# Dziennik Urzędowy L 357/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 357 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5712 grudnia 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 357

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5712 grudnia 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/882/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.16237 (C58/02) (ex N118/02) wdrożonej przez Republikę Francuską na rzecz SNCM
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7066)

   (
  1
  ) | 1 |
| | | 2014/883/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie środka SA.35388 (13/C) (ex 13/NN i ex 12/N) – Polska – Utworzenie portu lotniczego Gdynia-Kosakowo
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 759)

   (
  1
  ) | 51 |
| | | 2014/884/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34445 (12/C) wdrożonej przez Danię na rzecz przeniesienia aktywów związanych z nieruchomościami z FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1280)

   (
  1
  ) | 89 |
| | | 2014/885/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 kwietnia 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34825 (2012/C), SA.34825 (2014/NN), SA.36006 (2013/NN), SA.34488 (2012/C) (ex 2012/NN), SA.31155 (2013/C) (2013/NN) (ex 2010/N) wdrożonej przez Grecję na rzecz Eurobank Group związanej z: dokapitalizowaniem i restrukturyzacją Eurobank Ergasias SA; pomocą restrukturyzacyjną dla Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank i dodatkowe dokapitalizowanie New Proton Bank przez grecki fundusz stabilności finansowej; restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją Hellenic Postbank przez utworzenie banku pomostowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2933)

   (
  1
  ) | 112 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

2014/882/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.16237 (C58/02) (ex N118/02) wdrożonej przez Republikę Francuską na rzecz SNCM
  (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7066)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7066)

1

1

2014/883/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie środka SA.35388 (13/C) (ex 13/NN i ex 12/N) – Polska – Utworzenie portu lotniczego Gdynia-Kosakowo
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 759)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 759)

1

51

2014/884/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34445 (12/C) wdrożonej przez Danię na rzecz przeniesienia aktywów związanych z nieruchomościami z FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1280)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1280)

1

89

2014/885/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 kwietnia 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34825 (2012/C), SA.34825 (2014/NN), SA.36006 (2013/NN), SA.34488 (2012/C) (ex 2012/NN), SA.31155 (2013/C) (2013/NN) (ex 2010/N) wdrożonej przez Grecję na rzecz Eurobank Group związanej z: dokapitalizowaniem i restrukturyzacją Eurobank Ergasias SA; pomocą restrukturyzacyjną dla Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank i dodatkowe dokapitalizowanie New Proton Bank przez grecki fundusz stabilności finansowej; restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją Hellenic Postbank przez utworzenie banku pomostowego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2933)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2933)

1

112

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 12.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 357/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 357/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 listopada 2013 r.

w sprawie pomocy państwa SA.16237 (C58/02) (ex N118/02) wdrożonej przez Republikę Francuską na rzecz SNCM

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7066)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/882/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 (1) ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (2) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Dnia 18 lutego 2002 r. Francja zgłosiła Komisji projekt pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz przedsiębiorstwa Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (zwanego dalej „SNCM”), uzupełniony dnia 3 lipca 2002 r. (3). Ten projekt restrukturyzacji opracowany został w związku ze zgłoszeniem przez władze francuskie dnia 20 grudnia 2001 r. zaliczki gotówkowej udzielonej przez Compagnie Générale Maritime et Financière (zwaną dalej „CGMF”) (4) na rzecz SNCM w kwocie 22,5 mln EUR jako pomoc na ratowanie. Decyzją z dnia 17 lipca 2002 r. (5) (zwaną dalej „decyzją z 2002 r.”) Komisja wydała zgodę na pomoc na ratowanie na rzecz SNCM w ramach wstępnego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 88 ust. 3 traktatu WE. Zgłoszona pomoc na restrukturyzację polegała na dokapitalizowaniu SNCM poprzez CGMF w kwocie 76 mln EUR. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 18 lutego 2002 r. Francja zgłosiła Komisji projekt pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz przedsiębiorstwa Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (zwanego dalej „SNCM”), uzupełniony dnia 3 lipca 2002 r. (3). Ten projekt restrukturyzacji opracowany został w związku ze zgłoszeniem przez władze francuskie dnia 20 grudnia 2001 r. zaliczki gotówkowej udzielonej przez Compagnie Générale Maritime et Financière (zwaną dalej „CGMF”) (4) na rzecz SNCM w kwocie 22,5 mln EUR jako pomoc na ratowanie. Decyzją z dnia 17 lipca 2002 r. (5) (zwaną dalej „decyzją z 2002 r.”) Komisja wydała zgodę na pomoc na ratowanie na rzecz SNCM w ramach wstępnego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 88 ust. 3 traktatu WE. Zgłoszona pomoc na restrukturyzację polegała na dokapitalizowaniu SNCM poprzez CGMF w kwocie 76 mln EUR.

| (2) | Pismem z dnia 19 sierpnia 2002 r. Komisja poinformowała władze francuskie o decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (6) na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE i art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (7). |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 19 sierpnia 2002 r. Komisja poinformowała władze francuskie o decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (6) na mocy art. 88 ust. 2 traktatu WE i art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (7).

| (3) | Dnia 8 października 2002 r. (8) władze francuskie przekazały Komisji swoje uwagi dotyczące decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. (9). |
| --- | --- |

(3)

Dnia 8 października 2002 r. (8) władze francuskie przekazały Komisji swoje uwagi dotyczące decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. (9).

| (4) | Na wniosek władz francuskich dnia 24 października 2002 r., dnia 3 grudnia 2002 r. i dnia 25 lutego 2003 r. zorganizowano spotkania robocze z służbami Komisji. |
| --- | --- |

(4)

Na wniosek władz francuskich dnia 24 października 2002 r., dnia 3 grudnia 2002 r. i dnia 25 lutego 2003 r. zorganizowano spotkania robocze z służbami Komisji.

| (5) | W ramach wszczęcia postępowania Komisja otrzymała uwagi od dwóch przedsiębiorstw, tj. Corsica Ferries France (zwanego dalej „CFF”) dnia 8 stycznia 2003 r. (10) i STIM d’Orbigny grupa Stef-TFE (zwanego dalej „STIM”) dnia 7 stycznia 2003 r., oraz od kilku francuskich samorządów lokalnych dnia 18 grudnia 2002 r. i dnia 9 i 10 stycznia 2003 r. Pismami z dnia 13 i 16 stycznia oraz 5 i 21 lutego 2003 r. Komisja przekazała te uwagi Francji, aby ta mogła się do nich ustosunkować. |
| --- | --- |

(5)

W ramach wszczęcia postępowania Komisja otrzymała uwagi od dwóch przedsiębiorstw, tj. Corsica Ferries France (zwanego dalej „CFF”) dnia 8 stycznia 2003 r. (10) i STIM d’Orbigny grupa Stef-TFE (zwanego dalej „STIM”) dnia 7 stycznia 2003 r., oraz od kilku francuskich samorządów lokalnych dnia 18 grudnia 2002 r. i dnia 9 i 10 stycznia 2003 r. Pismami z dnia 13 i 16 stycznia oraz 5 i 21 lutego 2003 r. Komisja przekazała te uwagi Francji, aby ta mogła się do nich ustosunkować.

| (6) | Władze francuskie przekazały Komisji swój komentarz do uwag CFF i STIM pismami z dnia 13 lutego (11) i 27 maja 2003 r. (12). |
| --- | --- |

(6)

Władze francuskie przekazały Komisji swój komentarz do uwag CFF i STIM pismami z dnia 13 lutego (11) i 27 maja 2003 r. (12).

| (7) | Dnia 16 stycznia 2003 r. służby Komisji wezwały do udzielenia dodatkowych informacji, na co władze francuskie odpowiedziały dnia 21 lutego 2003 r. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 16 stycznia 2003 r. służby Komisji wezwały do udzielenia dodatkowych informacji, na co władze francuskie odpowiedziały dnia 21 lutego 2003 r.

| (8) | Pismem z dnia 10 lutego 2003 r. (13) władze francuskie przedstawiły argumenty, mające na celu wykazanie, że projekt pomocy był pod każdym względem zgodny z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (14) (zwanymi dalej „wytycznymi z 1999 r.”). |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 10 lutego 2003 r. (13) władze francuskie przedstawiły argumenty, mające na celu wykazanie, że projekt pomocy był pod każdym względem zgodny z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (14) (zwanymi dalej „wytycznymi z 1999 r.”).

| (9) | Dnia 25 lutego 2003 r. (15) r. na wniosek Komisji władze francuskie przekazały umowę akcjonariuszy łączącą SNCM i STIM. |
| --- | --- |

(9)

Dnia 25 lutego 2003 r. (15) r. na wniosek Komisji władze francuskie przekazały umowę akcjonariuszy łączącą SNCM i STIM.

| (10) | Decyzją nr 2004/166/WE (16) (zwaną dalej „decyzją z 2003 r.”) Komisja zatwierdziła, pod określonymi warunkami, przyznanie pomocy na restrukturyzację na rzecz SNCM, która miała być wypłacona w dwóch transzach – pierwsza w wysokości 66 mln EUR, druga w wysokości nie większej niż 10 mln EUR i określonej w zależności od przychodów netto ze zbycia aktywów dokonanego po przyjęciu decyzji z 2003 r. Zgoda na wypłatę pierwszej transzy została udzielona decyzją z 2003 r. |
| --- | --- |

(10)

Decyzją nr 2004/166/WE (16) (zwaną dalej „decyzją z 2003 r.”) Komisja zatwierdziła, pod określonymi warunkami, przyznanie pomocy na restrukturyzację na rzecz SNCM, która miała być wypłacona w dwóch transzach – pierwsza w wysokości 66 mln EUR, druga w wysokości nie większej niż 10 mln EUR i określonej w zależności od przychodów netto ze zbycia aktywów dokonanego po przyjęciu decyzji z 2003 r. Zgoda na wypłatę pierwszej transzy została udzielona decyzją z 2003 r.

| (11) | Dnia 13 października 2003 r. CFF wniosło do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „Sądem”) wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 2003 r. (sprawa T-349/03). |
| --- | --- |

(11)

Dnia 13 października 2003 r. CFF wniosło do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „Sądem”) wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 2003 r. (sprawa T-349/03).

| (12) | Decyzją nr 2005/36/WE (17) (zwaną dalej „decyzją z 2004”) Komisja postanowiła uznać, że charakter zmian wnioskowanych przez Francję dnia 23 czerwca 2004 r., tj. zastąpienie statku Aliso statkiem Asco na wykazie statków, jakie SNCM ma prawo używać na podstawie decyzji z 2003 r. oraz sprzedaż statku Aliso zamiast statku Asco, nie powoduje niezgodności ze wspólnym rynkiem pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej decyzją z 2003 r. |
| --- | --- |

(12)

Decyzją nr 2005/36/WE (17) (zwaną dalej „decyzją z 2004”) Komisja postanowiła uznać, że charakter zmian wnioskowanych przez Francję dnia 23 czerwca 2004 r., tj. zastąpienie statku Aliso statkiem Asco na wykazie statków, jakie SNCM ma prawo używać na podstawie decyzji z 2003 r. oraz sprzedaż statku Aliso zamiast statku Asco, nie powoduje niezgodności ze wspólnym rynkiem pomocy restrukturyzacyjnej zatwierdzonej decyzją z 2003 r.

| (13) | Decyzją z dnia 16 marca 2005 r. (zwaną dalej „decyzją z 2005 r.”) (18) Komisja zatwierdziła wypłatę drugiej transzy pomocy restrukturyzacyjnej w wysokości 3,3 mln EUR, w wyniku czego łączna kwota zatwierdzonej pomocy restrukturyzacyjnej wynosiła 69,3 mln EUR. |
| --- | --- |

(13)

Decyzją z dnia 16 marca 2005 r. (zwaną dalej „decyzją z 2005 r.”) (18) Komisja zatwierdziła wypłatę drugiej transzy pomocy restrukturyzacyjnej w wysokości 3,3 mln EUR, w wyniku czego łączna kwota zatwierdzonej pomocy restrukturyzacyjnej wynosiła 69,3 mln EUR.

| (14) | Dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T-349/03 (19) Sąd stwierdził nieważność decyzji z 2003 r. z powodu błędnej oceny minimalnego charakteru pomocy. |
| --- | --- |

(14)

Dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T-349/03 (19) Sąd stwierdził nieważność decyzji z 2003 r. z powodu błędnej oceny minimalnego charakteru pomocy.

| (15) | Dnia 25 października 2005 r. (20) władze francuskie przekazały Komisji informacje dotyczące sytuacji finansowej przedsiębiorstwa od czasu zgłoszenia planu pomocy restrukturyzacyjnej w dniu 18 lutego 2002 r. |
| --- | --- |

(15)

Dnia 25 października 2005 r. (20) władze francuskie przekazały Komisji informacje dotyczące sytuacji finansowej przedsiębiorstwa od czasu zgłoszenia planu pomocy restrukturyzacyjnej w dniu 18 lutego 2002 r.

| (16) | Dnia 17 listopada 2005 r. (21) władze francuskie przekazały informacje dotyczące aktualizacji planu restrukturyzacji z 2002 r. i odtworzenia kapitału własnego SNCM (22). |
| --- | --- |

(16)

Dnia 17 listopada 2005 r. (21) władze francuskie przekazały informacje dotyczące aktualizacji planu restrukturyzacji z 2002 r. i odtworzenia kapitału własnego SNCM (22).

| (17) | Dnia 15 marca 2006 r. władze francuskie przekazały Komisji streszczenie sytuacji na rynku, biznesplan (część dotycząca dochodów) i przewidywane wyniki (23). Dodatkowe dokumenty przekazano Komisji dnia 28 marca 2006 r. i dnia 7 kwietnia 2006 r. (24) W tym ostatnim piśmie władze francuskie zwróciły się ponadto do Komisji o rozważenie możliwości uznania części pomocy restrukturyzacyjnej z 2002 r., w szczególności kwoty 53,48 mln EUR, nie za środek podjęty w ramach planu restrukturyzacji, lecz za środek niestanowiący pomocy w rozumieniu wyroku w sprawie Altmark (25) lub za środek odrębny i niezależny w stosunku do planu restrukturyzacji na mocy art. 86 ust. 2 traktatu WE, biorąc pod uwagę, że pomoc ta ma charakter rekompensaty z tytułu obowiązku użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(17)

Dnia 15 marca 2006 r. władze francuskie przekazały Komisji streszczenie sytuacji na rynku, biznesplan (część dotycząca dochodów) i przewidywane wyniki (23). Dodatkowe dokumenty przekazano Komisji dnia 28 marca 2006 r. i dnia 7 kwietnia 2006 r. (24) W tym ostatnim piśmie władze francuskie zwróciły się ponadto do Komisji o rozważenie możliwości uznania części pomocy restrukturyzacyjnej z 2002 r., w szczególności kwoty 53,48 mln EUR, nie za środek podjęty w ramach planu restrukturyzacji, lecz za środek niestanowiący pomocy w rozumieniu wyroku w sprawie Altmark (25) lub za środek odrębny i niezależny w stosunku do planu restrukturyzacji na mocy art. 86 ust. 2 traktatu WE, biorąc pod uwagę, że pomoc ta ma charakter rekompensaty z tytułu obowiązku użyteczności publicznej.

| (18) | Dnia 21 kwietnia 2006 r. na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (26) Komisji zgłoszono zamiar koncentracji, dotyczący objęcia wspólnej kontroli nad SNCM (27) przez Veolia Transport (zwane dalej „VT”) (28) i Butler Capital Partners (zwane dalej „BCP”). Komisja podjęła decyzję o niesprzeciwianiu się zgłoszonej operacji i uznała ją za zgodą ze wspólnym rynkiem decyzją z dnia 29 maja 2006 r. (29). |
| --- | --- |

(18)

Dnia 21 kwietnia 2006 r. na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (26) Komisji zgłoszono zamiar koncentracji, dotyczący objęcia wspólnej kontroli nad SNCM (27) przez Veolia Transport (zwane dalej „VT”) (28) i Butler Capital Partners (zwane dalej „BCP”). Komisja podjęła decyzję o niesprzeciwianiu się zgłoszonej operacji i uznała ją za zgodą ze wspólnym rynkiem decyzją z dnia 29 maja 2006 r. (29).

| (19) | Dnia 21 czerwca 2006 r. (30) władze francuskie przekazały Komisji zarządzenie ministra gospodarki, finansów i przemysłu z dnia 26 maja 2006 r. zatwierdzające operacje finansowe przeprowadzane przez przedsiębiorstwo Société nationale des chemins de fer français (zwane dalej „SNCF”) i dekret nr 2006-606 z dnia 26 maja 2006 r. w sprawie przeniesienia SNCM do sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(19)

Dnia 21 czerwca 2006 r. (30) władze francuskie przekazały Komisji zarządzenie ministra gospodarki, finansów i przemysłu z dnia 26 maja 2006 r. zatwierdzające operacje finansowe przeprowadzane przez przedsiębiorstwo Société nationale des chemins de fer français (zwane dalej „SNCF”) i dekret nr 2006-606 z dnia 26 maja 2006 r. w sprawie przeniesienia SNCM do sektora prywatnego.

| (20) | Informacje dotyczące przekazania obowiązku świadczenia usług publicznych i pomocy o charakterze socjalnym związane z obsługą połączeń z Korsyką przekazano Komisji dnia 7 czerwca 2006 r. (31). |
| --- | --- |

(20)

Informacje dotyczące przekazania obowiązku świadczenia usług publicznych i pomocy o charakterze socjalnym związane z obsługą połączeń z Korsyką przekazano Komisji dnia 7 czerwca 2006 r. (31).

| (21) | Pismem z dnia 13 września 2006 r. Komisja poinformowała władze francuskie o decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE i w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w odniesieniu do nowych środków wdrożonych na rzecz SNCM i planu restrukturyzacji zgłoszonego w 2002 r. (32) (zwanej dalej „decyzją z 2006 r.”). |
| --- | --- |

(21)

Pismem z dnia 13 września 2006 r. Komisja poinformowała władze francuskie o decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 88 ust. 2 Traktatu WE i w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w odniesieniu do nowych środków wdrożonych na rzecz SNCM i planu restrukturyzacji zgłoszonego w 2002 r. (32) (zwanej dalej „decyzją z 2006 r.”).

| (22) | Dnia 16 listopada 2006 r. Francja przekazała Komisji uwagi w związku z decyzją z 2006 r. (33) |
| --- | --- |

(22)

Dnia 16 listopada 2006 r. Francja przekazała Komisji uwagi w związku z decyzją z 2006 r. (33)

| (23) | Ponieważ do Komisji wpłynęły wnioski od kilku zainteresowanych stron o przedłużenie o jeden miesiąc terminu na przedstawienie uwag (34), Komisja podjęła decyzję o przyznaniu dodatkowego czasu wszystkim zainteresowanym stronom (35). |
| --- | --- |

(23)

Ponieważ do Komisji wpłynęły wnioski od kilku zainteresowanych stron o przedłużenie o jeden miesiąc terminu na przedstawienie uwag (34), Komisja podjęła decyzję o przyznaniu dodatkowego czasu wszystkim zainteresowanym stronom (35).

| (24) | Komisja otrzymała od CFF (36) i STIM (37) uwagi, które zostały przekazane władzom francuskim pismem z dnia 20 lutego 2007 r. Zainteresowana osoba trzecia przekazała ponadto komentarze, również dostarczone władzom francuskim, które wycofała dnia 28 maja 2008 r. |
| --- | --- |

(24)

Komisja otrzymała od CFF (36) i STIM (37) uwagi, które zostały przekazane władzom francuskim pismem z dnia 20 lutego 2007 r. Zainteresowana osoba trzecia przekazała ponadto komentarze, również dostarczone władzom francuskim, które wycofała dnia 28 maja 2008 r.

| (25) | Władze francuskie przekazały swoje uwagi na temat komentarzy zainteresowanych osób trzecich dnia 30 kwietnia 2007 r. (38). |
| --- | --- |

(25)

Władze francuskie przekazały swoje uwagi na temat komentarzy zainteresowanych osób trzecich dnia 30 kwietnia 2007 r. (38).

| (26) | Dnia 20 grudnia 2007 r. CFF złożyła do Komisji skargę przeciwko SNCM, stanowiącą uzupełnienie informacji przesłanych dnia 15 czerwca 2007 r. i 30 listopada 2007 r. Skarga ta dotyczy art. 3 nowej umowy o przekazaniu zadań w zakresie usług użyteczności publicznej podpisanej w czerwcu 2007 r. między samorządem terytorialnym Korsyki a konsorcjum Compagnie Méridionale de Navigation-SNCM na lata 2007–2013. Według CFF wprowadzenie tej klauzuli prowadziłoby do uruchomienia nowych środków finansowych dla SNCM rzędu 10 mln EUR na rok 2007. Ponadto rekompensata przekazana SNCM z tytułu obowiązków użyteczności publicznej jest pomocą państwa, do tego niezgodną z prawem, ponieważ nie zgłoszono jej Komisji. |
| --- | --- |

(26)

Dnia 20 grudnia 2007 r. CFF złożyła do Komisji skargę przeciwko SNCM, stanowiącą uzupełnienie informacji przesłanych dnia 15 czerwca 2007 r. i 30 listopada 2007 r. Skarga ta dotyczy art. 3 nowej umowy o przekazaniu zadań w zakresie usług użyteczności publicznej podpisanej w czerwcu 2007 r. między samorządem terytorialnym Korsyki a konsorcjum Compagnie Méridionale de Navigation-SNCM na lata 2007–2013. Według CFF wprowadzenie tej klauzuli prowadziłoby do uruchomienia nowych środków finansowych dla SNCM rzędu 10 mln EUR na rok 2007. Ponadto rekompensata przekazana SNCM z tytułu obowiązków użyteczności publicznej jest pomocą państwa, do tego niezgodną z prawem, ponieważ nie zgłoszono jej Komisji.

| (27) | Komisja poinformowała zainteresowane strony o swojej decyzji w sprawie przedłużenia terminu przedstawiania uwag przez osoby trzecie do dnia 14 marca 2008 r. |
| --- | --- |

(27)

Komisja poinformowała zainteresowane strony o swojej decyzji w sprawie przedłużenia terminu przedstawiania uwag przez osoby trzecie do dnia 14 marca 2008 r.

| (28) | Dnia 26 marca 2008 r. Komisja przekazała Francji uwagi zainteresowanych osób trzecich. Francja przekazała swoje komentarze w dniach 28 marca 2008 r., 10 kwietnia 2008 r. i 28 kwietnia 2008 r. |
| --- | --- |

(28)

Dnia 26 marca 2008 r. Komisja przekazała Francji uwagi zainteresowanych osób trzecich. Francja przekazała swoje komentarze w dniach 28 marca 2008 r., 10 kwietnia 2008 r. i 28 kwietnia 2008 r.

| (29) | Decyzją z dnia 8 lipca 2008 r. Komisja uznała, że nowe środki z 2006 r. nie stanowiły pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE oraz że środki zgłoszone w 2002 r. stanowiły pomoce zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(29)

Decyzją z dnia 8 lipca 2008 r. Komisja uznała, że nowe środki z 2006 r. nie stanowiły pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE oraz że środki zgłoszone w 2002 r. stanowiły pomoce zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (30) | Dnia 11 września 2012 r. Sąd uznał tę decyzję za częściowo nieważną (39). Sąd uznał, że wnioski Komisji odnośnie do środków wdrożonych w 2006 r. były obciążone oczywistymi błędami w ocenie. W odniesieniu do pomocy na restrukturyzację z 2002 r. Sąd uznał, że ich analiza powinna być zweryfikowana, ponieważ unieważniona decyzja opierała się na fakcie, że środki z 2006 r. nie były objęte pomocą. |
| --- | --- |

(30)

Dnia 11 września 2012 r. Sąd uznał tę decyzję za częściowo nieważną (39). Sąd uznał, że wnioski Komisji odnośnie do środków wdrożonych w 2006 r. były obciążone oczywistymi błędami w ocenie. W odniesieniu do pomocy na restrukturyzację z 2002 r. Sąd uznał, że ich analiza powinna być zweryfikowana, ponieważ unieważniona decyzja opierała się na fakcie, że środki z 2006 r. nie były objęte pomocą.

| (31) | Nie zostało unieważnione jedynie uznanie zgodności pomocy w wysokości 53,4 mln EUR wkładu z tytułu rekompensaty za świadczenie usługi publicznej przez SNCM w latach 1991–2001. W związku z powyższym kwestia ta nie będzie poruszana w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(31)

Nie zostało unieważnione jedynie uznanie zgodności pomocy w wysokości 53,4 mln EUR wkładu z tytułu rekompensaty za świadczenie usługi publicznej przez SNCM w latach 1991–2001. W związku z powyższym kwestia ta nie będzie poruszana w niniejszej decyzji.

| (32) | W związku z tym Komisja musi przyjąć nową decyzję ostateczną. Nie jest zasadne dochodzenie faktów, które nastąpiły po dacie przyjęcia unieważnionej decyzji. W związku z unieważnieniem Komisja jest zmuszona do oceny z jednej strony, czy niektóre przedmiotowe środki są zgodne z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, a z drugiej strony, jeśli analizowane środki stanowią pomoc państwa, czy warunki zgodności określone w odpowiednich wytycznych są spełnione. Dla każdej z tych analiz, zgodnie z orzecznictwem Sądu (40), Komisja może wziąć pod uwagę tylko te informacje, które posiadała w dniu przyjęcia unieważnionej decyzji, tj. w dniu 8 lipca 2008 r. (41). |
| --- | --- |

(32)

W związku z tym Komisja musi przyjąć nową decyzję ostateczną. Nie jest zasadne dochodzenie faktów, które nastąpiły po dacie przyjęcia unieważnionej decyzji. W związku z unieważnieniem Komisja jest zmuszona do oceny z jednej strony, czy niektóre przedmiotowe środki są zgodne z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, a z drugiej strony, jeśli analizowane środki stanowią pomoc państwa, czy warunki zgodności określone w odpowiednich wytycznych są spełnione. Dla każdej z tych analiz, zgodnie z orzecznictwem Sądu (40), Komisja może wziąć pod uwagę tylko te informacje, które posiadała w dniu przyjęcia unieważnionej decyzji, tj. w dniu 8 lipca 2008 r. (41).

| (33) | W dniu 13 listopada 2012 r. odbyło się spotkanie władz francuskich z przedstawicielami SNCM w obecności Komisji. |
| --- | --- |

(33)

W dniu 13 listopada 2012 r. odbyło się spotkanie władz francuskich z przedstawicielami SNCM w obecności Komisji.

| (34) | Pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. i 5 lutego 2013 r. władze francuskie dwukrotnie wniosły o podjęcie decyzji o ponownym wszczęciu postępowania z następujących powodów: określając kryteria testu przezornego inwestora prywatnego działającego w gospodarce rynkowej, Sąd wydał wyrok nowatorski w orzecznictwie, co powoduje konieczność ponownego wszczęcia postępowania kontradyktoryjnego. Pismem z dnia 15 stycznia i 13 lutego 2013 r. Komisja odrzuciła te wnioski, podkreślając, że postępowanie może zostać ponownie wszczęte dokładnie od momentu, w którym zaistniała niezgodność z prawem oraz przypomniała, że decyzja o wszczęciu postępowania z 2006 r. nie była obciążona jakąkolwiek niezgodnością z prawem. Niemniej Komisja poinformowała władze francuskie, że mają one prawo przekazania wszelkich informacji uzupełniających analizę lub wszelkich dokumentów, jakie uznają za stosowne. |
| --- | --- |

(34)

Pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. i 5 lutego 2013 r. władze francuskie dwukrotnie wniosły o podjęcie decyzji o ponownym wszczęciu postępowania z następujących powodów: określając kryteria testu przezornego inwestora prywatnego działającego w gospodarce rynkowej, Sąd wydał wyrok nowatorski w orzecznictwie, co powoduje konieczność ponownego wszczęcia postępowania kontradyktoryjnego. Pismem z dnia 15 stycznia i 13 lutego 2013 r. Komisja odrzuciła te wnioski, podkreślając, że postępowanie może zostać ponownie wszczęte dokładnie od momentu, w którym zaistniała niezgodność z prawem oraz przypomniała, że decyzja o wszczęciu postępowania z 2006 r. nie była obciążona jakąkolwiek niezgodnością z prawem. Niemniej Komisja poinformowała władze francuskie, że mają one prawo przekazania wszelkich informacji uzupełniających analizę lub wszelkich dokumentów, jakie uznają za stosowne.

| (35) | W dniu 16 maja 2013 r. władze francuskie przesłały Komisji notę informacyjną. |
| --- | --- |

(35)

W dniu 16 maja 2013 r. władze francuskie przesłały Komisji notę informacyjną.

| (36) | Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. SNCM również wniosła o wydanie decyzji o ponownym wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego z podobnych powodów, jakie podały władze francuskie. Komisja odrzuciła ten wniosek dnia 10 lipca 2013 r. Niemniej poinformowała też SNCM, że ma prawo przekazania wszelkich informacji uzupełniających analizę lub wszelkich dokumentów, jakie uznają za stosowne. |
| --- | --- |

(36)

Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. SNCM również wniosła o wydanie decyzji o ponownym wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego z podobnych powodów, jakie podały władze francuskie. Komisja odrzuciła ten wniosek dnia 10 lipca 2013 r. Niemniej poinformowała też SNCM, że ma prawo przekazania wszelkich informacji uzupełniających analizę lub wszelkich dokumentów, jakie uznają za stosowne.

| (37) | Dnia 27 sierpnia 2013 r. SNCM przesłała notę informacyjną i nowy raport dotyczący zbycia SNCM. |
| --- | --- |

(37)

Dnia 27 sierpnia 2013 r. SNCM przesłała notę informacyjną i nowy raport dotyczący zbycia SNCM.

II.   OPIS

2.1.   BENEFICJENT ŚRODKÓW OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DECYZJĄ

| (38) | Beneficjentem środków objętych niniejszą decyzją jest spółka SNCM, posiadająca kilka spółek zależnych w sektorze żeglugi morskiej i prowadząca działalność w zakresie transportu morskiego pasażerów, samochodów osobowych i ciężarowych na połączeniach między Francją kontynentalną a Korsyką, Włochami (Sardynia) i krajami Maghrebu (Algieria i Tunezja). |
| --- | --- |

(38)

Beneficjentem środków objętych niniejszą decyzją jest spółka SNCM, posiadająca kilka spółek zależnych w sektorze żeglugi morskiej i prowadząca działalność w zakresie transportu morskiego pasażerów, samochodów osobowych i ciężarowych na połączeniach między Francją kontynentalną a Korsyką, Włochami (Sardynia) i krajami Maghrebu (Algieria i Tunezja).

| (39) | SNCM jest spółką akcyjną, która powstała w 1969 r. w wyniku fuzji Compagnie générale transatlantique i Compagnie de navigation mixte powstałych w 1850 r. Jej ówczesna nazwa Compagnie générale transméditerranéenne została zmieniona w 1976 r. na Société nationale maritime Corse-Méditerranée po tym, jak przedsiębiorstwo Société nationale des chemins de fer (SNCF) objęło udziały w jej kapitale. Spółka ta została wybrana przez rząd francuski do wprowadzenia w życie zasady ciągłości terytorialnej z Korsyką, tj. dostosowania taryfy transportu morskiego do taryfy SNCF stosowanej do transportu kolejowego na podstawie umowy zawartej dnia 31 marca 1976 r. na dwadzieścia pięć lat. Już wcześniej rząd francuski powierzył Compagnie générale transatlantique obsługę połączeń z Korsyką na mocy wcześniejszej umowy zawartej dnia 23 grudnia 1948 r. |
| --- | --- |

(39)

SNCM jest spółką akcyjną, która powstała w 1969 r. w wyniku fuzji Compagnie générale transatlantique i Compagnie de navigation mixte powstałych w 1850 r. Jej ówczesna nazwa Compagnie générale transméditerranéenne została zmieniona w 1976 r. na Société nationale maritime Corse-Méditerranée po tym, jak przedsiębiorstwo Société nationale des chemins de fer (SNCF) objęło udziały w jej kapitale. Spółka ta została wybrana przez rząd francuski do wprowadzenia w życie zasady ciągłości terytorialnej z Korsyką, tj. dostosowania taryfy transportu morskiego do taryfy SNCF stosowanej do transportu kolejowego na podstawie umowy zawartej dnia 31 marca 1976 r. na dwadzieścia pięć lat. Już wcześniej rząd francuski powierzył Compagnie générale transatlantique obsługę połączeń z Korsyką na mocy wcześniejszej umowy zawartej dnia 23 grudnia 1948 r.

| (40) | W czasie zgłoszenia dokapitalizowania w 2002 r. SNCM była w 20 % własnością SNCF, a w 80 % CGMF. W wyniku otwarcia kapitału SNCM w dniu 30 maja 2006 r. (zob. motyw 18 niniejszej decyzji), BCP i VT posiadają odpowiednio 38 % i 28 % kapitału SNCM, a CGMF zachowuje 25 % kapitału (9 % kapitału jest zarezerwowane dla pracowników). |
| --- | --- |

(40)

W czasie zgłoszenia dokapitalizowania w 2002 r. SNCM była w 20 % własnością SNCF, a w 80 % CGMF. W wyniku otwarcia kapitału SNCM w dniu 30 maja 2006 r. (zob. motyw 18 niniejszej decyzji), BCP i VT posiadają odpowiednio 38 % i 28 % kapitału SNCM, a CGMF zachowuje 25 % kapitału (9 % kapitału jest zarezerwowane dla pracowników).

| (41) | W 2008 r., główne spółki zależne SNCM to Compagnie Méridionale de Navigation (zwana dalej „CMN”) (42), Compagnie Générale de Tourisme et d’Hôtellerie (CGTH) (43), Aliso Voyage (44), Sud-Cargos (45), Société Aubagnaise de Restauration et d’Approvisionnement (SARA) (46), Ferrytour (47) i Les Comptoirs du Sud (48). |
| --- | --- |

(41)

W 2008 r., główne spółki zależne SNCM to Compagnie Méridionale de Navigation (zwana dalej „CMN”) (42), Compagnie Générale de Tourisme et d’Hôtellerie (CGTH) (43), Aliso Voyage (44), Sud-Cargos (45), Société Aubagnaise de Restauration et d’Approvisionnement (SARA) (46), Ferrytour (47) i Les Comptoirs du Sud (48).

| (42) | W wyniku zbycia szybkobieżnych statków Aliso we wrześniu 2004 r. i Asco
   (49) w maju 2005 r. flota SNCM składa się z dziesięciu statków (pięciu promów (50), czterech statków towarowo-pasażerskich (51) i jednego statku szybkobieżnego wypływającego głównie z Nicei (52)), z których siedem jest własnością SNCM (53). |
| --- | --- |

(42)

W wyniku zbycia szybkobieżnych statków Aliso we wrześniu 2004 r. i Asco
   (49) w maju 2005 r. flota SNCM składa się z dziesięciu statków (pięciu promów (50), czterech statków towarowo-pasażerskich (51) i jednego statku szybkobieżnego wypływającego głównie z Nicei (52)), z których siedem jest własnością SNCM (53).

| (43) | W celu przedstawienia pełnego obrazu sytuacji należy przypomnieć, że regularna obsługa połączeń transportu morskiego między portami Francji kontynentalnej a portami Korsyki jest zapewniona od 1948 r. w ramach obowiązku użyteczności publicznej. Koncesję na tę obsługę posiadały w latach 1976–2001 SNCM i CMN na mocy umowy ramowej zawartej pierwotnie na okres dwudziestu pięciu lat. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi (54) oraz w wyniku przetargu europejskiego (55) zorganizowanego przez samorząd terytorialny Korsyki (56), SNCM i CMN uzyskały wspólnie zamówienie na przekazanie obowiązku użyteczności publicznej dotyczące obsługi połączenia z Marsylii na Korsykę w zamian za rekompensaty finansowe na okres 2002–2006. |
| --- | --- |

(43)

W celu przedstawienia pełnego obrazu sytuacji należy przypomnieć, że regularna obsługa połączeń transportu morskiego między portami Francji kontynentalnej a portami Korsyki jest zapewniona od 1948 r. w ramach obowiązku użyteczności publicznej. Koncesję na tę obsługę posiadały w latach 1976–2001 SNCM i CMN na mocy umowy ramowej zawartej pierwotnie na okres dwudziestu pięciu lat. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi (54) oraz w wyniku przetargu europejskiego (55) zorganizowanego przez samorząd terytorialny Korsyki (56), SNCM i CMN uzyskały wspólnie zamówienie na przekazanie obowiązku użyteczności publicznej dotyczące obsługi połączenia z Marsylii na Korsykę w zamian za rekompensaty finansowe na okres 2002–2006.

| (44) | Ponieważ przekazanie obowiązku użyteczności publicznej wygasało z końcem 2006 r., zamówienie na wspomnianą wyżej usługę użyteczności publicznej w zakresie żeglugi morskiej zostało udzielone w wyniku ponownego przetargu europejskiego (57) konsorcjum SNCM-CMN na okres od dnia 1 maja 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z dotacją w wysokości około 100 mln EUR rocznie. |
| --- | --- |

(44)

Ponieważ przekazanie obowiązku użyteczności publicznej wygasało z końcem 2006 r., zamówienie na wspomnianą wyżej usługę użyteczności publicznej w zakresie żeglugi morskiej zostało udzielone w wyniku ponownego przetargu europejskiego (57) konsorcjum SNCM-CMN na okres od dnia 1 maja 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z dotacją w wysokości około 100 mln EUR rocznie.

| (45) | Jednocześnie na wszystkie podmioty obsługujące połączenia z Tulonu lub Nicei na wyspę nałożono wymogi dotyczące częstotliwości połączeń. Na tych trasach mieszkańcy Korsyki i inne kategorie pasażerów korzystają w latach 2002–2013 z pomocy socjalnej przyznanej na mocy decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2002 r. (58) i z dnia 24 kwietnia 2007 r. (59). |
| --- | --- |

(45)

Jednocześnie na wszystkie podmioty obsługujące połączenia z Tulonu lub Nicei na wyspę nałożono wymogi dotyczące częstotliwości połączeń. Na tych trasach mieszkańcy Korsyki i inne kategorie pasażerów korzystają w latach 2002–2013 z pomocy socjalnej przyznanej na mocy decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2002 r. (58) i z dnia 24 kwietnia 2007 r. (59).

2.2.   WARUNKI KONKURENCJI

| (46) | SNCM działa głównie na dwóch odrębnych rynkach, zarówno w zakresie przewozu pasażerów, jak i przewozu towarów. Z jednej strony obsługuje połączenia z Francji na Korsykę i do krajów Maghrebu, a z drugiej strony, dodatkowo, połączenia z Włochami i Hiszpanią. |
| --- | --- |

(46)

SNCM działa głównie na dwóch odrębnych rynkach, zarówno w zakresie przewozu pasażerów, jak i przewozu towarów. Z jednej strony obsługuje połączenia z Francji na Korsykę i do krajów Maghrebu, a z drugiej strony, dodatkowo, połączenia z Włochami i Hiszpanią.

2.2.1.   Obsługa połączeń z Korsyką

2.2.1.1.   Transport pasażerski

| (47) | Obsługa połączeń z Korsyką w zakresie transportu pasażerskiego jest rynkiem charakteryzującym się znaczną sezonowością. Charakterystyczne dla tego rynku są bowiem momenty maksymalnego obłożenia sezonowego, które mogą osiągać dziesięciokrotnie wyższy poziom w stosunku do miesięcy o najsłabszych wynikach, co wymaga od podmiotów zapewnienia floty o rozmiarach pozwalających obsłużyć te okresy szczytowe. Połowa obrotów jest realizowana w lipcu i sierpniu. Ponadto obłożenie jest nierówne w zależności od kierunku trasy, nawet w okresie szczytu: w lipcu na przykład statek wypływa z kontynentu przy pełnym obłożeniu, podczas gdy w drodze powrotnej jest prawie pusty. W związku z tym średnie roczne wskaźniki obłożenia statków są stosunkowo niskie. |
| --- | --- |

(47)

Obsługa połączeń z Korsyką w zakresie transportu pasażerskiego jest rynkiem charakteryzującym się znaczną sezonowością. Charakterystyczne dla tego rynku są bowiem momenty maksymalnego obłożenia sezonowego, które mogą osiągać dziesięciokrotnie wyższy poziom w stosunku do miesięcy o najsłabszych wynikach, co wymaga od podmiotów zapewnienia floty o rozmiarach pozwalających obsłużyć te okresy szczytowe. Połowa obrotów jest realizowana w lipcu i sierpniu. Ponadto obłożenie jest nierówne w zależności od kierunku trasy, nawet w okresie szczytu: w lipcu na przykład statek wypływa z kontynentu przy pełnym obłożeniu, podczas gdy w drodze powrotnej jest prawie pusty. W związku z tym średnie roczne wskaźniki obłożenia statków są stosunkowo niskie.

| (48) | SNCM jest podmiotem od dawna obsługującym połączenie między Korsyką a Francją kontynentalną. W uproszczeniu dwie trzecie działalności spółki stanowi połączenie między Marsylią a Korsyką w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej, a pozostałą jedną trzecią działalności stanowią połączenia o innym punkcie wyjścia lub przeznaczenia (Nicea–Korsyka, Tulon–Korsyka, międzynarodowe połączenia w kierunku Sardynii lub krajów Maghrebu). |
| --- | --- |

(48)

SNCM jest podmiotem od dawna obsługującym połączenie między Korsyką a Francją kontynentalną. W uproszczeniu dwie trzecie działalności spółki stanowi połączenie między Marsylią a Korsyką w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej, a pozostałą jedną trzecią działalności stanowią połączenia o innym punkcie wyjścia lub przeznaczenia (Nicea–Korsyka, Tulon–Korsyka, międzynarodowe połączenia w kierunku Sardynii lub krajów Maghrebu).

| (49) | Spółka SNCM długo znajdowała się w sytuacji monopolu w zakresie swojej podstawowej działalności. Od 1996 r. stanęła jednak w obliczu konkurencji, która rozwinęła się bardzo szybko. Spółka Corsica Ferries France (CFF) jest obecnie podmiotem dominującym na rynku połączeń morskich między kontynentem a Korsyką, a jej udział w rynku wciąż rośnie. Chociaż CFF jest obecna na tym rynku dopiero od 1996 r., w latach 2000–2005 jej ruch pasażerski wzrastał o 44 % rocznie. Wzrost ten trwa nadal. W ten sposób w 2008 r. prawie [...] (60) % pasażerów statków między kontynentem a Korsyką korzysta ze statków CFF, podczas gdy jedynie [...] (60) % pasażerów korzysta ze statków SNCM. Pozostałych pasażerów, tj. [...] (60) % przewozi CMN. |
| --- | --- |

(49)

Spółka SNCM długo znajdowała się w sytuacji monopolu w zakresie swojej podstawowej działalności. Od 1996 r. stanęła jednak w obliczu konkurencji, która rozwinęła się bardzo szybko. Spółka Corsica Ferries France (CFF) jest obecnie podmiotem dominującym na rynku połączeń morskich między kontynentem a Korsyką, a jej udział w rynku wciąż rośnie. Chociaż CFF jest obecna na tym rynku dopiero od 1996 r., w latach 2000–2005 jej ruch pasażerski wzrastał o 44 % rocznie. Wzrost ten trwa nadal. W ten sposób w 2008 r. prawie [...] (60) % pasażerów statków między kontynentem a Korsyką korzysta ze statków CFF, podczas gdy jedynie [...] (60) % pasażerów korzysta ze statków SNCM. Pozostałych pasażerów, tj. [...] (60) % przewozi CMN.

| (50) | Pozycja zdobyta przez CFF na odnośnym rynku od 2000 r. w ciągu ostatnich siedmiu lat znajduje również odzwierciedlenie w liczbie pasażerów na sezon przewożonych między Korsyką a Francją kontynentalną. Z poniższego wykresu wynika, że udział w rynku CFF wzrósł z 45 % w 2000 r. do 70 % w 2007 r. a udział SNCM w tym samym okresie spadł z 53 % do 26 %, w wyniku czego różnica w liczbie przewożonych pasażerów przekracza milion.

  Wykres


  Liczba pasażerów na sezon (maj–wrzesień) przewożonych między Francją kontynentalną a Korsyką – sezony 2000–2007











  Źródło: | Observatoire régional des transports de la Corse (regionalne obserwatorium transportu na Korsyce). |
| --- | --- | --- |

(50)

Pozycja zdobyta przez CFF na odnośnym rynku od 2000 r. w ciągu ostatnich siedmiu lat znajduje również odzwierciedlenie w liczbie pasażerów na sezon przewożonych między Korsyką a Francją kontynentalną. Z poniższego wykresu wynika, że udział w rynku CFF wzrósł z 45 % w 2000 r. do 70 % w 2007 r. a udział SNCM w tym samym okresie spadł z 53 % do 26 %, w wyniku czego różnica w liczbie przewożonych pasażerów przekracza milion.

Wykres

Liczba pasażerów na sezon (maj–wrzesień) przewożonych między Francją kontynentalną a Korsyką – sezony 2000–2007

Image

Źródło:

| (51) | Pozostali, mniejsi konkurencji SNCM w obsłudze połączeń z Korsyką to Compagnie Méridionale de Navigation (CMN), Moby Lines, Happy Lines i TRIS. |
| --- | --- |

(51)

Pozostali, mniejsi konkurencji SNCM w obsłudze połączeń z Korsyką to Compagnie Méridionale de Navigation (CMN), Moby Lines, Happy Lines i TRIS.

| (52) | Od 2006 r. oferta SNCM i jej udział w rynku połączeń z Korsyką zmniejszyły się, spadając o 8 % oferowanych miejsc (– 20 % w przypadku połączeń z Nicei i -3 % w przypadku połączeń z Marsylii). |
| --- | --- |

(52)

Od 2006 r. oferta SNCM i jej udział w rynku połączeń z Korsyką zmniejszyły się, spadając o 8 % oferowanych miejsc (– 20 % w przypadku połączeń z Nicei i -3 % w przypadku połączeń z Marsylii).

| (53) | Dalszy spadek udziału w rynku dowodzi jednak, że bardzo powoli odzyskuje się zaufanie pasażerów, które zostało bardzo mocno nadszarpnięte przy okazji strajków i zakłóceń w ruchu wywołanych konfliktami społecznym w 2004 i 2005 r., w szczególności w związku z prywatyzacją przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(53)

Dalszy spadek udziału w rynku dowodzi jednak, że bardzo powoli odzyskuje się zaufanie pasażerów, które zostało bardzo mocno nadszarpnięte przy okazji strajków i zakłóceń w ruchu wywołanych konfliktami społecznym w 2004 i 2005 r., w szczególności w związku z prywatyzacją przedsiębiorstwa.

| (54) | Rynek morskiego transportu pasażerskiego między kontynentem a Korsyką rósł średnio o 4 % rocznie od 1993 r.; jego wzrost powinien nadal następować, osiągając [...] (60) %, przewidywane na rok 2008 (w okresie przedmiotowym dla analizy faktów), a następnie w rytmie umiarkowanym w kolejnych latach. Nie wydaje się jednak, by nowe podmioty starały się rozwijać działalność na tym rynku. W wyniku przetargu ogłoszonego przez korsykański urząd ds. transportu (Office des Transports de Corse) na udzielenie zamówienia z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączeń morskich niektórych portów Korsyki na lata 2007–2013 oprócz oferty CFF i oferty SNCM-CMN nie została złożona żadna inna, podczas gdy możliwe było nawet złożenie oferty częściowej w odniesieniu do określonej trasy. |
| --- | --- |

(54)

Rynek morskiego transportu pasażerskiego między kontynentem a Korsyką rósł średnio o 4 % rocznie od 1993 r.; jego wzrost powinien nadal następować, osiągając [...] (60) %, przewidywane na rok 2008 (w okresie przedmiotowym dla analizy faktów), a następnie w rytmie umiarkowanym w kolejnych latach. Nie wydaje się jednak, by nowe podmioty starały się rozwijać działalność na tym rynku. W wyniku przetargu ogłoszonego przez korsykański urząd ds. transportu (Office des Transports de Corse) na udzielenie zamówienia z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączeń morskich niektórych portów Korsyki na lata 2007–2013 oprócz oferty CFF i oferty SNCM-CMN nie została złożona żadna inna, podczas gdy możliwe było nawet złożenie oferty częściowej w odniesieniu do określonej trasy.

| (55) | Jeśli chodzi o głównego konkurenta SNCM, przedsiębiorstwo CFF znacznie zwiększyło swoją ofertę miejsc z 500 000 do 4,5 mln w latach 1999–2007 (z czego 30 % to wzrost w latach 2006–2007), co pozwoliło mu zwiększyć ruch (z 1,3 mln w 2005 r. do 1,6 mln w 2007 r.) oraz udział w rynku. Ta polityka prowadzi jednak w przypadku CFF do strukturalnie niższych wskaźników obłożenia niż w przypadku SNCM, z różnicą rzędu 10 punktów procentowych w 2007 r. W przypadku SNCM średni wskaźnik obłożenia w roku 2007 r. wynosił 48 %, co jest normalne, biorąc pod uwagę znaczną sezonowość rynku (por. wyżej). |
| --- | --- |

(55)

Jeśli chodzi o głównego konkurenta SNCM, przedsiębiorstwo CFF znacznie zwiększyło swoją ofertę miejsc z 500 000 do 4,5 mln w latach 1999–2007 (z czego 30 % to wzrost w latach 2006–2007), co pozwoliło mu zwiększyć ruch (z 1,3 mln w 2005 r. do 1,6 mln w 2007 r.) oraz udział w rynku. Ta polityka prowadzi jednak w przypadku CFF do strukturalnie niższych wskaźników obłożenia niż w przypadku SNCM, z różnicą rzędu 10 punktów procentowych w 2007 r. W przypadku SNCM średni wskaźnik obłożenia w roku 2007 r. wynosił 48 %, co jest normalne, biorąc pod uwagę znaczną sezonowość rynku (por. wyżej).

2.2.1.2.   Transport towarowy

| (56) | Jeśli chodzi o ruch towarowy na Korsykę, spółka SNCM posiadała w 2005 r. około 45 % rynku na trasie z Marsylii-Tulonu na Korsykę. |
| --- | --- |

(56)

Jeśli chodzi o ruch towarowy na Korsykę, spółka SNCM posiadała w 2005 r. około 45 % rynku na trasie z Marsylii-Tulonu na Korsykę.

| (57) | Jeśli chodzi o towary ogólnego zastosowania (nieprzewożone przez kierowców), SNCM i CMN posiadają faktyczny quasi-monopol. W ramach umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej oba przedsiębiorstwa zapewniają częste połączenia z Marsylii do wszystkich portów Korsyki. |
| --- | --- |

(57)

Jeśli chodzi o towary ogólnego zastosowania (nieprzewożone przez kierowców), SNCM i CMN posiadają faktyczny quasi-monopol. W ramach umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej oba przedsiębiorstwa zapewniają częste połączenia z Marsylii do wszystkich portów Korsyki.

| (58) | W przypadku przyczep przewożonych przez kierowców, załadowanych na promy, które stanowią ogółem 24 % ruchu towarów ogólnego zastosowania, mierzonego w metrach bieżących, istnieje konkurencja między wszystkimi podmiotami zajmującymi się transportem pasażerskim. SNCM i CMN skupiają również większość tego ruchu towarów przewożonych przez kierowców. Pozostałe podmioty, w szczególności CFF, posiadają 10 %, co stanowi 2 % całego rynku. |
| --- | --- |

(58)

W przypadku przyczep przewożonych przez kierowców, załadowanych na promy, które stanowią ogółem 24 % ruchu towarów ogólnego zastosowania, mierzonego w metrach bieżących, istnieje konkurencja między wszystkimi podmiotami zajmującymi się transportem pasażerskim. SNCM i CMN skupiają również większość tego ruchu towarów przewożonych przez kierowców. Pozostałe podmioty, w szczególności CFF, posiadają 10 %, co stanowi 2 % całego rynku.

| (59) | W przypadku pojazdów samobieżnych przewożonych przez kierowców (61), załadowanych na promy (około 24 % ruchu w transporcie towarów ogólnego zastosowania w 2003 r.), SNCM i CMN posiadają również większość odnośnego rynku. Jednak od 2002 r. CFF powiększyło ofertę i posiada około 15 % rynku. |
| --- | --- |

(59)

W przypadku pojazdów samobieżnych przewożonych przez kierowców (61), załadowanych na promy (około 24 % ruchu w transporcie towarów ogólnego zastosowania w 2003 r.), SNCM i CMN posiadają również większość odnośnego rynku. Jednak od 2002 r. CFF powiększyło ofertę i posiada około 15 % rynku.

2.2.2.   Obsługa połączeń z krajami Maghrebu

| (60) | Tunezja i Algieria stanowią duży rynek z około 5 mln pasażerów, zdominowany przez transport lotniczy. W tym kontekście transport morski stanowi około 15 % przepływu pasażerów. Podczas gdy Algieria stanowi znaczny rynek dla transportu morskiego, rzędu 560 000 pasażerów, Tunezja stanowi rynek mniejszy – rzędu 250 000 pasażerów. |
| --- | --- |

(60)

Tunezja i Algieria stanowią duży rynek z około 5 mln pasażerów, zdominowany przez transport lotniczy. W tym kontekście transport morski stanowi około 15 % przepływu pasażerów. Podczas gdy Algieria stanowi znaczny rynek dla transportu morskiego, rzędu 560 000 pasażerów, Tunezja stanowi rynek mniejszy – rzędu 250 000 pasażerów.

| (61) | Rynek transportu morskiego z Francji do krajów Maghrebu silnie wzrastał w czasie ostatnich lat, odnotowując wzrost rzędu 13 % w latach 2001–2005. Biorąc pod uwagę perspektywy wzrostu turystyki w kierunku tego regionu, przewidywano (w okresie przedmiotowym dla analizy faktów), że transport morski powinien osiągnąć roczny wskaźnik wzrostu rzędu 4 % do 2010 r. |
| --- | --- |

(61)

Rynek transportu morskiego z Francji do krajów Maghrebu silnie wzrastał w czasie ostatnich lat, odnotowując wzrost rzędu 13 % w latach 2001–2005. Biorąc pod uwagę perspektywy wzrostu turystyki w kierunku tego regionu, przewidywano (w okresie przedmiotowym dla analizy faktów), że transport morski powinien osiągnąć roczny wskaźnik wzrostu rzędu 4 % do 2010 r.

| (62) | W Algierii SNCM zajmuje pozycję drugiego podmiotu na rynku, po algierskim przedsiębiorstwie publicznym Entreprise Nationale de Transport Maritime de Voyageurs (ENTMV). Udział w rynku SNCM zmienił się z 24 % w 2001 r. do 35 % w 2005 r. |
| --- | --- |

(62)

W Algierii SNCM zajmuje pozycję drugiego podmiotu na rynku, po algierskim przedsiębiorstwie publicznym Entreprise Nationale de Transport Maritime de Voyageurs (ENTMV). Udział w rynku SNCM zmienił się z 24 % w 2001 r. do 35 % w 2005 r.

| (63) | SNCM zajmuje pozycję drugiego podmiotu na rynku transportu do Tunezji, za Compagnie tunisienne de navigation (CTN). Chociaż od 2001 r. SNCM utraciła, na rzecz CTN, udział w rynku, który spadł z 44 % do 39 % w 2004 r., pewną poprawę obserwuje się od 2005 r. (40 %). |
| --- | --- |

(63)

SNCM zajmuje pozycję drugiego podmiotu na rynku transportu do Tunezji, za Compagnie tunisienne de navigation (CTN). Chociaż od 2001 r. SNCM utraciła, na rzecz CTN, udział w rynku, który spadł z 44 % do 39 % w 2004 r., pewną poprawę obserwuje się od 2005 r. (40 %).

2.3.   OPIS ŚRODKÓW OBJĘTYCH NINIEJSZĄ DECYZJĄ

2.3.1.   Dokapitalizowanie SNCM w 2002 r.

| (64) | W wyniku decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r., która zatwierdziła pomoc w celu ratowania przedsiębiorstwa na rzecz SNCM (62), władze francuskie dnia 18 lutego 2002 r. zgłosiły Komisji projekt pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz SNCM. Środek ten polegał na dokapitalizowaniu SNCM poprzez spółkę dominującą CGMF kwotą 76 mln EUR, w tym 46 mln EUR z tytułu kosztów restrukturyzacji (63). Takie podwyższenie kapitału miało na celu zwiększenie kapitału własnego SNCM z 30 mln EUR do 106 mln EUR. |
| --- | --- |

(64)

W wyniku decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r., która zatwierdziła pomoc w celu ratowania przedsiębiorstwa na rzecz SNCM (62), władze francuskie dnia 18 lutego 2002 r. zgłosiły Komisji projekt pomocy restrukturyzacyjnej na rzecz SNCM. Środek ten polegał na dokapitalizowaniu SNCM poprzez spółkę dominującą CGMF kwotą 76 mln EUR, w tym 46 mln EUR z tytułu kosztów restrukturyzacji (63). Takie podwyższenie kapitału miało na celu zwiększenie kapitału własnego SNCM z 30 mln EUR do 106 mln EUR.

| (65) | Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. władze francuskie przedstawiły Komisji plan restrukturyzacji (64) SNCM obejmujący pięć elementów:






  (i) | zmniejszenie liczby przepraw i przesunięcie statków między różnymi trasami (zmniejszenie liczby połączeń z Korsyką i zwiększenie liczby połączeń z krajami Maghrebu). Plan restrukturyzacji przewidywał zmniejszenie liczby przepraw z 4 138 (3 835 w przypadku SNCM i 303 w przypadku jej spółki zależnej Corsica Marittima) do 3 410 w 2003 r. z następującymi zmianami obsługi połączeń:






  — | zmiana obsługi połączeń między Marsylią a Korsyką zgodnie ze specyfikacją umowy o świadczenie usługi użyteczności publicznej na lata 2001–2006, |
| --- | --- | --- | --- |

(65)

Zgodnie z wytycznymi z 1999 r. władze francuskie przedstawiły Komisji plan restrukturyzacji (64) SNCM obejmujący pięć elementów:

(i)

zmniejszenie liczby przepraw i przesunięcie statków między różnymi trasami (zmniejszenie liczby połączeń z Korsyką i zwiększenie liczby połączeń z krajami Maghrebu). Plan restrukturyzacji przewidywał zmniejszenie liczby przepraw z 4 138 (3 835 w przypadku SNCM i 303 w przypadku jej spółki zależnej Corsica Marittima) do 3 410 w 2003 r. z następującymi zmianami obsługi połączeń:

—

zmiana obsługi połączeń między Marsylią a Korsyką zgodnie ze specyfikacją umowy o świadczenie usługi użyteczności publicznej na lata 2001–2006,

| — | prawie całkowita likwidacja połączeń między Tulonem a Korsyką, |
| --- | --- |

—

prawie całkowita likwidacja połączeń między Tulonem a Korsyką,

| — | zmniejszenie liczby połączeń między Niceą a Korsyką, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie liczby połączeń między Niceą a Korsyką,

| — | likwidacja trasy Livorno–Bastia wraz z obsługującym ją taborem, faktycznie zamkniętej w 2003 r., |
| --- | --- |

—

likwidacja trasy Livorno–Bastia wraz z obsługującym ją taborem, faktycznie zamkniętej w 2003 r.,

| — | zwiększenie liczby połączeń z Algierią a Tunezją przy użyciu statków Méditerranée, Ile de Beauté i Corse oraz zawieszenie obsługi połączeń Genua–Tunis; |
| --- | --- |

—

zwiększenie liczby połączeń z Algierią a Tunezją przy użyciu statków Méditerranée, Ile de Beauté i Corse oraz zawieszenie obsługi połączeń Genua–Tunis;

| (ii) | zmniejszenie floty o cztery statki, co powinno zapewnić 21 mln EUR środków płynnych; |
| --- | --- |

(ii)

zmniejszenie floty o cztery statki, co powinno zapewnić 21 mln EUR środków płynnych;

| (iii) | zbycie niektórych środków trwałych; |
| --- | --- |

(iii)

zbycie niektórych środków trwałych;

| (iv) | zmniejszenie zatrudnienia (65) o około 12 %, które wraz z racjonalną polityką płacową powinno umożliwić zmniejszenie kosztów załogi z 61,8 mln EUR w 2001 r. do średnio 54,8 mln EUR w okresie 2003–2006 i kosztów ponoszonych na lądzie z 50,3 mln EUR w 2001 do 45,8 mln EUR w tym samym okresie; |
| --- | --- |

(iv)

zmniejszenie zatrudnienia (65) o około 12 %, które wraz z racjonalną polityką płacową powinno umożliwić zmniejszenie kosztów załogi z 61,8 mln EUR w 2001 r. do średnio 54,8 mln EUR w okresie 2003–2006 i kosztów ponoszonych na lądzie z 50,3 mln EUR w 2001 do 45,8 mln EUR w tym samym okresie;

| (v) | zlikwidowanie dwóch ze spółek zależnych – Compagnie Maritime Toulonnaise i spółki Corsica Marittima, których pozostała działalność zostałaby przejęta przez SNCM. |
| --- | --- |

(v)

zlikwidowanie dwóch ze spółek zależnych – Compagnie Maritime Toulonnaise i spółki Corsica Marittima, których pozostała działalność zostałaby przejęta przez SNCM.

| (66) | W związku z uwagami sformułowanymi przez Komisję w decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. władze francuskie, w piśmie z dnia 31 stycznia 2003 r., opisały ulepszenia wprowadzone do planu restrukturyzacji w odniesieniu do jego następujących elementów:






  — | zobowiązania i szczegółowe informacje na temat polityki płacowej, |
| --- | --- | --- |

(66)

W związku z uwagami sformułowanymi przez Komisję w decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. władze francuskie, w piśmie z dnia 31 stycznia 2003 r., opisały ulepszenia wprowadzone do planu restrukturyzacji w odniesieniu do jego następujących elementów:

—

zobowiązania i szczegółowe informacje na temat polityki płacowej,

| — | plan obniżki kosztów związanych ze zużyciem pośrednim, |
| --- | --- |

—

plan obniżki kosztów związanych ze zużyciem pośrednim,

| — | zobowiązanie, że SNCM nie doprowadzi do wojny cenowej ze swoimi konkurentami na Korsyce. |
| --- | --- |

—

zobowiązanie, że SNCM nie doprowadzi do wojny cenowej ze swoimi konkurentami na Korsyce.

| (67) | W tym ostatnim względzie władze francuskie wyjaśniają, że „SNCM podejmuje zobowiązanie bez zastrzeżeń, gdyż uważa, że wojna cenowa sama w sobie byłaby niezgodna ani z jej pozycjonowaniem strategicznym, ani z jej interesem, gdyż doprowadziłaby do spadku jej przychodów, ani z jej zwykłymi praktykami i wiedzą fachową”. |
| --- | --- |

(67)

W tym ostatnim względzie władze francuskie wyjaśniają, że „SNCM podejmuje zobowiązanie bez zastrzeżeń, gdyż uważa, że wojna cenowa sama w sobie byłaby niezgodna ani z jej pozycjonowaniem strategicznym, ani z jej interesem, gdyż doprowadziłaby do spadku jej przychodów, ani z jej zwykłymi praktykami i wiedzą fachową”.

| (68) | Władze francuskie przedstawiły Komisji w planie restrukturyzacji szczegółową tabelę finansową na lata 2002–2007, w oparciu o prognozowane średnie dla serii zmiennych (66). Prognozy finansowe wskazują między innymi na powrót do dodatniego wyniku bieżącego od 2003 r.

  Tabela 1


  Tabela finansowa na okres 2002–2007















  w mln EUR | 2000 Wykonanie | 2001 Wykonanie | 2002 Plan | 2002 Wykonanie | 2003 Plan | 2004 Plan | 2005 Plan | 2006 Plan | 2007 Plan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Obroty | 204,9 | 204,1 | 178 | 205,8 | 190,4 | 192,9 | 195,2 | 197,1 | 193,9 |
| Dotacje na działalność operacyjną | 85,4 | 86,7 | 74,5 | 77,7 | 69,9 | 68,8 | 68,4 | 67 | 68,5 |
| Zysk bieżący | –14,7 | –5,1 | 1,2 | –5,8 | 6,8 | 10,6 | 10,7 | 8,1 | 9 |
| Zysk netto | –6,2 | –40,4 | 23 | 4,2 | 12 | 14 | 1 | 3 | 3 |
| Środki własne | 67,5 | 29,7 | 119 | 33,8 | 124 | 134 | 145 | 160 | 169 |
| Zobowiązania finansowe netto (poza leasingiem) | 135,8 | 134,5 | 67,7 | 144,8 | 55,2 | 38,2 | 57,1 | 115,7 | 228,1 |
| Wskaźniki finansowe | | | | | | | | | |
| Zysk bieżący/obroty + dotacje | –5 % | –2 % | 0 % | –2 % | 3 % | 4 % | 4 % | 3 % | 3 % |
| Środki własne/zobowiązania w bilansie | 50 % | 22 % | 176 % | 23 % | 225 % | 351 % | 254 % | 138 % | 74 % |
| Dane z 2000, 2001 i 2002 r. pochodzą ze rocznych sprawozdań finansowych SNCM za rok 2001 i 2002 |

(68)

Władze francuskie przedstawiły Komisji w planie restrukturyzacji szczegółową tabelę finansową na lata 2002–2007, w oparciu o prognozowane średnie dla serii zmiennych (66). Prognozy finansowe wskazują między innymi na powrót do dodatniego wyniku bieżącego od 2003 r.

Tabela 1

Tabela finansowa na okres 2002–2007

w mln EUR

2000 Wykonanie

2001 Wykonanie

2002 Plan

2002 Wykonanie

2003 Plan

2004 Plan

2005 Plan

2006 Plan

2007 Plan

Obroty

204,9

204,1

178

205,8

190,4

192,9

195,2

197,1

193,9

Dotacje na działalność operacyjną

85,4

86,7

74,5

77,7

69,9

68,8

68,4

67

68,5

Zysk bieżący

–14,7

–5,1

1,2

–5,8

6,8

10,6

10,7

8,1

9

Zysk netto

–6,2

–40,4

23

4,2

12

14

1

3

3

Środki własne

67,5

29,7

119

33,8

124

134

145

160

169

Zobowiązania finansowe netto (poza leasingiem)

135,8

134,5

67,7

144,8

55,2

38,2

57,1

115,7

228,1

Wskaźniki finansowe

Zysk bieżący/obroty + dotacje

–5 %

–2 %

0 %

–2 %

3 %

4 %

4 %

3 %

3 %

Środki własne/zobowiązania w bilansie

50 %

22 %

176 %

23 %

225 %

351 %

254 %

138 %

74 %

Dane z 2000, 2001 i 2002 r. pochodzą ze rocznych sprawozdań finansowych SNCM za rok 2001 i 2002

| (69) | Wkład kapitałowy w wysokości 76 mln EUR oraz przywrócenie rentowności działalności operacyjnej planowane od 2003 r. powinny umożliwić, według władz francuskich, podwyższenie kapitału własnego z poziomu około 30 mln EUR na koniec roku 2001 r. do 120 mln EUR w perspektywie krótkoterminowej (do 2003 r.), a następnie do 160–170 mln EUR w chwili zakończenia planu (2006–2007 r.). Powinno to umożliwić zmniejszenie zobowiązań finansowych z 145 mln EUR w 2002 r. do poziomu 40–55 mln EUR w latach 2003–2005. W ostatnich latach planu przewidywano zwiększenie zobowiązań przez spółkę ze względu na renowację jednego lub dwóch statków będących w całości jej własnością. |
| --- | --- |

(69)

Wkład kapitałowy w wysokości 76 mln EUR oraz przywrócenie rentowności działalności operacyjnej planowane od 2003 r. powinny umożliwić, według władz francuskich, podwyższenie kapitału własnego z poziomu około 30 mln EUR na koniec roku 2001 r. do 120 mln EUR w perspektywie krótkoterminowej (do 2003 r.), a następnie do 160–170 mln EUR w chwili zakończenia planu (2006–2007 r.). Powinno to umożliwić zmniejszenie zobowiązań finansowych z 145 mln EUR w 2002 r. do poziomu 40–55 mln EUR w latach 2003–2005. W ostatnich latach planu przewidywano zwiększenie zobowiązań przez spółkę ze względu na renowację jednego lub dwóch statków będących w całości jej własnością.

| (70) | Władze francuskie dostarczyły również studium wrażliwości oczekiwanych wyników w odniesieniu do roboczych założeń dotyczących ruchu na poszczególnych trasach. Na tej podstawie różne symulacje pokazują, że w rozważanych przypadkach SNCM powinna odzyskać rentowność. |
| --- | --- |

(70)

Władze francuskie dostarczyły również studium wrażliwości oczekiwanych wyników w odniesieniu do roboczych założeń dotyczących ruchu na poszczególnych trasach. Na tej podstawie różne symulacje pokazują, że w rozważanych przypadkach SNCM powinna odzyskać rentowność.

| (71) | Początkowo władze francuskie wskazały dwie alternatywne metody, które odrzuciły ze względu na ich wysoki koszt.






  (i) | Pierwsza metoda oceny polegała na dodaniu kosztów wszystkich środków restrukturyzacyjnych. Pozwalała ona na wyliczenie potrzebnego dofinansowania w wysokości 90,9 mln EUR, uwzględniając:






  — | skumulowane straty z lat 1991–2001, tj. 41,7 mln EUR (tj. 29 mln EUR – kwota zatwierdzona decyzją 2002/149/WE z dnia 30 października 2001 r. (Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 66), 6,1 mln EUR za rok 2000 i 6,6 mln EUR, przed kosztami restrukturyzacji, za rok 2001 r.), |
| --- | --- | --- | --- |

(71)

Początkowo władze francuskie wskazały dwie alternatywne metody, które odrzuciły ze względu na ich wysoki koszt.

(i)

Pierwsza metoda oceny polegała na dodaniu kosztów wszystkich środków restrukturyzacyjnych. Pozwalała ona na wyliczenie potrzebnego dofinansowania w wysokości 90,9 mln EUR, uwzględniając:

—

skumulowane straty z lat 1991–2001, tj. 41,7 mln EUR (tj. 29 mln EUR – kwota zatwierdzona decyzją 2002/149/WE z dnia 30 października 2001 r. (Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 66), 6,1 mln EUR za rok 2000 i 6,6 mln EUR, przed kosztami restrukturyzacji, za rok 2001 r.),

| — | obniżkę zasobów poprzez specjalne odpisy amortyzacyjne w tym samym okresie, tj. 24 mln EUR (pozycja spada z 86 do 62 mln EUR w bilansie za ten okres, co wyjaśnia wydłużenie okresu amortyzacji z dwunastu do dwudziestu lat, minimalne wykorzystywanie tego zasobu i korzystanie z leasingu w przypadku ostatnich dostarczonych jednostek), |
| --- | --- |

—

obniżkę zasobów poprzez specjalne odpisy amortyzacyjne w tym samym okresie, tj. 24 mln EUR (pozycja spada z 86 do 62 mln EUR w bilansie za ten okres, co wyjaśnia wydłużenie okresu amortyzacji z dwunastu do dwudziestu lat, minimalne wykorzystywanie tego zasobu i korzystanie z leasingu w przypadku ostatnich dostarczonych jednostek),

| — | nadwyżka wartości ze zbycia wygenerowana w trakcie tej restrukturyzacji, tj. 21 mln EUR, które zmniejszają potrzebne dofinansowanie, |
| --- | --- |

—

nadwyżka wartości ze zbycia wygenerowana w trakcie tej restrukturyzacji, tj. 21 mln EUR, które zmniejszają potrzebne dofinansowanie,

| — | skumulowany efekt kosztów restrukturyzacji, który wynosi 46,2 mln EUR (zob. przypis 58). |
| --- | --- |

—

skumulowany efekt kosztów restrukturyzacji, który wynosi 46,2 mln EUR (zob. przypis 58).

| (ii) | Druga metoda oceny polegała na ustaleniu, ile wyniosłaby suma kapitałów własnych wymaganych przez instytucje bankowe dla całej floty, jeśli wiadomo, że te ostatnie w celu sfinansowania zakupu statku na ogół wymagają wkładu własnego odpowiadającego 20–25 % wartości statku. Obliczenia wykonane przez władze francuskie w oparciu o dotychczasowy koszt nabycia floty w wysokości 843 mln EUR prowadziły do określenia potrzebnych środków własnych na poziomie 157–196 mln EUR. Po odliczeniu kapitałów własnych dostępnych na koniec 2001 r. podejście to prowadziło do określenia potrzebnego dokapitalizowania na 101–140 mln EUR. |
| --- | --- |

(ii)

Druga metoda oceny polegała na ustaleniu, ile wyniosłaby suma kapitałów własnych wymaganych przez instytucje bankowe dla całej floty, jeśli wiadomo, że te ostatnie w celu sfinansowania zakupu statku na ogół wymagają wkładu własnego odpowiadającego 20–25 % wartości statku. Obliczenia wykonane przez władze francuskie w oparciu o dotychczasowy koszt nabycia floty w wysokości 843 mln EUR prowadziły do określenia potrzebnych środków własnych na poziomie 157–196 mln EUR. Po odliczeniu kapitałów własnych dostępnych na koniec 2001 r. podejście to prowadziło do określenia potrzebnego dokapitalizowania na 101–140 mln EUR.

| (72) | Metoda przyjęta ostatecznie przez władze francuskie w celu określenia kwoty dokapitalizowania polega na obliczeniu potrzebnego dofinansowania w oparciu o średni stosunek środków własnych do zobowiązań finansowych stwierdzony w 2000 r. w pięciu europejskich przedsiębiorstwach żeglugi morskiej. Mimo rozbieżności w bilansach tych przedsiębiorstw średnia wartość przyjęta przez władze francuskie wynosi 79 %. Władze francuskie utrzymują, że prognozy finansowe dla okresu 2002–2007 doprowadzają do średniego stosunku kapitałów własnych do zobowiązań finansowych na poziomie 77 % przy kapitałach własnych na poziomie 169 mln EUR w 2007 r. Taki poziom środków własnych powinien zostać osiągnięty dzięki dokapitalizowaniu w kwocie 76 mln EUR, pod warunkiem powodzenia działań przewidzianych w planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(72)

Metoda przyjęta ostatecznie przez władze francuskie w celu określenia kwoty dokapitalizowania polega na obliczeniu potrzebnego dofinansowania w oparciu o średni stosunek środków własnych do zobowiązań finansowych stwierdzony w 2000 r. w pięciu europejskich przedsiębiorstwach żeglugi morskiej. Mimo rozbieżności w bilansach tych przedsiębiorstw średnia wartość przyjęta przez władze francuskie wynosi 79 %. Władze francuskie utrzymują, że prognozy finansowe dla okresu 2002–2007 doprowadzają do średniego stosunku kapitałów własnych do zobowiązań finansowych na poziomie 77 % przy kapitałach własnych na poziomie 169 mln EUR w 2007 r. Taki poziom środków własnych powinien zostać osiągnięty dzięki dokapitalizowaniu w kwocie 76 mln EUR, pod warunkiem powodzenia działań przewidzianych w planie restrukturyzacji.

2.3.2.   Środki podjęte po dokapitalizowaniu w 2002 r.

2.3.2.1.   Uwagi wstępne

| (73) | Dokapitalizowanie i plan restrukturyzacji z 2002 r. nie przyniosły oczekiwanych wyników i od 2004 r. sytuacja ekonomiczna i finansowa SNCM znacznie się pogorszyła. Przyczyniły się do tego zarówno czynniki wewnętrzne (konflikty społeczne, braki i opóźnienia w realizacji celów w zakresie wydajności, utrata udziału w rynku), jak i czynniki zewnętrzne (mniejsze zainteresowanie połączeniami z Korsyką, zdobycie udziału w rynku przez CFF, błędy w zarządzaniu ze strony państwa (67), a także wzrost kosztów paliw. |
| --- | --- |

(73)

Dokapitalizowanie i plan restrukturyzacji z 2002 r. nie przyniosły oczekiwanych wyników i od 2004 r. sytuacja ekonomiczna i finansowa SNCM znacznie się pogorszyła. Przyczyniły się do tego zarówno czynniki wewnętrzne (konflikty społeczne, braki i opóźnienia w realizacji celów w zakresie wydajności, utrata udziału w rynku), jak i czynniki zewnętrzne (mniejsze zainteresowanie połączeniami z Korsyką, zdobycie udziału w rynku przez CFF, błędy w zarządzaniu ze strony państwa (67), a także wzrost kosztów paliw.

| (74) | Wynik bieżący SNCM osiągnął tym samym poziom -32,6 mln EUR w 2004 r. i –25,8 mln EUR w 2005 r. Wynik netto natomiast wyniósł – 29,7 mln EUR w 2004 r. i -28,8 mln EUR w 2005 r. |
| --- | --- |

(74)

Wynik bieżący SNCM osiągnął tym samym poziom -32,6 mln EUR w 2004 r. i –25,8 mln EUR w 2005 r. Wynik netto natomiast wyniósł – 29,7 mln EUR w 2004 r. i -28,8 mln EUR w 2005 r.

| (75) | Pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM skłoniło władze francuskie do zbycia aktywów przekraczającego poziom przewidziany w planie restrukturyzacji z 2002 r. i wymagany w decyzji z 2003 r., a także do uruchomienia procesu poszukiwania partnerów prywatnych.

  Tabela 2


  Wykaz aktywów zbytych przez SNCM od 2002 r. | Przychód netto ze zbycia | Data |
| --- | --- | --- | --- |
| Aktywa do zbycia zaproponowane w zgłoszeniu z 2002 r. (w tys. EUR) | 25 165 | |
| Aliso
  (w zamian za Asco, zgodnie z decyzją Komisji z dnia 8 września 2004 r.) | (315) | 30.9.2004 |
| Napoléon | 6 396 | 6.5.2002 |
| Monte Rotondo | 591 | 31.7.2002 |
| Liberté | 10 088 | 27.1.2003 |
| Kompleks nieruchomości Schuman | 8 405 | 20.1.2003 |
| | | |
| Dodatkowe aktywa, których zbycie Komisja nakazała w decyzji z dnia 9 lipca 2003 r. (w tys. EUR) | 5 022 | |
| SCI Espace Schuman | 765,7 | 24.6.2003 |
| Southern Trader | 2 153 | 22.7.2003 |
| Someca | 1 423,9 | 30.4.2004 |
| Amadeus | 680 | 12.10.2004 |
| CCM | — | (68) |

(75)

Pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM skłoniło władze francuskie do zbycia aktywów przekraczającego poziom przewidziany w planie restrukturyzacji z 2002 r. i wymagany w decyzji z 2003 r., a także do uruchomienia procesu poszukiwania partnerów prywatnych.

Tabela 2

Wykaz aktywów zbytych przez SNCM od 2002 r.

Przychód netto ze zbycia

Data

Aktywa do zbycia zaproponowane w zgłoszeniu z 2002 r. (w tys. EUR)

25 165

Aliso

(w zamian za Asco, zgodnie z decyzją Komisji z dnia 8 września 2004 r.)

(315)

30.9.2004

Napoléon

6 396

6.5.2002

Monte Rotondo

591

31.7.2002

Liberté

10 088

27.1.2003

Kompleks nieruchomości Schuman

8 405

20.1.2003

Dodatkowe aktywa, których zbycie Komisja nakazała w decyzji z dnia 9 lipca 2003 r. (w tys. EUR)

5 022

SCI Espace Schuman

765,7

24.6.2003

Southern Trader

2 153

22.7.2003

Someca

1 423,9

30.4.2004

Amadeus

680

12.10.2004

CCM

—

—

Aktywa zbyte dodatkowo, po decyzji z lipca 2003 r. (w tys. EUR)

12 600

Asco

7 100

24.5.2005

Sud Cargos

4 300

15.9.2005

Sprzedaż mieszkań w nieruchomościach SNCM

(wcześniej zajmowanych przez pracowników SNCM)

1 200

9.2003 do 2006

ŁĄCZNIE (w tys. EUR)

42 385

2.3.2.2.   Środki podjęte po dokapitalizowaniu z 2002 r.

| (76) | Proces wyboru partnerów prywatnych odbył się w okresie od 26 stycznia do końca września 2005 r. |
| --- | --- |

(76)

Proces wyboru partnerów prywatnych odbył się w okresie od 26 stycznia do końca września 2005 r.

| (77) | Dnia 26 stycznia i 17 lutego 2005 r. rząd francuski ogłosił, że zamierza rozpocząć poszukiwanie partnera prywatnego w celu objęcia przez niego kapitału SNCM, aby wzmocnić strukturę finansową spółki i wesprzeć ją w zmianach koniecznych dla jej rozwoju. |
| --- | --- |

(77)

Dnia 26 stycznia i 17 lutego 2005 r. rząd francuski ogłosił, że zamierza rozpocząć poszukiwanie partnera prywatnego w celu objęcia przez niego kapitału SNCM, aby wzmocnić strukturę finansową spółki i wesprzeć ją w zmianach koniecznych dla jej rozwoju.

| (78) | Po wyznaczeniu niezależnej osoby do nadzorowania procesu poszukiwania partnera prywatnego agencja własności skarbu państwa (Agence des Participation de l’Etat, APE) upoważniła bank doradczy („HSBC”) do skontaktowania się z potencjalnymi nabywcami. |
| --- | --- |

(78)

Po wyznaczeniu niezależnej osoby do nadzorowania procesu poszukiwania partnera prywatnego agencja własności skarbu państwa (Agence des Participation de l’Etat, APE) upoważniła bank doradczy („HSBC”) do skontaktowania się z potencjalnymi nabywcami.

| (79) | W ten sposób nawiązano kontakt z siedemdziesięcioma dwoma inwestorami branżowymi i finansowymi w celu ustalenia warunków finansowych oferty zmierzających do wzmocnienia projektu przemysłowego przedsiębiorstwa, ochrony zatrudnienia i prawidłowego wykonania obowiązku użyteczności publicznej. Dwudziestu trzech spośród nich wyraziło zainteresowanie, podpisano piętnaście umów o poufności i przesłano piętnaście memorandów informacyjnych. Sześć przedsiębiorstw przedstawiło oferty w pierwszej turze, dnia 5 kwietnia 2005 r., a w drugiej turze, dnia 17 czerwca 2005 r. otrzymano trzy oferty (Connex, która później została przekształcona w Veolia Transdev (VT), Caravelle i BCP), wyrażono również zainteresowanie udziałami mniejszościowymi (ze strony Comanav). W trzeciej turze, dnia 28 lipca 2005 r., otrzymano trzy oferty. |
| --- | --- |

(79)

W ten sposób nawiązano kontakt z siedemdziesięcioma dwoma inwestorami branżowymi i finansowymi w celu ustalenia warunków finansowych oferty zmierzających do wzmocnienia projektu przemysłowego przedsiębiorstwa, ochrony zatrudnienia i prawidłowego wykonania obowiązku użyteczności publicznej. Dwudziestu trzech spośród nich wyraziło zainteresowanie, podpisano piętnaście umów o poufności i przesłano piętnaście memorandów informacyjnych. Sześć przedsiębiorstw przedstawiło oferty w pierwszej turze, dnia 5 kwietnia 2005 r., a w drugiej turze, dnia 17 czerwca 2005 r. otrzymano trzy oferty (Connex, która później została przekształcona w Veolia Transdev (VT), Caravelle i BCP), wyrażono również zainteresowanie udziałami mniejszościowymi (ze strony Comanav). W trzeciej turze, dnia 28 lipca 2005 r., otrzymano trzy oferty.

| (80) | Dnia 14 września 2005 r. każde przedsiębiorstwo zostało wezwane do przedłożenia swojej wiążącej i ostatecznej oferty do dnia 15 września 2005 r. Ponieważ spółka Connex wycofała się, w tym dniu służby państwowe otrzymały dwie wiążące oferty wkładu kapitałowego i objęcia całego kapitału ze strony grup BCP i Caravelle. |
| --- | --- |

(80)

Dnia 14 września 2005 r. każde przedsiębiorstwo zostało wezwane do przedłożenia swojej wiążącej i ostatecznej oferty do dnia 15 września 2005 r. Ponieważ spółka Connex wycofała się, w tym dniu służby państwowe otrzymały dwie wiążące oferty wkładu kapitałowego i objęcia całego kapitału ze strony grup BCP i Caravelle.

| (81) | Dnia 27 września 2005 r. Francja opublikowała komunikat prasowy informujący, że w wyniku dogłębnej analizy dwóch ofert przyjęto ofertę złożoną przez grupę BCP, ponieważ stanowiąc najkorzystniejszą ofertę z finansowego punktu widzenia, odpowiadała ona również w największym stopniu celom dotyczącym przedsiębiorstwa, usług użyteczności publicznej i zatrudnienia. W pierwotnej ofercie BCP podano cenę ujemną w kwocie 113 mln EUR, co stanowiło cenę ujemną określoną na najniższym poziomie. |
| --- | --- |

(81)

Dnia 27 września 2005 r. Francja opublikowała komunikat prasowy informujący, że w wyniku dogłębnej analizy dwóch ofert przyjęto ofertę złożoną przez grupę BCP, ponieważ stanowiąc najkorzystniejszą ofertę z finansowego punktu widzenia, odpowiadała ona również w największym stopniu celom dotyczącym przedsiębiorstwa, usług użyteczności publicznej i zatrudnienia. W pierwotnej ofercie BCP podano cenę ujemną w kwocie 113 mln EUR, co stanowiło cenę ujemną określoną na najniższym poziomie.

| (82) | Ta pierwotna oferta potencjalnych nabywców przewidywała wyraźnie możliwość dopasowania oferty w zależności od przeprowadzonych audytów. Władze francuskie wskazały, że pierwotna cena została podwyższona w wyniku audytów, których wyniki przedstawiono dnia 16 grudnia 2005 r., ze względu na obiektywne elementy wpływające na regulacyjny i ekonomiczny kontekst, w którym działa SNCM, powstałe po złożeniu oferty z dnia 15 września 2005 r. Cena ujemna została tym samym zmieniona na 200 mln EUR. |
| --- | --- |

(82)

Ta pierwotna oferta potencjalnych nabywców przewidywała wyraźnie możliwość dopasowania oferty w zależności od przeprowadzonych audytów. Władze francuskie wskazały, że pierwotna cena została podwyższona w wyniku audytów, których wyniki przedstawiono dnia 16 grudnia 2005 r., ze względu na obiektywne elementy wpływające na regulacyjny i ekonomiczny kontekst, w którym działa SNCM, powstałe po złożeniu oferty z dnia 15 września 2005 r. Cena ujemna została tym samym zmieniona na 200 mln EUR.

| (83) | Negocjacje prowadzone między władzami francuskimi a przyszłymi nabywcami, tj. BCP połączone z grupą Connex, która później została przekształcona w Veolia Transdev, spółkę zależną Veolia, umożliwiły zmianę tej kwoty na kwotę 142,5 mln EUR, powiększoną o wartość przejętej części wydatków związanych z ubezpieczeniami dodatkowymi emerytowanych pracowników SNCM (tj. 15,5 mln EUR). |
| --- | --- |

(83)

Negocjacje prowadzone między władzami francuskimi a przyszłymi nabywcami, tj. BCP połączone z grupą Connex, która później została przekształcona w Veolia Transdev, spółkę zależną Veolia, umożliwiły zmianę tej kwoty na kwotę 142,5 mln EUR, powiększoną o wartość przejętej części wydatków związanych z ubezpieczeniami dodatkowymi emerytowanych pracowników SNCM (tj. 15,5 mln EUR).

| (84) | W wyniku otwartej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury wyboru dnia 13 października 2005 r. doprowadzono ostatecznie – w bardzo trudnej sytuacji społecznej i finansowej – do porozumienia między państwem, BCP i VT. VT jest tym samym inwestorem branżowym SNCM (udział 28 %), podczas gdy BCP jest głównym udziałowcem z udziałem w wysokości 38 %. Państwo zobowiązało się, w szczególności w odniesieniu do pracowników, do pozostania udziałowcem przedsiębiorstwa z udziałem w wysokości 25 % (69). BCP i VT opracowały biznesplan dla SNCM, który został przedstawiony Komisji Europejskiej dnia 7 kwietnia 2006 r. |
| --- | --- |

(84)

W wyniku otwartej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury wyboru dnia 13 października 2005 r. doprowadzono ostatecznie – w bardzo trudnej sytuacji społecznej i finansowej – do porozumienia między państwem, BCP i VT. VT jest tym samym inwestorem branżowym SNCM (udział 28 %), podczas gdy BCP jest głównym udziałowcem z udziałem w wysokości 38 %. Państwo zobowiązało się, w szczególności w odniesieniu do pracowników, do pozostania udziałowcem przedsiębiorstwa z udziałem w wysokości 25 % (69). BCP i VT opracowały biznesplan dla SNCM, który został przedstawiony Komisji Europejskiej dnia 7 kwietnia 2006 r.

a)   Treść protokołu porozumienia

| (85) | Dnia 16 maja 2006 r. strony (BCP, VT i CGMF) podpisały protokół porozumienia, zgodnie z którym dokonano zbycia 75 % kapitału SNCM na rzecz prywatnych nabywców. |
| --- | --- |

(85)

Dnia 16 maja 2006 r. strony (BCP, VT i CGMF) podpisały protokół porozumienia, zgodnie z którym dokonano zbycia 75 % kapitału SNCM na rzecz prywatnych nabywców.

| (86) | W części II protokołu porozumienia przewidziano, że CGMF zobowiązuje się do zatwierdzenia podwyższenia kapitału SNCM o łącznej kwocie 142,5 mln EUR oraz objęcia i całkowitej spłaty akcji w podwyższonym kapitale. |
| --- | --- |

(86)

W części II protokołu porozumienia przewidziano, że CGMF zobowiązuje się do zatwierdzenia podwyższenia kapitału SNCM o łącznej kwocie 142,5 mln EUR oraz objęcia i całkowitej spłaty akcji w podwyższonym kapitale.

| (87) | Oprócz podwyższenia kapitału CGMF zobowiązuje się udostępnić SNCM, w formie kredytu w rachunku bieżącym, kwotę 38,5 mln EUR. Kredyt w rachunku bieżącym, który zostanie przekazany przez SNCM na rachunek zastrzeżony (bank CIC), jest przeznaczony do sfinansowania części tzw. kosztu „wspaniałomyślności”, który uzupełni kwoty należne na mocy przepisów prawa i postanowień umownych w przypadku ewentualnej realizacji przez nabywców planu redukcji zatrudnienia. Wypłata rekompensat uzupełniających odszkodowania otrzymywane na mocy przepisów prawa i postanowień umownych odbywa się indywidualnie i przez imienne wskazanie pracowników, którzy odeszli z przedsiębiorstwa i których umowa o pracę została rozwiązana. |
| --- | --- |

(87)

Oprócz podwyższenia kapitału CGMF zobowiązuje się udostępnić SNCM, w formie kredytu w rachunku bieżącym, kwotę 38,5 mln EUR. Kredyt w rachunku bieżącym, który zostanie przekazany przez SNCM na rachunek zastrzeżony (bank CIC), jest przeznaczony do sfinansowania części tzw. kosztu „wspaniałomyślności”, który uzupełni kwoty należne na mocy przepisów prawa i postanowień umownych w przypadku ewentualnej realizacji przez nabywców planu redukcji zatrudnienia. Wypłata rekompensat uzupełniających odszkodowania otrzymywane na mocy przepisów prawa i postanowień umownych odbywa się indywidualnie i przez imienne wskazanie pracowników, którzy odeszli z przedsiębiorstwa i których umowa o pracę została rozwiązana.

| (88) | Mechanizm ten został przewidziany w art. II.2 protokołu zbycia z dnia 16 maja 2006 r., który stanowi, że rachunek ten ma na celu „finansowanie części kosztów ewentualnego dobrowolnego odejścia z pracy lub rozwiązania umowy o pracę [...], będące uzupełnieniem wszelkiego rodzaju kwot, które muszą zostać wypłacone przez pracodawcę na mocy przepisów prawa i postanowień umownych”. Podmiot prowadzący rachunek zastrzeżony „ma za zadanie uwalnianie środków stopniowo, gdy odnośni pracownicy, którzy nie są przedmiotem wewnętrznych przeniesień w grupie SNCM, faktycznie opuszczają spółkę i uwolnienie pozostałej kwoty przechowywanej na rachunku zastrzeżonym po wykonaniu zadania podmiotu prowadzącego rachunek zastrzeżony”. Sposób działania tego rachunku został opisany w umowie o prowadzenie rachunku zastrzeżonego załączonej do protokołu porozumienia. Aby uruchomić rachunek zastrzeżony, SNCM musi dostarczyć prezesowi CGMF listę osób, których umowa o pracę została zerwana i dla których wymagane jest uruchomienie środków z rachunku zastrzeżonego oraz miesięczny stan wydatków netto, który ma być wyczerpującym rozliczeniem wszystkich odpraw i kosztów wypłacanych odnośnym pracownikom. Równocześnie SNCM przekazuje podmiotowi prowadzącemu rachunek zastrzeżony informację o „miesięcznym rzeczywistym dodatkowym koszcie” na każdego pracownika, który stanowi kwotę dodatkową do kwot różnego rodzaju, jakie pracodawca ma obowiązek wypłacić na mocy przepisów prawa i postanowień umownych. Łączna kwota dodatkowych środków przyznanych w ramach „szczodrości” państwa nie może w żadnym wypadku przekroczyć 38,5 mln EUR, a w przypadku, gdy te dodatkowe środki socjalne nie osiągną określonego poziomu w ciągu trzech lat od momentu dokonania zbycia, nadwyżka ma być zwrócona państwu. |
| --- | --- |

(88)

Mechanizm ten został przewidziany w art. II.2 protokołu zbycia z dnia 16 maja 2006 r., który stanowi, że rachunek ten ma na celu „finansowanie części kosztów ewentualnego dobrowolnego odejścia z pracy lub rozwiązania umowy o pracę [...], będące uzupełnieniem wszelkiego rodzaju kwot, które muszą zostać wypłacone przez pracodawcę na mocy przepisów prawa i postanowień umownych”. Podmiot prowadzący rachunek zastrzeżony „ma za zadanie uwalnianie środków stopniowo, gdy odnośni pracownicy, którzy nie są przedmiotem wewnętrznych przeniesień w grupie SNCM, faktycznie opuszczają spółkę i uwolnienie pozostałej kwoty przechowywanej na rachunku zastrzeżonym po wykonaniu zadania podmiotu prowadzącego rachunek zastrzeżony”. Sposób działania tego rachunku został opisany w umowie o prowadzenie rachunku zastrzeżonego załączonej do protokołu porozumienia. Aby uruchomić rachunek zastrzeżony, SNCM musi dostarczyć prezesowi CGMF listę osób, których umowa o pracę została zerwana i dla których wymagane jest uruchomienie środków z rachunku zastrzeżonego oraz miesięczny stan wydatków netto, który ma być wyczerpującym rozliczeniem wszystkich odpraw i kosztów wypłacanych odnośnym pracownikom. Równocześnie SNCM przekazuje podmiotowi prowadzącemu rachunek zastrzeżony informację o „miesięcznym rzeczywistym dodatkowym koszcie” na każdego pracownika, który stanowi kwotę dodatkową do kwot różnego rodzaju, jakie pracodawca ma obowiązek wypłacić na mocy przepisów prawa i postanowień umownych. Łączna kwota dodatkowych środków przyznanych w ramach „szczodrości” państwa nie może w żadnym wypadku przekroczyć 38,5 mln EUR, a w przypadku, gdy te dodatkowe środki socjalne nie osiągną określonego poziomu w ciągu trzech lat od momentu dokonania zbycia, nadwyżka ma być zwrócona państwu.

| (89) | Część III protokołu porozumienia stanowi, że po przeprowadzeniu tych operacji CGMF zbywa na rzecz prywatnych nabywców swoje akcje stanowiące 75 % akcji składających się na kapitał przedsiębiorstwa i rachunek zastrzeżony przeznaczoną na sfinansowanie części planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczającej poza zobowiązania umowne i prawne. |
| --- | --- |

(89)

Część III protokołu porozumienia stanowi, że po przeprowadzeniu tych operacji CGMF zbywa na rzecz prywatnych nabywców swoje akcje stanowiące 75 % akcji składających się na kapitał przedsiębiorstwa i rachunek zastrzeżony przeznaczoną na sfinansowanie części planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczającej poza zobowiązania umowne i prawne.

| (90) | Część III protokołu porozumienia stanowi również o dodatkowym podwyższeniu kapitału o kwotę 8,75 mln EUR wniesioną przez BCP/VT i udostępnioną SNCM w zależności od jej potrzeb budżetowych. Ustęp III.2.7 protokołu porozumienia przewiduje, że wartość akcji CGMF jest w każdym czasie równa ich początkowej wartości nominalnej powiększonej o [...] (60) % wartości nominalnej opłaconych akcji, pomnożonej przez D/365, gdzie D to liczba dni od dnia realizacji, po odliczeniu wszystkich pobranych kwot (na przykład dywidend). Zasady te nie mają zastosowania w przypadku postępowania naprawczego lub sądowej likwidacji spółki. |
| --- | --- |

(90)

Część III protokołu porozumienia stanowi również o dodatkowym podwyższeniu kapitału o kwotę 8,75 mln EUR wniesioną przez BCP/VT i udostępnioną SNCM w zależności od jej potrzeb budżetowych. Ustęp III.2.7 protokołu porozumienia przewiduje, że wartość akcji CGMF jest w każdym czasie równa ich początkowej wartości nominalnej powiększonej o [...] (60) % wartości nominalnej opłaconych akcji, pomnożonej przez D/365, gdzie D to liczba dni od dnia realizacji, po odliczeniu wszystkich pobranych kwot (na przykład dywidend). Zasady te nie mają zastosowania w przypadku postępowania naprawczego lub sądowej likwidacji spółki.

| (91) | Protokół porozumienia (część III.5) zawiera klauzulę umożliwiającą odstąpienie od umowy zbycia SNCM, którą nabywcy mogą wykorzystać równocześnie w razie wystąpienia jednego z następujących zdarzeń, o ile skutkiem tych hipotetycznych sytuacji byłoby podważenie wiarygodności ich biznesplanu i przywrócenia rentowności spółki:






  — | nieudzielenie zamówienia w związku z przekazaniem obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączeń morskich z Korsyką na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r. lub udzielenie zamówienia na zasadniczo gorszych warunkach, |
| --- | --- | --- |

(91)

Protokół porozumienia (część III.5) zawiera klauzulę umożliwiającą odstąpienie od umowy zbycia SNCM, którą nabywcy mogą wykorzystać równocześnie w razie wystąpienia jednego z następujących zdarzeń, o ile skutkiem tych hipotetycznych sytuacji byłoby podważenie wiarygodności ich biznesplanu i przywrócenia rentowności spółki:

—

nieudzielenie zamówienia w związku z przekazaniem obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączeń morskich z Korsyką na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r. lub udzielenie zamówienia na zasadniczo gorszych warunkach,

| — | wszelka negatywna decyzja Komisji Europejskiej lub wyrok sądu pierwszej lub drugiej instancji, takie jak odmowa zatwierdzenia operacji lub narzucenie warunków mających istotny wpływ na wartość spółki wydane w ciągu sześciu miesięcy od daty nabycia przez partnerów praw do spółki. |
| --- | --- |

—

wszelka negatywna decyzja Komisji Europejskiej lub wyrok sądu pierwszej lub drugiej instancji, takie jak odmowa zatwierdzenia operacji lub narzucenie warunków mających istotny wpływ na wartość spółki wydane w ciągu sześciu miesięcy od daty nabycia przez partnerów praw do spółki.

| (92) | Część VII protokołu porozumienia stanowi, że CGMF, począwszy od dnia przeniesienia własności przedsiębiorstwa, przejmuje część zobowiązań socjalnych SNCM w zakresie ubezpieczeń dodatkowych jej emerytowanych pracowników na kwotę szacowaną na 15,5 mln EUR. |
| --- | --- |

(92)

Część VII protokołu porozumienia stanowi, że CGMF, począwszy od dnia przeniesienia własności przedsiębiorstwa, przejmuje część zobowiązań socjalnych SNCM w zakresie ubezpieczeń dodatkowych jej emerytowanych pracowników na kwotę szacowaną na 15,5 mln EUR.

| (93) | Zasady zarządzania przedsiębiorstwem zostały wyszczególnione w części IV protokołu porozumienia. Przewidziano, że sposób zarządzania SNCM zostanie zmieniony poprzez przekształcenie SNCM w spółkę akcyjną z zarządem i radą nadzorczą. Rada nadzorcza będzie składała się z 10, a następnie 14 członków. Funkcja prezesa zostanie powierzona przejściowo przedstawicielowi państwa. Jeśli zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej zostanie udzielone SNCM, prezes rady nadzorczej zostanie zastąpiony przez przedstawiciela BCP. Zarząd ma natomiast za zadanie zapewnić zarządzanie operacyjne SNCM. |
| --- | --- |

(93)

Zasady zarządzania przedsiębiorstwem zostały wyszczególnione w części IV protokołu porozumienia. Przewidziano, że sposób zarządzania SNCM zostanie zmieniony poprzez przekształcenie SNCM w spółkę akcyjną z zarządem i radą nadzorczą. Rada nadzorcza będzie składała się z 10, a następnie 14 członków. Funkcja prezesa zostanie powierzona przejściowo przedstawicielowi państwa. Jeśli zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej zostanie udzielone SNCM, prezes rady nadzorczej zostanie zastąpiony przez przedstawiciela BCP. Zarząd ma natomiast za zadanie zapewnić zarządzanie operacyjne SNCM.

| (94) | Dnia 26 maja 2006 r. rząd francuski zatwierdził zbycie SNCM oraz wyżej opisane środki. |
| --- | --- |

(94)

Dnia 26 maja 2006 r. rząd francuski zatwierdził zbycie SNCM oraz wyżej opisane środki.

b)   Środki

| (95) | W świetle powyższego, protokół porozumienia zawiera trzy rodzaje środków pomocy państwa, uzasadniających badanie z punktu widzenia unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa:






  — | zbycie w 75 % SNCM, po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR (wkład kapitałowy w wysokości 142,5 mln EUR i przejęcie kosztów ubezpieczeń dodatkowych na kwotę 15,5 mln EUR), |
| --- | --- | --- |

(95)

W świetle powyższego, protokół porozumienia zawiera trzy rodzaje środków pomocy państwa, uzasadniających badanie z punktu widzenia unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa:

—

zbycie w 75 % SNCM, po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR (wkład kapitałowy w wysokości 142,5 mln EUR i przejęcie kosztów ubezpieczeń dodatkowych na kwotę 15,5 mln EUR),

| — | zaliczka na rachunku bieżącym udostępniona przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników SNCM, |
| --- | --- |

—

zaliczka na rachunku bieżącym udostępniona przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników SNCM,

| — | podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF łącznie i równocześnie z wkładem 26,25 mln EUR wniesionym przez VT i BCP, |
| --- | --- |

—

podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF łącznie i równocześnie z wkładem 26,25 mln EUR wniesionym przez VT i BCP,

| — | klauzula umożliwiająca odstąpienie od umowy zbycia (70). |
| --- | --- |

—

klauzula umożliwiająca odstąpienie od umowy zbycia (70).

2.4.   ZAKRES NINIEJSZEJ DECYZJI

| (96) | Niniejsza decyzja ostateczna dotyczy środków wdrożonych przez Francję na rzecz SNCM od dnia 18 lutego 2002 r., tj.:






  — | salda wkładu kapitałowego CGMF dla SNCM w kwocie 76 mln EUR wniesionego w 2002 r., tj. 15,81 mln EUR, |
| --- | --- | --- |

(96)

Niniejsza decyzja ostateczna dotyczy środków wdrożonych przez Francję na rzecz SNCM od dnia 18 lutego 2002 r., tj.:

—

salda wkładu kapitałowego CGMF dla SNCM w kwocie 76 mln EUR wniesionego w 2002 r., tj. 15,81 mln EUR,

| — | ujemnej ceny zbycia SNCM przez GMF w wysokości 158 mln EUR, |
| --- | --- |

—

ujemnej ceny zbycia SNCM przez GMF w wysokości 158 mln EUR,

| — | zaliczki na rachunku bieżącym udostępnionej przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników SNCM, |
| --- | --- |

—

zaliczki na rachunku bieżącym udostępnionej przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników SNCM,

| — | podwyższenia kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF. |
| --- | --- |

—

podwyższenia kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF.

| (97) | Niniejsza decyzja nie dotyczy rekompensat z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej przez SNCM w okresie 1991–2001, których zgodność została potwierdzona wyrokiem Sądu z dnia 11 września 2012 r. (71) |
| --- | --- |

(97)

Niniejsza decyzja nie dotyczy rekompensat z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej przez SNCM w okresie 1991–2001, których zgodność została potwierdzona wyrokiem Sądu z dnia 11 września 2012 r. (71)

| (98) | Niniejsza decyzja nie dotyczy także analizy rekompensat finansowych, jakie otrzymała lub miała otrzymać SNCM z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej w okresie 2007–2013, które stanowiły przedmiot odrębnego postępowania (72). |
| --- | --- |

(98)

Niniejsza decyzja nie dotyczy także analizy rekompensat finansowych, jakie otrzymała lub miała otrzymać SNCM z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej w okresie 2007–2013, które stanowiły przedmiot odrębnego postępowania (72).

| (99) | Ponadto należy zauważyć, że SNCM i Francja w sprawach połączonych odpowiednio C-533/12 P i C-536/12 P wniosły do Sądu odwołania od wyroku z dnia 11 listopada 2012 r. Niniejsza decyzja natomiast jest przyjmowana w wykonaniu zaskarżanego wyroku wyłącznie dlatego, że cytowany wyrok unieważnił decyzję z dnia 8 lipca 2008 r. W tych okolicznościach, jeśli analiza odwołań miałaby doprowadzić do unieważnienia w części lub w całości wyroku z dnia 11 listopada 2012 r. i spowodować przywrócenie niektórych unieważnionych tym wyrokiem części narzędzia określonego w decyzji z dnia 8 lipca 2008 r., niniejsza decyzja stałaby się nieaktualna ze względu na sam fakt wniesienia odwołań, ponieważ dotyczy ona środków w ten sposób przywróconych. |
| --- | --- |

(99)

Ponadto należy zauważyć, że SNCM i Francja w sprawach połączonych odpowiednio C-533/12 P i C-536/12 P wniosły do Sądu odwołania od wyroku z dnia 11 listopada 2012 r. Niniejsza decyzja natomiast jest przyjmowana w wykonaniu zaskarżanego wyroku wyłącznie dlatego, że cytowany wyrok unieważnił decyzję z dnia 8 lipca 2008 r. W tych okolicznościach, jeśli analiza odwołań miałaby doprowadzić do unieważnienia w części lub w całości wyroku z dnia 11 listopada 2012 r. i spowodować przywrócenie niektórych unieważnionych tym wyrokiem części narzędzia określonego w decyzji z dnia 8 lipca 2008 r., niniejsza decyzja stałaby się nieaktualna ze względu na sam fakt wniesienia odwołań, ponieważ dotyczy ona środków w ten sposób przywróconych.

2.5.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W 2002 r. I ROZSZERZENIA GO W 2006 r.

2.5.1.   Wszczęcie Formalnego Postępowania Wyjaśniającego Z 2002 r.

| (100) | W swojej decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 19 sierpnia 2002 r. Komisja, chociaż uznała SNCM za przedsiębiorstwo zagrożone, wyraziła wątpliwości co do zgodności zgłoszonego środka z kryteriami określonymi w pkt 3.2.2 wytycznych z 1999 r., które obowiązywały w czasie przyjęcia decyzji. |
| --- | --- |

(100)

W swojej decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 19 sierpnia 2002 r. Komisja, chociaż uznała SNCM za przedsiębiorstwo zagrożone, wyraziła wątpliwości co do zgodności zgłoszonego środka z kryteriami określonymi w pkt 3.2.2 wytycznych z 1999 r., które obowiązywały w czasie przyjęcia decyzji.

| (101) | Komisja wyraziła pewne obawy dotyczące planu restrukturyzacji ze względu na brak analizy przyczyn strat poniesionych przez przedsiębiorstwo. Komisja postawiła w szczególności pytania dotyczące związku między stratami a obowiązkami użyteczności publicznej, wpływu polityki zakupu statków SNCM na wyniki finansowe spółki i środków planowanych w celu zwiększenia wydajności przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(101)

Komisja wyraziła pewne obawy dotyczące planu restrukturyzacji ze względu na brak analizy przyczyn strat poniesionych przez przedsiębiorstwo. Komisja postawiła w szczególności pytania dotyczące związku między stratami a obowiązkami użyteczności publicznej, wpływu polityki zakupu statków SNCM na wyniki finansowe spółki i środków planowanych w celu zwiększenia wydajności przedsiębiorstwa.

| (102) | Komisja ponadto podkreśliła niektóre braki w planie restrukturyzacji, w szczególności brak konkretnych środków mających na celu zmniejszenie kwoty zużycia pośredniego i brak informacji na temat przyszłej polityki cenowej SNCM. |
| --- | --- |

(102)

Komisja ponadto podkreśliła niektóre braki w planie restrukturyzacji, w szczególności brak konkretnych środków mających na celu zmniejszenie kwoty zużycia pośredniego i brak informacji na temat przyszłej polityki cenowej SNCM.

| (103) | Komisja zastanawiała się również nad tym, czy właściwa jest metoda obliczenia przyjęta przez władze francuskie w celu ustalenia kwoty dokapitalizowania oraz nad niektórymi założeniami przyjętymi w celu sporządzenia symulacji finansowych. |
| --- | --- |

(103)

Komisja zastanawiała się również nad tym, czy właściwa jest metoda obliczenia przyjęta przez władze francuskie w celu ustalenia kwoty dokapitalizowania oraz nad niektórymi założeniami przyjętymi w celu sporządzenia symulacji finansowych.

2.5.2.   Rozszerzenie formalnego postępowania wyjaśniającego w 2006 r.

| (104) | Decyzją z dnia 13 września 2006 r. Komisja postanowiła rozszerzyć formalne postępowanie wyjaśniające z 2002 r. na środki przewidziane w ramach zbycia SNCM podmiotom sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(104)

Decyzją z dnia 13 września 2006 r. Komisja postanowiła rozszerzyć formalne postępowanie wyjaśniające z 2002 r. na środki przewidziane w ramach zbycia SNCM podmiotom sektora prywatnego.

| (105) | Zakładając, że kwota ta byłaby uznana za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 86 ust. 2 traktatu WE, Komisja uznała, że powinna ona być oceniana w świetle wytycznych wspólnotowych świetle wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi z 2004 r.”) (73). Ponieważ kwota pomocy restrukturyzacyjnej byłaby znacznie niższa niż kwota zgłoszona w 2002 r. i zatwierdzona w 2003 r., Komisja wyraziła swoje wątpliwości co do celowości utrzymania wszystkich kompensacji wymaganych od SNCM na mocy decyzji z 2003 r. |
| --- | --- |

(105)

Zakładając, że kwota ta byłaby uznana za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 86 ust. 2 traktatu WE, Komisja uznała, że powinna ona być oceniana w świetle wytycznych wspólnotowych świetle wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (zwanych dalej „wytycznymi z 2004 r.”) (73). Ponieważ kwota pomocy restrukturyzacyjnej byłaby znacznie niższa niż kwota zgłoszona w 2002 r. i zatwierdzona w 2003 r., Komisja wyraziła swoje wątpliwości co do celowości utrzymania wszystkich kompensacji wymaganych od SNCM na mocy decyzji z 2003 r.

| (106) | Komisja wyraziła również wątpliwości co do przestrzegania warunków wymaganych na mocy decyzji z 2003 r., tj. zasady price leadership oraz liczby połączeń tam i z powrotem z Korsyką. |
| --- | --- |

(106)

Komisja wyraziła również wątpliwości co do przestrzegania warunków wymaganych na mocy decyzji z 2003 r., tj. zasady price leadership oraz liczby połączeń tam i z powrotem z Korsyką.

| (107) | Jeśli chodzi o ujemną cenę zbycia SNCM, Komisja wyraziła obawy dotyczące dokapitalizowania spółki przez państwo przed zbyciem SNCM zgodnie z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości co do poprawności obliczeń kosztów likwidacji, jakie państwo będące akcjonariuszem poniosłoby w przypadku likwidacji SNCM. |
| --- | --- |

(107)

Jeśli chodzi o ujemną cenę zbycia SNCM, Komisja wyraziła obawy dotyczące dokapitalizowania spółki przez państwo przed zbyciem SNCM zgodnie z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości co do poprawności obliczeń kosztów likwidacji, jakie państwo będące akcjonariuszem poniosłoby w przypadku likwidacji SNCM.

| (108) | Komisja podała w wątpliwość fakt, że środki finansowe mogą być uzasadnione na podstawie wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(108)

Komisja podała w wątpliwość fakt, że środki finansowe mogą być uzasadnione na podstawie wytycznych z 2004 r.

| (109) | Komisja wyraziła także wątpliwości w sprawie drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, jeśli chodzi o przestrzeganie zasad równoczesności inwestycji prywatnych i publicznych oraz jednakowych warunków subskrypcji w rozumieniu orzecznictwa. |
| --- | --- |

(109)

Komisja wyraziła także wątpliwości w sprawie drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, jeśli chodzi o przestrzeganie zasad równoczesności inwestycji prywatnych i publicznych oraz jednakowych warunków subskrypcji w rozumieniu orzecznictwa.

| (110) | Komisja wyraziła ponadto wątpliwości co do faktu, że dodatkowe środki socjalne w kwocie 38,5 mln EUR pomocy przyznawanej osobom fizycznym mogą stanowić pośrednie korzyści dla przedsiębiorstwa. Podkreśliła również możliwą sprzeczność przy uwzględnieniu dodatkowych odpraw z tytułu zwolnienia jako części ryzyka ponoszonego przez przezornego inwestora. |
| --- | --- |

(110)

Komisja wyraziła ponadto wątpliwości co do faktu, że dodatkowe środki socjalne w kwocie 38,5 mln EUR pomocy przyznawanej osobom fizycznym mogą stanowić pośrednie korzyści dla przedsiębiorstwa. Podkreśliła również możliwą sprzeczność przy uwzględnieniu dodatkowych odpraw z tytułu zwolnienia jako części ryzyka ponoszonego przez przezornego inwestora.

III.   UWAGI WŁADZ FRANCUSKICH ODNOŚNIE DO DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

3.1.   DOKAPITALIZOWANIE W 2002 r.

| (111) | Plan restrukturyzacji zgłoszony w 2002 r. polegał na wniesieniu wkładu kapitałowego w wysokości 76 mln EUR, w tym 53,48 mln EUR jako rekompensaty za świadczenie obowiązku użyteczności publicznej. Jeśli uwzględni się zbycie aktywów zrealizowane przez SNCM (74), kwota faktycznie wypłaconej pomocy wynosi w tym momencie 69 292 400 EUR. Władze francuskie uważają, że skoro kwota 53,48 mln EUR jest pomocą zgodną ze wspólnym rynkiem, to kwotę pomocy, którą należy uznać za pomoc restrukturyzacyjną w ramach zgłoszenia z 2002 r., wynosi ostatecznie 15,81 mln EUR. |
| --- | --- |

(111)

Plan restrukturyzacji zgłoszony w 2002 r. polegał na wniesieniu wkładu kapitałowego w wysokości 76 mln EUR, w tym 53,48 mln EUR jako rekompensaty za świadczenie obowiązku użyteczności publicznej. Jeśli uwzględni się zbycie aktywów zrealizowane przez SNCM (74), kwota faktycznie wypłaconej pomocy wynosi w tym momencie 69 292 400 EUR. Władze francuskie uważają, że skoro kwota 53,48 mln EUR jest pomocą zgodną ze wspólnym rynkiem, to kwotę pomocy, którą należy uznać za pomoc restrukturyzacyjną w ramach zgłoszenia z 2002 r., wynosi ostatecznie 15,81 mln EUR.

3.2.   ŚRODKI PODJĘTE PO DOKAPITALIZOWANIU W 2002 r.

| (112) | Francja przypomina na wstępie, że poważne ruchy społeczne w okresie 2004/2005 oraz pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM skłoniły państwo jako akcjonariusza do uruchomienia w styczniu 2005 r. procedury wyboru prywatnych inwestorów i do podjęcia środków nadzwyczajnych (w szczególności zbycia Asco i udziałów w Sud Cargos (75)). |
| --- | --- |

(112)

Francja przypomina na wstępie, że poważne ruchy społeczne w okresie 2004/2005 oraz pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM skłoniły państwo jako akcjonariusza do uruchomienia w styczniu 2005 r. procedury wyboru prywatnych inwestorów i do podjęcia środków nadzwyczajnych (w szczególności zbycia Asco i udziałów w Sud Cargos (75)).

3.2.1.   Ujemna cena zbycia SNCM

| (113) | Odwołując się do orzecznictwa wspólnotowego w przedmiotowej dziedzinie, obowiązującego w tamtym okresie, władze francuskie zwracają się do Komisji o uznanie, że ujemna cena zbycia SNCM w wysokości 158 mln EUR nie zawiera żadnego środka, który mógłby zostać uznany za pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, ponieważ państwo francuskie zachowało się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej. |
| --- | --- |

(113)

Odwołując się do orzecznictwa wspólnotowego w przedmiotowej dziedzinie, obowiązującego w tamtym okresie, władze francuskie zwracają się do Komisji o uznanie, że ujemna cena zbycia SNCM w wysokości 158 mln EUR nie zawiera żadnego środka, który mógłby zostać uznany za pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, ponieważ państwo francuskie zachowało się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej.

| (114) | Na wstępie Francja zwraca uwagę, że ostateczna cena 158 mln EUR, która jest niższa od ceny ujemnej, jakiej domagali się początkowo nabywcy w oparciu o audyt SNCM, jest wynikiem negocjacji w sprawie przekazania kontroli, prowadzonych w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, a tym samym jest w rzeczywistości ceną rynkową. |
| --- | --- |

(114)

Na wstępie Francja zwraca uwagę, że ostateczna cena 158 mln EUR, która jest niższa od ceny ujemnej, jakiej domagali się początkowo nabywcy w oparciu o audyt SNCM, jest wynikiem negocjacji w sprawie przekazania kontroli, prowadzonych w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, a tym samym jest w rzeczywistości ceną rynkową.

| (115) | Francja uważa, że skoro poszukiwania prywatnego partnera dla SNCM zostały prowadzone w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, w wyniku którego przyjęto najlepszą ofertę, cena zbycia jest ceną rynkową. |
| --- | --- |

(115)

Francja uważa, że skoro poszukiwania prywatnego partnera dla SNCM zostały prowadzone w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, w wyniku którego przyjęto najlepszą ofertę, cena zbycia jest ceną rynkową.

| (116) | Według władz francuskich zbycie po cenie ujemnej w wysokości 158 mln EUR miało miejsce warunkach w najkorzystniejszych dla państwa zgodnie z obowiązującym w tamtym okresie orzecznictwem wspólnotowym i praktyką decyzyjną Komisji, nie zawierało więc żadnego elementu pomocy. Francja uważa bowiem, że cena ujemna jest niższa od kosztów likwidacji, jakie państwo poniosłoby w razie likwidacji przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(116)

Według władz francuskich zbycie po cenie ujemnej w wysokości 158 mln EUR miało miejsce warunkach w najkorzystniejszych dla państwa zgodnie z obowiązującym w tamtym okresie orzecznictwem wspólnotowym i praktyką decyzyjną Komisji, nie zawierało więc żadnego elementu pomocy. Francja uważa bowiem, że cena ujemna jest niższa od kosztów likwidacji, jakie państwo poniosłoby w razie likwidacji przedsiębiorstwa.

| (117) | Wniosek ten narzuca się zarówno przy zastosowaniu podejścia wynikającego z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (zwanego dalej wyrokiem w sprawie Gröditzer (76)), jak i przy zastosowaniu podejścia opartego na analizie rzeczywistych kosztów likwidacji SNCM (decyzja w sprawie ABX (77)). |
| --- | --- |

(117)

Wniosek ten narzuca się zarówno przy zastosowaniu podejścia wynikającego z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (zwanego dalej wyrokiem w sprawie Gröditzer (76)), jak i przy zastosowaniu podejścia opartego na analizie rzeczywistych kosztów likwidacji SNCM (decyzja w sprawie ABX (77)).

| (118) | Jeśli chodzi o pierwszą metodę opartą na wyroku w spawie Gröditzer, Francja wyjaśnia, że wyrok ten potwierdził ocenę Komisji z decyzji z dnia 8 lipca 1999 r., zgodnie z którą „w koszcie likwidacji należy uwzględnić jedynie [...] wartość likwidacyjną aktywów [...]” (78). |
| --- | --- |

(118)

Jeśli chodzi o pierwszą metodę opartą na wyroku w spawie Gröditzer, Francja wyjaśnia, że wyrok ten potwierdził ocenę Komisji z decyzji z dnia 8 lipca 1999 r., zgodnie z którą „w koszcie likwidacji należy uwzględnić jedynie [...] wartość likwidacyjną aktywów [...]” (78).

| (119) | W tym względzie sprawozdania CGMF (79) i Oddo-Hastings (80) szacują wartość likwidacyjną aktywów na minimalną wartość 190,3 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. (81). |
| --- | --- |

(119)

W tym względzie sprawozdania CGMF (79) i Oddo-Hastings (80) szacują wartość likwidacyjną aktywów na minimalną wartość 190,3 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. (81).

| (120) | W konsekwencji, ponieważ państwo jako właściciel-akcjonariusz spółki jest odpowiedzialne za jej zobowiązania jedynie do wartości likwidacyjnej aktywów (wyrok w sprawie Hytasa (82)), Francja stwierdza, że wartość likwidacyjna aktywów przedsiębiorstwa oszacowana na minimalną wartość 190,3 mln EUR jest wyraźnie wyższa od ujemnej ceny zbycia, wynoszącej 158 mln EUR. |
| --- | --- |

(120)

W konsekwencji, ponieważ państwo jako właściciel-akcjonariusz spółki jest odpowiedzialne za jej zobowiązania jedynie do wartości likwidacyjnej aktywów (wyrok w sprawie Hytasa (82)), Francja stwierdza, że wartość likwidacyjna aktywów przedsiębiorstwa oszacowana na minimalną wartość 190,3 mln EUR jest wyraźnie wyższa od ujemnej ceny zbycia, wynoszącej 158 mln EUR.

| (121) | Jeśli chodzi o drugą metodę, Francja zauważa, że wynika ona z decyzji Komisji dotyczącej pomocy państwa udzielonej przez Belgię na rzecz ABX Logistics, w której Komisja zbadała ujemną cenę zbycia, mającą, podobnie jak w niniejszej sprawie, charakter ceny rynkowej, porównując ją z kosztami, jakie państwo będące akcjonariuszem poniosłoby faktycznie w ramach likwidacji dobrowolnej lub sądowej, zgodnie z ekspertyzą sporządzoną przez niezależną stronę trzecią. Według Francji Komisja uznaje w szczególności w tej decyzji ważność pewnych kosztów, które mogą wynikać z powództwa wierzycieli o pokrycie zobowiązań w ramach odpowiedzialności zarządu lub z likwidacji w innych działach grupy likwidującej swoją spółkę zależną. |
| --- | --- |

(121)

Jeśli chodzi o drugą metodę, Francja zauważa, że wynika ona z decyzji Komisji dotyczącej pomocy państwa udzielonej przez Belgię na rzecz ABX Logistics, w której Komisja zbadała ujemną cenę zbycia, mającą, podobnie jak w niniejszej sprawie, charakter ceny rynkowej, porównując ją z kosztami, jakie państwo będące akcjonariuszem poniosłoby faktycznie w ramach likwidacji dobrowolnej lub sądowej, zgodnie z ekspertyzą sporządzoną przez niezależną stronę trzecią. Według Francji Komisja uznaje w szczególności w tej decyzji ważność pewnych kosztów, które mogą wynikać z powództwa wierzycieli o pokrycie zobowiązań w ramach odpowiedzialności zarządu lub z likwidacji w innych działach grupy likwidującej swoją spółkę zależną.

| (122) | W oparciu o przytoczone powyżej sprawozdania CGMF i Oddo-Hastings władze francuskie uznają, że suma rzeczywistych kosztów, jakie Republika Francuska poniosłaby jako akcjonariusz, mieści się w przedziale 312,1–361 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. i składa się z następujących kwot:






  — | [70–80]
   (60) mln EUR z tytułu dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia, która obejmuje wszystkie koszty związane z zerwaniem umowy o pracę oraz koszty ustawowe obciążające przedsiębiorstwo, |
| --- | --- | --- |

(122)

W oparciu o przytoczone powyżej sprawozdania CGMF i Oddo-Hastings władze francuskie uznają, że suma rzeczywistych kosztów, jakie Republika Francuska poniosłaby jako akcjonariusz, mieści się w przedziale 312,1–361 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. i składa się z następujących kwot:

—

[70–80]
   (60) mln EUR z tytułu dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia, która obejmuje wszystkie koszty związane z zerwaniem umowy o pracę oraz koszty ustawowe obciążające przedsiębiorstwo,

| — | [30–40]
   (60) mln EUR z tytułu planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami, która obejmuje wszystkie koszty SNCM związane ze środkami towarzyszącymi wynikającymi ze zobowiązań ustawowych i z przepisów wykonawczych w kwestii zwolnień i koszty pośrednie związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia, |
| --- | --- |

—

[30–40]
   (60) mln EUR z tytułu planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami, która obejmuje wszystkie koszty SNCM związane ze środkami towarzyszącymi wynikającymi ze zobowiązań ustawowych i z przepisów wykonawczych w kwestii zwolnień i koszty pośrednie związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia,

| — | Od [200–210] (60) do [250–260]
   (60) mln EUR z tytułu dodatkowych odpraw, którymi sąd obciążyłby państwo dodatkowo poza odprawami wypłaconymi w ramach dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia i planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami zgodnie z wyrokiem w sprawie Aspocomp Group Oyj Sądu Apelacyjnego z Rouen z dnia 22 marca 2005 r. |
| --- | --- |

—

Od [200–210] (60) do [250–260]
   (60) mln EUR z tytułu dodatkowych odpraw, którymi sąd obciążyłby państwo dodatkowo poza odprawami wypłaconymi w ramach dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia i planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami zgodnie z wyrokiem w sprawie Aspocomp Group Oyj Sądu Apelacyjnego z Rouen z dnia 22 marca 2005 r.

| (123) | Ta metoda uwzględnia w szczególności ryzyko, że państwo francuskie może zostać wezwane do „pokrycia zobowiązań”, jeżeli sąd miałby uznać je za podmiot faktycznie zarządzający SNCM. Władze francuskie uważają, że nie można odrzucić ryzyka powództwa o pokrycie zobowiązań, szczególnie w świetle precedensowego wyroku sądu najwyższego (Cour de Cassation) we Francji (83). W wielu pismach do Komisji władze francuskie utrzymywały więc, że możliwość zasądzenia przez sąd krajowy pokrycia przez państwo zobowiązań przedsiębiorstwa, którym kieruje, stanowi bardzo prawdopodobny scenariusz i że powinno się go uwzględnić w wyliczeniach rzeczywistych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM. |
| --- | --- |

(123)

Ta metoda uwzględnia w szczególności ryzyko, że państwo francuskie może zostać wezwane do „pokrycia zobowiązań”, jeżeli sąd miałby uznać je za podmiot faktycznie zarządzający SNCM. Władze francuskie uważają, że nie można odrzucić ryzyka powództwa o pokrycie zobowiązań, szczególnie w świetle precedensowego wyroku sądu najwyższego (Cour de Cassation) we Francji (83). W wielu pismach do Komisji władze francuskie utrzymywały więc, że możliwość zasądzenia przez sąd krajowy pokrycia przez państwo zobowiązań przedsiębiorstwa, którym kieruje, stanowi bardzo prawdopodobny scenariusz i że powinno się go uwzględnić w wyliczeniach rzeczywistych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM.

| (124) | Na dzień 30 września 2005 r. pozostała część aktywów SNCM (tj. 190,3 mln EUR) wyniosłaby, po spłaceniu zobowiązań uprzywilejowanych, 36,5 mln EUR. Pozostałe elementy kosztów uwzględnionych w ramach powództwa przeciwko państwu o pokrycie zobowiązań obejmują w szczególności koszty rozwiązania głównych umów dotyczących działalności, koszty związane z rozwiązaniem umów leasingu dotyczących statków i spłatę niezabezpieczonych zobowiązań, co prowadziłoby do niedoboru aktywów w kwocie 134,4 mln EUR. Władze francuskie uważają, że państwu zostałaby zasądzona spłata 85–100 % tej kwoty. |
| --- | --- |

(124)

Na dzień 30 września 2005 r. pozostała część aktywów SNCM (tj. 190,3 mln EUR) wyniosłaby, po spłaceniu zobowiązań uprzywilejowanych, 36,5 mln EUR. Pozostałe elementy kosztów uwzględnionych w ramach powództwa przeciwko państwu o pokrycie zobowiązań obejmują w szczególności koszty rozwiązania głównych umów dotyczących działalności, koszty związane z rozwiązaniem umów leasingu dotyczących statków i spłatę niezabezpieczonych zobowiązań, co prowadziłoby do niedoboru aktywów w kwocie 134,4 mln EUR. Władze francuskie uważają, że państwu zostałaby zasądzona spłata 85–100 % tej kwoty.

| (125) | Ponadto władze francuskie uważają, że ze względu na związek zależności z SNCM i zgodnie z innym francuskim orzecznictwem (84), likwidacja przedsiębiorstwa mogłaby skłonić sąd do zasądzenia wypłaty odszkodowań na rzecz pracowników. Zgodnie z tym orzecznictwem władze francuskie uważają, że jest więcej niż prawdopodobne, że sąd ustanowiłby kwotę dodatkowych odszkodowań w oparciu o odszkodowania, które zostałyby wypłacone w ramach planu zmniejszenia zatrudnienia przedstawionego przed likwidacją. |
| --- | --- |

(125)

Ponadto władze francuskie uważają, że ze względu na związek zależności z SNCM i zgodnie z innym francuskim orzecznictwem (84), likwidacja przedsiębiorstwa mogłaby skłonić sąd do zasądzenia wypłaty odszkodowań na rzecz pracowników. Zgodnie z tym orzecznictwem władze francuskie uważają, że jest więcej niż prawdopodobne, że sąd ustanowiłby kwotę dodatkowych odszkodowań w oparciu o odszkodowania, które zostałyby wypłacone w ramach planu zmniejszenia zatrudnienia przedstawionego przed likwidacją.

| (126) | Zgodnie z tym podejściem analiza rzeczywistych kosztów, którymi zostałoby obciążone państwo będące akcjonariuszem, wskazuje, że dla państwa koszt sprzedaży SNCM po cenie ujemnej w wysokości 158 mln EUR jest niższy od rzeczywistego kosztu, jaki poniosłoby w razie likwidacji sądowej przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(126)

Zgodnie z tym podejściem analiza rzeczywistych kosztów, którymi zostałoby obciążone państwo będące akcjonariuszem, wskazuje, że dla państwa koszt sprzedaży SNCM po cenie ujemnej w wysokości 158 mln EUR jest niższy od rzeczywistego kosztu, jaki poniosłoby w razie likwidacji sądowej przedsiębiorstwa.

| (127) | Podsumowując, władze francuskie uważają, ze kwoty tej nie można uznać za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(127)

Podsumowując, władze francuskie uważają, ze kwoty tej nie można uznać za pomoc państwa.

3.2.2.   Łączny wkład kapitałowy akcjonariuszy

| (128) | Francja uważa, że poprzez objęcie udziału zachowała się jak przezorny inwestor, ponieważ z jednej strony dokonała tego równocześnie i pozostała w mniejszości w stosunku do BCP i VT, a z drugiej strony udział ten przynosi stały zysk kapitałowy w wysokości [...] (60) % rocznie, co eliminuje w przypadku państwa ryzyko związane z wykonaniem biznesplanu. Francja wyjaśnia, że ten wskaźnik rentowności jest bardzo zadowalający dla prywatnego inwestora (85). Uściśla jednak, że żadne wynagrodzenie nie będzie należne w przypadku postępowania naprawczego lub likwidacji sądowej SNCM albo wykonania przez nabywców klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy zbycia SNCM. |
| --- | --- |

(128)

Francja uważa, że poprzez objęcie udziału zachowała się jak przezorny inwestor, ponieważ z jednej strony dokonała tego równocześnie i pozostała w mniejszości w stosunku do BCP i VT, a z drugiej strony udział ten przynosi stały zysk kapitałowy w wysokości [...] (60) % rocznie, co eliminuje w przypadku państwa ryzyko związane z wykonaniem biznesplanu. Francja wyjaśnia, że ten wskaźnik rentowności jest bardzo zadowalający dla prywatnego inwestora (85). Uściśla jednak, że żadne wynagrodzenie nie będzie należne w przypadku postępowania naprawczego lub likwidacji sądowej SNCM albo wykonania przez nabywców klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy zbycia SNCM.

3.2.3.   Dodatkowe środki socjalne (pomoc przyznawana osobom fizycznym)

| (129) | Powołując się na praktykę decyzyjną Komisji, w szczególności w sprawie SFP –Société française de production (86), Francja uważa, że środki te stanowią pomoc przyznawaną osobom fizycznym, która nie przynosi korzyści przedsiębiorstwu. Tym samym wprowadzenie za pomocą środków publicznych dodatkowych środków socjalnych na rzecz osób zwolnionych, o ile środki te nie zmniejszą zwykłych kosztów pracodawcy, wchodzi w zakres polityki socjalnej państw członkowskich i nie stanowi pomocy państwa. |
| --- | --- |

(129)

Powołując się na praktykę decyzyjną Komisji, w szczególności w sprawie SFP –Société française de production (86), Francja uważa, że środki te stanowią pomoc przyznawaną osobom fizycznym, która nie przynosi korzyści przedsiębiorstwu. Tym samym wprowadzenie za pomocą środków publicznych dodatkowych środków socjalnych na rzecz osób zwolnionych, o ile środki te nie zmniejszą zwykłych kosztów pracodawcy, wchodzi w zakres polityki socjalnej państw członkowskich i nie stanowi pomocy państwa.

3.2.4.   Zniesienie ograniczeń wprowadzonych unieważnioną decyzją z 2003 r.

| (130) | Władze francuskie przypominają z jednej strony, że wszystkie warunki wymagane na podstawie decyzji z 2003 r. zostały spełnione i były przestrzegane w okresie 2003–2006. Z drugiej strony, władze francuskie uważają, że środki te nie są już niezbędne do zapobiegania zakłóceniom konkurencji i że ich utrzymanie byłoby sprzeczne z zasadą proporcjonalności, biorąc pod uwagę ograniczenie kwoty pomocy restrukturyzacyjnej, obniżonej od tego czasu do poziomu 15,81 mln EUR. W szczególności władze francuskie uważają, że należy znieść warunki, które mogłyby nadal znaleźć zastosowanie, a mianowicie warunki dotyczące zakazu modernizowania floty SNCM, przestrzegania zasady price leadership w zakresie cen i utrzymania pewnej liczby połączeń. |
| --- | --- |

(130)

Władze francuskie przypominają z jednej strony, że wszystkie warunki wymagane na podstawie decyzji z 2003 r. zostały spełnione i były przestrzegane w okresie 2003–2006. Z drugiej strony, władze francuskie uważają, że środki te nie są już niezbędne do zapobiegania zakłóceniom konkurencji i że ich utrzymanie byłoby sprzeczne z zasadą proporcjonalności, biorąc pod uwagę ograniczenie kwoty pomocy restrukturyzacyjnej, obniżonej od tego czasu do poziomu 15,81 mln EUR. W szczególności władze francuskie uważają, że należy znieść warunki, które mogłyby nadal znaleźć zastosowanie, a mianowicie warunki dotyczące zakazu modernizowania floty SNCM, przestrzegania zasady price leadership w zakresie cen i utrzymania pewnej liczby połączeń.

3.3.   WNIOSEK

| (131) | Gdyby jednak Komisja uznała nowe środki w całości lub częściowo za pomoc państwa, Francja zwraca jej uwagę na fakt, że nowe środki, zapewniając przywrócenie rentowności SNCM, umożliwiają utrzymanie warunków konkurencji na odnośnych rynkach, w szczególności na rynku połączeń z Korsyką. Kwestia ta jest według Francji jedną z zasad wytycznych w sprawie ratowania przedsiębiorstw zagrożonych, jak przypomniała Komisja w niniejszej sprawie (motyw 283 unieważnionej decyzji) i jak przypomniał Sąd w wyroku z dnia 15 czerwca 2005 r. (motyw 117). W szczególności Sąd przypominał, że korzystając z szerokiego zakresu swobody uznania, Komisja może uznać, że obecność przedsiębiorstwa jest niezbędna, aby zapobiec powstaniu wzmocnionej oligopolistycznej struktury na odnośnych rynkach. |
| --- | --- |

(131)

Gdyby jednak Komisja uznała nowe środki w całości lub częściowo za pomoc państwa, Francja zwraca jej uwagę na fakt, że nowe środki, zapewniając przywrócenie rentowności SNCM, umożliwiają utrzymanie warunków konkurencji na odnośnych rynkach, w szczególności na rynku połączeń z Korsyką. Kwestia ta jest według Francji jedną z zasad wytycznych w sprawie ratowania przedsiębiorstw zagrożonych, jak przypomniała Komisja w niniejszej sprawie (motyw 283 unieważnionej decyzji) i jak przypomniał Sąd w wyroku z dnia 15 czerwca 2005 r. (motyw 117). W szczególności Sąd przypominał, że korzystając z szerokiego zakresu swobody uznania, Komisja może uznać, że obecność przedsiębiorstwa jest niezbędna, aby zapobiec powstaniu wzmocnionej oligopolistycznej struktury na odnośnych rynkach.

| (132) | Jeśli chodzi o określenie ewentualnych środków kompensacyjnych, jakie należy nałożyć na SNCM, Francja sugeruje, by Komisja wzięła pod uwagę strukturę rynku. Zmniejszenie potencjału SNCM spowodowałoby tym samym wzmocnienie pozycji, odtąd dominującej, CFF na rynku połączeń z Korsyką (87). |
| --- | --- |

(132)

Jeśli chodzi o określenie ewentualnych środków kompensacyjnych, jakie należy nałożyć na SNCM, Francja sugeruje, by Komisja wzięła pod uwagę strukturę rynku. Zmniejszenie potencjału SNCM spowodowałoby tym samym wzmocnienie pozycji, odtąd dominującej, CFF na rynku połączeń z Korsyką (87).

| (133) | Według władz francuskich w wersji zaktualizowanej plan restrukturyzacji spełnia kryteria zgodności określone przez Komisję w wytycznych z 1999 i 2004 r. Wszystkie środki przedstawione w ramach prywatyzacji SNCM umożliwiają również przywrócenie pod koniec 2009 r. długoterminowej rentowności SNCM i są ograniczone do minimum niezbędnego do jej przywrócenia. |
| --- | --- |

(133)

Według władz francuskich w wersji zaktualizowanej plan restrukturyzacji spełnia kryteria zgodności określone przez Komisję w wytycznych z 1999 i 2004 r. Wszystkie środki przedstawione w ramach prywatyzacji SNCM umożliwiają również przywrócenie pod koniec 2009 r. długoterminowej rentowności SNCM i są ograniczone do minimum niezbędnego do jej przywrócenia.

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

4.1.   DECYZJA O WSZCZĘCIU FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO Z 2002 r.

4.1.1.   Uwagi Corsica Ferries (CFF)

| (134) | Kwestionując na wstępie twierdzenie, że SNCM jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych (88), CFF zastanawia się nad zdolnością SNCM do uzyskania rentowności na trasach nieobjętych dotacjami. CFF stwierdza skądinąd, że wbrew temu, co ogłoszono w planie restrukturyzacji (89), nadal obsługiwane są połączenia z Livorno. |
| --- | --- |

(134)

Kwestionując na wstępie twierdzenie, że SNCM jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych (88), CFF zastanawia się nad zdolnością SNCM do uzyskania rentowności na trasach nieobjętych dotacjami. CFF stwierdza skądinąd, że wbrew temu, co ogłoszono w planie restrukturyzacji (89), nadal obsługiwane są połączenia z Livorno.

| (135) | Jeśli chodzi o kwestię obniżki kosztów, CFF ubolewa nad brakiem dostępu do niektórych elementów planu restrukturyzacji, co do których jej przedstawiciele mieli krytyczne uwagi (90). |
| --- | --- |

(135)

Jeśli chodzi o kwestię obniżki kosztów, CFF ubolewa nad brakiem dostępu do niektórych elementów planu restrukturyzacji, co do których jej przedstawiciele mieli krytyczne uwagi (90).

| (136) | CFF jest zdania, że wyliczenia władz francuskich prowadzące do kwoty 76 mln EUR to czysta fikcja (91), natomiast stosunek kapitałów własnych do zobowiązań finansowych w wysokości 79 %, przyjęty przez władze francuskie, wydaje mu się przesadzony (92). Jeśli chodzi o udziały SNCM, CFF zauważa, że niektóre ze spółek zależnych nie są użyteczne z punktu widzenia działalności tego przedsiębiorstwa, związanej z żeglugą morską (93). |
| --- | --- |

(136)

CFF jest zdania, że wyliczenia władz francuskich prowadzące do kwoty 76 mln EUR to czysta fikcja (91), natomiast stosunek kapitałów własnych do zobowiązań finansowych w wysokości 79 %, przyjęty przez władze francuskie, wydaje mu się przesadzony (92). Jeśli chodzi o udziały SNCM, CFF zauważa, że niektóre ze spółek zależnych nie są użyteczne z punktu widzenia działalności tego przedsiębiorstwa, związanej z żeglugą morską (93).

| (137) | Podsumowując, według CFF projekt pomocy ma na celu obejście rozporządzenia dotyczącego kabotażu i pozbawienie sensu przetargów na obsługę połączeń z Marsylii na Korsykę. CFF nalega, by planowana pomoc nie umożliwiła SNCM wypracowania bardziej agresywnej oferty handlowej. Sugeruje, by pomoc restrukturyzacyjna została przyznana dopiero w 2007 r. i tylko w przypadku przegrania przez SNCM najbliższego przetargu w 2006 r. – jedyny scenariusz, według tego przedsiębiorstwa, który mógłby sprawić, że publiczne przedsiębiorstwo żeglugi morskiej byłoby zagrożone. |
| --- | --- |

(137)

Podsumowując, według CFF projekt pomocy ma na celu obejście rozporządzenia dotyczącego kabotażu i pozbawienie sensu przetargów na obsługę połączeń z Marsylii na Korsykę. CFF nalega, by planowana pomoc nie umożliwiła SNCM wypracowania bardziej agresywnej oferty handlowej. Sugeruje, by pomoc restrukturyzacyjna została przyznana dopiero w 2007 r. i tylko w przypadku przegrania przez SNCM najbliższego przetargu w 2006 r. – jedyny scenariusz, według tego przedsiębiorstwa, który mógłby sprawić, że publiczne przedsiębiorstwo żeglugi morskiej byłoby zagrożone.

4.1.2.   Uwagi STIM

| (138) | STIM, główny udziałowiec CMN, podnosi, że udziały SNCM w CMN należy przeanalizować jako aktywa czysto finansowe. Według STIM przedsiębiorstwa CMN i SNCM są niezależne i konkurują ze sobą na trasach innych niż trasy z Marsylii, choć obie są stroną umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(138)

STIM, główny udziałowiec CMN, podnosi, że udziały SNCM w CMN należy przeanalizować jako aktywa czysto finansowe. Według STIM przedsiębiorstwa CMN i SNCM są niezależne i konkurują ze sobą na trasach innych niż trasy z Marsylii, choć obie są stroną umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej.

| (139) | Pismo wskazuje, że STIM zobowiąże się do „wykupienia części lub całości, choć najlepiej całości, udziałów SNCM w CMN”, których wartość szacuje na 15–17 mln EUR, jeśli Komisja uzna w ramach warunków, które mogłaby nałożyć w swojej ostatecznej decyzji, że „takie zbycie jest konieczne dla właściwego zrównoważenia planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(139)

Pismo wskazuje, że STIM zobowiąże się do „wykupienia części lub całości, choć najlepiej całości, udziałów SNCM w CMN”, których wartość szacuje na 15–17 mln EUR, jeśli Komisja uzna w ramach warunków, które mogłaby nałożyć w swojej ostatecznej decyzji, że „takie zbycie jest konieczne dla właściwego zrównoważenia planu restrukturyzacji.

4.1.3.   Uwagi przedstawicieli samorządów lokalnych

| (140) | Burmistrz Marsylii, przewodniczący rady departamentu Bouches-du-Rhône i przewodniczący rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże podkreślają znaczenie ekonomiczne SNCM dla gospodarki regionalnej. |
| --- | --- |

(140)

Burmistrz Marsylii, przewodniczący rady departamentu Bouches-du-Rhône i przewodniczący rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże podkreślają znaczenie ekonomiczne SNCM dla gospodarki regionalnej.

| (141) | Przewodniczący rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże dodaje, że warunki niezbędne, by plan restrukturyzacji SNCM gwarantował rentowność przedsiębiorstwa, wydają mu się spełnione. |
| --- | --- |

(141)

Przewodniczący rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże dodaje, że warunki niezbędne, by plan restrukturyzacji SNCM gwarantował rentowność przedsiębiorstwa, wydają mu się spełnione.

| (142) | Przewodniczący rady wykonawczej zgromadzenia Korsyki przekazał uchwałę wspomnianego zgromadzenia z dnia 18 grudnia 2002 r., w której Zgromadzenie Korsyki pozytywnie zaopiniowało projekt dokapitalizowania SNCM. |
| --- | --- |

(142)

Przewodniczący rady wykonawczej zgromadzenia Korsyki przekazał uchwałę wspomnianego zgromadzenia z dnia 18 grudnia 2002 r., w której Zgromadzenie Korsyki pozytywnie zaopiniowało projekt dokapitalizowania SNCM.

4.1.4.   Uwagi urzędu ds. transportu na Korsyce

| (143) | OTC wskazuje również, że ponieważ SNCM jest obecnie jedynym przedsiębiorstwem będącym w stanie spełnić wymogi zamówienia, jeśli chodzi o ruch pasażerski, jej zniknięcie „spowodowałoby bezpośrednio znaczne ograniczenie usług”. Przypomina również o znaczeniu SNCM dla gospodarki Korsyki. |
| --- | --- |

(143)

OTC wskazuje również, że ponieważ SNCM jest obecnie jedynym przedsiębiorstwem będącym w stanie spełnić wymogi zamówienia, jeśli chodzi o ruch pasażerski, jej zniknięcie „spowodowałoby bezpośrednio znaczne ograniczenie usług”. Przypomina również o znaczeniu SNCM dla gospodarki Korsyki.

4.2.   DECYZJA O ROZSZERZENIU POSTĘPOWANIA Z 2006 r.

4.2.1.   Uwagi Corsica Ferries France (CFF)

| (144) | CFF podkreśla znacznie przedmiotowych środków finansowych, ich nieproporcjonalny charakter w stosunku do obrotów SNCM i fakt, że zostały wypłacone SNCM, zanim Komisja wypowiedziała się w sprawie klasyfikacji środków zgodnie z art. 87 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

(144)

CFF podkreśla znacznie przedmiotowych środków finansowych, ich nieproporcjonalny charakter w stosunku do obrotów SNCM i fakt, że zostały wypłacone SNCM, zanim Komisja wypowiedziała się w sprawie klasyfikacji środków zgodnie z art. 87 ust. 1 traktatu WE.

| (145) | CFF zwraca uwagę Komisji na fakt, że wsparcie państwa francuskiego dla SNCM ma strategiczne znaczenie dla rozwoju CFF. Te niezatwierdzone środki umożliwiają SNCM prowadzenie bardzo agresywnej polityki cenowej na połączeniach, na których CFF funkcjonuje od 10 lat i na których po raz pierwszy od zaistnienia na rynku traci w nim udział. |
| --- | --- |

(145)

CFF zwraca uwagę Komisji na fakt, że wsparcie państwa francuskiego dla SNCM ma strategiczne znaczenie dla rozwoju CFF. Te niezatwierdzone środki umożliwiają SNCM prowadzenie bardzo agresywnej polityki cenowej na połączeniach, na których CFF funkcjonuje od 10 lat i na których po raz pierwszy od zaistnienia na rynku traci w nim udział.

| (146) | Jeśli chodzi o postępowanie przetargowe dotyczące zbycia przedsiębiorstwa, CFF uważa, że nie było ono całkowicie przejrzyste, ponieważ wybrane przedsiębiorstwo, tj. BCP, nie zarządza już działalnością operacyjną SNCM, odstąpiwszy swoje miejsce grupie VT. Ponadto, ponieważ warunki finansowe zmieniły się na dużo bardziej korzystne dla nabywców, CFF zastanawia się nad zasadą równego traktowania inwestorów, która powinna była przyświecać całej operacji. |
| --- | --- |

(146)

Jeśli chodzi o postępowanie przetargowe dotyczące zbycia przedsiębiorstwa, CFF uważa, że nie było ono całkowicie przejrzyste, ponieważ wybrane przedsiębiorstwo, tj. BCP, nie zarządza już działalnością operacyjną SNCM, odstąpiwszy swoje miejsce grupie VT. Ponadto, ponieważ warunki finansowe zmieniły się na dużo bardziej korzystne dla nabywców, CFF zastanawia się nad zasadą równego traktowania inwestorów, która powinna była przyświecać całej operacji.

| (147) | Odnośnie do ujemnej ceny zbycia w wysokości 158 mln EUR, CFF wątpi w zastosowanie w niniejszej sprawie kryterium przezornego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Z jednej strony CFF zastanawia się, czy można uznać, że przedmiotowa operacja została przeprowadzona przez państwo równolegle do istotnej i równoczesnej interwencji zainteresowanych podmiotów prywatnych w porównywalnych warunkach, skoro państwo dokapitalizowało przedsiębiorstwo przed łącznym dokapitalizowaniem akcjonariuszy i nowym planem restrukturyzacji. Z drugiej strony CFF uważa, że w obliczu trudnych warunków finansowych SNCM przezorny inwestor działałby wcześniej, by nie doprowadzić do obniżenia wartości swojej inwestycji (94). |
| --- | --- |

(147)

Odnośnie do ujemnej ceny zbycia w wysokości 158 mln EUR, CFF wątpi w zastosowanie w niniejszej sprawie kryterium przezornego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Z jednej strony CFF zastanawia się, czy można uznać, że przedmiotowa operacja została przeprowadzona przez państwo równolegle do istotnej i równoczesnej interwencji zainteresowanych podmiotów prywatnych w porównywalnych warunkach, skoro państwo dokapitalizowało przedsiębiorstwo przed łącznym dokapitalizowaniem akcjonariuszy i nowym planem restrukturyzacji. Z drugiej strony CFF uważa, że w obliczu trudnych warunków finansowych SNCM przezorny inwestor działałby wcześniej, by nie doprowadzić do obniżenia wartości swojej inwestycji (94).

| (148) | CFF uważa, że odniesienie do sprawy „ABX Logistics” nie jest właściwe. Poza faktem, że okoliczności tej sprawy nie można porównać do okoliczności niniejszej, CFF podkreśla istotny wkład beneficjenta pomocy w tamtym przypadku, co najwyraźniej nie ma miejsca w przypadku SNCM. Ponadto według CFF decyzja Komisji z 2006 r. nie uwzględniła kosztów związanych z ryzykiem postępowania sądowego w ramach likwidacji przedmiotowego przedsiębiorstwa. W tym względzie CFF uważa, że krajowe orzecznictwo wskazane przez Francję w celu uzasadnienia kosztów, które byłyby związane z likwidacją SNCM, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Według CFF sąd najwyższy w sprawie spółki Mines et produits chimiques de Salsignes nie stwierdza w żadnym razie bezpośredniej odpowiedzialności państwa w razie likwidacji przedsiębiorstwa, którego państwo jest akcjonariuszem, a raczej możliwość skierowania powództwa o spłatę zobowiązań spółki przeciwko przedsiębiorstwu publicznemu o charakterze przemysłowo-handlowym (établissement public à caractère industriel et commercial) i brak możliwości uchylenia się przez jego zarząd od obowiązków poprzez powołanie się na interwencję władz publicznych. |
| --- | --- |

(148)

CFF uważa, że odniesienie do sprawy „ABX Logistics” nie jest właściwe. Poza faktem, że okoliczności tej sprawy nie można porównać do okoliczności niniejszej, CFF podkreśla istotny wkład beneficjenta pomocy w tamtym przypadku, co najwyraźniej nie ma miejsca w przypadku SNCM. Ponadto według CFF decyzja Komisji z 2006 r. nie uwzględniła kosztów związanych z ryzykiem postępowania sądowego w ramach likwidacji przedmiotowego przedsiębiorstwa. W tym względzie CFF uważa, że krajowe orzecznictwo wskazane przez Francję w celu uzasadnienia kosztów, które byłyby związane z likwidacją SNCM, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Według CFF sąd najwyższy w sprawie spółki Mines et produits chimiques de Salsignes nie stwierdza w żadnym razie bezpośredniej odpowiedzialności państwa w razie likwidacji przedsiębiorstwa, którego państwo jest akcjonariuszem, a raczej możliwość skierowania powództwa o spłatę zobowiązań spółki przeciwko przedsiębiorstwu publicznemu o charakterze przemysłowo-handlowym (établissement public à caractère industriel et commercial) i brak możliwości uchylenia się przez jego zarząd od obowiązków poprzez powołanie się na interwencję władz publicznych.

| (149) | Odnośnie do możliwości zastosowania w niniejszym przypadku wyroku sądu apelacyjnego w Rouen w sprawie Aspocomp, CFF podnosi, że przypadek będący przedmiotem tego wyroku, dotyczącego skazania pewnej spółki dominującej na wypłatę pracownikom spółki zależnej odszkodowań socjalnych z powodu „nieprzestrzegania umowy” zatwierdzonej przez tę pierwszą, jest zdecydowanie inny niż okoliczności sprawy SNCM. Nie jest więc pewne, że istnieje ryzyko, zasądzenia CGMF lub państwu wypłaty odpraw z tytułu zwolnienia w przypadku likwidacji sądowej przedsiębiorstwa. Ponadto CFF wątpi w szacowane kwoty pozostałych kosztów socjalnych ze względu na fakt, że wydają się one różne w zależności od ekspertów, do których zwrócono się o ich ustalenie. |
| --- | --- |

(149)

Odnośnie do możliwości zastosowania w niniejszym przypadku wyroku sądu apelacyjnego w Rouen w sprawie Aspocomp, CFF podnosi, że przypadek będący przedmiotem tego wyroku, dotyczącego skazania pewnej spółki dominującej na wypłatę pracownikom spółki zależnej odszkodowań socjalnych z powodu „nieprzestrzegania umowy” zatwierdzonej przez tę pierwszą, jest zdecydowanie inny niż okoliczności sprawy SNCM. Nie jest więc pewne, że istnieje ryzyko, zasądzenia CGMF lub państwu wypłaty odpraw z tytułu zwolnienia w przypadku likwidacji sądowej przedsiębiorstwa. Ponadto CFF wątpi w szacowane kwoty pozostałych kosztów socjalnych ze względu na fakt, że wydają się one różne w zależności od ekspertów, do których zwrócono się o ich ustalenie.

| (150) | CFF uważa, że zastosowanie orzecznictwa wspólnotowego w sprawie Gröditzer i Hytasa do niniejszej sprawy w sposób nieunikniony prowadzi do wniosku, że państwo nie zachowało się jak prywatny inwestor, ponieważ zgodnie ze wspomnianym orzecznictwem wkład kapitałowy państwa był związany ze sprzedażą 75 % udziałów w SNCM, zmniejszającą o tyleż szanse zysku z tej inwestycji. |
| --- | --- |

(150)

CFF uważa, że zastosowanie orzecznictwa wspólnotowego w sprawie Gröditzer i Hytasa do niniejszej sprawy w sposób nieunikniony prowadzi do wniosku, że państwo nie zachowało się jak prywatny inwestor, ponieważ zgodnie ze wspomnianym orzecznictwem wkład kapitałowy państwa był związany ze sprzedażą 75 % udziałów w SNCM, zmniejszającą o tyleż szanse zysku z tej inwestycji.

| (151) | Wreszcie CFF uważa, że porównanie między kosztami likwidacji a kosztami dokapitalizowania powinno uwzględniać wartość aktywów, która – w obu przypadkach – przekazywana jest nabywcy. CFF uważa, że wartość aktywów zbytych nabywcom waha się od 640 mln EUR do 755 mln EUR (95), biorąc pod uwagę wartość rynkową floty wykorzystywanej przez SNCM, którą CFF szacuje na 644–664 mln EUR na sierpień 2006 r. |
| --- | --- |

(151)

Wreszcie CFF uważa, że porównanie między kosztami likwidacji a kosztami dokapitalizowania powinno uwzględniać wartość aktywów, która – w obu przypadkach – przekazywana jest nabywcy. CFF uważa, że wartość aktywów zbytych nabywcom waha się od 640 mln EUR do 755 mln EUR (95), biorąc pod uwagę wartość rynkową floty wykorzystywanej przez SNCM, którą CFF szacuje na 644–664 mln EUR na sierpień 2006 r.

| (152) | Odnośnie do uznania środków po dokapitalizowaniu z 2002 r. za pomoc restrukturyzacyjną, CFF uważa, że o ile SNCM spełnia warunki zagrożonego przedsiębiorstwa określone w wytycznych z 2004 r. w okresie poprzedzającym pierwsze dokapitalizowanie w wysokości 142,5 mln EUR, zaklasyfikowanie to jest jednak podważalne w przypadku okresu, który poprzedza drugie podwyższenie kapitału w wysokości 8,75 mln EUR, ponieważ odtworzono kapitał własny przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(152)

Odnośnie do uznania środków po dokapitalizowaniu z 2002 r. za pomoc restrukturyzacyjną, CFF uważa, że o ile SNCM spełnia warunki zagrożonego przedsiębiorstwa określone w wytycznych z 2004 r. w okresie poprzedzającym pierwsze dokapitalizowanie w wysokości 142,5 mln EUR, zaklasyfikowanie to jest jednak podważalne w przypadku okresu, który poprzedza drugie podwyższenie kapitału w wysokości 8,75 mln EUR, ponieważ odtworzono kapitał własny przedsiębiorstwa.

| (153) | Jeśli chodzi o rentowność przedsiębiorstwa, CFF podkreśla, że zbycie SNCM jest tylko częściowe i nie jest nieodwołalne, biorąc pod uwagę klauzule umożliwiające odstąpienie od umowy zbycia wynegocjowane z nabywcami. Te elementy składają się na poważną wątpliwość co do woli i zdolności nabywców do naprawy sytuacji SNCM, a tym samym stanowią obciążenie dla perspektyw trwałej rentowności tego przedsiębiorstwa. CFF wskazuje ponadto, że wbrew temu, czego wymagają wytyczne z 2004 r., władze francuskie nie planowały zaprzestania wykonywania działalności, która nawet po restrukturyzacji przynosiłaby straty (96). Co więcej, CFF wyraża się sceptycznie o planie redukcji kosztów ze względu na fakt, że flota SNCM została powiększona (97), a także o planie zmniejszenia zatrudnienia, zwłaszcza w świetle niepowodzenia planu zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r. |
| --- | --- |

(153)

Jeśli chodzi o rentowność przedsiębiorstwa, CFF podkreśla, że zbycie SNCM jest tylko częściowe i nie jest nieodwołalne, biorąc pod uwagę klauzule umożliwiające odstąpienie od umowy zbycia wynegocjowane z nabywcami. Te elementy składają się na poważną wątpliwość co do woli i zdolności nabywców do naprawy sytuacji SNCM, a tym samym stanowią obciążenie dla perspektyw trwałej rentowności tego przedsiębiorstwa. CFF wskazuje ponadto, że wbrew temu, czego wymagają wytyczne z 2004 r., władze francuskie nie planowały zaprzestania wykonywania działalności, która nawet po restrukturyzacji przynosiłaby straty (96). Co więcej, CFF wyraża się sceptycznie o planie redukcji kosztów ze względu na fakt, że flota SNCM została powiększona (97), a także o planie zmniejszenia zatrudnienia, zwłaszcza w świetle niepowodzenia planu zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r.

| (154) | CFF wyraża wątpliwości co do faktu, że nowa pomoc jest ograniczona do minimum, ze względu, z jednej strony, na brak jasnych wskazań, co obejmują koszty socjalne, a z drugiej strony – ze względu na treść protokołu zgromadzenia SNCM z dnia 28 kwietnia 2006 r., z której wynika, ze część tej pomocy wykorzystano na pokrycie strat z działalności przedsiębiorstwa w 2006 r. i 2007 r. CFF uważa również, że nabywcy SNCM nie przyczyniają się w znaczący sposób do restrukturyzacji przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(154)

CFF wyraża wątpliwości co do faktu, że nowa pomoc jest ograniczona do minimum, ze względu, z jednej strony, na brak jasnych wskazań, co obejmują koszty socjalne, a z drugiej strony – ze względu na treść protokołu zgromadzenia SNCM z dnia 28 kwietnia 2006 r., z której wynika, ze część tej pomocy wykorzystano na pokrycie strat z działalności przedsiębiorstwa w 2006 r. i 2007 r. CFF uważa również, że nabywcy SNCM nie przyczyniają się w znaczący sposób do restrukturyzacji przedsiębiorstwa.

| (155) | CFF uważa, że aby zapobiec niepożądanym zakłóceniom konkurencji, konieczne jest odnowienie i doprecyzowanie środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM w 2003 r. oraz dodanie do nich nowych środków kompensacyjnych dotyczących ograniczenia obecności SNCM na rynku (98). CFF uważa ponadto, że nie zastosowano się do części środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM decyzją z 2003 r. SNCM nabyła nowe statki z naruszeniem art. 2 decyzji Komisji z 2003 r. Skądinąd SNCM nie zbyła swojego udziału w CCM z naruszeniem art. 3 decyzji Komisji. W końcu SNCM prowadziła od 2003 r. agresywną politykę cenową stosując ceny niższe od cen CFF z naruszeniem art. 4 wspomnianej decyzji (bilety do 30 % tańsze na identyczne lub porównywalne usługi). |
| --- | --- |

(155)

CFF uważa, że aby zapobiec niepożądanym zakłóceniom konkurencji, konieczne jest odnowienie i doprecyzowanie środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM w 2003 r. oraz dodanie do nich nowych środków kompensacyjnych dotyczących ograniczenia obecności SNCM na rynku (98). CFF uważa ponadto, że nie zastosowano się do części środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM decyzją z 2003 r. SNCM nabyła nowe statki z naruszeniem art. 2 decyzji Komisji z 2003 r. Skądinąd SNCM nie zbyła swojego udziału w CCM z naruszeniem art. 3 decyzji Komisji. W końcu SNCM prowadziła od 2003 r. agresywną politykę cenową stosując ceny niższe od cen CFF z naruszeniem art. 4 wspomnianej decyzji (bilety do 30 % tańsze na identyczne lub porównywalne usługi).

| (156) | Odnośnie do charakteru drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, CFF uważa, że aby można było zatwierdzić interwencję państwa poza równoczesnym charakterem inwestycji publicznej i prywatnej, interwencja prywatna musi być istotna i przeprowadzona na porównywalnych warunkach. W niniejszej sprawie oba warunki nie zostały spełnione. Z jednej strony udział nabywców, ściśle związany z pierwszym podwyższeniem kapitału w wysokości 142,5 mln EUR, nie był istotny. Z drugiej strony działanie nabywców nie odbyło się na warunkach porównywalnych do warunków udziału państwa, w szczególności ze względu na klauzule umożliwiające odstąpienie od umowy zbycia i oczekiwaną rentowność mniejszościowych udziałów CGMF. |
| --- | --- |

(156)

Odnośnie do charakteru drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, CFF uważa, że aby można było zatwierdzić interwencję państwa poza równoczesnym charakterem inwestycji publicznej i prywatnej, interwencja prywatna musi być istotna i przeprowadzona na porównywalnych warunkach. W niniejszej sprawie oba warunki nie zostały spełnione. Z jednej strony udział nabywców, ściśle związany z pierwszym podwyższeniem kapitału w wysokości 142,5 mln EUR, nie był istotny. Z drugiej strony działanie nabywców nie odbyło się na warunkach porównywalnych do warunków udziału państwa, w szczególności ze względu na klauzule umożliwiające odstąpienie od umowy zbycia i oczekiwaną rentowność mniejszościowych udziałów CGMF.

| (157) | Odnośnie do środków socjalnych w kwocie 38,5 mln EUR, CFF podważa uznanie tej kwoty za pomoc dla osób fizycznych. Jeśli bowiem prawdą jest, że z kwoty tej korzystają bezpośrednio pracownicy SNCM, CFF podkreśla, że środek ten mógłby mieć pozytywne, pośrednie skutki dla SNCM, w szczególności poprzez załagodzenie nastrojów społecznych. |
| --- | --- |

(157)

Odnośnie do środków socjalnych w kwocie 38,5 mln EUR, CFF podważa uznanie tej kwoty za pomoc dla osób fizycznych. Jeśli bowiem prawdą jest, że z kwoty tej korzystają bezpośrednio pracownicy SNCM, CFF podkreśla, że środek ten mógłby mieć pozytywne, pośrednie skutki dla SNCM, w szczególności poprzez załagodzenie nastrojów społecznych.

4.2.2.   Uwagi STIM

4.2.2.1.   Środki podjęte po dokapitalizowaniu w 2002 r.

| (158) | Odnośnie do ujemnej ceny zbycia w wysokości 158 mln EUR, STIM uważa, że cena ta nie stanowi ceny rynkowej, wynikającej z otwartego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, ponieważ dokapitalizowanie miało miejsce w innych warunkach niż te, które w normalnej sytuacji kierują prywatnym inwestorem. STIM uważa, że ponowna wycena aktywów księgowych netto umożliwiłaby, w najgorszym przypadku, likwidację bez żadnych kosztów dla państwa, a nawet generację nadwyżki z likwidacji, że cena zbycia jest znikoma w stosunku do wartości przedsiębiorstwa (szacowanej przez STIM na 350 mln EUR) i że pomoc jest nieproporcjonalna w stosunku do potrzeb przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(158)

Odnośnie do ujemnej ceny zbycia w wysokości 158 mln EUR, STIM uważa, że cena ta nie stanowi ceny rynkowej, wynikającej z otwartego i niedyskryminującego postępowania przetargowego, ponieważ dokapitalizowanie miało miejsce w innych warunkach niż te, które w normalnej sytuacji kierują prywatnym inwestorem. STIM uważa, że ponowna wycena aktywów księgowych netto umożliwiłaby, w najgorszym przypadku, likwidację bez żadnych kosztów dla państwa, a nawet generację nadwyżki z likwidacji, że cena zbycia jest znikoma w stosunku do wartości przedsiębiorstwa (szacowanej przez STIM na 350 mln EUR) i że pomoc jest nieproporcjonalna w stosunku do potrzeb przedsiębiorstwa.

| (159) | STIM zwraca uwagę Komisji na nadmiernie szeroki zakres klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy dotyczącej przeniesienia przedsiębiorstwa do sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(159)

STIM zwraca uwagę Komisji na nadmiernie szeroki zakres klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy dotyczącej przeniesienia przedsiębiorstwa do sektora prywatnego.

| (160) | STIM podważa ponadto uzasadnienie sprzedaży po cenie ujemnej, oparte na założeniu, że likwidacja byłaby społecznie trudna, które wydaje się mało realistyczne. |
| --- | --- |

(160)

STIM podważa ponadto uzasadnienie sprzedaży po cenie ujemnej, oparte na założeniu, że likwidacja byłaby społecznie trudna, które wydaje się mało realistyczne.

| (161) | Odnośnie do drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, STIM uważa, że ten wkład kapitałowy nie jest zgodny z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, biorąc pod uwagę niedostateczne gwarancje zwrotu z inwestycji. STIM poważa argument wywodzony z równoczesnego charakteru inwestycji prywatnej i publicznej, by nie uznawać tego wkładu za pomoc państwa. Ten równoczesny charakter, o ile został dowiedziony, stanowi jedynie wskazówkę i nie może sam w sobie stanowić kryterium kwalifikacji (99). STIM stwierdza ponadto że wkład ten stanowi gwarancję udzieloną nabywcom przez rząd francuski, że SNCM uzyska zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w odniesieniu do obsługi połączeń z Korsyką. |
| --- | --- |

(161)

Odnośnie do drugiego dokapitalizowania w wysokości 8,75 mln EUR, STIM uważa, że ten wkład kapitałowy nie jest zgodny z zasadą zachowania się jak prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, biorąc pod uwagę niedostateczne gwarancje zwrotu z inwestycji. STIM poważa argument wywodzony z równoczesnego charakteru inwestycji prywatnej i publicznej, by nie uznawać tego wkładu za pomoc państwa. Ten równoczesny charakter, o ile został dowiedziony, stanowi jedynie wskazówkę i nie może sam w sobie stanowić kryterium kwalifikacji (99). STIM stwierdza ponadto że wkład ten stanowi gwarancję udzieloną nabywcom przez rząd francuski, że SNCM uzyska zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w odniesieniu do obsługi połączeń z Korsyką.

| (162) | Odnośnie do 38,5 mln EUR pomocy przyznawanej osobom fizycznym, STIM uważa, że kwota ta ma w praktyce na celu zapewnienie SNCM środków pozwalających wykonać niektóre kluczowe zadania planu naprawczego przedłożonego Komisji, w szczególności zmniejszenia zatrudnienia, które nie zostało zrealizowane. |
| --- | --- |

(162)

Odnośnie do 38,5 mln EUR pomocy przyznawanej osobom fizycznym, STIM uważa, że kwota ta ma w praktyce na celu zapewnienie SNCM środków pozwalających wykonać niektóre kluczowe zadania planu naprawczego przedłożonego Komisji, w szczególności zmniejszenia zatrudnienia, które nie zostało zrealizowane.

4.2.2.2.   Zgodność z wytycznymi z 2004 r.

| (163) | STIM jest zdania, że pomoc przyznana SNCM nie jest ograniczona do minimum. Wkład SNCM i nabywców w plan restrukturyzacji jest niewystarczający w świetle warunków nałożonych w wytycznych z 2004 r., nie wykazano też, że sytuacja SNCM była na tyle wyjątkowa, żeby uzasadniać niższy wkład własny. Ponadto STIM podkreśla nieproporcjonalny charakter pomocy przyznanej w 2006 r., która umożliwiła SNCM utworzenie rezerw na pokrycie przyszłych strat. Wreszcie fakt, że SNCM nie przewidziała zbycia aktywów, które nie są niezbędne dla dalszego istnienia przedsiębiorstwa, jest niezgodny z wymogami ustanowionymi w wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(163)

STIM jest zdania, że pomoc przyznana SNCM nie jest ograniczona do minimum. Wkład SNCM i nabywców w plan restrukturyzacji jest niewystarczający w świetle warunków nałożonych w wytycznych z 2004 r., nie wykazano też, że sytuacja SNCM była na tyle wyjątkowa, żeby uzasadniać niższy wkład własny. Ponadto STIM podkreśla nieproporcjonalny charakter pomocy przyznanej w 2006 r., która umożliwiła SNCM utworzenie rezerw na pokrycie przyszłych strat. Wreszcie fakt, że SNCM nie przewidziała zbycia aktywów, które nie są niezbędne dla dalszego istnienia przedsiębiorstwa, jest niezgodny z wymogami ustanowionymi w wytycznych z 2004 r.

| (164) | STIM uważa, że wpłata odnośnych kwot odbyła się z naruszeniem zasady jednorazowej pomocy, o której mowa w wytycznych z 2004 r. Pogorszenia sytuacji finansowej przedsiębiorstwa i konfliktów społecznych nie sposób uznać za wyjątkowe okoliczności, nieprzewidywalne i niepowstałe z winy przedsiębiorstwa będącego beneficjentem. |
| --- | --- |

(164)

STIM uważa, że wpłata odnośnych kwot odbyła się z naruszeniem zasady jednorazowej pomocy, o której mowa w wytycznych z 2004 r. Pogorszenia sytuacji finansowej przedsiębiorstwa i konfliktów społecznych nie sposób uznać za wyjątkowe okoliczności, nieprzewidywalne i niepowstałe z winy przedsiębiorstwa będącego beneficjentem.

| (165) | Tym samym STIM wymaga dodatkowych środków kompensacyjnych w wysokości połowy przyznanej pomocy, tj. 98,25 mln EUR, poprzez zbycie dodatkowego statku oraz bezpośrednich i pośrednich udziałów SNCM w CMN. W tym względzie STIM stwierdza, że te udziały nie mają strategicznego znaczenia w rozumieniu wytycznych z 2004 r. w sprawie pomocy restrukturyzacyjnej, ponieważ nie są „niezbędne dla przetrwania przedsiębiorstwa” ani nie mają charakteru aktywów niezbywalnych. |
| --- | --- |

(165)

Tym samym STIM wymaga dodatkowych środków kompensacyjnych w wysokości połowy przyznanej pomocy, tj. 98,25 mln EUR, poprzez zbycie dodatkowego statku oraz bezpośrednich i pośrednich udziałów SNCM w CMN. W tym względzie STIM stwierdza, że te udziały nie mają strategicznego znaczenia w rozumieniu wytycznych z 2004 r. w sprawie pomocy restrukturyzacyjnej, ponieważ nie są „niezbędne dla przetrwania przedsiębiorstwa” ani nie mają charakteru aktywów niezbywalnych.

| (166) | STIM podnosi również, że domniemana synergia między SNCM i CMN nie istnieje, ponieważ SNCM nie pełni żadnej faktycznej roli w zarządzaniu i rozwoju CMN. STIM podkreśla ponadto że umowa akcjonariuszy, która łączyła oba przedsiębiorstwa, nie obowiązuje od dnia 15 marca 2006 r., tj. dnia, w którym została wypowiedziana przez CMN, co potwierdził sąd apelacyjny w Paryżu. |
| --- | --- |

(166)

STIM podnosi również, że domniemana synergia między SNCM i CMN nie istnieje, ponieważ SNCM nie pełni żadnej faktycznej roli w zarządzaniu i rozwoju CMN. STIM podkreśla ponadto że umowa akcjonariuszy, która łączyła oba przedsiębiorstwa, nie obowiązuje od dnia 15 marca 2006 r., tj. dnia, w którym została wypowiedziana przez CMN, co potwierdził sąd apelacyjny w Paryżu.

4.2.3.   Uwagi SNCM

| (167) | SNCM przekazała Komisji dokument podsumowujący jej sytuację ekonomiczną i konkurencyjną wraz z opinią prawnika, w której oszacowano ryzyko sądowego uznania, w ramach postępowania likwidacyjnego, interwencji państwa za interwencję podmiotu faktycznie zarządzającego przedsiębiorstwem w okresie poprzedzającym prywatyzację. |
| --- | --- |

(167)

SNCM przekazała Komisji dokument podsumowujący jej sytuację ekonomiczną i konkurencyjną wraz z opinią prawnika, w której oszacowano ryzyko sądowego uznania, w ramach postępowania likwidacyjnego, interwencji państwa za interwencję podmiotu faktycznie zarządzającego przedsiębiorstwem w okresie poprzedzającym prywatyzację.

| (168) | Kancelaria Baker & McKenzie, do której zwróciła się SNCM, dochodzi do wniosku, że w oparciu o dokumenty spółki uzupełnione korespondencją, czynnościami i sprawozdaniami organów kontroli, państwo francuskie [...] (60) decyzji (100) [...] (60) organów (101), [...] (60) organów społecznych (102). W sprawozdaniu podkreśla się ponadto, że [...] (60) SNCM (103). Ponadto zgodnie z tym samym sprawozdaniem [...] (60) SNCM. |
| --- | --- |

(168)

Kancelaria Baker & McKenzie, do której zwróciła się SNCM, dochodzi do wniosku, że w oparciu o dokumenty spółki uzupełnione korespondencją, czynnościami i sprawozdaniami organów kontroli, państwo francuskie [...] (60) decyzji (100) [...] (60) organów (101), [...] (60) organów społecznych (102). W sprawozdaniu podkreśla się ponadto, że [...] (60) SNCM (103). Ponadto zgodnie z tym samym sprawozdaniem [...] (60) SNCM.

| (169) | Na tej podstawie ekspert SNCM stwierdza, że jest bardzo prawdopodobne, że sąd gospodarczy w Marsylii uznałby państwo francuskie za podmiot faktycznie zarządzający. |
| --- | --- |

(169)

Na tej podstawie ekspert SNCM stwierdza, że jest bardzo prawdopodobne, że sąd gospodarczy w Marsylii uznałby państwo francuskie za podmiot faktycznie zarządzający.

| (170) | Ponadto z okoliczności ustalonych w szczególności w sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego, wynika, że błędy w zarządzaniu, które można przypisać państwu francuskiemu, podmiotowi faktycznie zarządzającemu SNCM, przyczyniły się do stwierdzonego niedoboru aktywów SNCM. Sprawozdanie wytyka między innymi następujące błędy w zarządzaniu: decyzję [...] (60) handlową. Szkody wynikające z błędów w zarządzaniu ze strony państwa wynoszą [...] (60). |
| --- | --- |

(170)

Ponadto z okoliczności ustalonych w szczególności w sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego, wynika, że błędy w zarządzaniu, które można przypisać państwu francuskiemu, podmiotowi faktycznie zarządzającemu SNCM, przyczyniły się do stwierdzonego niedoboru aktywów SNCM. Sprawozdanie wytyka między innymi następujące błędy w zarządzaniu: decyzję [...] (60) handlową. Szkody wynikające z błędów w zarządzaniu ze strony państwa wynoszą [...] (60).

| (171) | W tym kontekście według eksperta SNCM nie ulega więc wątpliwości, biorąc pod uwagę bardzo silne zaangażowanie państwa w zarządzanie SNCM, jego oczywiste błędy w zarządzaniu i zakres jego środków finansowych, że w ramach powództwa o pokrycie zobowiązań państwu francuskiemu zostałoby zasądzone pokrycie części lub całości niedoboru aktywów. |
| --- | --- |

(171)

W tym kontekście według eksperta SNCM nie ulega więc wątpliwości, biorąc pod uwagę bardzo silne zaangażowanie państwa w zarządzanie SNCM, jego oczywiste błędy w zarządzaniu i zakres jego środków finansowych, że w ramach powództwa o pokrycie zobowiązań państwu francuskiemu zostałoby zasądzone pokrycie części lub całości niedoboru aktywów.

| (172) | W oparciu o właściwe orzecznictwo ekspert SNCM stwierdza, że gdyby SNCM została zlikwidowana, pokrycie całości zobowiązań socjalnych SNCM z pewnością zostałoby zasądzone państwu. Doprowadziłoby to do obciążenia państwa jako akcjonariusza częścią szacowaną w na 85–100 % stwierdzonego niedoboru aktywów (tj. 316,6–385,7 mln EUR). W konsekwencji państwo francuskie, decydując się na prywatyzację SNCM, doprowadzając wcześniej do zwiększenia jej kapitałów własnych w kwocie 158 mln EUR, zachowało się jak przezorny inwestor. |
| --- | --- |

(172)

W oparciu o właściwe orzecznictwo ekspert SNCM stwierdza, że gdyby SNCM została zlikwidowana, pokrycie całości zobowiązań socjalnych SNCM z pewnością zostałoby zasądzone państwu. Doprowadziłoby to do obciążenia państwa jako akcjonariusza częścią szacowaną w na 85–100 % stwierdzonego niedoboru aktywów (tj. 316,6–385,7 mln EUR). W konsekwencji państwo francuskie, decydując się na prywatyzację SNCM, doprowadzając wcześniej do zwiększenia jej kapitałów własnych w kwocie 158 mln EUR, zachowało się jak przezorny inwestor.

V.   KOMENTARZE FRANCJI DO UWAG ZAINTERESOWANYCH STRON

5.1.   KOMENTARZE FRANCJI DO UWAG ZAINTERESOWANYCH STRON DOTYCZĄCYCH DECYZJI O WSZCZĘCIU FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO Z 2002 r.

5.1.1.   Uwagi CFF

| (173) | Władze francuskie wskazały, że niektóre dane przedstawione przez CFF w sprawie oferty SNCM są niedokładne. |
| --- | --- |

(173)

Władze francuskie wskazały, że niektóre dane przedstawione przez CFF w sprawie oferty SNCM są niedokładne.

| (174) | W przeciwieństwie do stwierdzeń CFF państwo francuskie uważa, że plan restrukturyzacji został stworzony w taki sposób, aby umożliwić poprawę sytuacji SNCM w jak najkrótszym terminie i stworzyć warunki do osiągnięcia przez przedsiębiorstwo rentowności w perspektywie średnio- i długoterminowej. Władze francuskie przypomniały, że znaczna część programu zmniejszenia kosztów już została wdrożona. Tabor pływający został zredukowany, a program zbycia aktywów odbywa się zgodnie z projektem przemysłowym. Obsługa została zreorganizowana, są też pierwsze wyniki planu działania dotyczącego ograniczenia zużycia pośredniego. Stopniowo wdrażana jest również część planu przemysłowego dotycząca zatrudnienia. Ponadto w 2001 r. SNCM stworzyło rezerwę w wysokości 21,3 mln EUR na finansowanie środków restrukturyzacyjnych, w szczególności planu ochrony zatrudnienia. |
| --- | --- |

(174)

W przeciwieństwie do stwierdzeń CFF państwo francuskie uważa, że plan restrukturyzacji został stworzony w taki sposób, aby umożliwić poprawę sytuacji SNCM w jak najkrótszym terminie i stworzyć warunki do osiągnięcia przez przedsiębiorstwo rentowności w perspektywie średnio- i długoterminowej. Władze francuskie przypomniały, że znaczna część programu zmniejszenia kosztów już została wdrożona. Tabor pływający został zredukowany, a program zbycia aktywów odbywa się zgodnie z projektem przemysłowym. Obsługa została zreorganizowana, są też pierwsze wyniki planu działania dotyczącego ograniczenia zużycia pośredniego. Stopniowo wdrażana jest również część planu przemysłowego dotycząca zatrudnienia. Ponadto w 2001 r. SNCM stworzyło rezerwę w wysokości 21,3 mln EUR na finansowanie środków restrukturyzacyjnych, w szczególności planu ochrony zatrudnienia.

| (175) | Odnośnie do określenia kwoty pomocy, władze francuskie potwierdzają, że stosunek kapitału własnego do zobowiązań ogółem wynoszący 0,79 jest charakterystyczny dla bilansów większości przedsiębiorstw żeglugi morskiej, z wyjątkiem sytuacji szczególnych. Odnośnie do wskaźnika 0,497 podanego przez CFF w odniesieniu do CMN w 2001 r., należy stwierdzić, że jest on nieprawidłowy, gdyż nie uwzględnia aktywów płynnych w bilansie. Po korekcie tego braku wskaźnik CMN wynosi 0,557. Według władz francuskich taki poziom jest w każdym razie niewystarczający w przypadku CMN, co uwidacznia się w trudnościach z płynnością CMN odnotowanych w 2002 r. CMN musiała bowiem pożyczyć aż 8 mln EUR od STIM, aby sfinansować deficyt płynności, którego nie pokryły jej banki. |
| --- | --- |

(175)

Odnośnie do określenia kwoty pomocy, władze francuskie potwierdzają, że stosunek kapitału własnego do zobowiązań ogółem wynoszący 0,79 jest charakterystyczny dla bilansów większości przedsiębiorstw żeglugi morskiej, z wyjątkiem sytuacji szczególnych. Odnośnie do wskaźnika 0,497 podanego przez CFF w odniesieniu do CMN w 2001 r., należy stwierdzić, że jest on nieprawidłowy, gdyż nie uwzględnia aktywów płynnych w bilansie. Po korekcie tego braku wskaźnik CMN wynosi 0,557. Według władz francuskich taki poziom jest w każdym razie niewystarczający w przypadku CMN, co uwidacznia się w trudnościach z płynnością CMN odnotowanych w 2002 r. CMN musiała bowiem pożyczyć aż 8 mln EUR od STIM, aby sfinansować deficyt płynności, którego nie pokryły jej banki.

5.1.2.   Uwagi STIM

| (176) | Władze francuskie utrzymują, że udział SNCM w kapitale CMN nie może być analizowany jako aktywa czysto finansowe, jak wydaje się utrzymywać STIM. Francja broni stanowiska, że udział SNCM w CMN ma charakter wysoce strategiczny. Zbycie tych udziałów w jej opinii byłoby nie tylko bezsensowne z przemysłowego punktu widzenia, lecz także stanowiłoby poważny błąd strategiczny. |
| --- | --- |

(176)

Władze francuskie utrzymują, że udział SNCM w kapitale CMN nie może być analizowany jako aktywa czysto finansowe, jak wydaje się utrzymywać STIM. Francja broni stanowiska, że udział SNCM w CMN ma charakter wysoce strategiczny. Zbycie tych udziałów w jej opinii byłoby nie tylko bezsensowne z przemysłowego punktu widzenia, lecz także stanowiłoby poważny błąd strategiczny.

5.1.3.   Uwagi samorządów lokalnych

| (177) | O ile Francja co do zasady akceptuje treść pisma przewodniczącego rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, to jednak chce wskazać, że – w przeciwieństwie do tego, co stwierdzono w pkt 2 wspomnianego pisma (104)– oferta dotycząca obsługi połączenia między Francją kontynentalną a Korsyką nie jest „nadmiernie rozbudowana w stosunku do popytu”, a polityka taryfowa SNCM jest zgodna podjętymi przez przedsiębiorstwo zobowiązaniami do niewszczynania wojny cenowej i niewchodzenia w rolę price leader. |
| --- | --- |

(177)

O ile Francja co do zasady akceptuje treść pisma przewodniczącego rady regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, to jednak chce wskazać, że – w przeciwieństwie do tego, co stwierdzono w pkt 2 wspomnianego pisma (104)– oferta dotycząca obsługi połączenia między Francją kontynentalną a Korsyką nie jest „nadmiernie rozbudowana w stosunku do popytu”, a polityka taryfowa SNCM jest zgodna podjętymi przez przedsiębiorstwo zobowiązaniami do niewszczynania wojny cenowej i niewchodzenia w rolę price leader.

5.2.   KOMENTARZE FRANCJI DO UWAG ZAINTERESOWANYCH STRON DOTYCZĄCYCH DECYZJI Z 2006 r.

| (178) | Ogólnie rzecz biorąc, Francja zauważa, że wiele uwag STIM i CFF jest identycznych z komentarzami, które przedsiębiorstwa te przedstawiły Komisji w 2003 r. Podkreśla w szczególności, że komentarze CFF zostały przedstawione przed sądem pierwszej instancji w ramach skargi o unieważnienie decyzji Komisji z dnia 9 lipca 2003 r., i w większości już zostały odrzucone zarówno przez Komisję, jak i przez sąd. |
| --- | --- |

(178)

Ogólnie rzecz biorąc, Francja zauważa, że wiele uwag STIM i CFF jest identycznych z komentarzami, które przedsiębiorstwa te przedstawiły Komisji w 2003 r. Podkreśla w szczególności, że komentarze CFF zostały przedstawione przed sądem pierwszej instancji w ramach skargi o unieważnienie decyzji Komisji z dnia 9 lipca 2003 r., i w większości już zostały odrzucone zarówno przez Komisję, jak i przez sąd.

5.2.1.   Wcześniejsze wykonanie środków przewidzianych w pierwszym planie restrukturyzacyjnym i jego zmiany

| (179) | Na ogólną uwagę dotyczącą wcześniejszego wdrożenia przez Francję środków, które można uznać za pomoc, władze francuskie odpowiadają, że wspomniane wdrożenie jest uzasadnione szczególnym elementem procedury, a mianowicie unieważnieniem decyzji zatwierdzającej Komisji z dnia 9 lipca 2003 r., które nastąpiło w 2005 r., a nie zamiarem władz francuskich zignorowania ich obowiązków wynikających z traktatu WE. Skądinąd Francja wyjaśnia, że zawsze informowała Komisję o postępach sprawy i różnych środkach przyjętych od stycznia 2005 r. na mocy zasady lojalnej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją. |
| --- | --- |

(179)

Na ogólną uwagę dotyczącą wcześniejszego wdrożenia przez Francję środków, które można uznać za pomoc, władze francuskie odpowiadają, że wspomniane wdrożenie jest uzasadnione szczególnym elementem procedury, a mianowicie unieważnieniem decyzji zatwierdzającej Komisji z dnia 9 lipca 2003 r., które nastąpiło w 2005 r., a nie zamiarem władz francuskich zignorowania ich obowiązków wynikających z traktatu WE. Skądinąd Francja wyjaśnia, że zawsze informowała Komisję o postępach sprawy i różnych środkach przyjętych od stycznia 2005 r. na mocy zasady lojalnej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją.

| (180) | Jeżeli chodzi o te ostatnie środki, władze francuskie uważają, że skoro żaden z nich nie stanowi pomocy, in fine art. 88 ust. 3 traktatu WE nie ma do nich zastosowania, a w konsekwencji – nie ma żadnego obowiązku zawieszenia ich wykonania. |
| --- | --- |

(180)

Jeżeli chodzi o te ostatnie środki, władze francuskie uważają, że skoro żaden z nich nie stanowi pomocy, in fine art. 88 ust. 3 traktatu WE nie ma do nich zastosowania, a w konsekwencji – nie ma żadnego obowiązku zawieszenia ich wykonania.

5.2.2.   Środki stosowane po dokapitalizowaniu z 2002 r.

| (181) | Odnośnie do procesu zbycia, Francja wyjaśnia, że od początku przewidywała klasyczne kryteria wyboru opierające się głównie na proponowanej cenie waloryzacji papierów wartościowych SNCM, a dodatkowo na innych parametrach (projekt przemysłowy, projekt socjalny itp.), w tym na kwocie, którą kandydaci byli gotowi zainwestować w spółkę w ramach dokapitalizowania. Francja zdecydowanie kwestionuje argument wysuwany przez osoby trzecie, że proces sprzedaży nie był przejrzysty i przypomina, że w niniejszej sprawie państwo zrobiło więcej niż wynikało z wymogów ustawowych i wymogów przepisów wykonawczych przewidzianych w przypadku zbycia udziałów publicznych, które same w sobie są stanowcze i rygorystyczne. Francja przypomniała, że zmiany, które nastąpiły w wyniku oferty BCP dotyczącej przejęcia 100 % udziałów w SNCM, miały miejsce w bardzo trudnym kontekście finansowym i społecznym oraz że przyłączenie VT do oferty BCP nie zmieniło warunków handlowych i finansowych przedsięwzięcia (z wyjątkiem podziału kapitału). |
| --- | --- |

(181)

Odnośnie do procesu zbycia, Francja wyjaśnia, że od początku przewidywała klasyczne kryteria wyboru opierające się głównie na proponowanej cenie waloryzacji papierów wartościowych SNCM, a dodatkowo na innych parametrach (projekt przemysłowy, projekt socjalny itp.), w tym na kwocie, którą kandydaci byli gotowi zainwestować w spółkę w ramach dokapitalizowania. Francja zdecydowanie kwestionuje argument wysuwany przez osoby trzecie, że proces sprzedaży nie był przejrzysty i przypomina, że w niniejszej sprawie państwo zrobiło więcej niż wynikało z wymogów ustawowych i wymogów przepisów wykonawczych przewidzianych w przypadku zbycia udziałów publicznych, które same w sobie są stanowcze i rygorystyczne. Francja przypomniała, że zmiany, które nastąpiły w wyniku oferty BCP dotyczącej przejęcia 100 % udziałów w SNCM, miały miejsce w bardzo trudnym kontekście finansowym i społecznym oraz że przyłączenie VT do oferty BCP nie zmieniło warunków handlowych i finansowych przedsięwzięcia (z wyjątkiem podziału kapitału).

| (182) | Odnośnie do ceny ujemnej w wysokości 158 mln EUR, władze francuskie przypominają, że mając na uwadze sytuację finansową SNCM na dzień 30 września 2005 r., przedsiębiorstwo zostało sprzedane po cenie rynkowej, a z ekonomicznego punktu widzenia sprzedaż była korzystniejsza niż likwidacja przedsiębiorstwa. Władze francuskie wyjaśniają w tym względzie, że zastosowania kryterium inwestora prywatnego w przypadku zbycia przedsiębiorstwa zagrożonego likwidacją nie należy rozumieć jako poszukiwania „rentowności interwencji publicznej”, lecz jako zapobieganie większym stratom, które akcjonariusz poniósłby w wyniku kosztowniejszej likwidacji. |
| --- | --- |

(182)

Odnośnie do ceny ujemnej w wysokości 158 mln EUR, władze francuskie przypominają, że mając na uwadze sytuację finansową SNCM na dzień 30 września 2005 r., przedsiębiorstwo zostało sprzedane po cenie rynkowej, a z ekonomicznego punktu widzenia sprzedaż była korzystniejsza niż likwidacja przedsiębiorstwa. Władze francuskie wyjaśniają w tym względzie, że zastosowania kryterium inwestora prywatnego w przypadku zbycia przedsiębiorstwa zagrożonego likwidacją nie należy rozumieć jako poszukiwania „rentowności interwencji publicznej”, lecz jako zapobieganie większym stratom, które akcjonariusz poniósłby w wyniku kosztowniejszej likwidacji.

| (183) | Jeśli chodzi o zapłaconą cenę, Francja podważa argument, że SNCM zostało sprzedane za cenę nieodpowiadającą jego rzeczywistej wartości. Francja odrzuca w szczególności oszacowanie wartość przedsiębiorstwa przez STIM na 350 mln EUR, argumentując, że w kwocie tej uwzględniono jedynie składniki bilansowe, które poprawiają wycenę na podstawie wartości księgowej środków własnych (amortyzacja na specjalnych zasadach, nadwyżki wartości statków itp.) bez uwzględniania składników pasywów, które by ją ograniczyły. Taka czysto księgowa metoda obliczania nie odpowiada rzeczywistości ekonomicznej przedsiębiorstwa żeglugi morskiej, takiego jak SNCM, które posiada aktywa uwzględnione w bilansie, lecz dysponuje również ograniczoną rentownością i znacznymi pasywami pozabilansowymi. |
| --- | --- |

(183)

Jeśli chodzi o zapłaconą cenę, Francja podważa argument, że SNCM zostało sprzedane za cenę nieodpowiadającą jego rzeczywistej wartości. Francja odrzuca w szczególności oszacowanie wartość przedsiębiorstwa przez STIM na 350 mln EUR, argumentując, że w kwocie tej uwzględniono jedynie składniki bilansowe, które poprawiają wycenę na podstawie wartości księgowej środków własnych (amortyzacja na specjalnych zasadach, nadwyżki wartości statków itp.) bez uwzględniania składników pasywów, które by ją ograniczyły. Taka czysto księgowa metoda obliczania nie odpowiada rzeczywistości ekonomicznej przedsiębiorstwa żeglugi morskiej, takiego jak SNCM, które posiada aktywa uwzględnione w bilansie, lecz dysponuje również ograniczoną rentownością i znacznymi pasywami pozabilansowymi.

| (184) | Władze francuskie odrzucają również argument CFF dotyczący niedoszacowania wartości rynkowej floty SNCM, którą CFF wycenia na kwotę 406,5–426,5 mln EUR. Władze francuskie dowodzą, że statki uwzględnione w obliczeniach CFF nie odpowiadają tym, które SNCM posiadało na własność w dniu 30 września 2005 r. Nieuwzględnienie zmniejszenia wartości w wycenie w wartości rynkowej statków nie pozwala uwzględnić kontekstu, w którym miałoby się odbyć ewentualne postępowanie likwidacyjne obejmujące wspomniane aktywa, a data wybrana do obliczenia wartości rynkowej, tj. sierpień 2006 r., nie jest datą potencjalnej likwidacji SNCM, do której należy się odnosić, gdyż datą taką jest 30 września 2005 r. Ponadto Francja zauważa, że gdyby obliczenia zaproponowane przez CFF zostały uwzględnione, cena ujemna byłaby trzykrotnie niższa niż wartość likwidowanych aktywów wymagana w orzecznictwie w sprawie Gröditzer, co byłoby korzystniejsze niż założenia przedstawione Komisji przez władze francuskie. |
| --- | --- |

(184)

Władze francuskie odrzucają również argument CFF dotyczący niedoszacowania wartości rynkowej floty SNCM, którą CFF wycenia na kwotę 406,5–426,5 mln EUR. Władze francuskie dowodzą, że statki uwzględnione w obliczeniach CFF nie odpowiadają tym, które SNCM posiadało na własność w dniu 30 września 2005 r. Nieuwzględnienie zmniejszenia wartości w wycenie w wartości rynkowej statków nie pozwala uwzględnić kontekstu, w którym miałoby się odbyć ewentualne postępowanie likwidacyjne obejmujące wspomniane aktywa, a data wybrana do obliczenia wartości rynkowej, tj. sierpień 2006 r., nie jest datą potencjalnej likwidacji SNCM, do której należy się odnosić, gdyż datą taką jest 30 września 2005 r. Ponadto Francja zauważa, że gdyby obliczenia zaproponowane przez CFF zostały uwzględnione, cena ujemna byłaby trzykrotnie niższa niż wartość likwidowanych aktywów wymagana w orzecznictwie w sprawie Gröditzer, co byłoby korzystniejsze niż założenia przedstawione Komisji przez władze francuskie.

| (185) | W odpowiedzi na argument CFF podający w wątpliwość stosowanie orzecznictwa w sprawie Gröditzer, mając na uwadze, że wkład finansowy państwa w SNCM został powiązany ze sprzedażą 75 % jego udziałów, zmniejszając o tyle samo przewidywany zwrot, władze francuskie przypominają, że ujemna cena zbycia w kwocie 158 mln EUR odpowiada zbyciu całego kapitału SNCM, po którym nastąpiła nowa inwestycja państwa w wysokości 25 % ze stopą zwrotu [...] (60) % rocznie. Dlatego też Francja uważa, że zwrot z inwestycji jest zapewniony dzięki udziałowi państwa w akcjonariacie przedsiębiorstwa na poziomie 25 %, który jest objęty gwarancją wysokiego zwrotu. |
| --- | --- |

(185)

W odpowiedzi na argument CFF podający w wątpliwość stosowanie orzecznictwa w sprawie Gröditzer, mając na uwadze, że wkład finansowy państwa w SNCM został powiązany ze sprzedażą 75 % jego udziałów, zmniejszając o tyle samo przewidywany zwrot, władze francuskie przypominają, że ujemna cena zbycia w kwocie 158 mln EUR odpowiada zbyciu całego kapitału SNCM, po którym nastąpiła nowa inwestycja państwa w wysokości 25 % ze stopą zwrotu [...] (60) % rocznie. Dlatego też Francja uważa, że zwrot z inwestycji jest zapewniony dzięki udziałowi państwa w akcjonariacie przedsiębiorstwa na poziomie 25 %, który jest objęty gwarancją wysokiego zwrotu.

| (186) | Francja podważa również argument CFF dotyczący niemożliwości zastosowania w niniejszej sprawie logiki ABX opartej w szczególności na analizie rzeczywistych kosztów likwidacji SNCM i ryzyku, że państwo zostałoby uznane za odpowiedzialne za pasywa przedsiębiorstwa w ramach powództwa o pokrycie zobowiązań, które jest przewidziane we francuskich procedurach zbiorowych i potwierdzone w orzecznictwie krajowym (wyrok sądu apelacyjnego w Rouen z dnia 22 marca 2005 r.). Mimo że władze francuskie uważają, że ich zachowania jako podmiotu zarządzającego SNCM nie można by uznać za „błędne” w ramach takiego postępowania, podkreślają wysokie ryzyko wydania przez sąd krajowy wyroku skazującego państwo za niedobór aktywów SNCM z powodu elastycznych kryteriów „błędu w zarządzaniu” w rozumieniu art. L. 651-2 kodeksu handlowego i na mocy cytowanego orzecznictwa, które przekłada się również na niniejszy przypadek. |
| --- | --- |

(186)

Francja podważa również argument CFF dotyczący niemożliwości zastosowania w niniejszej sprawie logiki ABX opartej w szczególności na analizie rzeczywistych kosztów likwidacji SNCM i ryzyku, że państwo zostałoby uznane za odpowiedzialne za pasywa przedsiębiorstwa w ramach powództwa o pokrycie zobowiązań, które jest przewidziane we francuskich procedurach zbiorowych i potwierdzone w orzecznictwie krajowym (wyrok sądu apelacyjnego w Rouen z dnia 22 marca 2005 r.). Mimo że władze francuskie uważają, że ich zachowania jako podmiotu zarządzającego SNCM nie można by uznać za „błędne” w ramach takiego postępowania, podkreślają wysokie ryzyko wydania przez sąd krajowy wyroku skazującego państwo za niedobór aktywów SNCM z powodu elastycznych kryteriów „błędu w zarządzaniu” w rozumieniu art. L. 651-2 kodeksu handlowego i na mocy cytowanego orzecznictwa, które przekłada się również na niniejszy przypadek.

| (187) | Odnośnie do dokapitalizowania w kwocie 8,75 mln EUR, Francja przypomina, że w przeciwieństwie do stwierdzeń CFF i STIM, taki wkład kapitałowy nie stanowi pomocy państwa z powodu równoczesności tej inwestycji, podobieństwa warunków jej realizacji i wyższych niż przeciętne zysków uzyskanych przez państwo za pośrednictwem CGMF. |
| --- | --- |

(187)

Odnośnie do dokapitalizowania w kwocie 8,75 mln EUR, Francja przypomina, że w przeciwieństwie do stwierdzeń CFF i STIM, taki wkład kapitałowy nie stanowi pomocy państwa z powodu równoczesności tej inwestycji, podobieństwa warunków jej realizacji i wyższych niż przeciętne zysków uzyskanych przez państwo za pośrednictwem CGMF.

| (188) | Władze francuskie wyjaśniają w szczególności, że zasada równego traktowania inwestorów nie została podważona występowaniem klauzul umożliwiających odstąpienie od umowy, ponieważ zostały one przewidziane w ramach zbycia 100 % SNCM, a nie w ramach dokapitalizowania w kwocie 35 mln EUR, które nastąpiło po nim. |
| --- | --- |

(188)

Władze francuskie wyjaśniają w szczególności, że zasada równego traktowania inwestorów nie została podważona występowaniem klauzul umożliwiających odstąpienie od umowy, ponieważ zostały one przewidziane w ramach zbycia 100 % SNCM, a nie w ramach dokapitalizowania w kwocie 35 mln EUR, które nastąpiło po nim.

| (189) | Ponadto Francja przypomina, że jej inwestycja opiewa na kwotę mniejszą niż inwestycja nabywców, ponieważ obejmuje ona jedynie kwotę 8,75 mln EUR w porównaniu z inwestycją nabywców (26,25 mln EUR). Analiza pierwszego dokapitalizowania w kwocie 142,5 mln EUR powinna w istocie nastąpić jedynie w ramach porównania z ceną likwidacji. |
| --- | --- |

(189)

Ponadto Francja przypomina, że jej inwestycja opiewa na kwotę mniejszą niż inwestycja nabywców, ponieważ obejmuje ona jedynie kwotę 8,75 mln EUR w porównaniu z inwestycją nabywców (26,25 mln EUR). Analiza pierwszego dokapitalizowania w kwocie 142,5 mln EUR powinna w istocie nastąpić jedynie w ramach porównania z ceną likwidacji.

| (190) | Ponadto Francja podważa argument STIM dotyczący faktu, że wspomniany wkład stanowi gwarancję dla nabywców prywatnych, że SNCM zostanie udzielone zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączenia z Korsyką. Władze francuskie podkreślają, że zwiększenie kapitału jest racjonalne i niezależne od sytuacji przedsiębiorstwa, a udzielenie SNCM zamówienia z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej nie wpłynęłoby na poprawę oczekiwanego zwrotu z inwestycji. |
| --- | --- |

(190)

Ponadto Francja podważa argument STIM dotyczący faktu, że wspomniany wkład stanowi gwarancję dla nabywców prywatnych, że SNCM zostanie udzielone zamówienie z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej w zakresie obsługi połączenia z Korsyką. Władze francuskie podkreślają, że zwiększenie kapitału jest racjonalne i niezależne od sytuacji przedsiębiorstwa, a udzielenie SNCM zamówienia z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej nie wpłynęłoby na poprawę oczekiwanego zwrotu z inwestycji.

| (191) | Odnośnie do kwoty 38,5 mln EUR przeznaczonej na środki socjalne, Francja ponownie wysuwa argument, że środki te stanowią pomoc dla osób fizycznych, a pokrycie ich przez państwo nie może być uznane za świadczenie pośrednich korzyści na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ stanowią one uzupełnienie zobowiązań ustawowych i zobowiązań podejmowanych dobrowolnie przez SNCM. Ponadto Francja przypomina, że środki te nie umożliwiłby odejścia pracowników, których koszt, wobec braku takich środków, poniosłoby SNCM. |
| --- | --- |

(191)

Odnośnie do kwoty 38,5 mln EUR przeznaczonej na środki socjalne, Francja ponownie wysuwa argument, że środki te stanowią pomoc dla osób fizycznych, a pokrycie ich przez państwo nie może być uznane za świadczenie pośrednich korzyści na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ stanowią one uzupełnienie zobowiązań ustawowych i zobowiązań podejmowanych dobrowolnie przez SNCM. Ponadto Francja przypomina, że środki te nie umożliwiłby odejścia pracowników, których koszt, wobec braku takich środków, poniosłoby SNCM.

| (192) | Wbrew argumentowi przedstawionemu przez CFF, władze francuskie wyjaśniają, że kwota 38,5 mln EUR nie stanowi kosztu zmniejszenia zatrudnienia przewidzianego w ramach planu zmniejszenia zatrudnienia z 2003 r., gdyż pomimo opóźnień wspomniane zmniejszenie zostało już wówczas przeprowadzone Nowy plan zmniejszenia zatrudnienia stanowi zatem uzupełnienie pierwszych środków socjalnych z 2003 r. |
| --- | --- |

(192)

Wbrew argumentowi przedstawionemu przez CFF, władze francuskie wyjaśniają, że kwota 38,5 mln EUR nie stanowi kosztu zmniejszenia zatrudnienia przewidzianego w ramach planu zmniejszenia zatrudnienia z 2003 r., gdyż pomimo opóźnień wspomniane zmniejszenie zostało już wówczas przeprowadzone Nowy plan zmniejszenia zatrudnienia stanowi zatem uzupełnienie pierwszych środków socjalnych z 2003 r.

5.2.3.   Zgodność z wytycznymi

| (193) | Francja uważa, że w świetle powyższych uwag kwota pomocy, którą należy poddać ocenie w kontekście wytycznych, wynosi 15,81 mln EUR. |
| --- | --- |

(193)

Francja uważa, że w świetle powyższych uwag kwota pomocy, którą należy poddać ocenie w kontekście wytycznych, wynosi 15,81 mln EUR.

| (194) | Wbrew stwierdzeniom CFF, władze francuskie uważają, że w świetle pkt 11 wytycznych z 2004 r. w wyniku pierwszego dokapitalizowania SNCM nie przezwyciężyło swych trudności, nawet jeśli pozwoliło ono przedsiębiorstwu na odbudowę funduszy własnych, bowiem celem dokapitalizowania było umożliwienie utrzymania działalności. |
| --- | --- |

(194)

Wbrew stwierdzeniom CFF, władze francuskie uważają, że w świetle pkt 11 wytycznych z 2004 r. w wyniku pierwszego dokapitalizowania SNCM nie przezwyciężyło swych trudności, nawet jeśli pozwoliło ono przedsiębiorstwu na odbudowę funduszy własnych, bowiem celem dokapitalizowania było umożliwienie utrzymania działalności.

| (195) | Francja odrzuca stwierdzenia CFF, że nie powinna przekazywać przedsiębiorstwu nowych środków finansowych, zważywszy że SNCM mogło skorzystać z kredytu bankowego. W tym względzie władze francuskie przypominają, że w dniu 24 sierpnia 2005 r. banki odmówiły udostępnienia SNCM nowych środków pieniężnych, w wyniku czego jedyną alternatywą była prywatyzacja lub likwidacja przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(195)

Francja odrzuca stwierdzenia CFF, że nie powinna przekazywać przedsiębiorstwu nowych środków finansowych, zważywszy że SNCM mogło skorzystać z kredytu bankowego. W tym względzie władze francuskie przypominają, że w dniu 24 sierpnia 2005 r. banki odmówiły udostępnienia SNCM nowych środków pieniężnych, w wyniku czego jedyną alternatywą była prywatyzacja lub likwidacja przedsiębiorstwa.

| (196) | Francja kwestionuje argumenty CFF i STIM dotyczące niepowodzenia planu restrukturyzacji z 2002 r., który – pomimo pewnego opóźnienia – został wdrożony i umożliwił realizację celów w 2005 r. Pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM wynikające z czynników zewnętrznych spowodowało następnie konieczność przedłużenia planu zgłoszonego w 2002 r. i wprowadzenia nowych środków. |
| --- | --- |

(196)

Francja kwestionuje argumenty CFF i STIM dotyczące niepowodzenia planu restrukturyzacji z 2002 r., który – pomimo pewnego opóźnienia – został wdrożony i umożliwił realizację celów w 2005 r. Pogorszenie sytuacji ekonomicznej i finansowej SNCM wynikające z czynników zewnętrznych spowodowało następnie konieczność przedłużenia planu zgłoszonego w 2002 r. i wprowadzenia nowych środków.

| (197) | Francja uważa, że perspektywy wyjścia SNCM z trudnej sytuacji są dobre, a środki przewidziane przez nowych akcjonariuszy; przede wszystkim wdrożenie planu zmniejszenia zatrudnienia, przywrócenie obsługi połączeń i remont niektórych statków, umożliwią przedsiębiorstwu odzyskanie rentowności. Francja zauważa w tym względzie, że ze względu na dochody uzyskiwane z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej (około 50–70 % obrotu SNCM), a także mając na uwadze koszty stałe i trudności z przywróceniem 6 statków wykorzystywanych do obsługi połączenia Marsylia-Korsyka, przekazanie obowiązku użyteczności publicznej stanowi podstawowy element strategii przedsiębiorstwa i opłacalności jego działalności. |
| --- | --- |

(197)

Francja uważa, że perspektywy wyjścia SNCM z trudnej sytuacji są dobre, a środki przewidziane przez nowych akcjonariuszy; przede wszystkim wdrożenie planu zmniejszenia zatrudnienia, przywrócenie obsługi połączeń i remont niektórych statków, umożliwią przedsiębiorstwu odzyskanie rentowności. Francja zauważa w tym względzie, że ze względu na dochody uzyskiwane z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej (około 50–70 % obrotu SNCM), a także mając na uwadze koszty stałe i trudności z przywróceniem 6 statków wykorzystywanych do obsługi połączenia Marsylia-Korsyka, przekazanie obowiązku użyteczności publicznej stanowi podstawowy element strategii przedsiębiorstwa i opłacalności jego działalności.

| (198) | Odnośnie do ograniczenia pomocy do minimum, Francja uważa, że koszty niezbędnej restrukturyzacji zostały ograniczone do niezbędnego minimum umożliwiającego przeprowadzenie restrukturyzacji minimum. Władze francuskie przypomniały w tym względzie, że – jak stwierdziła Komisja w decyzji z 2003 r. – przedsiębiorstwo wniosło dostateczny wkład w plan restrukturyzacji z własnych środków w wyniku zbycia aktywów na kwotę 30,2 mln EUR. Ponadto mając na uwadze inne zbycia aktywów przez SNCM na łączną kwotę 12,2 mln EUR, łączny wkład przedsiębiorstwa ze środków własnych wynosi 42,38 mln EUR. Francja uważa, że kwota ta znacznie przekracza kwotę środków własnych niezbędną do zatwierdzenia pomocy restrukturyzacyjnej, która ostatecznie wyniosła 15,81 mln EUR, ponieważ pozostałe środki nie stanowiły pomocy państwa. |
| --- | --- |

(198)

Odnośnie do ograniczenia pomocy do minimum, Francja uważa, że koszty niezbędnej restrukturyzacji zostały ograniczone do niezbędnego minimum umożliwiającego przeprowadzenie restrukturyzacji minimum. Władze francuskie przypomniały w tym względzie, że – jak stwierdziła Komisja w decyzji z 2003 r. – przedsiębiorstwo wniosło dostateczny wkład w plan restrukturyzacji z własnych środków w wyniku zbycia aktywów na kwotę 30,2 mln EUR. Ponadto mając na uwadze inne zbycia aktywów przez SNCM na łączną kwotę 12,2 mln EUR, łączny wkład przedsiębiorstwa ze środków własnych wynosi 42,38 mln EUR. Francja uważa, że kwota ta znacznie przekracza kwotę środków własnych niezbędną do zatwierdzenia pomocy restrukturyzacyjnej, która ostatecznie wyniosła 15,81 mln EUR, ponieważ pozostałe środki nie stanowiły pomocy państwa.

5.2.4.   Warunki wynikające z decyzji Komisji z 2003 r. i ewentualne nowe środki kompensacyjne

| (199) | Wbrew zarzutom STIM i CFF władze francuskie oświadczają, że przestrzegały wszystkich warunków wynikających z decyzji z 2003 r., do których miały się stosować do końca 2006 r. Dotyczy to w szczególności utrzymania floty 11 statków i stosowania taryf niższych od taryf konkurentów. |
| --- | --- |

(199)

Wbrew zarzutom STIM i CFF władze francuskie oświadczają, że przestrzegały wszystkich warunków wynikających z decyzji z 2003 r., do których miały się stosować do końca 2006 r. Dotyczy to w szczególności utrzymania floty 11 statków i stosowania taryf niższych od taryf konkurentów.

| (200) | Francja uważa ponadto, że w ramach nowej ostatecznej decyzji poziom środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM powinien być odpowiednio dostosowany, ponieważ uwzględniona kwota pomocy restrukturyzacyjnej wyniesie 15,81 mln EUR zamiast 69,3 mln EUR. |
| --- | --- |

(200)

Francja uważa ponadto, że w ramach nowej ostatecznej decyzji poziom środków kompensacyjnych nałożonych na SNCM powinien być odpowiednio dostosowany, ponieważ uwzględniona kwota pomocy restrukturyzacyjnej wyniesie 15,81 mln EUR zamiast 69,3 mln EUR.

| (201) | W tym względzie Francja kwestionuje uwagi STIM dotyczące możliwości nałożenia przez Komisję na SNCM nakazu zbycia udziałów w CMN tytułem środka kompensacyjnego. Francja kwestionuje argument STIM, że definicja aktywów strategicznych została podważona w wytycznych 2004 r. w porównaniu z wytycznymi z 1999 r. |
| --- | --- |

(201)

W tym względzie Francja kwestionuje uwagi STIM dotyczące możliwości nałożenia przez Komisję na SNCM nakazu zbycia udziałów w CMN tytułem środka kompensacyjnego. Francja kwestionuje argument STIM, że definicja aktywów strategicznych została podważona w wytycznych 2004 r. w porównaniu z wytycznymi z 1999 r.

| (202) | Odnośnie do przytoczonych przez CFF środków mających na celu ograniczenie obecności SNCM na rynku, władze francuskie przypominają, że – jak stwierdziła zresztą Komisja w decyzji z 2003 r. (motyw 87) – na odnośnych rynkach (Francja – Korsyka i Maghreb) nie występuje nadmierna obsługa połączeń, a reorganizacja połączeń obsługujących Korsykę w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej i poza nim zagroziłaby rentowności przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(202)

Odnośnie do przytoczonych przez CFF środków mających na celu ograniczenie obecności SNCM na rynku, władze francuskie przypominają, że – jak stwierdziła zresztą Komisja w decyzji z 2003 r. (motyw 87) – na odnośnych rynkach (Francja – Korsyka i Maghreb) nie występuje nadmierna obsługa połączeń, a reorganizacja połączeń obsługujących Korsykę w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej i poza nim zagroziłaby rentowności przedsiębiorstwa.

| (203) | Odnośnie do argumentu CFF, że wdrożenie opisanych powyżej środków na rzecz SNCM wiąże się z poważnym ryzykiem zniknięcia z rynku Francji kontynentalnej i Korsyki jego głównego konkurenta, to jest CFF, władze francuskie podnoszą, że mając na uwadze obecną konfigurację tego rynku, w którym CFF ma większościowe udziały, utrzymanie jego konkurencyjnej struktury zależy od zatwierdzenia planu restrukturyzacji SNCM i jego obecności na wspomnianym rynku. |
| --- | --- |

(203)

Odnośnie do argumentu CFF, że wdrożenie opisanych powyżej środków na rzecz SNCM wiąże się z poważnym ryzykiem zniknięcia z rynku Francji kontynentalnej i Korsyki jego głównego konkurenta, to jest CFF, władze francuskie podnoszą, że mając na uwadze obecną konfigurację tego rynku, w którym CFF ma większościowe udziały, utrzymanie jego konkurencyjnej struktury zależy od zatwierdzenia planu restrukturyzacji SNCM i jego obecności na wspomnianym rynku.

VI.   OCENA ŚRODKÓW

6.1.   ISTNIENIE POMOCY W ROZUMIENIU ART. 107 UST. 1 TRAKTATU

| (204) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że „z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(204)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że „z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (205) | Uznanie środka krajowego za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 traktatu WE oznacza, że muszą być spełnione łącznie wszystkie wymienione poniżej warunki: 1) przedmiotowy środek wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści ekonomicznej; 2) korzyść jest finansowana z zasobów państwa; 3) korzyść zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem; oraz 4) korzyść wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi (105). |
| --- | --- |

(205)

Uznanie środka krajowego za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 traktatu WE oznacza, że muszą być spełnione łącznie wszystkie wymienione poniżej warunki: 1) przedmiotowy środek wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści ekonomicznej; 2) korzyść jest finansowana z zasobów państwa; 3) korzyść zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem; oraz 4) korzyść wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi (105).

| (206) | Komisja stwierdza, że SNCM otrzymało środki państwowe łącznie na kwotę 274,54 mln EUR (106) za pośrednictwem CGMF stanowiącego w 100 % własność państwa francuskiego. |
| --- | --- |

(206)

Komisja stwierdza, że SNCM otrzymało środki państwowe łącznie na kwotę 274,54 mln EUR (106) za pośrednictwem CGMF stanowiącego w 100 % własność państwa francuskiego.

| (207) | Ponieważ SNCM działa w sektorze transportu morskiego otwartego na konkurencję wewnątrzeuropejską, potencjalna korzyść ekonomiczna, którą uzyskało, może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(207)

Ponieważ SNCM działa w sektorze transportu morskiego otwartego na konkurencję wewnątrzeuropejską, potencjalna korzyść ekonomiczna, którą uzyskało, może zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (208) | Okoliczność, że rynek kabotażu z wyspami śródziemnomorskimi był do dnia 1 stycznia 1999 r. tymczasowo zwolniony ze stosowania rozporządzenia (EWG) nr 3577/92, nie pozwala z góry wykluczyć, że dotowanie obsługi połączeń kabotażowych z wyspami śródziemnomorskimi w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej mogło wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócić konkurencję. |
| --- | --- |

(208)

Okoliczność, że rynek kabotażu z wyspami śródziemnomorskimi był do dnia 1 stycznia 1999 r. tymczasowo zwolniony ze stosowania rozporządzenia (EWG) nr 3577/92, nie pozwala z góry wykluczyć, że dotowanie obsługi połączeń kabotażowych z wyspami śródziemnomorskimi w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej mogło wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócić konkurencję.

| (209) | W każdym przypadku, nawet jeżeli dotowanie obsługi połączeń kabotażowych mogło nie mieć wpływu na wymianę handlową i nie wiązać się z zakłóceniem konkurencji przed dniem 1 stycznia 1999 r., sytuacja uległa zmianie po tej dacie, ponieważ, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3577/92 działalność kabotażowa została otwarta od tego momentu dla wszystkich podmiotów z Unii Europejskiej. Ponadto należy podkreślić, że SNCM nie zajmuje się wyłącznie transportem kabotażowym, lecz prowadzi również działalność na rynku międzynarodowego transportu morskiego, który został zliberalizowany rozporządzeniem (EWG) nr 4055/86 (107). |
| --- | --- |

(209)

W każdym przypadku, nawet jeżeli dotowanie obsługi połączeń kabotażowych mogło nie mieć wpływu na wymianę handlową i nie wiązać się z zakłóceniem konkurencji przed dniem 1 stycznia 1999 r., sytuacja uległa zmianie po tej dacie, ponieważ, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3577/92 działalność kabotażowa została otwarta od tego momentu dla wszystkich podmiotów z Unii Europejskiej. Ponadto należy podkreślić, że SNCM nie zajmuje się wyłącznie transportem kabotażowym, lecz prowadzi również działalność na rynku międzynarodowego transportu morskiego, który został zliberalizowany rozporządzeniem (EWG) nr 4055/86 (107).

| (210) | Komisja uważa zatem, że w niniejszej sprawie zostały spełnione trzy ostatnie kryteria z art. 107 ust. 1 traktatu TFUE wymienione w motywie 205 niniejszej decyzji. W związku z tym w kolejnych motywach musi przeanalizować występowanie selektywnej korzyści ekonomicznej w odniesieniu do każdego środka w myśl wyroku Sądu z dnia 11 września 2012 r. |
| --- | --- |

(210)

Komisja uważa zatem, że w niniejszej sprawie zostały spełnione trzy ostatnie kryteria z art. 107 ust. 1 traktatu TFUE wymienione w motywie 205 niniejszej decyzji. W związku z tym w kolejnych motywach musi przeanalizować występowanie selektywnej korzyści ekonomicznej w odniesieniu do każdego środka w myśl wyroku Sądu z dnia 11 września 2012 r.

6.1.1.   Ramy czasowe analizy

| (211) | Zgodnie z orzecznictwem Sądu (108) Komisja, po unieważnieniu jednej z jej decyzji, musi przeprowadzić nową analizę, opierając się wyłącznie na informacjach, jakie posiadała w momencie przyjmowania unieważnionej decyzji, w tym przypadku z dnia 8 lipca 2008 r. |
| --- | --- |

(211)

Zgodnie z orzecznictwem Sądu (108) Komisja, po unieważnieniu jednej z jej decyzji, musi przeprowadzić nową analizę, opierając się wyłącznie na informacjach, jakie posiadała w momencie przyjmowania unieważnionej decyzji, w tym przypadku z dnia 8 lipca 2008 r.

| (212) | Wydarzenia późniejsze, jakie miały miejsce od dnia 8 lipca 2008 r. nie mogą być zatem brane pod uwagę. Zmiany lub rozwój rynku lub sytuacji beneficjenta pomocy nie mogą być uwzględniane na potrzeby analizy. Podobnie Komisja nie bierze pod uwagę realizacji planu restrukturyzacji po lipcu 2008 (109). |
| --- | --- |

(212)

Wydarzenia późniejsze, jakie miały miejsce od dnia 8 lipca 2008 r. nie mogą być zatem brane pod uwagę. Zmiany lub rozwój rynku lub sytuacji beneficjenta pomocy nie mogą być uwzględniane na potrzeby analizy. Podobnie Komisja nie bierze pod uwagę realizacji planu restrukturyzacji po lipcu 2008 (109).

| (213) | Podobnie Komisja nie ma obowiązku ponownego wszczęcia dochodzenia w sprawie ani nawet uzupełnienia posiadanego materiału dowodowego nowymi ekspertyzami technicznymi (110). Stwierdzenie nieważności aktu kończącego postępowanie administracyjne złożone z różnych etapów nie musi oznaczać stwierdzenia nieważności całego postępowania. W sytuacji gdy, jak ma to miejsce w analizowanym przypadku, pomimo istnienia dowodów pozwalających na dokonanie wyczerpującej analizy zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem dokonana przez Komisję analiza okazuje się niekompletna i pociąga za sobą niezgodność danej decyzji z prawem, postępowanie prowadzące do zastąpienia tej decyzji może być podjęte na tym etapie, poprzez dokonanie nowej analizy tych dowodów (111). |
| --- | --- |

(213)

Podobnie Komisja nie ma obowiązku ponownego wszczęcia dochodzenia w sprawie ani nawet uzupełnienia posiadanego materiału dowodowego nowymi ekspertyzami technicznymi (110). Stwierdzenie nieważności aktu kończącego postępowanie administracyjne złożone z różnych etapów nie musi oznaczać stwierdzenia nieważności całego postępowania. W sytuacji gdy, jak ma to miejsce w analizowanym przypadku, pomimo istnienia dowodów pozwalających na dokonanie wyczerpującej analizy zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem dokonana przez Komisję analiza okazuje się niekompletna i pociąga za sobą niezgodność danej decyzji z prawem, postępowanie prowadzące do zastąpienia tej decyzji może być podjęte na tym etapie, poprzez dokonanie nowej analizy tych dowodów (111).

| (214) | Ponadto ponieważ Komisja powinna oprzeć nową analizę wyłącznie na informacjach posiadanych w lipcu 2008 r., w przedmiocie których władze francuskie i SNCM już zajęły stanowisko, zwracanie się do nich ponownie nie było już konieczne (112). Wreszcie prawo zainteresowanych osób trzecich do przedstawienia ich uwag zostało zagwarantowane przez publikację w Dzienniku Urzędowym decyzji o wszczęciu postępowania (113), a żaden przepis rozporządzenia (WE) nr 659/1999 nie nakazuje ponownego zaoferowania takiej możliwości, w sytuacji gdy pierwotny plan pomocy zostaje zmieniony w trakcie badania (114). |
| --- | --- |

(214)

Ponadto ponieważ Komisja powinna oprzeć nową analizę wyłącznie na informacjach posiadanych w lipcu 2008 r., w przedmiocie których władze francuskie i SNCM już zajęły stanowisko, zwracanie się do nich ponownie nie było już konieczne (112). Wreszcie prawo zainteresowanych osób trzecich do przedstawienia ich uwag zostało zagwarantowane przez publikację w Dzienniku Urzędowym decyzji o wszczęciu postępowania (113), a żaden przepis rozporządzenia (WE) nr 659/1999 nie nakazuje ponownego zaoferowania takiej możliwości, w sytuacji gdy pierwotny plan pomocy zostaje zmieniony w trakcie badania (114).

| (215) | Niniejsza decyzja opiera się zatem, przede wszystkim, wyłącznie na elementach, które były dostępne na dzień 8 lipca 2008 r. Niemniej dodatkowo Komisja wykaże, że ewentualne uwzględnienie noty władz francuskich z dnia 16 maja 2013 r. dotyczącej faktów przywoływanych przed dniem 8 lipca 2008 r. oraz informacje przedstawione przez SNCM w dniu 27 sierpnia 2013 r. nie wpływa na zmianę wniosków Komisji. |
| --- | --- |

(215)

Niniejsza decyzja opiera się zatem, przede wszystkim, wyłącznie na elementach, które były dostępne na dzień 8 lipca 2008 r. Niemniej dodatkowo Komisja wykaże, że ewentualne uwzględnienie noty władz francuskich z dnia 16 maja 2013 r. dotyczącej faktów przywoływanych przed dniem 8 lipca 2008 r. oraz informacje przedstawione przez SNCM w dniu 27 sierpnia 2013 r. nie wpływa na zmianę wniosków Komisji.

6.1.2.   Zbycie SNCM po ujemnej cenie sprzedaży w wysokości 158 mln EUR

| (216) | W niniejszej sprawie Komisja musi zbadać, czy wkład kapitałowy państwa w wysokości 158 mln EUR poprzedzający zbycie SNCM nabywcom prywatnym, tzn. in fine„ujemna cena sprzedaży” przedsiębiorstwa odpowiadająca równoważnej kwocie, nie zawiera elementów pomocy państwa. |
| --- | --- |

(216)

W niniejszej sprawie Komisja musi zbadać, czy wkład kapitałowy państwa w wysokości 158 mln EUR poprzedzający zbycie SNCM nabywcom prywatnym, tzn. in fine„ujemna cena sprzedaży” przedsiębiorstwa odpowiadająca równoważnej kwocie, nie zawiera elementów pomocy państwa.

| (217) | Otwarta, przejrzysta i niedyskryminująca publiczna procedura wyboru, w wyniku której państwo sprzedaje przedsiębiorstwo po wcześniejszym dokapitalizowaniu (w kwocie przewyższającej cenę sprzedaży) nie pozwala wykluczyć występowania pomocy, z której mogły skorzystać zarazem prywatyzowane przedsiębiorstwo i nabywca (115). |
| --- | --- |

(217)

Otwarta, przejrzysta i niedyskryminująca publiczna procedura wyboru, w wyniku której państwo sprzedaje przedsiębiorstwo po wcześniejszym dokapitalizowaniu (w kwocie przewyższającej cenę sprzedaży) nie pozwala wykluczyć występowania pomocy, z której mogły skorzystać zarazem prywatyzowane przedsiębiorstwo i nabywca (115).

| (218) | Aby sprawdzić, czy przedsiębiorstwo osiągnęło korzyść ekonomiczną w postaci wkładu kapitałowego państwa, Komisja stosuje co do zasady test inwestora prywatnego (zwany dalej: „testem inwestora prywatnego”), o ile beneficjent nie jest zmuszony do zwrotu innych pomocy państwa i przedmiotowy wkład nie powinien być analizowany w świetle tego kryterium. Test inwestora prywatnego jest odzwierciedleniem zasady równego traktowania podmiotów z sektora prywatnego i publicznego wynikającej z art. 345 traktatu TFUE. Zgodnie z tą zasadą środki udostępnione przedsiębiorstwu pośrednio lub bezpośrednio przez państwo w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym, nie mogą zostać uznane za pomoc państwa (116). |
| --- | --- |

(218)

Aby sprawdzić, czy przedsiębiorstwo osiągnęło korzyść ekonomiczną w postaci wkładu kapitałowego państwa, Komisja stosuje co do zasady test inwestora prywatnego (zwany dalej: „testem inwestora prywatnego”), o ile beneficjent nie jest zmuszony do zwrotu innych pomocy państwa i przedmiotowy wkład nie powinien być analizowany w świetle tego kryterium. Test inwestora prywatnego jest odzwierciedleniem zasady równego traktowania podmiotów z sektora prywatnego i publicznego wynikającej z art. 345 traktatu TFUE. Zgodnie z tą zasadą środki udostępnione przedsiębiorstwu pośrednio lub bezpośrednio przez państwo w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym, nie mogą zostać uznane za pomoc państwa (116).

| (219) | W tym celu Komisja może w szczególności ocenić, czy podmiot dostarczający środki zachował się jak inwestor prywatny realizujący ogólną lub sektorową politykę strukturalną, kierujący się perspektywami rentowności zainwestowanego kapitału w ujęciu długoterminowym. Sąd Unii Europejskiej uznał właściwość tego podejścia w ramach wielu spraw (117). |
| --- | --- |

(219)

W tym celu Komisja może w szczególności ocenić, czy podmiot dostarczający środki zachował się jak inwestor prywatny realizujący ogólną lub sektorową politykę strukturalną, kierujący się perspektywami rentowności zainwestowanego kapitału w ujęciu długoterminowym. Sąd Unii Europejskiej uznał właściwość tego podejścia w ramach wielu spraw (117).

| (220) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wkład kapitałowy wniesiony przez inwestora publicznego w sytuacji braku perspektywy zysków, nawet w ujęciu długoterminowym, stanowi pomoc państwa (118). |
| --- | --- |

(220)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wkład kapitałowy wniesiony przez inwestora publicznego w sytuacji braku perspektywy zysków, nawet w ujęciu długoterminowym, stanowi pomoc państwa (118).

| (221) | Sąd Unii Europejskiej wskazał również, że inwestor prywatny realizujący ogólną lub sektorową politykę strukturalną, kierujący się perspektywą rentowności w ujęciu długoterminowym, nie może w racjonalny sposób pozwolić sobie, po latach nieprzerwanego odnotowywania strat, na wniesienie wkładu kapitałowego, który pod względem ekonomicznym nie tylko jest kosztowniejszy niż likwidacja aktywów, lecz również jest związany ze sprzedażą przedsiębiorstwa, co pozbawia go wszelkich perspektyw zysku, nawet w dłuższej perspektywie (119). |
| --- | --- |

(221)

Sąd Unii Europejskiej wskazał również, że inwestor prywatny realizujący ogólną lub sektorową politykę strukturalną, kierujący się perspektywą rentowności w ujęciu długoterminowym, nie może w racjonalny sposób pozwolić sobie, po latach nieprzerwanego odnotowywania strat, na wniesienie wkładu kapitałowego, który pod względem ekonomicznym nie tylko jest kosztowniejszy niż likwidacja aktywów, lecz również jest związany ze sprzedażą przedsiębiorstwa, co pozbawia go wszelkich perspektyw zysku, nawet w dłuższej perspektywie (119).

| (222) | Precyzując, w wyroku w sprawie Gröditzer Trybunał orzekł, że aby stwierdzić, czy prywatyzacja przedsiębiorstwa za cenę ujemną zawierała elementy pomocy państwa, „należy ocenić, czy inwestor prywatny, który pod względem wielkości jest porównywalny z organami zarządzającymi sektorem państwowym, w porównywalnych warunkach mógłby zostać nakłoniony do wniesienia równie dużego kapitału w ramach sprzedaży przedsiębiorstwa, czy też wybrałby opcję jego likwidacji” (120). |
| --- | --- |

(222)

Precyzując, w wyroku w sprawie Gröditzer Trybunał orzekł, że aby stwierdzić, czy prywatyzacja przedsiębiorstwa za cenę ujemną zawierała elementy pomocy państwa, „należy ocenić, czy inwestor prywatny, który pod względem wielkości jest porównywalny z organami zarządzającymi sektorem państwowym, w porównywalnych warunkach mógłby zostać nakłoniony do wniesienia równie dużego kapitału w ramach sprzedaży przedsiębiorstwa, czy też wybrałby opcję jego likwidacji” (120).

| (223) | W świetle powyższych uwag, aby ustalić, czy przedmiotowy środek miał charakter pomocy, Komisja musi „ocenić, czy rozwiązanie wybrane przez państwo jest, bezwzględnie i w stosunku do wszelkich innych rozwiązań, w tym powstrzymania się od interwencji, rozwiązaniem najtańszym, co w takim przypadku powinno prowadzić do stwierdzenia, że państwo działało jak inwestor prywatny” (121). |
| --- | --- |

(223)

W świetle powyższych uwag, aby ustalić, czy przedmiotowy środek miał charakter pomocy, Komisja musi „ocenić, czy rozwiązanie wybrane przez państwo jest, bezwzględnie i w stosunku do wszelkich innych rozwiązań, w tym powstrzymania się od interwencji, rozwiązaniem najtańszym, co w takim przypadku powinno prowadzić do stwierdzenia, że państwo działało jak inwestor prywatny” (121).

| (224) | Innymi słowy Komisja musi sprawdzić, czy dokonanie wkładu kapitałowego w tej wysokości jest rzeczywiście rozwiązaniem mniej kosztownym niż likwidacja przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(224)

Innymi słowy Komisja musi sprawdzić, czy dokonanie wkładu kapitałowego w tej wysokości jest rzeczywiście rozwiązaniem mniej kosztownym niż likwidacja przedsiębiorstwa.

6.1.2.1.   Ocena kosztu likwidacji

a)   Uwzględnienie dodatkowych odpraw z tytułu zwolnienia

| (225) | Aby obliczyć koszt likwidacji, który poniósłby akcjonariusz, władze francuskie uważają, że duże konsorcja przedsiębiorstw, które zamykają zakłady lub likwidują oddziały, nie mogą obecnie ignorować konsekwencji społecznych takich decyzji. Najczęściej w takich sytuacjach wdrażają plany zmniejszenia zatrudnienia, które mogą obejmować środki przekwalifikowania pracowników, pomoc w poszukiwaniu pracy, odprawy, a nawet działania związane z lokalną działalnością gospodarczą, które wykraczają poza to, co wynika z ustaw i układów zbiorowych. |
| --- | --- |

(225)

Aby obliczyć koszt likwidacji, który poniósłby akcjonariusz, władze francuskie uważają, że duże konsorcja przedsiębiorstw, które zamykają zakłady lub likwidują oddziały, nie mogą obecnie ignorować konsekwencji społecznych takich decyzji. Najczęściej w takich sytuacjach wdrażają plany zmniejszenia zatrudnienia, które mogą obejmować środki przekwalifikowania pracowników, pomoc w poszukiwaniu pracy, odprawy, a nawet działania związane z lokalną działalnością gospodarczą, które wykraczają poza to, co wynika z ustaw i układów zbiorowych.

| (226) | W tym kontekście władze francuskie uznały, że na podstawie planu zmniejszenia zatrudnienia z 2005 r., który opierał się na planie zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r., należy przyjąć zakres od [90 000–100 000] (60) do [120 000–130 000] (60) EUR na pracownika, co daje łącznie kwotę od ok. [200–210] (60) mln EUR do [250–260] (60) mln EUR. Władze francuskie sprecyzowały, że dolna granica podanego zakresu uwzględnia fakt, że koszt referencyjnego planu zmniejszenia zatrudnienia jest większy z powodu bardzo dużej proporcji pracowników zbliżających się do wieku emerytalnego, których odejście z pracy odbywa się na szczególnie korzystnych warunkach. Ponadto uwzględniono również fakt, że kontekst likwidacji spółki i zwolnienia wszystkich pracowników nie jest porównywalny z planem przekwalifikowania pracowników umożliwiającym kontynuowanie działalności, jak w przypadku referencyjnego planu zmniejszenia zatrudnienia. |
| --- | --- |

(226)

W tym kontekście władze francuskie uznały, że na podstawie planu zmniejszenia zatrudnienia z 2005 r., który opierał się na planie zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r., należy przyjąć zakres od [90 000–100 000] (60) do [120 000–130 000] (60) EUR na pracownika, co daje łącznie kwotę od ok. [200–210] (60) mln EUR do [250–260] (60) mln EUR. Władze francuskie sprecyzowały, że dolna granica podanego zakresu uwzględnia fakt, że koszt referencyjnego planu zmniejszenia zatrudnienia jest większy z powodu bardzo dużej proporcji pracowników zbliżających się do wieku emerytalnego, których odejście z pracy odbywa się na szczególnie korzystnych warunkach. Ponadto uwzględniono również fakt, że kontekst likwidacji spółki i zwolnienia wszystkich pracowników nie jest porównywalny z planem przekwalifikowania pracowników umożliwiającym kontynuowanie działalności, jak w przypadku referencyjnego planu zmniejszenia zatrudnienia.

| (227) | Władze francuskie uważają ponadto, że nawet jeśli zastosuje się siatkę analizy określoną przez Sąd w wyroku z dnia 15 września 2012 r., to zbycie kontroli nad SNCM za cenę ujemną 158 mln EUR nie zawierało elementów pomocy państwa. Władze francuskie uważają bowiem, że Komisja posiada wszystkie niezbędne danych, by odpowiedzieć na zarzuty Sądu. |
| --- | --- |

(227)

Władze francuskie uważają ponadto, że nawet jeśli zastosuje się siatkę analizy określoną przez Sąd w wyroku z dnia 15 września 2012 r., to zbycie kontroli nad SNCM za cenę ujemną 158 mln EUR nie zawierało elementów pomocy państwa. Władze francuskie uważają bowiem, że Komisja posiada wszystkie niezbędne danych, by odpowiedzieć na zarzuty Sądu.

| (228) | Komisja nie podziela tej analizy w przedmiotowej sprawie. |
| --- | --- |

(228)

Komisja nie podziela tej analizy w przedmiotowej sprawie.

| (229) | Zgodnie z wyrokiem Sądu (122) wypłacenie dodatkowych odpraw może co do zasady stanowić słuszną i właściwą praktykę, zależnie od okoliczności danej sprawy, mającą na celu sprzyjanie spokojnemu, pokojowemu dialogowi społecznemu i zachowaniu wizerunku marki spółki lub grupy przedsiębiorstw. Na mocy zasady równego traktowania sektora prywatnego i publicznego, możliwość wypłacenia dodatkowych odpraw jest dostępna również państwom członkowskim w wypadku likwidacji przedsiębiorstwa publicznego, choć ich zobowiązania nie powinny a priori wykraczać poza ścisłe minimum ustawowe i umowne. Niemniej Sąd uściśla, że „[...] wzięcie na siebie tych dodatkowych kosztów, ze słusznych względów, nie może służyć celom o charakterze wyłącznie socjalnym, czy też politycznym, pod rygorem wykroczenia poza ramy testu prywatnego inwestora [...]. W braku wszelkiej racjonalności ekonomicznej, choćby w długim okresie, uwzględnienie kosztów wykraczających poza ścisłe zobowiązania ustawowe i umowne musi być więc uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE” (123). |
| --- | --- |

(229)

Zgodnie z wyrokiem Sądu (122) wypłacenie dodatkowych odpraw może co do zasady stanowić słuszną i właściwą praktykę, zależnie od okoliczności danej sprawy, mającą na celu sprzyjanie spokojnemu, pokojowemu dialogowi społecznemu i zachowaniu wizerunku marki spółki lub grupy przedsiębiorstw. Na mocy zasady równego traktowania sektora prywatnego i publicznego, możliwość wypłacenia dodatkowych odpraw jest dostępna również państwom członkowskim w wypadku likwidacji przedsiębiorstwa publicznego, choć ich zobowiązania nie powinny a priori wykraczać poza ścisłe minimum ustawowe i umowne. Niemniej Sąd uściśla, że „[...] wzięcie na siebie tych dodatkowych kosztów, ze słusznych względów, nie może służyć celom o charakterze wyłącznie socjalnym, czy też politycznym, pod rygorem wykroczenia poza ramy testu prywatnego inwestora [...]. W braku wszelkiej racjonalności ekonomicznej, choćby w długim okresie, uwzględnienie kosztów wykraczających poza ścisłe zobowiązania ustawowe i umowne musi być więc uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE” (123).

| (230) | W odniesieniu do podniesionego przez władze francuskie argumentu dotyczącego wizerunku państwa Sąd uważa, że „[...] ochrona wizerunku marki państwa członkowskiego jako inwestora globalnego w gospodarce rynkowej nie może stanowić, poza szczególnymi okolicznościami i bez szczególnie przekonujących motywów, wystarczającego uzasadnienia, aby wykazać racjonalność ekonomiczną w długim okresie wzięcia na siebie nadwyżkowych kosztów takich jak dodatkowe odprawy” (124). Tymczasem w analizowanym przypadku nie zaistniały takie szczególne okoliczności. |
| --- | --- |

(230)

W odniesieniu do podniesionego przez władze francuskie argumentu dotyczącego wizerunku państwa Sąd uważa, że „[...] ochrona wizerunku marki państwa członkowskiego jako inwestora globalnego w gospodarce rynkowej nie może stanowić, poza szczególnymi okolicznościami i bez szczególnie przekonujących motywów, wystarczającego uzasadnienia, aby wykazać racjonalność ekonomiczną w długim okresie wzięcia na siebie nadwyżkowych kosztów takich jak dodatkowe odprawy” (124). Tymczasem w analizowanym przypadku nie zaistniały takie szczególne okoliczności.

| (231) | Komisja stwierdza, że po wszczęciu postępowania władze francuskie nie wskazały działalności gospodarczej państwa francuskiego, w szczególności w wymiarze geograficznym i branżowym, w odniesieniu do której należy ocenić długoterminową racjonalność ekonomiczną przedmiotowych środków, choć ostatecznie w piśmie z dnia 16 maja 2013 r. stwierdziły, że postępowanie państwa należy porównać do postępowania wielobranżowego koncernu, starającego się osiągnąć jak największe zyski i chronić swój wizerunek jako globalnego przemysłowca, w szczególności w zakresie zarządzania personelem. |
| --- | --- |

(231)

Komisja stwierdza, że po wszczęciu postępowania władze francuskie nie wskazały działalności gospodarczej państwa francuskiego, w szczególności w wymiarze geograficznym i branżowym, w odniesieniu do której należy ocenić długoterminową racjonalność ekonomiczną przedmiotowych środków, choć ostatecznie w piśmie z dnia 16 maja 2013 r. stwierdziły, że postępowanie państwa należy porównać do postępowania wielobranżowego koncernu, starającego się osiągnąć jak największe zyski i chronić swój wizerunek jako globalnego przemysłowca, w szczególności w zakresie zarządzania personelem.

| (232) | Odnośnie do wizerunku CGMF Komisja zauważa, że przedsiębiorstwo to nie miało innych aktywów niż SNCM w sektorze transportu morskiego. W związku z tym argument ten nie może go dotyczyć. |
| --- | --- |

(232)

Odnośnie do wizerunku CGMF Komisja zauważa, że przedsiębiorstwo to nie miało innych aktywów niż SNCM w sektorze transportu morskiego. W związku z tym argument ten nie może go dotyczyć.

| (233) | Odnośnie do wizerunku państwa jako udziałowca władze francuskie stwierdziły, że istnieje duże ryzyko konfliktów społecznych w przedsiębiorstwach kontrolowanych przez państwo, nie tylko tych, które prowadzą działalność zbliżoną do SNCM w sensie geograficznym, ale również w innych sektorach, a w szczególności w sektorze transportu. Komisja zauważa z jednej strony, że władze francuskie nie wykazały, że to ryzyko „ zakażenia” wszystkich przedsiębiorstw publicznych jest realne, a z drugiej strony uważa, że władze francuskie nie wykazały również, że wypłacenie dodatkowych odpraw pozwoliłoby zapobiec kolejnym strajkom. Wreszcie Komisja jest zdania, że uzasadnienie wypłaty przez państwo tych odpraw wyłącznie względami socjalnymi jest niewystarczające dla uchylenia twierdzenia o istnieniu pomocy państwa. |
| --- | --- |

(233)

Odnośnie do wizerunku państwa jako udziałowca władze francuskie stwierdziły, że istnieje duże ryzyko konfliktów społecznych w przedsiębiorstwach kontrolowanych przez państwo, nie tylko tych, które prowadzą działalność zbliżoną do SNCM w sensie geograficznym, ale również w innych sektorach, a w szczególności w sektorze transportu. Komisja zauważa z jednej strony, że władze francuskie nie wykazały, że to ryzyko „ zakażenia” wszystkich przedsiębiorstw publicznych jest realne, a z drugiej strony uważa, że władze francuskie nie wykazały również, że wypłacenie dodatkowych odpraw pozwoliłoby zapobiec kolejnym strajkom. Wreszcie Komisja jest zdania, że uzasadnienie wypłaty przez państwo tych odpraw wyłącznie względami socjalnymi jest niewystarczające dla uchylenia twierdzenia o istnieniu pomocy państwa.

| (234) | Poza tym Komisja uważa, że władze francuskie nie przedstawiły danych wystarczająco obiektywnych i sprawdzalnych, aby wykazać że wypłacanie dodatkowych odpraw w podobnych okolicznościach stanowiło stałą praktykę wśród przedsiębiorców prywatnych w tym samym sektorze. Komisja podnosi, że powołanie się na niewielką liczbę planów zmniejszenia zatrudnienia nie wykazuje istnienia wystarczająco trwałej praktyki w przypadkach porównywalnych do analizowanego, że plany zmniejszenia zatrudnienia przywołane przez władze francuskie związane są z planami restrukturyzacji a nie likwidacji oraz że wiele spośród nich dotyczy sektorów, które a priori nie mają nic wspólnego z infrastrukturą transportu, ale z branżą kosmetyczną (Yves Saint-Laurent Haute couture), spożywczą (Danone) lub elektroniczną (Hewlett Packard). Ponadto w tabeli zawierającej wykaz planów zmniejszenia zatrudnienia, przedstawionej przez władze francuskie w nocie z dnia 16 maja 2013 r., sześć spośród nich zostało wdrożonych po prywatyzacji SNCM, a zatem nie mogą zostać uwzględnione do uzasadnienia wypłacenia dodatkowych odpraw. |
| --- | --- |

(234)

Poza tym Komisja uważa, że władze francuskie nie przedstawiły danych wystarczająco obiektywnych i sprawdzalnych, aby wykazać że wypłacanie dodatkowych odpraw w podobnych okolicznościach stanowiło stałą praktykę wśród przedsiębiorców prywatnych w tym samym sektorze. Komisja podnosi, że powołanie się na niewielką liczbę planów zmniejszenia zatrudnienia nie wykazuje istnienia wystarczająco trwałej praktyki w przypadkach porównywalnych do analizowanego, że plany zmniejszenia zatrudnienia przywołane przez władze francuskie związane są z planami restrukturyzacji a nie likwidacji oraz że wiele spośród nich dotyczy sektorów, które a priori nie mają nic wspólnego z infrastrukturą transportu, ale z branżą kosmetyczną (Yves Saint-Laurent Haute couture), spożywczą (Danone) lub elektroniczną (Hewlett Packard). Ponadto w tabeli zawierającej wykaz planów zmniejszenia zatrudnienia, przedstawionej przez władze francuskie w nocie z dnia 16 maja 2013 r., sześć spośród nich zostało wdrożonych po prywatyzacji SNCM, a zatem nie mogą zostać uwzględnione do uzasadnienia wypłacenia dodatkowych odpraw.

| (235) | W piśmie z dnia 27 sierpnia 2013 r. SNCM przedstawiło nowy wykaz pięciu planów zmniejszenia zatrudnienia. Komisja uważa, że wykaz ten nie pozwala na stwierdzenie, że wypłacenie dodatkowych odpraw w podobnych okolicznościach stanowił stałą praktykę wśród przedsiębiorców prywatnych w tym samym sektorze. Komisja zauważa przede wszystkim, że spośród pięciu przywołanych planów dwa z nich dotyczą SNCM, w tym jeden z nich stanowi przedmiot niniejszej decyzji. Te dwa plany nie mogą zatem stanowić obiektywnych elementów porównawczych z dwóch powodów: po pierwsze SNCM nie może powoływać się na swoje własne praktyki uprzednio stosowane w tym zakresie, aby w wystarczającym stopniu uzasadnić, że praktyka ta ma stały charakter, a po drugie plan zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r. dotyczy okresu, w którym SNCM było jeszcze przedsiębiorstwem publicznym, a Sąd wskazał jako kryterium porównawcze przedsiębiorstwa prywatne działające w tym samym sektorze. Z tego tytułu Komisja zauważa, że plan zmniejszenia zatrudnienia w porcie w Marsylii nie może zostać uznany, ponieważ w 2004 r. był podmiotem publicznym a nie przedsiębiorstwem prywatnym. Wreszcie odnośnie do dwóch ostatnich cytowanych planów zmniejszenia zatrudnienia, tj. dotyczących Air Lib i Eurostar, Komisja zauważa, że są to plany restrukturyzacyjne a nie plany likwidacji. Tytułem dopełnienia swojego stanowiska Komisja zauważa, że średnia wysokość odprawy przewidziana w tych planach jest niższa o ponad połowę od średniej odprawy dodatkowej ustalonej przez SNCM. |
| --- | --- |

(235)

W piśmie z dnia 27 sierpnia 2013 r. SNCM przedstawiło nowy wykaz pięciu planów zmniejszenia zatrudnienia. Komisja uważa, że wykaz ten nie pozwala na stwierdzenie, że wypłacenie dodatkowych odpraw w podobnych okolicznościach stanowił stałą praktykę wśród przedsiębiorców prywatnych w tym samym sektorze. Komisja zauważa przede wszystkim, że spośród pięciu przywołanych planów dwa z nich dotyczą SNCM, w tym jeden z nich stanowi przedmiot niniejszej decyzji. Te dwa plany nie mogą zatem stanowić obiektywnych elementów porównawczych z dwóch powodów: po pierwsze SNCM nie może powoływać się na swoje własne praktyki uprzednio stosowane w tym zakresie, aby w wystarczającym stopniu uzasadnić, że praktyka ta ma stały charakter, a po drugie plan zmniejszenia zatrudnienia z 2002 r. dotyczy okresu, w którym SNCM było jeszcze przedsiębiorstwem publicznym, a Sąd wskazał jako kryterium porównawcze przedsiębiorstwa prywatne działające w tym samym sektorze. Z tego tytułu Komisja zauważa, że plan zmniejszenia zatrudnienia w porcie w Marsylii nie może zostać uznany, ponieważ w 2004 r. był podmiotem publicznym a nie przedsiębiorstwem prywatnym. Wreszcie odnośnie do dwóch ostatnich cytowanych planów zmniejszenia zatrudnienia, tj. dotyczących Air Lib i Eurostar, Komisja zauważa, że są to plany restrukturyzacyjne a nie plany likwidacji. Tytułem dopełnienia swojego stanowiska Komisja zauważa, że średnia wysokość odprawy przewidziana w tych planach jest niższa o ponad połowę od średniej odprawy dodatkowej ustalonej przez SNCM.

| (236) | Wreszcie Komisja zauważa, że władze francuskie nie wskazały, że postępowanie państwa francuskiego było uzasadnione rozsądnym prawdopodobieństwem odniesienia pośredniej korzyści materialnej, choćby w długoterminowej perspektywie, przez uniknięcie dodatkowego pogorszenia klimatu społecznego w przedsiębiorstwie, ponieważ właśnie przy założeniu likwidacji przedsiębiorstwo miało przestać istnieć. Co do odniesienia szerszych korzyści w oczach pracowników innych przedsiębiorstw publicznych – hipoteza ta nie jest wystarczająco uargumentowana. Tym bardziej że – nawet w ramach takiego rozumowania inwestora globalnego, jakie przedstawiają władze francuskie –przyznanie wysokich odpraw pracownikom przedsiębiorstwa może skomplikować ewentualną restrukturyzację innych przedsiębiorstw należących do tego samego inwestora. Ponadto władze francuskie nie określiły ilościowo znaczącej wysokości ewentualnych kosztów społecznych, na które powołują się w celu uzasadnienia wypłacenia dodatkowych odpraw. |
| --- | --- |

(236)

Wreszcie Komisja zauważa, że władze francuskie nie wskazały, że postępowanie państwa francuskiego było uzasadnione rozsądnym prawdopodobieństwem odniesienia pośredniej korzyści materialnej, choćby w długoterminowej perspektywie, przez uniknięcie dodatkowego pogorszenia klimatu społecznego w przedsiębiorstwie, ponieważ właśnie przy założeniu likwidacji przedsiębiorstwo miało przestać istnieć. Co do odniesienia szerszych korzyści w oczach pracowników innych przedsiębiorstw publicznych – hipoteza ta nie jest wystarczająco uargumentowana. Tym bardziej że – nawet w ramach takiego rozumowania inwestora globalnego, jakie przedstawiają władze francuskie –przyznanie wysokich odpraw pracownikom przedsiębiorstwa może skomplikować ewentualną restrukturyzację innych przedsiębiorstw należących do tego samego inwestora. Ponadto władze francuskie nie określiły ilościowo znaczącej wysokości ewentualnych kosztów społecznych, na które powołują się w celu uzasadnienia wypłacenia dodatkowych odpraw.

| (237) | Władze francuskie stwierdziły również, że postępowanie likwidacyjne było dłuższe i potencjalnie bardziej ryzykowne dla państwa jako udziałowca, w porównaniu ze zbyciem SNCM po cenie ujemnej. Komisja zauważa, że władze francuskie nie dostarczyły żadnego dowodu na istnienie tego ryzyka i nie wyjaśniły, dlaczego prywatny udziałowiec miałby brać pod uwagę czas trwania postępowania likwidacyjnego. Przypadek Frucona Kosice (125), na który powołują się władze francuskie, nie jest adekwatny w analizowanym przypadku, ponieważ dotyczy testu prywatnego wierzyciela. Czas trwania postępowania likwidacyjnego ma znaczenie dla przeanalizowania, czy państwo, będące wierzycielem Frucona Kosice, zmaksymalizowało kwotę zwrotu wierzytelności, akceptując zwrot częściowy ale natychmiastowy, czy też powinno było poczekać na wynik likwidacji przedsiębiorstwa. W analizowanym przypadku sytuacja jest odmienna, ponieważ państwo jest udziałowcem SNCM, a nie prywatnym wierzycielem. Ponieważ w przypadku likwidacji SNCM wartość aktywów była ewidentnie niewystarczająca do pokrycia pasywów, państwo nie miało możliwości odzyskania swojego wkładu. W związku z tym powoływanie się na czas trwania postępowania likwidacyjnego nie jest adekwatne w analizowanym przypadku. |
| --- | --- |

(237)

Władze francuskie stwierdziły również, że postępowanie likwidacyjne było dłuższe i potencjalnie bardziej ryzykowne dla państwa jako udziałowca, w porównaniu ze zbyciem SNCM po cenie ujemnej. Komisja zauważa, że władze francuskie nie dostarczyły żadnego dowodu na istnienie tego ryzyka i nie wyjaśniły, dlaczego prywatny udziałowiec miałby brać pod uwagę czas trwania postępowania likwidacyjnego. Przypadek Frucona Kosice (125), na który powołują się władze francuskie, nie jest adekwatny w analizowanym przypadku, ponieważ dotyczy testu prywatnego wierzyciela. Czas trwania postępowania likwidacyjnego ma znaczenie dla przeanalizowania, czy państwo, będące wierzycielem Frucona Kosice, zmaksymalizowało kwotę zwrotu wierzytelności, akceptując zwrot częściowy ale natychmiastowy, czy też powinno było poczekać na wynik likwidacji przedsiębiorstwa. W analizowanym przypadku sytuacja jest odmienna, ponieważ państwo jest udziałowcem SNCM, a nie prywatnym wierzycielem. Ponieważ w przypadku likwidacji SNCM wartość aktywów była ewidentnie niewystarczająca do pokrycia pasywów, państwo nie miało możliwości odzyskania swojego wkładu. W związku z tym powoływanie się na czas trwania postępowania likwidacyjnego nie jest adekwatne w analizowanym przypadku.

| (238) | Władze francuskie nie wykazały zatem, że wypłacenie dodatkowych odpraw przez państwo, działające jako inwestor prywatny przy założeniu likwidacji przedsiębiorstwa, było uzasadnione. |
| --- | --- |

(238)

Władze francuskie nie wykazały zatem, że wypłacenie dodatkowych odpraw przez państwo, działające jako inwestor prywatny przy założeniu likwidacji przedsiębiorstwa, było uzasadnione.

| (239) | Na obecnym etapie analizy Komisja musi ustalić wartość likwidacji SNCM bez uwzględniania dodatkowych odpraw. |
| --- | --- |

(239)

Na obecnym etapie analizy Komisja musi ustalić wartość likwidacji SNCM bez uwzględniania dodatkowych odpraw.

b)   Wartość likwidacji SNCM

| (240) | Zgodnie z metodą rewaluacji aktywów netto, niedobór aktywów stwierdza się, kiedy wartość ekonomiczna rzeczywistych aktywów (zazwyczaj większa niż wartość księgowa netto) nie pokrywa wartości ekonomicznej rzeczywistych zobowiązań. |
| --- | --- |

(240)

Zgodnie z metodą rewaluacji aktywów netto, niedobór aktywów stwierdza się, kiedy wartość ekonomiczna rzeczywistych aktywów (zazwyczaj większa niż wartość księgowa netto) nie pokrywa wartości ekonomicznej rzeczywistych zobowiązań.

| (241) | Aby stwierdzić niedobór aktywów w niniejszym przypadku, Komisja, z pomocą eksperta (126), sprawdziła – zgodnie z wyjaśnieniami poniżej – że na dzień 30 września 2005 r. wartość aktywów SNCM nie była dostateczna, aby spłacić wierzycieli uprzywilejowanych i wierzycieli nieuprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(241)

Aby stwierdzić niedobór aktywów w niniejszym przypadku, Komisja, z pomocą eksperta (126), sprawdziła – zgodnie z wyjaśnieniami poniżej – że na dzień 30 września 2005 r. wartość aktywów SNCM nie była dostateczna, aby spłacić wierzycieli uprzywilejowanych i wierzycieli nieuprzywilejowanych.

| (242) | Komisja uważa, że wycena aktywów netto jest metodą powszechnie stosowaną do wyceny spółek w sektorze transportu morskiego. W jej ocenie metoda ta jest szczególnie dostosowana do sytuacji SNCM, ponieważ dla jej głównego akcjonariusza alternatywą zbycia jest ogłoszenie upadłości spółki, która zostałaby postawiona w stan likwidacji. |
| --- | --- |

(242)

Komisja uważa, że wycena aktywów netto jest metodą powszechnie stosowaną do wyceny spółek w sektorze transportu morskiego. W jej ocenie metoda ta jest szczególnie dostosowana do sytuacji SNCM, ponieważ dla jej głównego akcjonariusza alternatywą zbycia jest ogłoszenie upadłości spółki, która zostałaby postawiona w stan likwidacji.

| (243) | Jeśli chodzi o inne metody wyceny, w szczególności metody aktualizowanych operacyjnych wolnych przepływów pieniężnych, Komisja uważa, że z uwagi na fakt, iż zakłada ona dalsze prowadzenie działalności spółki, co nie dotyczy SNCM w przypadku planowanej likwidacji, nie może ona być zastosowana w niniejszym przypadku. |
| --- | --- |

(243)

Jeśli chodzi o inne metody wyceny, w szczególności metody aktualizowanych operacyjnych wolnych przepływów pieniężnych, Komisja uważa, że z uwagi na fakt, iż zakłada ona dalsze prowadzenie działalności spółki, co nie dotyczy SNCM w przypadku planowanej likwidacji, nie może ona być zastosowana w niniejszym przypadku.

| (244) | Komisja przyjęła, że dzień 30 września 2005 r. jest datą referencyjną na potrzeby oceny SNCM, zważywszy że chodzi o datę faktycznego wyboru między akceptacją oferty kupna lub likwidacją przedsiębiorstwa, gdyż decyzja w sprawie wyboru BCP zapadła dnia 27 września 2005 r. |
| --- | --- |

(244)

Komisja przyjęła, że dzień 30 września 2005 r. jest datą referencyjną na potrzeby oceny SNCM, zważywszy że chodzi o datę faktycznego wyboru między akceptacją oferty kupna lub likwidacją przedsiębiorstwa, gdyż decyzja w sprawie wyboru BCP zapadła dnia 27 września 2005 r.

(i)   Wartość aktywów SNCM

| (245) | Komisja zauważyła w szczególności, że akcjonariusz SNCM, we współpracy ze spółką Ernst & Young, oszacował liczbowo koszt likwidacji przedsiębiorstwa (wspomniane sprawozdanie CGMF) na dzień 30 września 2005 r. Firmy Oddo Corporate Finance i Paul Hastings przeprowadziły dodatkową ekspertyzę w tej kwestii. Komisja przypomniała, że w sprawozdaniu Oddo-Hastings aktywa SNCM zostały wycenione na 190,3 mln EUR. |
| --- | --- |

(245)

Komisja zauważyła w szczególności, że akcjonariusz SNCM, we współpracy ze spółką Ernst & Young, oszacował liczbowo koszt likwidacji przedsiębiorstwa (wspomniane sprawozdanie CGMF) na dzień 30 września 2005 r. Firmy Oddo Corporate Finance i Paul Hastings przeprowadziły dodatkową ekspertyzę w tej kwestii. Komisja przypomniała, że w sprawozdaniu Oddo-Hastings aktywa SNCM zostały wycenione na 190,3 mln EUR.

| (246) | Odnośnie do wyceny posiadanej floty (127), wartość rynkowa brutto statków SNCM została oceniona przez wyspecjalizowanego pośrednika BRS na 224 mln EUR na dzień 30 września 2005 r., natomiast w sprawozdaniu Oddo flota SNCM została wyceniona na 150,7 mln EUR po odliczeniu zmniejszenia wartości w wycenie (128), prowizji pośrednika (129) i opłat sądowych (130).

  Tabela 3


  Scenariusze wyceny aktywów SNCM na dzień 30 września 2005 r. | Wartość aktywów wg
  sprawozdania Oddo
  w mln EUR | Wartość aktywów wg
  eksperta Komisji
  w mln EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| Wartości niematerialne i prawne | — | — |
| Rzeczowe aktywa trwałe | | |
| Flota posiadana na własność | 150,7 | 151,7 |
| Budynki

   (131) | 11,2 | 11,2 |
| Finansowe aktywa trwałe

   (132) | 32,7 | 38,3 |
| Aktywa trwałe | 194,6 | 201,2 |
| Zapasy | — | — |
| Zaliczki | — | — |
| Należności od klientów | 0,8 | 0,8 |
| Inne należności

   (133) | 9,4 | 9,4 |
| Środki pieniężne netto | –14,5 | — |
| Konto korekt | — | — |
| Pozostałe aktywa | –4,3 | 10,20 |
| Aktywa ogółem | 190,3 | 211,4 |
| Źródła: | sprawozdanie Oddo-Hastings, sprawozdanie eksperta Komisji. |

(246)

Odnośnie do wyceny posiadanej floty (127), wartość rynkowa brutto statków SNCM została oceniona przez wyspecjalizowanego pośrednika BRS na 224 mln EUR na dzień 30 września 2005 r., natomiast w sprawozdaniu Oddo flota SNCM została wyceniona na 150,7 mln EUR po odliczeniu zmniejszenia wartości w wycenie (128), prowizji pośrednika (129) i opłat sądowych (130).

Tabela 3

Scenariusze wyceny aktywów SNCM na dzień 30 września 2005 r.

Wartość aktywów wg

sprawozdania Oddo

w mln EUR

Wartość aktywów wg

eksperta Komisji

w mln EUR

Wartości niematerialne i prawne

—

—

Rzeczowe aktywa trwałe

Flota posiadana na własność

150,7

151,7

Budynki

   (131)

11,2

11,2

Finansowe aktywa trwałe

   (132)

32,7

38,3

Aktywa trwałe

194,6

201,2

Zapasy

—

—

Zaliczki

—

—

Należności od klientów

0,8

0,8

Inne należności

   (133)

9,4

9,4

Środki pieniężne netto

–14,5

—

Konto korekt

—

—

Pozostałe aktywa

–4,3

10,20

Aktywa ogółem

190,3

211,4

Źródła:

sprawozdanie Oddo-Hastings, sprawozdanie eksperta Komisji.

| (247) | Po zapoznaniu się z zamieszczoną powyżej tabelą Komisja stwierdza, że flota statków stanowi zasadniczy element wyceny aktywów przedsiębiorstwa. W tym względzie ekspert Komisji oszacował, po przeprowadzeniu analizy porównawczej tam, gdzie było to możliwe, że zmniejszenie wartości w wycenie zastosowane w odniesieniu do wartości rynkowej brutto statków i opłata sądowa są prawidłowe. Na tej podstawie stwierdził, że nie ma przesłanek do odrzucenia oceny wartości floty sporządzonej przez państwo francuskie. |
| --- | --- |

(247)

Po zapoznaniu się z zamieszczoną powyżej tabelą Komisja stwierdza, że flota statków stanowi zasadniczy element wyceny aktywów przedsiębiorstwa. W tym względzie ekspert Komisji oszacował, po przeprowadzeniu analizy porównawczej tam, gdzie było to możliwe, że zmniejszenie wartości w wycenie zastosowane w odniesieniu do wartości rynkowej brutto statków i opłata sądowa są prawidłowe. Na tej podstawie stwierdził, że nie ma przesłanek do odrzucenia oceny wartości floty sporządzonej przez państwo francuskie.

| (248) | Jeżeli chodzi o zmniejszenie wartości w wycenie, Komisja uważa, że jego poziom jest spójny z poziomami zmniejszenia odnotowywanymi podczas sprzedaży statków w przypadku postępowania likwidacyjnego. W opinii eksperta Komisji przedsiębiorstwo Régie des Transports Maritimes, które jest spółką belgijską eksploatującą linię Ostende–Ramsgate, sprzedało na przykład dwa promy samochodowe w 1997 r. ze zmniejszeniem wartości szacowanym na 35 % i 45 %. Ostatnio spółka Festival Cruises sprzedała trzy statki wycieczkowe ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu 20 %. Zmniejszenia wartości w wycenie odnotowywane w podobnych przypadkach odpowiadają zmniejszeniom zastosowanym przez władze francuskie w niniejszym przypadku. |
| --- | --- |

(248)

Jeżeli chodzi o zmniejszenie wartości w wycenie, Komisja uważa, że jego poziom jest spójny z poziomami zmniejszenia odnotowywanymi podczas sprzedaży statków w przypadku postępowania likwidacyjnego. W opinii eksperta Komisji przedsiębiorstwo Régie des Transports Maritimes, które jest spółką belgijską eksploatującą linię Ostende–Ramsgate, sprzedało na przykład dwa promy samochodowe w 1997 r. ze zmniejszeniem wartości szacowanym na 35 % i 45 %. Ostatnio spółka Festival Cruises sprzedała trzy statki wycieczkowe ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu 20 %. Zmniejszenia wartości w wycenie odnotowywane w podobnych przypadkach odpowiadają zmniejszeniom zastosowanym przez władze francuskie w niniejszym przypadku.

| (249) | Co do opłaty sądowej, żadna podobna transakcja nie miała miejsca, dlatego też Komisja uważa, że argumenty uzasadniające zastosowanie opłaty sądowej są spójne z ograniczonym rynkiem statków tego typu z dość specyficznym przeznaczeniem. |
| --- | --- |

(249)

Co do opłaty sądowej, żadna podobna transakcja nie miała miejsca, dlatego też Komisja uważa, że argumenty uzasadniające zastosowanie opłaty sądowej są spójne z ograniczonym rynkiem statków tego typu z dość specyficznym przeznaczeniem.

| (250) | Komisja zauważa ponadto, że jej niezależny ekspert zwiększył wycenę finansowych aktywów trwałych, w szczególności udziałów SNCM w CMN (z 21,8 mln EUR na 28 mln EUR. W tej kwestii, mając na uwadze ofertę kupna tych udziałów przez Stef-TFE za cenę 35,2 mln EUR przekazaną Komisji w ramach niniejszego postępowania, Komisja uważa, że wycena udziałów SNCM w CMN na kwotę 28 mln EUR jest racjonalna w kontekście likwidacji spółki. |
| --- | --- |

(250)

Komisja zauważa ponadto, że jej niezależny ekspert zwiększył wycenę finansowych aktywów trwałych, w szczególności udziałów SNCM w CMN (z 21,8 mln EUR na 28 mln EUR. W tej kwestii, mając na uwadze ofertę kupna tych udziałów przez Stef-TFE za cenę 35,2 mln EUR przekazaną Komisji w ramach niniejszego postępowania, Komisja uważa, że wycena udziałów SNCM w CMN na kwotę 28 mln EUR jest racjonalna w kontekście likwidacji spółki.

| (251) | Jeżeli chodzi o wycenę pozostałych pozycji aktywów, ekspert Komisji nie przedstawił szczególnych uwag. Nie uwzględnił jednak pozycji „środki finansowe netto” ze względu na jej ujemną wartość. Komisja uważa, że tę pozycję należy rzeczywiście przenieść do pasywów SNCM. |
| --- | --- |

(251)

Jeżeli chodzi o wycenę pozostałych pozycji aktywów, ekspert Komisji nie przedstawił szczególnych uwag. Nie uwzględnił jednak pozycji „środki finansowe netto” ze względu na jej ujemną wartość. Komisja uważa, że tę pozycję należy rzeczywiście przenieść do pasywów SNCM.

| (252) | Mając na uwadze wprowadzone korekty, Komisja wycenia aktywa SNCM na 211,4 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. |
| --- | --- |

(252)

Mając na uwadze wprowadzone korekty, Komisja wycenia aktywa SNCM na 211,4 mln EUR na dzień 30 września 2005 r.

(ii)   Wycena pasywów SNCM

| (253) | Komisja stwierdza, że władze francuskie oszacowały kwotę należną z tytułu wierzytelności uprzywilejowanych na 153,8 mln EUR, a kwotę należną z tytułu wierzytelności nieuprzywilejowanych (z wyjątkiem dodatkowych odpraw) na 170,9 mln EUR. |
| --- | --- |

(253)

Komisja stwierdza, że władze francuskie oszacowały kwotę należną z tytułu wierzytelności uprzywilejowanych na 153,8 mln EUR, a kwotę należną z tytułu wierzytelności nieuprzywilejowanych (z wyjątkiem dodatkowych odpraw) na 170,9 mln EUR.

| (254) | Zwłaszcza jeżeli chodzi o zobowiązania wobec pracowników, władze francuskie oceniły koszty dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia na [70–80] mln EUR. Koszty związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia zostały oszacowane indywidualnie, z uwzględnieniem rodzaju umowy (umowa na czas nieokreślony i umowa na czas określony), odpowiednich statutów i układów zbiorowych (załoga statku, pracownicy niepływający na statkach i zarząd), stażu pracy, zaszeregowania i wynagrodzenia każdego pracownika. Wspomniana kwota obejmuje odprawy za okres wypowiedzenia ([20–30] mln EUR), ekwiwalent za urlop płatny w momencie wypowiedzenia ([0–10] mln EUR), odprawy dobrowolne ([30–40] mln EUR) i odszkodowanie Delalande’a ([0–10] mln EUR) (134). |
| --- | --- |

(254)

Zwłaszcza jeżeli chodzi o zobowiązania wobec pracowników, władze francuskie oceniły koszty dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia na [70–80] mln EUR. Koszty związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia zostały oszacowane indywidualnie, z uwzględnieniem rodzaju umowy (umowa na czas nieokreślony i umowa na czas określony), odpowiednich statutów i układów zbiorowych (załoga statku, pracownicy niepływający na statkach i zarząd), stażu pracy, zaszeregowania i wynagrodzenia każdego pracownika. Wspomniana kwota obejmuje odprawy za okres wypowiedzenia ([20–30] mln EUR), ekwiwalent za urlop płatny w momencie wypowiedzenia ([0–10] mln EUR), odprawy dobrowolne ([30–40] mln EUR) i odszkodowanie Delalande’a ([0–10] mln EUR) (134).

| (255) | Koszty planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczające poza dobrowolne ustalenia zostały oszacowane przez władze francuskie na [30–40] mln EUR. Plan zmniejszenia zatrudnienia obejmuje środki towarzyszące związane ze zobowiązaniami ustawowymi i wykonawczymi SNCM w kwestii zwolnień (135) i koszty pośrednie związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia (136). |
| --- | --- |

(255)

Koszty planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczające poza dobrowolne ustalenia zostały oszacowane przez władze francuskie na [30–40] mln EUR. Plan zmniejszenia zatrudnienia obejmuje środki towarzyszące związane ze zobowiązaniami ustawowymi i wykonawczymi SNCM w kwestii zwolnień (135) i koszty pośrednie związane z dobrowolnym planem zmniejszenia zatrudnienia (136).

| (256) | Koszty rozwiązania podstawowych umów eksploatacji dotyczą zasadniczo wyłożenia zabezpieczenia bankowego na kwotę 7,4 mln EUR stanowiącego gwarancję należytego wykonania przez SNCM obowiązków użyteczności publicznej, do którego należy dodać karę przewidzianą w tej umowie, wynoszącą 2 % referencyjnej rekompensaty finansowej w kwocie 63 mln EUR za 2005 r., tj. około 1,2 mln EUR w przypadku niewypełnienia obowiązku przez zleceniobiorcę. |
| --- | --- |

(256)

Koszty rozwiązania podstawowych umów eksploatacji dotyczą zasadniczo wyłożenia zabezpieczenia bankowego na kwotę 7,4 mln EUR stanowiącego gwarancję należytego wykonania przez SNCM obowiązków użyteczności publicznej, do którego należy dodać karę przewidzianą w tej umowie, wynoszącą 2 % referencyjnej rekompensaty finansowej w kwocie 63 mln EUR za 2005 r., tj. około 1,2 mln EUR w przypadku niewypełnienia obowiązku przez zleceniobiorcę.

| (257) | Odnośnie do pasywów netto związanych ze zbyciem statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej (137), władze francuskie podkreśliły, że na podstawie niektórych założeń (138) przychód netto ze zbycia został oszacowany przez wyspecjalizowanego pośrednika BRS na 144,8 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. po odliczeniu zmniejszenia wartości wyceny, prowizji dla pośrednika i kosztów portowych. Ponieważ oszczędności z tytułu podatków i należności bankowych wynoszą 193,5 mln EUR, pozostaje saldo należności bankowych związanych z leasingowanymi statkami w kwocie 48,7 mln EUR, które należy spłacić.

  Tabela 4


  Scenariusze wyceny pasywów SNCM na dzień 30 września 2005 r. | Wartość pasywów
  raport Oddo
  w mln EUR | Wartość pasywów
  ekspert Komisji
  w mln EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| Zobowiązania uprzywilejowane, w tym: | | |
| Zobowiązania pracownicze i podatkowe | [20–30]* | [20–30]* |
| Zobowiązania finansowe zabezpieczone aktywami

   (139) | 15,9 | 15,9 |
| Koszt dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia | [70–80]* | [70–80]* |
| Koszt systemów ubezpieczeniowych dla emerytów

   (140) | 10,2 | 10,2 |
| Koszt procesu likwidacji | 4,7 | 4,7 |
| Dodatkowe straty bieżące

   (141) | 26,5 | 26,5 |
| Pokrycie uprzywilejowanych należności | 153,8 | 153,8 |
| Zobowiązania niezabezpieczone

   (142) | 69,7 | 84,2 |
| Koszt planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami | [30–40]* | [30–40]* |
| Koszt rozwiązania podstawowych umów eksploatacyjnych | [10–20]* | [10–20]* |
| Dodatkowe koszty związane ze zbyciem statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej | 48,7 | 48,7 |
| Pokrycie należności nieuprzywilejowanych | 170,9 | 181,1 |
| Źródła: | sprawozdanie Oddo-Hastings, sprawozdanie eksperta Komisji. |

(257)

Odnośnie do pasywów netto związanych ze zbyciem statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej (137), władze francuskie podkreśliły, że na podstawie niektórych założeń (138) przychód netto ze zbycia został oszacowany przez wyspecjalizowanego pośrednika BRS na 144,8 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. po odliczeniu zmniejszenia wartości wyceny, prowizji dla pośrednika i kosztów portowych. Ponieważ oszczędności z tytułu podatków i należności bankowych wynoszą 193,5 mln EUR, pozostaje saldo należności bankowych związanych z leasingowanymi statkami w kwocie 48,7 mln EUR, które należy spłacić.

Tabela 4

Scenariusze wyceny pasywów SNCM na dzień 30 września 2005 r.

Wartość pasywów

raport Oddo

w mln EUR

Wartość pasywów

ekspert Komisji

w mln EUR

Zobowiązania uprzywilejowane, w tym:

Zobowiązania pracownicze i podatkowe

[20–30]*

[20–30]*

Zobowiązania finansowe zabezpieczone aktywami

   (139)

15,9

15,9

Koszt dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia

[70–80]*

[70–80]*

Koszt systemów ubezpieczeniowych dla emerytów

   (140)

10,2

10,2

Koszt procesu likwidacji

4,7

4,7

Dodatkowe straty bieżące

   (141)

26,5

26,5

Pokrycie uprzywilejowanych należności

153,8

153,8

Zobowiązania niezabezpieczone

   (142)

69,7

84,2

Koszt planu zmniejszenia zatrudnienia poza dobrowolnymi ustaleniami

[30–40]*

[30–40]*

Koszt rozwiązania podstawowych umów eksploatacyjnych

[10–20]*

[10–20]*

Dodatkowe koszty związane ze zbyciem statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej

48,7

48,7

Pokrycie należności nieuprzywilejowanych

170,9

181,1

Źródła:

sprawozdanie Oddo-Hastings, sprawozdanie eksperta Komisji.

| (258) | Komisja zauważa, że zobowiązania wobec pracowników stanowią zasadniczy składnik pasywów SNCM. Odnośnie do dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia, ekspert Komisji sprawdził wyrywkowo wzory obliczeń wszystkich składników planu i nie stwierdził nieprawidłowości ani błędu. Mając na uwadze tę weryfikację, Komisja uważa, że kwota [70–80] mln EUR przedstawiona przez władze francuskie z tytułu dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia jest racjonalna. |
| --- | --- |

(258)

Komisja zauważa, że zobowiązania wobec pracowników stanowią zasadniczy składnik pasywów SNCM. Odnośnie do dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia, ekspert Komisji sprawdził wyrywkowo wzory obliczeń wszystkich składników planu i nie stwierdził nieprawidłowości ani błędu. Mając na uwadze tę weryfikację, Komisja uważa, że kwota [70–80] mln EUR przedstawiona przez władze francuskie z tytułu dobrowolnego planu zmniejszenia zatrudnienia jest racjonalna.

| (259) | Co do dodatkowych strat eksploatacyjnych Komisja uważa, że szacunki są ostrożne w świetle przepisów prawnych, w szczególności art. L.622-10 kodeksu handlowego i 119-2 dekretu nr 85-1388 z dnia 27 grudnia 1985 r., na mocy których SNCM może zostać zobowiązana przez odpowiedni sąd handlowy do dalszej eksploatacji przez okres dwóch miesięcy z możliwością przedłużenia tego okresu na wniosek prokuratury z powodu obowiązków użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(259)

Co do dodatkowych strat eksploatacyjnych Komisja uważa, że szacunki są ostrożne w świetle przepisów prawnych, w szczególności art. L.622-10 kodeksu handlowego i 119-2 dekretu nr 85-1388 z dnia 27 grudnia 1985 r., na mocy których SNCM może zostać zobowiązana przez odpowiedni sąd handlowy do dalszej eksploatacji przez okres dwóch miesięcy z możliwością przedłużenia tego okresu na wniosek prokuratury z powodu obowiązków użyteczności publicznej.

| (260) | Co do zobowiązań niezabezpieczonych ekspert Komisji nie przedstawił szczególnych uwag. Niemniej skorygował kwotę 69,7 mln EUR o kwotę 14,5 mln EUR pochodzącą z przekształcenia pozycji aktywów „Środki finansowe netto”. Komisja uważa, że wspomniane przekształcenie jest zgodne ze zmianami w wycenie aktywów SNCM. |
| --- | --- |

(260)

Co do zobowiązań niezabezpieczonych ekspert Komisji nie przedstawił szczególnych uwag. Niemniej skorygował kwotę 69,7 mln EUR o kwotę 14,5 mln EUR pochodzącą z przekształcenia pozycji aktywów „Środki finansowe netto”. Komisja uważa, że wspomniane przekształcenie jest zgodne ze zmianami w wycenie aktywów SNCM.

| (261) | Co do kosztów planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczających poza dobrowolne ustalenia (z wyjątkiem dodatkowych odpraw), ekspert Komisji uważa, że liczbowe określenie kosztów sporów prawnych należy zredukować do [0–5] mln EUR w miejsce [0–10] mln EUR wykazanych przez władze francuskie. W tej kwestii Komisja uważa, że bezsprzecznie organizacje związkowe zażądają przekształcenia umów o pracę na czas określony na umowy o pracę na czas nieokreślony (143), jest natomiast zdania, że w danych liczbowych należy uwzględnić wyłącznie wynagrodzenia w ramach umów zawartych na czas określony, w przypadku których ryzyko jest niemal pewne (to jest 150 umów zawartych na czas określony). Co się tyczy miesięcznego wynagrodzenia brutto w kwocie [2 000–2 500] EUR z odprawą odpowiadającą dziewięciomiesięcznemu wynagrodzeniu w przypadku pierwszych [100–120] umów na czas określony i odprawą odpowiadającą sześciomiesięcznemu wynagrodzeniu w przypadku [50–70] kolejnych umów, kwota wynosi [0–10] mln EUR. |
| --- | --- |

(261)

Co do kosztów planu zmniejszenia zatrudnienia wykraczających poza dobrowolne ustalenia (z wyjątkiem dodatkowych odpraw), ekspert Komisji uważa, że liczbowe określenie kosztów sporów prawnych należy zredukować do [0–5] mln EUR w miejsce [0–10] mln EUR wykazanych przez władze francuskie. W tej kwestii Komisja uważa, że bezsprzecznie organizacje związkowe zażądają przekształcenia umów o pracę na czas określony na umowy o pracę na czas nieokreślony (143), jest natomiast zdania, że w danych liczbowych należy uwzględnić wyłącznie wynagrodzenia w ramach umów zawartych na czas określony, w przypadku których ryzyko jest niemal pewne (to jest 150 umów zawartych na czas określony). Co się tyczy miesięcznego wynagrodzenia brutto w kwocie [2 000–2 500] EUR z odprawą odpowiadającą dziewięciomiesięcznemu wynagrodzeniu w przypadku pierwszych [100–120] umów na czas określony i odprawą odpowiadającą sześciomiesięcznemu wynagrodzeniu w przypadku [50–70] kolejnych umów, kwota wynosi [0–10] mln EUR.

| (262) | Co do pasywów netto związanych ze zbyciem statków eksploatowanych w ramach umowy leasingowej, Komisja uważa że założenia stanowiące podstawę obliczeń są uzasadnione, zwłaszcza z powodu formalizmu umownego GIG (grup interesu gospodarczego), który ogranicza zastąpienie SNCM przez podmioty trzecie i warunkuje korzyści podatkowe związane z eksploatacją statków pod banderą francuską. Zresztą należy również uznać za uzasadnione, że opłata sądowa nie ma zastosowania w przypadku statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej, gdyż statki te są sprzedawane przez banki kredytujące GIG. W tym kontekście Komisja uważa za uzasadnione, że uwzględniono koszty portowe za okres od 30 września 2005 r. do daty faktycznego zbycia statku. |
| --- | --- |

(262)

Co do pasywów netto związanych ze zbyciem statków eksploatowanych w ramach umowy leasingowej, Komisja uważa że założenia stanowiące podstawę obliczeń są uzasadnione, zwłaszcza z powodu formalizmu umownego GIG (grup interesu gospodarczego), który ogranicza zastąpienie SNCM przez podmioty trzecie i warunkuje korzyści podatkowe związane z eksploatacją statków pod banderą francuską. Zresztą należy również uznać za uzasadnione, że opłata sądowa nie ma zastosowania w przypadku statków eksploatowanych na podstawie umowy leasingowej, gdyż statki te są sprzedawane przez banki kredytujące GIG. W tym kontekście Komisja uważa za uzasadnione, że uwzględniono koszty portowe za okres od 30 września 2005 r. do daty faktycznego zbycia statku.

| (263) | W świetle powyższych rozważań Komisja uważa, że na dzień 30 września 2005 r. uprzywilejowane pasywa SNCM wynosiły 153,8 mln EUR, a pasywa nieuprzywilejowane – 181,1 mln EUR. |
| --- | --- |

(263)

W świetle powyższych rozważań Komisja uważa, że na dzień 30 września 2005 r. uprzywilejowane pasywa SNCM wynosiły 153,8 mln EUR, a pasywa nieuprzywilejowane – 181,1 mln EUR.

(iii)   Stwierdzenie niedoboru aktywów

| (264) | W świetle powyższych uwag Komisja uważa, że na dzień 30 września 2005 r. wartość aktywów SNCM (to jest 211,4 mln EUR) nie była dostateczna, aby pokryć wierzytelności uprzywilejowane (to jest 153,8 mln EUR) i wierzytelności nieuprzywilejowane (to jest 181,1 mln EUR), czyli łączną kwotę 334,9 mln EUR. W związku z tym wartość niedoboru aktywów wynosi 123,5 mln EUR. |
| --- | --- |

(264)

W świetle powyższych uwag Komisja uważa, że na dzień 30 września 2005 r. wartość aktywów SNCM (to jest 211,4 mln EUR) nie była dostateczna, aby pokryć wierzytelności uprzywilejowane (to jest 153,8 mln EUR) i wierzytelności nieuprzywilejowane (to jest 181,1 mln EUR), czyli łączną kwotę 334,9 mln EUR. W związku z tym wartość niedoboru aktywów wynosi 123,5 mln EUR.

c)   Uwzględnienie powództwa o pokrycie zobowiązań

| (265) | Komisja rozpatrzyła również argument władz francuskich i SNCM, że państwo, jako akcjonariusz większościowy, może zostać wezwane do pokrycia zobowiązań w przypadku likwidacji przedsiębiorstwa. Jedna z zainteresowanych osób trzecich, CFF, zakwestionowała zastosowanie krajowego orzecznictwa cytowanego przez władze francuskie do przedmiotowej sprawy. CFF uważa bowiem, że w przypadku orzecznictwa sądu apelacyjnego w Rouen w sprawie Aspocom Group Oyj, sąd zasądził fińskiej spółce dominującej wypłatę odpraw dla pracowników swojej francuskiej spółki zależnej postawionej w stan likwidacji, ponieważ odprawy te przewidziane były w planie zmniejszenia zatrudnienia opartego na umowie w sprawie przedsiębiorstwa zatwierdzonej przez spółkę dominującą i ostatecznie nie zostały wypłacone. |
| --- | --- |

(265)

Komisja rozpatrzyła również argument władz francuskich i SNCM, że państwo, jako akcjonariusz większościowy, może zostać wezwane do pokrycia zobowiązań w przypadku likwidacji przedsiębiorstwa. Jedna z zainteresowanych osób trzecich, CFF, zakwestionowała zastosowanie krajowego orzecznictwa cytowanego przez władze francuskie do przedmiotowej sprawy. CFF uważa bowiem, że w przypadku orzecznictwa sądu apelacyjnego w Rouen w sprawie Aspocom Group Oyj, sąd zasądził fińskiej spółce dominującej wypłatę odpraw dla pracowników swojej francuskiej spółki zależnej postawionej w stan likwidacji, ponieważ odprawy te przewidziane były w planie zmniejszenia zatrudnienia opartego na umowie w sprawie przedsiębiorstwa zatwierdzonej przez spółkę dominującą i ostatecznie nie zostały wypłacone.

| (266) | Władze francuskie szacują, że suma rzeczywistych kosztów, jakie państwo jako akcjonariusz poniosłoby za pośrednictwem CGMF, mieści się w przedziale 312,1–361mln EUR na dzień 30 września 2005 r. Ich zdaniem również te szacunki uwzględniają ryzyko, że państwo zostanie wezwane do „pokrycia zobowiązań”, jeśli sąd uzna je za podmiot faktycznie zarządzający SNCM i że państwu zostanie zasądzone wypłacenie dodatkowych odpraw zwalnianym pracownikom. Władze francuskie szacują, że te ryzyka muszą być uwzględnione w obliczeniach faktycznych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM. |
| --- | --- |

(266)

Władze francuskie szacują, że suma rzeczywistych kosztów, jakie państwo jako akcjonariusz poniosłoby za pośrednictwem CGMF, mieści się w przedziale 312,1–361mln EUR na dzień 30 września 2005 r. Ich zdaniem również te szacunki uwzględniają ryzyko, że państwo zostanie wezwane do „pokrycia zobowiązań”, jeśli sąd uzna je za podmiot faktycznie zarządzający SNCM i że państwu zostanie zasądzone wypłacenie dodatkowych odpraw zwalnianym pracownikom. Władze francuskie szacują, że te ryzyka muszą być uwzględnione w obliczeniach faktycznych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM.

| (267) | Pojawia się zatem kwestia oceny wszystkich faktycznych kosztów, które Francja jako akcjonariusz prawdopodobnie poniosłaby w przypadku postępowania likwidacyjnego wobec SNCM, aby ustalić, czy w świetle ewentualnego wyroku skazującego na poniesienie tych kosztów i mając na uwadze ich wielkość, działający racjonalnie akcjonariusz prywatny, zamiast podejmować to ryzyko, podjąłby decyzję o niezwłocznej sprzedaży oddziału po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR. |
| --- | --- |

(267)

Pojawia się zatem kwestia oceny wszystkich faktycznych kosztów, które Francja jako akcjonariusz prawdopodobnie poniosłaby w przypadku postępowania likwidacyjnego wobec SNCM, aby ustalić, czy w świetle ewentualnego wyroku skazującego na poniesienie tych kosztów i mając na uwadze ich wielkość, działający racjonalnie akcjonariusz prywatny, zamiast podejmować to ryzyko, podjąłby decyzję o niezwłocznej sprzedaży oddziału po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR.

| (268) | W prawie francuskim syndyk spółki, wobec której toczy się postępowanie likwidacyjne, może wnieść powództwo z tytułu odpowiedzialności dawnych zarządzających spółką zwane „powództwem o pokrycie zobowiązań” w przypadku planu ratunkowego lub postępowania naprawczego, a także w przypadku postępowania likwidacyjnego (144). |
| --- | --- |

(268)

W prawie francuskim syndyk spółki, wobec której toczy się postępowanie likwidacyjne, może wnieść powództwo z tytułu odpowiedzialności dawnych zarządzających spółką zwane „powództwem o pokrycie zobowiązań” w przypadku planu ratunkowego lub postępowania naprawczego, a także w przypadku postępowania likwidacyjnego (144).

| (269) | Wniesienie powództwa o pokrycie zobowiązań przeciwko dawnym zarządzającym spółką po ogłoszeniu upadłości jest uzasadnione koniecznością odtworzenia majątku spółki, które jest jednym z zadań syndyka. |
| --- | --- |

(269)

Wniesienie powództwa o pokrycie zobowiązań przeciwko dawnym zarządzającym spółką po ogłoszeniu upadłości jest uzasadnione koniecznością odtworzenia majątku spółki, które jest jednym z zadań syndyka.

| (270) | W wielu pismach skierowanych do Komisji władze francuskie utrzymywały, że hipoteza skazania państwa wyrokiem sądu krajowego na pokrycie zobowiązań przedsiębiorstwa, którym kieruje, stanowi scenariusz więcej niż prawdopodobny, który należy uwzględnić w wyliczeniu faktycznych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM. |
| --- | --- |

(270)

W wielu pismach skierowanych do Komisji władze francuskie utrzymywały, że hipoteza skazania państwa wyrokiem sądu krajowego na pokrycie zobowiązań przedsiębiorstwa, którym kieruje, stanowi scenariusz więcej niż prawdopodobny, który należy uwzględnić w wyliczeniu faktycznych kosztów ewentualnej likwidacji SNCM.

| (271) | W pismach z dnia 28 lutego 2008 r. SNCM przedstawiło sprawozdanie ekspertów Baker & McKenzie oceniające konsekwencje prawne powództwa o pokrycie zobowiązań przeciwko państwu francuskiemu. We wnioskach sprawozdania stwierdzono, że sąd handlowy, który rozstrzygałby w tej sprawie, najprawdopodobniej uznałby odpowiedzialność państwa w tej kwestii i skazałby je na pokrycie wszystkich zobowiązań wobec pracowników SNCM. |
| --- | --- |

(271)

W pismach z dnia 28 lutego 2008 r. SNCM przedstawiło sprawozdanie ekspertów Baker & McKenzie oceniające konsekwencje prawne powództwa o pokrycie zobowiązań przeciwko państwu francuskiemu. We wnioskach sprawozdania stwierdzono, że sąd handlowy, który rozstrzygałby w tej sprawie, najprawdopodobniej uznałby odpowiedzialność państwa w tej kwestii i skazałby je na pokrycie wszystkich zobowiązań wobec pracowników SNCM.

| (272) | Odpowiednie przepisy przewidują, że zobowiązania likwidowanej spółki wobec pracowników mogą zostać pokryte przez dawnych zarządzających prawnych lub faktycznych, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich czterech warunków. |
| --- | --- |

(272)

Odpowiednie przepisy przewidują, że zobowiązania likwidowanej spółki wobec pracowników mogą zostać pokryte przez dawnych zarządzających prawnych lub faktycznych, z zastrzeżeniem spełnienia wszystkich czterech warunków.

(i)   Uznanie państwa za podmiot prawnie i faktycznie zarządzający przedsiębiorstwem, wobec którego toczy się postępowanie likwidacyjne

| (273) | Sprawozdanie Baker & McKenzie, przekazane Komisji przez SNCM, dostarczyło analizę prowadzącą do wniosku, że [...] (60). Zasadniczo ww. sprawozdanie eksperta ma wykazać, w myśl właściwych przepisów prawa (145), że państwo podejmowało [...] (60) systematycznie. W szczególności, zgodnie z tym sprawozdaniem, państwo podejmowało [...] (60) decyzje. Ponadto wynika, że organy zarządzające [...] (60) przedsiębiorstwo. Wreszcie państwo [...] (60). |
| --- | --- |

(273)

Sprawozdanie Baker & McKenzie, przekazane Komisji przez SNCM, dostarczyło analizę prowadzącą do wniosku, że [...] (60). Zasadniczo ww. sprawozdanie eksperta ma wykazać, w myśl właściwych przepisów prawa (145), że państwo podejmowało [...] (60) systematycznie. W szczególności, zgodnie z tym sprawozdaniem, państwo podejmowało [...] (60) decyzje. Ponadto wynika, że organy zarządzające [...] (60) przedsiębiorstwo. Wreszcie państwo [...] (60).

| (274) | Komisja stwierdza, że władze francuskie, w swoim piśmie z dnia 28 marca 2008 r. nie wyraziły zastrzeżeń [...] (60). W piśmie z dnia 20 listopada 2006 r. władze francuskie same wskazały, że sąd [...] (60) przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(274)

Komisja stwierdza, że władze francuskie, w swoim piśmie z dnia 28 marca 2008 r. nie wyraziły zastrzeżeń [...] (60). W piśmie z dnia 20 listopada 2006 r. władze francuskie same wskazały, że sąd [...] (60) przedsiębiorstwo.

| (275) | Niemniej Komisja jest zdania, że oświadczenie władz francuskich z dnia 20 listopada 2006 r. wydane w ramach postępowania dotyczącego pomocy państwa, nie może samo w sobie wystarczyć, aby ustalić w dostatecznym stopniu, czy sąd uznałby władze krajowe za podmiot faktycznie zarządzający przedsiębiorstwem będącym beneficjentem przedmiotowych środków, a zwłaszcza ocenić stopień prawdopodobieństwa takiej ewentualności. |
| --- | --- |

(275)

Niemniej Komisja jest zdania, że oświadczenie władz francuskich z dnia 20 listopada 2006 r. wydane w ramach postępowania dotyczącego pomocy państwa, nie może samo w sobie wystarczyć, aby ustalić w dostatecznym stopniu, czy sąd uznałby władze krajowe za podmiot faktycznie zarządzający przedsiębiorstwem będącym beneficjentem przedmiotowych środków, a zwłaszcza ocenić stopień prawdopodobieństwa takiej ewentualności.

| (276) | Przede wszystkim w odniesieniu do zaskarżanych decyzji dalekie od ustalenia jest, czy podjęcie przez państwo ostatecznej decyzji znacznie odbiega od praktyki stosowanej w zarządzaniu przez państwo swoimi udziałami. Nawet sprawozdanie Baker & McKenzie przypomina o istnieniu powracającego sporu na temat stopnia pożądanej interwencji państwa w zarządzanie swoimi udziałami i wspomina o na ogół bardzo szerokiej roli [...] (60). |
| --- | --- |

(276)

Przede wszystkim w odniesieniu do zaskarżanych decyzji dalekie od ustalenia jest, czy podjęcie przez państwo ostatecznej decyzji znacznie odbiega od praktyki stosowanej w zarządzaniu przez państwo swoimi udziałami. Nawet sprawozdanie Baker & McKenzie przypomina o istnieniu powracającego sporu na temat stopnia pożądanej interwencji państwa w zarządzanie swoimi udziałami i wspomina o na ogół bardzo szerokiej roli [...] (60).

| (277) | Przykłady z orzecznictwa krajowego przedstawione zarówno przez państwo, jak i przez SNCM nie dotyczą bezpośrednio tego rodzaju sytuacji. Najważniejsze przedstawione przypadki dotyczą samorządów lokalnych, a wyrok w sprawie BRGM z dnia 6 lutego 2001 r. odnosi się do publicznego przedsiębiorstwa przemysłowo-handlowego. |
| --- | --- |

(277)

Przykłady z orzecznictwa krajowego przedstawione zarówno przez państwo, jak i przez SNCM nie dotyczą bezpośrednio tego rodzaju sytuacji. Najważniejsze przedstawione przypadki dotyczą samorządów lokalnych, a wyrok w sprawie BRGM z dnia 6 lutego 2001 r. odnosi się do publicznego przedsiębiorstwa przemysłowo-handlowego.

| (278) | W każdym razie dalekie od ustalenia jest, czy państwo działające jako władza publiczna, jest uznawane za podmiot faktycznie zarządzający. |
| --- | --- |

(278)

W każdym razie dalekie od ustalenia jest, czy państwo działające jako władza publiczna, jest uznawane za podmiot faktycznie zarządzający.

(ii)   Występowanie jednego lub kilku błędów w zarządzaniu ze strony państwa francuskiego jako podmiotu faktycznie zarządzającego przedsiębiorstwem, wobec którego toczy się postępowanie likwidacyjne

| (279) | W niniejszej sprawie Komisja wskazuje, że w sprawozdaniu eksperta SNCM wymieniono szereg elementów, na podstawie niewyczerpującego wykazu elementów faktycznych, aby wykazać, że państwo [...] (60) popełniło błędy w zarządzaniu. |
| --- | --- |

(279)

W niniejszej sprawie Komisja wskazuje, że w sprawozdaniu eksperta SNCM wymieniono szereg elementów, na podstawie niewyczerpującego wykazu elementów faktycznych, aby wykazać, że państwo [...] (60) popełniło błędy w zarządzaniu.

| (280) | W szczególności wskazano, że państwo francuskie popełniło błędy w dziedzinie inwestycji związanych [...] (60) z SNCM. Państwo popełniło również liczne błędy w zarządzaniu w zakresie ustalenia wielkości [...] (60) SNCM. |
| --- | --- |

(280)

W szczególności wskazano, że państwo francuskie popełniło błędy w dziedzinie inwestycji związanych [...] (60) z SNCM. Państwo popełniło również liczne błędy w zarządzaniu w zakresie ustalenia wielkości [...] (60) SNCM.

| (281) | W piśmie z dnia 30 kwietnia 2007 r. władze francuskie określiły, że ryzyko uznania roszczeń z tytułu odpowiedzialności wobec państwa jest bardzo wysokie ze względu na kryteria kwalifikacji błędu w zarządzaniu w rozumieniu art. L. 651-2 kodeksu handlowego. |
| --- | --- |

(281)

W piśmie z dnia 30 kwietnia 2007 r. władze francuskie określiły, że ryzyko uznania roszczeń z tytułu odpowiedzialności wobec państwa jest bardzo wysokie ze względu na kryteria kwalifikacji błędu w zarządzaniu w rozumieniu art. L. 651-2 kodeksu handlowego.

| (282) | Ponownie Komisja uważa, że oświadczenie z dnia 30 kwietnia 2007 r. wydane w ramach postępowania dotyczącego pomocy państwa, nie może samo w sobie wystarczyć, aby ustalić w dostatecznym stopniu, czy sąd uznałby, że władze krajowe popełniły przypisywane im błędy, a zwłaszcza ocenić stopień prawdopodobieństwa takiej ewentualności. Tym bardziej że władze francuskie kwestionują samo istnienie błędów zarządzaniu, które przecież są niezbędne, by można było wnieść powództwo o pokrycie zobowiązań. |
| --- | --- |

(282)

Ponownie Komisja uważa, że oświadczenie z dnia 30 kwietnia 2007 r. wydane w ramach postępowania dotyczącego pomocy państwa, nie może samo w sobie wystarczyć, aby ustalić w dostatecznym stopniu, czy sąd uznałby, że władze krajowe popełniły przypisywane im błędy, a zwłaszcza ocenić stopień prawdopodobieństwa takiej ewentualności. Tym bardziej że władze francuskie kwestionują samo istnienie błędów zarządzaniu, które przecież są niezbędne, by można było wnieść powództwo o pokrycie zobowiązań.

| (283) | W sposób bardziej zasadniczy zauważa się, że zarówno SNCM jak i władze francuskie w dużym stopniu opierają się na decyzjach zarządczych dość dawno podjętych. Na przykład sprawozdanie Baker & McKenzie skupia się na [...] (60) wykonanych do 2000 r. Bez wahania odwołuje się również do sprawozdań Trybunału Obrachunkowego za lata obrachunkowe 1993–1999. Najważniejsze rzekome błędy w zarządzaniu wystąpiły w połowie lat 90. XX w. Wierzyciele SNCM byli jednak poinformowani o tym sposobie zarządzania w momencie przyznawania kredytu temu przedsiębiorstwu. Wyrazili więc zgodę, przynajmniej w sposób dorozumiany, na ryzyko związane z tym sposobem zarządzania. Nic nie wskazuje na to, że państwo może być we właściwy sposób pociągnięte do odpowiedzialności z tytułu pokrycia zobowiązań w podobnej sytuacji. |
| --- | --- |

(283)

W sposób bardziej zasadniczy zauważa się, że zarówno SNCM jak i władze francuskie w dużym stopniu opierają się na decyzjach zarządczych dość dawno podjętych. Na przykład sprawozdanie Baker & McKenzie skupia się na [...] (60) wykonanych do 2000 r. Bez wahania odwołuje się również do sprawozdań Trybunału Obrachunkowego za lata obrachunkowe 1993–1999. Najważniejsze rzekome błędy w zarządzaniu wystąpiły w połowie lat 90. XX w. Wierzyciele SNCM byli jednak poinformowani o tym sposobie zarządzania w momencie przyznawania kredytu temu przedsiębiorstwu. Wyrazili więc zgodę, przynajmniej w sposób dorozumiany, na ryzyko związane z tym sposobem zarządzania. Nic nie wskazuje na to, że państwo może być we właściwy sposób pociągnięte do odpowiedzialności z tytułu pokrycia zobowiązań w podobnej sytuacji.

| (284) | Ponadto te rzekome błędy w zarządzaniu można wytłumaczyć wyborami politycznymi dokonywanymi przez władze publiczne, a ponadto nic nie wskazuje na to, że te wybory polityczne można uznać za błędy w zarządzaniu w rozumieniu przepisów dotyczących pokrycia zobowiązań. |
| --- | --- |

(284)

Ponadto te rzekome błędy w zarządzaniu można wytłumaczyć wyborami politycznymi dokonywanymi przez władze publiczne, a ponadto nic nie wskazuje na to, że te wybory polityczne można uznać za błędy w zarządzaniu w rozumieniu przepisów dotyczących pokrycia zobowiązań.

| (285) | Wreszcie sprawozdanie Baker & McKenzie jest mało wiarygodne w szczególności, kiedy stwierdza, że sytuację SNCM można przypisać popełnionym przez państwo błędom w komunikacji zewnętrznej na temat sytuacji SNCM. Z samego tylko raportu wynika bowiem, że państwo mówiło o sytuacji, która była już znana. Postępowanie państwa nie ma zatem cech błędu w zarządzaniu. |
| --- | --- |

(285)

Wreszcie sprawozdanie Baker & McKenzie jest mało wiarygodne w szczególności, kiedy stwierdza, że sytuację SNCM można przypisać popełnionym przez państwo błędom w komunikacji zewnętrznej na temat sytuacji SNCM. Z samego tylko raportu wynika bowiem, że państwo mówiło o sytuacji, która była już znana. Postępowanie państwa nie ma zatem cech błędu w zarządzaniu.

(iii)   Stwierdzenie niedoboru aktywów

| (286) | W niniejszej sprawie Komisja stwierdza, że sprawozdanie Oddo-Hastings stwierdza niedobór aktywów na kwotę 134,4 mln EUR na dzień 30 września 2005 r., stanowiącą różnicę między wartością aktywów SNCM (190,3 mln EUR) a wartością pasywów przedsiębiorstwa (zobowiązania uprzywilejowane i nieuprzywilejowane oszacowane odpowiednio 153,8 mln EUR i 170,9 mln EUR). |
| --- | --- |

(286)

W niniejszej sprawie Komisja stwierdza, że sprawozdanie Oddo-Hastings stwierdza niedobór aktywów na kwotę 134,4 mln EUR na dzień 30 września 2005 r., stanowiącą różnicę między wartością aktywów SNCM (190,3 mln EUR) a wartością pasywów przedsiębiorstwa (zobowiązania uprzywilejowane i nieuprzywilejowane oszacowane odpowiednio 153,8 mln EUR i 170,9 mln EUR).

| (287) | Komisja uznała wcześniej, że niedobór aktywów SNCM wynosi 123,5 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. (zob. motyw 264). |
| --- | --- |

(287)

Komisja uznała wcześniej, że niedobór aktywów SNCM wynosi 123,5 mln EUR na dzień 30 września 2005 r. (zob. motyw 264).

(iv)   Występowanie związku przyczynowego między błędami a niedoborem aktywów

| (288) | Jak twierdzą władze francuskie odpowiedzialność osoby zarządzającej osobą prawną może zostać uznana na podstawie art. L.624-3 kodeksu handlowego, nawet jeżeli błąd w zarządzaniu, który popełniła, jest tylko jedną z przyczyn niedoboru aktywów. Z tego tytułu osoba ta może zostać skazana na pokrycie całości lub części zobowiązań wobec pracowników, nawet jeżeli jej błąd przyczynił się do powstania tylko części z nich (146). Władze francuskie uważają, że państwo francuskie byłoby zmuszone pokryć część szacowaną na 85–100 % brakujących aktywów, to jest kwotę mieszczącą się w przedziale od 114,3 mln EUR do 134,4 mln EUR. |
| --- | --- |

(288)

Jak twierdzą władze francuskie odpowiedzialność osoby zarządzającej osobą prawną może zostać uznana na podstawie art. L.624-3 kodeksu handlowego, nawet jeżeli błąd w zarządzaniu, który popełniła, jest tylko jedną z przyczyn niedoboru aktywów. Z tego tytułu osoba ta może zostać skazana na pokrycie całości lub części zobowiązań wobec pracowników, nawet jeżeli jej błąd przyczynił się do powstania tylko części z nich (146). Władze francuskie uważają, że państwo francuskie byłoby zmuszone pokryć część szacowaną na 85–100 % brakujących aktywów, to jest kwotę mieszczącą się w przedziale od 114,3 mln EUR do 134,4 mln EUR.

| (289) | Analiza ta nie opiera się na żadnej solidnej podstawie. Ponieważ rzekome błędy w zarządzaniu wywnioskowane są z decyzji podejmowanych w połowie lat 90. XX w. i spowodowały bezpośrednią nadwyżkę kosztów dla SNCM, bardzo trudno jest upatrywać w nich przyczyny niedoboru aktywów w 2005 r., zwłaszcza że między jedną a drugą datą miało miejsce wiele wydarzeń. |
| --- | --- |

(289)

Analiza ta nie opiera się na żadnej solidnej podstawie. Ponieważ rzekome błędy w zarządzaniu wywnioskowane są z decyzji podejmowanych w połowie lat 90. XX w. i spowodowały bezpośrednią nadwyżkę kosztów dla SNCM, bardzo trudno jest upatrywać w nich przyczyny niedoboru aktywów w 2005 r., zwłaszcza że między jedną a drugą datą miało miejsce wiele wydarzeń.

| (290) | Ponadto, skoro zdaje się, że nie istnieje bezpośredni związek między kwotą odszkodowania przyznaną z tytułu pokrycia zobowiązań a kwotą, o jaką stan pasywów się pogorszył w wyniku błędu w zarządzaniu popełnionego przez osobę zarządzającą (zakładając, że błąd ten zostanie stwierdzony), oznacza to, że sąd może skazać osobę zarządzającą na kwotę, o wysokości której sam decyduje i która jest znacznie niższa niż stwierdzony niedobór aktywów (147). |
| --- | --- |

(290)

Ponadto, skoro zdaje się, że nie istnieje bezpośredni związek między kwotą odszkodowania przyznaną z tytułu pokrycia zobowiązań a kwotą, o jaką stan pasywów się pogorszył w wyniku błędu w zarządzaniu popełnionego przez osobę zarządzającą (zakładając, że błąd ten zostanie stwierdzony), oznacza to, że sąd może skazać osobę zarządzającą na kwotę, o wysokości której sam decyduje i która jest znacznie niższa niż stwierdzony niedobór aktywów (147).

| (291) | Tymczasem w przeciwieństwie do tego, co zdają się twierdzić władze francuskie (i SNCM), nic nie wskazuje na to, że analizowane tutaj decyzje zostałyby uznane przez sąd orzekający w sprawie pokrycia zobowiązań za decyzje o tak dużym znaczeniu, że uzasadniałyby obciążenie władzy publicznej znaczącą częścią stwierdzonych pasywów. Zgodnie z przedstawionymi stwierdzeniami są to decyzje o celu protekcjonistycznym podejmowane w kontekście politycznym (a ponadto w większości datujące się na dziesięć lat wstecz) lub decyzje bardziej aktualne, podejmowane w celu zwolnienia pracowników z obowiązku podniesienia wydajności lub przywrócenia lepszego klimatu społecznego. |
| --- | --- |

(291)

Tymczasem w przeciwieństwie do tego, co zdają się twierdzić władze francuskie (i SNCM), nic nie wskazuje na to, że analizowane tutaj decyzje zostałyby uznane przez sąd orzekający w sprawie pokrycia zobowiązań za decyzje o tak dużym znaczeniu, że uzasadniałyby obciążenie władzy publicznej znaczącą częścią stwierdzonych pasywów. Zgodnie z przedstawionymi stwierdzeniami są to decyzje o celu protekcjonistycznym podejmowane w kontekście politycznym (a ponadto w większości datujące się na dziesięć lat wstecz) lub decyzje bardziej aktualne, podejmowane w celu zwolnienia pracowników z obowiązku podniesienia wydajności lub przywrócenia lepszego klimatu społecznego.

(v)   Ustalenie ewentualnej wypłaty dodatkowych odpraw przy założeniu likwidacji SNCM

| (292) | W opinii władz francuskich, mając na uwadze orzecznictwo w tej kwestii (148), oprócz niedoboru aktywów sąd francuski orzekłby bezsprzecznie, że państwo francuskie ma pokryć koszty dodatkowych odpraw (to jest od [200–210] do [250–260] mln EUR). Władze francuskie uważają, że wszystkie faktyczne koszty, które państwo poniosłoby jako akcjonariusz, mieszczą się w przedziale od 212,1 mln EUR do 361 mln EUR. |
| --- | --- |

(292)

W opinii władz francuskich, mając na uwadze orzecznictwo w tej kwestii (148), oprócz niedoboru aktywów sąd francuski orzekłby bezsprzecznie, że państwo francuskie ma pokryć koszty dodatkowych odpraw (to jest od [200–210] do [250–260] mln EUR). Władze francuskie uważają, że wszystkie faktyczne koszty, które państwo poniosłoby jako akcjonariusz, mieszczą się w przedziale od 212,1 mln EUR do 361 mln EUR.

| (293) | Władze francuskie wyjaśniły, że w ostatnich wyrokach sądy francuskie skazały osobę prawnie lub faktycznie zarządzającą na pokrycie nie tylko niedoboru aktywów, lecz również kosztów dodatkowych odpraw obliczonych na podstawie planu zmniejszenia zatrudnienia przygotowanego przez przedsiębiorstwo przed likwidacją. |
| --- | --- |

(293)

Władze francuskie wyjaśniły, że w ostatnich wyrokach sądy francuskie skazały osobę prawnie lub faktycznie zarządzającą na pokrycie nie tylko niedoboru aktywów, lecz również kosztów dodatkowych odpraw obliczonych na podstawie planu zmniejszenia zatrudnienia przygotowanego przez przedsiębiorstwo przed likwidacją.

| (294) | Władze francuskie wskazały w szczególności, że w sprawie Aspocomp francuska spółka Aspocomp SAS, oddział należący w 99 % do finlandzkiej spółki Aspocomp Group Oyj, podpisała umowę w sprawie przedsiębiorstwa w dniu 18 stycznia 2002 r., w której zostały opisane warunki wypłaty odpraw z tytułu planu zmniejszenia zatrudnienia obejmującego 210 pracowników z łącznej liczby 550 zatrudnionych osób. W umowie określono w szczególności kwotę rekompensat i odpraw dodatkowych, a także pomoc przy dobrowolnym odejściu. W wyniku zmiany strategii grupy spółka macierzysta Aspocomp Group Oyj postanowiła, w dniu 21 lutego 2002 r., że nie będzie finansować swojego oddziału Aspocomp SAS i spowodowała ogłoszenie przez nią upadłości. Decyzja ta uniemożliwiła faktycznie wywiązanie się ze zobowiązań podjętych w ramach umowy w sprawie przedsiębiorstwa i doprowadziła do zwolnienia wszystkich innych pracowników. |
| --- | --- |

(294)

Władze francuskie wskazały w szczególności, że w sprawie Aspocomp francuska spółka Aspocomp SAS, oddział należący w 99 % do finlandzkiej spółki Aspocomp Group Oyj, podpisała umowę w sprawie przedsiębiorstwa w dniu 18 stycznia 2002 r., w której zostały opisane warunki wypłaty odpraw z tytułu planu zmniejszenia zatrudnienia obejmującego 210 pracowników z łącznej liczby 550 zatrudnionych osób. W umowie określono w szczególności kwotę rekompensat i odpraw dodatkowych, a także pomoc przy dobrowolnym odejściu. W wyniku zmiany strategii grupy spółka macierzysta Aspocomp Group Oyj postanowiła, w dniu 21 lutego 2002 r., że nie będzie finansować swojego oddziału Aspocomp SAS i spowodowała ogłoszenie przez nią upadłości. Decyzja ta uniemożliwiła faktycznie wywiązanie się ze zobowiązań podjętych w ramach umowy w sprawie przedsiębiorstwa i doprowadziła do zwolnienia wszystkich innych pracowników.

| (295) | W tym kontekście wyrok sądu apelacyjnego w Rouen potwierdził wyrok sądu pracy w Evreux: sąd skazał spółkę Aspocomp Group Oyj, która kontrolowała w 99 % zarządzanie swoim oddziałem, na wypłatę: (i) pracownikom objętym umową w sprawie przedsiębiorstwa – całej kwoty rekompensat i odpraw dodatkowych przewidzianych wyłącznie we wspomnianej umowie oraz odszkodowania za zwolnienie bez faktycznej i poważnej przyczyny; oraz (ii) pracownikom zwolnionym w ramach ogłoszenia upadłości Aspocomp – równoważne odprawy, uznając, że nie wywiązując się z podjętych zobowiązań, spółka macierzysta zachowała się w sposób nieuczciwy i z godną potępienia nieodpowiedzialnością. |
| --- | --- |

(295)

W tym kontekście wyrok sądu apelacyjnego w Rouen potwierdził wyrok sądu pracy w Evreux: sąd skazał spółkę Aspocomp Group Oyj, która kontrolowała w 99 % zarządzanie swoim oddziałem, na wypłatę: (i) pracownikom objętym umową w sprawie przedsiębiorstwa – całej kwoty rekompensat i odpraw dodatkowych przewidzianych wyłącznie we wspomnianej umowie oraz odszkodowania za zwolnienie bez faktycznej i poważnej przyczyny; oraz (ii) pracownikom zwolnionym w ramach ogłoszenia upadłości Aspocomp – równoważne odprawy, uznając, że nie wywiązując się z podjętych zobowiązań, spółka macierzysta zachowała się w sposób nieuczciwy i z godną potępienia nieodpowiedzialnością.

| (296) | Choć Francja powołała się również na wyrok izby handlowej sądu najwyższego z dnia 19 kwietnia 2005 r. (149) na poparcie swojej teorii, Komisja nie dostrzega w tym wyroku żadnych elementów znaczących dla niniejszego sporu. Sąd najwyższy ogranicza się bowiem do stwierdzenia, że sąd apelacyjny nie scharakteryzował w dostatecznym stopniu niejasności w podziale majątku między spółką dominującą a jej spółką zależną. W każdym razie Komisja stwierdza, że fakty związane z orzecznictwem w sprawie Aspocomp nie są takie same, jak w analizowanym przypadku. W analizowanym przypadku bowiem CGMF nie uchylił się od swoich zobowiązań do wypłacenia dodatkowych odpraw. |
| --- | --- |

(296)

Choć Francja powołała się również na wyrok izby handlowej sądu najwyższego z dnia 19 kwietnia 2005 r. (149) na poparcie swojej teorii, Komisja nie dostrzega w tym wyroku żadnych elementów znaczących dla niniejszego sporu. Sąd najwyższy ogranicza się bowiem do stwierdzenia, że sąd apelacyjny nie scharakteryzował w dostatecznym stopniu niejasności w podziale majątku między spółką dominującą a jej spółką zależną. W każdym razie Komisja stwierdza, że fakty związane z orzecznictwem w sprawie Aspocomp nie są takie same, jak w analizowanym przypadku. W analizowanym przypadku bowiem CGMF nie uchylił się od swoich zobowiązań do wypłacenia dodatkowych odpraw.

| (297) | Należy zauważyć, że zarówno SNCM jak i władze francuskie zdają się przypisywać duże znaczenie faktowi, że plan zmniejszenia zatrudnienia [...] (60). Zdecydowanie wątpliwe jest, że [...] (60) może być uznane za błąd w zarządzaniu, który mógłby pociągnąć państwo do odpowiedzialności wobec pracowników [...] (60). Nawet zakładając, że w nadzwyczajnej sytuacji [...] (60), państwo mogłoby uznać swoją odpowiedzialność wobec pracowników i przyznać im prawo do odprawy wypłacanej przez państwo (150), to przyznanie takiego prawa stanowiłoby samo w sobie korzyść przyznaną przedsiębiorstwu SNCM, a zatem pomoc państwa, z powodów analogicznych do przedstawionych poniżej w odniesieniu do pomocy dla osób fizycznych w wysokości 38,5 mln EUR. Środek ten miał bowiem złagodzić klimat społeczny w przedsiębiorstwie. |
| --- | --- |

(297)

Należy zauważyć, że zarówno SNCM jak i władze francuskie zdają się przypisywać duże znaczenie faktowi, że plan zmniejszenia zatrudnienia [...] (60). Zdecydowanie wątpliwe jest, że [...] (60) może być uznane za błąd w zarządzaniu, który mógłby pociągnąć państwo do odpowiedzialności wobec pracowników [...] (60). Nawet zakładając, że w nadzwyczajnej sytuacji [...] (60), państwo mogłoby uznać swoją odpowiedzialność wobec pracowników i przyznać im prawo do odprawy wypłacanej przez państwo (150), to przyznanie takiego prawa stanowiłoby samo w sobie korzyść przyznaną przedsiębiorstwu SNCM, a zatem pomoc państwa, z powodów analogicznych do przedstawionych poniżej w odniesieniu do pomocy dla osób fizycznych w wysokości 38,5 mln EUR. Środek ten miał bowiem złagodzić klimat społeczny w przedsiębiorstwie.

(vi)   Wniosek dotyczący uwzględnienia powództwa o pokrycie zobowiązań

| (298) | Nie jest w dostatecznym stopniu ustalone, czy władze francuskie zostałyby, z wystarczającym prawdopodobieństwem, skazane przez sąd krajowy na wypłatę odszkodowania z tytułu pokrycia zobowiązań, a tym bardziej, czy zasądzona kwota przekroczyłaby cenę ujemną, po jakiej przedsiębiorstwo SNCM zostało „zbyte”. |
| --- | --- |

(298)

Nie jest w dostatecznym stopniu ustalone, czy władze francuskie zostałyby, z wystarczającym prawdopodobieństwem, skazane przez sąd krajowy na wypłatę odszkodowania z tytułu pokrycia zobowiązań, a tym bardziej, czy zasądzona kwota przekroczyłaby cenę ujemną, po jakiej przedsiębiorstwo SNCM zostało „zbyte”.

| (299) | Należy również uwzględnić fakt, że działanie państwa, nawet zakładając, że w analizowanej sprawie postępowało jak podmiot źle zarządzający, powinno służyć ochronie narodowego przemysłu i usług, w tym działalności SNCM i jej pracowników, a w szczególności unikać narzucania im zmian, które mogłyby być źle przyjęte przez społeczeństwo. Nawet jeśli osoby publiczne, w tym państwo, można w pewnych okolicznościach uważać za podmioty faktycznie zarządzające przedsiębiorstwem, nic nie wskazuje na to, że powództwo o pokrycie zobowiązań mogłoby być wykorzystane do zrozumienia wyborów politycznych państwa szczególnie w podobnych okolicznościach. Analizowane okoliczności są bardzo różne od okoliczności sprawy Aspocomp, która w żaden sposób nie dotyczyła takiej problematyki. |
| --- | --- |

(299)

Należy również uwzględnić fakt, że działanie państwa, nawet zakładając, że w analizowanej sprawie postępowało jak podmiot źle zarządzający, powinno służyć ochronie narodowego przemysłu i usług, w tym działalności SNCM i jej pracowników, a w szczególności unikać narzucania im zmian, które mogłyby być źle przyjęte przez społeczeństwo. Nawet jeśli osoby publiczne, w tym państwo, można w pewnych okolicznościach uważać za podmioty faktycznie zarządzające przedsiębiorstwem, nic nie wskazuje na to, że powództwo o pokrycie zobowiązań mogłoby być wykorzystane do zrozumienia wyborów politycznych państwa szczególnie w podobnych okolicznościach. Analizowane okoliczności są bardzo różne od okoliczności sprawy Aspocomp, która w żaden sposób nie dotyczyła takiej problematyki.

| (300) | Komisja uważa w każdym przypadku, że władze francuskie nie mogą dzisiaj wykorzystywać jako argumentu wyborów politycznych dokonanych w przeszłości, aby uzasadnić interwencje publiczne, które miały zaradzić skutkom wcześniejszych interwencji. Wręcz przeciwnie te dwie interwencje, tj. ingerencja w przeszłości i nowe interwencje publiczne, należy analizować jako dwukrotne łączne zakłócenie konkurencji. Uznanie odpowiedzialności państwa za pokrycie zobowiązań oznaczałoby pozwolenie państwu na uznanie popełnienia błędów w zarządzaniu przedsiębiorstwem dla uzasadnienia wkładu finansowego jako niestanowiącego pomocy państwa, co spowodowałoby kolejne zakłócenie konkurencji. Państwo wykorzystałoby wówczas swoje błędy w zarządzaniu do uzasadnienia dodatkowego wkładu finansowego, co byłoby sprzeczne z ogólną zasadą, że nikt nie może się powoływać na własny błąd (151). |
| --- | --- |

(300)

Komisja uważa w każdym przypadku, że władze francuskie nie mogą dzisiaj wykorzystywać jako argumentu wyborów politycznych dokonanych w przeszłości, aby uzasadnić interwencje publiczne, które miały zaradzić skutkom wcześniejszych interwencji. Wręcz przeciwnie te dwie interwencje, tj. ingerencja w przeszłości i nowe interwencje publiczne, należy analizować jako dwukrotne łączne zakłócenie konkurencji. Uznanie odpowiedzialności państwa za pokrycie zobowiązań oznaczałoby pozwolenie państwu na uznanie popełnienia błędów w zarządzaniu przedsiębiorstwem dla uzasadnienia wkładu finansowego jako niestanowiącego pomocy państwa, co spowodowałoby kolejne zakłócenie konkurencji. Państwo wykorzystałoby wówczas swoje błędy w zarządzaniu do uzasadnienia dodatkowego wkładu finansowego, co byłoby sprzeczne z ogólną zasadą, że nikt nie może się powoływać na własny błąd (151).

| (301) | Podobnie całkowicie sztuczne byłoby rozłączne traktowanie postępowania państwa „źle zarządzającego” (zakładając nawet, że fakt ten jest stwierdzony) i państwa zasilającego przedsiębiorstwo, którym źle zarządzało. Błąd w zarządzaniu nie stanowi normalnego postępowania przezornego inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Stąd mechanizm zasilania nierozerwalnie związany z tym błędem nie jest przejawem tego ostatniego postępowania. |
| --- | --- |

(301)

Podobnie całkowicie sztuczne byłoby rozłączne traktowanie postępowania państwa „źle zarządzającego” (zakładając nawet, że fakt ten jest stwierdzony) i państwa zasilającego przedsiębiorstwo, którym źle zarządzało. Błąd w zarządzaniu nie stanowi normalnego postępowania przezornego inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Stąd mechanizm zasilania nierozerwalnie związany z tym błędem nie jest przejawem tego ostatniego postępowania.

| (302) | Zgodzenie się z teorią przedstawioną przez władze francuskie i przez SNCM skutkowałoby ponadto pozwoleniem państwu na udzielnie gwarancji przedsiębiorstwu przy jednoczesnym świadomym popełnianiu „błędu w zarządzaniu”, co jest całkowicie nieakceptowane w punktu widzenia przepisów w sprawie pomocy państwa. |
| --- | --- |

(302)

Zgodzenie się z teorią przedstawioną przez władze francuskie i przez SNCM skutkowałoby ponadto pozwoleniem państwu na udzielnie gwarancji przedsiębiorstwu przy jednoczesnym świadomym popełnianiu „błędu w zarządzaniu”, co jest całkowicie nieakceptowane w punktu widzenia przepisów w sprawie pomocy państwa.

| (303) | W analizowanym przypadku postępowanie, które powodowałoby odpowiedzialność państwa, zgodnie z teorią, której broni SNCM i władze francuskie, byłoby w rzeczywistości postępowaniem państwa działającego jako władza publiczna, a nie jako udziałowiec. Ponieważ przezorny udziałowiec prywatny nie podejmowałby decyzji opartych na względach politycznych lub publicznych, ryzyko pokrycia zobowiązań wynikające z takich decyzji nie może być uwzględniane w teście na przezornego inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej (152). |
| --- | --- |

(303)

W analizowanym przypadku postępowanie, które powodowałoby odpowiedzialność państwa, zgodnie z teorią, której broni SNCM i władze francuskie, byłoby w rzeczywistości postępowaniem państwa działającego jako władza publiczna, a nie jako udziałowiec. Ponieważ przezorny udziałowiec prywatny nie podejmowałby decyzji opartych na względach politycznych lub publicznych, ryzyko pokrycia zobowiązań wynikające z takich decyzji nie może być uwzględniane w teście na przezornego inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej (152).

| (304) | Władze francuskie przypominają, że w decyzji w sprawie ABX z dnia 7 grudnia 2005 r. Komisja rozważała uwzględnienie faktu, że „w niektórych wyjątkowych przypadkach, niektóre krajowe przepisy prawne przewidują możliwość zwrócenia się stron trzecich przeciwko akcjonariuszom likwidowanej spółki, zwłaszcza, jeżeli ci akcjonariusze mogą być postrzegani jako [tekst usunięty], które popełniły błędy w zarządzaniu” (153). |
| --- | --- |

(304)

Władze francuskie przypominają, że w decyzji w sprawie ABX z dnia 7 grudnia 2005 r. Komisja rozważała uwzględnienie faktu, że „w niektórych wyjątkowych przypadkach, niektóre krajowe przepisy prawne przewidują możliwość zwrócenia się stron trzecich przeciwko akcjonariuszom likwidowanej spółki, zwłaszcza, jeżeli ci akcjonariusze mogą być postrzegani jako [tekst usunięty], które popełniły błędy w zarządzaniu” (153).

| (305) | Komisja przypomina jednak, że pojęcie pomocy należy oceniać w sposób obiektywny i zauważa, że w decyzji o wszczęciu postępowania w tej samej sprawie uściślono, że „[wreszcie], nawet przy mało prawdopodobnym założeniu, że zostałyby spełnione wszystkie warunki określone w przepisach prawa krajowego pozwalające na uznanie odpowiedzialności [...], nie wyklucza to, że interwencje na rzecz spółki zależnej mają charakter pomocy państwa” (154). |
| --- | --- |

(305)

Komisja przypomina jednak, że pojęcie pomocy należy oceniać w sposób obiektywny i zauważa, że w decyzji o wszczęciu postępowania w tej samej sprawie uściślono, że „[wreszcie], nawet przy mało prawdopodobnym założeniu, że zostałyby spełnione wszystkie warunki określone w przepisach prawa krajowego pozwalające na uznanie odpowiedzialności [...], nie wyklucza to, że interwencje na rzecz spółki zależnej mają charakter pomocy państwa” (154).

| (306) | W przedmiotowej sprawie Komisja uważa, że władze francuskie nie rozwiały w dostatecznym stopniu wątpliwości Komisji co do faktu, że udziałowiec SNCM był narażony, w sposób wystarczająco oczywisty, na pociągnięcie do odpowiedzialności. |
| --- | --- |

(306)

W przedmiotowej sprawie Komisja uważa, że władze francuskie nie rozwiały w dostatecznym stopniu wątpliwości Komisji co do faktu, że udziałowiec SNCM był narażony, w sposób wystarczająco oczywisty, na pociągnięcie do odpowiedzialności.

| (307) | W tych okolicznościach i po odrzuceniu uwzględniania dodatkowych odpraw (zob. motyw 225 i następne) Komisja podsumowuje, że koszty likwidacji SNCM byłyby zerowe dla państwa. Komisja uważa bowiem, że państwo jako udziałowiec nie może przypisywać sobie kosztów likwidacji, ponieważ narażenie udziałowca jest związane z wartością jego wkładu w kapitał zakładowy przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(307)

W tych okolicznościach i po odrzuceniu uwzględniania dodatkowych odpraw (zob. motyw 225 i następne) Komisja podsumowuje, że koszty likwidacji SNCM byłyby zerowe dla państwa. Komisja uważa bowiem, że państwo jako udziałowiec nie może przypisywać sobie kosztów likwidacji, ponieważ narażenie udziałowca jest związane z wartością jego wkładu w kapitał zakładowy przedsiębiorstwa.

6.1.2.2.   Wniosek

| (308) | W związku z powyższym Komisja uważa, że prywatny inwestor wybrałby rozwiązanie mniej kosztowne, tj. likwidację SNCM. W związku z tym Komisja podsumowuje, że ujemna cena zbycia w wysokości 158 mln EUR stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(308)

W związku z powyższym Komisja uważa, że prywatny inwestor wybrałby rozwiązanie mniej kosztowne, tj. likwidację SNCM. W związku z tym Komisja podsumowuje, że ujemna cena zbycia w wysokości 158 mln EUR stanowi pomoc państwa.

6.1.3.   Wkład kapitałowy CGMF w kwocie 8,75 mln EUR

| (309) | W uwagach przedstawionych po wydaniu decyzji o wszczęciu postępowania władze francuskie stwierdzają, że dokapitalizowanie przez państwo w kwocie 8,75 mln EUR nastąpiło równocześnie z wniesieniem wkładu przez inwestorów prywatnych. Władze francuskie wyjaśniają, że równoczesność wzmacnia fakt, że państwo objęło udział mniejszościowy, a środki zostały w większości wniesione przez rynek. Ponadto władze francuskie uważają, że stopa zwrotu wkładu państwa, tj. [...] % rocznie, stanowi długoterminową rentowność odpowiednią do kapitałów zainwestowanych przez prywatnego inwestora. Wreszcie w piśmie z dnia 16 maja 2013 r. władze francuskie twierdzą również, że ryzyka związane z klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy równoważy opcja wykupu przez udziałowców prywatnych. |
| --- | --- |

(309)

W uwagach przedstawionych po wydaniu decyzji o wszczęciu postępowania władze francuskie stwierdzają, że dokapitalizowanie przez państwo w kwocie 8,75 mln EUR nastąpiło równocześnie z wniesieniem wkładu przez inwestorów prywatnych. Władze francuskie wyjaśniają, że równoczesność wzmacnia fakt, że państwo objęło udział mniejszościowy, a środki zostały w większości wniesione przez rynek. Ponadto władze francuskie uważają, że stopa zwrotu wkładu państwa, tj. [...] % rocznie, stanowi długoterminową rentowność odpowiednią do kapitałów zainwestowanych przez prywatnego inwestora. Wreszcie w piśmie z dnia 16 maja 2013 r. władze francuskie twierdzą również, że ryzyka związane z klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy równoważy opcja wykupu przez udziałowców prywatnych.

| (310) | Wkład wniesiony przez państwo należy teraz porównać z wkładem nabywców prywatnych, tj. kwotą 26,25 mln EUR. Jak wykazano w rozdz. 6.1.2, wkład państwa wynosi 158 mln EUR, do których należy dodać 38,5 mln pomocy dla osób fizycznych i 15,81 mln wpłaconych z tytułu planu z 2002 r. jak zostanie wykazane w rozdz. 6.1.4 i 6.1.5. |
| --- | --- |

(310)

Wkład wniesiony przez państwo należy teraz porównać z wkładem nabywców prywatnych, tj. kwotą 26,25 mln EUR. Jak wykazano w rozdz. 6.1.2, wkład państwa wynosi 158 mln EUR, do których należy dodać 38,5 mln pomocy dla osób fizycznych i 15,81 mln wpłaconych z tytułu planu z 2002 r. jak zostanie wykazane w rozdz. 6.1.4 i 6.1.5.

| (311) | Wszystkie środki z 2006 r. zawarte są w protokole porozumienia. Strony porozumienia, CGMF, BCP i VT, uzgodniły w jednym dokumencie wniesienie wkładu w wysokości 158 mln EUR, kredyt w rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR i podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR. W analizowanym przypadku te trzy środki stanowią jedną i tą samą operację, która ma na celu sprywatyzowanie SNCM. Jak podnosi Sąd w pkt 125 wyroku z dnia 11 września 2012 r., „ów wkład kapitałowy [w wysokości 8,75 mln EUR] został bowiem wniesiony w ramach całościowego protokołu sprzedaży, wypracowanego podczas jednych negocjacji, gdzie wkłady spółek przejmujących są wnoszone w zamian za istotne zobowiązania, w różnych formach, ze strony państwa francuskiego”. Zatem te trzy środki muszą być traktowane łącznie jako wniesienie przez państwo wkładu do kapitału SNCM i porównane z wkładem inwestorów prywatnych, aby ocenić czy ich interwencja była znacząca czy nie. |
| --- | --- |

(311)

Wszystkie środki z 2006 r. zawarte są w protokole porozumienia. Strony porozumienia, CGMF, BCP i VT, uzgodniły w jednym dokumencie wniesienie wkładu w wysokości 158 mln EUR, kredyt w rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR i podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR. W analizowanym przypadku te trzy środki stanowią jedną i tą samą operację, która ma na celu sprywatyzowanie SNCM. Jak podnosi Sąd w pkt 125 wyroku z dnia 11 września 2012 r., „ów wkład kapitałowy [w wysokości 8,75 mln EUR] został bowiem wniesiony w ramach całościowego protokołu sprzedaży, wypracowanego podczas jednych negocjacji, gdzie wkłady spółek przejmujących są wnoszone w zamian za istotne zobowiązania, w różnych formach, ze strony państwa francuskiego”. Zatem te trzy środki muszą być traktowane łącznie jako wniesienie przez państwo wkładu do kapitału SNCM i porównane z wkładem inwestorów prywatnych, aby ocenić czy ich interwencja była znacząca czy nie.

| (312) | W świetle powyższego Komisja podsumowuje, że wkład udziałowców prywatnych, tj. 10,6 % łącznej kwoty wkładu, nie może być uznany za znaczący. |
| --- | --- |

(312)

W świetle powyższego Komisja podsumowuje, że wkład udziałowców prywatnych, tj. 10,6 % łącznej kwoty wkładu, nie może być uznany za znaczący.

| (313) | Jak już stwierdzono w motywie 311, trzy analizowane środki stanowią jedną operację prywatyzacji. Komisja uważa, że wkłady kapitałowe (publiczny i prywatne) są traktowane jako wniesione równocześnie. |
| --- | --- |

(313)

Jak już stwierdzono w motywie 311, trzy analizowane środki stanowią jedną operację prywatyzacji. Komisja uważa, że wkłady kapitałowe (publiczny i prywatne) są traktowane jako wniesione równocześnie.

| (314) | Na koniec odnośnie do kryterium wkładów wniesionych w porównywalnych warunkach Komisja zauważa przede wszystkim, że zainteresowane podmioty, CCF i STIM, podważyły znaczący charakter interwencji prywatnej, a w szczególności istnienia warunków porównywalnych dla inwestycji publicznej i inwestorów prywatnych ze względu na istnienie klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy. |
| --- | --- |

(314)

Na koniec odnośnie do kryterium wkładów wniesionych w porównywalnych warunkach Komisja zauważa przede wszystkim, że zainteresowane podmioty, CCF i STIM, podważyły znaczący charakter interwencji prywatnej, a w szczególności istnienia warunków porównywalnych dla inwestycji publicznej i inwestorów prywatnych ze względu na istnienie klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy.

| (315) | Komisja uważa, że już same warunki tego podwyższenia kapitału świadczą o tym, że ryzyko ponoszone przez inwestorów prywatnych i publicznych nie jest identyczne. Samo istnienie i warunki klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy zbycia świadczą o tym, że sytuacja inwestorów prywatnych i inwestora publicznego pod względem ryzyka nie jest taka sama w przypadku wykonania warunków określonych w klauzuli. Zgodnie z protokołem porozumienia inwestorzy prywatni mają prawo wycofania się i odzyskania swoich wkładów w przypadku negatywnej decyzji Komisji, wyroku Sądu lub Trybunału lub też nieprzedłużenie umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej. Ta ostatnia część klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy jest o tyle bardziej uciążliwa dla państwa, że dotyczy zasadniczej gałęzi działalności SNCM. SNCM jest bowiem podmiotem od dawna obsługującym połączenie między Korsyką a Francją kontynentalną. W uproszczeniu dwie trzecie działalności spółki stanowi połączenie między Marsylią a Korsyką w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej. Inwestorzy prywatni są więc zabezpieczeni klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy przed ryzykiem handlowym w przypadku większości rodzajów działalności SNCM. Ryzyko to w rzeczywistości ponosi wyłącznie państwo. |
| --- | --- |

(315)

Komisja uważa, że już same warunki tego podwyższenia kapitału świadczą o tym, że ryzyko ponoszone przez inwestorów prywatnych i publicznych nie jest identyczne. Samo istnienie i warunki klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy zbycia świadczą o tym, że sytuacja inwestorów prywatnych i inwestora publicznego pod względem ryzyka nie jest taka sama w przypadku wykonania warunków określonych w klauzuli. Zgodnie z protokołem porozumienia inwestorzy prywatni mają prawo wycofania się i odzyskania swoich wkładów w przypadku negatywnej decyzji Komisji, wyroku Sądu lub Trybunału lub też nieprzedłużenie umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej. Ta ostatnia część klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy jest o tyle bardziej uciążliwa dla państwa, że dotyczy zasadniczej gałęzi działalności SNCM. SNCM jest bowiem podmiotem od dawna obsługującym połączenie między Korsyką a Francją kontynentalną. W uproszczeniu dwie trzecie działalności spółki stanowi połączenie między Marsylią a Korsyką w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej. Inwestorzy prywatni są więc zabezpieczeni klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy przed ryzykiem handlowym w przypadku większości rodzajów działalności SNCM. Ryzyko to w rzeczywistości ponosi wyłącznie państwo.

| (316) | Wykonanie wspomnianej klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy spowodowałoby z jednej strony obowiązek zwrotu wszystkich wkładów wniesionych przez nabywców SNCM tym inwestorom prywatnym. Z drugiej strony CGMF ponownie stałaby się posiadaczem 100 % udziałów w kapitale SNCM, a ryzyko likwidacji, a więc utraty znacznej części inwestycji publicznej, wzrosłoby zasadniczo. |
| --- | --- |

(316)

Wykonanie wspomnianej klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy spowodowałoby z jednej strony obowiązek zwrotu wszystkich wkładów wniesionych przez nabywców SNCM tym inwestorom prywatnym. Z drugiej strony CGMF ponownie stałaby się posiadaczem 100 % udziałów w kapitale SNCM, a ryzyko likwidacji, a więc utraty znacznej części inwestycji publicznej, wzrosłoby zasadniczo.

| (317) | Odnośnie do promesy zakupu przez prywatnych udziałowców, to nie może ona być aktywowana przez CGMF w przypadku postępowania naprawczego lub sądowej likwidacji SNCM. Potwierdza to, że w przypadku trudności opcja ta nie może być zrealizowana, a ryzyko ponosi głównie CGMF, a zatem państwo. Komisja uważa zatem, że ta promesa zakupu nie może być analizowana jako równoważąca klauzulę umożliwiającą odstąpienie od umowy. |
| --- | --- |

(317)

Odnośnie do promesy zakupu przez prywatnych udziałowców, to nie może ona być aktywowana przez CGMF w przypadku postępowania naprawczego lub sądowej likwidacji SNCM. Potwierdza to, że w przypadku trudności opcja ta nie może być zrealizowana, a ryzyko ponosi głównie CGMF, a zatem państwo. Komisja uważa zatem, że ta promesa zakupu nie może być analizowana jako równoważąca klauzulę umożliwiającą odstąpienie od umowy.

| (318) | Poza tym Komisja nie może podzielić argumentu władz francuskich, zgodnie z którym protokół porozumienia zawiera szereg gwarancji zabezpieczających inwestycję państwa. Obowiązki narzucone nabywcom nie stanowią ryzyka lub dodatkowych ograniczeń obciążających nabywców, co powodowałoby, że znajdowaliby się w sytuacji porównywalnej do sytuacji CGMF. Celem tych gwarancji jest jedynie zapewnienie, by w okresie, w którym nabywcy prywatni mogą skorzystać z klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy, nabywcy ci nie dokonywali żadnych zmian prawnych SNCM i realizowali wyłącznie zadania niezbędne do wdrożenia biznesplanu i planu zmniejszenia zatrudnienia. |
| --- | --- |

(318)

Poza tym Komisja nie może podzielić argumentu władz francuskich, zgodnie z którym protokół porozumienia zawiera szereg gwarancji zabezpieczających inwestycję państwa. Obowiązki narzucone nabywcom nie stanowią ryzyka lub dodatkowych ograniczeń obciążających nabywców, co powodowałoby, że znajdowaliby się w sytuacji porównywalnej do sytuacji CGMF. Celem tych gwarancji jest jedynie zapewnienie, by w okresie, w którym nabywcy prywatni mogą skorzystać z klauzuli umożliwiającej odstąpienie od umowy, nabywcy ci nie dokonywali żadnych zmian prawnych SNCM i realizowali wyłącznie zadania niezbędne do wdrożenia biznesplanu i planu zmniejszenia zatrudnienia.

| (319) | Ponadto, jak podkreśla Sąd w wyroku z dnia 11 września 2012 r., sama analiza spodziewanej rentowności nie wystarczy, by stwierdzić, że państwo dokonało inwestycji na warunkach rynkowych, ponieważ rozłożenie między udziałowców publicznych i prywatnych ponoszonego ryzyka nie jest sprawiedliwe. |
| --- | --- |

(319)

Ponadto, jak podkreśla Sąd w wyroku z dnia 11 września 2012 r., sama analiza spodziewanej rentowności nie wystarczy, by stwierdzić, że państwo dokonało inwestycji na warunkach rynkowych, ponieważ rozłożenie między udziałowców publicznych i prywatnych ponoszonego ryzyka nie jest sprawiedliwe.

| (320) | Nawet jeśli warunek inwestycji na równorzędnych warunkach nie jest spełniony, to środek nadal może być zgodny z zasadą inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Należy zatem wykazać, że państwo postąpiło tak, jak postąpiłby przezorny inwestor prywatny w podobnej sytuacji, na przykład dokonując analiz ex ante rentowności inwestycji. Tymczasem władze francuskie nie dostarczyły żadnego dowodu na taka analizę ex ante. Władze francuskie rozpatrzyły wyłącznie ex post w swoich uwagach, że stały wskaźnik zysku [...] (60) % jest odpowiedni dla inwestora prywatnego i porównały go do stopy zwrotu obligacji OAT emitowanej przez państwo, której stopa zwrotu wynosiła w tamtym okresie 3,72–3.95 %. Władze francuskie nie przedstawiły jednak żadnej analizy pokazującej, że wskaźnik w wysokości 10 % byłby akceptowalny dla prywatnego inwestora zważywszy na ryzyko ponoszone przez państwo, na przykład związane z klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy i z sytuacją przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(320)

Nawet jeśli warunek inwestycji na równorzędnych warunkach nie jest spełniony, to środek nadal może być zgodny z zasadą inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Należy zatem wykazać, że państwo postąpiło tak, jak postąpiłby przezorny inwestor prywatny w podobnej sytuacji, na przykład dokonując analiz ex ante rentowności inwestycji. Tymczasem władze francuskie nie dostarczyły żadnego dowodu na taka analizę ex ante. Władze francuskie rozpatrzyły wyłącznie ex post w swoich uwagach, że stały wskaźnik zysku [...] (60) % jest odpowiedni dla inwestora prywatnego i porównały go do stopy zwrotu obligacji OAT emitowanej przez państwo, której stopa zwrotu wynosiła w tamtym okresie 3,72–3.95 %. Władze francuskie nie przedstawiły jednak żadnej analizy pokazującej, że wskaźnik w wysokości 10 % byłby akceptowalny dla prywatnego inwestora zważywszy na ryzyko ponoszone przez państwo, na przykład związane z klauzulą umożliwiającą odstąpienie od umowy i z sytuacją przedsiębiorstwa.

| (321) | Przede wszystkim wskaźnik [...] (60) % ma zastosowanie wyłącznie do wkładu kapitałowego w wysokości 8,75 mln EUR, ale analiza taka powinna uwzględnić łączną kwotę wkładu państwa zatwierdzoną w protokole. Ponieważ z ceną ujemną 158 mln EUR lub z kredytem w rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR nie wiąże się żadna rentowność, stopa zwrotu całości inwestycji państwa w SNCM w momencie prywatyzacji w 2006 r. była wyraźnie niższa niż stopa zwrotu obligacji OAT. Ze względu na powiązane ryzyko inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej nie zaakceptowałby takiego wskaźnika. |
| --- | --- |

(321)

Przede wszystkim wskaźnik [...] (60) % ma zastosowanie wyłącznie do wkładu kapitałowego w wysokości 8,75 mln EUR, ale analiza taka powinna uwzględnić łączną kwotę wkładu państwa zatwierdzoną w protokole. Ponieważ z ceną ujemną 158 mln EUR lub z kredytem w rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR nie wiąże się żadna rentowność, stopa zwrotu całości inwestycji państwa w SNCM w momencie prywatyzacji w 2006 r. była wyraźnie niższa niż stopa zwrotu obligacji OAT. Ze względu na powiązane ryzyko inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej nie zaakceptowałby takiego wskaźnika.

| (322) | W świetle powyższego Komisja uznaje, że określone w orzecznictwie kryteria umożliwiające natychmiastowe wykluczenie charakteru pomocy przedmiotowego środka nie są spełnione. Stąd Komisja uważa, że wkład kapitałowy państwa w wysokości 8,75 mln EUR stanowi korzyść ekonomiczną dla SNCM, ponieważ wkład ten został dokonany równocześnie z wkładem kapitałów prywatnych na warunkach nieporównywalnych w rozumieniu orzecznictwa Unii Europejskiej. Przedmiotowy środek stanowi w związku z tym pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(322)

W świetle powyższego Komisja uznaje, że określone w orzecznictwie kryteria umożliwiające natychmiastowe wykluczenie charakteru pomocy przedmiotowego środka nie są spełnione. Stąd Komisja uważa, że wkład kapitałowy państwa w wysokości 8,75 mln EUR stanowi korzyść ekonomiczną dla SNCM, ponieważ wkład ten został dokonany równocześnie z wkładem kapitałów prywatnych na warunkach nieporównywalnych w rozumieniu orzecznictwa Unii Europejskiej. Przedmiotowy środek stanowi w związku z tym pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

6.1.4.   Środki pomocy dla osób fizycznych (38,5 mln EUR)

| (323) | Władze francuskie uważają, że środki te stanowią pomoc dla osób fizycznych, która nie stanowi korzyści dla przedsiębiorstwa i która nie stanowi zatem pomocy państwa. Zainteresowane strony, CCF i STIM, zakwestionowały uznanie tego środka za pomoc dla osób fizycznych, ponieważ uważają w szczególności, że środek ten może przynosić pośrednie korzyści na rzecz przedsiębiorstwa SNCM. |
| --- | --- |

(323)

Władze francuskie uważają, że środki te stanowią pomoc dla osób fizycznych, która nie stanowi korzyści dla przedsiębiorstwa i która nie stanowi zatem pomocy państwa. Zainteresowane strony, CCF i STIM, zakwestionowały uznanie tego środka za pomoc dla osób fizycznych, ponieważ uważają w szczególności, że środek ten może przynosić pośrednie korzyści na rzecz przedsiębiorstwa SNCM.

| (324) | Komisja uważa, że fakt, że bezpośrednimi beneficjentami pomocy dla osób fizycznych są pracownicy, nie wystarcza, by wykazać nieistnienie pomocy na rzecz ich pracodawcy. Sąd uściśla bowiem, co następuje: „[...] okoliczność, że bezpośrednimi beneficjentami pomocy na rzecz osób fizycznych są pracownicy przedsiębiorstwa, nie wystarcza, aby wykazać brak pomocy na rzecz ich pracodawcy” (155). |
| --- | --- |

(324)

Komisja uważa, że fakt, że bezpośrednimi beneficjentami pomocy dla osób fizycznych są pracownicy, nie wystarcza, by wykazać nieistnienie pomocy na rzecz ich pracodawcy. Sąd uściśla bowiem, co następuje: „[...] okoliczność, że bezpośrednimi beneficjentami pomocy na rzecz osób fizycznych są pracownicy przedsiębiorstwa, nie wystarcza, aby wykazać brak pomocy na rzecz ich pracodawcy” (155).

| (325) | Jak wskazuje również Sąd w pkt 138 wyroku z dnia 11 września 2012 r.: „[w] celu zbadania, czy owa pomoc na rzecz osób fizycznych stanowi pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE, należy [...] określić, czy SNCM odnosi pośrednią korzyść ekonomiczną, sprawiającą, że nie musi ona ponosić kosztów, które normalnie obciążałyby jej własne zasoby finansowe, a zatem uniemożliwia zaistnienie normalnych skutków działania mechanizmów rynkowych”. |
| --- | --- |

(325)

Jak wskazuje również Sąd w pkt 138 wyroku z dnia 11 września 2012 r.: „[w] celu zbadania, czy owa pomoc na rzecz osób fizycznych stanowi pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE, należy [...] określić, czy SNCM odnosi pośrednią korzyść ekonomiczną, sprawiającą, że nie musi ona ponosić kosztów, które normalnie obciążałyby jej własne zasoby finansowe, a zatem uniemożliwia zaistnienie normalnych skutków działania mechanizmów rynkowych”.

| (326) | Ponadto Komisja zauważa, że zgodnie z protokołem porozumienia środek ten stanowi zobowiązanie państwa wobec partnerów prywatnych do sfinansowania „części kosztu ewentualnych zwolnień dobrowolnych lub zerwania umów o pracę (niezależnie od ich charakteru), tzw. kosztu „wspaniałomyślności”, który jest uzupełnieniem wszelkich innych kwot, jakie musi wypłacić pracodawca [...]”. Jak podnosi Sąd w pkt 145 wyroku z dnia 11 września 2012 r., fakt, że pomoc na rzecz osób fizycznych wchodzi w zakres protokołu sprzedaży, sam w sobie wskazuje, że pomoc ta przynosi korzyść. Strony przewidziały ją, ponieważ mogły odnieść z niej pewien pożytek. |
| --- | --- |

(326)

Ponadto Komisja zauważa, że zgodnie z protokołem porozumienia środek ten stanowi zobowiązanie państwa wobec partnerów prywatnych do sfinansowania „części kosztu ewentualnych zwolnień dobrowolnych lub zerwania umów o pracę (niezależnie od ich charakteru), tzw. kosztu „wspaniałomyślności”, który jest uzupełnieniem wszelkich innych kwot, jakie musi wypłacić pracodawca [...]”. Jak podnosi Sąd w pkt 145 wyroku z dnia 11 września 2012 r., fakt, że pomoc na rzecz osób fizycznych wchodzi w zakres protokołu sprzedaży, sam w sobie wskazuje, że pomoc ta przynosi korzyść. Strony przewidziały ją, ponieważ mogły odnieść z niej pewien pożytek.

| (327) | W związku z tym pomoc ta powoduje korzyść gospodarczą dla SNCM, umożliwiając temu przedsiębiorstwu nieponoszenie całości kosztu ewentualnych zwolnień niektórych pracowników w przyszłości. Jeśli przedsiębiorstwo jest zwolnione przez państwo z tego kosztu, stanowi to dla niego korzyść. Komisja przypomina, że te dodatkowe środki socjalne mają na celu ułatwienie wykonania planów zmniejszenia zatrudnienia, co jest konieczne do osiągnięcia celów przedsiębiorstwa i nie wynikają one z obowiązków określonych w przepisach prawa. W analizowanym przypadku częstotliwość ruchów społecznych w SNCM pokazuje, że realizacja planu zmniejszenia zatrudnienia w przedsiębiorstwie powoduje niemal zawsze strajki i inne akcje związków zawodowych. Te dodatkowe środki socjalne stanowią bez wątpienia korzyść dla SNCM. |
| --- | --- |

(327)

W związku z tym pomoc ta powoduje korzyść gospodarczą dla SNCM, umożliwiając temu przedsiębiorstwu nieponoszenie całości kosztu ewentualnych zwolnień niektórych pracowników w przyszłości. Jeśli przedsiębiorstwo jest zwolnione przez państwo z tego kosztu, stanowi to dla niego korzyść. Komisja przypomina, że te dodatkowe środki socjalne mają na celu ułatwienie wykonania planów zmniejszenia zatrudnienia, co jest konieczne do osiągnięcia celów przedsiębiorstwa i nie wynikają one z obowiązków określonych w przepisach prawa. W analizowanym przypadku częstotliwość ruchów społecznych w SNCM pokazuje, że realizacja planu zmniejszenia zatrudnienia w przedsiębiorstwie powoduje niemal zawsze strajki i inne akcje związków zawodowych. Te dodatkowe środki socjalne stanowią bez wątpienia korzyść dla SNCM.

| (328) | W związku z tym Komisja uważa, że środek ten stanowi pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(328)

W związku z tym Komisja uważa, że środek ten stanowi pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

6.1.5.   Pozostała kwota 15,81 mln EUR wypłacona z tytułu pomocy restrukturyzacyjnej z 2002 r.

| (329) | Środki przyznane w 2006 r. powodują zasadnicze zwiększenie kwoty pomocy na restrukturyzację analizowanej w związku z planem z 2002 r., której kwota wynosi 69,29 EUR i należy ją traktować jako zmianę planu restrukturyzacji i jego koszt. Kiedy planowano prywatyzację, plan restrukturyzacji był w trakcie realizacji. SNCM nie osiągnęło jednak jego celów przywrócenia rentowności. Sąd uściślił, że „[w] tym względzie należy bowiem wskazać, że decyzja z 2006 r. wyraźnie stwierdza, iż w razie wystąpienia elementów pomocy restrukturyzacyjnej w planie z 2006 r. powinny być one zbadane łącznie z pomocą restrukturyzacyjną w ramach planu z 2002 r. [...]” (156). Sąd podkreślił, że analiza ta została przeprowadzona w sposób „słuszny”. Kwota 69,29 mln EUR stanowi sumę 66 mln EUR przyznanych w 2002 r. z tytułu pierwszej transzy planu restrukturyzacji i 3,29 mln pomocy przyznanej w 2005 r. z tytułu drugiej transzy. |
| --- | --- |

(329)

Środki przyznane w 2006 r. powodują zasadnicze zwiększenie kwoty pomocy na restrukturyzację analizowanej w związku z planem z 2002 r., której kwota wynosi 69,29 EUR i należy ją traktować jako zmianę planu restrukturyzacji i jego koszt. Kiedy planowano prywatyzację, plan restrukturyzacji był w trakcie realizacji. SNCM nie osiągnęło jednak jego celów przywrócenia rentowności. Sąd uściślił, że „[w] tym względzie należy bowiem wskazać, że decyzja z 2006 r. wyraźnie stwierdza, iż w razie wystąpienia elementów pomocy restrukturyzacyjnej w planie z 2006 r. powinny być one zbadane łącznie z pomocą restrukturyzacyjną w ramach planu z 2002 r. [...]” (156). Sąd podkreślił, że analiza ta została przeprowadzona w sposób „słuszny”. Kwota 69,29 mln EUR stanowi sumę 66 mln EUR przyznanych w 2002 r. z tytułu pierwszej transzy planu restrukturyzacji i 3,29 mln pomocy przyznanej w 2005 r. z tytułu drugiej transzy.

| (330) | W tej kwocie pomocy przyznanej z tytułu planu restrukturyzacji z 2002 r. 53,4 mln EUR dotyczą w rzeczywistości przekazania obowiązku użyteczności publicznej. Ponieważ wyrok Sądu z dnia 11 września 2012 r. potwierdził zgodność tej pomocy z prawem, Komisja musi przeanalizować jednocześnie zgodność pomocy na restrukturyzację jako takiej, tj. kwoty 15,81 mln EUR przyznanej podczas restrukturyzacji w 2002 r. i zgodność wszystkich środków z 2006 r. w świetle wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(330)

W tej kwocie pomocy przyznanej z tytułu planu restrukturyzacji z 2002 r. 53,4 mln EUR dotyczą w rzeczywistości przekazania obowiązku użyteczności publicznej. Ponieważ wyrok Sądu z dnia 11 września 2012 r. potwierdził zgodność tej pomocy z prawem, Komisja musi przeanalizować jednocześnie zgodność pomocy na restrukturyzację jako takiej, tj. kwoty 15,81 mln EUR przyznanej podczas restrukturyzacji w 2002 r. i zgodność wszystkich środków z 2006 r. w świetle wytycznych z 2004 r.

6.2.   ANALIZA ZGODNOŚCI POMOCY NA RESTRUKTURYZACJĘ WYPŁACONEJ W 2002 I 2006 r.

6.2.1.   Odnośne wytyczne

| (331) | Komisja zauważa, że plan restrukturyzacji z 2002 r. był analizowany w r świetle wytycznych z 1999 r. Zauważa też, że nowe środki z 2006 r., obejmujące plan z 2002 r., zostały przyznane po wejściu w życie nowych wytycznych z 2004 r. i wdrożone przed uzyskaniem zgody Komisji. |
| --- | --- |

(331)

Komisja zauważa, że plan restrukturyzacji z 2002 r. był analizowany w r świetle wytycznych z 1999 r. Zauważa też, że nowe środki z 2006 r., obejmujące plan z 2002 r., zostały przyznane po wejściu w życie nowych wytycznych z 2004 r. i wdrożone przed uzyskaniem zgody Komisji.

| (332) | Zgodnie z zasadami okresu przejściowego określonymi w wytycznych z 2004 r. (157), to właśnie te wytyczne mają zastosowanie, ponieważ jest to pomoc niezgodna z prawem, częściowo przyznana po ich wejściu w życie. |
| --- | --- |

(332)

Zgodnie z zasadami okresu przejściowego określonymi w wytycznych z 2004 r. (157), to właśnie te wytyczne mają zastosowanie, ponieważ jest to pomoc niezgodna z prawem, częściowo przyznana po ich wejściu w życie.

| (333) | W związku z tym, ponieważ środki z 2006 r. stanowią pomoc, wpisują się w zakres operacji restrukturyzacyjnych rozpoczętych w 2002 r. i należy je analizować wspólnie z nimi. Zgodność wszystkich pomocy będzie zatem analizowana w świetle wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(333)

W związku z tym, ponieważ środki z 2006 r. stanowią pomoc, wpisują się w zakres operacji restrukturyzacyjnych rozpoczętych w 2002 r. i należy je analizować wspólnie z nimi. Zgodność wszystkich pomocy będzie zatem analizowana w świetle wytycznych z 2004 r.

6.2.2.   Charakter przedsiębiorstwa zagrożonego

| (334) | Aby przedsiębiorstwo kwalifikowało się do pomocy restrukturyzacyjnej, musi istnieć możliwość uznania go za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych. |
| --- | --- |

(334)

Aby przedsiębiorstwo kwalifikowało się do pomocy restrukturyzacyjnej, musi istnieć możliwość uznania go za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych.

| (335) | W niniejszej sprawie Komisja przypomina, że stwierdziła, iż kryterium to jest spełnione zarówno w decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie pomocy na rzecz ratowania SNCM (158) jak i decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. wszczynającej formalne postępowanie wyjaśniające wobec projektu dokapitalizowania, w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe SNCM za rok 2001 r. |
| --- | --- |

(335)

W niniejszej sprawie Komisja przypomina, że stwierdziła, iż kryterium to jest spełnione zarówno w decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie pomocy na rzecz ratowania SNCM (158) jak i decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. wszczynającej formalne postępowanie wyjaśniające wobec projektu dokapitalizowania, w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe SNCM za rok 2001 r.

| (336) | Dla celów niniejszej decyzji Komisja sprawdziła, czy SNCM spełnia ten warunek w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa za rok 2002 r. Kapitały własne poza rezerwami regulowanymi prawnie (159) pozostają nadal ujemne na poziomie – 26,5 mln EUR w 2002 r., w porównaniu z – 30,7 mln EUR w 2001 r. Taki poziom wyjaśnia zniknięcie ponad połowy kapitału spółki, kapitału, którego ponad jedna czwarta zniknęła w czasie 12 ostatnich miesięcy po zgłoszeniu, potwierdzając tym samym spełnienie warunku opisanego w pkt 5 lit. a) wytycznych. |
| --- | --- |

(336)

Dla celów niniejszej decyzji Komisja sprawdziła, czy SNCM spełnia ten warunek w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa za rok 2002 r. Kapitały własne poza rezerwami regulowanymi prawnie (159) pozostają nadal ujemne na poziomie – 26,5 mln EUR w 2002 r., w porównaniu z – 30,7 mln EUR w 2001 r. Taki poziom wyjaśnia zniknięcie ponad połowy kapitału spółki, kapitału, którego ponad jedna czwarta zniknęła w czasie 12 ostatnich miesięcy po zgłoszeniu, potwierdzając tym samym spełnienie warunku opisanego w pkt 5 lit. a) wytycznych.

| (337) | Oprócz zmian wysokości kapitału spółki Komisja stwierdza między innymi, że:






  — | między 2001 r. a 2002 r. wynik bieżący przed opodatkowaniem zmalał z – 5,1 mln EUR w 2001 r. do – 5,8 mln EUR w 2002 r., przez co straty netto w 2002 r. można było zmniejszyć jedynie poprzez sprzedaż niektórych statków, |
| --- | --- | --- |

(337)

Oprócz zmian wysokości kapitału spółki Komisja stwierdza między innymi, że:

—

między 2001 r. a 2002 r. wynik bieżący przed opodatkowaniem zmalał z – 5,1 mln EUR w 2001 r. do – 5,8 mln EUR w 2002 r., przez co straty netto w 2002 r. można było zmniejszyć jedynie poprzez sprzedaż niektórych statków,

| — | zdolność samofinansowania SNCM, która osiągnęła 39,2 mln EUR na koniec 2001 r., spadła do 35,7 mln EUR na koniec 2002 r., |
| --- | --- |

—

zdolność samofinansowania SNCM, która osiągnęła 39,2 mln EUR na koniec 2001 r., spadła do 35,7 mln EUR na koniec 2002 r.,

| — | zobowiązania finansowe netto poza leasingiem wzrosły z 135,8 mln EUR do 144,8 mln EUR między 2000 r. a 2002 r., |
| --- | --- |

—

zobowiązania finansowe netto poza leasingiem wzrosły z 135,8 mln EUR do 144,8 mln EUR między 2000 r. a 2002 r.,

| — | koszty finansowe (odsetki i podobne koszty) zwiększyły się z 7,0 mln EUR w 2000 r. do 9,503 mln EUR w 2002 r. |
| --- | --- |

—

koszty finansowe (odsetki i podobne koszty) zwiększyły się z 7,0 mln EUR w 2000 r. do 9,503 mln EUR w 2002 r.

| (338) | Władze francuskie potwierdziły skądinąd Komisji, że banki odmawiają obecnie udzielenia SNCM pożyczek z powodu jej zadłużenia, mimo że SNCM zaproponowała w ramach zabezpieczenia swoje ostatnie statki wolne od hipoteki lub innych podobnych służebności. |
| --- | --- |

(338)

Władze francuskie potwierdziły skądinąd Komisji, że banki odmawiają obecnie udzielenia SNCM pożyczek z powodu jej zadłużenia, mimo że SNCM zaproponowała w ramach zabezpieczenia swoje ostatnie statki wolne od hipoteki lub innych podobnych służebności.

| (339) | Ponadto umowa o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej nie wpływa w żaden sposób na tę analizę. Chociaż umowa ta powinna umożliwić SNCM, łącznie z pomyślnym wykonaniem planu restrukturyzacji, osiągnięcie docelowo dodatnich wyników działalności, nie zmienia to faktu, że dokuczliwy brak funduszy własnych, rosnące zobowiązania i koszt środków operacyjnych planu restrukturyzacji powinny doprowadzić przedsiębiorstwo po pewnym czasie do wstrzymania płatności. |
| --- | --- |

(339)

Ponadto umowa o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej nie wpływa w żaden sposób na tę analizę. Chociaż umowa ta powinna umożliwić SNCM, łącznie z pomyślnym wykonaniem planu restrukturyzacji, osiągnięcie docelowo dodatnich wyników działalności, nie zmienia to faktu, że dokuczliwy brak funduszy własnych, rosnące zobowiązania i koszt środków operacyjnych planu restrukturyzacji powinny doprowadzić przedsiębiorstwo po pewnym czasie do wstrzymania płatności.

| (340) | Ponieważ okres restrukturyzacji obejmował lata 2002–2006, należy sprawdzić, czy SNCM spełniało ten warunek w tym okresie, a zwłaszcza w momencie, gdy zapadła decyzja o dokonaniu nowych wkładów ze środków publicznych. |
| --- | --- |

(340)

Ponieważ okres restrukturyzacji obejmował lata 2002–2006, należy sprawdzić, czy SNCM spełniało ten warunek w tym okresie, a zwłaszcza w momencie, gdy zapadła decyzja o dokonaniu nowych wkładów ze środków publicznych.

| (341) | W decyzji z 2003 r. zauważa się, że SNCM spełniało to kryterium latach obrachunkowych 2001 i 2002 (160). |
| --- | --- |

(341)

W decyzji z 2003 r. zauważa się, że SNCM spełniało to kryterium latach obrachunkowych 2001 i 2002 (160).

| (342) | Obecnie należy sprawdzić, czy SNCM nadal spełnia ten warunek w odniesieniu do lat obrachunkowych 2003–2005, tj. do ostatniego roku obrachunkowego przed wdrożeniem nowych środków w 2006 r. dotyczących prywatyzacji SNCM. |
| --- | --- |

(342)

Obecnie należy sprawdzić, czy SNCM nadal spełnia ten warunek w odniesieniu do lat obrachunkowych 2003–2005, tj. do ostatniego roku obrachunkowego przed wdrożeniem nowych środków w 2006 r. dotyczących prywatyzacji SNCM.

| (343) | Jak już stwierdzono w motywie 73 i następnych, sytuacja SNCM znacznie się pogorszyła w 2004 r. i 2005 r. Zysk bieżący SNCM osiągnął poziom – 32,6 mln EUR w 2004 r. i – 25,8 mln EUR w 2005 r. Zysk netto natomiast wyniósł – 29,7 mln EUR w 2004 r. i – 28,8 mln EUR e 2005 r. Kwota środków własnych w 2005 r. (– 1,7 mln EUR) zmniejszyła się o 25,5 mln w stosunku do 2004 r. Ten spadek wartości związany jest ze zniknięciem ponad połowy kapitału spółki, kapitału, którego ponad jedna czwarta zniknęła w czasie 12 ostatnich miesięcy, potwierdzając tym samym spełnienie warunku opisanego w pkt 10 lit. a) wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(343)

Jak już stwierdzono w motywie 73 i następnych, sytuacja SNCM znacznie się pogorszyła w 2004 r. i 2005 r. Zysk bieżący SNCM osiągnął poziom – 32,6 mln EUR w 2004 r. i – 25,8 mln EUR w 2005 r. Zysk netto natomiast wyniósł – 29,7 mln EUR w 2004 r. i – 28,8 mln EUR e 2005 r. Kwota środków własnych w 2005 r. (– 1,7 mln EUR) zmniejszyła się o 25,5 mln w stosunku do 2004 r. Ten spadek wartości związany jest ze zniknięciem ponad połowy kapitału spółki, kapitału, którego ponad jedna czwarta zniknęła w czasie 12 ostatnich miesięcy, potwierdzając tym samym spełnienie warunku opisanego w pkt 10 lit. a) wytycznych z 2004 r.

| (344) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że SNCM może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(344)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że SNCM może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych z 2004 r.

6.2.2.1.   Wkład własny

| (345) | W myśl pkt 43 wytycznych „kwota i intensywność pomocy muszą być ograniczone do ścisłego minimum kosztów restrukturyzacji koniecznych, aby umożliwić podjęcie restrukturyzacji w świetle istniejących zasobów finansowych przedsiębiorstwa, jego akcjonariuszy lub grupy kapitałowej. Ocena uwzględni każdą pomoc przyznaną uprzednio. Od beneficjentów pomocy będzie się oczekiwało, iż znaczący wkład w planie restrukturyzacji będzie pochodził z ich środków własnych, włącznie ze sprzedażą aktywów, które nie są niezbędne do dalszego istnienia przedsiębiorstwa lub z zewnętrznych źródeł finansowania na warunkach rynkowych. Tego rodzaju wkład jest znakiem, że rynki wierzą w możliwość przywrócenia rentowności. Wkład musi być rzeczywisty, tzn. faktyczny, wykluczający wszystkie przyszłe spodziewane zyski takie jak przepływ środków pieniężnych, i musi być możliwe najwyższy”. |
| --- | --- |

(345)

W myśl pkt 43 wytycznych „kwota i intensywność pomocy muszą być ograniczone do ścisłego minimum kosztów restrukturyzacji koniecznych, aby umożliwić podjęcie restrukturyzacji w świetle istniejących zasobów finansowych przedsiębiorstwa, jego akcjonariuszy lub grupy kapitałowej. Ocena uwzględni każdą pomoc przyznaną uprzednio. Od beneficjentów pomocy będzie się oczekiwało, iż znaczący wkład w planie restrukturyzacji będzie pochodził z ich środków własnych, włącznie ze sprzedażą aktywów, które nie są niezbędne do dalszego istnienia przedsiębiorstwa lub z zewnętrznych źródeł finansowania na warunkach rynkowych. Tego rodzaju wkład jest znakiem, że rynki wierzą w możliwość przywrócenia rentowności. Wkład musi być rzeczywisty, tzn. faktyczny, wykluczający wszystkie przyszłe spodziewane zyski takie jak przepływ środków pieniężnych, i musi być możliwe najwyższy”.

| (346) | Punkt 44 wytycznych uściśla, że „Komisja zwykle uzna za odpowiednie następujące wkłady w restrukturyzację: co najmniej 25 % w przypadku małych przedsiębiorstw, co najmniej 40 % w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz co najmniej 50 % w przypadku dużych przedsiębiorstw. W wyjątkowych okolicznościach i w przypadkach szczególnych trudności, które państwo członkowskie musi wykazać, Komisja może zezwolić na niższy wkład”. |
| --- | --- |

(346)

Punkt 44 wytycznych uściśla, że „Komisja zwykle uzna za odpowiednie następujące wkłady w restrukturyzację: co najmniej 25 % w przypadku małych przedsiębiorstw, co najmniej 40 % w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz co najmniej 50 % w przypadku dużych przedsiębiorstw. W wyjątkowych okolicznościach i w przypadkach szczególnych trudności, które państwo członkowskie musi wykazać, Komisja może zezwolić na niższy wkład”.

| (347) | Punkt 7 wytycznych uściśla również, że „właściwym jest jeszcze mocniejsze podkreślenie, że [wkład od beneficjenta przy restrukturyzacji] musi być rzeczywisty i nieobjęty pomocą. Wkład beneficjenta ma podwójne zadanie: z jednej strony będzie pokazywał, że rynki (właściciele, wierzyciele) wierzą w możliwość odzyskania rentowności w rozsądnym czasie. Z drugiej strony, będzie to zapewniało, że pomoc na restrukturyzację jest ograniczona do minimum niezbędnego dla przywrócenia rentowności, przy równoczesnym ograniczeniu zakłócenia konkurencji. [...]”. |
| --- | --- |

(347)

Punkt 7 wytycznych uściśla również, że „właściwym jest jeszcze mocniejsze podkreślenie, że [wkład od beneficjenta przy restrukturyzacji] musi być rzeczywisty i nieobjęty pomocą. Wkład beneficjenta ma podwójne zadanie: z jednej strony będzie pokazywał, że rynki (właściciele, wierzyciele) wierzą w możliwość odzyskania rentowności w rozsądnym czasie. Z drugiej strony, będzie to zapewniało, że pomoc na restrukturyzację jest ograniczona do minimum niezbędnego dla przywrócenia rentowności, przy równoczesnym ograniczeniu zakłócenia konkurencji. [...]”.

| (348) | W orzecznictwie podkreśla się również, że wkład własny musi świadczyć o tym, że rynek wierzy w możliwość odzyskania rentowności (161). Komisja podkreśla, że wymóg ten jest szczególnie adekwatny w przypadku SNCM ze względu na sytuację tego przedsiębiorstwa od 2002 r. Komisja przypomina bowiem, że początkowe środki na restrukturyzację z 2002 r. nie przyniosły spodziewanych rezultatów. Niektóre spośród nich nie zostały dotrzymane lub nie zostały osiągnięte (zob. motyw (351)). Ponieważ SNCM nie było w stanie wdrożyć tych pierwszych środków restrukturyzacyjnych w całości, począwszy od 2004 r. jego sytuacja ekonomiczna i finansowa zaczęła ponownie pogarszać się (zob. motyw (73)–(75)). |
| --- | --- |

(348)

W orzecznictwie podkreśla się również, że wkład własny musi świadczyć o tym, że rynek wierzy w możliwość odzyskania rentowności (161). Komisja podkreśla, że wymóg ten jest szczególnie adekwatny w przypadku SNCM ze względu na sytuację tego przedsiębiorstwa od 2002 r. Komisja przypomina bowiem, że początkowe środki na restrukturyzację z 2002 r. nie przyniosły spodziewanych rezultatów. Niektóre spośród nich nie zostały dotrzymane lub nie zostały osiągnięte (zob. motyw (351)). Ponieważ SNCM nie było w stanie wdrożyć tych pierwszych środków restrukturyzacyjnych w całości, począwszy od 2004 r. jego sytuacja ekonomiczna i finansowa zaczęła ponownie pogarszać się (zob. motyw (73)–(75)).

| (349) | Koszty restrukturyzacji wynosiły 46 mln EUR w 2002 r. Odnośnie do środków z 2006 r. Komisja uważa, że wysokość kosztów restrukturyzacji odpowiada kwocie pomocy (162), tj. 202,55 mln EUR, a do kwoty tej należy dodać podwyższenie kapitału przez partnerów prywatnych, tj. 26,25 mln EUR, tj. łącznie 274,8 mln EUR. Wkład własny składa się z 42,385 mln EUR ze zbycia aktywów netto i 26,25 mln EUR podwyższenia kapitału przez partnerów prywatnych, tj. wkład własny wynosi łącznie 68,635 mln EUR. W związku z tym, uwzględniając nowe środki z 2006 r., wkład własny osiąga 25 %, podczas gdy wytyczne wymagają wkładu własnego w wysokości co najmniej 50 %. Komisja uściśla, że władze francuskie nie wykazały wyjątkowych okoliczności i szczególnych trudności, aby Komisja zezwoliła na niższy wkład. W każdym razie Komisja uważa, że w analizowanym przypadku nie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające obniżenie wymaganej wysokości wkładu własnego określonej w wytycznych z 2004 r. |
| --- | --- |

(349)

Koszty restrukturyzacji wynosiły 46 mln EUR w 2002 r. Odnośnie do środków z 2006 r. Komisja uważa, że wysokość kosztów restrukturyzacji odpowiada kwocie pomocy (162), tj. 202,55 mln EUR, a do kwoty tej należy dodać podwyższenie kapitału przez partnerów prywatnych, tj. 26,25 mln EUR, tj. łącznie 274,8 mln EUR. Wkład własny składa się z 42,385 mln EUR ze zbycia aktywów netto i 26,25 mln EUR podwyższenia kapitału przez partnerów prywatnych, tj. wkład własny wynosi łącznie 68,635 mln EUR. W związku z tym, uwzględniając nowe środki z 2006 r., wkład własny osiąga 25 %, podczas gdy wytyczne wymagają wkładu własnego w wysokości co najmniej 50 %. Komisja uściśla, że władze francuskie nie wykazały wyjątkowych okoliczności i szczególnych trudności, aby Komisja zezwoliła na niższy wkład. W każdym razie Komisja uważa, że w analizowanym przypadku nie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające obniżenie wymaganej wysokości wkładu własnego określonej w wytycznych z 2004 r.

| (350) | Komisja uznaje zatem, że wkład własny SNCM w wysiłek restrukturyzacyjny pozostaje niewystarczający w świetle przepisów wytycznych. |
| --- | --- |

(350)

Komisja uznaje zatem, że wkład własny SNCM w wysiłek restrukturyzacyjny pozostaje niewystarczający w świetle przepisów wytycznych.

6.2.2.2.   Odzyskanie długoterminowej rentowności

| (351) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do przywrócenia długoterminowej rentowności SNCM w szczególności w związku z następującymi faktami:






  — | SNCM nie planowała likwidacji wszystkich swoich deficytowych rodzajów działalności, |
| --- | --- | --- |

(351)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do przywrócenia długoterminowej rentowności SNCM w szczególności w związku z następującymi faktami:

—

SNCM nie planowała likwidacji wszystkich swoich deficytowych rodzajów działalności,

| — | powodzenie planu restrukturyzacji było ściśle związane z przekazaniem obowiązku użyteczności publicznej, dotyczącego połączeń Marsylia-Korsyka w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., |
| --- | --- |

—

powodzenie planu restrukturyzacji było ściśle związane z przekazaniem obowiązku użyteczności publicznej, dotyczącego połączeń Marsylia-Korsyka w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.,

| — | przewidywane w planie z 2002 r. zmniejszenie liczby stanowisk pracy załogi pokładowej nie zostało zrealizowane, a zwiększenie wydajności o 10 % nie zostało osiągnięte, |
| --- | --- |

—

przewidywane w planie z 2002 r. zmniejszenie liczby stanowisk pracy załogi pokładowej nie zostało zrealizowane, a zwiększenie wydajności o 10 % nie zostało osiągnięte,

| — | niewystarczający charakter redukcji stanowisk pracy o 400 ekwiwalentów pełnego czasu pracy i środków zwiększenia wydajności przewidzianych w planie z 2006 r. ze względu na rozbieżności w porównaniu z planem z 2002 r. |
| --- | --- |

—

niewystarczający charakter redukcji stanowisk pracy o 400 ekwiwalentów pełnego czasu pracy i środków zwiększenia wydajności przewidzianych w planie z 2006 r. ze względu na rozbieżności w porównaniu z planem z 2002 r.

| (352) | Władze francuskie odpowiedziały, że zmiana udziałowców i wdrożenie trzech środków określonych w planie prywatyzacji pozwoli SNCM na rozwijanie działalności na zdrowych podstawach i że deficytowy charakter niektórych aspektów działalności SNCM nie jest nieodwołalny. |
| --- | --- |

(352)

Władze francuskie odpowiedziały, że zmiana udziałowców i wdrożenie trzech środków określonych w planie prywatyzacji pozwoli SNCM na rozwijanie działalności na zdrowych podstawach i że deficytowy charakter niektórych aspektów działalności SNCM nie jest nieodwołalny.

| (353) | Komisja stwierdza, że środki przewidziane w planie restrukturyzacji z 2002 r. nie mogły zostać do końca zrealizowane, ponieważ spowodowały znaczne pogorszenie wyników spółki w latach 2004 i 2005. W 2006 r. wzrost obrotów o 20 mln EUR i podwyższenie rekompensaty za świadczenie usługi publicznej o 9 mln EUR nie pozwoliły na przywrócenie zysku z działalności operacyjnej, ponieważ wzrost cen paliw i opłat eksploatacyjnych osiągnął poziom dużo wyższy od spodziewanego. Ekspert Komisji stwierdził, że wykonanie biznesplanu nabywców znacznie spowolniły liczne wydarzenia (163) i wnioskuje, że łączne straty w 2007 r. mogły być o wiele wyższe niż początkowo przewidywano. |
| --- | --- |

(353)

Komisja stwierdza, że środki przewidziane w planie restrukturyzacji z 2002 r. nie mogły zostać do końca zrealizowane, ponieważ spowodowały znaczne pogorszenie wyników spółki w latach 2004 i 2005. W 2006 r. wzrost obrotów o 20 mln EUR i podwyższenie rekompensaty za świadczenie usługi publicznej o 9 mln EUR nie pozwoliły na przywrócenie zysku z działalności operacyjnej, ponieważ wzrost cen paliw i opłat eksploatacyjnych osiągnął poziom dużo wyższy od spodziewanego. Ekspert Komisji stwierdził, że wykonanie biznesplanu nabywców znacznie spowolniły liczne wydarzenia (163) i wnioskuje, że łączne straty w 2007 r. mogły być o wiele wyższe niż początkowo przewidywano.

| (354) | W związku z tym Komisja uważa, że odpowiedź władz francuskich nie rozwiała wszystkich jej wątpliwości. Połączenie odzyskania rentowności z przyznaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w latach 2007–2013 i wdrożeniem trzech środków w ramach planu prywatyzacji, którego zgodność z prawem i rynkiem wewnętrznym nie zostały potwierdzone, zdaje się być ryzykowne. Wiarygodność planu odzyskania długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa zakłada co najmniej, że przyjęte założenia są realistyczne. Tymczasem w analizowanym przypadku powodzenie planu opiera się niemal wyłącznie na wystąpieniu dwóch hipotetycznych zdarzeń, które nie zależą od SNCM. Ponadto, zważywszy na sytuację finansową SNCM w tamtym okresie, Komisja zastanawia się nad zdolnością tego przedsiębiorstwa do sfinansowania wymiany niektórych statków. Wymianę tą władze francuskie przedstawiają jako działanie, umożliwiające osiągnąć cel przywrócenia rentowności. |
| --- | --- |

(354)

W związku z tym Komisja uważa, że odpowiedź władz francuskich nie rozwiała wszystkich jej wątpliwości. Połączenie odzyskania rentowności z przyznaniem obowiązku świadczenia usługi publicznej w latach 2007–2013 i wdrożeniem trzech środków w ramach planu prywatyzacji, którego zgodność z prawem i rynkiem wewnętrznym nie zostały potwierdzone, zdaje się być ryzykowne. Wiarygodność planu odzyskania długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa zakłada co najmniej, że przyjęte założenia są realistyczne. Tymczasem w analizowanym przypadku powodzenie planu opiera się niemal wyłącznie na wystąpieniu dwóch hipotetycznych zdarzeń, które nie zależą od SNCM. Ponadto, zważywszy na sytuację finansową SNCM w tamtym okresie, Komisja zastanawia się nad zdolnością tego przedsiębiorstwa do sfinansowania wymiany niektórych statków. Wymianę tą władze francuskie przedstawiają jako działanie, umożliwiające osiągnąć cel przywrócenia rentowności.

| (355) | Komisja uważa zatem, że określony w wytycznych warunek przywrócenia długoterminowej rentowności nie jest spełniony. |
| --- | --- |

(355)

Komisja uważa zatem, że określony w wytycznych warunek przywrócenia długoterminowej rentowności nie jest spełniony.

6.2.2.3.   Zapobieganie wszelkim nadmiernym zakłóceniom konkurencji (środki wyrównawcze)

| (356) | W unieważnionej decyzji z 2008 r. była mowa o czterech środkach wyrównawczych:






  — | zamknięcie spółki zależnej Corsica Marittima (82 000 pasażerów w 2000 r.), która była odpowiedzialna za połączenia między Włochami a Korsyką, a więc wycofanie grupy SNCM z rynku związanego z połączeniami między Włochami a Korsyką, |
| --- | --- | --- |

(356)

W unieważnionej decyzji z 2008 r. była mowa o czterech środkach wyrównawczych:

—

zamknięcie spółki zależnej Corsica Marittima (82 000 pasażerów w 2000 r.), która była odpowiedzialna za połączenia między Włochami a Korsyką, a więc wycofanie grupy SNCM z rynku związanego z połączeniami między Włochami a Korsyką,

| — | niemal całkowite wycofanie SNCM z połączeń między Tulonem a Korsyką, rynku, który w 2002 r. odpowiadał co najmniej 460 000 pasażerów, |
| --- | --- |

—

niemal całkowite wycofanie SNCM z połączeń między Tulonem a Korsyką, rynku, który w 2002 r. odpowiadał co najmniej 460 000 pasażerów,

| — | zmniejszenie łącznej liczby oferowanych miejsc i liczby rejsów tam i z powrotem organizowanych każdego roku od 2003 r. przez SNCM, w szczególności w przypadku połączeń między Niceą a Korsyką, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie łącznej liczby oferowanych miejsc i liczby rejsów tam i z powrotem organizowanych każdego roku od 2003 r. przez SNCM, w szczególności w przypadku połączeń między Niceą a Korsyką,

| — | sprzedaż czterech statków. |
| --- | --- |

—

sprzedaż czterech statków.

| (357) | Komisja pragnie przypomnieć, że władze francuskie zaproponowały te środki w odniesieniu do kwoty 15,81 mln EUR pomocy, czyli pomocy na restrukturyzację przyznanej w 2002 r. |
| --- | --- |

(357)

Komisja pragnie przypomnieć, że władze francuskie zaproponowały te środki w odniesieniu do kwoty 15,81 mln EUR pomocy, czyli pomocy na restrukturyzację przyznanej w 2002 r.

| (358) | W związku z unieważnieniem decyzji z 2008 r. wyrokiem z dnia 11 września 2012 r. całkowita kwota pomocy wynosi obecnie ponad 210 mln EUR. Komisja uważa, że jej wątpliwości nie zostały rozwiane z następujących powodów. |
| --- | --- |

(358)

W związku z unieważnieniem decyzji z 2008 r. wyrokiem z dnia 11 września 2012 r. całkowita kwota pomocy wynosi obecnie ponad 210 mln EUR. Komisja uważa, że jej wątpliwości nie zostały rozwiane z następujących powodów.

| (359) | W odniesieniu do sprzedaży czterech statków w ramach restrukturyzacji w 2002 r. Komisja zauważa, że zbycie te zostało częściowo wyrównane dostawą statku Danielle Casanova w czerwcu 2002 r., statku towarowo-pasażerskiego Paglia Orba i statku towarowo-pasażerskiego Pascal Paoli w 2003 r. |
| --- | --- |

(359)

W odniesieniu do sprzedaży czterech statków w ramach restrukturyzacji w 2002 r. Komisja zauważa, że zbycie te zostało częściowo wyrównane dostawą statku Danielle Casanova w czerwcu 2002 r., statku towarowo-pasażerskiego Paglia Orba i statku towarowo-pasażerskiego Pascal Paoli w 2003 r.

| (360) | W odniesieniu do zamknięcia spółki zależnej Corsica Marittima – pkt 40 wytycznych uściśla w szczególności, że „[d]o celu oceny środków wyrównawczych sumy odpisane jako straty i zamknięcie działalności przynoszącej straty, które w dowolnym stopniu byłyby konieczne, aby przywrócić rentowność, nie będą uznawane za obniżenie zdolności produkcyjnych lub udziału w rynku”. W związku z tym zamknięcie Corsica Marittima, która była deficytowa od momentu utworzenia w 1990 r., nie może być uznane za środek wyrównawczy, ale za środek przyczyniający się do przywrócenia długoterminowej rentowności. |
| --- | --- |

(360)

W odniesieniu do zamknięcia spółki zależnej Corsica Marittima – pkt 40 wytycznych uściśla w szczególności, że „[d]o celu oceny środków wyrównawczych sumy odpisane jako straty i zamknięcie działalności przynoszącej straty, które w dowolnym stopniu byłyby konieczne, aby przywrócić rentowność, nie będą uznawane za obniżenie zdolności produkcyjnych lub udziału w rynku”. W związku z tym zamknięcie Corsica Marittima, która była deficytowa od momentu utworzenia w 1990 r., nie może być uznane za środek wyrównawczy, ale za środek przyczyniający się do przywrócenia długoterminowej rentowności.

| (361) | Podobne rozumowanie stosuje się również do obsługi połączeń między Korsyką a Niceą. Komisja zauważa, że SNCM posiada z jednej strony mniejszościowy udział w rynku, ponieważ Corsica Ferries France posiada 70 % udziałów w rynku (164). Jak wynika ze sprawozdania Stephensa, popyt na połączenia na trasach z Nicei, w szczególności w okresie letnim, jest bardzo wysoki. Ponadto zapotrzebowanie na połączenia na tej linii istnieje również poza sezonem letnim. Tymczasem zysk bieżący na tej linii był deficytowy w latach 2004–2007. W związku z tym środek ten nie może być uznany za środek wyrównawczy, ale za środek przyczyniający się do przywrócenia długoterminowej rentowności. |
| --- | --- |

(361)

Podobne rozumowanie stosuje się również do obsługi połączeń między Korsyką a Niceą. Komisja zauważa, że SNCM posiada z jednej strony mniejszościowy udział w rynku, ponieważ Corsica Ferries France posiada 70 % udziałów w rynku (164). Jak wynika ze sprawozdania Stephensa, popyt na połączenia na trasach z Nicei, w szczególności w okresie letnim, jest bardzo wysoki. Ponadto zapotrzebowanie na połączenia na tej linii istnieje również poza sezonem letnim. Tymczasem zysk bieżący na tej linii był deficytowy w latach 2004–2007. W związku z tym środek ten nie może być uznany za środek wyrównawczy, ale za środek przyczyniający się do przywrócenia długoterminowej rentowności.

| (362) | Komisja zauważa również, że ruch pasażerski między Korsyką a portem w Tulonie znacznie zwiększył się – z 200 tys. pasażerów w 1999 r. do niemal 1 mln w 2007 r. (165). W związku z tym niemal całkowite wycofanie SNCM z tych połączeń mogłoby być uznane za środek wyrównawczy. Komisja zauważa jednak, że połączenie Tulon – Korsyka jest najmniej znaczące dla SNCM pod względem liczby pasażerów. |
| --- | --- |

(362)

Komisja zauważa również, że ruch pasażerski między Korsyką a portem w Tulonie znacznie zwiększył się – z 200 tys. pasażerów w 1999 r. do niemal 1 mln w 2007 r. (165). W związku z tym niemal całkowite wycofanie SNCM z tych połączeń mogłoby być uznane za środek wyrównawczy. Komisja zauważa jednak, że połączenie Tulon – Korsyka jest najmniej znaczące dla SNCM pod względem liczby pasażerów.

| (363) | Niemniej nawet jeśli środek ten zostałby uznany za środek wyrównawczy, Komisja uważa, że byłby w dużym stopniu niewystarczający. Pkt 40 wytycznych stanowi, że „środki wyrównawcze muszą być proporcjonalne do zakłócających skutków pomocy [...]”. Jak już wspomniano w motywach 341 i 342, Komisja stwierdza, że władze francuskie zaproponowały te środki w odniesieniu do kwoty 15,81 mln EUR pomocy, czyli pomocy na restrukturyzację przyznanej w 2002 r. Tymczasem, ponieważ łączna kwota pomocy wynosi obecnie około 218 mln EUR, Komisja jest zdania, że zaproponowane środki są niewystarczające w porównaniu z zakłóceniem konkurencji, jakie powoduje przyznanie tej pomocy. |
| --- | --- |

(363)

Niemniej nawet jeśli środek ten zostałby uznany za środek wyrównawczy, Komisja uważa, że byłby w dużym stopniu niewystarczający. Pkt 40 wytycznych stanowi, że „środki wyrównawcze muszą być proporcjonalne do zakłócających skutków pomocy [...]”. Jak już wspomniano w motywach 341 i 342, Komisja stwierdza, że władze francuskie zaproponowały te środki w odniesieniu do kwoty 15,81 mln EUR pomocy, czyli pomocy na restrukturyzację przyznanej w 2002 r. Tymczasem, ponieważ łączna kwota pomocy wynosi obecnie około 218 mln EUR, Komisja jest zdania, że zaproponowane środki są niewystarczające w porównaniu z zakłóceniem konkurencji, jakie powoduje przyznanie tej pomocy.

| (364) | W związku z tym Komisja stwierdza, że nie zostały rozwiane wątpliwości, czy środki te należy uznać za środki kompensacyjne czy za środki niezbędne do przywrócenia rentowności. W każdym przypadku zaproponowane środki w dużym stopniu niewystarczające. |
| --- | --- |

(364)

W związku z tym Komisja stwierdza, że nie zostały rozwiane wątpliwości, czy środki te należy uznać za środki kompensacyjne czy za środki niezbędne do przywrócenia rentowności. W każdym przypadku zaproponowane środki w dużym stopniu niewystarczające.

| (365) | Władze francuskie podniosły argument o zagrożeniu monopolem CFF w przypadku zniknięcia SNCM z rynku. Komisja uważa, że władze francuskie nie wykazały w wystarczającym stopniu istnienia i skali tego ryzyka. Transport pasażerski i towarowy między Francją kontynentalną a Korsyką jest rynkiem otwartym i konkurencyjnym dla wszystkie podmiotów działających na Morzu Śródziemnym. Rynek ten charakteryzuje się również brakiem barier wejścia. Niezależnie od tego pozycja Corsica Ferries nie ma takiego charakteru, by uzasadnić zakłócenie konkurencji przez wdrożenie spornych środków. |
| --- | --- |

(365)

Władze francuskie podniosły argument o zagrożeniu monopolem CFF w przypadku zniknięcia SNCM z rynku. Komisja uważa, że władze francuskie nie wykazały w wystarczającym stopniu istnienia i skali tego ryzyka. Transport pasażerski i towarowy między Francją kontynentalną a Korsyką jest rynkiem otwartym i konkurencyjnym dla wszystkie podmiotów działających na Morzu Śródziemnym. Rynek ten charakteryzuje się również brakiem barier wejścia. Niezależnie od tego pozycja Corsica Ferries nie ma takiego charakteru, by uzasadnić zakłócenie konkurencji przez wdrożenie spornych środków.

| (366) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że zaproponowane środki nie spełniają kryteriów określonych w pkt 38–42 wytycznych. |
| --- | --- |

(366)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że zaproponowane środki nie spełniają kryteriów określonych w pkt 38–42 wytycznych.

VII.   WNIOSEK

7.1.   NIEZGODNOŚĆ I ODZYSKANIE WKŁADU KAPITAŁOWEGO ZGŁOSZONEGO PRZEZ WŁADZE FRANCUSKIE W 2002 r. I TRZECH NOWYCH ŚRODKÓW WDROŻONYCH PRZEZ WŁADZE FRANCUSKIE W 2006 r.

| (367) | Wkład kapitałowy w wysokości 15,81 mln EUR zgłoszony przez władze francuskie w 2002 r. i trzy nowe środki wdrożone przez władze francuskie w 2006 r., tj. zbycie 100 % SNCM po cenie ujemnej 158 mln EUR, podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF oraz kredyt w rachunku bieżącym udostępniony przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz pracowników SNCM stanowią pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Pomoc ta jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(367)

Wkład kapitałowy w wysokości 15,81 mln EUR zgłoszony przez władze francuskie w 2002 r. i trzy nowe środki wdrożone przez władze francuskie w 2006 r., tj. zbycie 100 % SNCM po cenie ujemnej 158 mln EUR, podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF oraz kredyt w rachunku bieżącym udostępniony przez CGMF na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz pracowników SNCM stanowią pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Pomoc ta jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

| (368) | Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 wszelka pomoc niezgodna z prawem i z rynkiem wewnętrznym musi być odzyskana od beneficjenta. |
| --- | --- |

(368)

Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 wszelka pomoc niezgodna z prawem i z rynkiem wewnętrznym musi być odzyskana od beneficjenta.

| (369) | W celu odzyskania środków władze francuskie muszą doliczyć do kwoty pomocy odsetki naliczone od dnia, w którym przedmiotowa pomoc została udostępniona przedsiębiorstwu do dnia jej rzeczywistego odzyskania (166), zgodnie z rozdz. V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (167). |
| --- | --- |

(369)

W celu odzyskania środków władze francuskie muszą doliczyć do kwoty pomocy odsetki naliczone od dnia, w którym przedmiotowa pomoc została udostępniona przedsiębiorstwu do dnia jej rzeczywistego odzyskania (166), zgodnie z rozdz. V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (167).

7.2.   NIEZGODNOŚĆ I ODZYSKANIE POMOCY PRZYZNANEJ W CELU RATOWANIA

| (370) | Ponieważ zgłoszona pomoc na restrukturyzację nie spełnia warunków zgodności określonych w wytycznych, należy wyciągnąć konsekwencje z niezgodności pomocy na ratowanie przyznanej SNCM przez władze francuskie, która stanowiła przedmiot decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r. i zażądać odzyskania pomocy. |
| --- | --- |

(370)

Ponieważ zgłoszona pomoc na restrukturyzację nie spełnia warunków zgodności określonych w wytycznych, należy wyciągnąć konsekwencje z niezgodności pomocy na ratowanie przyznanej SNCM przez władze francuskie, która stanowiła przedmiot decyzji Komisji z dnia 17 lipca 2002 r. i zażądać odzyskania pomocy.

| (371) | Dnia 19 listopada 2002 r. władze francuskie przekazały Komisji kopię umów w sprawie pożyczki gotówkowej między SNCM i CGMF oraz potwierdzenia zwrotu tej pożyczki przez SNCM dwoma przelewami z dnia 13 maja i 14 czerwca 2002 r., |
| --- | --- |

(371)

Dnia 19 listopada 2002 r. władze francuskie przekazały Komisji kopię umów w sprawie pożyczki gotówkowej między SNCM i CGMF oraz potwierdzenia zwrotu tej pożyczki przez SNCM dwoma przelewami z dnia 13 maja i 14 czerwca 2002 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wkład kapitałowy w wysokości 15,81 mln EUR i trzy nowe środki wdrożone przez władze francuskie w 2006 r., tj. zbycie 75 % udziałów w SNCM po cenie ujemnej 158 mln EUR, podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF i kredyt w rachunku bieżącym w kwocie 38,5 mln EUR na rzecz pracowników SNCM, wdrożone przez Francję z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE na rzecz SNCM stanowią pomoc państwa bezprawną i niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

1.   Francja zobowiązana jest odzyskać od beneficjenta środki pomocy, o których mowa w art. 1.

2.   Od kwot podlegających zwrotowi należne są odsetki od dnia ich oddania do dyspozycji beneficjenta do dnia ich rzeczywistego odzyskania.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (168) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

Artykuł 3

1.   Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

2.   Francja zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Francja przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | łączną kwotę (kwotę główną i odsetki) do odzyskania od beneficjenta; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę (kwotę główną i odsetki) do odzyskania od beneficjenta;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjent został wezwany do zwrotu pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1, Francja na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na żądanie Komisji Francja przekazuje wszystkie informacje na temat środków już podjętych i środków przewidywanych w celu zastosowania się do niniejszej decyzji. Francja przekazuje również szczegółowe informacje o kwocie pomocy i odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Z dniem 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). W obu tekstach przepisy są zasadniczo identyczne. Dla celów niniejszej decyzji odwołanie do art. 107 i 108 TFUE należy traktować, w odpowiednim przypadku, jako odwołanie odpowiednio do art. 87 i 88 traktatu WE. Na mocy TFUE wprowadzone zostały również pewne zmiany terminologiczne, takie jak zastąpienie określenia „Wspólnota” przez „Unia”, „wspólny rynek” przez „rynek wewnętrzny” i „Sąd pierwszej instancji” przez „Sąd”. W niniejszej decyzji stosowana jest terminologia wprowadzona przez TFUE.

1

(2)  Dz.U. C 303 z 13.12.2006, s. 53.

2

(3)  Zarejestrowany pod numerem TREN A/61846.

3

(4)  CGMF to holding finansowy, który w 100 % należy do państwa francuskiego i za którego pośrednictwem państwo to przeprowadza wszystkie operacje transportu morskiego, wyposażenia i czarteru statków na Morzu Śródziemnym.

4

(5)  Dz.U. C 148 z 25.6.2003, s. 7.

5

(6)  Dz.U. C 308 z 11.12.2002, s. 29.

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1). Ponieważ dnia 11 września 2002 r. władze francuskie wystąpiły o skorygowanie kilku błędów rzeczowych w decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r. Komisja przyjęła decyzję dnia 27 listopada 2002 r. zmieniającą decyzję z dnia 19 sierpnia 2002 r. (opublikowaną w Dz.U. C 308 z 11.12.2002 s. 29). Zainteresowane strony zostały wezwane do przedstawienia swoich uwag na temat planowanej pomocy począwszy od tej daty.

7

(8)  Dnia 11 września 2002 r. władze francuskie wystąpiły o przesunięcie terminu na przedstawienie swoich uwag odnośnie do decyzji z dnia 19 sierpnia 2002 r., a służby Komisji wyraziły zgodę na ten termin dnia 17 września 2002 r.

8

(9)  Zarejestrowane pod numerem SG(2002) A/10050.

9

(10)  Zarejestrowane dnia 15 stycznia 2003 r. pod numerem DG TREN A/10962.

10

(11)  Zarejestrowane pod numerem SG(2003) A/1691.

11

(12)  Zarejestrowane pod numerem TREN A/21531.

12

(13)  Zarejestrowane pod numerem SG(2003) A/1546.

13

(14)  Dz.U. C 288 z 9.10.1999, s. 2.

14

(15)  Zarejestrowana pod numerem TREN A/21701.

15

(16)  Decyzja Komisji 2004/166/WE z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie pomocy na restrukturyzację, której Francja zamierza udzielić Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (Dz.U. L 61 z 27.2.2004, s. 13).

16

(17)  Decyzja Komisji 2005/36/WE z dnia 8 września 2004 r. zmieniająca decyzję 2004/166/WE w sprawie pomocy na restrukturyzację, której Francja zamierza udzielić Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (Dz.U. L 19 z 21.1.2005, s. 70).

17

(18)  Dz.U. C 16 z 21.1.2006, s. 20.

18

(19)  Zob. wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2005 r. Corsica Ferries France SAS przeciwko Komisji (T-349/03, Zb.Orz. s. II-2197).

19

(20)  Zarejestrowano pod numerem TREN A/27546.

20

(21)  Zarejestrowano pod numerem TREN A/30842.

21

(22)  Informacje uzupełniające przekazano pismem z dnia 30 listopada 2005 r. (SG(2005) A/10782), 14 grudnia 2005 r. (SG(2005)A/11122), 30 grudnia 2005 r. (TRENA/10016).

22

(23)  Zarejestrowano pod numerem TREN A/16904.

23

(24)  Zarejestrowano pod numerem TREN A/19105.

24

(25)  Wyrok Sądu z dnia 24 lipca 2003 r. Altmark Trans GmbH e. Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, (C-280/00, Rec. s. 7747).

25

(26)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1).

26

(27)  Dz.U. C 103 z 29.4.2006, s. 28.

27

(28)  Veolia Transport była przedsiębiorstwem zależnym należącym w 100 % do Veolia Environnement. Pod nazwą Connex świadczyła usługi transportu pasażerskiego na rzecz podmiotów publicznych (transport zbiorowy w aglomeracjach, transport zbiorowy międzygminny i regionalny) i z tego tytułu zarządzała siecią drogową i kolejową oraz, w mniejszym stopniu, usługami transportu morskiego.

28

(29)  Dz.U. C 148 z 24.6.2006, s. 42.

29

(30)  Zarejestrowano pod numerem TREN A/25295.

30

(31)  Zarejestrowano pod numerem TREN/A/24111.

31

(32)  Zob. przypis 2.

32

(33)  Zarejestrowano pod numerem TREN/A/37907.

33

(34)  Od grupy Stef-TFE dnia 28 grudnia 2007 r. (A/20313) i od Corsica Ferries dnia 27 grudnia 2006 r. (A/20056).

34

(35)  Pismo z dnia 4 stycznia 2007 r. (D 2007 300067) do grupy Stef-TFE i (D 2007 300068) do grupy Corsica Ferries.

35

(36)  Dnia 11 stycznia, 16 stycznia i 9 lutego 2007 r. zarejestrowane odpowiednio pod numerami TREN/A/21142, A/21669 et A/23798.

36

(37)  W dniu 13 lutego 2007 r., zarejestrowane pod numerem TREN/A/24473 i TREN/A/23981.

37

(38)  Zarejestrowane przez służby Komisji pod numerem TREN/A/30979. Pismami z dnia 15 marca i 19 kwietnia 2007 r., zarejestrowanymi pod numerem TREN/A//27002 i A/29928, władze francuskie wniosły o przedłużenie o jeden miesiąc terminu na przekazanie komentarzy i wniosek ich został przyjęty.

38

(39)  Zob. wyrok Sądu z dnia 11 września 2012 r., T-565/08, Corsica Ferries France SAS przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, (zwany dalej „wyrokiem z dnia 11 września 2012 r.”).

39

(40)  Zob. wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2008 r., Alitalia przeciwko Komisji (T-301/01, Zb.Orz. s. II-1753), w szczególności pkt 137 i 146.

40

(41)  Zob. również wyrok Trybunału z dnia 5 czerwca 2012 r., EDF przeciwko Komisji (C-124/10 P), pkt 83–85 i 104–105 w zakresie elementów, jakie należy uwzględnić, aby ustalić, czy państwo zachowało się jak przezorny prywatny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej.

41

(42)  SNCM posiada bezpośredni niewiększościowy 45 % udział w CMN i pośredni niewiększościowy 24,1 % udział przez Compagnie Générale de Tourisme et d’Hôtellerie (CGTH). Od 1992 r. faktyczną kontrolę powierzono grupie Stef-TFE przez jej 49 % udział w Compagnie Méridionale de Participations (CMP). SNCM i CMN były partnerami w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej w okresie 2001–2006 r. i wygrały wspólnie przetarg na nową umowę o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej na lata 2007–2012/2013.

42

(43)  CGTH jest spółką holdingową należącą w 100 % do SNCM.

43

(44)  Aliso Voyage stanowi własny kanał dystrybucji SNCM. Spółka ta, która składa się z 17 oddziałów rozsianych po całej Francji, zajmuje się sprzedażą biletów na połączenia morskie, z czego 49,9 % to bilety SNCM.

44

(45)  W chwili przyjęcia decyzji z 2003 r. SNCM posiadała udziały we francuskim przedsiębiorstwie morskiego transportu towarowego Sud-Cargos, wyspecjalizowanym w połączeniach z Marokiem, w liczbie równej udziałom grupy transportowej Delmas. Udziały ten zostały następnie zbyte pod koniec 2005 r. za kwotę 3,3 mln EUR, jak wynika z planu inwestycyjnego z 2005 r. przekazanego przez władze francuskie dnia 28 marca 2006 r.

45

(46)  SNCM posiada 100 % udziałów tej spółki, która zapewnia zaopatrzenie statków SNCM.

46

(47)  Spółka jawna Ferrytour, której 100 % należy do SNCM, prowadzi działalność organizatora podróży. Oferuje ona podróże drogą morską na Korsykę, na Sardynię i do Tunezji, a także liczne połączenia lotnicze. Dodatkowo oferuje również krótkie rejsy i usługi w zakresie turystyki biznesowej.

47

(48)  Spółka zależna Comptoirs du Sud utworzona w 1996 r. i należąca w 100 % do SNCM, zarządza wszystkimi sklepami na pokładzie statków.

48

(49)  Zob. przypis 16.

49

(50)  Napoléon Bonaparte (ładowność 2 150 pasażerów i 708 samochodów, moc 43 MW, prędkość 23,8 węzła), duży luksusowy prom samochodowy; nowy Danielle Casanova, oddany do eksploatacji w maju 2002 r. (ładowność 2 204 pasażerów i 700 samochodów, moc 37,8 MW, prędkość 23,8 węzła) również duży luksusowy prom samochodowy; Ile de Beauté (ładowność 1 554 pasażerów i 520 samochodów, moc 37,8 MW, prędkość 21,5 węzła), oddany do eksploatacji w 1979 r. i przebudowany w 1989/1990 r.; Méditerranée (ładowność 2 254 pasażerów i 800 samochodów, moc 35,8 MW, prędkość 24 węzły) i Corse (ładowność 2 150 pasażerów i 600 samochodów, moc 27,56 MW, prędkość 23,5 węzła).

50

Napoléon Bonaparte

Danielle Casanova

Ile de Beauté

Méditerranée

Corse

(51)  Paglia Orba, (ładowność 500 pasażerów, 2 000 metrów bieżących ładunku i 120 samochodów, moc 19,7 MW, prędkość 19 węzłów); Monte d’Oro (ładowność 508 pasażerów, 1 615 metrów ładunku i 130 samochodów, moc 14,8 MW, prędkość 19,5 węzła); Monte Cinto (ładowność 111 pasażerów, 1 200 metrów ładunku, moc 8,8 MW, prędkość 18 węzłów); od maja 2003 r. Pascal Paoli (ładowność 594 pasażerów, 2 300 metrów ładunku i 130 samochodów, moc 37,8 MW, prędkość 23 węzły).

51

Paglia Orba

Monte d’Oro

Monte Cinto

Pascal Paoli

(52)  NGV Liamone (ładowność 1 116 pasażerów i 250 samochodów, moc 65 MW, prędkość 42 węzły), który kursuje również na trasach z Tulonu.

52

Liamone

(53)  Wszystkie statki, oprócz Danielle Casanova, Pascal Paoli i Liamone, są w leasingu.

53

Danielle Casanova

Pascal Paoli

Liamone

(54)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczące stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż) (Dz.U. L 364 z 12.12.1992, s. 7).

54

(55)  Dz.U. S 2001/10 – 007-005.

55

(56)  Organ udzielający od 1991 r. koncesji na wykonywanie obowiązku użyteczności publicznej zgodnie ze wspomnianą ustawą francuską nr 91-428 z dnia 13 maja 1991 r.

56

(57)  Dz.U. 2006/S 100-107350.

57

(58)  Pomoc państwa N781/01 zatwierdzona decyzją Komisji z dnia 2 lipca 2002 r. (Dz.U. C 186 z 6.8.2002, s. 3).

58

(59)  Pomoc państwa N13/07 zatwierdzona decyzją Komisji z dnia 24 kwietnia 2007 r., opublikowaną na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports_2007.htm

59

(60)  Informacje poufne.

60

(61)  Kierowca towarzyszy zespołowi pojazdów w trakcie przeprawy. W niektórych przypadkach jeden kierowca obsługuje pojazd przy załadunku, a inny w miejscu docelowym. Przypadki te zalicza się do ruchu w obecności kierowcy w odróżnieniu od ruchu ro-ro, w którym przyczepa podróżuje bez ciągnika.

61

(62)  Zob. przypis 5.

62

(63)  Szczegółowy podział tej kwoty był następujący: 20,4 mln EUR – ściśle rozumiany plan restrukturyzacji, 1,8 mln EUR – koszty unieruchomienia sprzedawanych statków, 14,8 EUR – aktualizacja wartości Liamone oraz 9 mln EUR – koszty przesunięcia działalności na kraje Maghrebu.

63

Liamone

(64)  Plan ten został przyjęty dnia 17 grudnia 2001 r. przez zarząd SNCM.

64

(65)  Zmniejszenie liczby zatrudnionych powinno następować dzięki normalnemu lub wcześniejszemu odchodzeniu z pracy w oparciu o kryterium wieku (wcześniejsze zakończenie działalności zawodowej), dzięki płatnym urlopom przed zwolnieniem i nieprzedłużaniu umów na czas określony. Niemniej powinno ono stanowić dla SNCM koszt szacowany na 20,4 mln EUR.

65

(66)  Takich jak ruch, przewidywany wzrost produktu krajowego brutto (1,5 %), stopa oprocentowania kredytów (5,5 %), wskaźnik wydajności instrumentów finansowych (4,5 %) i stopa odsetek od zobowiązań krótkoterminowych (5 %).

66

(67)  Zob. poniżej.

67

(68)  SNCM nie znalazła nabywcy na swój udział w CCM.

68

(69)  Wewnętrzny proces w SNCM dotyczący przeprowadzenia operacji dokapitalizowania i prywatyzacji rozpoczął się oficjalnie dnia 12 kwietnia 2006 r. i zakończył dnia 31 maja 2006 r. Należy podkreślić, że na dzień 27 listopada 2007 r. nie zrealizowano planu udziału pracowników w kapitale spółki.

69

(70)  Klauzula ta będzie analizowana w ramach analizy podwyższenia kapitału, przy czym uściśla się, że już klauzula jako taka ma istotne znaczenie.

70

(71)  Sprawa T 565/08 Corsica Ferries France SAS, dotychczas nieopublikowana w Zbiorze.

71

(72)  Decyzja C(2013) 1926 final z dnia 2 maja 2013 r.

72

(73)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

73

(74)  Zob. tabela 2

74

(75)  Władze francuskie broniły w 2002 r. strategicznego charakteru udziałów SNCM w Sud-Cargos. Zmiany w ruchu towarowym (rozwój kontenerów na niekorzyść ruchu ro-ro), wykupienie przez CMA CGM Delmas, innego akcjonariusza Sud-Cargos i trudności gospodarcze Sud-Cargos są czynnikami, które tłumaczą, dlaczego przestano uważać te udziały za strategiczne i SNCM mogła je zbyć w 2005 r.

75

(76)  Wyrok Trybunału z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji (C-334/99, Rec. s. I-1139).

76

(77)  Decyzja Komisji z dnia 7 grudnia 2005 r. dotycząca pomocy państwa udzielonej przez Belgię na rzecz ABX Logistics nr C 53/03 (ex NN 62/03) (Dz.U. L 383 z 28.12.2006, s. 21).

77

(78)  Decyzja Komisji z dnia 8 lipca 1999 r. dotycząca pomocy państwa udzielonej przez Niemcy na rzecz Gröditzer Stahlwerke GmbH i jej spółki zależnej Walzwrk Burg GmbH (Dz.U. L 292 z 13.11.1999, s. 27).

78

(79)  Sprawozdanie to zostało przekazane Komisji w marcu 2006 r. i zostało sporządzone przez CGMF z pomocą Ernst & Young, prawnego audytora SNCM (zwane dalej „sprawozdaniem CGMF”).

79

(80)  Sprawozdanie sporządzone dnia 29 marca 2006 r. przez Oddo Corporate Finance i kancelarię Paul Hastings (sprawozdanie Oddo) zostało przekazane Komisji dnia 7 kwietnia 2006 r. Składa się ono z krytycznego przeglądu, o który wnosił urząd własności skarbu państwa (APE), sprawozdań CGMF i przeglądu kosztów likwidacji uznanych za dopuszczalne na poziomie wspólnotowym.

80

(81)  Uwzględniając rzeczowe aktywa trwałe (161,9 mln EUR) i finansowe aktywa trwałe (32,7 mln EUR), należności z tytułu dostaw i usług (0,8 mln EUR), inne należności (9,4 mln EUR) oraz ujemne przepływy pieniężne – 14,5 mln EUR. Francja wyjaśniła, że bardziej realistyczny szacunek, uwzględniający późniejsze elementy finansowe, zmieniłby tę wartość na 330 mln EUR.

81

(82)  Wyrok Trybunału z dnia 14 września 1994 r. w sprawie Hiszpania przeciwko Komisji (C-278/92, C-279/92 i C-280/92, Rec. s. I-4103).

82

(83)  Wyrok sądu najwyższego nr 98-15129 z dnia 6 lutego 2001 r. Sprawa ta dotyczy instytucji publicznej, urzędu ds. badań geologicznych i górniczych BRGM (Bureau de Recherches Géologiques et Minières), któremu zasądzono spłatę kwoty w wysokości równej niedoborowi aktywów jego spółki zależnej, Mines de Salsignes, ze względu na fakt, iż faktyczny zarządzający, BRGM, mimo wiedzy o pogarszających się warunkach działalności i otrzymanych ostrzeżeń, zachował się w nieprawidłowy sposób, dopuszczając do kontynuowania tej działalności.

83

(84)  Sprawa Aspocomp Group Oyj; wyrok Sądu Apelacyjnego w Rouen z dnia 22 marca 2005 r.

84

(85)  Dla porównania wskaźnik wydajności zamiennej obligacji skarbu państwa (Obligation Assimilable du Trésor, OAT) z terminem wykupu 30 lat, 10 lat, 5 lat i 2 lata wynosi odpowiednio 3,95 %, 3,82 %, 3,75 % i 3,72 % na dzień 31 października 2006 r.

85

(86)  Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie Société Française de Production, C(2002) 2593 final (Dz.U. C 71 z 25.3.2003, s. 3).

86

(87)  W istocie, według niezależnego badania rynku przekazanego przez Francję w tym zakresie, CFF posiada niemal 60 % rynku pasażerskiego, podczas gdy sytuacja SNCM zmieniła się z 82 % udziału w rynku w 2000 r. na 33 % w 2005 r., przy bardzo silnym rozwoju pozycji na rynku transportu towarowego, na którym SNCM jest nadal głównym przewoźnikiem dzięki swoim udziałom w CMN.

87

(88)  CFF przypomina, że umowa o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej zapewnia przedsiębiorstwu dotację publiczną średnio rzędu 64,3 mln EUR rocznie, tj. w ciągu pięciu lat dotację w łącznej kwocie 321,5 mln EUR. Według tego przedsiębiorstwa art. 5 umowy o przekazanie obowiązku użyteczności publicznej gwarantuje SNCM płynność finansową w wysokości 72,8 mln EUR. Skądinąd Corsica Ferries podkreśla, że z 40,6 mln EUR strat odnotowanych w 2001 r. przez SNCM 15 mln EUR pochodzi z aktualizacji wartości NGV Liamone.

88

Liamone

(89)  Decyzja o wszczęciu postępowania wskazywała, że plan restrukturyzacji przewidywał między innymi „likwidację połączenia Livorno–Bastia wraz z obsługującym je taborem”.

89

(90)  Krytyczne uwagi przedstawione CFF dotyczyły następujących kwestii: brak faktycznego zmniejszenia liczby zatrudnionych, brak wykorzystania udziałów SNCM w ramach restrukturyzacji, brak uwzględnienia nadwyżki wartości statków.

90

(91)  Kwota 76 mln EUR odpowiada według CFF 500 mln franków francuskich (FRF), jakie przedsiębiorstwo powinno stracić na dotacji na rzecz ciągłości terytorialnej w nowym okresie 2002–2006.

91

(92)  W stosunku do wskaźników, które sama podała na podstawie do próby dziesięciu przedsiębiorstw żeglugi morskiej. Wskaźniki te wahają się od 23,69 % (w przypadku Moby Lines), przez 49,7 % w przypadku CMN, do 55,09 % (w przypadku Grimaldi).

92

(93)  CFF wskazuje udział 50 % w przedsiębiorstwie żeglugi morskiej Sud-Cargos, udział 13 % w spółce Amadeus, specjalizującej się w systemach rezerwacji w transporcie lotniczym, udział w CMN i budynki CGTH.

93

(94)  W tym względzie CFF przypomina, że w drugim półroczu 2005 r. wszczęto postępowanie ostrzegawcze przed sądem handlowym w Marsylii i że wobec strat szacowanych w 2005 r. na 30 mln EUR ogłoszenie upadłości można było planować na jesień 2005 r.

94

(95)  W związku z tym CFF uważa, że rzeczywista wartość statków wskazana przez SNCM w ofercie złożonej w ramach przekazania obowiązku użyteczności publicznej, powinna była zostać uwzględniona przy szacowaniu aktywów SNCM, jakiego dokonano w sprawozdaniach Oddo i CGMF.

95

(96)  Według CFF Francja podkreśla istotny charakter całościowej obsługi połączeń z Niceą, potrzebę utrzymania floty na obecnym poziomie i rzekomo strategiczny charakter udziałów SNCM w grupie CMN.

96

(97)  Na dzień 1 stycznia 2007 r., wraz z przybyciem Superfast X.

97

Superfast X

(98)  CFF proponuje ograniczyć na poziomie z 2005 r. potencjał zapewniony na każdym z konkurencyjnych rynków (Nicea, Tunezja i Algieria) i wstrzymać otwarcie jakiegokolwiek nowego połączenia oraz przekształcić połączenia Marsylia–Korsyka w połączenia towarowo-pasażerskie w celu zmniejszenia kosztów.

98

(99)  Wyrok Trybunału z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie Włochy i SIM 2 Multimedia przeciwko Komisji (sprawy połączone C-328/99 i C-399/00, Rec. s. I-4035).

99

(100)  Z faktów przedstawionych w sprawozdaniu wynika, że zarząd SNCM [...] () swoje uprawnienie do wydania wcześniejszej zgody.

100

(101)  Na poparcie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego sprawozdanie wspomina na przykład, że państwo postanowiło [...] () mogło o tym dyskutować.

(102)  Z faktów przedstawionych w sprawozdaniu wynika, że państwo [...] () projekt przemysłowy.

(103)  Państwo, na przykład [...] () osoby zarządzające SNCM.

(104)  W piśmie z dnia 9 stycznia 2003 r. rada regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże powołała się na badanie rynku, które zostało przekazane Komisji w ramach zgłoszenia, i którego najprawdopodobniej dysponowała kopią, podkreślając następujące stwierdzenie: „Oferta [obsługi połączenia między Korsyką a kontynentem francuskim] jest zbyt rozbudowana w stosunku do zapotrzebowania. Współczynnik wypełnienia statków wynosi średnio od 20 % zimą do 50 % latem”.

(105)  Zob. np. Wyrok Trybunału z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie C-222/04 Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Cassa di Risparmio di Firenze, Zb.Orz. s. I-289, pkt 129.

105

(106)  Kwota ta stanowi sumę wkładu kapitałowego w wysokości 15,81 mln EUR zgłoszonego w 2002 r. i kwoty rekompensaty z tytułu przekazania obowiązku użyteczności publicznej 53,48 mln oraz trzech nowych środków wdrożonych przez władze francuskie w 2006 r., tj. zbycia 100 % SNCM po cenie ujemnej 158 mln EUR, podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR z objęciem akcji przez CGMF i kredyt w rachunku bieżącym na kwotę 38,5 mln EUR na rzecz pracowników SNCM.

106

(107)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosujące zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między państwami członkowskimi i między państwami członkowskimi a państwami trzecimi (Dz.U. L 378 z 31.12.1986, s. 1).

107

(108)  Wyrok w sprawie Alitalia przeciwko Komisji, zob. przypis 40.

108

(109)  Wyrok w sprawie Alitalia przeciwko Komisji, już cytowany, pkt 137.

109

(110)  Wyrok w sprawie Alitalia przeciwko Komisji, już cytowany, pkt 144 i 159.

110

(111)  Zob. w tym zakresie wyrok w sprawie Alitalia przeciwko Komisji, już cytowany, pkt 99–101 i 142.

111

(112)  Wyrok w sprawie Alitalia przeciwko Komisji, już cytowany, pkt 174.

112

(113)  Zob. przypis 29.

113

(114)  Zob. przypis 110.

114

(115)  Wyrok Trybunału z dnia 28 stycznia 2003 r. Niemcy przeciwko Komisji (C-334/99, Rec. s. I-1139, pkt 142).

115

(116)  Komunikat Komisji do państw członkowskich: Stosowanie art. 92 i 93 traktatu WE i art. 5 dyrektywy Komisji 80/723/EWG w odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych z sektora wytwórczego (Dz.U. C 307 z 13.11.1993, s. 3, pkt 11). Komunikat dotyczy sektora wytwórczego, lecz przez analogię ma również zastosowanie do wszystkich innych sektorów gospodarczych.

116

(117)  Zob. w szczególności wyrok Sądu z dnia 6 marca 2003 r., Westdeutsche Landesbank Girozentrale przeciwko Komisji (T-233/99, Rec. s. II-435).

117

(118)  Wyrok sądu z dnia 21 stycznia 1999 r. w sprawach T-2/96 i T-129/95, Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH i Lech-Stahlwerke GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. s. II-17, pkt 116.

118

(119)  Zob. przypis 80.

119

(120)  Zob. przypis 113.

120

(121)  Decyzja Komisji 98/204/WE z dnia 30 lipca 1997 r. w sprawie warunkowego zatwierdzenia pomocy przyznanej przez Francję grupie GAN (Dz.U. L 78 z 16.3.1998, s. 1).

121

(122)  Wyrok w sprawie Corsica Ferries France SAS przeciwko Komisji, cytowany w przypisie 39, motywy 81–83.

122

(123)  Motyw 84 cytowanego wyroku.

123

(124)  Motyw 85 cytowanego wyroku.

124

(125)  Sprawa C-73/11 P, Frucona Kosice przeciwko Komisji Europejskiej.

125

(126)  W drodze procedury przetargowej Komisja upoważniła niezależnego eksperta Moore’a Stephensa (Chartered Accountants), który przekazał końcowe sprawozdanie w dniu 25 stycznia 2008 r.

126

(127)  Dotyczy to 7 następujących statków: Corse, Ile de Beauté, Méditerranée, Napoléon Bonaparte, Paglia Orba, Monte d’Oro, Monte Cino.

127

Corse

Ile de Beauté

Méditerranée

Napoléon Bonaparte

Paglia Orba

Monte d’Oro

Monte Cino

(128)  Zmniejszenie wartości w wycenie, która wynosi 52,2 mln EUR (to jest średnio 25–30 % wartości rynkowej brutto), znajduje uzasadnienie między innymi w specyfice statków SNCM, które są dostosowane do obsługi połączeń zapewnianych przez przedsiębiorstwo, w stanie statków i kontekście wprowadzenia na rynek całej floty (zwłaszcza w słabej pozycji sprzedawcy). Wycena BRS opiera się przede wszystkim na założeniu, że statki z uporządkowaną i aktualną dokumentacją, w dobrym stanie technicznym i sprawne zostaną sprzedane w normalnych warunkach handlowych.

128

(129)  Szacowanej na 4,6 mln EUR.

129

(130)  Opłata sądowa jest uzasadniona prawdopodobieństwem, że syndyk masy upadłościowej zostanie szybko zmuszony do zbycia statków oraz nasyceniem rynku, z którego wynika jego ograniczona zdolność absorpcyjna.

130

(131)  Jeżeli chodzi o budynki (w tym siedzibę SNCM), władze francuskie wyjaśniły, że przyjęta wartość likwidacyjna opiera się na ocenie eksperta w dziedzinie nieruchomości z listopada 2003 r. zaktualizowanej o + 20 %, aby uwzględnić wzrost cen.

131

(132)  Finansowe aktywa trwałe dotyczą przede wszystkim udziałów SNCM w Sudcargos, Aliso, CGTH, CMN i Ferrytour.

132

(133)  Ta pozycja dotyczy przede wszystkim zobowiązań państwa, w szczególności rekompensaty z tytułu obowiązku użyteczności publicznej z września 2005 r. i zwrotu kosztów pracowniczych spoczywających na pracodawcy przez Assedic z tytułu roku obrachunkowego 2004.

133

(134)  Chodzi o obowiązek nałożony art. L.321-13 kodeksu pracy, który przewiduje wypłatę odszkodowania, jeżeli pracodawca zwalnia pracownika w wieku co najmniej 50 lat.

134

(135)  Koszty rewitalizacji lokalnego rynku pracy ([0–10]* mln EUR), koszty porozumień dotyczących przekwalifikowania ([10–20]* mln EUR), koszty komórki świadczącej pomoc przy przekwalifikowaniu zwaną pomocą z tytułu mobilności ([0–10]* mln EUR).

135

(136)  Koszty zwolnienia pracowników pracujących na podstawie umowy z SNCM oddelegowanych do powiązanych spółek i pracowników w likwidowanych oddziałach ([0–5]* mln EUR) i koszty sporów związanych z zerwaniem umów o pracę oraz wnioskami o przekwalifikowanie umowy o pracę ([0–10]* mln EUR).

136

(137)  Na dzień 30 września 2005 r. SNCM eksploatuje trzy statki na podstawie umowy leasingowej: NGV Liamone (posiadany przez GIE Véronique Bail), Danielle Casanova (GIE Joliette Bail) i Pascal Paoli (GIE Castellane Bail).

137

NGV Liamone

Danielle Casanova

Pascal Paoli

(138)  Założenia leżące u podstaw tej oceny są następujące: SNCM kończy umowy leasingowe z dniem 30 września 2005 r., co oznacza, że statki zostają zwrócone odpowiednim właścicielom (GIG) bez płatności rat leasingowych; nie można skorzystać z opcji zakupu; statki zostaną sprzedane przez banki kredytujące GIG z dniem 30 września 2005 r.; przychód netto ze sprzedaży statków zostanie przeznaczony przede wszystkim na pokrycie należności bankowych i podatkowych.

138

(139)  Statki Napoléon Bonaparte i Paglia Orba stanowią zabezpieczenie kwoty pożyczek zaciągniętych w celu ich sfinansowania.

139

Napoléon Bonaparte

Paglia Orba

(140)  Pozycja wynika ze zwyczaju, zgodnie z którym SNCM zobowiązuje się pokrywać część kosztów dodatkowego ubezpieczenia emerytów.

140

(141)  Do czasu zakończenia likwidacji. Dodatkowe straty opierają się na założeniu wypłaty wynagrodzeń w jednym miesiącu. Obejmują one również koszt złomowania statków posiadanych na własność, niepotrącony od wartości aktywów. Wspomniany koszt odpowiada kosztowi unieruchomienia statków w porcie, w oczekiwaniu na ich zbycie.

141

(142)  Podział zobowiązań niezabezpieczonych jest następujący: rezerwy na ryzyko i opłaty (3,3 mln EUR), zobowiązania powiązane/udziały (0,1 mln EUR), dostawcy eksploatacyjni (28,6 mln EUR), reprezentacja ogólna (23 mln EUR), zobowiązania konsorcjum i kwoty powiązane (7,8 mln EUR), rozliczenia międzyokresowe bierne (6,9 mln EUR).

142

(143)  Mając na uwadze, że SNCM często zawierała wielokrotnie przedłużane umowy na czas określony.

143

(144)  Ustawa nr 85-98 z dnia 25 stycznia 1985 r. w sprawie postępowania naprawczego lub likwidacyjnego wobec przedsiębiorstw skodyfikowana w kodeksie handlowym, w art. L.620-1 i kolejnych; Ustawa nr 2005-845 z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie ratowania, naprawy lub likwidacji przedsiębiorstw skodyfikowana w art. od 620-1 do 670-8 kodeksu handlowego.

144

(145)  Francuskie prawo wymaga od podmiotu faktycznie zarządzającego przedsiębiorstwem systematycznego podejmowania pozytywnych czynności zarządczych i kierowniczych.

145

(146)  Wyrok sądu najwyższego z dnia 30 listopada 1993 r. nr 91-20.554, Bull. civ. IV, nr 440, s. 319.

146

(147)  Zob. s. 46–48 sprawozdania Baker & McKenzie.

147

(148)  Zob. w szczególności dwa wyroki wydane przez sąd apelacyjny w Rouen dnia 22 marca 2005 r. wyrok nr RG 04/02549 Aspocomp Group Oyj i wyrok nr RG 01/02667 – 04/02675.

148

(149)  Zob. decyzja z dnia 19 kwietnia 2005 r., Métaleurop.

149

(150)  Lub że przy tej okazji podjęłoby zobowiązanie do wypłaty odpraw w przypadku zmniejszenia liczby stanowisk pracy w przyszłości.

150

(151)  W tym zakresie zob. też decyzja 98/204/WE, pkt 3.3.

151

(152)  Zob. np. wyrok Trybunału z dnia 28 stycznia 2003 r. Niemcy przeciwko Komisji (Gröditzer) (C-334/99, Rec. s. I-1139) pkt 133–141 i wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2012 r. Land Burgenland i in. przeciwko Komisji (sprawy połączone T-268/08 i T-281/08), dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 152–159.

152

(153)  Motyw 208 decyzji.

153

(154)  Dz.U. C 142 z 11.6.2005, s. 2, motyw 63.

154

(155)  Pkt 137 wyroku z dnia 11 września 2012 r.

155

(156)  Pkt 150 wyroku z dnia 11 września 2012 r.

156

(157)  Pkt 102–104 wytycznych z 2004 r.

157

(158)  Zob. przypis 5.

158

(159)  Rezerwy regulowane prawnie to koszty zaewidencjonowane księgowo w wyniku zastosowania przepisów podatkowych.

159

(160)  Motyw 209–297

160

(161)  Wyrok Sądu z dnia 7 grudnia 2010 r., Frucona Košica przeciwko Komisji, T-11/07, dotychczas niepublikowany w Zbiorze, pkt 244–245.

161

(162)  Środki z 2006 r. polegają na prywatyzacji SNCM.

162

(163)  Zob. sprawozdanie Stephensa, Badanie restrukturyzacji przedsiębiorstwa żeglugi morskiej SNCM, s. 85, ust. 3: rozpoczęcie świadczenia usługi publicznej w lipcu 2007 r. zamiast w styczniu; liczne spory z CFF.

163

Badanie restrukturyzacji przedsiębiorstwa żeglugi morskiej SNCM

(164)  Zob. sprawozdanie Stephensa, Badanie restrukturyzacji przedsiębiorstwa żeglugi morskiej SNCM, s. 96.

164

Badanie restrukturyzacji przedsiębiorstwa żeglugi morskiej SNCM

(165)  Zob. Autorité de la Concurrence (organ ds. konkurencji), opinia nr 12-A-05 z dnia 17 lutego 2012 r., pkt 124–125.

165

(166)  Zob. art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/99.

166

(167)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.04.2004, s. 1).

167

(168)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1).

168

---

ZAŁĄCZNIK

DANE DOTYCZĄCE WYPŁACONYCH KWOT, KWOT PODLEGAJĄCYCH ZWROTOWI I KWOT ODZYSKANYCH

| Nazwa beneficjenta | Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu (1) | Całkowita kwota pomocy podlegająca zwrotowi (1)

  (Kwota główna) | Łączna kwota już odzyskana (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Kwota główna | Odsetki |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

Nazwa beneficjenta

Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu (1)

Całkowita kwota pomocy podlegająca zwrotowi (1)

(Kwota główna)

Łączna kwota już odzyskana (1)

Kwota główna

Odsetki

---

(1)  W mln waluty krajowej.

---

| 12.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 357/51 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 357/51

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 lutego 2014 r.

w sprawie środka SA.35388 (13/C) (ex 13/NN i ex 12/N) – Polska – Utworzenie portu lotniczego Gdynia-Kosakowo

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 759)

(Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/883/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia ich uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W piśmie z dnia 7 września 2012 r. polskie władze zgłosiły Komisji, kierując się względami związanymi z pewnością prawa, zamiar sfinansowania przekształcenia lotniska wojskowego położonego w okolicach Gdyni, w północnej części Polski, w port lotniczy lotnictwa cywilnego. Środek ten zarejestrowano jako sprawę dotyczącą pomocy państwa nr SA.35388. |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 7 września 2012 r. polskie władze zgłosiły Komisji, kierując się względami związanymi z pewnością prawa, zamiar sfinansowania przekształcenia lotniska wojskowego położonego w okolicach Gdyni, w północnej części Polski, w port lotniczy lotnictwa cywilnego. Środek ten zarejestrowano jako sprawę dotyczącą pomocy państwa nr SA.35388.

| (2) | W pismach z dnia 7 listopada 2012 r. i 6 lutego 2013 r. Komisja wystąpiła o przekazanie dodatkowych informacji na temat zgłoszonego środka. W dniach 7 grudnia 2012 r. i 15 marca 2013 r. polskie władze przekazały dodatkowe informacje. Dnia 17 kwietnia 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji z przedstawicielami Polski. W trakcie spotkania polskie władze potwierdziły, że zgłoszone środki finansowe zostały już nieodwołalnie przyznane. |
| --- | --- |

(2)

W pismach z dnia 7 listopada 2012 r. i 6 lutego 2013 r. Komisja wystąpiła o przekazanie dodatkowych informacji na temat zgłoszonego środka. W dniach 7 grudnia 2012 r. i 15 marca 2013 r. polskie władze przekazały dodatkowe informacje. Dnia 17 kwietnia 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji z przedstawicielami Polski. W trakcie spotkania polskie władze potwierdziły, że zgłoszone środki finansowe zostały już nieodwołalnie przyznane.

| (3) | Pismem z dnia 15 maja 2013 r. Komisja poinformowała polskie władze, że przeniesie sprawę do rejestru spraw niezgłoszonych (sprawa NN), ponieważ przeważająca część finansowania zgłoszonego Komisji została już nieodwołalnie przyznana. W piśmie z dnia 16 maja 2013 r. polskie władze przedstawiły dalsze informacje. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 15 maja 2013 r. Komisja poinformowała polskie władze, że przeniesie sprawę do rejestru spraw niezgłoszonych (sprawa NN), ponieważ przeważająca część finansowania zgłoszonego Komisji została już nieodwołalnie przyznana. W piśmie z dnia 16 maja 2013 r. polskie władze przedstawiły dalsze informacje.

| (4) | Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. Komisja powiadomiła polskie władze o swojej decyzji w sprawie wszczęcia procedury określonej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (2) (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) w odniesieniu do finansowania przyznanego spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. (zwanej dalej „Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.”) przez miasto Gdynia (zwane dalej „Gdynia”) i gminę Kosakowo (zwaną dalej „Kosakowo”). Dnia 6 sierpnia 2013 r. polskie władze przedstawiły swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. Komisja powiadomiła polskie władze o swojej decyzji w sprawie wszczęcia procedury określonej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (2) (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) w odniesieniu do finansowania przyznanego spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. (zwanej dalej „Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.”) przez miasto Gdynia (zwane dalej „Gdynia”) i gminę Kosakowo (zwaną dalej „Kosakowo”). Dnia 6 sierpnia 2013 r. polskie władze przedstawiły swoje uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania.

| (5) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat danego środka w terminie jednego miesiąca od daty publikacji. |
| --- | --- |

(5)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat danego środka w terminie jednego miesiąca od daty publikacji.

| (6) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron. Polskie władze zostały o tym poinformowane pismem z dnia 9 października 2013 r. |
| --- | --- |

(6)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron. Polskie władze zostały o tym poinformowane pismem z dnia 9 października 2013 r.

| (7) | W piśmie z dnia 30 października 2013 r. Komisja wystąpiła o przekazanie dodatkowych informacji. Polskie władze przekazały dodatkowe informacje w pismach z dnia 4 listopada 2013 r. i 15 listopada 2013 r. W dniu 26 listopada 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji z przedstawicielami Polski. W pismach z dnia 3 grudnia 2013 r. i 2 stycznia 2014 r. polskie władze przekazały dalsze informacje. |
| --- | --- |

(7)

W piśmie z dnia 30 października 2013 r. Komisja wystąpiła o przekazanie dodatkowych informacji. Polskie władze przekazały dodatkowe informacje w pismach z dnia 4 listopada 2013 r. i 15 listopada 2013 r. W dniu 26 listopada 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji z przedstawicielami Polski. W pismach z dnia 3 grudnia 2013 r. i 2 stycznia 2014 r. polskie władze przekazały dalsze informacje.

2.   OPIS ŚRODKÓW POMOCY I PODSTAWY WSZCZĘCIA PROCEDURY

2.1.   KONTEKST POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (8) | Sprawa dotyczy finansowania nowego portu lotniczego lotnictwa cywilnego na Pomorzu (województwo pomorskie), przy granicy miasta Gdynia i gminy Kosakowo, 25 kilometrów od portu lotniczego w Gdańsku (4). Nowy port lotniczy stanowi własność spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. (zwanej dalej również „zarządcą portu” lub „portem lotniczym w Gdyni”) i będzie przez nią obsługiwany. Zarządca portu jest w 100 % własnością gmin Gdynia i Kosakowo. |
| --- | --- |

(8)

Sprawa dotyczy finansowania nowego portu lotniczego lotnictwa cywilnego na Pomorzu (województwo pomorskie), przy granicy miasta Gdynia i gminy Kosakowo, 25 kilometrów od portu lotniczego w Gdańsku (4). Nowy port lotniczy stanowi własność spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. (zwanej dalej również „zarządcą portu” lub „portem lotniczym w Gdyni”) i będzie przez nią obsługiwany. Zarządca portu jest w 100 % własnością gmin Gdynia i Kosakowo.

| (9) | Przedmiotowy projekt inwestycyjny ma na celu utworzenie drugiego portu lotniczego na Pomorzu na bazie obiektów infrastrukturalnych lotniska wojskowego położonego w Kosakowie (5). Nowy port lotniczy ma obsługiwać głównie lotnictwo ogólne (np. prywatne samoloty odrzutowe, szybowce/lekkie samoloty sportowe), linie niskokosztowe i loty czarterowe. W chwili zgłoszenia planowane rozpoczęcie działalności portu lotniczego przypadało na początek 2014 r. Według raportu firmy PricewaterhouseCoopers (zwanej dalej: „PWC”) z 2012 r. prognozowany ruch pasażerski w pierwszych latach działalności miał wynieść: około [...] w 2014 r., [...] w 2017 r., [...] w 2020 r. i około [...] w roku 2028. |
| --- | --- |

(9)

Przedmiotowy projekt inwestycyjny ma na celu utworzenie drugiego portu lotniczego na Pomorzu na bazie obiektów infrastrukturalnych lotniska wojskowego położonego w Kosakowie (5). Nowy port lotniczy ma obsługiwać głównie lotnictwo ogólne (np. prywatne samoloty odrzutowe, szybowce/lekkie samoloty sportowe), linie niskokosztowe i loty czarterowe. W chwili zgłoszenia planowane rozpoczęcie działalności portu lotniczego przypadało na początek 2014 r. Według raportu firmy PricewaterhouseCoopers (zwanej dalej: „PWC”) z 2012 r. prognozowany ruch pasażerski w pierwszych latach działalności miał wynieść: około [...] w 2014 r., [...] w 2017 r., [...] w 2020 r. i około [...] w roku 2028.

| (10) | Za początek projektu można uznać kwiecień 2005 r., kiedy to różne władze regionalne, Ministerstwo Obrony Narodowej i przedstawiciele portu lotniczego w Gdańsku (6) podpisali list intencyjny, dotyczący utworzenia nowego portu lotniczego na Pomorzu na bazie obiektów infrastrukturalnych lotniska wojskowego położonego w Kosakowie. W lipcu 2007 r. władze lokalne Gdyni i Kosakowa utworzyły spółkę pod nazwą Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. W grudniu 2009 r. władze Gdyni i Kosakowa uzyskały zgodę Ministerstwa Transportu, aby odpowiedzialność za nowy port lotniczy ponosiła od tej pory spółka Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Na tej podstawie polski rząd, w drodze umowy z dnia 9 września 2010 r., przekazał grunty o powierzchni 254 hektarów, na których położone jest lotnisko wojskowe, na okres 30 lat gminie Kosakowo, która następnie wydzierżawiła je spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. na ten sam okres. |
| --- | --- |

(10)

Za początek projektu można uznać kwiecień 2005 r., kiedy to różne władze regionalne, Ministerstwo Obrony Narodowej i przedstawiciele portu lotniczego w Gdańsku (6) podpisali list intencyjny, dotyczący utworzenia nowego portu lotniczego na Pomorzu na bazie obiektów infrastrukturalnych lotniska wojskowego położonego w Kosakowie. W lipcu 2007 r. władze lokalne Gdyni i Kosakowa utworzyły spółkę pod nazwą Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. W grudniu 2009 r. władze Gdyni i Kosakowa uzyskały zgodę Ministerstwa Transportu, aby odpowiedzialność za nowy port lotniczy ponosiła od tej pory spółka Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Na tej podstawie polski rząd, w drodze umowy z dnia 9 września 2010 r., przekazał grunty o powierzchni 254 hektarów, na których położone jest lotnisko wojskowe, na okres 30 lat gminie Kosakowo, która następnie wydzierżawiła je spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. na ten sam okres.

Projekt inwestycyjny

| (11) | Z uwagi na fakt, że istniejące lotnisko Gdynia-Kosakowo (Gdynia-Oksywie) było początkowo wykorzystywane wyłącznie do celów wojskowych, zarządca nowego portu lotniczego ma mieć możliwość korzystania z istniejących obiektów infrastrukturalnych (takich jak pas startowy o długości 2 500 metrów, pasy drogi kołowania, płyta postojowa oraz urządzenia nawigacyjne itd.). Szacowany całkowity koszt inwestycji związanej z projektem przekształcenia wynosi nominalnie 164,9 mln PLN (41,2 mln EUR (7)) i 148,4 mln PLN (37,1 mln EUR) w ujęciu realnym. W poniższej tabeli przedstawiono w zarysie stopniowy rozwój przedmiotowego portu lotniczego w podziale na cztery etapy. W opinii władz polskich całkowity koszt inwestycji obejmuje również inwestycje związane z realizacją zadań wchodzących w zakres kompetencji władz publicznych (8), których łączny koszt wynosi około [...] mln PLN ([...] mln EUR) w odniesieniu do wszystkich czterech etapów inwestycji.

  Tabela 1


  Łączne nominalne koszty inwestycji w port lotniczy Gdynia-Kosakowo w okresie 2007–2030









  Projekt inwes tycyjny |
| --- | --- |
| | Koszty w mln PLN | Koszty w mln EUR |
| Etap I: 2007–2011 [...] [...] | [...] | [...] |
| Roboty przygotowawcze (np. oczyszczenie miejsca budowy, usunięcie starych budynków i drzew) oraz studia wykonalności, Planowanie | | |
| Etap II: 2012–2013 [...] [...] | [...] | [...] |
| — | Terminal (ukończenie w czerwcu 2013 r., początkowo wykorzystywany na potrzeby ogólnego ruchu lotniczego) |

(11)

Z uwagi na fakt, że istniejące lotnisko Gdynia-Kosakowo (Gdynia-Oksywie) było początkowo wykorzystywane wyłącznie do celów wojskowych, zarządca nowego portu lotniczego ma mieć możliwość korzystania z istniejących obiektów infrastrukturalnych (takich jak pas startowy o długości 2 500 metrów, pasy drogi kołowania, płyta postojowa oraz urządzenia nawigacyjne itd.). Szacowany całkowity koszt inwestycji związanej z projektem przekształcenia wynosi nominalnie 164,9 mln PLN (41,2 mln EUR (7)) i 148,4 mln PLN (37,1 mln EUR) w ujęciu realnym. W poniższej tabeli przedstawiono w zarysie stopniowy rozwój przedmiotowego portu lotniczego w podziale na cztery etapy. W opinii władz polskich całkowity koszt inwestycji obejmuje również inwestycje związane z realizacją zadań wchodzących w zakres kompetencji władz publicznych (8), których łączny koszt wynosi około [...] mln PLN ([...] mln EUR) w odniesieniu do wszystkich czterech etapów inwestycji.

Tabela 1

Łączne nominalne koszty inwestycji w port lotniczy Gdynia-Kosakowo w okresie 2007–2030

Projekt inwes tycyjny

Koszty w mln PLN

Koszty w mln EUR

Etap I: 2007–2011 [...] [...]

[...]

[...]

Roboty przygotowawcze (np. oczyszczenie miejsca budowy, usunięcie starych budynków i drzew) oraz studia wykonalności, Planowanie

Etap II: 2012–2013 [...] [...]

[...]

[...]

—

Terminal (ukończenie w czerwcu 2013 r., początkowo wykorzystywany na potrzeby ogólnego ruchu lotniczego)

| — | Budynek dla administracji portu lotniczego i jednostki straży pożarnej |
| --- | --- |

—

Budynek dla administracji portu lotniczego i jednostki straży pożarnej

| — | Renowacja płyty postojowej |
| --- | --- |

—

Renowacja płyty postojowej

| — | Infrastruktura energetyczna, instalacja świateł nawigacyjnych i ogrodzenie portu lotniczego |
| --- | --- |

—

Infrastruktura energetyczna, instalacja świateł nawigacyjnych i ogrodzenie portu lotniczego

| — | Urządzenia do utrzymania lotniska i urządzenia do zapewnienia bezpieczeństwa operacji lotniczych |
| --- | --- |

—

Urządzenia do utrzymania lotniska i urządzenia do zapewnienia bezpieczeństwa operacji lotniczych

| — | Dostosowanie urządzeń nawigacyjnych |
| --- | --- |

—

Dostosowanie urządzeń nawigacyjnych

| — | Budowa dróg dojazdowych, stacji benzynowej i parkingu samochodowego |
| --- | --- |

—

Budowa dróg dojazdowych, stacji benzynowej i parkingu samochodowego

Etap III: 2014–2019 [...] [...]

[...]

[...]

| — | Inwestycje niezbędne do obsługi większych statków powietrznych (np. Boeing 737 lub Airbus A320), takie jak przedłużenie pasów drogi kołowania, urządzenia do utrzymania lotniska i płyty postojowej |
| --- | --- |

—

Inwestycje niezbędne do obsługi większych statków powietrznych (np. Boeing 737 lub Airbus A320), takie jak przedłużenie pasów drogi kołowania, urządzenia do utrzymania lotniska i płyty postojowej

| — | Innego rodzaju inwestycje związane z obsługą pasażerów (np. rozbudowa parkingu samochodowego) |
| --- | --- |

—

Innego rodzaju inwestycje związane z obsługą pasażerów (np. rozbudowa parkingu samochodowego)

Etap IV: 2020–2030 [...] [...]

[...]

[...]

| — | Rozbudowa terminalu |
| --- | --- |

—

Rozbudowa terminalu

| — | Rozbudowa budynku administracji portu lotniczego i budynku przeznaczonego dla jednostki straży pożarnej |
| --- | --- |

—

Rozbudowa budynku administracji portu lotniczego i budynku przeznaczonego dla jednostki straży pożarnej

| — | Rozbudowa budynku administracji portu lotniczego i budynku przeznaczonego dla jednostki straży pożarnej |
| --- | --- |

—

Rozbudowa budynku administracji portu lotniczego i budynku przeznaczonego dla jednostki straży pożarnej

Łączne koszty inwestycji

164,90

41,02

| Źródło: | informacje dostarczone przez polskie władze. |
| --- | --- |

Źródło:

informacje dostarczone przez polskie władze.

Finansowanie projektu inwestycyjnego

| (12) | Projekt inwestycyjny jest finansowany za pośrednictwem zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez wspólników publicznych (tj. Gdynię i Kosakowo). Zastrzyki kapitałowe mają pokryć zarówno koszty inwestycji, jak i koszty operacyjne związane z funkcjonowaniem lotniska w początkowym okresie jego eksploatacji (tj. do 2019 r. włącznie). Wspólnicy publiczni spodziewają się, że począwszy od 2020 r., zarządca portu lotniczego będzie generował zyski i tym samym będzie mógł samodzielnie finansować całą swoją działalność ze swoich przychodów. |
| --- | --- |

(12)

Projekt inwestycyjny jest finansowany za pośrednictwem zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez wspólników publicznych (tj. Gdynię i Kosakowo). Zastrzyki kapitałowe mają pokryć zarówno koszty inwestycji, jak i koszty operacyjne związane z funkcjonowaniem lotniska w początkowym okresie jego eksploatacji (tj. do 2019 r. włącznie). Wspólnicy publiczni spodziewają się, że począwszy od 2020 r., zarządca portu lotniczego będzie generował zyski i tym samym będzie mógł samodzielnie finansować całą swoją działalność ze swoich przychodów.

| (13) | Przed zgłoszeniem projektu Komisji (tj. przed dniem 7 września 2012 r.) wspólnicy publiczni portu lotniczego w Gdyni zgodzili się wnieść wkład o łącznej wartości około 207,48 mln PLN (9) (około 51,87 mln EUR), przeznaczony na realizację projektu inwestycyjnego i pokrycie strat portu lotniczego w pierwszych latach jego eksploatacji. W latach 2007–2019 miasto Gdynia przekaże wkłady pieniężne w wysokości 142,48 mln PLN (ok. 35,62 mln EUR). Gmina Kosakowo przekazała wkład pieniężny w wysokości 0,1 mln PLN (25 000 EUR) w momencie powstania spółki. W latach 2011–2040 gmina Kosakowo będzie wnosiła również wkłady niepieniężne w kwocie do 64,9 mln PLN (ok. 16,2 mln EUR), przekształcając część rocznych opłat z tytułu dzierżawy gruntów (do których uiszczania zobowiązany jest port lotniczy w Gdyni) w udziały w porcie lotniczym (zob. tabela 2 poniżej).

  Tabela 2


  Finansowanie projektu inwestycyjnego za pomocą podwyższania kapitału | mln PLN | mln EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| Przed 18 czerwca 2012 r. |
| Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez miasto Gdynię | 60,73 | 15,18 |
| Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez gm inę Kosakowo | 0,10 | 0,03 |
| Zamiana długu na kapitał własny gm iny Kosakowo | 3,98 | 1,00 |
| Całkowita wielkość wkładu przed 18 czerwca 2012 r. | 64,81 | 16,20 |
| Prognozy na okres po 18 czerwca 2012 r. |
| Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez miasto Gdynię: | 81,75 | 20,44 |
| z czego: | | |
| w 2013 r. | 29,90 | 7,48 |
| w 2014 r. | [...] | [...] |
| w 2015 r. | [...] | [...] |
| w 2016 r. | [...] | [...] |
| w 2017 r. | [...] | [...] |
| w 2018 r. | [...] | [...] |
| w 2019 r. | [...] | [...] |
| Zamiana długu na kapitał własny gminy Kosakowo | 60,92 | 15,23 |
| z czego: | | |
| w latach 2013–2039 (27*[...] PLN) | [...] | [...] |
| w 2040 r. | [...] | [...] |
| Całkowita przewidywana wielkość wkładu po 18 czerca 2012 r. | 142,67 | 35,67 |
| Całkowity przewidywany kapitał własny spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. | 207,48 | 51,87 |
| Źródło: | informacje dostarczone przez polskie władze. |

(13)

Przed zgłoszeniem projektu Komisji (tj. przed dniem 7 września 2012 r.) wspólnicy publiczni portu lotniczego w Gdyni zgodzili się wnieść wkład o łącznej wartości około 207,48 mln PLN (9) (około 51,87 mln EUR), przeznaczony na realizację projektu inwestycyjnego i pokrycie strat portu lotniczego w pierwszych latach jego eksploatacji. W latach 2007–2019 miasto Gdynia przekaże wkłady pieniężne w wysokości 142,48 mln PLN (ok. 35,62 mln EUR). Gmina Kosakowo przekazała wkład pieniężny w wysokości 0,1 mln PLN (25 000 EUR) w momencie powstania spółki. W latach 2011–2040 gmina Kosakowo będzie wnosiła również wkłady niepieniężne w kwocie do 64,9 mln PLN (ok. 16,2 mln EUR), przekształcając część rocznych opłat z tytułu dzierżawy gruntów (do których uiszczania zobowiązany jest port lotniczy w Gdyni) w udziały w porcie lotniczym (zob. tabela 2 poniżej).

Tabela 2

Finansowanie projektu inwestycyjnego za pomocą podwyższania kapitału

mln PLN

mln EUR

Przed 18 czerwca 2012 r.

Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez miasto Gdynię

60,73

15,18

Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez gm inę Kosakowo

0,10

0,03

Zamiana długu na kapitał własny gm iny Kosakowo

3,98

1,00

Całkowita wielkość wkładu przed 18 czerwca 2012 r.

64,81

16,20

Prognozy na okres po 18 czerwca 2012 r.

Zastrzyki kapitałowe w postaci środków pieniężnych zrealizowane przez miasto Gdynię:

81,75

20,44

z czego:

w 2013 r.

29,90

7,48

w 2014 r.

[...]

[...]

w 2015 r.

[...]

[...]

w 2016 r.

[...]

[...]

w 2017 r.

[...]

[...]

w 2018 r.

[...]

[...]

w 2019 r.

[...]

[...]

Zamiana długu na kapitał własny gminy Kosakowo

60,92

15,23

z czego:

w latach 2013–2039 (27*[...] PLN)

[...]

[...]

w 2040 r.

[...]

[...]

Całkowita przewidywana wielkość wkładu po 18 czerca 2012 r.

142,67

35,67

Całkowity przewidywany kapitał własny spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o.

207,48

51,87

Źródło:

informacje dostarczone przez polskie władze.

2.2.   PODSTAWY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO I WSTĘPNA OCENA

| (14) | W decyzji o wszczęciu postępowania podniesiono następujące kwestie:






  — | po pierwsze, czy publiczne finansowanie projektu inwestycyjnego jest zgodne z testem prywatnego inwestora (zwanym dalej „TPI”), zwłaszcza w odniesieniu do (i) terminowego zastosowania TPI, metodologii zastosowania TPI oraz (ii) tego, czy przeprowadzoną przez polskie władze analizę TPI, w wyniku której stwierdzono dodatnią wartość bieżącą netto (zwaną dalej: „NPV”) (10), oparto na realistycznych i wiarygodnych założeniach, |
| --- | --- | --- |

(14)

W decyzji o wszczęciu postępowania podniesiono następujące kwestie:

—

po pierwsze, czy publiczne finansowanie projektu inwestycyjnego jest zgodne z testem prywatnego inwestora (zwanym dalej „TPI”), zwłaszcza w odniesieniu do (i) terminowego zastosowania TPI, metodologii zastosowania TPI oraz (ii) tego, czy przeprowadzoną przez polskie władze analizę TPI, w wyniku której stwierdzono dodatnią wartość bieżącą netto (zwaną dalej: „NPV”) (10), oparto na realistycznych i wiarygodnych założeniach,

| — | po drugie, czy pomoc operacyjną i inwestycyjną dla portu lotniczego w Gdyni można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

—

po drugie, czy pomoc operacyjną i inwestycyjną dla portu lotniczego w Gdyni można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

Zastosowanie TPI

| (15) | Jeśli chodzi o pierwszą kwestię, Komisja wyraziła wątpliwość, czy analizę TPI wykonaną w 2012 r., tj. po podjęciu przez wspólników publicznych nieodwołalnej decyzji o finansowaniu przekształcenia portu lotniczego, można wykorzystać, aby ocenić istnienie pomocy państwa. W konsekwencji Komisja miała wątpliwości, czy scenariusz alternatywny, zakładający zaprzestanie realizacji projektu inwestycyjnego od 2012 r., był właściwy. |
| --- | --- |

(15)

Jeśli chodzi o pierwszą kwestię, Komisja wyraziła wątpliwość, czy analizę TPI wykonaną w 2012 r., tj. po podjęciu przez wspólników publicznych nieodwołalnej decyzji o finansowaniu przekształcenia portu lotniczego, można wykorzystać, aby ocenić istnienie pomocy państwa. W konsekwencji Komisja miała wątpliwości, czy scenariusz alternatywny, zakładający zaprzestanie realizacji projektu inwestycyjnego od 2012 r., był właściwy.

| (16) | Mając na uwadze fakt, że port lotniczy w Gdyni ma działać zgodnie z podobnym modelem biznesowym (koncentrując się na przewoźnikach niskokosztowych, lotach czarterowych i lotnictwie ogólnym) jak istniejący port lotniczy w Gdańsku, który wciąż posiada dodatkową przepustowość i plany dalszej rozbudowy oraz jest położony w odległości zaledwie 25 km, Komisja wyraziła wątpliwość, czy prognozę przychodów portu lotniczego w Gdyni oparto na realistycznych założeniach, w szczególności w odniesieniu do poziomu opłat lotniskowych i poziomu spodziewanego ruchu pasażerskiego. W szczególności Komisja zwróciła uwagę na fakt, że w planie operacyjnym dla portu lotniczego w Gdyni przewidziano wyższą opłatę pasażerską niż ta stosowana w porcie lotniczym w Gdańsku i innych porównywalnych regionalnych portach lotniczych w Polsce, po odjęciu zniżek/rabatów. |
| --- | --- |

(16)

Mając na uwadze fakt, że port lotniczy w Gdyni ma działać zgodnie z podobnym modelem biznesowym (koncentrując się na przewoźnikach niskokosztowych, lotach czarterowych i lotnictwie ogólnym) jak istniejący port lotniczy w Gdańsku, który wciąż posiada dodatkową przepustowość i plany dalszej rozbudowy oraz jest położony w odległości zaledwie 25 km, Komisja wyraziła wątpliwość, czy prognozę przychodów portu lotniczego w Gdyni oparto na realistycznych założeniach, w szczególności w odniesieniu do poziomu opłat lotniskowych i poziomu spodziewanego ruchu pasażerskiego. W szczególności Komisja zwróciła uwagę na fakt, że w planie operacyjnym dla portu lotniczego w Gdyni przewidziano wyższą opłatę pasażerską niż ta stosowana w porcie lotniczym w Gdańsku i innych porównywalnych regionalnych portach lotniczych w Polsce, po odjęciu zniżek/rabatów.

| (17) | Komisja wyraziła również wątpliwości, czy w planie operacyjnym uwzględniono wszystkie planowane zachęty (takie jak wsparcie marketingowe, rabaty lub jakiekolwiek inne środki zachęcające do rozwoju połączeń itd.), których mają bezpośrednio udzielać port lotniczy w Gdyni, jego wspólnicy lub inne władze regionalne w celu zachęcenia przewoźników lotniczych do utworzenia nowych połączeń z tego portu lotniczego. |
| --- | --- |

(17)

Komisja wyraziła również wątpliwości, czy w planie operacyjnym uwzględniono wszystkie planowane zachęty (takie jak wsparcie marketingowe, rabaty lub jakiekolwiek inne środki zachęcające do rozwoju połączeń itd.), których mają bezpośrednio udzielać port lotniczy w Gdyni, jego wspólnicy lub inne władze regionalne w celu zachęcenia przewoźników lotniczych do utworzenia nowych połączeń z tego portu lotniczego.

| (18) | Z uwagi na fakt, że stopa wzrostu przedsiębiorstwa zasadniczo nie jest wyższa od stopy wzrostu gospodarki, w której działa przedsiębiorstwo (tj. w kategoriach wzrostu PKB), Komisja podała w wątpliwość prawidłowość stopy wzrostu obrotu na poziomie [...], zastosowanej w celu obliczenia wartości końcowej (11). Wątpliwość ta bezpośrednio wpływa na ocenę rentowności projektu inwestycyjnego, ponieważ wartość kapitałowa nowego portu lotniczego staje się dodatnia jedynie ze względu na wartość końcową projektu, począwszy od roku 2040 (skumulowane zdyskontowane przepływy pieniężne w okresie objętym prognozą 2010–2040 są ujemne). |
| --- | --- |

(18)

Z uwagi na fakt, że stopa wzrostu przedsiębiorstwa zasadniczo nie jest wyższa od stopy wzrostu gospodarki, w której działa przedsiębiorstwo (tj. w kategoriach wzrostu PKB), Komisja podała w wątpliwość prawidłowość stopy wzrostu obrotu na poziomie [...], zastosowanej w celu obliczenia wartości końcowej (11). Wątpliwość ta bezpośrednio wpływa na ocenę rentowności projektu inwestycyjnego, ponieważ wartość kapitałowa nowego portu lotniczego staje się dodatnia jedynie ze względu na wartość końcową projektu, począwszy od roku 2040 (skumulowane zdyskontowane przepływy pieniężne w okresie objętym prognozą 2010–2040 są ujemne).

| (19) | W związku z powyższym Komisja uznała, że finansowanie danego projektu inwestycyjnego ze środków publicznych skutkuje selektywnymi korzyściami ekonomicznymi dla zarządcy portu lotniczego w Gdyni. Przedmiotowe finansowanie publiczne przyznano również z zasobów państwowych i można je przypisać państwu. Ponadto zakłóca ono lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Ponieważ spełnione zostały wszystkie łączne kryteria pojęcia pomocy, Komisja uznała, że przedmiotowe finansowanie publiczne stanowiło pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(19)

W związku z powyższym Komisja uznała, że finansowanie danego projektu inwestycyjnego ze środków publicznych skutkuje selektywnymi korzyściami ekonomicznymi dla zarządcy portu lotniczego w Gdyni. Przedmiotowe finansowanie publiczne przyznano również z zasobów państwowych i można je przypisać państwu. Ponadto zakłóca ono lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Ponieważ spełnione zostały wszystkie łączne kryteria pojęcia pomocy, Komisja uznała, że przedmiotowe finansowanie publiczne stanowiło pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym

| (20) | Jeśli chodzi o drugą kwestię, Komisja wyraziła wątpliwość, czy pomoc inwestycyjną i operacyjną dla portu lotniczego w Gdyni można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(20)

Jeśli chodzi o drugą kwestię, Komisja wyraziła wątpliwość, czy pomoc inwestycyjną i operacyjną dla portu lotniczego w Gdyni można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (21) | W kwestii pomocy inwestycyjnej Komisja podała w wątpliwość spełnienie wszystkich kryteriów pomocy inwestycyjnej dla portów lotniczych, określonych w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. (12). W szczególności Komisja miała wątpliwości, czy dana inwestycja odpowiada jasno sprecyzowanym celom związanym ze wspólnym interesem, czy infrastruktura jest niezbędna i współmierna oraz czy oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie. Ponadto Komisja miała wątpliwości, czy stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny z wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(21)

W kwestii pomocy inwestycyjnej Komisja podała w wątpliwość spełnienie wszystkich kryteriów pomocy inwestycyjnej dla portów lotniczych, określonych w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. (12). W szczególności Komisja miała wątpliwości, czy dana inwestycja odpowiada jasno sprecyzowanym celom związanym ze wspólnym interesem, czy infrastruktura jest niezbędna i współmierna oraz czy oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie. Ponadto Komisja miała wątpliwości, czy stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny z wspólnym interesem.

| (22) | Jeśli chodzi o pomoc operacyjną w formie finansowania strat z działalności operacyjnej Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. w pierwszych latach działalności, Komisja podała w wątpliwość możliwość objęcia takiej pomocy odstępstwem określonym w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. W szczególności Komisja miała wątpliwości, czy daną pomoc operacyjną można uznać za zgodną z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (13) (zwanymi dalej „WKPR”). |
| --- | --- |

(22)

Jeśli chodzi o pomoc operacyjną w formie finansowania strat z działalności operacyjnej Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. w pierwszych latach działalności, Komisja podała w wątpliwość możliwość objęcia takiej pomocy odstępstwem określonym w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. W szczególności Komisja miała wątpliwości, czy daną pomoc operacyjną można uznać za zgodną z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (13) (zwanymi dalej „WKPR”).

3.   UWAGI ZGŁOSZONE PRZEZ POLSKIE WŁADZE

3.1.   ZASTOSOWANIE TESTU PRYWATNEGO INWESTORA I ISTNIENIE POMOCY

| (23) | Polskie władze podtrzymują swoje stanowisko w kwestii zgodności publicznego finansowania inwestycji na rzecz portu lotniczego w Gdyni z TPI, w związku z czym finansowanie takie nie stanowi pomocy państwa. W związku z tym polskie władze przywołują analizy TPI wykonane w odniesieniu do inwestycji w latach 2010–2012. Polskie władze stwierdzają, że w wyniku wszystkich analiz TPI stwierdzono dodatnią wartość bieżącą netto oraz wyższą od kosztu kapitału wewnętrzną stopę zwrotu (14) (zwaną dalej „IRR”). |
| --- | --- |

(23)

Polskie władze podtrzymują swoje stanowisko w kwestii zgodności publicznego finansowania inwestycji na rzecz portu lotniczego w Gdyni z TPI, w związku z czym finansowanie takie nie stanowi pomocy państwa. W związku z tym polskie władze przywołują analizy TPI wykonane w odniesieniu do inwestycji w latach 2010–2012. Polskie władze stwierdzają, że w wyniku wszystkich analiz TPI stwierdzono dodatnią wartość bieżącą netto oraz wyższą od kosztu kapitału wewnętrzną stopę zwrotu (14) (zwaną dalej „IRR”).

3.1.1.   Proces decyzyjny i poprawność metodologiczna analizy TPI

| (24) | Polskie władze wyjaśniają, że rozmowy i prace związane z przekształceniem lotniska wojskowego w Gdyni/Kosakowie w cywilny port lotniczy zaczęto już w 2005 r. i wówczas prowadzono je z innymi partnerami (takimi jak port lotniczy w Gdańsku). Ponadto polskie władze wyjaśniają, że w 2007 r. Gdynia i Kosakowo utworzyły spółkę pod nazwą Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., która od tamtego czasu odpowiada za daną inwestycję. |
| --- | --- |

(24)

Polskie władze wyjaśniają, że rozmowy i prace związane z przekształceniem lotniska wojskowego w Gdyni/Kosakowie w cywilny port lotniczy zaczęto już w 2005 r. i wówczas prowadzono je z innymi partnerami (takimi jak port lotniczy w Gdańsku). Ponadto polskie władze wyjaśniają, że w 2007 r. Gdynia i Kosakowo utworzyły spółkę pod nazwą Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., która od tamtego czasu odpowiada za daną inwestycję.

| (25) | W trakcie postępowania polskie władze przedstawiły trzy analizy TPI wykonane przez PWC. Pierwszą analizę TPI (noszącą datę 16 lipca 2010 r., zwaną dalej „analizą TPI 2010”) wykonano w lipcu 2010 r. PWC wykonało dwie kolejne analizy TPI uaktualniające: w maju 2011 r. (nosząca datę 13 maja 2011 r., zwana dalej „uaktualnieniem TPI 2011” lub „analizą TPI 2011”) i w lipcu 2012 r. (nosząca datę 13 lipca 2012 r., zwana dalej „uaktualnieniem TPI 2012” lub „analizą TPI 2012”). Uaktualnienia te zawierają nowe prognozy w odniesieniu do przepływu pasażerów, zmiany dotyczące zakresu projektu, zmiany kwot inwestycji oraz zmiany w metodologii i podstawowych danych do obliczenia NPV (takie jak współczynnik beta i stopa dyskontowa). W listopadzie 2013 r. polskie władze przekazały jeszcze informację, że nowe źródła przychodu (tj. sprzedaż paliwa i świadczenie usług nawigacyjnych) zwiększą NPV projektu. Na dzień przyjmowania decyzji o wszczęciu postępowania polskie władze przedłożyły jedynie uaktualnienie TPI 2012. |
| --- | --- |

(25)

W trakcie postępowania polskie władze przedstawiły trzy analizy TPI wykonane przez PWC. Pierwszą analizę TPI (noszącą datę 16 lipca 2010 r., zwaną dalej „analizą TPI 2010”) wykonano w lipcu 2010 r. PWC wykonało dwie kolejne analizy TPI uaktualniające: w maju 2011 r. (nosząca datę 13 maja 2011 r., zwana dalej „uaktualnieniem TPI 2011” lub „analizą TPI 2011”) i w lipcu 2012 r. (nosząca datę 13 lipca 2012 r., zwana dalej „uaktualnieniem TPI 2012” lub „analizą TPI 2012”). Uaktualnienia te zawierają nowe prognozy w odniesieniu do przepływu pasażerów, zmiany dotyczące zakresu projektu, zmiany kwot inwestycji oraz zmiany w metodologii i podstawowych danych do obliczenia NPV (takie jak współczynnik beta i stopa dyskontowa). W listopadzie 2013 r. polskie władze przekazały jeszcze informację, że nowe źródła przychodu (tj. sprzedaż paliwa i świadczenie usług nawigacyjnych) zwiększą NPV projektu. Na dzień przyjmowania decyzji o wszczęciu postępowania polskie władze przedłożyły jedynie uaktualnienie TPI 2012.

| (26) | Polskie władze objaśniają też harmonogram projektu inwestycji Gdyni i Kosakowa w port lotniczy w Gdyni. W tej kwestii polskie władze podkreślają, że proces inwestycyjny można podzielić na dwa etapy realizacji projektu: |
| --- | --- |

(26)

Polskie władze objaśniają też harmonogram projektu inwestycji Gdyni i Kosakowa w port lotniczy w Gdyni. W tej kwestii polskie władze podkreślają, że proces inwestycyjny można podzielić na dwa etapy realizacji projektu:

(i)   Etap pierwszy (2007–2009) obejmujący prace przygotowawcze i studia wykonalności z myślą o utworzeniu nowego portu lotniczego (odnosi się do etapu I opisanego w tabeli 1)

| (27) | Polskie władze wyjaśniają, że w pierwszym etapie spółka utworzona przez Gdynię i Kosakowo realizowała zadania przygotowawcze (np. przygotowanie planu generalnego dla inwestycji, dokumentów koniecznych do otrzymania statusu zarządzającego portem lotniczym, sprawozdania na temat oddziaływania inwestycji na środowisko, dokumentacji projektowej itd.). |
| --- | --- |

(27)

Polskie władze wyjaśniają, że w pierwszym etapie spółka utworzona przez Gdynię i Kosakowo realizowała zadania przygotowawcze (np. przygotowanie planu generalnego dla inwestycji, dokumentów koniecznych do otrzymania statusu zarządzającego portem lotniczym, sprawozdania na temat oddziaływania inwestycji na środowisko, dokumentacji projektowej itd.).

| (28) | Polskie władze stoją na stanowisku, że w pierwszym etapie nie dokonano znaczących inwestycji kapitałowych, natomiast finansowanie publiczne przyznane zarządcy portu lotniczego było zgodne z zasadami pomocy de minimis
   (15). Polskie władze stwierdzają, że do dnia 26 czerwca 2009 r. zastrzyki kapitałowe w spółkę wyniosły w sumie 1,691 mln (około 423 000 EUR). |
| --- | --- |

(28)

Polskie władze stoją na stanowisku, że w pierwszym etapie nie dokonano znaczących inwestycji kapitałowych, natomiast finansowanie publiczne przyznane zarządcy portu lotniczego było zgodne z zasadami pomocy de minimis
   (15). Polskie władze stwierdzają, że do dnia 26 czerwca 2009 r. zastrzyki kapitałowe w spółkę wyniosły w sumie 1,691 mln (około 423 000 EUR).

(ii)   Etap drugi (od 2010 r.) obejmujący faktyczne przekształcenie portu lotniczego (odnosi się do etapów II–IV opisanych w tabeli 1)

| (29) | Dalej polskie władze wyjaśniają, że pierwszy, przygotowawczy etap ukończono w 2010 r., po ukończeniu planu generalnego (16) i wykonaniu pierwszej analizy TPI 2010 dla portu lotniczego w Gdyni. Polskie władze zwracają uwagę na to, że ponieważ analiza TPI 2010 wykazała, iż inwestycje ze strony obu władz lokalnych byłyby realizowane na warunkach rynkowych (czyli nie stanowiłyby pomocy państwa), wspólnicy podnieśli kapitał zakładowy spółki do wysokości 6,05 mln PLN (ok. 1,5 mln EUR). |
| --- | --- |

(29)

Dalej polskie władze wyjaśniają, że pierwszy, przygotowawczy etap ukończono w 2010 r., po ukończeniu planu generalnego (16) i wykonaniu pierwszej analizy TPI 2010 dla portu lotniczego w Gdyni. Polskie władze zwracają uwagę na to, że ponieważ analiza TPI 2010 wykazała, iż inwestycje ze strony obu władz lokalnych byłyby realizowane na warunkach rynkowych (czyli nie stanowiłyby pomocy państwa), wspólnicy podnieśli kapitał zakładowy spółki do wysokości 6,05 mln PLN (ok. 1,5 mln EUR).

| (30) | W analizie TPI 2010 NPV przedmiotowego projektu inwestycyjnego obliczono na podstawie metody wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa (Free Cash Flow to the Firm, zwanej dalej „FCFF”) (17). Takie obliczenie NPV opiera się na założeniu, że wszystkie przewidziane w planie inwestycyjnym zastrzyki kapitałowe zostaną przekazane w celu realizacji projektu inwestycyjnego (18). Przy pomocy tej metody wyceny oblicza się w okresie objętym prognozą przepływy pieniężne dla wszystkich podmiotów zaangażowanych w kapitał przedsiębiorstwa (wspólników i właścicieli obligacji). Następnie prognozy dotyczące przepływów pieniężnych dyskontuje się o średni ważony koszt kapitału („WACC”) (19), aby otrzymać zdyskontowane przepływy pieniężne przedsiębiorstwa w okresie objętym prognozą. W kolejnym kroku oblicza się wartość końcową, stosując metodę wzrostu do nieskończoności (zakładającą stały wzrost na podstawie FCFF z ostatniego okresu objętego prognozą). Za podstawę NPV przyjmuje się sumę zdyskontowanych przepływów pieniężnych oraz wartości końcowej. W niniejszej sprawie w analizie TPI 2010 przedstawiono szacunki dla przepływów pieniężnych w okresie 2010–2040, stosując WACC w wysokości [...] % (20). Przy zastosowaniu takich danych wejściowych w wyniku analizy ustalono zdyskontowane przepływy pieniężne w kwocie minus [...] mln PLN ([...] mln EUR) dla okresu 2010–2040 oraz (zdyskontowaną) wartość końcową w kwocie około [...] mln PLN ([...] mln EUR) (21). W związku z tym NPV całego projektu szacuje się na kwotę [...] mln PLN (lub [...] mln EUR). |
| --- | --- |

(30)

W analizie TPI 2010 NPV przedmiotowego projektu inwestycyjnego obliczono na podstawie metody wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa (Free Cash Flow to the Firm, zwanej dalej „FCFF”) (17). Takie obliczenie NPV opiera się na założeniu, że wszystkie przewidziane w planie inwestycyjnym zastrzyki kapitałowe zostaną przekazane w celu realizacji projektu inwestycyjnego (18). Przy pomocy tej metody wyceny oblicza się w okresie objętym prognozą przepływy pieniężne dla wszystkich podmiotów zaangażowanych w kapitał przedsiębiorstwa (wspólników i właścicieli obligacji). Następnie prognozy dotyczące przepływów pieniężnych dyskontuje się o średni ważony koszt kapitału („WACC”) (19), aby otrzymać zdyskontowane przepływy pieniężne przedsiębiorstwa w okresie objętym prognozą. W kolejnym kroku oblicza się wartość końcową, stosując metodę wzrostu do nieskończoności (zakładającą stały wzrost na podstawie FCFF z ostatniego okresu objętego prognozą). Za podstawę NPV przyjmuje się sumę zdyskontowanych przepływów pieniężnych oraz wartości końcowej. W niniejszej sprawie w analizie TPI 2010 przedstawiono szacunki dla przepływów pieniężnych w okresie 2010–2040, stosując WACC w wysokości [...] % (20). Przy zastosowaniu takich danych wejściowych w wyniku analizy ustalono zdyskontowane przepływy pieniężne w kwocie minus [...] mln PLN ([...] mln EUR) dla okresu 2010–2040 oraz (zdyskontowaną) wartość końcową w kwocie około [...] mln PLN ([...] mln EUR) (21). W związku z tym NPV całego projektu szacuje się na kwotę [...] mln PLN (lub [...] mln EUR).

| (31) | Poniższy wykres (zob. wykres 1) przedstawia oczekiwane skumulowane zdyskontowane przepływy pieniężne w okresie objętym prognozą, czyli w latach 2010–2040, obliczone w ramach analizy TPI 2010.

  Wykres 1


  Skumulowane (rzeczywiste) zdyskontowane przepływy pieniężne (w PLN)

  [...] |
| --- | --- |

(31)

Poniższy wykres (zob. wykres 1) przedstawia oczekiwane skumulowane zdyskontowane przepływy pieniężne w okresie objętym prognozą, czyli w latach 2010–2040, obliczone w ramach analizy TPI 2010.

Wykres 1

Skumulowane (rzeczywiste) zdyskontowane przepływy pieniężne (w PLN)

[...]

| (32) | Polskie władze wyjaśniają, że dnia 29 lipca 2010 r. kapitał własny spółki zwiększono do kwoty 6,052 mln PLN (około 1,5 mln EUR). Polskie władze jednocześnie dodają, że chociaż analiza TPI nie wykazała, aby przedmiotowa inwestycja stanowiła pomoc państwa, to wspólnicy zaczęli przygotowywać zgłoszenie do Komisji, które miało zostać przedłożone wyłącznie ze względów podyktowanych pewnością prawa. |
| --- | --- |

(32)

Polskie władze wyjaśniają, że dnia 29 lipca 2010 r. kapitał własny spółki zwiększono do kwoty 6,052 mln PLN (około 1,5 mln EUR). Polskie władze jednocześnie dodają, że chociaż analiza TPI nie wykazała, aby przedmiotowa inwestycja stanowiła pomoc państwa, to wspólnicy zaczęli przygotowywać zgłoszenie do Komisji, które miało zostać przedłożone wyłącznie ze względów podyktowanych pewnością prawa.

| (33) | Ponadto polskie władze wyjaśniają, że w maju 2011 r. wykonano nową analizę TPI. Polskie władze informują, że analiza ta miała uaktualnić analizę TPI 2010 i wykonano ją z uwagi na postępujące przygotowania i dostępność dokładniejszych danych na temat planu inwestycji, jej terminarza i finansowania. Polskie władze wyjaśniają, że w okresie między przygotowaniem analizy TPI 2010 i analizy TPI 2011:






  — | dnia 11 marca 2011 r. wspólnicy podpisali umowę określającą warunki finansowania inwestycji, dotyczące rozpoczęcia działalności przez cywilny port lotniczy. W umowie tej miasto Gdynia zobowiązało się do wniesienia w latach 2011–2013 łącznie 59 mln PLN. Gmina Kosakowo natomiast zobowiązała się do wniesienia w latach 2011–2040 wkładu niepieniężnego w postaci zamiany długu na udziały w kapitale własnym (jak przedstawiono w tabeli 2), |
| --- | --- | --- |

(33)

Ponadto polskie władze wyjaśniają, że w maju 2011 r. wykonano nową analizę TPI. Polskie władze informują, że analiza ta miała uaktualnić analizę TPI 2010 i wykonano ją z uwagi na postępujące przygotowania i dostępność dokładniejszych danych na temat planu inwestycji, jej terminarza i finansowania. Polskie władze wyjaśniają, że w okresie między przygotowaniem analizy TPI 2010 i analizy TPI 2011:

—

dnia 11 marca 2011 r. wspólnicy podpisali umowę określającą warunki finansowania inwestycji, dotyczące rozpoczęcia działalności przez cywilny port lotniczy. W umowie tej miasto Gdynia zobowiązało się do wniesienia w latach 2011–2013 łącznie 59 mln PLN. Gmina Kosakowo natomiast zobowiązała się do wniesienia w latach 2011–2040 wkładu niepieniężnego w postaci zamiany długu na udziały w kapitale własnym (jak przedstawiono w tabeli 2),

| — | również dnia 11 marca 2011 r. spółka odpowiedzialna za utworzenie portu lotniczego w Gdyni zawarła z gminą Kosakowo umowę o dzierżawę gruntów (umożliwiającą doprecyzowanie zasięgu dzierżawionych gruntów, warunków płatności z tytułu dzierżawy, kwestii podatkowych itd.), |
| --- | --- |

—

również dnia 11 marca 2011 r. spółka odpowiedzialna za utworzenie portu lotniczego w Gdyni zawarła z gminą Kosakowo umowę o dzierżawę gruntów (umożliwiającą doprecyzowanie zasięgu dzierżawionych gruntów, warunków płatności z tytułu dzierżawy, kwestii podatkowych itd.),

| — | sprecyzowano i uaktualniono koszty inwestycji ujęte w planie inwestycji. |
| --- | --- |

—

sprecyzowano i uaktualniono koszty inwestycji ujęte w planie inwestycji.

| (34) | Polskie władze wyjaśniają, że analiza TPI 2011 wykazała też dodatnią NPV. Ponadto polskie władze informują, że na tej podstawie publiczni wspólnicy zarządcy portu lotniczego zrealizowali kolejne zastrzyki kapitałowe. Polskie władze zaznaczają, że w lipcu 2011 r. kapitał własny spółki zwiększono do kwoty 33,801 mln PLN (8,45 mln EUR), natomiast w kwietniu 2013 r. do kwoty 64,810 mln PLN (16,20 mln EUR). |
| --- | --- |

(34)

Polskie władze wyjaśniają, że analiza TPI 2011 wykazała też dodatnią NPV. Ponadto polskie władze informują, że na tej podstawie publiczni wspólnicy zarządcy portu lotniczego zrealizowali kolejne zastrzyki kapitałowe. Polskie władze zaznaczają, że w lipcu 2011 r. kapitał własny spółki zwiększono do kwoty 33,801 mln PLN (8,45 mln EUR), natomiast w kwietniu 2013 r. do kwoty 64,810 mln PLN (16,20 mln EUR).

| (35) | W ramach analizy TPI 2011 zdyskontowane przepływy pieniężne obliczono, przyjmując za podstawę zdyskontowane przepływy pieniężne dla okresu objętego prognozą 2011–2040. Uaktualnione zdyskontowane przepływy pieniężne wyniosły (–[...]) mln PLN (–[...] mln EUR), wskazując tym samym większe straty, natomiast wartość końcowa spadła do [...] mln PLN (około [...] mln EUR). W związku z tym NPV zmniejszono do kwoty [...] mln PLN (lub poniżej [...] mln EUR). WACC zmniejszono do [...] % (22), natomiast stopę stałego wzrostu z poziomu [...] % obniżono do [...] %. |
| --- | --- |

(35)

W ramach analizy TPI 2011 zdyskontowane przepływy pieniężne obliczono, przyjmując za podstawę zdyskontowane przepływy pieniężne dla okresu objętego prognozą 2011–2040. Uaktualnione zdyskontowane przepływy pieniężne wyniosły (–[...]) mln PLN (–[...] mln EUR), wskazując tym samym większe straty, natomiast wartość końcowa spadła do [...] mln PLN (około [...] mln EUR). W związku z tym NPV zmniejszono do kwoty [...] mln PLN (lub poniżej [...] mln EUR). WACC zmniejszono do [...] % (22), natomiast stopę stałego wzrostu z poziomu [...] % obniżono do [...] %.

| (36) | Polskie władze informują, że w związku z nową sytuacją makroekonomiczną (kryzysem finansowym i spowolnieniem gospodarczym) projekt poddano w 2012 r. ponownej ocenie, w wyniku której wykonano nową analizę TPI (tj. analizę TPI 2012). Polskie władze informują, że do celów TPI 2012 wprowadzono następujące zmiany w stosunku do założeń dla poprzednich analiz TPI:






  — | zmniejszono prognozowany ruch pasażerski w porcie lotniczym w Gdyni, |
| --- | --- | --- |

(36)

Polskie władze informują, że w związku z nową sytuacją makroekonomiczną (kryzysem finansowym i spowolnieniem gospodarczym) projekt poddano w 2012 r. ponownej ocenie, w wyniku której wykonano nową analizę TPI (tj. analizę TPI 2012). Polskie władze informują, że do celów TPI 2012 wprowadzono następujące zmiany w stosunku do założeń dla poprzednich analiz TPI:

—

zmniejszono prognozowany ruch pasażerski w porcie lotniczym w Gdyni,

| — | zmniejszono zakres inwestycji, co doprowadziło do zmniejszenia kosztów inwestycji o [...] mln PLN ([...] mln EUR), |
| --- | --- |

—

zmniejszono zakres inwestycji, co doprowadziło do zmniejszenia kosztów inwestycji o [...] mln PLN ([...] mln EUR),

| — | odstąpiono od pomysłu budowy głównego terminalu (oraz powiązanej rozbudowy infrastruktury drogowej i parkingu samochodowego), podjęto natomiast decyzję o zwiększeniu przepustowości terminalu lotnictwa ogólnego o [...] % w drugim etapie inwestycji, |
| --- | --- |

—

odstąpiono od pomysłu budowy głównego terminalu (oraz powiązanej rozbudowy infrastruktury drogowej i parkingu samochodowego), podjęto natomiast decyzję o zwiększeniu przepustowości terminalu lotnictwa ogólnego o [...] % w drugim etapie inwestycji,

| — | wskutek weryfikacji sytuacji na rynku zaszła konieczność zwiększenia kosztów inwestycji związanych z bezpieczeństwem o kwotę [...] mln PLN ([...] mln EUR), |
| --- | --- |

—

wskutek weryfikacji sytuacji na rynku zaszła konieczność zwiększenia kosztów inwestycji związanych z bezpieczeństwem o kwotę [...] mln PLN ([...] mln EUR),

| — | zmniejszenie zakresu inwestycji zaowocowało krótszym okresem zwrotu z inwestycji (w ujęciu nominalnym o [...] lat, z [...] lat i [...] miesięcy do [...] lat i [...] miesięcy). |
| --- | --- |

—

zmniejszenie zakresu inwestycji zaowocowało krótszym okresem zwrotu z inwestycji (w ujęciu nominalnym o [...] lat, z [...] lat i [...] miesięcy do [...] lat i [...] miesięcy).

| (37) | Polskie władze informują też, że w analizie TPI 2012 wprowadzono zmiany w metodologii, którą stosowano w poprzednich analizach TPI:






  — | aby lepiej odzwierciedlić strukturę finansowania oraz koszty obsługi zadłużenia, metodę wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa (zwaną dalej „FCFF”) zastąpiono metodą wolnych przepływów pieniężnych właścicieli kapitału własnego (dalej zwaną „FCFE”) (23), |
| --- | --- | --- |

(37)

Polskie władze informują też, że w analizie TPI 2012 wprowadzono zmiany w metodologii, którą stosowano w poprzednich analizach TPI:

—

aby lepiej odzwierciedlić strukturę finansowania oraz koszty obsługi zadłużenia, metodę wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa (zwaną dalej „FCFF”) zastąpiono metodą wolnych przepływów pieniężnych właścicieli kapitału własnego (dalej zwaną „FCFE”) (23),

| — | w następstwie zmian na rynku finansowym (rynku papierów wartościowych) uaktualniono stopę procentową wolną od ryzyka i współczynnik beta. Ponadto z analizy porównawczej wyeliminowano spółki pozaeuropejskie. W ten sposób otrzymano nową stopę dyskontową, |
| --- | --- |

—

w następstwie zmian na rynku finansowym (rynku papierów wartościowych) uaktualniono stopę procentową wolną od ryzyka i współczynnik beta. Ponadto z analizy porównawczej wyeliminowano spółki pozaeuropejskie. W ten sposób otrzymano nową stopę dyskontową,

| — | stopę dyskontową do celów obliczenia NPV ustalono, opierając się przy tym na analizie porównywalnych spółek, obejmujących zarówno spółki lotniskowe, jak i spółki świadczące usługi w portach lotniczych (których wyniki finansowe są silnie skorelowane z wynikami finansowymi spółek lotniskowych) (24), |
| --- | --- |

—

stopę dyskontową do celów obliczenia NPV ustalono, opierając się przy tym na analizie porównywalnych spółek, obejmujących zarówno spółki lotniskowe, jak i spółki świadczące usługi w portach lotniczych (których wyniki finansowe są silnie skorelowane z wynikami finansowymi spółek lotniskowych) (24),

| — | założono, że projekt będzie finansowany przede wszystkim ze środków pochodzących od wspólników, a dopiero potem ze źródeł zewnętrznych (kredyty obrotowe) oraz z przychodów operacyjnych. |
| --- | --- |

—

założono, że projekt będzie finansowany przede wszystkim ze środków pochodzących od wspólników, a dopiero potem ze źródeł zewnętrznych (kredyty obrotowe) oraz z przychodów operacyjnych.

| (38) | W TPI 2012 zdyskontowane przepływy pieniężne obliczono na podstawie zdyskontowanych przepływów pieniężnych dla objętego prognozą okresu 2012–2030 (tj. okres objęty prognozą skrócono o 10 lat w stosunku do poprzedniego badania). Uaktualnione zdyskontowane przepływy pieniężne wyniosły (–[...] mln) PLN (około (-[...]) mln EUR), natomiast znacznie zwiększono wartość końcową, do kwoty [...] mln PLN ([...] mln EUR). Następnie odjęto dotychczasową skapitalizowaną wartość inwestycji ([...] mln PLN). W związku z tym uaktualniona w 2012 r. NPV wyniosła [...] mln PLN (lub [...] mln EUR). W celu obliczenia NPV zastosowano koszt kapitału własnego na poziomie [...] % (25), a stopę stałego wzrostu dla wartości końcowej ponownie zmniejszono, z [...] % do [...] %. |
| --- | --- |

(38)

W TPI 2012 zdyskontowane przepływy pieniężne obliczono na podstawie zdyskontowanych przepływów pieniężnych dla objętego prognozą okresu 2012–2030 (tj. okres objęty prognozą skrócono o 10 lat w stosunku do poprzedniego badania). Uaktualnione zdyskontowane przepływy pieniężne wyniosły (–[...] mln) PLN (około (-[...]) mln EUR), natomiast znacznie zwiększono wartość końcową, do kwoty [...] mln PLN ([...] mln EUR). Następnie odjęto dotychczasową skapitalizowaną wartość inwestycji ([...] mln PLN). W związku z tym uaktualniona w 2012 r. NPV wyniosła [...] mln PLN (lub [...] mln EUR). W celu obliczenia NPV zastosowano koszt kapitału własnego na poziomie [...] % (25), a stopę stałego wzrostu dla wartości końcowej ponownie zmniejszono, z [...] % do [...] %.

| (39) | Polskie władze podkreślają, że analiza TPI 2012 nadal dawała pozytywne wyniki i zaowocowała kolejnymi zastrzykami kapitałowymi ze strony wspólników. Polskie władze poinformowały, że do kwietnia 2013 r. kapitał spółki zwiększył się do kwoty 91,310 mln EUR (22,8 mln EUR) i w 2013 r. nie zmienił się, zgodnie z sumarycznym podsumowaniem przedstawionym w tabeli 3.

  Tabela 3


  Podwyższanie kapitału zarządcy portu lotniczego w Gdyni przez Gdynię i Kosakowo












  Data postanowienia o wpisie do KRS | Data uchwały o podwyższeniu kapitału | Nazwa ws półnika | Przedmiot podjętej uchwały | Wartość udziałów | Kapitał zakładowy | Całkowity udział w łącznych podwyższeniach kapitału do końca 2013 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (młn PLN) | (młn PLN) |
| 28.8.2007 | 23.7.2007 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 0,030 | 0,030 | 0,03 % |
| 28.8.2007 | 23.7.2007 | Kosakowo | utworzenie nowych udziałów | 0,020 | 0,050 | 0,05 % |
| 4.3.2008 | 6.12.2007 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 0,120 | 0,170 | 0,19 % |
| 4.3.2008 | 6.12.2007 | Kosakowo | utworzenie nowych udziałów | 0,080 | 0,250 | 0,27 % |
| 11.9.2008 | 21.7.2008 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 0,500 | 0,750 | 0,82 % |
| 28.7.2009 | 26.6.2009 | Gdynia | 404 udziały gminy Gdynia umorzono bez rekompensaty dla wspólnika | –0,404 | 0,346 | 0,38 % |
| 28.7.2009 | 26.6.2009 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 1,345 | 1,691 | 1,85 % |
| 8.12.2010 | 29.7.2010 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 4,361 | 6,052 | 6,63 % |
| 8.7.2011 | 7.6.2011 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 25,970 | 32,022 | 35,07 % |
| 1.9.2011 | 26.7.2011 | Kosakowo | utworzenie nowych udziałów | 1,779 | 33,801 | 37,02 % |
| 25.4.2012 | 5.4.2012 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 28,809 | 62,610 | 68,57 % |
| 25.4.2012 | 5.4.2012 | Kosakowo | utworzenie nowych udziałów | 2,200 | 64,810 | 70,98 % |
| 27.5.2013 | 8.4.2013 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 4,269 | 69,079 | 75,65 % |
| 27.5.2013 | 8.4.2013 | Kosakowo | utworzenie nowych udziałów | 2,200 | 71,279 | 78,06 % |
| 17.6.2013 | 25.4.2013 | Gdynia | utworzenie nowych udziałów | 20,031 | 91,310 | 100,00 % |
| Źródło: | informacje dostarczone przez polskie władze. |

(39)

Polskie władze podkreślają, że analiza TPI 2012 nadal dawała pozytywne wyniki i zaowocowała kolejnymi zastrzykami kapitałowymi ze strony wspólników. Polskie władze poinformowały, że do kwietnia 2013 r. kapitał spółki zwiększył się do kwoty 91,310 mln EUR (22,8 mln EUR) i w 2013 r. nie zmienił się, zgodnie z sumarycznym podsumowaniem przedstawionym w tabeli 3.

Tabela 3

Podwyższanie kapitału zarządcy portu lotniczego w Gdyni przez Gdynię i Kosakowo

Data postanowienia o wpisie do KRS

Data uchwały o podwyższeniu kapitału

Nazwa ws półnika

Przedmiot podjętej uchwały

Wartość udziałów

Kapitał zakładowy

Całkowity udział w łącznych podwyższeniach kapitału do końca 2013 r.

(młn PLN)

(młn PLN)

28.8.2007

23.7.2007

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

0,030

0,030

0,03 %

28.8.2007

23.7.2007

Kosakowo

utworzenie nowych udziałów

0,020

0,050

0,05 %

4.3.2008

6.12.2007

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

0,120

0,170

0,19 %

4.3.2008

6.12.2007

Kosakowo

utworzenie nowych udziałów

0,080

0,250

0,27 %

11.9.2008

21.7.2008

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

0,500

0,750

0,82 %

28.7.2009

26.6.2009

Gdynia

404 udziały gminy Gdynia umorzono bez rekompensaty dla wspólnika

–0,404

0,346

0,38 %

28.7.2009

26.6.2009

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

1,345

1,691

1,85 %

8.12.2010

29.7.2010

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

4,361

6,052

6,63 %

8.7.2011

7.6.2011

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

25,970

32,022

35,07 %

1.9.2011

26.7.2011

Kosakowo

utworzenie nowych udziałów

1,779

33,801

37,02 %

25.4.2012

5.4.2012

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

28,809

62,610

68,57 %

25.4.2012

5.4.2012

Kosakowo

utworzenie nowych udziałów

2,200

64,810

70,98 %

27.5.2013

8.4.2013

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

4,269

69,079

75,65 %

27.5.2013

8.4.2013

Kosakowo

utworzenie nowych udziałów

2,200

71,279

78,06 %

17.6.2013

25.4.2013

Gdynia

utworzenie nowych udziałów

20,031

91,310

100,00 %

Źródło:

informacje dostarczone przez polskie władze.

| (40) | Polskie władze stwierdzają w podsumowaniu, że chociaż władze lokalne podjęły wstępne kroki na rzecz utworzenia portu lotniczego w Gdyni już w 2005 r., to projekt nabrał ostatecznego kształtu dopiero w chwili opracowania planu generalnego i sporządzenia pierwszej wersji analizy TPI, czyli w 2010 r. Polskie władze wyjaśniają, że potem w projekcie wprowadzono znaczące zmiany, jeśli chodzi o jego pierwotne założenia, wskutek zmiany sytuacji zewnętrznej. Polskie władze utrzymują, że wspólnicy publiczni podjęli ostateczną decyzję o wdrożeniu i ostatecznym kształcie projektu w 2012 r. Polskie władze podkreślają też, że każda z trzech wersji TPI potwierdziła rentowność projektu i udowodniła możliwość realizacji projektu przez prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(40)

Polskie władze stwierdzają w podsumowaniu, że chociaż władze lokalne podjęły wstępne kroki na rzecz utworzenia portu lotniczego w Gdyni już w 2005 r., to projekt nabrał ostatecznego kształtu dopiero w chwili opracowania planu generalnego i sporządzenia pierwszej wersji analizy TPI, czyli w 2010 r. Polskie władze wyjaśniają, że potem w projekcie wprowadzono znaczące zmiany, jeśli chodzi o jego pierwotne założenia, wskutek zmiany sytuacji zewnętrznej. Polskie władze utrzymują, że wspólnicy publiczni podjęli ostateczną decyzję o wdrożeniu i ostatecznym kształcie projektu w 2012 r. Polskie władze podkreślają też, że każda z trzech wersji TPI potwierdziła rentowność projektu i udowodniła możliwość realizacji projektu przez prywatnego inwestora.

| (41) | W kwestii scenariusza alternatywnego polskie władze utrzymują, że zgodnie z prawem krajowym gmina Kosakowo mogła wykorzystać grunt, na którym znajduje się port lotniczy w Gdyni, wyłącznie w celu utworzenia nowego cywilnego portu lotniczego. Polskie władze wyjaśniają, że grunty, na których znajduje się port lotniczy, wydzierżawiono gminie Kosakowo na okres 30 lat. Ponadto polskie władze informują, że umowa dzierżawy zobowiązuje Kosakowo do wydzierżawienia gruntów wyłącznie podmiotowi odpowiedzialnemu za utworzenie lub funkcjonowanie cywilnego portu lotniczego. Polskie władze utrzymują, że w przypadku niewydzierżawienia przez gminę Kosakowo danego gruntu na potrzeby utworzenia cywilnego portu lotniczego w terminie 6 miesięcy lub wykorzystania tego gruntu do innych celów lub niepodjęcia działalności przez port lotniczy w terminie 3 lat, grunt ten mogłoby przejąć państwo. Scenariusz, w którym grunty pod port lotniczy w Gdyni byłyby wykorzystane lub wydzierżawione w innym celu niż na potrzeby lotnictwa, był niemożliwy, w związku z czym nie można by go wykorzystać do ustalenia scenariusza alternatywnego. |
| --- | --- |

(41)

W kwestii scenariusza alternatywnego polskie władze utrzymują, że zgodnie z prawem krajowym gmina Kosakowo mogła wykorzystać grunt, na którym znajduje się port lotniczy w Gdyni, wyłącznie w celu utworzenia nowego cywilnego portu lotniczego. Polskie władze wyjaśniają, że grunty, na których znajduje się port lotniczy, wydzierżawiono gminie Kosakowo na okres 30 lat. Ponadto polskie władze informują, że umowa dzierżawy zobowiązuje Kosakowo do wydzierżawienia gruntów wyłącznie podmiotowi odpowiedzialnemu za utworzenie lub funkcjonowanie cywilnego portu lotniczego. Polskie władze utrzymują, że w przypadku niewydzierżawienia przez gminę Kosakowo danego gruntu na potrzeby utworzenia cywilnego portu lotniczego w terminie 6 miesięcy lub wykorzystania tego gruntu do innych celów lub niepodjęcia działalności przez port lotniczy w terminie 3 lat, grunt ten mogłoby przejąć państwo. Scenariusz, w którym grunty pod port lotniczy w Gdyni byłyby wykorzystane lub wydzierżawione w innym celu niż na potrzeby lotnictwa, był niemożliwy, w związku z czym nie można by go wykorzystać do ustalenia scenariusza alternatywnego.

3.1.2.   Wiarygodność podstawowych założeń do celów TPI 2012

Prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego i prognoza przychodów

| (42) | Polskie władze wyjaśniają, że planowane stawki opłat lotniskowych oparto na ogólnie dostępnych stawkach stosowanych przez inne porty lotnicze, tak aby nie zakłócać funkcjonowania rynku i jednocześnie zapewnić odpowiedni poziom rentowności projektu na podstawie prognozowanego ruchu pasażerskiego. Zdaniem polskich władz opłaty nie odbiegają zbytnio od standardowych opłat, pobieranych przez małe porty lotnicze. W szczególności zaznaczają one, że dwa nowo otwarte regionalne porty lotnicze w Modlinie i Lublinie stosują standardowe opłaty lotniskowe, zbliżone do opłat prognozowanych w analizie TPI dla portu lotniczego w Gdyni. |
| --- | --- |

(42)

Polskie władze wyjaśniają, że planowane stawki opłat lotniskowych oparto na ogólnie dostępnych stawkach stosowanych przez inne porty lotnicze, tak aby nie zakłócać funkcjonowania rynku i jednocześnie zapewnić odpowiedni poziom rentowności projektu na podstawie prognozowanego ruchu pasażerskiego. Zdaniem polskich władz opłaty nie odbiegają zbytnio od standardowych opłat, pobieranych przez małe porty lotnicze. W szczególności zaznaczają one, że dwa nowo otwarte regionalne porty lotnicze w Modlinie i Lublinie stosują standardowe opłaty lotniskowe, zbliżone do opłat prognozowanych w analizie TPI dla portu lotniczego w Gdyni.

| (43) | Odpowiadając na uwagę Komisji, że opłaty prognozowane dla portu lotniczego w Gdyni (25 PLN (5,25 EUR) w pierwszych 2 latach i następnie 40 PLN (10 EUR) za każdego odlatującego pasażera) są wyższe od uwzględniających zniżkę opłat stosowanych w porcie lotniczym w Gdańsku (24 PLN (5 EUR) za pasażera odlatującego samolotem linii niskokosztowych w przypadku lotów na trasach międzynarodowych obsługiwanych co najmniej 2 razy w tygodniu; 12,50 PLN (3,1 EUR) w przypadku lotów krajowych), polskie władze zwracają uwagę, że w planie operacyjnym uwzględniono średni poziom opłat dla całego okresu objętego prognozą (2014–2030), mając na uwadze fakt, że opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku w perspektywie długoterminowej będą musiały wzrosnąć z uwagi na lepsze standardy obsługi w tym porcie lotniczym. |
| --- | --- |

(43)

Odpowiadając na uwagę Komisji, że opłaty prognozowane dla portu lotniczego w Gdyni (25 PLN (5,25 EUR) w pierwszych 2 latach i następnie 40 PLN (10 EUR) za każdego odlatującego pasażera) są wyższe od uwzględniających zniżkę opłat stosowanych w porcie lotniczym w Gdańsku (24 PLN (5 EUR) za pasażera odlatującego samolotem linii niskokosztowych w przypadku lotów na trasach międzynarodowych obsługiwanych co najmniej 2 razy w tygodniu; 12,50 PLN (3,1 EUR) w przypadku lotów krajowych), polskie władze zwracają uwagę, że w planie operacyjnym uwzględniono średni poziom opłat dla całego okresu objętego prognozą (2014–2030), mając na uwadze fakt, że opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku w perspektywie długoterminowej będą musiały wzrosnąć z uwagi na lepsze standardy obsługi w tym porcie lotniczym.

| (44) | Ponadto polskie władze zaznaczają, że ujęta w projekcie marża zysku, zmieniona (nieco wyższa) prognoza dotycząca ruchu lotniczego oraz udział wojska w niektórych kosztach operacyjnych powinny umożliwić portowi lotniczemu w Gdyni utrzymanie zmniejszonych opłat pasażerskich na dłużej (niższe opłaty można by stosować do końca 2021 r.), zapewniając jednocześnie dodatnią NPV dla wspólników publicznych. |
| --- | --- |

(44)

Ponadto polskie władze zaznaczają, że ujęta w projekcie marża zysku, zmieniona (nieco wyższa) prognoza dotycząca ruchu lotniczego oraz udział wojska w niektórych kosztach operacyjnych powinny umożliwić portowi lotniczemu w Gdyni utrzymanie zmniejszonych opłat pasażerskich na dłużej (niższe opłaty można by stosować do końca 2021 r.), zapewniając jednocześnie dodatnią NPV dla wspólników publicznych.

| (45) | Polskie władze utrzymują również, że uaktualniona (w marcu 2013 r.) prognoza dotycząca ruchu pasażerskiego na Pomorzu zakłada większy ruch od tego, który założono w analizie TPI 2012. Według najnowszych danych liczbowych ruch w porcie lotniczym w Gdyni w 2030 r. wyniesie 1 149 978, a nie 1 083 746. Dla całego Pomorza prognozuje się wzrost przepływu pasażerów w 2030 r. z 7,8 mln do 9 mln osób. |
| --- | --- |

(45)

Polskie władze utrzymują również, że uaktualniona (w marcu 2013 r.) prognoza dotycząca ruchu pasażerskiego na Pomorzu zakłada większy ruch od tego, który założono w analizie TPI 2012. Według najnowszych danych liczbowych ruch w porcie lotniczym w Gdyni w 2030 r. wyniesie 1 149 978, a nie 1 083 746. Dla całego Pomorza prognozuje się wzrost przepływu pasażerów w 2030 r. z 7,8 mln do 9 mln osób.

| (46) | Zdaniem polskich władz przytoczone dane liczbowe potwierdzają rentowność współistnienia portów lotniczych w Gdańsku i Gdyni oraz ich wspólnego funkcjonowania na rynku pomorskim. Polskie władze uważają, że nawet w przypadku zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku do 7 mln podróżnych, na rozwijającym się rynku lotniczym Pomorza jest miejsce dla jednego więcej małego regionalnego portu lotniczego (o przepustowości 1 mln), którego usługi będą miały charakter uzupełniający w stosunku do usług świadczonych przez port lotniczy w Gdańsku.

  Tabela 4


  Porównanie prognoz dotyczących przepływu pasażerów pochodzących z analizy TPI 2012 z prognozami uaktualnionymi (marzec 2013 r.) dla portu lotniczego w Gdyni












  Rok | Ruch handlowy | Ruch handlowy | Lotnictwo ogólne |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | Liczba pasażerów (000) | Operacje lotnicze | Operacje lotnicze |
| | Prognoza TPI 2012 | Prognoza uaktualniona | Prognoza TPI 2012 | Prognoza uaktualniona | Prognoza TPI 2012 | Prognoza uaktualniona |
| | Ogółem | Ogółem | Ogółem | Ogółem | Ogółem | Ogółem |
| 2009 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2010 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2011 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2012 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2013 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2014 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2015 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2016 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2017 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2018 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2019 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2020 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2021 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2022 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2023 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2024 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2025 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2026 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2027 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2028 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2029 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| 2030 | 1 083 746 | 1 149 978 | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Źródło: | na podstawie informacji dostarczonych przez polskie władze. |

(46)

Zdaniem polskich władz przytoczone dane liczbowe potwierdzają rentowność współistnienia portów lotniczych w Gdańsku i Gdyni oraz ich wspólnego funkcjonowania na rynku pomorskim. Polskie władze uważają, że nawet w przypadku zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku do 7 mln podróżnych, na rozwijającym się rynku lotniczym Pomorza jest miejsce dla jednego więcej małego regionalnego portu lotniczego (o przepustowości 1 mln), którego usługi będą miały charakter uzupełniający w stosunku do usług świadczonych przez port lotniczy w Gdańsku.

Tabela 4

Porównanie prognoz dotyczących przepływu pasażerów pochodzących z analizy TPI 2012 z prognozami uaktualnionymi (marzec 2013 r.) dla portu lotniczego w Gdyni

Rok

Ruch handlowy

Ruch handlowy

Lotnictwo ogólne

Liczba pasażerów (000)

Operacje lotnicze

Operacje lotnicze

Prognoza TPI 2012

Prognoza uaktualniona

Prognoza TPI 2012

Prognoza uaktualniona

Prognoza TPI 2012

Prognoza uaktualniona

Ogółem

Ogółem

Ogółem

Ogółem

Ogółem

Ogółem

2009

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2010

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2011

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2012

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2013

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2014

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2015

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2016

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2017

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2018

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2019

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2020

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2021

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2022

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2023

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2024

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2025

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2026

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2027

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2028

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2029

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

2030

1 083 746

1 149 978

[...]

[...]

[...]

[...]

Źródło:

na podstawie informacji dostarczonych przez polskie władze.

Koszty operacyjne (zachęty dla linii lotniczych, koszty związane z działalnością wojskową w porcie lotniczym)

| (47) | Polskie władze wyjaśniają, że w analizie TPI uwzględniono działania marketingowe i promocyjne, szacując:






  (i) | koszty operacyjne, szacowane na podstawie dostępnych sprawozdań finansowych wszystkich dużych portów lotniczych w Polsce; |
| --- | --- | --- |

(47)

Polskie władze wyjaśniają, że w analizie TPI uwzględniono działania marketingowe i promocyjne, szacując:

(i)

koszty operacyjne, szacowane na podstawie dostępnych sprawozdań finansowych wszystkich dużych portów lotniczych w Polsce;

| (ii) | inne koszty w podziale na rodzaje, prognozowane dla portu lotniczego w Gdyni na konserwatywnie wysokim poziomie, również z uwzględnieniem odpowiednich kosztów w innych portach lotniczych. |
| --- | --- |

(ii)

inne koszty w podziale na rodzaje, prognozowane dla portu lotniczego w Gdyni na konserwatywnie wysokim poziomie, również z uwzględnieniem odpowiednich kosztów w innych portach lotniczych.

| (48) | Polskie władze informują też, że w analizie TPI założono, iż wszystkie koszty operacyjne ponosi inwestor, nie uwzględniając przy tym żadnego udziału w kosztach operacyjnych wojska, będącego użytkownikiem lotniska. Polskie władze utrzymują, że podział kosztów operacyjnych związanych z użytkowaniem wspólnej infrastruktury założono [...] do liczby cywilnych i wojskowych operacji lotniczych. Ponadto polskie władze wyjaśniają, że koszty remontów i napraw będą [...]. Polskie władze podkreślają, iż przyjęcie zasad współużytkowania lotniska (jeszcze nieuzgodnionych formalnie z wojskiem będącym jego użytkownikiem) doprowadzi do przynajmniej [...] spadku kosztów zawiązanych z usługami obcymi i wynagrodzeniami. Zdaniem polskich władz uwzględnienie tego czynnika w analizach TPI zaowocowałoby większą prognozowaną rentownością projektu. |
| --- | --- |

(48)

Polskie władze informują też, że w analizie TPI założono, iż wszystkie koszty operacyjne ponosi inwestor, nie uwzględniając przy tym żadnego udziału w kosztach operacyjnych wojska, będącego użytkownikiem lotniska. Polskie władze utrzymują, że podział kosztów operacyjnych związanych z użytkowaniem wspólnej infrastruktury założono [...] do liczby cywilnych i wojskowych operacji lotniczych. Ponadto polskie władze wyjaśniają, że koszty remontów i napraw będą [...]. Polskie władze podkreślają, iż przyjęcie zasad współużytkowania lotniska (jeszcze nieuzgodnionych formalnie z wojskiem będącym jego użytkownikiem) doprowadzi do przynajmniej [...] spadku kosztów zawiązanych z usługami obcymi i wynagrodzeniami. Zdaniem polskich władz uwzględnienie tego czynnika w analizach TPI zaowocowałoby większą prognozowaną rentownością projektu.

Długoterminowa stopa wzrostu

| (49) | Polskie władze wyjaśniają, że zakładana w TPI stopa wzrostu na poziomie [...] % odnosi się do wartości końcowej wyrażonej nominalnie. |
| --- | --- |

(49)

Polskie władze wyjaśniają, że zakładana w TPI stopa wzrostu na poziomie [...] % odnosi się do wartości końcowej wyrażonej nominalnie.

| (50) | Ponadto polskie władze informują, że stopa wzrostu na poziomie [...] % jest współmierna do celu inflacyjnego Polski, wyznaczonego przez Radę Polityki Pieniężnej (organ decyzyjny Narodowego Banku Polskiego). Polskie władze zaznaczają, że według najnowszej prognozy Międzynarodowego Funduszu Walutowego z lipca 2013 r. wzrost PKB Polski w 2014 r. ma sięgnąć 2,2 %, 3 % w 2015 r., 3,3 % w 2017 r. i 3,8 % w 2018 r. |
| --- | --- |

(50)

Ponadto polskie władze informują, że stopa wzrostu na poziomie [...] % jest współmierna do celu inflacyjnego Polski, wyznaczonego przez Radę Polityki Pieniężnej (organ decyzyjny Narodowego Banku Polskiego). Polskie władze zaznaczają, że według najnowszej prognozy Międzynarodowego Funduszu Walutowego z lipca 2013 r. wzrost PKB Polski w 2014 r. ma sięgnąć 2,2 %, 3 % w 2015 r., 3,3 % w 2017 r. i 3,8 % w 2018 r.

Aktualizacja z listopada 2013 r.

| (51) | W listopadzie 2013 r. polskie władze poinformowały, że zarządca portu właśnie otrzymał decyzje administracyjne z Urzędu Celnego i Urzędu Regulacji Energetyki zezwalające mu na bezpośrednią sprzedaż paliwa statkom powietrznym. Sprzedaż paliwa przez zarządcę portu miałaby stanowić źródło dodatkowych dochodów, poprawiające wynik finansowy w planie operacyjnym. |
| --- | --- |

(51)

W listopadzie 2013 r. polskie władze poinformowały, że zarządca portu właśnie otrzymał decyzje administracyjne z Urzędu Celnego i Urzędu Regulacji Energetyki zezwalające mu na bezpośrednią sprzedaż paliwa statkom powietrznym. Sprzedaż paliwa przez zarządcę portu miałaby stanowić źródło dodatkowych dochodów, poprawiające wynik finansowy w planie operacyjnym.

| (52) | Według polskich władz wszystkie przeprowadzane dotychczas analizy TPI przewidywały sprzedaż paliwa przez operatora zewnętrznego. Sprzedaż paliwa przez zarządcę portu lotniczego zwiększyłaby marżę zysku przedsiębiorstwa z tytułu tej działalności z [...] PLN ([...] EUR) za litr (w przypadku paliwa sprzedawanego przez operatora zewnętrznego) do [...] PLN ([...] EUR) za litr (w przypadku sprzedaży paliwa bezpośrednio przez zarządcę portu). |
| --- | --- |

(52)

Według polskich władz wszystkie przeprowadzane dotychczas analizy TPI przewidywały sprzedaż paliwa przez operatora zewnętrznego. Sprzedaż paliwa przez zarządcę portu lotniczego zwiększyłaby marżę zysku przedsiębiorstwa z tytułu tej działalności z [...] PLN ([...] EUR) za litr (w przypadku paliwa sprzedawanego przez operatora zewnętrznego) do [...] PLN ([...] EUR) za litr (w przypadku sprzedaży paliwa bezpośrednio przez zarządcę portu).

| (53) | Polskie władze uważają, że te dodatkowe dochody mogłyby poprawić wynik przedstawiony w aktualizacji TPI z 2012 r. Polskie władze zaznaczają, że oczekuje się tym samym, iż NPV projektu wzrośnie z [...] mln PLN ([...] mln EUR) do [...] mln PLN ([...] mln EUR). Polskie władze wyjaśniają dodatkowo, że wewnętrzna stopa wzrostu wzrosłaby z [...] % do [...] %. |
| --- | --- |

(53)

Polskie władze uważają, że te dodatkowe dochody mogłyby poprawić wynik przedstawiony w aktualizacji TPI z 2012 r. Polskie władze zaznaczają, że oczekuje się tym samym, iż NPV projektu wzrośnie z [...] mln PLN ([...] mln EUR) do [...] mln PLN ([...] mln EUR). Polskie władze wyjaśniają dodatkowo, że wewnętrzna stopa wzrostu wzrosłaby z [...] % do [...] %.

| (54) | Polskie władze argumentują, że alternatywnie dodatkowe dochody pozwoliłyby ograniczyć w perspektywie długoterminowej opłaty lotniskowe ponoszone przez linie lotnicze. |
| --- | --- |

(54)

Polskie władze argumentują, że alternatywnie dodatkowe dochody pozwoliłyby ograniczyć w perspektywie długoterminowej opłaty lotniskowe ponoszone przez linie lotnicze.

| (55) | Polskie władze potwierdziły, że samodzielna sprzedaż paliwa nie została uwzględniona w przeprowadzonych analizach TPI w wyniku zastosowania ostrożnego podejścia. W czasie gdy testy te były przeprowadzane, operator portu lotniczego nie posiadał wymaganych zezwoleń ani nie dysponował gwarancjami, że będzie w stanie jakiekolwiek z nich uzyskać. |
| --- | --- |

(55)

Polskie władze potwierdziły, że samodzielna sprzedaż paliwa nie została uwzględniona w przeprowadzonych analizach TPI w wyniku zastosowania ostrożnego podejścia. W czasie gdy testy te były przeprowadzane, operator portu lotniczego nie posiadał wymaganych zezwoleń ani nie dysponował gwarancjami, że będzie w stanie jakiekolwiek z nich uzyskać.

| (56) | Dodatkowo polskie władze poinformowały, że przedsiębiorstwo zamierza świadczyć liniom lotniczym usługi nawigacyjne (w miejsce Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej). Polskie władze zaznaczają, że pozwoliłoby to ograniczyć opłatę końcową uiszczaną przez linie lotnicze (obecnie płaconą na rzecz Agencji) i w ten sposób wzrosłaby atrakcyjność portu lotniczego w Gdyni dla linii lotniczych. W konsekwencji zarządca portu mógłby oferować liniom lotniczym bardziej konkurencyjne opłaty lotniskowe niż sąsiednie lotniska. |
| --- | --- |

(56)

Dodatkowo polskie władze poinformowały, że przedsiębiorstwo zamierza świadczyć liniom lotniczym usługi nawigacyjne (w miejsce Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej). Polskie władze zaznaczają, że pozwoliłoby to ograniczyć opłatę końcową uiszczaną przez linie lotnicze (obecnie płaconą na rzecz Agencji) i w ten sposób wzrosłaby atrakcyjność portu lotniczego w Gdyni dla linii lotniczych. W konsekwencji zarządca portu mógłby oferować liniom lotniczym bardziej konkurencyjne opłaty lotniskowe niż sąsiednie lotniska.

3.2.   OCENA ZGODNOŚCI POMOCY Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

3.2.1.   Pomoc inwestycyjna

| (57) | Według polskich władz spełniono wszystkie kryteria dotyczące zgodności dla pomocy inwestycyjnej dla portów lotniczych, określone w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. |
| --- | --- |

(57)

Według polskich władz spełniono wszystkie kryteria dotyczące zgodności dla pomocy inwestycyjnej dla portów lotniczych, określone w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r.

Realizacja jasno określonego celu związanego ze wspólnym interesem

| (58) | Polskie władze utrzymują, że utworzenie portu lotniczego w Gdyni, stanowiącego element systemu transportowego Pomorza, optymalizuje wykorzystanie istniejącej infrastruktury i pozytywnie wpłynie na rozwój regionalny, szczególnie za sprawą większej liczby miejsc pracy w portach lotniczych, dochodu z łańcucha dostaw dla rynku lotnictwa oraz rozwoju turystyki. |
| --- | --- |

(58)

Polskie władze utrzymują, że utworzenie portu lotniczego w Gdyni, stanowiącego element systemu transportowego Pomorza, optymalizuje wykorzystanie istniejącej infrastruktury i pozytywnie wpłynie na rozwój regionalny, szczególnie za sprawą większej liczby miejsc pracy w portach lotniczych, dochodu z łańcucha dostaw dla rynku lotnictwa oraz rozwoju turystyki.

| (59) | Polskie władze odwołują się do „Regionalnej strategii rozwoju transportu w województwie pomorskim na lata 2007–2020”, którą oparto na prognozach dotyczących ruchu lotniczego w regionie i w której uznano potrzebę wybudowania węzła ściśle współpracujących ze sobą portów lotniczych, zaspokajających potrzeby ludności zamieszkującej obszar Trójmiasta (26). |
| --- | --- |

(59)

Polskie władze odwołują się do „Regionalnej strategii rozwoju transportu w województwie pomorskim na lata 2007–2020”, którą oparto na prognozach dotyczących ruchu lotniczego w regionie i w której uznano potrzebę wybudowania węzła ściśle współpracujących ze sobą portów lotniczych, zaspokajających potrzeby ludności zamieszkującej obszar Trójmiasta (26).

| (60) | Według polskich władz podstawowymi argumentami przemawiającymi za budową węzła lotniczego w rejonie Trójmiasta są: zwiększenie ruchu lotniczego w Polsce, wyczerpane możliwości zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku oraz rozciągnięcie się aglomeracji na odległość blisko 60 km (włączając miasta Tczew i Wejherowo, odległość ta wzrasta do ponad 100 km). Polskie władze utrzymują, że chociaż wskutek rozbudowy terminalu przepustowość portu lotniczego w Gdańsku wynosi obecnie około 5 mln podróżnych, to według niektórych prognoz dotyczących ruchu lotniczego ruch pasażerski może w 2035 r. przekroczyć 6 mln. Z jednej strony, polskie władze stwierdziły w przekazanych uwagach, że ograniczenia w zakresie ochrony środowiska oraz rozwój obszarów mieszkalnych w sąsiedztwie portu lotniczego w Gdańsku zawężają perspektywy na jego dalszą rozbudowę. Z drugiej strony, w uwagach przekazanych w dniu 6 grudnia 2012 r. polskie władze stwierdziły, powołując się na plan generalny portu lotniczego w Gdańsku, że nie ma żadnych ograniczeń dotyczących rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(60)

Według polskich władz podstawowymi argumentami przemawiającymi za budową węzła lotniczego w rejonie Trójmiasta są: zwiększenie ruchu lotniczego w Polsce, wyczerpane możliwości zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku oraz rozciągnięcie się aglomeracji na odległość blisko 60 km (włączając miasta Tczew i Wejherowo, odległość ta wzrasta do ponad 100 km). Polskie władze utrzymują, że chociaż wskutek rozbudowy terminalu przepustowość portu lotniczego w Gdańsku wynosi obecnie około 5 mln podróżnych, to według niektórych prognoz dotyczących ruchu lotniczego ruch pasażerski może w 2035 r. przekroczyć 6 mln. Z jednej strony, polskie władze stwierdziły w przekazanych uwagach, że ograniczenia w zakresie ochrony środowiska oraz rozwój obszarów mieszkalnych w sąsiedztwie portu lotniczego w Gdańsku zawężają perspektywy na jego dalszą rozbudowę. Z drugiej strony, w uwagach przekazanych w dniu 6 grudnia 2012 r. polskie władze stwierdziły, powołując się na plan generalny portu lotniczego w Gdańsku, że nie ma żadnych ograniczeń dotyczących rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku.

| (61) | Polskie władze stwierdzają, że budowę węzła lotniczego na obszarze Trójmiasta z portem lotniczym w Gdyni, który ma pełnić funkcję lotniska rezerwowego, zapasowego (lądowanie w porcie lotniczym w Gdyni jest możliwe w około 80 % przypadków, gdy zachmurzenie i widzialność uniemożliwiają lądowanie w porcie lotniczym w Gdańsku), dodatkowo uzasadniają względy bezpieczeństwa operacji lotniczych. |
| --- | --- |

(61)

Polskie władze stwierdzają, że budowę węzła lotniczego na obszarze Trójmiasta z portem lotniczym w Gdyni, który ma pełnić funkcję lotniska rezerwowego, zapasowego (lądowanie w porcie lotniczym w Gdyni jest możliwe w około 80 % przypadków, gdy zachmurzenie i widzialność uniemożliwiają lądowanie w porcie lotniczym w Gdańsku), dodatkowo uzasadniają względy bezpieczeństwa operacji lotniczych.

| (62) | I w końcu polskie władze utrzymują, że rozwój portu lotniczego w Gdyni pokrywa się z celami ujętymi w krajowych i regionalnych dokumentach strategicznych dotyczących rozwoju infrastruktury lotniczej w Polsce. Polskie władze wyjaśniają, że rozwój portu lotniczego w Gdyni ma według planów pozytywnie wpłynąć na rozwój regionu Pomorza i wykorzystanie istniejącej infrastruktury wojskowej, natomiast sam port lotniczy ma pełnić funkcję uzupełniającą dla portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(62)

I w końcu polskie władze utrzymują, że rozwój portu lotniczego w Gdyni pokrywa się z celami ujętymi w krajowych i regionalnych dokumentach strategicznych dotyczących rozwoju infrastruktury lotniczej w Polsce. Polskie władze wyjaśniają, że rozwój portu lotniczego w Gdyni ma według planów pozytywnie wpłynąć na rozwój regionu Pomorza i wykorzystanie istniejącej infrastruktury wojskowej, natomiast sam port lotniczy ma pełnić funkcję uzupełniającą dla portu lotniczego w Gdańsku.

Konieczność zapewnienia infrastruktury i jej współmierność

| (63) | Polskie władze utrzymują, że infrastruktura jest niezbędna i współmierna do wskazanego celu z uwagi na niewielką skalę operacji lotniczych (1,55 % udział w polskim rynku lotniczym w 2030 r.), prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego niewspółmiernego do możliwości rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku, atrakcyjność regionu pod względem turystycznym oraz prognozowany wysoki wskaźnik rozwoju regionu Pomorza. |
| --- | --- |

(63)

Polskie władze utrzymują, że infrastruktura jest niezbędna i współmierna do wskazanego celu z uwagi na niewielką skalę operacji lotniczych (1,55 % udział w polskim rynku lotniczym w 2030 r.), prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego niewspółmiernego do możliwości rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku, atrakcyjność regionu pod względem turystycznym oraz prognozowany wysoki wskaźnik rozwoju regionu Pomorza.

| (64) | Polskie władze uwydatniają strategiczną rolę, jaką lotnisko wojskowe w Gdyni pełni w przedmiotowym regionie, zwracając uwagę na fakt, że wykorzystanie istniejącej infrastruktury minimalizuje koszty inwestycji oraz maksymalizuje pozytywny wpływ na rozwój regionalny. |
| --- | --- |

(64)

Polskie władze uwydatniają strategiczną rolę, jaką lotnisko wojskowe w Gdyni pełni w przedmiotowym regionie, zwracając uwagę na fakt, że wykorzystanie istniejącej infrastruktury minimalizuje koszty inwestycji oraz maksymalizuje pozytywny wpływ na rozwój regionalny.

| (65) | Polskie władze zaznaczają również, że zminimalizowanie kosztów inwestycji i zwiększenie jej skuteczności zawdzięcza się wdrożeniu takich rozwiązań technicznych jak, przykładowo, budowa terminalu lotnictwa ogólnego na potrzeby zarówno lotnictwa ogólnego, jak i ruchu pasażerskiego, umiejscowienie większości służb obsługujących port lotniczy (straż graniczna, służba celna, policja, jednostka straży pożarnej, zarząd) w jednym budynku oraz dostosowanie innych istniejących obiektów w celu optymalizacji ich wykorzystania. Ponadto koszty operacyjne związane z użytkowaniem infrastruktury będą dzielone z wojskiem. |
| --- | --- |

(65)

Polskie władze zaznaczają również, że zminimalizowanie kosztów inwestycji i zwiększenie jej skuteczności zawdzięcza się wdrożeniu takich rozwiązań technicznych jak, przykładowo, budowa terminalu lotnictwa ogólnego na potrzeby zarówno lotnictwa ogólnego, jak i ruchu pasażerskiego, umiejscowienie większości służb obsługujących port lotniczy (straż graniczna, służba celna, policja, jednostka straży pożarnej, zarząd) w jednym budynku oraz dostosowanie innych istniejących obiektów w celu optymalizacji ich wykorzystania. Ponadto koszty operacyjne związane z użytkowaniem infrastruktury będą dzielone z wojskiem.

Zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie

| (66) | Polskie władze zwracają uwagę na zadowalające perspektywy użytkowania portu lotniczego w Gdyni w średnim okresie, wynikające z prognozowanego wzrostu PKB dla regionu Pomorza, wyższego od oczekiwanego średniego wzrostu PKB Polski i Unii, atrakcyjności regionu pod względem turystycznym, statusu regionu jako ośrodka inwestycji zagranicznych oraz z prognozowanego wzrostu ruchu lotniczego. |
| --- | --- |

(66)

Polskie władze zwracają uwagę na zadowalające perspektywy użytkowania portu lotniczego w Gdyni w średnim okresie, wynikające z prognozowanego wzrostu PKB dla regionu Pomorza, wyższego od oczekiwanego średniego wzrostu PKB Polski i Unii, atrakcyjności regionu pod względem turystycznym, statusu regionu jako ośrodka inwestycji zagranicznych oraz z prognozowanego wzrostu ruchu lotniczego.

| (67) | Polskie władze podkreślają, że planowana współpraca z portem lotniczym w Gdańsku oraz komplementarność usług oferowanych przez oba porty lotnicze (port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał przede wszystkim lotnictwo ogólne) dodatkowo umacniają średnio- i długoterminowe perspektywy dla portu lotniczego w Gdyni. |
| --- | --- |

(67)

Polskie władze podkreślają, że planowana współpraca z portem lotniczym w Gdańsku oraz komplementarność usług oferowanych przez oba porty lotnicze (port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał przede wszystkim lotnictwo ogólne) dodatkowo umacniają średnio- i długoterminowe perspektywy dla portu lotniczego w Gdyni.

| (68) | Ponadto polskie władze wyjaśniają, że przedmiotowy port lotniczy ma również plany w zakresie rozwoju specjalistycznej działalności w dziedzinie lotnictwa na swoim terenie, takiej jak, przykładowo, produkcja prostych części serwisowych, naprawa elementów statków powietrznych lub produkcja innych podzespołów/produktów, dostarczanych zgodnie z modelem „dokładnie na czas”. |
| --- | --- |

(68)

Ponadto polskie władze wyjaśniają, że przedmiotowy port lotniczy ma również plany w zakresie rozwoju specjalistycznej działalności w dziedzinie lotnictwa na swoim terenie, takiej jak, przykładowo, produkcja prostych części serwisowych, naprawa elementów statków powietrznych lub produkcja innych podzespołów/produktów, dostarczanych zgodnie z modelem „dokładnie na czas”.

| (69) | Polskie władze zaznaczają, że innym dowodem potwierdzającym atrakcyjność przedmiotowego projektu jest list intencyjny, podpisany przez bank komercyjny i wyrażający gotowość tego banku do przystąpienia do rozmów na temat finansowania inwestycji w port lotniczy w Gdyni. |
| --- | --- |

(69)

Polskie władze zaznaczają, że innym dowodem potwierdzającym atrakcyjność przedmiotowego projektu jest list intencyjny, podpisany przez bank komercyjny i wyrażający gotowość tego banku do przystąpienia do rozmów na temat finansowania inwestycji w port lotniczy w Gdyni.

Wpływ na rozwój handlu sprzeczny ze wspólnym interesem

| (70) | Z uwagi na fakt, że port lotniczy w Gdyni ma mieć niewielki udział w rynku (i obsługiwać mniej niż 1 mln pasażerów rocznie), polskie władze uważają, że wpływ przedmiotowego projektu na wymianę handlową nie pozostaje w sprzeczności ze wspólnym interesem. W związku z prognozowanym wzrostem ruchu lotniczego polskie władze przewidują, że porty lotnicze w Gdańsku i Gdyni będą tworzyły współpracujący węzeł lotniczy, obsługujący obszar Trójmiasta i oferujący wzajemnie się uzupełniające usługi. |
| --- | --- |

(70)

Z uwagi na fakt, że port lotniczy w Gdyni ma mieć niewielki udział w rynku (i obsługiwać mniej niż 1 mln pasażerów rocznie), polskie władze uważają, że wpływ przedmiotowego projektu na wymianę handlową nie pozostaje w sprzeczności ze wspólnym interesem. W związku z prognozowanym wzrostem ruchu lotniczego polskie władze przewidują, że porty lotnicze w Gdańsku i Gdyni będą tworzyły współpracujący węzeł lotniczy, obsługujący obszar Trójmiasta i oferujący wzajemnie się uzupełniające usługi.

| (71) | Polskie władze podkreślają, że port lotniczy w Gdyni nie będzie stanowił konkurencji dla portu lotniczego w Gdańsku, ponieważ będzie się koncentrował na usługach dla sektora lotnictwa ogólnego (usługi konserwacji, napraw i remontów, akademia lotnicza) i współpracy z portem morskim w Gdyni. |
| --- | --- |

(71)

Polskie władze podkreślają, że port lotniczy w Gdyni nie będzie stanowił konkurencji dla portu lotniczego w Gdańsku, ponieważ będzie się koncentrował na usługach dla sektora lotnictwa ogólnego (usługi konserwacji, napraw i remontów, akademia lotnicza) i współpracy z portem morskim w Gdyni.

| (72) | Ponadto polskie władze utrzymują, że obsługa lotów czarterowych i linii niskokosztowych w porcie lotniczym w Gdyni nie będzie się odbywała kosztem portu lotniczego w Gdańsku, lecz wynikała będzie z ogólnego wzbogacenia się ludności i zwiększenia jej mobilności. Polskie władze zaznaczają, że biorąc pod uwagę tempo rozwoju portu lotniczego w Gdańsku oraz charakter operacji lotniczych w tym porcie istnieje ryzyko konieczności ograniczenia w niedługim czasie lub w perspektywie długoterminowej liczby lotów obsługiwanych przez ten port lotniczy. Polskie władze informują, że wnioski te przedstawiono w sprawozdaniu z oceny oddziaływania projektu na środowisko, zatytułowanym „Rozbudowa Portu Lotniczego Gdańsk im. Lecha Wałęsy”. |
| --- | --- |

(72)

Ponadto polskie władze utrzymują, że obsługa lotów czarterowych i linii niskokosztowych w porcie lotniczym w Gdyni nie będzie się odbywała kosztem portu lotniczego w Gdańsku, lecz wynikała będzie z ogólnego wzbogacenia się ludności i zwiększenia jej mobilności. Polskie władze zaznaczają, że biorąc pod uwagę tempo rozwoju portu lotniczego w Gdańsku oraz charakter operacji lotniczych w tym porcie istnieje ryzyko konieczności ograniczenia w niedługim czasie lub w perspektywie długoterminowej liczby lotów obsługiwanych przez ten port lotniczy. Polskie władze informują, że wnioski te przedstawiono w sprawozdaniu z oceny oddziaływania projektu na środowisko, zatytułowanym „Rozbudowa Portu Lotniczego Gdańsk im. Lecha Wałęsy”.

| (73) | Polskie władze wyjaśniają, że inwestycja w port lotniczy w Gdyni może ograniczyć finansowe i społeczne koszty, które trzeba będzie ponieść w razie ograniczenia działalności portu lotniczego w Gdańsku. Polskie władze zaznaczają, że przejęcie części ruchu lotniczego portu lotniczego w Gdańsku przez port lotniczy w Gdyni zaowocuje lepszym wykorzystaniem potencjału obu lotnisk. |
| --- | --- |

(73)

Polskie władze wyjaśniają, że inwestycja w port lotniczy w Gdyni może ograniczyć finansowe i społeczne koszty, które trzeba będzie ponieść w razie ograniczenia działalności portu lotniczego w Gdańsku. Polskie władze zaznaczają, że przejęcie części ruchu lotniczego portu lotniczego w Gdańsku przez port lotniczy w Gdyni zaowocuje lepszym wykorzystaniem potencjału obu lotnisk.

Konieczność pomocy oraz efekt zachęty

| (74) | Polskie władze utrzymują, że spółka nie realizowałaby projektu bez publicznego finansowania. Polskie władze zwracają uwagę na fakt, że pomoc ograniczono do minimum, natomiast koszty projektu zmniejszono i zoptymalizowano za sprawą wykorzystania istniejącej infrastruktury wojskowej. |
| --- | --- |

(74)

Polskie władze utrzymują, że spółka nie realizowałaby projektu bez publicznego finansowania. Polskie władze zwracają uwagę na fakt, że pomoc ograniczono do minimum, natomiast koszty projektu zmniejszono i zoptymalizowano za sprawą wykorzystania istniejącej infrastruktury wojskowej.

| (75) | W opinii władz polskich zastrzyki kapitałowe na rzecz realizacji projektu portu lotniczego w Gdyni są konieczne i ograniczone do minimum, czego dowodzi:






  (i) | wewnętrzna stopa zwrotu projektu w wysokości [...] %, jedynie niewiele wyższa od stopy dyskontowej (koszt kapitału własnego), która wynosi [...] % (na podstawie analizy TPI 2012); |
| --- | --- | --- |

(75)

W opinii władz polskich zastrzyki kapitałowe na rzecz realizacji projektu portu lotniczego w Gdyni są konieczne i ograniczone do minimum, czego dowodzi:

(i)

wewnętrzna stopa zwrotu projektu w wysokości [...] %, jedynie niewiele wyższa od stopy dyskontowej (koszt kapitału własnego), która wynosi [...] % (na podstawie analizy TPI 2012);

| (ii) | prognozowana w ramach projekcji finansowych konieczność zaciągnięcia kredytu obrotowego na działalność operacyjną portu lotniczego, bez którego spółka mogłaby stracić płynność; |
| --- | --- |

(ii)

prognozowana w ramach projekcji finansowych konieczność zaciągnięcia kredytu obrotowego na działalność operacyjną portu lotniczego, bez którego spółka mogłaby stracić płynność;

| (iii) | fakt, iż całkowite finansowanie z kapitału własnego jest niższe od całkowitych nakładów inwestycyjnych (finansowanie z kapitału własnego stanowi mniej niż [...] całkowitych kosztów pieniężnych w okresie objętym prognozą, włącznie z całkowitymi nakładami inwestycyjnymi). |
| --- | --- |

(iii)

fakt, iż całkowite finansowanie z kapitału własnego jest niższe od całkowitych nakładów inwestycyjnych (finansowanie z kapitału własnego stanowi mniej niż [...] całkowitych kosztów pieniężnych w okresie objętym prognozą, włącznie z całkowitymi nakładami inwestycyjnymi).

| (76) | Ponadto polskie władze wyjaśniają proporcjonalność przedmiotowego środka pomocy, porównując finansowanie pomocy ze środków publicznych (około 148 mln PLN w ujęciu realnym) z inwestycją od podstaw (Port Lotniczy Lublin-Świdnik, którego dotychczasowa budowa kosztowała około 420 mln PLN netto) i inwestycją na bazie lotniska wojskowego (Port Lotniczy Warszawa-Modlin, którego dotychczasowa budowa kosztowała w przybliżeniu 454 mln PLN). |
| --- | --- |

(76)

Ponadto polskie władze wyjaśniają proporcjonalność przedmiotowego środka pomocy, porównując finansowanie pomocy ze środków publicznych (około 148 mln PLN w ujęciu realnym) z inwestycją od podstaw (Port Lotniczy Lublin-Świdnik, którego dotychczasowa budowa kosztowała około 420 mln PLN netto) i inwestycją na bazie lotniska wojskowego (Port Lotniczy Warszawa-Modlin, którego dotychczasowa budowa kosztowała w przybliżeniu 454 mln PLN).

3.2.2.   Pomoc operacyjna

| (77) | Polskie władze utrzymują, że projekt spełnia kryteria zgodności, które można stosować do regionu objętego zakresem art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE, uwzględnione w wytycznych sprawie krajowej pomocy regionalnej. Zdaniem polskich władz pomoc operacyjna dla projektu:






  (i) | jest przeznaczona na sfinansowanie części wstępnie określonych wydatków; |
| --- | --- | --- |

(77)

Polskie władze utrzymują, że projekt spełnia kryteria zgodności, które można stosować do regionu objętego zakresem art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE, uwzględnione w wytycznych sprawie krajowej pomocy regionalnej. Zdaniem polskich władz pomoc operacyjna dla projektu:

(i)

jest przeznaczona na sfinansowanie części wstępnie określonych wydatków;

| (ii) | ogranicza się do niezbędnego minimum i została przyznana tymczasowo (pomoc na koszty operacyjne przyznano w stopniu koniecznym do uruchomienia portu lotniczego i na czas potrzebny na to uruchomienie, tj. do końca 2018 r.); |
| --- | --- |

(ii)

ogranicza się do niezbędnego minimum i została przyznana tymczasowo (pomoc na koszty operacyjne przyznano w stopniu koniecznym do uruchomienia portu lotniczego i na czas potrzebny na to uruchomienie, tj. do końca 2018 r.);

| (iii) | jest degresywna i zmniejsza się z [...] % nakładów inwestycyjnych w 2013 r. do [...] % w 2018 r.; |
| --- | --- |

(iii)

jest degresywna i zmniejsza się z [...] % nakładów inwestycyjnych w 2013 r. do [...] % w 2018 r.;

| (iv) | jest przeznaczona na realizację celów projektu w zakresie rozwoju regionalnego i zmniejszenia istniejących ograniczeń. Polskie władze utrzymują, że mając na uwadze wielkość pomocy w stosunku do jej korzystnych efektów dla rozwoju Pomorza, pomoc tę trzeba uznać za proporcjonalną. |
| --- | --- |

(iv)

jest przeznaczona na realizację celów projektu w zakresie rozwoju regionalnego i zmniejszenia istniejących ograniczeń. Polskie władze utrzymują, że mając na uwadze wielkość pomocy w stosunku do jej korzystnych efektów dla rozwoju Pomorza, pomoc tę trzeba uznać za proporcjonalną.

| (78) | Ponadto polskie władze podkreślają, że pomoc jest przeznaczona dla małego portu lotniczego o maksymalnej rocznej przepustowości w liczbie 1 mln podróżnych, w związku z czym ryzyko zakłócenia konkurencji i osiągnięcia skutku sprzecznego ze wspólnym interesem jest minimalne, zwłaszcza w kontekście planowanej współpracy portów lotniczych w Gdyni i Gdańsku oraz komplementarnego charakteru tej współpracy. |
| --- | --- |

(78)

Ponadto polskie władze podkreślają, że pomoc jest przeznaczona dla małego portu lotniczego o maksymalnej rocznej przepustowości w liczbie 1 mln podróżnych, w związku z czym ryzyko zakłócenia konkurencji i osiągnięcia skutku sprzecznego ze wspólnym interesem jest minimalne, zwłaszcza w kontekście planowanej współpracy portów lotniczych w Gdyni i Gdańsku oraz komplementarnego charakteru tej współpracy.

| (79) | Polskie władze również zaznaczają, że prowadzone aktualnie negocjacje z wojskowym użytkownikiem lotniska i jego udział w kosztach operacyjnych portu lotniczego zmniejszą straty i koszty operacyjne spółki. |
| --- | --- |

(79)

Polskie władze również zaznaczają, że prowadzone aktualnie negocjacje z wojskowym użytkownikiem lotniska i jego udział w kosztach operacyjnych portu lotniczego zmniejszą straty i koszty operacyjne spółki.

4.   UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ STRONY TRZECIE

| (80) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron w następstwie opublikowania decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do finansowania przyznanego spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. przez Gdynię i Kosakowo. |
| --- | --- |

(80)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron w następstwie opublikowania decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do finansowania przyznanego spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. przez Gdynię i Kosakowo.

5.   OCENA

5.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (81) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „...wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. |
| --- | --- |

(81)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „...wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

| (82) | Kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE mają charakter łączny. Aby zatem stwierdzić, że dany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, spełnione muszą zostać wszystkie wskazane poniżej warunki. Mianowicie wsparcie finansowe powinno:






  (i) | zostać przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; |
| --- | --- | --- |

(82)

Kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE mają charakter łączny. Aby zatem stwierdzić, że dany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, spełnione muszą zostać wszystkie wskazane poniżej warunki. Mianowicie wsparcie finansowe powinno:

(i)

zostać przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych;

| (ii) | sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów; |
| --- | --- |

(ii)

sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów;

| (iii) | zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji; oraz |
| --- | --- |

(iii)

zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji; oraz

| (iv) | wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(iv)

wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.1.   Działalność gospodarcza i pojęcie przedsiębiorstwa

| (83) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Komisja musi w pierwszej kolejności ustalić, czy Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu jego finansowania (27). Za działalność gospodarczą uznaje się każdą działalność polegającą na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (28). |
| --- | --- |

(83)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Komisja musi w pierwszej kolejności ustalić, czy Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu jego finansowania (27). Za działalność gospodarczą uznaje się każdą działalność polegającą na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (28).

| (84) | W wyroku w sprawie portu lotniczego Lipsk-Halle Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że eksploatacja portu lotniczego w celach komercyjnych oraz budowa infrastruktury lotniskowej stanowi działalność gospodarczą (29). W momencie podjęcia przez operatora portu lotniczego działalności gospodarczej poprzez świadczenie usług portu lotniczego za wynagrodzeniem, takiego operatora, niezależnie od jego statusu prawnego lub sposobu finansowania, uznaje się za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, zatem postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwa mogą stosować się do korzyści przyznawanych przez państwo lub z zasobów państwowych takiemu operatorowi (30). |
| --- | --- |

(84)

W wyroku w sprawie portu lotniczego Lipsk-Halle Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że eksploatacja portu lotniczego w celach komercyjnych oraz budowa infrastruktury lotniskowej stanowi działalność gospodarczą (29). W momencie podjęcia przez operatora portu lotniczego działalności gospodarczej poprzez świadczenie usług portu lotniczego za wynagrodzeniem, takiego operatora, niezależnie od jego statusu prawnego lub sposobu finansowania, uznaje się za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, zatem postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwa mogą stosować się do korzyści przyznawanych przez państwo lub z zasobów państwowych takiemu operatorowi (30).

| (85) | W tym względzie Komisja odnotowuje, że obiekty infrastrukturalne będące przedmiotem niniejszej decyzji mają być eksploatowane na zasadach komercyjnych przez zarządcę portu lotniczego – Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Ponieważ zarządca portu lotniczego będzie pobierał od jego użytkowników opłaty z tytułu korzystania ze wspomnianych obiektów infrastrukturalnych, należy uznać, że obiekty te nadają się do eksploatacji do celów komercyjnych. Z powyższego wynika, że podmiot eksploatujący przedmiotowe obiekty infrastrukturalne jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(85)

W tym względzie Komisja odnotowuje, że obiekty infrastrukturalne będące przedmiotem niniejszej decyzji mają być eksploatowane na zasadach komercyjnych przez zarządcę portu lotniczego – Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Ponieważ zarządca portu lotniczego będzie pobierał od jego użytkowników opłaty z tytułu korzystania ze wspomnianych obiektów infrastrukturalnych, należy uznać, że obiekty te nadają się do eksploatacji do celów komercyjnych. Z powyższego wynika, że podmiot eksploatujący przedmiotowe obiekty infrastrukturalne jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (86) | Nie każdy rodzaj działalności wykonywanej przez zarządcę portu lotniczego ma jednak charakter gospodarczy (31). |
| --- | --- |

(86)

Nie każdy rodzaj działalności wykonywanej przez zarządcę portu lotniczego ma jednak charakter gospodarczy (31).

| (87) | Trybunał Sprawiedliwości (32) orzekł, że działania wchodzące zwykle w zakres kompetencji państwa w wykonywaniu jego prerogatyw władzy publicznej nie mają charakteru gospodarczego i nie wchodzą w zakres stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa. Do takich działań zalicza się np. działania związane z bezpieczeństwem, kontrolą ruchu lotniczego, policją, służbą celną itp. Finansowanie musi ograniczać się wyłącznie do kwoty niezbędnej do zrekompensowania kosztów generowanych przez te działania i nie może być wykorzystywane do pokrycia kosztów związanych z prowadzeniem innego rodzaju działalności gospodarczej (33). |
| --- | --- |

(87)

Trybunał Sprawiedliwości (32) orzekł, że działania wchodzące zwykle w zakres kompetencji państwa w wykonywaniu jego prerogatyw władzy publicznej nie mają charakteru gospodarczego i nie wchodzą w zakres stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa. Do takich działań zalicza się np. działania związane z bezpieczeństwem, kontrolą ruchu lotniczego, policją, służbą celną itp. Finansowanie musi ograniczać się wyłącznie do kwoty niezbędnej do zrekompensowania kosztów generowanych przez te działania i nie może być wykorzystywane do pokrycia kosztów związanych z prowadzeniem innego rodzaju działalności gospodarczej (33).

| (88) | Dlatego też finansowanie działań wchodzących w zakres misji publicznej lub finansowanie infrastruktury bezpośrednio związanej z tymi działaniami zasadniczo nie stanowi pomocy państwa (34). Działalności w porcie lotniczym, takiej jak kontrola ruchu lotniczego, policja, służba celna, straż pożarna, realizacja zadań koniecznych w celu zapewnienia ochrony lotnictwa cywilnego przed bezprawną ingerencją, jak również inwestycji w infrastrukturę i sprzęt konieczne do realizacji takich zadań, zasadniczo nie uważa się za działalność o charakterze gospodarczym (35). |
| --- | --- |

(88)

Dlatego też finansowanie działań wchodzących w zakres misji publicznej lub finansowanie infrastruktury bezpośrednio związanej z tymi działaniami zasadniczo nie stanowi pomocy państwa (34). Działalności w porcie lotniczym, takiej jak kontrola ruchu lotniczego, policja, służba celna, straż pożarna, realizacja zadań koniecznych w celu zapewnienia ochrony lotnictwa cywilnego przed bezprawną ingerencją, jak również inwestycji w infrastrukturę i sprzęt konieczne do realizacji takich zadań, zasadniczo nie uważa się za działalność o charakterze gospodarczym (35).

| (89) | Jednak finansowanie publiczne działalności o charakterze niegospodarczym ściśle związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej nie może prowadzić do nieuzasadnionej dyskryminacji między liniami lotniczymi i zarządcami portów lotniczych. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, zwalnianie przez organy publiczne przedsiębiorstw z kosztów nieodłącznie związanych z ich działalnością gospodarczą uznaje się za korzyść (36). Jeśli zatem dany porządek prawny przewiduje, że normalną praktyką jest ponoszenie przez linie lotnicze lub zarządców portów kosztów pewnych usług, podczas gdy niektóre linie lotnicze lub zarządcy portów, świadczący te same usługi w imieniu tych samych organów publicznych, nie muszą ponosić takich kosztów, wówczas istnieje możliwość, że ci ostatni odnoszą korzyść, nawet jeśli takie usługi same w sobie uznaje się za działalność o charakterze niegospodarczym. Konieczna jest zatem analiza ram prawnych obowiązujących danego operatora portu lotniczego, aby ocenić, czy przedmiotowe ramy prawne nakładają na zarządców portu lub na linie lotnicze obowiązek ponoszenia kosztów prowadzenia niektórych rodzajów działalności, które same w sobie mogą być uznane za działalność o charakterze niegospodarczym, a które są jednak nieodłącznie związane z prowadzeniem działalności o charakterze gospodarczym. |
| --- | --- |

(89)

Jednak finansowanie publiczne działalności o charakterze niegospodarczym ściśle związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej nie może prowadzić do nieuzasadnionej dyskryminacji między liniami lotniczymi i zarządcami portów lotniczych. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, zwalnianie przez organy publiczne przedsiębiorstw z kosztów nieodłącznie związanych z ich działalnością gospodarczą uznaje się za korzyść (36). Jeśli zatem dany porządek prawny przewiduje, że normalną praktyką jest ponoszenie przez linie lotnicze lub zarządców portów kosztów pewnych usług, podczas gdy niektóre linie lotnicze lub zarządcy portów, świadczący te same usługi w imieniu tych samych organów publicznych, nie muszą ponosić takich kosztów, wówczas istnieje możliwość, że ci ostatni odnoszą korzyść, nawet jeśli takie usługi same w sobie uznaje się za działalność o charakterze niegospodarczym. Konieczna jest zatem analiza ram prawnych obowiązujących danego operatora portu lotniczego, aby ocenić, czy przedmiotowe ramy prawne nakładają na zarządców portu lub na linie lotnicze obowiązek ponoszenia kosztów prowadzenia niektórych rodzajów działalności, które same w sobie mogą być uznane za działalność o charakterze niegospodarczym, a które są jednak nieodłącznie związane z prowadzeniem działalności o charakterze gospodarczym.

| (90) | Mimo że działalność, o której mowa w motywie 88, może być uznana za działalność o charakterze niegospodarczym, Komisja zauważa, że zgodnie z polskim prawem (37) zarządcy portów mają obowiązek finansowania z własnych środków obiektów i urządzeń lotniska niezbędnych do wykonywania tej działalności. |
| --- | --- |

(90)

Mimo że działalność, o której mowa w motywie 88, może być uznana za działalność o charakterze niegospodarczym, Komisja zauważa, że zgodnie z polskim prawem (37) zarządcy portów mają obowiązek finansowania z własnych środków obiektów i urządzeń lotniska niezbędnych do wykonywania tej działalności.

| (91) | Komisja uważa zatem, że finansowanie publiczne przekazane zarządcy portu lotniczego w Gdyni przeznaczone na wspomniane wyżej obiekty i urządzenia zwalnia go z kosztów nieodłącznie związanych z jego działalnością gospodarczą (zob. pkt 5.1.3). W związku z tym Komisja przyjmuje, że w obliczeniach rentowności przedmiotowej inwestycji należy uwzględnić również kapitał przeznaczony na te obiekty i urządzenia. W ten sposób Komisja stosuje podejście, które prawidłowo zastosowały polskie władze w analizach TPI. |
| --- | --- |

(91)

Komisja uważa zatem, że finansowanie publiczne przekazane zarządcy portu lotniczego w Gdyni przeznaczone na wspomniane wyżej obiekty i urządzenia zwalnia go z kosztów nieodłącznie związanych z jego działalnością gospodarczą (zob. pkt 5.1.3). W związku z tym Komisja przyjmuje, że w obliczeniach rentowności przedmiotowej inwestycji należy uwzględnić również kapitał przeznaczony na te obiekty i urządzenia. W ten sposób Komisja stosuje podejście, które prawidłowo zastosowały polskie władze w analizach TPI.

5.1.2.   Zasoby państwowe i możliwość ich przypisania państwu

| (92) | Pojęcie pomocy państwa obejmuje każdą korzyść przyznaną z zasobów państwowych przez samo państwo lub przez organ pośredniczący na podstawie udzielonych mu uprawnień (38). Zasoby władz lokalnych stanowią, na potrzeby stosowania art. 107 TFUE, zasoby państwowe (39). W omawianym przypadku zastrzyki kapitałowe na rzecz Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. pochodzą z budżetów dwóch organów władzy lokalnej, miasta Gdyni i gminy Kosakowo. Komisja uznaje zatem, że zasoby przedmiotowych gmin stanowiły zasoby państwowe. |
| --- | --- |

(92)

Pojęcie pomocy państwa obejmuje każdą korzyść przyznaną z zasobów państwowych przez samo państwo lub przez organ pośredniczący na podstawie udzielonych mu uprawnień (38). Zasoby władz lokalnych stanowią, na potrzeby stosowania art. 107 TFUE, zasoby państwowe (39). W omawianym przypadku zastrzyki kapitałowe na rzecz Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. pochodzą z budżetów dwóch organów władzy lokalnej, miasta Gdyni i gminy Kosakowo. Komisja uznaje zatem, że zasoby przedmiotowych gmin stanowiły zasoby państwowe.

| (93) | Dlatego też Komisja stwierdza, że inwestycje są finansowane z zasobów państwowych i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(93)

Dlatego też Komisja stwierdza, że inwestycje są finansowane z zasobów państwowych i można je przypisać państwu.

5.1.3.   Korzyść ekonomiczna

| (94) | Komisja zauważa, że polskie władze, z jednej strony, argumentują, że zastrzyki kapitałowe spełniają kryteria TPI, zaś z drugiej strony, są zdania, iż pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, ponieważ bez finansowania publicznego operator portu lotniczego nie podjąłby inwestycji. |
| --- | --- |

(94)

Komisja zauważa, że polskie władze, z jednej strony, argumentują, że zastrzyki kapitałowe spełniają kryteria TPI, zaś z drugiej strony, są zdania, iż pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, ponieważ bez finansowania publicznego operator portu lotniczego nie podjąłby inwestycji.

| (95) | Aby ustalić w niniejszej sprawie, czy przedmiotowy środek przyznaje spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. korzyść, której nie mogłaby ona uzyskać w normalnych warunkach rynkowych, Komisja musi porównać postępowanie wspólników publicznych zarządcy portu lotniczego z postępowaniem prywatnego inwestora dążącego do uzyskania rentowności w perspektywie długoterminowej (40). |
| --- | --- |

(95)

Aby ustalić w niniejszej sprawie, czy przedmiotowy środek przyznaje spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. korzyść, której nie mogłaby ona uzyskać w normalnych warunkach rynkowych, Komisja musi porównać postępowanie wspólników publicznych zarządcy portu lotniczego z postępowaniem prywatnego inwestora dążącego do uzyskania rentowności w perspektywie długoterminowej (40).

| (96) | W ocenie należy pominąć wszelkie pozytywne skutki dla gospodarki regionu, w którym położony jest port lotniczy, zgodnie z wyjaśnieniem Trybunału, że właściwym pytaniem w kontekście stosowania analizy TPI jest to, czy „biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo uzyskania zwrotu z inwestycji i pomijając wszelkie kwestie społeczne, sektorowe oraz kwestie związane z polityką regionalną, udziałowiec prywatny zdecydowałby się w podobnych okolicznościach subskrybować przedmiotowy kapitał” (41). |
| --- | --- |

(96)

W ocenie należy pominąć wszelkie pozytywne skutki dla gospodarki regionu, w którym położony jest port lotniczy, zgodnie z wyjaśnieniem Trybunału, że właściwym pytaniem w kontekście stosowania analizy TPI jest to, czy „biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo uzyskania zwrotu z inwestycji i pomijając wszelkie kwestie społeczne, sektorowe oraz kwestie związane z polityką regionalną, udziałowiec prywatny zdecydowałby się w podobnych okolicznościach subskrybować przedmiotowy kapitał” (41).

| (97) | Polskie władze twierdzą, że przedmiotowe środki nie przyznają korzyści ekonomicznej zarządcy portu lotniczego w Gdyni, ponieważ są zgodne z TPI. Jak opisano w pkt 3.1, na poparcie tego twierdzenia polskie władze przedstawiły wyniki analiz TPI wykonanych przez PWC (42). W listopadzie 2013 r. polskie władze poinformowały ponadto, że nowe źródła przychodów (tj. sprzedaż paliwa, usługi nawigacyjne) zwiększą NPV projektu. W chwili podjęcia decyzji o wszczęciu postępowania polskie władze przedłożyły jedynie uaktualnienie TPI 2012. |
| --- | --- |

(97)

Polskie władze twierdzą, że przedmiotowe środki nie przyznają korzyści ekonomicznej zarządcy portu lotniczego w Gdyni, ponieważ są zgodne z TPI. Jak opisano w pkt 3.1, na poparcie tego twierdzenia polskie władze przedstawiły wyniki analiz TPI wykonanych przez PWC (42). W listopadzie 2013 r. polskie władze poinformowały ponadto, że nowe źródła przychodów (tj. sprzedaż paliwa, usługi nawigacyjne) zwiększą NPV projektu. W chwili podjęcia decyzji o wszczęciu postępowania polskie władze przedłożyły jedynie uaktualnienie TPI 2012.

| (98) | Mimo że zgodnie z umową wspólników z 2011 r. miasto Gdynia i gmina Kosakowo zobowiązały się do wnoszenia wkładów gotówkowych i bezgotówkowych w celu finansowania projektu inwestycyjnego do 2040 r., polskie władze utrzymują, że dla oceny zgodności zastrzyków kapitałowych z rynkiem znaczenie ma tylko uaktualnienie TPI 2012 oraz późniejsze informacje o dodatkowych strumieniach przychodów. |
| --- | --- |

(98)

Mimo że zgodnie z umową wspólników z 2011 r. miasto Gdynia i gmina Kosakowo zobowiązały się do wnoszenia wkładów gotówkowych i bezgotówkowych w celu finansowania projektu inwestycyjnego do 2040 r., polskie władze utrzymują, że dla oceny zgodności zastrzyków kapitałowych z rynkiem znaczenie ma tylko uaktualnienie TPI 2012 oraz późniejsze informacje o dodatkowych strumieniach przychodów.

| (99) | W wyroku w sprawie Stardust Marine Trybunał orzekł, że „[...] w celu ustalenia, czy państwo zachowało się jak ostrożny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, należy usytuować się w kontekście chwili, w której wdrożono środki wsparcia finansowego, tak by ocenić racjonalność ekonomiczną postępowania państwa, unikając wszelkich ocen bazujących na sytuacji późniejszej” (43). |
| --- | --- |

(99)

W wyroku w sprawie Stardust Marine Trybunał orzekł, że „[...] w celu ustalenia, czy państwo zachowało się jak ostrożny inwestor działający w warunkach gospodarki rynkowej, należy usytuować się w kontekście chwili, w której wdrożono środki wsparcia finansowego, tak by ocenić racjonalność ekonomiczną postępowania państwa, unikając wszelkich ocen bazujących na sytuacji późniejszej” (43).

| (100) | Ponadto w sprawie EDF Trybunał orzekł, że „[...] szacunki gospodarcze przeprowadzone po przyznaniu owej korzyści, retrospektywne stwierdzenie rzeczywistej opłacalności inwestycji zrealizowanej przez dane państwo członkowskie lub późniejsze uzasadnienie wybranego faktycznie sposobu postępowania nie mogą wystarczyć do wykazania, że to państwo członkowskie wydało – przed lub równocześnie z przyznaniem tej korzyści – taką decyzję w charakterze akcjonariusza” (44). |
| --- | --- |

(100)

Ponadto w sprawie EDF Trybunał orzekł, że „[...] szacunki gospodarcze przeprowadzone po przyznaniu owej korzyści, retrospektywne stwierdzenie rzeczywistej opłacalności inwestycji zrealizowanej przez dane państwo członkowskie lub późniejsze uzasadnienie wybranego faktycznie sposobu postępowania nie mogą wystarczyć do wykazania, że to państwo członkowskie wydało – przed lub równocześnie z przyznaniem tej korzyści – taką decyzję w charakterze akcjonariusza” (44).

| (101) | Aby móc zastosować TPI, Komisja musi usytuować się w kontekście chwili, w której podejmowano poszczególne decyzje o przekształceniu dawnego lotniska wojskowego w port lotniczy lotnictwa cywilnego. Komisja musi również oprzeć swoją ocenę na informacjach i założeniach, którymi dysponowali wspólnicy publiczni w momencie podejmowania decyzji dotyczącej ustaleń w zakresie finansowania projektu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(101)

Aby móc zastosować TPI, Komisja musi usytuować się w kontekście chwili, w której podejmowano poszczególne decyzje o przekształceniu dawnego lotniska wojskowego w port lotniczy lotnictwa cywilnego. Komisja musi również oprzeć swoją ocenę na informacjach i założeniach, którymi dysponowali wspólnicy publiczni w momencie podejmowania decyzji dotyczącej ustaleń w zakresie finansowania projektu inwestycyjnego.

| (102) | Komisja uważa, że na potrzeby ustalenia, czy miasto Gdynia i gmina Kosakowo działały jak prywatny inwestor, pierwszą istotną analizą jest analiza TPI 2010. Ocenę zgodności interwencji państwa z warunkami rynkowymi należy w rzeczywistości oprzeć na analizie ex ante, uwzględniając informacje i dane dostępne w chwili podjęcia decyzji o inwestycji. |
| --- | --- |

(102)

Komisja uważa, że na potrzeby ustalenia, czy miasto Gdynia i gmina Kosakowo działały jak prywatny inwestor, pierwszą istotną analizą jest analiza TPI 2010. Ocenę zgodności interwencji państwa z warunkami rynkowymi należy w rzeczywistości oprzeć na analizie ex ante, uwzględniając informacje i dane dostępne w chwili podjęcia decyzji o inwestycji.

| (103) | Komisja zauważa, że do 2010 r. wykonano badania i prace przygotowawcze na potrzeby przedmiotowego projektu inwestycyjnego. Obejmowały one plan generalny projektu inwestycyjnego, sprawozdanie dotyczące środowiska, dokumentację projektową terminalu lotnictwa ogólnego, dokumentację projektową budynku administracyjnego oraz budynku jednostki straży pożarnej, specjalistyczną dokumentację dotyczącą działalności lotniczej i inne ekspertyzy. Koszt tych badań do końca 2010 r. wyniósł w sumie [...] mln PLN ([...] EUR) (45). Wynika z tego, że decyzję o rozbudowie portu lotniczego w Gdyni inwestorzy podjęli przed 2010 r. Miasto Gdynia i gmina Kosakowo podjęły szereg wstępnych kroków w celu realizacji projektu (zob. motyw 10 powyżej); zlecono także w tym celu przeprowadzenie specjalnych badań. |
| --- | --- |

(103)

Komisja zauważa, że do 2010 r. wykonano badania i prace przygotowawcze na potrzeby przedmiotowego projektu inwestycyjnego. Obejmowały one plan generalny projektu inwestycyjnego, sprawozdanie dotyczące środowiska, dokumentację projektową terminalu lotnictwa ogólnego, dokumentację projektową budynku administracyjnego oraz budynku jednostki straży pożarnej, specjalistyczną dokumentację dotyczącą działalności lotniczej i inne ekspertyzy. Koszt tych badań do końca 2010 r. wyniósł w sumie [...] mln PLN ([...] EUR) (45). Wynika z tego, że decyzję o rozbudowie portu lotniczego w Gdyni inwestorzy podjęli przed 2010 r. Miasto Gdynia i gmina Kosakowo podjęły szereg wstępnych kroków w celu realizacji projektu (zob. motyw 10 powyżej); zlecono także w tym celu przeprowadzenie specjalnych badań.

| (104) | Ponadto, jak twierdzą polskie władze, w 2010 r. wspólnicy publiczni zarządcy portu zakończyli przygotowania dotyczące przedmiotowego projektu inwestycyjnego. W tym samym roku akcjonariusze publiczni podnieśli kapitał zakładowy spółki do 6,05 mln PLN (ok. 1,5 mln EUR) z zamiarem realizacji projektu inwestycyjnego. Główne inwestycje w środki trwałe (takie jak budowa terminalu lotnictwa ogólnego) planowano zacząć w 2011 r., jednak w rzeczywistości rozpoczęły się one w 2012 r. Komisja uważa, że w takim momencie każdy prywatny inwestor oszacowałby spodziewaną rentowność projektu. Jeśli plan inwestycyjny nie wykazałby możliwej do przyjęcia stopy zwrotu lub gdyby opierała się ona na wątpliwych założeniach, prywatny inwestor nie zacząłby realizować planu i nie wydałby na niego dalszych środków, oprócz tych, które już wydał na prace przygotowawcze, o których mowa w powyższym motywie. |
| --- | --- |

(104)

Ponadto, jak twierdzą polskie władze, w 2010 r. wspólnicy publiczni zarządcy portu zakończyli przygotowania dotyczące przedmiotowego projektu inwestycyjnego. W tym samym roku akcjonariusze publiczni podnieśli kapitał zakładowy spółki do 6,05 mln PLN (ok. 1,5 mln EUR) z zamiarem realizacji projektu inwestycyjnego. Główne inwestycje w środki trwałe (takie jak budowa terminalu lotnictwa ogólnego) planowano zacząć w 2011 r., jednak w rzeczywistości rozpoczęły się one w 2012 r. Komisja uważa, że w takim momencie każdy prywatny inwestor oszacowałby spodziewaną rentowność projektu. Jeśli plan inwestycyjny nie wykazałby możliwej do przyjęcia stopy zwrotu lub gdyby opierała się ona na wątpliwych założeniach, prywatny inwestor nie zacząłby realizować planu i nie wydałby na niego dalszych środków, oprócz tych, które już wydał na prace przygotowawcze, o których mowa w powyższym motywie.

a)   Zastrzyki kapitałowe

| (105) | W kwestii zastrzyków kapitałowych Komisja zauważa, że decyzję o pierwszym dużym zastrzyku kapitałowym w kwocie 4,4 mln PLN podjęto dnia 29 lipca 2010 r. (prawie czterokrotnie zwiększając istniejący kapitał w kwocie 1,7 mln PLN), tuż po ukończeniu analizy TPI 2010 z dnia 16 lipca 2010 r. Ponadto w marcu 2011 r. (nawet przed ukończeniem drugiej analizy TPI z dnia 13 maja 2011 r.) podpisano umowę w sprawie dalszych zastrzyków kapitałowych (do 2040 r.) na rzecz finansowania projektu przekształcenia lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy (wspomnianą w motywie 33). Oprócz tego w tym samym czasie zawarto umowę operacyjną z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (7 marca 2011 r.) oraz umowę o dzierżawę gruntów na rzecz spółki (11 marca 2011 r. (wspomnianą w motywie 33)). |
| --- | --- |

(105)

W kwestii zastrzyków kapitałowych Komisja zauważa, że decyzję o pierwszym dużym zastrzyku kapitałowym w kwocie 4,4 mln PLN podjęto dnia 29 lipca 2010 r. (prawie czterokrotnie zwiększając istniejący kapitał w kwocie 1,7 mln PLN), tuż po ukończeniu analizy TPI 2010 z dnia 16 lipca 2010 r. Ponadto w marcu 2011 r. (nawet przed ukończeniem drugiej analizy TPI z dnia 13 maja 2011 r.) podpisano umowę w sprawie dalszych zastrzyków kapitałowych (do 2040 r.) na rzecz finansowania projektu przekształcenia lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy (wspomnianą w motywie 33). Oprócz tego w tym samym czasie zawarto umowę operacyjną z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (7 marca 2011 r.) oraz umowę o dzierżawę gruntów na rzecz spółki (11 marca 2011 r. (wspomnianą w motywie 33)).

| (106) | Komisja podkreśla również, że polskie władze potwierdziły, iż zastrzyki kapitałowe, w których sprawie podjęto decyzję dnia 29 lipca 2010 r., opierały się na ocenie ekonomicznej projektu zawartej w analizie TPI 2010. Dlatego też nie ulega wątpliwości, że akcjonariusze publiczni na tym etapie podjęli decyzję o zaangażowaniu się w omawiany projekt inwestycyjny, który miał być realizowany przez okres 30 lat. Inwestor prywatny może wprawdzie w obliczu zmieniających się warunków dostosować swój plan inwestycyjny w trakcie jego realizacji, ale każdy inwestor prywatny bez wątpienia dokonałby oceny merytorycznej przedmiotowego projektu już w 2010 r., czyli przed przekazaniem na jego realizację znacznych zasobów. |
| --- | --- |

(106)

Komisja podkreśla również, że polskie władze potwierdziły, iż zastrzyki kapitałowe, w których sprawie podjęto decyzję dnia 29 lipca 2010 r., opierały się na ocenie ekonomicznej projektu zawartej w analizie TPI 2010. Dlatego też nie ulega wątpliwości, że akcjonariusze publiczni na tym etapie podjęli decyzję o zaangażowaniu się w omawiany projekt inwestycyjny, który miał być realizowany przez okres 30 lat. Inwestor prywatny może wprawdzie w obliczu zmieniających się warunków dostosować swój plan inwestycyjny w trakcie jego realizacji, ale każdy inwestor prywatny bez wątpienia dokonałby oceny merytorycznej przedmiotowego projektu już w 2010 r., czyli przed przekazaniem na jego realizację znacznych zasobów.

| (107) | Do czasu przeprowadzenia pierwszego uaktualnienia TPI w 2011 r. akcjonariusze publiczni dokonali zastrzyków kapitałowych na rzecz spółki w kwocie 6,05 mln PLN (zob. tabela 3). Spółka wydzierżawiła już grunty portu lotniczego od gminy Kosakowo (umowa dzierżawy między spółką Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. a gminą Kosakowo została podpisana dnia 11 marca 2011 r.) i podpisała również umowę operacyjną z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (7 marca 2011 r.). Ponadto dnia 11 marca 2011 r. wspólnicy podpisali umowę o podwyższeniach kapitału podstawowego spółki do 2040 r. (46). Natomiast do czasu zakończenia drugiego uaktualnienia analizy TPI w lipcu 2012 r. wspólnicy publiczni dokonali zastrzyków kapitału na łączną kwotę 64,810 mln PLN (tj. około 70 % całego przekazanego kapitału). Komisja podkreśla, że analizy TPI 2011 i 2012 bez wątpienia wprowadzają dostosowania względem pierwotnego planu inwestycyjnego, na którego podstawie podjęto pierwotną decyzję o rozpoczęciu projektu przekształcenia lotniska wojskowego w lotnisko cywilne. Dlatego też, mimo że większych zastrzyków kapitałowych dokonano po przeprowadzaniu analizy TPI 2010, nie można ich rozpatrywać w izolacji. |
| --- | --- |

(107)

Do czasu przeprowadzenia pierwszego uaktualnienia TPI w 2011 r. akcjonariusze publiczni dokonali zastrzyków kapitałowych na rzecz spółki w kwocie 6,05 mln PLN (zob. tabela 3). Spółka wydzierżawiła już grunty portu lotniczego od gminy Kosakowo (umowa dzierżawy między spółką Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. a gminą Kosakowo została podpisana dnia 11 marca 2011 r.) i podpisała również umowę operacyjną z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (7 marca 2011 r.). Ponadto dnia 11 marca 2011 r. wspólnicy podpisali umowę o podwyższeniach kapitału podstawowego spółki do 2040 r. (46). Natomiast do czasu zakończenia drugiego uaktualnienia analizy TPI w lipcu 2012 r. wspólnicy publiczni dokonali zastrzyków kapitału na łączną kwotę 64,810 mln PLN (tj. około 70 % całego przekazanego kapitału). Komisja podkreśla, że analizy TPI 2011 i 2012 bez wątpienia wprowadzają dostosowania względem pierwotnego planu inwestycyjnego, na którego podstawie podjęto pierwotną decyzję o rozpoczęciu projektu przekształcenia lotniska wojskowego w lotnisko cywilne. Dlatego też, mimo że większych zastrzyków kapitałowych dokonano po przeprowadzaniu analizy TPI 2010, nie można ich rozpatrywać w izolacji.

b)   Nakłady inwestycyjne

| (108) | W analizie TPI 2012 inwestycje w aktywa trwałe podzielono na 4 etapy. Pierwszy etap projektu inwestycyjnego obejmował prace projektowe i przygotowanie miejsca budowy (wycięcie drzew i krzaków, rozbiórkę niektórych hangarów i wyrównanie terenu). Koszty te poniesiono w 2011 r., a ich łączna kwota wyniosła [...] mln PLN ([...] EUR). Realizacja drugiego etapu projektu, obejmującego budowę terminalu na potrzeby lotnictwa ogólnego, budynku administracyjnego oraz budynku dla jednostki straży pożarnej, rozpoczęła się już w 2012 r. Drugi etap projektu jest najważniejszy pod względem nakładów inwestycyjnych, gdyż [...] % wydatków kapitałowych w ujęciu nominalnym (zwanych dalej „capex”) poniesiono w latach 2012–2013. Według informacji przedstawionych przez polskie władze nakłady inwestycyjne w 2012 r. wyniosły [...] mln PLN (z czego ponad połowę wydano jeszcze przed rozpoczęciem uaktualnionej analizy TPI 2012). Poniższy wykres (wykres 2) przedstawia capex (w ujęciu nominalnym) w poszczególnych etapach inwestycji zgodnie z analizą TPI 2012.

  Wykres 2


  Wydatki kapitałowe (capex) w poszczególnych etapach (analiza TPI z 2012 r.)

  [...] |
| --- | --- |

(108)

W analizie TPI 2012 inwestycje w aktywa trwałe podzielono na 4 etapy. Pierwszy etap projektu inwestycyjnego obejmował prace projektowe i przygotowanie miejsca budowy (wycięcie drzew i krzaków, rozbiórkę niektórych hangarów i wyrównanie terenu). Koszty te poniesiono w 2011 r., a ich łączna kwota wyniosła [...] mln PLN ([...] EUR). Realizacja drugiego etapu projektu, obejmującego budowę terminalu na potrzeby lotnictwa ogólnego, budynku administracyjnego oraz budynku dla jednostki straży pożarnej, rozpoczęła się już w 2012 r. Drugi etap projektu jest najważniejszy pod względem nakładów inwestycyjnych, gdyż [...] % wydatków kapitałowych w ujęciu nominalnym (zwanych dalej „capex”) poniesiono w latach 2012–2013. Według informacji przedstawionych przez polskie władze nakłady inwestycyjne w 2012 r. wyniosły [...] mln PLN (z czego ponad połowę wydano jeszcze przed rozpoczęciem uaktualnionej analizy TPI 2012). Poniższy wykres (wykres 2) przedstawia capex (w ujęciu nominalnym) w poszczególnych etapach inwestycji zgodnie z analizą TPI 2012.

Wykres 2

Wydatki kapitałowe (capex) w poszczególnych etapach (analiza TPI z 2012 r.)

[...]

| (109) | Mając na uwadze motywy 103 i 108, Komisja uważa, że analiz TPI 2011 i TPI 2012 nie wykonano w odpowiednim czasie i nie oparto ich na informacjach, którymi dysponowali publiczni akcjonariusze w chwili podejmowania głównej decyzji o finansowaniu projektu przekształcenia lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy. Ponadto Komisja nie może wstecznie uwzględnić planowanych dodatkowych źródeł przychodów, opierając się na informacjach dostarczonych w listopadzie 2013 r., aby uzasadnić decyzje podjęte przez wspólników publicznych w latach 2010 i 2011. |
| --- | --- |

(109)

Mając na uwadze motywy 103 i 108, Komisja uważa, że analiz TPI 2011 i TPI 2012 nie wykonano w odpowiednim czasie i nie oparto ich na informacjach, którymi dysponowali publiczni akcjonariusze w chwili podejmowania głównej decyzji o finansowaniu projektu przekształcenia lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy. Ponadto Komisja nie może wstecznie uwzględnić planowanych dodatkowych źródeł przychodów, opierając się na informacjach dostarczonych w listopadzie 2013 r., aby uzasadnić decyzje podjęte przez wspólników publicznych w latach 2010 i 2011.

| (110) | W związku z powyższym Komisja uważa, że aby stwierdzić, czy Gdynia i Kosakowo postępowały jak ostrożny inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej, musi oprzeć swoją ocenę przede wszystkim na analizie TPI 2010, pomijając dalsze wydarzenia i informacje, którymi wymienieni publiczni wspólnicy nie dysponowali w chwili podejmowania decyzji o realizacji przedmiotowego projektu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(110)

W związku z powyższym Komisja uważa, że aby stwierdzić, czy Gdynia i Kosakowo postępowały jak ostrożny inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej, musi oprzeć swoją ocenę przede wszystkim na analizie TPI 2010, pomijając dalsze wydarzenia i informacje, którymi wymienieni publiczni wspólnicy nie dysponowali w chwili podejmowania decyzji o realizacji przedmiotowego projektu inwestycyjnego.

| (111) | Z drugiej strony, w analizach TPI 2011 i 2012 ocenie poddano jedynie zmiany względem pierwotnej decyzji o rozpoczęciu projektu inwestycyjnego, podjętej w 2010 r. na podstawie analizy TPI 2010. W analizie TPI 2012 w istocie stwierdzono, że niektóre inwestycje (takie jak terminal na potrzeby lotnictwa ogólnego, budynek administracyjny, system energetyczny) były już „w zaawansowanym stadium realizacji”. Dwie późniejsze analizy wskazują, że wspólnicy kierowali się zmianami na rynku i zgodnie z nimi dostosowywali zakres projektu (rozszerzając go lub zawężając w zależności od rodzaju inwestycji). Te zmiany były jednak niewielkie w stosunku do decyzji o przekształceniu bazy wojskowej w lotnisko cywilne. Poniższy wykres (wykres 3) przedstawia wydatki kapitałowe według analiz TPI 2010, 2011 i 2012 (w ujęciu realnym na 2010 r.). Jak można zauważyć, ramy czasowe i zakres inwestycji zostały wprawdzie zaktualizowane zarówno w 2011, jak i 2012 r., lecz zmiany te nie były znaczące, biorąc pod uwagę ogólne rozmiary projektu. W 2010 r. realne capex oszacowano na ok. [...] mln PLN, a kwotę tę [...] do ok. [...] mln PLN zarówno w 2011, jak i w 2012 r. (tj. o [...] % w okresie realizacji inwestycji wynoszącym niemal 20 lat). |
| --- | --- |

(111)

Z drugiej strony, w analizach TPI 2011 i 2012 ocenie poddano jedynie zmiany względem pierwotnej decyzji o rozpoczęciu projektu inwestycyjnego, podjętej w 2010 r. na podstawie analizy TPI 2010. W analizie TPI 2012 w istocie stwierdzono, że niektóre inwestycje (takie jak terminal na potrzeby lotnictwa ogólnego, budynek administracyjny, system energetyczny) były już „w zaawansowanym stadium realizacji”. Dwie późniejsze analizy wskazują, że wspólnicy kierowali się zmianami na rynku i zgodnie z nimi dostosowywali zakres projektu (rozszerzając go lub zawężając w zależności od rodzaju inwestycji). Te zmiany były jednak niewielkie w stosunku do decyzji o przekształceniu bazy wojskowej w lotnisko cywilne. Poniższy wykres (wykres 3) przedstawia wydatki kapitałowe według analiz TPI 2010, 2011 i 2012 (w ujęciu realnym na 2010 r.). Jak można zauważyć, ramy czasowe i zakres inwestycji zostały wprawdzie zaktualizowane zarówno w 2011, jak i 2012 r., lecz zmiany te nie były znaczące, biorąc pod uwagę ogólne rozmiary projektu. W 2010 r. realne capex oszacowano na ok. [...] mln PLN, a kwotę tę [...] do ok. [...] mln PLN zarówno w 2011, jak i w 2012 r. (tj. o [...] % w okresie realizacji inwestycji wynoszącym niemal 20 lat).

| (112) | W praktyce, w niniejszej sprawie Komisja musi ocenić szereg decyzji inwestycyjnych podjętych w krótkim przedziale czasu, który nie charakteryzuje się występowaniem nieprzewidzianych zdarzeń, przez tych samych wspólników publicznych, w związku z realizacją zasadniczo tego samego projektu inwestycyjnego. Dlatego też uaktualnienia TPI 2011 i 2012 nie mogą spowodować uznania decyzji inwestycyjnej, która nie była zgodna z TPI w czasie, gdy była podejmowana, za racjonalną decyzję inwestycyjną. Uaktualnienia te mogłyby co najwyżej świadczyć o tym, że polskie władze postąpiły jak inwestor prywatny, tylko gdyby wskazywały, że dzięki zainwestowaniu dodatkowych środków projekt miałby uzyskać rentowność, która zapewniłaby odpowiednie wynagrodzenie kapitału już zainwestowanego i tego, który miałby zostać zainwestowany (lub która zapewniałaby odpowiednie wynagrodzenie tych kapitałów nawet przy uwzględnieniu ryzyka związanego z koniecznością spłaty pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem w przeszłości).

  Wykres 3


  Capex (w tys. PLN) według analiz TPI z 2010, 2011 i 2012 r. (w ujęciu realnym na 2010 r.)

  [...] |
| --- | --- |

(112)

W praktyce, w niniejszej sprawie Komisja musi ocenić szereg decyzji inwestycyjnych podjętych w krótkim przedziale czasu, który nie charakteryzuje się występowaniem nieprzewidzianych zdarzeń, przez tych samych wspólników publicznych, w związku z realizacją zasadniczo tego samego projektu inwestycyjnego. Dlatego też uaktualnienia TPI 2011 i 2012 nie mogą spowodować uznania decyzji inwestycyjnej, która nie była zgodna z TPI w czasie, gdy była podejmowana, za racjonalną decyzję inwestycyjną. Uaktualnienia te mogłyby co najwyżej świadczyć o tym, że polskie władze postąpiły jak inwestor prywatny, tylko gdyby wskazywały, że dzięki zainwestowaniu dodatkowych środków projekt miałby uzyskać rentowność, która zapewniłaby odpowiednie wynagrodzenie kapitału już zainwestowanego i tego, który miałby zostać zainwestowany (lub która zapewniałaby odpowiednie wynagrodzenie tych kapitałów nawet przy uwzględnieniu ryzyka związanego z koniecznością spłaty pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem w przeszłości).

Wykres 3

Capex (w tys. PLN) według analiz TPI z 2010, 2011 i 2012 r. (w ujęciu realnym na 2010 r.)

[...]

Zastosowanie TPI na podstawie analizy TPI z 2010 r.

| (113) | Analiza TPI z 2010 r. dostarczona przez polskie władze opiera się na planie operacyjnym zawierającym prognozę przyszłych przepływów pieniężnych dla inwestorów kapitałowych w latach 2010–2040. W czasie gdy przeprowadzano analizę TPI polskie władze zakładały, że port lotniczy zacznie obsługiwać ogólny ruch lotniczy w 2011 r., loty czarterowe – w 2013 r. i przewoźników niskokosztowych – w 2015 r. Doprowadziłoby to do stałego wzrostu liczby obsługiwanych pasażerów z [...] pasażerów w 2013 r. do prawie [...] mln w 2024 r. i 1,753 mln w 2040 r. (jak pokazano w tabeli 5 poniżej).

  Tabela 5


  Prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego w porcie lotniczym w Gdyni wykorzystane w analizie TPI z 2010 r. (w tysiącach)
















  Spodziewany rozwój ruchu pasażerskiego (TPI 2010) |
| --- | --- |
| Rok | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2020 | 2024 | 2028 | 2032 | 2036 | 2040 |
| Liczba pasażerów | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 1 753,835 |

(113)

Analiza TPI z 2010 r. dostarczona przez polskie władze opiera się na planie operacyjnym zawierającym prognozę przyszłych przepływów pieniężnych dla inwestorów kapitałowych w latach 2010–2040. W czasie gdy przeprowadzano analizę TPI polskie władze zakładały, że port lotniczy zacznie obsługiwać ogólny ruch lotniczy w 2011 r., loty czarterowe – w 2013 r. i przewoźników niskokosztowych – w 2015 r. Doprowadziłoby to do stałego wzrostu liczby obsługiwanych pasażerów z [...] pasażerów w 2013 r. do prawie [...] mln w 2024 r. i 1,753 mln w 2040 r. (jak pokazano w tabeli 5 poniżej).

Tabela 5

Prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego w porcie lotniczym w Gdyni wykorzystane w analizie TPI z 2010 r. (w tysiącach)

Spodziewany rozwój ruchu pasażerskiego (TPI 2010)

Rok

2013

2014

2015

2016

2020

2024

2028

2032

2036

2040

Liczba pasażerów

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

1 753,835

| (114) | Zgodnie z TPI z 2010 r. przedsiębiorstwo byłoby rentowne na poziomie EBITDA począwszy od 2018 r. Roczne zdyskontowane przepływy pieniężne miałyby osiągnąć dodatni poziom od 2020 r., co widać na wykresie poniżej (wykres 4). Jednakże w ujęciu skumulowanym (tzn. po podsumowaniu w każdym roku przepływów pieniężnych z lat poprzednich) przewiduje się, że suma zdyskontowanych przepływów pieniężnych za cały okres 2010–2040 będzie ujemna (jak przedstawiono na rys. 1). Innymi słowy, dodatnie przepływy pieniężne, jakie mają być generowane od 2018 r., nie są na tyle duże, aby mogły przewyższyć ujemne przepływy pieniężne o dużej wartości we wczesnych okresach inwestycji.

  Wykres 4


  Zdyskontowane przepływy pieniężne w tys. PLN (analiza TPI z 2010 r.)

  [...]







  Źródło: | na podstawie analizy TPI 2010. |
| --- | --- | --- |

(114)

Zgodnie z TPI z 2010 r. przedsiębiorstwo byłoby rentowne na poziomie EBITDA począwszy od 2018 r. Roczne zdyskontowane przepływy pieniężne miałyby osiągnąć dodatni poziom od 2020 r., co widać na wykresie poniżej (wykres 4). Jednakże w ujęciu skumulowanym (tzn. po podsumowaniu w każdym roku przepływów pieniężnych z lat poprzednich) przewiduje się, że suma zdyskontowanych przepływów pieniężnych za cały okres 2010–2040 będzie ujemna (jak przedstawiono na rys. 1). Innymi słowy, dodatnie przepływy pieniężne, jakie mają być generowane od 2018 r., nie są na tyle duże, aby mogły przewyższyć ujemne przepływy pieniężne o dużej wartości we wczesnych okresach inwestycji.

Wykres 4

Zdyskontowane przepływy pieniężne w tys. PLN (analiza TPI z 2010 r.)

[...]

Źródło:

| (115) | Przewidywano, że po 2040 r. wartość zarządcy portu lotniczego będzie stale wzrastać przy stabilnej stopie wzrostu wolnych przepływów pieniężnych wynoszącej [...] %. Zgodnie z tym założeniem polskie władze obliczyły wartość końcową zarządcy portu lotniczego w 2040 r. Zamortyzowana wartość końcowa wynosi [...] mln PLN. |
| --- | --- |

(115)

Przewidywano, że po 2040 r. wartość zarządcy portu lotniczego będzie stale wzrastać przy stabilnej stopie wzrostu wolnych przepływów pieniężnych wynoszącej [...] %. Zgodnie z tym założeniem polskie władze obliczyły wartość końcową zarządcy portu lotniczego w 2040 r. Zamortyzowana wartość końcowa wynosi [...] mln PLN.

| (116) | Z analizy TPI 2010 wynika dodatnia wartość kapitałowa (47) rzędu [...] mln PLN (tj. około [...] mln EUR). Dodatkowo wewnętrzna stopa zwrotu projektu inwestycyjnego wynosi [...] % i jest wyższa niż prognozowany koszt kapitału zarządcy portu lotniczego ([...] %). |
| --- | --- |

(116)

Z analizy TPI 2010 wynika dodatnia wartość kapitałowa (47) rzędu [...] mln PLN (tj. około [...] mln EUR). Dodatkowo wewnętrzna stopa zwrotu projektu inwestycyjnego wynosi [...] % i jest wyższa niż prognozowany koszt kapitału zarządcy portu lotniczego ([...] %).

| (117) | Komisja zauważa, że kluczowym czynnikiem kształtującym wartości przyszłych przepływów pieniężnych zarządcy portu lotniczego w Gdyni są spodziewane przychody, które będą uwarunkowane liczbą pasażerów oraz poziomem opłat lotniskowych płaconych przez przewoźników lotniczych. W analizie TPI 2010 przychody z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych (opłaty pasażerskie, za lądowanie i za postój) wynoszą [80–90] % wszystkich przychodów w 2040 r., a średnio [80–90] % wszystkich przychodów w całym okresie objętym oceną, tj. w latach 2010–2040. Komisja zauważa, że ten fakt jest sprzeczny z oświadczeniami polskich władz, że działalność portu lotniczego w Gdyni będzie uzupełniała działalność portu lotniczego w Gdańsku, zważywszy, że Gdynia skoncentruje się na działalności związanej z lotnictwem ogólnym. W istocie, jak pokazują dane przedstawione powyżej, główne źródło przychodów w większości lat objętych prognozą pochodzi z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych. Jednakże, jak zostanie to wyjaśnione bardziej szczegółowo poniżej, także znaczna większość przychodów portu lotniczego w Gdańsku pochodzi z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych (zob. motyw 121). |
| --- | --- |

(117)

Komisja zauważa, że kluczowym czynnikiem kształtującym wartości przyszłych przepływów pieniężnych zarządcy portu lotniczego w Gdyni są spodziewane przychody, które będą uwarunkowane liczbą pasażerów oraz poziomem opłat lotniskowych płaconych przez przewoźników lotniczych. W analizie TPI 2010 przychody z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych (opłaty pasażerskie, za lądowanie i za postój) wynoszą [80–90] % wszystkich przychodów w 2040 r., a średnio [80–90] % wszystkich przychodów w całym okresie objętym oceną, tj. w latach 2010–2040. Komisja zauważa, że ten fakt jest sprzeczny z oświadczeniami polskich władz, że działalność portu lotniczego w Gdyni będzie uzupełniała działalność portu lotniczego w Gdańsku, zważywszy, że Gdynia skoncentruje się na działalności związanej z lotnictwem ogólnym. W istocie, jak pokazują dane przedstawione powyżej, główne źródło przychodów w większości lat objętych prognozą pochodzi z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych. Jednakże, jak zostanie to wyjaśnione bardziej szczegółowo poniżej, także znaczna większość przychodów portu lotniczego w Gdańsku pochodzi z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych (zob. motyw 121).

| (118) | W kontekście popytu ze strony pasażerów i przewoźników lotniczych Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdyni miałby ten sam obszar ciążenia co port lotniczy w Gdańsku położony tylko około 25 kilometrów od portu lotniczego w Gdyni. Port lotniczy w Gdańsku został rozbudowany w 2012 r., tak aby obsługiwać 5 mln pasażerów, a w 2015 r. przewiduje się dalszy wzrost przepustowości do 7 mln pasażerów. Harmonogram rozbudowy został podany do wiadomości publicznej już w 2010 r., tj. w czasie przygotowywania TPI 2010 (48). Ponadto w dniu 24 września 2008 r. w ramach sprawy z zakresu pomocy państwa nr N 472/08 Komisja otrzymała także zgłoszenie dotyczące dofinansowania ze środków publicznych rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku, mającej zwiększyć jego przepustowość do 5 mln pasażerów, które Komisja zatwierdziła dnia 5 lutego 2009 r. (49). |
| --- | --- |

(118)

W kontekście popytu ze strony pasażerów i przewoźników lotniczych Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdyni miałby ten sam obszar ciążenia co port lotniczy w Gdańsku położony tylko około 25 kilometrów od portu lotniczego w Gdyni. Port lotniczy w Gdańsku został rozbudowany w 2012 r., tak aby obsługiwać 5 mln pasażerów, a w 2015 r. przewiduje się dalszy wzrost przepustowości do 7 mln pasażerów. Harmonogram rozbudowy został podany do wiadomości publicznej już w 2010 r., tj. w czasie przygotowywania TPI 2010 (48). Ponadto w dniu 24 września 2008 r. w ramach sprawy z zakresu pomocy państwa nr N 472/08 Komisja otrzymała także zgłoszenie dotyczące dofinansowania ze środków publicznych rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku, mającej zwiększyć jego przepustowość do 5 mln pasażerów, które Komisja zatwierdziła dnia 5 lutego 2009 r. (49).

| (119) | Polskie władze poinformowały Komisję, że plan generalny dla portu lotniczego w Gdańsku przygotowany w 2010 r. (50) przewiduje rozbudowę pasa startowego, płyty postojowej i innej infrastruktury lotniskowej, w wyniku czego port lotniczy w Gdańsku będzie mógł obsługiwać w przyszłości ponad 10 mln pasażerów rocznie. |
| --- | --- |

(119)

Polskie władze poinformowały Komisję, że plan generalny dla portu lotniczego w Gdańsku przygotowany w 2010 r. (50) przewiduje rozbudowę pasa startowego, płyty postojowej i innej infrastruktury lotniskowej, w wyniku czego port lotniczy w Gdańsku będzie mógł obsługiwać w przyszłości ponad 10 mln pasażerów rocznie.

| (120) | Komisja zauważa dalej, że w 2010 r. port lotniczy w Gdańsku obsłużył 2,2 mln pasażerów (tj. wykorzystał swoją przepustowość w 45 %, włącznie z przepustowością w budowie). Zgodnie z prognozami dla portu lotniczego w Gdańsku do 2020 r. będzie się wykorzystywać jedynie 50–60 % dostępnej przepustowości (51). Prognozy te nie uwzględniają rozpoczęcia eksploatacji portu lotniczego w Gdyni (tj. zakłada się, że cały popyt w obszarze obciążenia obsłuży port lotniczy w Gdańsku). Komisja zwraca uwagę, że nawet przy założeniu dynamicznego wzrostu ruchu pasażerskiego port lotniczy w Gdańsku będzie w stanie zaspokoić popyt w regionie przez długi czas, tj. przynajmniej do 2030 r. |
| --- | --- |

(120)

Komisja zauważa dalej, że w 2010 r. port lotniczy w Gdańsku obsłużył 2,2 mln pasażerów (tj. wykorzystał swoją przepustowość w 45 %, włącznie z przepustowością w budowie). Zgodnie z prognozami dla portu lotniczego w Gdańsku do 2020 r. będzie się wykorzystywać jedynie 50–60 % dostępnej przepustowości (51). Prognozy te nie uwzględniają rozpoczęcia eksploatacji portu lotniczego w Gdyni (tj. zakłada się, że cały popyt w obszarze obciążenia obsłuży port lotniczy w Gdańsku). Komisja zwraca uwagę, że nawet przy założeniu dynamicznego wzrostu ruchu pasażerskiego port lotniczy w Gdańsku będzie w stanie zaspokoić popyt w regionie przez długi czas, tj. przynajmniej do 2030 r.

| (121) | Zgodnie z informacjami powyżej, w analizie TPI z 2010 r. dla portu lotniczego w Gdyni przewidziano, że główną część przychodów (średnio [80–90] % przez cały okres 2012–2040) mieliby generować przewoźnicy niskokosztowi i czarterowi. W tym kontekście Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdańsku także obsługuje głównie przewoźników niskokosztowych i ruch czarterowy. W 2010 r. pasażerowie przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych stanowili 72 % wszystkich pasażerów obsłużonych w porcie lotniczym w Gdańsku (52). |
| --- | --- |

(121)

Zgodnie z informacjami powyżej, w analizie TPI z 2010 r. dla portu lotniczego w Gdyni przewidziano, że główną część przychodów (średnio [80–90] % przez cały okres 2012–2040) mieliby generować przewoźnicy niskokosztowi i czarterowi. W tym kontekście Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdańsku także obsługuje głównie przewoźników niskokosztowych i ruch czarterowy. W 2010 r. pasażerowie przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych stanowili 72 % wszystkich pasażerów obsłużonych w porcie lotniczym w Gdańsku (52).

| (122) | Biorąc pod uwagę bliskość innego niezatłoczonego działającego już portu lotniczego, który funkcjonuje według tego samego modelu biznesowego i posiada znaczącą wolną przepustowość w długiej perspektywie czasowej, Komisja uważa, że zdolność zarządcy portu w Gdyni do przyciągnięcia ruchu lotniczego i pasażerów będzie w dużej mierze uzależniona od poziomu opłat lotniskowych, które zaproponuje przewoźnikom lotniczym, zwłaszcza w porównaniu z opłatami pobieranymi przez swoich najbliższych konkurentów. |
| --- | --- |

(122)

Biorąc pod uwagę bliskość innego niezatłoczonego działającego już portu lotniczego, który funkcjonuje według tego samego modelu biznesowego i posiada znaczącą wolną przepustowość w długiej perspektywie czasowej, Komisja uważa, że zdolność zarządcy portu w Gdyni do przyciągnięcia ruchu lotniczego i pasażerów będzie w dużej mierze uzależniona od poziomu opłat lotniskowych, które zaproponuje przewoźnikom lotniczym, zwłaszcza w porównaniu z opłatami pobieranymi przez swoich najbliższych konkurentów.

| (123) | W tym kontekście Komisja zauważa, że w analizie TPI z 2010 r. przewidziano, że opłata pasażerska w przypadku lotów czarterowych i lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych wynosiłaby 25 PLN/PAX (6,25 EUR) do 2014 r. i 40 PLN/PAX (10 EUR) od 2015 r. (i do 2040 r.). Opłata za lądowanie w tej samej grupie lotów została wyznaczona na 25 PLN za tonę (6,25 EUR) przez cały okres (przyjęto, że średnia maksymalna masa startowa (MTOW) wynosi 70 ton), natomiast opłatę za postój statków powietrznych oszacowano na 4 PLN (1,0 EUR) za 24 godziny postoju i za tonę (przy średniej maksymalnej masie startowej wynoszącej 70 ton). Zgodnie z analizą TPI 2010 ceny zostały wyznaczone na poziomach porównywalnych z cenami w innych regionalnych portach lotniczych w czasie, gdy przeprowadzano analizę TPI z 2010 r. Ceny w porcie lotniczym w Gdyni zostały również ustalone przy założeniu, że nie będzie konkurencji ze strony portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(123)

W tym kontekście Komisja zauważa, że w analizie TPI z 2010 r. przewidziano, że opłata pasażerska w przypadku lotów czarterowych i lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych wynosiłaby 25 PLN/PAX (6,25 EUR) do 2014 r. i 40 PLN/PAX (10 EUR) od 2015 r. (i do 2040 r.). Opłata za lądowanie w tej samej grupie lotów została wyznaczona na 25 PLN za tonę (6,25 EUR) przez cały okres (przyjęto, że średnia maksymalna masa startowa (MTOW) wynosi 70 ton), natomiast opłatę za postój statków powietrznych oszacowano na 4 PLN (1,0 EUR) za 24 godziny postoju i za tonę (przy średniej maksymalnej masie startowej wynoszącej 70 ton). Zgodnie z analizą TPI 2010 ceny zostały wyznaczone na poziomach porównywalnych z cenami w innych regionalnych portach lotniczych w czasie, gdy przeprowadzano analizę TPI z 2010 r. Ceny w porcie lotniczym w Gdyni zostały również ustalone przy założeniu, że nie będzie konkurencji ze strony portu lotniczego w Gdańsku.

| (124) | Komisja zauważa ponadto, że zgodnie z cennikiem, który jest stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku od dnia 31 grudnia 2008 r., standardowa opłata pasażerska wynosi 48 PLN/PAX (12 EUR), standardowa opłata za lądowanie statku powietrznego powyżej 2 ton (tj. włącznie ze wszystkimi statkami powietrznymi przewoźników niskokosztowych i czarterowych) wynosi 25 PLN za tonę (6,25 EUR), a opłata za postój statków powietrznych wynosi 4,5 PLN za 24 godziny postoju i za tonę (1,25 EUR). |
| --- | --- |

(124)

Komisja zauważa ponadto, że zgodnie z cennikiem, który jest stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku od dnia 31 grudnia 2008 r., standardowa opłata pasażerska wynosi 48 PLN/PAX (12 EUR), standardowa opłata za lądowanie statku powietrznego powyżej 2 ton (tj. włącznie ze wszystkimi statkami powietrznymi przewoźników niskokosztowych i czarterowych) wynosi 25 PLN za tonę (6,25 EUR), a opłata za postój statków powietrznych wynosi 4,5 PLN za 24 godziny postoju i za tonę (1,25 EUR).

| (125) | Komisja zauważa jednak, że cennik stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku przewiduje również różne zniżki i rabaty, które dotyczą między innymi lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych. Port lotniczy w Gdańsku stosuje obniżoną stawkę opłaty pasażerskiej w wysokości 24 PLN/PAX (6 EUR) w przypadku wszystkich nowych połączeń (od dnia 1 stycznia 2004 r.) oraz każdego wzrostu częstotliwości połączeń wykonywanych za pomocą statków powietrznych o MTOW od 50 do 100 ton (np. Airbus A320 i Boeing 737, a także inne statki powietrzne używane przez przewoźników niskokosztowych). O połowę obniżane są również opłaty za lądowanie w przypadku takich połączeń (tj. do 12,5 PLN za tonę). Opłata za postój jest zmniejszana o 100 %, jeżeli częstotliwość połączenia wynosi co najmniej 6 razy w tygodniu. Dodatkowo standardowa opłata pasażerska zostaje obniżona o 23 PLN w przypadku wszystkich pasażerów odlatujących, którzy korzystają z regularnych połączeń krajowych. Stosowana jest wówczas odpowiednia zniżka. Komisja uważa, że mając na uwadze zniżki i rabaty stosowane w porcie lotniczym w Gdańsku, opłaty lotniskowe przewidziane w porcie lotniczym w Gdyni zostały ustalone średnio na poziomie znacznie przewyższającym poziom opłat w sąsiednim, działającym już porcie lotniczym. |
| --- | --- |

(125)

Komisja zauważa jednak, że cennik stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku przewiduje również różne zniżki i rabaty, które dotyczą między innymi lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych. Port lotniczy w Gdańsku stosuje obniżoną stawkę opłaty pasażerskiej w wysokości 24 PLN/PAX (6 EUR) w przypadku wszystkich nowych połączeń (od dnia 1 stycznia 2004 r.) oraz każdego wzrostu częstotliwości połączeń wykonywanych za pomocą statków powietrznych o MTOW od 50 do 100 ton (np. Airbus A320 i Boeing 737, a także inne statki powietrzne używane przez przewoźników niskokosztowych). O połowę obniżane są również opłaty za lądowanie w przypadku takich połączeń (tj. do 12,5 PLN za tonę). Opłata za postój jest zmniejszana o 100 %, jeżeli częstotliwość połączenia wynosi co najmniej 6 razy w tygodniu. Dodatkowo standardowa opłata pasażerska zostaje obniżona o 23 PLN w przypadku wszystkich pasażerów odlatujących, którzy korzystają z regularnych połączeń krajowych. Stosowana jest wówczas odpowiednia zniżka. Komisja uważa, że mając na uwadze zniżki i rabaty stosowane w porcie lotniczym w Gdańsku, opłaty lotniskowe przewidziane w porcie lotniczym w Gdyni zostały ustalone średnio na poziomie znacznie przewyższającym poziom opłat w sąsiednim, działającym już porcie lotniczym.

| (126) | Stosując wspomniane opłaty lotniskowe, port lotniczy w Gdyni, jako nowy podmiot na rynku, nie będzie w stanie przyciągnąć znacznego ruchu w sytuacji, gdy działający już port lotniczy, który posiada wolną przepustowość w tym samym obszarze ciążenia, stosuje niższe opłaty netto w przypadku nowych połączeń i zwiększenia częstotliwości w przypadku istniejących połączeń. Komisja zwraca również uwagę, że cennik opłat lotniskowych w porcie lotniczym w Gdańsku z obniżonymi opłatami ma być stosowany do dnia 31 grudnia 2028 r. Ponieważ opłaty lotniskowe są głównym źródłem przychodów dla zarządcy portu, który jest przewidziany w analizie TPI 2010 (w oparciu o ówczesny plan operacyjny operatora portu lotniczego), zdaniem Komisji powyższe rozważania dowodzą, iż analiza TPI 2010 nie jest wystarczająco rzetelna i wiarygodna, aby wykazać, że omawiany projekt inwestycyjny byłby realizowany przez inwestora prywatnego. |
| --- | --- |

(126)

Stosując wspomniane opłaty lotniskowe, port lotniczy w Gdyni, jako nowy podmiot na rynku, nie będzie w stanie przyciągnąć znacznego ruchu w sytuacji, gdy działający już port lotniczy, który posiada wolną przepustowość w tym samym obszarze ciążenia, stosuje niższe opłaty netto w przypadku nowych połączeń i zwiększenia częstotliwości w przypadku istniejących połączeń. Komisja zwraca również uwagę, że cennik opłat lotniskowych w porcie lotniczym w Gdańsku z obniżonymi opłatami ma być stosowany do dnia 31 grudnia 2028 r. Ponieważ opłaty lotniskowe są głównym źródłem przychodów dla zarządcy portu, który jest przewidziany w analizie TPI 2010 (w oparciu o ówczesny plan operacyjny operatora portu lotniczego), zdaniem Komisji powyższe rozważania dowodzą, iż analiza TPI 2010 nie jest wystarczająco rzetelna i wiarygodna, aby wykazać, że omawiany projekt inwestycyjny byłby realizowany przez inwestora prywatnego.

| (127) | Mając na uwadze fakt, iż oba porty lotnicze, w Gdyni i w Gdańsku, nastawiają się głównie na przewoźników czarterowych i niskokosztowych, że port lotniczy w Gdańsku nie wykorzystuje całej swojej przepustowości, że faktyczne opłaty są tam niższe niż opłaty w uwzględnione w planie operacyjnym dotyczącym portu lotniczego w Gdyni, oraz zważywszy na bliskie sąsiedztwo obu portów, Komisja uważa również, że założenie braku konkurencji cenowej między obydwoma portami nie jest prawidłowe. |
| --- | --- |

(127)

Mając na uwadze fakt, iż oba porty lotnicze, w Gdyni i w Gdańsku, nastawiają się głównie na przewoźników czarterowych i niskokosztowych, że port lotniczy w Gdańsku nie wykorzystuje całej swojej przepustowości, że faktyczne opłaty są tam niższe niż opłaty w uwzględnione w planie operacyjnym dotyczącym portu lotniczego w Gdyni, oraz zważywszy na bliskie sąsiedztwo obu portów, Komisja uważa również, że założenie braku konkurencji cenowej między obydwoma portami nie jest prawidłowe.

| (128) | Komisja zauważa również, że w czasie przygotowywania analizy TPI 2010 opłaty netto (opłaty standardowe po odjęciu stosowanych zniżek) stosowane w porcie lotniczym w Bydgoszczy (który jest oddalony od portu lotniczego w Gdyni o 196 km, co w przypadku jazdy samochodem przekłada się na czas podróży wynoszący 2 godziny i 19 minut) i w porcie lotniczym w Szczecinie (oddalonym od portu lotniczego w Gdyni o 296 km, co w przypadku jazdy samochodem przekłada się na czas podróży wynoszący 4 godzin i 24 minuty), tj. w drugim i trzecim najbliższym polskim regionalnym porcie lotniczym, były znacznie niższe (53). |
| --- | --- |

(128)

Komisja zauważa również, że w czasie przygotowywania analizy TPI 2010 opłaty netto (opłaty standardowe po odjęciu stosowanych zniżek) stosowane w porcie lotniczym w Bydgoszczy (który jest oddalony od portu lotniczego w Gdyni o 196 km, co w przypadku jazdy samochodem przekłada się na czas podróży wynoszący 2 godziny i 19 minut) i w porcie lotniczym w Szczecinie (oddalonym od portu lotniczego w Gdyni o 296 km, co w przypadku jazdy samochodem przekłada się na czas podróży wynoszący 4 godzin i 24 minuty), tj. w drugim i trzecim najbliższym polskim regionalnym porcie lotniczym, były znacznie niższe (53).

| (129) | W świetle powyższego Komisja uważa, że biorąc pod uwagę bliskość innego niezatłoczonego portu lotniczego, działającego według tego samego modelu biznesowego, opłaty lotniskowe przewidziane w analizie TPI 2010, które zostały ustalone na wyższym poziomie niż opłaty stosowane w Gdańsku i innych regionalnych portach lotniczych położonych w pobliżu, nie są realistyczne. Ponadto Komisja uważa, że uwzględniając konkurencję dla portu lotniczego w Gdyni, prognozy dotyczące ruchu zawarte w analizie TPI 2010 opierały się na nierealnych założeniach. |
| --- | --- |

(129)

W świetle powyższego Komisja uważa, że biorąc pod uwagę bliskość innego niezatłoczonego portu lotniczego, działającego według tego samego modelu biznesowego, opłaty lotniskowe przewidziane w analizie TPI 2010, które zostały ustalone na wyższym poziomie niż opłaty stosowane w Gdańsku i innych regionalnych portach lotniczych położonych w pobliżu, nie są realistyczne. Ponadto Komisja uważa, że uwzględniając konkurencję dla portu lotniczego w Gdyni, prognozy dotyczące ruchu zawarte w analizie TPI 2010 opierały się na nierealnych założeniach.

| (130) | Warto zauważyć ponadto, że w TPI 2010 nie przeprowadzono analizy wrażliwości ani żadnej oceny ewentualnego prawdopodobieństwa wyniku (np. najbardziej pesymistyczny scenariusz, najbardziej optymistyczny scenariusz, scenariusz podstawowy). Komisja stwierdza w związku z tym, że scenariusz zaprezentowany w TPI 2010 opiera się na nadmiernie optymistycznych założeniach co do rozwoju ruchu pasażerskiego i poziomu opłat. |
| --- | --- |

(130)

Warto zauważyć ponadto, że w TPI 2010 nie przeprowadzono analizy wrażliwości ani żadnej oceny ewentualnego prawdopodobieństwa wyniku (np. najbardziej pesymistyczny scenariusz, najbardziej optymistyczny scenariusz, scenariusz podstawowy). Komisja stwierdza w związku z tym, że scenariusz zaprezentowany w TPI 2010 opiera się na nadmiernie optymistycznych założeniach co do rozwoju ruchu pasażerskiego i poziomu opłat.

| (131) | Komisja zauważa, że zmniejszenie rocznych przychodów z opłat pasażerskich uzyskiwanych z ruchu czarterowego i lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych tylko o [...] % (w okresie objętym prognozą, tj. w latach 2010–2040) doprowadzi do ujemnej wartości kapitałowej dla publicznych wspólników. Takie obniżenie przychodów mogłoby wynikać z niższych opłat lub z mniejszego niż zakładano ruchu. W tym względzie warto zauważyć, że opłaty lotniskowe przewidziane w planie operacyjnym wykorzystanym w analizie TPI 2010 są już o [...] % wyższe niż opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku (54). W tym kontekście jest wysoce nieprawdopodobne, aby port lotniczy w Gdyni był w stanie przyciągnąć ruch bez oferowania znacznych rabatów od przewidzianych w planie operacyjnym opłat na poziomie 40 PLN (10 EUR). Zatem wysoka wrażliwość NPV na pozornie nieznaczną obniżkę opłat lotniskowych (wynikającą z realistycznych założeń) każe mieć poważne wątpliwości co do wiarygodności początkowego planu operacyjnego. |
| --- | --- |

(131)

Komisja zauważa, że zmniejszenie rocznych przychodów z opłat pasażerskich uzyskiwanych z ruchu czarterowego i lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych tylko o [...] % (w okresie objętym prognozą, tj. w latach 2010–2040) doprowadzi do ujemnej wartości kapitałowej dla publicznych wspólników. Takie obniżenie przychodów mogłoby wynikać z niższych opłat lub z mniejszego niż zakładano ruchu. W tym względzie warto zauważyć, że opłaty lotniskowe przewidziane w planie operacyjnym wykorzystanym w analizie TPI 2010 są już o [...] % wyższe niż opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku (54). W tym kontekście jest wysoce nieprawdopodobne, aby port lotniczy w Gdyni był w stanie przyciągnąć ruch bez oferowania znacznych rabatów od przewidzianych w planie operacyjnym opłat na poziomie 40 PLN (10 EUR). Zatem wysoka wrażliwość NPV na pozornie nieznaczną obniżkę opłat lotniskowych (wynikającą z realistycznych założeń) każe mieć poważne wątpliwości co do wiarygodności początkowego planu operacyjnego.

| (132) | Wprawdzie analiza TPI 2010 opierała się na dostępnych wówczas prognozach dotyczących ruchu i nie należy posługiwać się żadnymi informacjami ex post do bezpośredniej oceny testu prywatnego inwestora, Komisja zauważa jednak, do jakiego stopnia prognozy te były nadmiernie optymistyczne. Mianowicie przy porównaniu prognoz dotyczących ruchu z 2010 i 2012 r. daje się zauważyć istotne różnice. Nie tylko opóźniono rozpoczęcie projektu, ale dodatkowo w okresie „dodatniego EBITDA” prognozy dotyczące ruchu obniżono o od [...] do [...] % w każdym roku. Tak znacząca korekta dokonana zaledwie po dwóch latach, która nie wynika z istotnej zmiany warunków, stanowi wymierną kontrolę racjonalności początkowych założeń. Świadczy ponadto o tym, że kontrole wrażliwości przeprowadzone przez Komisję (których zakres w porównaniu jest marginalny) wnoszą szczególnie istotne informacje o nierealistycznym charakterze założeń, w oparciu o które projekt uznano za warty realizacji.

  Tabela 6


  Porównanie prognoz dotyczących ruchu pasażerskiego wykorzystanych w analizie TPI 2010 i uaktualnieniu TPI 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Łączna l. pas. w analizie TPI 2010 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Łączna l. pas. w analizie TPI 2012 | — | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Różnica | | –53 | –69 | –55 | –38 | –36 | –29 | –27 | –25 |
| | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | 2027 | 2028 | 2029 | 2030 |
| Łączna l. pas. w analizie TPI 2010 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 1 343 234 |
| Łączna l. pas. w analizie TPI 2012 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 1 083 746 |
| Różnica | –23 | –21 | –19 | –17 | –17 | –18 | –18 | –19 | –19 |

(132)

Wprawdzie analiza TPI 2010 opierała się na dostępnych wówczas prognozach dotyczących ruchu i nie należy posługiwać się żadnymi informacjami ex post do bezpośredniej oceny testu prywatnego inwestora, Komisja zauważa jednak, do jakiego stopnia prognozy te były nadmiernie optymistyczne. Mianowicie przy porównaniu prognoz dotyczących ruchu z 2010 i 2012 r. daje się zauważyć istotne różnice. Nie tylko opóźniono rozpoczęcie projektu, ale dodatkowo w okresie „dodatniego EBITDA” prognozy dotyczące ruchu obniżono o od [...] do [...] % w każdym roku. Tak znacząca korekta dokonana zaledwie po dwóch latach, która nie wynika z istotnej zmiany warunków, stanowi wymierną kontrolę racjonalności początkowych założeń. Świadczy ponadto o tym, że kontrole wrażliwości przeprowadzone przez Komisję (których zakres w porównaniu jest marginalny) wnoszą szczególnie istotne informacje o nierealistycznym charakterze założeń, w oparciu o które projekt uznano za warty realizacji.

Tabela 6

Porównanie prognoz dotyczących ruchu pasażerskiego wykorzystanych w analizie TPI 2010 i uaktualnieniu TPI 2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

2021

Łączna l. pas. w analizie TPI 2010

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Łączna l. pas. w analizie TPI 2012

—

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Różnica

–53

–69

–55

–38

–36

–29

–27

–25

2022

2023

2024

2025

2026

2027

2028

2029

2030

Łączna l. pas. w analizie TPI 2010

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

1 343 234

Łączna l. pas. w analizie TPI 2012

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

1 083 746

Różnica

–23

–21

–19

–17

–17

–18

–18

–19

–19

| (133) | Dalsze testy wrażliwości sugerują, że projekt byłby nierentowny, jeżeli ogólne przychody spadłyby tylko o [...] % rocznie przez cały okres objęty prognozą lub jeżeli przychody byłyby niższe o [...] %, a wydatki operacyjne wyższe o [...] %. Zatem rentowność inwestycji jest wysoce wrażliwa na nieznaczne zmiany podstawowych założeń. Komisja uważa, że takie zmiany są marginalne w stosunku do zmian wprowadzonych w kolejnych analizach TPI. |
| --- | --- |

(133)

Dalsze testy wrażliwości sugerują, że projekt byłby nierentowny, jeżeli ogólne przychody spadłyby tylko o [...] % rocznie przez cały okres objęty prognozą lub jeżeli przychody byłyby niższe o [...] %, a wydatki operacyjne wyższe o [...] %. Zatem rentowność inwestycji jest wysoce wrażliwa na nieznaczne zmiany podstawowych założeń. Komisja uważa, że takie zmiany są marginalne w stosunku do zmian wprowadzonych w kolejnych analizach TPI.

| (134) | Kontrole wrażliwości przeprowadzone przez Komisję wydają się tym bardziej racjonalne, że przed upływem niecałego roku od analizy TPI 2010 polskie władze otrzymały uaktualnioną analizę, z której wynikało, że NPV projektu byłaby znacznie niższa i wyniosłaby zaledwie [...] mln PLN (ok. [...] EUR). Z tego względu w maju 2011 r. NPV projektu obniżono o [...] % w stosunku do pierwotnego projektu. |
| --- | --- |

(134)

Kontrole wrażliwości przeprowadzone przez Komisję wydają się tym bardziej racjonalne, że przed upływem niecałego roku od analizy TPI 2010 polskie władze otrzymały uaktualnioną analizę, z której wynikało, że NPV projektu byłaby znacznie niższa i wyniosłaby zaledwie [...] mln PLN (ok. [...] EUR). Z tego względu w maju 2011 r. NPV projektu obniżono o [...] % w stosunku do pierwotnego projektu.

| (135) | Komisja zauważa ponadto, że pozytywne wyniki TPI 2010 również w dużej mierze zależą od wartości końcowej inwestycji na koniec okresu ujętego w planie operacyjnym (tj. w 2040 r.). Zdyskontowane przepływy pieniężne przedsiębiorstwa w latach 2010–2040 są bowiem ujemne i wynoszą (-[...] mln) PLN. Wartość końcowa zdyskontowana na dzień 30 czerwca 2010 r. wynosi [...] mln PLN. |
| --- | --- |

(135)

Komisja zauważa ponadto, że pozytywne wyniki TPI 2010 również w dużej mierze zależą od wartości końcowej inwestycji na koniec okresu ujętego w planie operacyjnym (tj. w 2040 r.). Zdyskontowane przepływy pieniężne przedsiębiorstwa w latach 2010–2040 są bowiem ujemne i wynoszą (-[...] mln) PLN. Wartość końcowa zdyskontowana na dzień 30 czerwca 2010 r. wynosi [...] mln PLN.

| (136) | Wartość końcowa została obliczona na podstawie założeń, że roczna stopa wzrostu przepływów pieniężnych z inwestycji po 2040 r. wynosiłaby [...] %. Zgodnie ze standardową praktyką stopa wzrostu przedsiębiorstwa nie powinna być wyższa od stopy wzrostu gospodarki, w której działa przedsiębiorstwo (tj. w ujęciu wzrostu PKB). Wartość końcowa jest bowiem obliczana na moment, gdy oczekuje się, że przedsiębiorstwo osiągnie dojrzałość i tym samym zakończy się okres wysokiego wzrostu przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę, że oczekuje się, iż gospodarka składa się zarówno z przedsiębiorstw odnotowujących wysoki, jak i stabilny wzrost, stopa wzrostu dojrzałych przedsiębiorstw powinna być zatem niższa od średniej stopy wzrostu całej gospodarki. W swoich uwagach polskie władze nie podały, na jakiej podstawie wybrały długoterminową stopę wzrostu na poziomie [...] %, lecz wyjaśniły, że długoterminowa stopa wzrostu jest nominalną stopą wzrostu. Na podstawie informacji dostępnych z MWF Komisja ustaliła, że w prognozach wzrostu realnego PKB w Polsce dostępnych na początku 2010 r. wskazywano nominalną stopę wzrostu polskiej gospodarki w przedziale od 5,6 % w 2011 r. do 6,6 % w 2015 r. Przy inflacji rzędu 2,5 % można by oczekiwać, że wzrost realnego PKB wyniesie 4 %. Zatem wybór nominalnej stopy wzrostu na poziomie [...] % dla portu lotniczego w Gdyni można by początkowo uznać za zgodny z dostępnymi wówczas informacjami i standardową praktyką wyboru stopy wzrostu niższej niż wzrost gospodarki. Jednak wybierając długoterminową stopę wzrostu powyżej wskaźnika inflacji (który w kwietniu 2010 r. był szacowany na 2,5 %), w planie operacyjnym założono, że port lotniczy będzie w dalszym ciągu odnotowywać wzrost co roku po 2040 r.

  Tabela 7


  Dane i prognozy dotyczące PKB i inflacji dostępne z MFW w kwietniu 2010 r. | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| wzrost PKB (ceny stałe) (%) | 1,70 | 2,70 | 3,20 | 3,90 | 4,00 | 4,00 | 4,00 |
| wzrost PKB (ceny bieżące) (%) | 5,50 | 4,40 | 5,60 | 6,20 | 6,60 | 6,50 | 6,60 |
| inflacja (%) | 4,20 | 3,50 | 2,30 | 2,40 | 2,50 | 2,50 | 2,50 |
| Źródło: | Międzynarodowy Fundusz Walutowy, światowa baza danych prognoz gospodarczych, kwiecień 2010 r. (pobrano z http://www.imf.org/external/data.htm) |

(136)

Wartość końcowa została obliczona na podstawie założeń, że roczna stopa wzrostu przepływów pieniężnych z inwestycji po 2040 r. wynosiłaby [...] %. Zgodnie ze standardową praktyką stopa wzrostu przedsiębiorstwa nie powinna być wyższa od stopy wzrostu gospodarki, w której działa przedsiębiorstwo (tj. w ujęciu wzrostu PKB). Wartość końcowa jest bowiem obliczana na moment, gdy oczekuje się, że przedsiębiorstwo osiągnie dojrzałość i tym samym zakończy się okres wysokiego wzrostu przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę, że oczekuje się, iż gospodarka składa się zarówno z przedsiębiorstw odnotowujących wysoki, jak i stabilny wzrost, stopa wzrostu dojrzałych przedsiębiorstw powinna być zatem niższa od średniej stopy wzrostu całej gospodarki. W swoich uwagach polskie władze nie podały, na jakiej podstawie wybrały długoterminową stopę wzrostu na poziomie [...] %, lecz wyjaśniły, że długoterminowa stopa wzrostu jest nominalną stopą wzrostu. Na podstawie informacji dostępnych z MWF Komisja ustaliła, że w prognozach wzrostu realnego PKB w Polsce dostępnych na początku 2010 r. wskazywano nominalną stopę wzrostu polskiej gospodarki w przedziale od 5,6 % w 2011 r. do 6,6 % w 2015 r. Przy inflacji rzędu 2,5 % można by oczekiwać, że wzrost realnego PKB wyniesie 4 %. Zatem wybór nominalnej stopy wzrostu na poziomie [...] % dla portu lotniczego w Gdyni można by początkowo uznać za zgodny z dostępnymi wówczas informacjami i standardową praktyką wyboru stopy wzrostu niższej niż wzrost gospodarki. Jednak wybierając długoterminową stopę wzrostu powyżej wskaźnika inflacji (który w kwietniu 2010 r. był szacowany na 2,5 %), w planie operacyjnym założono, że port lotniczy będzie w dalszym ciągu odnotowywać wzrost co roku po 2040 r.

Tabela 7

Dane i prognozy dotyczące PKB i inflacji dostępne z MFW w kwietniu 2010 r.

2009

2010

2011

2012

2013

2014

2015

wzrost PKB (ceny stałe) (%)

1,70

2,70

3,20

3,90

4,00

4,00

4,00

wzrost PKB (ceny bieżące) (%)

5,50

4,40

5,60

6,20

6,60

6,50

6,60

inflacja (%)

4,20

3,50

2,30

2,40

2,50

2,50

2,50

Źródło:

Międzynarodowy Fundusz Walutowy, światowa baza danych prognoz gospodarczych, kwiecień 2010 r. (pobrano z http://www.imf.org/external/data.htm)

| (137) | Ponadto Komisja zauważa, że w takim przypadku, biorąc pod uwagę szczególnie długi okres prognozy i odległy dzień, na który przypada obliczona wartość końcowa, zadanie ustalenia najwłaściwszej stopy wzrostu jest jeszcze bardziej złożone, a niepewność jeszcze większa. Prognozy wzrostu PKB rzadko wykraczają bowiem poza pięcioletni horyzont czasowy, natomiast w tym przypadku model miał przewidywać racjonalną stopę wzrostu dla portu lotniczego po trzydziestu latach działalności. Z tego względu ostrożny inwestor przeprowadziłby szereg testów wrażliwości. |
| --- | --- |

(137)

Ponadto Komisja zauważa, że w takim przypadku, biorąc pod uwagę szczególnie długi okres prognozy i odległy dzień, na który przypada obliczona wartość końcowa, zadanie ustalenia najwłaściwszej stopy wzrostu jest jeszcze bardziej złożone, a niepewność jeszcze większa. Prognozy wzrostu PKB rzadko wykraczają bowiem poza pięcioletni horyzont czasowy, natomiast w tym przypadku model miał przewidywać racjonalną stopę wzrostu dla portu lotniczego po trzydziestu latach działalności. Z tego względu ostrożny inwestor przeprowadziłby szereg testów wrażliwości.

| (138) | W tym względzie warto zauważyć, że w późniejszych aktualizacjach pierwotnego planu operacyjnego stabilna stopa wzrostu została zmniejszona z [...] % do [...] %. Tymczasem polskie władze nie przedstawiły żadnego jasnego wyjaśnienia tego zmniejszenia. Wartość końcowa jest wypadkową zakładanej stałej stabilnej stopy wzrostu, lecz również zakładanych zwrotów oczekiwanych w okresie stabilnego wzrostu. Komisja przeprowadziła pewne testy wrażliwości potwierdzające, że wniosek przyjęty w analizie TPI 2010 jest wysoce wrażliwy na nieznaczne i realistyczne zmiany podstawowych założeń. Po pierwsze, stabilna stopa wzrostu, przy której plan operacyjny z 2010 r. przynosi ujemną NPV, wynosi około [...] %. Jednak przy założeniu, że przychody będą niższe tylko o [...] % niż zakładano, stabilna stopa wzrostu, przy której projekt staje się nierentowny, wynosi [...] %. |
| --- | --- |

(138)

W tym względzie warto zauważyć, że w późniejszych aktualizacjach pierwotnego planu operacyjnego stabilna stopa wzrostu została zmniejszona z [...] % do [...] %. Tymczasem polskie władze nie przedstawiły żadnego jasnego wyjaśnienia tego zmniejszenia. Wartość końcowa jest wypadkową zakładanej stałej stabilnej stopy wzrostu, lecz również zakładanych zwrotów oczekiwanych w okresie stabilnego wzrostu. Komisja przeprowadziła pewne testy wrażliwości potwierdzające, że wniosek przyjęty w analizie TPI 2010 jest wysoce wrażliwy na nieznaczne i realistyczne zmiany podstawowych założeń. Po pierwsze, stabilna stopa wzrostu, przy której plan operacyjny z 2010 r. przynosi ujemną NPV, wynosi około [...] %. Jednak przy założeniu, że przychody będą niższe tylko o [...] % niż zakładano, stabilna stopa wzrostu, przy której projekt staje się nierentowny, wynosi [...] %.

| (139) | Model stabilnej stopy wzrostu użyty do obliczenia wartości końcowej w niniejszej sprawie również wymaga przyjęcia założeń co do dnia, w którym firma zacznie stabilnie rosnąć na poziomie, który będzie w stanie zawsze utrzymać. W analizie TPI 2010 data ta przypada na 2040 r., a zatem okres objęty prognozą obejmował 30 lat (2010–2040). W uaktualnieniu TPI 2012 okres objęty prognozą został ograniczony do 18 lat (2012–2030), a wartość końcowa została zatem obliczona na 2030 r. Jeżeli ten sam horyzont czasowy zostałby zastosowany w TPI 2010 r., NPV okazałaby się ujemna. |
| --- | --- |

(139)

Model stabilnej stopy wzrostu użyty do obliczenia wartości końcowej w niniejszej sprawie również wymaga przyjęcia założeń co do dnia, w którym firma zacznie stabilnie rosnąć na poziomie, który będzie w stanie zawsze utrzymać. W analizie TPI 2010 data ta przypada na 2040 r., a zatem okres objęty prognozą obejmował 30 lat (2010–2040). W uaktualnieniu TPI 2012 okres objęty prognozą został ograniczony do 18 lat (2012–2030), a wartość końcowa została zatem obliczona na 2030 r. Jeżeli ten sam horyzont czasowy zostałby zastosowany w TPI 2010 r., NPV okazałaby się ujemna.

| (140) | Komisja zwraca również uwagę, że w analizie TPI 2012 zawarto specjalną wzmiankę, że ostrożny inwestor uwzględniłby fakt, że projekt obejmuje szczególnie długi horyzont czasowy, zanim osiągnie rentowność (zob. pkt 4.10.1.2 analizy TPI 2012, w którym stwierdzono, że „Dodatni wynik bieżącej wartości netto wskazuje, że inwestycja w Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo może być interesującym przedsięwzięciem dla potencjalnych inwestorów. Jednakże przed podjęciem ewentualnych decyzji inwestorzy będą musieli wziąć pod uwagę także długoletni horyzont inwestycyjny, który jest charakterystyczny dla inwestycji infrastrukturalnych”). |
| --- | --- |

(140)

Komisja zwraca również uwagę, że w analizie TPI 2012 zawarto specjalną wzmiankę, że ostrożny inwestor uwzględniłby fakt, że projekt obejmuje szczególnie długi horyzont czasowy, zanim osiągnie rentowność (zob. pkt 4.10.1.2 analizy TPI 2012, w którym stwierdzono, że „Dodatni wynik bieżącej wartości netto wskazuje, że inwestycja w Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo może być interesującym przedsięwzięciem dla potencjalnych inwestorów. Jednakże przed podjęciem ewentualnych decyzji inwestorzy będą musieli wziąć pod uwagę także długoletni horyzont inwestycyjny, który jest charakterystyczny dla inwestycji infrastrukturalnych”).

| (141) | Komisja zauważa, że w 2010 r., kiedy przeprowadzono pierwszą analizę TPI, w planie operacyjnym i obliczeniach NPV uwzględniono wszystkie nakłady inwestycyjne, w tym nakłady związane z obowiązkami wynikającymi z realizacji misji publicznej (straż pożarna, zapewnienie bezpieczeństwa, służby celne itp.). Komisja zauważa, że takie podejście wydaje się prawidłowe, zważywszy, że takie nakłady są nieodłącznie związane z budową i eksploatacją portu lotniczego (i stanowią dodatkowe koszty projektu). |
| --- | --- |

(141)

Komisja zauważa, że w 2010 r., kiedy przeprowadzono pierwszą analizę TPI, w planie operacyjnym i obliczeniach NPV uwzględniono wszystkie nakłady inwestycyjne, w tym nakłady związane z obowiązkami wynikającymi z realizacji misji publicznej (straż pożarna, zapewnienie bezpieczeństwa, służby celne itp.). Komisja zauważa, że takie podejście wydaje się prawidłowe, zważywszy, że takie nakłady są nieodłącznie związane z budową i eksploatacją portu lotniczego (i stanowią dodatkowe koszty projektu).

| (142) | Komisja oceniła jednak także rentowność projektu na podstawie analizy TPI 2010 bez nakładów inwestycyjnych na zadania wynikające z realizacji misji publicznej. |
| --- | --- |

(142)

Komisja oceniła jednak także rentowność projektu na podstawie analizy TPI 2010 bez nakładów inwestycyjnych na zadania wynikające z realizacji misji publicznej.

| (143) | Informacje przedstawione przez polskie władze nie pozwalają na stwierdzenie, które dokładnie pozycje nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych dotyczą realizacji misji publicznej. Komisja zauważa, że w uaktualnieniu TPI 2012 Polska dokonała rozbicia inwestycji wchodzących w zakres realizacji misji publicznej; nie dokonano tego jednak w analizie TPI 2010. Mimo to Komisja dokonała ponownego obliczenia NPV, z wyłączeniem kilku możliwych do zidentyfikowania nakładów inwestycyjnych, które wyraźnie wchodzą w zakres realizacji misji publicznej. Komisja ponownie obliczyła NPV wyłączając mianowicie następujące nakłady inwestycyjne: „Pojazd i sprzęt strażacki”, „Ogrodzenie portu lotniczego i monitoring” oraz „Wyposażenie Służby Ochrony Lotniska” o wartości [...] mln PLN (łącznie w ujęciu nominalnym). |
| --- | --- |

(143)

Informacje przedstawione przez polskie władze nie pozwalają na stwierdzenie, które dokładnie pozycje nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych dotyczą realizacji misji publicznej. Komisja zauważa, że w uaktualnieniu TPI 2012 Polska dokonała rozbicia inwestycji wchodzących w zakres realizacji misji publicznej; nie dokonano tego jednak w analizie TPI 2010. Mimo to Komisja dokonała ponownego obliczenia NPV, z wyłączeniem kilku możliwych do zidentyfikowania nakładów inwestycyjnych, które wyraźnie wchodzą w zakres realizacji misji publicznej. Komisja ponownie obliczyła NPV wyłączając mianowicie następujące nakłady inwestycyjne: „Pojazd i sprzęt strażacki”, „Ogrodzenie portu lotniczego i monitoring” oraz „Wyposażenie Służby Ochrony Lotniska” o wartości [...] mln PLN (łącznie w ujęciu nominalnym).

| (144) | W analizie TPI 2010 wyłączenie nakładów na zadania związane z realizacją misji publicznej powoduje wzrost zdyskontowanych przepływów pieniężnych do ok. (-[...]) mln PLN (czyli innymi słowy przewidywane zdyskontowane straty w okresie 2010–2040 zmniejszają się o [...] mln PLN z (-[...]) mln PLN do (-[...]) mln PLN). Zważywszy, że wartość końcowa pozostaje niezmieniona (i wynosi [...] mln PLN), NPV projektu wzrasta z [...] mln PLN do [...] mln PLN (czyli z [...] mln EUR do ok. [...] mln EUR). |
| --- | --- |

(144)

W analizie TPI 2010 wyłączenie nakładów na zadania związane z realizacją misji publicznej powoduje wzrost zdyskontowanych przepływów pieniężnych do ok. (-[...]) mln PLN (czyli innymi słowy przewidywane zdyskontowane straty w okresie 2010–2040 zmniejszają się o [...] mln PLN z (-[...]) mln PLN do (-[...]) mln PLN). Zważywszy, że wartość końcowa pozostaje niezmieniona (i wynosi [...] mln PLN), NPV projektu wzrasta z [...] mln PLN do [...] mln PLN (czyli z [...] mln EUR do ok. [...] mln EUR).

| (145) | Przeprowadzono dalsze testy wrażliwości, które wskazują, że NPV staje się wartością ujemną, gdy wprowadza się następujące zmiany: zmniejszenie przychodów ogółem o [...] %, zmniejszenie przychodów z opłat lotniskowych o [...] % lub zmniejszenie przychodów ogółem o [...] % w powiązaniu ze wzrostem kosztów o [...] % (wszystko w ujęciu rocznym). Ze względu na wysoce nierealistyczne założenia dotyczące opłat lotniskowych ([...] % wyższe niż w porcie lotniczym w Gdańsku (55)) oraz nadmiernie optymistyczne prognozy dotyczące ruchu (zrewidowane prognozy są o od [...] % do [...] % niższe niż pierwotne) takie testy wrażliwości wskazują, że przy bardziej realistycznych założeniach projekt nie byłby rentowny. |
| --- | --- |

(145)

Przeprowadzono dalsze testy wrażliwości, które wskazują, że NPV staje się wartością ujemną, gdy wprowadza się następujące zmiany: zmniejszenie przychodów ogółem o [...] %, zmniejszenie przychodów z opłat lotniskowych o [...] % lub zmniejszenie przychodów ogółem o [...] % w powiązaniu ze wzrostem kosztów o [...] % (wszystko w ujęciu rocznym). Ze względu na wysoce nierealistyczne założenia dotyczące opłat lotniskowych ([...] % wyższe niż w porcie lotniczym w Gdańsku (55)) oraz nadmiernie optymistyczne prognozy dotyczące ruchu (zrewidowane prognozy są o od [...] % do [...] % niższe niż pierwotne) takie testy wrażliwości wskazują, że przy bardziej realistycznych założeniach projekt nie byłby rentowny.

| (146) | Po wyłączeniu możliwych do zidentyfikowania nakładów na zadania związane z realizacją misji publicznej z analizy TPI 2010 testy wrażliwości świadczą o tym, że NPV stałaby się wartością negatywną, gdyby przewidywane przychody z opłat lotniskowych od przewoźników niskokosztowych (bez jakiejkolwiek obniżki opłat lotniskowych w przypadku lotów czarterowych) zmniejszyły się o [...] % rocznie, przy założeniu że przychody z lotów czarterowych, wszystkie inne przychody, koszty operacyjne i nakłady inwestycyjne pozostają na poziomie przewidzianym w planie operacyjnym (zważywszy, że przychody pochodzące od przewoźników niskokosztowych zaczynają być generowane w 2017 r. i stopniowo z czasem wzrastają). |
| --- | --- |

(146)

Po wyłączeniu możliwych do zidentyfikowania nakładów na zadania związane z realizacją misji publicznej z analizy TPI 2010 testy wrażliwości świadczą o tym, że NPV stałaby się wartością negatywną, gdyby przewidywane przychody z opłat lotniskowych od przewoźników niskokosztowych (bez jakiejkolwiek obniżki opłat lotniskowych w przypadku lotów czarterowych) zmniejszyły się o [...] % rocznie, przy założeniu że przychody z lotów czarterowych, wszystkie inne przychody, koszty operacyjne i nakłady inwestycyjne pozostają na poziomie przewidzianym w planie operacyjnym (zważywszy, że przychody pochodzące od przewoźników niskokosztowych zaczynają być generowane w 2017 r. i stopniowo z czasem wzrastają).

| (147) | Ponadto warto przypomnieć, że projekt jest rentowny wyłącznie dzięki wartości końcowej (tj. wartości portu lotniczego na rok 2040 przy założeniu nieustannego wzrostu przepływów pieniężnych o [...] % rocznie). Do 2040 r. projekt generuje ujemne przepływy pieniężne. |
| --- | --- |

(147)

Ponadto warto przypomnieć, że projekt jest rentowny wyłącznie dzięki wartości końcowej (tj. wartości portu lotniczego na rok 2040 przy założeniu nieustannego wzrostu przepływów pieniężnych o [...] % rocznie). Do 2040 r. projekt generuje ujemne przepływy pieniężne.

| (148) | W związku z tym nawet ocena rentowności projektu na podstawie analizy TPI 2010 bez nakładów inwestycyjnych na zadania związane z realizacją misji publicznej nie prowadzi do jednoznacznego wniosku, że inwestor prywatny zrealizowałby przedmiotową inwestycję. |
| --- | --- |

(148)

W związku z tym nawet ocena rentowności projektu na podstawie analizy TPI 2010 bez nakładów inwestycyjnych na zadania związane z realizacją misji publicznej nie prowadzi do jednoznacznego wniosku, że inwestor prywatny zrealizowałby przedmiotową inwestycję.

Podsumowanie i wnioski

| (149) | Przekształcenie portu lotniczego w Gdyni wymaga znacznych inwestycji oraz wiąże się z długoterminowymi ujemnymi przepływami pieniężnymi. Z planu operacyjnego wynika bowiem, że w okresie objętym prognozą 2010–2040 łączne zdyskontowane przepływy pieniężne będą ujemne (i wyniosą –[...] mln PLN lub –[...] mln EUR). Zgodnie z planem operacyjnym projekt uzyskuje wartość dodatnią dopiero dzięki zdyskontowanej wartości końcowej rzędu [...] mln PLN obliczonej na 2040 r. i w nieograniczonym przedziale czasu po tym roku, przy założeniu, że port lotniczy będzie od tego roku odnotowywał co roku nominalny wzrost w wysokości [...] %). Pomimo znacznej niepewności związanej w sposób nieunikniony z projektem o tak długoterminowym charakterze plan operacyjny nie zawiera analizy wrażliwości, co nie odpowiada analizie, jaką ostrożny inwestor powinien przeprowadzić przy tego rodzaju projekcie. |
| --- | --- |

(149)

Przekształcenie portu lotniczego w Gdyni wymaga znacznych inwestycji oraz wiąże się z długoterminowymi ujemnymi przepływami pieniężnymi. Z planu operacyjnego wynika bowiem, że w okresie objętym prognozą 2010–2040 łączne zdyskontowane przepływy pieniężne będą ujemne (i wyniosą –[...] mln PLN lub –[...] mln EUR). Zgodnie z planem operacyjnym projekt uzyskuje wartość dodatnią dopiero dzięki zdyskontowanej wartości końcowej rzędu [...] mln PLN obliczonej na 2040 r. i w nieograniczonym przedziale czasu po tym roku, przy założeniu, że port lotniczy będzie od tego roku odnotowywał co roku nominalny wzrost w wysokości [...] %). Pomimo znacznej niepewności związanej w sposób nieunikniony z projektem o tak długoterminowym charakterze plan operacyjny nie zawiera analizy wrażliwości, co nie odpowiada analizie, jaką ostrożny inwestor powinien przeprowadzić przy tego rodzaju projekcie.

| (150) | Ponadto w analizie Komisji stwierdzono, że plan operacyjny opiera się na szeregu optymistycznych i nierealnych założeń w związku z bliskością portu lotniczego w Gdańsku, który ma taki sam model biznesowy, niewykorzystaną przepustowość i plany rozbudowy. Z kilku testów wrażliwości wynika, że NPV projektu staje się ujemna przy drobnych i realistycznych modyfikacjach przyjętych założeń. |
| --- | --- |

(150)

Ponadto w analizie Komisji stwierdzono, że plan operacyjny opiera się na szeregu optymistycznych i nierealnych założeń w związku z bliskością portu lotniczego w Gdańsku, który ma taki sam model biznesowy, niewykorzystaną przepustowość i plany rozbudowy. Z kilku testów wrażliwości wynika, że NPV projektu staje się ujemna przy drobnych i realistycznych modyfikacjach przyjętych założeń.

| (151) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że na podstawie analizy TPI 2010 inwestor prywatny nie podjąłby decyzji o rozpoczęciu omawianej inwestycji. Dlatego też decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa przyznaje korzyść gospodarczą zarządcy portu, której nie uzyskałby on w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(151)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że na podstawie analizy TPI 2010 inwestor prywatny nie podjąłby decyzji o rozpoczęciu omawianej inwestycji. Dlatego też decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa przyznaje korzyść gospodarczą zarządcy portu, której nie uzyskałby on w normalnych warunkach rynkowych.

Wykorzystanie testu prywatnego inwestora na podstawie analizy TPI 2011 i uaktualnienia TPI 2012

| (152) | Jeżeli chodzi o analizy TPI przeprowadzone w 2011 i 2012 r. (oraz środki, które według polskich władz przekazano zarządcy portu w formie zastrzyków kapitałowych w ich następstwie), Komisja uważa, że zobowiązanie w sprawie tych zastrzyków kapitałowych podjęto już w umowie wspólników podpisanej dnia 11 marca 2011 r. (zob. motyw 33 powyżej), tj. przed przeprowadzeniem analiz TPI 2011 i 2012. Dlatego też, kiedy analizy TPI 2011 i 2012 były przeprowadzane, decyzje inwestycyjne wspólników zostały już podjęte, mimo że ich wykonanie nastąpiło później. Ponadto Komisja uważa, że zastrzyki kapitałowe dokonane po przeprowadzeniu analiz TPI 2011 i 2012 nie mogą być traktowane jako autonomiczne decyzje inwestycyjne podjęte w izolacji, ponieważ dotyczą tego samego projektu inwestycyjnego, którego realizację wspólnicy publiczni rozpoczęli najpóźniej w 2010 r., i stanowią one jedynie korekty lub zmiany pierwotnych projektów. |
| --- | --- |

(152)

Jeżeli chodzi o analizy TPI przeprowadzone w 2011 i 2012 r. (oraz środki, które według polskich władz przekazano zarządcy portu w formie zastrzyków kapitałowych w ich następstwie), Komisja uważa, że zobowiązanie w sprawie tych zastrzyków kapitałowych podjęto już w umowie wspólników podpisanej dnia 11 marca 2011 r. (zob. motyw 33 powyżej), tj. przed przeprowadzeniem analiz TPI 2011 i 2012. Dlatego też, kiedy analizy TPI 2011 i 2012 były przeprowadzane, decyzje inwestycyjne wspólników zostały już podjęte, mimo że ich wykonanie nastąpiło później. Ponadto Komisja uważa, że zastrzyki kapitałowe dokonane po przeprowadzeniu analiz TPI 2011 i 2012 nie mogą być traktowane jako autonomiczne decyzje inwestycyjne podjęte w izolacji, ponieważ dotyczą tego samego projektu inwestycyjnego, którego realizację wspólnicy publiczni rozpoczęli najpóźniej w 2010 r., i stanowią one jedynie korekty lub zmiany pierwotnych projektów.

| (153) | W związku z tym, jak już wspomniano, Komisja uważa, że analizy te mogłyby świadczyć o tym, że polskie władze postępowały jak inwestor prywatny, jedynie jeśli wskazywałyby, że dzięki zainwestowaniu dodatkowych środków projekt uzyskałby rentowność, która zapewniłaby odpowiednie wynagrodzenie kapitału już zainwestowanego i tego, który miałby zostać zainwestowany (lub która zapewniałaby odpowiednie wynagrodzenie tych kapitałów nawet przy uwzględnieniu ryzyka związanego z koniecznością spłaty pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem w przeszłości). |
| --- | --- |

(153)

W związku z tym, jak już wspomniano, Komisja uważa, że analizy te mogłyby świadczyć o tym, że polskie władze postępowały jak inwestor prywatny, jedynie jeśli wskazywałyby, że dzięki zainwestowaniu dodatkowych środków projekt uzyskałby rentowność, która zapewniłaby odpowiednie wynagrodzenie kapitału już zainwestowanego i tego, który miałby zostać zainwestowany (lub która zapewniałaby odpowiednie wynagrodzenie tych kapitałów nawet przy uwzględnieniu ryzyka związanego z koniecznością spłaty pomocy otrzymanej niezgodnie z prawem w przeszłości).

| (154) | Analizy te jednak nie tylko w ogóle na to nie wskazują, ale też wydają się niewiarygodne z przyczyn, które zostaną wyjaśnione poniżej. |
| --- | --- |

(154)

Analizy te jednak nie tylko w ogóle na to nie wskazują, ale też wydają się niewiarygodne z przyczyn, które zostaną wyjaśnione poniżej.

Wykorzystanie testu prywatnego inwestora na podstawie uaktualnienia TPI 2011

| (155) | Pierwszego uaktualnienia analizy TPI dokonano w maju 2011 r. Mimo że zobowiązanie w sprawie zastrzyków kapitałowych dokonanych po przeprowadzeniu tej analizy TPI zostało podjęte przed majem 2011 r. (zob. motyw 33 powyżej), Komisja oceniła także, czy na podstawie informacji zawartych w tej analizie ekonomicznej można by uznać, że zastrzyki kapitałowe odzwierciedlały zachowanie inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. W analizie TPI 2011 przychody z projektu utrzymano na tym samym poziomie, a nakłady inwestycyjne zwiększono (zob. wykres 3 ukazujący łączne nakłady inwestycyjne w ujęciu realnym na 2010). W analizie tej uwzględniono również wcześniejsze zastrzyki kapitałowe i już dokonane nakłady inwestycyjne. WACC uległ nieznacznemu obniżeniu (z [...] % do [...] %), a długofalowa stopa wzrostu została obniżona z [...] % do [...] %. W wyniku tych aktualizacji NPV uległa znacznemu zmniejszeniu do [...] mln PLN (ok. [...] EUR). Powodem tego była większa strata (zdyskontowane przepływy pieniężne za okres 2011–2030 wyniosłyby (-[...] mln) PLN, a wartość końcowa uległaby nieznacznemu obniżeniu do [...] mln PLN. |
| --- | --- |

(155)

Pierwszego uaktualnienia analizy TPI dokonano w maju 2011 r. Mimo że zobowiązanie w sprawie zastrzyków kapitałowych dokonanych po przeprowadzeniu tej analizy TPI zostało podjęte przed majem 2011 r. (zob. motyw 33 powyżej), Komisja oceniła także, czy na podstawie informacji zawartych w tej analizie ekonomicznej można by uznać, że zastrzyki kapitałowe odzwierciedlały zachowanie inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. W analizie TPI 2011 przychody z projektu utrzymano na tym samym poziomie, a nakłady inwestycyjne zwiększono (zob. wykres 3 ukazujący łączne nakłady inwestycyjne w ujęciu realnym na 2010). W analizie tej uwzględniono również wcześniejsze zastrzyki kapitałowe i już dokonane nakłady inwestycyjne. WACC uległ nieznacznemu obniżeniu (z [...] % do [...] %), a długofalowa stopa wzrostu została obniżona z [...] % do [...] %. W wyniku tych aktualizacji NPV uległa znacznemu zmniejszeniu do [...] mln PLN (ok. [...] EUR). Powodem tego była większa strata (zdyskontowane przepływy pieniężne za okres 2011–2030 wyniosłyby (-[...] mln) PLN, a wartość końcowa uległaby nieznacznemu obniżeniu do [...] mln PLN.

| (156) | Komisja stwierdza zatem, że także na podstawie uaktualnienia TPI 2011 decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa o finansowaniu przekształcenia lotniska wojskowego Gdynia-Kosakowo (Gdynia-Oksywie) w port lotniczy lotnictwa cywilnego nie jest zgodna z testem prywatnego inwestora i w związku z tym przyznaje korzyść gospodarczą, której zarządca portu nie uzyskałby na zwykłych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(156)

Komisja stwierdza zatem, że także na podstawie uaktualnienia TPI 2011 decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa o finansowaniu przekształcenia lotniska wojskowego Gdynia-Kosakowo (Gdynia-Oksywie) w port lotniczy lotnictwa cywilnego nie jest zgodna z testem prywatnego inwestora i w związku z tym przyznaje korzyść gospodarczą, której zarządca portu nie uzyskałby na zwykłych warunkach rynkowych.

Wykorzystanie testu prywatnego inwestora na podstawie uaktualnienia TPI 2012

| (157) | Polskie władze uważają, że Komisja powinna ocenić spełnienie warunków testu prywatnego inwestora na podstawie analizy TPI 2012. Aby odnieść się do tego argumentu, mimo że zobowiązanie w sprawie zastrzyków kapitałowych dokonanych po przeprowadzeniu tej analizy TPI zostało podjęte wcześniej (zob. motyw 33 powyżej), Komisja oceniła także, czy na podstawie informacji zawartych w tej analizie ekonomicznej można by uznać, że zastrzyki kapitałowe odzwierciedlały zachowanie inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej. |
| --- | --- |

(157)

Polskie władze uważają, że Komisja powinna ocenić spełnienie warunków testu prywatnego inwestora na podstawie analizy TPI 2012. Aby odnieść się do tego argumentu, mimo że zobowiązanie w sprawie zastrzyków kapitałowych dokonanych po przeprowadzeniu tej analizy TPI zostało podjęte wcześniej (zob. motyw 33 powyżej), Komisja oceniła także, czy na podstawie informacji zawartych w tej analizie ekonomicznej można by uznać, że zastrzyki kapitałowe odzwierciedlały zachowanie inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej.

| (158) | Komisja zauważa, że w uaktualnieniu TPI 2012 uwzględnia się wcześniejsze zastrzyki kapitałowe i już dokonane nakłady inwestycyjne. Z uaktualnienia TPI 2012 wynika, że finansowanie spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosowo sp. z o.o. oferuje wspólnikom dodatnią wartością kapitałową rzędu [...] mln PLN (około [...] mln EUR). Dodatkowo wewnętrzna stopa zwrotu projektu inwestycji na poziomie [...] % jest wyższa niż prognozowany koszt kapitału zarządcy portu lotniczego ([...] %). |
| --- | --- |

(158)

Komisja zauważa, że w uaktualnieniu TPI 2012 uwzględnia się wcześniejsze zastrzyki kapitałowe i już dokonane nakłady inwestycyjne. Z uaktualnienia TPI 2012 wynika, że finansowanie spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosowo sp. z o.o. oferuje wspólnikom dodatnią wartością kapitałową rzędu [...] mln PLN (około [...] mln EUR). Dodatkowo wewnętrzna stopa zwrotu projektu inwestycji na poziomie [...] % jest wyższa niż prognozowany koszt kapitału zarządcy portu lotniczego ([...] %).

| (159) | W analizie TPI z 2012 r. porównano wartość kapitałową przedsiębiorstwa z dalszymi inwestycjami w sytuacji, w której nowy port lotniczy rozpoczyna działalność („scenariusz podstawowy”), oraz wartość kapitałową przedsiębiorstwa w przypadku braku dalszych inwestycji i zaniechania realizacji projektu inwestycyjnego w czerwcu 2012 r. („scenariusz alternatywny”) (56). |
| --- | --- |

(159)

W analizie TPI z 2012 r. porównano wartość kapitałową przedsiębiorstwa z dalszymi inwestycjami w sytuacji, w której nowy port lotniczy rozpoczyna działalność („scenariusz podstawowy”), oraz wartość kapitałową przedsiębiorstwa w przypadku braku dalszych inwestycji i zaniechania realizacji projektu inwestycyjnego w czerwcu 2012 r. („scenariusz alternatywny”) (56).

| (160) | W tej kwestii Komisja uznała już, że zastrzyków kapitałowych dokonanych po 2010 r. nie można rozpatrywać w oderwaniu od pierwotnej decyzji inwestycyjnej podjętej w 2010 r. Prawidłowym scenariuszem alternatywnym w 2010 r. byłoby nieprzystąpienie do realizacji projektu. Według polskich władz umowa dzierżawy umożliwiała gminie Kosakowo jedynie użytkowanie gruntu do celów cywilnego portu lotniczego. Komisja zauważa, że inwestor prywatny przede wszystkim nie zawarłby takiej umowy, gdyby plany budowy nowego cywilnego portu lotniczego na tym terenie nie wskazywałyby na realistyczną możliwość osiągnięcia zysku z takiej inwestycji. Dlatego też scenariusz alternatywny określony w uaktualnieniu TPI 2012 jest zniekształcony wcześniejszą decyzją, która sama w sobie nie odzwierciedlała postępowania inwestora prywatnego. Innymi słowy prawidłowy scenariusz alternatywny w 2010 i w 2012 r. zakładałby nieprzystąpienie do realizacji projektu budowy omawianego cywilnego portu lotniczego, ponieważ wszystkie zastrzyki kapitałowe oraz analizy TPI przeprowadzone przez Polskę dotyczą realizacji tego samego projektu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(160)

W tej kwestii Komisja uznała już, że zastrzyków kapitałowych dokonanych po 2010 r. nie można rozpatrywać w oderwaniu od pierwotnej decyzji inwestycyjnej podjętej w 2010 r. Prawidłowym scenariuszem alternatywnym w 2010 r. byłoby nieprzystąpienie do realizacji projektu. Według polskich władz umowa dzierżawy umożliwiała gminie Kosakowo jedynie użytkowanie gruntu do celów cywilnego portu lotniczego. Komisja zauważa, że inwestor prywatny przede wszystkim nie zawarłby takiej umowy, gdyby plany budowy nowego cywilnego portu lotniczego na tym terenie nie wskazywałyby na realistyczną możliwość osiągnięcia zysku z takiej inwestycji. Dlatego też scenariusz alternatywny określony w uaktualnieniu TPI 2012 jest zniekształcony wcześniejszą decyzją, która sama w sobie nie odzwierciedlała postępowania inwestora prywatnego. Innymi słowy prawidłowy scenariusz alternatywny w 2010 i w 2012 r. zakładałby nieprzystąpienie do realizacji projektu budowy omawianego cywilnego portu lotniczego, ponieważ wszystkie zastrzyki kapitałowe oraz analizy TPI przeprowadzone przez Polskę dotyczą realizacji tego samego projektu inwestycyjnego.

| (161) | W każdym razie Komisja zauważa, że podstawowy scenariusz w uaktualnieniu TPI 2012 dostarczonym przez polskie władze opiera się na planie operacyjnym zakładającym przyszłe przepływy pieniężne dla inwestorów kapitałowych w latach 2012–2030 (tj. w okresie wysokiego wzrostu) (57). Prognozowane przyszłe przepływy pieniężne opierają się na założeniu, że port lotniczy rozpocznie działalność w 2013 r. Kiedy dokonywano uaktualnienia TPI w 2012 r., polskie władze oczekiwały, że port lotniczy obsłuży około [...] pasażerów w 2014 r. i będzie stopniowo poszerzał swoją działalność do [...] pasażerów w 2020 r. oraz do około [...] w 2028 r. (zob. prognozę zmiany liczby pasażerów w tabeli 8 poniżej).

  Tabela 8


  Prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego dla portu lotniczego w Gdyni (w tysiącach)
















  Przewidywany wzrost liczby pasażerów |
| --- | --- |
| Rok | 2013 | 2014 | 2015 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2023 | 2026 | 2030 |
| Łącznie | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | 1 083,7 |

(161)

W każdym razie Komisja zauważa, że podstawowy scenariusz w uaktualnieniu TPI 2012 dostarczonym przez polskie władze opiera się na planie operacyjnym zakładającym przyszłe przepływy pieniężne dla inwestorów kapitałowych w latach 2012–2030 (tj. w okresie wysokiego wzrostu) (57). Prognozowane przyszłe przepływy pieniężne opierają się na założeniu, że port lotniczy rozpocznie działalność w 2013 r. Kiedy dokonywano uaktualnienia TPI w 2012 r., polskie władze oczekiwały, że port lotniczy obsłuży około [...] pasażerów w 2014 r. i będzie stopniowo poszerzał swoją działalność do [...] pasażerów w 2020 r. oraz do około [...] w 2028 r. (zob. prognozę zmiany liczby pasażerów w tabeli 8 poniżej).

Tabela 8

Prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego dla portu lotniczego w Gdyni (w tysiącach)

Przewidywany wzrost liczby pasażerów

Rok

2013

2014

2015

2017

2018

2019

2020

2023

2026

2030

Łącznie

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

1 083,7

| (162) | Zgodnie z uaktualnieniem TPI 2012 oczekuje się, że po 2030 r. operator portu lotniczego będzie odnotowywał nieustanny stabilny wzrost na poziomie [...]. Zgodnie z tym założeniem polskie władz obliczyły wartość końcową operatora portu lotniczego w 2030 r. |
| --- | --- |

(162)

Zgodnie z uaktualnieniem TPI 2012 oczekuje się, że po 2030 r. operator portu lotniczego będzie odnotowywał nieustanny stabilny wzrost na poziomie [...]. Zgodnie z tym założeniem polskie władz obliczyły wartość końcową operatora portu lotniczego w 2030 r.

| (163) | Komisja zauważa, że, podobnie jak w analizie TPI z 2010 r., kluczowymi czynnikami kształtującymi wartości przyszłych przepływów pieniężnych zarządcy portu lotniczego w Gdyni są spodziewane przychody z działalności lotniczej, które będą uwarunkowane liczbą pasażerów oraz poziomem opłat lotniskowych płaconych przez przewoźników lotniczych. |
| --- | --- |

(163)

Komisja zauważa, że, podobnie jak w analizie TPI z 2010 r., kluczowymi czynnikami kształtującymi wartości przyszłych przepływów pieniężnych zarządcy portu lotniczego w Gdyni są spodziewane przychody z działalności lotniczej, które będą uwarunkowane liczbą pasażerów oraz poziomem opłat lotniskowych płaconych przez przewoźników lotniczych.

| (164) | W odniesieniu do spodziewanego wzrostu liczby pasażerów polskie władze twierdzą, że popyt na usługi lotniczego przewozu pasażerskiego wzrośnie z czasem wraz ze spodziewanym wzrostem PKB Polski i rozwojem regionu. W związku z tym polskie władze są zdania, że prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego są konserwatywne i rzeczywisty ruch może być większy niż przewidywano. Zdaniem Polski w zaktualizowanej w marcu 2013 r. prognozie ruchu pasażerskiego dla regionu przewiduje się większy ruch pasażerski niż przyjęty w uaktualnieniu TPI 2012. |
| --- | --- |

(164)

W odniesieniu do spodziewanego wzrostu liczby pasażerów polskie władze twierdzą, że popyt na usługi lotniczego przewozu pasażerskiego wzrośnie z czasem wraz ze spodziewanym wzrostem PKB Polski i rozwojem regionu. W związku z tym polskie władze są zdania, że prognozy dotyczące ruchu pasażerskiego są konserwatywne i rzeczywisty ruch może być większy niż przewidywano. Zdaniem Polski w zaktualizowanej w marcu 2013 r. prognozie ruchu pasażerskiego dla regionu przewiduje się większy ruch pasażerski niż przyjęty w uaktualnieniu TPI 2012.

| (165) | Polskie władze twierdzą, że w planie operacyjnym przewidziano, iż port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał mniej niż [...] % ruchu pasażerskiego w regionie. Ponadto w opinii polskich władz rozwój rynku usług lotniczych w województwie pomorskim pozostawia miejsce dla jeszcze jednego niewielkiego portu lotniczego uzupełniającego ofertę usług portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(165)

Polskie władze twierdzą, że w planie operacyjnym przewidziano, iż port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał mniej niż [...] % ruchu pasażerskiego w regionie. Ponadto w opinii polskich władz rozwój rynku usług lotniczych w województwie pomorskim pozostawia miejsce dla jeszcze jednego niewielkiego portu lotniczego uzupełniającego ofertę usług portu lotniczego w Gdańsku.

| (166) | Jeżeli chodzi o popyt ze strony pasażerów, Komisja uważa, że argumenty przedstawione w motywach 118–129 w odniesieniu do konkurowania Gdyni z portem lotniczym w Gdańsku o linie lotnicze i pasażerów zachowują moc również w świetle oceny zawartej w uaktualnieniu TPI 2012. |
| --- | --- |

(166)

Jeżeli chodzi o popyt ze strony pasażerów, Komisja uważa, że argumenty przedstawione w motywach 118–129 w odniesieniu do konkurowania Gdyni z portem lotniczym w Gdańsku o linie lotnicze i pasażerów zachowują moc również w świetle oceny zawartej w uaktualnieniu TPI 2012.

| (167) | Komisja zauważa w szczególności, że poziom opłat lotniskowych przyjęty w uaktualnieniu TPI 2012 pozostał niezmieniony w stosunku do poziomu w analizie TPI 2010. Polskie władze twierdzą, że opłaty wykorzystane w uaktualnieniu TPI 2012 nie różnią się istotnie od standardowych cenników stosowanych przez inne małe porty lotnicze w Polsce. Polskie władze wyjaśniają, że poziom opłat w planie operacyjnym został uśredniony w odniesieniu do całego okresu objętego planem (tj. lat 2014–2040), i zakładają, że w perspektywie długoterminowej opłaty stosowane w porcie lotniczym w Gdańsku będą musiały wzrosnąć w następstwie poprawy usług w tym porcie. |
| --- | --- |

(167)

Komisja zauważa w szczególności, że poziom opłat lotniskowych przyjęty w uaktualnieniu TPI 2012 pozostał niezmieniony w stosunku do poziomu w analizie TPI 2010. Polskie władze twierdzą, że opłaty wykorzystane w uaktualnieniu TPI 2012 nie różnią się istotnie od standardowych cenników stosowanych przez inne małe porty lotnicze w Polsce. Polskie władze wyjaśniają, że poziom opłat w planie operacyjnym został uśredniony w odniesieniu do całego okresu objętego planem (tj. lat 2014–2040), i zakładają, że w perspektywie długoterminowej opłaty stosowane w porcie lotniczym w Gdańsku będą musiały wzrosnąć w następstwie poprawy usług w tym porcie.

| (168) | Ponieważ porty lotnicze w Gdańsku, Bydgoszczy i Szczecinie stosowały w 2012 r. te same ceny (w tym te same zniżki) co w 2010 r., przeprowadzona przez Komisję ocena poziomu opłat w analizie TPI 2012 jest taka sama jak w przypadku analizy TPI 2010 (zob. motywy 122–129). |
| --- | --- |

(168)

Ponieważ porty lotnicze w Gdańsku, Bydgoszczy i Szczecinie stosowały w 2012 r. te same ceny (w tym te same zniżki) co w 2010 r., przeprowadzona przez Komisję ocena poziomu opłat w analizie TPI 2012 jest taka sama jak w przypadku analizy TPI 2010 (zob. motywy 122–129).

| (169) | Komisja uważa, że prywatny inwestor kierujący się perspektywą rentowności nie oparłby żadnej decyzji inwestycyjnej w związku z omawianym projektem na zakładanym poziomie opłat, który jest znacznie wyższy niż opłaty netto stosowane w innych polskich regionalnych portach lotniczych (58), a zwłaszcza w porcie lotniczym w Gdańsku. |
| --- | --- |

(169)

Komisja uważa, że prywatny inwestor kierujący się perspektywą rentowności nie oparłby żadnej decyzji inwestycyjnej w związku z omawianym projektem na zakładanym poziomie opłat, który jest znacznie wyższy niż opłaty netto stosowane w innych polskich regionalnych portach lotniczych (58), a zwłaszcza w porcie lotniczym w Gdańsku.

| (170) | Komisja zauważa również, że z testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez polskie władze wynika, że wartość kapitału własnego staje się ujemna, gdy opłatę pasażerską zmniejsza się do [...] PLN. W tym kontekście Komisja zauważa, że obniżona opłata lotniskowa, która byłaby porównywalna z poziomem opłat lotniskowych płaconych w innych polskich regionalnych portach lotniczych (np. w Gdańsku, Bydgoszczy, Szczecinie, Lublinie), będzie prowadzić do ujemnej wartości kapitałowej. |
| --- | --- |

(170)

Komisja zauważa również, że z testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez polskie władze wynika, że wartość kapitału własnego staje się ujemna, gdy opłatę pasażerską zmniejsza się do [...] PLN. W tym kontekście Komisja zauważa, że obniżona opłata lotniskowa, która byłaby porównywalna z poziomem opłat lotniskowych płaconych w innych polskich regionalnych portach lotniczych (np. w Gdańsku, Bydgoszczy, Szczecinie, Lublinie), będzie prowadzić do ujemnej wartości kapitałowej.

| (171) | Komisja uważa ponadto, że inwestor prywatny nie wyznaczyłby opłat na wyższym poziomie na podstawie założenia, że opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku wzrosną w perspektywie długoterminowej. W tym względzie Komisja zauważa, że cennik stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku przewiduje stosowanie zniżek do 2028 r. (tj. przez okres tylko o dwa lata krótszy niż okres uwzględniony w planie operacyjnym będącym przedmiotem uaktualnienia TPI 2012). Na tej podstawie, nawet gdyby opłaty lotniskowe w porcie lotniczym w Gdańsku wzrosły po 2028 r., Komisja uważa, że prognozowane opłaty lotniskowe uśrednione w całym okresie uwzględnionym w planie operacyjnym (tj. do 2030 r.) nadal przewyższają średni poziom opłat lotniskowych w konkurencyjnym porcie lotniczym. |
| --- | --- |

(171)

Komisja uważa ponadto, że inwestor prywatny nie wyznaczyłby opłat na wyższym poziomie na podstawie założenia, że opłaty w porcie lotniczym w Gdańsku wzrosną w perspektywie długoterminowej. W tym względzie Komisja zauważa, że cennik stosowany w porcie lotniczym w Gdańsku przewiduje stosowanie zniżek do 2028 r. (tj. przez okres tylko o dwa lata krótszy niż okres uwzględniony w planie operacyjnym będącym przedmiotem uaktualnienia TPI 2012). Na tej podstawie, nawet gdyby opłaty lotniskowe w porcie lotniczym w Gdańsku wzrosły po 2028 r., Komisja uważa, że prognozowane opłaty lotniskowe uśrednione w całym okresie uwzględnionym w planie operacyjnym (tj. do 2030 r.) nadal przewyższają średni poziom opłat lotniskowych w konkurencyjnym porcie lotniczym.

| (172) | Polskie władze potwierdziły, że w uaktualnieniu TPI 2012 uwzględniono koszty operacyjne, które są związane z wojskową działalnością w porcie lotniczym. Oczekuje się, że koszty te zostaną zrekompensowane przez państwo. Polskie władze potwierdziły, że podział kosztów (operacyjnych i inwestycyjnych) między portem lotniczym w Gdyni a użytkownikiem wojskowym nie został jeszcze formalnie uzgodniony. |
| --- | --- |

(172)

Polskie władze potwierdziły, że w uaktualnieniu TPI 2012 uwzględniono koszty operacyjne, które są związane z wojskową działalnością w porcie lotniczym. Oczekuje się, że koszty te zostaną zrekompensowane przez państwo. Polskie władze potwierdziły, że podział kosztów (operacyjnych i inwestycyjnych) między portem lotniczym w Gdyni a użytkownikiem wojskowym nie został jeszcze formalnie uzgodniony.

| (173) | Komisja uważa, że prywatny inwestor oparłby swoją ocenę tylko na wynikach przewidywalnych w czasie podjęcia decyzji w sprawie inwestycji. Komisja uważa zatem, że jakakolwiek ewentualna obniżka kosztów w następstwie podziału kosztów z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (oraz wpływ na ogólne koszty i przychody portu lotniczego) nie powinna być uwzględniana przy ocenie zgodności inwestycji z testem prywatnego inwestora. W analizie TPI 2012 nie określono bowiem ilościowo obniżki kosztów, jaką zarządca portu lotniczego mógłby w związku z tym uzyskać. |
| --- | --- |

(173)

Komisja uważa, że prywatny inwestor oparłby swoją ocenę tylko na wynikach przewidywalnych w czasie podjęcia decyzji w sprawie inwestycji. Komisja uważa zatem, że jakakolwiek ewentualna obniżka kosztów w następstwie podziału kosztów z wojskowym użytkownikiem portu lotniczego (oraz wpływ na ogólne koszty i przychody portu lotniczego) nie powinna być uwzględniana przy ocenie zgodności inwestycji z testem prywatnego inwestora. W analizie TPI 2012 nie określono bowiem ilościowo obniżki kosztów, jaką zarządca portu lotniczego mógłby w związku z tym uzyskać.

| (174) | Tak jak w przypadku analizy TPI 2010, łączne zdyskontowane przepływy pieniężne projektu w okresie 2012–2030 są ujemne, jak wskazano na wykresie 5. Port lotniczy zacznie generować dodatnie przepływy pieniężne dopiero od roku 2020, ale ze względu na długi okres inwestycji skumulowane przepływy pieniężne, w ujęciu zdyskontowanym, w okresie objętym prognozą pozostaną ujemne.

  Wykres 5


  Skumulowane (rzeczywiste) zdyskontowane przepływy pieniężne (w PLN) w uaktualnieniu TPI 2012

  [...] |
| --- | --- |

(174)

Tak jak w przypadku analizy TPI 2010, łączne zdyskontowane przepływy pieniężne projektu w okresie 2012–2030 są ujemne, jak wskazano na wykresie 5. Port lotniczy zacznie generować dodatnie przepływy pieniężne dopiero od roku 2020, ale ze względu na długi okres inwestycji skumulowane przepływy pieniężne, w ujęciu zdyskontowanym, w okresie objętym prognozą pozostaną ujemne.

Wykres 5

Skumulowane (rzeczywiste) zdyskontowane przepływy pieniężne (w PLN) w uaktualnieniu TPI 2012

[...]

| (175) | W konsekwencji Komisja stwierdza, że również na podstawie uaktualnienia TPI z 2012 decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa o finansowaniu przekształcenia wojskowego portu lotniczego w Gdyni w port lotniczy lotnictwa cywilnego nie jest zgodna z testem prywatnego inwestora, a zatem przyznaje korzyść gospodarczą, której zarządca portu lotniczego nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(175)

W konsekwencji Komisja stwierdza, że również na podstawie uaktualnienia TPI z 2012 decyzja gmin Miasta Gdyni i Kosakowa o finansowaniu przekształcenia wojskowego portu lotniczego w Gdyni w port lotniczy lotnictwa cywilnego nie jest zgodna z testem prywatnego inwestora, a zatem przyznaje korzyść gospodarczą, której zarządca portu lotniczego nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych.

Aktualizacja z listopada 2013 r.

| (176) | Komisja uważa ponadto, że zmiany planu inwestycji mające na celu uzyskanie dodatkowych przychodów ze sprzedaży paliwa przez port lotniczy (bez udziału operatora zewnętrznego) oraz oferowania usług nawigacyjnych nie powinny być brane pod uwagę przy ocenie zgodności inwestycji z testem prywatnego inwestora. Polskie władze potwierdziły, że te ewentualne źródła przychodu nie zostały uwzględnione ani w analizie TPI z 2010 r., ani w analizie z 2011 r., ani też uaktualnieniu TPI 2012, które zostały przygotowane dla portu lotniczego w Gdyni, ponieważ w czasie opracowywania tych analiz wspólnicy publiczni ani przedsiębiorstwo nie mieli pewności, czy uzyskają wszystkie potrzebne zezwolenia i koncesje na świadczenie takich usług. Ponieważ w czasie opracowywania analiz TPI nie istniała możliwość uzyskania niezbędnych pozwoleń i koncesji, Komisja twierdzi, że nie może uwzględnić tych zmian wstecznie. |
| --- | --- |

(176)

Komisja uważa ponadto, że zmiany planu inwestycji mające na celu uzyskanie dodatkowych przychodów ze sprzedaży paliwa przez port lotniczy (bez udziału operatora zewnętrznego) oraz oferowania usług nawigacyjnych nie powinny być brane pod uwagę przy ocenie zgodności inwestycji z testem prywatnego inwestora. Polskie władze potwierdziły, że te ewentualne źródła przychodu nie zostały uwzględnione ani w analizie TPI z 2010 r., ani w analizie z 2011 r., ani też uaktualnieniu TPI 2012, które zostały przygotowane dla portu lotniczego w Gdyni, ponieważ w czasie opracowywania tych analiz wspólnicy publiczni ani przedsiębiorstwo nie mieli pewności, czy uzyskają wszystkie potrzebne zezwolenia i koncesje na świadczenie takich usług. Ponieważ w czasie opracowywania analiz TPI nie istniała możliwość uzyskania niezbędnych pozwoleń i koncesji, Komisja twierdzi, że nie może uwzględnić tych zmian wstecznie.

Wniosek

| (177) | Komisja uważa, że finansowanie publiczne zapewnione przez Miasto Gdynię i gminę Kosakowo zarządcy portu lotniczego nie jest zgodne z testem prywatnego inwestora. W związku z tym Komisja uznaje, że przedmiotowy środek zapewnia korzyść gospodarczą przedsiębiorstwu Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., której nie uzyskałoby ono w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(177)

Komisja uważa, że finansowanie publiczne zapewnione przez Miasto Gdynię i gminę Kosakowo zarządcy portu lotniczego nie jest zgodne z testem prywatnego inwestora. W związku z tym Komisja uznaje, że przedmiotowy środek zapewnia korzyść gospodarczą przedsiębiorstwu Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., której nie uzyskałoby ono w normalnych warunkach rynkowych.

5.1.4.   Selektywność

| (178) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE zawiera wymóg, zgodnie z którym, aby dany środek został określony jako pomoc państwa, musi on sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów”. W przedmiotowej sprawie Komisja zauważa, że zastrzyki kapitałowe dotyczą jedynie przedsiębiorstwa Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Środki mają zatem z definicji selektywny charakter w rozumieniu art. 107 ust.1 TFUE. |
| --- | --- |

(178)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE zawiera wymóg, zgodnie z którym, aby dany środek został określony jako pomoc państwa, musi on sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów”. W przedmiotowej sprawie Komisja zauważa, że zastrzyki kapitałowe dotyczą jedynie przedsiębiorstwa Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. Środki mają zatem z definicji selektywny charakter w rozumieniu art. 107 ust.1 TFUE.

5.1.5.   Zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową

| (179) | Gdy pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurujących na rynku wewnętrznym, należy uznać, że ma ona wpływ na te przedsiębiorstwa (59). Korzyści ekonomiczne, jakie wynikają dla operatora portu lotniczego z zastosowania przedmiotowego środka, wzmacniają jego pozycję gospodarczą, ponieważ operator portu lotniczego będzie mógł rozpocząć swoją działalność bez ponoszenia kosztów inwestycji i kosztów operacyjnych nieodłącznie z tym związanych. |
| --- | --- |

(179)

Gdy pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurujących na rynku wewnętrznym, należy uznać, że ma ona wpływ na te przedsiębiorstwa (59). Korzyści ekonomiczne, jakie wynikają dla operatora portu lotniczego z zastosowania przedmiotowego środka, wzmacniają jego pozycję gospodarczą, ponieważ operator portu lotniczego będzie mógł rozpocząć swoją działalność bez ponoszenia kosztów inwestycji i kosztów operacyjnych nieodłącznie z tym związanych.

| (180) | Zgodnie z oceną zawartą w sekcji 5.1.1 działalność portu lotniczego jest działalnością gospodarczą. Konkurencja ma miejsce, z jednej strony, między portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przewoźników lotniczych oraz związanego z nimi ruchu lotniczego (pasażerskiego i towarowego), a z drugiej strony, między zarządcami portów lotniczych, którzy mogą konkurować ze sobą o powierzenie im zarządzania danym portem lotniczym. Komisja podkreśla ponadto, że szczególnie w przypadku przewoźników niskokosztowych także porty lotnicze, które nie znajdują się w tym samym obszarze ciążenia i położone są w różnych państwach członkowskich, mogą konkurować ze sobą o przyciągnięcie tych przewoźników. Komisja zwraca uwagę, że port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał około [...] tys. podróżnych do 2020 r. i do 1 mln podróżnych w 2030 r. |
| --- | --- |

(180)

Zgodnie z oceną zawartą w sekcji 5.1.1 działalność portu lotniczego jest działalnością gospodarczą. Konkurencja ma miejsce, z jednej strony, między portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przewoźników lotniczych oraz związanego z nimi ruchu lotniczego (pasażerskiego i towarowego), a z drugiej strony, między zarządcami portów lotniczych, którzy mogą konkurować ze sobą o powierzenie im zarządzania danym portem lotniczym. Komisja podkreśla ponadto, że szczególnie w przypadku przewoźników niskokosztowych także porty lotnicze, które nie znajdują się w tym samym obszarze ciążenia i położone są w różnych państwach członkowskich, mogą konkurować ze sobą o przyciągnięcie tych przewoźników. Komisja zwraca uwagę, że port lotniczy w Gdyni będzie obsługiwał około [...] tys. podróżnych do 2020 r. i do 1 mln podróżnych w 2030 r.

| (181) | Jak wspomniano w pkt 40 wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r., nie jest możliwe wyłączenie nawet małych portów lotniczych z zakresu zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE. Uwzględniając przewidywany ruch w porcie lotniczym w Gdyni oraz jego bliskość do portu lotniczego w Gdańsku (oddalonego jedynie o ok. 25 km), Komisja uważa, że może to wpłynąć na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(181)

Jak wspomniano w pkt 40 wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r., nie jest możliwe wyłączenie nawet małych portów lotniczych z zakresu zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE. Uwzględniając przewidywany ruch w porcie lotniczym w Gdyni oraz jego bliskość do portu lotniczego w Gdańsku (oddalonego jedynie o ok. 25 km), Komisja uważa, że może to wpłynąć na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (182) | Na podstawie argumentów przedstawionych w motywach 179–181 korzyści ekonomiczne, jakie uzyskuje zarządca portu lotniczego w Gdyni, wzmacniają jego pozycję w stosunku do jego konkurentów na unijnym rynku podmiotów świadczących usługi portu lotniczego. W związku z tym badane finansowanie publiczne zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(182)

Na podstawie argumentów przedstawionych w motywach 179–181 korzyści ekonomiczne, jakie uzyskuje zarządca portu lotniczego w Gdyni, wzmacniają jego pozycję w stosunku do jego konkurentów na unijnym rynku podmiotów świadczących usługi portu lotniczego. W związku z tym badane finansowanie publiczne zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.6.   Wniosek

| (183) | Mając na uwadze argumenty przedstawione w motywach 83–182, Komisja uznaje, że zastrzyki kapitałowe przyznane na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ponieważ finansowanie udostępniono już spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowa sp. z o.o., Komisja uważa również, że polskie władze nie przestrzegały zakazu określonego w art. 108 ust. 3 TFUE (60). |
| --- | --- |

(183)

Mając na uwadze argumenty przedstawione w motywach 83–182, Komisja uznaje, że zastrzyki kapitałowe przyznane na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ponieważ finansowanie udostępniono już spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowa sp. z o.o., Komisja uważa również, że polskie władze nie przestrzegały zakazu określonego w art. 108 ust. 3 TFUE (60).

5.2.   ZGODNOŚĆ POMOCY Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| (184) | Komisja zbadała, czy przedmiotowa pomoc może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Jak już opisano powyżej, pomoc polega na finansowaniu kosztów inwestycji związanych z uruchomieniem portu lotniczego w Gdyni i strat z działalności operacyjnej przez pierwsze lata działalności tego portu lotniczego (tj. do 2019 r. włącznie, jak wynika z analizy TPI z 2010 r. i 2012 r.). |
| --- | --- |

(184)

Komisja zbadała, czy przedmiotowa pomoc może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Jak już opisano powyżej, pomoc polega na finansowaniu kosztów inwestycji związanych z uruchomieniem portu lotniczego w Gdyni i strat z działalności operacyjnej przez pierwsze lata działalności tego portu lotniczego (tj. do 2019 r. włącznie, jak wynika z analizy TPI z 2010 r. i 2012 r.).

| (185) | W art. 107 ust. 3 TFUE przewiduje się pewne wyłączenia od ogólnej zasady ustanowionej w art. 107 ust. 1 TFUE, zgodnie z którą pomoc państwa nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. Przedmiotową pomoc można ocenić jedynie na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, który stanowi, że: „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem”, może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W odniesieniu do tej kwestii wytyczne w sprawie lotnictwa z 2005 r. zawierają ramy do oceny, czy pomoc na rzecz operatorów portów lotniczych można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Wymienia się tam szereg kryteriów, jakie Komisja musi wziąć pod uwagę. |
| --- | --- |

(185)

W art. 107 ust. 3 TFUE przewiduje się pewne wyłączenia od ogólnej zasady ustanowionej w art. 107 ust. 1 TFUE, zgodnie z którą pomoc państwa nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. Przedmiotową pomoc można ocenić jedynie na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, który stanowi, że: „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem”, może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. W odniesieniu do tej kwestii wytyczne w sprawie lotnictwa z 2005 r. zawierają ramy do oceny, czy pomoc na rzecz operatorów portów lotniczych można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Wymienia się tam szereg kryteriów, jakie Komisja musi wziąć pod uwagę.

5.2.1.   Pomoc na inwestycje

| (186) | Pomoc państwa na finansowanie infrastruktury portu lotniczego jest zgodna z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, jeżeli spełnia warunki określone w art. 61 wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r.:






  (i) | budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym ze ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.); |
| --- | --- | --- |

(186)

Pomoc państwa na finansowanie infrastruktury portu lotniczego jest zgodna z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, jeżeli spełnia warunki określone w art. 61 wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r.:

(i)

budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym ze ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.);

| (ii) | infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu; |
| --- | --- |

(ii)

infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu;

| (iii) | infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą; |
| --- | --- |

(iii)

infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą;

| (iv) | dostęp do danej infrastruktury jest otwarty dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący; oraz |
| --- | --- |

(iv)

dostęp do danej infrastruktury jest otwarty dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący; oraz

| (v) | stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny z interesem Unii. |
| --- | --- |

(v)

stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny z interesem Unii.

| (187) | Dodatkowo pomoc państwa na rzecz portów lotniczych, jak każdy inny środek pomocy państwa, aby była zgodna z rynkiem wewnętrznym, powinna mieć efekt zachęty oraz powinna być niezbędna i współmierna w odniesieniu do zamierzonego uzasadnionego celu. |
| --- | --- |

(187)

Dodatkowo pomoc państwa na rzecz portów lotniczych, jak każdy inny środek pomocy państwa, aby była zgodna z rynkiem wewnętrznym, powinna mieć efekt zachęty oraz powinna być niezbędna i współmierna w odniesieniu do zamierzonego uzasadnionego celu.

| (188) | Polskie władze uważają, że finansowanie publiczne przedsięwzięcia przekształcenia lotniska wojskowego w Gdyni jest zgodne z wszystkimi kryteriami pomocy na inwestycje określonymi w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. |
| --- | --- |

(188)

Polskie władze uważają, że finansowanie publiczne przedsięwzięcia przekształcenia lotniska wojskowego w Gdyni jest zgodne z wszystkimi kryteriami pomocy na inwestycje określonymi w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r.

(i)   Budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym ze ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.)

| (189) | Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdańsku, oddalony jedynie o około 25 km od planowanego nowego portu lotniczego, obsługuje już Pomorze w sposób efektywny. |
| --- | --- |

(189)

Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdańsku, oddalony jedynie o około 25 km od planowanego nowego portu lotniczego, obsługuje już Pomorze w sposób efektywny.

| (190) | Port lotniczy w Gdańsku jest zlokalizowany przy obwodnicy Trójmiasta, która stanowi część drogi ekspresowej S6, która okrąża Gdynię, Sopot i Gdańsk oraz zapewnia swobodny dostęp do portu lotniczego znacznej większości mieszkańców Pomorza. Nawet dla mieszkańców Gdyni budowa nowego portu lotniczego nie zapewniłaby im sama w sobie znacznie lepszego połączenia, gdyż do obu portów lotniczych (w Gdyni i w Gdańsku) można dotrzeć z centrum Gdyni w tym samym czasie wynoszącym około 20–25 minut jazdy samochodem. |
| --- | --- |

(190)

Port lotniczy w Gdańsku jest zlokalizowany przy obwodnicy Trójmiasta, która stanowi część drogi ekspresowej S6, która okrąża Gdynię, Sopot i Gdańsk oraz zapewnia swobodny dostęp do portu lotniczego znacznej większości mieszkańców Pomorza. Nawet dla mieszkańców Gdyni budowa nowego portu lotniczego nie zapewniłaby im sama w sobie znacznie lepszego połączenia, gdyż do obu portów lotniczych (w Gdyni i w Gdańsku) można dotrzeć z centrum Gdyni w tym samym czasie wynoszącym około 20–25 minut jazdy samochodem.

| (191) | Ponadto Komisja zauważa, że znajdująca się w budowie Trójmiejska Kolej Metropolitalna, która jest współfinansowana z funduszy strukturalnych Unii, zapewni bezpośrednie połączenie kolejowe z portem lotniczym w Gdańsku zarówno mieszkańcom Gdańska, jak i Gdyni z centrów tych miast w podobnym czasie wynoszącym około 25 minut. Trójmiejska Kolej Metropolitalna zapewni również mieszkańcom innych części Pomorza bezpośrednie lub pośrednie połączenie z portem lotniczym w Gdańsku. |
| --- | --- |

(191)

Ponadto Komisja zauważa, że znajdująca się w budowie Trójmiejska Kolej Metropolitalna, która jest współfinansowana z funduszy strukturalnych Unii, zapewni bezpośrednie połączenie kolejowe z portem lotniczym w Gdańsku zarówno mieszkańcom Gdańska, jak i Gdyni z centrów tych miast w podobnym czasie wynoszącym około 25 minut. Trójmiejska Kolej Metropolitalna zapewni również mieszkańcom innych części Pomorza bezpośrednie lub pośrednie połączenie z portem lotniczym w Gdańsku.

| (192) | Komisja stwierdza również, że obecna przepustowość portu lotniczego w Gdańsku wynosi 5 mln podróżnych rocznie, natomiast rzeczywisty ruch pasażerski w okresie od 2010 r. do 2013 r. kształtował się następująco: 2010 r. – 2,2 mln, 2011 r. – 2,5 mln, 2012 r. – 2,9 mln, 2013 r. – 2,8 mln Komisja zwraca również uwagę, że port lotniczy w Gdańsku jest obecnie rozbudowywany do przepustowości 7 mln podróżnych rocznie. Inwestycja ta ma być zakończona w 2015 r. |
| --- | --- |

(192)

Komisja stwierdza również, że obecna przepustowość portu lotniczego w Gdańsku wynosi 5 mln podróżnych rocznie, natomiast rzeczywisty ruch pasażerski w okresie od 2010 r. do 2013 r. kształtował się następująco: 2010 r. – 2,2 mln, 2011 r. – 2,5 mln, 2012 r. – 2,9 mln, 2013 r. – 2,8 mln Komisja zwraca również uwagę, że port lotniczy w Gdańsku jest obecnie rozbudowywany do przepustowości 7 mln podróżnych rocznie. Inwestycja ta ma być zakończona w 2015 r.

| (193) | Ponadto zgodnie z prognozą ruchu dla Pomorza, przekazaną przez polskie władze i wykorzystaną do uaktualnienia TPI 2012, całkowity popyt w regionie wyniesie [...] podróżnych rocznie [...].

  Tabela 9


  Prognozy dotyczące ruchu na Pomorzu (w mln)















  2013 | 2015 | 2017 | 2019 | 2020 | 2023 | 2026 | 2027 | 2028 | 2030 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2,8 | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | | 7,7 |

(193)

Ponadto zgodnie z prognozą ruchu dla Pomorza, przekazaną przez polskie władze i wykorzystaną do uaktualnienia TPI 2012, całkowity popyt w regionie wyniesie [...] podróżnych rocznie [...].

Tabela 9

Prognozy dotyczące ruchu na Pomorzu (w mln)

2013

2015

2017

2019

2020

2023

2026

2027

2028

2030

2,8

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

7,7

| (194) | Komisja zauważa ponadto, że według informacji przekazanych przez polskie władze plan generalny dotyczący portu lotniczego w Gdańsku przewiduje dalsze rozbudowy portu lotniczego, tak by mógł on obsługiwać ponad 10 mln pasażerów rocznie. Dlatego też konkretna decyzja o zwiększeniu przepustowości portu lotniczego w Gdańsku powyżej 7 mln pasażerów może zostać podjęta w przyszłości w zależności od zmian w ruchu. |
| --- | --- |

(194)

Komisja zauważa ponadto, że według informacji przekazanych przez polskie władze plan generalny dotyczący portu lotniczego w Gdańsku przewiduje dalsze rozbudowy portu lotniczego, tak by mógł on obsługiwać ponad 10 mln pasażerów rocznie. Dlatego też konkretna decyzja o zwiększeniu przepustowości portu lotniczego w Gdańsku powyżej 7 mln pasażerów może zostać podjęta w przyszłości w zależności od zmian w ruchu.

| (195) | Według polskich władz w zaktualizowanych prognozach (sporządzonych w marcu 2013 r.) wykazano, że oczekuje się, iż popyt w obszarze ciążenia będzie większy niż w prognozach dotyczących ruchu z 2012 r. Zgodnie ze zmienionymi prognozami popyt w obszarze ciążenia będzie wynosił około 9 mln podróżnych w 2030 r. Nawet ta prognoza wskazuje jednak, że sam port lotniczy w Gdańsku byłby wystarczający, bez dalszych inwestycji, do zaspokojenia popytu w regionie co najmniej do 2025 r. (na podstawie skorygowanych prognoz dotyczących ruchu opisanych w motywie 45). |
| --- | --- |

(195)

Według polskich władz w zaktualizowanych prognozach (sporządzonych w marcu 2013 r.) wykazano, że oczekuje się, iż popyt w obszarze ciążenia będzie większy niż w prognozach dotyczących ruchu z 2012 r. Zgodnie ze zmienionymi prognozami popyt w obszarze ciążenia będzie wynosił około 9 mln podróżnych w 2030 r. Nawet ta prognoza wskazuje jednak, że sam port lotniczy w Gdańsku byłby wystarczający, bez dalszych inwestycji, do zaspokojenia popytu w regionie co najmniej do 2025 r. (na podstawie skorygowanych prognoz dotyczących ruchu opisanych w motywie 45).

| (196) | Ponadto zgodnie z informacjami przekazanymi przez polskie władze obecna przepustowość pasa startowego w porcie lotniczym w Gdańsku wynosi 40–44 operacji na godzinę, a obecne rzeczywiste wykorzystanie wynosi średnio 4,7 operacji na godzinę. |
| --- | --- |

(196)

Ponadto zgodnie z informacjami przekazanymi przez polskie władze obecna przepustowość pasa startowego w porcie lotniczym w Gdańsku wynosi 40–44 operacji na godzinę, a obecne rzeczywiste wykorzystanie wynosi średnio 4,7 operacji na godzinę.

| (197) | Na podstawie informacji przekazanych przez polskie władze (zob. motywy 192–196 powyżej) Komisja stwierdza, że w nadchodzących latach port lotniczy w Gdańsku będzie wykorzystywany jedynie na poziomie około 50–60 % swojej przepustowości. W związku z tym, nawet w przypadku dynamicznego wzrostu liczby podróżnych na Pomorzu, port lotniczy w Gdańsku będzie w stanie zaspokoić popyt linii lotniczych i podróżnych przez długi okres. |
| --- | --- |

(197)

Na podstawie informacji przekazanych przez polskie władze (zob. motywy 192–196 powyżej) Komisja stwierdza, że w nadchodzących latach port lotniczy w Gdańsku będzie wykorzystywany jedynie na poziomie około 50–60 % swojej przepustowości. W związku z tym, nawet w przypadku dynamicznego wzrostu liczby podróżnych na Pomorzu, port lotniczy w Gdańsku będzie w stanie zaspokoić popyt linii lotniczych i podróżnych przez długi okres.

| (198) | Komisja zauważa również, że port lotniczy w Gdańsku oferuje ponad 40 połączeń krajowych i międzynarodowych (zarówno połączenia typu punkt–punkt, jak i połączenia do takich węzłów, jak: Frankfurt, Monachium, Warszawa i Kopenhaga). |
| --- | --- |

(198)

Komisja zauważa również, że port lotniczy w Gdańsku oferuje ponad 40 połączeń krajowych i międzynarodowych (zarówno połączenia typu punkt–punkt, jak i połączenia do takich węzłów, jak: Frankfurt, Monachium, Warszawa i Kopenhaga).

| (199) | Jak wspomniano w motywie 60, polskie władze twierdzą, z jednej strony, że ze względów związanych z planowaniem przestrzennym i ochroną środowiska zwiększenie przepustowości portu lotniczego w Gdańsku podlega pewnym ograniczeniom. Z drugiej strony, utrzymują natomiast, że nie ma ograniczeń dla zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku. Komisja uważa, że ponieważ argumenty dotyczące ograniczeń związanych ze zwiększeniem przepustowości są sprzeczne, a w każdym razie niepoparte uzasadnieniem, nie może na nich opierać swojej oceny. |
| --- | --- |

(199)

Jak wspomniano w motywie 60, polskie władze twierdzą, z jednej strony, że ze względów związanych z planowaniem przestrzennym i ochroną środowiska zwiększenie przepustowości portu lotniczego w Gdańsku podlega pewnym ograniczeniom. Z drugiej strony, utrzymują natomiast, że nie ma ograniczeń dla zwiększenia przepustowości portu lotniczego w Gdańsku. Komisja uważa, że ponieważ argumenty dotyczące ograniczeń związanych ze zwiększeniem przepustowości są sprzeczne, a w każdym razie niepoparte uzasadnieniem, nie może na nich opierać swojej oceny.

| (200) | Biorąc pod uwagę wolną przepustowość portu lotniczego w Gdańsku, która w długim okresie nie będzie w pełni wykorzystana, oraz plan dalszej rozbudowy tego portu lotniczego w razie konieczności w dłuższej perspektywie czasowej, Komisja uważa, że stworzenie kolejnych portów lotniczych na Pomorzu nie przyczyni się do rozwoju regionu. Komisja zauważa ponadto, że dzięki portowi lotniczemu w Gdańsku Pomorze jest ma już dobre połączenia i nowy port lotniczy nie poprawi połączeń z tym regionem. |
| --- | --- |

(200)

Biorąc pod uwagę wolną przepustowość portu lotniczego w Gdańsku, która w długim okresie nie będzie w pełni wykorzystana, oraz plan dalszej rozbudowy tego portu lotniczego w razie konieczności w dłuższej perspektywie czasowej, Komisja uważa, że stworzenie kolejnych portów lotniczych na Pomorzu nie przyczyni się do rozwoju regionu. Komisja zauważa ponadto, że dzięki portowi lotniczemu w Gdańsku Pomorze jest ma już dobre połączenia i nowy port lotniczy nie poprawi połączeń z tym regionem.

| (201) | Komisja zwraca również uwagę, że model biznesowy portu lotniczego w Gdyni sugeruje, że konkurowałby on o pasażerów z portem lotniczym w Gdańsku na rynkach przewozów realizowanych przez przewoźników niskokosztowych, przewozów czarterowych oraz rynku lotnictwa ogólnego. Ponadto stworzenie nowego portu lotniczego, który miałby służyć jako zapasowy, awaryjny port lotniczy, nie może uzasadniać skali inwestycji w porcie lotniczym w Gdyni. |
| --- | --- |

(201)

Komisja zwraca również uwagę, że model biznesowy portu lotniczego w Gdyni sugeruje, że konkurowałby on o pasażerów z portem lotniczym w Gdańsku na rynkach przewozów realizowanych przez przewoźników niskokosztowych, przewozów czarterowych oraz rynku lotnictwa ogólnego. Ponadto stworzenie nowego portu lotniczego, który miałby służyć jako zapasowy, awaryjny port lotniczy, nie może uzasadniać skali inwestycji w porcie lotniczym w Gdyni.

| (202) | W świetle powyższych ustaleń Komisja uznaje, że inwestycja w porcie lotniczym w Gdyni doprowadzi do zwykłego powielenia infrastruktury w regionie, co nie spełnia jasno sprecyzowanych celów związanych z ogólnym interesem gospodarczym. |
| --- | --- |

(202)

W świetle powyższych ustaleń Komisja uznaje, że inwestycja w porcie lotniczym w Gdyni doprowadzi do zwykłego powielenia infrastruktury w regionie, co nie spełnia jasno sprecyzowanych celów związanych z ogólnym interesem gospodarczym.

(ii)   Infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu

| (203) | Jak stwierdzono w motywach 189–202, Komisja uważa, że obszar ciążenia portu lotniczego w Gdyni jest i będzie efektywnie obsługiwany przez port lotniczy w Gdańsku. Ponadto oba porty lotnicze działałyby zgodnie z podobnym modelem biznesowym i koncentrowałyby się głównie na przewoźnikach niskokosztowych i lotach czarterowych. |
| --- | --- |

(203)

Jak stwierdzono w motywach 189–202, Komisja uważa, że obszar ciążenia portu lotniczego w Gdyni jest i będzie efektywnie obsługiwany przez port lotniczy w Gdańsku. Ponadto oba porty lotnicze działałyby zgodnie z podobnym modelem biznesowym i koncentrowałyby się głównie na przewoźnikach niskokosztowych i lotach czarterowych.

| (204) | Wobec braku jasno sprecyzowanego celu związanego z ogólnym interesem gospodarczym Komisja uważa, że infrastruktura nie może być uznana za niezbędną i współmierną do celu związanego z ogólnym interesem gospodarczym (zob. również motyw 202 powyżej). |
| --- | --- |

(204)

Wobec braku jasno sprecyzowanego celu związanego z ogólnym interesem gospodarczym Komisja uważa, że infrastruktura nie może być uznana za niezbędną i współmierną do celu związanego z ogólnym interesem gospodarczym (zob. również motyw 202 powyżej).

(iii)   Infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą

| (205) | Jak wspomniano w ppkt (i), port lotniczy w Gdyni jest zlokalizowany jedynie około 25 kilometrów od istniejącego portu lotniczego w Gdańsku i oba porty mają ten sam obszar ciążenia oraz podobny model biznesowy. |
| --- | --- |

(205)

Jak wspomniano w ppkt (i), port lotniczy w Gdyni jest zlokalizowany jedynie około 25 kilometrów od istniejącego portu lotniczego w Gdańsku i oba porty mają ten sam obszar ciążenia oraz podobny model biznesowy.

| (206) | Przepustowość portu lotniczego w Gdańsku jest obecnie wykorzystywana w mniej niż 60 %. Przy uwzględnieniu obecnie realizowanych inwestycji port lotniczy w Gdańsku jest w stanie obsługiwać popyt w regionie co najmniej do 2025 r. –2028 r., w zależności od przyjętych prognoz, oraz możliwe są dalsze rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(206)

Przepustowość portu lotniczego w Gdańsku jest obecnie wykorzystywana w mniej niż 60 %. Przy uwzględnieniu obecnie realizowanych inwestycji port lotniczy w Gdańsku jest w stanie obsługiwać popyt w regionie co najmniej do 2025 r. –2028 r., w zależności od przyjętych prognoz, oraz możliwe są dalsze rozbudowy portu lotniczego w Gdańsku.

| (207) | Komisja zwraca również uwagę, że w planie operacyjnym portu lotniczego w Gdyni wskazuje się, że port uzyskiwałby około [80–90] % przychodów z obsługi przewoźników niskokosztowych i czarterowych. Oznacza to, że koncentrowałby się na rynkach, które stanowią główną działalność portu lotniczego w Gdańsku. |
| --- | --- |

(207)

Komisja zwraca również uwagę, że w planie operacyjnym portu lotniczego w Gdyni wskazuje się, że port uzyskiwałby około [80–90] % przychodów z obsługi przewoźników niskokosztowych i czarterowych. Oznacza to, że koncentrowałby się na rynkach, które stanowią główną działalność portu lotniczego w Gdańsku.

| (208) | W tym kontekście Komisja zauważa również, że polskie władze nie przekazały żadnych dowodów na ewentualną współpracę między obydwoma portami lotniczymi. |
| --- | --- |

(208)

W tym kontekście Komisja zauważa również, że polskie władze nie przekazały żadnych dowodów na ewentualną współpracę między obydwoma portami lotniczymi.

| (209) | Również plany uzyskiwania przychodów z innej działalności lotniczej i działalności pozalotniczej (produkcja i usługi) nie byłyby same w sobie wystarczające do pokrycia wysokich kosztów operacyjnych związanych z prowadzeniem portu lotniczego w Gdyni. |
| --- | --- |

(209)

Również plany uzyskiwania przychodów z innej działalności lotniczej i działalności pozalotniczej (produkcja i usługi) nie byłyby same w sobie wystarczające do pokrycia wysokich kosztów operacyjnych związanych z prowadzeniem portu lotniczego w Gdyni.

| (210) | W konsekwencji Komisja uważa, że port lotniczy w Gdyni nie oferuje zadowalających perspektyw użytkowania w średnim okresie. |
| --- | --- |

(210)

W konsekwencji Komisja uważa, że port lotniczy w Gdyni nie oferuje zadowalających perspektyw użytkowania w średnim okresie.

(iv)   Dostęp do danej infrastruktury jest otwarty dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący

| (211) | Polskie władze potwierdziły, że dostęp do infrastruktury portu lotniczego będzie otwarty dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący bez żadnej dyskryminacji nieuzasadnionej z ekonomicznego punktu widzenia. |
| --- | --- |

(211)

Polskie władze potwierdziły, że dostęp do infrastruktury portu lotniczego będzie otwarty dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący bez żadnej dyskryminacji nieuzasadnionej z ekonomicznego punktu widzenia.

(v)   Stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny ze wspólnym interesem

| (212) | Komisja zwraca uwagę, że polskie władze nie przekazały żadnych dowodów na to, iż porty lotnicze w Gdańsku i Gdyni stworzyłyby współpracujący ze sobą węzeł lotniczy. Logika wskazuje raczej, że obydwa lotniska musiałyby ze sobą konkurować o przyciągnięcie zasadniczo tych samych pasażerów. |
| --- | --- |

(212)

Komisja zwraca uwagę, że polskie władze nie przekazały żadnych dowodów na to, iż porty lotnicze w Gdańsku i Gdyni stworzyłyby współpracujący ze sobą węzeł lotniczy. Logika wskazuje raczej, że obydwa lotniska musiałyby ze sobą konkurować o przyciągnięcie zasadniczo tych samych pasażerów.

| (213) | Komisja ponadto stwierdza, że plan operacyjny portu lotniczego w Gdyni (około [80–90] % przychodów z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych) oraz skala inwestycji (na przykład terminal o przepustowości 0,5 mln podróżnych rocznie, który ma być rozbudowany w przyszłości) nie potwierdzają stwierdzenia, że port lotniczy w Gdyni koncentrowałby się na lotnictwie ogólnym i świadczyłby jedynie lub głównie usługi na rzecz sektora lotnictwa ogólnego. |
| --- | --- |

(213)

Komisja ponadto stwierdza, że plan operacyjny portu lotniczego w Gdyni (około [80–90] % przychodów z lotów obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotów czarterowych) oraz skala inwestycji (na przykład terminal o przepustowości 0,5 mln podróżnych rocznie, który ma być rozbudowany w przyszłości) nie potwierdzają stwierdzenia, że port lotniczy w Gdyni koncentrowałby się na lotnictwie ogólnym i świadczyłby jedynie lub głównie usługi na rzecz sektora lotnictwa ogólnego.

| (214) | Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz fakt, iż oba porty lotnicze koncentrowałyby się na lotach obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotach czarterowych, Komisja uważa, że pomoc jest przeznaczona dla portu lotniczego, który konkurowałby bezpośrednio z innym portem lotniczym w tym samym obszarze ciążenia, przy braku takiego popytu na usługi portu lotniczego, którego istniejący port lotniczy nie mógłby zaspokoić. |
| --- | --- |

(214)

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz fakt, iż oba porty lotnicze koncentrowałyby się na lotach obsługiwanych przez przewoźników niskokosztowych i lotach czarterowych, Komisja uważa, że pomoc jest przeznaczona dla portu lotniczego, który konkurowałby bezpośrednio z innym portem lotniczym w tym samym obszarze ciążenia, przy braku takiego popytu na usługi portu lotniczego, którego istniejący port lotniczy nie mógłby zaspokoić.

| (215) | Dlatego też Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc miałaby wpływ na handel w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem. Brak celu leżącego we wspólnym interesie, któremu pomoc miałaby służyć, ugruntowuje ten wniosek. |
| --- | --- |

(215)

Dlatego też Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc miałaby wpływ na handel w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem. Brak celu leżącego we wspólnym interesie, któremu pomoc miałaby służyć, ugruntowuje ten wniosek.

(vi)   Konieczność pomocy oraz efekt zachęty

| (216) | W oparciu o dane przekazane przez polskie władze Komisja uważa, że koszty inwestycji mogą być niższe niż koszty budowy innych porównywalnych regionalnych portów lotniczych w Polsce. Wynika to głównie z wykorzystania istniejącej infrastruktury lotniska wojskowego. Polskie władze argumentują ponadto, że bez pomocy zarządca portu lotniczego nie podjąłby przedmiotowej inwestycji. |
| --- | --- |

(216)

W oparciu o dane przekazane przez polskie władze Komisja uważa, że koszty inwestycji mogą być niższe niż koszty budowy innych porównywalnych regionalnych portów lotniczych w Polsce. Wynika to głównie z wykorzystania istniejącej infrastruktury lotniska wojskowego. Polskie władze argumentują ponadto, że bez pomocy zarządca portu lotniczego nie podjąłby przedmiotowej inwestycji.

| (217) | Komisja ponadto zauważa, że ze względu na długi okres konieczny do osiągnięcia progu rentowności dla tego rodzaju inwestycji finansowanie publiczne mogłoby być konieczne do zmiany postępowania beneficjenta w taki sposób, aby przystąpił on do inwestycji. Poza tym, skoro nie można ustalić przewidywanej rentowności projektu inwestycyjnego (zob. motyw 177), a inwestor prywatny nie realizowałby takiego projektu, pomoc w istocie prawdopodobnie zmienia postępowanie zarządcy portu lotniczego. |
| --- | --- |

(217)

Komisja ponadto zauważa, że ze względu na długi okres konieczny do osiągnięcia progu rentowności dla tego rodzaju inwestycji finansowanie publiczne mogłoby być konieczne do zmiany postępowania beneficjenta w taki sposób, aby przystąpił on do inwestycji. Poza tym, skoro nie można ustalić przewidywanej rentowności projektu inwestycyjnego (zob. motyw 177), a inwestor prywatny nie realizowałby takiego projektu, pomoc w istocie prawdopodobnie zmienia postępowanie zarządcy portu lotniczego.

| (218) | Jednak wobec braku jasno sprecyzowanego celu związanego ze wspólnym interesem Komisja stwierdza, że pomoc nie może zostać uznana za niezbędną i współmierną do takiego celu. |
| --- | --- |

(218)

Jednak wobec braku jasno sprecyzowanego celu związanego ze wspólnym interesem Komisja stwierdza, że pomoc nie może zostać uznana za niezbędną i współmierną do takiego celu.

| (219) | W konsekwencji Komisja uważa, że pomoc na inwestycje przyznana przez Gdynię i Kosakowo na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. nie spełnia wymogów określonych w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. i nie może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(219)

W konsekwencji Komisja uważa, że pomoc na inwestycje przyznana przez Gdynię i Kosakowo na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. nie spełnia wymogów określonych w wytycznych w sprawie lotnictwa z 2005 r. i nie może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

5.2.2.   Pomoc operacyjna

| (220) | Według Komisji finansowanie strat z działalności operacyjnej Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. stanowi pomoc operacyjną, zmniejszając wydatki bieżące operatora portu lotniczego. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału taka pomoc operacyjna jest zasadniczo niezgodna z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z wytycznymi w sprawie lotnictwa z 2005 r. pomoc operacyjną przyznaną portom lotniczym można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym jedynie w drodze wyjątku i na ściśle określonych warunkach w regionach znajdujących się w trudnej sytuacji gospodarczej. |
| --- | --- |

(220)

Według Komisji finansowanie strat z działalności operacyjnej Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. stanowi pomoc operacyjną, zmniejszając wydatki bieżące operatora portu lotniczego. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału taka pomoc operacyjna jest zasadniczo niezgodna z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z wytycznymi w sprawie lotnictwa z 2005 r. pomoc operacyjną przyznaną portom lotniczym można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym jedynie w drodze wyjątku i na ściśle określonych warunkach w regionach znajdujących się w trudnej sytuacji gospodarczej.

| (221) | Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdyni znajduje się w regionie będącym w trudnej sytuacji gospodarczej, objętym odstępstwem określonym w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE; dlatego też Komisja musi ocenić, czy przedmiotową pomoc operacyjną można uznać za zgodną z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

(221)

Komisja zauważa, że port lotniczy w Gdyni znajduje się w regionie będącym w trudnej sytuacji gospodarczej, objętym odstępstwem określonym w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE; dlatego też Komisja musi ocenić, czy przedmiotową pomoc operacyjną można uznać za zgodną z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej.

| (222) | Zgodnie z pkt 76 WKPR pomoc operacyjną w regionach objętych odstępstwem na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE można przyznać pod warunkiem że spełnione są łączne następujące kryteria: (i) jest ona uzasadniona z uwagi na jej wkład w rozwój regionalny i jej charakter oraz (ii) jej poziom jest proporcjonalny do ograniczeń, które ma złagodzić. |
| --- | --- |

(222)

Zgodnie z pkt 76 WKPR pomoc operacyjną w regionach objętych odstępstwem na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE można przyznać pod warunkiem że spełnione są łączne następujące kryteria: (i) jest ona uzasadniona z uwagi na jej wkład w rozwój regionalny i jej charakter oraz (ii) jej poziom jest proporcjonalny do ograniczeń, które ma złagodzić.

| (223) | Według polskich władz przedmiotowa pomoc operacyjna jest zgodna z pkt 76 WKPR (zob. motywy 77–79). |
| --- | --- |

(223)

Według polskich władz przedmiotowa pomoc operacyjna jest zgodna z pkt 76 WKPR (zob. motywy 77–79).

| (224) | Jako że Pomorze jest już obsługiwane przez port lotniczy w Gdańsku, a nowy port lotniczy nie poprawi połączeń z regionem, Komisja nie może stwierdzić, że pomoc może mieć wkład w rozwój regionalny. |
| --- | --- |

(224)

Jako że Pomorze jest już obsługiwane przez port lotniczy w Gdańsku, a nowy port lotniczy nie poprawi połączeń z regionem, Komisja nie może stwierdzić, że pomoc może mieć wkład w rozwój regionalny.

| (225) | Komisja uważa, że z uwagi na brak takiego wkładu nie można stwierdzić, iż pomoc operacyjna jest proporcjonalna do ograniczeń, które ma złagodzić, ponieważ nie wydaje się, aby na Pomorzu występował niedostatek połączeń. |
| --- | --- |

(225)

Komisja uważa, że z uwagi na brak takiego wkładu nie można stwierdzić, iż pomoc operacyjna jest proporcjonalna do ograniczeń, które ma złagodzić, ponieważ nie wydaje się, aby na Pomorzu występował niedostatek połączeń.

| (226) | Ponadto Komisja uważa, że oceniana pomoc operacyjna jest przeznaczona na część z wcześniej określonych wydatków. Biorąc jednak pod uwagę przeprowadzoną przez Komisję ocenę planu operacyjnego portu lotniczego w Gdyni oraz poziomu przewidywanych przychodów i kosztów, przedstawioną w sekcji 5.1.3, nie można stwierdzić, że pomoc ograniczałaby się do niezbędnego minimum, byłaby przyznana przejściowo i stopniowo zmniejszana. W szczególności jeśli chodzi o niepewność co do zakładanej rentowności operatora portu lotniczego (zob. sekcja dotycząca istnienia pomocy), nie ma możliwości zagwarantowania, że pomoc będzie miała charakter przejściowy i że będzie stopniowo zmniejszana. |
| --- | --- |

(226)

Ponadto Komisja uważa, że oceniana pomoc operacyjna jest przeznaczona na część z wcześniej określonych wydatków. Biorąc jednak pod uwagę przeprowadzoną przez Komisję ocenę planu operacyjnego portu lotniczego w Gdyni oraz poziomu przewidywanych przychodów i kosztów, przedstawioną w sekcji 5.1.3, nie można stwierdzić, że pomoc ograniczałaby się do niezbędnego minimum, byłaby przyznana przejściowo i stopniowo zmniejszana. W szczególności jeśli chodzi o niepewność co do zakładanej rentowności operatora portu lotniczego (zob. sekcja dotycząca istnienia pomocy), nie ma możliwości zagwarantowania, że pomoc będzie miała charakter przejściowy i że będzie stopniowo zmniejszana.

| (227) | Komisja uważa w każdym razie, że przyznanie pomocy operacyjnej, aby zapewnić realizację projektu inwestycyjnego, w którym wykorzystuje się pomoc na inwestycje niezgodną z rynkiem wewnętrznym, jest ze swej natury niezgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(227)

Komisja uważa w każdym razie, że przyznanie pomocy operacyjnej, aby zapewnić realizację projektu inwestycyjnego, w którym wykorzystuje się pomoc na inwestycje niezgodną z rynkiem wewnętrznym, jest ze swej natury niezgodne z rynkiem wewnętrznym.

| (228) | Dlatego też Komisja uznaje, że pomoc operacyjna na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. przyznana przez Gdynię i Kosakowo nie spełnia kryteriów określonych w WKPR. |
| --- | --- |

(228)

Dlatego też Komisja uznaje, że pomoc operacyjna na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. przyznana przez Gdynię i Kosakowo nie spełnia kryteriów określonych w WKPR.

5.2.3.   Wniosek dotyczący zgodności z rynkiem wewnętrznym

| (229) | Komisja stwierdza zatem, że pomoc państwa przyznana spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(229)

Komisja stwierdza zatem, że pomoc państwa przyznana spółce Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

| (230) | Komisja nie stwierdziła istnienia żadnego innego właściwego przepisu w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym, na podstawie którego mogłaby uznać przedmiotową pomoc za zgodną z Traktatem. Ponadto polskie władze nie powołały się na żaden przepis w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym ani nie przedstawiły istotnych argumentów, które umożliwiłyby Komisji uznanie przedmiotowej pomocy za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(230)

Komisja nie stwierdziła istnienia żadnego innego właściwego przepisu w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym, na podstawie którego mogłaby uznać przedmiotową pomoc za zgodną z Traktatem. Ponadto polskie władze nie powołały się na żaden przepis w sprawie zgodności z rynkiem wewnętrznym ani nie przedstawiły istotnych argumentów, które umożliwiłyby Komisji uznanie przedmiotowej pomocy za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (231) | Pomoc na inwestycje oraz pomoc operacyjna, którą polskie władze przyznały lub zamierzają przyznać na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. Polskie władze przyznały pomoc niezgodnie z prawem, naruszając art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(231)

Pomoc na inwestycje oraz pomoc operacyjna, którą polskie władze przyznały lub zamierzają przyznać na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. Polskie władze przyznały pomoc niezgodnie z prawem, naruszając art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

6.   ODZYSKANIE POMOCY

| (232) | Zgodnie z TFUE i utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości w przypadku stwierdzenia przez Komisję niezgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym Komisja jest uprawniona do podjęcia decyzji, że dane państwo musi ją znieść lub zmienić (61). Trybunał konsekwentnie również utrzymuje, że zobowiązanie państwa do zniesienia pomocy uznanej przez Komisję za niezgodną z rynkiem wewnętrznym ma na celu przywrócenie poprzednio istniejącej sytuacji (62). W tym kontekście Trybunał stwierdził, iż cel ten zostaje osiągnięty z chwilą spłacenia przez beneficjenta kwot przyznanych w ramach niezgodnej z prawem pomocy, przez co następuje utrata korzyści, które miał w stosunku do jego konkurentów na rynku, i przywrócona zostaje sytuacja sprzed wypłaty pomocy (63). |
| --- | --- |

(232)

Zgodnie z TFUE i utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości w przypadku stwierdzenia przez Komisję niezgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym Komisja jest uprawniona do podjęcia decyzji, że dane państwo musi ją znieść lub zmienić (61). Trybunał konsekwentnie również utrzymuje, że zobowiązanie państwa do zniesienia pomocy uznanej przez Komisję za niezgodną z rynkiem wewnętrznym ma na celu przywrócenie poprzednio istniejącej sytuacji (62). W tym kontekście Trybunał stwierdził, iż cel ten zostaje osiągnięty z chwilą spłacenia przez beneficjenta kwot przyznanych w ramach niezgodnej z prawem pomocy, przez co następuje utrata korzyści, które miał w stosunku do jego konkurentów na rynku, i przywrócona zostaje sytuacja sprzed wypłaty pomocy (63).

| (233) | Zgodnie z powyższym orzecznictwem w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (64) określono, że „w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta”. |
| --- | --- |

(233)

Zgodnie z powyższym orzecznictwem w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (64) określono, że „w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta”.

| (234) | Dlatego też wspomniana powyżej pomoc państwa musi zostać zwrócona polskim władzom w takim zakresie, w jakim została wypłacona, |
| --- | --- |

(234)

Dlatego też wspomniana powyżej pomoc państwa musi zostać zwrócona polskim władzom w takim zakresie, w jakim została wypłacona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Pomoc państwa, która została w sposób niezgodny z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wprowadzona w życie przez Polskę w okresie od dnia 28 sierpnia 2007 r. do dnia 17 czerwca 2013 r. na rzecz spółki Port Lotniczy Gdynia-Kosakowo sp. z o.o. w postaci zastrzyków kapitałowych w wysokości 91 714 000 PLN, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

2.   Pomoc państwa dla Portu Lotniczego Gdynia-Kosakowo sp. z o.o., którą Polska planuje wdrożyć po dniu 17 czerwca 2013 r. w celu przekształcenia lotniska wojskowego Gdynia-Kosakowo w port lotniczy lotnictwa cywilnego, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. Pomoc nie może zatem zostać wdrożona.

Artykuł 2

1.   Polska odzyskuje od beneficjenta pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1.

2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dat wymienionych w akapicie drugim do dnia ich faktycznego odzyskania.

Kwoty podlegające odzyskaniu przekazywano do dyspozycji beneficjenta w dniach określonych poniżej:

| a) | 28 sierpnia 2007 r. – kwota 50 000 PLN; |
| --- | --- |

a)

28 sierpnia 2007 r. – kwota 50 000 PLN;

| b) | 4 marca 2008 r. – kwota 200 000 PLN; |
| --- | --- |

b)

4 marca 2008 r. – kwota 200 000 PLN;

| c) | 11 września 2008 r. – kwota 500 000 PLN; |
| --- | --- |

c)

11 września 2008 r. – kwota 500 000 PLN;

| d) | 28 lipca 2009 r. – kwota 1 345 000 PLN; |
| --- | --- |

d)

28 lipca 2009 r. – kwota 1 345 000 PLN;

| e) | 8 grudnia 2010 r. – kwota 4 361 000 PLN; |
| --- | --- |

e)

8 grudnia 2010 r. – kwota 4 361 000 PLN;

| f) | 8 lipca 2011 r. – kwota 25 970 000 PLN; |
| --- | --- |

f)

8 lipca 2011 r. – kwota 25 970 000 PLN;

| g) | 1 września 2011 r. – kwota 1 779 000 PLN; |
| --- | --- |

g)

1 września 2011 r. – kwota 1 779 000 PLN;

| h) | 25 kwietnia 2012 r. – kwota 31 009 000 PLN; |
| --- | --- |

h)

25 kwietnia 2012 r. – kwota 31 009 000 PLN;

| i) | 27 maja 2013 r. – kwota 6 469 000 PLN; |
| --- | --- |

i)

27 maja 2013 r. – kwota 6 469 000 PLN;

| j) | 17 czerwca 2013 r. – kwota 20 031 000 PLN. |
| --- | --- |

j)

17 czerwca 2013 r. – kwota 20 031 000 PLN.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (65).

4.   Polska anuluje wszystkie dotychczas niezrealizowane wypłaty pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 2, ze skutkiem od daty notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 3

1.   Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

2.   Polska zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Polska przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjenta; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjenta;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 1, Polska na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Polska bezzwłocznie przedstawia informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Polska dostarcza również szczegółowe informacje o kwotach pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 243 z 23.8.2013, s. 25.

1

(2)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE. W TFUE wprowadzono także pewne zmiany terminologiczne, takie jak zastąpienie „Wspólnoty” przez „Unię” i „wspólnego rynku” przez „rynek wewnętrzny”. Terminologia przyjęta w TFUE będzie stosowana w całej niniejszej decyzji.

2

(3)  Zob. przypis 1.

3

(4)  Odległość samochodem pomiędzy portami lotniczymi w Gdyni i w Gdańsku wynosi 26–29 km zależnie od wybranej trasy; źródło: mapy Google, mapy Bing. Port lotniczy w Gdańsku stanowi własność utworzonej przez podmioty publiczne spółki Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy sp. z o.o. i jest przez nią eksploatowany. Struktura kapitału założycielskiego spółki przedstawia się następująco: gmina Gdańsk (32 %), województwo pomorskie (32 %), Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” (31 %), miasto Sopot (3 %) i miasto Gdynia (2 %). Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy (zwany dalej „portem lotniczym w Gdańsku”) jest trzecim co do wielkości portem lotniczym w Polsce. W 2012 r. obsłużył on 2,9 mln podróżnych (2,7 mln w ramach regularnych przewozów lotniczych oraz 0,2 mln w ramach lotów charterowych).

4

Następujące osiem linii lotniczych oferuje regularne przewozy na trasach z Gdańska (stan ze stycznia 2014 r.): Wizzair (22 lotniska przylotu), Ryanair (7 lotnisk przylotu), Eurolot (4 lotniska przylotu), LOT (2 lotniska przylotu), Lufthansa (2 lotniska przylotu), SAS (2 lotniska przylotu), Air Berlin (1 lotnisko przylotu) oraz Norvegian (1 lotnisko przylotu). Po otwarciu nowego terminalu w maju 2012 r. port lotniczy w Gdańsku dysponuje zdolnością obsłużenia 5 mln podróżnych rocznie. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez polskie władze powiększenie terminalu (zaplanowane na lata 2013–2015) doprowadzi do zwiększenia potencjału obsługowego portu lotniczego do 7 mln podróżnych. Inwestycje na rzecz portu lotniczego w Gdańsku również były finansowane z wykorzystaniem pomocy państwa (zob. decyzja Komisji z 2008 r. w sprawie pomocy państwa N 153/08 – 1,7 mln EUR (Dz.U. C 46 z 25.2.2009, s. 7) oraz decyzja Komisji z 2009 r. w sprawie pomocy państwa N 472/08, w której wyniku władze polskie przekazały około 33 mln EUR na rzecz portu lotniczego w Gdańsku (Dz.U. C 79 z 2.4.2009, s. 2)).

(5)  Istniejące lotnisko wojskowe, nazywane lotniskiem „Gdynia-Oksywie”, znajduje się przy granicy miasta Gdynia i gminy Kosakowo.

5

(6)  Umowę podpisały władze województwa pomorskiego, miast Gdańska, Gdyni i Sopotu oraz gminy Kosakowo wraz z przedstawicielami polskiego rządu (wojewodą pomorskim, przedstawicielami Ministerstwa Obrony Narodowej i Ministerstwa Transportu) i portu lotniczego w Gdańsku.

6

(7)  Zastosowany w niniejszej decyzji kurs wymiany wynosi 1 EUR równe 4 PLN, co odpowiada rocznemu średniemu kursowi wymiany w 2010 r., obliczonemu na podstawie tygodniowych kursów wymiany. Źródło: Eurostat.

7

(8)  Zdaniem władz polskich inwestycje wchodzące w zakres kompetencji władz publicznych obejmują wzniesienie budynków dla jednostki straży pożarnej, funkcjonariuszy służby celnej, pracowników ochrony portu lotniczego oraz funkcjonariuszy policji i straży granicznej i ich wyposażenie, ogrodzenie portu lotniczego z nadzorem wideo itd.

8

(9)  Wyrażonej nominalnie.

9

(10)  Wartość bieżąca netto wskazuje, czy dochód z danego przedsięwzięcia przekracza (alternatywne) koszty kapitału. Przedsięwzięcie jest uważane za inwestycję opłacalną ekonomicznie, jeśli generuje dodatnią NPV. Inwestycje, których dochody są niższe niż (alternatywne) koszty kapitału, nie są opłacalne ekonomicznie. (Alternatywne) koszty kapitału odzwierciedla stopa dyskontowa.

10

(11)  Wartość końcowa jest bieżącą wartością wszystkich następnych przepływów pieniężnych wygenerowanych w ramach permanentnie stabilnej stopy wzrostu (tj. wartość kapitałowa operatora portu lotniczego w ostatnim roku przedłożonego planu operacyjnego).

11

(12)  Komunikat Komisji — Wytyczne wspólnotowe dotyczące finansowania portów lotniczych i pomocy państwa na rozpoczęcie działalności dla przedsiębiorstw lotniczych oferujących przeloty z regionalnych portów lotniczych (Dz.U. C 312 z 9.12.2005, s. 1).

12

(13)  Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13).

13

(14)  Wewnętrzna stopa zwrotu służy do pomiaru wysokości zwrotu/zysku, jaki inwestor uzyska z tytułu zainwestowanego kapitału.

14

(15)  W tym czasie zastosowanie miało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5).

15

de minimis

(16)  W planie generalnym projektu inwestycyjnego określono różne środki konieczne do przekształcenia portu lotniczego.

16

(17)  Przy użyciu wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa co roku oblicza się zysk operacyjny przed odliczeniem podatków i odsetek (EBIT) przedsiębiorstwa, dodając do niego deprecjację i amortyzację (ponieważ są to wydatki bezgotówkowe) oraz odejmując potrzeby inwestycyjne, zmiany w kapitale obrotowym i podatki (zob. tabela 5 TPI 2010).

17

(18)  Obliczenia wolnych przepływów pieniężnych przedsiębiorstwa (FCFF) opierają się na spodziewanych przepływach pieniężnych (do i z przedsiębiorstwa) w okresie objętym prognozą 2010–2040. Takie przepływy pieniężne oparto na planie operacyjnym i jego podstawowych założeniach dotyczących ruchu, opłat, kosztów operacyjnych i nakładów inwestycyjnych. Zatem w obliczeniach FCFF uwzględnia się wszystkie nakłady inwestycyjne przewidziane na przekształcenie portu lotniczego.

18

(19)  Średni ważony koszt kapitału (WACC) stanowi spodziewaną stopę spłaty przez spółkę na rzecz wszystkich właścicieli jej papierów wartościowych w celu sfinansowania aktywów spółki.

19

(20)  Za podstawę przyjęto stopę wolną od ryzyka w wysokości [...] %, premię z tytułu ryzyka kredytowego w wysokości [...] %, stawkę podatku od osób prawnych w wysokości 19 %, współczynnik beta w wysokości [...], premię z tytułu kursu rynkowego w wysokości [...] % oraz strukturę kapitału: [...] % długu i [...] % kapitału własnego (zob. pkt 4.4 na stronie 21 TPI 2010). Komisja zwraca uwagę, że przedstawione przez polskie władze wyliczenia mogą wskazywać, że do celów analizy TPI zastosowano WACC z malejącą strukturą czasową.

20

(21)  Za podstawę wartości końcowej przyjęto założenie [...] wzrostu na poziomie [...] %.

21

(22)  Stopę wolną od ryzyka podniesiono do [...] %, natomiast współczynnik beta zwiększono do [...]. Zmieniono strukturę kapitału, zwiększając w niej zadłużenie ([...] %) i zmniejszając kapitał własny ([...] %).

22

(23)  FCFE = FCFF + zaciągnięte kredyty i pożyczki – kredyty i pożyczki spłacone – odsetki od kredytów i pożyczek. W porównaniu z FCFF, FCFE są dyskontowane stopą zwrotu z kapitału własnego, która jest zawsze wyższa od WACC (Weighted Average Cost Of Capital). W skutek tego NPV pokazuje, jaka część zwrotu z inwestycji jest dostępna dla udziałowców (inwestorów kapitałowych). NPV obliczane na podstawie FCFE nie odzwierciedla zatem całkowitego zwrotu z inwestycji, tj. zwrotu dla udziałowców i zwrotu dla wierzycieli.

23

(24)  Aby odzwierciedlić różnicę w typowej strukturze finansowania spółek lotniskowych i spółek świadczących usługi w portach lotniczych, przed wyliczeniem średnich wartości zwiększono kwotę zwrotu z kapitału własnego.

24

(25)  Stopę wolną od ryzyka obniżono do [...] %, natomiast współczynnik beta do [...].

25

(26)  Trójmiasto to obszar miejski obejmujących trzy duże miasta regionu Pomorza (tj. Gdańsk, Gdynię i Sopot). Na obszarze Trójmiasta znajdują się obecnie trzy lotniska: Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy, lotnisko wojskowe w Pruszczu Gdańskim oraz lotnisko wojskowe przy granicy Gdyni z Kosakowem (Gdynia-Oksywie).

26

(27)  Sprawa C-35/96 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1998 s. I-3851; sprawa C-41/90 Höfner i Elser, Rec. 1991 s. I-1979; sprawa C-244/94 Fédération Française des Sociétés d’Assurances przeciwko Ministère de l’Agriculture et de la Pêche Rec. 1995 s. I-4013; sprawa C-55/96 Job Centre, Rec. 1997 s. I-7119.

27

(28)  Sprawa 118/85 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1987 s. 2599, sprawa 35/96 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1998 s. I-3851.

28

(29)  Wyrok w sprawach połączonych T-455/08 Flughafen Leipzig-Halle GmbH i Mitteldeutsche Flughafen AG przeciwko Komisji oraz T-443/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2011 s. II-01311, podtrzymany przez Trybunał Sprawiedliwości, sprawa C-288/11 P Mitteldeutsche Flughafen i Flughafen Leipzig-Halle przeciwko Komisji [2012], jeszcze niepublikowany w Zb.Orz.; zob. również sprawa T-128/89 Aéroports de Paris przeciwko Komisji, Rec. 2000 s. II-3929, podtrzymany przez Trybunał Sprawiedliwości, sprawa C-82/01P Aéroports de Paris przeciwko Komisji, Rec. 2002 s. I-9297 i sprawa T-196/04 Ryanair przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008 s. II-3643.

29

(30)  Wyroki w sprawach C-159/91 i C-160/91 Poucet przeciwko AGV i Pistre przeciwko Cancave, Rec. 1993 s. I-637.

30

(31)  Sprawa C-364/92 SAT Fluggesellschaft przeciwko Eurocontrol, Rec. 1994 s. I-43.

31

(32)  Decyzja Komisji z dnia 19 marca 2003 r., N 309/2002, Bezpieczeństwo lotnicze – rekompensata kosztów w następstwie zamachów z 11 września 2001 r.

32

(33)  Sprawa C-343/95 Cali i Figli przeciwko Servizi ecologici porto di Genova, Rec. 1997 s. I-1547; decyzja Komisji z dnia 19 marca 2003 r., N 309/2002; decyzja Komisji z dnia 16 października 2002 r., N 438/02, Dotowanie zarządów portów w wykonywaniu zadań wchodzących w zakres kompetencji władzy publicznej.

33

(34)  Zob. przypis 32.

34

(35)  Zob. w szczególności sprawa C-364/92 SAT Fluggesellschaft przeciwko Eurocontrol, Rec. 1994 s. I-43, pkt 30 oraz sprawa C-113/07 P Selex Sistemi Integrati przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2009 s. I-2207, pkt 71.

35

(36)  Zob. m.in. sprawa C-172/03 Wolfgang Heiser przeciwko Finanzamt Innsbruck, Zb.Orz. 2005 s. I-01627, pkt 36 oraz przywołane orzecznictwo.

36

(37)  Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz.U. 2002 r. Nr 130 poz. 1112 ze zm.), zob. m.in. art. 74 i 84.

37

(38)  Sprawa C-482/99 Francja przeciwko Komisji, Rec. 2002 s. I-4397.

38

(39)  Wyrok z dnia 12 maja 2011 r. w sprawach połączonych T-267/08 i T-279/08 Nord-Pas-de-Calais, Zb.Orz. 2011 s. II-01999, pkt 108.

39

(40)  Sprawa C-305/89 Włochy przeciwko Komisji („Alfa Romeo”), Rec. 1991 s. I-1603, sprawa T-296/97 Alitalia przeciwko Komisji, Rec. 2000 s. II-3871.

40

(41)  Sprawa C-40/85 Belgia przeciwko Komisji, Rec. 1986 s. I-2321.

41

(42)  Komisja zwróciła się do polskich władz o przedstawienie arkuszy kalkulacyjnych Excel leżących u podstaw obliczeń wraz ze wzorami, jednak władze polskie przedstawiły jedynie arkusze kalkulacyjne Excel bez wzorów.

42

(43)  Zob. przypis 38.

43

(44)  Sprawa C-124/10P Komisja Europejska przeciwko Électricité de France (EDF) [2012], jeszcze nieopublikowana w Zb.Orz., pkt 85.

44

(45)  Zob. pkt 4.7.5 TPI 2012. Według uwag otrzymanych od polskich władz do dnia 26 czerwca 2009 r. ogólna wartość zastrzyków kapitałowych na rzecz portu lotniczego w Gdyni wyniosła 1,691 mln PLN (około 423 000 EUR). Jedynie [...] mln PLN (około [...] EUR) wykorzystano na sfinansowanie różnych analiz podjętych w trakcie przygotowania projektu.

45

(46)  Umowa z dnia 11 marca 2011 r. przewiduje wkłady pieniężne miasta Gdynia w latach 2011–2013 w łącznej kwocie 59,048 mln PLN (14,8 mln EUR) oraz wkład niepieniężny gminy Kosakowo (zamiana rocznych opłat za dzierżawę na udziały) w latach 2011–2040.

46

(47)  Wartość kapitałowa obejmuje wartość bieżącą netto przepływów pieniężnych w latach 2012–2040 i zdyskontowaną wartość końcową zarządcy portu lotniczego obliczoną na 2040 r.

47

(48)  Zob. np. decyzja Komisji C(2009) 4445 z dnia 3 czerwca 2009 r. o przyznaniu pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych.

48

(49)  Zob. przypis 4.

49

(50)  Plan generalny został zamówiony w lutym 2010 r. i przekazany w listopadzie 2010 r.

50

(51)  Ruch pasażerski (w 1 000 pasażerów rocznie) w porcie lotniczym w Gdańsku:

51

| Rzeczywista liczba pasażerow: |
| --- |
| Rok | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| Liczba pasażerow | 466 | 672 | 1 256 | 1 715 | 1 954 | 1 911 | 2 232 | 2 463 | 2 906 |
| Spodziewany wzrost liczby pasażerów: |
| Rok | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | |
| Liczba pasażerow | 3 153 | 3 311 | 3 477 | 3 616 | 3 760 | 3 911 | 4 067 | 4 230 | |

Rzeczywista liczba pasażerow:

Rok

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

Liczba pasażerow

466

672

1 256

1 715

1 954

1 911

2 232

2 463

2 906

Spodziewany wzrost liczby pasażerów:

Rok

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

Liczba pasażerow

3 153

3 311

3 477

3 616

3 760

3 911

4 067

4 230

(52)  Pasażerowie przewoźników niskokosztowych – 64,5 %, pasażerowie lotów czarterowych – 7,5 %. Zarówno w 2009 r., jak i w 2011 r. było ich łącznie 70 %.

52

(53)  Port lotniczy w Bydgoszczy: Standardowa opłata za odlatującego pasażera wynosi 30 PLN (7,5 EUR); standardowa opłata za lądowanie wynosi 45 PLN za tonę (11,25 EUR) za 2 pierwsze tony MTOW, 40 PLN za tonę (10 EUR) w przedziale od 2 do 15 ton MTOW, 35 PLN za tonę (8,75 EUR) w przedziale od 15 do 40 ton MTOW, 30 PLN za tonę (EUR 7,5) w przedziale od 40 do 60 ton MTOW, 25 PLN za tonę (6,25 EUR) w przedziale od 60 do 80 ton MTOW i 20 PLN (5 EUR) za tonę powyżej 80 ton MTOW; standardowa opłata za postój statku powietrznego wynosi 8 PLN za tonę i 24 godziny (2 EUR; brak opłaty za pierwsze 4 godziny). Zniżki: opłata pasażerska od 5 % (jeżeli przewoźnik lotniczy obsługuje miesięcznie 100–300 pasażerów odlatujących z portu lotniczego w Bydgoszczy) do 50 % (jeżeli przewoźnik lotniczy obsługuje miesięcznie ponad 8 000 pasażerów odlatujących z portu lotniczego w Bydgoszczy); opłata za lądowanie – 50 % zniżki przez pierwsze 12 miesięcy funkcjonowania połączenia, 50 %, jeżeli lądowanie odbywa się między 14.00 a 20.00; w przypadku opłat za lądowanie i postój: 10 % – jeżeli przewoźnik wykonuje 4–10 lotów miesięcznie, 15 % – jeżeli przewoźnik wykonuje 11–30 lotów miesięcznie, 20 % – jeżeli przewoźnik wykonuje ponad 31 lotów miesięcznie. Port lotniczy w Szczecinie: standardowa opłata za odlatującego pasażera wynosi 35 PLN (8,75 EUR); standardowa opłata za lądowanie wynosi 70 PLN za tonę (17,5 EUR); standardowa opłata za postój statku powietrznego to 8 PLN za tonę i za 24 godziny (2 EUR; brak opłaty za pierwsze 2 godziny). Zniżki: od 20 % (jeżeli dany przewoźnik lotniczy oferuje odlatującym pasażerom ponad 800 miejsc tygodniowo) do 90 % (jeżeli oferowane jest ponad 1 300 miejsc).

53

(54)  Wyliczenie dotyczące opłat pasażerskich pobieranych od przewoźników niskokosztowych.

54

(55)  Zob. przypis 54.

55

(56)  Ponieważ analiza TPI została przeprowadzona w czerwcu 2012 r., niniejsze rozważania opierają się na tej dacie.

56

(57)  Powszechnie stosowana metoda oceniania decyzji dotyczących inwestycji kapitałowych polega na braniu pod uwagę wartości kapitałowej przedsiębiorstwa. Wartość kapitałowa to wartość przedsiębiorstwa, z której mogą korzystać jego właściciele lub udziałowcy. Oblicza się ją poprzez zsumowanie wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych dostępnych dla inwestorów kapitałowych, zdyskontowanych odpowiednią stopą zwrotu. Najczęściej stosowaną stopą dyskontową jest koszt kapitału własnego odzwierciedlający ryzyko związane z przepływami środków pieniężnych.

57

(58)  Oprócz portów lotniczych w Gdańsku, Bydgoszczy i Szczecinie Komisja uwzględniła w analizie również opłaty lotniskowe w porcie lotniczym w Lublinie, który jest regionalnym portem lotniczym otwartym w grudniu 2012 r. Standardowa opłata za odlatującego pasażera w porcie lotniczym w Lublinie wynosi 34 PLN (8,5 EUR); standardowa opłata za lądowanie wynosi 36 PLN za tonę; standardowa opłata za postój statku powietrznego to 15 PLN za tonę i za 24 godziny (brak opłaty za pierwsze 4 godziny). Zniżki: jeżeli przewoźnik lotniczy otworzy bazę operacji w porcie lotniczym w Lublinie, opłata za odlatującego pasażera wynosi od 4,21 PLN (1,05 EUR) do 5,76 PLN (1,44 EUR) w pierwszych pięciu sezonach (2,5 roku); w przypadku opłat za postój i lądowanie zniżka wynosi 99 %. Po pięciu sezonach stosowane są zniżki na nowe połączenia. Zniżka na nowe połączenia: w przypadku opłaty pasażerskiej za lądowanie i postój zniżki od 95 % w pierwszym roku funkcjonowania połączenia do 25–65 % w piątym roku (w zależności od liczby pasażerów). Po upływie piątego roku zniżka równa 60 %, jeżeli przewoźnik lotniczy obsługuje ponad 250 000 pasażerów odlatujących z portu lotniczego w Lublinie.

58

(59)  Wyrok z 1998 r. w sprawie T-214/95, Het Vlaamse Gewest przeciwko Komisji, Rec. 1998 s. II-717.

59

(60)  Wyrok z 2004 r. w sprawie T-109/01 Fleuren Compost przeciwko Komisji, Rec. 2004 s. II-127.

60

(61)  Sprawa C-70/72 Komisja przeciwko Niemcom, pkt 13.

61

(62)  Sprawy połączone C-278/92, C-279/92 i C-280/92 Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji, pkt 75.

62

(63)  Sprawa C-75/97 Belgia przeciwko Komisji, pkt 64–65.

63

(64)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

64

(65)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

65

---

ZAŁĄCZNIK

Informacje o kwotach pomocy otrzymanej, podlegającej zwrotowi i już odzyskanej

| Nazwa beneficjenta | Całkowita kwota pomocy otrzymanej (1) | Całkowita kwota pomocy podlegającej zwrotowi (1)

  (Kwota główna) | Całkowita kwota pomocy już zwróconej (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Kwota główna | Odsetki od zwracanej pomocy |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

Nazwa beneficjenta

Całkowita kwota pomocy otrzymanej (1)

Całkowita kwota pomocy podlegającej zwrotowi (1)

(Kwota główna)

Całkowita kwota pomocy już zwróconej (1)

Kwota główna

Odsetki od zwracanej pomocy

---

(1)  Mln w walucie krajowej.

---

| 12.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 357/89 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 357/89

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 marca 2014 r.

w sprawie pomocy państwa SA.34445 (12/C) wdrożonej przez Danię na rzecz przeniesienia aktywów związanych z nieruchomościami z FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1280)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/884/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu państw członkowskich i innych zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W dniu 30 czerwca 2009 r. Dania dokonała zastrzyku kapitałowego w wysokości 1,9 mld DKK jako kapitału hybrydowego Tier I na rzecz FIH Erhvervsbank A/S, łącznie z jego jednostkami zależnymi („FIH”), na mocy duńskiej ustawy o zastrzykach kapitałowych finansowanych przez państwo (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 30 czerwca 2009 r. Dania dokonała zastrzyku kapitałowego w wysokości 1,9 mld DKK jako kapitału hybrydowego Tier I na rzecz FIH Erhvervsbank A/S, łącznie z jego jednostkami zależnymi („FIH”), na mocy duńskiej ustawy o zastrzykach kapitałowych finansowanych przez państwo (2).

| (2) | W dniu 6 marca 2012 r. Dania zgłosiła pakiet środków na rzecz FIH. Decyzją z dnia 29 czerwca 2012 r. („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania (3)”) Komisja zatwierdziła tymczasowo te środki (4), uznając je za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 6 marca 2012 r. Dania zgłosiła pakiet środków na rzecz FIH. Decyzją z dnia 29 czerwca 2012 r. („decyzja w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania (3)”) Komisja zatwierdziła tymczasowo te środki (4), uznając je za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

| (3) | Jednocześnie Komisja wszczęła procedurę określoną w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) z powodu wątpliwości dotyczących stosowności środków, ograniczenia pomocy do koniecznego minimum oraz wkładu własnego banku, w szczególności ze względu na potencjalnie niskie wynagrodzenie z tytułu środków związanych z aktywami o obniżonej jakości udzielonych na rzecz FIH. |
| --- | --- |

(3)

Jednocześnie Komisja wszczęła procedurę określoną w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) z powodu wątpliwości dotyczących stosowności środków, ograniczenia pomocy do koniecznego minimum oraz wkładu własnego banku, w szczególności ze względu na potencjalnie niskie wynagrodzenie z tytułu środków związanych z aktywami o obniżonej jakości udzielonych na rzecz FIH.

| (4) | W dniu 2 lipca 2012 r. FIH zwrócił kapitał w kwocie 1,9 mld DKK, który otrzymał w 2009 r. na mocy ustawy o zastrzykach kapitałowych finansowanych przez państwo (5). |
| --- | --- |

(4)

W dniu 2 lipca 2012 r. FIH zwrócił kapitał w kwocie 1,9 mld DKK, który otrzymał w 2009 r. na mocy ustawy o zastrzykach kapitałowych finansowanych przez państwo (5).

| (5) | Zgodnie z decyzją w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Dania przedłożyła plan restrukturyzacji w dniu 4 stycznia 2013 r. (6), w którym następnie wprowadziła zmiany. W dniu 24 czerwca 2013 r. Dania przedłożyła ostateczną aktualizację tego planu („plan restrukturyzacji”). |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z decyzją w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Dania przedłożyła plan restrukturyzacji w dniu 4 stycznia 2013 r. (6), w którym następnie wprowadziła zmiany. W dniu 24 czerwca 2013 r. Dania przedłożyła ostateczną aktualizację tego planu („plan restrukturyzacji”).

| (6) | W dniu 3 lutego 2014 r. Dania przedłożyła podstawowe ustalenia określające warunki restrukturyzacji FIH, które Dania zobowiązała się wypełnić („zobowiązania”). |
| --- | --- |

(6)

W dniu 3 lutego 2014 r. Dania przedłożyła podstawowe ustalenia określające warunki restrukturyzacji FIH, które Dania zobowiązała się wypełnić („zobowiązania”).

| (7) | Władze duńskie przedstawiły dodatkowe informacje w okresie od dnia 30 czerwca 2012 r. do dnia 3 lutego 2014 r. |
| --- | --- |

(7)

Władze duńskie przedstawiły dodatkowe informacje w okresie od dnia 30 czerwca 2012 r. do dnia 3 lutego 2014 r.

| (8) | Ze względu na pilny charakter sprawy Dania zgodziła się na przyjęcie niniejszej decyzji w drodze wyjątku w języku angielskim (7). |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na pilny charakter sprawy Dania zgodziła się na przyjęcie niniejszej decyzji w drodze wyjątku w języku angielskim (7).

2.   OPIS

2.1.   BENEFICJENT

| (9) | FIH jest spółką akcyjną regulowaną przez duńskie przepisy dotyczące bankowości i podlegającą nadzorowi duńskiego organu nadzoru finansowego. Spółka ta została założona w 1958 r. z siedzibą w Kopenhadze (Dania). W całości należy do FIH Holding A/S („FIH Holding”). |
| --- | --- |

(9)

FIH jest spółką akcyjną regulowaną przez duńskie przepisy dotyczące bankowości i podlegającą nadzorowi duńskiego organu nadzoru finansowego. Spółka ta została założona w 1958 r. z siedzibą w Kopenhadze (Dania). W całości należy do FIH Holding A/S („FIH Holding”).

| (10) | Grupa FIH składa się z FIH Holding i FIH Erhvervsbank, wraz ze spółkami zależnymi posiadanymi w całości przez FIH Erhvervsbank. Tymi spółkami zależnymi są następujące przedsiębiorstwa: FIH Partners A/S (zajmująca się segmentem działalności finansów przedsiębiorstw), FIH Kapital Bank A/S („FIH Kapital Bank”) (8), FIH Realkredit A/S, która jest instytucją kredytową zajmującą się kredytami hipotecznymi oraz FIH Leasing i Finans A/S. Działalność FIH obejmuje trzy segmenty: bankowości (9), rynki (10) i finanse przedsiębiorstw (11). |
| --- | --- |

(10)

Grupa FIH składa się z FIH Holding i FIH Erhvervsbank, wraz ze spółkami zależnymi posiadanymi w całości przez FIH Erhvervsbank. Tymi spółkami zależnymi są następujące przedsiębiorstwa: FIH Partners A/S (zajmująca się segmentem działalności finansów przedsiębiorstw), FIH Kapital Bank A/S („FIH Kapital Bank”) (8), FIH Realkredit A/S, która jest instytucją kredytową zajmującą się kredytami hipotecznymi oraz FIH Leasing i Finans A/S. Działalność FIH obejmuje trzy segmenty: bankowości (9), rynki (10) i finanse przedsiębiorstw (11).

| (11) | Na dzień 31 grudnia 2012 r. FIH Holding należał do funduszu dodatkowych świadczeń emerytalnych na duńskim rynku pracy, który posiadał 48,8 % akcji FIH Holding, do PF I A/S (12), który posiadał 48,8 % akcji oraz do zarządu i kadry kierowniczej posiadających 2,3 % akcji, przy czym sam FIH Holding posiadał 0,1 % akcji. |
| --- | --- |

(11)

Na dzień 31 grudnia 2012 r. FIH Holding należał do funduszu dodatkowych świadczeń emerytalnych na duńskim rynku pracy, który posiadał 48,8 % akcji FIH Holding, do PF I A/S (12), który posiadał 48,8 % akcji oraz do zarządu i kadry kierowniczej posiadających 2,3 % akcji, przy czym sam FIH Holding posiadał 0,1 % akcji.

| (12) | Na koniec 2011 r. suma bilansowa grupy FIH wynosiła 84,16 mld DKK (11,28 mld EUR), a jej łączny współczynnik kapitałowy (13) wynosił 17,8 % i do dnia 31 grudnia 2012 r. wzrósł do 21,2 %. Na dzień 31 grudnia 2012 r. suma bilansowa FIH wynosiła 60,76 mld DKK (8,1 mld EUR) (14), a jej aktywa ważone ryzykiem wynosiły 29,84 mld DKK (3,98 mld EUR). |
| --- | --- |

(12)

Na koniec 2011 r. suma bilansowa grupy FIH wynosiła 84,16 mld DKK (11,28 mld EUR), a jej łączny współczynnik kapitałowy (13) wynosił 17,8 % i do dnia 31 grudnia 2012 r. wzrósł do 21,2 %. Na dzień 31 grudnia 2012 r. suma bilansowa FIH wynosiła 60,76 mld DKK (8,1 mld EUR) (14), a jej aktywa ważone ryzykiem wynosiły 29,84 mld DKK (3,98 mld EUR).

| (13) | FIH jest bankiem niszowym specjalizującym się w finansowaniu średnioterminowym, a także w doradztwie w zakresie zarządzania ryzykiem oraz w usługach w zakresie finansów przedsiębiorstw na rzecz duńskich przedsiębiorstw, których suma bilansowa przekracza 10 mln DKK (1,34 mln EUR). Początkowo działalność bankowa FIH obejmowała trzy segmenty: finansowania nieruchomości, finansowania przejęć oraz bankowości korporacyjnej. |
| --- | --- |

(13)

FIH jest bankiem niszowym specjalizującym się w finansowaniu średnioterminowym, a także w doradztwie w zakresie zarządzania ryzykiem oraz w usługach w zakresie finansów przedsiębiorstw na rzecz duńskich przedsiębiorstw, których suma bilansowa przekracza 10 mln DKK (1,34 mln EUR). Początkowo działalność bankowa FIH obejmowała trzy segmenty: finansowania nieruchomości, finansowania przejęć oraz bankowości korporacyjnej.

| (14) | W czasie przyjmowania decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania FIH zajmował szóste miejsce wśród największych banków w Danii pod względem kapitału obrotowego (15), obsługując ponad 2 000 klientów segmentu bankowości na szczeblu grupy. Udział FIH w rynku kredytów bankowych i kredytów hipotecznych w tym czasie szacowano na 1,7 %. Udział FIH w rynku kredytów dla przedsiębiorstw/MŚP wynosił 2,5 %. W czerwcu 2012 r. udziału FIH w rynku w całym rynku kredytów dla przedsiębiorstw (z uwzględnieniem zarówno banków, jak i banków hipotecznych) wynosił 2,1 %. |
| --- | --- |

(14)

W czasie przyjmowania decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania FIH zajmował szóste miejsce wśród największych banków w Danii pod względem kapitału obrotowego (15), obsługując ponad 2 000 klientów segmentu bankowości na szczeblu grupy. Udział FIH w rynku kredytów bankowych i kredytów hipotecznych w tym czasie szacowano na 1,7 %. Udział FIH w rynku kredytów dla przedsiębiorstw/MŚP wynosił 2,5 %. W czerwcu 2012 r. udziału FIH w rynku w całym rynku kredytów dla przedsiębiorstw (z uwzględnieniem zarówno banków, jak i banków hipotecznych) wynosił 2,1 %.

| (15) | W ostatnich latach grupa FIH osiągała słabe wyniki. W dniu 25 czerwca 2009 r. złożyła odpowiedni wniosek do duńskiego programu dokapitalizowania (16), a w dniu 30 czerwca 2009 r. otrzymała finansowany przez państwo zastrzyk kapitału hybrydowego Tier I w wysokości 1,9 mld DKK w formie weksla. Kupon tego weksla wynosił 11,46 % rocznie. Przez cały 2009 r. grupa FIH wykazała stratę przed opodatkowaniem w wysokości 148 mln DKK (19,9 mln EUR). |
| --- | --- |

(15)

W ostatnich latach grupa FIH osiągała słabe wyniki. W dniu 25 czerwca 2009 r. złożyła odpowiedni wniosek do duńskiego programu dokapitalizowania (16), a w dniu 30 czerwca 2009 r. otrzymała finansowany przez państwo zastrzyk kapitału hybrydowego Tier I w wysokości 1,9 mld DKK w formie weksla. Kupon tego weksla wynosił 11,46 % rocznie. Przez cały 2009 r. grupa FIH wykazała stratę przed opodatkowaniem w wysokości 148 mln DKK (19,9 mln EUR).

| (16) | Chociaż grupa FIH wykazała w 2010 r. zysk przed opodatkowaniem w wysokości 316 mln DKK (42,5 mln EUR), zysk ten wynikał głównie z jednorazowych dodatnich korekt wartości rynku, w tym niezrealizowanych zysków w pośrednim udziale kapitałowym. W 2011 r. grupa FIH wykazała stratę przed opodatkowaniem w wysokości 1,27 mld DKK (170 mln EUR) w wyniku obciążeń związanych z utratą wartości kredytów i ujemnych korekt wartości rynku. W dniu 31 grudnia 2012 r. wykazała ona stratę przed opodatkowaniem w wysokości 47 mln DKK (6,4 mln EUR). Na koniec 2013 r. w budżecie przewidziano zysk przed opodatkowaniem w wysokości 95 mln DKK (12,8 mln EUR). W 2013 r. zysk netto za trzeci kwartał przed opodatkowaniem z kontynuowanej działalności wyniósł 23,2 mln DKK (3,09 mln EUR). W odniesieniu do całej działalności w 2012 r. FIH wykazał stratę po opodatkowaniu w wysokości 20,1 mln DKK (2,71 mln EUR). |
| --- | --- |

(16)

Chociaż grupa FIH wykazała w 2010 r. zysk przed opodatkowaniem w wysokości 316 mln DKK (42,5 mln EUR), zysk ten wynikał głównie z jednorazowych dodatnich korekt wartości rynku, w tym niezrealizowanych zysków w pośrednim udziale kapitałowym. W 2011 r. grupa FIH wykazała stratę przed opodatkowaniem w wysokości 1,27 mld DKK (170 mln EUR) w wyniku obciążeń związanych z utratą wartości kredytów i ujemnych korekt wartości rynku. W dniu 31 grudnia 2012 r. wykazała ona stratę przed opodatkowaniem w wysokości 47 mln DKK (6,4 mln EUR). Na koniec 2013 r. w budżecie przewidziano zysk przed opodatkowaniem w wysokości 95 mln DKK (12,8 mln EUR). W 2013 r. zysk netto za trzeci kwartał przed opodatkowaniem z kontynuowanej działalności wyniósł 23,2 mln DKK (3,09 mln EUR). W odniesieniu do całej działalności w 2012 r. FIH wykazał stratę po opodatkowaniu w wysokości 20,1 mln DKK (2,71 mln EUR).

| (17) | W 2009 r. i w 2010 r. agencja Moody’s obniżyła rating kredytowy FIH z A2 do Baa3. W 2010 r. właściciele FIH (islandzka Komisja Nadzoru Finansowego i Bank Centralny Islandii) (17) zgodzili się sprzedać swoje akcje FIH obecnym właścicielom. Oczekiwano, że nowi właściciele spowodują znaczną poprawę ratingu kredytowego FIH, gdyż jedno z głównych zastrzeżeń Moody’s wobec FIH dotyczyło poprzednich właścicieli, a mianowicie Kaupthing Bank hf. W 2011 r. Moody’s obniżył jednak jeszcze bardziej ocenę FIH do poziomu B1 z negatywną perspektywą, głównie w wyniku okoliczności szczególnych dla FIH, takich jak refinansowanie emisji obligacji objętej gwarancją rządową, jakość kredytowa i zaangażowanie w sektorze nieruchomości. |
| --- | --- |

(17)

W 2009 r. i w 2010 r. agencja Moody’s obniżyła rating kredytowy FIH z A2 do Baa3. W 2010 r. właściciele FIH (islandzka Komisja Nadzoru Finansowego i Bank Centralny Islandii) (17) zgodzili się sprzedać swoje akcje FIH obecnym właścicielom. Oczekiwano, że nowi właściciele spowodują znaczną poprawę ratingu kredytowego FIH, gdyż jedno z głównych zastrzeżeń Moody’s wobec FIH dotyczyło poprzednich właścicieli, a mianowicie Kaupthing Bank hf. W 2011 r. Moody’s obniżył jednak jeszcze bardziej ocenę FIH do poziomu B1 z negatywną perspektywą, głównie w wyniku okoliczności szczególnych dla FIH, takich jak refinansowanie emisji obligacji objętej gwarancją rządową, jakość kredytowa i zaangażowanie w sektorze nieruchomości.

| (18) | Obniżenie ratingu w 2011 r. było zgodne z cenami rynkowymi w tym czasie dla obligacji FIH, które nie były objęte gwarancją rządową: dług FIH z terminem zapadalności 2–4 lat wyceniono na poziomie spreadu wynoszącego 600–700 punktów bazowych powyżej swapu powiązanego z EURIBOR o równoważnym terminie zapadalności. |
| --- | --- |

(18)

Obniżenie ratingu w 2011 r. było zgodne z cenami rynkowymi w tym czasie dla obligacji FIH, które nie były objęte gwarancją rządową: dług FIH z terminem zapadalności 2–4 lat wyceniono na poziomie spreadu wynoszącego 600–700 punktów bazowych powyżej swapu powiązanego z EURIBOR o równoważnym terminie zapadalności.

2.2.   ZDARZENIA URUCHAMIAJĄCE ŚRODKI POMOCY

| (19) | W 2011 r. i 2012 r. FIH przewidywał trudności dotyczące długu, którego termin zapadalności upływał w 2012 r. i w 2013 r. Powstałe w związku z tym problemy w zakresie finansowania były głównie spowodowane spadkiem ratingu kredytowego FIH i zmienionymi warunkami rynku kapitałowego (18). W lipcu 2009 r. FIH uzyskał już wsparcie płynnościowe w formie gwarancji rządowej w sumie w kwocie 50 mld DKK (6,31 mld EUR), które FIH wykorzystał w całości. Uzyskał również od państwa zastrzyk kapitału hybrydowego Tier I w kwocie 1,9 mld DKK (255 mln EUR) w ramach duńskiego systemu gwarancji. Na dzień 31 grudnia 2011 r. FIH posiadał objęte gwarancją rządową obligacje na kwotę 41,7 mld DKK (5,56 mld EUR), które stanowią 49,94 % sumy bilansowej banku. |
| --- | --- |

(19)

W 2011 r. i 2012 r. FIH przewidywał trudności dotyczące długu, którego termin zapadalności upływał w 2012 r. i w 2013 r. Powstałe w związku z tym problemy w zakresie finansowania były głównie spowodowane spadkiem ratingu kredytowego FIH i zmienionymi warunkami rynku kapitałowego (18). W lipcu 2009 r. FIH uzyskał już wsparcie płynnościowe w formie gwarancji rządowej w sumie w kwocie 50 mld DKK (6,31 mld EUR), które FIH wykorzystał w całości. Uzyskał również od państwa zastrzyk kapitału hybrydowego Tier I w kwocie 1,9 mld DKK (255 mln EUR) w ramach duńskiego systemu gwarancji. Na dzień 31 grudnia 2011 r. FIH posiadał objęte gwarancją rządową obligacje na kwotę 41,7 mld DKK (5,56 mld EUR), które stanowią 49,94 % sumy bilansowej banku.

| (20) | Dzięki tym gwarantowanym przez państwo obligacjom o terminie zapadalności w 2012 r. i 2013 r. FIH sprostał problemowi w zakresie finansowania. Organ nadzoru finansowego uznał w drugiej połowie 2011 r., że istnieje stosunkowo wysokie ryzyko, iż FIH nie będzie w stanie sprostać wymogom dotyczącym płynności w kolejnych 12–18 miesiącach w wyniku jego przewidywanej niezdolności do uzyskania finansowania z rynków. |
| --- | --- |

(20)

Dzięki tym gwarantowanym przez państwo obligacjom o terminie zapadalności w 2012 r. i 2013 r. FIH sprostał problemowi w zakresie finansowania. Organ nadzoru finansowego uznał w drugiej połowie 2011 r., że istnieje stosunkowo wysokie ryzyko, iż FIH nie będzie w stanie sprostać wymogom dotyczącym płynności w kolejnych 12–18 miesiącach w wyniku jego przewidywanej niezdolności do uzyskania finansowania z rynków.

| (21) | W celu wyeliminowania tych pojawiających się problemów z płynnością FIH miał dokonać znacznego zmniejszenia wartości swojego bilansu. |
| --- | --- |

(21)

W celu wyeliminowania tych pojawiających się problemów z płynnością FIH miał dokonać znacznego zmniejszenia wartości swojego bilansu.

2.3.   ŚRODKI POMOCY

| (22) | W celu rozwiązania problemów z płynnością, które jak oczekiwano, miały wystąpić w FIH, w lipcu 2012 r. Dania zaproponowała złożony środek dotyczący aktywów o obniżonej wartości w celu przeniesienia stanowiących problem aktywów FIH związanych z finansowaniem nieruchomości do nowej spółki zależnej FIH Holding („Newco”). W tym samym czasie Dania zobowiązała się do zapewnienia finansowania i dokapitalizowania Newco, gdy okaże się to konieczne. |
| --- | --- |

(22)

W celu rozwiązania problemów z płynnością, które jak oczekiwano, miały wystąpić w FIH, w lipcu 2012 r. Dania zaproponowała złożony środek dotyczący aktywów o obniżonej wartości w celu przeniesienia stanowiących problem aktywów FIH związanych z finansowaniem nieruchomości do nowej spółki zależnej FIH Holding („Newco”). W tym samym czasie Dania zobowiązała się do zapewnienia finansowania i dokapitalizowania Newco, gdy okaże się to konieczne.

| (23) | „Środki” (19) składały się z dwóch etapów umowy nabycia udziałów (20) oraz szeregu umów dodatkowych, na podstawie których aktywa grupy FIH w wysokości ok. 17,1 mld DKK (2,3 mld EUR, tj. 28 % wszystkich aktywów FIH w czasie przeniesienia) przeniesiono do Newco. Newco (21) zastała wówczas nabyta przez duńską spółkę stabilności finansowej („FSC” od ang. Financial Stability Company) (22) po czym zostanie zlikwidowana w zorganizowany sposób w ramach zatwierdzonego duńskiego programu likwidacji (23) zgodnie z zasadami programu (24). Oczekuje się, że proces likwidacji będzie trwał do dnia 31 grudnia 2016 r., lecz może przedłużyć się do dnia 31 grudnia 2019 r. FSC mogła sfinansować prawie cały kapitał w wysokości 2 mld DKK związany z zakupem Newco poprzez przedterminowe wykupienie weksla kapitału hybrydowego Tier I na kwotę 1,9 mld DKK przyznanego przez państwo na rzecz FIH (25) w 2009 r. Organ nadzoru finansowego zatwierdził spłatę przez FIH zastrzyku kapitałowego ze strony państwa w dniu 2 lipca 2012 r. na podstawie analizy wypłacalności i płynności, która obejmowała środek dotyczący przeniesienia aktywów (26). |
| --- | --- |

(23)

„Środki” (19) składały się z dwóch etapów umowy nabycia udziałów (20) oraz szeregu umów dodatkowych, na podstawie których aktywa grupy FIH w wysokości ok. 17,1 mld DKK (2,3 mld EUR, tj. 28 % wszystkich aktywów FIH w czasie przeniesienia) przeniesiono do Newco. Newco (21) zastała wówczas nabyta przez duńską spółkę stabilności finansowej („FSC” od ang. Financial Stability Company) (22) po czym zostanie zlikwidowana w zorganizowany sposób w ramach zatwierdzonego duńskiego programu likwidacji (23) zgodnie z zasadami programu (24). Oczekuje się, że proces likwidacji będzie trwał do dnia 31 grudnia 2016 r., lecz może przedłużyć się do dnia 31 grudnia 2019 r. FSC mogła sfinansować prawie cały kapitał w wysokości 2 mld DKK związany z zakupem Newco poprzez przedterminowe wykupienie weksla kapitału hybrydowego Tier I na kwotę 1,9 mld DKK przyznanego przez państwo na rzecz FIH (25) w 2009 r. Organ nadzoru finansowego zatwierdził spłatę przez FIH zastrzyku kapitałowego ze strony państwa w dniu 2 lipca 2012 r. na podstawie analizy wypłacalności i płynności, która obejmowała środek dotyczący przeniesienia aktywów (26).

| (24) | Podczas etapu 1 odbył się podział aktywów i pasywów FIH Erhvervsbank i FIH Kapital Bank w Newco, nowej spółce zależnej należącej do FIH Holding. Aktywa przeniesione do Newco obejmowały kredyty dotyczące nieruchomości i papiery wartościowe o wartości 15,2 mld DKK (2,1 mld EUR) oraz instrumenty pochodne o wartości 1,6 mld DKK (215 mln EUR). Pierwotne pasywa Newco składały się z dwóch pożyczek (pożyczka 1 i pożyczka 2) z pozostałą częścią kapitału własnego w kwocie 2 mld DKK. |
| --- | --- |

(24)

Podczas etapu 1 odbył się podział aktywów i pasywów FIH Erhvervsbank i FIH Kapital Bank w Newco, nowej spółce zależnej należącej do FIH Holding. Aktywa przeniesione do Newco obejmowały kredyty dotyczące nieruchomości i papiery wartościowe o wartości 15,2 mld DKK (2,1 mld EUR) oraz instrumenty pochodne o wartości 1,6 mld DKK (215 mln EUR). Pierwotne pasywa Newco składały się z dwóch pożyczek (pożyczka 1 i pożyczka 2) z pozostałą częścią kapitału własnego w kwocie 2 mld DKK.

| (25) | Pożyczka 1 była pożyczką na absorpcję straty udzieloną przez FIH na rzecz Newco w wysokości 1,65 mld DKK (221 mln EUR). Pożyczka ta zostanie spłacona FIH przez Newco, jeżeli proces likwidacji aktywów przeniesionych do Newco wygeneruje wpływy przewyższające cenę zakupu FSC w kwocie 2 mld DKK (268 mln EUR). Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pożyczki 1 Newco zapłaci stawkę równą stopie pięcioletniej duńskiej obligacji skarbowej powiększonej o 1,15 % (27). |
| --- | --- |

(25)

Pożyczka 1 była pożyczką na absorpcję straty udzieloną przez FIH na rzecz Newco w wysokości 1,65 mld DKK (221 mln EUR). Pożyczka ta zostanie spłacona FIH przez Newco, jeżeli proces likwidacji aktywów przeniesionych do Newco wygeneruje wpływy przewyższające cenę zakupu FSC w kwocie 2 mld DKK (268 mln EUR). Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pożyczki 1 Newco zapłaci stawkę równą stopie pięcioletniej duńskiej obligacji skarbowej powiększonej o 1,15 % (27).

| (26) | Pożyczka 2 była pożyczką FIH Erhvervsbank na rzecz Newco w wysokości ok. 13,45 mld DKK (1,8 mld EUR). Jako wynagrodzenie z tytułu pożyczki 2 Newco zapłaci FIH stawkę równą stopie trzymiesięcznych pożyczek międzybankowych w DKK CIBOR powiększonej o 1,12 %. Termin zapadalności pożyczki 2 jest dopasowany do terminu zapadalności pożyczek, których wcześniej udzielił FIH w ramach gwarancji państwa. Termin zapadalności pożyczki 2 i tych dopasowanych kredytów upłynął w połowie 2013 r., przy czym w umownie uzgodniono, że ze względu na spłatę przez Newco pożyczek uzyskanych od FIH, FIH spłaci zaległe pożyczki objęte gwarancją państwa. Ponieważ Newco spłaciła FIH wartość nominalną pożyczki 2, FSC udzieliła Newco finansowanie w kwocie koniecznej do refinansowania aktywów Newco. |
| --- | --- |

(26)

Pożyczka 2 była pożyczką FIH Erhvervsbank na rzecz Newco w wysokości ok. 13,45 mld DKK (1,8 mld EUR). Jako wynagrodzenie z tytułu pożyczki 2 Newco zapłaci FIH stawkę równą stopie trzymiesięcznych pożyczek międzybankowych w DKK CIBOR powiększonej o 1,12 %. Termin zapadalności pożyczki 2 jest dopasowany do terminu zapadalności pożyczek, których wcześniej udzielił FIH w ramach gwarancji państwa. Termin zapadalności pożyczki 2 i tych dopasowanych kredytów upłynął w połowie 2013 r., przy czym w umownie uzgodniono, że ze względu na spłatę przez Newco pożyczek uzyskanych od FIH, FIH spłaci zaległe pożyczki objęte gwarancją państwa. Ponieważ Newco spłaciła FIH wartość nominalną pożyczki 2, FSC udzieliła Newco finansowanie w kwocie koniecznej do refinansowania aktywów Newco.

| (27) | Podczas etapu 2, który rozpoczęto natychmiast po zakończeniu etapu 1, FSC nabyła od FIH Holding wszystkie udziały w Newco. Cena pierwotnie zapłacona (28) za Newco przez FSC na rzecz FIH Holding była równa kapitałowi własnemu (wartość netto) na dzień 1 stycznia 2012 r., który wynosił 2 mld DKK. |
| --- | --- |

(27)

Podczas etapu 2, który rozpoczęto natychmiast po zakończeniu etapu 1, FSC nabyła od FIH Holding wszystkie udziały w Newco. Cena pierwotnie zapłacona (28) za Newco przez FSC na rzecz FIH Holding była równa kapitałowi własnemu (wartość netto) na dzień 1 stycznia 2012 r., który wynosił 2 mld DKK.

| (28) | FIH Holding może użyć wpływów pieniężnych jako zapewnienie bieżącej płynności w celu spłaty części długu objętego gwarancją rządową. Jednocześnie przeniesienie aktywów spowodowało zastąpienie kredytów dotyczących nieruchomości kredytami dla jednostek finansowanych przez rząd, co spowodowało zmniejszenie aktywów ważonych ryzykiem FIH o ok. 10 mld DKK (29). |
| --- | --- |

(28)

FIH Holding może użyć wpływów pieniężnych jako zapewnienie bieżącej płynności w celu spłaty części długu objętego gwarancją rządową. Jednocześnie przeniesienie aktywów spowodowało zastąpienie kredytów dotyczących nieruchomości kredytami dla jednostek finansowanych przez rząd, co spowodowało zmniejszenie aktywów ważonych ryzykiem FIH o ok. 10 mld DKK (29).

| (29) | Oprócz umowy nabycia udziałów środki obejmują szereg umów dodatkowych zawartych pomiędzy FIH Holding i FSC:






  a) | w dniu 1 lipca 2012 r. (30) FIH Holding udzielił FSC nieograniczonej gwarancji z tytułu strat, gwarantującej, że podczas likwidacji Newco FSC odzyska w pełni wszystkie środki finansowe i kapitał, które wniosło do Newco. Wynagrodzenie za tę gwarancję jest zawarte w zmiennej cenie nabycia określonej w umowie nabycia udziałów; |
| --- | --- | --- |

(29)

Oprócz umowy nabycia udziałów środki obejmują szereg umów dodatkowych zawartych pomiędzy FIH Holding i FSC:

a)

w dniu 1 lipca 2012 r. (30) FIH Holding udzielił FSC nieograniczonej gwarancji z tytułu strat, gwarantującej, że podczas likwidacji Newco FSC odzyska w pełni wszystkie środki finansowe i kapitał, które wniosło do Newco. Wynagrodzenie za tę gwarancję jest zawarte w zmiennej cenie nabycia określonej w umowie nabycia udziałów;

| b) | w dniu 1 lipca 2012 r. FSC zobowiązała się zapewnienia finansowania na rzecz Newco po upływie terminu zapadalności pożyczki 2 (w połowie 2013 r.). FSC otrzymuje od Newco odsetki równe stopie podstawowej UE powiększonej o 100 punktów bazowych. W celu realizacji tego zobowiązania FSC udzieliła Newco instrumentu pożyczkowego w wysokości 13 mld DKK (1,64 mld EUR), za który nie otrzyma żadnej opłaty; |
| --- | --- |

b)

w dniu 1 lipca 2012 r. FSC zobowiązała się zapewnienia finansowania na rzecz Newco po upływie terminu zapadalności pożyczki 2 (w połowie 2013 r.). FSC otrzymuje od Newco odsetki równe stopie podstawowej UE powiększonej o 100 punktów bazowych. W celu realizacji tego zobowiązania FSC udzieliła Newco instrumentu pożyczkowego w wysokości 13 mld DKK (1,64 mld EUR), za który nie otrzyma żadnej opłaty;

| c) | FSC zobowiązała się do finansowania i dokapitalizowania Newco, jeżeli będzie to konieczne przed rozpoczęciem procesu ostatecznej likwidacji. |
| --- | --- |

c)

FSC zobowiązała się do finansowania i dokapitalizowania Newco, jeżeli będzie to konieczne przed rozpoczęciem procesu ostatecznej likwidacji.

| (30) | Przy uporządkowanej likwidacji Newco FSC jest uprawniona na podstawie umowy do odzyskania co najmniej swojej początkowej inwestycji w wysokości 2 mld DKK, nieuwzględniając kosztów poniesionych przez FIH i FSC w związku z tą transakcją. Jeżeli proces likwidacji wygeneruje wpływy niższe niż cena nabycia wynosząca 2 mld DKK, FIH pokryje tę różnicę odpowiednio z pożyczki 1, pożyczki na absorpcję straty oraz gwarancji. Jeżeli wpływy z procesu likwidacji przekroczą 1,5 mld DKK, 25 % każdej kwoty nadwyżki zostanie zapłacone na rzecz FSC dodatkowo w stosunku do 2 mld DKK kwoty minimalnej, którą ma otrzymać. Każda dodatkowa kwota nadwyżki zostanie wypłacona na rzecz FIH Holding. W praktyce, jeżeli wpływy końcowe będą niższe niż 1,5 mld DKK, FSC otrzyma 2 mld DKK. Jeżeli np. wpływy końcowe wyniosą 1,9 mld DKK, FSC otrzyma 2,1 mld DKK. |
| --- | --- |

(30)

Przy uporządkowanej likwidacji Newco FSC jest uprawniona na podstawie umowy do odzyskania co najmniej swojej początkowej inwestycji w wysokości 2 mld DKK, nieuwzględniając kosztów poniesionych przez FIH i FSC w związku z tą transakcją. Jeżeli proces likwidacji wygeneruje wpływy niższe niż cena nabycia wynosząca 2 mld DKK, FIH pokryje tę różnicę odpowiednio z pożyczki 1, pożyczki na absorpcję straty oraz gwarancji. Jeżeli wpływy z procesu likwidacji przekroczą 1,5 mld DKK, 25 % każdej kwoty nadwyżki zostanie zapłacone na rzecz FSC dodatkowo w stosunku do 2 mld DKK kwoty minimalnej, którą ma otrzymać. Każda dodatkowa kwota nadwyżki zostanie wypłacona na rzecz FIH Holding. W praktyce, jeżeli wpływy końcowe będą niższe niż 1,5 mld DKK, FSC otrzyma 2 mld DKK. Jeżeli np. wpływy końcowe wyniosą 1,9 mld DKK, FSC otrzyma 2,1 mld DKK.

2.4.   FORMALNE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE

| (31) | W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do proporcjonalności środków, ograniczenia środków do niezbędnego minimum, odpowiedniego wkładu własnego grupy FIH i wystarczającego ograniczenia zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(31)

W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do proporcjonalności środków, ograniczenia środków do niezbędnego minimum, odpowiedniego wkładu własnego grupy FIH i wystarczającego ograniczenia zakłócenia konkurencji.

| (32) | Obawy te wynikały ze znacznej złożoności środków, które jak się wydawało, były bardziej skomplikowane niż było to konieczne w celu rozwiązania przyszłych problemów związanych z płynnością FIH. W szczególności niejasne było, w jakim zakresie różne umowy dodatkowe i wewnętrzne zależności we wzorze obliczania wynagrodzenia są konieczne, stosowne i dobrze ukierunkowane z punktu widzenia celów komunikatu bankowego z 2008 r. (31). |
| --- | --- |

(32)

Obawy te wynikały ze znacznej złożoności środków, które jak się wydawało, były bardziej skomplikowane niż było to konieczne w celu rozwiązania przyszłych problemów związanych z płynnością FIH. W szczególności niejasne było, w jakim zakresie różne umowy dodatkowe i wewnętrzne zależności we wzorze obliczania wynagrodzenia są konieczne, stosowne i dobrze ukierunkowane z punktu widzenia celów komunikatu bankowego z 2008 r. (31).

| (33) | Ponadto w czasie przyjmowania decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania FIH zamierzał agresywnie wejść na internetowy rynek depozytów detalicznych, starając się uzyskać „przywództwo cenowe”. Wejście na internetowy rynek depozytów detalicznych było podstawowym elementem strategii FIH mającej na celu zaradzenie jego problemom w zakresie finansowania. |
| --- | --- |

(33)

Ponadto w czasie przyjmowania decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania FIH zamierzał agresywnie wejść na internetowy rynek depozytów detalicznych, starając się uzyskać „przywództwo cenowe”. Wejście na internetowy rynek depozytów detalicznych było podstawowym elementem strategii FIH mającej na celu zaradzenie jego problemom w zakresie finansowania.

| (34) | Ponadto okazało się bardzo mało prawdopodobne, aby proponowane wynagrodzenie na rzecz FSC z tytułu przeniesionych aktywów i pasywów było zgodne z poziomem wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 21 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej jakości (32), zgodnie z którym banki powinny w jak największym zakresie same pokrywać straty związane z aktywami o obniżonej wartości. W pkt 21 wymaga się zapewnienia odpowiedniego wynagrodzenia władzom publicznym za wszelkie środki pomocy związanej z aktywami, tak by zapewnić zrównoważenie odpowiedzialności udziałowców/akcjonariuszy i podziału obciążeń bez względu na rodzaj wybranego mechanizmu. |
| --- | --- |

(34)

Ponadto okazało się bardzo mało prawdopodobne, aby proponowane wynagrodzenie na rzecz FSC z tytułu przeniesionych aktywów i pasywów było zgodne z poziomem wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 21 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej jakości (32), zgodnie z którym banki powinny w jak największym zakresie same pokrywać straty związane z aktywami o obniżonej wartości. W pkt 21 wymaga się zapewnienia odpowiedniego wynagrodzenia władzom publicznym za wszelkie środki pomocy związanej z aktywami, tak by zapewnić zrównoważenie odpowiedzialności udziałowców/akcjonariuszy i podziału obciążeń bez względu na rodzaj wybranego mechanizmu.

3.   RESTRUKTURYZACJA

3.1.   PLAN RESTRUKTURYZACJI

| (35) | W dniu 24 czerwca 2013 r. Dania przedstawiła ostateczną uaktualnioną wersję planu restrukturyzacji grupy FIH na lata 2012–2016. Plan ten zawiera najbardziej optymistyczny i najbardziej pesymistyczny scenariusz (33) w celu wykazania, że FIH jest zdolny do przywrócenia długoterminowej rentowności, wystarczającego podziału obciążeń i odpowiednich środków służących ograniczeniu środków powodujących zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(35)

W dniu 24 czerwca 2013 r. Dania przedstawiła ostateczną uaktualnioną wersję planu restrukturyzacji grupy FIH na lata 2012–2016. Plan ten zawiera najbardziej optymistyczny i najbardziej pesymistyczny scenariusz (33) w celu wykazania, że FIH jest zdolny do przywrócenia długoterminowej rentowności, wystarczającego podziału obciążeń i odpowiednich środków służących ograniczeniu środków powodujących zakłócenie konkurencji.

| (36) | Plan restrukturyzacji opiera się na założeniach dotyczących tempa wzrostu produktu krajowego brutto (PKB) prognozowanego przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) i ewolucji zmian krótkoterminowych i średnioterminowych stóp procentowych w oparciu o dane szacunkowe duńskiego ministerstwa przedsiębiorczości i wzrostu gospodarczego odnośnie do zmian wskaźnika krótkoterminowych stóp procentowych do 2014 r. W planie zakłada się umiarkowane ożywienie wzrostu PKB w 2013 r. i w następnych latach. |
| --- | --- |

(36)

Plan restrukturyzacji opiera się na założeniach dotyczących tempa wzrostu produktu krajowego brutto (PKB) prognozowanego przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) i ewolucji zmian krótkoterminowych i średnioterminowych stóp procentowych w oparciu o dane szacunkowe duńskiego ministerstwa przedsiębiorczości i wzrostu gospodarczego odnośnie do zmian wskaźnika krótkoterminowych stóp procentowych do 2014 r. W planie zakłada się umiarkowane ożywienie wzrostu PKB w 2013 r. i w następnych latach.

| (37) | W najlepszym przypadku (34) oczekuje się stałej poprawy wyników FIH do 2016 r. W budżecie przewiduje się stopę zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego (35) na poziomie grupy wynoszącą 10,3 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 11,2 % (36) na dzień 31 grudnia 2016 r. |
| --- | --- |

(37)

W najlepszym przypadku (34) oczekuje się stałej poprawy wyników FIH do 2016 r. W budżecie przewiduje się stopę zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego (35) na poziomie grupy wynoszącą 10,3 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 11,2 % (36) na dzień 31 grudnia 2016 r.

| (38) | Najbardziej pesymistyczny scenariusz (37) opiera się na mniej sprzyjających założeniach rynkowych. Obejmują one między innymi pogorszenie warunków rynkowych w zakresie finansowania banków zarówno pod względem wolumenu, jak i cen; mniejszy popyt na kredyty i usługi doradcze; niekorzystne zmiany kursów wymiany walut obcych, stóp procentowych itd.; oraz obciążenia z tytułu utraty wartości utrzymujące się powyżej historycznych poziomów na przestrzeni cyklu koniunkturalnego. FIH szacuje, że łącznie zmiany te prowadziłyby do uzyskania stopy zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego na poziomie grupy w wysokości 0,9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 2,0 % na dzień 31 grudnia 2016 r. |
| --- | --- |

(38)

Najbardziej pesymistyczny scenariusz (37) opiera się na mniej sprzyjających założeniach rynkowych. Obejmują one między innymi pogorszenie warunków rynkowych w zakresie finansowania banków zarówno pod względem wolumenu, jak i cen; mniejszy popyt na kredyty i usługi doradcze; niekorzystne zmiany kursów wymiany walut obcych, stóp procentowych itd.; oraz obciążenia z tytułu utraty wartości utrzymujące się powyżej historycznych poziomów na przestrzeni cyklu koniunkturalnego. FIH szacuje, że łącznie zmiany te prowadziłyby do uzyskania stopy zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego na poziomie grupy w wysokości 0,9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 2,0 % na dzień 31 grudnia 2016 r.

| (39) | W obydwu przypadkach poziom stopy zwrotu z kapitału własnego jest stosunkowo niski, co spowodowane jest głównie zakazem wypłaty dywidend i zakazem płatności kuponowych przewidzianych w zobowiązaniach Danii podjętych w kontekście postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy państwa. W wyniku tych zobowiązań grupa FIH zatrzymywałaby zyski do czasu zakończenia okresu restrukturyzacji i rozliczenia środków. |
| --- | --- |

(39)

W obydwu przypadkach poziom stopy zwrotu z kapitału własnego jest stosunkowo niski, co spowodowane jest głównie zakazem wypłaty dywidend i zakazem płatności kuponowych przewidzianych w zobowiązaniach Danii podjętych w kontekście postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy państwa. W wyniku tych zobowiązań grupa FIH zatrzymywałaby zyski do czasu zakończenia okresu restrukturyzacji i rozliczenia środków.

| (40) | Początkowo działalność bankowa FIH obejmowała trzy segmenty: finansowania nieruchomości, finansowania przejęć oraz bankowości korporacyjnej. Segment działalności w zakresie finansowania nieruchomości zakończyła działalność w ramach restrukturyzacji FIH, ponieważ w 2012 r. kredyty związane z finansowaniem nieruchomości sprzedano FSC. Ponadto stopniowo wycofywane będą kredyty w obszarze działalności finansowania przejęć. W związku z tym bankowość korporacyjna będzie jedynym kontynuowanym obszarem działalności. W marcu 2013 r. liczba pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy spadła do 214. |
| --- | --- |

(40)

Początkowo działalność bankowa FIH obejmowała trzy segmenty: finansowania nieruchomości, finansowania przejęć oraz bankowości korporacyjnej. Segment działalności w zakresie finansowania nieruchomości zakończyła działalność w ramach restrukturyzacji FIH, ponieważ w 2012 r. kredyty związane z finansowaniem nieruchomości sprzedano FSC. Ponadto stopniowo wycofywane będą kredyty w obszarze działalności finansowania przejęć. W związku z tym bankowość korporacyjna będzie jedynym kontynuowanym obszarem działalności. W marcu 2013 r. liczba pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy spadła do 214.

| (41) | Zgodnie z planem restrukturyzacji bilans miał ulec zmniejszeniu do poziomu 27,68 mld DKK (3,74 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2013 r. Według prognozy FIH na dzień 31 grudnia 2016 r. całkowity współczynnik kapitałowy będzie wynosił 19,6 %. |
| --- | --- |

(41)

Zgodnie z planem restrukturyzacji bilans miał ulec zmniejszeniu do poziomu 27,68 mld DKK (3,74 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2013 r. Według prognozy FIH na dzień 31 grudnia 2016 r. całkowity współczynnik kapitałowy będzie wynosił 19,6 %.

| (42) | Oczekuje się, że ustawowy wskaźnik wpływów netto (38), który na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosił 214 %, wyniesie 239,7 % na dzień 31 grudnia 2013 r. |
| --- | --- |

(42)

Oczekuje się, że ustawowy wskaźnik wpływów netto (38), który na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosił 214 %, wyniesie 239,7 % na dzień 31 grudnia 2013 r.

| (43) | Oczekuje się, że całkowity współczynnik kapitałowy w okresie restrukturyzacji będzie wynosił 19,6 %, a ustawowy wskaźnik wpływów netto 175 %, znacznie wykraczając poza wymogi regulacyjne. |
| --- | --- |

(43)

Oczekuje się, że całkowity współczynnik kapitałowy w okresie restrukturyzacji będzie wynosił 19,6 %, a ustawowy wskaźnik wpływów netto 175 %, znacznie wykraczając poza wymogi regulacyjne.

| (44) | Według najbardziej optymistycznego scenariusza (39) planu restrukturyzacji w budżecie przewiduje się stopę zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego (40) w wysokości 9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 10,1 % na dzień 31 grudnia 2016 r. Według najbardziej pesymistycznego scenariusza wartości te wynoszą odpowiednio 0,9 % i 4,7 % (41). |
| --- | --- |

(44)

Według najbardziej optymistycznego scenariusza (39) planu restrukturyzacji w budżecie przewiduje się stopę zwrotu przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego (40) w wysokości 9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 10,1 % na dzień 31 grudnia 2016 r. Według najbardziej pesymistycznego scenariusza wartości te wynoszą odpowiednio 0,9 % i 4,7 % (41).

| (45) | Sytuacja banku uległa znacznej poprawie od połowy 2011 r., gdy organ nadzoru finansowego przewidywał, że FIH stanie w obliczu znaczących potrzeb w zakresie płynności, których nie będzie w stanie spełnić. FIH spłacił pozostałe niespłacone obligacje objęte gwarancją rządową, dzięki czemu do dnia 13 czerwca 2013 r. rozwiązano problem refinansowania. Ponadto w dniu 2 lipca 2013 r. FIH umorzył rządowy kapitał hybrydowy Tier I. |
| --- | --- |

(45)

Sytuacja banku uległa znacznej poprawie od połowy 2011 r., gdy organ nadzoru finansowego przewidywał, że FIH stanie w obliczu znaczących potrzeb w zakresie płynności, których nie będzie w stanie spełnić. FIH spłacił pozostałe niespłacone obligacje objęte gwarancją rządową, dzięki czemu do dnia 13 czerwca 2013 r. rozwiązano problem refinansowania. Ponadto w dniu 2 lipca 2013 r. FIH umorzył rządowy kapitał hybrydowy Tier I.

| (46) | Obecnie FIH nie ma problemów, jeśli chodzi o spełnienie wymogów regulacyjnych dotyczących wypłacalności lub płynności. |
| --- | --- |

(46)

Obecnie FIH nie ma problemów, jeśli chodzi o spełnienie wymogów regulacyjnych dotyczących wypłacalności lub płynności.

3.2.   DZIAŁANIA PODJĘTE PRZEZ DANIĘ W ODPOWIEDZI NA ZASTRZEŻENIA PRZEDSTAWIONE PRZEZ KOMISJĘ

| (47) | W odpowiedzi na zastrzeżenia przedstawione przez Komisję w kontekście decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Dania i FIH podjęły szereg działań. |
| --- | --- |

(47)

W odpowiedzi na zastrzeżenia przedstawione przez Komisję w kontekście decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Dania i FIH podjęły szereg działań.

| (48) | FIH dokonał wypłaty „jednorazowej” na rzecz FSC w wysokości 310,25 mln DKK (39,12 mln EUR) z datą zapisu księgowego dnia 4 grudnia 2013 r. (42). |
| --- | --- |

(48)

FIH dokonał wypłaty „jednorazowej” na rzecz FSC w wysokości 310,25 mln DKK (39,12 mln EUR) z datą zapisu księgowego dnia 4 grudnia 2013 r. (42).

| (49) | Z datą zapisu księgowego dnia 18 grudnia 2013 r. FIH wypłacił kwotę 61,7 mln DKK na rzecz Newco, która stanowiła częściowy zwrot opłaty otrzymanej na mocy umowy w sprawie administrowania za 2012 r., i z mocą wsteczną obniżył nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia za 2013 r. do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego. |
| --- | --- |

(49)

Z datą zapisu księgowego dnia 18 grudnia 2013 r. FIH wypłacił kwotę 61,7 mln DKK na rzecz Newco, która stanowiła częściowy zwrot opłaty otrzymanej na mocy umowy w sprawie administrowania za 2012 r., i z mocą wsteczną obniżył nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia za 2013 r. do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego.

| (50) | FIH zmniejszył aktywa ogółem z 109,3 mld DKK (14,67 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 60,80 mld DKK (8,16 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., co stanowi spadek o 44 %. |
| --- | --- |

(50)

FIH zmniejszył aktywa ogółem z 109,3 mld DKK (14,67 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 60,80 mld DKK (8,16 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., co stanowi spadek o 44 %.

| (51) | FIH ograniczył następnie swój portfel kredytowy z 58 mld DKK (7,79 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 16,2 mld DKK (2,17 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., to jest w sumie o 41,8 mld DKK, co stanowi spadek o 72 %. |
| --- | --- |

(51)

FIH ograniczył następnie swój portfel kredytowy z 58 mld DKK (7,79 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 16,2 mld DKK (2,17 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., to jest w sumie o 41,8 mld DKK, co stanowi spadek o 72 %.

| (52) | Ponadto FIH znacznie obniżył linie ryzyka na rynkach (43). |
| --- | --- |

(52)

Ponadto FIH znacznie obniżył linie ryzyka na rynkach (43).

| (53) | FIH zmniejszył liczbę pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy z 356 w dniu 31 grudnia 2010 r. do 214 do dnia 31 marca 2013 r., co stanowi zmniejszenie o 41 %. |
| --- | --- |

(53)

FIH zmniejszył liczbę pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy z 356 w dniu 31 grudnia 2010 r. do 214 do dnia 31 marca 2013 r., co stanowi zmniejszenie o 41 %.

| (54) | Ponadto FIH ograniczył swoją obecność geograficzną, zamykając dwa z czterech biur regionalnych. |
| --- | --- |

(54)

Ponadto FIH ograniczył swoją obecność geograficzną, zamykając dwa z czterech biur regionalnych.

3.3.   ZOBOWIĄZANIA ZAPROPONOWANE PRZEZ DANIĘ

| (55) | W świetle zastrzeżeń przedstawionych przez Komisję w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania i w celu zapewnienia zgodności z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości, w szczególności w odniesieniu do właściwego wynagrodzenia z tytułu środków dotyczących przeniesienia aktywów, Dania podjęła dodatkowe zobowiązania określone w motywach 55–62. |
| --- | --- |

(55)

W świetle zastrzeżeń przedstawionych przez Komisję w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania i w celu zapewnienia zgodności z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości, w szczególności w odniesieniu do właściwego wynagrodzenia z tytułu środków dotyczących przeniesienia aktywów, Dania podjęła dodatkowe zobowiązania określone w motywach 55–62.

| (56) | FIH będzie dokonywał rocznych płatności w wysokości 12,1 mln DKK (1,61 mln EUR) na rzecz FSC od dnia 30 września 2014 r. do czasu ostatecznego rozliczenia transakcji opłatą pro rata temporis na zasadzie faktyczna liczba dni w stosunku do faktycznej liczby dnia (44) za ostatni okres w dniu rozliczenia (może to mieć miejsce do dnia 31 grudnia 2019 r.). |
| --- | --- |

(56)

FIH będzie dokonywał rocznych płatności w wysokości 12,1 mln DKK (1,61 mln EUR) na rzecz FSC od dnia 30 września 2014 r. do czasu ostatecznego rozliczenia transakcji opłatą pro rata temporis na zasadzie faktyczna liczba dni w stosunku do faktycznej liczby dnia (44) za ostatni okres w dniu rozliczenia (może to mieć miejsce do dnia 31 grudnia 2019 r.).

| (57) | FIH obniży opłaty za zarządzanie, które wypłaca na rzecz FSC, lub dokona płatności ryczałtowej na rzecz FSC według obecnej wartości obniżki lub płatności równoważnej kwocie 143,2 mld DKK (19,09 mln EUR). |
| --- | --- |

(57)

FIH obniży opłaty za zarządzanie, które wypłaca na rzecz FSC, lub dokona płatności ryczałtowej na rzecz FSC według obecnej wartości obniżki lub płatności równoważnej kwocie 143,2 mld DKK (19,09 mln EUR).

| (58) | W celu osiągnięcia takiego rezultatu FIH wypłacił na rzecz Newco kwotę 61,7 mln DKK jako częściowy zwrot opłaty otrzymanej przez FIH od Newco na mocy umowy w sprawie administrowania za 2012 r. FIH obniżył także nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego za 2013 r. |
| --- | --- |

(58)

W celu osiągnięcia takiego rezultatu FIH wypłacił na rzecz Newco kwotę 61,7 mln DKK jako częściowy zwrot opłaty otrzymanej przez FIH od Newco na mocy umowy w sprawie administrowania za 2012 r. FIH obniżył także nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego za 2013 r.

| (59) | Dodatkowo od dnia 1 stycznia 2014 r. FIH zmniejszy nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia do poziomu 0,05 % wartości niespłaconego portfela kredytowego rocznie. |
| --- | --- |

(59)

Dodatkowo od dnia 1 stycznia 2014 r. FIH zmniejszy nakładane na Newco opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia do poziomu 0,05 % wartości niespłaconego portfela kredytowego rocznie.

| (60) | FIH zapłaci dodatkowo roczną opłatę na rzecz FSC w wysokości 47,2 mln DKK (6,29 mln EUR) w przypadku, gdy organ nadzoru finansowego zmieni swoje stanowisko regulacyjne dotyczące wymogów kapitałowych na poziomie holdingu, tak aby regulacyjna zdolność udzielania pożyczek FIH pozostała nieograniczona przez pozycję kapitałową FIH Holding. |
| --- | --- |

(60)

FIH zapłaci dodatkowo roczną opłatę na rzecz FSC w wysokości 47,2 mln DKK (6,29 mln EUR) w przypadku, gdy organ nadzoru finansowego zmieni swoje stanowisko regulacyjne dotyczące wymogów kapitałowych na poziomie holdingu, tak aby regulacyjna zdolność udzielania pożyczek FIH pozostała nieograniczona przez pozycję kapitałową FIH Holding.

| (61) | Zobowiązania przewidują także wycofanie się FIH z niektórych linii biznesowych (finasowania nieruchomości, kapitału private equity, zarządzania majątkiem prywatnym), jak również ustalenie ograniczeń w zakresie postępowania, włącznie z zakazem przywództwa cenowego w przypadku depozytów, zakazem agresywnych praktyk handlowych i zakazem przejęć, oraz likwidację FIH Realkredit A/S, który był bankiem hipotecznym grupy FIH. FIH Realkredit A/S zlikwidowano w 2013 r. |
| --- | --- |

(61)

Zobowiązania przewidują także wycofanie się FIH z niektórych linii biznesowych (finasowania nieruchomości, kapitału private equity, zarządzania majątkiem prywatnym), jak również ustalenie ograniczeń w zakresie postępowania, włącznie z zakazem przywództwa cenowego w przypadku depozytów, zakazem agresywnych praktyk handlowych i zakazem przejęć, oraz likwidację FIH Realkredit A/S, który był bankiem hipotecznym grupy FIH. FIH Realkredit A/S zlikwidowano w 2013 r.

| (62) | Pełna lista zobowiązań (45) określona jest w załączniku. |
| --- | --- |

(62)

Pełna lista zobowiązań (45) określona jest w załączniku.

4.   STANOWISKO WŁADZ DUŃSKICH

| (63) | Zgłaszając środki do Komisji, Dania stała pierwotnie na stanowisku (46), że przeniesienie kapitału własnego do Newco obejmowało pomoc państwa na rzecz Newco, jednakże wszelka taka pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(63)

Zgłaszając środki do Komisji, Dania stała pierwotnie na stanowisku (46), że przeniesienie kapitału własnego do Newco obejmowało pomoc państwa na rzecz Newco, jednakże wszelka taka pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

| (64) | Przekazując te informacje Dania twierdziła jednocześnie, że grupa FIH nie otrzymała żadnej pomocy państwa, jako że FSC zapłaciła cenę rynkową za Newco. Chociaż Dania nie przedstawiła ilościowego uzasadnienia tego twierdzenia, poprzez odniesienie się do odpowiednich danych rynkowych lub wyjaśnienie logiki kosztów transakcji, podkreśliła ona, że:






  a) | wprowadzono procedury, aby ustalić cenę rynkową przeniesienia; |
| --- | --- | --- |

(64)

Przekazując te informacje Dania twierdziła jednocześnie, że grupa FIH nie otrzymała żadnej pomocy państwa, jako że FSC zapłaciła cenę rynkową za Newco. Chociaż Dania nie przedstawiła ilościowego uzasadnienia tego twierdzenia, poprzez odniesienie się do odpowiednich danych rynkowych lub wyjaśnienie logiki kosztów transakcji, podkreśliła ona, że:

a)

wprowadzono procedury, aby ustalić cenę rynkową przeniesienia;

| b) | początkowe finansowanie i gwarancje były zapewniane przez grupę FIH; |
| --- | --- |

b)

początkowe finansowanie i gwarancje były zapewniane przez grupę FIH;

| c) | grupa FIH musi pokryć wszystkie koszty transakcji i likwidacji; |
| --- | --- |

c)

grupa FIH musi pokryć wszystkie koszty transakcji i likwidacji;

| d) | grupa FIH podjęła dodatkowe zobowiązania związane z przeniesieniem, w szczególności w formie obowiązku przedłożenia biznesplanu. |
| --- | --- |

d)

grupa FIH podjęła dodatkowe zobowiązania związane z przeniesieniem, w szczególności w formie obowiązku przedłożenia biznesplanu.

| (65) | W związku z powyższym Dania stwierdziła, że FIH nie uzyska korzyści. W przypadku gdyby Komisja miała inną opinię w tej sprawie, Dania poinformowała, że wszelką pomoc na rzecz FIH można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, gdyż porozumienie sprowadza się do restrukturyzacji FIH zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji (47). |
| --- | --- |

(65)

W związku z powyższym Dania stwierdziła, że FIH nie uzyska korzyści. W przypadku gdyby Komisja miała inną opinię w tej sprawie, Dania poinformowała, że wszelką pomoc na rzecz FIH można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, gdyż porozumienie sprowadza się do restrukturyzacji FIH zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji (47).

| (66) | Po przedłożeniu wstępnych informacji Dania w dniu 20 marca 2012 r. przedstawiła prezentację (48), w której zwróciła uwagę na fakt, że FIH nie wnioskował o środki oraz że w czasie gdy FIH wprowadził te środki, miał alternatywne możliwości zmniejszenia zadłużenia, co potwierdza twierdzenie, że transakcję negocjowano na warunkach rynkowych. Dania twierdziła również, że początkowy odpis obniżający wartość księgową aktywów w wysokości 1,4 mld DKK oraz dalsze dyskonto związane z korektą z tytułu ryzyka w wysokości 1,3 mld DKK odpowiadają cenom rynkowym. Ponadto wszelka strata z tytułu zwrotu będzie skorygowana przez zastosowanie formuły zmiennej ceny nabycia w umowie nabycia udziałów, tak aby skuteczny mechanizm korekty ex post zapewniał wycenę zgodną z warunkami rynkowymi. Dania nie omówiła wysokości proponowanego dyskonta i korekty z tytułu ryzyka ani powodów uznania, że miałyby one prowadzić do uzyskania ceny rynkowej. |
| --- | --- |

(66)

Po przedłożeniu wstępnych informacji Dania w dniu 20 marca 2012 r. przedstawiła prezentację (48), w której zwróciła uwagę na fakt, że FIH nie wnioskował o środki oraz że w czasie gdy FIH wprowadził te środki, miał alternatywne możliwości zmniejszenia zadłużenia, co potwierdza twierdzenie, że transakcję negocjowano na warunkach rynkowych. Dania twierdziła również, że początkowy odpis obniżający wartość księgową aktywów w wysokości 1,4 mld DKK oraz dalsze dyskonto związane z korektą z tytułu ryzyka w wysokości 1,3 mld DKK odpowiadają cenom rynkowym. Ponadto wszelka strata z tytułu zwrotu będzie skorygowana przez zastosowanie formuły zmiennej ceny nabycia w umowie nabycia udziałów, tak aby skuteczny mechanizm korekty ex post zapewniał wycenę zgodną z warunkami rynkowymi. Dania nie omówiła wysokości proponowanego dyskonta i korekty z tytułu ryzyka ani powodów uznania, że miałyby one prowadzić do uzyskania ceny rynkowej.

| (67) | W późniejszej korespondencji z Komisją (49) Dania zapewniała, że maksymalna strata, na jaką narażona była FSC wynosi 1,05 mld DKK, co oznacza różnicę między pożyczką na absorpcję straty w wysokości 1,65 mld DKK z jednej strony a sumą odpisów obniżających wartość księgową oraz wstępną kwotą korekty z tytułu ryzyka z drugiej strony, która wynosi ogółem 2,7 mld DKK. Dania twierdziła również, że państwo znacząco ograniczyło swoje ryzyko związane z przyznawanymi przez FIH kredytami gwarantowanymi przez państwo, a FIH zwrócił poprzedni zastrzyk kapitałowy w wysokości 1,9 mld DKK. |
| --- | --- |

(67)

W późniejszej korespondencji z Komisją (49) Dania zapewniała, że maksymalna strata, na jaką narażona była FSC wynosi 1,05 mld DKK, co oznacza różnicę między pożyczką na absorpcję straty w wysokości 1,65 mld DKK z jednej strony a sumą odpisów obniżających wartość księgową oraz wstępną kwotą korekty z tytułu ryzyka z drugiej strony, która wynosi ogółem 2,7 mld DKK. Dania twierdziła również, że państwo znacząco ograniczyło swoje ryzyko związane z przyznawanymi przez FIH kredytami gwarantowanymi przez państwo, a FIH zwrócił poprzedni zastrzyk kapitałowy w wysokości 1,9 mld DKK.

| (68) | W dokumencie przedłożonym dnia 23 kwietnia 2012 r. (50) Dania poinformowała Komisję, że „w chwili obecnej nie dostarczy Komisji dalszych argumentów dotyczących zastosowania testu prywatnego inwestora”. Jednocześnie Dania przedstawiła wyjaśnienia dotyczące metod wyceny stosowanych przez doradcę prawnego FSC. |
| --- | --- |

(68)

W dokumencie przedłożonym dnia 23 kwietnia 2012 r. (50) Dania poinformowała Komisję, że „w chwili obecnej nie dostarczy Komisji dalszych argumentów dotyczących zastosowania testu prywatnego inwestora”. Jednocześnie Dania przedstawiła wyjaśnienia dotyczące metod wyceny stosowanych przez doradcę prawnego FSC.

| (69) | Następnie, w dniu 16 maja 2012 r., Dania zapewniła, że FIH Holding i FSC negocjowały warunki transakcji w oparciu o normalne względy handlowe dotyczące podziału ryzyka i zysku oraz że transakcji dokonano na warunkach rynkowych. Oświadczenie to zostało potwierdzone przez KPMG (51), firmę rachunkową FSC. |
| --- | --- |

(69)

Następnie, w dniu 16 maja 2012 r., Dania zapewniła, że FIH Holding i FSC negocjowały warunki transakcji w oparciu o normalne względy handlowe dotyczące podziału ryzyka i zysku oraz że transakcji dokonano na warunkach rynkowych. Oświadczenie to zostało potwierdzone przez KPMG (51), firmę rachunkową FSC.

| (70) | W dniu 7 czerwca 2012 r. Dania przedłożyła sprawozdanie KPMG oceniające środki, biorące pod uwagę wszystkie znaczące elementy jednocześnie. KPMG, powołując się na wysoki poziom zabezpieczeń, ewentualne wykorzystanie obligacji zabezpieczonych, pożyczkę na absorpcję straty oraz 25 % zwrot dla FSC, stwierdziła, że „nie ma powodów, aby twierdzić, że warunki porozumienia nie odpowiadają ryzyku dotyczącemu FSC”. |
| --- | --- |

(70)

W dniu 7 czerwca 2012 r. Dania przedłożyła sprawozdanie KPMG oceniające środki, biorące pod uwagę wszystkie znaczące elementy jednocześnie. KPMG, powołując się na wysoki poziom zabezpieczeń, ewentualne wykorzystanie obligacji zabezpieczonych, pożyczkę na absorpcję straty oraz 25 % zwrot dla FSC, stwierdziła, że „nie ma powodów, aby twierdzić, że warunki porozumienia nie odpowiadają ryzyku dotyczącemu FSC”.

| (71) | W dniu 11 września 2012 r. Dania, w odpowiedzi na wszczęcie postępowania, nie zakwestionowała bezpośrednio poglądu Komisji, że środki stanowią pomoc państwa, lecz odniosła się do swojej argumentacji z dnia 29 marca 2012 r. (52), przekonując, że jakiekolwiek przeniesienie przewyższające wartość rynkową będzie zrekompensowane przez pożyczkę na absorpcję straty i gwarancję korekty cen udzieloną przez FIH Holding. Ponadto Dania wskazała na wzrost marży z odnawianych transakcji i wyższą niż przewidywano stopę wykupu, jako przykłady potwierdzające ten pogląd, jednak bez wyraźnego przypominania, że należy zastosować test prywatnego inwestora (53). |
| --- | --- |

(71)

W dniu 11 września 2012 r. Dania, w odpowiedzi na wszczęcie postępowania, nie zakwestionowała bezpośrednio poglądu Komisji, że środki stanowią pomoc państwa, lecz odniosła się do swojej argumentacji z dnia 29 marca 2012 r. (52), przekonując, że jakiekolwiek przeniesienie przewyższające wartość rynkową będzie zrekompensowane przez pożyczkę na absorpcję straty i gwarancję korekty cen udzieloną przez FIH Holding. Ponadto Dania wskazała na wzrost marży z odnawianych transakcji i wyższą niż przewidywano stopę wykupu, jako przykłady potwierdzające ten pogląd, jednak bez wyraźnego przypominania, że należy zastosować test prywatnego inwestora (53).

| (72) | Dania utrzymywała natomiast, że środki są zgodne z rynkiem wewnętrznym, przytaczając argumenty mające wskazywać, że są one stosowne, że pomoc jest ograniczona do koniecznego minimum oraz że zakłócenie konkurencji jest ograniczone (54). |
| --- | --- |

(72)

Dania utrzymywała natomiast, że środki są zgodne z rynkiem wewnętrznym, przytaczając argumenty mające wskazywać, że są one stosowne, że pomoc jest ograniczona do koniecznego minimum oraz że zakłócenie konkurencji jest ograniczone (54).

| (73) | Władze duńskie przypomniały również swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r., według którego środki są wynikiem negocjacji między FIH a FSC (55), oraz utrzymywały, że w związku z niektórymi wytycznymi zawartymi w komunikacie bankowym (56) konieczny był pewien stopień złożoności środków (57), kwestionując pogląd, że złożoność tych środków może podważać ich stosowność. |
| --- | --- |

(73)

Władze duńskie przypomniały również swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r., według którego środki są wynikiem negocjacji między FIH a FSC (55), oraz utrzymywały, że w związku z niektórymi wytycznymi zawartymi w komunikacie bankowym (56) konieczny był pewien stopień złożoności środków (57), kwestionując pogląd, że złożoność tych środków może podważać ich stosowność.

| (74) | Kiedy Komisja poinformowała Danię o ocenie eksperta dotyczącej wartości rynkowej i rzeczywistej wartości ekonomicznej środków, Dania zakwestionowała wyniki i przedstawiła szereg pytań i wyjaśnień w okresie od dnia 7 lutego do dnia 11 września 2013 r. |
| --- | --- |

(74)

Kiedy Komisja poinformowała Danię o ocenie eksperta dotyczącej wartości rynkowej i rzeczywistej wartości ekonomicznej środków, Dania zakwestionowała wyniki i przedstawiła szereg pytań i wyjaśnień w okresie od dnia 7 lutego do dnia 11 września 2013 r.

| (75) | Dania stwierdziła, że pomoc ograniczono do koniecznego minimum (58), ze względu na założenie, że wartość przekazania nie przewyższy rzeczywistej wartości ekonomicznej, ale dodała, że jedynie ostateczna wycena wykonana przez Komisję może pozwolić na ustalenie tego faktu. |
| --- | --- |

(75)

Dania stwierdziła, że pomoc ograniczono do koniecznego minimum (58), ze względu na założenie, że wartość przekazania nie przewyższy rzeczywistej wartości ekonomicznej, ale dodała, że jedynie ostateczna wycena wykonana przez Komisję może pozwolić na ustalenie tego faktu.

| (76) | Poza aspektami związanymi z wyceną Dania zauważyła pozytywny wpływ przeniesienia na regulacyjną sytuację FIH, zgodnie z celem przywrócenia długoterminowej rentowności zawartym w planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(76)

Poza aspektami związanymi z wyceną Dania zauważyła pozytywny wpływ przeniesienia na regulacyjną sytuację FIH, zgodnie z celem przywrócenia długoterminowej rentowności zawartym w planie restrukturyzacji.

| (77) | Dania utrzymywała również, że strategia FIH dotycząca nabywania depozytów jest niezależna od środków pomocy państwa oraz nie wyraża zamiaru uzyskania roli „przywództwa cenowego”, lecz stanowi zasadniczą część jego strategii finansowania. Aby rozwiać jednak obawy Komisji, Dania zobowiązała się, że FIH zastosuje się do zakazu przywództwa cenowego. |
| --- | --- |

(77)

Dania utrzymywała również, że strategia FIH dotycząca nabywania depozytów jest niezależna od środków pomocy państwa oraz nie wyraża zamiaru uzyskania roli „przywództwa cenowego”, lecz stanowi zasadniczą część jego strategii finansowania. Aby rozwiać jednak obawy Komisji, Dania zobowiązała się, że FIH zastosuje się do zakazu przywództwa cenowego.

5.   OCENA

5.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

| (78) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(78)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu WE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (79) | Komisja uważa, że środki na rzecz FIH opisane w sekcji 2.3 należy rozpatrywać łącznie jako pakiet. Środki te są częścią jednej transakcji, jako że ich elementy są współzależne (chronologicznie i pod względem struktury) i wszystkie razem zostały opracowane w celu rozwiązania problemów FIH w zakresie finansowania. |
| --- | --- |

(79)

Komisja uważa, że środki na rzecz FIH opisane w sekcji 2.3 należy rozpatrywać łącznie jako pakiet. Środki te są częścią jednej transakcji, jako że ich elementy są współzależne (chronologicznie i pod względem struktury) i wszystkie razem zostały opracowane w celu rozwiązania problemów FIH w zakresie finansowania.

5.1.1.   Zasoby państwowe

| (80) | Środki opisane w sekcji 2.3 wiążą się z zasobami państwowymi, ponieważ są bezpośrednio finansowane przez FSC, która jest spółką będącą własnością państwa (za pośrednictwem duńskiego Ministerstwa Przedsiębiorczości) odpowiedzialną za zapewnianie różnych rodzajów środków na rzecz duńskich banków w kontekście kryzysu finansowego (59). Po pierwsze, FSC zapewnia 2 mld DKK w gotówce do celów umowy nabycia udziałów w Newco. Po drugie, FSC zobowiązała się do finansowania aktywów Newco podczas spłaty przez FIH jego pożyczek gwarantowanych przez państwo. Zobowiązanie to może przekroczyć kwotę 13 mld DKK. Po trzecie, FSC zrzeka się kwoty odsetek w celu zapłaty za gwarancję ze strony FIH Holding. |
| --- | --- |

(80)

Środki opisane w sekcji 2.3 wiążą się z zasobami państwowymi, ponieważ są bezpośrednio finansowane przez FSC, która jest spółką będącą własnością państwa (za pośrednictwem duńskiego Ministerstwa Przedsiębiorczości) odpowiedzialną za zapewnianie różnych rodzajów środków na rzecz duńskich banków w kontekście kryzysu finansowego (59). Po pierwsze, FSC zapewnia 2 mld DKK w gotówce do celów umowy nabycia udziałów w Newco. Po drugie, FSC zobowiązała się do finansowania aktywów Newco podczas spłaty przez FIH jego pożyczek gwarantowanych przez państwo. Zobowiązanie to może przekroczyć kwotę 13 mld DKK. Po trzecie, FSC zrzeka się kwoty odsetek w celu zapłaty za gwarancję ze strony FIH Holding.

5.1.2.   Istnienie korzyści

| (81) | Środki opisane w sekcji 2.3 zapewniają korzyść, ponieważ ich skutkiem jest ratowanie aktywów FIH, a tym samym poprawa współczynników kapitałowych grupy, przy jednoczesnym ułatwieniu bankowi rozwiązania jego problemów w zakresie finansowania. |
| --- | --- |

(81)

Środki opisane w sekcji 2.3 zapewniają korzyść, ponieważ ich skutkiem jest ratowanie aktywów FIH, a tym samym poprawa współczynników kapitałowych grupy, przy jednoczesnym ułatwieniu bankowi rozwiązania jego problemów w zakresie finansowania.

| (82) | Władze duńskie stwierdziły, że środki te są zgodne z testem prywatnego inwestora, a zatem nie stanowią pomocy państwa dla grupy FIH. |
| --- | --- |

(82)

Władze duńskie stwierdziły, że środki te są zgodne z testem prywatnego inwestora, a zatem nie stanowią pomocy państwa dla grupy FIH.

| (83) | W związku z tym Komisja oceni, czy środki na rzecz grupy FIH są zgodne z testem prywatnego inwestora. Test ten pozwala na zbadanie, czy uczestnik rynku wziąłby udział w danym przedsięwzięciu na tych samych warunkach co publiczny inwestor w czasie, w którym podjęto decyzję o udostępnieniu zasobów publicznych. Pomoc państwa nie występuje, jeżeli fundusze publiczne są przyznawane w okolicznościach i na warunkach odpowiadających warunkom rynkowym. |
| --- | --- |

(83)

W związku z tym Komisja oceni, czy środki na rzecz grupy FIH są zgodne z testem prywatnego inwestora. Test ten pozwala na zbadanie, czy uczestnik rynku wziąłby udział w danym przedsięwzięciu na tych samych warunkach co publiczny inwestor w czasie, w którym podjęto decyzję o udostępnieniu zasobów publicznych. Pomoc państwa nie występuje, jeżeli fundusze publiczne są przyznawane w okolicznościach i na warunkach odpowiadających warunkom rynkowym.

| (84) | W związku z tym Komisja uważa, że w szczególnym przypadku grupy FIH należy sprawdzić: (i) czy pierwotnie był prywatny inwestor wyrażający wolę sfinansowania środków na tych samych warunkach co państwo członkowskie; (ii) jeżeli tak, jakiego zwrotu z inwestycji żądał w porównaniu ze zwrotem dla państwa; oraz (iii) w przypadku braku prywatnego inwestora, jaki byłby oczekiwany zwrot (60) i jaki byłby podział ewentualnego zwrotu wynikającego ze środków na rzecz państwa w porównaniu z tym, którego oczekiwałby prywatny inwestor, jeżeli wdrożyłby środki w normalnych warunkach gospodarki rynkowej. Jeżeli państwo akceptuje te lub lepsze warunki, środki można uznać za przeprowadzone na warunkach rynkowych. W szczególności ważne jest sprawdzenie, czy transakcja w całości generuje dodatni przepływ pieniężny, ponieważ żaden podmiot prywatny mający na celu maksymalizację swojego zysku nie przystąpi do przedsięwzięcia przynoszącego straty. |
| --- | --- |

(84)

W związku z tym Komisja uważa, że w szczególnym przypadku grupy FIH należy sprawdzić: (i) czy pierwotnie był prywatny inwestor wyrażający wolę sfinansowania środków na tych samych warunkach co państwo członkowskie; (ii) jeżeli tak, jakiego zwrotu z inwestycji żądał w porównaniu ze zwrotem dla państwa; oraz (iii) w przypadku braku prywatnego inwestora, jaki byłby oczekiwany zwrot (60) i jaki byłby podział ewentualnego zwrotu wynikającego ze środków na rzecz państwa w porównaniu z tym, którego oczekiwałby prywatny inwestor, jeżeli wdrożyłby środki w normalnych warunkach gospodarki rynkowej. Jeżeli państwo akceptuje te lub lepsze warunki, środki można uznać za przeprowadzone na warunkach rynkowych. W szczególności ważne jest sprawdzenie, czy transakcja w całości generuje dodatni przepływ pieniężny, ponieważ żaden podmiot prywatny mający na celu maksymalizację swojego zysku nie przystąpi do przedsięwzięcia przynoszącego straty.

| (85) | Najwyraźniejszym dowodem wykazującym, że transakcja jest zgodna z testem prywatnego inwestora jest to, że warunki transakcji nie tylko są akceptowalne dla hipotetycznego prywatnego inwestora, lecz że taki inwestor faktycznie uczestniczy w tej samej inwestycji i na tych samych warunkach co państwo. Obecność innych inwestorów stanowi punkt odniesienia dla Komisji w celu przeprowadzenia oceny możliwości zastosowania testu prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(85)

Najwyraźniejszym dowodem wykazującym, że transakcja jest zgodna z testem prywatnego inwestora jest to, że warunki transakcji nie tylko są akceptowalne dla hipotetycznego prywatnego inwestora, lecz że taki inwestor faktycznie uczestniczy w tej samej inwestycji i na tych samych warunkach co państwo. Obecność innych inwestorów stanowi punkt odniesienia dla Komisji w celu przeprowadzenia oceny możliwości zastosowania testu prywatnego inwestora.

| (86) | W czasie, gdy Dania przyznała środki, nie było uczestnika rynku gotowego przyznać na rzecz FIH środki podobne do tych, które zostały przyznane przez podmioty kontrolowane przez państwo. W szczególności ani konsorcjum właścicieli ani żadna osoba trzecia nie wyrazili jakiegokolwiek zamiaru inwestowania w FIH. Komisja nie ma podstaw, by stwierdzić, że w tych okolicznościach prywatny inwestor byłby zechciałby uczestniczyć w przedmiotowych środkach. Brak prywatnego interesu wskazuje na trudności finansowe i słabą pozycję banku. |
| --- | --- |

(86)

W czasie, gdy Dania przyznała środki, nie było uczestnika rynku gotowego przyznać na rzecz FIH środki podobne do tych, które zostały przyznane przez podmioty kontrolowane przez państwo. W szczególności ani konsorcjum właścicieli ani żadna osoba trzecia nie wyrazili jakiegokolwiek zamiaru inwestowania w FIH. Komisja nie ma podstaw, by stwierdzić, że w tych okolicznościach prywatny inwestor byłby zechciałby uczestniczyć w przedmiotowych środkach. Brak prywatnego interesu wskazuje na trudności finansowe i słabą pozycję banku.

| (87) | W przypadku braku podmiotu inwestującego na tych samych warunkach co państwo dany środek nadal może nie stanowić pomocy, jeżeli w podobnych okolicznościach prywatny inwestor udzieliłby takiego samego finansowania, wymagając zwrotu co najmniej w takiej samej wysokości jak wysokość zwrotu uzyskanego przez państwo. Ocena sytuacji pod tym względem powinna opierać się zasadniczo na biznesplanie uwzględniającym dostępne informacje i przewidywalne zmiany w momencie przyznania finansowania publicznego i nie powinna polegać na jakiejkolwiek analizie dokonywanej w oparciu o późniejszą sytuację. |
| --- | --- |

(87)

W przypadku braku podmiotu inwestującego na tych samych warunkach co państwo dany środek nadal może nie stanowić pomocy, jeżeli w podobnych okolicznościach prywatny inwestor udzieliłby takiego samego finansowania, wymagając zwrotu co najmniej w takiej samej wysokości jak wysokość zwrotu uzyskanego przez państwo. Ocena sytuacji pod tym względem powinna opierać się zasadniczo na biznesplanie uwzględniającym dostępne informacje i przewidywalne zmiany w momencie przyznania finansowania publicznego i nie powinna polegać na jakiejkolwiek analizie dokonywanej w oparciu o późniejszą sytuację.

| (88) | Ponadto jednym z przypadków, w których zastosowanie testu prywatnego inwestora jest najtrudniejsze, jest sytuacja, w której przedsiębiorstwo jest już beneficjentem pomocy państwa. W omawianym przypadku w dniu 30 czerwca 2009 r. FIH otrzymał już dokapitalizowanie, które spłacił dnia 2 lipca 2012 r. Oprocentowanie instrumentów hybrydowych zastosowanych przy dokapitalizowaniu wynosiło [...] (61) %. FIH uczestniczył również w duńskim systemie gwarancji. Chociaż fakty te same w sobie nie wykluczają zastosowania testu prywatnego inwestora w omawianym przypadku, to jednak wskazują na trudności, które napotkał FIH i wpłynęłyby na gotowość prywatnych inwestorów do zainwestowania w przedmiotowe środki. Poprzednia pomoc już zakłóca sytuację gospodarczą, stwarzając wrażenie stałego wsparcia ze strony państwa. Komisja w swojej ocenie rozważyła zastąpienie takich korzyści nowymi korzyściami. |
| --- | --- |

(88)

Ponadto jednym z przypadków, w których zastosowanie testu prywatnego inwestora jest najtrudniejsze, jest sytuacja, w której przedsiębiorstwo jest już beneficjentem pomocy państwa. W omawianym przypadku w dniu 30 czerwca 2009 r. FIH otrzymał już dokapitalizowanie, które spłacił dnia 2 lipca 2012 r. Oprocentowanie instrumentów hybrydowych zastosowanych przy dokapitalizowaniu wynosiło [...] (61) %. FIH uczestniczył również w duńskim systemie gwarancji. Chociaż fakty te same w sobie nie wykluczają zastosowania testu prywatnego inwestora w omawianym przypadku, to jednak wskazują na trudności, które napotkał FIH i wpłynęłyby na gotowość prywatnych inwestorów do zainwestowania w przedmiotowe środki. Poprzednia pomoc już zakłóca sytuację gospodarczą, stwarzając wrażenie stałego wsparcia ze strony państwa. Komisja w swojej ocenie rozważyła zastąpienie takich korzyści nowymi korzyściami.

| (89) | Według organu nadzoru finansowego FIH znajdował się w niepewnej sytuacji z powodu istnienia znacznego ryzyka, że nie będzie on w stanie spełnić wymogów ustawowych dotyczących płynności wraz z upływem terminu zapadalności długu objętego gwarancją rządową. Sytuacja ta mogła w konsekwencji doprowadzić do wycofania licencji bankowej FIH (62). Stanowisko organu nadzoru finansowego potwierdza zatem ocenę Komisji, że nie jest prawdopodobne, aby uczestnik rynku zainwestował w FIH. Chociaż można argumentować, że sprawozdanie organu nadzoru finansowego nie należało do domeny publicznej, uczestnik rynku miałby dostęp do profilu zapadalności długu objętego gwarancją rządową, a zatem mógłby wyciągnąć takie same wnioski. |
| --- | --- |

(89)

Według organu nadzoru finansowego FIH znajdował się w niepewnej sytuacji z powodu istnienia znacznego ryzyka, że nie będzie on w stanie spełnić wymogów ustawowych dotyczących płynności wraz z upływem terminu zapadalności długu objętego gwarancją rządową. Sytuacja ta mogła w konsekwencji doprowadzić do wycofania licencji bankowej FIH (62). Stanowisko organu nadzoru finansowego potwierdza zatem ocenę Komisji, że nie jest prawdopodobne, aby uczestnik rynku zainwestował w FIH. Chociaż można argumentować, że sprawozdanie organu nadzoru finansowego nie należało do domeny publicznej, uczestnik rynku miałby dostęp do profilu zapadalności długu objętego gwarancją rządową, a zatem mógłby wyciągnąć takie same wnioski.

| (90) | W przypadku braku faktycznego inwestora prywatnego w celu dalszego sprawdzenia możliwości zastosowania testu prywatnego inwestora Komisja musi ocenić, czy całkowity zwrot ze środków na rzecz FIH jest równy lub wyższy niż oczekiwany zwrot, którego wymagałby hipotetyczny inwestor prywatny, aby dokonać takiej inwestycji. Oczekiwany zwrot ze środków zależy od przyszłego strumienia dochodów z przepływów pieniężnych, które należy zdyskontować do bieżącej daty, aby otrzymać ich wartość bieżącą netto przy zastosowaniu odpowiedniej stopy dyskontowej. |
| --- | --- |

(90)

W przypadku braku faktycznego inwestora prywatnego w celu dalszego sprawdzenia możliwości zastosowania testu prywatnego inwestora Komisja musi ocenić, czy całkowity zwrot ze środków na rzecz FIH jest równy lub wyższy niż oczekiwany zwrot, którego wymagałby hipotetyczny inwestor prywatny, aby dokonać takiej inwestycji. Oczekiwany zwrot ze środków zależy od przyszłego strumienia dochodów z przepływów pieniężnych, które należy zdyskontować do bieżącej daty, aby otrzymać ich wartość bieżącą netto przy zastosowaniu odpowiedniej stopy dyskontowej.

| (91) | Opierając się na poradzie eksperta, Komisja oszacowała wartość rynkową aktywów Newco i opracowała model pozwalający na obliczanie oczekiwanego zwrotu na rzecz FSC w odniesieniu do pełnego rozkładu kwot wartości likwidacyjnej kapitału własnego Newco. Komisja uwzględniła przy tym wszystkie elementy umowy nabycia udziałów, takie jak wartość likwidacyjna netto, osiągnięte przychody i poniesione koszty przez FSC i grupę FIH oraz korektę ceny nabycia, która obejmuje pożyczkę na absorpcję straty. Zastosowanie modelu rozkładu jest konieczne w celu obliczenia wartości bieżącej netto zarówno zysków wynikających ze wzrostu udziału kapitałowego o 25 %, jak i negatywnych skutków połączenia dużych strat aktywów w Newco i niewykonania zobowiązań FIH Holding, jeżeli taka sytuacja miałaby faktycznie zaistnieć (63). |
| --- | --- |

(91)

Opierając się na poradzie eksperta, Komisja oszacowała wartość rynkową aktywów Newco i opracowała model pozwalający na obliczanie oczekiwanego zwrotu na rzecz FSC w odniesieniu do pełnego rozkładu kwot wartości likwidacyjnej kapitału własnego Newco. Komisja uwzględniła przy tym wszystkie elementy umowy nabycia udziałów, takie jak wartość likwidacyjna netto, osiągnięte przychody i poniesione koszty przez FSC i grupę FIH oraz korektę ceny nabycia, która obejmuje pożyczkę na absorpcję straty. Zastosowanie modelu rozkładu jest konieczne w celu obliczenia wartości bieżącej netto zarówno zysków wynikających ze wzrostu udziału kapitałowego o 25 %, jak i negatywnych skutków połączenia dużych strat aktywów w Newco i niewykonania zobowiązań FIH Holding, jeżeli taka sytuacja miałaby faktycznie zaistnieć (63).

Wykres 1

Wartość bieżąca netto środka dla FSC

Image

| (92) | Wykres 1 przedstawia wartość bieżącą netto umowy nabycia udziałów dla różnych kwot wartości likwidacyjnej aktywów Newco (5,1 mld DKK–28,3 mld DKK). Każdy ze scenariuszy występuje z prawdopodobieństwem wskazanym linią kropkowaną wg skali po prawej stronie (0,1–7,5 %). W najbardziej prawdopodobnych scenariuszach zwrot jest nieznacznie ujemny. |
| --- | --- |

(92)

Wykres 1 przedstawia wartość bieżącą netto umowy nabycia udziałów dla różnych kwot wartości likwidacyjnej aktywów Newco (5,1 mld DKK–28,3 mld DKK). Każdy ze scenariuszy występuje z prawdopodobieństwem wskazanym linią kropkowaną wg skali po prawej stronie (0,1–7,5 %). W najbardziej prawdopodobnych scenariuszach zwrot jest nieznacznie ujemny.

| (93) | Jak można zauważyć na wykresie 1, ogólna średnia ważona prawdopodobieństwem wartość bieżąca netto wynikająca z realizacji umowy nabycia udziałów jest również ujemna. Wyniki obliczeń eksperta wskazują, że wynosi ona 726 mln DKK. W rezultacie umowa nabycia udziałów generuje stratę zamiast zysku. Prywatny inwestor w przypadku podobnej inwestycji o wartości 2 mld DKK wymagałby zwrotu z kapitału w wysokości co najmniej 10 % (64) rocznie, co dałoby ok. 1,33 mld DKK w czasie siedmioletniej działalności Newco. Komisja stwierdza zatem, że żaden prywatny inwestor, nie zechciałby inwestować na warunkach równoważnych z warunkami określonymi w umowie nabycia udziałów. W rezultacie środki nie są zgodne z testem prywatnego inwestora (65). |
| --- | --- |

(93)

Jak można zauważyć na wykresie 1, ogólna średnia ważona prawdopodobieństwem wartość bieżąca netto wynikająca z realizacji umowy nabycia udziałów jest również ujemna. Wyniki obliczeń eksperta wskazują, że wynosi ona 726 mln DKK. W rezultacie umowa nabycia udziałów generuje stratę zamiast zysku. Prywatny inwestor w przypadku podobnej inwestycji o wartości 2 mld DKK wymagałby zwrotu z kapitału w wysokości co najmniej 10 % (64) rocznie, co dałoby ok. 1,33 mld DKK w czasie siedmioletniej działalności Newco. Komisja stwierdza zatem, że żaden prywatny inwestor, nie zechciałby inwestować na warunkach równoważnych z warunkami określonymi w umowie nabycia udziałów. W rezultacie środki nie są zgodne z testem prywatnego inwestora (65).

| (94) | Należy zauważyć, że do celów obliczeń przedstawionych w motywach 91–93 Komisja wzięła pod uwagę pisma władz duńskich z dnia 7 lutego i z dnia 11 marca 2013 r., a także późniejszą korespondencję (66), w której władze duńskie przedstawiły nieujawnione wcześniej elementy, takie jak szczegółowe interpretacje składników zmiennej ceny nabycia, dzień odniesienia dla przedłożonych informacji o ekspozycji kredytowej oznaczonych jako związane z przeniesieniem z FIH do Newco, zmiany jakości kredytowej portfela od grudnia 2011 r. do września 2012 r. oraz bardziej szczegółową analizę „warunkowych linii kredytowych” w portfelu. |
| --- | --- |

(94)

Należy zauważyć, że do celów obliczeń przedstawionych w motywach 91–93 Komisja wzięła pod uwagę pisma władz duńskich z dnia 7 lutego i z dnia 11 marca 2013 r., a także późniejszą korespondencję (66), w której władze duńskie przedstawiły nieujawnione wcześniej elementy, takie jak szczegółowe interpretacje składników zmiennej ceny nabycia, dzień odniesienia dla przedłożonych informacji o ekspozycji kredytowej oznaczonych jako związane z przeniesieniem z FIH do Newco, zmiany jakości kredytowej portfela od grudnia 2011 r. do września 2012 r. oraz bardziej szczegółową analizę „warunkowych linii kredytowych” w portfelu.

| (95) | Ponadto dane ilościowe przedstawione w argumentacji Danii (67) nie potwierdzają się w gruntownej kontroli. Po pierwsze, kwoty odpisów obniżających wartość ex ante i rezerwy na ryzyko nie są uzasadnione niezależnym sprawozdaniem z wyceny (68). Dodatkowo, biorąc pod uwagę możliwość, że grupa FIH nie będzie w stanie wywiązać się z gwarancji ex post, nie ma powodu, aby straty Newco nie mogły przekroczyć 2,7 mld DKK, a w takim przypadku FSC (i duński rząd) byłaby zobowiązana na podstawie umowy do dokapitalizowania Newco przed jej ostateczną likwidacją. Komisja stwierdza zatem, że twierdzenie, iż wszelkie straty na inwestycji będą ograniczone do 1,05 mld DKK nie jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(95)

Ponadto dane ilościowe przedstawione w argumentacji Danii (67) nie potwierdzają się w gruntownej kontroli. Po pierwsze, kwoty odpisów obniżających wartość ex ante i rezerwy na ryzyko nie są uzasadnione niezależnym sprawozdaniem z wyceny (68). Dodatkowo, biorąc pod uwagę możliwość, że grupa FIH nie będzie w stanie wywiązać się z gwarancji ex post, nie ma powodu, aby straty Newco nie mogły przekroczyć 2,7 mld DKK, a w takim przypadku FSC (i duński rząd) byłaby zobowiązana na podstawie umowy do dokapitalizowania Newco przed jej ostateczną likwidacją. Komisja stwierdza zatem, że twierdzenie, iż wszelkie straty na inwestycji będą ograniczone do 1,05 mld DKK nie jest uzasadnione.

| (96) | Fakt, że warunki udzielenia środków były przedmiotem negocjacji między FSC i FIH Holding nie oznacza koniecznie, że środki te zostały przeprowadzone na warunkach rynkowych. Jeżeli Dania zamierzała przyznać znaczną kwotę dodatkowej pomocy bankowi doświadczającemu poważnych trudności w zakresie płynności, to sam ten fakt nie wyklucza negocjacji między władzami a tym bankiem na temat określonych punktów transakcji. Ze względu na dwustronny charakter przeprowadzonych negocjacji, nie można przypisać im cech charakterystycznych dla otwartej, niedyskryminacyjnej procedury przetargowej lub porównać ich z podobnymi transakcjami na rynku. W związku z powyższym zgodność środków z warunkami rynkowymi nie wynika automatycznie z faktu przeprowadzenia negocjacji. |
| --- | --- |

(96)

Fakt, że warunki udzielenia środków były przedmiotem negocjacji między FSC i FIH Holding nie oznacza koniecznie, że środki te zostały przeprowadzone na warunkach rynkowych. Jeżeli Dania zamierzała przyznać znaczną kwotę dodatkowej pomocy bankowi doświadczającemu poważnych trudności w zakresie płynności, to sam ten fakt nie wyklucza negocjacji między władzami a tym bankiem na temat określonych punktów transakcji. Ze względu na dwustronny charakter przeprowadzonych negocjacji, nie można przypisać im cech charakterystycznych dla otwartej, niedyskryminacyjnej procedury przetargowej lub porównać ich z podobnymi transakcjami na rynku. W związku z powyższym zgodność środków z warunkami rynkowymi nie wynika automatycznie z faktu przeprowadzenia negocjacji.

| (97) | Jeżeli chodzi o sprawozdanie KPMG z dnia 7 czerwca 2012 r., Komisja zgadza się, że z powodu złożoności środków ich warunki należy ocenić całościowo, ponieważ nie istnieją indywidualne przepisy, które można odnieść do wynagrodzenia każdego indywidualnego elementu. W analizie zawartej w tym sprawozdaniu KPMG przeoczono jednak możliwość bardziej skrajnych scenariuszy pogorszenia sytuacji, w ramach których FIH Holding mógłby nie być w stanie dotrzymać swoich zobowiązań. Ponadto w analizie tej nie odniesiono się do zwrotu z zainwestowanego kapitału w kwocie 2 mld DKK. Jak przedstawiono w motywie 95, nie może być mowy o zgodności z zachowaniem rynkowym, skoro nie ma rocznego zwrotu z kapitału oraz ze względu na wzrost udziału kapitałowego na poziomie zaledwie 25 % w siedmioletnim okresie inwestycyjnym, rozumianego zarówno jako czynnik samodzielny, jak i jako jeden z parametrów całościowego modelu wynagrodzenia (69). |
| --- | --- |

(97)

Jeżeli chodzi o sprawozdanie KPMG z dnia 7 czerwca 2012 r., Komisja zgadza się, że z powodu złożoności środków ich warunki należy ocenić całościowo, ponieważ nie istnieją indywidualne przepisy, które można odnieść do wynagrodzenia każdego indywidualnego elementu. W analizie zawartej w tym sprawozdaniu KPMG przeoczono jednak możliwość bardziej skrajnych scenariuszy pogorszenia sytuacji, w ramach których FIH Holding mógłby nie być w stanie dotrzymać swoich zobowiązań. Ponadto w analizie tej nie odniesiono się do zwrotu z zainwestowanego kapitału w kwocie 2 mld DKK. Jak przedstawiono w motywie 95, nie może być mowy o zgodności z zachowaniem rynkowym, skoro nie ma rocznego zwrotu z kapitału oraz ze względu na wzrost udziału kapitałowego na poziomie zaledwie 25 % w siedmioletnim okresie inwestycyjnym, rozumianego zarówno jako czynnik samodzielny, jak i jako jeden z parametrów całościowego modelu wynagrodzenia (69).

| (98) | W związku z tym Komisja zauważa, że w ramach poprzedniego dokapitalizowania hybrydowego Tier I (70) FIH musi zapłacić kupon w wysokości [...] % rocznie. Ponadto na początku marca 2012 r. dług uprzywilejowany FIH notowany był na rynku z implikowaną stopą zwrotu przekraczającą 10 %. Zatem rozumowanie Komisji, zgodnie z którym zwrot z kapitału powinien wynosić co najmniej 10 %, jest uzasadnione. Prywatny inwestor prawdopodobnie wymagałby wynagrodzenia przewyższającego ten poziom ze względu na szczególne ryzyko związane z koncentracją i gorszą jakością (71) portfela nieruchomości Newco, które stanowią dodatkowy czynnik w stosunku do podporządkowanego statusu inwestycji kapitałowej. Zatem przedstawiony przez Danię (72) zwrot na poziomie 6,5 % jest wyraźnie niewystarczający. Należy również zauważyć, że transakcja ta generuje ujemny oczekiwany zwrot. |
| --- | --- |

(98)

W związku z tym Komisja zauważa, że w ramach poprzedniego dokapitalizowania hybrydowego Tier I (70) FIH musi zapłacić kupon w wysokości [...] % rocznie. Ponadto na początku marca 2012 r. dług uprzywilejowany FIH notowany był na rynku z implikowaną stopą zwrotu przekraczającą 10 %. Zatem rozumowanie Komisji, zgodnie z którym zwrot z kapitału powinien wynosić co najmniej 10 %, jest uzasadnione. Prywatny inwestor prawdopodobnie wymagałby wynagrodzenia przewyższającego ten poziom ze względu na szczególne ryzyko związane z koncentracją i gorszą jakością (71) portfela nieruchomości Newco, które stanowią dodatkowy czynnik w stosunku do podporządkowanego statusu inwestycji kapitałowej. Zatem przedstawiony przez Danię (72) zwrot na poziomie 6,5 % jest wyraźnie niewystarczający. Należy również zauważyć, że transakcja ta generuje ujemny oczekiwany zwrot.

| (99) | Komisja stwierdza, że środki na rzecz FIH nie są zgodne z testem prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(99)

Komisja stwierdza, że środki na rzecz FIH nie są zgodne z testem prywatnego inwestora.

5.1.3.   Selektywność

| (100) | Przedmiotowe środki wdrożono jedynie w odniesieniu do grupy FIH i Newco. Środek jest zatem selektywny. |
| --- | --- |

(100)

Przedmiotowe środki wdrożono jedynie w odniesieniu do grupy FIH i Newco. Środek jest zatem selektywny.

5.1.4.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (101) | Wdrożenie środka pomogło FIH we wzmocnieniu jego pozycję kapitałowej i płynnościowej w porównaniu z sytuacją jego konkurentów, którzy nie skorzystają z podobnych środków. Środek ten umożliwił zatem FIH poprawę jego pozycji na rynku. W związku z tym środek może doprowadzić do zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(101)

Wdrożenie środka pomogło FIH we wzmocnieniu jego pozycję kapitałowej i płynnościowej w porównaniu z sytuacją jego konkurentów, którzy nie skorzystają z podobnych środków. Środek ten umożliwił zatem FIH poprawę jego pozycji na rynku. W związku z tym środek może doprowadzić do zakłócenia konkurencji.

| (102) | Biorąc pod uwagę integrację rynku bankowego na poziomie europejskim, korzyść zapewniona FIH ma wpływ na konkurentów zarówno w Danii (gdzie działają banki z innych państw członkowskich), jak i w innych państwach członkowskich. Należy zatem uznać, że środek może mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(102)

Biorąc pod uwagę integrację rynku bankowego na poziomie europejskim, korzyść zapewniona FIH ma wpływ na konkurentów zarówno w Danii (gdzie działają banki z innych państw członkowskich), jak i w innych państwach członkowskich. Należy zatem uznać, że środek może mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.2.   KWOTA POMOCY

| (103) | Całkowitą kwotę pomocy w ramach środków (73) oblicza się na około 2,25 mld DKK (około 300 mln EUR). Aby obliczyć kwotę pomocy, Komisja uwzględniła:






  a) | korzyść związaną z formułą zawartą w umowie nabycia udziałów (0,73 mld DKK) (74); |
| --- | --- | --- |

(103)

Całkowitą kwotę pomocy w ramach środków (73) oblicza się na około 2,25 mld DKK (około 300 mln EUR). Aby obliczyć kwotę pomocy, Komisja uwzględniła:

a)

korzyść związaną z formułą zawartą w umowie nabycia udziałów (0,73 mld DKK) (74);

| b) | utracone wynagrodzenie z tytułu inwestycji kapitałowej (1,33 mld DKK) (75); |
| --- | --- |

b)

utracone wynagrodzenie z tytułu inwestycji kapitałowej (1,33 mld DKK) (75);

| c) | spłatę przez Newco nadwyżkowych odsetek z tytułu pożyczki 1, pożyczkę na absorpcję straty oraz finansowanie początkowe (0,33 mld DKK); |
| --- | --- |

c)

spłatę przez Newco nadwyżkowych odsetek z tytułu pożyczki 1, pożyczkę na absorpcję straty oraz finansowanie początkowe (0,33 mld DKK);

| d) | nadwyżkę opłat administracyjnych (0,14 mld DKK). |
| --- | --- |

d)

nadwyżkę opłat administracyjnych (0,14 mld DKK).

| (104) | Elementem łagodzącym jest fakt, że Komisja uznała, że wczesne anulowanie gwarancji rządowych wynoszących 0,28 mld DKK należy odjąć od całkowitej kwoty pomocy. |
| --- | --- |

(104)

Elementem łagodzącym jest fakt, że Komisja uznała, że wczesne anulowanie gwarancji rządowych wynoszących 0,28 mld DKK należy odjąć od całkowitej kwoty pomocy.

| (105) | Jak wskazano w sekcji 5.1, Komisja przyjęła podejście całościowe do wyceny wszystkich odsetek i innych przepływów pieniężnych, opłat i udzielonych gwarancji, biorąc pod uwagę:






  a) | obawy Danii, że Komisja nie uwzględni niewystarczająco faktycznych uwarunkowań gospodarczych wszystkich aspektów środków, takich jak pożyczka na absorpcję straty; |
| --- | --- | --- |

(105)

Jak wskazano w sekcji 5.1, Komisja przyjęła podejście całościowe do wyceny wszystkich odsetek i innych przepływów pieniężnych, opłat i udzielonych gwarancji, biorąc pod uwagę:

a)

obawy Danii, że Komisja nie uwzględni niewystarczająco faktycznych uwarunkowań gospodarczych wszystkich aspektów środków, takich jak pożyczka na absorpcję straty;

| b) | fakt, że nie wszystkie elementy transakcji można powiązać z określoną pozycją we wzorze obliczenia wynagrodzenia. |
| --- | --- |

b)

fakt, że nie wszystkie elementy transakcji można powiązać z określoną pozycją we wzorze obliczenia wynagrodzenia.

| (106) | Zgodnie z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości Komisja oparła się na poradach ekspertów zewnętrznych zakresie wyceny (76). |
| --- | --- |

(106)

Zgodnie z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości Komisja oparła się na poradach ekspertów zewnętrznych zakresie wyceny (76).

5.3.   ZGODNOŚĆ

5.3.1.   Podstawa prawna oceny zgodności pomocy

| (107) | Art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu stanowi, że pomoc państwa można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. Biorąc pod uwagę obecne okoliczności oraz sytuację na rynku finansowym w momencie przyjęcia decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, Komisja uważa, że środki mogą być rozpatrywane na podstawie tych postanowień. |
| --- | --- |

(107)

Art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu stanowi, że pomoc państwa można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. Biorąc pod uwagę obecne okoliczności oraz sytuację na rynku finansowym w momencie przyjęcia decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, Komisja uważa, że środki mogą być rozpatrywane na podstawie tych postanowień.

| (108) | Komisja zgadza się, że kryzys finansowy stworzył wyjątkowe okoliczności, w których upadłość jednego banku może podważyć ogólne zaufanie do systemu finansowego zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Może się to odnosić nawet do małego banku, który nie znajduje się bezpośrednio w trudnej sytuacji, ale jest pod ścisłym nadzorem organu regulacyjnego, banku takiego jak FIH. Dług tego banku z terminem zapadalności 2–4 lat wyceniono na poziomie spreadu wynoszącego 600–700 punktów bazowych powyżej EURIBOR w momencie przyjęcia decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania. Ten poziom wyceny wyraźnie wskazuje na nadchodzące trudności. W takich przypadkach wczesna interwencja, mająca na celu uniknięcie niestabilności danej instytucji, może być konieczna, aby uniknąć zagrożenia dla stabilności finansowej. W szczególności ma to miejsce w przypadku małej gospodarki, takiej jak duńska, gdzie kontrahenci mogą nie rozróżniać poszczególnych banków, co powoduje, że brak zaufania spowodowany upadkiem jednego banku rozciąga się na cały sektor. Z tego powodu podstawę prawną oceny zgodności wszystkich środków objętych niniejszą decyzją stanowi art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(108)

Komisja zgadza się, że kryzys finansowy stworzył wyjątkowe okoliczności, w których upadłość jednego banku może podważyć ogólne zaufanie do systemu finansowego zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Może się to odnosić nawet do małego banku, który nie znajduje się bezpośrednio w trudnej sytuacji, ale jest pod ścisłym nadzorem organu regulacyjnego, banku takiego jak FIH. Dług tego banku z terminem zapadalności 2–4 lat wyceniono na poziomie spreadu wynoszącego 600–700 punktów bazowych powyżej EURIBOR w momencie przyjęcia decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania. Ten poziom wyceny wyraźnie wskazuje na nadchodzące trudności. W takich przypadkach wczesna interwencja, mająca na celu uniknięcie niestabilności danej instytucji, może być konieczna, aby uniknąć zagrożenia dla stabilności finansowej. W szczególności ma to miejsce w przypadku małej gospodarki, takiej jak duńska, gdzie kontrahenci mogą nie rozróżniać poszczególnych banków, co powoduje, że brak zaufania spowodowany upadkiem jednego banku rozciąga się na cały sektor. Z tego powodu podstawę prawną oceny zgodności wszystkich środków objętych niniejszą decyzją stanowi art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

| (109) | Jeżeli chodzi szczególnie o zgodność przeniesienia aktywów do FSC, Komisja oceni te środki w odniesieniu do komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości. |
| --- | --- |

(109)

Jeżeli chodzi szczególnie o zgodność przeniesienia aktywów do FSC, Komisja oceni te środki w odniesieniu do komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości.

| (110) | Komisja oceni następnie zgodność środków restrukturyzacyjnych w odniesieniu do komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(110)

Komisja oceni następnie zgodność środków restrukturyzacyjnych w odniesieniu do komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

5.3.2.   Zgodność środków z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości

| (111) | Komunikat w sprawie aktywów o obniżonej wartości określa zasady dotyczące wyceny i przenoszenia aktywów o obniżonej wartości oraz zgodności środków z Traktatem. Należy ocenić, czy pomoc została ograniczona do minimum oraz czy wkład własny banku i jego akcjonariuszy jest wystarczający. |
| --- | --- |

(111)

Komunikat w sprawie aktywów o obniżonej wartości określa zasady dotyczące wyceny i przenoszenia aktywów o obniżonej wartości oraz zgodności środków z Traktatem. Należy ocenić, czy pomoc została ograniczona do minimum oraz czy wkład własny banku i jego akcjonariuszy jest wystarczający.

| (112) | Zgodnie z pkt 21 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości banki powinny w jak największym zakresie same pokryć straty związane z aktywami o obniżonej wartości. W pkt 21 wymaga się zapewnienia odpowiedniego wynagrodzenia władzom publicznym za środek pomocy związanej z aktywami, w dowolnej formie, tak by zagwarantować zrównoważenie odpowiedzialności udziałowców/akcjonariuszy i podziału obciążeń bez względu na rodzaj wybranego mechanizmu. |
| --- | --- |

(112)

Zgodnie z pkt 21 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości banki powinny w jak największym zakresie same pokryć straty związane z aktywami o obniżonej wartości. W pkt 21 wymaga się zapewnienia odpowiedniego wynagrodzenia władzom publicznym za środek pomocy związanej z aktywami, w dowolnej formie, tak by zagwarantować zrównoważenie odpowiedzialności udziałowców/akcjonariuszy i podziału obciążeń bez względu na rodzaj wybranego mechanizmu.

| (113) | Środki, w pierwotnej formie, przewidywały wynagrodzenie równe kosztowi finansowania poniesionemu przez duński rząd powiększonemu zaledwie o 100 punktów bazowych z tytułu płynności. Nie przewidziano zwrotu z inwestycji kapitałowej, poza częściowym (25 %) wzrostem udziału, w przypadku gdy uporządkowana likwidacja netto przyniesie nadwyżkę dzięki mechanizmowi dostosowania cen. Ponadto według pesymistycznego scenariusza, w którym stan portfela aktywów Newco znacznie by się pogorszył, rekompensatę na rzecz FSC zapewniałby FIH Holding, który (w tych okolicznościach) nie byłby prawdopodobnie zdolny do wypełnienia swoich obowiązków. Wydaje się więc nieprawdopodobne, jak stwierdzono w motywach 66–73 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, że wynagrodzenie i wkład własny byłyby wystarczające, aby zapewnić zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym zgodnie z wytycznymi zawartymi w komunikacie w sprawie aktywów o obniżonej wartości. |
| --- | --- |

(113)

Środki, w pierwotnej formie, przewidywały wynagrodzenie równe kosztowi finansowania poniesionemu przez duński rząd powiększonemu zaledwie o 100 punktów bazowych z tytułu płynności. Nie przewidziano zwrotu z inwestycji kapitałowej, poza częściowym (25 %) wzrostem udziału, w przypadku gdy uporządkowana likwidacja netto przyniesie nadwyżkę dzięki mechanizmowi dostosowania cen. Ponadto według pesymistycznego scenariusza, w którym stan portfela aktywów Newco znacznie by się pogorszył, rekompensatę na rzecz FSC zapewniałby FIH Holding, który (w tych okolicznościach) nie byłby prawdopodobnie zdolny do wypełnienia swoich obowiązków. Wydaje się więc nieprawdopodobne, jak stwierdzono w motywach 66–73 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, że wynagrodzenie i wkład własny byłyby wystarczające, aby zapewnić zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym zgodnie z wytycznymi zawartymi w komunikacie w sprawie aktywów o obniżonej wartości.

| (114) | Komisja gruntownie przeanalizowała wartość rynkową środków zgodnie z punktem 39 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości. Z pomocą eksperta zewnętrznego Komisja oszacowała prawdopodobny rozkład wyników dla portfela aktywów Newco oraz obliczyła wpływ na prawdopodobną końcową wartość likwidacyjną aktywów z uwzględnieniem umowy nabycia udziałów.. |
| --- | --- |

(114)

Komisja gruntownie przeanalizowała wartość rynkową środków zgodnie z punktem 39 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości. Z pomocą eksperta zewnętrznego Komisja oszacowała prawdopodobny rozkład wyników dla portfela aktywów Newco oraz obliczyła wpływ na prawdopodobną końcową wartość likwidacyjną aktywów z uwzględnieniem umowy nabycia udziałów..

| (115) | W swojej ocenie Komisja stwierdziła występowanie korzyści wynikających z utraconego wynagrodzenia z kapitału oraz możliwej straty związanej z jakością kredytową FIH Holding, nadwyżki odsetek z tytułu pożyczki na absorpcję straty, marży nadwyżkowej finansowania na rzecz Newco przez FIH oraz nadwyżki opłat administracyjnych i opłat z tytułu zabezpieczenia instrumentów pochodnych. Komisja stwierdziła również występowanie okoliczności łagodzących, takich jak wczesne anulowanie gwarancji rządowych. W sumie środki obejmowały element pomocy państwa w wysokości około 2,25 mld DKK. |
| --- | --- |

(115)

W swojej ocenie Komisja stwierdziła występowanie korzyści wynikających z utraconego wynagrodzenia z kapitału oraz możliwej straty związanej z jakością kredytową FIH Holding, nadwyżki odsetek z tytułu pożyczki na absorpcję straty, marży nadwyżkowej finansowania na rzecz Newco przez FIH oraz nadwyżki opłat administracyjnych i opłat z tytułu zabezpieczenia instrumentów pochodnych. Komisja stwierdziła również występowanie okoliczności łagodzących, takich jak wczesne anulowanie gwarancji rządowych. W sumie środki obejmowały element pomocy państwa w wysokości około 2,25 mld DKK.

| (116) | Biorąc pod uwagę pkt 40 i 41 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości, różnica między wartością przekazania a rzeczywistą wartością ekonomiczną została oceniona przez dokonanie takich samych obliczeń jak przy ocenie wartości rynkowej z dwoma dostosowaniami. Po pierwsze, rozkład wyników opierał się na rzeczywistej wartości ekonomicznej portfela aktywów, a nie na wartości rynkowej. Po drugie, wymagany zwrot z kapitału własnego opierał się na faktycznej uldze w kapitale netto związanej z wdrożeniem środków. W wyniku oświadczenia organu nadzoru finansowego Komisja oceniła wpływ finansowy ulgi w kapitale brutto związany z wdrożeniem środków na 375 mln DKK (77), a odpowiednią wartość przekazania na 254 mln DKK powyżej rzeczywistej wartości ekonomicznej (78), przy czym od kwoty tej należało naliczyć wynagrodzenie i objąć ją mechanizmem wycofania. Ponadto konieczne było odzyskanie nadwyżek opłat w wysokości 143,2 mln DKK. |
| --- | --- |

(116)

Biorąc pod uwagę pkt 40 i 41 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości, różnica między wartością przekazania a rzeczywistą wartością ekonomiczną została oceniona przez dokonanie takich samych obliczeń jak przy ocenie wartości rynkowej z dwoma dostosowaniami. Po pierwsze, rozkład wyników opierał się na rzeczywistej wartości ekonomicznej portfela aktywów, a nie na wartości rynkowej. Po drugie, wymagany zwrot z kapitału własnego opierał się na faktycznej uldze w kapitale netto związanej z wdrożeniem środków. W wyniku oświadczenia organu nadzoru finansowego Komisja oceniła wpływ finansowy ulgi w kapitale brutto związany z wdrożeniem środków na 375 mln DKK (77), a odpowiednią wartość przekazania na 254 mln DKK powyżej rzeczywistej wartości ekonomicznej (78), przy czym od kwoty tej należało naliczyć wynagrodzenie i objąć ją mechanizmem wycofania. Ponadto konieczne było odzyskanie nadwyżek opłat w wysokości 143,2 mln DKK.

| (117) | Płatność z góry w wysokości 254 mln DKK (z datą zapisu księgowego dnia 1 marca 2012 r.) ograniczyła wpływ ulgi w kapitale netto z 375 mln DKK do 121 mln DKK. W związku z tym suma jednorazowej składki w wysokości 310,25 mln DKK (79) z datą zapisu księgowego dnia 30 września 2013 r. i corocznej płatności w wysokości 12,1 mln DKK (odpowiadającej rocznemu wynagrodzeniu z tytułu ulgi w kapitale wynoszącemu 10 %) dodana do kwoty odzyskanej nadwyżki opłat administracyjnych (80) pozwoliłaby na uzyskanie zgodności środków z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości. |
| --- | --- |

(117)

Płatność z góry w wysokości 254 mln DKK (z datą zapisu księgowego dnia 1 marca 2012 r.) ograniczyła wpływ ulgi w kapitale netto z 375 mln DKK do 121 mln DKK. W związku z tym suma jednorazowej składki w wysokości 310,25 mln DKK (79) z datą zapisu księgowego dnia 30 września 2013 r. i corocznej płatności w wysokości 12,1 mln DKK (odpowiadającej rocznemu wynagrodzeniu z tytułu ulgi w kapitale wynoszącemu 10 %) dodana do kwoty odzyskanej nadwyżki opłat administracyjnych (80) pozwoliłaby na uzyskanie zgodności środków z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości.

| (118) | Dania zapewniła spłatę tych kwot (81) przez FIH dodatkowo do dotrzymania wszystkich uzgodnień w ramach końcowych dokumentów dotyczących środków. |
| --- | --- |

(118)

Dania zapewniła spłatę tych kwot (81) przez FIH dodatkowo do dotrzymania wszystkich uzgodnień w ramach końcowych dokumentów dotyczących środków.

| (119) | Dania zobowiązuje się, że FIH nie będzie wypłacał dywidend do czasu ostatecznego rozliczenia rachunków Newco w ramach umowy nabycia udziałów, tak aby ograniczyć ryzyko kredytowe, jakiemu podlega FIH Holding w odniesieniu do FSC. |
| --- | --- |

(119)

Dania zobowiązuje się, że FIH nie będzie wypłacał dywidend do czasu ostatecznego rozliczenia rachunków Newco w ramach umowy nabycia udziałów, tak aby ograniczyć ryzyko kredytowe, jakiemu podlega FIH Holding w odniesieniu do FSC.

| (120) | Podsumowując, w ujęciu całościowym środki są proporcjonalne i ograniczone do minimum oraz zapewniają wystarczający wkład własny FIH. Ponadto, z uwagi na płatności w wysokości 310,25 mln DKK plus odsetki (82) na rzecz FSC oraz na dodatkowe zobowiązania odnośnie do wynagrodzenia i opłat (83), środki zapewniają odpowiednie wynagrodzenie zgodnie z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości. |
| --- | --- |

(120)

Podsumowując, w ujęciu całościowym środki są proporcjonalne i ograniczone do minimum oraz zapewniają wystarczający wkład własny FIH. Ponadto, z uwagi na płatności w wysokości 310,25 mln DKK plus odsetki (82) na rzecz FSC oraz na dodatkowe zobowiązania odnośnie do wynagrodzenia i opłat (83), środki zapewniają odpowiednie wynagrodzenie zgodnie z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości.

5.3.3.   Zgodność pomocy z komunikatem w sprawie restrukturyzacji i z komunikatem w sprawie przedłużenia z 2011 r.
   (84)

| (121) | Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, aby restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego była zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE, musi ona: (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku lub do jego kontrolowanej likwidacji; (ii) zapewnić, aby pomoc była ograniczona do koniecznego minimum i obejmowała wystarczający wkład własny beneficjenta (podział obciążeń); oraz (iii) obejmować wystarczające środki ograniczające zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(121)

Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, aby restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego była zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE, musi ona: (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku lub do jego kontrolowanej likwidacji; (ii) zapewnić, aby pomoc była ograniczona do koniecznego minimum i obejmowała wystarczający wkład własny beneficjenta (podział obciążeń); oraz (iii) obejmować wystarczające środki ograniczające zakłócenie konkurencji.

(i)   Rentowność

| (122) | Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji państwo członkowskie musi przedstawić kompleksowy plan restrukturyzacji, w którym wykazuje się sposób przywrócenia długoterminowej rentowność beneficjenta bez pomocy państwa w wystarczającym okresie nie dłuższym niż pięć lat. Bank osiąga długoterminową rentowność, jeżeli jest w stanie konkurować o kapitał na rynku na podstawie własnych osiągnięć zgodnie z odpowiednimi wymogami regulacyjnymi. Aby tego dokonać, bank musi być w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiednią stopę zwrotu z kapitału własnego z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Przywrócenie rentowności powinno wynikać przede wszystkim ze środków wewnętrznych i opierać się na wiarygodnym planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(122)

Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji państwo członkowskie musi przedstawić kompleksowy plan restrukturyzacji, w którym wykazuje się sposób przywrócenia długoterminowej rentowność beneficjenta bez pomocy państwa w wystarczającym okresie nie dłuższym niż pięć lat. Bank osiąga długoterminową rentowność, jeżeli jest w stanie konkurować o kapitał na rynku na podstawie własnych osiągnięć zgodnie z odpowiednimi wymogami regulacyjnymi. Aby tego dokonać, bank musi być w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiednią stopę zwrotu z kapitału własnego z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Przywrócenie rentowności powinno wynikać przede wszystkim ze środków wewnętrznych i opierać się na wiarygodnym planie restrukturyzacji.

| (123) | W planie restrukturyzacji przedłożonym przez Danię w odniesieniu do FIH, obejmującym okres do dnia 31 grudnia 2016 r., wykazano przywrócenie rentowności na koniec tego okresu restrukturyzacji. Oczekuje się, że bank utrzyma rentowność i poprawi swoje roczne wyniki szczególnie w okresie 2013–2016 oraz wypracuje odpowiednią stopę zwrotu z kapitału w ramach nowej działalności gospodarczej. Według najbardziej pesymistycznego scenariusza bank będzie dalej generował zyski, poprawiając zysk netto z 51 mln DKK (6,8 mln EUR) w 2013 r. do 122 mln DKK (16,27 mln EUR) w 2016 r. |
| --- | --- |

(123)

W planie restrukturyzacji przedłożonym przez Danię w odniesieniu do FIH, obejmującym okres do dnia 31 grudnia 2016 r., wykazano przywrócenie rentowności na koniec tego okresu restrukturyzacji. Oczekuje się, że bank utrzyma rentowność i poprawi swoje roczne wyniki szczególnie w okresie 2013–2016 oraz wypracuje odpowiednią stopę zwrotu z kapitału w ramach nowej działalności gospodarczej. Według najbardziej pesymistycznego scenariusza bank będzie dalej generował zyski, poprawiając zysk netto z 51 mln DKK (6,8 mln EUR) w 2013 r. do 122 mln DKK (16,27 mln EUR) w 2016 r.

| (124) | Zgodnie z planem restrukturyzacji do dnia 31 grudnia 2016 r. łączny współczynnik kapitałowy FIH osiągnie 19,6 %, a oczekiwany ustawowy wskaźnik wpływów netto wyniesie 160 %. Wszystkie wymienione wskaźniki znacznie przekraczają minimalne wymogi regulacyjne. W związku z powyższym wydaje się, że grupa ma wysoką kapitalizację i zadowalający poziom płynności. |
| --- | --- |

(124)

Zgodnie z planem restrukturyzacji do dnia 31 grudnia 2016 r. łączny współczynnik kapitałowy FIH osiągnie 19,6 %, a oczekiwany ustawowy wskaźnik wpływów netto wyniesie 160 %. Wszystkie wymienione wskaźniki znacznie przekraczają minimalne wymogi regulacyjne. W związku z powyższym wydaje się, że grupa ma wysoką kapitalizację i zadowalający poziom płynności.

| (125) | W następstwie środków, w szczególności przeniesienia kredytów, FIH był w stanie nie tylko wykupić obligacje objęte gwarancją rządową w 2013 r. we właściwym czasie, ale również zwrócić dnia 2 lipca 2013 r. kapitał hybrydowy, który otrzymał od rządu. |
| --- | --- |

(125)

W następstwie środków, w szczególności przeniesienia kredytów, FIH był w stanie nie tylko wykupić obligacje objęte gwarancją rządową w 2013 r. we właściwym czasie, ale również zwrócić dnia 2 lipca 2013 r. kapitał hybrydowy, który otrzymał od rządu.

| (126) | Środki poprawiły profil płynności FIH, który był w stanie osiągnąć ustawowy wskaźnik wpływów netto wynoszący 214 % na dzień 31 grudnia 2012 r., przy czym oczekiwano, że na dzień 31 grudnia 2013 r. (85) osiągnie wskaźnik równy 239,7 %, tym samym znacznie przekraczając regulacyjne wymogi dotyczące płynności. |
| --- | --- |

(126)

Środki poprawiły profil płynności FIH, który był w stanie osiągnąć ustawowy wskaźnik wpływów netto wynoszący 214 % na dzień 31 grudnia 2012 r., przy czym oczekiwano, że na dzień 31 grudnia 2013 r. (85) osiągnie wskaźnik równy 239,7 %, tym samym znacznie przekraczając regulacyjne wymogi dotyczące płynności.

| (127) | W szczególności zlikwidowano niedopasowanie poziomu płynności, które zagrażało FIH, dzięki wydzieleniu aktywów z pomocą finansowania w wysokości 13 mld DKK zapewnionego na rzecz Newco przez FSC. Dodatkowo FSC zobowiązała się dokapitalizować Newco, w razie potrzeby, w okresie wdrażania środków (86). W rezultacie wszelkie problemy związane z natychmiastowym dokapitalizowaniem FIH zostały uprzedzone. |
| --- | --- |

(127)

W szczególności zlikwidowano niedopasowanie poziomu płynności, które zagrażało FIH, dzięki wydzieleniu aktywów z pomocą finansowania w wysokości 13 mld DKK zapewnionego na rzecz Newco przez FSC. Dodatkowo FSC zobowiązała się dokapitalizować Newco, w razie potrzeby, w okresie wdrażania środków (86). W rezultacie wszelkie problemy związane z natychmiastowym dokapitalizowaniem FIH zostały uprzedzone.

| (128) | Podsumowując, wydaje się, że FIH, mając zapewnioną rentowność i płynność oraz posiadając wystarczający kapitał własny, znajduje się w dobrej sytuacji, aby samodzielnie osiągnąć długoterminową rentowność. |
| --- | --- |

(128)

Podsumowując, wydaje się, że FIH, mając zapewnioną rentowność i płynność oraz posiadając wystarczający kapitał własny, znajduje się w dobrej sytuacji, aby samodzielnie osiągnąć długoterminową rentowność.

| (129) | Chociaż według najbardziej pesymistycznego scenariusza budżetowany zwrot przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego wynosi tylko 0,9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 2,0 % (87) na dzień 31 grudnia 2016 r., w ramach najbardziej optymistycznego scenariusza przewiduje się zwrot ze znormalizowanego kapitału własnego w wysokości 10,3 % i 11,2 % odpowiednio w 2013 r. i w 2016 r. |
| --- | --- |

(129)

Chociaż według najbardziej pesymistycznego scenariusza budżetowany zwrot przed opodatkowaniem ze znormalizowanego kapitału własnego wynosi tylko 0,9 % na dzień 31 grudnia 2013 r. i 2,0 % (87) na dzień 31 grudnia 2016 r., w ramach najbardziej optymistycznego scenariusza przewiduje się zwrot ze znormalizowanego kapitału własnego w wysokości 10,3 % i 11,2 % odpowiednio w 2013 r. i w 2016 r.

| (130) | Komisja zazwyczaj nie stosuje pojęcia „znormalizowanego kapitału własnego”, ponieważ regularnie prowadzi to do wyższego zwrotu z kapitału własnego niż gdyby kalkulacje opierały się na rzeczywistym kapitale własnym. W tym przypadku Dania zobowiązała się jednak, że FIH Holding i FIH zatrzymają nagromadzone zyski do wysokiego poziomu, tak aby w większym stopniu zagwarantować odpowiednie płatności na rzecz FSC. W szczególności, jeżeli Newco osiągnie znacząco niższe przychody niż zaplanował FIH, FIH (poprzez pożyczkę na absorpcję straty) i FIH Holding (poprzez gwarancję udzieloną FSC) poniosą koszty zapewnienia wynagrodzenia na rzecz FIH na poziomie współmiernym z zasadami pomocy państwa. Nagromadzenie zysków zatrzymanych zwiększa jednak kapitał własny do stosunkowo wysokiego poziomu (8,4 mld DKK w najlepszym przypadku, 7,3 mld DKK w najgorszym przypadku), co obniża wskaźnik zwrotu z kapitału własnego. FIH nie jest w stanie przeciwdziałać temu procesowi, chyba że będzie przynosić straty (co nie jest ani przewidywane, ani pożądane). Zastosowanie pojęcia „znormalizowanego kapitału własnego” jest zatem wskazane w przedmiotowym przypadku, aby umożliwić Komisji wykonanie właściwej oceny rentowności banku, pomijając wynik nagromadzenia zysków zatrzymanych. |
| --- | --- |

(130)

Komisja zazwyczaj nie stosuje pojęcia „znormalizowanego kapitału własnego”, ponieważ regularnie prowadzi to do wyższego zwrotu z kapitału własnego niż gdyby kalkulacje opierały się na rzeczywistym kapitale własnym. W tym przypadku Dania zobowiązała się jednak, że FIH Holding i FIH zatrzymają nagromadzone zyski do wysokiego poziomu, tak aby w większym stopniu zagwarantować odpowiednie płatności na rzecz FSC. W szczególności, jeżeli Newco osiągnie znacząco niższe przychody niż zaplanował FIH, FIH (poprzez pożyczkę na absorpcję straty) i FIH Holding (poprzez gwarancję udzieloną FSC) poniosą koszty zapewnienia wynagrodzenia na rzecz FIH na poziomie współmiernym z zasadami pomocy państwa. Nagromadzenie zysków zatrzymanych zwiększa jednak kapitał własny do stosunkowo wysokiego poziomu (8,4 mld DKK w najlepszym przypadku, 7,3 mld DKK w najgorszym przypadku), co obniża wskaźnik zwrotu z kapitału własnego. FIH nie jest w stanie przeciwdziałać temu procesowi, chyba że będzie przynosić straty (co nie jest ani przewidywane, ani pożądane). Zastosowanie pojęcia „znormalizowanego kapitału własnego” jest zatem wskazane w przedmiotowym przypadku, aby umożliwić Komisji wykonanie właściwej oceny rentowności banku, pomijając wynik nagromadzenia zysków zatrzymanych.

| (131) | Ponadto FIH opuści stosunkowo ryzykowny obszar działalności w dziedzinie finansowania przejęć, co prowadzi do ograniczenia ryzyka jego działalności gospodarczej i oparcia jego modelu biznesowego na solidniejszych podstawach. Ponadto wydaje się, że przy łącznym współczynniku kapitałowym wynoszącym 20,8 % (88) na koniec okresu restrukturyzacji FIH znajduje się w sytuacji nadmiernej kapitalizacji (89) w odniesieniu do jego modelu biznesowego, a zatem jest w znacznie mniejszym stopniu niż wcześniej narażony na ryzyko rynkowe zagrażające kontynuacji jego działalności. |
| --- | --- |

(131)

Ponadto FIH opuści stosunkowo ryzykowny obszar działalności w dziedzinie finansowania przejęć, co prowadzi do ograniczenia ryzyka jego działalności gospodarczej i oparcia jego modelu biznesowego na solidniejszych podstawach. Ponadto wydaje się, że przy łącznym współczynniku kapitałowym wynoszącym 20,8 % (88) na koniec okresu restrukturyzacji FIH znajduje się w sytuacji nadmiernej kapitalizacji (89) w odniesieniu do jego modelu biznesowego, a zatem jest w znacznie mniejszym stopniu niż wcześniej narażony na ryzyko rynkowe zagrażające kontynuacji jego działalności.

| (132) | Komisja stwierdza zatem, że plan restrukturyzacji jest odpowiedni w celu przywrócenia długoterminowej rentowności FIH. |
| --- | --- |

(132)

Komisja stwierdza zatem, że plan restrukturyzacji jest odpowiedni w celu przywrócenia długoterminowej rentowności FIH.

(ii)   Podział obciążeń

| (133) | FIH zobowiązał się do niewypłacania dywidend w fazie restrukturyzacji oraz do zwrotu poprzedniego dokapitalizowania udzielonego przez państwo w kwocie 1,9 mld DKK. Ponadto FIH nie będzie dokonywał żadnych wypłat kuponu na rzecz inwestorów z tytułu instrumentów hybrydowych lub jakichkolwiek instrumentów, odnośnie do których instytucje finansowe mają prawo do wypłacania lub nabywania kuponów, bez względu na ich klasyfikację regulacyjną, łącznie z podporządkowanymi instrumentami dłużnymi, jeżeli nie istnieją żadne zobowiązania prawne nakazujące dokonywanie takich płatności. |
| --- | --- |

(133)

FIH zobowiązał się do niewypłacania dywidend w fazie restrukturyzacji oraz do zwrotu poprzedniego dokapitalizowania udzielonego przez państwo w kwocie 1,9 mld DKK. Ponadto FIH nie będzie dokonywał żadnych wypłat kuponu na rzecz inwestorów z tytułu instrumentów hybrydowych lub jakichkolwiek instrumentów, odnośnie do których instytucje finansowe mają prawo do wypłacania lub nabywania kuponów, bez względu na ich klasyfikację regulacyjną, łącznie z podporządkowanymi instrumentami dłużnymi, jeżeli nie istnieją żadne zobowiązania prawne nakazujące dokonywanie takich płatności.

| (134) | Dodatkowo, jak wyjaśniono w sekcji 5.4.1, wynagrodzenie z tytułu środków związanych z aktywami o obniżonej wartości jest ustalone na właściwym poziomie. |
| --- | --- |

(134)

Dodatkowo, jak wyjaśniono w sekcji 5.4.1, wynagrodzenie z tytułu środków związanych z aktywami o obniżonej wartości jest ustalone na właściwym poziomie.

| (135) | Komisja stwierdza zatem, że plan restrukturyzacji w wystarczającym stopniu spełnia wymogi podziału obciążeń. |
| --- | --- |

(135)

Komisja stwierdza zatem, że plan restrukturyzacji w wystarczającym stopniu spełnia wymogi podziału obciążeń.

(iii)   Zakłócenie konkurencji

| (136) | Plan restrukturyzacji przewiduje wycofanie się FIH z określonych linii biznesowych (finansowania nieruchomości, zarządzania kapitałem private equity i majątkiem prywatnym). W szczególności 15,4 mld DKK aktywów związanych z finansowaniem nieruchomości (25 % bilansu z 2012 r.) wydzielono do Newco. |
| --- | --- |

(136)

Plan restrukturyzacji przewiduje wycofanie się FIH z określonych linii biznesowych (finansowania nieruchomości, zarządzania kapitałem private equity i majątkiem prywatnym). W szczególności 15,4 mld DKK aktywów związanych z finansowaniem nieruchomości (25 % bilansu z 2012 r.) wydzielono do Newco.

| (137) | Zmienione podstawowe ustalenia przewidują również zakaz przywództwa cenowego odnośnie do depozytów, jeżeli udział w rynku FIH przekroczy 5 %. Zobowiązania te umożliwiają FIH dalsze polepszanie jego pozycji płynności przez wzrost depozytów na rynku i jednoczesne ustanowienie progu zapobiegającego nadmiernym praktykom. Ponadto agresywne praktyki handlowe będą zabronione w celu zabezpieczenia konkurentów przed nadmiernie aktywnym postępowaniem na rynku. Należy zauważyć, że żaden uczestnik rynku nie odniósł się do polityki FIH dotyczącej wyceny depozytów po wszczęciu przez Komisję postępowania w tej sprawie. |
| --- | --- |

(137)

Zmienione podstawowe ustalenia przewidują również zakaz przywództwa cenowego odnośnie do depozytów, jeżeli udział w rynku FIH przekroczy 5 %. Zobowiązania te umożliwiają FIH dalsze polepszanie jego pozycji płynności przez wzrost depozytów na rynku i jednoczesne ustanowienie progu zapobiegającego nadmiernym praktykom. Ponadto agresywne praktyki handlowe będą zabronione w celu zabezpieczenia konkurentów przed nadmiernie aktywnym postępowaniem na rynku. Należy zauważyć, że żaden uczestnik rynku nie odniósł się do polityki FIH dotyczącej wyceny depozytów po wszczęciu przez Komisję postępowania w tej sprawie.

| (138) | Ponadto FIH dokona zbycia swoich inwestycji w fundusze private equity i innych inwestycji kapitałowych i po dniu 31 grudnia 2014 r. nie będzie miał już w swoich strukturach jednostki ds. hipotecznych. W związku z tym wspomniane obszary działalności gospodarczej również zostaną pozostawione konkurentom, a obecność FIH na rynku będzie odpowiednio ograniczona. |
| --- | --- |

(138)

Ponadto FIH dokona zbycia swoich inwestycji w fundusze private equity i innych inwestycji kapitałowych i po dniu 31 grudnia 2014 r. nie będzie miał już w swoich strukturach jednostki ds. hipotecznych. W związku z tym wspomniane obszary działalności gospodarczej również zostaną pozostawione konkurentom, a obecność FIH na rynku będzie odpowiednio ograniczona.

| (139) | Ponadto FIH Realkredit (90) zostanie zlikwidowany i wszelka działalność gospodarcza w dziedzinie finansowania przejęć zostanie wstrzymana. Zgodnie z danymi na koniec 2012 r. FIH Realkredit wciąż posiada aktywa w wysokości około 300 mln DKK (40,3 mln EUR), co ma niewielkie znaczenie dla całej grupy FIH. |
| --- | --- |

(139)

Ponadto FIH Realkredit (90) zostanie zlikwidowany i wszelka działalność gospodarcza w dziedzinie finansowania przejęć zostanie wstrzymana. Zgodnie z danymi na koniec 2012 r. FIH Realkredit wciąż posiada aktywa w wysokości około 300 mln DKK (40,3 mln EUR), co ma niewielkie znaczenie dla całej grupy FIH.

| (140) | Ponadto FIH zmniejszył już swoje aktywa ogółem z 109,3 mld DKK (14,67 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 60,80 mld DKK (8,16 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., co stanowi spadek o 44 %. |
| --- | --- |

(140)

Ponadto FIH zmniejszył już swoje aktywa ogółem z 109,3 mld DKK (14,67 mld EUR) na dzień 31 grudnia 2010 r. do 60,80 mld DKK (8,16 mld EUR) do dnia 31 grudnia 2012 r., co stanowi spadek o 44 %.

| (141) | Podsumowując, zobowiązania te prowadzą do wystarczającego ograniczenia zakłócenia konkurencji, ponieważ możliwości biznesowe, które potencjalnie mogłyby być korzystne dla FIH, zostały porzucone i pozostawione konkurentom. |
| --- | --- |

(141)

Podsumowując, zobowiązania te prowadzą do wystarczającego ograniczenia zakłócenia konkurencji, ponieważ możliwości biznesowe, które potencjalnie mogłyby być korzystne dla FIH, zostały porzucone i pozostawione konkurentom.

5.4.   WNIOSEK I ZAKOŃCZENIE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (142) | Komisja wyraziła wątpliwości w swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania co do tego, czy przedmiotowe środki są dobrze ukierunkowane zgodnie z wymogami komunikatu bankowego z 2008 r. (91). W szczególności na tym etapie nie było jasne czy inwestorzy uważają FIH za całkowicie uwolniony od jego aktywów o najniższej wartości i czy będą gotowi na udzielenie finansowania na akceptowalnych warunkach. W planie restrukturyzacji FIH wykazano, że bank posiada wystarczający bufor kapitałowy nawet w scenariuszu warunków skrajnych oraz że nadal prawdopodobnie zachowa rentowność nawet przy niekorzystnych zmianach makroekonomicznych. |
| --- | --- |

(142)

Komisja wyraziła wątpliwości w swojej decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania co do tego, czy przedmiotowe środki są dobrze ukierunkowane zgodnie z wymogami komunikatu bankowego z 2008 r. (91). W szczególności na tym etapie nie było jasne czy inwestorzy uważają FIH za całkowicie uwolniony od jego aktywów o najniższej wartości i czy będą gotowi na udzielenie finansowania na akceptowalnych warunkach. W planie restrukturyzacji FIH wykazano, że bank posiada wystarczający bufor kapitałowy nawet w scenariuszu warunków skrajnych oraz że nadal prawdopodobnie zachowa rentowność nawet przy niekorzystnych zmianach makroekonomicznych.

| (143) | W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła również wątpliwości co do tego, czy środki zostały ograniczone do minimum i czy przewidziano wystarczający wkład własny (92), w szczególności w kontekście złożoności środków. |
| --- | --- |

(143)

W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła również wątpliwości co do tego, czy środki zostały ograniczone do minimum i czy przewidziano wystarczający wkład własny (92), w szczególności w kontekście złożoności środków.

| (144) | W następstwie szczegółowej oceny elementów i ich powiązań Komisja uważa, że wynagrodzenie, które FIH zapłaci z tytułu środków, stanowi wystarczający wkład własny i jest zgodne z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości. Komisja z zadowoleniem przyjmuje wypłatę jednorazową (w wysokości 310,25 mln DKK) na rzecz FSC i zobowiązania podjęte w tym względzie. Komisja zauważa dalej, że środki pozwoliły na poprawę profilu płynności banku, który we wszystkich scenariuszach zachowuje płynność i rentowność zgodnie z planem restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(144)

W następstwie szczegółowej oceny elementów i ich powiązań Komisja uważa, że wynagrodzenie, które FIH zapłaci z tytułu środków, stanowi wystarczający wkład własny i jest zgodne z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości. Komisja z zadowoleniem przyjmuje wypłatę jednorazową (w wysokości 310,25 mln DKK) na rzecz FSC i zobowiązania podjęte w tym względzie. Komisja zauważa dalej, że środki pozwoliły na poprawę profilu płynności banku, który we wszystkich scenariuszach zachowuje płynność i rentowność zgodnie z planem restrukturyzacji.

| (145) | W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła dodatkowe wątpliwości co do tego, czy został spełniony wymóg ograniczenia zakłócenia konkurencji. FIH podlega obecnie zakazowi wypłaty kuponu, zakazowi wypłaty dywidend, zakazowi przywództwa cenowego (w tym w zakresie depozytów) i zakazowi stosowania agresywnych praktyk handlowych, a także zobowiązaniom w zakresie zbycia. |
| --- | --- |

(145)

W decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania Komisja wyraziła dodatkowe wątpliwości co do tego, czy został spełniony wymóg ograniczenia zakłócenia konkurencji. FIH podlega obecnie zakazowi wypłaty kuponu, zakazowi wypłaty dywidend, zakazowi przywództwa cenowego (w tym w zakresie depozytów) i zakazowi stosowania agresywnych praktyk handlowych, a także zobowiązaniom w zakresie zbycia.

| (146) | Ogólnie Komisja zauważa, że plan restrukturyzacji przedstawiony przez Danię odpowiednio uwzględnia kwestie rentowności, podziału obciążeń i zakłócenia konkurencji, a zatem jest zgodny z wymogami komunikatu w sprawie restrukturyzacji oraz komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości. |
| --- | --- |

(146)

Ogólnie Komisja zauważa, że plan restrukturyzacji przedstawiony przez Danię odpowiednio uwzględnia kwestie rentowności, podziału obciążeń i zakłócenia konkurencji, a zatem jest zgodny z wymogami komunikatu w sprawie restrukturyzacji oraz komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości.

| (147) | Na podstawie powyższej oceny Komisja stwierdza, że środki są dobrze ukierunkowane, ograniczone do minimum i zapewniają ograniczenie zakłócenia konkurencji. W związku z tym wątpliwości Komisji związane ze zgodnością środków, początkowo wyrażone w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, zostały rozwiane. |
| --- | --- |

(147)

Na podstawie powyższej oceny Komisja stwierdza, że środki są dobrze ukierunkowane, ograniczone do minimum i zapewniają ograniczenie zakłócenia konkurencji. W związku z tym wątpliwości Komisji związane ze zgodnością środków, początkowo wyrażone w decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania, zostały rozwiane.

Wniosek

| (148) | Na podstawie zgłoszenia i z uwzględnieniem zobowiązań przedstawionych przez Danię stwierdza się, że środki pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym. Stosowność środków oraz rentowność banku i wkład własny wraz ze środkami zmniejszającymi zakłócenia konkurencji okazują się wystarczające. W związku z tym środki należy zatwierdzić zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, a wszczęte postępowania należy zakończyć, |
| --- | --- |

(148)

Na podstawie zgłoszenia i z uwzględnieniem zobowiązań przedstawionych przez Danię stwierdza się, że środki pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym. Stosowność środków oraz rentowność banku i wkład własny wraz ze środkami zmniejszającymi zakłócenia konkurencji okazują się wystarczające. W związku z tym środki należy zatwierdzić zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, a wszczęte postępowania należy zakończyć,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przeniesienie aktywów z grupy FIH do duńskiej spółki stabilności finansowej, wraz z umowami dodatkowymi, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

W świetle planu restrukturyzacji i zobowiązań określonych w załączniku ta pomoc państwa jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Danii.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 359 z 21.11.2012, s. 1.

1

(2)  „Ustawa o zastrzykach kapitałowych finansowanych przez państwo” (lov om statsligt kapitalindskud) oznacza ustawę nr 67 z dnia 3 lutego 2009 r. oraz dekrety wydane na mocy tej ustawy. Komisja zatwierdziła ustawę dnia 3 lutego 2009 r. (Dz.U. C 50 z 3.3.2009, s. 4).

2

(3)  Decyzja Komisji z dnia 29 czerwca 2012 r. w sprawie SA.34445 (2012/C)(ex 2012/N) (Dz.U. C 359 z 21.11.2012, s. 1).

3

(4)  Wspomniane środki pomocy opisano szczegółowo w motywach 10–23 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania.

4

(5)  Zob. motyw 1.

5

(6)  Plan uległ późniejszym zmianom.

6

(7)  Zwolnienie z tłumaczenia z dnia 10 grudnia 2013 r.

7

(8)  W dniu 23 sierpnia 2013 r. Połączyła się ona z FIH Erhvervsbank A/S jako nadal działająca spółka.

8

(9)  Pierwotnie segment bankowości składał się z następujących działów: 1) bankowości korporacyjnej, który jest odpowiedzialny za działalność FIH w zakresie udzielania kredytów, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw; 2) finansowania transakcji nabycia zapewniającego finansowanie strukturyzowane połączeń i przejęć na rynku skandynawskim; oraz 3) finansowania nieruchomości zapewniającego kapitał i usługi doradcze dla podmiotów inwestujących w nieruchomości. Jak wyjaśniono w motywie 40, finansowanie nieruchomości nie jest już obszarem działalności FIH.

9

(10)  Segment rynków zapewnia usługi doradztwa finansowego dla dużych i średnich przedsiębiorstw np. w zakresie zarządzania ryzykiem, zarządzania pasywami i struktury kapitału. Segment rynków jest również odpowiedzialny za działania handlowe i ukierunkowane na klientów w zakresie stóp procentowych, rynku walutowego i rynku papierów wartościowych.

10

(11)  Segment finansów przedsiębiorstw zapewnia usługi doradztwa finansowego w zakresie połączeń i przejęć, prywatyzacji, zastrzyków kapitałowych itd.

11

(12)  PF I A/S jest spółką holdingową praw własności FIH Holding w funduszu emerytalnym PFA, Folksam Ömsesidig Livsförsäkring/Folksam Ömsesidig Sakförsäkring’s i C.P. Dyvig & Co A/S.

12

(13)  W planie restrukturyzacji wykorzystuje się wskaźnik wypłacalności. Termin „wskaźnik wypłacalności” w sprawozdaniu finansowym oznacza jednak stosunek zysku spółki po opodatkowaniu i amortyzacji do jej zobowiązań ogółem. Stanowi on więc miarę zdolności spółki do obsługi długów. Wskaźnik ten określa ilościowo wielkość dochodu spółki po opodatkowaniu, wyłączając niegotówkowe wydatki amortyzacyjne, w odróżnieniu od jej zobowiązań dłużnych ogółem. Pozwala on również na ocenę prawdopodobieństwa kontynuowania przez spółkę gromadzenia jej zobowiązań dłużnych. Dlatego w przypadku gdy w planie restrukturyzacji używa się tego terminu, niniejsza decyzja odnosi do „łącznego współczynnika kapitałowego”, czyli stosunku całkowitego kapitału banku do jego całkowitych aktywów ważonych ryzykiem.

13

(14)  Kurs walutowy z dnia 31 grudnia 2012 r.: 1 EUR = 7,4610 DKK (EBC).

14

(15)  Kapitał obrotowy definiuje się jako sumę depozytów, wyemitowanych obligacji, długu porządkowanego i kapitału własnego.

15

(16)  Zob. przypis 2.

16

(17)  W 2010 r. poprzedni właściciel grupy FIH, Icelandic Kaupthing Bank hf, wystawił ją na sprzedaż, którą poddano procesowi likwidacji w 2008 r.

17

(18)  Zob. motyw 17.

18

(19)  Zob. przypis 4. Środki są szerzej opisane w motywach 22–30 niniejszej decyzji.

19

(20)  Memorandum końcowe zawarte pomiędzy FIH i FSC dnia 2 lipca 2012 r.

20

(21)  Od czasu nabycia przez FSC zmieniono nazwę Newco na „FS Property Finance A/S”, lecz jej siedziba nadal znajduje się pod tym samym adresem co siedziba FIH.

21

(22)  FSC jest podmiotem będącym własnością państwa duńskiego, zajmującym się różnymi środkami związanymi z wykorzystaniem zasobów państwowych na rzecz instytucji finansowych w kontekście kryzysu finansowego.

22

(23)  Zob. decyzja N 407/10 z dnia 30 września 2010 r. (Dz.U. C 312 z 17.11.2010, s. 7), decyzja SA.31938 (N 537/10) z dnia 7 grudnia 2010 r. (Dz.U. C 117 z 15.4.2011, s. 1), decyzja SA.33001 (11/N) – część A z dnia 28 czerwca 2011 r. (Dz.U. C 237 z 13.8.2011, s. 1), decyzja SA.33001 (11/N) – część B z dnia 1 sierpnia 2011 r. (Dz.U. C 271 z 14.9.2011, s. 4), decyzja SA.33757 (11/N) z dnia 9 grudnia 2011 r. (Dz.U. C 22 z 27.1.2012, s. 2), decyzja SA.34227 (12/N) z dnia 17 lutego 2012 r. (Dz.U. C 128 z 3.5.2012, s. 1) oraz decyzja SA.33639 (11/N) – pomoc dla Max Bank z dnia 6 października 2011 r. (Dz.U. C 343 z 23.11.2011, s. 10).

23

(24)  Celem programu jest zachowanie wartości upadających banków przez kontrolowaną likwidację na zasadzie ciągłości zamiast poddawania tych banków postępowaniu upadłościowemu. W ramach pierwotnego programu właściciele i posiadacze obligacji podporządkowanych upadającego banku są w pełni wykluczeni. Aktywa i pozostałe zobowiązania przenosi się do FSC jako państwowej spółki przeprowadzającej likwidację. Aktywa zbywalne, sprzedaje się inwestorom, a pozostałe aktywa poddaje się procesowi likwidacji. Przychody wygenerowane ze sprzedaży i likwidacji aktywów wykorzystuje się do spłacenia wierzycieli (właścicieli obligacji uprzywilejowanych oraz deponentów).

24

(25)  Zob. motywy 1 i 4.

25

(26)  Potwierdzone pismem organu nadzoru finansowego z dnia 18 kwietnia 2013 r., przedłożonym Komisji pocztą elektroniczną dnia 29 kwietnia 2013 r.

26

(27)  Na podstawie umowy Newco zapłaci stawkę równą stopie dwuletniej, trzyletniej lub pięcioletniej duńskiej obligacji skarbowej powiększonej o 1,15 % zależnie od wybranego przez FIH terminu zapadalności. Faktycznie jednak jest to stopa pięcioletniej obligacji.

27

(28)  Cena nabycia składa się z kwoty stałej w wysokości 2 mld DKK i kwoty zmiennej zależnej od końcowej wartości Newco, którą opisano w motywie 30.

28

(29)  Potwierdzone pismem duńskiego organu nadzoru finansowego z dnia 18 kwietnia 2009 r., zob. również przypis 26.

29

(30)  Umowę zasadniczą określającą szereg szczegółów umowy nabycia udziałów oraz powiązane z nią umowy dodatkowe podpisano w dniu 1 marca 2012 r., a ostateczne dokumenty końcowe podpisano w dniu 1 lipca 2012 r.

30

(31)  Komunikat Komisji – Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8).

31

(32)  Komunikat Komisji w sprawie postępowania z aktywami o obniżonej wartości we wspólnotowym sektorze bankowym, (Dz.U. C 72 z 26.3.2009, s. 1).

32

(33)  Z różnymi podscenariuszami.

33

(34)  Podscenariusz zakładający niższe obciążenia z tytułu utraty wartości.

34

(35)  Obliczoną na podstawie wysokości kapitału własnego odpowiadającego współczynnikowi kapitału podstawowego wynoszącemu 16 % z uwzględnieniem pozycji ryzyka banku. Przy założeniu braku wpływu na zyski/straty.

35

(36)  Warto wspomnieć, że przy założeniu wzrostu kosztów netto o 310,25 mln DKK w 2013 r. poprzez płatność zgodną z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości powiększoną o odsetki i zwrot opłaty administracyjnej w wysokości 61,7 mln DKK (zob. również motyw 117 i nast.) wielkość zysku i straty netto banku w 2013 r. prawdopodobnie będzie niekorzystna w przypadku obu scenariuszy. FIH w dużej mierze zrekompensował ten wynik w ramach zarządzania płynnością w grudniu 2013 r. Wynik tego działania w 2016 r. byłby nieistotny, ponieważ kwoty określa się jako „znormalizowaną” stopę zwrotu z kapitału własnego.

36

(37)  Podscenariusz zakładający wyższe obciążenia z tytułu utraty wartości.

37

(38)  Ustawowy wskaźnik wpływów netto zdefiniowano jako bieżący ustawowy poziom płynności jako odsetek ustawowego wymogu pokrycia wpływów netto. Do spełnienia tego ustawowego wymogu konieczny jest wskaźnik w wysokości 100 %, w związku z czym wskaźnik w wysokości 214 % stanowi ponad dwukrotność wymogu ustawowego.

38

(39)  Najbardziej optymistyczny scenariusz zakłada niższe średnie koszty sfinansowania i wyższy dochód z rynków i działalności w zakresie finansowania przedsiębiorstw.

39

(40)  Zob. przypis 35.

40

(41)  Najbardziej pesymistyczny scenariusz zakłada negatywne zmiany na poziomie makroekonomicznym przy mniejszym popycie na kredyty i nadzwyczajnie wysokimi obciążeniami z tytułu utraty wartości (chociaż spodziewany jest ich spadek w okresie restrukturyzacji).

41

(42)  Ze skutkiem od dnia 4 grudnia 2013 r. FIH przekazał kwotę 310,25 mln DKK na rzecz FSC (kwotę tę zdeponowano w dniu 30 września 2013 r.). Dodatkowo FIH przekazał kwotę 6 575 342 DKK.

42

(43)  Na przykład zmniejszenie wartości narażonej na ryzyko z 50 mln DKK (6,71 mln EUR) na dzień 31 grudnia 2011 r. do 35 mln DKK (4,7 mln EUR) na dzień 22 kwietnia 2013 r.

43

(44)  W nawiązaniu do konwencji liczenia dni płacenia odsetek jako faktycznej liczby dni ostatniego okresu (od czasu ostatniej płatności do następnej) podzielonej przez faktyczną liczbę dni między dwoma kolejnymi dniami 30 września.

44

(45)  Zawartych w tzw. „podstawowych ustaleniach”.

45

(46)  Interaktywne zgłoszenie dotyczące pomocy państwa (SANI) nr 6783 z dnia 2 marca 2012 r., pismo FIH do Komisji – final, sekcja 3.

46

(47)  Komunikat Komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9).

47

(48)  Przeniesienie aktywów z FIH do FSC, prezentacja przedłożona Komisji przez Danię w dniu 20 marca 2012 r.

48

(49)  Wiadomość e-mail od Danii do Komisji z dnia 29 marca 2012 r.

49

(50)  „Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu z dnia 4 kwietnia 2012 r. odnośnie do nabycia udziałów FIH Holding przez FSC”, przedłożone Komisji przez Danię w dniu 23 kwietnia 2012 r.

50

(51)  „Oświadczenie – FIH Erhvervsbank”, nieopatrzone datą, przedłożone Komisji w dniu 16 maja 2012 r.

51

(52)  Zob. przypis 49 i motyw 67.

52

(53)  Do celów niniejszej decyzji angielski termin „Market Economy Investor Principle” (MEIP) jest równoznaczny z angielskim terminem „Market Economy Operator Principle” (MEOP) i oznacza test prywatnego inwestora. Termin MEOP przyjęto w celu uwzględnienia sytuacji inwestorów i innych uczestników rynku, takich jak kredytodawcy, wierzyciele itp.

53

(54)  Informacje przekazane w dniu 11 września 2012 r., sekcje 2, 3 i 4.

54

(55)  Informacje przekazane w dniu 11 września 2012 r., s. 5.

55

(56)  Zob. przypis 31.

56

(57)  Informacje przekazane w dniu 11 września 2012 r., sekcja 2, s. 5.

57

(58)  Informacje przekazane w dniu 11 września 2012 r., s. 6–7.

58

(59)  Działalność FSC jest regulowane ustawą o stabilności finansowej i ustawą o działalności finansowej oraz dekretami wydanymi na ich podstawie. Ponadto FSC podlega szczególnym przepisom dotyczącym przedsiębiorstw państwowych. Inne środki wcześniej zapewniane przez FSC zostały przypisane państwu duńskiemu w decyzji Komisji NN 51/08 z dnia 10 października 2008 r. („System gwarancji dla banków w Danii”) (Dz.U. C 273 z 28.10.2008, s. 2).

59

(60)  Oczekiwany zwrot ze środków oblicza się na podstawie przyszłego strumienia przepływów pieniężnych z uwzględnieniem wartości bieżącej netto. Zob. motywy 91 i 92.

60

(61)  Informacje poufne.

61

(62)  Nota sporządzona przez organ nadzoru finansowego o FIH Erhvervsbank A/S dnia 16 maja 2012 r., przedłożona Komisji.

62

(63)  Zjawisko to znane jest na rynkach finansowych jako „ryzyko korelacji”. W następstwie porady eksperta Komisja założyła średnią oczekiwaną wartość implikowanej skumulowanej straty na poziomie 16 %. Jej rozkład był jednak liniowy przy ujemnych zwrotach, w taki sposób, że zastosowano oczekiwaną wartość straty na poziomie 91 % w skrajnym przypadku dewaluacji portfela aktywów do blisko 5,1 mld DKK oraz zerową oczekiwaną wartość straty, jeżeli zwrot z aktywów miałby być dodatni.

63

(64)  Na potwierdzenie tego Komisja zauważa, że w sytuacji kryzysu poziomy wynagrodzenia na rynku dokapitalizowania mogą z łatwością przekraczać 15 % (J.P. Morgan, europejskie badania kredytowe, 27 października 2008 r. oraz dane Merill Lynch dotyczące długu Tier I denominowanego w euro dla instytucji posiadających rating na poziomie inwestycyjnym). FIH zaś mógł uzyskać jedynie dokapitalizowanie ze strony duńskiego rządu w 2009 r. i musiał w tym celu zapłacić kupon w wysokości 11,45 %. Ponadto na początku marca 2012 r., tj. w czasie podpisywania umowy nabycia udziałów, niezabezpieczony dług uprzywilejowany FIH, taki jak ISIN XS0259416757, z rocznym kuponem w wysokości 4,91 % i z terminem zapadalności w 2021 r. notowany był na rynku na 67 % wartości nominalnej, zakładając przy tym stopę zwrotu wyższą niż 10,5 %. Należy więc założyć, że prywatny inwestor wymagałby znacznie wyższego zwrotu z kapitału, biorąc pod uwagę znacznie bardziej podporządkowany status kredytu.

64

(65)  Brak zgodności z zachowaniem rynkowym ustalony jest bez uwzględnienia jakichkolwiek innych elementów, które są częścią umowy końcowej, takich jak koszty, które Newco ponosi z tytułu początkowego finansowania i pożyczki na absorpcję straty, jak również opłaty administracyjne płacone na rzecz FIH za zarządzanie aktywami i zabezpieczenie, które wlicza się do całkowitej kwoty pomocy w sekcji 5.2.

65

(66)  Streszczoną w dwóch pismach przedłożonych przez Danię w dniu 24 czerwca 2013 r. oraz w późniejszych pismach wyjaśniających z dnia 29 sierpnia i z dnia 11 września 2013 r.

66

(67)  Zob. motywy 66 i 67.

67

(68)  W przedłożonym jednostronicowym dokumencie podsumowującym „Brev vedr FIH nedskrivning” wspomina się o zespole wyceniającym pracującym w imieniu FSC – a więc niebędącym zespołem niezależnym – który stwierdził, że odpis z 3,2 mld DKK jest konieczny na podstawie zasad określonych w międzynarodowych standardach sprawozdawczości finansowej. Ponadto korekta z tytułu ryzyka w wysokości 1,3 mld DKK jest uzasadniona przez zmniejszenie zabezpieczenia o 10 %, które z kolei nie jest wyjaśnione. Brak niezależności zespołu wyceniającego potwierdzono w informacjach przekazanych przez Danię dnia 11 marca 2013 r., w których wycena wykonana przez FSC jest opisana bardziej szczegółowo.

68

(69)  Bezpośrednia inwestycja kapitałowa wiązałby się z udziałem na poziomie 100 % w zwrotach z kapitału. Komisja jest zdania, że obniżenie tego zwrotu z kapitału do 25 % jest niewystarczającą rekompensatą na rzecz FIH Holding, aby zagwarantować wyrównanie strat kapitałowych, z powodu słabej sytuacji kredytowej FIH i FIH Holding. Ponadto Komisja chce zachować staranność w przeprowadzaniu oceny znaczenia wzrostu udziału kapitałowego, jako że większość leżących u podstaw aktywów w Newco stanowią kredyty dotyczące nieruchomości, z których zwrot jest ograniczony do odsetek i kwoty głównej, w związku z czym jest nie tylko mało prawdopodobne, ale być może nawet wykluczone, że wartość likwidacyjna aktywów Newco przekroczy 25 mld DKK, jak opisano w modelu w motywie 91. Z tego powodu skorygowanie odsetka udziału do większej liczby (np. do 50 %) wiązałoby się z niedoszacowaniem pomocy państwa w zastosowanym modelu.

69

(70)  Zob. przypis 5.

70

(71)  W informacjach przedłożonych przez Danię dnia 2 kwietnia 2013 r. podkreślono, że z dniem odniesienia przypadającym w czerwcu 2012 r. ok. 25 % aktywów znajduje się w sytuacji niewykonania zobowiązań a drugie 25 % aktywów ma „niski” rating. W ekspertyzie (usługi doradcze dotyczące sprawy FIH, 20 grudnia 2012 r.) rozwinięto to oświadczenie poprzez stwierdzenie, że jedynie 6,3 % portfela posiada rating jakości kredytowej FIH wynoszący 7 lub więcej, odpowiadający „ratingowi na poziomie inwestycyjnym”. Biorąc więc pod uwagę, że ponad 90 % portfela ma rating poniżej poziomu inwestycyjnego a 25 % faktycznie znajduje się w sytuacji niewykonania zobowiązań, Komisja uważa, że inwestycja kapitałowa w taki portfel jest obarczona ryzykiem i wymaga wysokiego zwrotu.

71

(72)  Informacje przedstawione w pismach z dnia 11 marca 2013 r. i powtórzone w załączniku 1 do pisma podsumowującego z dnia 24 czerwca 2013 r.

72

(73)  Określonych w umowie nabycia udziałów z dnia 1 marca 2012 r. i w późniejszych umowach końcowych z dnia 2 lipca 2012 r.

73

(74)  Zob. motyw 97.

74

(75)  Zob. przypis 73.

75

(76)  Sprawozdanie końcowe – usługi doradcze dotyczące sprawy FIH – faza II – Sprawa SA.34445 Dania, 19 września 2013 r.

76

(77)  Komisja uznała, że chociaż organ nadzoru finansowego wskazał, że ulga w kapitale dla FIH Erhvervsbank A/S wynosiła 847 mln DKK (równowartość 10,5 mld DKK aktywów ważonych ryzykiem), nieograniczona gwarancja na pokrycie strat udzielona przez FIH Holding znacząco ograniczyła ogólny wpływ w odniesieniu do zdolności grupy do kredytowania ważonego ryzykiem. W celu złagodzenia obaw Komisji Dania zobowiązała się dodatkowo do zwiększenia wynagrodzenia ze strony FIH na rzecz FSC, jeżeli organ nadzoru finansowego zmieniłby swoje stanowisko regulacyjne dotyczące wymogów kapitałowych na poziomie holdingu, tak aby zdolność udzielania pożyczek FIH nie była dłużej ograniczona przez pozycję kapitałową FIH Holding.

77

(78)  Analiza Komisji została potwierdzona przez ekspertyzę, w której wzięto pod uwagę wszystkie elementy przedstawione przez Danię w jej korespondencji prowadzonej do czasu pisma podsumowującego z dnia 24 czerwca 2013 r. i włącznie z tym pismem, a także wyjaśnienia z dnia 29 sierpnia 2013 r.

78

(79)  Kwota 310,25 mln DKK wynika z następującego obliczenia: 254 mln DKK + 1,5 * 37,5 mln DKK. Ulga w kapitale związana z wdrożeniem środków wynosi 375 mln DKK i zgodnie z komunikatem w sprawie aktywów o obniżonej wartości musi być objęta wynagrodzeniem na poziomie 10 % rocznie. Ponadto uznaje się, że wartość przekazania portfela wynosi 254 mln DKK powyżej rzeczywistej wartości ekonomicznej, którą to kwotę należy wycofać zgodnie z pkt 41 komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości. Poprzez dokonanie płatności z tytułu wycofania w wysokości 254 mln DKK, ulga w kapitale netto zostałaby jednak ograniczona do 121 mln DKK. W związku z tym, aby wynagrodzenie było zgodne, FIH musi wynagrodzić efekt ulgi w kapitale w wysokości 375 mln DKK według stawki 10 % rocznie, do czasu osiągnięcia współczynnika delta przeniesienia między wartością przekazania a rzeczywistą wartością ekonomiczną. Ponieważ ta sytuacja ma miejsce dopiero 1,5 roku po wdrożeniu środków, wymagana płatność wynosi 254 mln DKK + 1,5 * 37,5 mln DKK, a następnie 12,1 mln rocznie, co stanowi 10 % pozostałej ulgi w kapitale netto.

79

(80)  Nadwyżki opłat administracyjnych szacuje się na 143,2 mln DKK w okresie wdrażania środków. Dania ogranicza je przez zwrot 61,7 mln DKK na rzecz Newco, jako osiągniętą dotychczas nadwyżkę, oraz przez ograniczenie przyszłych opłat administracyjnych do 0,05 % pozostającej nominalnej kwoty należności, co jest zgodne z praktyką rynkową.

80

(81)  Zob. motyw 48.

81

(82)  Płatności z tytułu wycofania dokonano faktycznie dopiero z datą zapisu księgowego dnia 4 grudnia 2013 r., a więc należna była dodatkowa płatność z tytułu odsetek naliczonych za okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 4 grudnia 2013 r. Dania potwierdziła, że w celu pokrycia tej kwoty FIH dokonał dodatkowej płatności w wysokości 6,575 mln DKK oprócz kwoty 310,25 mln DKK.

82

(83)  Zob. przypis 78.

83

(84)  Komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 stycznia 2012 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (Dz.U. C 356 z 6.12.2011, s. 7).

84

(85)  Zob. motyw 37 i następne.

85

(86)  Mogłoby to mieć miejsce, gdyby wartość aktywów dalej się obniżała. Jeżeli by do tego doszło, Newco mogłaby mieć ujemny kapitał własny, co mogłoby skutkować (zgodnie ze zwykłym prawem handlowym) złożeniem wniosku o postawienie go w stan upadłości. Sytuacji takiej zapobiega się dzięki klauzuli dotyczącej dokapitalizowania, która oznacza, że Newco w razie potrzeby otrzyma nowy zastrzyk kapitałowy od FSC oraz że FSC odzyska go od FIH Holding dopiero przy końcowym rozliczeniu transakcji (między dniem 31 grudnia 2016 r. a dniem 31 grudnia 2019 r.).

86

(87)  Zob. motyw 38.

87

(88)  Współczynnik będzie wynosił 19,6 % po wypłacie jednorazowej w wysokości 310,25 mln DKK.

88

(89)  Nadmierna kapitalizacja wynika wyłącznie z faktu, że FIH musi zatrzymać swoje zyski przez cały okres restrukturyzacji i w związku z tym nie wypłaci żadnych dywidend przez cały ten okres w celu utrzymania wysokiego buforu kapitałowego. Ten sposób postępowania stanowi środek ostrożności mający na celu zapewnienie właściwego i całkowitego wynagrodzenia z tytułu środków związanych z aktywami o obniżonej wartości, jako że FIH i FIH Holding zagwarantowały płatność salda końcowego na rzecz państwa.

89

(90)  Zob. motyw 10.

90

(91)  Zob. sekcja 2.1 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania.

91

(92)  Zob. sekcja 2.2 decyzji w sprawie pomocy na ratowanie i wszczęcia postępowania.

92

---

ZAŁĄCZNIK

PODSTAWOWE USTALENIA (SPRAWA SA.34445) DANIA – PLAN RESTRUKTURYZACJI FIH

1.   Kontekst

Królestwo Danii zobowiązuje się do zapewnienia prawidłowego i pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji FIH przedstawionego w dniu 24 czerwca 2013 r. Niniejszy dokument („podstawowe ustalenia”) wyznacza warunki („zobowiązania”) dotyczące restrukturyzacji FIH Erhvervsbank A/S, z uwzględnieniem spółek zależnych („FIH”), które Królestwo Danii zobowiązało się spełnić.

2.   Definicje

W niniejszym dokumencie liczba pojedyncza obejmuje liczbę mnogą (i odwrotnie), chyba że kontekst wskazuje inaczej, a pojęcia użyte poniżej pisane wielką literą mają następujące znaczenie:

| Termin | Znaczenie |
| --- | --- |
| Zobowiązania | oznaczają zobowiązania związane z restrukturyzacją FIH określone w niniejszym dokumencie zawierającym podstawowe ustalenia |
| Decyzja | oznacza decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą restrukturyzacji FIH, w kontekście której podejmowane są te zobowiązania i do której dołączony jest niniejszy dokument zwierający podstawowe ustalenia |
| Okres restrukturyzacji | oznacza okres, o którym mowa w pkt 3.2 |
| Plan restrukturyzacji | oznacza plan przedstawiony Komisji Europejskiej przez FIH, za pośrednictwem Królestwa Danii, w dniu 24 czerwca 2013 r., zmieniony i uzupełniony w pisemnych zawiadomieniach |
| FIH lub grupa FIH | oznacza FIH Erhvervsbank A/S z uwzględnieniem spółek zależnych |
| FIH Holding | oznacza FIH Holding A/S |
| grupa FIH Holding | oznacza FIH Holding A/S z uwzględnieniem bezpośrednich i pośrednich jednostek zależnych |
| FS Property Finance A/S | oznacza spółkę zależną będąca pełną własnością spółki stabilności finansowej FSC, w decyzji określaną też jako „Newco”. |
| Finansowanie przejęć | oznacza osobną jednostkę gospodarczą, której pracownicy skupiają się wyłącznie na rozwiązaniach w zakresie finansowania związanych z połączeniami i przejęciami i która skierowana była w szczególności do istniejących i potencjalnych klientów. |

Termin

Znaczenie

Zobowiązania

oznaczają zobowiązania związane z restrukturyzacją FIH określone w niniejszym dokumencie zawierającym podstawowe ustalenia

Decyzja

oznacza decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą restrukturyzacji FIH, w kontekście której podejmowane są te zobowiązania i do której dołączony jest niniejszy dokument zwierający podstawowe ustalenia

Okres restrukturyzacji

oznacza okres, o którym mowa w pkt 3.2

Plan restrukturyzacji

oznacza plan przedstawiony Komisji Europejskiej przez FIH, za pośrednictwem Królestwa Danii, w dniu 24 czerwca 2013 r., zmieniony i uzupełniony w pisemnych zawiadomieniach

FIH lub grupa FIH

oznacza FIH Erhvervsbank A/S z uwzględnieniem spółek zależnych

FIH Holding

oznacza FIH Holding A/S

grupa FIH Holding

oznacza FIH Holding A/S z uwzględnieniem bezpośrednich i pośrednich jednostek zależnych

FS Property Finance A/S

oznacza spółkę zależną będąca pełną własnością spółki stabilności finansowej FSC, w decyzji określaną też jako „Newco”.

Finansowanie przejęć

oznacza osobną jednostkę gospodarczą, której pracownicy skupiają się wyłącznie na rozwiązaniach w zakresie finansowania związanych z połączeniami i przejęciami i która skierowana była w szczególności do istniejących i potencjalnych klientów.

3.   Sprawy ogólne

| 3.1. | Królestwo Danii zobowiązuje się do zapewnienia całkowitego przestrzegania zobowiązań podczas realizacji planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

3.1.

Królestwo Danii zobowiązuje się do zapewnienia całkowitego przestrzegania zobowiązań podczas realizacji planu restrukturyzacji.

| 3.2. | Okres restrukturyzacji kończy się w dniu 31 grudnia 2016 r. O ile nie wskazano inaczej, zobowiązania mają zastosowanie w okresie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

3.2.

Okres restrukturyzacji kończy się w dniu 31 grudnia 2016 r. O ile nie wskazano inaczej, zobowiązania mają zastosowanie w okresie restrukturyzacji.

4.   Środki strukturalne

4.1.   Finansowanie przejęć

FIH zaprzestanie wszelkiej działalności gospodarczej w obszarze finansowania przejęć do dnia 30 czerwca 2014 r. Obecny portfel zostanie upłynniony do dnia 30 czerwca 2014 r.

4.2.   Zamknięcie działalności w obszarze finansowania nieruchomości

FIH wycofał się z obszaru działalności gospodarczej związanej z nieruchomościami inwestycyjnymi (1) i zamknął ten obszar działalności do dnia 31 grudnia 2013 r. Nie dojdzie do ponownego wejścia na ten obszar działalności, co oznacza w szczególności, że nie zostaną udzielone żadne nowe kredyty (kapitał) na finansowanie inwestycji w zakresie nieruchomościach inwestycyjnych w Danii, Szwecji, Niemczech ani żadnym innym kraju (2).

4.3.   Zbycie działalności w obszarze Private Equity

FIH dokona zbycia swoich inwestycji w fundusze private equity i innych inwestycji kapitałowych w zakresie dozwolonym w przepisach prawa jak najszybciej i w żadnym przypadku nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r. Jeżeli dokonanie zbycia w tym terminie jest niemożliwe, inwestycje zostaną przeznaczone do likwidacji, co oznacza w szczególności, że żadne finansowanie ani odnawianie inwestycji nie będzie mogło mieć miejsca (3). Ponadto od daty przyjęcia niniejszej decyzji nie będą miały miejsca żadne nowe inwestycje związane z private equity ani inne nowe inwestycje (z wyjątkiem sytuacji opisanych w przypisie 3).

4.4.   Bank hipoteczny

FIH nie może mieć jednostki ds. hipotecznych w strukturze swojego przedsiębiorstwa do końca 2014 r., a po upływie tego terminu nie może działać jako bank hipoteczny.

5.   Środki dotyczące postępowania i ład korporacyjny

5.1.   Zakaz nabywania: FIH nie może nabywać żadnych udziałów w żadnym przedsiębiorstwie. Dotyczy to zarówno przedsiębiorstw, które mają formę prawną spółki, jak i pakietów aktywów, które składają się na przedsiębiorstwo.

Działalność nieobjęta zakresem stosowania zakazu nabywania: Zakaz ten nie ma zastosowania do przejęć, których należy dokonać w wyjątkowych sytuacjach w celu utrzymania stabilności finansowej lub leżących w interesie efektywnej konkurencji, pod warunkiem że uprzednio zostały one zatwierdzone przez Komisję. Zakaz nie ma także zastosowania do przejęć, które przeprowadza się w ramach zwykłej działalności banku w zakresie zarządzania istniejącymi wierzytelnościami w stosunku do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji oraz do zbywania i restrukturyzacji w grupie FIH Holding.

Zwolnienia niewymagające uprzedniej zgody Komisji: FIH może nabywać udziały w przedsiębiorstwach, pod warunkiem że cena zakupu zapłacona przez FIH za wszelkie nabycia jest mniejsza niż 0,01 % wielkości bilansu FIH w dniu przyjęcia decyzji Komisji oraz że skumulowane ceny zakupu netto zapłacone przez FIH w ramach wszelkich takich transakcji nabycia w całym okresie restrukturyzacji wynoszą mniej niż 0,025 % wielkości bilansu FIH w dniu przyjęcia decyzji Komisji.

5.2.   Zakaz stosowania agresywnych praktyk handlowych: FIH musi unikać podejmowania agresywnych praktyk handlowych podczas całego trwania okresu restrukturyzacji.

5.3.   Depozyty: FIH nie będzie oferował korzystniejszych cen produktów depozytowych (zwłaszcza, chociaż nie tylko, depozytów detalicznych w FIH Direct Bank) niż dwaj konkurenci oferujący najlepsze ceny na danym rynku.

Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli udział FIH w całym rynku depozytów jest mniejszy niż 5 % (4).

5.4.   Reklama: FIH nie może wykorzystywać przyznania środków pomocy lub jakichkolwiek korzyści z nich wynikających do celów reklamowych. Ponadto jego roczne wydatki na reklamę ogółem będą wynosiły poniżej 1 mln EUR.

5.5.   Zakaz płatności kuponowych: W okresie restrukturyzacji FIH powstrzyma się od dokonywania jakichkolwiek płatności z tytułu instrumentów kapitałowych, o ile wspomniane płatności nie wynikają z zobowiązania prawnego, oraz nie będzie wykonywał opcji kupna ani wykupował tych instrumentów bez wcześniejszego zatwierdzenia ze strony Komisji. Kupony od instrumentów kapitałowych będące w posiadaniu państwa można wypłacić, o ile takie płatności nie spowodują wypłat kuponów na rzecz innych inwestorów, które w innym wypadku nie byłyby obowiązkowe. Zobowiązanie do niewypłacania kuponów w okresie restrukturyzacji nie ma zastosowania do nowo wyemitowanych instrumentów (tzn. instrumentów wyemitowanych po ostatecznym zatwierdzeniu przez Komisję planu restrukturyzacji), pod warunkiem że żadna wypłata kuponu z tytułu takich nowo wyemitowanych instrumentów nie spowoduje powstania zobowiązania prawnego do dokonania wypłat kuponów z tytułu papierów wartościowych FIH istniejących w momencie przyjęcia decyzji Komisji w sprawie restrukturyzacji.

5.6.   Zakaz wypłaty dywidend: Wszelkie dywidendy wypłacane na rzecz FIH Holding zostaną wstrzymane odpowiednio do czasu zawarcia umowy nabycia udziałów lub do końca okresu restrukturyzacji, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. W związku z tym FIH Holding nie rozdziela funduszy swoim udziałowcom z tytułu dywidend lub z innego tytułu do czasu ostatecznego zawarcia umowy dotyczącej ceny nabycia. W celu zachowania zysków w grupie FIH Holding, FIH nie dokonuje wypłaty dywidend na rzecz podmiotów innych niż FIH Holding.

5.7.   Ograniczenia w odniesieniu do FIH Holding dotyczące własności: FIH Holding nie może zastawiać swoich udziałów w FIH. Transakcje podmiotów powiązanych muszą być zawarte na warunkach rynkowych. Nie podejmuje się jakichkolwiek decyzji mających wpływ na zdolność kredytową lub płynność FIH Holding, podważających jego zdolność do zapłaty zamiennej ujemnej ceny nabycia w razie potrzeby.

Zezwala się jedynie, aby FIH Holding prowadziło działalność jako spółka holdingowa wobec FIH, przy czym nie dopuszcza się spłaty żadnych kredytów zaciągniętych od udziałowców.

5.8.   Odkupienie hybrydowych instrumentów kapitałowych i innych instrumentów kapitałowych: Odnośnie do okupienia hybrydowych instrumentów kapitałowych lub innych instrumentów kapitałowych istniejących w FIH na dzień 2 marca 2012 r. FIH będzie przestrzegał zasad dotyczących transakcji związanych z kapitałem Tier I i Tier II, jak określono w MEMO/09/441 z dnia 8 października 2008 r. (5). W każdym przypadku FIH skonsultuje się z Komisją przed dokonaniem ogłoszeń na rynku odnośnie do transakcji związanych z kapitałem Tier I i Tier II.

6.   Ulga w kapitale

FIH zapewni wynagrodzenie środka zgodnie z zasadami audytu wewnętrznego. W szczególności oprócz dokonania wypłaty jednorazowej w wysokości 310,25 mln DKK + 37,5 mln * N/365, gdzie N oznacza liczbę dni od dnia 30 września 2013 r. do dnia płatności końcowej, co według władz duńskich już nastąpiło z datą zapisu księgowego dnia 4 grudnia 2013 r., FIH:

| — | każdego roku, od 2014 r. do 2020 r. lub roku następującego po ostatecznym zawarciu umowy dotyczącej ceny nabycia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń ma miejsce wcześniej, uiści opłatę w wysokości 12,1 mln DKK rocznie z datą zapisu księgowego dnia 30 września (lub, jeżeli dzień 30 września nie jest dniem roboczym, w następnym dniu roboczym). Opłata końcowa zostanie uiszczona z dniem ostatecznego zawarcia umowy dotyczącej ceny nabycia i pomniejszona pro rata temporis (zgodnie z metodą faktycznej liczby dni w stosunku do faktycznej liczby dni) za okres od uiszczenia przedostatniej opłaty (w dniu 30 września) do zawarcia umowy dotyczącej ceny nabycia, a także za pierwszy okres, od dnia 4 grudnia 2013 r. do dnia 30 września 2014 r., |
| --- | --- |

—

każdego roku, od 2014 r. do 2020 r. lub roku następującego po ostatecznym zawarciu umowy dotyczącej ceny nabycia, w zależności od tego, które z tych wydarzeń ma miejsce wcześniej, uiści opłatę w wysokości 12,1 mln DKK rocznie z datą zapisu księgowego dnia 30 września (lub, jeżeli dzień 30 września nie jest dniem roboczym, w następnym dniu roboczym). Opłata końcowa zostanie uiszczona z dniem ostatecznego zawarcia umowy dotyczącej ceny nabycia i pomniejszona pro rata temporis (zgodnie z metodą faktycznej liczby dni w stosunku do faktycznej liczby dni) za okres od uiszczenia przedostatniej opłaty (w dniu 30 września) do zawarcia umowy dotyczącej ceny nabycia, a także za pierwszy okres, od dnia 4 grudnia 2013 r. do dnia 30 września 2014 r.,

| — | zmniejszy opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia nakładane na FS Property Finance A/S do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego rocznie, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2013 r., |
| --- | --- |

—

zmniejszy opłaty za zarządzanie w ramach administracji i zabezpieczenia nakładane na FS Property Finance A/S do poziomu 0,05 % niespłaconego portfela kredytowego rocznie, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2013 r.,

| — | uiści roczną opłatę na rzecz FSC w wysokości 47,2 mln DKK w przypadku, gdy organ nadzoru finansowego zmieni swoje stanowisko regulacyjne w odniesieniu do wymogów kapitałowych na poziomie holdingu, tak aby zdolność regulacyjna FIH do udzielania pożyczek nie była już ograniczona przez pozycję kapitałową FIH Holding. Stosuje się daty zapisu księgowego i ograniczenia czasowe podobnie jak określono w tiret pierwszym powyżej (6). |
| --- | --- |

—

uiści roczną opłatę na rzecz FSC w wysokości 47,2 mln DKK w przypadku, gdy organ nadzoru finansowego zmieni swoje stanowisko regulacyjne w odniesieniu do wymogów kapitałowych na poziomie holdingu, tak aby zdolność regulacyjna FIH do udzielania pożyczek nie była już ograniczona przez pozycję kapitałową FIH Holding. Stosuje się daty zapisu księgowego i ograniczenia czasowe podobnie jak określono w tiret pierwszym powyżej (6).

7.   Sprawozdawczość

| 7.1. | Królestwo Danii zapewnia stałe monitorowanie pełnego i prawidłowego wdrażania planu restrukturyzacji i pełnej i prawidłowej realizacji wszystkich zobowiązań zawartych w niniejszym dokumencie zawierającym podstawowe ustalenia. |
| --- | --- |

7.1.

Królestwo Danii zapewnia stałe monitorowanie pełnego i prawidłowego wdrażania planu restrukturyzacji i pełnej i prawidłowej realizacji wszystkich zobowiązań zawartych w niniejszym dokumencie zawierającym podstawowe ustalenia.

| 7.2. | Królestwo Danii będzie przedstawiało Komisji półroczne sprawozdania dotyczące zmian zachodzących w planie restrukturyzacji i wyżej wspomnianych zobowiązań aż do końca okresu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

7.2.

Królestwo Danii będzie przedstawiało Komisji półroczne sprawozdania dotyczące zmian zachodzących w planie restrukturyzacji i wyżej wspomnianych zobowiązań aż do końca okresu restrukturyzacji.

| 7.3. | W terminie trzech miesięcy od ostatecznego zawarcia transakcji Królestwo Danii przedstawi sprawozdanie sporządzone przez zewnętrznego biegłego rewidenta dotyczące prawidłowego zawarcia transakcji. |
| --- | --- |

7.3.

W terminie trzech miesięcy od ostatecznego zawarcia transakcji Królestwo Danii przedstawi sprawozdanie sporządzone przez zewnętrznego biegłego rewidenta dotyczące prawidłowego zawarcia transakcji.

---

(1)  Zdefiniowane jako kredyty udzielone w ramach finansowania sklepów, biur, budownictwa wielorodzinnego, miejsc przechowywania, salonów wystawowych, fabryk lub innych podobnych obiektów, jeżeli udzielane są przedsiębiorstwu, którego siedziba nie znajduje się w danym obiekcie w zakresie jego podstawowej działalności gospodarczej, lub przedsiębiorstwu, które specjalizuje się w prowadzeniu działalności związanej z nieruchomościami.

(2)  Nie ma to zastosowania w następujących przypadkach: a) FIH Holding/FIH/inne obecne lub przyszłe jednostki z grupy FIH Holding odkupią FSPF A/S (alternatywnie portfel kredytowy FSPF A/S lub jego część); b) jeżeli FIH jest zobowiązany prawnie lub na podstawie umowy do udzielenia takiego kredytu lub jeżeli kredytu udziela się w związku z rozwiązaniem restrukturyzacyjnym lub dotyczącym refinansowania, dokapitalizowania lub asekuracji na potrzeby dłużników FIH lub FSPF; lub c) w przypadku usług doradczych niezwiązanych z działalnością kredytową.

(3)  Nie ma to zastosowania w podstawowej działalności banku (np. jeżeli FIH uzyskuje udział w spółce poprzez restrukturyzację lub podobne działania dłużników) lub gdy FIH jest prawnie zobowiązany do dokonania takiej inwestycji.

(4)  Wielkość udziału FIH w rynku pochodzi ze statystyk duńskiego banku centralnego dotyczących MIF (www.statistikbanken.dk/DNMIN). Wielkość ta opiera się na całkowitej kwocie depozytów duńskich rezydentów w duńskim sektorze MIF w stosunku do depozytów duńskich rezydentów w FIH.

(5)  http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-09-441_en.htm

(6)  Należy wspomnieć, że: (i) FIH dokonał już wypłaty jednorazowej w wysokości 310,25 mln DKK + 37,5 mln * N/365, gdzie N oznacza liczbę dni od dnia 30 września 2013 r. do dnia płatności końcowej, co według władz duńskich już nastąpiło z datą zapisu księgowego dnia 4 grudnia 2013 r.; i (ii) wypłacił kwotę 61,7 mln DKK na rzecz FS Property Finance A/S, która stanowiła częściowy zwrot opłaty otrzymanej na mocy umowy w sprawie administrowania za 2012 r., co według władz duńskich już nastąpiło z datą zapisu księgowego dnia 18 grudnia 2013 r.

---

| 12.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 357/112 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 357/112

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 kwietnia 2014 r.

w sprawie pomocy państwa SA.34825 (2012/C), SA.34825 (2014/NN), SA.36006 (2013/NN), SA.34488 (2012/C) (ex 2012/NN), SA.31155 (2013/C) (2013/NN) (ex 2010/N) wdrożonej przez Grecję na rzecz Eurobank Group związanej z: dokapitalizowaniem i restrukturyzacją Eurobank Ergasias SA; pomocą restrukturyzacyjną dla Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank i dodatkowe dokapitalizowanie New Proton Bank przez grecki fundusz stabilności finansowej; restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją Hellenic Postbank przez utworzenie banku pomostowego

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2933)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2014/885/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu państw członkowskich i innych zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   PROCEDURY DOTYCZĄCE EUROBANK GROUP (2) („BANK” (3))

| (1) | Decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. Komisja zatwierdziła program zatytułowany „Środki wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” („program wsparcia na rzecz greckich banków”), opracowany w celu zapewnienia stabilności greckiego systemu finansowego. Program wsparcia na rzecz greckich banków pozwala na przyznanie pomocy w ramach trzech środków składowych: dokapitalizowania, gwarancji i rządowej pożyczki obligacyjnej (4). W maju 2009 r. EFG Eurobank Ergasias SA (5) został dokapitalizowany przez Grecję w ramach środka dokapitalizowania. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. Komisja zatwierdziła program zatytułowany „Środki wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” („program wsparcia na rzecz greckich banków”), opracowany w celu zapewnienia stabilności greckiego systemu finansowego. Program wsparcia na rzecz greckich banków pozwala na przyznanie pomocy w ramach trzech środków składowych: dokapitalizowania, gwarancji i rządowej pożyczki obligacyjnej (4). W maju 2009 r. EFG Eurobank Ergasias SA (5) został dokapitalizowany przez Grecję w ramach środka dokapitalizowania.

| (2) | W motywie 14 decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. wskazuje się, że plan restrukturyzacji zostanie zgłoszony Komisji w odniesieniu do beneficjentów środka dokapitalizowania. |
| --- | --- |

(2)

W motywie 14 decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. wskazuje się, że plan restrukturyzacji zostanie zgłoszony Komisji w odniesieniu do beneficjentów środka dokapitalizowania.

| (3) | Dnia 2 sierpnia 2010 r. władze greckie przedłożyły Komisji plan restrukturyzacji w odniesieniu do Eurobank Group. Komisja zarejestrowała ten plan i jego późniejsze aktualizacje oraz dodatkowe informacje przedłożone przez władze greckie jako sprawę SA.30342 (PN 26/2010), a następnie sprawę SA.32789 (2011/PN). |
| --- | --- |

(3)

Dnia 2 sierpnia 2010 r. władze greckie przedłożyły Komisji plan restrukturyzacji w odniesieniu do Eurobank Group. Komisja zarejestrowała ten plan i jego późniejsze aktualizacje oraz dodatkowe informacje przedłożone przez władze greckie jako sprawę SA.30342 (PN 26/2010), a następnie sprawę SA.32789 (2011/PN).

| (4) | Bank wielokrotnie korzystał z gwarancji państwowych dotyczących instrumentów dłużnych i z rządowych pożyczek obligacyjnych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (6). Skorzystał także z awaryjnego wsparcia płynnościowego gwarantowanego przez państwo. |
| --- | --- |

(4)

Bank wielokrotnie korzystał z gwarancji państwowych dotyczących instrumentów dłużnych i z rządowych pożyczek obligacyjnych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (6). Skorzystał także z awaryjnego wsparcia płynnościowego gwarantowanego przez państwo.

| (5) | Dnia 20 kwietnia 2012 r. grecki fundusz stabilności finansowej (Hellenic Financial Stability Fund, „HFSF”) udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego udziału w planowanym podwyższeniu kapitału podstawowego banku. Dnia 28 maja 2012 r. HFSF przyznał bankowi dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 3 970 mln EUR („pierwsze dokapitalizowanie pomostowe”). |
| --- | --- |

(5)

Dnia 20 kwietnia 2012 r. grecki fundusz stabilności finansowej (Hellenic Financial Stability Fund, „HFSF”) udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego udziału w planowanym podwyższeniu kapitału podstawowego banku. Dnia 28 maja 2012 r. HFSF przyznał bankowi dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 3 970 mln EUR („pierwsze dokapitalizowanie pomostowe”).

| (6) | W maju 2012 r. władze greckie zgłosiły Komisji pisemne zobowiązanie, które bank otrzymał od HFSF. W związku z tym, że środek został już wdrożony, Komisja zarejestrowała go jako pomoc niezgłoszoną (sprawa SA.34825 (2012/NN)). |
| --- | --- |

(6)

W maju 2012 r. władze greckie zgłosiły Komisji pisemne zobowiązanie, które bank otrzymał od HFSF. W związku z tym, że środek został już wdrożony, Komisja zarejestrowała go jako pomoc niezgłoszoną (sprawa SA.34825 (2012/NN)).

| (7) | Dnia 27 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące pierwszego dokapitalizowania pomostowego („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank”) (7). |
| --- | --- |

(7)

Dnia 27 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące pierwszego dokapitalizowania pomostowego („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank”) (7).

| (8) | W grudniu 2012 r. HFSF przyznał bankowi drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR („drugie dokapitalizowanie pomostowe”). Dnia 21 grudnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego jego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku i w emitowanych instrumentach kapitału zamiennego na całkowitą kwotę 528 mln EUR (8). Dnia 27 grudnia 2012 r. władze greckie zgłosiły powyższe środki Komisji. |
| --- | --- |

(8)

W grudniu 2012 r. HFSF przyznał bankowi drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR („drugie dokapitalizowanie pomostowe”). Dnia 21 grudnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego jego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku i w emitowanych instrumentach kapitału zamiennego na całkowitą kwotę 528 mln EUR (8). Dnia 27 grudnia 2012 r. władze greckie zgłosiły powyższe środki Komisji.

| (9) | W maju 2013 r. HFSF wziął udział w podwyższeniu kapitału podstawowego banku, które zostało uzgodnione w grudniu 2012 r. Polegało ono na konwersji pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego na kapitał własny oraz na dokonaniu na rzecz banku zastrzyku kapitałowego w dodatkowej kwocie 528 mln EUR („dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.”). |
| --- | --- |

(9)

W maju 2013 r. HFSF wziął udział w podwyższeniu kapitału podstawowego banku, które zostało uzgodnione w grudniu 2012 r. Polegało ono na konwersji pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego na kapitał własny oraz na dokonaniu na rzecz banku zastrzyku kapitałowego w dodatkowej kwocie 528 mln EUR („dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.”).

| (10) | Dnia 19 grudnia 2013 r. władze greckie przedłożyły Komisji informację dotyczącą warunków dokapitalizowania z wiosny 2013 r. |
| --- | --- |

(10)

Dnia 19 grudnia 2013 r. władze greckie przedłożyły Komisji informację dotyczącą warunków dokapitalizowania z wiosny 2013 r.

| (11) | Dnia 31 marca 2014 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego swojego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku. |
| --- | --- |

(11)

Dnia 31 marca 2014 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego swojego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku.

| (12) | Dnia 16 kwietnia 2014 r. władze greckie przedłożyły Komisji końcowy plan restrukturyzacji banku („plan restrukturyzacji”). Zgłosiły także Komisji zobowiązanie HFSF do udzielenia pełnych gwarancji emisji w ramach zbliżającego się dokapitalizowania banku. Tego samego dnia przedstawiły informację o gwarantowanym przez państwo awaryjnym wsparciu płynnościowym. Wskazały, że chcą nadal udzielać bankowi takiej pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz gwarancji państwowych w odniesieniu do instrumentów dłużnych oraz rządowych pożyczek obligacyjnych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (9). |
| --- | --- |

(12)

Dnia 16 kwietnia 2014 r. władze greckie przedłożyły Komisji końcowy plan restrukturyzacji banku („plan restrukturyzacji”). Zgłosiły także Komisji zobowiązanie HFSF do udzielenia pełnych gwarancji emisji w ramach zbliżającego się dokapitalizowania banku. Tego samego dnia przedstawiły informację o gwarantowanym przez państwo awaryjnym wsparciu płynnościowym. Wskazały, że chcą nadal udzielać bankowi takiej pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz gwarancji państwowych w odniesieniu do instrumentów dłużnych oraz rządowych pożyczek obligacyjnych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (9).

| (13) | Komisja odbyła szereg spotkań i telekonferencji oraz uczestniczyła w wymianie korespondencji elektronicznej z przedstawicielami władz greckich i banku. |
| --- | --- |

(13)

Komisja odbyła szereg spotkań i telekonferencji oraz uczestniczyła w wymianie korespondencji elektronicznej z przedstawicielami władz greckich i banku.

| (14) | Grecja zgadza się, aby – w drodze wyjątku – niniejszą decyzję przyjęto wyłącznie w języku angielskim. |
| --- | --- |

(14)

Grecja zgadza się, aby – w drodze wyjątku – niniejszą decyzję przyjęto wyłącznie w języku angielskim.

1.2.   PROCEDURA DOTYCZĄCA PRZEJĘTYCH PRZEDSIĘBIORSTW

1.2.1.   Procedura dotycząca Nea Proton Bank

| (15) | Dnia 26 lipca 2012 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie pomocy państwa SA. 34488 (2012/C), „Pomoc dla Nea Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank” (10) („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton”). Decyzją tą Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące: (i) finansowania poprzez program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych („HDIGF”) i HFSF niedopasowania poziomu płynności, wynoszącego 1 121,6 mln EUR, między aktywami i pasywami Proton Bank, które zostały przeniesione do Nea Proton Bank; (ii) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie kapitału zakładowego w wysokości 250 mln EUR i (iii) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie dodatkowego kapitału podstawowego w wysokości 300 mln EUR, co było przewidywane w momencie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank. Komisja wezwała Grecję do przedstawienia uwag i przekazania wszelkich informacji, które mogłyby być dla niej pomocne w ocenie środków pomocy. W sekcji 1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton opisano szczegółowo procedurę dotyczącą Proton Bank, włącznie z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją Proton Bank, utworzeniem Nea Proton Bank, finansowaniem niedopasowania poziomu płynności oraz zastrzykiem kapitałowym dokonanym przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie kapitału zakładowego. |
| --- | --- |

(15)

Dnia 26 lipca 2012 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie pomocy państwa SA. 34488 (2012/C), „Pomoc dla Nea Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank” (10) („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton”). Decyzją tą Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące: (i) finansowania poprzez program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych („HDIGF”) i HFSF niedopasowania poziomu płynności, wynoszącego 1 121,6 mln EUR, między aktywami i pasywami Proton Bank, które zostały przeniesione do Nea Proton Bank; (ii) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie kapitału zakładowego w wysokości 250 mln EUR i (iii) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie dodatkowego kapitału podstawowego w wysokości 300 mln EUR, co było przewidywane w momencie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank. Komisja wezwała Grecję do przedstawienia uwag i przekazania wszelkich informacji, które mogłyby być dla niej pomocne w ocenie środków pomocy. W sekcji 1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton opisano szczegółowo procedurę dotyczącą Proton Bank, włącznie z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją Proton Bank, utworzeniem Nea Proton Bank, finansowaniem niedopasowania poziomu płynności oraz zastrzykiem kapitałowym dokonanym przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w formie kapitału zakładowego.

| (16) | Dnia 1 sierpnia 2012 r. HFSF subskrybował dodatkowy kapitał podstawowy w Nea Proton Bank, a przedmiotowe podwyższenie kapitału wyniosło 230 mln EUR. |
| --- | --- |

(16)

Dnia 1 sierpnia 2012 r. HFSF subskrybował dodatkowy kapitał podstawowy w Nea Proton Bank, a przedmiotowe podwyższenie kapitału wyniosło 230 mln EUR.

| (17) | Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF. |
| --- | --- |

(17)

Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF.

| (18) | Dnia 31 grudnia 2012 r. HFSF subskrybował dodatkowy kapitał podstawowy w Nea Proton Bank w wysokości 35 mln EUR. |
| --- | --- |

(18)

Dnia 31 grudnia 2012 r. HFSF subskrybował dodatkowy kapitał podstawowy w Nea Proton Bank w wysokości 35 mln EUR.

| (19) | W maju 2013 r. HFSF rozpoczął proces sprzedaży Nea Proton Bank. |
| --- | --- |

(19)

W maju 2013 r. HFSF rozpoczął proces sprzedaży Nea Proton Bank.

| (20) | Dnia 12 lipca 2013 r. władze greckie powiadomiły Komisję o zamiarze nabycia Nea Proton Bank przez bank. Komisja udzieliła odpowiedzi dnia 15 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(20)

Dnia 12 lipca 2013 r. władze greckie powiadomiły Komisję o zamiarze nabycia Nea Proton Bank przez bank. Komisja udzieliła odpowiedzi dnia 15 lipca 2013 r.

| (21) | Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał wiążącą umowę z HFSF w sprawie nabycia 100 % akcji i praw głosu Nea Proton Bank za cenę nabycia wynoszącą 1 EUR, a HFSF zobowiązał się do dokapitalizowania Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR w gotówce przed jego sprzedażą. |
| --- | --- |

(21)

Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał wiążącą umowę z HFSF w sprawie nabycia 100 % akcji i praw głosu Nea Proton Bank za cenę nabycia wynoszącą 1 EUR, a HFSF zobowiązał się do dokapitalizowania Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR w gotówce przed jego sprzedażą.

| (22) | Dnia 29 lipca 2013 r. władze greckie zgłosiły Komisji zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR na rzecz Nea Proton Bank. |
| --- | --- |

(22)

Dnia 29 lipca 2013 r. władze greckie zgłosiły Komisji zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR na rzecz Nea Proton Bank.

1.2.2.   Procedura dotycząca New TT Bank

| (23) | Dnia 6 maja 2013 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie pomocy państwa SA.31155 (2013/C) – „Pomoc państwa dla TT Hellenic Postbank SA poprzez utworzenie i kapitalizację banku pomostowego New TT Hellenic Postbank SA” („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie New TT”) (11). Decyzją tą Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące (i) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz New TT Hellenic Postbank SA („New TT Bank”) w wysokości 500 mln EUR; (ii) sfinansowania niedopasowania poziomu płynności (12) wynikającego z przeniesienia działalności Hellenic Postbank SA („TT Bank”) do New TT Bank w wysokości 4,1 mld EUR (13); (iii) zastrzyku kapitałowego w wysokości 224,96 mln dokonanego przez Grecję na rzecz TT Bank w formie akcji uprzywilejowanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków; (iv) interwencji HDIGF w wysokości 0,68 mld EUR na rzecz aktywów T Bank SA („T Bank”), które zostały przeniesione do TT Bank. Komisja wezwała Grecję do przedstawienia uwag i przekazania wszelkich informacji, które mogłyby być dla niej pomocne w ocenie pomocy restrukturyzacyjnej. W sekcji 1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT opisano szczegółowo procedury dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank w drodze jego sprzedaży do TT Bank oraz likwidacji TT Bank przez utworzenie New TT Bank. |
| --- | --- |

(23)

Dnia 6 maja 2013 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie pomocy państwa SA.31155 (2013/C) – „Pomoc państwa dla TT Hellenic Postbank SA poprzez utworzenie i kapitalizację banku pomostowego New TT Hellenic Postbank SA” („decyzja o wszczęciu postępowania w sprawie New TT”) (11). Decyzją tą Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające dotyczące (i) zastrzyku kapitałowego dokonanego przez HFSF na rzecz New TT Hellenic Postbank SA („New TT Bank”) w wysokości 500 mln EUR; (ii) sfinansowania niedopasowania poziomu płynności (12) wynikającego z przeniesienia działalności Hellenic Postbank SA („TT Bank”) do New TT Bank w wysokości 4,1 mld EUR (13); (iii) zastrzyku kapitałowego w wysokości 224,96 mln dokonanego przez Grecję na rzecz TT Bank w formie akcji uprzywilejowanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków; (iv) interwencji HDIGF w wysokości 0,68 mld EUR na rzecz aktywów T Bank SA („T Bank”), które zostały przeniesione do TT Bank. Komisja wezwała Grecję do przedstawienia uwag i przekazania wszelkich informacji, które mogłyby być dla niej pomocne w ocenie pomocy restrukturyzacyjnej. W sekcji 1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT opisano szczegółowo procedury dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank w drodze jego sprzedaży do TT Bank oraz likwidacji TT Bank przez utworzenie New TT Bank.

| (24) | W czerwcu 2013 r. HFSF rozpoczął proces sprzedaży New TT Bank. |
| --- | --- |

(24)

W czerwcu 2013 r. HFSF rozpoczął proces sprzedaży New TT Bank.

| (25) | Dnia 15 lipca 2013 r. władze greckie powiadomiły Komisję o decyzji HFSF dotyczącej sprzedaży New TT Bank bankowi i o powodach tej decyzji. |
| --- | --- |

(25)

Dnia 15 lipca 2013 r. władze greckie powiadomiły Komisję o decyzji HFSF dotyczącej sprzedaży New TT Bank bankowi i o powodach tej decyzji.

| (26) | Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał wiążącą umowę z HFSF w sprawie nabycia 100 % akcji i praw głosu w New TT Bank. |
| --- | --- |

(26)

Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał wiążącą umowę z HFSF w sprawie nabycia 100 % akcji i praw głosu w New TT Bank.

| (27) | Dnia 19 lipca 2013 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT. |
| --- | --- |

(27)

Dnia 19 lipca 2013 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

2.   OPIS

2.1.   BANK I JEGO TRUDNOŚCI

2.1.1.   Ogólna sytuacja greckiego sektora bankowego

| (28) | Jak pokazano w tabeli 1, realny produkt krajowy brutto („PKB”) Grecji spadł o 20 % w okresie 2008–2012. W związku z tym banki odnotowały szybki wzrost współczynnika niewykonania zobowiązania w przypadku kredytów udzielonych greckim gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom (14). Sytuacja ta miała negatywny wpływ na korzyści z aktywów uzyskiwane przez greckie banki i doprowadziła do powstania potrzeb kapitałowych.

  Tabela 1


  Realny wzrost PKB Grecji, 2008–2013












  Grecja | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny wzrost PKB, % | –0,2 | –3,1 | –4,9 | –7,1 | –6,4 | – 4 (dane szacunkowe) |
| Źródło: | Eurostat, dane dostępne w internecie pod adresem http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/table.do?tab=table&init=1&plugin=1&language=en&pcode=tec00115 |

(28)

Jak pokazano w tabeli 1, realny produkt krajowy brutto („PKB”) Grecji spadł o 20 % w okresie 2008–2012. W związku z tym banki odnotowały szybki wzrost współczynnika niewykonania zobowiązania w przypadku kredytów udzielonych greckim gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom (14). Sytuacja ta miała negatywny wpływ na korzyści z aktywów uzyskiwane przez greckie banki i doprowadziła do powstania potrzeb kapitałowych.

Tabela 1

Realny wzrost PKB Grecji, 2008–2013

Grecja

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Realny wzrost PKB, %

–0,2

–3,1

–4,9

–7,1

–6,4

– 4 (dane szacunkowe)

Źródło:

Eurostat, dane dostępne w internecie pod adresem http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/table.do?tab=table&init=1&plugin=1&language=en&pcode=tec00115

| (29) | Ponadto w lutym 2012 Grecja wdrożyła program wymiany obligacji w sektorze prywatnym, znany jako program udziału sektora prywatnego. W program udziału sektora prywatnego zaangażowane były greckie banki; w trakcie tego programu rząd grecki zaoferował obecnym prywatnym obligatariuszom nowe papiery wartościowe (w tym greckie obligacje skarbowe (GGBs), papiery wartościowe powiązane z PKB i noty obciążeniowe programu udziału sektora prywatnego wyemitowane przez Europejski Instrument Stabilności Finansowej („EFSF”) w zamian za istniejące greckie obligacje skarbowe z nominalnym dyskontem na poziomie 53,5 % i dłuższymi okresami zapadalności (15). Władze greckie ogłosiły wyniki tej wymiany obligacji dnia 9 marca 2012 r. (16). Wymiana spowodowała znaczne straty dla obligatariuszy (które w odniesieniu do banków greckich narodowy bank Grecji oszacował średnio na poziomie 78 % bazowej wartości nominalnej starych greckich obligacji skarbowych) i potrzeby kapitałowe, które zostały wstecznie zaksięgowane w sprawozdaniach finansowych greckich banków za 2011 r.

  Tabela 2


  Całkowite straty głównych banków greckich w związku z programem udziału sektora prywatnego (w mln EUR)














  Banki | Bazowa wartość nominalna greckich obligacji skarbowych | Bazowa wartość nominalna pożyczek państwowych | Całkowita bazowa wartość nominalna | Strata greckich obligacji skarbowych w programie udziału sektora prywatnego | Strata dotycząca pożyczek państwowych w związku z udziałem sektora prywatnego | Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego | Całkowite straty związane z programem udziału sektora prywatnego /kapitał podstawowy Tier 1 (17) (%) | Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego /aktywa razem (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| NBG | 13 748 | 1 001 | 14 749 | 10 985 | 751 | 11 735 | 161,0 | 11,0 |
| Eurobank | 7 001 | 335 | 7 336 | 5 517 | 264 | 5 781 | 164,5 | 7,5 |
| Alpha | 3 898 | 2 145 | 6 043 | 3 087 | 1 699 | 4 786 | 105,7 | 8,1 |
| Piraeus | 7 063 | 280 | 7 343 | 5 686 | 225 | 5 911 | 226,0 | 12,0 |
| Postbank (TT Bank) | 4 197 | 175 | 4 372 | 3 306 | 138 | 3 444 | 618,3 | 24,8 |
| Nea Proton Bank | 934 | 0 | 934 | 216 | 0 | 216 | 378,8 | 12,6 |
| Źródło: | Bank of Greece, Report on the Recapitalisation and the Restructuring of the Greek Banking Sector, grudzień 2012, s. 14. |

(29)

Ponadto w lutym 2012 Grecja wdrożyła program wymiany obligacji w sektorze prywatnym, znany jako program udziału sektora prywatnego. W program udziału sektora prywatnego zaangażowane były greckie banki; w trakcie tego programu rząd grecki zaoferował obecnym prywatnym obligatariuszom nowe papiery wartościowe (w tym greckie obligacje skarbowe (GGBs), papiery wartościowe powiązane z PKB i noty obciążeniowe programu udziału sektora prywatnego wyemitowane przez Europejski Instrument Stabilności Finansowej („EFSF”) w zamian za istniejące greckie obligacje skarbowe z nominalnym dyskontem na poziomie 53,5 % i dłuższymi okresami zapadalności (15). Władze greckie ogłosiły wyniki tej wymiany obligacji dnia 9 marca 2012 r. (16). Wymiana spowodowała znaczne straty dla obligatariuszy (które w odniesieniu do banków greckich narodowy bank Grecji oszacował średnio na poziomie 78 % bazowej wartości nominalnej starych greckich obligacji skarbowych) i potrzeby kapitałowe, które zostały wstecznie zaksięgowane w sprawozdaniach finansowych greckich banków za 2011 r.

Tabela 2

Całkowite straty głównych banków greckich w związku z programem udziału sektora prywatnego (w mln EUR)

Banki

Bazowa wartość nominalna greckich obligacji skarbowych

Bazowa wartość nominalna pożyczek państwowych

Całkowita bazowa wartość nominalna

Strata greckich obligacji skarbowych w programie udziału sektora prywatnego

Strata dotycząca pożyczek państwowych w związku z udziałem sektora prywatnego

Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego

Całkowite straty związane z programem udziału sektora prywatnego /kapitał podstawowy Tier 1 (17) (%)

Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego /aktywa razem (%)

NBG

13 748

1 001

14 749

10 985

751

11 735

161,0

11,0

Eurobank

7 001

335

7 336

5 517

264

5 781

164,5

7,5

Alpha

3 898

2 145

6 043

3 087

1 699

4 786

105,7

8,1

Piraeus

7 063

280

7 343

5 686

225

5 911

226,0

12,0

Postbank (TT Bank)

4 197

175

4 372

3 306

138

3 444

618,3

24,8

Nea Proton Bank

934

0

934

216

0

216

378,8

12,6

Źródło:

Bank of Greece, Report on the Recapitalisation and the Restructuring of the Greek Banking Sector, grudzień 2012, s. 14.

| (30) | W związku z tym, że greckie banki doświadczyły znaczących niedoborów kapitału w wyniku programu udziału sektora prywatnego i trwającej recesji, na podstawie protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej zawartego w ramach drugiego programu dostosowania dla Grecji przez rząd grecki, Unię Europejską, Międzynarodowy Fundusz Walutowy („MFW”) i Europejski Bank Centralny (EBC) dnia 11 marca 2012 r. udostępniono fundusze na dokapitalizowanie tych banków. Władze greckie oszacowały całkowite zapotrzebowanie banków na dokapitalizowanie oraz koszty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji finansowane w ramach tego programu na 50 mld EUR (18). Kwota ta została oszacowana na podstawie testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez narodowy bank Grecji w odniesieniu do okresu rozpoczynającego się w grudniu 2011 r. i kończącego się w grudniu 2014 r. („test warunków skrajnych z 2012 r.”), który opierał się na prognozie strat kredytowych wykonanej przez Blackrock (19). Fundusze na dokapitalizowanie greckich banków są dostępne poprzez HFSF. Tabela 3 przedstawia podsumowanie obliczeń dotyczących potrzeb kapitałowych głównych banków greckich wynikających z testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2012 r.

  Tabela 3


  Test warunków skrajnych z 2012: Potrzeby kapitałowe głównych banków greckich (mln EUR)














  Banki | Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 (grudzień 2011 r.) | Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego
  (grudzień 2011 r.) | Rezerwy związane z udziałem sektora prywatnego
  (czerwiec 2011 r.) | Skumulowane straty brutto prognozy ryzyka kredytowego
  Rezerwa na straty kredytowe | (grudzień 2011 r.)
  Generowanie | kapitału wewnętrznego | Docelowy kapitał podstawowy Tier 1 (grudzień 2014 r.) | Potrzeby kapitałowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| NBG | 7 287 | –11 735 | 1 646 | –8 366 | 5 390 | 4 681 | 8 657 | 9 756 |
| Eurobank | 3 515 | –5 781 | 830 | –8 226 | 3 514 | 2 904 | 2 595 | 5 839 |
| Alpha | 4 526 | –4 786 | 673 | –8 493 | 3 115 | 2 428 | 2 033 | 4 571 |
| Piraeus | 2 615 | –5 911 | 1 005 | –6 281 | 2 565 | 1 080 | 2 408 | 7 335 |
| Postbank (TT Bank) | 557 | –3 444 | 566 | –1 482 | 1 284 | – 315 | 903 | 3 737 |
| Nea Proton Bank | 57 | – 216 | 48 | – 482 | 368 | 34 | 115 | 305 |
| Źródło: | Bank of Greece, Report on the Recapitalisation and the Restructuring of the Greek Banking Sector, grudzień 2012, s. 8. |

(30)

W związku z tym, że greckie banki doświadczyły znaczących niedoborów kapitału w wyniku programu udziału sektora prywatnego i trwającej recesji, na podstawie protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej zawartego w ramach drugiego programu dostosowania dla Grecji przez rząd grecki, Unię Europejską, Międzynarodowy Fundusz Walutowy („MFW”) i Europejski Bank Centralny (EBC) dnia 11 marca 2012 r. udostępniono fundusze na dokapitalizowanie tych banków. Władze greckie oszacowały całkowite zapotrzebowanie banków na dokapitalizowanie oraz koszty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji finansowane w ramach tego programu na 50 mld EUR (18). Kwota ta została oszacowana na podstawie testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez narodowy bank Grecji w odniesieniu do okresu rozpoczynającego się w grudniu 2011 r. i kończącego się w grudniu 2014 r. („test warunków skrajnych z 2012 r.”), który opierał się na prognozie strat kredytowych wykonanej przez Blackrock (19). Fundusze na dokapitalizowanie greckich banków są dostępne poprzez HFSF. Tabela 3 przedstawia podsumowanie obliczeń dotyczących potrzeb kapitałowych głównych banków greckich wynikających z testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2012 r.

Tabela 3

Test warunków skrajnych z 2012: Potrzeby kapitałowe głównych banków greckich (mln EUR)

Banki

Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 (grudzień 2011 r.)

Całkowite straty związane z udziałem sektora prywatnego

(grudzień 2011 r.)

Rezerwy związane z udziałem sektora prywatnego

(czerwiec 2011 r.)

Skumulowane straty brutto prognozy ryzyka kredytowego

Rezerwa na straty kredytowe

(grudzień 2011 r.)

Generowanie

kapitału wewnętrznego

Docelowy kapitał podstawowy Tier 1 (grudzień 2014 r.)

Potrzeby kapitałowe

NBG

7 287

–11 735

1 646

–8 366

5 390

4 681

8 657

9 756

Eurobank

3 515

–5 781

830

–8 226

3 514

2 904

2 595

5 839

Alpha

4 526

–4 786

673

–8 493

3 115

2 428

2 033

4 571

Piraeus

2 615

–5 911

1 005

–6 281

2 565

1 080

2 408

7 335

Postbank (TT Bank)

557

–3 444

566

–1 482

1 284

– 315

903

3 737

Nea Proton Bank

57

– 216

48

– 482

368

34

115

305

Źródło:

Bank of Greece, Report on the Recapitalisation and the Restructuring of the Greek Banking Sector, grudzień 2012, s. 8.

| (31) | Zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej z marca 2012 r. „banki, które przedstawią rentowne plany pozyskania kapitału, uzyskają możliwość ubiegania się o publiczne wsparcie i otrzymania go w sposób pozwalający na utrzymanie zachęt dla sektora prywatnego do dokonywania zastrzyków kapitałowych, a tym samym na zminimalizowanie obciążenia podatników (20). Narodowy bank Grecji uznał za rentowne tylko cztery największe banki (Eurobank, National Bank of Greece, Piraeus Bank i Alpha Bank) są rentowne (21). Otrzymały one pierwsze dokapitalizowanie z HFSF w maju 2012 r. |
| --- | --- |

(31)

Zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej z marca 2012 r. „banki, które przedstawią rentowne plany pozyskania kapitału, uzyskają możliwość ubiegania się o publiczne wsparcie i otrzymania go w sposób pozwalający na utrzymanie zachęt dla sektora prywatnego do dokonywania zastrzyków kapitałowych, a tym samym na zminimalizowanie obciążenia podatników (20). Narodowy bank Grecji uznał za rentowne tylko cztery największe banki (Eurobank, National Bank of Greece, Piraeus Bank i Alpha Bank) są rentowne (21). Otrzymały one pierwsze dokapitalizowanie z HFSF w maju 2012 r.

| (32) | W związku z recesją i niepewnością polityczną wartość depozytów krajowych w bankach greckich zmniejszyła się w sumie o 37 % od końca 2009 r. i do czerwca 2012 r. Banki te musiały płacić wyższe stopy procentowe, aby zatrzymać depozyty. Koszty depozytów zwiększyły się, powodując zmniejszenie marży odsetkowej netto tych banków. Ponieważ banki greckie zostały pozbawione dostępu do rynków finansowania międzybankowego, stały się całkowicie zależne od finansowania w ramach Eurosystemu (22), którego coraz większa część była udzielana przez narodowy bank Grecji w formie awaryjnego wsparcia płynnościowego. Kwoty otrzymane przez te banki były szczególnie wysokie w drugiej połowie 2012 r. |
| --- | --- |

(32)

W związku z recesją i niepewnością polityczną wartość depozytów krajowych w bankach greckich zmniejszyła się w sumie o 37 % od końca 2009 r. i do czerwca 2012 r. Banki te musiały płacić wyższe stopy procentowe, aby zatrzymać depozyty. Koszty depozytów zwiększyły się, powodując zmniejszenie marży odsetkowej netto tych banków. Ponieważ banki greckie zostały pozbawione dostępu do rynków finansowania międzybankowego, stały się całkowicie zależne od finansowania w ramach Eurosystemu (22), którego coraz większa część była udzielana przez narodowy bank Grecji w formie awaryjnego wsparcia płynnościowego. Kwoty otrzymane przez te banki były szczególnie wysokie w drugiej połowie 2012 r.

| (33) | Po wyborach, które odbyły się w czerwcu 2012 r., stany depozytów zaczęły ponownie się zwiększać. Finansowanie greckich banków przez Eurosystem zmniejszyło się od dnia 31 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(33)

Po wyborach, które odbyły się w czerwcu 2012 r., stany depozytów zaczęły ponownie się zwiększać. Finansowanie greckich banków przez Eurosystem zmniejszyło się od dnia 31 grudnia 2012 r.

| (34) | Dnia 3 grudnia 2012 r. Grecja rozpoczęła program wykupu nowych greckich obligacji skarbowych otrzymanych w ramach programu udziału sektora prywatnego po cenach wynoszących od 30,2 % do 40,1 % ich wartości nominalnej (23). Greckie banki wzięły udział w tym programie wykupu, w wyniku czego zrealizowały się dalsze straty w ich bilansach, ponieważ strata księgowa (tj. różnica między wartością rynkową a wartością nominalną) zaksięgowana w czasie trwania programu udziału sektora prywatnego stała się ostateczna i nieodwracalna (24). |
| --- | --- |

(34)

Dnia 3 grudnia 2012 r. Grecja rozpoczęła program wykupu nowych greckich obligacji skarbowych otrzymanych w ramach programu udziału sektora prywatnego po cenach wynoszących od 30,2 % do 40,1 % ich wartości nominalnej (23). Greckie banki wzięły udział w tym programie wykupu, w wyniku czego zrealizowały się dalsze straty w ich bilansach, ponieważ strata księgowa (tj. różnica między wartością rynkową a wartością nominalną) zaksięgowana w czasie trwania programu udziału sektora prywatnego stała się ostateczna i nieodwracalna (24).

| (35) | W grudniu 2012 r. cztery największe banki greckie otrzymały drugie dokapitalizowanie z HFSF. |
| --- | --- |

(35)

W grudniu 2012 r. cztery największe banki greckie otrzymały drugie dokapitalizowanie z HFSF.

| (36) | Jesienią 2013 r. narodowy bank Grecji rozpoczął nowy test warunków skrajnych, aby ocenić stabilność pozycji kapitałowej greckich banków zarówno w scenariuszu podstawowym, jak i w scenariuszu niekorzystnym. |
| --- | --- |

(36)

Jesienią 2013 r. narodowy bank Grecji rozpoczął nowy test warunków skrajnych, aby ocenić stabilność pozycji kapitałowej greckich banków zarówno w scenariuszu podstawowym, jak i w scenariuszu niekorzystnym.

| (37) | W lipcu 2013 r. narodowy bank Grecji zlecił przeprowadzenie przez doradcę zewnętrznego badania diagnostycznego portfeli kredytowych wszystkich greckich banków. Doradca przeprowadził prognozy straty kredytowej w odniesieniu do wszystkich krajowych portfeli kredytowych w greckich bankach oraz kredytów obciążonych greckim ryzykiem w zagranicznych oddziałach i spółkach zależnych w horyzoncie trzech i pół roku i całego okresu kredytowania. Analiza dostarczyła prognozy straty kredytowej w ramach dwóch scenariuszy makroekonomicznych – podstawowego i niekorzystnego. Prognozy straty kredytowej dla zagranicznych portfeli kredytowych zostały oszacowane przez narodowy bank Grecji z wykorzystaniem niektórych danych dostarczonych przez doradcę. |
| --- | --- |

(37)

W lipcu 2013 r. narodowy bank Grecji zlecił przeprowadzenie przez doradcę zewnętrznego badania diagnostycznego portfeli kredytowych wszystkich greckich banków. Doradca przeprowadził prognozy straty kredytowej w odniesieniu do wszystkich krajowych portfeli kredytowych w greckich bankach oraz kredytów obciążonych greckim ryzykiem w zagranicznych oddziałach i spółkach zależnych w horyzoncie trzech i pół roku i całego okresu kredytowania. Analiza dostarczyła prognozy straty kredytowej w ramach dwóch scenariuszy makroekonomicznych – podstawowego i niekorzystnego. Prognozy straty kredytowej dla zagranicznych portfeli kredytowych zostały oszacowane przez narodowy bank Grecji z wykorzystaniem niektórych danych dostarczonych przez doradcę.

| (38) | Na podstawie dokonanej przez doradcę oceny prognoz straty kredytowej narodowy bank Grecji przeprowadził ocenę potrzeb kapitałowych, korzystając z pomocy technicznej drugiego doradcy. |
| --- | --- |

(38)

Na podstawie dokonanej przez doradcę oceny prognoz straty kredytowej narodowy bank Grecji przeprowadził ocenę potrzeb kapitałowych, korzystając z pomocy technicznej drugiego doradcy.

| (39) | Główne komponenty oceny potrzeb kapitałowych w ramach testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2013 r. obejmowały (i) prognozy straty kredytowej (25) dla portfeli kredytowych banków na zasadzie skonsolidowanej w odniesieniu do ryzyka greckiego i zagranicznego w ujęciu pomniejszonym o istniejące rezerwy na ryzyko kredytowe oraz (ii) szacunkową zyskowność operacyjną banków w okresie od czerwca 2013 r. do grudnia 2016 r. w oparciu o zachowawczą korektę planów restrukturyzacji, która została przedłożona narodowemu bankowi Grecji w czwartym kwartale 2013 r. Tabela 4 przedstawia podsumowanie obliczeń dotyczących potrzeb kapitałowych głównych banków greckich na podstawie scenariusza podstawowego testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2013 r.

  Tabela 4


  Test warunków skrajnych z 2013: Potrzeby kapitałowe głównych banków greckich w scenariuszu podstawowym (mln EUR)













  Banki | Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 (czerwiec 2013 r.) (1) | Rezerwa na straty kredytowe
  (czerwiec 2013) (2) | Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do ryzyka greckiego (3) | Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do ryzyka zagranicznego (26) (4) | Generowanie kapitału wewnętrznego (5) | Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 w teście warunków skrajnych (grudzień 2016 r.) (6) | Potrzeby kapitałowe
  (7)=(6)-(1)-(2)-(3)-(4)-(5) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| NBG (27) | 4 821 | 8 134 | –8 745 | –3 100 | 1 451 | 4 743 | 2 183 |
| Eurobank (28) | 2 228 | 7 000 | –9 519 | –1 628 | 2 106 | 3 133 | 2 945 |
| Alpha | 7 380 | 10 416 | –14 720 | –2 936 | 4 047 | 4 450 | 262 |
| Piraeus | 8 294 | 12 362 | –16 132 | –2 342 | 2 658 | 5 265 | 425 |
| Attica | 225 | 403 | – 888 | 0 | 106 | 243 | 397 |
| Panellinia | 61 | 66 | – 237 | 0 | –26 | 31 | 169 |
| Źródło: | Bank of Greece, 2013 Stress Test of the Greek Banking Sector, marzec 2014, s. 42. |

(39)

Główne komponenty oceny potrzeb kapitałowych w ramach testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2013 r. obejmowały (i) prognozy straty kredytowej (25) dla portfeli kredytowych banków na zasadzie skonsolidowanej w odniesieniu do ryzyka greckiego i zagranicznego w ujęciu pomniejszonym o istniejące rezerwy na ryzyko kredytowe oraz (ii) szacunkową zyskowność operacyjną banków w okresie od czerwca 2013 r. do grudnia 2016 r. w oparciu o zachowawczą korektę planów restrukturyzacji, która została przedłożona narodowemu bankowi Grecji w czwartym kwartale 2013 r. Tabela 4 przedstawia podsumowanie obliczeń dotyczących potrzeb kapitałowych głównych banków greckich na podstawie scenariusza podstawowego testu warunków skrajnych przeprowadzonego w 2013 r.

Tabela 4

Test warunków skrajnych z 2013: Potrzeby kapitałowe głównych banków greckich w scenariuszu podstawowym (mln EUR)

Banki

Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 (czerwiec 2013 r.) (1)

Rezerwa na straty kredytowe

(czerwiec 2013) (2)

Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do ryzyka greckiego (3)

Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do ryzyka zagranicznego (26) (4)

Generowanie kapitału wewnętrznego (5)

Referencyjny kapitał podstawowy Tier 1 w teście warunków skrajnych (grudzień 2016 r.) (6)

Potrzeby kapitałowe

(7)=(6)-(1)-(2)-(3)-(4)-(5)

NBG (27)

4 821

8 134

–8 745

–3 100

1 451

4 743

2 183

Eurobank (28)

2 228

7 000

–9 519

–1 628

2 106

3 133

2 945

Alpha

7 380

10 416

–14 720

–2 936

4 047

4 450

262

Piraeus

8 294

12 362

–16 132

–2 342

2 658

5 265

425

Attica

225

403

– 888

0

106

243

397

Panellinia

61

66

– 237

0

–26

31

169

Źródło:

Bank of Greece, 2013 Stress Test of the Greek Banking Sector, marzec 2014, s. 42.

| (40) | Dnia 6 marca 2013 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych z 2013 r. i zwrócił się do banków o przedłożenie ich planów pozyskania kapitału do połowy kwietnia 2014 r. w celu pokrycia potrzeb kapitałowych w scenariuszu podstawowym. |
| --- | --- |

(40)

Dnia 6 marca 2013 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych z 2013 r. i zwrócił się do banków o przedłożenie ich planów pozyskania kapitału do połowy kwietnia 2014 r. w celu pokrycia potrzeb kapitałowych w scenariuszu podstawowym.

2.1.2.   Działalność gospodarcza banku

| (41) | Bank świadczy uniwersalne usługi bankowe, głównie w Grecji oraz Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej (na Cyprze, w Rumunii, Bułgarii, Serbii i na Ukrainie). Oferuje pełny zakres produktów i usług bankowych i finansowych dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw. Prowadzi działalność w zakresie bankowości detalicznej, korporacyjnej i prywatnej, zarządzania aktywami, ubezpieczeń, zasobów finansowych, rynków kapitałowych oraz innych usług. Bank ma siedzibę w Grecji, a jego akcje są notowane na giełdzie papierów wartościowych w Atenach. Całkowita liczba pracowników zatrudnionych w banku na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 17 427 osób, z których w przybliżeniu połowa była zatrudniona w Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej, zaś druga połowa była zatrudniona w Grecji (29). |
| --- | --- |

(41)

Bank świadczy uniwersalne usługi bankowe, głównie w Grecji oraz Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej (na Cyprze, w Rumunii, Bułgarii, Serbii i na Ukrainie). Oferuje pełny zakres produktów i usług bankowych i finansowych dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw. Prowadzi działalność w zakresie bankowości detalicznej, korporacyjnej i prywatnej, zarządzania aktywami, ubezpieczeń, zasobów finansowych, rynków kapitałowych oraz innych usług. Bank ma siedzibę w Grecji, a jego akcje są notowane na giełdzie papierów wartościowych w Atenach. Całkowita liczba pracowników zatrudnionych w banku na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 17 427 osób, z których w przybliżeniu połowa była zatrudniona w Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej, zaś druga połowa była zatrudniona w Grecji (29).

| (42) | Bank uczestniczył w programie udziału sektora prywatnego, wymieniając greckie obligacje skarbowe i pożyczki państwowe o wartości nominalnej 7 336 mln EUR. Jego całkowite obciążenie związane z udziałem sektora prywatnego wyniosło około 5 781 mln EUR przed opodatkowaniem i zostało w całości zaksięgowane w księgach rachunkowych za 2011 r. (30). Podczas programu wykupu w grudniu 2012 r. bank sprzedał nowe greckie obligacje skarbowe, które otrzymał w ramach programu udziału sektora prywatnego ze znacznym dyskontem w stosunku do wartości nominalnej. W wyniku sprzedaży zrealizowały się jego straty na nowych greckich obligacjach skarbowych. |
| --- | --- |

(42)

Bank uczestniczył w programie udziału sektora prywatnego, wymieniając greckie obligacje skarbowe i pożyczki państwowe o wartości nominalnej 7 336 mln EUR. Jego całkowite obciążenie związane z udziałem sektora prywatnego wyniosło około 5 781 mln EUR przed opodatkowaniem i zostało w całości zaksięgowane w księgach rachunkowych za 2011 r. (30). Podczas programu wykupu w grudniu 2012 r. bank sprzedał nowe greckie obligacje skarbowe, które otrzymał w ramach programu udziału sektora prywatnego ze znacznym dyskontem w stosunku do wartości nominalnej. W wyniku sprzedaży zrealizowały się jego straty na nowych greckich obligacjach skarbowych.

| (43) | Główne dane finansowe banku na grudzień 2010 r., grudzień 2011 r., grudzień 2012 r. i grudzień 2013 r. (dane skonsolidowane) przedstawiono w tabeli 5.

  Tabela 5


  Główne dane finansowe Eurobanku – 2010, 2011, 2012 i 2013










  Zysk i strata
  (mln EUR) | 2010 | 2011 | 2012 | 2013
  (łącznie z New TT Bank i Nea Proton Bank od dnia ich nabycia) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wynik odsetkowy netto | 2 103 | 2 965 | 1 461 | 1 294 |
| Przychody operacyjne ogółem | 2 730 | 2 226 | 1 755 | 1 587 |
| Koszty operacyjne ogółem | –1 280 | –1 123 | –1 052 | –1 071 |
| Dochód przed odpisem na rezerwy | 1 450 | 1 103 | 703 | 516 |
| Straty z tytułu ryzyka kredytowego | –1 273 | –1 328 | –1 655 | –1 920 |
| Straty związane z udziałem sektora prywatnego | | –6 012 | – 363 | |
| Inne straty | | – 737 | – 373 | – 522 |
| Zysk/strata netto | 84 | –5 496 | –1 440 | –1 157 |
| Wybrane dane ilościowe (mln EUR) | 31 grudnia 2010 r. | 31 grudnia 2011 r. | 31 grudnia 2012 r. | 31 grudnia 2013 r. (łącznie z New TT Bank i Nea Proton Bank) |
| Wartość kredytów i zaliczek na rzecz klientów ogółem | 53 412 | 48 094 | 43 171 | 45 610 |
| Depozyty razem | 41 173 | 32 459 | 30 752 | 41 535 |
| Aktywa razem | 87 188 | 76 822 | 67 653 | 77 586 |
| Kapitał własny razem (31) | 6 094 | 875 | – 685 | 4 523 |
| Źródła: | 2013: Wyniki finansowe 2013 – Consolidated financial statements, s. 3 i 4; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/EN%20Consol%20AR%202013.pdf; 2012 i 2011: Wyniki finansowe 2012 – Sonsolidated financial statements; s. 3 i 4; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Annual%20Report%202012.pdf; 2010: Komunikat prasowy EFG Eurobank, Wyniki za cały rok 2011; s. 5 i 6; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Annual%20Report%20AQ2011.pdf |

(43)

Główne dane finansowe banku na grudzień 2010 r., grudzień 2011 r., grudzień 2012 r. i grudzień 2013 r. (dane skonsolidowane) przedstawiono w tabeli 5.

Tabela 5

Główne dane finansowe Eurobanku – 2010, 2011, 2012 i 2013

Zysk i strata

(mln EUR)

2010

2011

2012

2013

(łącznie z New TT Bank i Nea Proton Bank od dnia ich nabycia)

Wynik odsetkowy netto

2 103

2 965

1 461

1 294

Przychody operacyjne ogółem

2 730

2 226

1 755

1 587

Koszty operacyjne ogółem

–1 280

–1 123

–1 052

–1 071

Dochód przed odpisem na rezerwy

1 450

1 103

703

516

Straty z tytułu ryzyka kredytowego

–1 273

–1 328

–1 655

–1 920

Straty związane z udziałem sektora prywatnego

–6 012

– 363

Inne straty

– 737

– 373

– 522

Zysk/strata netto

84

–5 496

–1 440

–1 157

Wybrane dane ilościowe (mln EUR)

31 grudnia 2010 r.

31 grudnia 2011 r.

31 grudnia 2012 r.

31 grudnia 2013 r. (łącznie z New TT Bank i Nea Proton Bank)

Wartość kredytów i zaliczek na rzecz klientów ogółem

53 412

48 094

43 171

45 610

Depozyty razem

41 173

32 459

30 752

41 535

Aktywa razem

87 188

76 822

67 653

77 586

Kapitał własny razem (31)

6 094

875

– 685

4 523

Źródła:

2013: Wyniki finansowe 2013 – Consolidated financial statements, s. 3 i 4; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/EN%20Consol%20AR%202013.pdf; 2012 i 2011: Wyniki finansowe 2012 – Sonsolidated financial statements; s. 3 i 4; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Annual%20Report%202012.pdf; 2010: Komunikat prasowy EFG Eurobank, Wyniki za cały rok 2011; s. 5 i 6; http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Annual%20Report%20AQ2011.pdf

| (44) | Tabela 5 pokazuje, że oprócz ogromnych strat, zaksięgowanych w 2011 r. w związku z programem udziału sektora prywatnego (5 781 mln EUR (32)), bank ucierpiał z powodu spadku dochodów (między innymi z powodu wyższych kosztów depozytów) oraz wysokich i stale zwiększających się odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości portfeli kredytowych w Grecji i za granicą. Poziom płynności banku pogorszył się znacznie z powodu odpływu depozytów, a dnia 31 grudnia 2011 r. relacja kredytów do depozytów osiągnęła poziom 148 %, zaś 42 % bilansu banku w tym czasie było finansowane przez Eurosystem. |
| --- | --- |

(44)

Tabela 5 pokazuje, że oprócz ogromnych strat, zaksięgowanych w 2011 r. w związku z programem udziału sektora prywatnego (5 781 mln EUR (32)), bank ucierpiał z powodu spadku dochodów (między innymi z powodu wyższych kosztów depozytów) oraz wysokich i stale zwiększających się odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości portfeli kredytowych w Grecji i za granicą. Poziom płynności banku pogorszył się znacznie z powodu odpływu depozytów, a dnia 31 grudnia 2011 r. relacja kredytów do depozytów osiągnęła poziom 148 %, zaś 42 % bilansu banku w tym czasie było finansowane przez Eurosystem.

| (45) | Dnia 6 marca 2014 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych z 2013 r., na podstawie których potrzeby kapitałowe banku zostały oszacowane na kwotę 2 945 mln EUR w scenariuszu podstawowym. Kwota ta została pomniejszona o środki łagodzące; oznacza to, że uwzględniono już w niej wdrożenie przez bank środków łagodzących w formie zbycia aktywów, co, jak zakładano, przyczynia się do zmniejszenia potrzeb kapitałowych. |
| --- | --- |

(45)

Dnia 6 marca 2014 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych z 2013 r., na podstawie których potrzeby kapitałowe banku zostały oszacowane na kwotę 2 945 mln EUR w scenariuszu podstawowym. Kwota ta została pomniejszona o środki łagodzące; oznacza to, że uwzględniono już w niej wdrożenie przez bank środków łagodzących w formie zbycia aktywów, co, jak zakładano, przyczynia się do zmniejszenia potrzeb kapitałowych.

| (46) | W celu pokrycia zidentyfikowanych potrzeb kapitałowych wynoszących 2 945 mln EUR bank zaproponował rozszerzone środki łagodzące, które przyniosą jednak niewiele więcej niż założył narodowy bank Grecji, oszacowując potrzeby kapitałowe. Wspomniane środki łagodzące obejmują sprzedaż dodatkowych aktywów (sprzedaż [...] (33), sprzedaż [...] % ubezpieczeniowej spółki zależnej i zmniejszenie uczestnictwa w działalności związanej z obsługą rynku nieruchomości do 20 % do [...]) (34). |
| --- | --- |

(46)

W celu pokrycia zidentyfikowanych potrzeb kapitałowych wynoszących 2 945 mln EUR bank zaproponował rozszerzone środki łagodzące, które przyniosą jednak niewiele więcej niż założył narodowy bank Grecji, oszacowując potrzeby kapitałowe. Wspomniane środki łagodzące obejmują sprzedaż dodatkowych aktywów (sprzedaż [...] (33), sprzedaż [...] % ubezpieczeniowej spółki zależnej i zmniejszenie uczestnictwa w działalności związanej z obsługą rynku nieruchomości do 20 % do [...]) (34).

| (47) | W związku z tym, że te rozszerzone środki łagodzące mogą pokryć tylko bardzo małą część zidentyfikowanych potrzeb kapitałowych, w dniu 12 kwietnia 2014 r. nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy podjęło decyzję o przeprowadzeniu podwyższenia kapitału o 2 864 mln EUR. Podwyższenie przeprowadza się w formie emisji akcji bez prawa pierwszeństwa (to znaczy, w formie podwyższenia kapitału przy uchyleniu praw pierwszeństwa) skierowanej do inwestorów międzynarodowych oraz publicznej emisji w Grecji. Jeżeli popyt ze strony prywatnych inwestorów okaże się niewystarczający do pokrycia całego podwyższenia kapitału, HFSF pokryje różnicę, obejmując subskrypcją pozostałe nowe akcje po uprzedniej zamianie podporządkowanych instrumentów kapitałowych banku na akcje. |
| --- | --- |

(47)

W związku z tym, że te rozszerzone środki łagodzące mogą pokryć tylko bardzo małą część zidentyfikowanych potrzeb kapitałowych, w dniu 12 kwietnia 2014 r. nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy podjęło decyzję o przeprowadzeniu podwyższenia kapitału o 2 864 mln EUR. Podwyższenie przeprowadza się w formie emisji akcji bez prawa pierwszeństwa (to znaczy, w formie podwyższenia kapitału przy uchyleniu praw pierwszeństwa) skierowanej do inwestorów międzynarodowych oraz publicznej emisji w Grecji. Jeżeli popyt ze strony prywatnych inwestorów okaże się niewystarczający do pokrycia całego podwyższenia kapitału, HFSF pokryje różnicę, obejmując subskrypcją pozostałe nowe akcje po uprzedniej zamianie podporządkowanych instrumentów kapitałowych banku na akcje.

2.2.   TRANSAKCJE NABYCIA PRZEPROWADZANE PRZEZ BANK W SEKTORZE GRECKIEJ DZIAŁALNOŚCI BANKOWEJ

| (48) | Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał dwie wiążące umowy z HFSF w sprawie przejęcia 100 % akcji i praw głosu w Nea Proton Bank i New TT Bank. |
| --- | --- |

(48)

Dnia 15 lipca 2013 r. bank podpisał dwie wiążące umowy z HFSF w sprawie przejęcia 100 % akcji i praw głosu w Nea Proton Bank i New TT Bank.

2.2.1.   Nabycie Nea Proton Bank

Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja Proton Bank i Nea Proton Bank

| (49) | Dnia 9 października 2011 r. narodowy bank Grecji przystąpił do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Proton Bank. Narodowy bank Grecji wycofał licencję dla Proton Bank, stawiając Proton Bank w stan likwidacji (35). |
| --- | --- |

(49)

Dnia 9 października 2011 r. narodowy bank Grecji przystąpił do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Proton Bank. Narodowy bank Grecji wycofał licencję dla Proton Bank, stawiając Proton Bank w stan likwidacji (35).

| (50) | Na wniosek narodowego banku Grecji i w następstwie decyzji Ministra Finansów (36) utworzono Nea Proton Bank jako tymczasową instytucję kredytową, do której przeniesiono wszystkie depozyty (detaliczne, bankowe i rządowe), sieć oddziałów i wybrane aktywa (portfele kredytów i obligacji) z Proton Bank. Należności kapitałowe, dług podporządkowany i kredyty o wysokim poziomie ryzyka pozostały w Proton Bank. HFSF dokonał na rzecz Nea Proton Bank zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w kwocie 250 mln EUR (37) i został jego jedynym akcjonariuszem. Suma bilansowa w bilansie otwarcia Nea Proton Bank wynosiła około 3 mld EUR. |
| --- | --- |

(50)

Na wniosek narodowego banku Grecji i w następstwie decyzji Ministra Finansów (36) utworzono Nea Proton Bank jako tymczasową instytucję kredytową, do której przeniesiono wszystkie depozyty (detaliczne, bankowe i rządowe), sieć oddziałów i wybrane aktywa (portfele kredytów i obligacji) z Proton Bank. Należności kapitałowe, dług podporządkowany i kredyty o wysokim poziomie ryzyka pozostały w Proton Bank. HFSF dokonał na rzecz Nea Proton Bank zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w kwocie 250 mln EUR (37) i został jego jedynym akcjonariuszem. Suma bilansowa w bilansie otwarcia Nea Proton Bank wynosiła około 3 mld EUR.

| (51) | Na koniec 2011 r. aktywa ważone ryzykiem (38) Nea Proton Bank wynosiły 1,2 mld EUR. |
| --- | --- |

(51)

Na koniec 2011 r. aktywa ważone ryzykiem (38) Nea Proton Bank wynosiły 1,2 mld EUR.

Nabycie Nea Proton Bank przez bank

| (52) | Greckie prawo w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków wymaga, aby HFSF dokonał zbycia posiadanych akcji w tymczasowej instytucji kredytowej w ciągu dwóch lat od dnia przyjęcia ministerialnej decyzji ustanawiającej tę tymczasową instytucję kredytową (39). Zgodnie z tym zobowiązaniem i z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej HFSF przystąpił do sprzedaży akcji Nea Proton Bank. Doradca finansowy HFSF skontaktował się z szeroką grupą potencjalnych inwestorów (włącznie z greckimi bankami, bankami zagranicznymi i inwestorami finansowymi), jednak tylko dwóch z nich, bank i fundusz hedgingowy ze Stanów Zjednoczonych, złożyły ostateczne oferty. Tylko ofertę złożoną przez bank uznano za zgodną z warunkami określonymi w piśmie przewodnim HFSF, a zatem uznano ją za ważną. |
| --- | --- |

(52)

Greckie prawo w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków wymaga, aby HFSF dokonał zbycia posiadanych akcji w tymczasowej instytucji kredytowej w ciągu dwóch lat od dnia przyjęcia ministerialnej decyzji ustanawiającej tę tymczasową instytucję kredytową (39). Zgodnie z tym zobowiązaniem i z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej HFSF przystąpił do sprzedaży akcji Nea Proton Bank. Doradca finansowy HFSF skontaktował się z szeroką grupą potencjalnych inwestorów (włącznie z greckimi bankami, bankami zagranicznymi i inwestorami finansowymi), jednak tylko dwóch z nich, bank i fundusz hedgingowy ze Stanów Zjednoczonych, złożyły ostateczne oferty. Tylko ofertę złożoną przez bank uznano za zgodną z warunkami określonymi w piśmie przewodnim HFSF, a zatem uznano ją za ważną.

| (53) | Na dzień 31 maja 2013 r. aktywa ważone ryzykiem Nea Proton Bank wynosiły 811 mln EUR, a jego kapitał regulacyjny wynosił -203 mln EUR. Na ten sam dzień Nea Proton Bank potrzebował dokapitalizowania kwotą 276 mln EUR, aby osiągnąć współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 na poziomie 9 %. Bank wpłacił wkład pieniężny w wysokości 1 EUR w zamian za 100 % akcji i praw głosu w Nea Proton Bank. Bank zwrócił się do HFSF o dokapitalizowanie Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR, która poza kwotą 276 mln EUR potrzebną, aby podnieść współczynnik adekwatności kapitałowej Nea Proton Bank z powrotem do poziomu 9 %, umożliwiłaby przeznaczenie dodatkowej kwoty 119 mln EUR na stworzenie rezerw na dodatkowe straty kredytowe i pokrycie spodziewanych strat przed opodatkowaniem do 2016 r. Zgodnie z warunkami sprzedaży HFSF zobowiązał się do pokrycia potrzeb kapitałowych Nea Proton Bank przed zrealizowaniem transakcji poprzez wniesienie 395 mln EUR w gotówce. |
| --- | --- |

(53)

Na dzień 31 maja 2013 r. aktywa ważone ryzykiem Nea Proton Bank wynosiły 811 mln EUR, a jego kapitał regulacyjny wynosił -203 mln EUR. Na ten sam dzień Nea Proton Bank potrzebował dokapitalizowania kwotą 276 mln EUR, aby osiągnąć współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 na poziomie 9 %. Bank wpłacił wkład pieniężny w wysokości 1 EUR w zamian za 100 % akcji i praw głosu w Nea Proton Bank. Bank zwrócił się do HFSF o dokapitalizowanie Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR, która poza kwotą 276 mln EUR potrzebną, aby podnieść współczynnik adekwatności kapitałowej Nea Proton Bank z powrotem do poziomu 9 %, umożliwiłaby przeznaczenie dodatkowej kwoty 119 mln EUR na stworzenie rezerw na dodatkowe straty kredytowe i pokrycie spodziewanych strat przed opodatkowaniem do 2016 r. Zgodnie z warunkami sprzedaży HFSF zobowiązał się do pokrycia potrzeb kapitałowych Nea Proton Bank przed zrealizowaniem transakcji poprzez wniesienie 395 mln EUR w gotówce.

2.2.2.   Nabycie New TT Bank

Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja TT Bank i New TT Bank

| (54) | Dnia 18 stycznia 2013 r. władze greckie przystąpiły do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji TT Bank. Narodowy bank Grecji wycofał licencję dla TT Bank, stawiając TT Bank w stan likwidacji (40). |
| --- | --- |

(54)

Dnia 18 stycznia 2013 r. władze greckie przystąpiły do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji TT Bank. Narodowy bank Grecji wycofał licencję dla TT Bank, stawiając TT Bank w stan likwidacji (40).

| (55) | Na wniosek narodowego banku Grecji i w następstwie decyzji Ministra Finansów (41) utworzono New TT Bank jako tymczasową instytucję kredytową, do której przeniesiono aktywa o wartości 10,8 mld EUR (w formie gotówki, obligacji skarbowych, kredytów niezagrożonych depozytów detalicznych, centralnego finansowania i greckich obligacji skarbowych (42)). W TT Bank pozostawiono aktywa netto o całkowitej wartości 1,2 mld EUR „w formie” należności kapitałowych, kredytów zagrożonych, aktywów i rezerw z tytułu podatków TT Bank oraz wszelkiego rodzaju opłat i ceł. HFSF dokonał na rzecz New TT Bank zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w kwocie 500 mln EUR i został jego jedynym akcjonariuszem. Suma bilansowa w bilansie otwarcia New TT Bank po zastrzyku kapitałowym wynosiła około 15,1 mld EUR. |
| --- | --- |

(55)

Na wniosek narodowego banku Grecji i w następstwie decyzji Ministra Finansów (41) utworzono New TT Bank jako tymczasową instytucję kredytową, do której przeniesiono aktywa o wartości 10,8 mld EUR (w formie gotówki, obligacji skarbowych, kredytów niezagrożonych depozytów detalicznych, centralnego finansowania i greckich obligacji skarbowych (42)). W TT Bank pozostawiono aktywa netto o całkowitej wartości 1,2 mld EUR „w formie” należności kapitałowych, kredytów zagrożonych, aktywów i rezerw z tytułu podatków TT Bank oraz wszelkiego rodzaju opłat i ceł. HFSF dokonał na rzecz New TT Bank zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w kwocie 500 mln EUR i został jego jedynym akcjonariuszem. Suma bilansowa w bilansie otwarcia New TT Bank po zastrzyku kapitałowym wynosiła około 15,1 mld EUR.

Nabycie New TT Bank przez bank

| (56) | Zgodnie ze zobowiązaniami określonymi w protokole dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej HFSF przystąpił do sprzedaży akcji New TT Bank. W ten sposób wypełnił również swoje zobowiązanie do zbycia posiadanych akcji tej tymczasowej instytucji kredytowej w ciągu dwóch lat od jej ustanowienia. Jego doradca finansowy skontaktował się z szeroką grupą potencjalnych inwestorów, w tym z bankami greckimi, bankami zagranicznymi i inwestorami finansowymi. Tylko cztery największe banki greckie złożyły ostateczne oferty, spośród których wybrano ofertę banku. |
| --- | --- |

(56)

Zgodnie ze zobowiązaniami określonymi w protokole dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej HFSF przystąpił do sprzedaży akcji New TT Bank. W ten sposób wypełnił również swoje zobowiązanie do zbycia posiadanych akcji tej tymczasowej instytucji kredytowej w ciągu dwóch lat od jej ustanowienia. Jego doradca finansowy skontaktował się z szeroką grupą potencjalnych inwestorów, w tym z bankami greckimi, bankami zagranicznymi i inwestorami finansowymi. Tylko cztery największe banki greckie złożyły ostateczne oferty, spośród których wybrano ofertę banku.

| (57) | Bank wyraził zgodę na wpłacenie całkowitej kwoty 681 mln EUR w formie akcji zwykłych z nowej emisji w celu nabycia New TT Bank. Zgodnie z umową subskrypcyjną początkowa zapłata dokonana przez bank została poddana dalszym korektom na podstawie oceny wartości aktywów (43). |
| --- | --- |

(57)

Bank wyraził zgodę na wpłacenie całkowitej kwoty 681 mln EUR w formie akcji zwykłych z nowej emisji w celu nabycia New TT Bank. Zgodnie z umową subskrypcyjną początkowa zapłata dokonana przez bank została poddana dalszym korektom na podstawie oceny wartości aktywów (43).

| (58) | W związku z tym nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy banku, które odbyło się dnia 26 sierpnia 2013 r., wyraziło zgodę na podwyższenie kapitału podstawowego banku o 425 625 000 EUR w drodze emisji 1 418 750 000 nowych akcji zwykłych (44) o wartości nominalnej każdej akcji wynoszącej 0,3 EUR i cenie ofertowej wynoszącej 0,48 EUR za każdą akcję. Podwyższenie kapitału było subskrybowane w całości przez HFSF w formie wkładu niepieniężnego. Wkład niepieniężny został wniesiony w formie wszystkich posiadanych przez HFSF akcji New TT Bank o całkowitej wartości 681 mln EUR. W następstwie tej transakcji udział HFSF w banku wzrósł z 93,5 % do 95,2 %. |
| --- | --- |

(58)

W związku z tym nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy banku, które odbyło się dnia 26 sierpnia 2013 r., wyraziło zgodę na podwyższenie kapitału podstawowego banku o 425 625 000 EUR w drodze emisji 1 418 750 000 nowych akcji zwykłych (44) o wartości nominalnej każdej akcji wynoszącej 0,3 EUR i cenie ofertowej wynoszącej 0,48 EUR za każdą akcję. Podwyższenie kapitału było subskrybowane w całości przez HFSF w formie wkładu niepieniężnego. Wkład niepieniężny został wniesiony w formie wszystkich posiadanych przez HFSF akcji New TT Bank o całkowitej wartości 681 mln EUR. W następstwie tej transakcji udział HFSF w banku wzrósł z 93,5 % do 95,2 %.

2.3.   ŚRODKI POMOCY

| (59) | Bank skorzystał ze środków wsparcia kapitałowego A, B1, B2, B3, B4 i C oraz środków pomocy na utrzymanie płynności finansowej L1 i L2. Proton Bank i Nea Proton Bank skorzystały z następujących środków: Pr1, Pr2 Pr3, NP1, NP2 i NP3. T Bank, TT Bank i New TT Bank skorzystały ze środków T, TT, NTT1 i NTT2. |
| --- | --- |

(59)

Bank skorzystał ze środków wsparcia kapitałowego A, B1, B2, B3, B4 i C oraz środków pomocy na utrzymanie płynności finansowej L1 i L2. Proton Bank i Nea Proton Bank skorzystały z następujących środków: Pr1, Pr2 Pr3, NP1, NP2 i NP3. T Bank, TT Bank i New TT Bank skorzystały ze środków T, TT, NTT1 i NTT2.

2.3.1.   Środki pomocy przyznane bankowi w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków

| (60) | W ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków bank otrzymał szereg rodzajów pomocy, w ramach środka dotyczącego dokapitalizowania, środka dotyczącego gwarancji i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej. |
| --- | --- |

(60)

W ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków bank otrzymał szereg rodzajów pomocy, w ramach środka dotyczącego dokapitalizowania, środka dotyczącego gwarancji i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej.

2.3.1.1.   Pomoc państwa na utrzymanie płynności finansowej przyznana w ramach środka dotyczącego gwarancji i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej (środek L1)

| (61) | Bank skorzystał i nadal korzysta z pomocy w ramach środka dotyczącego dokapitalizowania i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej. Pomoc ta będzie określana w niniejszej decyzji jako „środek L1”. Na dzień 30 listopada 2013 r. (45) gwarancje udzielone bankowi wynosiły około 13,9 mld EUR. Na ten dzień bank nie miał żadnych niespłaconych pożyczek w formie obligacji rządowych. Na dzień 15 kwietnia 2011 r. bank otrzymał pożyczki w formie obligacji rządowych na kwotę 1 737 mln EUR i skorzystał z gwarancji państwowych w wysokości 13,6 mld EUR udzielonych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków. |
| --- | --- |

(61)

Bank skorzystał i nadal korzysta z pomocy w ramach środka dotyczącego dokapitalizowania i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej. Pomoc ta będzie określana w niniejszej decyzji jako „środek L1”. Na dzień 30 listopada 2013 r. (45) gwarancje udzielone bankowi wynosiły około 13,9 mld EUR. Na ten dzień bank nie miał żadnych niespłaconych pożyczek w formie obligacji rządowych. Na dzień 15 kwietnia 2011 r. bank otrzymał pożyczki w formie obligacji rządowych na kwotę 1 737 mln EUR i skorzystał z gwarancji państwowych w wysokości 13,6 mld EUR udzielonych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków.

| (62) | W planie restrukturyzacji banku przedłożonym Komisji przez władze greckie dnia 16 marca 2014 r. władze greckie zasygnalizowały swój zamiar dalszego przyznawania gwarancji i udzielania pożyczek w formie obligacji rządowych w ramach programu w okresie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(62)

W planie restrukturyzacji banku przedłożonym Komisji przez władze greckie dnia 16 marca 2014 r. władze greckie zasygnalizowały swój zamiar dalszego przyznawania gwarancji i udzielania pożyczek w formie obligacji rządowych w ramach programu w okresie restrukturyzacji.

2.3.1.2.   Dokapitalizowanie przez państwo przyznane w ramach środka dokapitalizowania w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (środek A)[

| (63) | W maju 2009 r. bank uzyskał zastrzyk kapitałowy w wysokości 950 mln EUR (46) (środek A) w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Wspomniany zastrzyk kapitałowy stanowił równowartość około 2 % aktywów ważonych ryzykiem posiadanych przez bank w tamtym czasie. |
| --- | --- |

(63)

W maju 2009 r. bank uzyskał zastrzyk kapitałowy w wysokości 950 mln EUR (46) (środek A) w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Wspomniany zastrzyk kapitałowy stanowił równowartość około 2 % aktywów ważonych ryzykiem posiadanych przez bank w tamtym czasie.

| (64) | Dokapitalizowanie przeprowadzono w formie subskrypcji przez Grecję akcji uprzywilejowanych o kuponie 10 % i pięcioletnim terminie zapadalności. W 2010 r. przedłużono termin zapadalności akcji uprzywilejowanych, zwiększając jednocześnie wynagrodzenie z tytułu tych akcji. Od tego momentu, jeżeli wykup akcji uprzywilejowanych nie nastąpi w ciągu pięciu lat od ich emisji, a walne zgromadzenie akcjonariuszy nie podejmie żadnej decyzji w kwestii wykupu tych akcji, grecki Minister Finansów zwiększy kupon o 2 % rocznie w sposób skumulowany (tzn. kupon wyniesie 12 % za szósty rok, 14 % za siódmy rok itd.). |
| --- | --- |

(64)

Dokapitalizowanie przeprowadzono w formie subskrypcji przez Grecję akcji uprzywilejowanych o kuponie 10 % i pięcioletnim terminie zapadalności. W 2010 r. przedłużono termin zapadalności akcji uprzywilejowanych, zwiększając jednocześnie wynagrodzenie z tytułu tych akcji. Od tego momentu, jeżeli wykup akcji uprzywilejowanych nie nastąpi w ciągu pięciu lat od ich emisji, a walne zgromadzenie akcjonariuszy nie podejmie żadnej decyzji w kwestii wykupu tych akcji, grecki Minister Finansów zwiększy kupon o 2 % rocznie w sposób skumulowany (tzn. kupon wyniesie 12 % za szósty rok, 14 % za siódmy rok itd.).

2.3.2.   Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe (środek L2)

| (65) | Awaryjne wsparcie płynnościowe stanowi wyjątkowy środek umożliwiający wypłacalnej instytucji finansowej, która doświadcza tymczasowych problemów z płynnością, otrzymanie finansowania w ramach Eurosystemu, przy czym operacja nie stanowi elementu jednolitej polityki pieniężnej. Stopa procentowa, jaką taka instytucja finansowa płaci za awaryjne wsparcie płynnościowe, wynosi [...] punktów bazowych więcej niż stopa procentowa, którą płaci ona za zwykłe refinansowanie z banku centralnego. |
| --- | --- |

(65)

Awaryjne wsparcie płynnościowe stanowi wyjątkowy środek umożliwiający wypłacalnej instytucji finansowej, która doświadcza tymczasowych problemów z płynnością, otrzymanie finansowania w ramach Eurosystemu, przy czym operacja nie stanowi elementu jednolitej polityki pieniężnej. Stopa procentowa, jaką taka instytucja finansowa płaci za awaryjne wsparcie płynnościowe, wynosi [...] punktów bazowych więcej niż stopa procentowa, którą płaci ona za zwykłe refinansowanie z banku centralnego.

| (66) | Narodowy bank Grecji jest odpowiedzialny za program awaryjnego wsparcia płynnościowego, co znaczy, że wszelkie koszty i ryzyko związane z udzielaniem awaryjnego wsparcia płynnościowego ponosi narodowy bank Grecji (47). Grecja przyznała narodowemu bankowi Grecji gwarancję państwową, która odnosi się do całkowitej kwoty awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez narodowy bank Grecji. Przyjęcie art. 50 ust. 7 ustawy 3943/2011, którym zmieniono art. 65 ust. 1 ustawy 2362/1995, pozwoliło Ministrowi Finansów na przyznanie narodowemu bankowi Grecji gwarancji w imieniu państwa, aby zabezpieczyć wierzytelności narodowego banku Grecji wobec instytucji kredytowych. Banki korzystające z awaryjnego wsparcia płynnościowego muszą wnieść opłatę gwarancyjną na rzecz państwa wynoszącą [...] punktów bazowych. |
| --- | --- |

(66)

Narodowy bank Grecji jest odpowiedzialny za program awaryjnego wsparcia płynnościowego, co znaczy, że wszelkie koszty i ryzyko związane z udzielaniem awaryjnego wsparcia płynnościowego ponosi narodowy bank Grecji (47). Grecja przyznała narodowemu bankowi Grecji gwarancję państwową, która odnosi się do całkowitej kwoty awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez narodowy bank Grecji. Przyjęcie art. 50 ust. 7 ustawy 3943/2011, którym zmieniono art. 65 ust. 1 ustawy 2362/1995, pozwoliło Ministrowi Finansów na przyznanie narodowemu bankowi Grecji gwarancji w imieniu państwa, aby zabezpieczyć wierzytelności narodowego banku Grecji wobec instytucji kredytowych. Banki korzystające z awaryjnego wsparcia płynnościowego muszą wnieść opłatę gwarancyjną na rzecz państwa wynoszącą [...] punktów bazowych.

| (67) | Do dnia 31 grudnia 2011 r. bank skorzystał z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 14,95 mld EUR (48), zaś do dnia 31 grudnia 2012 r. bank skorzystał z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 12 mld EUR. |
| --- | --- |

(67)

Do dnia 31 grudnia 2011 r. bank skorzystał z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 14,95 mld EUR (48), zaś do dnia 31 grudnia 2012 r. bank skorzystał z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 12 mld EUR.

2.3.3.   Środki pomocy przyznane bankowi poprzez HFSF

| (68) | Od 2012 r. bank skorzystał z szeregu środków wsparcia kapitałowego przyznanych mu przez HFSF. Tabela 6 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

  Tabela 6


  Środki wsparcia kapitałowego przyznane bankowi poprzez HFSF | 1 dokapitalizowanie pomostowe – maj 2012 r. (mln EUR) | 2 dokapitalizowanie pomostowe – grudzień 2012 r. (w mln EUR) | Pisemne zobowiązanie – grudzień 2012 r.
  (mln EUR) | Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. – maj 2013 r. (mln EUR) | Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania – kwiecień 2014 (mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Środek | B1 | B2 | B3 | B4 | C |
| Kwota
  (mln EUR) | 3 970 | 1 341 | 528 | 5 839 | 2 864 |

(68)

Od 2012 r. bank skorzystał z szeregu środków wsparcia kapitałowego przyznanych mu przez HFSF. Tabela 6 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

Tabela 6

Środki wsparcia kapitałowego przyznane bankowi poprzez HFSF

1 dokapitalizowanie pomostowe – maj 2012 r. (mln EUR)

2 dokapitalizowanie pomostowe – grudzień 2012 r. (w mln EUR)

Pisemne zobowiązanie – grudzień 2012 r.

(mln EUR)

Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. – maj 2013 r. (mln EUR)

Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania – kwiecień 2014 (mln EUR)

Środek

B1

B2

B3

B4

C

Kwota

(mln EUR)

3 970

1 341

528

5 839

2 864

2.3.3.1.   Pierwsze dokapitalizowanie pomostowe (środek B1)

| (69) | Szczegółowy opis pierwszego dokapitalizowania pomostowego z maja 2012 r. (środek B1) znajduje się w motywach 15–32 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobanku. Kontekst i główne cechy tego środka zostały przedstawione w niniejszej sekcji. |
| --- | --- |

(69)

Szczegółowy opis pierwszego dokapitalizowania pomostowego z maja 2012 r. (środek B1) znajduje się w motywach 15–32 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobanku. Kontekst i główne cechy tego środka zostały przedstawione w niniejszej sekcji.

| (70) | Dnia 20 kwietnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego udziału w planowanym podwyższeniu kapitału podstawowego banku w kwocie do 4,2 mld EUR. |
| --- | --- |

(70)

Dnia 20 kwietnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego udziału w planowanym podwyższeniu kapitału podstawowego banku w kwocie do 4,2 mld EUR.

| (71) | Dnia 28 maja 2012 r. HFSF przekazał bankowi obligacje EFSF o wartości 3,97 mld EUR w ramach środka B1 zgodnie z przepisami dotyczącymi dokapitalizowania pomostowego określonymi w ustawie 3864/2010 ustanawiającej HFSF („ustawa o HFSF”). Obligacje EFSF przekazane bankowi były obligacjami EFSF o zmiennym oprocentowaniu z terminami zapadalności wynoszącymi sześć i dziesięć lat oraz datą emisji dnia 19 kwietnia 2012 r. W motywie 48 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła już, że „dokapitalizowanie pomostowe sfinalizowane w dniu 28 maja 2012 r. stanowi wykonanie zobowiązania podjętego w pisemnym zobowiązaniu i tym samym kontynuację tej samej pomocy.”. Zarówno kwoty zapewnione w pisemnym zobowiązaniu, jak i w ramach dokapitalizowania pomostowego zostały obliczone przez narodowy bank Grecji, aby zapewnić osiągnięcie przez bank łącznego współczynnika kapitałowego na poziomie 8 % na dzień 31 grudnia 2011 r., który był dniem wstecznego zaksięgowania dokapitalizowania pomostowego w dokumentacji księgowej banku. Jak pokazuje tabela 3, środek B1 pokrywał tylko ograniczoną część całkowitych potrzeb kapitałowych ustalonych na podstawie testu warunków skrajnych z 2012 r. Bank miał zwiększyć swój kapitał w drodze przyszłego podwyższenia kapitału, a dokapitalizowanie pomostowe miało na celu zachowanie kwalifikowalności banku do finansowania przez EBC do czasu dokonania tego podwyższenia kapitału. |
| --- | --- |

(71)

Dnia 28 maja 2012 r. HFSF przekazał bankowi obligacje EFSF o wartości 3,97 mld EUR w ramach środka B1 zgodnie z przepisami dotyczącymi dokapitalizowania pomostowego określonymi w ustawie 3864/2010 ustanawiającej HFSF („ustawa o HFSF”). Obligacje EFSF przekazane bankowi były obligacjami EFSF o zmiennym oprocentowaniu z terminami zapadalności wynoszącymi sześć i dziesięć lat oraz datą emisji dnia 19 kwietnia 2012 r. W motywie 48 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła już, że „dokapitalizowanie pomostowe sfinalizowane w dniu 28 maja 2012 r. stanowi wykonanie zobowiązania podjętego w pisemnym zobowiązaniu i tym samym kontynuację tej samej pomocy.”. Zarówno kwoty zapewnione w pisemnym zobowiązaniu, jak i w ramach dokapitalizowania pomostowego zostały obliczone przez narodowy bank Grecji, aby zapewnić osiągnięcie przez bank łącznego współczynnika kapitałowego na poziomie 8 % na dzień 31 grudnia 2011 r., który był dniem wstecznego zaksięgowania dokapitalizowania pomostowego w dokumentacji księgowej banku. Jak pokazuje tabela 3, środek B1 pokrywał tylko ograniczoną część całkowitych potrzeb kapitałowych ustalonych na podstawie testu warunków skrajnych z 2012 r. Bank miał zwiększyć swój kapitał w drodze przyszłego podwyższenia kapitału, a dokapitalizowanie pomostowe miało na celu zachowanie kwalifikowalności banku do finansowania przez EBC do czasu dokonania tego podwyższenia kapitału.

| (72) | W odniesieniu do okresu między datą pierwszego dokapitalizowania pomostowego i datą konwersji pierwszego dokapitalizowania pomostowego na akcje zwykłe i inne instrumenty kapitału zamiennego umowa poprzedzająca subskrypcję zawarta między bankiem i HFSF stanowiła, że bank musi zapłacić HFSF roczną opłatę w wysokości 1 % wartości nominalnej obligacji EFSF i że wszelkie wypłaty kuponu oraz odsetki naliczone z tytułu obligacji EFSF za ten okres będą zaliczone jako dodatkowe wpłaty na poczet kapitału ze strony HFSF (49). |
| --- | --- |

(72)

W odniesieniu do okresu między datą pierwszego dokapitalizowania pomostowego i datą konwersji pierwszego dokapitalizowania pomostowego na akcje zwykłe i inne instrumenty kapitału zamiennego umowa poprzedzająca subskrypcję zawarta między bankiem i HFSF stanowiła, że bank musi zapłacić HFSF roczną opłatę w wysokości 1 % wartości nominalnej obligacji EFSF i że wszelkie wypłaty kuponu oraz odsetki naliczone z tytułu obligacji EFSF za ten okres będą zaliczone jako dodatkowe wpłaty na poczet kapitału ze strony HFSF (49).

2.3.3.2.   Drugie dokapitalizowanie pomostowe (środek B2)

| (73) | Jesienią 2012 r. bank zaksięgował dalsze straty. W związku z tym jego kapitał spadł poniżej minimalnych wymogów kapitałowych, które musi spełniać, aby kwalifikować się do refinansowania przez EBC. |
| --- | --- |

(73)

Jesienią 2012 r. bank zaksięgował dalsze straty. W związku z tym jego kapitał spadł poniżej minimalnych wymogów kapitałowych, które musi spełniać, aby kwalifikować się do refinansowania przez EBC.

| (74) | W związku z tym konieczne stało się drugie dokapitalizowanie pomostowe. W dniu 21 grudnia 2012 r. HFSF przeprowadził drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR (środek B2), które po raz kolejny zostało wpłacone przez przekazanie bankowi obligacji EFSF. |
| --- | --- |

(74)

W związku z tym konieczne stało się drugie dokapitalizowanie pomostowe. W dniu 21 grudnia 2012 r. HFSF przeprowadził drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR (środek B2), które po raz kolejny zostało wpłacone przez przekazanie bankowi obligacji EFSF.

2.3.3.3.   Pisemne zobowiązanie z dnia 21 grudnia 2012 r. (środek B3)

| (75) | Oprócz drugiego dokapitalizowania pomostowego dnia 21 grudnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego jego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku i w planowanej emisji instrumentów kapitału zamiennego na całkowitą kwotę do 528 mln EUR (środek B3). |
| --- | --- |

(75)

Oprócz drugiego dokapitalizowania pomostowego dnia 21 grudnia 2012 r. HFSF udzielił bankowi pisemnego zobowiązania dotyczącego jego udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku i w planowanej emisji instrumentów kapitału zamiennego na całkowitą kwotę do 528 mln EUR (środek B3).

| (76) | Dwukrotne dokapitalizowanie pomostowe (środki B1 i B2) i dodatkowa kwota zobowiązania z grudnia 2012 r. (środek B3) oznaczały łącznie, że zobowiązanie HFSF wobec banku odpowiada całkowitym potrzebom kapitałowym ustalonym na podstawie testu warunków skrajnych z 2012 r. (5 839 mln EUR (50)). |
| --- | --- |

(76)

Dwukrotne dokapitalizowanie pomostowe (środki B1 i B2) i dodatkowa kwota zobowiązania z grudnia 2012 r. (środek B3) oznaczały łącznie, że zobowiązanie HFSF wobec banku odpowiada całkowitym potrzebom kapitałowym ustalonym na podstawie testu warunków skrajnych z 2012 r. (5 839 mln EUR (50)).

2.3.3.4.   Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4)

| (77) | Dnia 30 kwietnia 2013 r. walne zgromadzenie akcjonariuszy zatwierdziło podwyższenie kapitału podstawowego banku w kwocie 5 839 mln EUR („dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.”). W związku z tym bank wyemitował 3 789 317 357 nowych akcji o wartości nominalnej 0,30 EUR w cenie 1,54 EUR za akcję. |
| --- | --- |

(77)

Dnia 30 kwietnia 2013 r. walne zgromadzenie akcjonariuszy zatwierdziło podwyższenie kapitału podstawowego banku w kwocie 5 839 mln EUR („dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.”). W związku z tym bank wyemitował 3 789 317 357 nowych akcji o wartości nominalnej 0,30 EUR w cenie 1,54 EUR za akcję.

| (78) | Tego samego dnia walne zgromadzenie akcjonariuszy podjęło także decyzję o tym, że pełna kwota kapitału zostanie zapewniona przez HFSF i że zostanie wniesiona jako wkład niepieniężny w formie obligacji EFSF. |
| --- | --- |

(78)

Tego samego dnia walne zgromadzenie akcjonariuszy podjęło także decyzję o tym, że pełna kwota kapitału zostanie zapewniona przez HFSF i że zostanie wniesiona jako wkład niepieniężny w formie obligacji EFSF.

| (79) | W związku z tym w maju 2013 r. HFSF dokonał na rzecz banku zastrzyku kapitałowego w łącznej kwocie 5 839 mln EUR w formie akcji zwykłych (środek B4). Kwota ta jest równa sumie środków B1, B2 i B3. |
| --- | --- |

(79)

W związku z tym w maju 2013 r. HFSF dokonał na rzecz banku zastrzyku kapitałowego w łącznej kwocie 5 839 mln EUR w formie akcji zwykłych (środek B4). Kwota ta jest równa sumie środków B1, B2 i B3.

| (80) | Przez dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. dokonano konwersji pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) na trwałe dokapitalizowanie oraz wykonano zobowiązanie do udzielenia dodatkowej pomocy kapitałowej (środek B3). |
| --- | --- |

(80)

Przez dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. dokonano konwersji pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) na trwałe dokapitalizowanie oraz wykonano zobowiązanie do udzielenia dodatkowej pomocy kapitałowej (środek B3).

| (81) | Cenę nowych akcji ustalono na 50 % średniej ceny akcji ważonej wolumenem z ostatnich 50 dni sesyjnych poprzedzających ustalenie ceny ofertowej. W związku z odwróceniem podziału akcji, o którym walne zgromadzenie akcjonariuszy zdecydowało dnia 30 kwietnia 2012 r. (51), cena nowych akcji została ustalona na kwotę 1,54 EUR za akcję. |
| --- | --- |

(81)

Cenę nowych akcji ustalono na 50 % średniej ceny akcji ważonej wolumenem z ostatnich 50 dni sesyjnych poprzedzających ustalenie ceny ofertowej. W związku z odwróceniem podziału akcji, o którym walne zgromadzenie akcjonariuszy zdecydowało dnia 30 kwietnia 2012 r. (51), cena nowych akcji została ustalona na kwotę 1,54 EUR za akcję.

| (82) | Natychmiast po dokapitalizowaniu z wiosny 2013 r. HFSF został głównym akcjonariuszem banku z udziałem wynoszącym 98,56 %. Po zakończeniu kolejnego procesu zarządzania zobowiązaniami udział ten zmniejszył się jednak do 93,55 % w czerwcu 2013 r. (zob. sekcja 2.4.5). W sierpniu 2013 r. bank wyemitował nowe akcje dla HFSF w celu nabycia New TT Bank, w związku z czym udział HFSF zwiększył się do 95,23 % (52). |
| --- | --- |

(82)

Natychmiast po dokapitalizowaniu z wiosny 2013 r. HFSF został głównym akcjonariuszem banku z udziałem wynoszącym 98,56 %. Po zakończeniu kolejnego procesu zarządzania zobowiązaniami udział ten zmniejszył się jednak do 93,55 % w czerwcu 2013 r. (zob. sekcja 2.4.5). W sierpniu 2013 r. bank wyemitował nowe akcje dla HFSF w celu nabycia New TT Bank, w związku z czym udział HFSF zwiększył się do 95,23 % (52).

2.3.3.5.   Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. (środek C)

| (83) | Dnia 6 marca 2014 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego w drugiej połowie 2013 r. Narodowy bank Grecji wskazał, że potrzeby kapitałowe banku na okres 2014-2016 wyniosą 2 945 mln EUR w scenariuszu podstawowym. |
| --- | --- |

(83)

Dnia 6 marca 2014 r. narodowy bank Grecji przedstawił wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego w drugiej połowie 2013 r. Narodowy bank Grecji wskazał, że potrzeby kapitałowe banku na okres 2014-2016 wyniosą 2 945 mln EUR w scenariuszu podstawowym.

| (84) | Dnia 31 marca 2014 r. HFSF wysłał do banku pismo, w którym wskazał, że ma zamiar i zdolność zabezpieczyć każde podwyższenie kapitału podstawowego przeprowadzone na podstawie ustawy o HFSF 3864/2010 zmienionej dnia 30 marca 2014 r., wymagane do pokrycia potrzeb kapitałowych ustalonych podczas testu warunków skrajnych. Ustawa o HFSF stanowi, że jeżeli na koniec okresu subskrypcji popyt ze strony inwestorów prywatnych na akcje oferowane w cenie ustalonej przez Radę Generalną HFSF w oparciu o dwie niezależne wyceny będzie niewystarczający, HFSF subskrybuje wszystkie pozostałe akcje pod warunkiem uprzedniej konwersji istniejącego podporządkowanego instrumentu kapitałowego banku na akcje zgodnie z art. 6a. |
| --- | --- |

(84)

Dnia 31 marca 2014 r. HFSF wysłał do banku pismo, w którym wskazał, że ma zamiar i zdolność zabezpieczyć każde podwyższenie kapitału podstawowego przeprowadzone na podstawie ustawy o HFSF 3864/2010 zmienionej dnia 30 marca 2014 r., wymagane do pokrycia potrzeb kapitałowych ustalonych podczas testu warunków skrajnych. Ustawa o HFSF stanowi, że jeżeli na koniec okresu subskrypcji popyt ze strony inwestorów prywatnych na akcje oferowane w cenie ustalonej przez Radę Generalną HFSF w oparciu o dwie niezależne wyceny będzie niewystarczający, HFSF subskrybuje wszystkie pozostałe akcje pod warunkiem uprzedniej konwersji istniejącego podporządkowanego instrumentu kapitałowego banku na akcje zgodnie z art. 6a.

| (85) | Dnia 12 kwietnia 2014 r. nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy zatwierdziło podwyższenie kapitału podstawowego wynoszące 2 864 mln EUR na podstawie ustawy o HFSF i wskazało, że cena ofertowa nie może być niższa niż cena nominalna 0,30 EUR za akcję i niż cena minimalna ustalona przez HFSF (53). |
| --- | --- |

(85)

Dnia 12 kwietnia 2014 r. nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy zatwierdziło podwyższenie kapitału podstawowego wynoszące 2 864 mln EUR na podstawie ustawy o HFSF i wskazało, że cena ofertowa nie może być niższa niż cena nominalna 0,30 EUR za akcję i niż cena minimalna ustalona przez HFSF (53).

| (86) | HFSF, zgodnie z ustawą o HFSF, wyznaczył dwóch niezależnych doradców w celu ustalenia wartości banku. Dnia 10 kwietnia 2014 r. obaj doradcy zakończyli swoją pracę i każdy z nich przedstawił przedział określający wartość banku. Te dwa przedziały w znacznej mierze się pokrywają. Na podstawie tych wycen, dnia 14 kwietnia 2014 r. Rada Generalna HFSF ustaliła cenę odpowiadającą cenie minimalnej, po której nowe akcje banku można zaoferować inwestorom, i cenę, po której w razie potrzeby HFSF zabezpieczy emisję akcji (54). Dnia 15 kwietnia 2014 r. zaakceptowała ona ofertę złożoną przez konsorcjum inwestorów na subskrypcję nowych akcji za 1,3 mld EUR po cenie 0,30 EUR za akcję („kluczowy inwestor” (55)
   (56)). |
| --- | --- |

(86)

HFSF, zgodnie z ustawą o HFSF, wyznaczył dwóch niezależnych doradców w celu ustalenia wartości banku. Dnia 10 kwietnia 2014 r. obaj doradcy zakończyli swoją pracę i każdy z nich przedstawił przedział określający wartość banku. Te dwa przedziały w znacznej mierze się pokrywają. Na podstawie tych wycen, dnia 14 kwietnia 2014 r. Rada Generalna HFSF ustaliła cenę odpowiadającą cenie minimalnej, po której nowe akcje banku można zaoferować inwestorom, i cenę, po której w razie potrzeby HFSF zabezpieczy emisję akcji (54). Dnia 15 kwietnia 2014 r. zaakceptowała ona ofertę złożoną przez konsorcjum inwestorów na subskrypcję nowych akcji za 1,3 mld EUR po cenie 0,30 EUR za akcję („kluczowy inwestor” (55)
   (56)).

| (87) | Dnia 24 kwietnia 2014 r. Eurobank ogłosił rozpoczęcie budowy księgi popytu przy cenie wynoszącej 0,30–0,33 EUR (57). Jeżeli popyt okaże się wystarczający, aby pokryć całą kwotę 2 864 mln EUR przy cenie wyższej niż 0,30 EUR, kluczowy inwestor będzie musiał dostosować swoją cenę do wyższej ceny lub anulować swoje zlecenia, przy czym w takim przypadku otrzyma rekompensatę. Jeżeli popyt ze strony inwestorów prywatnych (włącznie z popytem ze strony inwestora kluczowego) będzie wystarczający, aby pokryć kwotę 2 864 mln EUR przy cenie 0,30 EUR, kluczowy inwestor otrzyma przydział priorytetowy. Jeżeli popyt (włącznie z popytem ze strony inwestora kluczowego) przy cenie 0,30 EUR będzie niewystarczający, nastąpi konwersja długu podporządkowanego na nowe akcje. Jak przewiduje ustawa o HFSF, po konwersji podporządkowanego długu wszystkie niesubskrybowane akcje będą subskrybowane przez HFSF po tej samej cenie, czyli 0,30 EUR za akcję. |
| --- | --- |

(87)

Dnia 24 kwietnia 2014 r. Eurobank ogłosił rozpoczęcie budowy księgi popytu przy cenie wynoszącej 0,30–0,33 EUR (57). Jeżeli popyt okaże się wystarczający, aby pokryć całą kwotę 2 864 mln EUR przy cenie wyższej niż 0,30 EUR, kluczowy inwestor będzie musiał dostosować swoją cenę do wyższej ceny lub anulować swoje zlecenia, przy czym w takim przypadku otrzyma rekompensatę. Jeżeli popyt ze strony inwestorów prywatnych (włącznie z popytem ze strony inwestora kluczowego) będzie wystarczający, aby pokryć kwotę 2 864 mln EUR przy cenie 0,30 EUR, kluczowy inwestor otrzyma przydział priorytetowy. Jeżeli popyt (włącznie z popytem ze strony inwestora kluczowego) przy cenie 0,30 EUR będzie niewystarczający, nastąpi konwersja długu podporządkowanego na nowe akcje. Jak przewiduje ustawa o HFSF, po konwersji podporządkowanego długu wszystkie niesubskrybowane akcje będą subskrybowane przez HFSF po tej samej cenie, czyli 0,30 EUR za akcję.

2.3.4.   Środki pomocy dla przejętych przedsiębiorstw

2.3.4.1.   Środki pomocy dla Proton Bank i Nea Proton Bank

| (88) | Od 2008 r. Proton Bank i Nea Proton Bank skorzystały z szeregu środków pomocy. Tabela 7 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

  Tabela 7


  Środki wsparcia kapitałowego na rzecz Proton Bank i Nea Proton Bank











  Beneficjent pomocy | Środek | Charakter pomocy | Podmiot udzielający pomocy | Data wypłaty | Kwota (w mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Działalność Proton Bank | Pr1 | Kapitał w ramach środka dokapitalizowania: akcje uprzywilejowane państwa greckiego | Państwo | Maj 2009 r. | 80 |
| Pr2 | Pożyczka greckich rządowych papierów wartościowych w ramach rządowej pożyczki obligacyjnej | Państwo | Kwiecień 2009 r. | 78 |
| Pr3 | Gwarancja państwa na wyemitowane obligacje w ramach greckiego środka dotyczącego gwarancji | Państwo | Lipiec 2010 r. | 149,4 |
| Działalność Nea Proton Bank | NP1
  Niedopasowanie poziomu płynności związane z przeniesieniem działalności z PB do NPB | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB (część 1) | HDIGF | 9.10.2011 | 862 |
| Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB (część 2) | HFSF | 14.5.2012 | 259,6 |
| Łączna kwota NP1 | | | 1 121,6 |
| NP2
  Zastrzyki kapitałowe w formie kapitału podstawowego na rzecz NPB w latach 2011 i 2012 | Kapitał zakładowy | HFSF | 9.10.2011 | 220 |
| Kapitał zakładowy | HFSF | 3.2.2012 | 30 |
| Całkowity kapitał zakładowy | | | 250 |
| Dodatkowy kapitał podstawowy | HFSF | 1.8.2012 | 230 |
| Dodatkowy kapitał podstawowy | HFSF | 31.12.2012 | 35 |
| Całkowity kapitał dodatkowy | | | 265 |
| Łączna kwota NP2 | | | 515 |
| NP3
  Dokapitalizowanie przed jego sprzedażą na rzecz Eurobank | Kapitał podstawowy | HFSF | 28.8.2013 | 395 |

(88)

Od 2008 r. Proton Bank i Nea Proton Bank skorzystały z szeregu środków pomocy. Tabela 7 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

Tabela 7

Środki wsparcia kapitałowego na rzecz Proton Bank i Nea Proton Bank

Beneficjent pomocy

Środek

Charakter pomocy

Podmiot udzielający pomocy

Data wypłaty

Kwota (w mln EUR)

Działalność Proton Bank

Pr1

Kapitał w ramach środka dokapitalizowania: akcje uprzywilejowane państwa greckiego

Państwo

Maj 2009 r.

80

Pr2

Pożyczka greckich rządowych papierów wartościowych w ramach rządowej pożyczki obligacyjnej

Państwo

Kwiecień 2009 r.

78

Pr3

Gwarancja państwa na wyemitowane obligacje w ramach greckiego środka dotyczącego gwarancji

Państwo

Lipiec 2010 r.

149,4

Działalność Nea Proton Bank

NP1

Niedopasowanie poziomu płynności związane z przeniesieniem działalności z PB do NPB

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB (część 1)

HDIGF

9.10.2011

862

Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB (część 2)

HFSF

14.5.2012

259,6

Łączna kwota NP1

1 121,6

NP2

Zastrzyki kapitałowe w formie kapitału podstawowego na rzecz NPB w latach 2011 i 2012

Kapitał zakładowy

HFSF

9.10.2011

220

Kapitał zakładowy

HFSF

3.2.2012

30

Całkowity kapitał zakładowy

250

Dodatkowy kapitał podstawowy

HFSF

1.8.2012

230

Dodatkowy kapitał podstawowy

HFSF

31.12.2012

35

Całkowity kapitał dodatkowy

265

Łączna kwota NP2

515

NP3

Dokapitalizowanie przed jego sprzedażą na rzecz Eurobank

Kapitał podstawowy

HFSF

28.8.2013

395

2.3.4.1.1   Środki pomocy dla Proton Bank

(i)   Dokapitalizowanie przez państwo otrzymane przez Proton Bank (środek Pr1)

| (89) | W maju 2009 Grecja dokonała zastrzyku kapitałowego na rzecz Proton Bank w kwocie 80 mln EUR, co odpowiadało około 4,6 % jego aktywów ważonych ryzykiem w tamtym czasie. Tego zastrzyku kapitałowego dokonano w ramach środka dokapitalizowania, który stanowi część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Dokapitalizowanie przyznano w formie akcji uprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(89)

W maju 2009 Grecja dokonała zastrzyku kapitałowego na rzecz Proton Bank w kwocie 80 mln EUR, co odpowiadało około 4,6 % jego aktywów ważonych ryzykiem w tamtym czasie. Tego zastrzyku kapitałowego dokonano w ramach środka dokapitalizowania, który stanowi część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Dokapitalizowanie przyznano w formie akcji uprzywilejowanych.

(ii)   Pomoc państwa na utrzymanie płynności finansowej otrzymana przez Proton Bank (środki Pr2 i Pr3)

| (90) | Proton Bank skorzystał także ze środków pomocy w ramach gwarancji i rządowych pożyczek obligacyjnych, które stanowią część programu wsparcia na rzecz greckich banków. W kwietniu 2009 r. Proton Bank otrzymał greckie rządowe papiery wartościowe o wartości 78 mln EUR (środek Pr2), a w lipcu 2010 r. otrzymał gwarancję państwową na wyemitowane obligacje o wartości nominalnej 149,4 mln EUR (środek Pr3). Obligacje gwarantowane przez państwo przeniesiono do Nea Proton Bank w dniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jednak anulowano je dnia 5 stycznia 2012 r. Termin zapadalności greckich rządowych papierów wartościowych upłynął w grudniu 2011 r. i nie zostały one odnowione. |
| --- | --- |

(90)

Proton Bank skorzystał także ze środków pomocy w ramach gwarancji i rządowych pożyczek obligacyjnych, które stanowią część programu wsparcia na rzecz greckich banków. W kwietniu 2009 r. Proton Bank otrzymał greckie rządowe papiery wartościowe o wartości 78 mln EUR (środek Pr2), a w lipcu 2010 r. otrzymał gwarancję państwową na wyemitowane obligacje o wartości nominalnej 149,4 mln EUR (środek Pr3). Obligacje gwarantowane przez państwo przeniesiono do Nea Proton Bank w dniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jednak anulowano je dnia 5 stycznia 2012 r. Termin zapadalności greckich rządowych papierów wartościowych upłynął w grudniu 2011 r. i nie zostały one odnowione.

2.3.4.1.2.   Środki pomocy dla Nea Proton Bank

(i)   pokrycie niedopasowania poziomu płynności Nea Proton Bank w kwocie 1 121,6 mln EUR (środek NP1)

| (91) | W kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Proton Bank władze greckie stwierdziły niedopasowanie poziomu płynności w Nea Proton Bank. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 października 2011 r. z programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) wypłacono 862 mln EUR na rzecz Nea Proton Bank w grudniu 2011 r. Po ostatecznym obliczeniu przez narodowy bank Grecji niedopasowania poziomu płynności w dniu 19 stycznia 2012 r., które wyniosło 1 121,6 mln EUR, zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 kwietnia 2012 r. (58) HFSF (59) dnia 14 maja 2012 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 259,6 mln EUR. W ten sposób program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF oraz HFSF zlikwidowały niedopasowanie poziomu płynności. |
| --- | --- |

(91)

W kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Proton Bank władze greckie stwierdziły niedopasowanie poziomu płynności w Nea Proton Bank. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 października 2011 r. z programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) wypłacono 862 mln EUR na rzecz Nea Proton Bank w grudniu 2011 r. Po ostatecznym obliczeniu przez narodowy bank Grecji niedopasowania poziomu płynności w dniu 19 stycznia 2012 r., które wyniosło 1 121,6 mln EUR, zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 kwietnia 2012 r. (58) HFSF (59) dnia 14 maja 2012 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 259,6 mln EUR. W ten sposób program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF oraz HFSF zlikwidowały niedopasowanie poziomu płynności.

(ii)   Zastrzyki kapitałowe dokonane przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank w latach 2011 i 2012 (środek NP2)

| (92) | HFSF udzielił Nea Proton Bank pomocy państwa w formie kapitału zakładowego (akcje zwykłe) w wysokości 250 mln EUR, którą wypłacił w dwóch transzach w dniu 9 października 2011 r. i w dniu 3 lutego 2012 r. |
| --- | --- |

(92)

HFSF udzielił Nea Proton Bank pomocy państwa w formie kapitału zakładowego (akcje zwykłe) w wysokości 250 mln EUR, którą wypłacił w dwóch transzach w dniu 9 października 2011 r. i w dniu 3 lutego 2012 r.

| (93) | Zgodnie ze zaktualizowanym planem restrukturyzacji Nea Proton Bank przedstawionym dnia 16 lipca 2012 r., który stanowił najnowszą wersję planu zgłoszonego Komisji w czasie przyjmowania decyzji o wszczęciu postępowania, Nea Proton Bank potrzebował dodatkowego kapitału w wysokości 300 mln EUR. Dodatkowy kapitał był potrzebny częściowo ze względu na straty poniesione przez Nea Proton Bank w wyniku programu udziału sektora prywatnego (odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości w 2011 r. wyniosły 146,5 mln EUR w odniesieniu do greckich obligacji skarbowych, a dodatkową utratę wartości wynoszącą 22 mln EUR włączono do wyników za pierwszy kwartał 2012 r.). Nea Proton Bank potrzebował również dodatkowego kapitału, ponieważ koszty rezerw w latach 2011–2016 wzrosły powyżej poziomów zakładanych w momencie założenia Nea Proton Bank. |
| --- | --- |

(93)

Zgodnie ze zaktualizowanym planem restrukturyzacji Nea Proton Bank przedstawionym dnia 16 lipca 2012 r., który stanowił najnowszą wersję planu zgłoszonego Komisji w czasie przyjmowania decyzji o wszczęciu postępowania, Nea Proton Bank potrzebował dodatkowego kapitału w wysokości 300 mln EUR. Dodatkowy kapitał był potrzebny częściowo ze względu na straty poniesione przez Nea Proton Bank w wyniku programu udziału sektora prywatnego (odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości w 2011 r. wyniosły 146,5 mln EUR w odniesieniu do greckich obligacji skarbowych, a dodatkową utratę wartości wynoszącą 22 mln EUR włączono do wyników za pierwszy kwartał 2012 r.). Nea Proton Bank potrzebował również dodatkowego kapitału, ponieważ koszty rezerw w latach 2011–2016 wzrosły powyżej poziomów zakładanych w momencie założenia Nea Proton Bank.

| (94) | Zgodnie ze zaktualizowanym planem restrukturyzacji Nea Proton Bank przedstawionym dnia 16 lipca 2012 r. tym przewidywanym potrzebom kapitałowym miał odpowiadać oczekiwany zastrzyk kapitałowy w wysokości 285 mln EUR w 2012 r. i oczekiwany zastrzyk kapitałowy w wysokości 15 mln EUR w 2014 r. Faktycznie HFSF ostatecznie dokonał zastrzyku kapitałowego na rzecz Nea Proton Bank w kwocie 230 mln EUR dnia 1 sierpnia 2012 r. i w kwocie 35 mln EUR dnia 31 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(94)

Zgodnie ze zaktualizowanym planem restrukturyzacji Nea Proton Bank przedstawionym dnia 16 lipca 2012 r. tym przewidywanym potrzebom kapitałowym miał odpowiadać oczekiwany zastrzyk kapitałowy w wysokości 285 mln EUR w 2012 r. i oczekiwany zastrzyk kapitałowy w wysokości 15 mln EUR w 2014 r. Faktycznie HFSF ostatecznie dokonał zastrzyku kapitałowego na rzecz Nea Proton Bank w kwocie 230 mln EUR dnia 1 sierpnia 2012 r. i w kwocie 35 mln EUR dnia 31 grudnia 2012 r.

(iii)   Zastrzyk kapitałowy dokonany przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank przed sprzedażą do Eurobank (środek NP3)

| (95) | Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 15 lipca 2013 r. HFSF zobowiązał się do dokonania na rzecz Nea Proton Bank zastrzyku kapitałowego w kwocie 395 mln EUR (60). HFSF wypłacił kwotę 395 mln EUR w dniu 28 sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(95)

Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 15 lipca 2013 r. HFSF zobowiązał się do dokonania na rzecz Nea Proton Bank zastrzyku kapitałowego w kwocie 395 mln EUR (60). HFSF wypłacił kwotę 395 mln EUR w dniu 28 sierpnia 2013 r.

2.3.4.2.   Środki pomocy dla New TT Bank

| (96) | Od 2008 r. T Bank, TT Bank i New TT Bank skorzystały z szeregu środków pomocy. Tabela 8 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

  Tabela 8


  Przegląd środków pomocy dla T Bank and TT bank











  Beneficjent pomocy | Środek | Opis | Podmiot udzielający pomocy | Data | Kwota pomocy państwa (w mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Działalność T Bank przeniesiona do TT Bank (61) | T | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank (część 1) | HDIGF | Grudzień 2011 r. | 450 |
| Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank (część 2) | HFSF | 14.2.2013 | 227 |
| Całkowita kwota T | | | 677 |
| TT Bank | TT
  Zastrzyk kapitałowy: | Kapitał w ramach środka dokapitalizowania: akcje uprzywilejowane państwa greckiego | Państwo | Maj 2009 r. | 224,96 |
| New TT Bank (bank pomostowy) | NTT1
  Niedopasowanie poziomu płynności związane z przeniesieniem działalności z TT do NTT | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (część 1) | HFSF | 29.1.2013 | 2 730,8 |
| Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (część 2) | HFSF | 14.6.2013 | 1 001,7 |
| Łączna kwota NTT1 | | | 3 732,6 |
| NTT2
  Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego | Kapitał zakładowy New TT Bank | HFSF | 29.1.2013 | 500 |

(96)

Od 2008 r. T Bank, TT Bank i New TT Bank skorzystały z szeregu środków pomocy. Tabela 8 przedstawia przegląd tych środków pomocy.

Tabela 8

Przegląd środków pomocy dla T Bank and TT bank

Beneficjent pomocy

Środek

Opis

Podmiot udzielający pomocy

Data

Kwota pomocy państwa (w mln EUR)

Działalność T Bank przeniesiona do TT Bank (61)

T

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank (część 1)

HDIGF

Grudzień 2011 r.

450

Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank (część 2)

HFSF

14.2.2013

227

Całkowita kwota T

677

TT Bank

TT

Zastrzyk kapitałowy:

Kapitał w ramach środka dokapitalizowania: akcje uprzywilejowane państwa greckiego

Państwo

Maj 2009 r.

224,96

New TT Bank (bank pomostowy)

NTT1

Niedopasowanie poziomu płynności związane z przeniesieniem działalności z TT do NTT

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (część 1)

HFSF

29.1.2013

2 730,8

Po obliczeniu niedopasowania poziomu płynności finansowanie salda niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (część 2)

HFSF

14.6.2013

1 001,7

Łączna kwota NTT1

3 732,6

NTT2

Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego

Kapitał zakładowy New TT Bank

HFSF

29.1.2013

500

2.3.4.2.1   Środki pomocy dla T Bank

Interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF na rzecz T Bank w kwocie 677 mln EUR (środek T)

| (97) | Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF oraz HFSF sfinansowały niedopasowanie poziomu płynności wynikające z przeniesienia działalności z T Bank to TT Bank, odpowiadające różnicy między wartością godziwą aktywów przeniesionych z T Bank do TT Bank a wartością godziwą przeniesionych zobowiązań. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 17 grudnia 2011 r. w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF dokonano płatności na kwotę 450 mln EUR (62), która odpowiadała około dwóm trzecim szacowanego niedopasowania poziomu płynności. Po ostatecznym obliczeniu niedopasowania poziomu płynności, które wyniosło około 677 mln EUR, zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 kwietnia 2012 r. (63) HFSF (64) dnia 14 lutego 2013 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 227 mln EUR (65) na rzecz New TT Bank. |
| --- | --- |

(97)

Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF oraz HFSF sfinansowały niedopasowanie poziomu płynności wynikające z przeniesienia działalności z T Bank to TT Bank, odpowiadające różnicy między wartością godziwą aktywów przeniesionych z T Bank do TT Bank a wartością godziwą przeniesionych zobowiązań. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 17 grudnia 2011 r. w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF dokonano płatności na kwotę 450 mln EUR (62), która odpowiadała około dwóm trzecim szacowanego niedopasowania poziomu płynności. Po ostatecznym obliczeniu niedopasowania poziomu płynności, które wyniosło około 677 mln EUR, zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 9 kwietnia 2012 r. (63) HFSF (64) dnia 14 lutego 2013 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 227 mln EUR (65) na rzecz New TT Bank.

2.3.4.2.2.   Środek pomocy dla TT Bank

Dokapitalizowanie przez państwo otrzymane przez TT Bank (środek TT)

| (98) | W maju 2009 r. TT Bank otrzymał zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR, odpowiadający około 2,9 % aktywów ważonych ryzykiem, które posiadał w tamtym czasie, zaś od Grecji otrzymał zastrzyk kapitałowy w ramach środka dokapitalizowania, który stanowi część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Zastrzyku kapitałowego dokonano w formie akcji uprzywilejowanych. |
| --- | --- |

(98)

W maju 2009 r. TT Bank otrzymał zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR, odpowiadający około 2,9 % aktywów ważonych ryzykiem, które posiadał w tamtym czasie, zaś od Grecji otrzymał zastrzyk kapitałowy w ramach środka dokapitalizowania, który stanowi część programu wsparcia na rzecz greckich banków. Zastrzyku kapitałowego dokonano w formie akcji uprzywilejowanych.

2.3.4.2.3.   Środki pomocy dla New TT Bank

(i)   Pokrycie niedopasowania poziomu płynności New TT Bank wynoszącego 3 732,6 mln EUR (środek NTT1)

| (99) | HFSF sfinansował niedopasowanie poziomu płynności w New TT Bank, odpowiadające różnicy między wartością aktywów przeniesionych z TT Bank do New TT Bank i wartością nominalną przeniesionych zobowiązań. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 18 stycznia 2013 r. HFSF dnia 29 stycznia 2013 r. dokonał płatności kwoty 2 730,8 mln EUR (66), która odpowiadała około dwóm trzecim szacowanego niedopasowania poziomu płynności. Po ostatecznym obliczeniu przez narodowy bank Grecji niedopasowania poziomu płynności, które wyniosło 3 732,6 mln EUR (67), zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 21 maja 2013 r. HFSF dnia 14 czerwca 2013 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 1 001,7 mln EUR na rzecz New TT Bank. |
| --- | --- |

(99)

HFSF sfinansował niedopasowanie poziomu płynności w New TT Bank, odpowiadające różnicy między wartością aktywów przeniesionych z TT Bank do New TT Bank i wartością nominalną przeniesionych zobowiązań. Zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 18 stycznia 2013 r. HFSF dnia 29 stycznia 2013 r. dokonał płatności kwoty 2 730,8 mln EUR (66), która odpowiadała około dwóm trzecim szacowanego niedopasowania poziomu płynności. Po ostatecznym obliczeniu przez narodowy bank Grecji niedopasowania poziomu płynności, które wyniosło 3 732,6 mln EUR (67), zgodnie z decyzją narodowego banku Grecji z dnia 21 maja 2013 r. HFSF dnia 14 czerwca 2013 r. dokonał płatności pozostałej kwoty wynoszącej 1 001,7 mln EUR na rzecz New TT Bank.

(ii)   Zastrzyki kapitałowe ze strony HFSF na rzecz New TT Bank (środek NTT2)

| (100) | HFSF był jedynym akcjonariuszem New TT Bank i udzielił mu pomocy państwa w formie kapitału zakładowego (akcje zwykłe) w wysokości 500 mln EUR. |
| --- | --- |

(100)

HFSF był jedynym akcjonariuszem New TT Bank i udzielił mu pomocy państwa w formie kapitału zakładowego (akcje zwykłe) w wysokości 500 mln EUR.

2.4.   PLAN RESTRUKTURYZACJI I NOWY MODEL BIZNESOWY

| (101) | Dnia 16 kwietnia 2014 r. Grecja przedłożyła plan restrukturyzacji banku, w którym wyjaśnia się, w jaki sposób bank, jako połączony podmiot powstały w wyniku nabycia Nea Proton Bank i New TT Bank, zamierza przywrócić swoją długoterminową rentowność. |
| --- | --- |

(101)

Dnia 16 kwietnia 2014 r. Grecja przedłożyła plan restrukturyzacji banku, w którym wyjaśnia się, w jaki sposób bank, jako połączony podmiot powstały w wyniku nabycia Nea Proton Bank i New TT Bank, zamierza przywrócić swoją długoterminową rentowność.

2.4.1.   Działalność krajowa

| (102) | Dzięki planowi restrukturyzacji bank skoncentruje się na swojej podstawowej działalności bankowej w Grecji. W 2010 r. około 26 % kredytów udzielono w ramach działalności międzynarodowej (68), natomiast na koniec 2012 r. udział ten spadł do 20 % i obniży się jeszcze do [...] % do końca 2018 r. (69). |
| --- | --- |

(102)

Dzięki planowi restrukturyzacji bank skoncentruje się na swojej podstawowej działalności bankowej w Grecji. W 2010 r. około 26 % kredytów udzielono w ramach działalności międzynarodowej (68), natomiast na koniec 2012 r. udział ten spadł do 20 % i obniży się jeszcze do [...] % do końca 2018 r. (69).

| (103) | Głównym priorytetem banku jest przywrócenie zyskowności i rentowności jego działalności bankowej w Grecji przed zakończeniem restrukturyzacji (do dnia 31 grudnia 2018 r.). W związku z tym plan restrukturyzacji przedstawia szereg środków, mających na celu poprawę efektywności operacyjnej i marży odsetkowej netto banku, jak również środki wzmacniające jego pozycję kapitałową i strukturę bilansu. |
| --- | --- |

(103)

Głównym priorytetem banku jest przywrócenie zyskowności i rentowności jego działalności bankowej w Grecji przed zakończeniem restrukturyzacji (do dnia 31 grudnia 2018 r.). W związku z tym plan restrukturyzacji przedstawia szereg środków, mających na celu poprawę efektywności operacyjnej i marży odsetkowej netto banku, jak również środki wzmacniające jego pozycję kapitałową i strukturę bilansu.

| (104) | Jeżeli chodzi o efektywność operacyjną, bank rozpoczął już obszerny program racjonalizacji na długo przed transakcjami nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank. Od 2010 r. bank ograniczył swoją fizyczną obecność w Grecji. Samodzielnie (wyłączając transakcje nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank) zmniejszył liczbę oddziałów z 564 w czerwcu 2008 r. do [...] w 2014 r., a także ograniczył liczebność siły roboczej w Grecji (z 10 142 osób w 2008 r. do 9 037 osób w 2012 r.) (70). |
| --- | --- |

(104)

Jeżeli chodzi o efektywność operacyjną, bank rozpoczął już obszerny program racjonalizacji na długo przed transakcjami nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank. Od 2010 r. bank ograniczył swoją fizyczną obecność w Grecji. Samodzielnie (wyłączając transakcje nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank) zmniejszył liczbę oddziałów z 564 w czerwcu 2008 r. do [...] w 2014 r., a także ograniczył liczebność siły roboczej w Grecji (z 10 142 osób w 2008 r. do 9 037 osób w 2012 r.) (70).

| (105) | Do końca realizacji planu restrukturyzacji bank zamierza nadal zmniejszać liczbę oddziałów, z pro forma 645 na dzień 31 grudnia 2012 r. do [...] na dzień 31 grudnia 2018 r., oraz liczbę pracowników, z 12 430 do [...] w ujęciu pro forma, czyli uwzględniając Nea Proton Bank i New TT Bank (71). |
| --- | --- |

(105)

Do końca realizacji planu restrukturyzacji bank zamierza nadal zmniejszać liczbę oddziałów, z pro forma 645 na dzień 31 grudnia 2012 r. do [...] na dzień 31 grudnia 2018 r., oraz liczbę pracowników, z 12 430 do [...] w ujęciu pro forma, czyli uwzględniając Nea Proton Bank i New TT Bank (71).

| (106) | Zwiększona wydajność oddziałów i personelu pomoże zmniejszyć całkowity koszt łącznej działalności bankowej w Grecji o [...] % z 913 mln EUR rocznie w 2013 r. (72) do [...] mln EUR w 2018 r. (73). W wyniku tych działań oczekiwany wskaźnik kosztów do dochodów działalności bankowej banku w Grecji spadnie z 60 % w 2012 r. do poniżej [...] % na koniec okresu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(106)

Zwiększona wydajność oddziałów i personelu pomoże zmniejszyć całkowity koszt łącznej działalności bankowej w Grecji o [...] % z 913 mln EUR rocznie w 2013 r. (72) do [...] mln EUR w 2018 r. (73). W wyniku tych działań oczekiwany wskaźnik kosztów do dochodów działalności bankowej banku w Grecji spadnie z 60 % w 2012 r. do poniżej [...] % na koniec okresu restrukturyzacji.

| (107) | Plan restrukturyzacji opisuje również sposób poprawy przez bank jego kosztów finansowania, co ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia rentowności. Bank oczekuje, że będzie mógł wypłacać niższe odsetki z depozytów w związku z bardziej stabilnym otoczeniem oraz w szczególności przewidywaną stabilizacją i ożywieniem greckiej gospodarki, która ma powrócić na ścieżkę wzrostu od 2014 r. Oczekuje się, że spready na depozytach (średnia z depozytów terminowych, depozytów à vista i oprocentowania oszczędności) obniżą się w Grecji z 223 punktów bazowych w 2012 r. do [...] punktów bazowych w 2018 r. (74). Zmniejszenie spreadów zostałoby osiągnięte głównie dzięki znacznemu obniżeniu stóp na depozytach terminowych. Podobnie zależność banku od awaryjnego wsparcia płynnościowego i szerszego finansowania z Eurosystemu zmniejszy się z poziomu 42,9 % jego całkowitych aktywów na poziomie grupy w 2012 r. do poziomu [...] % w 2018 r (75). |
| --- | --- |

(107)

Plan restrukturyzacji opisuje również sposób poprawy przez bank jego kosztów finansowania, co ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia rentowności. Bank oczekuje, że będzie mógł wypłacać niższe odsetki z depozytów w związku z bardziej stabilnym otoczeniem oraz w szczególności przewidywaną stabilizacją i ożywieniem greckiej gospodarki, która ma powrócić na ścieżkę wzrostu od 2014 r. Oczekuje się, że spready na depozytach (średnia z depozytów terminowych, depozytów à vista i oprocentowania oszczędności) obniżą się w Grecji z 223 punktów bazowych w 2012 r. do [...] punktów bazowych w 2018 r. (74). Zmniejszenie spreadów zostałoby osiągnięte głównie dzięki znacznemu obniżeniu stóp na depozytach terminowych. Podobnie zależność banku od awaryjnego wsparcia płynnościowego i szerszego finansowania z Eurosystemu zmniejszy się z poziomu 42,9 % jego całkowitych aktywów na poziomie grupy w 2012 r. do poziomu [...] % w 2018 r (75).

| (108) | Plan restrukturyzacji zakłada, że bank wzmocni również swój bilans. Jego relacja kredytów do depozytów w Grecji obniży się do [...] % w 2018 r. (ze 160 % w 2012 r. i 115 % w 2013 r.) (76), podczas gdy jego adekwatność kapitałowa poprawi się, w wyniku czego współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 na poziomie grupy osiągnie [...] % w 2018 r. (77) (w miejsce ujemnego kapitału własnego sprzed pierwszego dokapitalizowania pomostowego). |
| --- | --- |

(108)

Plan restrukturyzacji zakłada, że bank wzmocni również swój bilans. Jego relacja kredytów do depozytów w Grecji obniży się do [...] % w 2018 r. (ze 160 % w 2012 r. i 115 % w 2013 r.) (76), podczas gdy jego adekwatność kapitałowa poprawi się, w wyniku czego współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 na poziomie grupy osiągnie [...] % w 2018 r. (77) (w miejsce ujemnego kapitału własnego sprzed pierwszego dokapitalizowania pomostowego).

| (109) | Kolejnym strategicznym priorytetem banku jest zarządzanie kredytami zagrożonymi. Poza wzmocnionymi procesami kredytowymi związanymi zarówno z momentem początkowym kredytów, jak i z restrukturyzacją kredytów zagrożonych, plan restrukturyzacji koncentruje się na postępowaniu z zagrożonymi ekspozycjami, w tym na utworzeniu nowego działu naprawczego. Dział ten będzie specjalnie przeznaczony do spraw związanych z restrukturyzacją zagrożonych ekspozycji. Będzie on korzystał z wiedzy eksperckiej 30–50 osób zarządzających relacjami naprawczymi (78). Wskaźnik kredytów zagrożonych osiągnie [...] % na poziomie grupy w 2015 r. ([...] % w 2015 r. w odniesieniu do greckiego rynku krajowego (79)), a następnie zacznie spadać do przewidywanego poziomu [...] % na koniec okresu restrukturyzacji (80) (30 % w Grecji przed odpisaniem długu). Utrata wartości kredytów banku w Grecji zmniejszy się z 1 652 mln EUR w 2013 r. do [...] mln EUR w 2018 r. (81) w wyniku ożywienia w greckiej gospodarce. |
| --- | --- |

(109)

Kolejnym strategicznym priorytetem banku jest zarządzanie kredytami zagrożonymi. Poza wzmocnionymi procesami kredytowymi związanymi zarówno z momentem początkowym kredytów, jak i z restrukturyzacją kredytów zagrożonych, plan restrukturyzacji koncentruje się na postępowaniu z zagrożonymi ekspozycjami, w tym na utworzeniu nowego działu naprawczego. Dział ten będzie specjalnie przeznaczony do spraw związanych z restrukturyzacją zagrożonych ekspozycji. Będzie on korzystał z wiedzy eksperckiej 30–50 osób zarządzających relacjami naprawczymi (78). Wskaźnik kredytów zagrożonych osiągnie [...] % na poziomie grupy w 2015 r. ([...] % w 2015 r. w odniesieniu do greckiego rynku krajowego (79)), a następnie zacznie spadać do przewidywanego poziomu [...] % na koniec okresu restrukturyzacji (80) (30 % w Grecji przed odpisaniem długu). Utrata wartości kredytów banku w Grecji zmniejszy się z 1 652 mln EUR w 2013 r. do [...] mln EUR w 2018 r. (81) w wyniku ożywienia w greckiej gospodarce.

| (110) | Poprawa efektywności operacyjnej, redukcja marży odsetkowej netto i zmniejszające się koszty ryzyka pozwolą bankowi odzyskać rentowność w zakresie jego działalności w Grecji od 2015 r. Bank przewiduje, że jego straty na poziomie skonsolidowanym wyniosą [...] mln EUR w 2014 r. i [...] mln EUR w 2015 r, podczas gdy jego zyski wyniosą odpowiednio [...] mln EUR, [...] mln EUR i [...] mln EUR w 2016 r, 2017 r. i 2018 r. (82). Skonsolidowana stopa zwrotu z kapitału własnego banku osiągnie [...] % w 2018 r. (83). Ten poziom rentowności będzie opierał się głównie na rynku greckim (przy stopie zwrotu z kapitału własnego na poziomie [...] % na koniec okresu restrukturyzacji), przy czym [...] i [...] wykażą niższą rentowność (odpowiednio na poziomie [...] % i [...] %). |
| --- | --- |

(110)

Poprawa efektywności operacyjnej, redukcja marży odsetkowej netto i zmniejszające się koszty ryzyka pozwolą bankowi odzyskać rentowność w zakresie jego działalności w Grecji od 2015 r. Bank przewiduje, że jego straty na poziomie skonsolidowanym wyniosą [...] mln EUR w 2014 r. i [...] mln EUR w 2015 r, podczas gdy jego zyski wyniosą odpowiednio [...] mln EUR, [...] mln EUR i [...] mln EUR w 2016 r, 2017 r. i 2018 r. (82). Skonsolidowana stopa zwrotu z kapitału własnego banku osiągnie [...] % w 2018 r. (83). Ten poziom rentowności będzie opierał się głównie na rynku greckim (przy stopie zwrotu z kapitału własnego na poziomie [...] % na koniec okresu restrukturyzacji), przy czym [...] i [...] wykażą niższą rentowność (odpowiednio na poziomie [...] % i [...] %).

2.4.2.   Międzynarodowa działalność bankowa

| (111) | Bank rozpoczął już eliminację dźwigni finansowej i restrukturyzację swojej sieci międzynarodowej. Sprzedał już swoje spółki zależne w Turcji (Eurobank Tefken) i w Polsce (EFG Poland). Luka depozytowa czyli różnica między niespłaconą kwotą depozytów i niespłaconą kwotą kredytów dla danej spółki zależnej w pozostałej części sieci międzynarodowej spadła z 1,7 mld EUR w 2010 r. do 0,8 mld EUR, zaś koszty operacyjne zostały zmniejszone o 9 % w latach 2010–2012 (84). |
| --- | --- |

(111)

Bank rozpoczął już eliminację dźwigni finansowej i restrukturyzację swojej sieci międzynarodowej. Sprzedał już swoje spółki zależne w Turcji (Eurobank Tefken) i w Polsce (EFG Poland). Luka depozytowa czyli różnica między niespłaconą kwotą depozytów i niespłaconą kwotą kredytów dla danej spółki zależnej w pozostałej części sieci międzynarodowej spadła z 1,7 mld EUR w 2010 r. do 0,8 mld EUR, zaś koszty operacyjne zostały zmniejszone o 9 % w latach 2010–2012 (84).

| (112) | Bank będzie kontynuował restrukturyzację i eliminację dźwigi finansowej swojej sieci międzynarodowej. W szczególności bank zobowiązał się do zmniejszenia wielkości swojego portfela aktywów międzynarodowych do 8,77 mld EUR do dnia 30 czerwca 2017 r. Bank zobowiązał się również do dalszego zmniejszenia tego portfela do 3,5 mld EUR, jeżeli HFSF musiałby dokonać na rzecz banku zastrzyku w kwocie przekraczającej 1 mld EUR w ramach zbliżającego się podwyższenia kapitału podstawowego. |
| --- | --- |

(112)

Bank będzie kontynuował restrukturyzację i eliminację dźwigi finansowej swojej sieci międzynarodowej. W szczególności bank zobowiązał się do zmniejszenia wielkości swojego portfela aktywów międzynarodowych do 8,77 mld EUR do dnia 30 czerwca 2017 r. Bank zobowiązał się również do dalszego zmniejszenia tego portfela do 3,5 mld EUR, jeżeli HFSF musiałby dokonać na rzecz banku zastrzyku w kwocie przekraczającej 1 mld EUR w ramach zbliżającego się podwyższenia kapitału podstawowego.

| (113) | Jednym z wariantów rozważanych przez bank w ramach planu restrukturyzacji, aby osiągnąć powyższy cel, jest sprzedaż jego działalności w [...] (85). |
| --- | --- |

(113)

Jednym z wariantów rozważanych przez bank w ramach planu restrukturyzacji, aby osiągnąć powyższy cel, jest sprzedaż jego działalności w [...] (85).

| (114) | Zbycie dotyczyłoby [...] % zagranicznych aktywów banku na dzień 31 grudnia 2012 r. W związku z tym zagraniczne aktywa na dzień 31 grudnia 2018 r. wynosiłyby [...] mld EUR, przy czym sieć międzynarodowa koncentrowałaby się w [...] i [...]. |
| --- | --- |

(114)

Zbycie dotyczyłoby [...] % zagranicznych aktywów banku na dzień 31 grudnia 2012 r. W związku z tym zagraniczne aktywa na dzień 31 grudnia 2018 r. wynosiłyby [...] mld EUR, przy czym sieć międzynarodowa koncentrowałaby się w [...] i [...].

| (115) | W planie restrukturyzacji podkreśla się potrzebę zmniejszenia stopnia zależności zagranicznych spółek zależnych od greckiej spółki dominującej w zakresie ich potrzeb finansowych oraz potrzebę zabezpieczenia pozycji kapitałowej banku. |
| --- | --- |

(115)

W planie restrukturyzacji podkreśla się potrzebę zmniejszenia stopnia zależności zagranicznych spółek zależnych od greckiej spółki dominującej w zakresie ich potrzeb finansowych oraz potrzebę zabezpieczenia pozycji kapitałowej banku.

| (116) | W tym celu bank planuje wdrożenie programu znaczącej redukcji kosztów w sieci międzynarodowej [...]. Na przykład w [...] planuje się zamknięcie [...] oddziałów, a siła robocza zmniejszy się o [...] pracowników od dnia 31 grudnia 2012 r. do sprzedaży spółki zależnej w [...] (86). |
| --- | --- |

(116)

W tym celu bank planuje wdrożenie programu znaczącej redukcji kosztów w sieci międzynarodowej [...]. Na przykład w [...] planuje się zamknięcie [...] oddziałów, a siła robocza zmniejszy się o [...] pracowników od dnia 31 grudnia 2012 r. do sprzedaży spółki zależnej w [...] (86).

| (117) | Bank zredukuje całkowite finansowanie zagranicznych spółek zależnych z 2 mld EUR w 2012 r. do [...] w 2018 r. (87), przy czym stopa zwrotu z kapitału własnego osiągnie [...] % i [...] % odpowiednio w [...] r. i [...] r. |
| --- | --- |

(117)

Bank zredukuje całkowite finansowanie zagranicznych spółek zależnych z 2 mld EUR w 2012 r. do [...] w 2018 r. (87), przy czym stopa zwrotu z kapitału własnego osiągnie [...] % i [...] % odpowiednio w [...] r. i [...] r.

2.4.3.   Działalność niebankowa: sprzedaż działalności ubezpieczeniowej i obsługi nieruchomości

| (118) | Bank ograniczył swoją własność w spółce zależnej zajmującej się obsługą nieruchomości, Eurobank Properties, do poziomu poniżej 35 % w drodze podwyższenia kapitału podstawowego, co miało korzystny wpływ na współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 banku (88). Bank dokona całkowitego zbycia tej spółki zależnej do dnia 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

(118)

Bank ograniczył swoją własność w spółce zależnej zajmującej się obsługą nieruchomości, Eurobank Properties, do poziomu poniżej 35 % w drodze podwyższenia kapitału podstawowego, co miało korzystny wpływ na współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 banku (88). Bank dokona całkowitego zbycia tej spółki zależnej do dnia 31 grudnia 2018 r.

| (119) | Bank planuje również sprzedaż ubezpieczeniowych spółek zależnych do [...]. |
| --- | --- |

(119)

Bank planuje również sprzedaż ubezpieczeniowych spółek zależnych do [...].

2.4.4.   Pozyskiwanie kapitału prywatnego i wkład ze strony obecnych akcjonariuszy i wierzycieli nieuprzywilejowanych

| (120) | Bank z powodzeniem zgromadził kapitał na rynku, ograniczając w ten sposób swoje zapotrzebowanie na pomoc państwa. |
| --- | --- |

(120)

Bank z powodzeniem zgromadził kapitał na rynku, ograniczając w ten sposób swoje zapotrzebowanie na pomoc państwa.

| (121) | Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. spowodowało znaczne rozwodnienie akcjonariatu, ponieważ HFSF otrzymał 98,56 % akcji banku, zostawiając wcześniejszym akcjonariuszom tylko 1,44 % akcji w spółce. W związku z tym HFSF przejął pełną kontrolę nad bankiem w czerwcu 2013 r. Od 2008 r. nie wypłacono żadnej dywidendy w gotówce. |
| --- | --- |

(121)

Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. spowodowało znaczne rozwodnienie akcjonariatu, ponieważ HFSF otrzymał 98,56 % akcji banku, zostawiając wcześniejszym akcjonariuszom tylko 1,44 % akcji w spółce. W związku z tym HFSF przejął pełną kontrolę nad bankiem w czerwcu 2013 r. Od 2008 r. nie wypłacono żadnej dywidendy w gotówce.

| (122) | W lutym 2012 r. bank zaoferował wykup instrumentów hybrydowych od inwestorów prywatnych po cenie wynoszącej 40–50 % ich wartości nominalnej. Oferowana cena wykupu została ustalona na podstawie wartości rynkowej instrumentów i zawierała premię nie wyższą niż dziesięć punktów procentowych, którą dodano w celu zachęcenia inwestorów do wzięcia udziału w wykupie. Oferta została zaakceptowana w odniesieniu do prawie 50 % całkowitej wartości nominalnej instrumentów, co po uwzględnieniu kosztów transakcji przyniosło bankowi zysk w wysokości 248 mln EUR (89). |
| --- | --- |

(122)

W lutym 2012 r. bank zaoferował wykup instrumentów hybrydowych od inwestorów prywatnych po cenie wynoszącej 40–50 % ich wartości nominalnej. Oferowana cena wykupu została ustalona na podstawie wartości rynkowej instrumentów i zawierała premię nie wyższą niż dziesięć punktów procentowych, którą dodano w celu zachęcenia inwestorów do wzięcia udziału w wykupie. Oferta została zaakceptowana w odniesieniu do prawie 50 % całkowitej wartości nominalnej instrumentów, co po uwzględnieniu kosztów transakcji przyniosło bankowi zysk w wysokości 248 mln EUR (89).

| (123) | W maju 2013 r. bank zapowiedział przeprowadzenie kolejnego procesu zarządzania zobowiązaniami. Bank zaoferował wierzycielom możliwość konwersji ich papierów wartościowych lower Tier 1 i lower Tier 2, odpowiadających pozostającej kwocie należności 662 mln EUR, na akcje zwykłe w stosunku 1:1. Cena konwersji została ustalona na poziomie równym cenie subskrypcji zapłaconej przez HFSF w ramach dokapitalizowania z wiosny 2013 r. (90). Wskaźnik akceptacji wyniósł 48 %. Po konwersji papierów wartościowych przez wierzycieli posiadających papiery wartościowe lower Tier 1 i lower Tier 2 na podporządkowane instrumenty w kapitale niższej kategorii bez wkładu pieniężnego pozyskany kapitał wyniósł 317 mln EUR. |
| --- | --- |

(123)

W maju 2013 r. bank zapowiedział przeprowadzenie kolejnego procesu zarządzania zobowiązaniami. Bank zaoferował wierzycielom możliwość konwersji ich papierów wartościowych lower Tier 1 i lower Tier 2, odpowiadających pozostającej kwocie należności 662 mln EUR, na akcje zwykłe w stosunku 1:1. Cena konwersji została ustalona na poziomie równym cenie subskrypcji zapłaconej przez HFSF w ramach dokapitalizowania z wiosny 2013 r. (90). Wskaźnik akceptacji wyniósł 48 %. Po konwersji papierów wartościowych przez wierzycieli posiadających papiery wartościowe lower Tier 1 i lower Tier 2 na podporządkowane instrumenty w kapitale niższej kategorii bez wkładu pieniężnego pozyskany kapitał wyniósł 317 mln EUR.

| (124) | W wyniku dwóch wykupów wartość długu podporządkowanego i hybrydowego spadła z 1 045 mln EUR na dzień 31 grudnia 2011 r. do 283 mln EUR na dzień 31 grudnia 2013 r. (91). |
| --- | --- |

(124)

W wyniku dwóch wykupów wartość długu podporządkowanego i hybrydowego spadła z 1 045 mln EUR na dzień 31 grudnia 2011 r. do 283 mln EUR na dzień 31 grudnia 2013 r. (91).

2.5.   ZOBOWIĄZANIA WŁADZ GRECKICH

| (125) | Grecja zobowiązała się, że bank i podmioty z nim powiązane wykonają plan restrukturyzacji przedłożony dnia 16 kwietnia 2014 r. i przedstawiła dalsze zobowiązania dotyczące realizacji planu restrukturyzacji („zobowiązania”). W niniejszej sekcji podsumowuje się zobowiązania wymienione w załączniku. |
| --- | --- |

(125)

Grecja zobowiązała się, że bank i podmioty z nim powiązane wykonają plan restrukturyzacji przedłożony dnia 16 kwietnia 2014 r. i przedstawiła dalsze zobowiązania dotyczące realizacji planu restrukturyzacji („zobowiązania”). W niniejszej sekcji podsumowuje się zobowiązania wymienione w załączniku.

| (126) | Po pierwsze, Grecja zobowiązała się, że bank przeprowadzi restrukturyzację swojej działalności komercyjnej w Grecji, ustalając maksymalną liczbę oddziałów i pracowników oraz maksymalną kwotę całkowitych kosztów, które zostaną osiągnięte do dnia 31 grudnia 2017 r. (92). |
| --- | --- |

(126)

Po pierwsze, Grecja zobowiązała się, że bank przeprowadzi restrukturyzację swojej działalności komercyjnej w Grecji, ustalając maksymalną liczbę oddziałów i pracowników oraz maksymalną kwotę całkowitych kosztów, które zostaną osiągnięte do dnia 31 grudnia 2017 r. (92).

| (127) | Grecja zobowiązała się również, że bank zmniejszy koszty depozytów zebranych w Grecji i będzie spełni wymóg dotyczący maksymalnej relacji kredytów do depozytów netto do dnia 31 grudnia 2017 r. (93). |
| --- | --- |

(127)

Grecja zobowiązała się również, że bank zmniejszy koszty depozytów zebranych w Grecji i będzie spełni wymóg dotyczący maksymalnej relacji kredytów do depozytów netto do dnia 31 grudnia 2017 r. (93).

| (128) | W odniesieniu do zagranicznych spółek zależnych banku, Grecja zobowiązała się, że bank nie udzieli dodatkowego wsparcia kapitałowego, o ile nie zostaną spełnione z góry określone warunki. Ponadto Grecja zobowiązała się, że bank w znacznym stopniu wyeliminuje dźwignię finansową swoich aktywów międzynarodowych do dnia 30 czerwca 2018 r. (94). |
| --- | --- |

(128)

W odniesieniu do zagranicznych spółek zależnych banku, Grecja zobowiązała się, że bank nie udzieli dodatkowego wsparcia kapitałowego, o ile nie zostaną spełnione z góry określone warunki. Ponadto Grecja zobowiązała się, że bank w znacznym stopniu wyeliminuje dźwignię finansową swoich aktywów międzynarodowych do dnia 30 czerwca 2018 r. (94).

| (129) | Grecja zobowiązała się, że bank dokona zbycia swojej działalności ubezpieczeniowej, spółki zależnej zajmującej się obsługą nieruchomości i określoną liczbę papierów wartościowych oraz zmniejszy wielkość portfela niepublicznych instrumentów kapitałowych. Ponadto bank nie będzie kupował papierów wartościowych o niskim ratingu inwestycyjnym poza ograniczonymi wyjątkami (95). |
| --- | --- |

(129)

Grecja zobowiązała się, że bank dokona zbycia swojej działalności ubezpieczeniowej, spółki zależnej zajmującej się obsługą nieruchomości i określoną liczbę papierów wartościowych oraz zmniejszy wielkość portfela niepublicznych instrumentów kapitałowych. Ponadto bank nie będzie kupował papierów wartościowych o niskim ratingu inwestycyjnym poza ograniczonymi wyjątkami (95).

| (130) | Grecja podjęła szereg zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego banku. Zobowiązała się do ograniczenia wynagrodzeń pracowników i kadry kierowniczej banku, doprowadzenia do przestrzegania przez bank greckiego prawa dotyczącego ładu korporacyjnego oraz ustanowienia efektywnej i odpowiedniej struktury organizacyjnej (96). |
| --- | --- |

(130)

Grecja podjęła szereg zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego banku. Zobowiązała się do ograniczenia wynagrodzeń pracowników i kadry kierowniczej banku, doprowadzenia do przestrzegania przez bank greckiego prawa dotyczącego ładu korporacyjnego oraz ustanowienia efektywnej i odpowiedniej struktury organizacyjnej (96).

| (131) | Ponadto Grecja zobowiązała się, że bank wzmocni swoją politykę kredytową, aby zapobiec jakiejkolwiek dyskryminacji na którymkolwiek etapie procesu kredytowego i aby zapewnić, że decyzje o przyznaniu i restrukturyzacji kredytów mają na celu maksymalizację rentowności banku. Grecja zobowiązała się, że bank poprawi monitorowanie ryzyka kredytowego i restrukturyzację kredytów (97). |
| --- | --- |

(131)

Ponadto Grecja zobowiązała się, że bank wzmocni swoją politykę kredytową, aby zapobiec jakiejkolwiek dyskryminacji na którymkolwiek etapie procesu kredytowego i aby zapewnić, że decyzje o przyznaniu i restrukturyzacji kredytów mają na celu maksymalizację rentowności banku. Grecja zobowiązała się, że bank poprawi monitorowanie ryzyka kredytowego i restrukturyzację kredytów (97).

| (132) | Szereg zobowiązań odnosi się do działań banku w odniesieniu do powiązanych kredytobiorców. Zobowiązania te mają na celu zapewnienie, aby bank nie odstąpił od ostrożnych praktyk bankowych podczas przyznawania lub restrukturyzacji kredytów dla swoich pracowników, członków kadry kierowniczej i akcjonariuszy, jak również jednostek publicznych, partii politycznych i spółek mediowych (98). |
| --- | --- |

(132)

Szereg zobowiązań odnosi się do działań banku w odniesieniu do powiązanych kredytobiorców. Zobowiązania te mają na celu zapewnienie, aby bank nie odstąpił od ostrożnych praktyk bankowych podczas przyznawania lub restrukturyzacji kredytów dla swoich pracowników, członków kadry kierowniczej i akcjonariuszy, jak również jednostek publicznych, partii politycznych i spółek mediowych (98).

| (133) | Ponadto Grecja zobowiązała się do nałożenia dalszych ograniczeń na bank, takich jak zakaz wypłacania kuponów i dywidend, zakaz nabywania innych przedsiębiorstw i zakaz reklamy (99). |
| --- | --- |

(133)

Ponadto Grecja zobowiązała się do nałożenia dalszych ograniczeń na bank, takich jak zakaz wypłacania kuponów i dywidend, zakaz nabywania innych przedsiębiorstw i zakaz reklamy (99).

| (134) | Zobowiązania te będą monitorowane przez pełnomocnika ds. monitorowania do dnia 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

(134)

Zobowiązania te będą monitorowane przez pełnomocnika ds. monitorowania do dnia 31 grudnia 2018 r.

| (135) | W ramach obecnego podwyższenia kapitału banku w związku z tym, że HFSF zabezpiecza podwyższenie kapitału, Grecja podjęła oddzielne zobowiązanie do wdrożenia środków określonych w art. 6a ustawy o HFSF zmienionej dnia 30 marca 2014 r. mającym na celu przydzielenie pozostałej kwoty niedoborów kapitału instytucji kredytowej posiadaczom jej instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań podporządkowanych w stosownych przypadkach, przed dokonaniem zastrzyku kapitałowego przez HFSF. |
| --- | --- |

(135)

W ramach obecnego podwyższenia kapitału banku w związku z tym, że HFSF zabezpiecza podwyższenie kapitału, Grecja podjęła oddzielne zobowiązanie do wdrożenia środków określonych w art. 6a ustawy o HFSF zmienionej dnia 30 marca 2014 r. mającym na celu przydzielenie pozostałej kwoty niedoborów kapitału instytucji kredytowej posiadaczom jej instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań podporządkowanych w stosownych przypadkach, przed dokonaniem zastrzyku kapitałowego przez HFSF.

3.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

3.1.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO DOTYCZĄCEGO PIERWSZEGO DOKAPITALIZOWANIA POMOSTOWEGO

| (136) | Dnia 27 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy spełniono warunki komunikatu bankowego z 2008 r. (100) w odniesieniu do stosowności, konieczności i proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego udzielonego bankowi przez HFSF (środek B1). |
| --- | --- |

(136)

Dnia 27 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy spełniono warunki komunikatu bankowego z 2008 r. (100) w odniesieniu do stosowności, konieczności i proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego udzielonego bankowi przez HFSF (środek B1).

| (137) | Jeżeli chodzi o stosowność środka, biorąc pod uwagę fakt, że pomoc została przyznana po uprzednim dokapitalizowaniu i udzieleniu pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz uwzględniając przedłużenie okresu na ratowanie, Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy bank podjął wszystkie możliwe działania, aby zapobiec potrzebie otrzymywania pomocy w przyszłości (101). Ponadto Komisja nie mogła stwierdzi wyraźnie, kto będzie kontrolował bank po zastąpieniu pierwszego dokapitalizowania pomostowego trwałym dokapitalizowaniem (102), ponieważ kontrolę nad bankiem mogłoby uzyskać albo państwo, albo mniejszościowi właściciele prywatni. Komisja zaznaczyła, że chciałaby zapewnić, aby jakość zarządzania bankiem, a w szczególności jakość jego procesu udzielania kredytów, nie uległa pogorszeniu w żadnym przypadku. |
| --- | --- |

(137)

Jeżeli chodzi o stosowność środka, biorąc pod uwagę fakt, że pomoc została przyznana po uprzednim dokapitalizowaniu i udzieleniu pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz uwzględniając przedłużenie okresu na ratowanie, Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy bank podjął wszystkie możliwe działania, aby zapobiec potrzebie otrzymywania pomocy w przyszłości (101). Ponadto Komisja nie mogła stwierdzi wyraźnie, kto będzie kontrolował bank po zastąpieniu pierwszego dokapitalizowania pomostowego trwałym dokapitalizowaniem (102), ponieważ kontrolę nad bankiem mogłoby uzyskać albo państwo, albo mniejszościowi właściciele prywatni. Komisja zaznaczyła, że chciałaby zapewnić, aby jakość zarządzania bankiem, a w szczególności jakość jego procesu udzielania kredytów, nie uległa pogorszeniu w żadnym przypadku.

| (138) | Jeżeli chodzi o konieczność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w motywie 66 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie Eurobank Komisja rozważała, czy podjęto wszystkie możliwe środki, aby uniknąć sytuacji, w której bank ponownie będzie potrzebował pomocy w przyszłości. Ponadto, ponieważ nie było pewności w kwestii długości okresu dokapitalizowania pomostowego, Komisja nie mogła stwierdzić, czy było ono wystarczające i zgodne z zasadami wynagrodzenia i podziału obciążenia w ramach zasad pomocy państwa. Dodatkowo warunki konwersji pierwszego dokapitalizowania pomostowego na trwałe dokapitalizowanie nie były znane w czasie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, w związku z czym Komisja nie mogła ich ocenić. |
| --- | --- |

(138)

Jeżeli chodzi o konieczność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w motywie 66 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie Eurobank Komisja rozważała, czy podjęto wszystkie możliwe środki, aby uniknąć sytuacji, w której bank ponownie będzie potrzebował pomocy w przyszłości. Ponadto, ponieważ nie było pewności w kwestii długości okresu dokapitalizowania pomostowego, Komisja nie mogła stwierdzić, czy było ono wystarczające i zgodne z zasadami wynagrodzenia i podziału obciążenia w ramach zasad pomocy państwa. Dodatkowo warunki konwersji pierwszego dokapitalizowania pomostowego na trwałe dokapitalizowanie nie były znane w czasie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, w związku z czym Komisja nie mogła ich ocenić.

| (139) | Jeżeli chodzi o proporcjonalność środka Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy zabezpieczenia (zakaz reklamy, zakaz wypłacania kuponów i dywidend, zakaz wykonywania opcji kupna oraz zakaz wykupu, zgodnie z motywem 71 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank) były wystarczające w odniesieniu do pierwszego dokapitalizowania pomostowego. Ponadto w motywie 72 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła, że zakłócenia konkurencji mogą być spowodowane brakiem reguł zapobiegających koordynacji wszystkich czterech największych greckich banków (tj. banku, Alpha Bank, NBG i Piraeus) przez HFSF i brakiem odpowiednich zabezpieczeń, które zapobiegłyby dzieleniu się przez te banki szczególnie chronionymi informacjami handlowymi. W związku z tym Komisja zaproponowała wyznaczenie pełnomocnika ds. monitorowania, który byłby fizycznie obecny w banku. |
| --- | --- |

(139)

Jeżeli chodzi o proporcjonalność środka Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy zabezpieczenia (zakaz reklamy, zakaz wypłacania kuponów i dywidend, zakaz wykonywania opcji kupna oraz zakaz wykupu, zgodnie z motywem 71 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank) były wystarczające w odniesieniu do pierwszego dokapitalizowania pomostowego. Ponadto w motywie 72 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła, że zakłócenia konkurencji mogą być spowodowane brakiem reguł zapobiegających koordynacji wszystkich czterech największych greckich banków (tj. banku, Alpha Bank, NBG i Piraeus) przez HFSF i brakiem odpowiednich zabezpieczeń, które zapobiegłyby dzieleniu się przez te banki szczególnie chronionymi informacjami handlowymi. W związku z tym Komisja zaproponowała wyznaczenie pełnomocnika ds. monitorowania, który byłby fizycznie obecny w banku.

3.2.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO DOTYCZĄCEGO NEA PROTON BANK

| (140) | Dnia 26 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF (środek NP1) w wysokości 1 122 mln EUR oraz zastrzyk kapitałowy ze strony HFSF w wysokości 250 mln EUR, a także zastrzyki kapitałowe ze strony HFSF w całkowitej kwocie 300 mln EUR (środek NP2) na rzecz Nea Proton Bank były zgodne z ogólnymi kryteriami zgodności pomocy i z wymogami komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania (103) i komunikatu w sprawie restrukturyzacji (104) (przywrócenie długoterminowej rentowności, podział obciążeń i ograniczenie pomocy do koniecznego minimum oraz ograniczenie zakłóceń konkurencji). |
| --- | --- |

(140)

Dnia 26 lipca 2012 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF (środek NP1) w wysokości 1 122 mln EUR oraz zastrzyk kapitałowy ze strony HFSF w wysokości 250 mln EUR, a także zastrzyki kapitałowe ze strony HFSF w całkowitej kwocie 300 mln EUR (środek NP2) na rzecz Nea Proton Bank były zgodne z ogólnymi kryteriami zgodności pomocy i z wymogami komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania (103) i komunikatu w sprawie restrukturyzacji (104) (przywrócenie długoterminowej rentowności, podział obciążeń i ograniczenie pomocy do koniecznego minimum oraz ograniczenie zakłóceń konkurencji).

| (141) | W odniesieniu do stosowności środków Komisja stwierdziła, że środki te stanowiły stosowną pomoc na ratowanie. |
| --- | --- |

(141)

W odniesieniu do stosowności środków Komisja stwierdziła, że środki te stanowiły stosowną pomoc na ratowanie.

| (142) | W odniesieniu do konieczności środków Komisja uznała, że interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF była konieczna zarówno pod względem kwoty jak formy, podczas gdy zastrzyki kapitałowe od HFSF były konieczne tylko pod względem formy. Jeżeli chodzi o kwotę zastrzyków kapitałowych dokonanych przez HFSF, w motywie 59 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank Komisja wyraziła jednak wątpliwości w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie w stanie samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i czy samodzielna restrukturyzacja stanowiła najtańszy spośród dostępnych możliwości. Ponadto w motywach 60 i 61 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank Komisja stwierdziła, że niezdolność Nea Proton Bank do zapewnienia wystarczającego wynagrodzenia z tytułu dokapitalizowania przez HFSF wzbudza wątpliwości w kwestii tego, czy jest on zasadniczo zdrowym bankiem, i w związku z tym wywołuje konieczność gruntownej restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(142)

W odniesieniu do konieczności środków Komisja uznała, że interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF była konieczna zarówno pod względem kwoty jak formy, podczas gdy zastrzyki kapitałowe od HFSF były konieczne tylko pod względem formy. Jeżeli chodzi o kwotę zastrzyków kapitałowych dokonanych przez HFSF, w motywie 59 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank Komisja wyraziła jednak wątpliwości w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie w stanie samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i czy samodzielna restrukturyzacja stanowiła najtańszy spośród dostępnych możliwości. Ponadto w motywach 60 i 61 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank Komisja stwierdziła, że niezdolność Nea Proton Bank do zapewnienia wystarczającego wynagrodzenia z tytułu dokapitalizowania przez HFSF wzbudza wątpliwości w kwestii tego, czy jest on zasadniczo zdrowym bankiem, i w związku z tym wywołuje konieczność gruntownej restrukturyzacji.

| (143) | Jeżeli chodzi o proporcjonalność środków, Komisja uznała, że jako pomoc na ratowanie są one proporcjonalne. |
| --- | --- |

(143)

Jeżeli chodzi o proporcjonalność środków, Komisja uznała, że jako pomoc na ratowanie są one proporcjonalne.

| (144) | W odniesieniu do przywrócenia długoterminowej rentowności Nea Proton Bank, w motywie 65 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy bank będzie mógł odzyskać rentowność samodzielnie. |
| --- | --- |

(144)

W odniesieniu do przywrócenia długoterminowej rentowności Nea Proton Bank, w motywie 65 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy bank będzie mógł odzyskać rentowność samodzielnie.

| (145) | Komisja wyraziła wątpliwość, czy zaproponowana restrukturyzacja jest wystarczająca w stosunku do wymaganego zakresu restrukturyzacji i przy braku wystarczającego wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(145)

Komisja wyraziła wątpliwość, czy zaproponowana restrukturyzacja jest wystarczająca w stosunku do wymaganego zakresu restrukturyzacji i przy braku wystarczającego wynagrodzenia.

3.3.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO DOTYCZĄCEGO NEW TT BANK

| (146) | Dnia 6 maja 2013 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy finansowanie niedopasowania poziomu płynności działalności TT Bank przeniesionej do New TT Bank (środek NTT1) w wysokości 4,1 mld EUR, zastrzyk kapitałowy ze strony HFSF na rzecz New TT Bank (środek NTT2) w wysokości 500 mln EUR, zastrzyk kapitałowy w formie akcji uprzywilejowanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków na rzecz TT bank (środek TT) w wysokości 224,96 mln EUR i interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF na rzecz aktywów T Bank przeniesionych do TT Bank (środek T) w wysokości 0,68 mld EUR były zgodne z ogólnymi kryteriami zgodności i wymogami komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania i komunikatu w sprawie restrukturyzacji (przywrócenie długoterminowej rentowności, podział obciążeń i ograniczenie pomocy do koniecznego minimum oraz ograniczenie zakłóceń konkurencji). |
| --- | --- |

(146)

Dnia 6 maja 2013 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia, czy finansowanie niedopasowania poziomu płynności działalności TT Bank przeniesionej do New TT Bank (środek NTT1) w wysokości 4,1 mld EUR, zastrzyk kapitałowy ze strony HFSF na rzecz New TT Bank (środek NTT2) w wysokości 500 mln EUR, zastrzyk kapitałowy w formie akcji uprzywilejowanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków na rzecz TT bank (środek TT) w wysokości 224,96 mln EUR i interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF na rzecz aktywów T Bank przeniesionych do TT Bank (środek T) w wysokości 0,68 mld EUR były zgodne z ogólnymi kryteriami zgodności i wymogami komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania i komunikatu w sprawie restrukturyzacji (przywrócenie długoterminowej rentowności, podział obciążeń i ograniczenie pomocy do koniecznego minimum oraz ograniczenie zakłóceń konkurencji).

| (147) | Komisja uznała, że zarówno środek NTT2, jak i środek NTT1 były pod względem formy stosowne i konieczne jako pomoc na ratowanie. Jeżeli chodzi o konieczność środka NTT2 pod względem jego kwoty, Komisja, wyrażając wątpliwości w odniesieniu do samodzielnego przywrócenia długoterminowej rentowności New TT Bank, uznała, że samodzielna restrukturyzacja może nie stanowić jedynej i najtańszej spośród dostępnych możliwości (105). Jeżeli chodzi o wynagrodzenie w przypadku obu środków, Komisja stwierdziła, że pokrycie niedopasowania poziomu płynności stanowiło ostateczny koszt bez kompensacji przyszłymi dochodami, co spowodowało konieczność gruntownej restrukturyzacji (106). |
| --- | --- |

(147)

Komisja uznała, że zarówno środek NTT2, jak i środek NTT1 były pod względem formy stosowne i konieczne jako pomoc na ratowanie. Jeżeli chodzi o konieczność środka NTT2 pod względem jego kwoty, Komisja, wyrażając wątpliwości w odniesieniu do samodzielnego przywrócenia długoterminowej rentowności New TT Bank, uznała, że samodzielna restrukturyzacja może nie stanowić jedynej i najtańszej spośród dostępnych możliwości (105). Jeżeli chodzi o wynagrodzenie w przypadku obu środków, Komisja stwierdziła, że pokrycie niedopasowania poziomu płynności stanowiło ostateczny koszt bez kompensacji przyszłymi dochodami, co spowodowało konieczność gruntownej restrukturyzacji (106).

| (148) | Jeżeli chodzi o proporcjonalność obu środków, Komisja uznała, że środki NTT2 i NTT1 były proporcjonalne jako pomoc na ratowanie w perspektywie krótkoterminowej, jednak w motywie 79 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zażądała, aby środki były wprowadzane szybko, aby zapobiec negatywnym efektom zewnętrznym. |
| --- | --- |

(148)

Jeżeli chodzi o proporcjonalność obu środków, Komisja uznała, że środki NTT2 i NTT1 były proporcjonalne jako pomoc na ratowanie w perspektywie krótkoterminowej, jednak w motywie 79 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zażądała, aby środki były wprowadzane szybko, aby zapobiec negatywnym efektom zewnętrznym.

| (149) | W odniesieniu do zgodności środka T z rynkiem wewnętrznym dnia 16 maja 2012 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła go jako pomoc na ratowanie w swojej decyzji dotyczącej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank („decyzja w sprawie T Bank”) (107), jednak nie mogła ostatecznie zatwierdzić pomocy udzielonej w odniesieniu do działalności T Bank przeniesionej do TT Bank. W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja przedłużyła (108) zatwierdzenie środka jako pomocy na ratowanie do czasu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie zaktualizowanej wersji planu restrukturyzacji dla TT Bank. |
| --- | --- |

(149)

W odniesieniu do zgodności środka T z rynkiem wewnętrznym dnia 16 maja 2012 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła go jako pomoc na ratowanie w swojej decyzji dotyczącej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank („decyzja w sprawie T Bank”) (107), jednak nie mogła ostatecznie zatwierdzić pomocy udzielonej w odniesieniu do działalności T Bank przeniesionej do TT Bank. W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja przedłużyła (108) zatwierdzenie środka jako pomocy na ratowanie do czasu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie zaktualizowanej wersji planu restrukturyzacji dla TT Bank.

| (150) | W odniesieniu do zgodności tych środków z komunikatem w sprawie restrukturyzacji Komisja wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy New TT Bank przywróci swoją długoterminową rentowność samodzielnie. Sceptycyzm ten opierał się na ograniczonej liczbie zaproponowanych środków, które miał podjąć New TT Bank w celu wygenerowania zysków w przyszłości, niepewności w odniesieniu do programu dobrowolnego przechodzenia na emeryturę pod względem harmonogramu i poziomu akceptacji wśród pracowników, braku dalszych środków mających na celu zmniejszenie kosztów personelu, brak środków mających na celu racjonalizację sieci oddziałów po nabyciu T Bank oraz towarzyszące im niepowodzenie w wykorzystaniu potencjalnych synergii (109). |
| --- | --- |

(150)

W odniesieniu do zgodności tych środków z komunikatem w sprawie restrukturyzacji Komisja wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy New TT Bank przywróci swoją długoterminową rentowność samodzielnie. Sceptycyzm ten opierał się na ograniczonej liczbie zaproponowanych środków, które miał podjąć New TT Bank w celu wygenerowania zysków w przyszłości, niepewności w odniesieniu do programu dobrowolnego przechodzenia na emeryturę pod względem harmonogramu i poziomu akceptacji wśród pracowników, braku dalszych środków mających na celu zmniejszenie kosztów personelu, brak środków mających na celu racjonalizację sieci oddziałów po nabyciu T Bank oraz towarzyszące im niepowodzenie w wykorzystaniu potencjalnych synergii (109).

| (151) | W motywach 90 i 91 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy ambitne obniżenie marży odsetkowej na istniejących depozytach i zwiększenie marż kredytowych w odniesieniu do nowo udzielonych kredytów będzie można wdrożyć bez utraty znacznej liczby klientów przez New TT Bank i bez ryzykownego kredytowania. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy New TT Bank podwoi swój portfel kredytów korporacyjnych zgodnie z planem i czy, uwzględniając brak wiedzy eksperckiej, będzie mógł osiągnąć planowany wysoki współczynnik wzrostu wyniku odsetkowego netto. |
| --- | --- |

(151)

W motywach 90 i 91 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy ambitne obniżenie marży odsetkowej na istniejących depozytach i zwiększenie marż kredytowych w odniesieniu do nowo udzielonych kredytów będzie można wdrożyć bez utraty znacznej liczby klientów przez New TT Bank i bez ryzykownego kredytowania. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy New TT Bank podwoi swój portfel kredytów korporacyjnych zgodnie z planem i czy, uwzględniając brak wiedzy eksperckiej, będzie mógł osiągnąć planowany wysoki współczynnik wzrostu wyniku odsetkowego netto.

| (152) | W związku z tym w motywie 95 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja przyjęła pogląd, że reintegracja TT Bank z większą rentowną spółką finansową zwiększy perspektywy rentowności New TT Bank, ponieważ umożliwi racjonalizację kosztów, ponowną wycenę depozytów i nowych kredytów oraz rozszerzenie asortymentu produktów. |
| --- | --- |

(152)

W związku z tym w motywie 95 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja przyjęła pogląd, że reintegracja TT Bank z większą rentowną spółką finansową zwiększy perspektywy rentowności New TT Bank, ponieważ umożliwi racjonalizację kosztów, ponowną wycenę depozytów i nowych kredytów oraz rozszerzenie asortymentu produktów.

| (153) | Ponieważ New TT Bank przejął działalność gospodarczą poprzednio prowadzoną przez TT Bank, włącznie z działalnością T Bank, Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, aby zbadać, czy środki T i TT stanowiły długoterminowe rozwiązanie w odniesieniu do rentowności New TT Bank i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. |
| --- | --- |

(153)

Ponieważ New TT Bank przejął działalność gospodarczą poprzednio prowadzoną przez TT Bank, włącznie z działalnością T Bank, Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, aby zbadać, czy środki T i TT stanowiły długoterminowe rozwiązanie w odniesieniu do rentowności New TT Bank i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag.

| (154) | W odniesieniu do podziału obciążenia Komisja uznała, że samodzielna restrukturyzacja zwiększa restrukturyzacji i w związku z tym wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy pomoc państwa została ograniczona do minimum. Ponadto Komisja zauważyła, że, chociaż udało się osiągnąć wytaczający podział obciążenia między akcjonariuszy i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych, co prawdopodobnie stanowiło najlepszy wykonalny scenariusz, brak wynagrodzenia spowodował konieczność gruntownej restrukturyzacji, zarówno pod względem środków w zakresie rentowności jak pod względem środków mających na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji. Komisja zauważyła ponadto, że niższe wynagrodzenie usprawiedliwiał fakt, że znaczna część poniesionych strat wynikała z umorzenia długu z korzyścią dla państwa (110). |
| --- | --- |

(154)

W odniesieniu do podziału obciążenia Komisja uznała, że samodzielna restrukturyzacja zwiększa restrukturyzacji i w związku z tym wyraziła wątpliwość w kwestii tego, czy pomoc państwa została ograniczona do minimum. Ponadto Komisja zauważyła, że, chociaż udało się osiągnąć wytaczający podział obciążenia między akcjonariuszy i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych, co prawdopodobnie stanowiło najlepszy wykonalny scenariusz, brak wynagrodzenia spowodował konieczność gruntownej restrukturyzacji, zarówno pod względem środków w zakresie rentowności jak pod względem środków mających na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji. Komisja zauważyła ponadto, że niższe wynagrodzenie usprawiedliwiał fakt, że znaczna część poniesionych strat wynikała z umorzenia długu z korzyścią dla państwa (110).

| (155) | W odniesieniu do zakłócenia konkurencji Komisja zauważyła, że ogromna kwota pomocy otrzymana przez TT Bank, przeniesiona działalność T Bank i brak wynagrodzenia powodują konieczność gruntownej restrukturyzacji i zmniejszenia udziału New TT Bank w rynku. Ponadto, chociaż straty wynikały głównie z posiadania greckich obligacji skarbowych, Komisja zauważyła, że TT Bank posiadał więcej greckich obligacji skarbowych niż inne greckie banki w stosunku do swojej wielkości i uznała, że odzwierciedlało to podejmowanie nieodpowiedniego ryzyka (111). Komisja zauważyła również, że choć New TT Bank pozostał na rynku prawie tak jak wcześniej TT Bank, zakłócenia konkurencji będą ograniczone ze względu na stosunkowo niewielkie rozmiary New TT Bank i brak działalności zagranicznej. Komisja wyraziła jednak wątpliwość w kwestii tego, czy podjęto wystarczające środki, aby ograniczyć nadmierne zakłócenia konkurencji i przyjęła pogląd, że może zaistnieć konieczność zastosowania zakazu przywództwa cenowego i innych środków dotyczących zachowania na rynku (112). |
| --- | --- |

(155)

W odniesieniu do zakłócenia konkurencji Komisja zauważyła, że ogromna kwota pomocy otrzymana przez TT Bank, przeniesiona działalność T Bank i brak wynagrodzenia powodują konieczność gruntownej restrukturyzacji i zmniejszenia udziału New TT Bank w rynku. Ponadto, chociaż straty wynikały głównie z posiadania greckich obligacji skarbowych, Komisja zauważyła, że TT Bank posiadał więcej greckich obligacji skarbowych niż inne greckie banki w stosunku do swojej wielkości i uznała, że odzwierciedlało to podejmowanie nieodpowiedniego ryzyka (111). Komisja zauważyła również, że choć New TT Bank pozostał na rynku prawie tak jak wcześniej TT Bank, zakłócenia konkurencji będą ograniczone ze względu na stosunkowo niewielkie rozmiary New TT Bank i brak działalności zagranicznej. Komisja wyraziła jednak wątpliwość w kwestii tego, czy podjęto wystarczające środki, aby ograniczyć nadmierne zakłócenia konkurencji i przyjęła pogląd, że może zaistnieć konieczność zastosowania zakazu przywództwa cenowego i innych środków dotyczących zachowania na rynku (112).

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON DOTYCZĄCE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W SPRAWIE PIERWSZEGO DOKAPITALIZOWANIA POMOSTOWEGO

UWAGI GRECKIEGO BANKU

| (156) | Dnia 3 stycznia 2013 r. Komisja otrzymała uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania przedłożone przez grecki bank. Bank ten stwierdził, że dokapitalizowanie greckich banków przez HFSF stanowiło zasadniczo pożądany krok w kierunku zdrowszego i rentowniejszego systemu bankowego i nie wyraził żadnego sprzeciwu wobec dokapitalizowania Eurobank. |
| --- | --- |

(156)

Dnia 3 stycznia 2013 r. Komisja otrzymała uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania przedłożone przez grecki bank. Bank ten stwierdził, że dokapitalizowanie greckich banków przez HFSF stanowiło zasadniczo pożądany krok w kierunku zdrowszego i rentowniejszego systemu bankowego i nie wyraził żadnego sprzeciwu wobec dokapitalizowania Eurobank.

| (157) | Wyrażając pełne poparcie dla zasady dokapitalizowania greckich banków przez HFSF, wspomniany grecki bank wyjaśnił jednak, że, aby ograniczyć zakłócenia konkurencji do minimum i uniknąć dyskryminacji, oczekuje, że dokapitalizowanie przez HFSF będzie dostępne dla wszystkich banków działających w Grecji na podobnych warunkach. |
| --- | --- |

(157)

Wyrażając pełne poparcie dla zasady dokapitalizowania greckich banków przez HFSF, wspomniany grecki bank wyjaśnił jednak, że, aby ograniczyć zakłócenia konkurencji do minimum i uniknąć dyskryminacji, oczekuje, że dokapitalizowanie przez HFSF będzie dostępne dla wszystkich banków działających w Grecji na podobnych warunkach.

5.   UWAGI GRECJI DOTYCZĄCE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

5.1.   UWAGI GRECJI DOTYCZĄCE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W SPRAWIE PIERWSZEGO DOKAPITALIZOWANIA POMOSTOWEGO

| (158) | Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF. |
| --- | --- |

(158)

Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF.

5.1.1.   Uwagi przygotowane przez narodowy bank Grecji

| (159) | W odniesieniu do stosowności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji zauważył, że kapitał w kwocie 18 mld, którym HFSF dokapitalizował cztery największe banki greckie w maju 2012 r., był niższy niż ostateczna kwota, która była potrzebna, aby banki te stopniowo osiągnęły i utrzymały współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 wyznaczony na poziomie 10 % do czerwca 2012 r. i współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 wyznaczony na poziomie 7 % w ramach trzyletniego niekorzystnego scenariusza testu warunków skrajnych. Zauważył on również, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe było tymczasowe, biorąc pod uwagę, że proces dokapitalizowania miał zakończyć się podwyższeniem kapitału podstawowego w tych czterech bankach. |
| --- | --- |

(159)

W odniesieniu do stosowności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji zauważył, że kapitał w kwocie 18 mld, którym HFSF dokapitalizował cztery największe banki greckie w maju 2012 r., był niższy niż ostateczna kwota, która była potrzebna, aby banki te stopniowo osiągnęły i utrzymały współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 wyznaczony na poziomie 10 % do czerwca 2012 r. i współczynnik kapitałowy kapitału Tier 1 wyznaczony na poziomie 7 % w ramach trzyletniego niekorzystnego scenariusza testu warunków skrajnych. Zauważył on również, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe było tymczasowe, biorąc pod uwagę, że proces dokapitalizowania miał zakończyć się podwyższeniem kapitału podstawowego w tych czterech bankach.

| (160) | Narodowy bank Grecji wskazał również, że dokapitalizowanie czterech największych greckich banków stanowi część długoterminowej restrukturyzacji greckiego sektora bankowego. Zauważył on, że w przypadku gdy bank pozostaje w rękach prywatnych, kierownictwo najprawdopodobniej pozostanie to samo, zaś w przypadku gdy bank staje się własnością państwa (to znaczy, własnością HFSF), HFSF może wyznaczyć nowe kierownictwo, które w każdym przypadku będzie oceniane przez narodowy bank Grecji. Narodowy bank Grecji zwrócił uwagę, że na bieżąco ocenia ramy ładu korporacyjnego, adekwatność zarządzania i profil ryzyka każdego banku w celu zapewnienia, aby nie podejmowano nadmiernego ryzyka. Wskazał on również, że HFSF wyznaczył już swoich przedstawicieli w radzie dyrektorów dokapitalizowanych banków. |
| --- | --- |

(160)

Narodowy bank Grecji wskazał również, że dokapitalizowanie czterech największych greckich banków stanowi część długoterminowej restrukturyzacji greckiego sektora bankowego. Zauważył on, że w przypadku gdy bank pozostaje w rękach prywatnych, kierownictwo najprawdopodobniej pozostanie to samo, zaś w przypadku gdy bank staje się własnością państwa (to znaczy, własnością HFSF), HFSF może wyznaczyć nowe kierownictwo, które w każdym przypadku będzie oceniane przez narodowy bank Grecji. Narodowy bank Grecji zwrócił uwagę, że na bieżąco ocenia ramy ładu korporacyjnego, adekwatność zarządzania i profil ryzyka każdego banku w celu zapewnienia, aby nie podejmowano nadmiernego ryzyka. Wskazał on również, że HFSF wyznaczył już swoich przedstawicieli w radzie dyrektorów dokapitalizowanych banków.

| (161) | W odniesieniu do konieczności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji zauważył, że dokapitalizowanie banku było ograniczone, tak aby zapewnić spełnienie obowiązujących wówczas minimalnych wymogów kapitałowych (8 %). Stwierdził również, że przedłużony okres poprzedzający dokapitalizowanie wynikał z gwałtownego pogorszenia środowiska operacyjnego w Grecji i wpływu programu udziału sektora prywatnego, złożoności całego projektu i potrzeby maksymalizacji uczestnictwa inwestorów prywatnych w podwyższeniach kapitału podstawowego. |
| --- | --- |

(161)

W odniesieniu do konieczności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji zauważył, że dokapitalizowanie banku było ograniczone, tak aby zapewnić spełnienie obowiązujących wówczas minimalnych wymogów kapitałowych (8 %). Stwierdził również, że przedłużony okres poprzedzający dokapitalizowanie wynikał z gwałtownego pogorszenia środowiska operacyjnego w Grecji i wpływu programu udziału sektora prywatnego, złożoności całego projektu i potrzeby maksymalizacji uczestnictwa inwestorów prywatnych w podwyższeniach kapitału podstawowego.

| (162) | W odniesieniu do proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji wskazał, że pełna realizacja planu restrukturyzacji, który zostanie przedłożony Komisji, jest zabezpieczona przez fakt, że zawieszenie praw głosu HFSF zostanie uchylone między innymi w przypadku bezpośredniego naruszenia planu restrukturyzacji. Narodowy bank Grecji zauważył także, że trudności banku nie wynikały ani z niedoszacowania czynników ryzyka przez kierownictwo banku, ani z agresywnych działań handlowych. |
| --- | --- |

(162)

W odniesieniu do proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego narodowy bank Grecji wskazał, że pełna realizacja planu restrukturyzacji, który zostanie przedłożony Komisji, jest zabezpieczona przez fakt, że zawieszenie praw głosu HFSF zostanie uchylone między innymi w przypadku bezpośredniego naruszenia planu restrukturyzacji. Narodowy bank Grecji zauważył także, że trudności banku nie wynikały ani z niedoszacowania czynników ryzyka przez kierownictwo banku, ani z agresywnych działań handlowych.

5.1.2.   Uwagi przygotowane przez HFSF

| (163) | Jeżeli chodzi o stosowność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w odniesieniu do ewentualnej ingerencji państwa w przypadku, gdy państwo udziela pomocy w znacznej wysokości poprzez HFSF, a HFSF posiada pełne prawa głosu, HFSF stwierdził, że banki finansowane przez HFSF nie są uważane za podmioty publiczne ani za podmioty kontrolowane przez państwo i że nie będą kontrolowane przez państwo po trwałym dokapitalizowaniu przez HFSF. HFSF wskazał, że jest całkowicie niezależnym podmiotem prawnym prawa prywatnego posiadającym autonomię podejmowania decyzji. Nie podlega kontroli rządowej zgodnie z art. 16C ust. 2 ustawy o HFSF, który stanowi, że instytucje kredytowe, które otrzymały wsparcie kapitałowe od HFSF nie należą do szeroko rozumianego sektora publicznego. Odniósł się również do struktury zarządczej HFSF. |
| --- | --- |

(163)

Jeżeli chodzi o stosowność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w odniesieniu do ewentualnej ingerencji państwa w przypadku, gdy państwo udziela pomocy w znacznej wysokości poprzez HFSF, a HFSF posiada pełne prawa głosu, HFSF stwierdził, że banki finansowane przez HFSF nie są uważane za podmioty publiczne ani za podmioty kontrolowane przez państwo i że nie będą kontrolowane przez państwo po trwałym dokapitalizowaniu przez HFSF. HFSF wskazał, że jest całkowicie niezależnym podmiotem prawnym prawa prywatnego posiadającym autonomię podejmowania decyzji. Nie podlega kontroli rządowej zgodnie z art. 16C ust. 2 ustawy o HFSF, który stanowi, że instytucje kredytowe, które otrzymały wsparcie kapitałowe od HFSF nie należą do szeroko rozumianego sektora publicznego. Odniósł się również do struktury zarządczej HFSF.

| (164) | Jeżeli chodzi o interwencję HFSF w zarządzanie bankiem, HFSF zwrócił uwagę, że będzie przestrzegał autonomii banku i nie będzie ingerował w jego codzienne zarządzanie, biorąc pod uwagę, że jego rola jest ograniczona przepisami ustawy o HFSF. Stwierdził, że nie będzie żadnej ingerencji ani koordynacji ze strony państwa i że decyzje banku dotyczące procesu udzielania kredytów (między innymi w odniesieniu do zabezpieczenia, ustalania ceny i wypłacalności kredytobiorców) będą podejmowane na podstawie kryteriów komercyjnych. |
| --- | --- |

(164)

Jeżeli chodzi o interwencję HFSF w zarządzanie bankiem, HFSF zwrócił uwagę, że będzie przestrzegał autonomii banku i nie będzie ingerował w jego codzienne zarządzanie, biorąc pod uwagę, że jego rola jest ograniczona przepisami ustawy o HFSF. Stwierdził, że nie będzie żadnej ingerencji ani koordynacji ze strony państwa i że decyzje banku dotyczące procesu udzielania kredytów (między innymi w odniesieniu do zabezpieczenia, ustalania ceny i wypłacalności kredytobiorców) będą podejmowane na podstawie kryteriów komercyjnych.

| (165) | HFSF wskazał, że ustawa o HFSF i umowa poprzedzająca subskrypcję ustalają właściwe zabezpieczenia, aby zapobiegać podejmowaniu nadmiernego ryzyka przez obecnych prywatnych akcjonariuszy. Wskazał elementy takie jak (i) wyznaczenie przedstawicieli HFSF na niezależnymi niewykonawczymi członkami rady dyrektorów banku i ich obecność podczas posiedzeń komisji, (ii) przeprowadzenie badania due diligence w banku przez HFSF i (iii) fakt, że po ostatecznym dokapitalizowaniu jego prawa głosu będą ograniczone tylko dopóty, dopóki bank będzie przestrzegał warunków planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(165)

HFSF wskazał, że ustawa o HFSF i umowa poprzedzająca subskrypcję ustalają właściwe zabezpieczenia, aby zapobiegać podejmowaniu nadmiernego ryzyka przez obecnych prywatnych akcjonariuszy. Wskazał elementy takie jak (i) wyznaczenie przedstawicieli HFSF na niezależnymi niewykonawczymi członkami rady dyrektorów banku i ich obecność podczas posiedzeń komisji, (ii) przeprowadzenie badania due diligence w banku przez HFSF i (iii) fakt, że po ostatecznym dokapitalizowaniu jego prawa głosu będą ograniczone tylko dopóty, dopóki bank będzie przestrzegał warunków planu restrukturyzacji.

| (166) | Jeżeli chodzi o konieczność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w szczególności w odniesieniu do poziomu wynagrodzenia pomocy, HFSF stwierdził, że wynagrodzenie zostało uzgodnione z przedstawicielami Komisji, EBC i MFW. Uzgodniony poziom uwzględniał fakt, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe zostanie zamienione na trwałe dokapitalizowanie przed dniem 30 września 2012 r., przy czym termin ten został ustalony w marcu 2012 r. w protokole dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej przez Komisję, EBC i MFW oraz Grecję. |
| --- | --- |

(166)

Jeżeli chodzi o konieczność pierwszego dokapitalizowania pomostowego, w szczególności w odniesieniu do poziomu wynagrodzenia pomocy, HFSF stwierdził, że wynagrodzenie zostało uzgodnione z przedstawicielami Komisji, EBC i MFW. Uzgodniony poziom uwzględniał fakt, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe zostanie zamienione na trwałe dokapitalizowanie przed dniem 30 września 2012 r., przy czym termin ten został ustalony w marcu 2012 r. w protokole dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej przez Komisję, EBC i MFW oraz Grecję.

| (167) | W odniesieniu do proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego HFSF zauważył, że środki, które przyjął, takie jak środki opisane w motywie 165 niniejszej decyzji, stanowią wystarczające zabezpieczenia w kontekście wysokich kwot otrzymanej pomocy i przedłużonego okresu ratowania. Ponadto HFSF stwierdził, że wprowadzono właściwe środki w celu zapewnienia, aby banki, w których m udziały HFSF nie dzieliły się szczególnie chronionymi informacjami halowymi. Do środków tych należy wyznaczanie różnych przedstawicieli HFSF do tych banków, mandaty dotyczące tych przedstawicieli, które stanowią specjalne zabezpieczanie przez przepływem informacji między przedstawicielami, oraz wyraźne wewnętrzne instrukcje dla tych urzędników, aby nie przekazywali chronionych informacji handlowych tych banków. HFSF stwierdził również, że nie wykonuje swoich praw w odniesieniu do tych banków w sposób, który mógłby uniemożliwiać, ograniczać, zniekształcać lub istotnie zmniejszać lub utrudniać efektywną konkurencję. Ponadto HFSF wskazał, że członkowie jego rady dyrektorów i jego pracownicy podlegają surowym zasadom poufności i obowiązkom powierniczym oraz są związani przepisami dotyczącymi tajemnicy służbowej w stosunku do jego spraw. |
| --- | --- |

(167)

W odniesieniu do proporcjonalności pierwszego dokapitalizowania pomostowego HFSF zauważył, że środki, które przyjął, takie jak środki opisane w motywie 165 niniejszej decyzji, stanowią wystarczające zabezpieczenia w kontekście wysokich kwot otrzymanej pomocy i przedłużonego okresu ratowania. Ponadto HFSF stwierdził, że wprowadzono właściwe środki w celu zapewnienia, aby banki, w których m udziały HFSF nie dzieliły się szczególnie chronionymi informacjami halowymi. Do środków tych należy wyznaczanie różnych przedstawicieli HFSF do tych banków, mandaty dotyczące tych przedstawicieli, które stanowią specjalne zabezpieczanie przez przepływem informacji między przedstawicielami, oraz wyraźne wewnętrzne instrukcje dla tych urzędników, aby nie przekazywali chronionych informacji handlowych tych banków. HFSF stwierdził również, że nie wykonuje swoich praw w odniesieniu do tych banków w sposób, który mógłby uniemożliwiać, ograniczać, zniekształcać lub istotnie zmniejszać lub utrudniać efektywną konkurencję. Ponadto HFSF wskazał, że członkowie jego rady dyrektorów i jego pracownicy podlegają surowym zasadom poufności i obowiązkom powierniczym oraz są związani przepisami dotyczącymi tajemnicy służbowej w stosunku do jego spraw.

5.2.   UWAGI GRECJI DOTYCZĄCE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W SPRAWIE NEA PROTON BANK

| (168) | Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF. |
| --- | --- |

(168)

Dnia 5 września 2012 r. Grecja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, które zostały przygotowane przez narodowy bank Grecji i HFSF.

5.2.1.   Uwagi przygotowane przez narodowy bank Grecji

| (169) | Narodowy bank Grecji zauważył, że Nea Proton Bank jako tymczasowa instytucja kredytowa należąca do HFSF nie mógł samodzielnie przedstawić długoterminowego biznesplanu. Ponadto narodowy bank Grecji zwrócił uwagę, że dokładnie monitoruje realizację biznesplanu przygotowanego przez HFSF dla Nea Proton Bank i przedłożonego Komisji w celu zapewnienia, aby Nea Proton Bank nie mógł zostać sprzedany w ciągu okresu określonego w przepisach prawa. |
| --- | --- |

(169)

Narodowy bank Grecji zauważył, że Nea Proton Bank jako tymczasowa instytucja kredytowa należąca do HFSF nie mógł samodzielnie przedstawić długoterminowego biznesplanu. Ponadto narodowy bank Grecji zwrócił uwagę, że dokładnie monitoruje realizację biznesplanu przygotowanego przez HFSF dla Nea Proton Bank i przedłożonego Komisji w celu zapewnienia, aby Nea Proton Bank nie mógł zostać sprzedany w ciągu okresu określonego w przepisach prawa.

| (170) | W odniesieniu do współczynnika wzrostu rentowności narodowy bank Grecji wskazał, że według przewidywań największa część wzrostu przypadnie na 2013 r. (kiedy wynik odsetkowy netto ma zwiększyć się do 55,3 mln EUR wobec 22,7 mln EUR w 2012 r.), będzie wynikać głównie z redukcji całkowitych wydatków z tytułu odsetek i będzie spowodowana dwoma czynnikami: refinansowaniem na lepszych warunkach lokat terminowych, które przynosiły wysokie dochody, i redukcją całkowitej pozostałej kwoty depozytów o 30 % w ciągu pierwszej połowy 2012 r. Ponadto narodowy bank Grecji podkreślił, że fakt, iż od 2013 r. wartość wyniku odsetkowego netto będzie zmieniać się dość płynnie i nie będzie żadnych wątpliwości odnośnie do zdolności Nea Proton Bank do osiągnięcia poziomu docelowego. |
| --- | --- |

(170)

W odniesieniu do współczynnika wzrostu rentowności narodowy bank Grecji wskazał, że według przewidywań największa część wzrostu przypadnie na 2013 r. (kiedy wynik odsetkowy netto ma zwiększyć się do 55,3 mln EUR wobec 22,7 mln EUR w 2012 r.), będzie wynikać głównie z redukcji całkowitych wydatków z tytułu odsetek i będzie spowodowana dwoma czynnikami: refinansowaniem na lepszych warunkach lokat terminowych, które przynosiły wysokie dochody, i redukcją całkowitej pozostałej kwoty depozytów o 30 % w ciągu pierwszej połowy 2012 r. Ponadto narodowy bank Grecji podkreślił, że fakt, iż od 2013 r. wartość wyniku odsetkowego netto będzie zmieniać się dość płynnie i nie będzie żadnych wątpliwości odnośnie do zdolności Nea Proton Bank do osiągnięcia poziomu docelowego.

5.2.2.   Uwagi przygotowane przez HFSF

| (171) | W odniesieniu do konieczności środków na rzecz Nea Proton Bank HFSF zwrócił uwagę, że narodowy bank Grecji jest odpowiednim organem do podejmowania decyzji o wszelkich środkach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz że HFSF dokonał zastrzyku kapitałowego na minimalnym poziomie kapitału wymaganym w celach regulacyjnych. |
| --- | --- |

(171)

W odniesieniu do konieczności środków na rzecz Nea Proton Bank HFSF zwrócił uwagę, że narodowy bank Grecji jest odpowiednim organem do podejmowania decyzji o wszelkich środkach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz że HFSF dokonał zastrzyku kapitałowego na minimalnym poziomie kapitału wymaganym w celach regulacyjnych.

| (172) | Jeżeli chodzi o przywrócenie długoterminowej rentowności Nea Proton Bank, HFSF odniósł się do ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z którymi HFSF miał sprzedać Nea Proton Bank w ciągu dwóch lat i uzgodnił z Komisją, że Nea Proton Bank może stać się częścią większego rentownego podmiotu. Chociaż plan restrukturyzacji w przypadku Nea Proton Bank polegał na modelu opartym na zasadzie samodzielności, HFSF wyjaśnił, że jego celem było ułatwienie sprzedaży tego banku przez poprawę jego atrakcyjności dla inwestorów i jego wyników finansowych. HFSF wyraził uwagę, że zastrzyki kapitałowe nie tylko umożliwiły Nea Proton Bank przestrzeganie wskaźnika minimalnej adekwatności kapitałowej, lecz także poprawiły jego sytuację finansową i jego atrakcyjność w kontekście wszelkiego przyszłego połączenia z innymi małymi bankami. HFSF zwrócił również uwagę, że dodatkowy zastrzyk kapitałowy był potrzebny, aby pokryć straty z tytułu trwałej utraty wartości związane z programem udziału sektora prywatnego i zwiększonymi kosztami rezerw związanych z kredytami. |
| --- | --- |

(172)

Jeżeli chodzi o przywrócenie długoterminowej rentowności Nea Proton Bank, HFSF odniósł się do ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z którymi HFSF miał sprzedać Nea Proton Bank w ciągu dwóch lat i uzgodnił z Komisją, że Nea Proton Bank może stać się częścią większego rentownego podmiotu. Chociaż plan restrukturyzacji w przypadku Nea Proton Bank polegał na modelu opartym na zasadzie samodzielności, HFSF wyjaśnił, że jego celem było ułatwienie sprzedaży tego banku przez poprawę jego atrakcyjności dla inwestorów i jego wyników finansowych. HFSF wyraził uwagę, że zastrzyki kapitałowe nie tylko umożliwiły Nea Proton Bank przestrzeganie wskaźnika minimalnej adekwatności kapitałowej, lecz także poprawiły jego sytuację finansową i jego atrakcyjność w kontekście wszelkiego przyszłego połączenia z innymi małymi bankami. HFSF zwrócił również uwagę, że dodatkowy zastrzyk kapitałowy był potrzebny, aby pokryć straty z tytułu trwałej utraty wartości związane z programem udziału sektora prywatnego i zwiększonymi kosztami rezerw związanych z kredytami.

| (173) | HFSF zauważył, że Nea Proton Bank poprawił swoje koszty finansowania i lojalność w segmencie depozytów. Zależność Nea Proton Bank od Eurosystemu zmniejszyła się w ciągu 2012 r., a jednocześnie bank poprawił swój poziom płynności. Dodatkowy zastrzyk kapitałowy był pomocny w obniżaniu stóp procentowych od depozytów i poprawie marż naliczanych od stóp procentowych. Nea Proton Bank dokonał już ponownej wyceny części swojego portfela kredytowego, korzystając z metody ustalania cen opartej na ryzyku przy stopach procentowych ustalonych znacznie powyżej kosztów finansowania. Ponadto planowany wskaźnik wzrostu wyniku odsetkowego netto zostałby osiągnięty przy zachowawczej ekspansji w segmencie klientów korporacyjnych i dzięki poprawie jakości portfela. |
| --- | --- |

(173)

HFSF zauważył, że Nea Proton Bank poprawił swoje koszty finansowania i lojalność w segmencie depozytów. Zależność Nea Proton Bank od Eurosystemu zmniejszyła się w ciągu 2012 r., a jednocześnie bank poprawił swój poziom płynności. Dodatkowy zastrzyk kapitałowy był pomocny w obniżaniu stóp procentowych od depozytów i poprawie marż naliczanych od stóp procentowych. Nea Proton Bank dokonał już ponownej wyceny części swojego portfela kredytowego, korzystając z metody ustalania cen opartej na ryzyku przy stopach procentowych ustalonych znacznie powyżej kosztów finansowania. Ponadto planowany wskaźnik wzrostu wyniku odsetkowego netto zostałby osiągnięty przy zachowawczej ekspansji w segmencie klientów korporacyjnych i dzięki poprawie jakości portfela.

| (174) | HFSF zauważył, że w 2012 r. Nea Proton Bank znacznie zmniejszył swoje koszty operacyjne, że jego dwie jedyne spółki zależne zakończą działalność, że jego udział w pośrednictwie ubezpieczeniowym został znacznie ograniczony oraz że zakończona zostanie jego własna działalność transakcyjna. |
| --- | --- |

(174)

HFSF zauważył, że w 2012 r. Nea Proton Bank znacznie zmniejszył swoje koszty operacyjne, że jego dwie jedyne spółki zależne zakończą działalność, że jego udział w pośrednictwie ubezpieczeniowym został znacznie ograniczony oraz że zakończona zostanie jego własna działalność transakcyjna.

| (175) | Ponadto HFSF zauważył, że zakłócenia konkurencji będą ograniczone ze względu na niewielki udział Nea Proton Bank w całkowitych aktywach bankowych w Grecji oraz na fakt, że nie rozważał on agresywnego przyjmowania depozytów. |
| --- | --- |

(175)

Ponadto HFSF zauważył, że zakłócenia konkurencji będą ograniczone ze względu na niewielki udział Nea Proton Bank w całkowitych aktywach bankowych w Grecji oraz na fakt, że nie rozważał on agresywnego przyjmowania depozytów.

5.3.   UWAGI GRECJI DOTYCZĄCE FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO W SPRAWIE NEW TT BANK

| (176) | Dnia 19 lipca 2013 r. Ministerstwo Finansów przedstawiło uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT. |
| --- | --- |

(176)

Dnia 19 lipca 2013 r. Ministerstwo Finansów przedstawiło uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

| (177) | W odniesieniu do konieczności środka NTT1 Ministerstwo Finansów dodało, że dokładna wartość aktywów i pasywów przeniesionych do New TT Bank została określona na podstawie sprawozdania audytorów zewnętrznych zgodnie z art. 63E ust. 6 ustawy 3601/2007. |
| --- | --- |

(177)

W odniesieniu do konieczności środka NTT1 Ministerstwo Finansów dodało, że dokładna wartość aktywów i pasywów przeniesionych do New TT Bank została określona na podstawie sprawozdania audytorów zewnętrznych zgodnie z art. 63E ust. 6 ustawy 3601/2007.

| (178) | W odniesieniu do konieczności środka NTT2 Ministerstwo Finansów wyraziło uwagę, że drugi program dostosowania dla Grecji (drugi przegląd – maj 2013 r.) wymagał sprzedaży New TT Bank osobie trzeciej do dnia 15 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(178)

W odniesieniu do konieczności środka NTT2 Ministerstwo Finansów wyraziło uwagę, że drugi program dostosowania dla Grecji (drugi przegląd – maj 2013 r.) wymagał sprzedaży New TT Bank osobie trzeciej do dnia 15 lipca 2013 r.

| (179) | W odniesieniu do wynagrodzenia środków NTT1 i NTT2 Ministerstwo Finansów zwróciło uwagę, że HFSF, który pokrywa niedopasowanie poziomu płynności do dnia 31 grudnia 2013 r. zamiast HDIGF, otrzymuje dług z pierwszeństwem spłaty przed innymi niezabezpieczonymi wierzycielami w przypadku likwidacji aktywów, które pozostały w posiadaniu TT Bank i że tylko roszczenia pracowników dotyczące otrzymania 50 % ich rekompensaty mają rangę wyższą niż roszczenie HFSF. W związku z tym ministerstwo zauważyło, że wynik likwidacji tych aktywów przyniesie korzyść przede wszystkim HFSF, zmniejszając w ten sposób koszt ponoszony przez państwo. |
| --- | --- |

(179)

W odniesieniu do wynagrodzenia środków NTT1 i NTT2 Ministerstwo Finansów zwróciło uwagę, że HFSF, który pokrywa niedopasowanie poziomu płynności do dnia 31 grudnia 2013 r. zamiast HDIGF, otrzymuje dług z pierwszeństwem spłaty przed innymi niezabezpieczonymi wierzycielami w przypadku likwidacji aktywów, które pozostały w posiadaniu TT Bank i że tylko roszczenia pracowników dotyczące otrzymania 50 % ich rekompensaty mają rangę wyższą niż roszczenie HFSF. W związku z tym ministerstwo zauważyło, że wynik likwidacji tych aktywów przyniesie korzyść przede wszystkim HFSF, zmniejszając w ten sposób koszt ponoszony przez państwo.

| (180) | W odniesieniu do przywrócenia długoterminowej rentowności New TT Bank Ministerstwo Finansów zauważyło, że New TT Bank jako tymczasowa instytucja kredytowa musi być sprzedany w ciągu dwóch lat od jego powstania zgodnie z art. 63E ustawy 3601/2007. Zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej z maja 2013 r. sprzedaż New TT Bank zostanie zakończona do dnia 15 lipca 2013 r., co zapewni długoterminową rentowność jego działalności. |
| --- | --- |

(180)

W odniesieniu do przywrócenia długoterminowej rentowności New TT Bank Ministerstwo Finansów zauważyło, że New TT Bank jako tymczasowa instytucja kredytowa musi być sprzedany w ciągu dwóch lat od jego powstania zgodnie z art. 63E ustawy 3601/2007. Zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej z maja 2013 r. sprzedaż New TT Bank zostanie zakończona do dnia 15 lipca 2013 r., co zapewni długoterminową rentowność jego działalności.

6.   OCENA POMOCY DOTYCZĄCEJ NABYTYCH PRZEDSIĘBIORSTW

6.1.   OCENA POMOCY DOTYCZĄCEJ NEA PROTON BANK

6.1.1.   Istnienie i kwota pomocy

| (181) | Komisja musi ustalić istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Zgodnie z tym postanowieniem pomoc państwa jest to wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(181)

Komisja musi ustalić istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Zgodnie z tym postanowieniem pomoc państwa jest to wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.1.1.1.   Istnienie pomocy w przypadku środków przyznanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (środki Pr1, Pr2 i Pr3)

| (182) | Zastrzyk kapitałowy w wysokości 80 mln EUR dokonany na rzecz Proton Bank przez państwo greckie w maju 2009 r. (środek Pr1), greckie państwowe instrumenty dłużne o wartości 78 mln EUR otrzymane przez Proton Bank w kwietniu 2009 r. (środek Pr2) i gwarancja państwowa udzielona Proton Bank na emisję obligacji o wartości nominalnej 149,4 mln EUR w lipcu 2010 r. (środek Pr3) zostały przyznane w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (113). W decyzji zatwierdzającej ten program Komisja stwierdziła, że środki przyznane w ramach tego programu będą stanowiły pomoc państwa. |
| --- | --- |

(182)

Zastrzyk kapitałowy w wysokości 80 mln EUR dokonany na rzecz Proton Bank przez państwo greckie w maju 2009 r. (środek Pr1), greckie państwowe instrumenty dłużne o wartości 78 mln EUR otrzymane przez Proton Bank w kwietniu 2009 r. (środek Pr2) i gwarancja państwowa udzielona Proton Bank na emisję obligacji o wartości nominalnej 149,4 mln EUR w lipcu 2010 r. (środek Pr3) zostały przyznane w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (113). W decyzji zatwierdzającej ten program Komisja stwierdziła, że środki przyznane w ramach tego programu będą stanowiły pomoc państwa.

| (183) | Jak ustalono w motywie 38 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, Nea Proton Bank przejmuje działalność gospodarczą Proton Bank. Środki Pr1, Pr2 i Pr3 przyniosły korzyść Nea Proton Bank, przyczyniając się do stabilizacji i kontynuacji działalności gospodarczej, która została przeniesiona do tego banku i która nie byłaby kontynuowana w innym przypadku. W związku z tym Komisja uznaje, że stanowiły one korzyść dla działalności gospodarczej przeniesionej do Nea Proton Bank. |
| --- | --- |

(183)

Jak ustalono w motywie 38 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, Nea Proton Bank przejmuje działalność gospodarczą Proton Bank. Środki Pr1, Pr2 i Pr3 przyniosły korzyść Nea Proton Bank, przyczyniając się do stabilizacji i kontynuacji działalności gospodarczej, która została przeniesiona do tego banku i która nie byłaby kontynuowana w innym przypadku. W związku z tym Komisja uznaje, że stanowiły one korzyść dla działalności gospodarczej przeniesionej do Nea Proton Bank.

6.1.1.2.   Istnienie pomocy państwa w przypadku pokrycia niedostosowania poziomu płynności Nea Proton Bank (środek NP1)

| (184) | W motywach 31–37 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja stwierdziła już, że środek NP1 oraz interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF i HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. W motywie 38 tej decyzji Komisja stwierdziła, że Nea Proton Bank jest gospodarczym beneficjentem tego środka, ponieważ przejmuje on działalność gospodarczą Proton Bank, która istnieje nadal dzięki otrzymanej pomocy. |
| --- | --- |

(184)

W motywach 31–37 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja stwierdziła już, że środek NP1 oraz interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji HDIGF i HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. W motywie 38 tej decyzji Komisja stwierdziła, że Nea Proton Bank jest gospodarczym beneficjentem tego środka, ponieważ przejmuje on działalność gospodarczą Proton Bank, która istnieje nadal dzięki otrzymanej pomocy.

6.1.1.3.   Istnienie pomocy państwa w przypadku zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego ze strony HFSF i zastrzyku kapitałowego w formie dodatkowego kapitału podstawowego ze strony HFSF w 2012 r. (środek NP2)

| (185) | W motywach 41–43 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja stwierdziła już, że zastrzyk kapitałowy udzielony przez HFSF w wysokości 250 mln EUR i zastrzyki dodatkowego kapitału oczekiwane w czasie wydania niniejszej decyzji, o całkowitej wartości 300 mln EUR, stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Jak wspomniano w motywie 93 niniejszej decyzji, z możliwej kwoty 300 mln EUR dodatkowego kapitału HFSF ostatecznie wniósł 265 mln EUR dodatkowego kapitału w 2012 r., w wyniku czego całkowite dokapitalizowanie w latach 2011 i 2012 wyniosło 515 mln EUR (środek NP2). |
| --- | --- |

(185)

W motywach 41–43 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja stwierdziła już, że zastrzyk kapitałowy udzielony przez HFSF w wysokości 250 mln EUR i zastrzyki dodatkowego kapitału oczekiwane w czasie wydania niniejszej decyzji, o całkowitej wartości 300 mln EUR, stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Jak wspomniano w motywie 93 niniejszej decyzji, z możliwej kwoty 300 mln EUR dodatkowego kapitału HFSF ostatecznie wniósł 265 mln EUR dodatkowego kapitału w 2012 r., w wyniku czego całkowite dokapitalizowanie w latach 2011 i 2012 wyniosło 515 mln EUR (środek NP2).

6.1.1.4.   Istnienie pomocy państwa w przypadku zastrzyku kapitałowego udzielonego przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank przed jego sprzedażą bankowi (NP3)

| (186) | Komisja uznaje zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank przed jego sprzedażą bankowi za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(186)

Komisja uznaje zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany przez HFSF na rzecz Nea Proton Bank przed jego sprzedażą bankowi za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

| (187) | Zastrzyk kapitałowy został dokonany przez HFSF, który jest podmiotem ustanowionym i finansowanym przez Grecję w celu wspierania banków, w związku z czym zastrzyk kapitałowy został dokonany z wykorzystaniem zasobów państwowych. Ponadto środek ten ma charakter selektywny, ponieważ zastrzyk kapitałowy stanowi korzyść wyłącznie dla Nea Proton Bank. |
| --- | --- |

(187)

Zastrzyk kapitałowy został dokonany przez HFSF, który jest podmiotem ustanowionym i finansowanym przez Grecję w celu wspierania banków, w związku z czym zastrzyk kapitałowy został dokonany z wykorzystaniem zasobów państwowych. Ponadto środek ten ma charakter selektywny, ponieważ zastrzyk kapitałowy stanowi korzyść wyłącznie dla Nea Proton Bank.

| (188) | Ponadto interwencja ta daje wyraźną przewagę Nea Proton Bank, ponieważ umożliwia dalsze istnienie jego działalności bankowej. Bez zastrzyku kapitałowego Nea Proton Bank, który miał głęboko ujemny kapitał, zostałby postawiony w stan upadłości. W takich okolicznościach nie byłoby możliwości sprzedaży Nea Proton Bank ani jego włączenia do większego podmiotu. Ponadto dokapitalizowanie to nie jest zgodne z testem prywatnego inwestora. Dokapitalizowanie kwotą 395 mln EUR umożliwiło natomiast sprzedaż Nea Proton Bank za cenę jednego euro. Inwestor prywatny zdecydowałby się na nieprzeprowadzanie dokapitalizowania i dopuszczenie do upadłości Nea Proton Bank, oszczędzając dzięki temu 395 mln EUR. |
| --- | --- |

(188)

Ponadto interwencja ta daje wyraźną przewagę Nea Proton Bank, ponieważ umożliwia dalsze istnienie jego działalności bankowej. Bez zastrzyku kapitałowego Nea Proton Bank, który miał głęboko ujemny kapitał, zostałby postawiony w stan upadłości. W takich okolicznościach nie byłoby możliwości sprzedaży Nea Proton Bank ani jego włączenia do większego podmiotu. Ponadto dokapitalizowanie to nie jest zgodne z testem prywatnego inwestora. Dokapitalizowanie kwotą 395 mln EUR umożliwiło natomiast sprzedaż Nea Proton Bank za cenę jednego euro. Inwestor prywatny zdecydowałby się na nieprzeprowadzanie dokapitalizowania i dopuszczenie do upadłości Nea Proton Bank, oszczędzając dzięki temu 395 mln EUR.

| (189) | Nea Proton Bank konkuruje z innymi bankami, w tym ze spółkami zależnymi banków zagranicznych, które prowadzą działalność w Grecji lub są potencjalnie zainteresowane wejściem na rynek grecki. W związku z tym zastrzyk kapitałowy wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi i może zakłócać konkurencję. |
| --- | --- |

(189)

Nea Proton Bank konkuruje z innymi bankami, w tym ze spółkami zależnymi banków zagranicznych, które prowadzą działalność w Grecji lub są potencjalnie zainteresowane wejściem na rynek grecki. W związku z tym zastrzyk kapitałowy wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi i może zakłócać konkurencję.

| (190) | Komisja uważa więc, że zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(190)

Komisja uważa więc, że zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

Beneficjent środka NP3

| (191) | Jak wyjaśniono już w motywie 188, Komisja uznaje Nea Proton Bank za beneficjenta zastrzyku kapitałowego w wysokości 395 mln EUR dokonanego na rzecz Nea Proton Bank, ponieważ pomoc ta umożliwiła kontynuację jego działalności gospodarczej w ramach banku. |
| --- | --- |

(191)

Jak wyjaśniono już w motywie 188, Komisja uznaje Nea Proton Bank za beneficjenta zastrzyku kapitałowego w wysokości 395 mln EUR dokonanego na rzecz Nea Proton Bank, ponieważ pomoc ta umożliwiła kontynuację jego działalności gospodarczej w ramach banku.

| (192) | Aby ocenić, czy sprzedaż Nea Proton Bank wiąże się z przyznaniem pomocy państwa bankowi zgodnie z pkt 49 komunikatu bankowego z 2008 r., Komisja musi ocenić, czy zostały spełnione określone wymogi. W szczególności musi zbadać, czy: (i) proces sprzedaży miał charakter otwarty i niedyskryminujący; (ii) sprzedaż odbyła się na warunkach rynkowych i (iii) instytucja finansowa lub rząd dążyły do uzyskania jak najwyższej ceny sprzedaży za odnośne aktywa i pasywa. |
| --- | --- |

(192)

Aby ocenić, czy sprzedaż Nea Proton Bank wiąże się z przyznaniem pomocy państwa bankowi zgodnie z pkt 49 komunikatu bankowego z 2008 r., Komisja musi ocenić, czy zostały spełnione określone wymogi. W szczególności musi zbadać, czy: (i) proces sprzedaży miał charakter otwarty i niedyskryminujący; (ii) sprzedaż odbyła się na warunkach rynkowych i (iii) instytucja finansowa lub rząd dążyły do uzyskania jak najwyższej ceny sprzedaży za odnośne aktywa i pasywa.

| (193) | Bank nabył akcje Nea Proton Bank, ponieważ przedłożył jedyną ważną ofertę w ramach niedyskryminującej procedury przetargowej, która była otwarta dla innych banków i instytucji finansowych. Doradca finansowy HFSF skontaktował się z szeroką grupą instytucji finansowych i inwestorów, jednak tylko czterej z nich wyrazili zainteresowanie nabyciem Nea Proton Bank, a tylko dwóch z nich, bank i fundusz hedgingowy (114), złożyły ostateczne oferty. Oferta banku była jedyną ofertą zgodną z pismem przewodnim HFSF. |
| --- | --- |

(193)

Bank nabył akcje Nea Proton Bank, ponieważ przedłożył jedyną ważną ofertę w ramach niedyskryminującej procedury przetargowej, która była otwarta dla innych banków i instytucji finansowych. Doradca finansowy HFSF skontaktował się z szeroką grupą instytucji finansowych i inwestorów, jednak tylko czterej z nich wyrazili zainteresowanie nabyciem Nea Proton Bank, a tylko dwóch z nich, bank i fundusz hedgingowy (114), złożyły ostateczne oferty. Oferta banku była jedyną ofertą zgodną z pismem przewodnim HFSF.

| (194) | Ponieważ doradca finansowy skontaktował się ze znaczną liczbą banków i z góry określił wyznaczył wymagania i ramy czasowe, których przestrzeganie było warunkiem ważności ofert, Komisja uznaje, że przetarg miał charakter otwarty i niedyskryminujący. W związku z tym Komisja stwierdza, że procedura przetargowa pozwala jej na wykluczenie obecności pomocy na rzecz nabywcy. |
| --- | --- |

(194)

Ponieważ doradca finansowy skontaktował się ze znaczną liczbą banków i z góry określił wyznaczył wymagania i ramy czasowe, których przestrzeganie było warunkiem ważności ofert, Komisja uznaje, że przetarg miał charakter otwarty i niedyskryminujący. W związku z tym Komisja stwierdza, że procedura przetargowa pozwala jej na wykluczenie obecności pomocy na rzecz nabywcy.

| (195) | Bank dokonał zapłaty w wysokości jednego euro, a HFSF zobowiązał się do dokapitalizowania Nea Proton Bank przed jego sprzedażą. Ujemna cena (tzn. uwzględniająca dokapitalizowanie Nea Proton Bank tuż przed sprzedażą) nie wyklucza tego, że cena sprzedaży odzwierciedla cenę rynkową przedsiębiorstwa (115), ponieważ kapitał własny netto Nea Proton Bank był wyraźnie ujemny i spodziewano się, że bank będzie nadal odnotowywał straty. Komisja nie ma powodów, aby uznać, że złożona oferta i zapłacona cena nie odzwierciedlały ceny rynkowej przedsiębiorstwa. W związku z tym, zgodnie z pkt 49 komunikatu bankowego z 2008 r., pkt 20 komunikatu w sprawie restrukturyzacji i swoją własną praktyką decyzyjną (116), Komisja stwierdza, że cena sprzedaży stanowiła cenę rynkową i że można wykluczyć pomoc na rzecz banku. |
| --- | --- |

(195)

Bank dokonał zapłaty w wysokości jednego euro, a HFSF zobowiązał się do dokapitalizowania Nea Proton Bank przed jego sprzedażą. Ujemna cena (tzn. uwzględniająca dokapitalizowanie Nea Proton Bank tuż przed sprzedażą) nie wyklucza tego, że cena sprzedaży odzwierciedla cenę rynkową przedsiębiorstwa (115), ponieważ kapitał własny netto Nea Proton Bank był wyraźnie ujemny i spodziewano się, że bank będzie nadal odnotowywał straty. Komisja nie ma powodów, aby uznać, że złożona oferta i zapłacona cena nie odzwierciedlały ceny rynkowej przedsiębiorstwa. W związku z tym, zgodnie z pkt 49 komunikatu bankowego z 2008 r., pkt 20 komunikatu w sprawie restrukturyzacji i swoją własną praktyką decyzyjną (116), Komisja stwierdza, że cena sprzedaży stanowiła cenę rynkową i że można wykluczyć pomoc na rzecz banku.

6.1.1.5.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy i łącznej kwoty otrzymanej pomocy

| (196) | Na podstawie motywów 182–190 Komisja uznaje, że środki Pr1, Pr2 i Pr3, NP1, NP2 i NP3 spełniają warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu i stanowią pomoc państwa. W odniesieniu do środków Pr1, Pr2 i Pr3 Komisja stwierdza, że, ponieważ przyczyniły się one do dalszego istnienia Proton Bank i jego dalszej działalności, którą następnie przeniesiono do Nea Proton Bank, można je uznać również za korzyść dla Nea Proton Bank, który przejmuje tę działalność. Jak już stwierdzono w motywie 184, beneficjentem środka NP1 jest Nea Proton Bank, który przejmuje przeniesioną działalność Proton Bank. Ponadto Nea Proton Bank jest również beneficjentem środków NP2 i NP3. |
| --- | --- |

(196)

Na podstawie motywów 182–190 Komisja uznaje, że środki Pr1, Pr2 i Pr3, NP1, NP2 i NP3 spełniają warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu i stanowią pomoc państwa. W odniesieniu do środków Pr1, Pr2 i Pr3 Komisja stwierdza, że, ponieważ przyczyniły się one do dalszego istnienia Proton Bank i jego dalszej działalności, którą następnie przeniesiono do Nea Proton Bank, można je uznać również za korzyść dla Nea Proton Bank, który przejmuje tę działalność. Jak już stwierdzono w motywie 184, beneficjentem środka NP1 jest Nea Proton Bank, który przejmuje przeniesioną działalność Proton Bank. Ponadto Nea Proton Bank jest również beneficjentem środków NP2 i NP3.

| (197) | W związku z tym Komisja stwierdza, że oprócz gwarancji państwa w wysokości 149,4 mln EUR (środek Pr3) i greckich rządowych papierów wartościowych w wysokości 78 mln EUR (środek Pr2) na działalność Nea Proton Bank udzielono pomocy państwa w formie wsparcia kapitałowego w wysokości 2 111,6 mln EUR (środki Pr1, NP1, NP2 i NP3), jak podsumowano w tabeli 9.

  Tabela 9


  Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez Proton Bank i Nea Proton Bank









  Beneficjent pomocy | Środek | Charakter pomocy | Kwota pomocy (w mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Działalność Proton Bank | Pr1 | Dokapitalizowanie | 80 |
| Działalność Nea Proton Bank | NP1 | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB | 1 121,6 |
| NP2 | Dokapitalizowanie | 515 |
| NP3 | Dokapitalizowanie | 395 |
| Łączna udzielona pomoc kapitałowa | 2 111,6 |
| Beneficjent pomocy | Środek | Charakter pomocy | |
| Działalność Proton Bank | Pr2 | Pożyczka obligacyjna | 78 |
| Pr3 | Gwarancja | 149,4 |
| Całkowita udzielona pomoc na utrzymanie płynności finansowej | 227,4 |

(197)

W związku z tym Komisja stwierdza, że oprócz gwarancji państwa w wysokości 149,4 mln EUR (środek Pr3) i greckich rządowych papierów wartościowych w wysokości 78 mln EUR (środek Pr2) na działalność Nea Proton Bank udzielono pomocy państwa w formie wsparcia kapitałowego w wysokości 2 111,6 mln EUR (środki Pr1, NP1, NP2 i NP3), jak podsumowano w tabeli 9.

Tabela 9

Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez Proton Bank i Nea Proton Bank

Beneficjent pomocy

Środek

Charakter pomocy

Kwota pomocy (w mln EUR)

Działalność Proton Bank

Pr1

Dokapitalizowanie

80

Działalność Nea Proton Bank

NP1

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z PB do NPB

1 121,6

NP2

Dokapitalizowanie

515

NP3

Dokapitalizowanie

395

Łączna udzielona pomoc kapitałowa

2 111,6

Beneficjent pomocy

Środek

Charakter pomocy

Działalność Proton Bank

Pr2

Pożyczka obligacyjna

78

Pr3

Gwarancja

149,4

Całkowita udzielona pomoc na utrzymanie płynności finansowej

227,4

6.1.2.   Podstawa prawna oceny zgodności

| (198) | W art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia się Komisję do stwierdzenia zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. |
| --- | --- |

(198)

W art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia się Komisję do stwierdzenia zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”.

| (199) | Komisja uznała, że globalny kryzys finansowy może powodować poważne zaburzenie w gospodarce państwa członkowskiego i że środki wsparcia dla banków mogą zaradzić temu zaburzeniu. Potwierdzono to w komunikacie bankowym z 2008 r., komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie restrukturyzacji. Komisja nadal uważa, że wymogi w zakresie pomocy państwa, która ma zostać zatwierdzona na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, są spełnione w świetle wystąpienia warunków skrajnych na rynkach finansowych. Komisja potwierdziła ten pogląd, przyjmując komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. (117) i komunikat bankowy z 2013 r. (118). |
| --- | --- |

(199)

Komisja uznała, że globalny kryzys finansowy może powodować poważne zaburzenie w gospodarce państwa członkowskiego i że środki wsparcia dla banków mogą zaradzić temu zaburzeniu. Potwierdzono to w komunikacie bankowym z 2008 r., komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie restrukturyzacji. Komisja nadal uważa, że wymogi w zakresie pomocy państwa, która ma zostać zatwierdzona na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, są spełnione w świetle wystąpienia warunków skrajnych na rynkach finansowych. Komisja potwierdziła ten pogląd, przyjmując komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. (117) i komunikat bankowy z 2013 r. (118).

| (200) | W odniesieniu do gospodarki Grecji w decyzji zatwierdzającej i przedłużającej program wsparcia na rzecz greckich banków oraz w swoich decyzjach zatwierdzających środki pomocy państwa przyznane przez Grecję poszczególnym bankom (119) Komisja uznała, że istnieje zagrożenie poważnym zaburzeniem w gospodarce Grecji i że wsparcie państwa dla banków stanowi właściwy środek zaradczy wobec tego zaburzenia. W związku z tym podstawę prawną oceny środków pomocy powinien stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(200)

W odniesieniu do gospodarki Grecji w decyzji zatwierdzającej i przedłużającej program wsparcia na rzecz greckich banków oraz w swoich decyzjach zatwierdzających środki pomocy państwa przyznane przez Grecję poszczególnym bankom (119) Komisja uznała, że istnieje zagrożenie poważnym zaburzeniem w gospodarce Grecji i że wsparcie państwa dla banków stanowi właściwy środek zaradczy wobec tego zaburzenia. W związku z tym podstawę prawną oceny środków pomocy powinien stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

| (201) | Aby pomoc była zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności:
  a)   
  stosowności
  : pomoc musi być właściwie ukierunkowana, aby umożliwiała skuteczne osiągnięcie celu, jakim jest zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki; nie zostałoby to osiągnięte, gdyby środek nie był stosowny do zaburzenia, któremu ma zaradzić;
  b)   
  konieczności
  : środek pomocy musi, zarówno pod względem kwoty, jak i formy, być konieczny do osiągnięcia celu; dlatego kwota środka pomocy musi stanowić minimalną kwotę niezbędną do osiągnięcia tego celu, a jego forma musi być najbardziej odpowiednia do zaradzenia zakłóceniu;
  c)   
  proporcjonalności
  : konieczne jest zachowanie właściwej równowagi między pozytywnymi skutkami środka a zakłóceniami konkurencji, tak aby zakłócenia te ograniczały się do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów środka. |
| --- | --- |

(201)

Aby pomoc była zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności:

a)   
  stosowności
  : pomoc musi być właściwie ukierunkowana, aby umożliwiała skuteczne osiągnięcie celu, jakim jest zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki; nie zostałoby to osiągnięte, gdyby środek nie był stosowny do zaburzenia, któremu ma zaradzić;

b)   
  konieczności
  : środek pomocy musi, zarówno pod względem kwoty, jak i formy, być konieczny do osiągnięcia celu; dlatego kwota środka pomocy musi stanowić minimalną kwotę niezbędną do osiągnięcia tego celu, a jego forma musi być najbardziej odpowiednia do zaradzenia zakłóceniu;

c)   
  proporcjonalności
  : konieczne jest zachowanie właściwej równowagi między pozytywnymi skutkami środka a zakłóceniami konkurencji, tak aby zakłócenia te ograniczały się do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów środka.

| (202) | W okresie kryzysu finansowego Komisja opracowała kryteria zgodności w odniesieniu do różnych rodzajów środków pomocy. Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r. |
| --- | --- |

(202)

W okresie kryzysu finansowego Komisja opracowała kryteria zgodności w odniesieniu do różnych rodzajów środków pomocy. Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r.

| (203) | Komunikat w sprawie dokapitalizowania (120) określa dalsze wytyczne dotyczące wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez państwo. |
| --- | --- |

(203)

Komunikat w sprawie dokapitalizowania (120) określa dalsze wytyczne dotyczące wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez państwo.

| (204) | Ponadto w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (121) Komisja wyjaśniła sposób przeprowadzania przez nią oceny planów restrukturyzacji. W swojej ocenie planu restrukturyzacji banku na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji Komisja weźmie pod uwagę wszystkie środki wymienione w tabeli 7. |
| --- | --- |

(204)

Ponadto w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (121) Komisja wyjaśniła sposób przeprowadzania przez nią oceny planów restrukturyzacji. W swojej ocenie planu restrukturyzacji banku na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji Komisja weźmie pod uwagę wszystkie środki wymienione w tabeli 7.

6.1.3.   Ocena zgodności środków pomocy z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

6.1.3.1.   Zgodność środków Pr1, Pr2 i Pr3 z komunikatem bankowym z 2008 r.

| (205) | Środki Pr1, Pr2 i Pr3 przyznano w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków. Środki zawarte w tym programie oceniono już jako zgodne z rynkiem wewnętrznym w decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2008 r. |
| --- | --- |

(205)

Środki Pr1, Pr2 i Pr3 przyznano w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków. Środki zawarte w tym programie oceniono już jako zgodne z rynkiem wewnętrznym w decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2008 r.

6.1.3.2.   Zgodność środków NP1 and NP2 z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

| (206) | Komisja zatwierdziła środki NP1 i NP2 jako pomoc na ratowanie w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton. Jak wspominano w motywie 142, Komisja wyraziła jednak wątpliwości dotyczące konieczności kwoty środka NP2 w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie w stanie samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność, i w związku z tym zastanawiała się, czy samodzielne działanie będzie najtańszą spośród dostępnych możliwości. Obawom tym zaradzono poprzez sprzedaż Nea Proton Bank bankowi w dniu 15 lipca 2013 r. Biorąc pod uwagę, że Nea Proton Bank sprzedano bankowi w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego procesu, zapłatę dokonaną przez bank uznaję się za zgodną z ceną rynkową. W z tym kwota zastrzyku kapitałowego dokonanego przez państwo przed sprzedażą była konieczna dla powodzenia sprzedaży. Integracja Nea Proton Bank z działalnością banku rozwiąże długoterminowe problemy w zakresie rentowności Nea Proton Bank, co można stwierdzić w świetle planu restrukturyzacji przedłożonego Komisji przez bank. |
| --- | --- |

(206)

Komisja zatwierdziła środki NP1 i NP2 jako pomoc na ratowanie w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton. Jak wspominano w motywie 142, Komisja wyraziła jednak wątpliwości dotyczące konieczności kwoty środka NP2 w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie w stanie samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność, i w związku z tym zastanawiała się, czy samodzielne działanie będzie najtańszą spośród dostępnych możliwości. Obawom tym zaradzono poprzez sprzedaż Nea Proton Bank bankowi w dniu 15 lipca 2013 r. Biorąc pod uwagę, że Nea Proton Bank sprzedano bankowi w ramach otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego procesu, zapłatę dokonaną przez bank uznaję się za zgodną z ceną rynkową. W z tym kwota zastrzyku kapitałowego dokonanego przez państwo przed sprzedażą była konieczna dla powodzenia sprzedaży. Integracja Nea Proton Bank z działalnością banku rozwiąże długoterminowe problemy w zakresie rentowności Nea Proton Bank, co można stwierdzić w świetle planu restrukturyzacji przedłożonego Komisji przez bank.

6.1.3.3.   Zgodność środka NP3 z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

6.1.3.3.1.   Stosowność

| (207) | Jeżeli chodzi o stosowność środka NP3, tj. zastrzyku kapitałowego w wysokości 395 mln EUR dokonanego na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF przed sprzedażą bankowi, Komisja uznaje, że środek ten jest stosowny, ponieważ pomógł w podtrzymaniu działalności Nea Proton Bank. Działalność ta nie mogłaby być kontynuowana bez pomocy ze strony HFSF, ponieważ w momencie sprzedaży na rzecz banku Nea Proton Bank miał ujemny kapitał własny i nadal odnotowywał straty. Żaden bank nie kupiłby Nea Proton Bank bez uprzedniego dokapitalizowania. Środek ten zapewnia więc utrzymanie stabilności finansowej w Grecji. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że środek ten jest stosowny jako pomoc na ratowanie. |
| --- | --- |

(207)

Jeżeli chodzi o stosowność środka NP3, tj. zastrzyku kapitałowego w wysokości 395 mln EUR dokonanego na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF przed sprzedażą bankowi, Komisja uznaje, że środek ten jest stosowny, ponieważ pomógł w podtrzymaniu działalności Nea Proton Bank. Działalność ta nie mogłaby być kontynuowana bez pomocy ze strony HFSF, ponieważ w momencie sprzedaży na rzecz banku Nea Proton Bank miał ujemny kapitał własny i nadal odnotowywał straty. Żaden bank nie kupiłby Nea Proton Bank bez uprzedniego dokapitalizowania. Środek ten zapewnia więc utrzymanie stabilności finansowej w Grecji. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że środek ten jest stosowny jako pomoc na ratowanie.

6.1.3.3.2.   Konieczność

| (208) | Zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. środek pomocy musi być konieczny pod względem kwoty i formy do osiągnięcia jego celu. Oznacza to, że zastrzyk kapitałowy musi być dokonany w minimalnej kwocie niezbędnej do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(208)

Zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. środek pomocy musi być konieczny pod względem kwoty i formy do osiągnięcia jego celu. Oznacza to, że zastrzyk kapitałowy musi być dokonany w minimalnej kwocie niezbędnej do osiągnięcia tego celu.

| (209) | Zgodnie z oświadczeniem narodowego banku Grecji w piśmie z dnia 19 lipca 2013 r. likwidacja Nea Proton Bank mogłaby spowodować efekt domina, wywołując nowy kryzys systemowy i osłabiając zaufanie wobec systemu bankowego przywrócone niedawno po zakończeniu procesu dokapitalizowania. Komisja uznaje, że te elementy stabilności finansowej potwierdzają konieczność środka NP3. |
| --- | --- |

(209)

Zgodnie z oświadczeniem narodowego banku Grecji w piśmie z dnia 19 lipca 2013 r. likwidacja Nea Proton Bank mogłaby spowodować efekt domina, wywołując nowy kryzys systemowy i osłabiając zaufanie wobec systemu bankowego przywrócone niedawno po zakończeniu procesu dokapitalizowania. Komisja uznaje, że te elementy stabilności finansowej potwierdzają konieczność środka NP3.

| (210) | Jeżeli chodzi o skalę interwencji, kwota 395 mln EUR została ustalona w ramach otwartej i niedyskryminującej procedury przetargowej. Bank przeprowadził badanie due diligence w Nea Proton Bank. Oferta banku, która wymagała dokapitalizowania Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR przed jego zakupem, została obliczona tak, aby dosięgnięty został minimalny wskaźnik adekwatności kapitałowej na poziomie 9 % i możliwe było utworzenie rezerwy w dodatkowej kwocie 119 mln EUR w związku z przewidywanymi dodatkowymi stratami kredytowymi i przewidywanymi stratami przed opodatkowaniem do 2016 r. Komisja stwierdza, że pomoc w wysokości 395 mln EUR była konieczna. |
| --- | --- |

(210)

Jeżeli chodzi o skalę interwencji, kwota 395 mln EUR została ustalona w ramach otwartej i niedyskryminującej procedury przetargowej. Bank przeprowadził badanie due diligence w Nea Proton Bank. Oferta banku, która wymagała dokapitalizowania Nea Proton Bank kwotą 395 mln EUR przed jego zakupem, została obliczona tak, aby dosięgnięty został minimalny wskaźnik adekwatności kapitałowej na poziomie 9 % i możliwe było utworzenie rezerwy w dodatkowej kwocie 119 mln EUR w związku z przewidywanymi dodatkowymi stratami kredytowymi i przewidywanymi stratami przed opodatkowaniem do 2016 r. Komisja stwierdza, że pomoc w wysokości 395 mln EUR była konieczna.

| (211) | Jeżeli chodzi o wynagrodzenie pomocy, przy cenie sprzedaży ustalonej na poziomie jednego euro, HFSF nie odzyska żadnych środków pieniężnych. Jego wkład jest podobny do dotacji. Jak wskazano w punkcie 44 komunikatu w sprawie dokapitalizowania, dokapitalizowanie bez wystarczającego wynagrodzenia można zaakceptować tylko w przypadku banków znajdujących się w trudnej sytuacji, które nie mogą wypłacić żadnego wynagrodzenia. Komisja uznaje, że warunek ten jest spełniony w przypadku Nea Proton Bank. Brak wynagrodzenia powoduje potrzebę gruntownej restrukturyzacji, zgodnie z komunikatem w sprawie dokapitalizowania. |
| --- | --- |

(211)

Jeżeli chodzi o wynagrodzenie pomocy, przy cenie sprzedaży ustalonej na poziomie jednego euro, HFSF nie odzyska żadnych środków pieniężnych. Jego wkład jest podobny do dotacji. Jak wskazano w punkcie 44 komunikatu w sprawie dokapitalizowania, dokapitalizowanie bez wystarczającego wynagrodzenia można zaakceptować tylko w przypadku banków znajdujących się w trudnej sytuacji, które nie mogą wypłacić żadnego wynagrodzenia. Komisja uznaje, że warunek ten jest spełniony w przypadku Nea Proton Bank. Brak wynagrodzenia powoduje potrzebę gruntownej restrukturyzacji, zgodnie z komunikatem w sprawie dokapitalizowania.

| (212) | Podsumowując, środek ten zarówno pod względem kwoty, jak i pod względem formy stanowi konieczną pomoc na ratowanie, mającą na celu ograniczenie zaburzeń w greckim systemie bankowym i w całej gospodarce. |
| --- | --- |

(212)

Podsumowując, środek ten zarówno pod względem kwoty, jak i pod względem formy stanowi konieczną pomoc na ratowanie, mającą na celu ograniczenie zaburzeń w greckim systemie bankowym i w całej gospodarce.

6.1.3.3.3.   Proporcjonalność

| (213) | Komisja zauważa, że po połączeniu dokonanym w drodze wchłonięcia Nea Proton Bank przez bank, działalność gospodarcza Nea Proton Bank została przeniesiona do banku. Fakt, że pomoc ta stanowi ratunek dla tej działalności gospodarczej, mógłby teoretycznie powodować zakłócenia konkurencji. Komisja zawraca jednak uwagę na niewielkie rozmiary Nea Proton Bank i proces sprzedaży, w którym konkurenci mieli możliwość składania ofert kupna Nea Proton Bank. Ponadto niezwłocznie po przeniesieniu działalność gospodarcza Nea Proton Bank zostanie całkowicie zintegrowana z dzielnością banku i przestanie istnieć jako oddzielna działalność gospodarcza lub konkurent. Komisja stwierdza zatem, że pomoc nie powoduje nadmiernego zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(213)

Komisja zauważa, że po połączeniu dokonanym w drodze wchłonięcia Nea Proton Bank przez bank, działalność gospodarcza Nea Proton Bank została przeniesiona do banku. Fakt, że pomoc ta stanowi ratunek dla tej działalności gospodarczej, mógłby teoretycznie powodować zakłócenia konkurencji. Komisja zawraca jednak uwagę na niewielkie rozmiary Nea Proton Bank i proces sprzedaży, w którym konkurenci mieli możliwość składania ofert kupna Nea Proton Bank. Ponadto niezwłocznie po przeniesieniu działalność gospodarcza Nea Proton Bank zostanie całkowicie zintegrowana z dzielnością banku i przestanie istnieć jako oddzielna działalność gospodarcza lub konkurent. Komisja stwierdza zatem, że pomoc nie powoduje nadmiernego zakłócenia konkurencji.

6.1.3.3.4.   Wniosek dotyczący zgodności środka NP3 z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

| (214) | Komisja stwierdza zatem, że środek NP3 jest stosowny i konieczny oraz że, w świetle przewidywanej gruntownej restrukturyzacji banku, który obecnie obejmuje działalność Nea Proton Bank, jest proporcjonalny do zamierzonego celu. |
| --- | --- |

(214)

Komisja stwierdza zatem, że środek NP3 jest stosowny i konieczny oraz że, w świetle przewidywanej gruntownej restrukturyzacji banku, który obecnie obejmuje działalność Nea Proton Bank, jest proporcjonalny do zamierzonego celu.

6.1.4.   Zgodność środków pomocy z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

| (215) | W motywach 60, 61, 78 i 79 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank w odniesieniu do środków NP1 i NP2 Komisja zwróciła uwagę, że Nea Proton Bank prawdopodobnie nie będzie w stanie wypłacić wynagrodzenia za otrzymaną pomoc państwa i podkreśliła, że brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji. W motywie 211 Komisja zwróciła uwagę, że jeżeli chodzi o wynagrodzenie środka NP3, przy cenie sprzedaży Nea Proton Bank ustalonej na poziomie jednego euro, HFSF nie odzyska nic z zastrzyku kapitałowego w kwocie 395 mln EUR dokonanego tuż przed sprzedażą (środek NP3). Ponadto Grecja nie odzyska nic z akcji uprzywilejowanych wyemitowanych dla niej w maju 2009 r., ponieważ powiązane z nimi należności kapitałowe zostały w zlikwidowanym Proton Bank. Komisja stwierdza zatem, że brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków mających na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(215)

W motywach 60, 61, 78 i 79 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Bank w odniesieniu do środków NP1 i NP2 Komisja zwróciła uwagę, że Nea Proton Bank prawdopodobnie nie będzie w stanie wypłacić wynagrodzenia za otrzymaną pomoc państwa i podkreśliła, że brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji. W motywie 211 Komisja zwróciła uwagę, że jeżeli chodzi o wynagrodzenie środka NP3, przy cenie sprzedaży Nea Proton Bank ustalonej na poziomie jednego euro, HFSF nie odzyska nic z zastrzyku kapitałowego w kwocie 395 mln EUR dokonanego tuż przed sprzedażą (środek NP3). Ponadto Grecja nie odzyska nic z akcji uprzywilejowanych wyemitowanych dla niej w maju 2009 r., ponieważ powiązane z nimi należności kapitałowe zostały w zlikwidowanym Proton Bank. Komisja stwierdza zatem, że brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków mających na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji.

6.1.4.1.   Długoterminowa rentowność działalności Nea Proton Bank poprzez sprzedaż

| (216) | Punkt 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że gdy nie ma możliwości wiarygodnego powrotu instytucji kredytowej znajdującej się w trudnej sytuacji do długoterminowej rentowności, należy zawsze rozważyć jego kontrolowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji. Państwa członkowskie mogą zatem zachęcać do wyjścia z rynku nierentownych podmiotów, umożliwiając jednocześnie przeprowadzenie procesu wyjścia w odpowiednich ramach czasowych pozwalających na zachowanie stabilności finansowej. |
| --- | --- |

(216)

Punkt 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że gdy nie ma możliwości wiarygodnego powrotu instytucji kredytowej znajdującej się w trudnej sytuacji do długoterminowej rentowności, należy zawsze rozważyć jego kontrolowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji. Państwa członkowskie mogą zatem zachęcać do wyjścia z rynku nierentownych podmiotów, umożliwiając jednocześnie przeprowadzenie procesu wyjścia w odpowiednich ramach czasowych pozwalających na zachowanie stabilności finansowej.

| (217) | W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja wyraziła poważne wątpliwości w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie mógł samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i wskazała synergie, które można byłoby osiągnąć przez jego integrację z większą instytucją finansową. |
| --- | --- |

(217)

W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja wyraziła poważne wątpliwości w kwestii tego, czy Nea Proton Bank będzie mógł samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i wskazała synergie, które można byłoby osiągnąć przez jego integrację z większą instytucją finansową.

| (218) | W tym względzie w pkt 17 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że sprzedaż znajdującego się w trudnej sytuacji banku innej instytucji finansowej może pomóc przywrócić długoterminową rentowność, jeśli nabywca jest przedsiębiorstwem rentownym i zdolnym do przejęcia banku w trudnej sytuacji oraz może pomóc w przywróceniu zaufania rynku. Ponadto zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej dalsza konsolidacja sektora bankowego musiała zostać osiągnięta, a HFSF musiał sprzedać Nea Proton Bank do dnia 15 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(218)

W tym względzie w pkt 17 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że sprzedaż znajdującego się w trudnej sytuacji banku innej instytucji finansowej może pomóc przywrócić długoterminową rentowność, jeśli nabywca jest przedsiębiorstwem rentownym i zdolnym do przejęcia banku w trudnej sytuacji oraz może pomóc w przywróceniu zaufania rynku. Ponadto zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej dalsza konsolidacja sektora bankowego musiała zostać osiągnięta, a HFSF musiał sprzedać Nea Proton Bank do dnia 15 lipca 2013 r.

| (219) | Jak stwierdzono w sekcji 7.5.2, w oparciu o plan restrukturyzacji bank można uznać za podmiot rentowny. W związku z tym fakt, że działalność Nea Proton Bank została przeniesiona do banku umożliwia przywrócenie jej długoterminowej rentowności. Ponadto fakt, że Nea Proton Bank jest całkowicie zintegrowany z bankiem i przestaje istnieć jako samodzielny konkurent, stanowi gruntowną restrukturyzację wymaganą w związku z niewystarczającym wynagrodzeniem pomocy państwa. |
| --- | --- |

(219)

Jak stwierdzono w sekcji 7.5.2, w oparciu o plan restrukturyzacji bank można uznać za podmiot rentowny. W związku z tym fakt, że działalność Nea Proton Bank została przeniesiona do banku umożliwia przywrócenie jej długoterminowej rentowności. Ponadto fakt, że Nea Proton Bank jest całkowicie zintegrowany z bankiem i przestaje istnieć jako samodzielny konkurent, stanowi gruntowną restrukturyzację wymaganą w związku z niewystarczającym wynagrodzeniem pomocy państwa.

6.1.4.2.   Wkład własny i podział obciążenia

| (220) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy koszty restrukturyzacji zostały ograniczone do minimum. Wątpliwości te opierały się na spostrzeżeniu, że Nea Proton Bank nie mógł samodzielnie odzyskać długoterminowej rentowności bez ponoszenia wysokich kosztów. Integracja Nea Proton Bank z bankiem, który stanowi większą podmiot, posiadający infrastrukturę IT i strukturę zarządzania ryzykiem, stanowi odpowiedź na te obawy. Sprzedaż banku przyczynia się do ograniczenia kosztów restrukturyzacji do minimum. |
| --- | --- |

(220)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy koszty restrukturyzacji zostały ograniczone do minimum. Wątpliwości te opierały się na spostrzeżeniu, że Nea Proton Bank nie mógł samodzielnie odzyskać długoterminowej rentowności bez ponoszenia wysokich kosztów. Integracja Nea Proton Bank z bankiem, który stanowi większą podmiot, posiadający infrastrukturę IT i strukturę zarządzania ryzykiem, stanowi odpowiedź na te obawy. Sprzedaż banku przyczynia się do ograniczenia kosztów restrukturyzacji do minimum.

| (221) | Jeżeli chodzi o wkład udziałowców i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych w koszty restrukturyzacji, Komisja stwierdziła już w motywie 77 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, że akcjonariusze i właściciele podporządkowanych papierów dłużnych nie zostają przeniesieni do Nea Proton Bank, lecz pozostają w Proton Bank, czyli podmiocie w stanie likwidacji. Komisja uznała zatem, że osiągnięto wystarczający podział obciążeń w odniesieniu do akcjonariuszy i posiadaczy podporządkowanych papierów dłużnych. |
| --- | --- |

(221)

Jeżeli chodzi o wkład udziałowców i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych w koszty restrukturyzacji, Komisja stwierdziła już w motywie 77 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton, że akcjonariusze i właściciele podporządkowanych papierów dłużnych nie zostają przeniesieni do Nea Proton Bank, lecz pozostają w Proton Bank, czyli podmiocie w stanie likwidacji. Komisja uznała zatem, że osiągnięto wystarczający podział obciążeń w odniesieniu do akcjonariuszy i posiadaczy podporządkowanych papierów dłużnych.

6.1.4.3.   Środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji

| (222) | W odniesieniu do środków mających na celu ograniczenie konkurencji pkt 30 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że „punktem wyjścia dla oceny Komisji dotyczącej konieczności podjęcia takich środków są wielkość, skala i zakres działań, jakie prowadził będzie bank po zrealizowaniu wiarygodnego planu restrukturyzacji. [...] Charakter i forma takich środków zależeć będą od dwóch kryteriów: po pierwsze od kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności, w jakich ją przyznano, a po drugie od cech rynku lub rynków, na których bank będący beneficjentem pomocy będzie działał.”. |
| --- | --- |

(222)

W odniesieniu do środków mających na celu ograniczenie konkurencji pkt 30 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że „punktem wyjścia dla oceny Komisji dotyczącej konieczności podjęcia takich środków są wielkość, skala i zakres działań, jakie prowadził będzie bank po zrealizowaniu wiarygodnego planu restrukturyzacji. [...] Charakter i forma takich środków zależeć będą od dwóch kryteriów: po pierwsze od kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności, w jakich ją przyznano, a po drugie od cech rynku lub rynków, na których bank będący beneficjentem pomocy będzie działał.”.

| (223) | W odniesieniu do kwoty otrzymanej pomocy Komisja odnotowuje całkowitą kwotę pomocy otrzymaną w formie kapitału w wysokości 2 111,6 mln EUR (Pr1, NP1, NP2, NP3) oprócz pomocy na utrzymanie płynności finansowej udzielonej przez państwo w wysokości 149,4 mln EUR (Pr3) i greckich rządowych papierów wartościowych o wartości 78 mln EUR (Pr2). Środek Pr1 odpowiadał 4,6 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank w tamtym czasie. Środek NP1, tj. finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z Proton Bank do Nea Proton Bank, odpowiadał około 36 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank na koniec 2010 r. i 84 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank w momencie jego założenia. Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego na rzecz Nea Proton Bank ze strony HFSF, który stanowił część środka NP2, odpowiadał około 18,8 % jego aktywów ważonych ryzykiem w momencie jego założenia. Zastrzyki kapitałowe w formie dodatkowego kapitału podstawowego, które stanowiły część środka NP2, odpowiadały około 34,2 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank (na podstawie danych na dzień 31 grudnia 2012 r. (122)). Jak stwierdza się w motywie 80 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New Proton, środki NP1 i NP2 stanowiły ponad 50 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank i ponad 130 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank. Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału podstawowego poprzedzający sprzedaż na rzecz banku, tj. środek NP3, odpowiadał około 48,7 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank (na podstawie danych na dzień 31 maja 2013 r.). Takie kwoty pomocy w połączeniu z brakiem wynagrodzenia powodują, że konieczne jest znaczne ograniczenie udziału beneficjenta w rynku. |
| --- | --- |

(223)

W odniesieniu do kwoty otrzymanej pomocy Komisja odnotowuje całkowitą kwotę pomocy otrzymaną w formie kapitału w wysokości 2 111,6 mln EUR (Pr1, NP1, NP2, NP3) oprócz pomocy na utrzymanie płynności finansowej udzielonej przez państwo w wysokości 149,4 mln EUR (Pr3) i greckich rządowych papierów wartościowych o wartości 78 mln EUR (Pr2). Środek Pr1 odpowiadał 4,6 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank w tamtym czasie. Środek NP1, tj. finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z Proton Bank do Nea Proton Bank, odpowiadał około 36 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank na koniec 2010 r. i 84 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank w momencie jego założenia. Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego na rzecz Nea Proton Bank ze strony HFSF, który stanowił część środka NP2, odpowiadał około 18,8 % jego aktywów ważonych ryzykiem w momencie jego założenia. Zastrzyki kapitałowe w formie dodatkowego kapitału podstawowego, które stanowiły część środka NP2, odpowiadały około 34,2 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank (na podstawie danych na dzień 31 grudnia 2012 r. (122)). Jak stwierdza się w motywie 80 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New Proton, środki NP1 i NP2 stanowiły ponad 50 % aktywów ważonych ryzykiem Proton Bank i ponad 130 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank. Zastrzyk kapitałowy w formie kapitału podstawowego poprzedzający sprzedaż na rzecz banku, tj. środek NP3, odpowiadał około 48,7 % aktywów ważonych ryzykiem Nea Proton Bank (na podstawie danych na dzień 31 maja 2013 r.). Takie kwoty pomocy w połączeniu z brakiem wynagrodzenia powodują, że konieczne jest znaczne ograniczenie udziału beneficjenta w rynku.

| (224) | Jeżeli chodzi o rynek, na którym Nea Proton Bank prowadził działalność, w motywie 82 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja wskazała, że Proton Bank był bardzo małym bankiem (około 1 % udziału w rynku pod względem całkowitych aktywów greckich banków) i w związku z tym aktywa i pasywa Proton Bank, które zostały przeniesione do Nea Proton Bank były stosunkowo niewielkie w porównaniu z wielkością greckiego systemu bankowego. W związku z tym Komisja stwierdziła, że mimo wyjątkowo wysokiej kwoty pomocy zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla Nea Proton Bank można uznać za ograniczone. |
| --- | --- |

(224)

Jeżeli chodzi o rynek, na którym Nea Proton Bank prowadził działalność, w motywie 82 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Nea Proton Komisja wskazała, że Proton Bank był bardzo małym bankiem (około 1 % udziału w rynku pod względem całkowitych aktywów greckich banków) i w związku z tym aktywa i pasywa Proton Bank, które zostały przeniesione do Nea Proton Bank były stosunkowo niewielkie w porównaniu z wielkością greckiego systemu bankowego. W związku z tym Komisja stwierdziła, że mimo wyjątkowo wysokiej kwoty pomocy zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla Nea Proton Bank można uznać za ograniczone.

| (225) | Ponadto działalność Nea Proton Bank była przedmiotem oferty skierowanej do konkurentów w ramach otwartej aukcji. Po sprzedaży Nea Proton Bank przestał istnieć jako samodzielny konkurent, ponieważ został całkowicie zintegrowany z bankiem. |
| --- | --- |

(225)

Ponadto działalność Nea Proton Bank była przedmiotem oferty skierowanej do konkurentów w ramach otwartej aukcji. Po sprzedaży Nea Proton Bank przestał istnieć jako samodzielny konkurent, ponieważ został całkowicie zintegrowany z bankiem.

| (226) | Komisja stwierdza, że z uwagi na małe rozmiary Nea Proton Bank, otwarty proces sprzedaży i fakt, że Nea Proton Bank przestanie istnieć jako samodzielny konkurent, nie zachodzi żadne nadmierne zakłócenie konkurencji, mimo bardzo wysokiej kwoty pomocy i braku wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(226)

Komisja stwierdza, że z uwagi na małe rozmiary Nea Proton Bank, otwarty proces sprzedaży i fakt, że Nea Proton Bank przestanie istnieć jako samodzielny konkurent, nie zachodzi żadne nadmierne zakłócenie konkurencji, mimo bardzo wysokiej kwoty pomocy i braku wynagrodzenia.

6.1.4.4.   Wniosek dotyczący zgodności z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

| (227) | W oparciu o analizę zawartą w motywach 216–226 powyżej Komisja stwierdza, że sprzedaż Nea Proton Bank i jego integracja z bankiem gwarantuje długoterminową rentowność Nea Proton Bank, ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz brak nadmiernego zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(227)

W oparciu o analizę zawartą w motywach 216–226 powyżej Komisja stwierdza, że sprzedaż Nea Proton Bank i jego integracja z bankiem gwarantuje długoterminową rentowność Nea Proton Bank, ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz brak nadmiernego zakłócenia konkurencji.

| (228) | Wszystkie środki pomocy wymienione w tabeli 7 należy zatem uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(228)

Wszystkie środki pomocy wymienione w tabeli 7 należy zatem uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

6.2.   OCENA POMOCY DOTYCZĄCEJ NEW TT BANK

6.2.1.   Istnienie i kwota pomocy

| (229) | Komisja musi ocenić, czy środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(229)

Komisja musi ocenić, czy środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

6.2.1.1.   Istnienie pomocy państwa w przypadku pokrycia niedopasowania poziomu płynności w zakresie aktywów i pasywów przenoszonych do T Bank (środek T)

| (230) | W motywach 26–32 decyzji w sprawie T Bank Komisja stwierdziła już, że środek T, tj. interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) oraz HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności w zakresie aktywów i pasywów przenoszonych do TT Bank, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. W motywie 33 tej decyzji Komisja uznała, że działalność gospodarcza T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, jest przedmiotem pomocy państwa, ponieważ istnieje ona nadal dzięki otrzymanej pomocy. |
| --- | --- |

(230)

W motywach 26–32 decyzji w sprawie T Bank Komisja stwierdziła już, że środek T, tj. interwencja w ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Greckiego Funduszu Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) oraz HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności w zakresie aktywów i pasywów przenoszonych do TT Bank, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. W motywie 33 tej decyzji Komisja uznała, że działalność gospodarcza T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, jest przedmiotem pomocy państwa, ponieważ istnieje ona nadal dzięki otrzymanej pomocy.

6.2.1.2.   Istnienie pomocy państwa w przypadku dokapitalizowania przyznanego w ramach środka dokapitalizowania dla TT Bank (środek TT)

| (231) | Zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR dokonany przez państwo greckie na rzecz TT Bank (środek TT) został dokonany w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków (123). W decyzji zatwierdzającej ten program Komisja stwierdziła, że środki przyznane w ramach tego programu będą stanowiły pomoc państwa. W związku z tym środek TT stanowi pomoc dla TT Bank. |
| --- | --- |

(231)

Zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR dokonany przez państwo greckie na rzecz TT Bank (środek TT) został dokonany w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków (123). W decyzji zatwierdzającej ten program Komisja stwierdziła, że środki przyznane w ramach tego programu będą stanowiły pomoc państwa. W związku z tym środek TT stanowi pomoc dla TT Bank.

| (232) | Jak zauważyła Komisja w motywie 98 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank, prowadzi on obecnie działalność prowadzoną wcześniej w ramach TT Bank, w tym T Bank. |
| --- | --- |

(232)

Jak zauważyła Komisja w motywie 98 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank, prowadzi on obecnie działalność prowadzoną wcześniej w ramach TT Bank, w tym T Bank.

6.2.1.3.   Istnienie pomocy państwa w przypadku pokrycia niedopasowania poziomu płynności New TT Bank (środek NTT1)

| (233) | W motywach 53–57 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank Komisja stwierdziła już, że środek NTT1, tj. interwencja ze strony HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności New TT Bank, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. W motywie 54 tej decyzji Komisja uznała, że New TT Bank jest beneficjentem gospodarczym, ponieważ przejął on działalność gospodarczą TT Bank, która nadal istnieje dzięki otrzymanej pomocy. |
| --- | --- |

(233)

W motywach 53–57 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank Komisja stwierdziła już, że środek NTT1, tj. interwencja ze strony HFSF w celu pokrycia niedopasowania poziomu płynności New TT Bank, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. W motywie 54 tej decyzji Komisja uznała, że New TT Bank jest beneficjentem gospodarczym, ponieważ przejął on działalność gospodarczą TT Bank, która nadal istnieje dzięki otrzymanej pomocy.

6.2.1.4.   Istnienie pomocy państwa w przypadku zastrzyku w formie kapitału zakładowego (środek NTT2)

| (234) | W motywach 49–52 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank Komisja stwierdziła już, że środek NTT2, tj. zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego w wysokości 500 mln EUR na rzecz New TT Bank ze strony HFSF, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(234)

W motywach 49–52 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Bank Komisja stwierdziła już, że środek NTT2, tj. zastrzyk kapitałowy w formie kapitału zakładowego w wysokości 500 mln EUR na rzecz New TT Bank ze strony HFSF, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

6.2.1.5.   Istnienie pomocy na rzecz banku jako nabywcy New TT Bank

| (235) | Bank nabył akcje New TT Bank w ramach otwartej, niedyskryminacyjnej procedury przetargowej. Zgodnie z informacją otrzymaną od władz greckich w dniu 15 lipca 2013 r., doradca finansowy skontaktował się z dużą liczbą zagranicznych i greckich banków oraz inwestorów i tylko cztery największe greckie banki przedłożyły ostateczne oferty. Fakt, że doradca finansowy skontaktował się z dużą liczbą banków pozwala Komisji stwierdzić, że procedura przetargowa była otwarta i niedyskryminacyjna. Oferta banku uznana została za najlepszą, biorąc pod uwagę kwotę i rodzaj oferowanej zapłaty. |
| --- | --- |

(235)

Bank nabył akcje New TT Bank w ramach otwartej, niedyskryminacyjnej procedury przetargowej. Zgodnie z informacją otrzymaną od władz greckich w dniu 15 lipca 2013 r., doradca finansowy skontaktował się z dużą liczbą zagranicznych i greckich banków oraz inwestorów i tylko cztery największe greckie banki przedłożyły ostateczne oferty. Fakt, że doradca finansowy skontaktował się z dużą liczbą banków pozwala Komisji stwierdzić, że procedura przetargowa była otwarta i niedyskryminacyjna. Oferta banku uznana została za najlepszą, biorąc pod uwagę kwotę i rodzaj oferowanej zapłaty.

| (236) | Ściślej rzecz ujmując, bank zgodził się zapłacić HFSF łączną kwotę 681 mln EUR w formie akcji zwykłych w ramach nowej emisji. Drugą co do wysokości ofertą była oferta gotówkowa w wysokości 500 mln EUR. W związku z tym była ona niższa o 26,58 % niż oferta banku. Zgodnie z pismem od narodowego banku Grecji z dnia 8 lipca 2013 r. jakakolwiek oferta gotówkowa złożona przez bank krajowy nie mogła być uwzględniona w zakresie, w jakim opiera się on nadal na finansowaniu w ramach Eurosystemu, w szczególności jeżeli otrzymywał awaryjne wsparcie płynnościowe. Druga co do wysokości oferta nie była w związku z tym zgodna z wymogami narodowego banku Grecji. |
| --- | --- |

(236)

Ściślej rzecz ujmując, bank zgodził się zapłacić HFSF łączną kwotę 681 mln EUR w formie akcji zwykłych w ramach nowej emisji. Drugą co do wysokości ofertą była oferta gotówkowa w wysokości 500 mln EUR. W związku z tym była ona niższa o 26,58 % niż oferta banku. Zgodnie z pismem od narodowego banku Grecji z dnia 8 lipca 2013 r. jakakolwiek oferta gotówkowa złożona przez bank krajowy nie mogła być uwzględniona w zakresie, w jakim opiera się on nadal na finansowaniu w ramach Eurosystemu, w szczególności jeżeli otrzymywał awaryjne wsparcie płynnościowe. Druga co do wysokości oferta nie była w związku z tym zgodna z wymogami narodowego banku Grecji.

| (237) | Należy również zauważyć, że w ramach umowy sprzedaży HFSF otrzymał 1 418,75 mln nowych akcji zwykłych banku po cenie ofertowej 0,48 EUR każda (124). Udział HFSF w banku wzrósł z 93,55 % do 95,23 %. |
| --- | --- |

(237)

Należy również zauważyć, że w ramach umowy sprzedaży HFSF otrzymał 1 418,75 mln nowych akcji zwykłych banku po cenie ofertowej 0,48 EUR każda (124). Udział HFSF w banku wzrósł z 93,55 % do 95,23 %.

| (238) | W związku z tym Komisja stwierdza, że nabycie nie stanowi pomocy na rzecz nabywcy. |
| --- | --- |

(238)

W związku z tym Komisja stwierdza, że nabycie nie stanowi pomocy na rzecz nabywcy.

6.2.1.6.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy

| (239) | Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdza, że środki T, TT, NTT1 i NTT2 stanowią pomoc państwa. W odniesieniu do środka T Komisja stwierdza, że pomoc przyniosła korzyść działalności T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, a następnie do New TT Bank. W odniesieniu do środka TT Komisja stwierdza, że przyniósł on korzyść działalności TT Bank, która została przeniesiona do New TT Bank. Beneficjentem środków NTT1 i NTT2 jest New TT Bank. |
| --- | --- |

(239)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdza, że środki T, TT, NTT1 i NTT2 stanowią pomoc państwa. W odniesieniu do środka T Komisja stwierdza, że pomoc przyniosła korzyść działalności T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, a następnie do New TT Bank. W odniesieniu do środka TT Komisja stwierdza, że przyniósł on korzyść działalności TT Bank, która została przeniesiona do New TT Bank. Beneficjentem środków NTT1 i NTT2 jest New TT Bank.

| (240) | W związku z tym Komisja stwierdza, że działalność gospodarcza T Bank, która została przejęta przez TT Bank, a następnie New TT Bank, jest skorzystała z pomocy w formie dokapitalizowania w wysokości 677 mln EUR, podczas gdy działalność prowadzona przez TT Bank, która została przejęta przez New TT Bank, skorzystała z pomocy państwa w formie wsparcia kapitałowego w wysokości 4 457,96 mln EUR (środki TT, NTT1 i NTT2).

  Tabela 10


  Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez T Bank, TT Bank i New TT Bank









  Beneficjent pomocy | Środek | Opis | Kwota pomocy (w mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Działalność T-Bank | T | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T do TT | 677 |
| Działalność TT Bank | TT | Dokapitalizowanie | 224,96 |
| Działalność New TT Bank | NTT1 | Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank | 3 732,6 |
| NTT2 | Kapitał zakładowy | 500 |

(240)

W związku z tym Komisja stwierdza, że działalność gospodarcza T Bank, która została przejęta przez TT Bank, a następnie New TT Bank, jest skorzystała z pomocy w formie dokapitalizowania w wysokości 677 mln EUR, podczas gdy działalność prowadzona przez TT Bank, która została przejęta przez New TT Bank, skorzystała z pomocy państwa w formie wsparcia kapitałowego w wysokości 4 457,96 mln EUR (środki TT, NTT1 i NTT2).

Tabela 10

Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez T Bank, TT Bank i New TT Bank

Beneficjent pomocy

Środek

Opis

Kwota pomocy (w mln EUR)

Działalność T-Bank

T

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T do TT

677

Działalność TT Bank

TT

Dokapitalizowanie

224,96

Działalność New TT Bank

NTT1

Finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank

3 732,6

NTT2

Kapitał zakładowy

500

6.2.2.   Podstawa prawna oceny zgodności

| (241) | W art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia się Komisję do stwierdzenia zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. |
| --- | --- |

(241)

W art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia się Komisję do stwierdzenia zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”.

| (242) | Jak wyjaśniono w motywach 199 i 200, podstawę prawną oceny środków pomocy powinien obecnie stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(242)

Jak wyjaśniono w motywach 199 i 200, podstawę prawną oceny środków pomocy powinien obecnie stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

| (243) | Jak wyjaśniono w motywie 201, aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności: stosowności, konieczności i proporcjonalności. |
| --- | --- |

(243)

Jak wyjaśniono w motywie 201, aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności: stosowności, konieczności i proporcjonalności.

| (244) | Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r. |
| --- | --- |

(244)

Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r.

| (245) | Komunikat w sprawie dokapitalizowania (125) określa dalsze wytyczne dotyczące wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez państwo. |
| --- | --- |

(245)

Komunikat w sprawie dokapitalizowania (125) określa dalsze wytyczne dotyczące wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyków kapitałowych dokonywanych przez państwo.

| (246) | Ponadto w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (126) Komisja wyjaśniła sposób przeprowadzania przez nią oceny planów restrukturyzacji. W swojej ocenie planu restrukturyzacji banku na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji Komisja weźmie pod uwagę wszystkie środki wymienione w tabeli 8. |
| --- | --- |

(246)

Ponadto w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (126) Komisja wyjaśniła sposób przeprowadzania przez nią oceny planów restrukturyzacji. W swojej ocenie planu restrukturyzacji banku na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji Komisja weźmie pod uwagę wszystkie środki wymienione w tabeli 8.

6.2.3.   Zgodność środków pomocy z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

6.2.3.1.   Zgodność środka T z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

| (247) | W odniesieniu do środka T w decyzji w sprawie T Bank Komisja uznała, że interwencja spełnia wymogi art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu i zdecydowała, że jest zgodna z rynkiem wewnętrznym ze względów związanych ze stabilnością finansową przez okres sześciu miesięcy od daty przyjęcia tej decyzji. Władze greckie nie przedłożyły zaktualizowanego planu restrukturyzacji w odniesieniu do TT Bank uwzględniającego integrację działalności T Bank z TT Bank przed końcem tego sześciomiesięcznego okresu. W motywie 83 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja uznała jednak, że to jest to zrozumiałe, ponieważ decyzja podjęta została w czasie, gdy TT Bank miał zostać poddany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ponieważ władze greckie przedłożyły plan restrukturyzacji w odniesieniu do New TT Bank w styczniu 2013 r. oraz jego zaktualizowaną wersję w marcu 2013 r., przy czym obydwa dokumenty dotyczą działalności przeniesionej z T Bank do TT Bank, Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zatwierdziła tymczasowo środek T jako pomoc na ratowanie do czasu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie środków T, TT, NTT1 i NTT2. |
| --- | --- |

(247)

W odniesieniu do środka T w decyzji w sprawie T Bank Komisja uznała, że interwencja spełnia wymogi art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu i zdecydowała, że jest zgodna z rynkiem wewnętrznym ze względów związanych ze stabilnością finansową przez okres sześciu miesięcy od daty przyjęcia tej decyzji. Władze greckie nie przedłożyły zaktualizowanego planu restrukturyzacji w odniesieniu do TT Bank uwzględniającego integrację działalności T Bank z TT Bank przed końcem tego sześciomiesięcznego okresu. W motywie 83 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja uznała jednak, że to jest to zrozumiałe, ponieważ decyzja podjęta została w czasie, gdy TT Bank miał zostać poddany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ponieważ władze greckie przedłożyły plan restrukturyzacji w odniesieniu do New TT Bank w styczniu 2013 r. oraz jego zaktualizowaną wersję w marcu 2013 r., przy czym obydwa dokumenty dotyczą działalności przeniesionej z T Bank do TT Bank, Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zatwierdziła tymczasowo środek T jako pomoc na ratowanie do czasu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie środków T, TT, NTT1 i NTT2.

6.2.3.2.   Zgodność środka TT z komunikatem bankowym z 2008 r.

| (248) | W decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. (127) Komisja stwierdziła już, że środek TT, który został przyznany w maju 2009 r. w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków, stanowi pomoc na ratowanie zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. Decyzja z dnia 19 listopada 2008 r. nie odnosiła się do komunikatu w sprawie dokapitalizowania, który nie był jeszcze wtedy przyjęty. |
| --- | --- |

(248)

W decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. (127) Komisja stwierdziła już, że środek TT, który został przyznany w maju 2009 r. w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część programu wsparcia na rzecz greckich banków, stanowi pomoc na ratowanie zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. Decyzja z dnia 19 listopada 2008 r. nie odnosiła się do komunikatu w sprawie dokapitalizowania, który nie był jeszcze wtedy przyjęty.

6.2.3.3.   Zgodność środków NTT1 and NTT2 z komunikatem bankowym z 2008 r. i komunikatem w sprawie dokapitalizowania

| (249) | Komisja zatwierdziła już tymczasowo środki NTT1 i NTT2 jako pomoc na ratowanie w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT. |
| --- | --- |

(249)

Komisja zatwierdziła już tymczasowo środki NTT1 i NTT2 jako pomoc na ratowanie w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

6.2.4.   Zgodność środków pomocy T, TT, NTT1 i NTT2 z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

6.2.4.1.   Brak właściwego wynagrodzenia z tytułu pomocy, które należy uwzględnić w ocenie na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji

| (250) | W motywie 45 decyzji w sprawie T Bank Komisja zauważyła, że HDIGF i HFSF nie odzyskają prawdopodobnie żadnych środków pieniężnych i że finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank jest zatem podobne do dotacji. Ponadto, jak stwierdzono w motywie 101 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, HFSF mógł oczekiwać, że odzyska jedynie część zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w wysokości 500 mln EUR (środek NTT2). Ponadto Komisja zauważyła, że HFSF nie uzyska wynagrodzenia za finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (środek NTT1) oraz istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, że HFSF odzyska znaczną część kwoty 3,7 mld EUR. Komisja zauważa również, że państwo najprawdopodobniej nie odzyska żadnej kwoty w odniesieniu do środka TT, ponieważ jego należności kapitałowe związane z akcjami uprzywilejowanymi wyemitowanymi w maju 2009 r. pozostały w TT Bank, który został postawiony w stan likwidacji. |
| --- | --- |

(250)

W motywie 45 decyzji w sprawie T Bank Komisja zauważyła, że HDIGF i HFSF nie odzyskają prawdopodobnie żadnych środków pieniężnych i że finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z T Bank do TT Bank jest zatem podobne do dotacji. Ponadto, jak stwierdzono w motywie 101 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, HFSF mógł oczekiwać, że odzyska jedynie część zastrzyku kapitałowego w formie kapitału zakładowego w wysokości 500 mln EUR (środek NTT2). Ponadto Komisja zauważyła, że HFSF nie uzyska wynagrodzenia za finansowanie niedopasowania poziomu płynności związanego z przeniesieniem działalności z TT Bank do New TT Bank (środek NTT1) oraz istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, że HFSF odzyska znaczną część kwoty 3,7 mld EUR. Komisja zauważa również, że państwo najprawdopodobniej nie odzyska żadnej kwoty w odniesieniu do środka TT, ponieważ jego należności kapitałowe związane z akcjami uprzywilejowanymi wyemitowanymi w maju 2009 r. pozostały w TT Bank, który został postawiony w stan likwidacji.

| (251) | Jak wskazano w motywach 77 i 102 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków dotyczących ograniczenia zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(251)

Jak wskazano w motywach 77 i 102 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, brak wynagrodzenia powoduje konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków dotyczących ograniczenia zakłóceń konkurencji.

6.2.4.2.   Długoterminowa rentowność działalności New TT Bank poprzez sprzedaż

| (252) | Punkt 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że gdy nie ma możliwości wiarygodnego powrotu instytucji kredytowej znajdującej się w trudnej sytuacji do długoterminowej rentowności, należy zawsze rozważyć jego kontrolowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji. |
| --- | --- |

(252)

Punkt 21 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że gdy nie ma możliwości wiarygodnego powrotu instytucji kredytowej znajdującej się w trudnej sytuacji do długoterminowej rentowności, należy zawsze rozważyć jego kontrolowaną likwidację lub sprzedaż na aukcji.

| (253) | W sekcji 3.2.4.1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wyraziła poważne wątpliwości w kwestii tego, czy New TT Bank będzie mógł samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i osiągnąć planowany wzrost dochodów. Komisja wskazała ponadto, że New TT Bank podjął jedynie ograniczoną liczbę środków w celu generowania zysków oraz że ze strony New TT Bank nie podjęto środków mających na celu zmniejszenie kosztów personelu i racjonalizację sieci oddziałów. Odniosła się ona również do synergii, które można uzyskać dzięki integracji New TT Bank z dużym podmiotem finansowym. |
| --- | --- |

(253)

W sekcji 3.2.4.1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wyraziła poważne wątpliwości w kwestii tego, czy New TT Bank będzie mógł samodzielnie przywrócić swoją długoterminową rentowność i osiągnąć planowany wzrost dochodów. Komisja wskazała ponadto, że New TT Bank podjął jedynie ograniczoną liczbę środków w celu generowania zysków oraz że ze strony New TT Bank nie podjęto środków mających na celu zmniejszenie kosztów personelu i racjonalizację sieci oddziałów. Odniosła się ona również do synergii, które można uzyskać dzięki integracji New TT Bank z dużym podmiotem finansowym.

| (254) | W tym względzie w pkt 17 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że sprzedaż znajdującego się w trudnej sytuacji banku innej instytucji finansowej może pomóc przywrócić długoterminową rentowność, jeśli nabywca jest przedsiębiorstwem rentownym i zdolnym do przejęcia banku w trudnej sytuacji oraz może pomóc w przywróceniu zaufania rynku. Ponadto zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej sprzedaż New TT Bank była działaniem priorytetowym, biorąc pod uwagę interes publiczny i stabilność finansową, jak również ochronę aktywów HFSF. |
| --- | --- |

(254)

W tym względzie w pkt 17 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że sprzedaż znajdującego się w trudnej sytuacji banku innej instytucji finansowej może pomóc przywrócić długoterminową rentowność, jeśli nabywca jest przedsiębiorstwem rentownym i zdolnym do przejęcia banku w trudnej sytuacji oraz może pomóc w przywróceniu zaufania rynku. Ponadto zgodnie z protokołem dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej sprzedaż New TT Bank była działaniem priorytetowym, biorąc pod uwagę interes publiczny i stabilność finansową, jak również ochronę aktywów HFSF.

| (255) | Jak stwierdzono w sekcji 7.5.2, w oparciu o plan restrukturyzacji bank można uznać za podmiot rentowny. W związku z tym fakt, że działalność New TT Bank prowadzona jest obecnie w ramach banku umożliwia przywrócenie jego długoterminowej rentowności. New TT Bank przestaje być niezależnym konkurentem. Połączenie operacyjne między New TT Bank i bankiem zostało zakończone w dniu 14 kwietnia 2014 r. Sieć oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank” zostanie ograniczona (bank zamierza zatrzymać znak towarowy „Hellenic Postbank” dla niektórych oddziałów, podczas gdy znak towarowy „T-bank” nie zostanie utrzymany, a sieć oddziałów „T-bank” zostanie prawie całkowicie zamknięta) w połączeniu z pełną integracją operacyjną działów niemających bezpośredniego kontaktu z klientem i innych funkcji centralnych w ramach banku. Komisja stwierdza, że plan restrukturyzacji zapewnia osiągnięcie gruntownej restrukturyzacji wymaganej w związku z niewystarczającym wynagrodzeniem. |
| --- | --- |

(255)

Jak stwierdzono w sekcji 7.5.2, w oparciu o plan restrukturyzacji bank można uznać za podmiot rentowny. W związku z tym fakt, że działalność New TT Bank prowadzona jest obecnie w ramach banku umożliwia przywrócenie jego długoterminowej rentowności. New TT Bank przestaje być niezależnym konkurentem. Połączenie operacyjne między New TT Bank i bankiem zostało zakończone w dniu 14 kwietnia 2014 r. Sieć oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank” zostanie ograniczona (bank zamierza zatrzymać znak towarowy „Hellenic Postbank” dla niektórych oddziałów, podczas gdy znak towarowy „T-bank” nie zostanie utrzymany, a sieć oddziałów „T-bank” zostanie prawie całkowicie zamknięta) w połączeniu z pełną integracją operacyjną działów niemających bezpośredniego kontaktu z klientem i innych funkcji centralnych w ramach banku. Komisja stwierdza, że plan restrukturyzacji zapewnia osiągnięcie gruntownej restrukturyzacji wymaganej w związku z niewystarczającym wynagrodzeniem.

6.2.4.3.   Wkład własny i podział obciążenia

| (256) | Do obaw Komisji wyrażonych w motywie 99 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT w kwestii tego, czy koszty restrukturyzacji są podwyższone ze względu na samodzielną restrukturyzację New TT Bank, odniesiono się poprzez program dobrowolnego odejścia (128), który został samodzielnie wdrożony przez New TT Bank w lipcu 2013 r., oraz poprzez sprzedaż New TT Bank na rzecz banku. Ściślej rzecz ujmując, racjonalizacja sieci oddziałów i pełna integracja T Bank oraz pełna operacyjna integracja New TT Bank z bankiem ogranicza koszty restrukturyzacji do minimum. |
| --- | --- |

(256)

Do obaw Komisji wyrażonych w motywie 99 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT w kwestii tego, czy koszty restrukturyzacji są podwyższone ze względu na samodzielną restrukturyzację New TT Bank, odniesiono się poprzez program dobrowolnego odejścia (128), który został samodzielnie wdrożony przez New TT Bank w lipcu 2013 r., oraz poprzez sprzedaż New TT Bank na rzecz banku. Ściślej rzecz ujmując, racjonalizacja sieci oddziałów i pełna integracja T Bank oraz pełna operacyjna integracja New TT Bank z bankiem ogranicza koszty restrukturyzacji do minimum.

| (257) | W odniesieniu do podziału obciążenia pomiędzy akcjonariuszy i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych Komisja stwierdziła już w motywie 100 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, że akcjonariusze i właściciele podporządkowanych papierów dłużnych nie zostali przeniesieni do New TT Bank, lecz pozostali w TT Bank, czyli podmiocie w stanie likwidacji. Komisja uznała zatem, że osiągnięto wystarczający podział obciążeń w odniesieniu do akcjonariuszy i posiadaczy podporządkowanych papierów dłużnych. |
| --- | --- |

(257)

W odniesieniu do podziału obciążenia pomiędzy akcjonariuszy i właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych Komisja stwierdziła już w motywie 100 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT, że akcjonariusze i właściciele podporządkowanych papierów dłużnych nie zostali przeniesieni do New TT Bank, lecz pozostali w TT Bank, czyli podmiocie w stanie likwidacji. Komisja uznała zatem, że osiągnięto wystarczający podział obciążeń w odniesieniu do akcjonariuszy i posiadaczy podporządkowanych papierów dłużnych.

| (258) | W związku z tym Komisja uznaje, że koszty restrukturyzacji są ograniczone do minimum i że osiągnięty został wystarczający podział obciążenia. Jak już stwierdzono w motywie 251, brak wynagrodzenia spowodował konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków dotyczących ograniczenia zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(258)

W związku z tym Komisja uznaje, że koszty restrukturyzacji są ograniczone do minimum i że osiągnięty został wystarczający podział obciążenia. Jak już stwierdzono w motywie 251, brak wynagrodzenia spowodował konieczność gruntownej restrukturyzacji zarówno pod względem środków na rzecz przywrócenia rentowności, jak i pod względem środków dotyczących ograniczenia zakłóceń konkurencji.

6.2.4.4.   Środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji

| (259) | W odniesieniu do środków mających na celu ograniczenie konkurencji pkt 30 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że „punktem wyjścia dla oceny Komisji dotyczącej konieczności podjęcia takich środków są wielkość, skala i zakres działań, jakie prowadził będzie bank po zrealizowaniu wiarygodnego planu restrukturyzacji. Charakter i forma takich środków zależeć będą od dwóch kryteriów: po pierwsze od kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności, w jakich ją przyznano, a po drugie od cech rynku lub rynków, na których bank będący beneficjentem pomocy będzie działał.”. |
| --- | --- |

(259)

W odniesieniu do środków mających na celu ograniczenie konkurencji pkt 30 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że „punktem wyjścia dla oceny Komisji dotyczącej konieczności podjęcia takich środków są wielkość, skala i zakres działań, jakie prowadził będzie bank po zrealizowaniu wiarygodnego planu restrukturyzacji. Charakter i forma takich środków zależeć będą od dwóch kryteriów: po pierwsze od kwoty pomocy oraz warunków i okoliczności, w jakich ją przyznano, a po drugie od cech rynku lub rynków, na których bank będący beneficjentem pomocy będzie działał.”.

| (260) | W odniesieniu do kwoty otrzymanej pomocy Komisja przypomina, że w motywie 104 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zauważyła, że New TT Bank otrzymał pomoc w wysokości 4,6 mld EUR (środek NTT1 i NTT2), co stanowi więcej niż 70 % aktywów ważonych ryzykiem TT Bank i więcej niż 90 % aktywów ważonych ryzykiem New TT Bank. Następnie Komisja zauważyła, że TT Bank (który jest podmiotem prawnym wcześniej prowadzącym działalność przeniesioną do w New TT Bank) otrzymał wcześniej pomoc w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (129). TT Bank otrzymał pierwszy zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR w formie akcji uprzywilejowanych (środek TT), co odpowiadało wówczas 2,9 % aktywów ważonych ryzykiem. Ponadto podczas restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank w odniesieniu do działalności T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, udzielono pomocy na likwidację wynoszącą około 678 mln EUR (środek T), która odpowiadała 37,7 % aktywów ważonych ryzykiem T Bank na dzień połączenia (31 marca 2011 r.). Takie kwoty pomocy w połączeniu z brakiem wynagrodzenia powodują, że konieczna jest gruntowna restrukturyzacja. |
| --- | --- |

(260)

W odniesieniu do kwoty otrzymanej pomocy Komisja przypomina, że w motywie 104 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT zauważyła, że New TT Bank otrzymał pomoc w wysokości 4,6 mld EUR (środek NTT1 i NTT2), co stanowi więcej niż 70 % aktywów ważonych ryzykiem TT Bank i więcej niż 90 % aktywów ważonych ryzykiem New TT Bank. Następnie Komisja zauważyła, że TT Bank (który jest podmiotem prawnym wcześniej prowadzącym działalność przeniesioną do w New TT Bank) otrzymał wcześniej pomoc w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków (129). TT Bank otrzymał pierwszy zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR w formie akcji uprzywilejowanych (środek TT), co odpowiadało wówczas 2,9 % aktywów ważonych ryzykiem. Ponadto podczas restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji T Bank w odniesieniu do działalności T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, udzielono pomocy na likwidację wynoszącą około 678 mln EUR (środek T), która odpowiadała 37,7 % aktywów ważonych ryzykiem T Bank na dzień połączenia (31 marca 2011 r.). Takie kwoty pomocy w połączeniu z brakiem wynagrodzenia powodują, że konieczna jest gruntowna restrukturyzacja.

| (261) | Z drugiej strony w motywie 104 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wskazała na okoliczności przyznania pomocy. Ściślej rzecz ujmując, wydaje się, że znaczna część kosztów poniesionych przez TT Bank w ostatnich latach nie wynika z działalności związanej z ryzykiem, lecz z posiadania greckich obligacji skarbowych. Komisja zauważyła również, że wysokie straty z tytułu kredytów udzielanych gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom wynikają głównie z głębokiej i długiej recesji, a nie z ryzykownego udzielania kredytów. Wydaje się, że pomoc powoduje zatem nieliczne zakłócenia konkurencji. Komisja zauważyła jednak, że w stosunku do swojej wielkości TT Bank posiadał znacznie więcej greckich obligacji skarbowych niż inne banki w Grecji, co stanowi czynnik odzwierciedlający w pewnym stopniu niewłaściwe podejmowanie ryzyka. |
| --- | --- |

(261)

Z drugiej strony w motywie 104 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wskazała na okoliczności przyznania pomocy. Ściślej rzecz ujmując, wydaje się, że znaczna część kosztów poniesionych przez TT Bank w ostatnich latach nie wynika z działalności związanej z ryzykiem, lecz z posiadania greckich obligacji skarbowych. Komisja zauważyła również, że wysokie straty z tytułu kredytów udzielanych gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom wynikają głównie z głębokiej i długiej recesji, a nie z ryzykownego udzielania kredytów. Wydaje się, że pomoc powoduje zatem nieliczne zakłócenia konkurencji. Komisja zauważyła jednak, że w stosunku do swojej wielkości TT Bank posiadał znacznie więcej greckich obligacji skarbowych niż inne banki w Grecji, co stanowi czynnik odzwierciedlający w pewnym stopniu niewłaściwe podejmowanie ryzyka.

| (262) | Jak już wspomniano, New TT Bank przestaje być niezależnym konkurentem, który samodzielnie określa swoją politykę. Plan restrukturyzacji banku jest oparty na założeniu pełnej integracji New TT Bank, nawet jeżeli bank będzie nadal używał znaku towarowego „Hellenic Postbank” w odniesieniu do niektórych oddziałów i produktów. |
| --- | --- |

(262)

Jak już wspomniano, New TT Bank przestaje być niezależnym konkurentem, który samodzielnie określa swoją politykę. Plan restrukturyzacji banku jest oparty na założeniu pełnej integracji New TT Bank, nawet jeżeli bank będzie nadal używał znaku towarowego „Hellenic Postbank” w odniesieniu do niektórych oddziałów i produktów.

| (263) | Jeżeli chodzi o rynek, na którym New TT Bank prowadził działalność, w motywie 106 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wskazała, że TT Bank był średniej wielkości bankiem w Grecji (około 6 % pod względem depozytów) oraz że aktywa i pasywa TT Bank, które zostały przeniesione do New TT Bank były stosunkowo niewielkie w porównaniu z wielkością greckiego systemu bankowego. W związku z tym Komisja stwierdziła, że mimo wyjątkowo wysokiej kwoty pomocy zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla New TT Bank mogą zostać uznane za raczej ograniczone. |
| --- | --- |

(263)

Jeżeli chodzi o rynek, na którym New TT Bank prowadził działalność, w motywie 106 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT Komisja wskazała, że TT Bank był średniej wielkości bankiem w Grecji (około 6 % pod względem depozytów) oraz że aktywa i pasywa TT Bank, które zostały przeniesione do New TT Bank były stosunkowo niewielkie w porównaniu z wielkością greckiego systemu bankowego. W związku z tym Komisja stwierdziła, że mimo wyjątkowo wysokiej kwoty pomocy zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla New TT Bank mogą zostać uznane za raczej ograniczone.

| (264) | Planowane ograniczenie rozmiarów sieci oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank”, przy likwidacji około 50 oddziałów (130) spośród 196, potwierdza ocenę w zawartą w motywie 263, że zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla New TT Bank można uznać za raczej ograniczone. |
| --- | --- |

(264)

Planowane ograniczenie rozmiarów sieci oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank”, przy likwidacji około 50 oddziałów (130) spośród 196, potwierdza ocenę w zawartą w motywie 263, że zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą dla New TT Bank można uznać za raczej ograniczone.

| (265) | Ponadto działalność New TT Bank była przedmiotem oferty skierowanej do konkurentów w ramach otwartej i niedyskryminacyjnej aukcji. |
| --- | --- |

(265)

Ponadto działalność New TT Bank była przedmiotem oferty skierowanej do konkurentów w ramach otwartej i niedyskryminacyjnej aukcji.

| (266) | Znaczna część środków pomocy NTT1 i NTT2 była konieczna ze względu na umorzenie długu z korzyścią dla państwa (w ramach programu udziału sektora prywatnego) oraz ze względu na wyjątkowo długą recesję, a nie z powodu niewłaściwych praktyk w zakresie udzielania kredytów. Ponadto rozmiar działalności New TT Bank był niewielki, proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny, a New TT Bank przestanie stanowić niezależną konkurencję. W związku z tym Komisja stwierdza, że pomimo wysokiej kwoty pomocy i braku odpowiednich wynagrodzeń za przyznaną pomoc państwa nie wystąpiło nadmierne zakłócenie konkurencji. |
| --- | --- |

(266)

Znaczna część środków pomocy NTT1 i NTT2 była konieczna ze względu na umorzenie długu z korzyścią dla państwa (w ramach programu udziału sektora prywatnego) oraz ze względu na wyjątkowo długą recesję, a nie z powodu niewłaściwych praktyk w zakresie udzielania kredytów. Ponadto rozmiar działalności New TT Bank był niewielki, proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny, a New TT Bank przestanie stanowić niezależną konkurencję. W związku z tym Komisja stwierdza, że pomimo wysokiej kwoty pomocy i braku odpowiednich wynagrodzeń za przyznaną pomoc państwa nie wystąpiło nadmierne zakłócenie konkurencji.

6.2.4.5.   Wniosek dotyczący zgodności środków pomocy T, TT, NTT1 i NTT2 z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

| (267) | Komisja stwierdza, że sprzedaż New TT Bank na rzecz banku i związana z nią restrukturyzacja zapewniają New TT Bank długoterminową rentowność, ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz brak nadmiernego zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(267)

Komisja stwierdza, że sprzedaż New TT Bank na rzecz banku i związana z nią restrukturyzacja zapewniają New TT Bank długoterminową rentowność, ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz brak nadmiernego zakłócenia konkurencji.

| (268) | Wszystkie środki pomocy wymienione w tabeli 8 należy zatem uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(268)

Wszystkie środki pomocy wymienione w tabeli 8 należy zatem uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

7.   OCENA POMOCY PRZYZNANEJ BANKOWI

7.1.   ISTNIENIE I KWOTA POMOCY

| (269) | Komisja musi ustalić istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(269)

Komisja musi ustalić istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

7.1.1.   Istnienie pomocy w przypadku środków przyznanych w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków

7.1.1.1.   Pomoc państwa na utrzymanie płynności finansowej przyznana w ramach środka dotyczącego gwarancji i środka dotyczącego rządowej pożyczki obligacyjnej (środek L1)

| (270) | Komisja stwierdziła już w decyzjach zatwierdzających i przedłużających program wsparcia na rzecz greckich banków (131), że pomoc na utrzymanie płynności finansowej przyznana w ramach programu stanowi pomoc. Pozostająca kwota gwarancji wynosiła 13 600 mln EUR na dzień 15 kwietnia 2011 r. i osiągnęła 13 932 mln EUR na dzień 30 listopada 2013 r. Przyszła pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielona w ramach tego programu również będzie stanowiła pomoc. |
| --- | --- |

(270)

Komisja stwierdziła już w decyzjach zatwierdzających i przedłużających program wsparcia na rzecz greckich banków (131), że pomoc na utrzymanie płynności finansowej przyznana w ramach programu stanowi pomoc. Pozostająca kwota gwarancji wynosiła 13 600 mln EUR na dzień 15 kwietnia 2011 r. i osiągnęła 13 932 mln EUR na dzień 30 listopada 2013 r. Przyszła pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielona w ramach tego programu również będzie stanowiła pomoc.

7.1.1.2.   Dokapitalizowanie przez państwo przyznane w ramach programu dokapitalizowania (środek A)

| (271) | Komisja stwierdziła już w decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie programu wsparcia na rzecz greckich banków, że dokapitalizowanie przewidziane w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część tego programu będzie stanowiło pomoc. Bank otrzymał 950 mln EUR w formie akcji uprzywilejowanych stanowiących 2 % aktywów ważonych ryzykiem banku (132). |
| --- | --- |

(271)

Komisja stwierdziła już w decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie programu wsparcia na rzecz greckich banków, że dokapitalizowanie przewidziane w ramach środka dokapitalizowania stanowiącego część tego programu będzie stanowiło pomoc. Bank otrzymał 950 mln EUR w formie akcji uprzywilejowanych stanowiących 2 % aktywów ważonych ryzykiem banku (132).

| (272) | W 2010 r. Grecja wprowadziła kilka zmian w technicznych parametrach tych akcji uprzywilejowanych. Biorąc pod uwagę, że zmiany powodują zwiększenie wynagrodzenia państwa, przy automatycznym zwiększeniu kuponu o 2 % każdego roku, jeżeli wykup akcji uprzywilejowanych nie nastąpi w ciągu pięciu lat, Komisja stwierdza, że zmiany technicznych parametrów nie przynoszą żadnych korzyści bankowi i w związku z tym nie wiążą się z dodatkową pomocą państwa. |
| --- | --- |

(272)

W 2010 r. Grecja wprowadziła kilka zmian w technicznych parametrach tych akcji uprzywilejowanych. Biorąc pod uwagę, że zmiany powodują zwiększenie wynagrodzenia państwa, przy automatycznym zwiększeniu kuponu o 2 % każdego roku, jeżeli wykup akcji uprzywilejowanych nie nastąpi w ciągu pięciu lat, Komisja stwierdza, że zmiany technicznych parametrów nie przynoszą żadnych korzyści bankowi i w związku z tym nie wiążą się z dodatkową pomocą państwa.

7.1.2.   Istnienie pomocy państwa w przypadku gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek L2)

| (273) | Komisja wyjaśniała w punkcie 51 komunikatu bankowego z 2008 r., że zasilanie instytucji finansowych funduszami przez banki centralne nie stanowi pomocy, jeżeli spełnione są cztery łączne warunki dotyczące wypłacalności instytucji finansowej, zabezpieczenia instrumentu, stopy procentowej nakładanej na instytucję finansową i braku kontrgwarancji państwowej. Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe na rzecz banku stanowi pomoc, ponieważ nie spełnia ono tych czterech łącznych warunków, szczególnie dlatego, że jest gwarantowane przez państwo i jest przyznane w połączeniu z innymi środkami wsparcia. |
| --- | --- |

(273)

Komisja wyjaśniała w punkcie 51 komunikatu bankowego z 2008 r., że zasilanie instytucji finansowych funduszami przez banki centralne nie stanowi pomocy, jeżeli spełnione są cztery łączne warunki dotyczące wypłacalności instytucji finansowej, zabezpieczenia instrumentu, stopy procentowej nakładanej na instytucję finansową i braku kontrgwarancji państwowej. Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe na rzecz banku stanowi pomoc, ponieważ nie spełnia ono tych czterech łącznych warunków, szczególnie dlatego, że jest gwarantowane przez państwo i jest przyznane w połączeniu z innymi środkami wsparcia.

| (274) | Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe spełnia kryteria określone w art. 107 ust. 1 Traktatu. Po pierwsze, ponieważ środek obejmuje gwarancję państwową na rzecz narodowego banku Grecji, wszelkie straty zostaną poniesione przez państwo. W związku z tym środek wiąże się z zasobami państwowymi. Awaryjne wsparcie płynnościowe umożliwia bankom uzyskanie finansowania wtedy, gdy nie mają dostępu do rynków finansowania międzybankowego i do zwykłych operacji refinansujących Eurosystemu. W związku z tym gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe na rzecz banku stanowi dla niego korzyść. Ponieważ awaryjne wsparcie płynnościowe jest ograniczone do sektora bankowego środek ma charakter selektywny. Ponieważ gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe pozwala bankowi na prowadzenie działalności na rynku i uniknięcie niewykonania zobowiązań oraz konieczności wycofania się z rynku, zakłóca ono konkurencję. Jako że bank prowadzi działalność w innych państwach członkowskich, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich prowadzą działalność lub mogłyby być zainteresowane prowadzeniem działalności w Grecji, korzyść przyznana bankowi wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(274)

Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe spełnia kryteria określone w art. 107 ust. 1 Traktatu. Po pierwsze, ponieważ środek obejmuje gwarancję państwową na rzecz narodowego banku Grecji, wszelkie straty zostaną poniesione przez państwo. W związku z tym środek wiąże się z zasobami państwowymi. Awaryjne wsparcie płynnościowe umożliwia bankom uzyskanie finansowania wtedy, gdy nie mają dostępu do rynków finansowania międzybankowego i do zwykłych operacji refinansujących Eurosystemu. W związku z tym gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe na rzecz banku stanowi dla niego korzyść. Ponieważ awaryjne wsparcie płynnościowe jest ograniczone do sektora bankowego środek ma charakter selektywny. Ponieważ gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe pozwala bankowi na prowadzenie działalności na rynku i uniknięcie niewykonania zobowiązań oraz konieczności wycofania się z rynku, zakłóca ono konkurencję. Jako że bank prowadzi działalność w innych państwach członkowskich, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich prowadzą działalność lub mogłyby być zainteresowane prowadzeniem działalności w Grecji, korzyść przyznana bankowi wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (275) | Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe (środek L2) stanowi pomoc państwa. Kwota gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego zmieniała się w czasie. Zgodnie ze stanem na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła ona 12 mld EUR. |
| --- | --- |

(275)

Gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe (środek L2) stanowi pomoc państwa. Kwota gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego zmieniała się w czasie. Zgodnie ze stanem na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła ona 12 mld EUR.

7.1.3.   Istnienie pomocy w przypadku środków przyznanych przez HFSF

7.1.3.1.   Pierwsze dokapitalizowanie pomostowe (środek B1)

| (276) | W sekcji 5.1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła już, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe stanowi pomoc państwa. Otrzymany kapitał wynosił 3 970 mln EUR. |
| --- | --- |

(276)

W sekcji 5.1 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja stwierdziła już, że pierwsze dokapitalizowanie pomostowe stanowi pomoc państwa. Otrzymany kapitał wynosił 3 970 mln EUR.

7.1.3.2.   Drugie dokapitalizowanie pomostowe (środek B2)

| (277) | Środek B2 został wdrożony przy użyciu zasobów HFSF, które, jak wyjaśniono w motywie 47 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, wiążą się z zasobami państwowymi. |
| --- | --- |

(277)

Środek B2 został wdrożony przy użyciu zasobów HFSF, które, jak wyjaśniono w motywie 47 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, wiążą się z zasobami państwowymi.

| (278) | Jeśli chodzi o istnienie korzyści, środek B2 spowodował zwiększenie współczynnika kapitałowego do poziomu pozwalającego na kontynuację działalności na rynku i dostęp do finansowania w ramach Eurosystemu. Ponadto wynagrodzenie za środek B2 składa się z odsetek naliczonych od obligacji EFSF i dodatkowej opłaty w wysokości 1 %. Ponieważ wynagrodzenie jest znacznie niższe niż wynagrodzenie za podobne instrumenty kapitałowe na rynku, bank z pewnością nie byłby w stanie zebrać takiego kapitału na takich warunkach na rynku. W związku z tym w ramach środka B2 przyznano bankowi korzyść z zasobów państwowych. Ponieważ środek udostępniono tylko bankowi, ma on charakter selektywny. |
| --- | --- |

(278)

Jeśli chodzi o istnienie korzyści, środek B2 spowodował zwiększenie współczynnika kapitałowego do poziomu pozwalającego na kontynuację działalności na rynku i dostęp do finansowania w ramach Eurosystemu. Ponadto wynagrodzenie za środek B2 składa się z odsetek naliczonych od obligacji EFSF i dodatkowej opłaty w wysokości 1 %. Ponieważ wynagrodzenie jest znacznie niższe niż wynagrodzenie za podobne instrumenty kapitałowe na rynku, bank z pewnością nie byłby w stanie zebrać takiego kapitału na takich warunkach na rynku. W związku z tym w ramach środka B2 przyznano bankowi korzyść z zasobów państwowych. Ponieważ środek udostępniono tylko bankowi, ma on charakter selektywny.

| (279) | W wyniku zastosowania środka B2 poprawiła się sytuacja banku, ponieważ uzyskał on środki finansowe pozwalające na dalsze spełnianie wymogów kapitałowych w sposób prowadzący do zakłóceń konkurencji. Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich prowadzą działalność w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek B2 może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(279)

W wyniku zastosowania środka B2 poprawiła się sytuacja banku, ponieważ uzyskał on środki finansowe pozwalające na dalsze spełnianie wymogów kapitałowych w sposób prowadzący do zakłóceń konkurencji. Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich prowadzą działalność w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek B2 może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (280) | Komisja uważa, że środek B2 stanowi pomoc państwa. Został on zgłoszony jako pomoc przez organy krajowe. Otrzymany kapitał wynosił 1 341 mln EUR. |
| --- | --- |

(280)

Komisja uważa, że środek B2 stanowi pomoc państwa. Został on zgłoszony jako pomoc przez organy krajowe. Otrzymany kapitał wynosił 1 341 mln EUR.

7.1.3.3.   Pisemne zobowiązanie (środek B3)

| (281) | W ramach środka B3 HFSF zobowiązał się do zapewnienia dodatkowego kapitału koniecznego, aby dokończyć dokapitalizowanie banku do kwoty wymaganej przez narodowy bank Grecji w ramach testu warunków skrajnych z 2012 r. HFSF otrzymuje swojej zasoby od państwa. Komisja stwierdza zatem, że pisemne zobowiązanie dotyczy zasobów państwowych. Okoliczności, w jakich HFSF może udzielać wsparcia instytucjom finansowym, są dokładnie określone i ograniczone przez prawo. W związku z tym korzystanie z tych zasobów państwowych można przypisać państwu. HFSF zobowiązał się zapewnić dodatkowy kapitał w kwocie 528 mln EUR. |
| --- | --- |

(281)

W ramach środka B3 HFSF zobowiązał się do zapewnienia dodatkowego kapitału koniecznego, aby dokończyć dokapitalizowanie banku do kwoty wymaganej przez narodowy bank Grecji w ramach testu warunków skrajnych z 2012 r. HFSF otrzymuje swojej zasoby od państwa. Komisja stwierdza zatem, że pisemne zobowiązanie dotyczy zasobów państwowych. Okoliczności, w jakich HFSF może udzielać wsparcia instytucjom finansowym, są dokładnie określone i ograniczone przez prawo. W związku z tym korzystanie z tych zasobów państwowych można przypisać państwu. HFSF zobowiązał się zapewnić dodatkowy kapitał w kwocie 528 mln EUR.

| (282) | Pisemne zobowiązanie stanowiło korzyść dla banku, ponieważ upewniło deponentów, że bank będzie w stanie zgromadzić całą konieczną kwotę kapitału, tzn. HFSF zapewni kapitał, w przypadku gdyby bankowi nie udało się zgromadzić go na rynku. Zobowiązanie to ułatwia także gromadzenie prywatnego kapitału z rynku, ponieważ inwestorzy maja pewność, że gdyby bankowi nie udało się pozyskać części kapitału z rynku, kapitał ten zostanie zapewniony przez HFSF. Żaden prywatny inwestor nie zgodziłby się na podjęcie zobowiązania przed poznaniem warunków dokapitalizowania, a w tamtym czasie bank nie miał dostępu do rynku kapitałowego. |
| --- | --- |

(282)

Pisemne zobowiązanie stanowiło korzyść dla banku, ponieważ upewniło deponentów, że bank będzie w stanie zgromadzić całą konieczną kwotę kapitału, tzn. HFSF zapewni kapitał, w przypadku gdyby bankowi nie udało się zgromadzić go na rynku. Zobowiązanie to ułatwia także gromadzenie prywatnego kapitału z rynku, ponieważ inwestorzy maja pewność, że gdyby bankowi nie udało się pozyskać części kapitału z rynku, kapitał ten zostanie zapewniony przez HFSF. Żaden prywatny inwestor nie zgodziłby się na podjęcie zobowiązania przed poznaniem warunków dokapitalizowania, a w tamtym czasie bank nie miał dostępu do rynku kapitałowego.

| (283) | Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich działają w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek B3 może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócić konkurencję. |
| --- | --- |

(283)

Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich działają w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek B3 może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócić konkurencję.

| (284) | Środek B3 stanowi zatem pomoc i został zgłoszony jako pomoc państwa przez władze greckie w dniu 27 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(284)

Środek B3 stanowi zatem pomoc i został zgłoszony jako pomoc państwa przez władze greckie w dniu 27 grudnia 2012 r.

7.1.3.4.   Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4)

| (285) | Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4) stanowi konwersję pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) oraz pisemnego zobowiązania (środek B3) na trwałe dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR w akcjach zwykłych. Ponieważ środek B4 stanowi konwersję przyznanej już pomocy, nadal wiąże się on z zasobami państwowymi, jednak nie zwiększa nominalnej kwoty pomocy. Zwiększa on jednak korzyść banku (i w związku z tym zakłócenie konkurencji), ponieważ stanowi trwałe dokapitalizowanie, a nie tymczasowe, jak ma to miejsce w przypadku środków B1 i B2. W porównaniu ze środkiem B3, który stanowi tylko zobowiązanie, a nie faktyczne dokapitalizowanie, środek B4 spowodował zwiększenie adekwatności kapitałowej banku i w związku z tym przynosi większe korzyści. |
| --- | --- |

(285)

Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4) stanowi konwersję pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) oraz pisemnego zobowiązania (środek B3) na trwałe dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR w akcjach zwykłych. Ponieważ środek B4 stanowi konwersję przyznanej już pomocy, nadal wiąże się on z zasobami państwowymi, jednak nie zwiększa nominalnej kwoty pomocy. Zwiększa on jednak korzyść banku (i w związku z tym zakłócenie konkurencji), ponieważ stanowi trwałe dokapitalizowanie, a nie tymczasowe, jak ma to miejsce w przypadku środków B1 i B2. W porównaniu ze środkiem B3, który stanowi tylko zobowiązanie, a nie faktyczne dokapitalizowanie, środek B4 spowodował zwiększenie adekwatności kapitałowej banku i w związku z tym przynosi większe korzyści.

| (286) | Komisja zauważa, że takie wsparcie nie zostało przyznane wszystkim bankom prowadzącym działalność w Grecji. W odniesieniu do zakłócenia konkurencji i wpływu na handel Komisja zauważa na przykład, że pomoc umożliwiła bankowi wykonywanie jego operacji w innych państwach członkowskich, takich jak Rumunia i Bułgaria. Likwidacja banku wiązałaby się z zaprzestaniem jego działalności za granicą, w wyniku likwidacji tej działalności lub jej sprzedaży. Ponadto działalność ubezpieczeniowa banku w Grecji konkuruje z działalnością spółek zależnych zakładów ubezpieczeń z innych państw członkowskich. W związku z tym środek zakłóca konkurencję i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środek B4 stanowi zatem pomoc państwa. |
| --- | --- |

(286)

Komisja zauważa, że takie wsparcie nie zostało przyznane wszystkim bankom prowadzącym działalność w Grecji. W odniesieniu do zakłócenia konkurencji i wpływu na handel Komisja zauważa na przykład, że pomoc umożliwiła bankowi wykonywanie jego operacji w innych państwach członkowskich, takich jak Rumunia i Bułgaria. Likwidacja banku wiązałaby się z zaprzestaniem jego działalności za granicą, w wyniku likwidacji tej działalności lub jej sprzedaży. Ponadto działalność ubezpieczeniowa banku w Grecji konkuruje z działalnością spółek zależnych zakładów ubezpieczeń z innych państw członkowskich. W związku z tym środek zakłóca konkurencję i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środek B4 stanowi zatem pomoc państwa.

7.1.3.5.   Wniosek dotyczący środków B1, B2, B3 i B4

| (287) | Środki B1, B2, B3 i B4 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Kwota pomocy państwa w ramach środków B1, B2, B3 i B4 wynosi 5 839 mln EUR, co stanowi również kwotę pomocy państwa faktycznie wypłaconą przez HFSF na rzecz banku. |
| --- | --- |

(287)

Środki B1, B2, B3 i B4 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Kwota pomocy państwa w ramach środków B1, B2, B3 i B4 wynosi 5 839 mln EUR, co stanowi również kwotę pomocy państwa faktycznie wypłaconą przez HFSF na rzecz banku.

| (288) | Punkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że poza bezwzględną kwotą pomocy, Komisja musi wziąć pod uwagę pomoc „w stosunku do aktywów banku ważonych ryzykiem”. Środki B1, B2, B3 i B4 zostały przyznane w okresie jednego roku, od kwietnia 2012 r. do maja 2013 r. Podczas tego okresu aktywa ważone ryzykiem banku uległy zmianie. Nasuwa się zatem pytanie, który poziom aktywów ważonych ryzykiem należy zastosować, tzn. ten, który istniał na początku okresu, czy też ten, który istniał na końcu tego okresu. Środki B1, B2, B3 i B4 mają na celu pokrycie potrzeb kapitałowych określonych przez narodowy bank Grecji w marcu 2012 r. (test warunków skrajnych z 2012 r.). Innymi słowy, potrzeby kapitałowe pokryte przez te środki istniały już w marcu 2012 r. Komisja uważa zatem, że kwotę pomocy w ramach środków B1, B2, B3 i B4 należy porównywać z aktywami ważonymi ryzykiem banku na dzień 31 marca 2012 r. Przypomniała ona również, że narodowy bank Grecji, po dokapitalizowaniu z marca 2012 r. i do czasu dokapitalizowania z wiosny 2013 r., nie brał pod uwagę transakcji nabycia dokonanych przez banki greckie w celu dostosowania, w górę lub w dół, ich potrzeb kapitałowych. Czynnik ten wykazuje również, że środki B1, B2, B3 i B4 były środkami pomocy związanymi z sytuacją banku istniejącą na dzień 31 marca 2012 r. |
| --- | --- |

(288)

Punkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że poza bezwzględną kwotą pomocy, Komisja musi wziąć pod uwagę pomoc „w stosunku do aktywów banku ważonych ryzykiem”. Środki B1, B2, B3 i B4 zostały przyznane w okresie jednego roku, od kwietnia 2012 r. do maja 2013 r. Podczas tego okresu aktywa ważone ryzykiem banku uległy zmianie. Nasuwa się zatem pytanie, który poziom aktywów ważonych ryzykiem należy zastosować, tzn. ten, który istniał na początku okresu, czy też ten, który istniał na końcu tego okresu. Środki B1, B2, B3 i B4 mają na celu pokrycie potrzeb kapitałowych określonych przez narodowy bank Grecji w marcu 2012 r. (test warunków skrajnych z 2012 r.). Innymi słowy, potrzeby kapitałowe pokryte przez te środki istniały już w marcu 2012 r. Komisja uważa zatem, że kwotę pomocy w ramach środków B1, B2, B3 i B4 należy porównywać z aktywami ważonymi ryzykiem banku na dzień 31 marca 2012 r. Przypomniała ona również, że narodowy bank Grecji, po dokapitalizowaniu z marca 2012 r. i do czasu dokapitalizowania z wiosny 2013 r., nie brał pod uwagę transakcji nabycia dokonanych przez banki greckie w celu dostosowania, w górę lub w dół, ich potrzeb kapitałowych. Czynnik ten wykazuje również, że środki B1, B2, B3 i B4 były środkami pomocy związanymi z sytuacją banku istniejącą na dzień 31 marca 2012 r.

| (289) | Pierwsze i drugie dokapitalizowanie pomostowe oraz pisemne zobowiązanie wyniosły łącznie 5 839 mln EUR. Kwota ta stanowi 13,8 % aktywów ważonych ryzykiem banku na dzień 31 marca 2012 r. |
| --- | --- |

(289)

Pierwsze i drugie dokapitalizowanie pomostowe oraz pisemne zobowiązanie wyniosły łącznie 5 839 mln EUR. Kwota ta stanowi 13,8 % aktywów ważonych ryzykiem banku na dzień 31 marca 2012 r.

7.1.3.6.   Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. (środek C)

| (290) | W dniu 31 marca 2014 r. bank otrzymał pisemne zobowiązanie HFSF, w którym HFSF zobowiązał się do udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku w kwocie do 2 864 mln EUR (środek C). Z przyczyn wyjaśnionych w motywie 277 środek ten wiąże się z wykorzystaniem zasobów państwowych. Środek ten stanowi korzyść dla banku, ponieważ zapewnia mu uzyskanie koniecznego kapitału, co upewnienia deponentów i ułatwia gromadzenie kapitału od prywatnych inwestorów. |
| --- | --- |

(290)

W dniu 31 marca 2014 r. bank otrzymał pisemne zobowiązanie HFSF, w którym HFSF zobowiązał się do udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego banku w kwocie do 2 864 mln EUR (środek C). Z przyczyn wyjaśnionych w motywie 277 środek ten wiąże się z wykorzystaniem zasobów państwowych. Środek ten stanowi korzyść dla banku, ponieważ zapewnia mu uzyskanie koniecznego kapitału, co upewnienia deponentów i ułatwia gromadzenie kapitału od prywatnych inwestorów.

| (291) | Jeżeli prywatni inwestorzy nie dokonają subskrypcji całkowitej kwoty podwyższenia kapitału, HFSF będzie faktycznie musiał dokonać zastrzyku kapitałowego na rzecz banku zgodnie z pisemnym zobowiązaniem. Taki zastrzyk kapitałowy stanowiłby większą korzyść na rzecz banku w porównaniu z pisemnym zobowiązaniem. Inaczej niż samo pisemne zobowiązanie faktyczne zasilenie kapitałem zwiększa adekwatność kapitałową banku. |
| --- | --- |

(291)

Jeżeli prywatni inwestorzy nie dokonają subskrypcji całkowitej kwoty podwyższenia kapitału, HFSF będzie faktycznie musiał dokonać zastrzyku kapitałowego na rzecz banku zgodnie z pisemnym zobowiązaniem. Taki zastrzyk kapitałowy stanowiłby większą korzyść na rzecz banku w porównaniu z pisemnym zobowiązaniem. Inaczej niż samo pisemne zobowiązanie faktyczne zasilenie kapitałem zwiększa adekwatność kapitałową banku.

| (292) | Ani pisemne zobowiązanie, ani możliwość jego wdrożenia w formie faktycznego zastrzyku kapitałowego nie są zgodne z testem prywatnego inwestora. Nawet jeżeli HFSF miałby kupić nowe akcje po tej samej cenie co prywatni inwestorzy, okoliczności udziału HFSF różnią się znacznie od okoliczności udziału prywatnych inwestorów, którzy będą subskrybować nowe akcje. HFSF zobowiązał się do subskrypcji podwyższonego kapitału podstawowego w razie potrzeby w całości zanim jeszcze jakikolwiek prywatny inwestor formalnie zobowiązał się do kupna akcji. Prywatni inwestorzy kupujący nowe akcje będą mieli pewność, że w każdym przypadku bank zgromadzi całkowitą kwotę potrzebnego kapitału, ponieważ HFSF będzie działał na zasadzie mechanizmu ochronnego i zakupi wszystkie akcje niesubskrybowane przez prywatnych inwestorów. Ponadto HFSF włączy się, jedynie jeżeli nie będzie wystarczającego popytu ze strony prywatnych inwestorów w dolnej części ogłoszonego przedziału cenowego. W związku z tym HFSF zapewni kapitał, którego bank nie może pozyskać na rynku po tej samej cenie za akcję. W rezultacie HFSF zapewnia kapitał za kwotę lub po cenie, których rynek nie jest gotów zapewnić. |
| --- | --- |

(292)

Ani pisemne zobowiązanie, ani możliwość jego wdrożenia w formie faktycznego zastrzyku kapitałowego nie są zgodne z testem prywatnego inwestora. Nawet jeżeli HFSF miałby kupić nowe akcje po tej samej cenie co prywatni inwestorzy, okoliczności udziału HFSF różnią się znacznie od okoliczności udziału prywatnych inwestorów, którzy będą subskrybować nowe akcje. HFSF zobowiązał się do subskrypcji podwyższonego kapitału podstawowego w razie potrzeby w całości zanim jeszcze jakikolwiek prywatny inwestor formalnie zobowiązał się do kupna akcji. Prywatni inwestorzy kupujący nowe akcje będą mieli pewność, że w każdym przypadku bank zgromadzi całkowitą kwotę potrzebnego kapitału, ponieważ HFSF będzie działał na zasadzie mechanizmu ochronnego i zakupi wszystkie akcje niesubskrybowane przez prywatnych inwestorów. Ponadto HFSF włączy się, jedynie jeżeli nie będzie wystarczającego popytu ze strony prywatnych inwestorów w dolnej części ogłoszonego przedziału cenowego. W związku z tym HFSF zapewni kapitał, którego bank nie może pozyskać na rynku po tej samej cenie za akcję. W rezultacie HFSF zapewnia kapitał za kwotę lub po cenie, których rynek nie jest gotów zapewnić.

| (293) | Ponieważ środek C został przyznany tylko bankowi, ma on charakter selektywny. Pozycja banku została wzmocniona, ponieważ uzyskał on środki finansowe pozwalające na dalsze spełnianie ustawowych wymogów kapitałowych określonych przez narodowy bank Grecji. W związku z tym środek ten stanowi korzyść prowadzącą do zakłóceń konkurencji. Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich działają w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek C może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(293)

Ponieważ środek C został przyznany tylko bankowi, ma on charakter selektywny. Pozycja banku została wzmocniona, ponieważ uzyskał on środki finansowe pozwalające na dalsze spełnianie ustawowych wymogów kapitałowych określonych przez narodowy bank Grecji. W związku z tym środek ten stanowi korzyść prowadzącą do zakłóceń konkurencji. Jako że bank prowadzi działalność na innych europejskich rynkach finansowych, a instytucje finansowe z innych państw członkowskich działają w Grecji, w szczególności na rynku ubezpieczeń, środek C może również wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (294) | Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Kwota pomocy zawarta w tym środku wynosi 2 864 mln EUR, co odpowiada 7,5 % aktywów ważonych ryzykiem banku na dzień 31 marca 2013 r. (133). |
| --- | --- |

(294)

Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Kwota pomocy zawarta w tym środku wynosi 2 864 mln EUR, co odpowiada 7,5 % aktywów ważonych ryzykiem banku na dzień 31 marca 2013 r. (133).

| (295) | Jeżeli HFSF faktycznie będzie dokonywał dalszych zastrzyków kapitałowych na rzecz banku w ramach wdrażania tego zobowiązania, zwiększy się korzyść banku oraz zakłócenie konkurencji, jednak nie zwiększy się nominalna kwota pomocy (134). |
| --- | --- |

(295)

Jeżeli HFSF faktycznie będzie dokonywał dalszych zastrzyków kapitałowych na rzecz banku w ramach wdrażania tego zobowiązania, zwiększy się korzyść banku oraz zakłócenie konkurencji, jednak nie zwiększy się nominalna kwota pomocy (134).

7.1.4.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy i łącznej kwoty otrzymanej pomocy

| (296) | Środki A, B1, B2, B3, B4 i C stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

  Tabela 11


  Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez T Bank, TT Bank i New TT Bank










  Oznaczenie środka | Środek | Rodzaj środka | Kwota pomocy | Pomoc/aktywa ważone ryzykiem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | Akcje uprzywilejowane | Wsparcie kapitałowe | 950 mln EUR | 2 % |
| B1 B2 B3 B4 | Pierwsze dokapitalizowanie pomostowe
  Drugie dokapitalizowanie pomostowe
  Pisemne zobowiązanie
  Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. | Wsparcie kapitałowe | 5 839 mln EUR | 13,8 % |
| C | Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. | Zobowiązanie dotyczące zapewnienia wsparcia kapitałowego | 2 864 mln EUR | 7,5 % |
| Łączna pomoc kapitałowa udzielona bankowi | 9 653 mln EUR | 15,8 % |
| Łączny kapitał wypłacony na rzecz banku | 6 789 mln EUR [może wzrosnąć do 9 653 mln EUR, jeżeli HFSF będzie musiał zapewnić całą kwotę podwyższenia kapitału z kwietnia 2014 r.] | 23,7 % |
| Oznaczenie środka | Środek | Rodzaj środka | Nominalna kwota pomocy | |
| L1 | Pomoc na utrzymanie płynności finansowej | Gwarancja | 13 932 mln EUR | Na dzień 30 listopada 2013 r. |
| L2 | Awaryjne wsparcie płynnościowe gwarantowane przez państwo | Finansowanie i gwarancja | 12 000 mln EUR | Na dzień 31 grudnia 2012 r. |
| Całkowita pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielona bankowi | 25 932 mln EUR | |

(296)

Środki A, B1, B2, B3, B4 i C stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

Tabela 11

Przegląd całkowitej pomocy otrzymanej przez T Bank, TT Bank i New TT Bank

Oznaczenie środka

Środek

Rodzaj środka

Kwota pomocy

Pomoc/aktywa ważone ryzykiem

A

Akcje uprzywilejowane

Wsparcie kapitałowe

950 mln EUR

2 %

B1 B2 B3 B4

Pierwsze dokapitalizowanie pomostowe

Drugie dokapitalizowanie pomostowe

Pisemne zobowiązanie

Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.

Wsparcie kapitałowe

5 839 mln EUR

13,8 %

C

Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r.

Zobowiązanie dotyczące zapewnienia wsparcia kapitałowego

2 864 mln EUR

7,5 %

Łączna pomoc kapitałowa udzielona bankowi

9 653 mln EUR

15,8 %

Łączny kapitał wypłacony na rzecz banku

6 789 mln EUR [może wzrosnąć do 9 653 mln EUR, jeżeli HFSF będzie musiał zapewnić całą kwotę podwyższenia kapitału z kwietnia 2014 r.]

23,7 %

Oznaczenie środka

Środek

Rodzaj środka

Nominalna kwota pomocy

L1

Pomoc na utrzymanie płynności finansowej

Gwarancja

13 932 mln EUR

Na dzień 30 listopada 2013 r.

L2

Awaryjne wsparcie płynnościowe gwarantowane przez państwo

Finansowanie i gwarancja

12 000 mln EUR

Na dzień 31 grudnia 2012 r.

Całkowita pomoc na utrzymanie płynności finansowej udzielona bankowi

25 932 mln EUR

7.2.   PODSTAWA PRAWNA OCENY ZGODNOŚCI

| (297) | Jak stwierdzono w motywie 200 podstawę prawną oceny środków pomocy powinien stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu (135). |
| --- | --- |

(297)

Jak stwierdzono w motywie 200 podstawę prawną oceny środków pomocy powinien stanowić art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu (135).

| (298) | W okresie kryzysu finansowego Komisja opracowała kryteria zgodności w odniesieniu do różnych rodzajów środków pomocy. Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r. |
| --- | --- |

(298)

W okresie kryzysu finansowego Komisja opracowała kryteria zgodności w odniesieniu do różnych rodzajów środków pomocy. Zasady oceny środków pomocy zostały po raz pierwszy określone w komunikacie bankowym z 2008 r.

| (299) | Wytyczne dotyczące środków dokapitalizowania można znaleźć w komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie przedłużenia z 2011 r. |
| --- | --- |

(299)

Wytyczne dotyczące środków dokapitalizowania można znaleźć w komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie przedłużenia z 2011 r.

| (300) | Komunikat w sprawie restrukturyzacji określa podejście przyjęte przez Komisję w odniesieniu do oceny planów restrukturyzacji, w szczególności konieczność przywrócenia rentowności, zapewnienie odpowiedniego wkładu beneficjenta oraz ograniczenie zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(300)

Komunikat w sprawie restrukturyzacji określa podejście przyjęte przez Komisję w odniesieniu do oceny planów restrukturyzacji, w szczególności konieczność przywrócenia rentowności, zapewnienie odpowiedniego wkładu beneficjenta oraz ograniczenie zakłócenia konkurencji.

| (301) | Te ramy zostały uzupełniona komunikatem bankowym z 2013 r., który ma zastosowanie do środków pomocy zgłoszonych po dniu 1 sierpnia 2013 r. |
| --- | --- |

(301)

Te ramy zostały uzupełniona komunikatem bankowym z 2013 r., który ma zastosowanie do środków pomocy zgłoszonych po dniu 1 sierpnia 2013 r.

7.2.1.   Podstawa prawna oceny zgodności pomocy na utrzymanie płynności finansowej banku (środek L1)

| (302) | Pomoc na utrzymanie płynności finansowej otrzymana już przez bank została ostatecznie zatwierdzona na podstawie kolejnych decyzji zatwierdzających środki w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków oraz jego zmiany i przedłużenia (136). Jakakolwiek przyszła pomoc na utrzymanie płynności finansowej banku będzie musiała zostać przyznana w ramach programu należycie zatwierdzonego przez Komisję. Warunki takiej pomocy będą musiały zostać zatwierdzone przez Komisję zanim zostanie ona przyznana i w związku z tym nie ma potrzeby ich dalszej oceny w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(302)

Pomoc na utrzymanie płynności finansowej otrzymana już przez bank została ostatecznie zatwierdzona na podstawie kolejnych decyzji zatwierdzających środki w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków oraz jego zmiany i przedłużenia (136). Jakakolwiek przyszła pomoc na utrzymanie płynności finansowej banku będzie musiała zostać przyznana w ramach programu należycie zatwierdzonego przez Komisję. Warunki takiej pomocy będą musiały zostać zatwierdzone przez Komisję zanim zostanie ona przyznana i w związku z tym nie ma potrzeby ich dalszej oceny w niniejszej decyzji.

7.2.2.   Podstawa prawna oceny zgodności akcji uprzywilejowanych (środek A)

| (303) | Dokapitalizowanie przyznane w 2009 r. w formie akcji uprzywilejowanych (środek A), zostało przyznane w ramach środka dokapitalizowania zatwierdzonego w 2008 r. jako część programu wsparcia na rzecz greckich banków zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. W związku z tym nie musi ono być ponownie oceniane na podstawie komunikatu bankowego z 2008 r., musi natomiast zostać ocenione na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(303)

Dokapitalizowanie przyznane w 2009 r. w formie akcji uprzywilejowanych (środek A), zostało przyznane w ramach środka dokapitalizowania zatwierdzonego w 2008 r. jako część programu wsparcia na rzecz greckich banków zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. W związku z tym nie musi ono być ponownie oceniane na podstawie komunikatu bankowego z 2008 r., musi natomiast zostać ocenione na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

7.2.3.   Podstawa prawna oceny zgodności gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek L2)

| (304) | Zgodność gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek L2) należy w pierwszej kolejności ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2008 r. i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. Wszelkie gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe przyznane po dniu 1 sierpnia 2013 r. jest objęte komunikatem bankowym z 2013 r. |
| --- | --- |

(304)

Zgodność gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek L2) należy w pierwszej kolejności ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2008 r. i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. Wszelkie gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe przyznane po dniu 1 sierpnia 2013 r. jest objęte komunikatem bankowym z 2013 r.

7.2.4.   Podstawa prawna oceny zgodności dokapitalizowania przez HFSF (środki B1, B2, B3 i B4)

| (305) | Zgodność środków dokapitalizowania udzielonych przez HFSF (środków B1, B2, B3 i B4), w szczególności w odniesieniu do wynagrodzenia, należy w pierwszej kolejności ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2008 r., komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii zgodności środka B1 z tymi komunikatami. Ponieważ środki te zostały wdrożone przed dniem 1 sierpnia 2013 r., nie są one objęte komunikatem bankowym z 2013 r. Zgodność środków dokapitalizowania udzielonych przez HFSF (środki B1, B2, B3 i B4) należny również ocenić na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(305)

Zgodność środków dokapitalizowania udzielonych przez HFSF (środków B1, B2, B3 i B4), w szczególności w odniesieniu do wynagrodzenia, należy w pierwszej kolejności ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2008 r., komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii zgodności środka B1 z tymi komunikatami. Ponieważ środki te zostały wdrożone przed dniem 1 sierpnia 2013 r., nie są one objęte komunikatem bankowym z 2013 r. Zgodność środków dokapitalizowania udzielonych przez HFSF (środki B1, B2, B3 i B4) należny również ocenić na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

7.2.5.   Podstawa prawna oceny zgodności zobowiązania dotyczącego dokapitalizowania z 2014 r. (środek C)

| (306) | Zgodność zobowiązania dotyczącego dokapitalizowania z 2014 r. (środek C) należny ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2013 r. określający nowe wymogi w odniesieniu do wkładu wierzycieli nieuprzywilejowanych i wynagrodzeń osób zarządzających oraz komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. Zgodność środka C należny również ocenić na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(306)

Zgodność zobowiązania dotyczącego dokapitalizowania z 2014 r. (środek C) należny ocenić w oparciu o komunikat bankowy z 2013 r. określający nowe wymogi w odniesieniu do wkładu wierzycieli nieuprzywilejowanych i wynagrodzeń osób zarządzających oraz komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. Zgodność środka C należny również ocenić na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

7.3.   ZGODNOŚĆ ŚRODKA L2 Z KOMUNIKATEM BANKOWYM Z 2008 R. Z KOMUNIKATEM W SPRAWIE PRZEDŁUŻENIA Z 2011 R. I KOMUNIKATEM BANKOWYM Z 2013 R.

| (307) | Aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności: stosowności, konieczności i proporcjonalności. |
| --- | --- |

(307)

Aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności: stosowności, konieczności i proporcjonalności.

| (308) | Ponieważ banki greckie zostały pozbawione dostępu do rynków hurtowych i stały się całkowicie zależne od finansowania z banku centralnego, jak wskazano w motywie 32, i ponieważ bank nie mógł pożyczyć wystarczającej kwoty funduszy w ramach zwykłych operacji refinansujących, potrzebował on gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w celu uzyskania wystarczającej płynności, a tym samym uniknięcia niewykonania zobowiązań. Komisja stwierdza, że środek L2 jest odpowiednim mechanizmem w celu zaradzenia poważnym zaburzeniom, które powstałyby jeżeli bank nie wykonywałby zobowiązań. |
| --- | --- |

(308)

Ponieważ banki greckie zostały pozbawione dostępu do rynków hurtowych i stały się całkowicie zależne od finansowania z banku centralnego, jak wskazano w motywie 32, i ponieważ bank nie mógł pożyczyć wystarczającej kwoty funduszy w ramach zwykłych operacji refinansujących, potrzebował on gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w celu uzyskania wystarczającej płynności, a tym samym uniknięcia niewykonania zobowiązań. Komisja stwierdza, że środek L2 jest odpowiednim mechanizmem w celu zaradzenia poważnym zaburzeniom, które powstałyby jeżeli bank nie wykonywałby zobowiązań.

| (309) | Ponieważ gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe wiąże się ze stosunkowo wysokimi kosztami finansowania dla banku, bank uzyskuje wystarczającą zachętę, aby unikać opierania się na tym źródle finansowania w celu rozwijania jego działalności. Bank musiałby zapłacić odsetki według stopy oprocentowania wynoszącej [...] punktów bazowych więcej niż ma to miejsce w przypadku zwykłych operacji refinansujących w ramach Eurosystemu. Ponadto musiałby zapłacić na rzecz państwa opłatę gwarancyjną wynoszącą [...] punktów bazowych. W rezultacie całkowity koszt gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego jest dużo wyższy niż zwykłe koszty refinansowania przez EBC. W szczególności różnica między nimi jest większa niż poziom opłaty gwarancyjnej wynikającej z komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r. W związku z tym całkowite wynagrodzenie pobierane przez państwo możne zostać uznane za wystarczające. Jeżeli chodzi o kwotę gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego, jest ona regularnie weryfikowana przez narodowy bank Grecji i EBC na podstawie faktycznych potrzeb banku. Ściśle monitorują one jego wykorzystanie i zapewniają jego ograniczenie do niezbędnego minimum. W związku z tym środek L2 nie zapewnia bankowi nadmiernej płynności, która mogłaby zostać wykorzystana w celu finansowania działalności zakłócającej konkurencję. Pomoc ograniczona jest do niezbędnej kwoty minimalnej. |
| --- | --- |

(309)

Ponieważ gwarantowane przez państwo awaryjne wsparcie płynnościowe wiąże się ze stosunkowo wysokimi kosztami finansowania dla banku, bank uzyskuje wystarczającą zachętę, aby unikać opierania się na tym źródle finansowania w celu rozwijania jego działalności. Bank musiałby zapłacić odsetki według stopy oprocentowania wynoszącej [...] punktów bazowych więcej niż ma to miejsce w przypadku zwykłych operacji refinansujących w ramach Eurosystemu. Ponadto musiałby zapłacić na rzecz państwa opłatę gwarancyjną wynoszącą [...] punktów bazowych. W rezultacie całkowity koszt gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego jest dużo wyższy niż zwykłe koszty refinansowania przez EBC. W szczególności różnica między nimi jest większa niż poziom opłaty gwarancyjnej wynikającej z komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r. W związku z tym całkowite wynagrodzenie pobierane przez państwo możne zostać uznane za wystarczające. Jeżeli chodzi o kwotę gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego, jest ona regularnie weryfikowana przez narodowy bank Grecji i EBC na podstawie faktycznych potrzeb banku. Ściśle monitorują one jego wykorzystanie i zapewniają jego ograniczenie do niezbędnego minimum. W związku z tym środek L2 nie zapewnia bankowi nadmiernej płynności, która mogłaby zostać wykorzystana w celu finansowania działalności zakłócającej konkurencję. Pomoc ograniczona jest do niezbędnej kwoty minimalnej.

| (310) | Taka dokładna kontrola wykorzystania gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego i regularna weryfikacja mająca na celu ograniczenie jego wykorzystania do minimum zapewnia również proporcjonalność płynności i nie doprowadza do nadmiernego zakłócenia konkurencji. Komisja zauważa również, że Grecja zobowiązała się do wdrożenia szeregu środków mających na celu ograniczenie negatywnych efektów zewnętrznych, jak wynika z analizy zawartej w sekcji 7.6, co zapewnia z kolei jak najszybsze zakończenie opierania się na pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz proporcjonalność takiej pomocy. |
| --- | --- |

(310)

Taka dokładna kontrola wykorzystania gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego i regularna weryfikacja mająca na celu ograniczenie jego wykorzystania do minimum zapewnia również proporcjonalność płynności i nie doprowadza do nadmiernego zakłócenia konkurencji. Komisja zauważa również, że Grecja zobowiązała się do wdrożenia szeregu środków mających na celu ograniczenie negatywnych efektów zewnętrznych, jak wynika z analizy zawartej w sekcji 7.6, co zapewnia z kolei jak najszybsze zakończenie opierania się na pomocy na utrzymanie płynności finansowej oraz proporcjonalność takiej pomocy.

| (311) | Środek L2 jest w związku z tym zgodny z komunikatem bankowym z 2008 r. i z komunikatem w sprawie przedłużenia z 2011 r. Ponieważ komunikat bankowy z 2013 r. nie wprowadził żadnych dodatkowych wymogów w odniesieniu do gwarancji, środek L2 jest również zgodny z komunikatem bankowym z 2013 r. |
| --- | --- |

(311)

Środek L2 jest w związku z tym zgodny z komunikatem bankowym z 2008 r. i z komunikatem w sprawie przedłużenia z 2011 r. Ponieważ komunikat bankowy z 2013 r. nie wprowadził żadnych dodatkowych wymogów w odniesieniu do gwarancji, środek L2 jest również zgodny z komunikatem bankowym z 2013 r.

7.4.   ZGODNOŚĆ ŚRODKÓW B1, B2, B3 I B4 Z KOMUNIKATEM BANKOWYM Z 2008 R., KOMUNIKATEM W SPRAWIE DOKAPITALIZOWANIA I KOMUNIKATEM W SPRAWIE PRZEDŁUŻENIA Z 2011 R.

| (312) | Jak wyjaśniono w motywie 201, aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności (137): stosowności, konieczności i proporcjonalności. |
| --- | --- |

(312)

Jak wyjaśniono w motywie 201, aby pomoc była zgodna z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi ona spełniać ogólne kryteria zgodności (137): stosowności, konieczności i proporcjonalności.

| (313) | Komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. określają dalsze wytyczne na poziomie wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyku kapitałowego dokonywanego przez państwo. |
| --- | --- |

(313)

Komunikat w sprawie dokapitalizowania i komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. określają dalsze wytyczne na poziomie wynagrodzenia wymagane w przypadku zastrzyku kapitałowego dokonywanego przez państwo.

7.4.1.   Stosowność środków

| (314) | Komisja uznaje dokapitalizowania przez HFSF (środki B1, B2, B3 i B4) za stosowne, ponieważ zapobiegają one upadłości banku. Bez tych dokapitalizowań niemożliwe byłoby kontynuowanie działalności, ponieważ bank na koniec 2012 r. miał ujemny kapitał własny (138). |
| --- | --- |

(314)

Komisja uznaje dokapitalizowania przez HFSF (środki B1, B2, B3 i B4) za stosowne, ponieważ zapobiegają one upadłości banku. Bez tych dokapitalizowań niemożliwe byłoby kontynuowanie działalności, ponieważ bank na koniec 2012 r. miał ujemny kapitał własny (138).

| (315) | W tym względzie Komisja zauważyła w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, że bank jest jedną z największych instytucji bankowych w Grecji, zarówno pod względem udzielania kredytów, jak i gromadzenia depozytów. W związku z tym bank jest bankiem o znaczeniu systemowym dla Grecji. W rezultacie niewykonanie zobowiązań przez bank mogłoby spowodować poważne zakłócenia w gospodarce Grecji. W istniejących wówczas okolicznościach instytucje finansowe w Grecji miały trudności z pozyskaniem finansowania. Ten brak możliwości pozyskania finansowania ograniczał ich zdolność do udzielania kredytów greckiej gospodarce. W tym kontekście zaburzenia w gospodarce zostałyby spotęgowane przez niewykonanie zobowiązań przez bank. Ponadto środki B1, B2, B3 i B4 wynikają głównie z uczestnictwa w programie udziału sektora prywatnego, tj. wydarzenia nadzwyczajnego i bardzo nieprzewidywalnego, a nie z niewłaściwego zarządzania lub podejmowania nadmiernego ryzyka przez bank. Tym samym środki miały na celu głównie poradzenie sobie ze skutkami uczestnictwa w programie udziału sektora prywatnego i przyczynienie się do utrzymania stabilności finansowej w Grecji. |
| --- | --- |

(315)

W tym względzie Komisja zauważyła w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, że bank jest jedną z największych instytucji bankowych w Grecji, zarówno pod względem udzielania kredytów, jak i gromadzenia depozytów. W związku z tym bank jest bankiem o znaczeniu systemowym dla Grecji. W rezultacie niewykonanie zobowiązań przez bank mogłoby spowodować poważne zakłócenia w gospodarce Grecji. W istniejących wówczas okolicznościach instytucje finansowe w Grecji miały trudności z pozyskaniem finansowania. Ten brak możliwości pozyskania finansowania ograniczał ich zdolność do udzielania kredytów greckiej gospodarce. W tym kontekście zaburzenia w gospodarce zostałyby spotęgowane przez niewykonanie zobowiązań przez bank. Ponadto środki B1, B2, B3 i B4 wynikają głównie z uczestnictwa w programie udziału sektora prywatnego, tj. wydarzenia nadzwyczajnego i bardzo nieprzewidywalnego, a nie z niewłaściwego zarządzania lub podejmowania nadmiernego ryzyka przez bank. Tym samym środki miały na celu głównie poradzenie sobie ze skutkami uczestnictwa w programie udziału sektora prywatnego i przyczynienie się do utrzymania stabilności finansowej w Grecji.

| (316) | W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy wszystkie możliwe środki zapobiegawcze zostały natychmiast podjęte w celu uniknięcia potrzeby ponownej pomocy na rzecz banku w przyszłości. Jak wskazano w motywach 130–132 niniejszej decyzji, Grecja zobowiązała się do wdrożenia szeregu działań związanych z ładem korporacyjnym i działalnością komercyjną banku. Jak opisano w motywach 102–104 oraz w motywie 111, bank przeprowadził również kompleksową restrukturyzację swojej działalności, przy czym wdrożono już liczne obniżki kosztów i transakcje zbycia aktywów. W związku z tym wątpliwości Komisji zostały rozwiane. |
| --- | --- |

(316)

W decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank Komisja wyraziła wątpliwości w kwestii tego, czy wszystkie możliwe środki zapobiegawcze zostały natychmiast podjęte w celu uniknięcia potrzeby ponownej pomocy na rzecz banku w przyszłości. Jak wskazano w motywach 130–132 niniejszej decyzji, Grecja zobowiązała się do wdrożenia szeregu działań związanych z ładem korporacyjnym i działalnością komercyjną banku. Jak opisano w motywach 102–104 oraz w motywie 111, bank przeprowadził również kompleksową restrukturyzację swojej działalności, przy czym wdrożono już liczne obniżki kosztów i transakcje zbycia aktywów. W związku z tym wątpliwości Komisji zostały rozwiane.

| (317) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła również wątpliwości w kwestii tego, czy istniały odpowiednie środki bezpieczeństwa na wypadek, gdyby państwo przejęło kontrolę nad bankiem lub gdyby prywatni akcjonariusze zachowali kontrolę, podczas gdy państwo posiadałoby udziały większościowe. Komisja zauważa, że zobowiązania opisane w motywach 131 i 132 zapewniają prowadzenie działalności kredytowej banku na zasadach komercyjnych oraz ochronę codziennej działalności przed ingerencją ze strony państwa. Ramy stosunków uzgodnione między HFSF i bankiem zapewniają także ochronę interesów państwa jako głównego akcjonariusza przed podejmowaniem nadmiernego ryzyka przez kierownictwo banku. |
| --- | --- |

(317)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła również wątpliwości w kwestii tego, czy istniały odpowiednie środki bezpieczeństwa na wypadek, gdyby państwo przejęło kontrolę nad bankiem lub gdyby prywatni akcjonariusze zachowali kontrolę, podczas gdy państwo posiadałoby udziały większościowe. Komisja zauważa, że zobowiązania opisane w motywach 131 i 132 zapewniają prowadzenie działalności kredytowej banku na zasadach komercyjnych oraz ochronę codziennej działalności przed ingerencją ze strony państwa. Ramy stosunków uzgodnione między HFSF i bankiem zapewniają także ochronę interesów państwa jako głównego akcjonariusza przed podejmowaniem nadmiernego ryzyka przez kierownictwo banku.

| (318) | Środki B1, B2, B3 i B4 zapewniają więc utrzymanie stabilności finansowej w Grecji. Podjęto znaczące działania w celu zminimalizowania przyszłych strat i zapewnienie, aby działalność banku nie była zagrożona przez niewłaściwe zarządzanie. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że środki B1, B2, B3 i B4 są stosowne. |
| --- | --- |

(318)

Środki B1, B2, B3 i B4 zapewniają więc utrzymanie stabilności finansowej w Grecji. Podjęto znaczące działania w celu zminimalizowania przyszłych strat i zapewnienie, aby działalność banku nie była zagrożona przez niewłaściwe zarządzanie. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że środki B1, B2, B3 i B4 są stosowne.

7.4.2.   Konieczność – ograniczenie pomocy do minimum

| (319) | Zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. środek pomocy musi być konieczny pod względem kwoty i formy do osiągnięcia celu. Oznacza to, że zastrzyk kapitałowy musi być dokonany w minimalnej kwocie niezbędnej do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(319)

Zgodnie z komunikatem bankowym z 2008 r. środek pomocy musi być konieczny pod względem kwoty i formy do osiągnięcia celu. Oznacza to, że zastrzyk kapitałowy musi być dokonany w minimalnej kwocie niezbędnej do osiągnięcia tego celu.

| (320) | Kwota wsparcia kapitałowego została obliczona przez narodowy bank Grecji w ramach testu warunków skrajnych, tak aby zapewnić, że kapitał podstawowy Tier 1 utrzyma się powyżej pewnego poziomu w okresie 2012–2014, co odzwierciedlono w tabeli 3. W związku z tym nie zapewnia on bankowi nadwyżki kapitału. Jak wyjaśniono w motywie 316, podjęto działania mające na celu zmniejszenie ryzyka konieczności dodatkowej pomocy na rzecz banku w przyszłości. |
| --- | --- |

(320)

Kwota wsparcia kapitałowego została obliczona przez narodowy bank Grecji w ramach testu warunków skrajnych, tak aby zapewnić, że kapitał podstawowy Tier 1 utrzyma się powyżej pewnego poziomu w okresie 2012–2014, co odzwierciedlono w tabeli 3. W związku z tym nie zapewnia on bankowi nadwyżki kapitału. Jak wyjaśniono w motywie 316, podjęto działania mające na celu zmniejszenie ryzyka konieczności dodatkowej pomocy na rzecz banku w przyszłości.

| (321) | Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) Komisja przypomina, że zostały one przyznane w maju 2012 r. i grudniu 2012 r. oraz wniesione jako wkład niepieniężny w formie obligacji EFSF. HFSF otrzymał jako wynagrodzenie odsetki naliczone od obligacji EFSF i powiększone o opłatę w wysokości 1 % opłaty od dnia wypłaty tych obligacji EFSF do dnia dokapitalizowania z wiosny 2013 r. (139). Jak podkreślono w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, wynagrodzenie to mieści się poniżej przedziału 7–9 % określonego w komunikacie w sprawie dokapitalizowania. Okres niskiego wynagrodzenia był jednak ograniczony do jednego roku w przypadku do środka B1 i pięciu miesięcy w przypadku środka B2 (tzn. do czasu konwersji dokapitalizowania pomostowego na dokapitalizowanie standardowe w akcjach zwykłych, tj. do czasu zastosowania środka B4). Podczas gdy pierwsze i drugie dokapitalizowanie pomostowe nie spowodowało rozmycia istniejącego akcjonariatu, dokapitalizowanie z wiosny 2013 r., które stanowiło konwersję pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego spowodowało znaczne rozmycie tego akcjonariatu, ponieważ jego udział w kapitale własnym banku spadł do 1,4 %. Niezwykła sytuacja, która trwała od dnia pierwszego dokapitalizowania pomostowego została wtedy zakończona. W związku z powyższym wątpliwości wyrażone w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank zostały rozwiane. |
| --- | --- |

(321)

Jeżeli chodzi o wynagrodzenie z tytułu pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego (środki B1 i B2) Komisja przypomina, że zostały one przyznane w maju 2012 r. i grudniu 2012 r. oraz wniesione jako wkład niepieniężny w formie obligacji EFSF. HFSF otrzymał jako wynagrodzenie odsetki naliczone od obligacji EFSF i powiększone o opłatę w wysokości 1 % opłaty od dnia wypłaty tych obligacji EFSF do dnia dokapitalizowania z wiosny 2013 r. (139). Jak podkreślono w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank, wynagrodzenie to mieści się poniżej przedziału 7–9 % określonego w komunikacie w sprawie dokapitalizowania. Okres niskiego wynagrodzenia był jednak ograniczony do jednego roku w przypadku do środka B1 i pięciu miesięcy w przypadku środka B2 (tzn. do czasu konwersji dokapitalizowania pomostowego na dokapitalizowanie standardowe w akcjach zwykłych, tj. do czasu zastosowania środka B4). Podczas gdy pierwsze i drugie dokapitalizowanie pomostowe nie spowodowało rozmycia istniejącego akcjonariatu, dokapitalizowanie z wiosny 2013 r., które stanowiło konwersję pierwszego i drugiego dokapitalizowania pomostowego spowodowało znaczne rozmycie tego akcjonariatu, ponieważ jego udział w kapitale własnym banku spadł do 1,4 %. Niezwykła sytuacja, która trwała od dnia pierwszego dokapitalizowania pomostowego została wtedy zakończona. W związku z powyższym wątpliwości wyrażone w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank zostały rozwiane.

| (322) | Ponadto, biorąc pod uwagę nietypową przyczynę trudności banku, a mianowicie fakt, że straty wynikają głównie z umorzenia długu z korzyścią dla państwa (program udziału sektora prywatnego i wykup długu, które zapewniają istotną korzyść państwu, czyli zmniejszenie zadłużenia) i ze skutków przedłużającej się recesji na rynku krajowym, Komisja może zaakceptować takie tymczasowe odejście od zwykłych wymogów dotyczących wynagrodzenia określonych w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (140). |
| --- | --- |

(322)

Ponadto, biorąc pod uwagę nietypową przyczynę trudności banku, a mianowicie fakt, że straty wynikają głównie z umorzenia długu z korzyścią dla państwa (program udziału sektora prywatnego i wykup długu, które zapewniają istotną korzyść państwu, czyli zmniejszenie zadłużenia) i ze skutków przedłużającej się recesji na rynku krajowym, Komisja może zaakceptować takie tymczasowe odejście od zwykłych wymogów dotyczących wynagrodzenia określonych w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (140).

| (323) | Środek B3 stanowił zobowiązanie zapewnienia kapitału. Zobowiązanie podjęte w grudniu 2012 r. zostało wdrożone jako faktyczny zastrzyk kapitałowy w maju–czerwcu 2013 r., jedynie pięć miesięcy później. Z tego względu i z powodów określonych w motywie 322 brak wynagrodzenia z tytułu tego zobowiązania jest dopuszczalny. |
| --- | --- |

(323)

Środek B3 stanowił zobowiązanie zapewnienia kapitału. Zobowiązanie podjęte w grudniu 2012 r. zostało wdrożone jako faktyczny zastrzyk kapitałowy w maju–czerwcu 2013 r., jedynie pięć miesięcy później. Z tego względu i z powodów określonych w motywie 322 brak wynagrodzenia z tytułu tego zobowiązania jest dopuszczalny.

| (324) | W odniesieniu do środka B4, zgodnie z pkt 8 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r., zastrzyki kapitałowe powinny być subskrybowane z uwzględnieniem wystarczającego dyskonta cen akcji po dostosowaniu do efektu rozmycia, aby udzielić państwu wystarczającego zapewnienia w zakresie odpowiedniego wynagrodzenia. Podczas gdy dokapitalizowanie to nie zapewniło znacznego dyskonta cen akcji, z uwzględnieniem dostosowania do efektu rozmycia, faktycznie niemożliwe było osiągnięcie znacznego dyskonta teoretycznej ceny bez prawa poboru (141). Przed dokapitalizowaniem z wiosny 2013 r. kapitał banku był ujemny, a jego kapitalizacja rynkowa wynosiła jedynie kilkaset milionów euro. W związku z tym pojawia się pytanie, czy należało całkowicie wyłączyć istniejących akcjonariuszy. Komisja zauważa, że cena emisyjna została określona przy dyskoncie na poziomie 50 % w stosunku do średniej ceny rynkowej w ciągu pięćdziesięciu dni poprzedzających ustalenie ceny emisyjnej. Komisja zauważa również, że rozmycie istniejącego wcześniej akcjonariatu jest znaczne, ponieważ po tym dokapitalizowaniu akcjonariusze ci posiadali jedynie 1,4 % akcji banku. W związku z tym zastosowanie kolejnego dyskonta ceny rynkowej miałoby znikomy wpływ na wynagrodzenie HFSF. Ze względu na szczególną sytuację greckich banków wyjaśnioną w motywie 322 oraz biorąc pod uwagę fakt, że potrzeba pomocy wynika z umorzenia długu z korzyścią dla państwa, Komisja uważa, że cena emisyjna jest wystarczająco niska. |
| --- | --- |

(324)

W odniesieniu do środka B4, zgodnie z pkt 8 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r., zastrzyki kapitałowe powinny być subskrybowane z uwzględnieniem wystarczającego dyskonta cen akcji po dostosowaniu do efektu rozmycia, aby udzielić państwu wystarczającego zapewnienia w zakresie odpowiedniego wynagrodzenia. Podczas gdy dokapitalizowanie to nie zapewniło znacznego dyskonta cen akcji, z uwzględnieniem dostosowania do efektu rozmycia, faktycznie niemożliwe było osiągnięcie znacznego dyskonta teoretycznej ceny bez prawa poboru (141). Przed dokapitalizowaniem z wiosny 2013 r. kapitał banku był ujemny, a jego kapitalizacja rynkowa wynosiła jedynie kilkaset milionów euro. W związku z tym pojawia się pytanie, czy należało całkowicie wyłączyć istniejących akcjonariuszy. Komisja zauważa, że cena emisyjna została określona przy dyskoncie na poziomie 50 % w stosunku do średniej ceny rynkowej w ciągu pięćdziesięciu dni poprzedzających ustalenie ceny emisyjnej. Komisja zauważa również, że rozmycie istniejącego wcześniej akcjonariatu jest znaczne, ponieważ po tym dokapitalizowaniu akcjonariusze ci posiadali jedynie 1,4 % akcji banku. W związku z tym zastosowanie kolejnego dyskonta ceny rynkowej miałoby znikomy wpływ na wynagrodzenie HFSF. Ze względu na szczególną sytuację greckich banków wyjaśnioną w motywie 322 oraz biorąc pod uwagę fakt, że potrzeba pomocy wynika z umorzenia długu z korzyścią dla państwa, Komisja uważa, że cena emisyjna jest wystarczająco niska.

| (325) | Podsumowując, środki B1, B2, B3 i B4 są konieczne jako pomoc na ratowanie zarówno pod względem kwoty, jak i formy. |
| --- | --- |

(325)

Podsumowując, środki B1, B2, B3 i B4 są konieczne jako pomoc na ratowanie zarówno pod względem kwoty, jak i formy.

7.4.3.   Proporcjonalność – środki ograniczające negatywne efekty zewnętrzne

| (326) | Bank otrzymał bardzo wysoka kwotę pomocy państwa. Sytuacja ta może zatem prowadzić do poważnego zakłócenia konkurencji. Grecja zobowiązała się jednak do wdrożenia szeregu środków mających na celu ograniczenie negatywnych efektów zewnętrznych. W szczególności zobowiązania przewidują, że działalność banku będzie nadal prowadzona na zasadach komercyjnych, jak wyjaśniono w motywach 131 i 132. Grecja zobowiązała się także do wprowadzenia zakazu przeprowadzania transakcji nabycia, jak również do przeprowadzenia szeregu transakcji zbycia za granicą oraz w zakresie działalności niebankowej w Grecji, jak określono w motywie 133. Ograniczenia zakłócenia konkurencji omawia się w sekcji 7.6. |
| --- | --- |

(326)

Bank otrzymał bardzo wysoka kwotę pomocy państwa. Sytuacja ta może zatem prowadzić do poważnego zakłócenia konkurencji. Grecja zobowiązała się jednak do wdrożenia szeregu środków mających na celu ograniczenie negatywnych efektów zewnętrznych. W szczególności zobowiązania przewidują, że działalność banku będzie nadal prowadzona na zasadach komercyjnych, jak wyjaśniono w motywach 131 i 132. Grecja zobowiązała się także do wprowadzenia zakazu przeprowadzania transakcji nabycia, jak również do przeprowadzenia szeregu transakcji zbycia za granicą oraz w zakresie działalności niebankowej w Grecji, jak określono w motywie 133. Ograniczenia zakłócenia konkurencji omawia się w sekcji 7.6.

| (327) | W banku został również minowany pełnomocnik ds. monitorowania w celu monitorowania prawidłowego wdrażania zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej. Pozwoli to zapobiec szkodliwym zmianom w praktykach handlowych banku i tym samym ograniczyć negatywne efekty zewnętrzne. |
| --- | --- |

(327)

W banku został również minowany pełnomocnik ds. monitorowania w celu monitorowania prawidłowego wdrażania zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej. Pozwoli to zapobiec szkodliwym zmianom w praktykach handlowych banku i tym samym ograniczyć negatywne efekty zewnętrzne.

| (328) | Ponadto dnia 16 kwietnia 2014 r. przedłożono Komisji nowy kompleksowy plan restrukturyzacji. Ten plan restrukturyzacji omawia się w sekcji 7.6. |
| --- | --- |

(328)

Ponadto dnia 16 kwietnia 2014 r. przedłożono Komisji nowy kompleksowy plan restrukturyzacji. Ten plan restrukturyzacji omawia się w sekcji 7.6.

| (329) | Podsumowując, wątpliwości wyrażone w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank zostały rozwiane. Środki B1, B2, B3 i B4 są proporcjonalne w świetle pkt 15 komunikatu bankowego z 2008 r. |
| --- | --- |

(329)

Podsumowując, wątpliwości wyrażone w decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank zostały rozwiane. Środki B1, B2, B3 i B4 są proporcjonalne w świetle pkt 15 komunikatu bankowego z 2008 r.

7.4.4.   Wniosek dotyczący zgodności dokapitalizowania HFSF z komunikatem bankowym z 2008 r., z komunikatem w sprawie dokapitalizowania i z komunikatem w sprawie przedłużenia z 2011 r.

| (330) | Komisja stwierdza zatem, że dokapitalizowanie HFSF (środki B1, B2, B3 i 4B) jest stosowne, konieczne i proporcjonalne w świetle pkt 15 komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania i komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r. |
| --- | --- |

(330)

Komisja stwierdza zatem, że dokapitalizowanie HFSF (środki B1, B2, B3 i 4B) jest stosowne, konieczne i proporcjonalne w świetle pkt 15 komunikatu bankowego z 2008 r., komunikatu w sprawie dokapitalizowania i komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r.

7.5.   ZGODNOŚĆ NABYCIA PRZEZ BANK NEW TT BANK I NEA PROTON BANK Z KOMUNIKATEM W SPRAWIE RESTRUKTURYZACJI

| (331) | W pkt 23 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że transakcje nabycia przedsiębiorstw przez banki otrzymujące pomoc są zwykle niezgodne ze zobowiązaniami mającymi na celu organicznie kosztów restrukturyzacji i zakłócenia konkurencji. Ponadto mogą one zagrażać przywróceniu rentowności lub utrudniać ten proces. Komisja musi zatem ocenić, czy można pogodzić transakcje nabycia dokonane przez bank z komunikatem w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(331)

W pkt 23 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wyjaśnia się, że transakcje nabycia przedsiębiorstw przez banki otrzymujące pomoc są zwykle niezgodne ze zobowiązaniami mającymi na celu organicznie kosztów restrukturyzacji i zakłócenia konkurencji. Ponadto mogą one zagrażać przywróceniu rentowności lub utrudniać ten proces. Komisja musi zatem ocenić, czy można pogodzić transakcje nabycia dokonane przez bank z komunikatem w sprawie restrukturyzacji.

7.5.1.   Zgodność nabycia New TT Bank z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

7.5.1.1.   Wpływ nabycia New TT Bank na długoterminową rentowność banku

| (332) | Jeżeli chodzi o możliwość generowania zysku operacyjnego, transakcje nabycia dokonane przez bank przyspieszą jego powrót do stanu długoterminowej rentowności, ponieważ połączenie dwóch banków na tym samym rynku geograficznym umożliwia znaczną synergię, np. w formie zmniejszenia liczby pracowników, zamknięcia oddziałów i zmniejszenia kosztów ogólnych. Bank przejmie klientów i deponentów, jednocześnie znacznie obniżając koszty dystrybucji. Poza racjonalizacją funkcjonowania centrali zamknie on większość oddziałów znaku towarowego „T-Bank” i część oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank”. |
| --- | --- |

(332)

Jeżeli chodzi o możliwość generowania zysku operacyjnego, transakcje nabycia dokonane przez bank przyspieszą jego powrót do stanu długoterminowej rentowności, ponieważ połączenie dwóch banków na tym samym rynku geograficznym umożliwia znaczną synergię, np. w formie zmniejszenia liczby pracowników, zamknięcia oddziałów i zmniejszenia kosztów ogólnych. Bank przejmie klientów i deponentów, jednocześnie znacznie obniżając koszty dystrybucji. Poza racjonalizacją funkcjonowania centrali zamknie on większość oddziałów znaku towarowego „T-Bank” i część oddziałów znaku towarowego „Hellenic Postbank”.

| (333) | W odniesieniu do poziomu płynności transakcja ma również korzystny wpływ na wskaźnik kredytów do depozytów banku, obniży go bowiem ze zbyt wysokiego poziomu, ponieważ New TT Bank posiada znacznie więcej depozytów niż kredytów. W szczególności narodowy bank Grecji zauważył w swoim piśmie do HFSF z dnia 8 lipca 2013 r., że przez dwa lata poprzedzające transakcję bank znajdował się pod dużą presją. Narodowy bank Grecji zauważył, że bank stracił udział w rynku w Grecji i że jest w dużym stopniu zależny do finansowania w ramach Eurosystemu i awaryjnego wsparcia płynnościowego. W piśmie tym narodowy bank Grecji odniósł się do znacznego niedopasowania poziomu płynności, do skonsolidowanego wskaźnika kredytów do depozytów wynoszącego 132 % oraz do pogarszającego się postrzegania banku wśród klientów. W piśmie tym narodowy bank Grecji wskazał, że nabycie New TT Bank przez bank doprowadziłoby do: „znacznego wzrostu depozytów banku, a tym samym do poprawy jego ogólnego profilu finansowego, postrzegania banku przez deponentów oraz do zwiększenia jego zdolności do przyciągania nowych deponentów na bardziej atrakcyjnych warunkach niż ma to miejsce obecnie”. |
| --- | --- |

(333)

W odniesieniu do poziomu płynności transakcja ma również korzystny wpływ na wskaźnik kredytów do depozytów banku, obniży go bowiem ze zbyt wysokiego poziomu, ponieważ New TT Bank posiada znacznie więcej depozytów niż kredytów. W szczególności narodowy bank Grecji zauważył w swoim piśmie do HFSF z dnia 8 lipca 2013 r., że przez dwa lata poprzedzające transakcję bank znajdował się pod dużą presją. Narodowy bank Grecji zauważył, że bank stracił udział w rynku w Grecji i że jest w dużym stopniu zależny do finansowania w ramach Eurosystemu i awaryjnego wsparcia płynnościowego. W piśmie tym narodowy bank Grecji odniósł się do znacznego niedopasowania poziomu płynności, do skonsolidowanego wskaźnika kredytów do depozytów wynoszącego 132 % oraz do pogarszającego się postrzegania banku wśród klientów. W piśmie tym narodowy bank Grecji wskazał, że nabycie New TT Bank przez bank doprowadziłoby do: „znacznego wzrostu depozytów banku, a tym samym do poprawy jego ogólnego profilu finansowego, postrzegania banku przez deponentów oraz do zwiększenia jego zdolności do przyciągania nowych deponentów na bardziej atrakcyjnych warunkach niż ma to miejsce obecnie”.

| (334) | Nabycie to przyczyni się zatem do poprawy poziomu płynności banku, co ma zasadnicze znaczenie dla przywrócenia długoterminowej rentowności. Komisja uznała pozytywny wpływ nabycia w piśmie służb Komisji do HFSF z dnia 8 lipca 2013 r. W piśmie tym Komisja wskazała, że projekt planu restrukturyzacji banku, który został przedłożony przez Grecję przed nabyciem New TT Bank, nie spełnia wymogu przywrócenia długoterminowej rentowności, ze względu na niestabilność bilansu banku na koniec okresu restrukturyzacji. W tym samym piśmie Komisja wskazała, że „nabycie posiadającego dużą ilość depozytów New TT Bank byłoby głównym czynnikiem, który przyczyniłby się do poprawy bilansu banku i tym samym do przywrócenia jego długoterminowej rentowności”. Ocena taka była uzasadniona ze względu na wpływ takiego nabycia na poziom płynności banku: „w oparciu o dane z końca 2012 r. stwierdzono, że przejęcie mogłoby spowodować natychmiastowy spadek wskaźnika kredytów do depozytów z 155 % do 123 %, przez co możliwe byłoby spełnienie wymogów Komisji na koniec 2017 r.”. |
| --- | --- |

(334)

Nabycie to przyczyni się zatem do poprawy poziomu płynności banku, co ma zasadnicze znaczenie dla przywrócenia długoterminowej rentowności. Komisja uznała pozytywny wpływ nabycia w piśmie służb Komisji do HFSF z dnia 8 lipca 2013 r. W piśmie tym Komisja wskazała, że projekt planu restrukturyzacji banku, który został przedłożony przez Grecję przed nabyciem New TT Bank, nie spełnia wymogu przywrócenia długoterminowej rentowności, ze względu na niestabilność bilansu banku na koniec okresu restrukturyzacji. W tym samym piśmie Komisja wskazała, że „nabycie posiadającego dużą ilość depozytów New TT Bank byłoby głównym czynnikiem, który przyczyniłby się do poprawy bilansu banku i tym samym do przywrócenia jego długoterminowej rentowności”. Ocena taka była uzasadniona ze względu na wpływ takiego nabycia na poziom płynności banku: „w oparciu o dane z końca 2012 r. stwierdzono, że przejęcie mogłoby spowodować natychmiastowy spadek wskaźnika kredytów do depozytów z 155 % do 123 %, przez co możliwe byłoby spełnienie wymogów Komisji na koniec 2017 r.”.

| (335) | Komisja uważa zatem, że nabycie ma pozytywny wpływ na przywrócenie długoterminowej rentowności banku. |
| --- | --- |

(335)

Komisja uważa zatem, że nabycie ma pozytywny wpływ na przywrócenie długoterminowej rentowności banku.

7.5.1.2.   Wpływ nabycia na kwotę pomocy potrzebną bankowi

| (336) | Zgodnie z pkt 23 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia innych przedsiębiorstw, a jedynie w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji, które są konieczne do przywrócenia rentowności banku. |
| --- | --- |

(336)

Zgodnie z pkt 23 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia innych przedsiębiorstw, a jedynie w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji, które są konieczne do przywrócenia rentowności banku.

| (337) | Bank zapłacił cenę nabycia w nowych akcjach, tak aby nabycie nie było finansowane ze środków pomocy państwa. W związku z tym potrzeby kapitałowe stworzone poprzez zapłatę ceny nabycia zostały natychmiast pokryte przez emisję nowych akcji, a więc zapłata ceny nabycia nie była przyczyną wzrostu netto potrzeb kapitałowych banku. Ponadto HFSF był jedynym właścicielem New TT Bank, co oznacza, że wszystkie nowe akcje wyemitowane przez bank zostały przekazane HFSF, czyli państwu. |
| --- | --- |

(337)

Bank zapłacił cenę nabycia w nowych akcjach, tak aby nabycie nie było finansowane ze środków pomocy państwa. W związku z tym potrzeby kapitałowe stworzone poprzez zapłatę ceny nabycia zostały natychmiast pokryte przez emisję nowych akcji, a więc zapłata ceny nabycia nie była przyczyną wzrostu netto potrzeb kapitałowych banku. Ponadto HFSF był jedynym właścicielem New TT Bank, co oznacza, że wszystkie nowe akcje wyemitowane przez bank zostały przekazane HFSF, czyli państwu.

| (338) | Nabycie jako takie nie spowoduje konieczności dodatkowej pomocy państwa, ponieważ New TT Bank spełnia ustawowe wymogi kapitałowe. Ponadto ta tymczasowa instytucja kredytowa została stworzona jedynie kilka miesięcy przed jej nabyciem. Ponieważ aktywa banku wykazującego poważne trudności finansowe są oceniane i wyceniane na podstawie wartości godziwej przed ich przeniesieniem do tymczasowej instytucji kredytowej, można założyć, że portfel kredytowy nie zawierał strat ukrytych lub nieodpowiednio zabezpieczonych rezerwami. |
| --- | --- |

(338)

Nabycie jako takie nie spowoduje konieczności dodatkowej pomocy państwa, ponieważ New TT Bank spełnia ustawowe wymogi kapitałowe. Ponadto ta tymczasowa instytucja kredytowa została stworzona jedynie kilka miesięcy przed jej nabyciem. Ponieważ aktywa banku wykazującego poważne trudności finansowe są oceniane i wyceniane na podstawie wartości godziwej przed ich przeniesieniem do tymczasowej instytucji kredytowej, można założyć, że portfel kredytowy nie zawierał strat ukrytych lub nieodpowiednio zabezpieczonych rezerwami.

| (339) | Podsumowując, w szczególnych okolicznościach tej sprawy nabycie New TT Bank wyjątkowo nie jest sprzeczne z zasadą ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(339)

Podsumowując, w szczególnych okolicznościach tej sprawy nabycie New TT Bank wyjątkowo nie jest sprzeczne z zasadą ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum.

7.5.1.3.   Efekt zakłócenia konkurencji spowodowany nabyciem

| (340) | Zgodnie z pkt 39 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia konkurencyjnych przedsiębiorstw ze szkodą dla przedsiębiorstw nieotrzymujących pomocy. Punkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi również, że transakcje kupna mogą zostać zatwierdzone, jeśli stanowią one część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej lub do zapewnienia skutecznej konkurencji, że transakcja kupna powinna być uczciwa oraz że powinna gwarantować warunki skutecznej konkurencji na właściwych rynkach. |
| --- | --- |

(340)

Zgodnie z pkt 39 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia konkurencyjnych przedsiębiorstw ze szkodą dla przedsiębiorstw nieotrzymujących pomocy. Punkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi również, że transakcje kupna mogą zostać zatwierdzone, jeśli stanowią one część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej lub do zapewnienia skutecznej konkurencji, że transakcja kupna powinna być uczciwa oraz że powinna gwarantować warunki skutecznej konkurencji na właściwych rynkach.

| (341) | New TT Bank nie był samodzielnie rentownym bankiem. Wniosek dotyczący konsolidacji tego banku został złożony w ramach protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej z dnia 15 maja 2013 r. Transakcję można zatem uznać za część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej, o którym mowa w pkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(341)

New TT Bank nie był samodzielnie rentownym bankiem. Wniosek dotyczący konsolidacji tego banku został złożony w ramach protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej z dnia 15 maja 2013 r. Transakcję można zatem uznać za część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej, o którym mowa w pkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

| (342) | Żaden oferent nieotrzymujący pomocy nie przedstawił ważnej oferty nabycia New TT Bank, a proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny. W związku z tym nie doszło do wyparcia oferentów nieotrzymujących pomocy. Ponieważ ta transakcja nabycia została zatwierdzona przez grecki urząd ds. konkurencji (142), Komisja uznaje, że wynik procesu sprzedaży zapewnia warunki efektywnej konkurencji w Grecji. |
| --- | --- |

(342)

Żaden oferent nieotrzymujący pomocy nie przedstawił ważnej oferty nabycia New TT Bank, a proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny. W związku z tym nie doszło do wyparcia oferentów nieotrzymujących pomocy. Ponieważ ta transakcja nabycia została zatwierdzona przez grecki urząd ds. konkurencji (142), Komisja uznaje, że wynik procesu sprzedaży zapewnia warunki efektywnej konkurencji w Grecji.

| (343) | W tym kontekście można uznać, że nabycie New TT Bank jest zgodnie z sekcją 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(343)

W tym kontekście można uznać, że nabycie New TT Bank jest zgodnie z sekcją 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

7.5.1.4.   Wnioski dotyczące nabycia New TT Bank

| (344) | Komisja stwierdza, że w świetle wyjątkowej sytuacji greckich banków (143) oraz szczególnych warunków nabycia New TT Bank, nabycie to jest zgodne z wymogami określonymi w komunikacje w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(344)

Komisja stwierdza, że w świetle wyjątkowej sytuacji greckich banków (143) oraz szczególnych warunków nabycia New TT Bank, nabycie to jest zgodne z wymogami określonymi w komunikacje w sprawie restrukturyzacji.

7.5.2.   Zgodność nabycia Nea Proton Bank z komunikatem w sprawie restrukturyzacji

7.5.2.1.   Wpływ nabycia Nea Proton Bank na długoterminową rentowność banku

| (345) | Jeżeli chodzi o możliwość generowania zysku operacyjnego, nabycie Nea Proton Bank powinno przyspieszyć powrót banku do stanu długoterminowej rentowności, ponieważ połączenie dwóch przedsiębiorstw na tym samym rynku geograficznym umożliwia znaczną synergię, np. w formie zmniejszenia liczby pracowników, zamknięcia oddziałów i zmniejszenia kosztów ogólnych. |
| --- | --- |

(345)

Jeżeli chodzi o możliwość generowania zysku operacyjnego, nabycie Nea Proton Bank powinno przyspieszyć powrót banku do stanu długoterminowej rentowności, ponieważ połączenie dwóch przedsiębiorstw na tym samym rynku geograficznym umożliwia znaczną synergię, np. w formie zmniejszenia liczby pracowników, zamknięcia oddziałów i zmniejszenia kosztów ogólnych.

| (346) | Nabycie Nea Proton Bank umożliwia bankowi czerpanie korzyści z synergii. Bank przejmie klientów i deponentów, jednocześnie zamykając większość oddziałów i racjonalizując system informacji i funkcjonowanie centrali. Transakcja zmniejszyła również wskaźnik kredytów do depozytów, ponieważ Nea Proton Bank posiada niższy wskaźnik kredytów do depozytów. Na koniec czerwca 2013 r. wskaźnik netto kredytów do depozytów banku wynosił około 135,79 %, podczas gdy wskaźnik netto kredytów do depozytów Nea Proton Bank wynosił około 52,68 %. |
| --- | --- |

(346)

Nabycie Nea Proton Bank umożliwia bankowi czerpanie korzyści z synergii. Bank przejmie klientów i deponentów, jednocześnie zamykając większość oddziałów i racjonalizując system informacji i funkcjonowanie centrali. Transakcja zmniejszyła również wskaźnik kredytów do depozytów, ponieważ Nea Proton Bank posiada niższy wskaźnik kredytów do depozytów. Na koniec czerwca 2013 r. wskaźnik netto kredytów do depozytów banku wynosił około 135,79 %, podczas gdy wskaźnik netto kredytów do depozytów Nea Proton Bank wynosił około 52,68 %.

| (347) | Podsumowując, nabycie miało pozytywny wpływ na rentowność banku. |
| --- | --- |

(347)

Podsumowując, nabycie miało pozytywny wpływ na rentowność banku.

7.5.2.2.   Wpływ nabycia Nea Proton Bank na kwotę pomocy potrzebną bankowi

| (348) | Zgodnie z pkt 23 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia innych przedsiębiorstw, a jedynie w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji, które są konieczne do przywrócenia rentowności. |
| --- | --- |

(348)

Zgodnie z pkt 23 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia innych przedsiębiorstw, a jedynie w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji, które są konieczne do przywrócenia rentowności.

| (349) | Bank zapłacił symboliczną cenę za nabycie Nea Proton Bank (jeden euro), podczas gdy nabyty podmiot został odpowiednio dokapitalizowany przed sprzedażą. Dokapitalizowanie to obejmowało rezerwy na przyszłe straty kredytowe i straty z działalności operacyjnej (144). W rezultacie nabycie za jedno euro odpowiednio dokapitalizowanego banku nie zwiększyło potrzeb kapitałowych banku. |
| --- | --- |

(349)

Bank zapłacił symboliczną cenę za nabycie Nea Proton Bank (jeden euro), podczas gdy nabyty podmiot został odpowiednio dokapitalizowany przed sprzedażą. Dokapitalizowanie to obejmowało rezerwy na przyszłe straty kredytowe i straty z działalności operacyjnej (144). W rezultacie nabycie za jedno euro odpowiednio dokapitalizowanego banku nie zwiększyło potrzeb kapitałowych banku.

| (350) | Podsumowując, nabycie Nea Proton Bank nie jest sprzeczne z zasadą ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(350)

Podsumowując, nabycie Nea Proton Bank nie jest sprzeczne z zasadą ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum.

7.5.2.3.   Efekt zakłócenia konkurencji spowodowany nabyciem Nea Proton Bank

| (351) | Zgodnie z pkt 39 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia konkurencyjnych przedsiębiorstw ze szkodą dla przedsiębiorstw nieotrzymujących pomocy. |
| --- | --- |

(351)

Zgodnie z pkt 39 i 40 komunikatu w sprawie restrukturyzacji pomoc nie powinna być wykorzystywana w celu nabycia konkurencyjnych przedsiębiorstw ze szkodą dla przedsiębiorstw nieotrzymujących pomocy.

| (352) | Nea Proton Bank nie był samodzielnie rentownym bankiem. Wniosek dotyczący konsolidacji tego banku został złożony w ramach protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej z dnia 15 maja 2013 r. Nabycie można zatem uznać za część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej, o którym mowa w pkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(352)

Nea Proton Bank nie był samodzielnie rentownym bankiem. Wniosek dotyczący konsolidacji tego banku został złożony w ramach protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej z dnia 15 maja 2013 r. Nabycie można zatem uznać za część procesu konsolidacyjnego koniecznego do przywrócenia stabilności finansowej, o którym mowa w pkt 41 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

| (353) | Komisja zauważa także, że żaden oferent, który nie otrzymał pomocy nie przedstawił ważnej oferty nabycia Nea Proton Bank, a proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny. W związku z tym nie doszło do wyparcia oferentów nieotrzymujących pomocy. Ponieważ ta transakcja nabycia została zatwierdzona przez grecki urząd ds. konkurencji (145), Komisja uznaje, że wynik procesu sprzedaży zapewnia warunki efektywnej konkurencji w Grecji. |
| --- | --- |

(353)

Komisja zauważa także, że żaden oferent, który nie otrzymał pomocy nie przedstawił ważnej oferty nabycia Nea Proton Bank, a proces sprzedaży był otwarty, przejrzysty i niedyskryminacyjny. W związku z tym nie doszło do wyparcia oferentów nieotrzymujących pomocy. Ponieważ ta transakcja nabycia została zatwierdzona przez grecki urząd ds. konkurencji (145), Komisja uznaje, że wynik procesu sprzedaży zapewnia warunki efektywnej konkurencji w Grecji.

| (354) | W tym kontekście można stwierdzić, że nabycie New Proton Bank jest zgodnie z pkt 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(354)

W tym kontekście można stwierdzić, że nabycie New Proton Bank jest zgodnie z pkt 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

7.5.2.4.   Wnioski dotyczące nabycia Nea Proton Bank

| (355) | Komisja stwierdza, że w świetle szczególnych warunków nabycia Nea Proton Bank, nabycie to jest zgodne z wymogami określonymi w komunikacje w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(355)

Komisja stwierdza, że w świetle szczególnych warunków nabycia Nea Proton Bank, nabycie to jest zgodne z wymogami określonymi w komunikacje w sprawie restrukturyzacji.

7.6.   ZGODNOŚĆ ŚRODKÓW A, B1, B2, B3, B4 I C Z KOMUNIKATEM W SPRAWIE RESTRUKTURYZACJI ORAZ ZGODNOŚĆ ŚRODKA C Z KOMUNIKATEM BANKOWYM Z 2013 R.

7.6.1.   Źródła trudności i ich wpływ na ocenę na podstawie komunikatu w sprawie restrukturyzacji

| (356) | Jak wskazano w sekcjach 2.1.1 i 2.1.2, trudności, z jakimi zmaga się bank wynikają głównie z greckiego kryzysu zadłużeniowego i głębokiej recesji w Grecji i w południowej Europie. Jeżeli chodzi o pierwszy czynnik, grecki rząd stracił dostęp do rynków finansowych i ostatecznie musiał negocjować porozumienie z krajowymi i międzynarodowymi wierzycielami, program udziału sektora prywatnego, którego rezultatem było zmniejszenie wierzytelności państwa o 53,3 %. Dodatkowo 31,5 % wierzytelności wymieniono na nowe greckie obligacje skarbowe z niższą stopą procentową i z dłuższymi okresami zapadalności. Te nowe greckie obligacje skarbowe zostały odkupione przez państwo od greckich banków w grudniu 2012 r. po cenie na poziomie 30,2 % – 40,1 % ich wartości nominalnej, co doprowadziło do realizacji dalszych strat greckich banków. Poza wpływem programu udziału sektora prywatnego i wykupu długu na sytuację kapitałową banku odnotował on również znaczny odpływ depozytów od 2010 r. do połowy 2012 r., ze względu na ryzyko wyjścia Grecji ze strefy euro spowodowane wysokim długiem publicznym i recesją gospodarczą. |
| --- | --- |

(356)

Jak wskazano w sekcjach 2.1.1 i 2.1.2, trudności, z jakimi zmaga się bank wynikają głównie z greckiego kryzysu zadłużeniowego i głębokiej recesji w Grecji i w południowej Europie. Jeżeli chodzi o pierwszy czynnik, grecki rząd stracił dostęp do rynków finansowych i ostatecznie musiał negocjować porozumienie z krajowymi i międzynarodowymi wierzycielami, program udziału sektora prywatnego, którego rezultatem było zmniejszenie wierzytelności państwa o 53,3 %. Dodatkowo 31,5 % wierzytelności wymieniono na nowe greckie obligacje skarbowe z niższą stopą procentową i z dłuższymi okresami zapadalności. Te nowe greckie obligacje skarbowe zostały odkupione przez państwo od greckich banków w grudniu 2012 r. po cenie na poziomie 30,2 % – 40,1 % ich wartości nominalnej, co doprowadziło do realizacji dalszych strat greckich banków. Poza wpływem programu udziału sektora prywatnego i wykupu długu na sytuację kapitałową banku odnotował on również znaczny odpływ depozytów od 2010 r. do połowy 2012 r., ze względu na ryzyko wyjścia Grecji ze strefy euro spowodowane wysokim długiem publicznym i recesją gospodarczą.

| (357) | Środki B1, B2, B3 i B4 odpowiadają kwocie 5 839 mln EUR, co stanowi w przybliżeniu kwotę straty odnotowanej w następstwie programu udziału sektora prywatnego (5 781 mln EUR). W przypadku gdy trudności nie są spowodowane podejmowaniem nadmiernego ryzyka, pkt 14 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r. przewiduje, że Komisja złagodzi te wymogi. |
| --- | --- |

(357)

Środki B1, B2, B3 i B4 odpowiadają kwocie 5 839 mln EUR, co stanowi w przybliżeniu kwotę straty odnotowanej w następstwie programu udziału sektora prywatnego (5 781 mln EUR). W przypadku gdy trudności nie są spowodowane podejmowaniem nadmiernego ryzyka, pkt 14 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r. przewiduje, że Komisja złagodzi te wymogi.

| (358) | Komisja przyznaje, że część potrzeb kapitałowych wynika ze zwykłej ekspozycji instytucji finansowej na ryzyko długu państwowego jej państwa. Fakt ten został również wskazany w motywach 58 i 69 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank. W związku z tym konieczność uwzględnienia przez bank w jego planie restrukturyzacji kwestii pokusy nadużyć występuje w mniejszym stopniu niż w przypadku innych instytucji finansowych, które nadmiernie skumulowały ryzyko. Jako że środki pomocy w mniejszym stopniu zakłócają konkurencję, należy proporcjonalnie złagodzić środki podjęte w celu ograniczenia zakłóceń konkurencji. Ponieważ program udziału sektora prywatnego i wykup długu stanowią umorzenie zadłużenia z korzyścią dla państwa, wynagrodzenie dla państwa z tytułu dokapitalizowania banku może być niższe. |
| --- | --- |

(358)

Komisja przyznaje, że część potrzeb kapitałowych wynika ze zwykłej ekspozycji instytucji finansowej na ryzyko długu państwowego jej państwa. Fakt ten został również wskazany w motywach 58 i 69 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank. W związku z tym konieczność uwzględnienia przez bank w jego planie restrukturyzacji kwestii pokusy nadużyć występuje w mniejszym stopniu niż w przypadku innych instytucji finansowych, które nadmiernie skumulowały ryzyko. Jako że środki pomocy w mniejszym stopniu zakłócają konkurencję, należy proporcjonalnie złagodzić środki podjęte w celu ograniczenia zakłóceń konkurencji. Ponieważ program udziału sektora prywatnego i wykup długu stanowią umorzenie zadłużenia z korzyścią dla państwa, wynagrodzenie dla państwa z tytułu dokapitalizowania banku może być niższe.

| (359) | Ponieważ jednak recesja greckiej gospodarki wyniosła około 25 % od 2008 r., w celu przywrócenia rentowności, bank musiał dostosować swoją organizację, strukturę kosztów i sieć handlową do tego nowego otoczenia. W związku z tym, niezależnie od braku kwestii pokusy nadużyć, bank musi zrestrukturyzować swoją działalność w Grecji w celu zapewnienia długoterminowej rentowności. |
| --- | --- |

(359)

Ponieważ jednak recesja greckiej gospodarki wyniosła około 25 % od 2008 r., w celu przywrócenia rentowności, bank musiał dostosować swoją organizację, strukturę kosztów i sieć handlową do tego nowego otoczenia. W związku z tym, niezależnie od braku kwestii pokusy nadużyć, bank musi zrestrukturyzować swoją działalność w Grecji w celu zapewnienia długoterminowej rentowności.

| (360) | Komisja zauważa również, że ekspozycja banku na ryzyko długu państwowego była większa niż w przypadku niektórych innych banków w Grecji. W związku z tym nie wszystkie straty na greckich obligacjach skarbowych (straty związane z programem udziału sektora prywatnego) można przypisać zwykłej ekspozycji instytucji finansowej na ryzyko długu państwowego jej państwa. |
| --- | --- |

(360)

Komisja zauważa również, że ekspozycja banku na ryzyko długu państwowego była większa niż w przypadku niektórych innych banków w Grecji. W związku z tym nie wszystkie straty na greckich obligacjach skarbowych (straty związane z programem udziału sektora prywatnego) można przypisać zwykłej ekspozycji instytucji finansowej na ryzyko długu państwowego jej państwa.

| (361) | Drugą przyczyną strat banku są straty z tytułu kredytów udzielanych gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom. Komisja uważa, że straty te są głównie spowodowane wyjątkowo głębokim i przedłużającym się spadkiem PKB, o około 25 % w ciągu 5 lat, a nie ryzykownymi praktykami w zakresie udzielania kredytów przez bank. W związku z tym pomoc przyznana w celu pokrycia tych strat nie stwarza pokusy nadużyć, co ma miejsce w przypadku gdy celem pomocy jest ochrona banku przed konsekwencjami ryzykownych zachowań z przeszłości. W związku z tym pomoc w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję (146). |
| --- | --- |

(361)

Drugą przyczyną strat banku są straty z tytułu kredytów udzielanych gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom. Komisja uważa, że straty te są głównie spowodowane wyjątkowo głębokim i przedłużającym się spadkiem PKB, o około 25 % w ciągu 5 lat, a nie ryzykownymi praktykami w zakresie udzielania kredytów przez bank. W związku z tym pomoc przyznana w celu pokrycia tych strat nie stwarza pokusy nadużyć, co ma miejsce w przypadku gdy celem pomocy jest ochrona banku przed konsekwencjami ryzykownych zachowań z przeszłości. W związku z tym pomoc w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję (146).

| (362) | Część potrzeb kapitałowych i strat kredytowych banku pochodzi z międzynarodowych spółek zależnych banku (Rumunia, Bułgaria, Polska i Ukraina) Na przykład w 2012 r. bank odnotował straty w Rumunii, Bułgarii i na Ukrainie, podczas gdy tamtejsze spółki zależne skorzystały z finansowania wewnątrz grupy kapitałowej wynoszącego 1,8 mld EUR. |
| --- | --- |

(362)

Część potrzeb kapitałowych i strat kredytowych banku pochodzi z międzynarodowych spółek zależnych banku (Rumunia, Bułgaria, Polska i Ukraina) Na przykład w 2012 r. bank odnotował straty w Rumunii, Bułgarii i na Ukrainie, podczas gdy tamtejsze spółki zależne skorzystały z finansowania wewnątrz grupy kapitałowej wynoszącego 1,8 mld EUR.

| (363) | Test warunków skrajnych przeprowadzony w 2012 r. w celu określenia potrzeb kapitałowych banku wykazał również, że część potrzeb kapitałowych wynikała ze strat z tytułu kredytów zagranicznych. Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do tych kredytów wskazywały na kwotę 1 228 mln EUR w przypadku scenariusza podstawowego i 1 622 mln EUR w przypadku scenariusza niekorzystnego. |
| --- | --- |

(363)

Test warunków skrajnych przeprowadzony w 2012 r. w celu określenia potrzeb kapitałowych banku wykazał również, że część potrzeb kapitałowych wynikała ze strat z tytułu kredytów zagranicznych. Prognozy straty kredytowej w odniesieniu do tych kredytów wskazywały na kwotę 1 228 mln EUR w przypadku scenariusza podstawowego i 1 622 mln EUR w przypadku scenariusza niekorzystnego.

| (364) | Podsumowując, pkt 14 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r obejmuje znaczną część strat i wynikającej z nich potrzeby pomocy, co pozwala Komisji na złagodzenie wymogów. Częściowo potrzeba pomocy, której przyczyną są straty kredytowe w Grecji, wynika z głębokiej i długiej recesji, a nie z ryzykownego udzielania kredytów. Pomoc przyznana w takich okolicznościach nie stwarza pokusy nadużycia i w związku z tym w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję. |
| --- | --- |

(364)

Podsumowując, pkt 14 komunikatu w sprawie przedłużenia z 2011 r obejmuje znaczną część strat i wynikającej z nich potrzeby pomocy, co pozwala Komisji na złagodzenie wymogów. Częściowo potrzeba pomocy, której przyczyną są straty kredytowe w Grecji, wynika z głębokiej i długiej recesji, a nie z ryzykownego udzielania kredytów. Pomoc przyznana w takich okolicznościach nie stwarza pokusy nadużycia i w związku z tym w mniejszym stopniu zakłóca konkurencję.

| (365) | Ponadto potrzeba pomocy częściowo wynika z podejmowania ryzyka przez bank, szczególnie w odniesieniu do zagranicznych spółek zależnych i posiadania dużej ilości greckich obligacji skarbowych. |
| --- | --- |

(365)

Ponadto potrzeba pomocy częściowo wynika z podejmowania ryzyka przez bank, szczególnie w odniesieniu do zagranicznych spółek zależnych i posiadania dużej ilości greckich obligacji skarbowych.

7.6.2.   Rentowność

| (366) | Plan restrukturyzacji musi zapewnić zdolność instytucji finansowej do przywrócenia jej długoterminowej rentowności pod koniec okresu restrukturyzacji (sekcja 2 komunikatu w sprawie restrukturyzacji). W przedmiotowym przypadku okres restrukturyzacji jest określony jako okres od daty przyjęcia niniejszej decyzji do dnia 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

(366)

Plan restrukturyzacji musi zapewnić zdolność instytucji finansowej do przywrócenia jej długoterminowej rentowności pod koniec okresu restrukturyzacji (sekcja 2 komunikatu w sprawie restrukturyzacji). W przedmiotowym przypadku okres restrukturyzacji jest określony jako okres od daty przyjęcia niniejszej decyzji do dnia 31 grudnia 2018 r.

| (367) | Grecja przedstawiła kompleksowy i szczegółowy plan restrukturyzacji zawierający pełne informacje na temat modelu biznesowego banku zgodnie z pkt 9-11 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. Plan restrukturyzacji określa przyczyny trudności banku oraz środki podjęte w celu zaradzenia wszystkim problemom związanym z rentownością. Plan restrukturyzacji opisuje w szczególności strategię wybraną w celu zachowania efektywności operacyjnej banku oraz poradzenia sobie z wysokim poziomem zagrożonych kredytów, niską efektywnością operacyjną, niskim poziomem płynności i słabą pozycją kapitałową oraz przedsiębiorstwami zagranicznymi, które są uzależnione od spółki dominującej, jeżeli chodzi o ich finansowanie i kapitał. |
| --- | --- |

(367)

Grecja przedstawiła kompleksowy i szczegółowy plan restrukturyzacji zawierający pełne informacje na temat modelu biznesowego banku zgodnie z pkt 9-11 komunikatu w sprawie restrukturyzacji. Plan restrukturyzacji określa przyczyny trudności banku oraz środki podjęte w celu zaradzenia wszystkim problemom związanym z rentownością. Plan restrukturyzacji opisuje w szczególności strategię wybraną w celu zachowania efektywności operacyjnej banku oraz poradzenia sobie z wysokim poziomem zagrożonych kredytów, niską efektywnością operacyjną, niskim poziomem płynności i słabą pozycją kapitałową oraz przedsiębiorstwami zagranicznymi, które są uzależnione od spółki dominującej, jeżeli chodzi o ich finansowanie i kapitał.

7.6.2.1.   Grecka działalność bankowa

| (368) | W odniesieniu do płynności i zależności banku od finansowania w ramach Eurosystemu plan restrukturyzacji przewiduje ograniczony wzrost bilansu w Grecji, podczas gdy baza depozytowa powinna ponownie wzrosnąć. Zależność do awaryjnego wsparcia płynnościowego, która już się zmniejszyła, będzie się nadal obniżała, co pomoże bankowi zmniejszyć koszty jego finansowania. |
| --- | --- |

(368)

W odniesieniu do płynności i zależności banku od finansowania w ramach Eurosystemu plan restrukturyzacji przewiduje ograniczony wzrost bilansu w Grecji, podczas gdy baza depozytowa powinna ponownie wzrosnąć. Zależność do awaryjnego wsparcia płynnościowego, która już się zmniejszyła, będzie się nadal obniżała, co pomoże bankowi zmniejszyć koszty jego finansowania.

| (369) | Zobowiązanie dotyczące wskaźnika kredytów do depozytów opisane w motywie 127 zapewnia stabilność struktury bilansu banku pod koniec okresu restrukturyzacji. Sprzedaż papierów wartościowych i działalności niezwiązanej z działalnością podstawową wzmocni również poziom płynności banku i zapewni uniezależnienie od rynków hurtowych. Ze względu na wciąż zagrożony poziom płynności banku, Komisja może zgodzić się na wniosek władz greckich o zezwolenie na zapewnienie bankowi płynności poprzez gwarancję i rządową pożyczkę obligacyjną w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków. |
| --- | --- |

(369)

Zobowiązanie dotyczące wskaźnika kredytów do depozytów opisane w motywie 127 zapewnia stabilność struktury bilansu banku pod koniec okresu restrukturyzacji. Sprzedaż papierów wartościowych i działalności niezwiązanej z działalnością podstawową wzmocni również poziom płynności banku i zapewni uniezależnienie od rynków hurtowych. Ze względu na wciąż zagrożony poziom płynności banku, Komisja może zgodzić się na wniosek władz greckich o zezwolenie na zapewnienie bankowi płynności poprzez gwarancję i rządową pożyczkę obligacyjną w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków.

| (370) | Aby zmniejszyć koszty finansowania, bank zobowiązał się również do dalszego zmniejszania stóp procentowych, które płaci od depozytów, jak opisano w motywie 127. Komisja zauważa, że takie zmniejszenie kosztów depozytów znacząco przyczyni się do poprawy rentowności banku przed tworzeniem rezerw. |
| --- | --- |

(370)

Aby zmniejszyć koszty finansowania, bank zobowiązał się również do dalszego zmniejszania stóp procentowych, które płaci od depozytów, jak opisano w motywie 127. Komisja zauważa, że takie zmniejszenie kosztów depozytów znacząco przyczyni się do poprawy rentowności banku przed tworzeniem rezerw.

| (371) | Od początku kryzysu Bank znacząco zracjonalizował sieć handlową w Grecji poprzez redukcje liczby oddziałów i pracowników. Do 2018 r. całkowite koszty banku zmniejszą się o kolejne [...] % w porównaniu do 2013 r. (147). Aby osiągnąć ten cel, bank zobowiązał się do zmniejszenia liczby swoich oddziałów i pracowników w Grecji do maksymalnego poziomu odpowiednio [...] i [...] od dnia 31 grudnia 2017 r., przy maksymalnych kosztach całkowitych wynoszących 800 mln EUR. Oczekiwany wskaźnik kosztów do dochodów spadnie poniżej [...] % na koniec okresu restrukturyzacji. Komisja uważa, że plan restrukturyzacji umożliwia utrzymanie efektywności banku w nowym otoczeniu rynkowym. |
| --- | --- |

(371)

Od początku kryzysu Bank znacząco zracjonalizował sieć handlową w Grecji poprzez redukcje liczby oddziałów i pracowników. Do 2018 r. całkowite koszty banku zmniejszą się o kolejne [...] % w porównaniu do 2013 r. (147). Aby osiągnąć ten cel, bank zobowiązał się do zmniejszenia liczby swoich oddziałów i pracowników w Grecji do maksymalnego poziomu odpowiednio [...] i [...] od dnia 31 grudnia 2017 r., przy maksymalnych kosztach całkowitych wynoszących 800 mln EUR. Oczekiwany wskaźnik kosztów do dochodów spadnie poniżej [...] % na koniec okresu restrukturyzacji. Komisja uważa, że plan restrukturyzacji umożliwia utrzymanie efektywności banku w nowym otoczeniu rynkowym.

| (372) | Inny kluczowy obszar stanowi zarządzanie zagrożonymi kredytami, ponieważ stanowiły one 29,4 % portfela na dzień 31 grudnia 2013 r. (148). Bank zamierza utworzyć specjalny departament w celu zajmowania się zarządzaniem zagrożonymi kredytami. Zobowiązał się on również do przestrzegania wysokich standardów w odniesieniu do polityki kredytowej w celu maksymalizacji wartości banku na każdym etapie procesu kredytowego zgodnie z opisem zawartym w motywach 131 i 132. |
| --- | --- |

(372)

Inny kluczowy obszar stanowi zarządzanie zagrożonymi kredytami, ponieważ stanowiły one 29,4 % portfela na dzień 31 grudnia 2013 r. (148). Bank zamierza utworzyć specjalny departament w celu zajmowania się zarządzaniem zagrożonymi kredytami. Zobowiązał się on również do przestrzegania wysokich standardów w odniesieniu do polityki kredytowej w celu maksymalizacji wartości banku na każdym etapie procesu kredytowego zgodnie z opisem zawartym w motywach 131 i 132.

7.6.2.2.   Ład korporacyjny

| (373) | Kolejną istotną kwestią jest ład korporacyjny banku, biorąc pod uwagę, że na dzień 31 grudnia 2013 r. HFSF był właścicielem 95,23 % akcji Banku. W świetle danych dotyczących greckich banków, których właścicielem jest państwo, w 2013 r. uzgodniono szczególne ramy stosunków między bankiem a HFSF. Porozumienie to zapewnia ochronę codziennej działalności banku przed nadmierną ingerencja ze strony głównego akcjonariusza, zapewniając jednocześnie możliwość monitorowania przez HFSF wdrażania planu restrukturyzacji oraz zapobiegając podejmowaniu nadmiernego ryzyka przez kierownictwo banku dzięki odpowiednim procedurom konsultacji. Bank zobowiązał się również do ścisłego monitorowania ekspozycji związanej z kredytobiorcami powiązanymi. |
| --- | --- |

(373)

Kolejną istotną kwestią jest ład korporacyjny banku, biorąc pod uwagę, że na dzień 31 grudnia 2013 r. HFSF był właścicielem 95,23 % akcji Banku. W świetle danych dotyczących greckich banków, których właścicielem jest państwo, w 2013 r. uzgodniono szczególne ramy stosunków między bankiem a HFSF. Porozumienie to zapewnia ochronę codziennej działalności banku przed nadmierną ingerencja ze strony głównego akcjonariusza, zapewniając jednocześnie możliwość monitorowania przez HFSF wdrażania planu restrukturyzacji oraz zapobiegając podejmowaniu nadmiernego ryzyka przez kierownictwo banku dzięki odpowiednim procedurom konsultacji. Bank zobowiązał się również do ścisłego monitorowania ekspozycji związanej z kredytobiorcami powiązanymi.

| (374) | Zmieniona w 2014 r. ustawa o HFSF stanowi, że akcje subskrybowane przez HFSF w skutek dokapitalizowania z wiosny 2013 r. staną się akcjami bez prawa głosu, jeżeli podwyższenie kapitału z 2014 r. jest subskrybowane co najmniej w 50 % przez inwestorów prywatnych. Jeżeli chodzi o przywrócenie długoterminowej rentowności banku, Komisja nie będzie negatywnie oceniać kontroli przyznanej prywatnym akcjonariuszom, jeżeli zainwestują w bank znaczną kwotę własnych środków pieniężnych. Komisja zauważyła, że ograniczenie prawa głosu HFSF nie będzie miało zastosowania do kwestii związanych ze statutem banku, zdarzeń korporacyjnych lub innych decyzji strategicznych. Komisja z zadowoleniem odnotowuje fakt, że HFSF automatycznie odzyska pełne prawa głosu, jeżeli bank nie wdroży planu restrukturyzacji. Przepisy te zapewniają HFSF ochronę jego interesów jako akcjonariusza i jako organu odpowiedzialnego za zapewnienie prawidłowego wdrażania planu restrukturyzacji, chociaż HFSF nie będzie ingerował w codzienną działalność banku. |
| --- | --- |

(374)

Zmieniona w 2014 r. ustawa o HFSF stanowi, że akcje subskrybowane przez HFSF w skutek dokapitalizowania z wiosny 2013 r. staną się akcjami bez prawa głosu, jeżeli podwyższenie kapitału z 2014 r. jest subskrybowane co najmniej w 50 % przez inwestorów prywatnych. Jeżeli chodzi o przywrócenie długoterminowej rentowności banku, Komisja nie będzie negatywnie oceniać kontroli przyznanej prywatnym akcjonariuszom, jeżeli zainwestują w bank znaczną kwotę własnych środków pieniężnych. Komisja zauważyła, że ograniczenie prawa głosu HFSF nie będzie miało zastosowania do kwestii związanych ze statutem banku, zdarzeń korporacyjnych lub innych decyzji strategicznych. Komisja z zadowoleniem odnotowuje fakt, że HFSF automatycznie odzyska pełne prawa głosu, jeżeli bank nie wdroży planu restrukturyzacji. Przepisy te zapewniają HFSF ochronę jego interesów jako akcjonariusza i jako organu odpowiedzialnego za zapewnienie prawidłowego wdrażania planu restrukturyzacji, chociaż HFSF nie będzie ingerował w codzienną działalność banku.

7.6.2.3.   Działalność międzynarodowa

| (375) | Niektóre części międzynarodowej działalności banku zmniejszały w przeszłości jego kapitał, płynność i rentowność, jak wyjaśniono w motywach 362 i 363. |
| --- | --- |

(375)

Niektóre części międzynarodowej działalności banku zmniejszały w przeszłości jego kapitał, płynność i rentowność, jak wyjaśniono w motywach 362 i 363.

| (376) | Plan restrukturyzacji przewiduje zmianę modelu biznesowego banku na działalność w większym stopniu ukierunkowaną na [...]. Bank sprzedał już swoja nierentowną spółkę zależną w Polsce, EFG Poland. Rozpoczął on także proces racjonalizacji innych spółek zależnych w celu wzmocnienia procesu zabezpieczenia kredytów i redukcji niedopasowania kapitałowego między spółkami zależnymi. Planowane jest zbycie [...] spółki zależnej [...] (149). Bank będzie również w dalszym ciągu restrukturyzował działalność spółek zależnych [...] i [...], przed ich ewentualna sprzedażą na późniejszym etapie, jak wspomniano w motywie 116. |
| --- | --- |

(376)

Plan restrukturyzacji przewiduje zmianę modelu biznesowego banku na działalność w większym stopniu ukierunkowaną na [...]. Bank sprzedał już swoja nierentowną spółkę zależną w Polsce, EFG Poland. Rozpoczął on także proces racjonalizacji innych spółek zależnych w celu wzmocnienia procesu zabezpieczenia kredytów i redukcji niedopasowania kapitałowego między spółkami zależnymi. Planowane jest zbycie [...] spółki zależnej [...] (149). Bank będzie również w dalszym ciągu restrukturyzował działalność spółek zależnych [...] i [...], przed ich ewentualna sprzedażą na późniejszym etapie, jak wspomniano w motywie 116.

| (377) | Ogólna rentowność działalności zagranicznej zostanie przywrócona, począwszy od [...]. W tym samym czasie finansowanie przyznane zagranicznym spółkom zależnym zostanie zmniejszone o [...] w porównaniu z poziomem na dzień 31 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(377)

Ogólna rentowność działalności zagranicznej zostanie przywrócona, począwszy od [...]. W tym samym czasie finansowanie przyznane zagranicznym spółkom zależnym zostanie zmniejszone o [...] w porównaniu z poziomem na dzień 31 grudnia 2012 r.

| (378) | W związku z tym Komisja uważa, że bank przeprowadzi w wystarczającym stopniu restrukturyzację i zmniejszenie wielkości tych zagranicznych spółek zależnych w celu uniknięcia narażenia na dodatkowe potrzeby kapitałowe i niedobory płynności w przyszłości. Zobowiązanie opisane w motywie 128 dotyczące zaprzestania zastrzyków kapitałowych dużych kwot kapitału do międzynarodowych spółek zależnych banku zapewni także brak zagrożenia dla płynności lub kapitału ze strony zagranicznych spółek zależnych. |
| --- | --- |

(378)

W związku z tym Komisja uważa, że bank przeprowadzi w wystarczającym stopniu restrukturyzację i zmniejszenie wielkości tych zagranicznych spółek zależnych w celu uniknięcia narażenia na dodatkowe potrzeby kapitałowe i niedobory płynności w przyszłości. Zobowiązanie opisane w motywie 128 dotyczące zaprzestania zastrzyków kapitałowych dużych kwot kapitału do międzynarodowych spółek zależnych banku zapewni także brak zagrożenia dla płynności lub kapitału ze strony zagranicznych spółek zależnych.

7.6.2.4.   Wniosek dotyczący rentowności

| (379) | Scenariusz podstawowy opisany w sekcji 2.4 pokazuje, że na koniec okresu restrukturyzacji bank będzie w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiedni zwrot z zaangażowanego kapitału z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Zgodnie ze scenariuszem podstawowym zwrot z kapitału banku wyniesie [...] % w 2018 r. Jednocześnie przewiduje się, że sytuacja kapitałowa banku pozostanie na zadowalającym poziomie, ponieważ współczynnik adekwatności kapitałowej nie spadnie poniżej [...] %, począwszy od 2014 r. |
| --- | --- |

(379)

Scenariusz podstawowy opisany w sekcji 2.4 pokazuje, że na koniec okresu restrukturyzacji bank będzie w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiedni zwrot z zaangażowanego kapitału z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Zgodnie ze scenariuszem podstawowym zwrot z kapitału banku wyniesie [...] % w 2018 r. Jednocześnie przewiduje się, że sytuacja kapitałowa banku pozostanie na zadowalającym poziomie, ponieważ współczynnik adekwatności kapitałowej nie spadnie poniżej [...] %, począwszy od 2014 r.

| (380) | Ponadto Komisja zwróciła również uwagę na niekorzystny scenariusz opisany w planie restrukturyzacji banku przedłożonym przez władze greckie. Ten niekorzystny scenariusz opiera się na szeregu założeń uzgodnionych z HFSF. Uwzględnia on dłuższą i głębszą recesję, jak również poważniejszą deflację cen nieruchomości (150). Plan restrukturyzacji pokazuje, że bank jest w stanie wytrzymać w rozsądnym zakresie funkcjonowanie w warunkach skrajnych, ponieważ w niekorzystnym scenariuszu bank pozostaje rentowny na koniec okresu restrukturyzacji, przy zwrocie z kapitału wynoszącym [...] % i współczynniku kapitału podstawowego Tier 1 wynoszącym [...] % w 2018 r. |
| --- | --- |

(380)

Ponadto Komisja zwróciła również uwagę na niekorzystny scenariusz opisany w planie restrukturyzacji banku przedłożonym przez władze greckie. Ten niekorzystny scenariusz opiera się na szeregu założeń uzgodnionych z HFSF. Uwzględnia on dłuższą i głębszą recesję, jak również poważniejszą deflację cen nieruchomości (150). Plan restrukturyzacji pokazuje, że bank jest w stanie wytrzymać w rozsądnym zakresie funkcjonowanie w warunkach skrajnych, ponieważ w niekorzystnym scenariuszu bank pozostaje rentowny na koniec okresu restrukturyzacji, przy zwrocie z kapitału wynoszącym [...] % i współczynniku kapitału podstawowego Tier 1 wynoszącym [...] % w 2018 r.

| (381) | Przeprowadzony w 2013 r. przez narodowy bank Grecji test warunków skrajnych potwierdza, że kwota dodatkowego kapitału, która zostanie pozyskana w 2014 r., mianowicie 2 864 mln EUR, wystarczy, aby bank poradził sobie ze scenariuszem podstawowym w okresie restrukturyzacji. Bank przedłoży również narodowemu bankowi Grecji plan dotyczący kapitału warunkowego wraz ze środkami, które należy wdrożyć, jeżeli sytuacja gospodarcza będzie się dalej pogarszać. Komisja przypomina, że w ocenie potrzeb kapitałowych w oparciu o scenariusz podstawowy narodowy bank Grecji wprowadził już kilka dostosowań, których rezultatem był wzrost szacowanych potrzeb kapitałowych w porównaniu z potrzebami kapitałowymi oszacowanymi przez bank w jego własnym scenariuszu podstawowym. Podstawowe potrzeby kapitałowe oszacowane przez narodowy bank Grecji mogą zatem zostać uznane za rodzaj testu warunków skrajnych. W celu stwierdzenia rentowności banku Komisja nie wymaga, aby bank posiadał z góry kapitał wystarczający do pokrycia potrzeb kapitałowych oszacowanych w ramach scenariusza warunków skrajnych przez narodowy bank Grecji, ponieważ ten oszacowany poziom odzwierciedla wyższy poziom warunków skrajnych. |
| --- | --- |

(381)

Przeprowadzony w 2013 r. przez narodowy bank Grecji test warunków skrajnych potwierdza, że kwota dodatkowego kapitału, która zostanie pozyskana w 2014 r., mianowicie 2 864 mln EUR, wystarczy, aby bank poradził sobie ze scenariuszem podstawowym w okresie restrukturyzacji. Bank przedłoży również narodowemu bankowi Grecji plan dotyczący kapitału warunkowego wraz ze środkami, które należy wdrożyć, jeżeli sytuacja gospodarcza będzie się dalej pogarszać. Komisja przypomina, że w ocenie potrzeb kapitałowych w oparciu o scenariusz podstawowy narodowy bank Grecji wprowadził już kilka dostosowań, których rezultatem był wzrost szacowanych potrzeb kapitałowych w porównaniu z potrzebami kapitałowymi oszacowanymi przez bank w jego własnym scenariuszu podstawowym. Podstawowe potrzeby kapitałowe oszacowane przez narodowy bank Grecji mogą zatem zostać uznane za rodzaj testu warunków skrajnych. W celu stwierdzenia rentowności banku Komisja nie wymaga, aby bank posiadał z góry kapitał wystarczający do pokrycia potrzeb kapitałowych oszacowanych w ramach scenariusza warunków skrajnych przez narodowy bank Grecji, ponieważ ten oszacowany poziom odzwierciedla wyższy poziom warunków skrajnych.

| (382) | Ponadto czynnikiem pozytywnym jest niedokonywanie przez bank dodatkowych inwestycji w papiery wartościowe niskim ratingu inwestycyjnym, co pomoże utrzymać jego pozycję kapitałową i poziom płynności. |
| --- | --- |

(382)

Ponadto czynnikiem pozytywnym jest niedokonywanie przez bank dodatkowych inwestycji w papiery wartościowe niskim ratingu inwestycyjnym, co pomoże utrzymać jego pozycję kapitałową i poziom płynności.

| (383) | Komisja może zatem stwierdzić, że bank podjął wystarczające środki w celu uwzględnienia kwestii rentowności działalności bankowej w Grecji i działalności zagranicznej. |
| --- | --- |

(383)

Komisja może zatem stwierdzić, że bank podjął wystarczające środki w celu uwzględnienia kwestii rentowności działalności bankowej w Grecji i działalności zagranicznej.

7.6.3.   Wkład własny i podział obciążenia

7.6.3.1.   Ocena zgodności środków A, B1, B2, B3 i B4 z komunikatem w sprawie restrukturyzacji.

| (384) | Jak stwierdzono w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, banki i ich udziałowcy muszą w jak największym stopniu uczestniczyć w restrukturyzacji w celu ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum. Banki powinny więc wykorzystywać własne środki do finansowania restrukturyzacji, np. poprzez sprzedaż aktywów, podczas gdy udziałowcy powinni w miarę możliwości absorbować straty banku. Zobowiązania podjęte przez bank powinny zapewniać wykorzystanie zasobów własnych oraz wnoszenie wkładu do restrukturyzacji przez pierwotnych akcjonariuszy i inwestorów prywatnych posiadających kapitał hybrydowy banku. |
| --- | --- |

(384)

Jak stwierdzono w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, banki i ich udziałowcy muszą w jak największym stopniu uczestniczyć w restrukturyzacji w celu ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum. Banki powinny więc wykorzystywać własne środki do finansowania restrukturyzacji, np. poprzez sprzedaż aktywów, podczas gdy udziałowcy powinni w miarę możliwości absorbować straty banku. Zobowiązania podjęte przez bank powinny zapewniać wykorzystanie zasobów własnych oraz wnoszenie wkładu do restrukturyzacji przez pierwotnych akcjonariuszy i inwestorów prywatnych posiadających kapitał hybrydowy banku.

7.6.3.1.1.   Wkład własny banku: zbycie aktywów i cięcie kosztów

| (385) | W celu zwiększenia adekwatności kapitałowej bank zbył znaczące przedsiębiorstwa. Sprzedaż dużych polskich i tureckich spółek zależnych poprawiła pozycję kapitałową o około 750 mln EUR. Transakcje te poprawiły również poziom płynności banku. Podwyższenie kapitału podstawowego Eurobank Properties umożliwiło bankowi zwiększenie jego kapitału do 200 mln EUR. |
| --- | --- |

(385)

W celu zwiększenia adekwatności kapitałowej bank zbył znaczące przedsiębiorstwa. Sprzedaż dużych polskich i tureckich spółek zależnych poprawiła pozycję kapitałową o około 750 mln EUR. Transakcje te poprawiły również poziom płynności banku. Podwyższenie kapitału podstawowego Eurobank Properties umożliwiło bankowi zwiększenie jego kapitału do 200 mln EUR.

| (386) | Plan restrukturyzacji przewiduje sprzedaż dalszych aktywów w [...] i [...]. W szczególności bank zobowiązał się do zmniejszenia wielkości swoich aktywów zagranicznych do 8,77 mld EUR. Biorąc pod uwagę już wdrożone procesy eliminacji dźwigi finansowej i zbywania aktywów oraz w następstwie realizacje tego dodatkowego zmniejszenia aktywów, bank w sposób znaczący zmniejszy swój zasięg geograficzny w [...]. |
| --- | --- |

(386)

Plan restrukturyzacji przewiduje sprzedaż dalszych aktywów w [...] i [...]. W szczególności bank zobowiązał się do zmniejszenia wielkości swoich aktywów zagranicznych do 8,77 mld EUR. Biorąc pod uwagę już wdrożone procesy eliminacji dźwigi finansowej i zbywania aktywów oraz w następstwie realizacje tego dodatkowego zmniejszenia aktywów, bank w sposób znaczący zmniejszy swój zasięg geograficzny w [...].

| (387) | Ponadto bank zobowiązał się do dalszego zmniejszenia rozmiarów swojej działalności zagranicznej, jeżeli będzie potrzebował zastrzyku kapitałowego od HFSF w kwocie przekraczającej 1 mld EUR. W takim przypadku bank zmniejszy portfel aktywów międzynarodowych do kwoty nieprzekraczającej 3,5 mld EUR. Jeżeli zastrzyk kapitałowy w ramach środka C wyniesie mniej niż 1 mld EUR, prywatni inwestorzy wniosą kapitał w wysokości 1,5 mld EUR, czyli więcej niż HFSF. Większy udział prywatnych inwestorów znacząco zmniejszyłby kwotę potrzebnej pomocy, zwiększając tym samym podział obciążenia. |
| --- | --- |

(387)

Ponadto bank zobowiązał się do dalszego zmniejszenia rozmiarów swojej działalności zagranicznej, jeżeli będzie potrzebował zastrzyku kapitałowego od HFSF w kwocie przekraczającej 1 mld EUR. W takim przypadku bank zmniejszy portfel aktywów międzynarodowych do kwoty nieprzekraczającej 3,5 mld EUR. Jeżeli zastrzyk kapitałowy w ramach środka C wyniesie mniej niż 1 mld EUR, prywatni inwestorzy wniosą kapitał w wysokości 1,5 mld EUR, czyli więcej niż HFSF. Większy udział prywatnych inwestorów znacząco zmniejszyłby kwotę potrzebnej pomocy, zwiększając tym samym podział obciążenia.

| (388) | Bank zobowiązał się również do sprzedaży swojej dużej i rentownej ubezpieczeniowej spółki zależnej. |
| --- | --- |

(388)

Bank zobowiązał się również do sprzedaży swojej dużej i rentownej ubezpieczeniowej spółki zależnej.

| (389) | W celu ograniczenia swoich potrzeb kapitałowych bank zobowiązał się, że nie będzie wykorzystywał kapitału, aby wspierać lub powiększyć swoje zagraniczne spółki zależne, jak opisano w motywie 128. Ponadto zobowiązania przewidują, że bank nie będzie dokonywał kolejnych transakcji nabycia. |
| --- | --- |

(389)

W celu ograniczenia swoich potrzeb kapitałowych bank zobowiązał się, że nie będzie wykorzystywał kapitału, aby wspierać lub powiększyć swoje zagraniczne spółki zależne, jak opisano w motywie 128. Ponadto zobowiązania przewidują, że bank nie będzie dokonywał kolejnych transakcji nabycia.

| (390) | Bank zaangażował się również w zakrojony na szeroką skalę program redukcji kosztów, jak wskazano w sekcji 2.4.2. Jego koszty będą się w dalszym ciągu zmniejszały do 2018 r. [...] |
| --- | --- |

(390)

Bank zaangażował się również w zakrojony na szeroką skalę program redukcji kosztów, jak wskazano w sekcji 2.4.2. Jego koszty będą się w dalszym ciągu zmniejszały do 2018 r. [...]

| (391) | Grecja zobowiązała się w szczególności, że [...] bank nie wypłaci żadnemu pracownikowi ani członkowi kadry kierowniczej całkowitego wynagrodzenia rocznego (płaca, składka emerytalna, premia uznaniowa) przekraczającego [...]. Ponadto, jeżeli HFSF będzie musiał subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja wprowadzi pułap wynagrodzeń zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. (151). |
| --- | --- |

(391)

Grecja zobowiązała się w szczególności, że [...] bank nie wypłaci żadnemu pracownikowi ani członkowi kadry kierowniczej całkowitego wynagrodzenia rocznego (płaca, składka emerytalna, premia uznaniowa) przekraczającego [...]. Ponadto, jeżeli HFSF będzie musiał subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja wprowadzi pułap wynagrodzeń zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. (151).

7.6.3.1.2.   Podział obciążenia miedzy dotychczasowych akcjonariuszy i nowy kapitał pozyskany na rynku

| (392) | Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4) spowodowało znaczne rozmycie dotychczasowego akcjonariatu banku. Liczba akcji znajdujących się w posiadaniu dotychczasowych akcjonariuszy zmniejszyła się bowiem ze 100 % przed dokapitalizowaniem z wiosny 2013 r. do jedynie 1,44 %. Komisja zauważa również, że bank nie wypłacił żadnej dywidendy w gotówce od 2008 r. Ponadto Komisja przychylnie ocenia fakt, że HFSF dokona dodatkowego zastrzyku kapitałowego, tylko jeżeli bank nie pozyska kapitału na rynku po cenie uznanej za rozsądną i określonej przez dwóch niezależnych taksatorów. |
| --- | --- |

(392)

Dokapitalizowanie z wiosny 2013 r. (środek B4) spowodowało znaczne rozmycie dotychczasowego akcjonariatu banku. Liczba akcji znajdujących się w posiadaniu dotychczasowych akcjonariuszy zmniejszyła się bowiem ze 100 % przed dokapitalizowaniem z wiosny 2013 r. do jedynie 1,44 %. Komisja zauważa również, że bank nie wypłacił żadnej dywidendy w gotówce od 2008 r. Ponadto Komisja przychylnie ocenia fakt, że HFSF dokona dodatkowego zastrzyku kapitałowego, tylko jeżeli bank nie pozyska kapitału na rynku po cenie uznanej za rozsądną i określonej przez dwóch niezależnych taksatorów.

7.6.3.1.3.   Podział obciążenia między właścicieli podporządkowanych papierów dłużnych

| (393) | Właściciele podporządkowanych papierów dłużnych banku przyczynili się do opłacenia kosztów restrukturyzacji banku. Bank przeprowadził kilka procesów zarządzania zobowiązaniami w celu wygenerowania kapitału. Całkowita kwota wymiany zobowiązań wynosiła 748 mln EUR z zyskiem kapitałowym wynoszącym 565 mln EUR, jak opisano w motywach 122 i 123. |
| --- | --- |

(393)

Właściciele podporządkowanych papierów dłużnych banku przyczynili się do opłacenia kosztów restrukturyzacji banku. Bank przeprowadził kilka procesów zarządzania zobowiązaniami w celu wygenerowania kapitału. Całkowita kwota wymiany zobowiązań wynosiła 748 mln EUR z zyskiem kapitałowym wynoszącym 565 mln EUR, jak opisano w motywach 122 i 123.

| (394) | Nadal niespłacone instrumenty podlegają zakazowi wypłacania kuponów, który opisano w motywie 133. W związku z tym Komisja uważa, że zapewniono adekwatny podział obciążeń w odniesieniu do prywatnych inwestorów hybrydowych banku, tym samym spełniając wymogi określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(394)

Nadal niespłacone instrumenty podlegają zakazowi wypłacania kuponów, który opisano w motywie 133. W związku z tym Komisja uważa, że zapewniono adekwatny podział obciążeń w odniesieniu do prywatnych inwestorów hybrydowych banku, tym samym spełniając wymogi określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji.

| (395) | Podsumowując, zważywszy na elementy określone w sekcji 7.6.1, Komisja uważa, że Grecja wdrożyła wystarczające środki dotyczące wkładu własnego i podziału obciążenia, aby ograniczyć kwotę środków pomocy A, B1, B2, B3 i B4 do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(395)

Podsumowując, zważywszy na elementy określone w sekcji 7.6.1, Komisja uważa, że Grecja wdrożyła wystarczające środki dotyczące wkładu własnego i podziału obciążenia, aby ograniczyć kwotę środków pomocy A, B1, B2, B3 i B4 do niezbędnego minimum.

7.6.3.2.   Ocena zgodności środka C z komunikatem bankowym z 2013 r.

| (396) | Komunikat bankowy z 2013 r. uzupełnia komunikat w sprawie restrukturyzacji i wzywa do zwiększonego podziału obciążenia, a w przypadku banków otrzymujących wsparcie kapitałowe wzywa do podjęcia dodatkowych środków w celu ograniczenia pomocy do minimum. Punkt 29 komunikatu bankowego z 2013 r. zawiera wymóg wykazania przez zainteresowane państwo członkowskie, że maksymalnie wykorzystano wszystkie środki ograniczające taką pomoc do niezbędnego minimum. W tym celu państwo członkowskie musi przedstawić plan pozyskania kapitału, zapewnić odpowiedni podział obciążenia przez udziałowców i wierzycieli podporządkowanych oraz zapobiec odpływowi środków przed decyzją o restrukturyzacji. Zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. plan pozyskania kapitału powinien obejmować emisję akcji z prawem poboru, dobrowolne procesy zarządzania zobowiązaniami, transakcje zbycia aktywów powodujące przyrost kapitału, środki dotyczące eliminacji dźwigni finansowej, zatrzymanie zysków i inne środki, takie jak surowa polityka dotycząca kosztów i wynagrodzeń. |
| --- | --- |

(396)

Komunikat bankowy z 2013 r. uzupełnia komunikat w sprawie restrukturyzacji i wzywa do zwiększonego podziału obciążenia, a w przypadku banków otrzymujących wsparcie kapitałowe wzywa do podjęcia dodatkowych środków w celu ograniczenia pomocy do minimum. Punkt 29 komunikatu bankowego z 2013 r. zawiera wymóg wykazania przez zainteresowane państwo członkowskie, że maksymalnie wykorzystano wszystkie środki ograniczające taką pomoc do niezbędnego minimum. W tym celu państwo członkowskie musi przedstawić plan pozyskania kapitału, zapewnić odpowiedni podział obciążenia przez udziałowców i wierzycieli podporządkowanych oraz zapobiec odpływowi środków przed decyzją o restrukturyzacji. Zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. plan pozyskania kapitału powinien obejmować emisję akcji z prawem poboru, dobrowolne procesy zarządzania zobowiązaniami, transakcje zbycia aktywów powodujące przyrost kapitału, środki dotyczące eliminacji dźwigni finansowej, zatrzymanie zysków i inne środki, takie jak surowa polityka dotycząca kosztów i wynagrodzeń.

| (397) | Punkt 47 komunikatu bankowego z 2013 r. przewiduje, że w momencie stwierdzenia niedoboru kapitału bank musi zapobiec odpływowi środków za pomocą szeregu środków, które mają na celu zapewnienie takiego samego wyniku jak zakazy regularnych wypłat dywidendy i kuponów, zakazy nabywania, zakazy przywództwa cenowego lub zakazy publikowania materiałów reklamowych. Komisja zauważa, że bank wprowadził już w życie takie zakazy, ponieważ są one zawarte w wykazie zobowiązań przedłożonym przez Grecję, jak opisano w motywie 133, oraz że bank nie wypłacił żadnej dywidendy w gotówce od 2008 r. |
| --- | --- |

(397)

Punkt 47 komunikatu bankowego z 2013 r. przewiduje, że w momencie stwierdzenia niedoboru kapitału bank musi zapobiec odpływowi środków za pomocą szeregu środków, które mają na celu zapewnienie takiego samego wyniku jak zakazy regularnych wypłat dywidendy i kuponów, zakazy nabywania, zakazy przywództwa cenowego lub zakazy publikowania materiałów reklamowych. Komisja zauważa, że bank wprowadził już w życie takie zakazy, ponieważ są one zawarte w wykazie zobowiązań przedłożonym przez Grecję, jak opisano w motywie 133, oraz że bank nie wypłacił żadnej dywidendy w gotówce od 2008 r.

| (398) | Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. (środek C) stanowi bufor pozwalający na pokrycie przyszłych strat, jak określono w teście warunków skrajnych przeprowadzonym przez narodowy bank Grecji w 2013 r. i ujawnionym dnia 6 marca 2014 r. Wyniki testu warunków skrajnych pokazują, że bank potrzebuje dodatkowego kapitału w kwocie 2 945 mln EUR na pokrycie przyszłych strat zgodnie ze scenariuszem warunków skrajnych. Środek C pokrywa tylko pozostała potrzebę kapitałową w tej mierze, w jakiej: (i) nie może zostać pokryta przez dalsze transakcje zbycia lub środki zwiększające kapitał (Komisja uznaje, że bank przeanalizował wszystkie możliwe transakcje zbycia i zobowiązał się do tych wszystkich spośród nich, które mogą zmniejszyć potrzeby kapitałowe w ramach planu kapitałowego przedłożonego narodowemu bankowi Grecji) oraz (ii) nie zostanie pokryta przez prywatnych inwestorów w ramach podwyższenia kapitału podstawowego, które odbędzie się w kwietniu 2014 r. W związku z tym nie zapewnia on bankowi dodatkowego kapitału. |
| --- | --- |

(398)

Zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania z 2014 r. (środek C) stanowi bufor pozwalający na pokrycie przyszłych strat, jak określono w teście warunków skrajnych przeprowadzonym przez narodowy bank Grecji w 2013 r. i ujawnionym dnia 6 marca 2014 r. Wyniki testu warunków skrajnych pokazują, że bank potrzebuje dodatkowego kapitału w kwocie 2 945 mln EUR na pokrycie przyszłych strat zgodnie ze scenariuszem warunków skrajnych. Środek C pokrywa tylko pozostała potrzebę kapitałową w tej mierze, w jakiej: (i) nie może zostać pokryta przez dalsze transakcje zbycia lub środki zwiększające kapitał (Komisja uznaje, że bank przeanalizował wszystkie możliwe transakcje zbycia i zobowiązał się do tych wszystkich spośród nich, które mogą zmniejszyć potrzeby kapitałowe w ramach planu kapitałowego przedłożonego narodowemu bankowi Grecji) oraz (ii) nie zostanie pokryta przez prywatnych inwestorów w ramach podwyższenia kapitału podstawowego, które odbędzie się w kwietniu 2014 r. W związku z tym nie zapewnia on bankowi dodatkowego kapitału.

| (399) | Jak wyjaśniono w motywach 385–395, bank już przed testem warunków skaranych podjął działania mające na celu ograniczenie kwoty potrzeb kapitałowych do minimum. Jeżeli w ramach obecnego procesu pozyskiwania kapitału bankowi uda się pozyskać większość potrzebnego kapitału od prywatnych inwestorów, a dodatkowa pomoc wypłacona przez HFSF pozostanie poniżej 1 mld EUR, dalszy wkład własny banku nie będzie konieczny. Jeżeli jednak pomoc wypłacona w ramach środka C przekroczy ten poziom, bank powinien sprzedać dodatkową część swojej działalności. |
| --- | --- |

(399)

Jak wyjaśniono w motywach 385–395, bank już przed testem warunków skaranych podjął działania mające na celu ograniczenie kwoty potrzeb kapitałowych do minimum. Jeżeli w ramach obecnego procesu pozyskiwania kapitału bankowi uda się pozyskać większość potrzebnego kapitału od prywatnych inwestorów, a dodatkowa pomoc wypłacona przez HFSF pozostanie poniżej 1 mld EUR, dalszy wkład własny banku nie będzie konieczny. Jeżeli jednak pomoc wypłacona w ramach środka C przekroczy ten poziom, bank powinien sprzedać dodatkową część swojej działalności.

| (400) | Jeżeli chodzi o podział obciążenia, komunikat bankowy z 2013 r. stanowi, że odpowiedni podział obciążenia obejmuje wkład udziałowców, posiadaczy kapitału hybrydowego i właścicieli długów podporządkowanych przed przyznaniem pomocy w formie wsparcia kapitałowego. Komisja zauważa, że Grecja zmieniała swoje krajowe ramy prawne w celu zapewnienia, aby wierzyciele podporządkowani wnieśli swój wkład do kosztów restrukturyzacji banku zanim bank otrzyma jakikolwiek dodatkowy zastrzyk kapitałowy. Komisja zauważa również, że Grecja podjęła zobowiązanie do wdrożenia środków określonych w art. 6a ustawy o HFSF zmienionej w 2014 r., który przewiduje przydzielenie pozostałej kwoty niedoborów kapitału posiadaczom instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań podporządkowanych w stosownych przypadkach. Ponieważ taki podział obciążenia będzie miał miejsce dopiero po wykonaniu zobowiązania dotyczącego dokapitalizowania z 2014 r. (środek C), na podstawie pkt 45 komunikatu bankowego z 2013 r., Komisja uważa, że jeżeli obowiązkowa konwersja podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych musiałby nastąpić już w momencie zobowiązania, rezultaty byłyby niewspółmierne. Jeżeli bank pozyska wystarczający kapitał prywatny, aby pokryć wszystkie potrzeby kapitałowe określone w ramach testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez narodowy bank Grecji, konwersja podporządkowanych papierów dłużnych będzie niewspółmierna. Zobowiązanie Grecji do konwersji długu podporządkowanego na kapitał zanim jakiekolwiek wsparcie kapitałowe zostanie faktycznie wypłacone bankowi, wystarczy zatem, aby zapewnić odpowiedni podział obciążenia. |
| --- | --- |

(400)

Jeżeli chodzi o podział obciążenia, komunikat bankowy z 2013 r. stanowi, że odpowiedni podział obciążenia obejmuje wkład udziałowców, posiadaczy kapitału hybrydowego i właścicieli długów podporządkowanych przed przyznaniem pomocy w formie wsparcia kapitałowego. Komisja zauważa, że Grecja zmieniała swoje krajowe ramy prawne w celu zapewnienia, aby wierzyciele podporządkowani wnieśli swój wkład do kosztów restrukturyzacji banku zanim bank otrzyma jakikolwiek dodatkowy zastrzyk kapitałowy. Komisja zauważa również, że Grecja podjęła zobowiązanie do wdrożenia środków określonych w art. 6a ustawy o HFSF zmienionej w 2014 r., który przewiduje przydzielenie pozostałej kwoty niedoborów kapitału posiadaczom instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań podporządkowanych w stosownych przypadkach. Ponieważ taki podział obciążenia będzie miał miejsce dopiero po wykonaniu zobowiązania dotyczącego dokapitalizowania z 2014 r. (środek C), na podstawie pkt 45 komunikatu bankowego z 2013 r., Komisja uważa, że jeżeli obowiązkowa konwersja podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych musiałby nastąpić już w momencie zobowiązania, rezultaty byłyby niewspółmierne. Jeżeli bank pozyska wystarczający kapitał prywatny, aby pokryć wszystkie potrzeby kapitałowe określone w ramach testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez narodowy bank Grecji, konwersja podporządkowanych papierów dłużnych będzie niewspółmierna. Zobowiązanie Grecji do konwersji długu podporządkowanego na kapitał zanim jakiekolwiek wsparcie kapitałowe zostanie faktycznie wypłacone bankowi, wystarczy zatem, aby zapewnić odpowiedni podział obciążenia.

| (401) | Ponadto w celu zapewnienia maksymalnego udziału właścicieli banku w odtworzeniu odpowiedniego kapitału regulacyjnego podczas okresu restrukturyzacji Grecja zobowiązała się, że do końca okresu restrukturyzacji bank zatrzyma dywidendy i nie wypłaci żadnych kuponów, do wypłaty których nie jest zobowiązana przepisami prawa. Tym samym, zgodnie z pkt 26 komunikatu w sprawie restrukturyzacji oraz pkt 47 komunikatu bankowego z 2013 r., bank nie będzie wykorzystywać pomocy państwa na dokonywanie płatności z tytułu funduszy własnych, jeżeli brakuje wystarczających zysków do realizacji takich płatności. |
| --- | --- |

(401)

Ponadto w celu zapewnienia maksymalnego udziału właścicieli banku w odtworzeniu odpowiedniego kapitału regulacyjnego podczas okresu restrukturyzacji Grecja zobowiązała się, że do końca okresu restrukturyzacji bank zatrzyma dywidendy i nie wypłaci żadnych kuponów, do wypłaty których nie jest zobowiązana przepisami prawa. Tym samym, zgodnie z pkt 26 komunikatu w sprawie restrukturyzacji oraz pkt 47 komunikatu bankowego z 2013 r., bank nie będzie wykorzystywać pomocy państwa na dokonywanie płatności z tytułu funduszy własnych, jeżeli brakuje wystarczających zysków do realizacji takich płatności.

| (402) | Grecja zobowiązała się również, że do dnia 31 grudnia 2017 r. bank nie wypłaci żadnemu pracownikowi ani członkowi kadry kierowniczej wypłaci wynagrodzenia rocznego (płaca, składka emerytalna, premia uznaniowa) przekraczającego całkowite wynagrodzenie roczne prezesa narodowego banku Grecji (nie uwzględniając jakiejkolwiek dobrowolnej częściowej rezygnacji z wynagrodzenia przez prezesa). Ponadto, jeżeli HFSF musiałby subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja zobowiązała się do zastosowania pułapu wynagrodzeń zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. (152). |
| --- | --- |

(402)

Grecja zobowiązała się również, że do dnia 31 grudnia 2017 r. bank nie wypłaci żadnemu pracownikowi ani członkowi kadry kierowniczej wypłaci wynagrodzenia rocznego (płaca, składka emerytalna, premia uznaniowa) przekraczającego całkowite wynagrodzenie roczne prezesa narodowego banku Grecji (nie uwzględniając jakiejkolwiek dobrowolnej częściowej rezygnacji z wynagrodzenia przez prezesa). Ponadto, jeżeli HFSF musiałby subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja zobowiązała się do zastosowania pułapu wynagrodzeń zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. (152).

| (403) | Komisja musi ocenić, czy zobowiązanie obejmujące dwa scenariusze spełnia wymogi określone w komunikacie bankowym z 2013 r. |
| --- | --- |

(403)

Komisja musi ocenić, czy zobowiązanie obejmujące dwa scenariusze spełnia wymogi określone w komunikacie bankowym z 2013 r.

| (404) | W pierwszym scenariuszu bank faktycznie nie otrzymuje nowego zastrzyku kapitałowego od HFSF, a pomoc określona w ramach środka C będzie ograniczona jedynie do zobowiązania do gwarantowania podwyższenia kapitału i HFSF nie wypłaci ani jednego euro ponieważ wszystkie nowe akcje będą subskrybowane przez inwestorów prywatnych. Komunikat bankowy z 2013 r. stanowi, że pułap wynagrodzeń może zostać zniesiony po spłaceniu pomocy. Pomoc zawarta w takim zobowiązaniu gwarancji w odniesieniu do przewidywanego podwyższenia kapitału, nie może zastać spłacona, jeżeli dane zobowiązanie nie stało się skuteczne (ponieważ żadne środki pieniężne nie zostały wypłacone bankowi przez państwo). W takich okolicznościach Komisja może dopuścić stosowanie pułapu wynagrodzeń przez określony czas. Komisja uważa, że zobowiązanie podjęte przez Grecję, które obowiązuje do dnia 31 grudnia 2017 r. (tj. przez trzy lata i osiem miesięcy, z zakończeniem jeden rok przed końcem planu restrukturyzacji) stanowi właściwe zastosowanie ostatniego akapitu pkt 38 komunikatu bankowego z 2013 r. Ponieważ roczne wynagrodzenie prezesa narodowego banku Grecji jest niższe niż pułap określony w pkt 38 akapit drugi komunikatu bankowego z 2013 r. i ponieważ zobowiązanie to odnosić się będzie do całej grupy, Komisja uznaje, że zobowiązanie zaproponowane przez Grecję w przypadku gdy żadne akcje nie są subskrybowane przez HFSF w ramach planowanego podwyższenia kapitału jest zgodne z pkt 38 komunikatu bankowego z 2013 r. |
| --- | --- |

(404)

W pierwszym scenariuszu bank faktycznie nie otrzymuje nowego zastrzyku kapitałowego od HFSF, a pomoc określona w ramach środka C będzie ograniczona jedynie do zobowiązania do gwarantowania podwyższenia kapitału i HFSF nie wypłaci ani jednego euro ponieważ wszystkie nowe akcje będą subskrybowane przez inwestorów prywatnych. Komunikat bankowy z 2013 r. stanowi, że pułap wynagrodzeń może zostać zniesiony po spłaceniu pomocy. Pomoc zawarta w takim zobowiązaniu gwarancji w odniesieniu do przewidywanego podwyższenia kapitału, nie może zastać spłacona, jeżeli dane zobowiązanie nie stało się skuteczne (ponieważ żadne środki pieniężne nie zostały wypłacone bankowi przez państwo). W takich okolicznościach Komisja może dopuścić stosowanie pułapu wynagrodzeń przez określony czas. Komisja uważa, że zobowiązanie podjęte przez Grecję, które obowiązuje do dnia 31 grudnia 2017 r. (tj. przez trzy lata i osiem miesięcy, z zakończeniem jeden rok przed końcem planu restrukturyzacji) stanowi właściwe zastosowanie ostatniego akapitu pkt 38 komunikatu bankowego z 2013 r. Ponieważ roczne wynagrodzenie prezesa narodowego banku Grecji jest niższe niż pułap określony w pkt 38 akapit drugi komunikatu bankowego z 2013 r. i ponieważ zobowiązanie to odnosić się będzie do całej grupy, Komisja uznaje, że zobowiązanie zaproponowane przez Grecję w przypadku gdy żadne akcje nie są subskrybowane przez HFSF w ramach planowanego podwyższenia kapitału jest zgodne z pkt 38 komunikatu bankowego z 2013 r.

| (405) | W drugim scenariuszu, jeżeli HFSF będzie musiał subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja zobowiązała się do zmiany zobowiązania zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. Komisja zauważa, że jeżeli HFSF będzie subskrybował akcje, w celu pozostania w zgodności z komunikatem bankowym z 2013 r. należało będzie zmienić okres stosowania pułapu wynagrodzeń, wyznaczając jego zakończenie na koniec realizacji planu restrukturyzacji, tj. dzień 31 grudnia 2018 r., lub na dzień transakcji równoważnej ze spłatą pomocy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Ponieważ akcje zwykle nie mogą zostać spłacone przez bank, Komisja dopuszcza, aby sprzedaż akcji z zyskiem na rynku wtórnym była uznana za transakcję równoważną ze spłatą pomocy. |
| --- | --- |

(405)

W drugim scenariuszu, jeżeli HFSF będzie musiał subskrybować jakiekolwiek akcje banku, Grecja zobowiązała się do zmiany zobowiązania zgodnie z komunikatem bankowym z 2013 r. Komisja zauważa, że jeżeli HFSF będzie subskrybował akcje, w celu pozostania w zgodności z komunikatem bankowym z 2013 r. należało będzie zmienić okres stosowania pułapu wynagrodzeń, wyznaczając jego zakończenie na koniec realizacji planu restrukturyzacji, tj. dzień 31 grudnia 2018 r., lub na dzień transakcji równoważnej ze spłatą pomocy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Ponieważ akcje zwykle nie mogą zostać spłacone przez bank, Komisja dopuszcza, aby sprzedaż akcji z zyskiem na rynku wtórnym była uznana za transakcję równoważną ze spłatą pomocy.

| (406) | Podsumowując, w obydwu scenariuszach zobowiązanie dotyczące pułapu wynagrodzeń podjęte przez Grecję jest zgodne z wymogami komunikatu bankowego z 2013 r. |
| --- | --- |

(406)

Podsumowując, w obydwu scenariuszach zobowiązanie dotyczące pułapu wynagrodzeń podjęte przez Grecję jest zgodne z wymogami komunikatu bankowego z 2013 r.

| (407) | Jeżeli chodzi o wynagrodzenie państwa, komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. wymaga, aby nowe akcje były emitowane z uwzględnieniem dyskonta wobec do ceny rynkowej, po dostosowaniu do efektu rozmycia. Komisja zauważa, ze celem tego wymogu jest zapewnienie otrzymania przez państwo odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu jego udziałów w banku oraz odpowiednie rozmycie dotychczasowego akcjonariatu. W przypadku środka C państwo jest już głównym akcjonariuszem banku, posiadającym więcej niż 90 % akcji. W związku z tym nadmierne dyskonto w stosunku do ceny rynkowej zmniejszyłoby wynagrodzenie państwa w ramach środka B4 oraz mogłoby wiązać się z pomocą na rzecz inwestorów, jeżeli dyskonto powodowałoby niedoszacowanie wartości banku. W celu uniknięcia takich sytuacji cena subskrypcji nie może być niższa niż cena minimalna określona na podstawie dwóch wycen przeprowadzonych przez niezależnych taksatorów. W związku z tym szczegółowe ustalenia dotyczące określenia ceny chronią HFSF przed nadmiernym rozmyciem przez nowych inwestorów, zapewniając jednocześnie subskrypcję nowych akcji przez HFSF po cenie, która odzwierciedla wartość banku. W tych okolicznościach Komisja może przyjąć emisję nowych akcji przy niższym dyskoncie w stosunku do bieżącej ceny rynkowej niż przewidziane w komunikacie w sprawie przedłużenia z 2011 r. i uznaje cenę minimalną za dopuszczalną. |
| --- | --- |

(407)

Jeżeli chodzi o wynagrodzenie państwa, komunikat w sprawie przedłużenia z 2011 r. wymaga, aby nowe akcje były emitowane z uwzględnieniem dyskonta wobec do ceny rynkowej, po dostosowaniu do efektu rozmycia. Komisja zauważa, ze celem tego wymogu jest zapewnienie otrzymania przez państwo odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu jego udziałów w banku oraz odpowiednie rozmycie dotychczasowego akcjonariatu. W przypadku środka C państwo jest już głównym akcjonariuszem banku, posiadającym więcej niż 90 % akcji. W związku z tym nadmierne dyskonto w stosunku do ceny rynkowej zmniejszyłoby wynagrodzenie państwa w ramach środka B4 oraz mogłoby wiązać się z pomocą na rzecz inwestorów, jeżeli dyskonto powodowałoby niedoszacowanie wartości banku. W celu uniknięcia takich sytuacji cena subskrypcji nie może być niższa niż cena minimalna określona na podstawie dwóch wycen przeprowadzonych przez niezależnych taksatorów. W związku z tym szczegółowe ustalenia dotyczące określenia ceny chronią HFSF przed nadmiernym rozmyciem przez nowych inwestorów, zapewniając jednocześnie subskrypcję nowych akcji przez HFSF po cenie, która odzwierciedla wartość banku. W tych okolicznościach Komisja może przyjąć emisję nowych akcji przy niższym dyskoncie w stosunku do bieżącej ceny rynkowej niż przewidziane w komunikacie w sprawie przedłużenia z 2011 r. i uznaje cenę minimalną za dopuszczalną.

| (408) | Jeżeli akcje zostałyby wyemitowane po wyższej cenie, istniałoby ryzyko zniechęcenia prywatnych inwestorów od udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego, co w konsekwencji ograniczyłoby pozyskiwanie prywatnego kapitału. |
| --- | --- |

(408)

Jeżeli akcje zostałyby wyemitowane po wyższej cenie, istniałoby ryzyko zniechęcenia prywatnych inwestorów od udziału w podwyższeniu kapitału podstawowego, co w konsekwencji ograniczyłoby pozyskiwanie prywatnego kapitału.

| (409) | W związku z tym Komisja uważa, że poziom wkładu własnego i podziału obciążenia jest odpowiedni w odniesieniu do środka C. |
| --- | --- |

(409)

W związku z tym Komisja uważa, że poziom wkładu własnego i podziału obciążenia jest odpowiedni w odniesieniu do środka C.

7.6.3.3.   Wniosek dotyczący wkładu własnego i podziału obciążenia

| (410) | Komisja zauważa, że w porównaniu z całkowitym dokapitalizowaniem otrzymanym od państwa wkład własny i podział obciążenia w formie sprzedaży aktywów jest dużo niższy niż poziom zwykle uznawany przez Komisję za wystarczający. Biorąc jednak pod uwagę elementy określone w sekcji 7.6.1, na podstawie których Komisja może zaakceptować niższy wkład własny i podział obciążenia, można uznać, że plan restrukturyzacji przewiduje wystarczające środki dotyczące wkładu własnego i podziału obciążenia. |
| --- | --- |

(410)

Komisja zauważa, że w porównaniu z całkowitym dokapitalizowaniem otrzymanym od państwa wkład własny i podział obciążenia w formie sprzedaży aktywów jest dużo niższy niż poziom zwykle uznawany przez Komisję za wystarczający. Biorąc jednak pod uwagę elementy określone w sekcji 7.6.1, na podstawie których Komisja może zaakceptować niższy wkład własny i podział obciążenia, można uznać, że plan restrukturyzacji przewiduje wystarczające środki dotyczące wkładu własnego i podziału obciążenia.

| (411) | Plan restrukturyzacji jest również zgodny z wymogami komunikatu bankowego z 2013 r. w odniesieniu do środka C. |
| --- | --- |

(411)

Plan restrukturyzacji jest również zgodny z wymogami komunikatu bankowego z 2013 r. w odniesieniu do środka C.

7.6.4.   Środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji

| (412) | W komunikacie w sprawie restrukturyzacji wymaga się, aby plan restrukturyzacji zawierał propozycje środków służących ograniczeniu zakłóceń konkurencji i zapewnieniu konkurencyjnego sektora bankowego. Co więcej, środki te powinny uwzględniać również kwestię pokusy nadużyć oraz zapewniać, aby pomoc państwa nie została wykorzystana do finansowania zachowań antykonkurencyjnych. |
| --- | --- |

(412)

W komunikacie w sprawie restrukturyzacji wymaga się, aby plan restrukturyzacji zawierał propozycje środków służących ograniczeniu zakłóceń konkurencji i zapewnieniu konkurencyjnego sektora bankowego. Co więcej, środki te powinny uwzględniać również kwestię pokusy nadużyć oraz zapewniać, aby pomoc państwa nie została wykorzystana do finansowania zachowań antykonkurencyjnych.

| (413) | Zgodnie z pkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji przy ocenie kwoty pomocy i związanych z nią zakłóceń konkurencji Komisja musi uwzględnić zarówno bezwzględną i względną kwotę pomocy otrzymaną od państwa, jak i stopień podziału obciążeń i pozycję instytucji finansowej na rynku po restrukturyzacji. W tym względzie Komisja przypomina, że bank otrzymał od państwa kapitał o wartości równej 16 % aktywów ważonych ryzykiem (wyłączając środek C). Wraz ze środkiem C bank otrzymuje zobowiązanie dodatkowego zastrzyku kapitałowego w wysokości 2 864 mld EUR, co stanowi łączną pomoc kapitałową w wysokości 23,7 % aktywów ważonych ryzykiem banku. Poza wsparciem kapitałowym bank otrzymał również pomoc na utrzymanie płynności finansowej. Bank otrzymał gwarancje zachowania płynności w wysokości 13 600 mln EUR na dzień 15 kwietnia 2011 r. oraz w wysokości 13 932 mln EUR na dzień 30 listopada 2013 r., co stanowi 17 % bilansu banku na ten dzień. Bank skorzystał również z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 12 mld EUR na dzień 31 grudnia 2012 r., co stanowi 18 % bilansu banku na ten dzień. Konieczność wdrożenia środków mających na celu ograniczenie ewentualnych zakłóceń konkurencji jest uzasadniona, w szczególności ze względu na stosunkowo dużą kwotę pomocy. Ponadto udział banku w rynku greckim jest znaczny i wynosi 17 % w rynku w zakresie kredytów i 12 % w zakresie depozytów na dzień 31 grudnia 2012 r. Transakcje nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank zwiększyły udział banku w rynku do 20,7 % w zakresie kredytów i do 18,8 % w zakresie depozytów według stanu na wrzesień 2013 r. (153). |
| --- | --- |

(413)

Zgodnie z pkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji przy ocenie kwoty pomocy i związanych z nią zakłóceń konkurencji Komisja musi uwzględnić zarówno bezwzględną i względną kwotę pomocy otrzymaną od państwa, jak i stopień podziału obciążeń i pozycję instytucji finansowej na rynku po restrukturyzacji. W tym względzie Komisja przypomina, że bank otrzymał od państwa kapitał o wartości równej 16 % aktywów ważonych ryzykiem (wyłączając środek C). Wraz ze środkiem C bank otrzymuje zobowiązanie dodatkowego zastrzyku kapitałowego w wysokości 2 864 mld EUR, co stanowi łączną pomoc kapitałową w wysokości 23,7 % aktywów ważonych ryzykiem banku. Poza wsparciem kapitałowym bank otrzymał również pomoc na utrzymanie płynności finansowej. Bank otrzymał gwarancje zachowania płynności w wysokości 13 600 mln EUR na dzień 15 kwietnia 2011 r. oraz w wysokości 13 932 mln EUR na dzień 30 listopada 2013 r., co stanowi 17 % bilansu banku na ten dzień. Bank skorzystał również z gwarantowanego przez państwo awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości 12 mld EUR na dzień 31 grudnia 2012 r., co stanowi 18 % bilansu banku na ten dzień. Konieczność wdrożenia środków mających na celu ograniczenie ewentualnych zakłóceń konkurencji jest uzasadniona, w szczególności ze względu na stosunkowo dużą kwotę pomocy. Ponadto udział banku w rynku greckim jest znaczny i wynosi 17 % w rynku w zakresie kredytów i 12 % w zakresie depozytów na dzień 31 grudnia 2012 r. Transakcje nabycia New TT Bank i Nea Proton Bank zwiększyły udział banku w rynku do 20,7 % w zakresie kredytów i do 18,8 % w zakresie depozytów według stanu na wrzesień 2013 r. (153).

| (414) | Komisja przypomina, że trudności banku wynikają głównie z zewnętrznych wstrząsów, takich jak grecki kryzys zadłużeniowy i przedłużająca się recesja, które zaburzały funkcjonowanie greckiej gospodarki od 2008 r., jak zauważono w motywie 69 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank. Konieczność uwzględnienia kwestii pokusy nadużyć jest ograniczona, ponieważ wydaje się, że bank nie podejmował nadmiernego ryzyka. Jak opisano w sekcji 7.6.1, skutki środków pomocy zakłócające konkurencję są mniejsze w świetle tych czynników, tym samym środki majaczące na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji są konieczne w mniejszym stopniu. Z tych względów Komisja może wyjątkowo przyjąć, że pomimo wysokiej kwoty pomocy, plan restrukturyzacji nie przewiduje żadnego ograniczenia rozmiarów bilansu i kredytów w Grecji. |
| --- | --- |

(414)

Komisja przypomina, że trudności banku wynikają głównie z zewnętrznych wstrząsów, takich jak grecki kryzys zadłużeniowy i przedłużająca się recesja, które zaburzały funkcjonowanie greckiej gospodarki od 2008 r., jak zauważono w motywie 69 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank. Konieczność uwzględnienia kwestii pokusy nadużyć jest ograniczona, ponieważ wydaje się, że bank nie podejmował nadmiernego ryzyka. Jak opisano w sekcji 7.6.1, skutki środków pomocy zakłócające konkurencję są mniejsze w świetle tych czynników, tym samym środki majaczące na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji są konieczne w mniejszym stopniu. Z tych względów Komisja może wyjątkowo przyjąć, że pomimo wysokiej kwoty pomocy, plan restrukturyzacji nie przewiduje żadnego ograniczenia rozmiarów bilansu i kredytów w Grecji.

| (415) | Komisja zauważa jednak, że dokapitalizowanie przez państwo umożliwiło bankowi kontynuacje działalności bankowej na rynkach zagranicznych i działalności ubezpieczeniowej w Grecji. |
| --- | --- |

(415)

Komisja zauważa jednak, że dokapitalizowanie przez państwo umożliwiło bankowi kontynuacje działalności bankowej na rynkach zagranicznych i działalności ubezpieczeniowej w Grecji.

| (416) | W tym kontekście Komisja zauważa, że oprócz wdrożonych już procesów eliminacji dźwigni finansowej i restrukturyzacji bank zobowiązał się również do sprzedaży działalności ubezpieczeniowej do dnia [...] oraz do zmniejszenia rozmiaru swoich aktywów międzynarodowych do dnia 31 grudnia 2018 r., co prawdopodobnie pociągnie za sobą dalsze transakcje zbycia w [...] i [...], a także do niewykorzystywania pomocy w celu finansowania rozwoju tych przedsiębiorstw. Komisja uważa, że właściwe jest większe ograniczenie zagranicznych aktywów, jeżeli w ramach środka C HFSF wypłaci bankowi dodatkową pomoc kapitałową przekraczającą 1 mld EUR. Jak wskazano w motywie 295, taka płatność sprawiałaby zakłócenie konkurencji w większym stopniu niż samo zobowiązanie udziału w podwyższeniu kapitału. Jeżeli jednak dodatkowy zastrzyk kapitałowy wynosiłby mniej niż 1 mld EUR, powodowałby on większy udział prywatnych inwestorów, co najmniej na poziomie 1,5 mld EUR. Ponadto większy udział prywatnych inwestorów stanowiłby dodatkowy podział obciążenia, jak wyjaśniono w motywie 388. Punkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że zarówno cena zapłacona za pomoc otrzymaną od państwa, jak i stopień podziału obciążenia będą brane pod uwagę przy ocenie środków podziału obciążenia. W związku z tym dodatkowe zakłócenia konkurencji zostaną ograniczone, jeżeli zastrzyk kapitałowy dokonany przez HFSF wyniesie mniej niż 1 mld EUR. |
| --- | --- |

(416)

W tym kontekście Komisja zauważa, że oprócz wdrożonych już procesów eliminacji dźwigni finansowej i restrukturyzacji bank zobowiązał się również do sprzedaży działalności ubezpieczeniowej do dnia [...] oraz do zmniejszenia rozmiaru swoich aktywów międzynarodowych do dnia 31 grudnia 2018 r., co prawdopodobnie pociągnie za sobą dalsze transakcje zbycia w [...] i [...], a także do niewykorzystywania pomocy w celu finansowania rozwoju tych przedsiębiorstw. Komisja uważa, że właściwe jest większe ograniczenie zagranicznych aktywów, jeżeli w ramach środka C HFSF wypłaci bankowi dodatkową pomoc kapitałową przekraczającą 1 mld EUR. Jak wskazano w motywie 295, taka płatność sprawiałaby zakłócenie konkurencji w większym stopniu niż samo zobowiązanie udziału w podwyższeniu kapitału. Jeżeli jednak dodatkowy zastrzyk kapitałowy wynosiłby mniej niż 1 mld EUR, powodowałby on większy udział prywatnych inwestorów, co najmniej na poziomie 1,5 mld EUR. Ponadto większy udział prywatnych inwestorów stanowiłby dodatkowy podział obciążenia, jak wyjaśniono w motywie 388. Punkt 31 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że zarówno cena zapłacona za pomoc otrzymaną od państwa, jak i stopień podziału obciążenia będą brane pod uwagę przy ocenie środków podziału obciążenia. W związku z tym dodatkowe zakłócenia konkurencji zostaną ograniczone, jeżeli zastrzyk kapitałowy dokonany przez HFSF wyniesie mniej niż 1 mld EUR.

| (417) | Grecja zobowiązała się do zakazu nabywania zapewniającego, aby bank nie wykorzystywał otrzymanej pomocy państwa w celu nabycia jakichkolwiek nowych działalności. Zakaz ten przyczynia się do zapewnienia wykorzystywania pomocy wyłącznie w celu wspierania przywrócenia rentowności działalności bankowej w Grecji, a nie do celów rozwoju np. na rynkach zagranicznych. |
| --- | --- |

(417)

Grecja zobowiązała się do zakazu nabywania zapewniającego, aby bank nie wykorzystywał otrzymanej pomocy państwa w celu nabycia jakichkolwiek nowych działalności. Zakaz ten przyczynia się do zapewnienia wykorzystywania pomocy wyłącznie w celu wspierania przywrócenia rentowności działalności bankowej w Grecji, a nie do celów rozwoju np. na rynkach zagranicznych.

| (418) | Zobowiązanie zmniejszenia odsetek płaconych od greckich depozytów z niezwykle wysokiego poziomu zapewnia również niewykorzystywanie pomocy do finansowania niezrównoważonych strategii gromadzenia depozytów, które zakłócają konkurencję na rynku greckim. Podobnie zobowiązanie dotyczące wdrożenia ścisłych wytycznych w zakresie wyceny nowych kredytów na podstawie odpowiedniej oceny ryzyka kredytowego zapobiegnie zakłóceniu przez bank konkurencji na rynku greckim poprzez nieodpowiednie strategie wyceny kredytów dla klientów. |
| --- | --- |

(418)

Zobowiązanie zmniejszenia odsetek płaconych od greckich depozytów z niezwykle wysokiego poziomu zapewnia również niewykorzystywanie pomocy do finansowania niezrównoważonych strategii gromadzenia depozytów, które zakłócają konkurencję na rynku greckim. Podobnie zobowiązanie dotyczące wdrożenia ścisłych wytycznych w zakresie wyceny nowych kredytów na podstawie odpowiedniej oceny ryzyka kredytowego zapobiegnie zakłóceniu przez bank konkurencji na rynku greckim poprzez nieodpowiednie strategie wyceny kredytów dla klientów.

| (419) | Biorąc pod uwagę szczególną sytuację opisaną w sekcji 7.6.1 oraz środki przewidziane w planie restrukturyzacji, Komisja uznaje, że istnieją wystarczające zabezpieczenia mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(419)

Biorąc pod uwagę szczególną sytuację opisaną w sekcji 7.6.1 oraz środki przewidziane w planie restrukturyzacji, Komisja uznaje, że istnieją wystarczające zabezpieczenia mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji.

7.7.   MONITOROWANIE

| (420) | Zgodnie z sekcją 5 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wymaga się sporządzania regularnych sprawozdań w celu umożliwienia Komisji weryfikacji, czy plan restrukturyzacji jest właściwie wdrażany. Zgodnie ze zobowiązaniami (154) Grecja zapewni, aby pełnomocnik ds. monitorowania, który został już mianowany przez bank i zatwierdzony przez Komisję, monitorował wykonanie zobowiązań podjętych przez Grecję w odniesieniu do restrukturyzacji działalności banku w Grecji i zagranicą, ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej. W związku z tym Komisja uznaje, że zapewniono właściwe monitorowanie wdrażania planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(420)

Zgodnie z sekcją 5 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wymaga się sporządzania regularnych sprawozdań w celu umożliwienia Komisji weryfikacji, czy plan restrukturyzacji jest właściwie wdrażany. Zgodnie ze zobowiązaniami (154) Grecja zapewni, aby pełnomocnik ds. monitorowania, który został już mianowany przez bank i zatwierdzony przez Komisję, monitorował wykonanie zobowiązań podjętych przez Grecję w odniesieniu do restrukturyzacji działalności banku w Grecji i zagranicą, ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej. W związku z tym Komisja uznaje, że zapewniono właściwe monitorowanie wdrażania planu restrukturyzacji.

8.   WNIOSEK

| (421) | Komisja stwierdza, że środki pomocy SA.34825 (2012/C), SA.34825 (2014/N), SA.36006 (2013/NN), SA.34488 (2012/C, ex 2012/NN) SA.31155 (2013/C) (2013/NN) zostały wdrożone przez Grecję niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ zostały one wdrożone przed ich oficjalnym zgłoszeniem. Komisja stwierdza jednak, że plan restrukturyzacji łącznie ze zobowiązaniami zawartymi w załączniku zapewnia przywrócenie długoterminowej rentowności banku, jest wystarczający w odniesieniu do podziału obciążeń i wkładu własnego oraz jest stosowny i proporcjonalny, aby zrekompensować skutki zakłóceń konkurencji wywołane przez środki pomocy będące przedmiotem badania w niniejszej decyzji. Przedstawiony plan restrukturyzacji i zobowiązania spełniają kryteria określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji i w związku z tym środki pomocy można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym, |
| --- | --- |

(421)

Komisja stwierdza, że środki pomocy SA.34825 (2012/C), SA.34825 (2014/N), SA.36006 (2013/NN), SA.34488 (2012/C, ex 2012/NN) SA.31155 (2013/C) (2013/NN) zostały wdrożone przez Grecję niezgodnie z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ zostały one wdrożone przed ich oficjalnym zgłoszeniem. Komisja stwierdza jednak, że plan restrukturyzacji łącznie ze zobowiązaniami zawartymi w załączniku zapewnia przywrócenie długoterminowej rentowności banku, jest wystarczający w odniesieniu do podziału obciążeń i wkładu własnego oraz jest stosowny i proporcjonalny, aby zrekompensować skutki zakłóceń konkurencji wywołane przez środki pomocy będące przedmiotem badania w niniejszej decyzji. Przedstawiony plan restrukturyzacji i zobowiązania spełniają kryteria określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji i w związku z tym środki pomocy można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Następujące środki wdrożone lub planowane przez Grecję stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:

| a) | awaryjne wsparcie płynnościowe udzielone na rzecz Eurobank Ergasias SA. („Eurobank”) przez narodowy bank Grecji oraz objęte gwarancją Republiki Greckiej (środek L2); |
| --- | --- |

a)

awaryjne wsparcie płynnościowe udzielone na rzecz Eurobank Ergasias SA. („Eurobank”) przez narodowy bank Grecji oraz objęte gwarancją Republiki Greckiej (środek L2);

| b) | drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez grecki fundusz stabilności finansowej (Hellenic Financial Stability Fund, „HFSF”) w grudniu 2012 r. (środek B2); |
| --- | --- |

b)

drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez grecki fundusz stabilności finansowej (Hellenic Financial Stability Fund, „HFSF”) w grudniu 2012 r. (środek B2);

| c) | pisemne zobowiązanie w wysokości 528 mln udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w dniu 21 grudnia 2012 r. (środek B3); |
| --- | --- |

c)

pisemne zobowiązanie w wysokości 528 mln udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w dniu 21 grudnia 2012 r. (środek B3);

| d) | dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2013 r. (środek B4); |
| --- | --- |

d)

dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2013 r. (środek B4);

| e) | zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania w wysokości 2 864 mln EUR udzielone przez HFSF w następstwie podwyższenia kapitału podstawowego o 2 864 mln EUR zatwierdzonego przez nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy w dniu 12 kwietnia 2014 r. na podstawie zmienionej ustawy 3864/2010 o HFSF (środek C); |
| --- | --- |

e)

zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania w wysokości 2 864 mln EUR udzielone przez HFSF w następstwie podwyższenia kapitału podstawowego o 2 864 mln EUR zatwierdzonego przez nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy w dniu 12 kwietnia 2014 r. na podstawie zmienionej ustawy 3864/2010 o HFSF (środek C);

| f) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w dniu 28 sierpnia 2013 r. (środek NP3). |
| --- | --- |

f)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w dniu 28 sierpnia 2013 r. (środek NP3).

2.   W świetle planu restrukturyzacji odnoszącego się do Eurobank Group (Eurobank Ergasias SA i wszystkich jego spółek zależnych, greckich i niegreckich spółek zależnych i oddziałów, zarówno bankowych, jak i niebankowych) przedłożonego w dniu 16 kwietnia 2014 r. oraz zobowiązań przedstawionych przez Grecję w dniu 16 kwietnia 2014 r. następujące środki pomocy państwa są zgodne z rynkiem wewnętrznym:

| a) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 950 mln EUR dokonany na rzecz Eurobank przez Grecję w maju 2009 r. w ramach programu dokapitalizowania (środek A); |
| --- | --- |

a)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 950 mln EUR dokonany na rzecz Eurobank przez Grecję w maju 2009 r. w ramach programu dokapitalizowania (środek A);

| b) | awaryjne wsparcie płynnościowe udzielone na rzecz Eurobank przez narodowy bank Grecji i objęte gwarancją Grecji od lipca 2011 r. w wysokości 12 mld EUR na dzień 31 grudnia 2012 r. (środek L2); |
| --- | --- |

b)

awaryjne wsparcie płynnościowe udzielone na rzecz Eurobank przez narodowy bank Grecji i objęte gwarancją Grecji od lipca 2011 r. w wysokości 12 mld EUR na dzień 31 grudnia 2012 r. (środek L2);

| c) | pierwsze dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 3 970 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2012 r. (środek B1); |
| --- | --- |

c)

pierwsze dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 3 970 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2012 r. (środek B1);

| d) | drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w grudniu 2012 r. (środek B2); |
| --- | --- |

d)

drugie dokapitalizowanie pomostowe w wysokości 1 341 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w grudniu 2012 r. (środek B2);

| e) | pisemne zobowiązanie w wysokości 528 mln udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w dniu 21 grudnia 2012 r. (środek B3); |
| --- | --- |

e)

pisemne zobowiązanie w wysokości 528 mln udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w dniu 21 grudnia 2012 r. (środek B3);

| f) | dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2013 r. (środek B4); |
| --- | --- |

f)

dokapitalizowanie w wysokości 5 839 mln EUR udzielone na rzecz Eurobank przez HFSF w maju 2013 r. (środek B4);

| g) | zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania w wysokości 2 864 mln EUR udzielone przez HFSF na rzecz Eurobank w następstwie podwyższenia kapitału podstawowego o 2 864 mln EUR zatwierdzonego przez nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy w dniu 12 kwietnia 2014 r. w na podstawie zmienionej ustawy 3864/2010 o HFSF (środek C); |
| --- | --- |

g)

zobowiązanie dotyczące dokapitalizowania w wysokości 2 864 mln EUR udzielone przez HFSF na rzecz Eurobank w następstwie podwyższenia kapitału podstawowego o 2 864 mln EUR zatwierdzonego przez nadzwyczajne zgromadzenie akcjonariuszy w dniu 12 kwietnia 2014 r. w na podstawie zmienionej ustawy 3864/2010 o HFSF (środek C);

| h) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 80 mln EUR dokonany na rzecz Proton Bank przez Grecję w maju 2009 r. (środek Pr1); |
| --- | --- |

h)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 80 mln EUR dokonany na rzecz Proton Bank przez Grecję w maju 2009 r. (środek Pr1);

| i) | finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 1 121,6 mln EUR przez Grecki Fundusz Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) i HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z Proton Bank do Nea Proton Bank w październiku 2011 r. i maju 2012 r. (środek NP1); |
| --- | --- |

i)

finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 1 121,6 mln EUR przez Grecki Fundusz Depozytów i Gwarancji Inwestycyjnych (HDIGF) i HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z Proton Bank do Nea Proton Bank w październiku 2011 r. i maju 2012 r. (środek NP1);

| j) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 515 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w październiku 2011 r., lutym 2012 r., sierpniu 2012 r. i grudniu 2012 r. (środek NP2); |
| --- | --- |

j)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 515 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w październiku 2011 r., lutym 2012 r., sierpniu 2012 r. i grudniu 2012 r. (środek NP2);

| k) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w dniu 28 sierpnia 2013 r. (środek NP3); |
| --- | --- |

k)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 395 mln EUR dokonany na rzecz Nea Proton Bank przez HFSF w dniu 28 sierpnia 2013 r. (środek NP3);

| l) | finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 677 mln EUR przez HDIGF i HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z T Bank do Hellenic Postbank („TT Bank”), w grudniu 2011 r. i lutym 2013 r. (środek T); |
| --- | --- |

l)

finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 677 mln EUR przez HDIGF i HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z T Bank do Hellenic Postbank („TT Bank”), w grudniu 2011 r. i lutym 2013 r. (środek T);

| m) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR dokonany na rzecz TT Bank przez Grecję w maju 2009 r. (środek TT); |
| --- | --- |

m)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 224,96 mln EUR dokonany na rzecz TT Bank przez Grecję w maju 2009 r. (środek TT);

| n) | finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 3 732,6 mln EUR przez HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z TT Bank do New Hellenic Postbank („New TT Bank”), w styczniu i czerwcu 2013 r. (środek NTT1); |
| --- | --- |

n)

finansowanie łącznego niedopasowania poziomu płynności w wysokości 3 732,6 mln EUR przez HFSF w odniesieniu do działalności przeniesionej z TT Bank do New Hellenic Postbank („New TT Bank”), w styczniu i czerwcu 2013 r. (środek NTT1);

| o) | zastrzyk kapitałowy w wysokości 500 mln EUR dokonany na rzecz New TT Bank przez HFSF w dniu 29 stycznia 2013 r. (środek NTT2). |
| --- | --- |

o)

zastrzyk kapitałowy w wysokości 500 mln EUR dokonany na rzecz New TT Bank przez HFSF w dniu 29 stycznia 2013 r. (środek NTT2).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.34825 (2012/C) (ex 2012/NN) – „Dokapitalizowanie EFG Eurobank w ramach greckiego funduszu stabilności finansowej, Hellenic Financial Stability Fund” (Dz.U. C 359 z 21.11.2012, s. 31), decyzja Komisji z dnia 26 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.34488 (2012/C) (ex 2012/NN) – „Pomoc dla Nea Proton Bank poprzez utworzenie i dokapitalizowanie Nea Proton Bank oraz wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego” (Dz.U. C 357 z 20.11.2012, s. 26), decyzja Komisji z dnia 6 maja 2013 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.31155 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2010/N) – „Pomoc państwa dla Hellenic Postbank SA poprzez utworzenie i kapitalizację banku pomostowego New Hellenic Postbank SA” (Dz.U. C 190 z 29.6.2013, s. 70).

1

New Hellenic Postbank SA

(2)  Eurobank Ergasias SA i wszystkie jego spółki zależne (greckie i niegreckie spółki zależne i oddziały zarówno bankowe, jak i niebankowe).

2

(3)  „Bank” odnosi się do Eurobank Group.

3

(4)  Decyzja Komisji z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pomocy państwa N 560/08 „Środki wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 125 z 5.6.2009, s. 6). Sprawie nadano numer SA 26678 (N 560/2008). Program ten następnie przedłużono i zmieniono, jak opisano w przypisie 6.

4

(5)  Dnia 29 czerwca 2012 r. doroczne walne zgromadzenie podjęło decyzję o zmianie nazwy EFG Eurobank Ergasias SA na Eurobank Ergasias S.A.

5

(6)  Dnia 2 września 2009 r. Grecja zgłosiła szereg zmian środków wsparcia i ich przedłużenie do dnia 31 grudnia 2009 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 18 września 2009 r. w sprawie pomocy państwa N 504/09 „Przedłużenie i zmiana środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 264 z 6.11.2009, s. 3)). Dnia 25 stycznia 2010 r. Komisja zatwierdziła drugie przedłużenie środków wsparcia do dnia 30 czerwca 2010 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 25 stycznia 2010 r. w sprawie pomocy państwa N 690/09 „Przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 57 z 9.3.2010, s. 4)). Dnia 30 czerwca 2010 r. Komisja zatwierdziła szereg zmian w środkach wsparcia i ich przedłużenie do dnia 31 grudnia 2010 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie pomocy państwa N 260/10 „Przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 238 z 3.9.2010, s. 1)). Dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie środków wsparcia do dnia 30 czerwca 2011 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa SA.31998 (2010/N) „Czwarte przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 53 z 19.2.2011, s. 1)). Dnia 4 kwietnia 2011 r. Komisja zatwierdziła zmianę (zob. decyzja Komisji z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie pomocy państwa SA.32767 (11/N) „Zmiana w środkach wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 164 z 2.6.2011, s. 5)). Dnia 27 czerwca 2011 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie środków wsparcia do dnia 31 grudnia 2011 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 27 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa SA.33153 (11/N) „Piąte przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 274 z 17.9.2011, s. 3)). Dnia 6 lutego 2012 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie środków wsparcia do dnia 30 czerwca 2012 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.34149 (11/N) „Szóste przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 101 z 4.4.2012, s. 1)). Dnia 6 lipca 2012 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie środków wsparcia do dnia 31 grudnia 2012 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 6 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.35002 (12/N) – Grecja „Przedłużenie środków wsparcia na rzecz instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 77 z 15.3.2013, s. 12)). Dnia 22 stycznia 2013 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych do dnia 30 czerwca 2013 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.35999 (12/N) – Grecja „Przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych dla instytucji kredytowych w Grecji” (Dz.U. C 162 z 7.6.2013, s. 3)). Dnia 25 lipca 2013 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych do dnia 31 grudnia 2013 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 25 lipca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.36956 (2013/N) – Grecja „Przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych dla instytucji kredytowych w Grecji”, dotychczas nieopublikowana. Dnia 14 stycznia 2014 r. Komisja zatwierdziła przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych do dnia 30 czerwca 2014 r. (zob. decyzja Komisji z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie pomocy państwa sprawa SA.37958 (2013/N) – Grecja „Przedłużenie programu gwarancji i programu pożyczek obligacyjnych dla instytucji kredytowych w Grecji”, dotychczas nieopublikowana.

6

(7)  Zob. decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.34825 (2012/C), „Dokapitalizowanie EFG Eurobank w ramach greckiego funduszu stabilności finansowej, Hellenic Financial Stability Fund” (Dz.U. C 359 z 21.11.2012, s. 31).

7

(8)  Komunikat prasowy HFSF z dnia 24 grudnia 2012 r. dostępny w internecie pod adresem: http://www.hfsf.gr/files/press_release_20121224_en.pdf

8

(9)  Zgłoszenie zostało zarejestrowane pod numerem sprawy SA.34825 (2014/NN).

9

(10)  Dz.U. C 357 z 20.11.2012, s. 26.

10

(11)  Dz.U. C 190 z 29.6.2013, s. 70.

11

(12)  Niedopasowanie poziomu płynności poddano później ponownej ocenie i, zgodnie z decyzją 11/1/
  21.5.2013 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji, ostatecznie określono jego wysokość na kwotę 3 732,6 mln EUR.

12

(13)  Niedopasowanie poziomu płynności odnosi się do różnicy między wartością aktywów przeniesionych do nowego banku a wartością nominalną przeniesionych do niego pasywów.

13

(14)  Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych. „Drugi program dostosowań gospodarczych dla Grecji – marzec 2012” (The Second Economic Adjustment Programme for Greece - March 2012), s. 17, dostępny w internecie pod adresem: http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/occasional_paper/2012/pdf/ocp94_en.pdf

14

The Second Economic Adjustment Programme for Greece - March 2012

(15)  Zob. sekcja II „The restructuring of the Greek Sovereign Debt”, w: Report on the Recapitalisation and Restructuring of the Greek Banking Sector, Bank of Greece, grudzień 2012, dostępnym w internecie pod adresem: http://www.bankofgreece.gr/BogEkdoseis/Report_on_the_recapitalisation_and_restructuring.pdf

15

Report on the Recapitalisation and Restructuring of the Greek Banking Sector

(16)  Komunikat prasowy Ministerstwa Finansów z dnia 9 marca 2012 r. dostępny w internecie pod adresem: http://www.pdma.gr/attachments/article/80/9%20MARCH%202012%20-%20RESULTS.pdf

16

(17)  Współczynnik kapitałowy kapitału podstawowego Tier 1 banku jest jednym z regulacyjnych współczynników kapitałowych monitorowanych przez organ sprawujący nadzór w ramach dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych.

17

(18)  Zob. przypis 14, s. 106.

18

(19)  Zob. przypis 15.

19

(20)  Zob. przypis 14, s. 104.

20

(21)  Zob. przypis 15.

21

(22)  Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne razem tworzą Eurosystem, który stanowi centralny system bankowy strefy euro.

22

(23)  Komunikat prasowy Ministerstwa Finansów z dnia 3 marca 2012 r. dostępny w internecie pod adresem: http://www.pdma.gr/attachments/article/248/Press%20Release%20-%20December%2003.pdf Ten wykup własnego długu po cenie dużo niższej niż cena nominalna doprowadził do znacznej redukcji długu Grecji.

23

(24)  W przypadku gdyby wykup taki nie miał miejsca, wartość rynkowa tych obligacji mogłaby wzrosnąć w zależności od zmian innych parametrów rynku, takich jak stopy procentowe i prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań Grecji.

24

(25)  W tym przewidywana strata z nowych kredytów udzielonych w Grecji w okresie od czerwca 2013 r. do grudnia 2016 r.

25

(26)  Wpływ prognoz straty kredytowej w odniesieniu do ryzyka zagranicznego obliczono po opodatkowaniu za granicą i uwzględnieniem zobowiązań związanych ze zbyciem, które Grecja zaproponowała wówczas Komisji.

26

(27)  Rezerwy na straty kredytowe NBG na czerwiec 2013 r. z uwzględnieniem pro forma rezerw FBB i Probank.

27

(28)  Rezerwy na straty kredytowe Eurobanku na czerwiec 2013 r. z uwzględnieniem pro forma rezerw New Hellenic Postbank i New Proton Bank, które bank nabył w sierpniu 2013 r.

28

(29)  http://www.eurobank.gr/online/home/generic.aspx?id=323&mid=347&lang=en

29

(30)  Zob. tabela 2.

30

(31)  Podane kwoty kapitału własnego w przypadku lat 2010, 2011 i 2012 uwzględniają akcje uprzywilejowane o wartości 950 mln EUR otrzymane od Grecji w 2009 r.; kwoty te nie uwzględniają dwukrotnego dokapitalizowania pomostowego, które bank otrzymał w 2012 r., w kwocie 5 311 mln EUR. Kwota kapitału własnego na dzień 31 grudnia 2013 r. uwzględnia dokapitalizowanie z maja 2013 r. (podczas którego dokonano konwersji dwukrotnego dokapitalizowania pomostowego na akcje zwykłe).

31

(32)  Zob. tabela 2.

32

(33)  Informacje poufne.

33

(34)  Pierwotny plan pozyskania kapitału był mniej ambitny, gdyż na przykład bank planował utrzymać znaczącą pozycję w [...] i zobowiązał się do zbycia tylko [...] % ubezpieczeniowej spółki zależnej.

34

(35)  Decyzja 20/3/
  9.10.2011 komisji ds. kredytu i ubezpieczeń narodowego banku Grecji.

35

(36)  Decyzja Ministra Finansów 9250/9.10.2011 ustanawiająca tymczasową instytucję kredytową o nazwie „Nea Proton Bank SA” (Grecki Dziennik Rządowy FEK B’ 2246/2011).

36

(37)  Zgodnie z decyzją ministerialną z dnia 9 października 2011 r. kapitał zakładowy wpłacono w dwóch ratach; 220 mln EUR wpłaconej dnia 9 października 2011 r. i 30 mln EUR wpłaconej dnia 3 lutego 2012 r. Zob. HFSF, Annual Financial report for the period from 1.1.2012 to 31.12.2012, sierpień 2013 r., dostępny w internecie pod adresem: http://www.hfsf.gr/files/hfsf_annual_report_2012_en.pdf

37

Annual Financial report for the period from 1.1.2012 to 31.12.2012

(38)  Aktywa ważone ryzykiem oznaczają regulacyjną pozycję łączną, która służy do pomiaru ekspozycji instytucji finansowej i jest stosowana przez organy nadzoru w celu monitorowania adekwatności kapitałowej instytucji finansowych.

38

Aktywa ważone ryzykiem

(39)  Zob. art. 63E ust. 9 ustawy nr 3601/2007.

39

(40)  Decyzja 7/3/
  18.1.2013 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji.

40

(41)  Decyzja Ministra Finansów 2124/B95/18.1.2013 r. ustanawiająca tymczasową instytucję kredytową o nazwie „New TT Hellenic Postbank S.A” (Grecki Dziennik Rządowy FEK B’ 74/2013).

41

(42)  Art. 1 ιγ pkt 13 załącznika 1 do decyzji ministerialnej 2124/B95/2013.

42

(43)  Deloitte przeprowadził ocenę wartości netto aktywów New TT Bank na dzień 30 sierpnia 2013 r., a dnia 15 listopada 2013 r. HFSF wypłacił bankowi kwotę 54,9 mln EUR w gotówce, jak wskazano w Report of the Hellenic Financial Stability Fund’s Activities for the period July - December 2013, s. 2, dostępnym w internecie pod adresem: http://www.hfsf.gr/files/HFSF_activities_Jul_2013_Dec_2013_en.pdf

43

Report of the Hellenic Financial Stability Fund’s Activities for the period July - December 2013

(44)  Ostateczna liczba akcji otrzymanych przez HFSF została określona w oparciu o średnią cenę ważoną wolumenem akcji banku na ateńskiej giełdzie papierów wartościowych w okresie dziesięciu dni roboczych przed dniem nadzwyczajnego walnego zgromadzenia (przy minimalnej liczbie 1 418 750 000 akcji). Zob. przypis 31.

44

(45)  Zgodnie ze sprawozdaniem dotyczącym funkcjonowania gwarancji i rządowej pożyczki obligacyjnej przedstawionym przez Ministerstwo Finansów dnia 13 grudnia 2013 r.

45

(46)  Kwota 950 mln EUR jest to kwota wydatków netto. Kwota ta wyniosła 950,125 mln EUR. Zob. Eurobank, Annual Financial Report for the year ended 31 December 2009, s. 6, dostępny w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/REPORTSITE%202009Final1.pdf

46

Annual Financial Report for the year ended 31 December 2009

(47)  Zgodnie z pismem narodowego banku Grecji z dnia 7 listopada 2011 r.„gwarancje mają zastosowanie do całkowitej kwoty awaryjnego wsparcia płynnościowego”.

47

(48)  Informacje przedstawione przez narodowy bank Grecji w dniu 7 kwietnia 2014 r.

48

(49)  Umowa poprzedzająca subskrypcję przewidywała, że „na należności wobec banku z tytułu ryzyka składają się obligacje EFSF oraz wszelkie wypłaty kuponu i odsetki naliczone z tytułu obligacji EFSF za okres od daty emisji tych obligacji do konwersji zaliczki na kapitał podstawowy i inne instrumenty kapitału zamiennego wskazane w niniejszym dokumencie”.

49

(50)  Zob. tabela 3.

50

(51)  Zawiadomienie Eurobanku z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwały nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy banku z dnia 30 kwietnia 2013 r. dostępne w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ%20ΕΓΣ%2030%204%202013_ENG(FINAL).pdf

51

(52)  Zob. motyw 57.

52

(53)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/EGM_12042014_RESOLUTIONSVOTING_RESULTS_ENG(FINAL).pdf

53

(54)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Press_Release_Capital_increase_ENG_(04042014)_FINAL.pdf

54

(55)  http://www.hfsf.gr/files/press_release_20140415_en.pdf

55

(56)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Press_Release_Commitment_Letter_ENG.pdf

56

(57)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/PRICE_RANGE_ENG_FINAL.pdf

57

(58)  Decyzja 2/3/
  9.4.2012 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji.

58

(59)  Pozostałą kwotę wpłacił HFSF, ponieważ zgodnie z art. 9 ust. 12 ustawy 4051/2012, stosowanym odpowiednio, HFSF zastąpił HDIGF, pokrywając niedopasowanie poziomu płynności na dzień 29 lutego 2012 r.

59

(60)  Zob. motyw 53.

60

(61)  Środek ten oceniono jako pomoc państwa na rzecz działalności T Bank, która została przeniesiona do TT Bank, w decyzji Komisji z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA 34115 (12/NN) – Grecja, „Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja T bank” („decyzja w sprawie T Bank”, (Dz.U. C 284 z 20.9.2012, s. 6) i w decyzji o wristsęciu postępowania w sprawie New TT.

61

(62)  Zgodnie z decyzją 26/2/
  17.12.2011 komisji ds. kredytu i ubezpieczeń narodowego banku Grecji, początkowe niedopasowanie poziomu płynności oszacowano na 700 mln EUR.

62

(63)  Decyzja 2/1/
  9.4.2012 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji.

63

(64)  Zob. przypis 53.

64

(65)  Jeżeli chodzi o kwotę 227 mln EUR, którą HFSF wpłacił do New TT Bank, decyzja komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji z dnia 3 maja 2012 r. przewidywała, że zgodnie z art. 9 ust. 12 ustawy 4051/2012 HFSF był zobowiązany zapłacić zamiast HDIGF nie tylko nowe, lecz również pozostałe zobowiązania HDIGF, które nie zostały wypełnione do czasu przyjęcia ustawy 4051/2012 dnia 29 lutego 2012 r. W związku z tym HFSF złożył wniosek do Rady Państwa o stwierdzenie nieważności odpowiedniej decyzji narodowego banku Grecji. Z tego powodu pismem z dnia 11 lutego 2013 r. New TT Bank zobowiązał się wobec HFSF, że jeżeli sąd podejmie decyzję korzystną dla HFSF, New TT Bank zwróci HFSF kwotę 227 mln EUR. Zob. przypis 31 s. 6 i 48.

65

(66)  Pierwotne niedopasowanie poziomu płynności oszacowano na około 4 096 mln EUR zgodnie z decyzją 7/1/
  18.1.2013 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji.

66

(67)  Decyzja 11/1/
  21.5.2013 komisji ds. środków naprawczych w sektorze bankowym narodowego banku Grecji.

67

(68)  EFG Eurobank, Annual Report 2010, s. 9, dostępny w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Eurobank%20FIN%20AR%202010%20en.pdf

68

Annual Report 2010

(69)  Plan restrukturyzacji, s. 50, w oparciu o kredyty netto.

69

(70)  Plan restrukturyzacji, s. 62–63.

70

(71)  Plan restrukturyzacji, s. 64 (dane z 2012 r. w ujęciu pro forma).

71

(72)  Informacja przedłożona przez bank z datą dnia 10 września 2013 r.

72

(73)  Plan restrukturyzacji s. 64.

73

(74)  Plan restrukturyzacji, s. 61.

74

(75)  Prognozy finansowe załączone do planu restrukturyzacji zgłoszone Komisji dnia 16 kwietnia 2014 r.

75

(76)  Plan restrukturyzacji, s. 76.

76

(77)  Zob. przypis 69.

77

(78)  Plan restrukturyzacji, s. 62.

78

(79)  Plan restrukturyzacji, s. 51.

79

(80)  Zob. przypis 68.

80

(81)  Zob. przypis 72.

81

(82)  Wynik netto z działalności w Grecji osiągnie wartość dodatnią w 2015 r., przy czym zyski wyniosą 20 mln EUR, 304 mln EUR, 471 mln EUR i 554 mln EUR odpowiednio w 2015 r., 2016 r., 2017 r. i 2018 r.

82

(83)  Zob. przypis 68.

83

(84)  Dane liczbowe przedłożone przez bank dnia 9 maja 2013 r.

84

(85)  Bank nie zobowiązał się do wykonania tego konkretnego programu zbycia i, zgodnie z opisem przedstawionym w załączniku, zachował swobodę wyboru innej strategii realizacji ogólnego celu.

85

(86)  Zob. przypis 68.

86

(87)  Zob. przypis 68.

87

(88)  Zawiadomienie wydane przez Eurobank dnia 19 czerwca 2013 r., dostępne w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/EuproVeryFinalEnglish_190613.pdf

88

(89)  Ogłoszenie wyników zaproszeń do składania ofert na istniejące papiery wartościowe Tier 1 i lower Tier 2 z dnia 20 lutego 2013 r., dostępne w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Harper%20-%20Final%20Results%20Press%20Release%20_Eng.pdf

89

(90)  Liability Management Exercise, dostępny w internecie pod adresem: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Press%20Release_Offer%20Results_ENGLISH.pdf i Report of the Hellenic Financial Stability Fund for the period January - June 2013, dostępny w internecie pod adresem: http://www.hfsf.gr/files/HFSF_activities_Jan_2013_Jun_2013_en.pdf

90

Liability Management Exercise

eport of the Hellenic Financial Stability Fund for the period January - June 2013

(91)  Zob. skonsolidowane sprawozdania finansowe za 2011 r. i 2013 r.

91

(92)  Zob. zobowiązania określone w załączniku rozdział II.

92

(93)  Zob. przypis 85.

93

(94)  Zob. przypis 85.

94

(95)  Zob. przypis 85.

95

(96)  Zob. zobowiązania określone w załączniku rozdział III sekcja A.

96

(97)  Zob. przypis 89.

97

(98)  Zob. przypis 89.

98

(99)  Zob. zobowiązania określone w załączniku rozdział III sekcja C.

99

(100)  Komunikat Komisji – Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8).

100

(101)  Motyw 59 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie Eurobank.

101

(102)  Motyw 63 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie Eurobank.

102

(103)  Komunikat Komisji – Dokapitalizowanie instytucji finansowych w związku z obecnym kryzysem finansowym: ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz mechanizmy zabezpieczające przez nadmiernym zakłóceniem konkurencji (Dz.U. C 10 z 15.1.2009, s. 2).

103

(104)  Komunikat komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9).

104

(105)  Motyw 73 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

105

(106)  Motywy 75 i 77 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

106

(107)  Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.34115 (12/NN) „Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja T Bank” (Dz.U. C 284 z 20.9.2012, s. 6).

107

(108)  Motyw 83 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

108

(109)  Motywy 88 i 89 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

109

(110)  Motyw 103 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

110

(111)  Motyw 104 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

111

(112)  Motyw 107 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie New TT.

112

(113)  Zob. przypisy 4 i 6.

113

(114)  Oferta funduszu hedgingowego nie była zgodna z pismem przewodnim HFSF. Oferta funduszu hedgingowego została złożona warunkowo z zastrzeżeniem przeprowadzenia badania due diligence, w związku z którym wnioskowano o dodatkowy czas, jednakże wniosek ten nie był zgodny z terminem określonym w protokole dotyczącym polityki gospodarczej i finansowej. Ponadto fundusz ten domagał się istotnych oświadczeń i gwarancje oraz określił ograniczenie w wysokości 25 mln EUR w odniesieniu do dodatkowego kapitału, który był gotowy przekazać w formie zastrzyku kapitałowego w razie potrzeby, ograniczając jego okres do jednego roku.

114

due diligence

(115)  Zob. również motyw 82 decyzji Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA 34053 (12/N) – Dokapitalizowanie i restrukturyzacja Banco de Valencia SA – Hiszpania (Dz.U. C 75 z 14.3.2013, s. 1).

115

(116)  Zob. decyzja Komisji z dnia 25 stycznia 2010 r. w sprawie pomocy państwa sprawa NN 19/2009 – Pomoc restrukturyzacyjna dla Dunfermline Building Society (Dz.U. C 101 z 20.4.2010, s. 7), motyw 47; decyzja Komisji z dnia 25 października 2010 r. w sprawie pomocy państwa N 560/2009 – Pomoc na likwidację Fionia Bank (Dz.U. C 76 z 26.3.2011, s. 3), motyw 55; decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie pomocy państwa N392/2010 – Restrukturyzacja CajaSur (Dz.U. C 357 z 30.12.2010, s. 12) motyw 52.

116

(117)  Komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 stycznia 2012 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (Dz.U. C 356 z 6.12.2011, s. 7).

117

(118)  Komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego („komunikat bankowy”) (Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1).

118

(119)  Zob. przypisy 9 oraz 11.

119

(120)  Zob. przypis 96.

120

(121)  Zob. przypis 97.

121

(122)  Roczne sprawozdanie finansowe za przedłużony okres od dnia 9 października 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., według którego dnia 31 grudnia 2012 r. aktywa ważone ryzykiem wynosiły 775,62 mln EUR.

122

(123)  Zob. przypis 4.

123

(124)  Liczba akcji została określona w oparciu o średnią cenę ważoną wolumenem akcji banku na ateńskiej giełdzie papierów wartościowych w okresie dziesięciu dni roboczych przed dniem nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy (przy minimalnej liczbie 1 418,75 mln akcji). Zob. przypis 36 oraz s. 14 i 56. Ponieważ średnia cena rynkowa ważona wolumenem była w tym okresie wyższa niż 0,48 EUR, HFSF otrzymał minimalną ilość akcji, tj. 1 418,75 mln, po cenie ofertowej 0,48 EUR każda. 0,48 EUR x 1 418,75 mln = 681 mln EUR, tzn. zapłata wniesiona przez bank na rzecz HFSF.

124

(125)  Zob. przypis 96.

125

(126)  Zob. przypis 97.

126

(127)  Zob. przypis 2.

127

(128)  HFSF, sprawozdanie Greckiego Funduszu Stabilności Finansowej za okres styczeń–czerwiec 2013 r.: „Jednym z wymogów wstępnych dotyczących docelowego obniżenia kosztów operacyjnych w NHPB po jego założeniu była redukcja zatrudnienia w ramach programu dobrowolnego przechodzenia na emeryturę. [...] 605 pracowników przyjęło pakiety związane z odejściem, i całkowite koszty programu wyniosły około 35,7 mln EUR”; dokument dostępny w internecie na stronie: http://www.hfsf.gr/files/HFSF_activities_Jan_2013_Jun_2013_en.pdf

128

(129)  Zob. przypis 4.

129

(130)  Eurobank, „Proposed combination of the New Hellenic Postbank with Eurobank” (Proponowane połączenie New Hellenic Postbank z Eurobankiem), 16 maja 2013 r.

130

(131)  Zob. przypisy 4 i 6.

131

(132)  Zob. motyw 36 decyzji o wszczęciu postępowania w sprawie Eurobank.

132

(133)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Pillar_3_2013_Final%20Values_2_310313.pdf

133

(134)  Zob. motyw 285 niniejszej decyzji w odniesieniu do środka B3.

134

(135)  Należy również zauważyć, że Grecja udzieliła pomocy bankowi w ramach programu wsparcia na rzecz greckich banków, który został zatwierdzony przez Komisję na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, jak również poprzez HFSF, którego stworzenie również zostało zatwierdzone decyzją Komisji.

135

(136)  Zob. przypis 4 i 3.

136

(137)  Zob. motyw 41 decyzji Komisji z dnia 10 października 2008 r. w sprawie NN 51/2008 Program gwarancji dla banków w Danii (Dz.U. C 273 z 28.10.2008, s. 1).

137

(138)  http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Eurobank%20FY2012%20Results%20Press%20Release.pdf

138

(139)  Zob. motyw 72: naliczone odsetki liczą się jako dodatkowy wkład HFSF i w związku z tym zmniejszyły płatność, której HFSF musiał dokonać na rzecz banku, aby wypłacić dokapitalizowanie z wiosny 2013 r.

139

(140)  Zob. również sekcja 7.6.1.

140

(141)  Teoretyczna cena bez prawa poboru (TERP) jest powszechnie przyjętą metodą rynkową stosowaną w celu ilościowego określenia efektu rozmycia przy podwyższeniu kapitału podstawowego.

141

(142)  Decyzja 584/VII/2013 greckiego urzędu ds. konkurencji nie została jeszcze opublikowana.

142

(143)  Zob. również sekcja 7.6.1.

143

(144)  Zob. motyw 53.

144

(145)  Decyzja 578/VII/2013 greckiego urzędu ds. konkurencji dostępna w internecie pod adresem: http://www.epant.gr/img/x2/apofaseis/apofaseis715_1_1391497451.pdf

145

(146)  Zob. pkt 28 komunikatu w sprawie restrukturyzacji i motyw 320 decyzji Komisji 2011/823/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie środków pomocy C 11/09 (ex NN 53b/08, NN 2/10 i N 19/10) wdrożonych przez państwo niderlandzkie na rzecz ABN AMRO Group NV (utworzonej w wyniku połączenia Fortis Bank Nederland i ABN AMRO N) (Dz.U. L 333 z 15.12.2011, s. 1).

146

(147)  Zob. motyw 106.

147

(148)  2013, wyniki całoroczne, s. 3: http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/Eurobank_4Q2013_Financial_Results.pdf

148

(149)  Spółka zależna [...] przynosiła straty od 2009 r., posiadając mały udział w rynku (mniej niż [...] % w przypadku kredytów i depozytów), wysoki wskaźnik kosztów do przychodów oraz znaczne niedopasowanie kapitałowe.

149

(150)  Prognozy finansowe ujęte w planie restrukturyzacji różnią się od wyniku testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez narodowy bank Grecji, ponieważ test nie był opary na tym samym zestawie założeń, a narodowy bank Grecji wprowadził dodatkowe dostosowania.

150

(151)  Zob. przypis 85.

151

(152)  Zob. przypis 85.

152

(153)  Plan restrukturyzacji, s. 14.

153

(154)  Zob. motyw 134.

154

---

ZAŁĄCZNIK

EUROBANK – ZOBOWIĄZANIA REPUBLIKI GRECKIEJ

Republika Grecka zapewnia wdrożenie przez bank planu restrukturyzacji przedłożonego dnia 16 kwietnia 2014 r. Plan restrukturyzacji jest oparty na założeniach makroekonomicznych przedstawionych przez Komisję Europejską („Komisja”) w dodatku oraz na założeniach regulacyjnych.

Republika Grecka przedstawia niniejszym następujące zobowiązania („zobowiązania”), które stanowią integralną część planu restrukturyzacji. Zobowiązania obejmują zobowiązania dotyczące wdrażania planu restrukturyzacji („zobowiązania dotyczące restrukturyzacji”) oraz zobowiązania dotyczące ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej.

Zobowiązania stają się skuteczne w dniu przyjęcia przez Komisję decyzji zatwierdzającej plan restrukturyzacji („decyzja”).

Okres restrukturyzacji kończy się w dniu 31 grudnia 2018 r. Zobowiązania mają zastosowanie przez cały okres restrukturyzacji, o ile poszczególne zobowiązania nie przewidują inaczej.

Treść zobowiązań interpretuje się w świetle decyzji w ogólnych ramach prawnych Unii i w odniesieniu do rozporządzenia Rady (WE) nr 659/99.

ROZDZIAŁ I

DEFINICJE

Do celów zobowiązań następujące terminy otrzymują następujące znaczenie:

1)   Bank: Eurobank Ergasias SA i wszystkie jego spółki zależne. Termin ten obejmuje zatem Eurobank Group w całości, ze wszystkimi greckimi i niegreckimi spółkami zależnymi i oddziałami, zarówno bankowymi, jak i niebankowymi).

2)   Oferta powodująca przyrost kapitału w sektorze bankowym: oferta, której skutkiem jest wzrost regulacyjnego współczynnika kapitałowego banku, z uwzględnieniem wszystkich istotnych elementów, w szczególności zysku/straty zaksięgowanych w odniesieniu do transakcji oraz obniżenia aktywów ważonych ryzykiem wynikającego ze sprzedaży (w stosownych przypadkach skorygowanego z uwzględnieniem wzrostu aktywów ważonych ryzykiem wynikającego z pozostałych powiązań w zakresie finansowania).

3)   Oferta powodująca przyrost kapitału w sektorze ubezpieczeniowym: oferta, której skutkiem jest wzrost regulacyjnego współczynnika kapitałowego banku. Jakąkolwiek ofertę powyżej wartości księgowej działalności ubezpieczeniowej banku uznaje się automatycznie za powodującą przyrost kapitału.

4)   Zamknięcie: data przeniesienia na nabywcę tytułu prawnego do podmiotów objętych zbyciem.

5)   Podmioty objęte zbyciem: wszystkie przedsiębiorstwa i aktywa, które bank zobowiązuje się sprzedać.

6)   Data wejścia w życie: data przyjęcia decyzji.

7)   Koniec okresu restrukturyzacji: dzień 31 grudnia 2018 r.

8)   Aktywa zagraniczne i niegreckie: aktywa związane z działalnością klientów poza terytorium Grecji, niezależnie od tego, gdzie aktywa są księgowane. Na przykład aktywa zaksięgowane w Luksemburgu, ale związane z działalnością klientów w Grecji nie są objęte zakresem stosowania tej definicji. Natomiast aktywa zaksięgowane w Luksemburgu lub w Grecji, ale związane z działalnością klientów w innych państwach Europy Południowo-Wschodniej są uznawane za aktywa zagraniczne i są objęte zakresem stosowania tej definicji.

9)   Spółki zagraniczne: bankowe i niebankowe zagraniczne spółki zależne i oddziały banku.

10)   Zagraniczne spółki zależne: wszystkie bankowe i niebankowe spółki zależne banku poza terytorium Grecji.

11)   Grecka działalność bankowa: grecka bankowa działalność banku niezależnie od miejsca zaksięgowania aktywów.

12)   Grecka działalność niebankowa: grecka niebankowa działalność banku niezależnie od miejsca zaksięgowania aktywów.

13)   Greckie spółki zależne: wszystkie bankowe i niebankowe greckie spółki zależne banku.

14)   Pełnomocnik ds. monitorowania: jedna lub więcej osób fizycznych lub prawnych, niezależnych od banku, zatwierdzonych przez Komisję i mianowanych przez bank; obowiązkiem pełnomocnika ds. monitorowania jest monitorowanie przestrzegania zobowiązań przez bank.

15)   Nabywca: jedna lub więcej osób fizycznych lub prawnych nabywających całość lub część podmiotów objętych zbyciem.

16)   Sprzedaż: sprzedaż 100 % udziałów, których właścicielem jest bank, o ile poszczególne zobowiązania nie przewidują inaczej.

Do celów zobowiązań terminy użyte w liczbie pojedynczej oznaczają także liczbę mnogą (i odwrotnie), chyba że zobowiązania przewidują inaczej.

ROZDZIAŁ II

ZOBOWIĄZANIA DOTYCZĄCE RESTRUKTURYZACJI

1)   Liczba oddziałów w Grecji: liczba oddziałów w Grecji wynosi maksymalnie [...] na dzień 31 grudnia 2017 r.

2)   Liczba pracowników w Grecji: liczba ekwiwalentów pełnego czasu pracy w Grecji (zarówno w przypadku działalności bankowej, jak i niebankowej w Grecji) wynosi maksymalnie [...] na dzień 31 grudnia 2017 r.

3)   Koszty całkowite w Grecji: koszty całkowite w Grecji (w przypadku działalności bankowej i niebankowej w Grecji) wynoszą maksymalnie 800 mln EUR na dzień 31 grudnia 2017 r.

4)   Koszty depozytów w Grecji: w celu przywrócenia rentowności banku przed utworzeniem rezerw na rynku greckim bank zmniejsza koszty finansowania poprzez zmniejszenie kosztów depozytów zgromadzonych w Grecji (w tym oszczędności, depozytów à vista, lokat terminowych i innych podobnych produktów oferowanych klientom, których koszty obciążają bank) [...].

5)   Wskaźnik netto kredytów do depozytów w Grecji: w przypadku działalności bankowej w Grecji wskaźnik netto kredytów do depozytów wynosi maksymalnie 115 % na dzień 31 grudnia 2017 r. [...]

6)   Wsparcie dla zagranicznych spółek zależnych: w odniesieniu do każdej zagranicznej spółki zależnej, kumulatywnie od daty wejścia w życie do dnia 30 czerwca 2018 r., bank nie dostarcza dodatkowego kapitału własnego ani kapitału podporządkowanego w kwocie przekraczającej (i) [...] % aktywów ważonych ryzykiem tej spółki zależnej na dzień 31 grudnia 2012 r. lub (ii) [...] mln EUR. Jeżeli bank zamierza dokonać zastrzyku kapitału własnego lub długu podporządkowanego do zagranicznej spółki zależnej w kwocie przekraczającej określony próg, musi zwrócić się do władz greckich, aby przedstawiły one Komisji wniosek o przyjęcie decyzji zmieniającej plan restrukturyzacji.

[...]

| a) | [...] |
| --- | --- |

a)

[...]

| b) | [...] |
| --- | --- |

b)

[...]

| c) | [...] |
| --- | --- |

c)

[...]

| d) | [...] |
| --- | --- |

d)

[...]

| e) | [...] |
| --- | --- |

e)

[...]

[...]

7)   Eliminacja dźwigni finansowej aktywów niegreckich do dnia 30 czerwca 2018 r.: całkowita wielkość portfela aktywów zagranicznych zostaje zmniejszona do maksymalnej kwoty 8,77 mld EUR do dnia 30 czerwca 2018 r.

| 7.1) | Jeżeli bank otrzymuje dodatkową pomoc przekraczająca 1 mld EUR i mniejszą niż zgłoszona kwota pomocy, całkowita wielkość portfela aktywów zagranicznych zmniejszona zostaje do maksymalnej kwoty 3,5 mld EUR do dnia 30 czerwca 2018 r. Jeżeli sprzedaż zagranicznych przedsiębiorstw jest wykorzystana do osiągnięcia tego celu, zamknięcie każdej sprzedaży następuje nie później niż w dniu 31 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

7.1)

Jeżeli bank otrzymuje dodatkową pomoc przekraczająca 1 mld EUR i mniejszą niż zgłoszona kwota pomocy, całkowita wielkość portfela aktywów zagranicznych zmniejszona zostaje do maksymalnej kwoty 3,5 mld EUR do dnia 30 czerwca 2018 r. Jeżeli sprzedaż zagranicznych przedsiębiorstw jest wykorzystana do osiągnięcia tego celu, zamknięcie każdej sprzedaży następuje nie później niż w dniu 31 grudnia 2018 r.

| 7.2) | [...] |
| --- | --- |

7.2)

[...]

| 7.3) | [...] |
| --- | --- |

7.3)

[...]

8)   Sprzedaż działalności ubezpieczeniowej: sprzedaż działalności ubezpieczeniowej (na życie i innej niż na życie) zostaje zakończona (tj. zostaje zamknięta) do [...]. [...].

Bank i jego doradcy wzywają potencjalnych nabywców do przedłożenia ofert na co najmniej 80 % udziałów, a bank wykazuje gotowość do zawarcia bankowej umowy partnerstwa, oferując swoją sieć dystrybucji i utrzymując mniejszościowy udział wynoszący do 20 %.

9)   Sprzedaż spółki zależnej zajmującej się obsługą nieruchomości: bank zmniejsza swój udział w Eurobank Properties REIC do 20 % do dnia 31 grudnia 2016 r. [...]

10)   Sprzedaż inwestycji kapitałowych, obligacji podporządkowanych i obligacji hybrydowych: wartość księgowa posiadanego przez bank (z wyjątkiem regulowanych ubezpieczeniowych spółek zależnych) portfela papierów wartościowych, zdefiniowanych w następujący sposób, będzie niższa niż 35 mln EUR do dnia 31 grudnia 2015 r. [...]

11)   W przypadku każdej sprzedaży Republika Grecka zobowiązuje się, że::

| a) | nabywca jest niezależny od banku i niepowiązany z nim; |
| --- | --- |

a)

nabywca jest niezależny od banku i niepowiązany z nim;

| b) | w celu nabycia podmiotów objętych zbyciem, nabywca nie jest finansowany bezpośrednio lub pośrednio przez bank; |
| --- | --- |

b)

w celu nabycia podmiotów objętych zbyciem, nabywca nie jest finansowany bezpośrednio lub pośrednio przez bank;

| c) | przez okres 5 lat od zamknięcia sprzedaży bank nie uzyskuje bezpośredniego lub pośredniego wpływu na całość lub cześć podmiotów objętych zbyciem bez uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję. |
| --- | --- |

c)

przez okres 5 lat od zamknięcia sprzedaży bank nie uzyskuje bezpośredniego lub pośredniego wpływu na całość lub cześć podmiotów objętych zbyciem bez uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję.

12)   Polityka inwestycyjna: do dnia 31 grudnia 2017 r. bank nie będzie kupował papierów wartościowych o niskim ratingu inwestycyjnym.

[...]

13)   Pułap wynagrodzeń: do [...] bank nie wypłaci żadnemu pracownikowi ani członkowi kadry kierowniczej całkowitego wynagrodzenia rocznego (płaca, składka emerytalna, premia uznaniowa) przekraczającego [...]. W przypadku otrzymania zastrzyku kapitałowego od HFSF limit wynagrodzeń zostanie ponownie oceniony zgodnie z komunikatem bankowym z dnia 1 sierpnia 2013 r.

ROZDZIAŁ III

ZOBOWIĄZANIA DOTYCZĄCE ŁADU KORPORACYJNEGO I DZIAŁALNOŚCI KOMERCYJNEJ – PRZEDŁUŻENIE I ZMIANY

| 1) | Bank kontynuuje wdrażanie zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej przedstawionych przez Republikę Grecką w dniu 20 listopada 2012 r., z późniejszymi zmianami określonymi w rozdziale III zobowiązań do dnia 30 czerwca 2018 r. W odniesieniu do Eurobank Properties REIC zobowiązania określone w rozdziale III sekcja A pkt 4 (tj. zgodność z ramami stosunków z HFSF), sekcja C (pkt 27) (dywidenda, kupon, odkupienie, zakaz wykupu i odkupienia), sekcja C (pkt 28) (zakaz nabywania), jak również w rozdziale IV (pełnomocnik ds. monitorowania) przestają mieć zastosowanie do spółek zależnych od momentu, w którym udział banku w Eurobank Properties REIC zostanie zmniejszony do poziomu poniżej [...] %. |
| --- | --- |

1)

Bank kontynuuje wdrażanie zobowiązań dotyczących ładu korporacyjnego i działalności komercyjnej przedstawionych przez Republikę Grecką w dniu 20 listopada 2012 r., z późniejszymi zmianami określonymi w rozdziale III zobowiązań do dnia 30 czerwca 2018 r. W odniesieniu do Eurobank Properties REIC zobowiązania określone w rozdziale III sekcja A pkt 4 (tj. zgodność z ramami stosunków z HFSF), sekcja C (pkt 27) (dywidenda, kupon, odkupienie, zakaz wykupu i odkupienia), sekcja C (pkt 28) (zakaz nabywania), jak również w rozdziale IV (pełnomocnik ds. monitorowania) przestają mieć zastosowanie do spółek zależnych od momentu, w którym udział banku w Eurobank Properties REIC zostanie zmniejszony do poziomu poniżej [...] %.

| 2) | W przypadku gdy określone zobowiązanie nie ma zastosowania na poziomie banku, bank nie wykorzystuje spółek zależnych lub działalności nieobjętych tym zobowiązaniem w celu obejścia zobowiązania. |
| --- | --- |

2)

W przypadku gdy określone zobowiązanie nie ma zastosowania na poziomie banku, bank nie wykorzystuje spółek zależnych lub działalności nieobjętych tym zobowiązaniem w celu obejścia zobowiązania.

Sekcja A

Wprowadzenie efektywnej i odpowiedniej organizacji wewnętrznej

| 3) | Bank, z wyłączeniem jego zagranicznych spółek zależnych, zawsze przestrzega wszystkich przepisów ustawy 3016/2002 o ładzie korporacyjnym i ustawy 2190/1920 o Sociétés Anonymes, a w szczególności przepisów związanych z funkcjami organów spółki, takich jak zgromadzenie akcjonariuszy i rada dyrektorów, w celu zapewnienia jasnego podziału obowiązków i przejrzystości. Kompetencje zgromadzenia akcjonariuszy ograniczają się do zadań walnego zgromadzenia zgodnie z prawem spółek, w szczególności w odniesieniu do praw związanych z uzyskiwaniem informacji. Szersze uprawnienia, które umożliwiałyby niewłaściwy wpływ na kierownictwo, zostają uchylone. Odpowiedzialność za bieżące zarządzanie operacyjne spoczywa wyraźnie na dyrektorach wykonawczych banku. |
| --- | --- |

3)

Bank, z wyłączeniem jego zagranicznych spółek zależnych, zawsze przestrzega wszystkich przepisów ustawy 3016/2002 o ładzie korporacyjnym i ustawy 2190/1920 o Sociétés Anonymes, a w szczególności przepisów związanych z funkcjami organów spółki, takich jak zgromadzenie akcjonariuszy i rada dyrektorów, w celu zapewnienia jasnego podziału obowiązków i przejrzystości. Kompetencje zgromadzenia akcjonariuszy ograniczają się do zadań walnego zgromadzenia zgodnie z prawem spółek, w szczególności w odniesieniu do praw związanych z uzyskiwaniem informacji. Szersze uprawnienia, które umożliwiałyby niewłaściwy wpływ na kierownictwo, zostają uchylone. Odpowiedzialność za bieżące zarządzanie operacyjne spoczywa wyraźnie na dyrektorach wykonawczych banku.

| 4) | Bank, z wyłączeniem jego zagranicznych spółek zależnych, musi zawsze przestrzegać ram stosunków z HFSF. |
| --- | --- |

4)

Bank, z wyłączeniem jego zagranicznych spółek zależnych, musi zawsze przestrzegać ram stosunków z HFSF.

| 5) | W celu utrzymania na poziome indywidualnym i grupowym skutecznej struktury organizacyjnej i odpowiedniego systemu kontroli wewnętrznej, w tym trzech głównych filarów, mianowicie funkcji audytu wewnętrznego, zarządzania ryzykiem i zgodności z przepisami bank przestrzega przepisów obowiązującego zarządzenia prezesa narodowego banku Grecji 2577/9.3.2006 oraz najlepszych międzynarodowych praktyk dotyczących ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

5)

W celu utrzymania na poziome indywidualnym i grupowym skutecznej struktury organizacyjnej i odpowiedniego systemu kontroli wewnętrznej, w tym trzech głównych filarów, mianowicie funkcji audytu wewnętrznego, zarządzania ryzykiem i zgodności z przepisami bank przestrzega przepisów obowiązującego zarządzenia prezesa narodowego banku Grecji 2577/9.3.2006 oraz najlepszych międzynarodowych praktyk dotyczących ładu korporacyjnego.

| 6) | Bank posiada efektywną strukturę organizacyjną zapewniającą pełną niezależność departamentu audytu wewnętrznego i departamentu zarządzania ryzykiem od sieci handlowych oraz ich bezpośrednią podległość radzie dyrektorów. Komitet audytu i komitet ryzyka utworzone w ramach rady dyrektorów oceniają wszelkie kwestie zgłoszone przez te departamenty. Odpowiednia karta audytu wewnętrznego i karta zarządzania ryzykiem określają role, zakresy obowiązków i zasoby tych departamentów. Karty te są zgodne z międzynarodowymi standardami i zapewniają pełną niezależność tych departamentów. Polityka kredytowa dostarcza wytycznych i instrukcji w odniesieniu do przyznawania kredytów, w tym wyceny kredytów i ich restrukturyzacji. |
| --- | --- |

6)

Bank posiada efektywną strukturę organizacyjną zapewniającą pełną niezależność departamentu audytu wewnętrznego i departamentu zarządzania ryzykiem od sieci handlowych oraz ich bezpośrednią podległość radzie dyrektorów. Komitet audytu i komitet ryzyka utworzone w ramach rady dyrektorów oceniają wszelkie kwestie zgłoszone przez te departamenty. Odpowiednia karta audytu wewnętrznego i karta zarządzania ryzykiem określają role, zakresy obowiązków i zasoby tych departamentów. Karty te są zgodne z międzynarodowymi standardami i zapewniają pełną niezależność tych departamentów. Polityka kredytowa dostarcza wytycznych i instrukcji w odniesieniu do przyznawania kredytów, w tym wyceny kredytów i ich restrukturyzacji.

| 7) | Bank ujawnia właściwym organom listę akcjonariuszy posiadających co najmniej 1 % akcji zwykłych. |
| --- | --- |

7)

Bank ujawnia właściwym organom listę akcjonariuszy posiadających co najmniej 1 % akcji zwykłych.

Sekcja B

Praktyki handlowe i monitorowanie ryzyka

Zasady ogólne

| 8) | W ramach polityki kredytowej określa się zasadę uczciwego traktowania wszystkich klientów w ramach niedyskryminacyjnych procedur, które są odrębne od procedur dotyczących ryzyka kredytowego i zdolności płatniczej. W ramach polityki kredytowej określa się progi, powyżej których udzielenie kredytu musi być zatwierdzone przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla. Podobne progi określa się w odniesieniu do restrukturyzacji kredytów oraz postępowania w przypadku roszczeń i sporów. Polityka kredytowa określona jest centralnie w wybranych centrach procesu decyzyjnego na poziomie krajowym i przewiduje wyraźne mechanizmy zabezpieczające w celu zapewnienia spójnego wdrażania odnośnych instrukcji w ramach całej greckiej działalności bankowej. |
| --- | --- |

8)

W ramach polityki kredytowej określa się zasadę uczciwego traktowania wszystkich klientów w ramach niedyskryminacyjnych procedur, które są odrębne od procedur dotyczących ryzyka kredytowego i zdolności płatniczej. W ramach polityki kredytowej określa się progi, powyżej których udzielenie kredytu musi być zatwierdzone przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla. Podobne progi określa się w odniesieniu do restrukturyzacji kredytów oraz postępowania w przypadku roszczeń i sporów. Polityka kredytowa określona jest centralnie w wybranych centrach procesu decyzyjnego na poziomie krajowym i przewiduje wyraźne mechanizmy zabezpieczające w celu zapewnienia spójnego wdrażania odnośnych instrukcji w ramach całej greckiej działalności bankowej.

| 9) | W odniesieniu do całej greckiej działalności bankowej bank w pełni uwzględnia zasady polityki kredytowej w procesie działań dotyczących udzielania kredytu i jego refinansowania oraz w systemach wypłat. |
| --- | --- |

9)

W odniesieniu do całej greckiej działalności bankowej bank w pełni uwzględnia zasady polityki kredytowej w procesie działań dotyczących udzielania kredytu i jego refinansowania oraz w systemach wypłat.

Przepisy szczegółowe

| 10) | Przepisy szczegółowe wymienione w rozdziale III pkt 8–18 zobowiązań mają zastosowanie do działalności bankowej w Grecji, o ile wyraźnie nie przewidziano inaczej. |
| --- | --- |

10)

Przepisy szczegółowe wymienione w rozdziale III pkt 8–18 zobowiązań mają zastosowanie do działalności bankowej w Grecji, o ile wyraźnie nie przewidziano inaczej.

| 11) | Polityka kredytowa wymaga, aby wycena kredytów i hipotek była zgodna ze ścisłymi wytycznymi. Wytyczne te zawierają obowiązek ścisłego przestrzegania standardowych taryf polityki kredytowej w zakresie stawek stopy procentowej (przedziałów) w zależności od okresu zapadalności kredytu, oceny ryzyka kredytowego klienta, oczekiwanej możliwości odzyskania zabezpieczenia (w tym ram czasowych możliwej likwidacji), ogólnych relacji z bankiem (np. poziomu i stabilności depozytów, struktury opłat, sprzedaży krzyżowej) oraz kosztów finansowania banku. Generowane są określone kategorie aktywów stanowiących przedmiot kredytu (kredyty komercyjne, hipoteki, zabezpieczone/niezabezpieczone itd.), a ramy ich wyceny są dostosowane do odpowiednich taryf polityki kredytowej, które podlegają regularnej aktualizacji przez komitet kredytowy. Jakikolwiek wyjątek musi zostać należycie zatwierdzony przez komitet kredytowy lub, jeżeli zezwala na to polityka kredytowa, na niższym szczeblu hierarchicznym. Do transakcji dostosowanych do szczególnych potrzeb, takich jak kredyty konsorcjalne lub finansowanie projektów, odnoszą się te same zasady z należytym uwzględnieniem faktu, że mogą one nie pasować do standardowych taryf polityki kredytowej. Przypadki naruszenia tej polityki cenowej zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania. |
| --- | --- |

11)

Polityka kredytowa wymaga, aby wycena kredytów i hipotek była zgodna ze ścisłymi wytycznymi. Wytyczne te zawierają obowiązek ścisłego przestrzegania standardowych taryf polityki kredytowej w zakresie stawek stopy procentowej (przedziałów) w zależności od okresu zapadalności kredytu, oceny ryzyka kredytowego klienta, oczekiwanej możliwości odzyskania zabezpieczenia (w tym ram czasowych możliwej likwidacji), ogólnych relacji z bankiem (np. poziomu i stabilności depozytów, struktury opłat, sprzedaży krzyżowej) oraz kosztów finansowania banku. Generowane są określone kategorie aktywów stanowiących przedmiot kredytu (kredyty komercyjne, hipoteki, zabezpieczone/niezabezpieczone itd.), a ramy ich wyceny są dostosowane do odpowiednich taryf polityki kredytowej, które podlegają regularnej aktualizacji przez komitet kredytowy. Jakikolwiek wyjątek musi zostać należycie zatwierdzony przez komitet kredytowy lub, jeżeli zezwala na to polityka kredytowa, na niższym szczeblu hierarchicznym. Do transakcji dostosowanych do szczególnych potrzeb, takich jak kredyty konsorcjalne lub finansowanie projektów, odnoszą się te same zasady z należytym uwzględnieniem faktu, że mogą one nie pasować do standardowych taryf polityki kredytowej. Przypadki naruszenia tej polityki cenowej zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania.

| 12) | Departament zarządzania ryzykiem jest odpowiedzialny za ocenę ryzyka kredytowego i wycenę zabezpieczenia. Podczas oceny jakości kredytu departament zarządzania ryzykiem działa niezależnie, przedstawiając swoją pisemną opinię w celu zapewnienia stosowania kryteriów wykorzystanych w ocenie w sposób konsekwentny i spójny w czasie i wobec klientów oraz w odniesieniu do polityki kredytowej banku. |
| --- | --- |

12)

Departament zarządzania ryzykiem jest odpowiedzialny za ocenę ryzyka kredytowego i wycenę zabezpieczenia. Podczas oceny jakości kredytu departament zarządzania ryzykiem działa niezależnie, przedstawiając swoją pisemną opinię w celu zapewnienia stosowania kryteriów wykorzystanych w ocenie w sposób konsekwentny i spójny w czasie i wobec klientów oraz w odniesieniu do polityki kredytowej banku.

| 13) | W odniesieniu do kredytów przyznawanych osobom fizycznym i osobom prawnym bank stosuje, w zakresie całej działalności bankowej w Grecji i w oparciu o najlepsze praktyki międzynarodowe, ścisłe pułapy indywidualne i łączne regulujące maksymalną kwotę kredytu, jaką można przyznać w stosunku do indywidualnego ryzyka kredytowego (jeżeli w ogóle jest to dozwolone w prawie greckim i prawie UE). Pułapy te uwzględniają okres zapadalności kredytów i jakość każdego zapewnionego zabezpieczenia/zastawu i są ustalane w oparciu o główne poziomy odniesienia, w tym kapitał. |
| --- | --- |

13)

W odniesieniu do kredytów przyznawanych osobom fizycznym i osobom prawnym bank stosuje, w zakresie całej działalności bankowej w Grecji i w oparciu o najlepsze praktyki międzynarodowe, ścisłe pułapy indywidualne i łączne regulujące maksymalną kwotę kredytu, jaką można przyznać w stosunku do indywidualnego ryzyka kredytowego (jeżeli w ogóle jest to dozwolone w prawie greckim i prawie UE). Pułapy te uwzględniają okres zapadalności kredytów i jakość każdego zapewnionego zabezpieczenia/zastawu i są ustalane w oparciu o główne poziomy odniesienia, w tym kapitał.

| 14) | Zabronione jest udzielanie kredytów (1) w celu umożliwienia kredytobiorcom nabycia akcji lub instrumentów hybrydowych banku i innych banków (2), niezależnie od tego, kim są ci kredytobiorcy (3). Przepis ten stosuje się i monitoruje się jego przestrzeganie na poziomie banku. |
| --- | --- |

14)

Zabronione jest udzielanie kredytów (1) w celu umożliwienia kredytobiorcom nabycia akcji lub instrumentów hybrydowych banku i innych banków (2), niezależnie od tego, kim są ci kredytobiorcy (3). Przepis ten stosuje się i monitoruje się jego przestrzeganie na poziomie banku.

| 15) | Wszystkie wnioski kredytowe złożone przez niepowiązanych kredytobiorców przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] lub jakiekolwiek kredyty ograniczające ekspozycję do jednej grupy (definiowanej jako grupa powiązanych kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe) przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] zgłasza się do pełnomocnika ds. monitorowania, który, jeżeli nie stwierdza, że warunki są określone na zasadach rynkowych lub jeżeli nie przedstawiono mu wystarczających informacji, może odroczyć przyznanie linii kredytowej lub kredytu o [...] dni roboczych. W wyjątkowych przypadkach okres ten może ulec skróceniu do [...] dni roboczych, pod warunkiem że pełnomocnikowi ds. monitorowania przedstawiono wystarczające informacje. Okres ten umożliwi pełnomocnikowi ds. monitorowania zgłoszenie sprawy do Komisji i HFSF zanim bank podejmie jakąkolwiek ostateczną decyzję. |
| --- | --- |

15)

Wszystkie wnioski kredytowe złożone przez niepowiązanych kredytobiorców przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] lub jakiekolwiek kredyty ograniczające ekspozycję do jednej grupy (definiowanej jako grupa powiązanych kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe) przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] zgłasza się do pełnomocnika ds. monitorowania, który, jeżeli nie stwierdza, że warunki są określone na zasadach rynkowych lub jeżeli nie przedstawiono mu wystarczających informacji, może odroczyć przyznanie linii kredytowej lub kredytu o [...] dni roboczych. W wyjątkowych przypadkach okres ten może ulec skróceniu do [...] dni roboczych, pod warunkiem że pełnomocnikowi ds. monitorowania przedstawiono wystarczające informacje. Okres ten umożliwi pełnomocnikowi ds. monitorowania zgłoszenie sprawy do Komisji i HFSF zanim bank podejmie jakąkolwiek ostateczną decyzję.

| 16) | Polityka kredytowa zawiera wyraźne instrukcje dotyczące restrukturyzacji kredytów. Jednoznacznie określa ona, które kredyty się kwalifikują i w jakich okolicznościach oraz wskazuje warunki, które można zaproponować kwalifikującym się klientom. W odniesieniu do całej działalności bankowej w Grecji bank zapewnia, aby cała restrukturyzacja miała na celu zwiększenie przyszłego poziomu odzyskiwania należności przez bank, a tym samym ochronę interesów banku. Polityka dotycząca restrukturyzacji w żadnym razie nie zagrozi przyszłej rentowności banku. W tym celu departament zarządzania ryzykiem banku jest odpowiedzialny za stworzenie i wdrożenie odpowiednich mechanizmów sprawozdawczości w zakresie skuteczności restrukturyzacji, dokonywanie gruntownej analizy wewnętrznych lub zewnętrznych najlepszych praktyk, przedstawianie kwartalnych sprawozdań dotyczących swoich ustaleń komitetowi kredytowemu i komitetowi ryzyka rady dyrektorów, sugerowanie możliwych do wprowadzenia ulepszeń odpowiednich procesów i polityk oraz nadzorowanie ich wdrażania oraz przedstawianie komitetowi kredytowemu i komitetowi ryzyka rady dyrektorów odnośnych sprawozdań. |
| --- | --- |

16)

Polityka kredytowa zawiera wyraźne instrukcje dotyczące restrukturyzacji kredytów. Jednoznacznie określa ona, które kredyty się kwalifikują i w jakich okolicznościach oraz wskazuje warunki, które można zaproponować kwalifikującym się klientom. W odniesieniu do całej działalności bankowej w Grecji bank zapewnia, aby cała restrukturyzacja miała na celu zwiększenie przyszłego poziomu odzyskiwania należności przez bank, a tym samym ochronę interesów banku. Polityka dotycząca restrukturyzacji w żadnym razie nie zagrozi przyszłej rentowności banku. W tym celu departament zarządzania ryzykiem banku jest odpowiedzialny za stworzenie i wdrożenie odpowiednich mechanizmów sprawozdawczości w zakresie skuteczności restrukturyzacji, dokonywanie gruntownej analizy wewnętrznych lub zewnętrznych najlepszych praktyk, przedstawianie kwartalnych sprawozdań dotyczących swoich ustaleń komitetowi kredytowemu i komitetowi ryzyka rady dyrektorów, sugerowanie możliwych do wprowadzenia ulepszeń odpowiednich procesów i polityk oraz nadzorowanie ich wdrażania oraz przedstawianie komitetowi kredytowemu i komitetowi ryzyka rady dyrektorów odnośnych sprawozdań.

| 17) | W odniesieniu do całej działalności bankowej w Grecji bank przyjmuje politykę postępowania w sprawie roszczeń i sporów mającą na celu maksymalizację poziomu odzyskiwania należności i zapobieganie jakiejkolwiek dyskryminacji lub preferencyjnego traktowania w zarządzaniu sporami. Bank zapewni, aby podejmowane były wszelkie konieczne działania w celu maksymalizacji poziomu odzyskiwania należności na rzecz banku oraz ochrony jego długoterminowej pozycji finansowej. Jakiekolwiek naruszenia we wdrażaniu tej polityki zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania. |
| --- | --- |

17)

W odniesieniu do całej działalności bankowej w Grecji bank przyjmuje politykę postępowania w sprawie roszczeń i sporów mającą na celu maksymalizację poziomu odzyskiwania należności i zapobieganie jakiejkolwiek dyskryminacji lub preferencyjnego traktowania w zarządzaniu sporami. Bank zapewni, aby podejmowane były wszelkie konieczne działania w celu maksymalizacji poziomu odzyskiwania należności na rzecz banku oraz ochrony jego długoterminowej pozycji finansowej. Jakiekolwiek naruszenia we wdrażaniu tej polityki zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania.

| 18) | Bank monitoruje ryzyko kredytowe poprzez właściwie rozwinięty system powiadomień i sprawozdań, który umożliwia departamentowi zarządzania ryzykiem: (i) identyfikowanie wczesnych sygnałów obniżenia jakości kredytu i zdarzeń niewykonania zobowiązania; (ii) ocenę możliwości odzyskania portfela kredytowego (obejmujących alternatywne źródła spłat, lecz nie ograniczonych tylko do nich, takie jak dłużnicy solidarni i gwaranci, a także zabezpieczenie oddane w zastaw lub zabezpieczenie możliwe, ale nie oddane w zastaw); (iii) ocenę całkowitej ekspozycji banku na podstawie klientów indywidualnych lub na podstawie portfela oraz (iv) w razie konieczności proponowanie radzie dyrektorów działań naprawczych i ulepszających. Pełnomocnikowi ds. monitorowania zapewnia się dostęp do tych informacji. |
| --- | --- |

18)

Bank monitoruje ryzyko kredytowe poprzez właściwie rozwinięty system powiadomień i sprawozdań, który umożliwia departamentowi zarządzania ryzykiem: (i) identyfikowanie wczesnych sygnałów obniżenia jakości kredytu i zdarzeń niewykonania zobowiązania; (ii) ocenę możliwości odzyskania portfela kredytowego (obejmujących alternatywne źródła spłat, lecz nie ograniczonych tylko do nich, takie jak dłużnicy solidarni i gwaranci, a także zabezpieczenie oddane w zastaw lub zabezpieczenie możliwe, ale nie oddane w zastaw); (iii) ocenę całkowitej ekspozycji banku na podstawie klientów indywidualnych lub na podstawie portfela oraz (iv) w razie konieczności proponowanie radzie dyrektorów działań naprawczych i ulepszających. Pełnomocnikowi ds. monitorowania zapewnia się dostęp do tych informacji.

Przepisy mające zastosowanie do powiązanych kredytobiorców

| 19) | Wszystkie przepisy mające zastosowanie do powiązanych kredytobiorców stosuje się na poziomie banku. |
| --- | --- |

19)

Wszystkie przepisy mające zastosowanie do powiązanych kredytobiorców stosuje się na poziomie banku.

| 20) | W ramach polityki kredytowej specjalną sekcję poświęca się zasadom zarządzającymi relacjami z powiązanymi kredytobiorcami. Kredytobiorcy powiązani obejmują pracowników, akcjonariuszy, dyrektorów, kierowników, a także ich współmałżonków, dzieci i rodzeństwo oraz wszelkie osoby prawne bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez kluczowych pracowników (tj. pracowników zaangażowanych w proces decyzyjny polityki kredytowej) akcjonariuszy, dyrektorów, kierowników, a także ich współmałżonków, dzieci i rodzeństwo. W związku z tym za powiązanych kredytobiorców uznaje się również jakąkolwiek instytucję publiczną lub organizację kontrolowana przez rząd, jakąkolwiek spółkę publiczną lub agencję rządową. W rozumieniu polityki kredytowej za powiązanych kredytobiorców uznaje się również partie polityczne. W szczególny sposób uwzględnia się decyzje w sprawie wszelkich restrukturyzacji kredytów lub odpisów aktualizujących ich wartość w odniesieniu do obecnych lub byłych pracowników, dyrektorów, akcjonariuszy, członków kadry kierowniczej i ich bliskich, jak również politykę realizowaną w odniesieniu do stosowności, wyceny, rejestracji zastawów i przejęcia zabezpieczenia pożyczki. Definicja powiązanych kredytobiorców została szczegółowiej ujęta w oddzielnym dokumencie. |
| --- | --- |

20)

W ramach polityki kredytowej specjalną sekcję poświęca się zasadom zarządzającymi relacjami z powiązanymi kredytobiorcami. Kredytobiorcy powiązani obejmują pracowników, akcjonariuszy, dyrektorów, kierowników, a także ich współmałżonków, dzieci i rodzeństwo oraz wszelkie osoby prawne bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez kluczowych pracowników (tj. pracowników zaangażowanych w proces decyzyjny polityki kredytowej) akcjonariuszy, dyrektorów, kierowników, a także ich współmałżonków, dzieci i rodzeństwo. W związku z tym za powiązanych kredytobiorców uznaje się również jakąkolwiek instytucję publiczną lub organizację kontrolowana przez rząd, jakąkolwiek spółkę publiczną lub agencję rządową. W rozumieniu polityki kredytowej za powiązanych kredytobiorców uznaje się również partie polityczne. W szczególny sposób uwzględnia się decyzje w sprawie wszelkich restrukturyzacji kredytów lub odpisów aktualizujących ich wartość w odniesieniu do obecnych lub byłych pracowników, dyrektorów, akcjonariuszy, członków kadry kierowniczej i ich bliskich, jak również politykę realizowaną w odniesieniu do stosowności, wyceny, rejestracji zastawów i przejęcia zabezpieczenia pożyczki. Definicja powiązanych kredytobiorców została szczegółowiej ujęta w oddzielnym dokumencie.

| 21) | Departament zarządzania ryzykiem jest odpowiedzialny za wskazanie wszystkich powiązanych grup kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe w celu odpowiedniego monitorowania koncentracji ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

21)

Departament zarządzania ryzykiem jest odpowiedzialny za wskazanie wszystkich powiązanych grup kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe w celu odpowiedniego monitorowania koncentracji ryzyka kredytowego.

| 22) | W odniesieniu do kredytów przyznawanych osobom fizycznym i osobom prawnym bank stosuje, w oparciu o najlepsze praktyki międzynarodowe, ścisłe limity indywidualne i zbiorcze regulujące maksymalną kwotę kredytu, jaką można przyznać w stosunku do indywidualnego ryzyka kredytowego (jeżeli w ogóle jest to dozwolone w prawie greckim i prawie UE). |
| --- | --- |

22)

W odniesieniu do kredytów przyznawanych osobom fizycznym i osobom prawnym bank stosuje, w oparciu o najlepsze praktyki międzynarodowe, ścisłe limity indywidualne i zbiorcze regulujące maksymalną kwotę kredytu, jaką można przyznać w stosunku do indywidualnego ryzyka kredytowego (jeżeli w ogóle jest to dozwolone w prawie greckim i prawie UE).

| 23) | Bank monitoruje oddzielnie ekspozycję związaną z kredytobiorcami powiązanymi, w tym podmiotami sektora publicznego i partiami politycznymi. Produkcja nowych kredytów (4) w odniesieniu do powiązanych kredytobiorców (roczny % stanu R-1 (5)) nie może być wyższa niż nowa produkcja całkowitego portfela kredytowego w Grecji (roczny % stanu R-1). Zobowiązanie to wypełnia się oddzielnie dla każdego rodzaju powiązanych kredytobiorców (pracowników, akcjonariuszy, kierowników, jednostek publicznych, partii politycznych). Ocena kredytowa powiązanych kredytobiorców, jak również warunki ustalania cen oraz możliwe warianty oferowanej im restrukturyzacji nie powinny być korzystniejsze niż warunki oferowane podobnym, ale niepowiązanym kredytobiorcom, w celu zapewnienia równych warunków działania w greckiej gospodarce. Zobowiązanie to nie ma zastosowania do istniejących ogólnych programów na rzecz pracowników, które oferują im subsydiowane kredyty. Bank przedstawia comiesięczne sprawozdanie na temat zmian tej ekspozycji, wielkości nowej produkcji oraz ostatnich wniosków przekraczających [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku], do których należy się odnieść na posiedzeniu komitetu kredytowego. |
| --- | --- |

23)

Bank monitoruje oddzielnie ekspozycję związaną z kredytobiorcami powiązanymi, w tym podmiotami sektora publicznego i partiami politycznymi. Produkcja nowych kredytów (4) w odniesieniu do powiązanych kredytobiorców (roczny % stanu R-1 (5)) nie może być wyższa niż nowa produkcja całkowitego portfela kredytowego w Grecji (roczny % stanu R-1). Zobowiązanie to wypełnia się oddzielnie dla każdego rodzaju powiązanych kredytobiorców (pracowników, akcjonariuszy, kierowników, jednostek publicznych, partii politycznych). Ocena kredytowa powiązanych kredytobiorców, jak również warunki ustalania cen oraz możliwe warianty oferowanej im restrukturyzacji nie powinny być korzystniejsze niż warunki oferowane podobnym, ale niepowiązanym kredytobiorcom, w celu zapewnienia równych warunków działania w greckiej gospodarce. Zobowiązanie to nie ma zastosowania do istniejących ogólnych programów na rzecz pracowników, które oferują im subsydiowane kredyty. Bank przedstawia comiesięczne sprawozdanie na temat zmian tej ekspozycji, wielkości nowej produkcji oraz ostatnich wniosków przekraczających [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku], do których należy się odnieść na posiedzeniu komitetu kredytowego.

| 24) | Kryteria kredytowe mające zastosowanie w przypadku pracowników/kierowników/akcjonariuszy nie mogą być mniej surowe niż kryteria mające zastosowanie do innych, niepowiązanych kredytobiorców. Jeżeli łączna ekspozycja związana z indywidualnym pracownikiem/kierownikiem/akcjonariuszem przekracza kwotę równą [[...]] stałego wynagrodzenia w przypadku kredytów zabezpieczonych oraz kwotę równą [[...]] stałego wynagrodzenia w przypadku kredytów niezabezpieczonych, ekspozycję niezwłocznie zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania, który może podjąć interwencję i odroczyć przyznanie linii kredytowej zgodnie z procedurą opisaną w rozdziale III pkt 25 zobowiązań. |
| --- | --- |

24)

Kryteria kredytowe mające zastosowanie w przypadku pracowników/kierowników/akcjonariuszy nie mogą być mniej surowe niż kryteria mające zastosowanie do innych, niepowiązanych kredytobiorców. Jeżeli łączna ekspozycja związana z indywidualnym pracownikiem/kierownikiem/akcjonariuszem przekracza kwotę równą [[...]] stałego wynagrodzenia w przypadku kredytów zabezpieczonych oraz kwotę równą [[...]] stałego wynagrodzenia w przypadku kredytów niezabezpieczonych, ekspozycję niezwłocznie zgłasza się pełnomocnikowi ds. monitorowania, który może podjąć interwencję i odroczyć przyznanie linii kredytowej zgodnie z procedurą opisaną w rozdziale III pkt 25 zobowiązań.

| 25) | Wszystkie wnioski kredytowe złożone przez powiązanych kredytobiorców przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] lub jakiekolwiek kredyty ograniczające ekspozycję do jednej grupy (definiowanej jako grupa powiązanych kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe) przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] zgłasza się do pełnomocnika ds. monitorowania, który, jeżeli nie stwierdza, że warunki są określone na zasadach rynkowych lub jeżeli nie przedstawiono mu wystarczających informacji, może odroczyć przyznanie linii kredytowej lub kredytu o [...] dni roboczych. W wyjątkowych przypadkach okres ten może ulec skróceniu do [...] dni roboczych, pod warunkiem że pełnomocnikowi ds. monitorowania przedstawiono wystarczające informacje. Okres ten umożliwi pełnomocnikowi ds. monitorowania zgłoszenie sprawy do Komisji i HFSF zanim bank podejmie jakąkolwiek ostateczną decyzję. |
| --- | --- |

25)

Wszystkie wnioski kredytowe złożone przez powiązanych kredytobiorców przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] lub jakiekolwiek kredyty ograniczające ekspozycję do jednej grupy (definiowanej jako grupa powiązanych kredytobiorców, którzy stanowią indywidualne ryzyko kredytowe) przekraczające [[...] % aktywów ważonych ryzykiem banku] zgłasza się do pełnomocnika ds. monitorowania, który, jeżeli nie stwierdza, że warunki są określone na zasadach rynkowych lub jeżeli nie przedstawiono mu wystarczających informacji, może odroczyć przyznanie linii kredytowej lub kredytu o [...] dni roboczych. W wyjątkowych przypadkach okres ten może ulec skróceniu do [...] dni roboczych, pod warunkiem że pełnomocnikowi ds. monitorowania przedstawiono wystarczające informacje. Okres ten umożliwi pełnomocnikowi ds. monitorowania zgłoszenie sprawy do Komisji i HFSF zanim bank podejmie jakąkolwiek ostateczną decyzję.

| 26) | Restrukturyzacja kredytów obejmująca kredytobiorców powiązanych jest zgodna z takimi samymi wymogami jak w przypadku niepowiązanych kredytobiorców. Ponadto w stosownych przypadkach ustanowione ramy i polityki dotyczące postępowania z aktywami o obniżonej jakości poddaje się ocenie i ulepszeniom. Oczekuje się jednak oddzielnego zgłaszania restrukturyzowanych kredytów powiązanych kredytobiorców, co najmniej w podziale na kategorie aktywów będących przedmiotem kredytu i rodzaj powiązanych kredytobiorców. |
| --- | --- |

26)

Restrukturyzacja kredytów obejmująca kredytobiorców powiązanych jest zgodna z takimi samymi wymogami jak w przypadku niepowiązanych kredytobiorców. Ponadto w stosownych przypadkach ustanowione ramy i polityki dotyczące postępowania z aktywami o obniżonej jakości poddaje się ocenie i ulepszeniom. Oczekuje się jednak oddzielnego zgłaszania restrukturyzowanych kredytów powiązanych kredytobiorców, co najmniej w podziale na kategorie aktywów będących przedmiotem kredytu i rodzaj powiązanych kredytobiorców.

Sekcja C

Inne ograniczenia

27)   Dywidenda, kupon, odkupienie, zakaz wykupu i odkupienia: jeżeli Komisja nie wyrazi zgody na wyłączenie, władze greckie podejmują następujące zobowiązania:

| a) | bank nie wypłaca kuponów od hybrydowych instrumentów kapitałowych (ani żadnych innych instrumentów, w przypadku których płatności kuponowe są dyskrecjonalne) lub dywidend z tytułu instrumentów funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów dłużnych w przypadkach, gdy nie jest to jego prawnym obowiązkiem. Bank nie uwalnia rezerw, żeby nie dopuścić do znalezienia się w takiej sytuacji. W razie wątpliwości w kwestii tego czy do celów niniejszego zobowiązania istnieje prawny obowiązek, bank przedkłada proponowany kupon lub proponowaną wypłatę dywidendy do zatwierdzenia Komisji; |
| --- | --- |

a)

bank nie wypłaca kuponów od hybrydowych instrumentów kapitałowych (ani żadnych innych instrumentów, w przypadku których płatności kuponowe są dyskrecjonalne) lub dywidend z tytułu instrumentów funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów dłużnych w przypadkach, gdy nie jest to jego prawnym obowiązkiem. Bank nie uwalnia rezerw, żeby nie dopuścić do znalezienia się w takiej sytuacji. W razie wątpliwości w kwestii tego czy do celów niniejszego zobowiązania istnieje prawny obowiązek, bank przedkłada proponowany kupon lub proponowaną wypłatę dywidendy do zatwierdzenia Komisji;

| b) | bank nie odkupuje swoich własnych akcji ani nie korzysta z opcji kupna w odniesieniu do instrumentów funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów dłużnych; |
| --- | --- |

b)

bank nie odkupuje swoich własnych akcji ani nie korzysta z opcji kupna w odniesieniu do instrumentów funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów dłużnych;

| c) | bank nie odkupuje hybrydowych instrumentów kapitałowych. |
| --- | --- |

c)

bank nie odkupuje hybrydowych instrumentów kapitałowych.

28)   Zakaz nabywania: Republika Grecka zobowiązuje się, że bank nie nabywa jakichkolwiek udziałów w jakimkolwiek przedsiębiorstwie, ani w formie aktywów, ani przekazania udziałów. Ten zakaz nabywania dotyczy zarówno przedsiębiorstwa, które ma formę prawną spółki, jak i pakietu aktywów, które składają się na przedsiębiorstwo (6).

(i)   Wyłączenie wymagające uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję: niezależnie od wspomnianego zakazu, po uzyskaniu zatwierdzenia ze strony Komisji oraz w odpowiednich przypadkach na wniosek HFSF, bank może nabywać przedsiębiorstwa i podmioty, jeżeli w wyjątkowych okolicznościach jest to konieczne do przywrócenia stabilności finansowej lub do zapewnienia efektywnej konkurencji.

(ii)   Wyłączenie niewymagające uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję: bank może nabywać udziały w przedsiębiorstwach pod warunkiem, że:

| a) | cena zakupu zapłacona przez bank z tytułu jakiegokolwiek nabycia jest mniejsza niż [[...] %] wielkości bilansu (7) banku na dzień wejścia w życie zobowiązań (8); oraz |
| --- | --- |

a)

cena zakupu zapłacona przez bank z tytułu jakiegokolwiek nabycia jest mniejsza niż [[...] %] wielkości bilansu (7) banku na dzień wejścia w życie zobowiązań (8); oraz

| b) | łączna cena zakupu zapłacona przez bank z tytułu wszystkich takich transakcji nabycia, począwszy od daty wejścia w życie zobowiązań do końca okresu restrukturyzacji jest mniejsza niż [[...] %] wielkości bilansu banku na dzień wejścia w życie zobowiązań. |
| --- | --- |

b)

łączna cena zakupu zapłacona przez bank z tytułu wszystkich takich transakcji nabycia, począwszy od daty wejścia w życie zobowiązań do końca okresu restrukturyzacji jest mniejsza niż [[...] %] wielkości bilansu banku na dzień wejścia w życie zobowiązań.

(iii)   Działalność nieobjęta zakazem nabywania: zakaz nabywania nie obejmuje transakcji nabycia, które mają miejsce w ramach zwykłej działalności bankowej w zakresie zarządzania istniejącymi roszczeniami w odniesieniu do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji.

29)   Zakaz reklamy: Republika Grecka zobowiązuje się, że bank nie publikuje reklam dotyczących wsparcia ze strony państwa oraz nie stosuje agresywnych strategii handlowych, które nie miałyby miejsca bez wsparcia ze strony Republiki Greckiej.

ROZDZIAŁ IV

PEŁNOMOCNIK DS. MONITOROWANIA

| 1) | Republika Grecka zobowiązuje się, że bank zmienia i rozszerza do końca okresu restrukturyzacji mandat pełnomocnika ds. monitorowania zatwierdzonego przez Komisję i mianowanego przez bank w dniu 22 lutego 2013 r. Bank rozszerza również zakres tego mandatu w celu uwzględnienia monitorowania (i) planu restrukturyzacji i (ii) wszystkich zobowiązań określonych w niniejszym wykazie. |
| --- | --- |

1)

Republika Grecka zobowiązuje się, że bank zmienia i rozszerza do końca okresu restrukturyzacji mandat pełnomocnika ds. monitorowania zatwierdzonego przez Komisję i mianowanego przez bank w dniu 22 lutego 2013 r. Bank rozszerza również zakres tego mandatu w celu uwzględnienia monitorowania (i) planu restrukturyzacji i (ii) wszystkich zobowiązań określonych w niniejszym wykazie.

| 2) | Cztery tygodnie po dacie wejścia w życie zobowiązań Republika Grecka przedkłada Komisji pełne warunki zmienionego mandatu wraz ze wszelkimi niezbędnymi przepisami umożliwiającymi pełnomocnikowi ds. monitorowania wykonywanie obowiązków zgodnie z tymi zobowiązaniami. |
| --- | --- |

2)

Cztery tygodnie po dacie wejścia w życie zobowiązań Republika Grecka przedkłada Komisji pełne warunki zmienionego mandatu wraz ze wszelkimi niezbędnymi przepisami umożliwiającymi pełnomocnikowi ds. monitorowania wykonywanie obowiązków zgodnie z tymi zobowiązaniami.

| 3) | Dodatkowe przepisy dotyczące pełnomocnika ds. monitorowania określono w oddzielnym dokumencie. |
| --- | --- |

3)

Dodatkowe przepisy dotyczące pełnomocnika ds. monitorowania określono w oddzielnym dokumencie.

---

(1)  Do celów tego zobowiązania termin „kredyty” jest interpretowany w szerokim znaczeniu, jako każdy rodzaj finansowania, np. instrument kredytowy, gwarancja itp.

(2)  Wyjaśnienie: wyrażenie „inne banki” odnosi się do jakiegokolwiek banku – instytucji finansowej na świecie.

(3)  Wyjaśnienie: zobowiązaniem tym objęci są wszyscy kredytobiorcy banku, w tym klienci bankowości prywatnej.

(4)  Wyjaśnienie: udzielanie nowych kredytów uwzględnia również prolongatę kredytów i restrukturyzację istniejących kredytów.

(5)  Wyjaśnienie: „roczny % stanu R-1” odnosi się do nowej produkcji rozumianej jako odsetek stanu na koniec poprzedniego roku. Kwota aktywów ważonych ryzykiem odnosi się do wartości określonej na koniec roku.

(6)  Wyjaśnienie: do celów tego zobowiązania podmioty oparte na kapitale własnym banku/kapitale wysokiego ryzyka są wyłączone z zakresu stosowania tego zobowiązania. W związku z tym bank musi zwracać się do Komisji z formalnym wnioskiem, który zawiera biznesplan dotyczący takiego podmiotu.

(7)  Wyjaśnienie: do celów niniejszego zobowiązania wielkość bilansu jest równa kwocie aktywów banku ogółem.

(8)  Wyjaśnienie: w przypadku zatwierdzenia przez Komisję zniesienia zakazu nabywania uzyskanego zgodnie z rozdziałem III pkt 28 ppkt (i) zobowiązań bilans banku na dzień wejścia w życie zobowiązań oblicza się z uwzględnieniem aktywów nabytych podmiotów lub nabytych aktywów na dzień nabycia.

---

Dodatek

PROGNOZY MAKROEKONOMICZNE DOTYCZĄCE GRECKIEJ DZIAŁALNOŚCI KRAJOWEJ

| % roczna stopa wzrostu (o ile nie wskazano inaczej) | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | Łączna stopa wzrostu w latach 2013–2017 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB | –6,4 | –4,2 | 0,6 | 2,9 | 3,7 | 3,5 | 6,4 |
| Wzrost nominalnej wartości kredytu w Grecji | –6,4 | –4,2 | 0,6 | 2,9 | 3,7 | 3,5 | 6,4 |
| Deflator PKB | –0,8 | –1,1 | –0,4 | 0,4 | 1,1 | 1,3 | 1,3 |
| Ceny nieruchomości | –11,7 | –10 | –5 | 0 | 2 | 3,5 | |
| Wartość nominalna dochodu do dyspozycji gospodarstwa domowego | –8,8 | –9,5 | –0,3 | –0,4 | 2,6 | 3,6 | –4,5 |
| Depozyty sektora prywatnego | –7 | 1,3 | 1 | 3,4 | 5 | 5 | 16,6 |
| Stopa bezrobocia (%) | 24,2 | 27 | 26 | 24 | 21 | 18,6 | |
| Stopa refinansowania EBC (%) | 0,75 | 0,5 | 0,5 | 1 | 1,5 | 1,75 | |
| Szczytowa produkcja kredytów zagrożonych | | | 2. poł. 2014 | | | | |
| EURIBOR 3 miesiące (średnia, %) | | 0,24 | 0,43 | 0,75 | 1,25 | 1,80 | |
| Dostęp do rynków kapitałowych – repos | | TAK – bez pułapu | |
| Dostęp do rynków kapitałowych – zabezpieczony/uprzywilejowany niezabezpieczony | | TAK – do 500 mln EUR każdy | TAK – do 1 mld EUR każdy | TAK – bez pułapu | |

% roczna stopa wzrostu (o ile nie wskazano inaczej)

2012

2013

2014

2015

2016

2017

Łączna stopa wzrostu w latach 2013–2017

Realny PKB

–6,4

–4,2

0,6

2,9

3,7

3,5

6,4

Wzrost nominalnej wartości kredytu w Grecji

–6,4

–4,2

0,6

2,9

3,7

3,5

6,4

Deflator PKB

–0,8

–1,1

–0,4

0,4

1,1

1,3

1,3

Ceny nieruchomości

–11,7

–10

–5

0

2

3,5

Wartość nominalna dochodu do dyspozycji gospodarstwa domowego

–8,8

–9,5

–0,3

–0,4

2,6

3,6

–4,5

Depozyty sektora prywatnego

–7

1,3

1

3,4

5

5

16,6

Stopa bezrobocia (%)

24,2

27

26

24

21

18,6

Stopa refinansowania EBC (%)

0,75

0,5

0,5

1

1,5

1,75

Szczytowa produkcja kredytów zagrożonych

2. poł. 2014

EURIBOR 3 miesiące (średnia, %)

0,24

0,43

0,75

1,25

1,80

Dostęp do rynków kapitałowych – repos

TAK – bez pułapu

Dostęp do rynków kapitałowych – zabezpieczony/uprzywilejowany niezabezpieczony

TAK – do 500 mln EUR każdy

TAK – do 1 mld EUR każdy

TAK – bez pułapu

---