wielkość i średnia wartość wywozu przemysłu unijnego zmieniały się w okresie badanym w następujący sposób:

Tabela 13

Wyniki wywozu producentów unijnych

2010

2011

2012

Okres objęty dochodzeniem

Wielkość wywozu (tony)

31 158

32 204

41 279

36 149

Wskaźnik

100

103

132

116

Średnia cena (w EUR/tonę)

1 760

1 945

1 924

1 962

Wskaźnik

100

111

109

112

Źródło:

Wielkość: Skarżący (CIRFS)

Wartość: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów unijnych objętych próbą

| (332) | Przemysł unijny sprzedaje, poza Unią Europejską, głównie produkty specjalistyczne, co wyjaśnia wyższe średnie ceny sprzedaży na tych rynkach. |
| --- | --- |

(332)

Przemysł unijny sprzedaje, poza Unią Europejską, głównie produkty specjalistyczne, co wyjaśnia wyższe średnie ceny sprzedaży na tych rynkach.

| (333) | Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą zwiększyła się o prawie 30 % w okresie badanym, przy czym osiągnęła wartość szczytową w 2012 r. Średnie ceny sprzedaży wzrosły w 2011 r., a następnie utrzymywały się na stabilnym poziomie aż do okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(333)

Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą zwiększyła się o prawie 30 % w okresie badanym, przy czym osiągnęła wartość szczytową w 2012 r. Średnie ceny sprzedaży wzrosły w 2011 r., a następnie utrzymywały się na stabilnym poziomie aż do okresu objętego dochodzeniem.

| (334) | Pomimo osiągnięcia przez producentów unijnych objętych próbą dobrych wyników wywozu całkowita wielkość wywozu była stosunkowo niewielka w porównaniu do wielkości sprzedaży osiągniętej w Unii. Jej efekt nie był więc wystarczający do zrekompensowania trudnej i szkodliwej sytuacji na własnym rynku unijnym. |
| --- | --- |

(334)

Pomimo osiągnięcia przez producentów unijnych objętych próbą dobrych wyników wywozu całkowita wielkość wywozu była stosunkowo niewielka w porównaniu do wielkości sprzedaży osiągniętej w Unii. Jej efekt nie był więc wystarczający do zrekompensowania trudnej i szkodliwej sytuacji na własnym rynku unijnym.

5.2.3.   Zużycie

| (335) | Unijny rynek PSF wynosił 838 397 ton w 2010 r. i osiągnął 890 992 ton w okresie objętym dochodzeniem. Oznacza to wzrost o 6 % w okresie badanym. Innymi słowy, nie doszło do spadku popytu, który mógł przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

(335)

Unijny rynek PSF wynosił 838 397 ton w 2010 r. i osiągnął 890 992 ton w okresie objętym dochodzeniem. Oznacza to wzrost o 6 % w okresie badanym. Innymi słowy, nie doszło do spadku popytu, który mógł przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.

5.2.4.   Kryzys gospodarczy

| (336) | Stowarzyszenia użytkowników, izba handlowa w jednym z państw, których dotyczy postępowanie, oraz organ administracji rządowej stwierdzili, że szkoda została spowodowana przez kryzys gospodarczy. Powyższej argumentacji nie można przyjąć, jako że unijny rynek PSF wzrósł o 6 %, a średnie ceny sprzedaży w Unii również wzrosły, o 16 %. |
| --- | --- |

(336)

Stowarzyszenia użytkowników, izba handlowa w jednym z państw, których dotyczy postępowanie, oraz organ administracji rządowej stwierdzili, że szkoda została spowodowana przez kryzys gospodarczy. Powyższej argumentacji nie można przyjąć, jako że unijny rynek PSF wzrósł o 6 %, a średnie ceny sprzedaży w Unii również wzrosły, o 16 %.

| (337) | Izba handlowa również stwierdziła, że z powodu kryzysu gospodarczego popyt na specjalistyczne PSF spadł, podczas gdy popyt na surowcowe rodzaje PSF wzrósł. Należy przypomnieć, że specjalistyczne PSF i surowcowe rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Uznaje się, że nie wszystkie rodzaje produktów są względem siebie wymienne, lecz podczas wcześniejszych dochodzeń i obecnego dochodzenia ustalono, że możliwe jest co najmniej ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania w różnych typach produktów. Argument ten zostaje zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(337)

Izba handlowa również stwierdziła, że z powodu kryzysu gospodarczego popyt na specjalistyczne PSF spadł, podczas gdy popyt na surowcowe rodzaje PSF wzrósł. Należy przypomnieć, że specjalistyczne PSF i surowcowe rodzaje PSF mają te same właściwości fizyczne i chemiczne oraz ich zastosowania końcowe są zasadniczo takie same. Uznaje się, że nie wszystkie rodzaje produktów są względem siebie wymienne, lecz podczas wcześniejszych dochodzeń i obecnego dochodzenia ustalono, że możliwe jest co najmniej ich częściowe wymienne stosowanie i pokrywanie się zakresu stosowania w różnych typach produktów. Argument ten zostaje zatem odrzucony.

5.2.5.   Wysoki stopień wykorzystania mocy produkcyjnych

| (338) | Jeden z organów rządowych twierdził, że szkoda, w postaci utraty udziału w rynku, nie mogła być spowodowana przez przywóz subsydiowany z uwagi na wysoki stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego. Wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego faktycznie wzrosło w okresie badanym, ale w żadnym momencie nie zbliżyło się do granicy dostępnych mocy produkcyjnych. W szczytowym okresie, który przypadł w okresie objętym dochodzeniem, wykorzystanie mocy produkcyjnych wynosiło 85,9 %. Pozostawia to znaczący margines dla dalszego zwiększenia produkcji. Ponieważ jednak wielkość sprzedaży w Unii przez producentów unijnych nie podążała za trendem wzrostowym konsumpcji, utrata udziału w rynku jest nadal uważana za jeden ze wskaźników szkody poniesionej przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

(338)

Jeden z organów rządowych twierdził, że szkoda, w postaci utraty udziału w rynku, nie mogła być spowodowana przez przywóz subsydiowany z uwagi na wysoki stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego. Wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego faktycznie wzrosło w okresie badanym, ale w żadnym momencie nie zbliżyło się do granicy dostępnych mocy produkcyjnych. W szczytowym okresie, który przypadł w okresie objętym dochodzeniem, wykorzystanie mocy produkcyjnych wynosiło 85,9 %. Pozostawia to znaczący margines dla dalszego zwiększenia produkcji. Ponieważ jednak wielkość sprzedaży w Unii przez producentów unijnych nie podążała za trendem wzrostowym konsumpcji, utrata udziału w rynku jest nadal uważana za jeden ze wskaźników szkody poniesionej przez przemysł unijny.

5.3.   WNIOSKI W SPRAWIE ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO

| (339) | Na podstawie powyższych informacji Komisja uznaje, że nie jest możliwe ustalenie związku przyczynowego pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem subsydiowanym z Indii. Wniosek ten jest przede wszystkim oparty na stosunkowo niskim i jedynie nieznacznie rosnącym udziale w rynku przywozu z Indii (z 6,1 % do 6,8 %), w porównaniu do znacznie wyższego, lecz wciąż znacząco zmniejszającego się udziału przemysłu unijnego w rynku (z 45,3 % do 40,2 %). Po drugie, wolumen przywozu z niektórych innych państw (Korea, Tajwan i Chiny) był większy lub rósł on w większym stopniu i w związku z tym, jeśli przywóz przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny, to za jej powód należy uznać przywóz z tych krajów, a nie przywóz z Indii (zob. motywy 325–327). |
| --- | --- |

(339)

Na podstawie powyższych informacji Komisja uznaje, że nie jest możliwe ustalenie związku przyczynowego pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem subsydiowanym z Indii. Wniosek ten jest przede wszystkim oparty na stosunkowo niskim i jedynie nieznacznie rosnącym udziale w rynku przywozu z Indii (z 6,1 % do 6,8 %), w porównaniu do znacznie wyższego, lecz wciąż znacząco zmniejszającego się udziału przemysłu unijnego w rynku (z 45,3 % do 40,2 %). Po drugie, wolumen przywozu z niektórych innych państw (Korea, Tajwan i Chiny) był większy lub rósł on w większym stopniu i w związku z tym, jeśli przywóz przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny, to za jej powód należy uznać przywóz z tych krajów, a nie przywóz z Indii (zob. motywy 325–327).

| (340) | Nie można zatem ustalić związku przyczynowego, w rozumieniu art. 8 ust. 5 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, pomiędzy subsydiowanym przywozem z Indii, a istotną szkodą, jakiej doznał przemysł unijny. |
| --- | --- |

(340)

Nie można zatem ustalić związku przyczynowego, w rozumieniu art. 8 ust. 5 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, pomiędzy subsydiowanym przywozem z Indii, a istotną szkodą, jakiej doznał przemysł unijny.

6.   WNIOSEK

| (341) | W związku z powyższym należy zakończyć postępowanie, ponieważ stwierdzono, że subsydiowanie w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu było poniżej progu de minimis oraz ze względu na brak związku przyczynowego między szkodą a subsydiowaniem w przypadku przywozu pochodzącego z Indii. |
| --- | --- |

(341)

W związku z powyższym należy zakończyć postępowanie, ponieważ stwierdzono, że subsydiowanie w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu było poniżej progu de minimis oraz ze względu na brak związku przyczynowego między szkodą a subsydiowaniem w przypadku przywozu pochodzącego z Indii.

| (342) | Komitet ustanowiony na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wydał opinii, |
| --- | --- |

(342)

Komitet ustanowiony na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wydał opinii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu włókien odcinkowych syntetycznych z poliestrów, niezgrzeblonych, nieczesanych ani nieprzerobionych w inny sposób do przędzenia, obecnie sklasyfikowanych w ramach kodu CN 5503 20 00 i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu, zostaje niniejszym zakończone.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.

1

(2)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indii i Wietnamu (Dz.U. C 372 z 19.12.2013, s. 31).

2

(3)  W odniesieniu do stosowania art. 14 ust. 5 państwo jest uznawane za państwo rozwijające się, jeśli jest wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1)

3

(4)  Zob. przypis 3.

4

(5)  Bank Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, Bank Handlu Zagranicznego Wietnamu, Bank Przemysłowy i Handlowy, Bank Inwestycji i Rozwoju Wietnamu oraz Bank Mieszkaniowy Mekong.

5

(6)  Artykuł 4 dekretu 69/2007/ND-CP.

6

(7)  Artykuły 2, 3 i 4 lit. a) decyzji premiera nr 443/QD-TTf z dnia 4 kwietnia 2009 r.

7

(8)  Np. okólnik nr 102013/TT-NHNN, art. 1 ust. 2 lit. b), c) i d).

8

---