# Publicatieblad C 447/2014

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 447 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 57e jaargang13 december 2014 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 447

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

57e jaargang13 december 2014

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2014/C 447/01 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7414 — ReAssure/HSBC Life UK) (
  1
  ) | 1 |
| 2014/C 447/02 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7437 — Blackstone/TPG/Kensington) (
  1
  ) | 1 |
| 2014/C 447/03 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7425 — Robert Bosch/BSH Bosch und Siemens Hausgeräte) (
  1
  ) | 2 |
| 2014/C 447/04 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7307 — Electricity Supply Board/Vodafone Ireland/JV) (
  1
  ) | 2 |
| 2014/C 447/05 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7381 — Airbus/Singapore Airlines/AATC) (
  1
  ) | 3 |
| 2014/C 447/06 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7231 — Vodafone/ONO) (
  1
  ) | 3 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2014/C 447/01

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7414 — ReAssure/HSBC Life UK) (
  1
  )

1

1

2014/C 447/02

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7437 — Blackstone/TPG/Kensington) (
  1
  )

1

1

2014/C 447/03

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7425 — Robert Bosch/BSH Bosch und Siemens Hausgeräte) (
  1
  )

1

2

2014/C 447/04

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7307 — Electricity Supply Board/Vodafone Ireland/JV) (
  1
  )

1

2

2014/C 447/05

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7381 — Airbus/Singapore Airlines/AATC) (
  1
  )

1

3

2014/C 447/06

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.7231 — Vodafone/ONO) (
  1
  )

1

3

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2014/C 447/07 | Wisselkoersen van de euro | 4 |
| 2014/C 447/08 | Vaststelling van het besluit van de Commissie betreffende het nationale plan voor de overgangsfase dat de Portugese Republiek overeenkomstig artikel 32, lid 5, van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad | 5 |
| 2014/C 447/09 | Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 6 |
| 2014/C 447/10 | Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen | 16 |
| 2014/C 447/11 | Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij | 23 |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN |
| 2014/C 447/12 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 30 |
| 2014/C 447/13 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 30 |
| 2014/C 447/14 | Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij | 31 |
| 2014/C 447/15 | Bijwerking van de lijst van de richtbedragen voor het overschrijden van de buitengrenzen bedoeld in artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) | 32 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2014/C 447/07

Wisselkoersen van de euro

4

2014/C 447/08

Vaststelling van het besluit van de Commissie betreffende het nationale plan voor de overgangsfase dat de Portugese Republiek overeenkomstig artikel 32, lid 5, van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad

5

2014/C 447/09

Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

6

2014/C 447/10

Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

16

2014/C 447/11

Besluit van de Commissie van 12 december 2014 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij

23

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

2014/C 447/12

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

30

2014/C 447/13

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

30

2014/C 447/14

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

31

2014/C 447/15

Bijwerking van de lijst van de richtbedragen voor het overschrijden van de buitengrenzen bedoeld in artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)

32

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/1

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7414 — ReAssure/HSBC Life UK)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/01)

Op 5 december 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7414. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7414. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/1

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7437 — Blackstone/TPG/Kensington)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/02)

Op 5 december 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7437. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7437. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/2

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7425 — Robert Bosch/BSH Bosch und Siemens Hausgeräte)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/03)

Op 3 december 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Duits en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7425. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7425. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/2

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7307 — Electricity Supply Board/Vodafone Ireland/JV)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/04)

Op 24 oktober 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7307. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7307. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/3

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7381 — Airbus/Singapore Airlines/AATC)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/05)

Op 8 december 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7381. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7381. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/3

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.7231 — Vodafone/ONO)

(Voor de EER relevante tekst)

(2014/C 447/06)

Op 2 juli 2014 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Deze beschikking is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van de beschikking is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebeschikkingen op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7231. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32014M7231. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/4

---

Wisselkoersen van de euro (1)

12 december 2014

(2014/C 447/07)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,2450 |
| JPY | Japanse yen | 147,41 |
| DKK | Deense kroon | 7,4370 |
| GBP | Pond sterling | 0,79250 |
| SEK | Zweedse kroon | 9,3700 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,2010 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 9,1190 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 27,590 |
| HUF | Hongaarse forint | 308,93 |
| LTL | Litouwse litas | 3,45280 |
| PLN | Poolse zloty | 4,1735 |
| RON | Roemeense leu | 4,4673 |
| TRY | Turkse lira | 2,8523 |
| AUD | Australische dollar | 1,5056 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4417 |
| HKD | Hongkongse dollar | 9,6517 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,5946 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,6307 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 372,22 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 14,4769 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,7049 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,6740 |
| IDR | Indonesische roepia | 15 579,32 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,3502 |
| PHP | Filipijnse peso | 55,410 |
| RUB | Russische roebel | 71,4175 |
| THB | Thaise baht | 40,824 |
| BRL | Braziliaanse real | 3,3071 |
| MXN | Mexicaanse peso | 18,5119 |
| INR | Indiase roepie | 77,7677 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,2450

JPY

Japanse yen

147,41

DKK

Deense kroon

7,4370

GBP

Pond sterling

0,79250

SEK

Zweedse kroon

9,3700

CHF

Zwitserse frank

1,2010

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

9,1190

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

27,590

HUF

Hongaarse forint

308,93

LTL

Litouwse litas

3,45280

PLN

Poolse zloty

4,1735

RON

Roemeense leu

4,4673

TRY

Turkse lira

2,8523

AUD

Australische dollar

1,5056

CAD

Canadese dollar

1,4417

HKD

Hongkongse dollar

9,6517

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,5946

SGD

Singaporese dollar

1,6307

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 372,22

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

14,4769

CNY

Chinese yuan renminbi

7,7049

HRK

Kroatische kuna

7,6740

IDR

Indonesische roepia

15 579,32

MYR

Maleisische ringgit

4,3502

PHP

Filipijnse peso

55,410

RUB

Russische roebel

71,4175

THB

Thaise baht

40,824

BRL

Braziliaanse real

3,3071

MXN

Mexicaanse peso

18,5119

INR

Indiase roepie

77,7677

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/5

---

Vaststelling van het besluit van de Commissie betreffende het nationale plan voor de overgangsfase dat de Portugese Republiek overeenkomstig artikel 32, lid 5, van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad

(2014/C 447/08)

Op 11 december 2014 heeft de Commissie Besluit C(2014) 9360 betreffende het nationale plan voor de overgangsfase dat de Portugese Republiek overeenkomstig artikel 32, lid 5, van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (1) heeft meegedeeld, vastgesteld.

Dit document is beschikbaar op de internetsite: https://circabc.europa.eu/w/browse/36205e98-8e7a-47d7-808d-931bc5baf6ee

---

(1)  PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/6

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 12 december 2014

inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

(2014/C 447/09)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE SALOMONSEILANDEN

| (9) | De kennisgeving van de Salomonseilanden als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(9)

De kennisgeving van de Salomonseilanden als vlaggenstaat is met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening.

| (10) | Van 11 tot 14 februari 2014 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) de Salomonseilanden bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(10)

Van 11 tot 14 februari 2014 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) de Salomonseilanden bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (11) | Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van de Salomonseilanden voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de maatregelen die de Salomonseilanden hebben genomen om hun verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(11)

Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over de regelingen van de Salomonseilanden voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, over de maatregelen die de Salomonseilanden hebben genomen om hun verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen, en over de uitvoering van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (12) | Het slotverslag over het bezoek is op 28 februari 2014 aan de Salomonseilanden toegezonden. |
| --- | --- |

(12)

Het slotverslag over het bezoek is op 28 februari 2014 aan de Salomonseilanden toegezonden.

| (13) | De Commissie heeft op 6 mei 2014 en 20 mei 2014 de voorlopige opmerkingen van de Salomonseilanden met betrekking tot dat slotverslag ontvangen. Op 1 oktober 2014 en 6 oktober 2014 heeft de Commissie een formeel antwoord op de opmerkingen met betrekking tot het juridische en administratieve kader ingediend. |
| --- | --- |

(13)

De Commissie heeft op 6 mei 2014 en 20 mei 2014 de voorlopige opmerkingen van de Salomonseilanden met betrekking tot dat slotverslag ontvangen. Op 1 oktober 2014 en 6 oktober 2014 heeft de Commissie een formeel antwoord op de opmerkingen met betrekking tot het juridische en administratieve kader ingediend.

| (14) | Naar aanleiding van een verzoek van de Commissie op 19 maart 2014 hebben de Salomonseilanden op 28 maart 2014 en 7 juni 2014 nadere informatie verstrekt over de toepassing van de vangstcertificeringsregeling van de Unie. |
| --- | --- |

(14)

Naar aanleiding van een verzoek van de Commissie op 19 maart 2014 hebben de Salomonseilanden op 28 maart 2014 en 7 juni 2014 nadere informatie verstrekt over de toepassing van de vangstcertificeringsregeling van de Unie.

| (15) | Op 20 mei 2014 heeft een vergadering tussen de Salomonseilanden en de Commissie plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(15)

Op 20 mei 2014 heeft een vergadering tussen de Salomonseilanden en de Commissie plaatsgevonden.

| (16) | De Salomonseilanden zijn lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). De Salomonseilanden hebben het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) en de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) geratificeerd. De Salomonseilanden zijn partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijen van gemeenschappelijk belang (3). |
| --- | --- |

(16)

De Salomonseilanden zijn lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). De Salomonseilanden hebben het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) en de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) geratificeerd. De Salomonseilanden zijn partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijen van gemeenschappelijk belang (3).

| (17) | Om te beoordelen of de Salomonseilanden hun internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleven die zijn opgenomen in de in overweging 16 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in overweging 16 genoemde desbetreffende regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(17)

Om te beoordelen of de Salomonseilanden hun internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleven die zijn opgenomen in de in overweging 16 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in overweging 16 genoemde desbetreffende regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (18) | De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van algemeen toegankelijke informatie en van informatie afkomstig van beschikbare gegevens gepubliceerd door de WCPFC. |
| --- | --- |

(18)

De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van algemeen toegankelijke informatie en van informatie afkomstig van beschikbare gegevens gepubliceerd door de WCPFC.

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN DE SALOMONSEILANDEN ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (19) | Overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening heeft de Commissie de taken van de Salomonseilanden als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria. |
| --- | --- |

(19)

Overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening heeft de Commissie de taken van de Salomonseilanden als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria.

3.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

| (20) | Uit de informatie die is verkregen op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s blijken geen onder de vlag van de Salomonseilanden varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is er over IOO-vaartuigen die in het verleden onder de vlag van de Salomonseilanden voeren, bewijsmateriaal voorhanden dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van de Salomonseilanden op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(20)

Uit de informatie die is verkregen op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s blijken geen onder de vlag van de Salomonseilanden varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is er over IOO-vaartuigen die in het verleden onder de vlag van de Salomonseilanden voeren, bewijsmateriaal voorhanden dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van de Salomonseilanden op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening.

| (21) | Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die de Salomonseilanden hebben genomen met betrekking tot de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot hun markt. |
| --- | --- |

(21)

Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die de Salomonseilanden hebben genomen met betrekking tot de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot hun markt.

| (22) | Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat de Salomonseilanden niet kunnen garanderen dat de visserijproducten die de Salomonseilanden of in de Salomonseilanden gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van de Salomonseilanden niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De hoofdelementen waarop de Commissie haar beoordeling heeft gebaseerd, zijn samengevat in de overwegingen 23 tot en met 39. |
| --- | --- |

(22)

Op grond van een beoordeling van alle informatie waarover zij beschikt, is de Commissie van oordeel dat de Salomonseilanden niet kunnen garanderen dat de visserijproducten die de Salomonseilanden of in de Salomonseilanden gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. Dit is te wijten aan structurele problemen waardoor de autoriteiten van de Salomonseilanden niet over voldoende officiële informatie over aangelande, ingevoerde en/of verwerkte vis beschikken om vangsten te kunnen traceren. De hoofdelementen waarop de Commissie haar beoordeling heeft gebaseerd, zijn samengevat in de overwegingen 23 tot en met 39.

| (23) | De voornaamste visserijactiviteiten in de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden worden niet verricht door vaartuigen die de vlag van de Salomonseilanden voeren, maar door vaartuigen onder buitenlandse vlag die in bepaalde gevallen plaatselijke havens aandoen. In het verslag aan de negende zitting van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC van 2013 (4) hebben de Salomonseilanden gemeld dat in 2012 in totaal 434 vaartuigen in de wateren van de Salomonseilanden actief waren, namelijk 214 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 200 vaartuigen voor de beugvisserij en 20 vaartuigen voor de hengelvisserij. Slechts 6 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 2 vaartuigen voor de beugvisserij en 2 vaartuigen voor de hengelvisserij voeren onder de vlag van de Salomonseilanden. Tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben de autoriteiten van de Salomonseilanden bevestigd dat 401 industriële vissersvaartuigen over een vergunning beschikten om in de wateren van de Salomonseilanden te vissen. De daling van het aantal vaartuigen met een vergunning ten opzichte van 2012 is te wijten aan de afname van het aantal toegewezen vergunningen voor de vaartuigen die in het kader van een charterovereenkomst vissen. Niettemin worden nog steeds 143 vaartuigen voor de beugvisserij en 2 vaartuigen voor de ringzegenvisserij gecharterd door vijf plaatselijk gevestigde bedrijven. De omvang van de vloot in kwestie onderstreept de noodzaak van maatregelen die waarborgen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten geen toegang hebben tot de markt van de Salomonseilanden. |
| --- | --- |

(23)

De voornaamste visserijactiviteiten in de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden worden niet verricht door vaartuigen die de vlag van de Salomonseilanden voeren, maar door vaartuigen onder buitenlandse vlag die in bepaalde gevallen plaatselijke havens aandoen. In het verslag aan de negende zitting van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC van 2013 (4) hebben de Salomonseilanden gemeld dat in 2012 in totaal 434 vaartuigen in de wateren van de Salomonseilanden actief waren, namelijk 214 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 200 vaartuigen voor de beugvisserij en 20 vaartuigen voor de hengelvisserij. Slechts 6 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 2 vaartuigen voor de beugvisserij en 2 vaartuigen voor de hengelvisserij voeren onder de vlag van de Salomonseilanden. Tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben de autoriteiten van de Salomonseilanden bevestigd dat 401 industriële vissersvaartuigen over een vergunning beschikten om in de wateren van de Salomonseilanden te vissen. De daling van het aantal vaartuigen met een vergunning ten opzichte van 2012 is te wijten aan de afname van het aantal toegewezen vergunningen voor de vaartuigen die in het kader van een charterovereenkomst vissen. Niettemin worden nog steeds 143 vaartuigen voor de beugvisserij en 2 vaartuigen voor de ringzegenvisserij gecharterd door vijf plaatselijk gevestigde bedrijven. De omvang van de vloot in kwestie onderstreept de noodzaak van maatregelen die waarborgen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten geen toegang hebben tot de markt van de Salomonseilanden.

| (24) | Volgens het ontwerp van het tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan dat de Salomonseilanden in november 2013 hebben ingediend, bedroeg de vangst in de exclusieve economische zone (EEZ) van de Salomonseilanden in 2012 in totaal 93 000 ton. Dit komt neer op ongeveer de helft van de vangst van de voorgaande jaren (185 000 ton in 2010 en 177 000 ton in 2011). |
| --- | --- |

(24)

Volgens het ontwerp van het tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan dat de Salomonseilanden in november 2013 hebben ingediend, bedroeg de vangst in de exclusieve economische zone (EEZ) van de Salomonseilanden in 2012 in totaal 93 000 ton. Dit komt neer op ongeveer de helft van de vangst van de voorgaande jaren (185 000 ton in 2010 en 177 000 ton in 2011).

| (25) | De tonijnverwerkende industrie in de Salomonseilanden is aan het groeien. Buitenlandse investeerders hebben zelfs verscheidene projecten tot stand gebracht om nieuwe bedrijven in een joint venture met de Salomonseilanden op te zetten. Derhalve heeft de Commissie de situatie geanalyseerd met betrekking tot de activiteiten van deze industrie en de gevolgen die deze activiteiten kunnen hebben voor de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot de markt van de Salomonseilanden. |
| --- | --- |

(25)

De tonijnverwerkende industrie in de Salomonseilanden is aan het groeien. Buitenlandse investeerders hebben zelfs verscheidene projecten tot stand gebracht om nieuwe bedrijven in een joint venture met de Salomonseilanden op te zetten. Derhalve heeft de Commissie de situatie geanalyseerd met betrekking tot de activiteiten van deze industrie en de gevolgen die deze activiteiten kunnen hebben voor de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot de markt van de Salomonseilanden.

| (26) | In het internationale actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (5) (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen nemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) voor een verantwoorde visserij (gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor een verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, van deze gedragscode (6) wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken. |
| --- | --- |

(26)

In het internationale actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (5) (IOO-IAP) worden richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktmaatregelen gegeven die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen nemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) voor een verantwoorde visserij (gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor een verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, van deze gedragscode (6) wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken.

| (27) | Tijdens haar bezoek aan de Salomonseilanden in februari 2014 heeft de Commissie een exploitant van een tonijnverwerkend bedrijf ontmoet van wie de producten naar de Unie worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

(27)

Tijdens haar bezoek aan de Salomonseilanden in februari 2014 heeft de Commissie een exploitant van een tonijnverwerkend bedrijf ontmoet van wie de producten naar de Unie worden uitgevoerd.

| (28) | Volgens deze marktdeelnemer wordt zijn verwerkingsbedrijf, wat de productie van gekookte tonijnfilets of -stukken voor de markt van de Unie betreft, uitsluitend bevoorraad door de ringzegenvaartuigen die onder de vlag van de Salomonseilanden varen. De rest is afkomstig van vaartuigen voor de beugvisserij en wordt voornamelijk uitgevoerd naar de VS of de regionale markt (Fiji, Vanuatu, Papoea-Nieuw-Guinea). Het verwerkingsbedrijf zou uitsluitend met binnenlandse producten worden bevoorraad zonder invoer van grondstoffen. In dat licht moet echter worden onderstreept dat volgens de bevoegde autoriteiten, en in tegenstelling tot de bestaande algemene regels van oorsprong in de wetgeving van de EU (7), alle vangsten uit de EEZ van de Salomonseilanden worden beschouwd als afkomstig van de Salomonseilanden, ongeacht de vlag van het vissersvaartuig. Ook is gebleken dat de autoriteiten van de Salomonseilanden geen specifieke maatregelen hebben ingevoerd om de herkomst van de visserijgrondstoffen te controleren en er geen specifieke maatregelen zijn geconstateerd om de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot de Salomonseilanden te monitoren. Er bestaat dus een risico dat grondstoffen die zijn gevangen door vissersvaartuigen die onder een andere vlag varen dan die van de Salomonseilanden, met inbegrip van landen die krachtens de IOO-verordening niet naar de Unie mogen uitvoeren, de verwerkende industrie binnenkomen zonder adequate controle op de traceerbaarheid van de producten. |
| --- | --- |

(28)

Volgens deze marktdeelnemer wordt zijn verwerkingsbedrijf, wat de productie van gekookte tonijnfilets of -stukken voor de markt van de Unie betreft, uitsluitend bevoorraad door de ringzegenvaartuigen die onder de vlag van de Salomonseilanden varen. De rest is afkomstig van vaartuigen voor de beugvisserij en wordt voornamelijk uitgevoerd naar de VS of de regionale markt (Fiji, Vanuatu, Papoea-Nieuw-Guinea). Het verwerkingsbedrijf zou uitsluitend met binnenlandse producten worden bevoorraad zonder invoer van grondstoffen. In dat licht moet echter worden onderstreept dat volgens de bevoegde autoriteiten, en in tegenstelling tot de bestaande algemene regels van oorsprong in de wetgeving van de EU (7), alle vangsten uit de EEZ van de Salomonseilanden worden beschouwd als afkomstig van de Salomonseilanden, ongeacht de vlag van het vissersvaartuig. Ook is gebleken dat de autoriteiten van de Salomonseilanden geen specifieke maatregelen hebben ingevoerd om de herkomst van de visserijgrondstoffen te controleren en er geen specifieke maatregelen zijn geconstateerd om de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot de Salomonseilanden te monitoren. Er bestaat dus een risico dat grondstoffen die zijn gevangen door vissersvaartuigen die onder een andere vlag varen dan die van de Salomonseilanden, met inbegrip van landen die krachtens de IOO-verordening niet naar de Unie mogen uitvoeren, de verwerkende industrie binnenkomen zonder adequate controle op de traceerbaarheid van de producten.

| (29) | Tijdens haar bezoek heeft de Commissie ook andere marktdeelnemers ontmoet. De Commissie heeft zich ingespannen om de algemene beginselen en beleidsmaatregelen te verifiëren die door marktdeelnemers worden toegepast ten aanzien van de traceerbaarheid van handelsstromen van visserijproducten van in het net tot op het bord. De marktdeelnemers konden geen duidelijk antwoord geven op de vragen betreffende de traceerbaarheidsketen en de vaststelling van de verkochte en verwerkte hoeveelheden. Wat betreft de grondstoffen die aan de verwerkingsbedrijven in de Salomonseilanden en andere derde landen worden verkocht, beroepen de verwerkingsbedrijven zich uitsluitend op ramingen van het gewicht en op de facturen die zij ontvangen van hun klanten zonder de producten aan verdere verificaties te onderwerpen. In geen enkel stadium is er sprake van een echte controle of verificatie. Zo kent de exploitant van het verwerkingsbedrijf aan elke partij grondstoffen bij ontvangst een code toe, maar nadien worden de producten niet systematisch gevolgd doorheen de verwerkingsketen en kan er geen betrouwbaar verband worden gelegd tussen het eindproduct en de daadwerkelijke onderliggende vangst. |
| --- | --- |

(29)

Tijdens haar bezoek heeft de Commissie ook andere marktdeelnemers ontmoet. De Commissie heeft zich ingespannen om de algemene beginselen en beleidsmaatregelen te verifiëren die door marktdeelnemers worden toegepast ten aanzien van de traceerbaarheid van handelsstromen van visserijproducten van in het net tot op het bord. De marktdeelnemers konden geen duidelijk antwoord geven op de vragen betreffende de traceerbaarheidsketen en de vaststelling van de verkochte en verwerkte hoeveelheden. Wat betreft de grondstoffen die aan de verwerkingsbedrijven in de Salomonseilanden en andere derde landen worden verkocht, beroepen de verwerkingsbedrijven zich uitsluitend op ramingen van het gewicht en op de facturen die zij ontvangen van hun klanten zonder de producten aan verdere verificaties te onderwerpen. In geen enkel stadium is er sprake van een echte controle of verificatie. Zo kent de exploitant van het verwerkingsbedrijf aan elke partij grondstoffen bij ontvangst een code toe, maar nadien worden de producten niet systematisch gevolgd doorheen de verwerkingsketen en kan er geen betrouwbaar verband worden gelegd tussen het eindproduct en de daadwerkelijke onderliggende vangst.

| (30) | Bovendien blijkt dat het kennisniveau van douaneambtenaren in de Salomonseilanden zeer rudimentair is. Douaneambtenaren beroepen zich op de aangiften van de marktdeelnemers in verband met de uitvoeraangifte zonder nadere verificatie van de hoeveelheden of traceerbaarheidssysteem om de zending te kunnen herleiden tot de douaneaangiften. Daardoor hebben de autoriteiten geen controlesysteem voor de grondstoffen die worden gebruikt bij de verwerking van visserijproducten en kunnen zij de grondstoffen op de markt van de Salomonseilanden niet in verband brengen met de uitgevoerde visserijproducten. |
| --- | --- |

(30)

Bovendien blijkt dat het kennisniveau van douaneambtenaren in de Salomonseilanden zeer rudimentair is. Douaneambtenaren beroepen zich op de aangiften van de marktdeelnemers in verband met de uitvoeraangifte zonder nadere verificatie van de hoeveelheden of traceerbaarheidssysteem om de zending te kunnen herleiden tot de douaneaangiften. Daardoor hebben de autoriteiten geen controlesysteem voor de grondstoffen die worden gebruikt bij de verwerking van visserijproducten en kunnen zij de grondstoffen op de markt van de Salomonseilanden niet in verband brengen met de uitgevoerde visserijproducten.

| (31) | Wat betreft de beschikbare systemen ter waarborging van de traceerbaarheid heeft de Commissie geconcludeerd dat de Salomonseilanden niet in staat zijn om aangelande vangsten systematisch te controleren. Hoewel volgens de verklaringen van de lokale autoriteiten 100 % van de aangelande vangsten in de toegestane havens wordt gecontroleerd, konden zij niet bewijzen hoe de inspecteurs worden ingezet om deze dekking te waarborgen. De Commissie heeft geconstateerd dat slechts één inspecteur werkzaam is in de haven waar de meeste vangsten worden aangeland, terwijl de overige inspecteurs zich na elke aanlanding naar de andere haven begeven (die zich niet op het grootste eiland bevindt waar de autoriteiten hun administratieve zetel en middelen hebben). De Salomonseilanden hebben erkend dat hun controle- en monitoringsysteem moet worden versterkt, met name het traceerbaarheidssysteem voor visserijproducten, de invoering van aanlandingsaangiften, systematische controles en een nauwere samenwerking met de douaneautoriteiten. |
| --- | --- |

(31)

Wat betreft de beschikbare systemen ter waarborging van de traceerbaarheid heeft de Commissie geconcludeerd dat de Salomonseilanden niet in staat zijn om aangelande vangsten systematisch te controleren. Hoewel volgens de verklaringen van de lokale autoriteiten 100 % van de aangelande vangsten in de toegestane havens wordt gecontroleerd, konden zij niet bewijzen hoe de inspecteurs worden ingezet om deze dekking te waarborgen. De Commissie heeft geconstateerd dat slechts één inspecteur werkzaam is in de haven waar de meeste vangsten worden aangeland, terwijl de overige inspecteurs zich na elke aanlanding naar de andere haven begeven (die zich niet op het grootste eiland bevindt waar de autoriteiten hun administratieve zetel en middelen hebben). De Salomonseilanden hebben erkend dat hun controle- en monitoringsysteem moet worden versterkt, met name het traceerbaarheidssysteem voor visserijproducten, de invoering van aanlandingsaangiften, systematische controles en een nauwere samenwerking met de douaneautoriteiten.

| (32) | Een grondige analyse van de vangstcertificaten die door de autoriteiten van de Salomonseilanden zijn gevalideerd met het oog op de uitvoer naar de Unie heeft een aantal zwakke punten in het validatieproces aan het licht gebracht. De Commissie heeft deze analyse tijdens haar bezoek in februari 2014 bevestigd. Er is met name geconcludeerd dat de systematische controle van de in de vangstcertificaten verstrekte informatie tekortschiet. Voorts is er geen traceerbaarheidssysteem beschikbaar en zijn de in de vangstcertificaten vermelde hoeveelheden vastgesteld door de marktdeelnemer. De bevoegde autoriteiten zijn dus volledig aangewezen op deze informatie. De vangstcertificaten voor de directe invoer van verwerkte producten worden systematisch gevalideerd nadat de zending de Salomonseilanden reeds heeft verlaten. De Salomonseilanden zijn niet in staat enige vorm van controle of traceerbaarheid te waarborgen voor de producten die zij fysiek nooit inspecteren. |
| --- | --- |

(32)

Een grondige analyse van de vangstcertificaten die door de autoriteiten van de Salomonseilanden zijn gevalideerd met het oog op de uitvoer naar de Unie heeft een aantal zwakke punten in het validatieproces aan het licht gebracht. De Commissie heeft deze analyse tijdens haar bezoek in februari 2014 bevestigd. Er is met name geconcludeerd dat de systematische controle van de in de vangstcertificaten verstrekte informatie tekortschiet. Voorts is er geen traceerbaarheidssysteem beschikbaar en zijn de in de vangstcertificaten vermelde hoeveelheden vastgesteld door de marktdeelnemer. De bevoegde autoriteiten zijn dus volledig aangewezen op deze informatie. De vangstcertificaten voor de directe invoer van verwerkte producten worden systematisch gevalideerd nadat de zending de Salomonseilanden reeds heeft verlaten. De Salomonseilanden zijn niet in staat enige vorm van controle of traceerbaarheid te waarborgen voor de producten die zij fysiek nooit inspecteren.

| (33) | Bovendien heeft de enige validerende ambtenaar geen directe toegang tot controlegegevens, zoals het vaartuigmonitoringsysteem (VMS), vergunningsinformatie of logboeken. Als er vóór de validatie een verificatie of kruiscontrole wordt uitgevoerd, moet dit gebeuren via telefonisch contact met het hoofdkantoor van het ministerie van Visserij en Mariene Rijkdommen waar de relevante informatie is gecentraliseerd. Er is geen documentatie beschikbaar met betrekking tot deze verificaties. |
| --- | --- |

(33)

Bovendien heeft de enige validerende ambtenaar geen directe toegang tot controlegegevens, zoals het vaartuigmonitoringsysteem (VMS), vergunningsinformatie of logboeken. Als er vóór de validatie een verificatie of kruiscontrole wordt uitgevoerd, moet dit gebeuren via telefonisch contact met het hoofdkantoor van het ministerie van Visserij en Mariene Rijkdommen waar de relevante informatie is gecentraliseerd. Er is geen documentatie beschikbaar met betrekking tot deze verificaties.

| (34) | Het feit dat de validatie (op enkele uitzonderingsgevallen na) systematisch op dezelfde dag als de aangifte van de exporteur plaatsvindt, geeft aan dat voorafgaande verificaties en kruiscontroles beperkt of zelfs niet-bestaand zijn. Er is in elk geval geen documentatie in verband met de kruiscontroles verstrekt. |
| --- | --- |

(34)

Het feit dat de validatie (op enkele uitzonderingsgevallen na) systematisch op dezelfde dag als de aangifte van de exporteur plaatsvindt, geeft aan dat voorafgaande verificaties en kruiscontroles beperkt of zelfs niet-bestaand zijn. Er is in elk geval geen documentatie in verband met de kruiscontroles verstrekt.

| (35) | Bovendien zijn enkele tekortkomingen in de vangstcertificaten geconstateerd met betrekking tot onsamenhangendheden in het nummeringssysteem, ontoereikende informatie over de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, het vangstgebied, alsmede ernstige inconsistenties in de datums, zoals validatiedatums die de aangifte van de exporteur of aanlandingsaangiften die de vangstdatums voorafgaan. Deze fundamentele fouten brengen de geloofwaardigheid van de volledige validatieprocedure in het gedrang. |
| --- | --- |

(35)

Bovendien zijn enkele tekortkomingen in de vangstcertificaten geconstateerd met betrekking tot onsamenhangendheden in het nummeringssysteem, ontoereikende informatie over de toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, het vangstgebied, alsmede ernstige inconsistenties in de datums, zoals validatiedatums die de aangifte van de exporteur of aanlandingsaangiften die de vangstdatums voorafgaan. Deze fundamentele fouten brengen de geloofwaardigheid van de volledige validatieprocedure in het gedrang.

| (36) | De Commissie heeft tevens praktijken geconstateerd waarbij geen informatie over aanlandingen van vis bestaan (geen aanlandingsaangiften) en de Salomonseilanden als alternatief informatie van machtigingen tot overlading in de haven gebruiken om de hoeveelheden in de vangstcertificaten aan te geven. Zo werd geconstateerd dat marktdeelnemers sjablonen van vangstcertificaten gebruiken met vooraf ingevulde informatie over de vaartuigen, soorten, productcodes, enz. Er zijn ook exemplaren aangetroffen waarbij het vangstcertificaat gevalideerd was met extra regels voor grootoog- en geelvintonijn zonder vermelding van de hoeveelheden. Zo ontstaat het risico dat het vangstcertificaat wordt gemanipuleerd nadat het gevalideerd is. |
| --- | --- |

(36)

De Commissie heeft tevens praktijken geconstateerd waarbij geen informatie over aanlandingen van vis bestaan (geen aanlandingsaangiften) en de Salomonseilanden als alternatief informatie van machtigingen tot overlading in de haven gebruiken om de hoeveelheden in de vangstcertificaten aan te geven. Zo werd geconstateerd dat marktdeelnemers sjablonen van vangstcertificaten gebruiken met vooraf ingevulde informatie over de vaartuigen, soorten, productcodes, enz. Er zijn ook exemplaren aangetroffen waarbij het vangstcertificaat gevalideerd was met extra regels voor grootoog- en geelvintonijn zonder vermelding van de hoeveelheden. Zo ontstaat het risico dat het vangstcertificaat wordt gemanipuleerd nadat het gevalideerd is.

| (37) | Bovendien zijn enkele voorbeelden van vangstcertificaten gevonden waarbij verschillende versies met verschillende hoeveelheden worden ingediend bij de invoer van de producten in de Unie. De Salomonseilanden hebben verklaard dat de marktdeelnemers hen om de afgifte van aanvullende vangstcertificaten verzoeken voor dezelfde zending, zonder dat zij de reden voor dat verzoek in twijfel trekken of de oorspronkelijke originele versie terugkrijgen om fraude en misbruik te voorkomen. Samen met de andere geconstateerde tekortkomingen brengt deze praktijk het aanzienlijke risico met zich mee dat IOO-vis of ten minste niet in aanmerking komende vis wordt aangemerkt als in aanmerking komende vis met het oog op de uitvoer ervan naar de Unie. Met name de landen in de regio die geen visproducten naar de Unie mogen uitvoeren, kunnen de zwakke punten in het validatiesysteem van de Salomonseilanden misbruiken om hun vis te dekken met het oog op de onrechtstreekse invoer ervan in de Unie. Ook hier bleken de Salomonseilanden niet te begrijpen en te beseffen welk risico een te ruime dekking van hoeveelheden door duplicatie of triplicatie van vangstcertificaten inhoudt. |
| --- | --- |

(37)

Bovendien zijn enkele voorbeelden van vangstcertificaten gevonden waarbij verschillende versies met verschillende hoeveelheden worden ingediend bij de invoer van de producten in de Unie. De Salomonseilanden hebben verklaard dat de marktdeelnemers hen om de afgifte van aanvullende vangstcertificaten verzoeken voor dezelfde zending, zonder dat zij de reden voor dat verzoek in twijfel trekken of de oorspronkelijke originele versie terugkrijgen om fraude en misbruik te voorkomen. Samen met de andere geconstateerde tekortkomingen brengt deze praktijk het aanzienlijke risico met zich mee dat IOO-vis of ten minste niet in aanmerking komende vis wordt aangemerkt als in aanmerking komende vis met het oog op de uitvoer ervan naar de Unie. Met name de landen in de regio die geen visproducten naar de Unie mogen uitvoeren, kunnen de zwakke punten in het validatiesysteem van de Salomonseilanden misbruiken om hun vis te dekken met het oog op de onrechtstreekse invoer ervan in de Unie. Ook hier bleken de Salomonseilanden niet te begrijpen en te beseffen welk risico een te ruime dekking van hoeveelheden door duplicatie of triplicatie van vangstcertificaten inhoudt.

| (38) | De Salomonseilanden hebben alle in overwegingen 32 tot en met 37 beschreven tekortkomingen in de vangstcertificeringsregeling aanvaard en de fouten toegeschreven aan de onbekwaamheid van de bevoegde ambtenaren. Zij hebben verklaard dat zij werken aan de verbetering van het vangstcertificeringsproces. In dit licht is een aantal operationele standaardprocedures (SOP’s) opgesteld en wordt het personeel opgeleid om de tenuitvoerlegging ervan te vergemakkelijken. Niettemin hadden alle verstrekte gegevens betrekking op plannen voor de toekomst zonder enig concreet of tastbaar resultaat. Voorts heeft de Commissie zich ingespannen om te verifiëren of het validatieproces van vangstcertificaten is verbeterd na het bezoek van de Commissie in februari 2014 en de invoering van vrijwaringsmaatregelen door de Salomonseilanden. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie geen verbeteringen kunnen constateren. |
| --- | --- |

(38)

De Salomonseilanden hebben alle in overwegingen 32 tot en met 37 beschreven tekortkomingen in de vangstcertificeringsregeling aanvaard en de fouten toegeschreven aan de onbekwaamheid van de bevoegde ambtenaren. Zij hebben verklaard dat zij werken aan de verbetering van het vangstcertificeringsproces. In dit licht is een aantal operationele standaardprocedures (SOP’s) opgesteld en wordt het personeel opgeleid om de tenuitvoerlegging ervan te vergemakkelijken. Niettemin hadden alle verstrekte gegevens betrekking op plannen voor de toekomst zonder enig concreet of tastbaar resultaat. Voorts heeft de Commissie zich ingespannen om te verifiëren of het validatieproces van vangstcertificaten is verbeterd na het bezoek van de Commissie in februari 2014 en de invoering van vrijwaringsmaatregelen door de Salomonseilanden. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie geen verbeteringen kunnen constateren.

| (39) | Als gevolg van het vastgestelde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan beschikbare informatie voor de Salomonseilanden over aangelande vis, kunnen de Salomonseilanden niet waarborgen dat visserijproducten die de Salomonseilanden of in de Salomonseilanden gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals besproken in de overwegingen 28 tot en met 37. De mogelijkheid om de toegang van IOO-producten en de latere uitvoer ervan te controleren, wordt ook in het gedrang gebracht door de dubbelzinnige toepassing van de regels van oorsprong zoals vastgesteld in overweging 28, alsook door het ontbreken van duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, die in de overwegingen 63 tot en met 68 zijn omschreven. |
| --- | --- |

(39)

Als gevolg van het vastgestelde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan beschikbare informatie voor de Salomonseilanden over aangelande vis, kunnen de Salomonseilanden niet waarborgen dat visserijproducten die de Salomonseilanden of in de Salomonseilanden gevestigde verwerkingsbedrijven binnenkomen niet afkomstig zijn van IOO-visserij, zoals besproken in de overwegingen 28 tot en met 37. De mogelijkheid om de toegang van IOO-producten en de latere uitvoer ervan te controleren, wordt ook in het gedrang gebracht door de dubbelzinnige toepassing van de regels van oorsprong zoals vastgesteld in overweging 28, alsook door het ontbreken van duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen, die in de overwegingen 63 tot en met 68 zijn omschreven.

| (40) | Gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan derhalve op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dienen te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot hun markt hebben. |
| --- | --- |

(40)

Gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan derhalve op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dienen te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot hun markt hebben.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (41) | De Commissie heeft onderzocht of de Salomonseilanden effectief met de Commissie hebben samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen. |
| --- | --- |

(41)

De Commissie heeft onderzocht of de Salomonseilanden effectief met de Commissie hebben samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen.

| (42) | De autoriteiten van de Salomonseilanden die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken om informatie of verificatie en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar de betrouwbaarheid en de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten te waarborgen zoals vastgesteld in deel 3, onder 1). |
| --- | --- |

(42)

De autoriteiten van de Salomonseilanden die de vangstcertificeringsregeling uit de IOO-verordening toepassen, stellen zich doorgaans coöperatief op wat betreft het reageren op verzoeken om informatie of verificatie en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, maar de betrouwbaarheid en de juistheid van hun antwoorden wordt geschaad en ondermijnd door het gebrek aan transparantie en doordat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om de traceerbaarheid van visserijproducten te waarborgen zoals vastgesteld in deel 3, onder 1).

| (43) | In het licht van de algemene beoordeling of de Salomonseilanden zich hebben gekweten van hun taken die zij als vlaggen-, haven- en kuststaat dienen te vervullen, heeft de Commissie ook geanalyseerd of de Salomonseilanden samenwerken met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(43)

In het licht van de algemene beoordeling of de Salomonseilanden zich hebben gekweten van hun taken die zij als vlaggen-, haven- en kuststaat dienen te vervullen, heeft de Commissie ook geanalyseerd of de Salomonseilanden samenwerken met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij.

| (44) | In dat verband is tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 geconstateerd dat de Salomonseilanden onvoldoende bereid zijn om samen te werken met vlaggenstaten van vaartuigen die in het kader van verschillende visserijovereenkomsten vissen in de wateren onder hun jurisdictie, zoals blijkt uit het feit dat de Salomonseilanden niet systematisch informatie met betrekking tot vaartuiggegevens hebben verstrekt aan vlaggenstaten. Dit is een duidelijke aanwijzing dat de Salomonseilanden niet voldoen aan hun verplichtingen krachtens internationaal recht (met name artikel 7, lid 1, onder a), van UNFSA) om doeltreffende maatregelen te nemen voor de instandhouding en het beheer van de in hun wateren voorkomende grensoverschrijdende visbestanden alsook doeltreffende en doelmatige maatregelen ter voorkoming van IOO-visserij. Dit gebrek aan samenwerking druist tevens in tegen punt 40 van de vrijwillige richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten (8), op grond waarvan vlaggen- en kuststaten enkel visserijovereenkomsten moeten sluiten als beide partijen ervan overtuigd zijn dat zulke activiteiten de duurzaamheid van levende mariene rijkdommen binnen de jurisdictie van de kuststaat niet zullen ondermijnen. |
| --- | --- |

(44)

In dat verband is tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 geconstateerd dat de Salomonseilanden onvoldoende bereid zijn om samen te werken met vlaggenstaten van vaartuigen die in het kader van verschillende visserijovereenkomsten vissen in de wateren onder hun jurisdictie, zoals blijkt uit het feit dat de Salomonseilanden niet systematisch informatie met betrekking tot vaartuiggegevens hebben verstrekt aan vlaggenstaten. Dit is een duidelijke aanwijzing dat de Salomonseilanden niet voldoen aan hun verplichtingen krachtens internationaal recht (met name artikel 7, lid 1, onder a), van UNFSA) om doeltreffende maatregelen te nemen voor de instandhouding en het beheer van de in hun wateren voorkomende grensoverschrijdende visbestanden alsook doeltreffende en doelmatige maatregelen ter voorkoming van IOO-visserij. Dit gebrek aan samenwerking druist tevens in tegen punt 40 van de vrijwillige richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten (8), op grond waarvan vlaggen- en kuststaten enkel visserijovereenkomsten moeten sluiten als beide partijen ervan overtuigd zijn dat zulke activiteiten de duurzaamheid van levende mariene rijkdommen binnen de jurisdictie van de kuststaat niet zullen ondermijnen.

| (45) | Ondanks het grote aantal overladingen van onder buitenlandse vlag varende vaartuigen dat in de Salomonseilanden plaatsvindt, heeft het land geen samenwerking tot stand gebracht met de vlaggenstaten van deze vaartuigen. Derhalve zijn de Salomonseilanden niet in staat hun taken als havenstaat te vervullen overeenkomstig de punten 52 tot en met 64 van het IOO-IPA. De Salomonseilanden voldoen met name niet aan hun verplichtingen als havenstaat ten overstaan van de onder buitenlandse vlag varende vaartuigen die hun havens aandoen, aangezien zij niet samenwerken met vlaggenstaten op het gebied van fundamentele aangelegenheden zoals de uitwisseling van informatie inzake aanlandingen, overladingen en weigeringen om een haven aan te doen. Hoewel de autoriteiten van de Salomonseilanden in hun ingediende schrijven van 6 mei 2014 hebben verklaard dat zij de betrokken vlaggenstaten zouden aanschrijven om de samenwerking te versterken bij de vervollediging van de overladingsgegevens die vereist zijn in de vangstcertificaten met het oog op de uitvoer naar de Unie, zijn er tot op heden met derde landen geen concrete akkoorden gesloten met betrekking tot de uitwisseling van informatie en gegevens inzake overladingen. |
| --- | --- |

(45)

Ondanks het grote aantal overladingen van onder buitenlandse vlag varende vaartuigen dat in de Salomonseilanden plaatsvindt, heeft het land geen samenwerking tot stand gebracht met de vlaggenstaten van deze vaartuigen. Derhalve zijn de Salomonseilanden niet in staat hun taken als havenstaat te vervullen overeenkomstig de punten 52 tot en met 64 van het IOO-IPA. De Salomonseilanden voldoen met name niet aan hun verplichtingen als havenstaat ten overstaan van de onder buitenlandse vlag varende vaartuigen die hun havens aandoen, aangezien zij niet samenwerken met vlaggenstaten op het gebied van fundamentele aangelegenheden zoals de uitwisseling van informatie inzake aanlandingen, overladingen en weigeringen om een haven aan te doen. Hoewel de autoriteiten van de Salomonseilanden in hun ingediende schrijven van 6 mei 2014 hebben verklaard dat zij de betrokken vlaggenstaten zouden aanschrijven om de samenwerking te versterken bij de vervollediging van de overladingsgegevens die vereist zijn in de vangstcertificaten met het oog op de uitvoer naar de Unie, zijn er tot op heden met derde landen geen concrete akkoorden gesloten met betrekking tot de uitwisseling van informatie en gegevens inzake overladingen.

| (46) | Ten aanzien van de samenwerking met lidstaten van de Unie in verband met de controle van de door de Salomonseilanden gevalideerde vangstcertificaten, heeft het land van drie lidstaten van de Unie verzoeken om verificatie ontvangen. Deze verzoeken werden door de bevoegde autoriteiten behandeld en tijdig beantwoord. Toch bevatten de antwoorden doorgaans enkel een bevestiging van de echtheid van het vangstcertificaat zonder nadere toelichtingen. Ter plaatse was geen documentatie beschikbaar met betrekking tot deze verzoeken om verificatie. |
| --- | --- |

(46)

Ten aanzien van de samenwerking met lidstaten van de Unie in verband met de controle van de door de Salomonseilanden gevalideerde vangstcertificaten, heeft het land van drie lidstaten van de Unie verzoeken om verificatie ontvangen. Deze verzoeken werden door de bevoegde autoriteiten behandeld en tijdig beantwoord. Toch bevatten de antwoorden doorgaans enkel een bevestiging van de echtheid van het vangstcertificaat zonder nadere toelichtingen. Ter plaatse was geen documentatie beschikbaar met betrekking tot deze verzoeken om verificatie.

| (47) | De Commissie heeft geanalyseerd of de Salomonseilanden doeltreffende handhavingsmaatregelen hebben genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke marktdeelnemers, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(47)

De Commissie heeft geanalyseerd of de Salomonseilanden doeltreffende handhavingsmaatregelen hebben genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke marktdeelnemers, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (48) | Op het gebied van naleving en handhaving is tijdens het bezoek van de Commissie aan het licht gekomen dat de Salomonseilanden geen specifieke wetgeving hebben om op te treden tegen IOO-visserijactiviteiten. Het ontbreken van deze wetgeving wijst erop dat de Salomonseilanden geen vlaggenstaatcontrole over vissersvaartuigen conform artikel 94 van UNCLOS waarborgen. Bovendien zijn de prestaties van de Salomonseilanden op het gebied van naleving en handhaving niet in overeenstemming met punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen onder hun jurisdictie streng genoeg zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(48)

Op het gebied van naleving en handhaving is tijdens het bezoek van de Commissie aan het licht gekomen dat de Salomonseilanden geen specifieke wetgeving hebben om op te treden tegen IOO-visserijactiviteiten. Het ontbreken van deze wetgeving wijst erop dat de Salomonseilanden geen vlaggenstaatcontrole over vissersvaartuigen conform artikel 94 van UNCLOS waarborgen. Bovendien zijn de prestaties van de Salomonseilanden op het gebied van naleving en handhaving niet in overeenstemming met punt 21 van het IOO-IAP, waarin staten wordt geadviseerd te verzekeren dat sancties voor IOO-visserij door vaartuigen onder hun jurisdictie streng genoeg zijn om IOO-visserij effectief te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (49) | In een auditverslag dat in 2012 is gepubliceerd, heeft de auditeur-generaal van de Salomonseilanden (9) verklaard dat de geldende visserijwet inderdaad achterhaald is en geen rekening houdt met de verplichtingen van het land uit hoofde van internationale, regionale en subregionale overeenkomsten. Ook de autoriteiten waarmee de Commissie tijdens haar bezoek in februari 2014 heeft vergaderd, waren het eens met deze bevinding. Nog voor het bezoek werd een nieuw ontwerp van een visserijwet ingediend. De sancties in dat ontwerp zijn echter niet streng genoeg om de naleving effectief te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist overeenkomstig artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag (10). Zo berust het sanctiesysteem namelijk op een strafmaatsysteem waarvan de rechtsgrondslag nog steeds niet is vastgesteld. De Salomonseilanden hebben de achterhaaldheid van het niet-toegepaste systeem erkend en verklaard dat het momenteel aan een herziening wordt onderworpen. Op 6 oktober 2014 werd een bijgewerkt ontwerp van de visserijwet ingediend. De situatie blijft echter problematisch door de onduidelijke definities van ernstige inbreuken, strafpunten, herhaalde inbreuken en de hoogte van boeten en door de onduidelijke bijbehorende rechtsgevolgen. |
| --- | --- |

(49)

In een auditverslag dat in 2012 is gepubliceerd, heeft de auditeur-generaal van de Salomonseilanden (9) verklaard dat de geldende visserijwet inderdaad achterhaald is en geen rekening houdt met de verplichtingen van het land uit hoofde van internationale, regionale en subregionale overeenkomsten. Ook de autoriteiten waarmee de Commissie tijdens haar bezoek in februari 2014 heeft vergaderd, waren het eens met deze bevinding. Nog voor het bezoek werd een nieuw ontwerp van een visserijwet ingediend. De sancties in dat ontwerp zijn echter niet streng genoeg om de naleving effectief te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist overeenkomstig artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag (10). Zo berust het sanctiesysteem namelijk op een strafmaatsysteem waarvan de rechtsgrondslag nog steeds niet is vastgesteld. De Salomonseilanden hebben de achterhaaldheid van het niet-toegepaste systeem erkend en verklaard dat het momenteel aan een herziening wordt onderworpen. Op 6 oktober 2014 werd een bijgewerkt ontwerp van de visserijwet ingediend. De situatie blijft echter problematisch door de onduidelijke definities van ernstige inbreuken, strafpunten, herhaalde inbreuken en de hoogte van boeten en door de onduidelijke bijbehorende rechtsgevolgen.

| (50) | Wat de bestaande capaciteit van de Salomonseilanden betreft, zij erop gewezen dat de Salomonseilanden volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (11) wordt beschouwd als een land met een lage menselijke ontwikkeling (143e van 186 landen in 2013). Dit wordt ook bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (12) waarin de Salomonseilanden zijn ingedeeld bij minst ontwikkelde landen. In de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van officiële ontwikkelingshulp die de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bijhoudt met het oog op de verslaglegging over 2012 (13) worden de Salomonseilanden ingedeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen. De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een ondermijnende factor voor het vermogen van de Salomonseilanden om hun samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen. Niettemin wordt eraan herinnerd dat de tekortkomingen op het gebied van samenwerking en handhaving veeleer te maken hebben met het gebrek aan een adequaat rechtskader dat passende follow-upmaatregelen mogelijk maakt, dan met de bestaande capaciteit van de Salomonseilanden om hun internationale verplichtingen na te komen. Zo wijst de Commissie er op basis van de gegevens die zij tijdens haar bezoek in februari 2014 heeft verkregen, op dat het de Salomonseilanden niet zozeer ontbreekt aan financiële middelen, maar eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat om de doeltreffende en doelmatige vervulling van hun taken als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat te waarborgen. |
| --- | --- |

(50)

Wat de bestaande capaciteit van de Salomonseilanden betreft, zij erop gewezen dat de Salomonseilanden volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (11) wordt beschouwd als een land met een lage menselijke ontwikkeling (143e van 186 landen in 2013). Dit wordt ook bevestigd door bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (12) waarin de Salomonseilanden zijn ingedeeld bij minst ontwikkelde landen. In de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van officiële ontwikkelingshulp die de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bijhoudt met het oog op de verslaglegging over 2012 (13) worden de Salomonseilanden ingedeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen. De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van de bevoegde autoriteiten kunnen worden beschouwd als een ondermijnende factor voor het vermogen van de Salomonseilanden om hun samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen. Niettemin wordt eraan herinnerd dat de tekortkomingen op het gebied van samenwerking en handhaving veeleer te maken hebben met het gebrek aan een adequaat rechtskader dat passende follow-upmaatregelen mogelijk maakt, dan met de bestaande capaciteit van de Salomonseilanden om hun internationale verplichtingen na te komen. Zo wijst de Commissie er op basis van de gegevens die zij tijdens haar bezoek in februari 2014 heeft verkregen, op dat het de Salomonseilanden niet zozeer ontbreekt aan financiële middelen, maar eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat om de doeltreffende en doelmatige vervulling van hun taken als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat te waarborgen.

| (51) | Bovendien moet worden onderstreept dat de Unie, in overeenstemming met de aanbevelingen in de punten 85 en 86 van het IOO-IAP inzake bijzondere vereisten van ontwikkelingslanden, de Salomonseilanden bij de toepassing van de IOO-verordening heeft geholpen middels een specifiek door de Commissie gefinancierd programma voor technische bijstand (14). |
| --- | --- |

(51)

Bovendien moet worden onderstreept dat de Unie, in overeenstemming met de aanbevelingen in de punten 85 en 86 van het IOO-IAP inzake bijzondere vereisten van ontwikkelingslanden, de Salomonseilanden bij de toepassing van de IOO-verordening heeft geholpen middels een specifiek door de Commissie gefinancierd programma voor technische bijstand (14).

| (52) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dienen te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(52)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als kust- en marktstaat dienen te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (53) | De Salomonseilanden hebben UNCLOS en UNFSA geratificeerd. De Salomonseilanden zijn een verdragsluitende partij bij WCPFC. De Salomonseilanden zijn partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang. |
| --- | --- |

(53)

De Salomonseilanden hebben UNCLOS en UNFSA geratificeerd. De Salomonseilanden zijn een verdragsluitende partij bij WCPFC. De Salomonseilanden zijn partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang.

| (54) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van de Salomonseilanden als verdragsluitende partij bij de WCPFC. |
| --- | --- |

(54)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van de Salomonseilanden als verdragsluitende partij bij de WCPFC.

| (55) | Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van de Salomonseilanden om de door de WCPFC vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen. |
| --- | --- |

(55)

Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van de Salomonseilanden om de door de WCPFC vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen.

| (56) | Blijkens de informatie die door de Salomonseilanden is verstrekt in verband met de toestand van de tonijnvisserij in hun wateren, waren de vangsten uit de tonijnbestanden in de exclusieve economische zone (EEZ) van de Salomonseilanden in 2012 goed voor 3,5 % van de vangsten in de westelijke en centrale Stille Oceaan (15). Ten opzichte van 2010 en 2011 komt dit neer op een daling van 50 %. |
| --- | --- |

(56)

Blijkens de informatie die door de Salomonseilanden is verstrekt in verband met de toestand van de tonijnvisserij in hun wateren, waren de vangsten uit de tonijnbestanden in de exclusieve economische zone (EEZ) van de Salomonseilanden in 2012 goed voor 3,5 % van de vangsten in de westelijke en centrale Stille Oceaan (15). Ten opzichte van 2010 en 2011 komt dit neer op een daling van 50 %.

| (57) | Uit de cijfers in overweging 56 blijkt dat de Salomonseilanden een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheren en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid hebben om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdom te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ moet bevorderen, moet waarborgen dat de onderdanen van andere staten die in zijn EEZ vissen de instandhoudings- en beheersmaatregelen naleven en moet samenwerken met de desbetreffende staten en regionale organisaties die betrokken zijn bij die visserij. |
| --- | --- |

(57)

Uit de cijfers in overweging 56 blijkt dat de Salomonseilanden een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheren en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid hebben om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdom te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ moet bevorderen, moet waarborgen dat de onderdanen van andere staten die in zijn EEZ vissen de instandhoudings- en beheersmaatregelen naleven en moet samenwerken met de desbetreffende staten en regionale organisaties die betrokken zijn bij die visserij.

| (58) | In dat verband moet worden opgemerkt dat het rechtskader van de Salomonseilanden, in strijd met die verplichtingen en aanbevelingen, niet zorgt voor een doeltreffend en doelmatig beheer van vaartuigen die actief zijn in onder de jurisdictie van de Salomonseilanden vallende wateren. Voorts bevat het rechtskader geen duidelijke en transparante bepalingen die toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen vaststellen voor alle soorten wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden of, wanneer die wel voorhanden zijn, is niet in duidelijke en transparante procedures voor de uitvoering daarvan voorzien. Deze elementen worden verder geanalyseerd in de overwegingen 59 tot en met 75. |
| --- | --- |

(58)

In dat verband moet worden opgemerkt dat het rechtskader van de Salomonseilanden, in strijd met die verplichtingen en aanbevelingen, niet zorgt voor een doeltreffend en doelmatig beheer van vaartuigen die actief zijn in onder de jurisdictie van de Salomonseilanden vallende wateren. Voorts bevat het rechtskader geen duidelijke en transparante bepalingen die toepasselijke instandhoudings- en beheersmaatregelen vaststellen voor alle soorten wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden of, wanneer die wel voorhanden zijn, is niet in duidelijke en transparante procedures voor de uitvoering daarvan voorzien. Deze elementen worden verder geanalyseerd in de overwegingen 59 tot en met 75.

| (59) | De wijze waarop de Salomonseilanden hun tonijnbestanden beheren vormt een duidelijk bewijs voor de ontoereikendheid van hun rechtskader. De Salomonseilanden hebben verklaard dat het huidige „nationale tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan van de Salomonseilanden” slechts gedeeltelijk ten uitvoer is gelegd en bijgevolg moet worden vervangen door een nieuw plan. |
| --- | --- |

(59)

De wijze waarop de Salomonseilanden hun tonijnbestanden beheren vormt een duidelijk bewijs voor de ontoereikendheid van hun rechtskader. De Salomonseilanden hebben verklaard dat het huidige „nationale tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan van de Salomonseilanden” slechts gedeeltelijk ten uitvoer is gelegd en bijgevolg moet worden vervangen door een nieuw plan.

| (60) | Het ontwerp van het nieuwe tonijnbeheersplan dat in november 2013 bij de Commissie is ingediend, voorziet in het rechtskader voor het beheer van tonijnbestanden en is vanaf 3 zeemijlen van toepassing op alle wateren van de Salomonseilanden, met inbegrip van archipelwateren. Dit is echter slechts een document met algemene beginselen. Tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben de Salomonseilanden ermee ingestemd het ontwerp te herzien opdat het de realiteit van hun visserijactiviteiten en -industrie weerspiegelt. De Salomonseilanden hebben verklaard dat het nieuwe plan subregionale instandhoudings- en beheersmaatregelen zal bevatten, alsook vergunningenstelsels en voorwaarden, TAC-beperkingen, zonaal beheer voor archipelwateren en EEZ’s, referentiepunten en vangstcontroleregels. |
| --- | --- |

(60)

Het ontwerp van het nieuwe tonijnbeheersplan dat in november 2013 bij de Commissie is ingediend, voorziet in het rechtskader voor het beheer van tonijnbestanden en is vanaf 3 zeemijlen van toepassing op alle wateren van de Salomonseilanden, met inbegrip van archipelwateren. Dit is echter slechts een document met algemene beginselen. Tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben de Salomonseilanden ermee ingestemd het ontwerp te herzien opdat het de realiteit van hun visserijactiviteiten en -industrie weerspiegelt. De Salomonseilanden hebben verklaard dat het nieuwe plan subregionale instandhoudings- en beheersmaatregelen zal bevatten, alsook vergunningenstelsels en voorwaarden, TAC-beperkingen, zonaal beheer voor archipelwateren en EEZ’s, referentiepunten en vangstcontroleregels.

| (61) | In elk geval staat vast dat het bestaande plan verouderd is en dus in strijd is met de in artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1, en artikel 64 van UNCLOS vastgestelde verplichtingen inzake optimale benutting van de rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(61)

In elk geval staat vast dat het bestaande plan verouderd is en dus in strijd is met de in artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1, en artikel 64 van UNCLOS vastgestelde verplichtingen inzake optimale benutting van de rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (62) | Dat de Salomonseilanden ten aanzien van alle wateren onder hun jurisdictie, met inbegrip van de archipelwateren, geen duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen hebben vastgesteld op basis van het beste wetenschappelijke advies en overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van UNCLOS, UNFSA en WCPFC, vormt een ander element dat wijst op een tekortschietende regelgeving. In februari 2014 is immers geconstateerd dat de instandhoudings- en beheersregels niet transparant en duidelijk genoeg zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 63 tot en met 68) en noch compatibel noch op het beste wetenschappelijke advies gebaseerd lijken te zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 69 tot en met 75). |
| --- | --- |

(62)

Dat de Salomonseilanden ten aanzien van alle wateren onder hun jurisdictie, met inbegrip van de archipelwateren, geen duidelijke instandhoudings- en beheersmaatregelen hebben vastgesteld op basis van het beste wetenschappelijke advies en overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van UNCLOS, UNFSA en WCPFC, vormt een ander element dat wijst op een tekortschietende regelgeving. In februari 2014 is immers geconstateerd dat de instandhoudings- en beheersregels niet transparant en duidelijk genoeg zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 63 tot en met 68) en noch compatibel noch op het beste wetenschappelijke advies gebaseerd lijken te zijn (zoals uiteengezet in de overwegingen 69 tot en met 75).

| (63) | Naar de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden. |
| --- | --- |

(63)

Naar de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden.

| (64) | De Salomonseilanden hebben de Commissie echter meegedeeld dat zij van oordeel zijn dat de wateren onder hun nationale jurisdictie (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) niet onder het WCPFC-verdrag vallen, ook al heeft de WCPFC de tenuitvoerlegging van haar instandhoudings- en beheersmaatregelen aan haar verdragsluitende partijen overgedragen. Bovendien beperken de partijen bij de Nauru-overeenkomst de visserijinspanning door de toekenning van vaartdagen (dagschema voor vaartuigen (VDS)) die in elke EEZ van de partijen bij de overeenkomst gelden, maar deze beperking is niet van toepassing op territoriale en archipelwateren van de Salomonseilanden. |
| --- | --- |

(64)

De Salomonseilanden hebben de Commissie echter meegedeeld dat zij van oordeel zijn dat de wateren onder hun nationale jurisdictie (territoriale zee, archipelwateren, EEZ) niet onder het WCPFC-verdrag vallen, ook al heeft de WCPFC de tenuitvoerlegging van haar instandhoudings- en beheersmaatregelen aan haar verdragsluitende partijen overgedragen. Bovendien beperken de partijen bij de Nauru-overeenkomst de visserijinspanning door de toekenning van vaartdagen (dagschema voor vaartuigen (VDS)) die in elke EEZ van de partijen bij de overeenkomst gelden, maar deze beperking is niet van toepassing op territoriale en archipelwateren van de Salomonseilanden.

| (65) | Krachtens de artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS, de artikelen 5, 7, 8, 9 en 10 van UNFSA en de algemene doelstelling en de desbetreffende regels van het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) is het een duidelijke verplichting van een kuststaat om maatregelen aan te nemen die verenigbaar zijn met de maatregelen van toepassing in de regio en op volle zee teneinde de duurzaamheid op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling van een optimale benutting ervan te bevorderen. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 1, 2 en 3, en artikel 8, lid 1, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen. |
| --- | --- |

(65)

Krachtens de artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS, de artikelen 5, 7, 8, 9 en 10 van UNFSA en de algemene doelstelling en de desbetreffende regels van het WCPFC-verdrag (met name de artikelen 2, 5, 7 en 8) is het een duidelijke verplichting van een kuststaat om maatregelen aan te nemen die verenigbaar zijn met de maatregelen van toepassing in de regio en op volle zee teneinde de duurzaamheid op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling van een optimale benutting ervan te bevorderen. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 1, 2 en 3, en artikel 8, lid 1, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen.

| (66) | De visvergunning bevat de specifieke voorwaarden voor vissersvaartuigen die in de wateren van de Salomonseilanden vissen, met name de visperiode, te vangen vissoorten, visgebieden en andere voorwaarden. De onder de vlag van de Salomonseilanden varende vaartuigen hebben toegang tot de archipelwateren terwijl de in het kader van charterovereenkomsten en bilaterale/multilaterale overeenkomsten varende vloot toegang heeft tot de ringzegenvisserij in de EEZ van de Salomonseilanden, zoals op regionaal niveau geregeld en beperkt door het VDS. Voor vaartuigen voor de beugvisserij of vaartuigen die in archipelwateren vissen, worden instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de visvergunning. Voor vaartuigen voor de hengelvisserij worden instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de visvergunning. |
| --- | --- |

(66)

De visvergunning bevat de specifieke voorwaarden voor vissersvaartuigen die in de wateren van de Salomonseilanden vissen, met name de visperiode, te vangen vissoorten, visgebieden en andere voorwaarden. De onder de vlag van de Salomonseilanden varende vaartuigen hebben toegang tot de archipelwateren terwijl de in het kader van charterovereenkomsten en bilaterale/multilaterale overeenkomsten varende vloot toegang heeft tot de ringzegenvisserij in de EEZ van de Salomonseilanden, zoals op regionaal niveau geregeld en beperkt door het VDS. Voor vaartuigen voor de beugvisserij of vaartuigen die in archipelwateren vissen, worden instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de visvergunning. Voor vaartuigen voor de hengelvisserij worden instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de visvergunning.

| (67) | Het gebrek aan duidelijkheid en transparantie in de toepasselijke beheers- en instandhoudingsregels en de daadwerkelijke toepassing van visserijinspanningen volgens het VDS, alsmede het grote aantal bestaande regelingen in verband met de toegang tot visgronden zoals beschreven in overweging 66, schaden en ondermijnen de mogelijkheid van een effectieve tenuitvoerlegging van de doeltreffende instandhouding en het doeltreffende beheer van de visbestanden van de Salomonseilanden. |
| --- | --- |

(67)

Het gebrek aan duidelijkheid en transparantie in de toepasselijke beheers- en instandhoudingsregels en de daadwerkelijke toepassing van visserijinspanningen volgens het VDS, alsmede het grote aantal bestaande regelingen in verband met de toegang tot visgronden zoals beschreven in overweging 66, schaden en ondermijnen de mogelijkheid van een effectieve tenuitvoerlegging van de doeltreffende instandhouding en het doeltreffende beheer van de visbestanden van de Salomonseilanden.

| (68) | Kortom, in strijd met de in overweging 65 bedoelde verplichtingen, gelden voor de archipelwateren van de Salomonseilanden geen duidelijke, transparante en verenigbare instandhoudings- en beheersregels. |
| --- | --- |

(68)

Kortom, in strijd met de in overweging 65 bedoelde verplichtingen, gelden voor de archipelwateren van de Salomonseilanden geen duidelijke, transparante en verenigbare instandhoudings- en beheersregels.

| (69) | Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en op basis van een voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en visbestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet worden bedreigd door overbevissing. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen. |
| --- | --- |

(69)

Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en op basis van een voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en visbestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet worden bedreigd door overbevissing. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen.

| (70) | Aangezien de Salomonseilanden van mening zijn dat de WCPFC-regels niet volledig van toepassing zijn op de wateren onder hun jurisdictie, is het niet volledig duidelijk welke gegevens worden verzameld en gerapporteerd aan de WCPFC; dit heeft mogelijk geen betrekking op de beoordelingen van alle viswateren van de Salomonseilanden. In verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC wordt geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting in 2011 heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding gemaakt van enkele inconsistenties tussen vloten wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in vislogboeken voor de ringzegenvisserij en heeft zij, gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, aanbevolen dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité (16) wordt doorverwezen. In punt 37 heeft de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk gewezen op de onzekerheid omtrent de soortensamenstelling bij de ringzegenvisserij en heeft zij de verdragsluitende partijen aangespoord de ramingen van de samenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente (17) vangst- en vangstsamenstellingsgegevens aan de orde gesteld, heeft zij de rapportageverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten becommentarieerd en heeft zij aanbevelingen voor verbeteringen gedaan (18). Ook het feit dat bepaalde verdragsluitende partijen, waarvan sommige in de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden vissen, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken. |
| --- | --- |

(70)

Aangezien de Salomonseilanden van mening zijn dat de WCPFC-regels niet volledig van toepassing zijn op de wateren onder hun jurisdictie, is het niet volledig duidelijk welke gegevens worden verzameld en gerapporteerd aan de WCPFC; dit heeft mogelijk geen betrekking op de beoordelingen van alle viswateren van de Salomonseilanden. In verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC wordt geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting in 2011 heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding gemaakt van enkele inconsistenties tussen vloten wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in vislogboeken voor de ringzegenvisserij en heeft zij, gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, aanbevolen dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité (16) wordt doorverwezen. In punt 37 heeft de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk gewezen op de onzekerheid omtrent de soortensamenstelling bij de ringzegenvisserij en heeft zij de verdragsluitende partijen aangespoord de ramingen van de samenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente (17) vangst- en vangstsamenstellingsgegevens aan de orde gesteld, heeft zij de rapportageverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten becommentarieerd en heeft zij aanbevelingen voor verbeteringen gedaan (18). Ook het feit dat bepaalde verdragsluitende partijen, waarvan sommige in de wateren onder de jurisdictie van de Salomonseilanden vissen, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken.

| (71) | In de verslagen staat ook te lezen dat het door de WCPFC opgelegde vereiste van 100 % waarnemerstoezicht nog niet is bereikt en de Salomonseilanden volgens het jaarverslag, dat in 2012 bij de wetenschappelijke commissie is ingediend, nog niet aan dat vereiste voldoet (19). |
| --- | --- |

(71)

In de verslagen staat ook te lezen dat het door de WCPFC opgelegde vereiste van 100 % waarnemerstoezicht nog niet is bereikt en de Salomonseilanden volgens het jaarverslag, dat in 2012 bij de wetenschappelijke commissie is ingediend, nog niet aan dat vereiste voldoet (19).

| (72) | De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentages waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (20). |
| --- | --- |

(72)

De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentages waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (20).

| (73) | De Salomonseilanden passen geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in hun archipelwateren toe en hebben slechts weinig verenigbare maatregelen aangenomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van de Salomonseilanden, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel in de Stille Oceaan door deze situatie op het spel te worden gezet. De Salomonseilanden zorgen er dus niet voor dat in alle wateren onder hun jurisdictie instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met de verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overbevissing worden bedreigd. |
| --- | --- |

(73)

De Salomonseilanden passen geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in hun archipelwateren toe en hebben slechts weinig verenigbare maatregelen aangenomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van de Salomonseilanden, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel in de Stille Oceaan door deze situatie op het spel te worden gezet. De Salomonseilanden zorgen er dus niet voor dat in alle wateren onder hun jurisdictie instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met de verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overbevissing worden bedreigd.

| (74) | De Commissie heeft ook een beoordeling verricht van elk handelen of nalaten van de Salomonseilanden dat geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt. |
| --- | --- |

(74)

De Commissie heeft ook een beoordeling verricht van elk handelen of nalaten van de Salomonseilanden dat geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt.

| (75) | In dat opzicht stellen noch het geldende tonijnbeheersplan, noch het ontwerp van het „tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan van de Salomonseilanden” duidelijke doelstellingen vast ter beperking van het aantal vergunningen en de toegestane vangst. De Commissie is derhalve van oordeel dat het gebrek aan instandhoudings- en beheersmaatregelen de naleving door de Salomonseilanden van hun internationale verplichtingen ondermijnt. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend visbestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt. |
| --- | --- |

(75)

In dat opzicht stellen noch het geldende tonijnbeheersplan, noch het ontwerp van het „tonijnbeheers- en -ontwikkelingsplan van de Salomonseilanden” duidelijke doelstellingen vast ter beperking van het aantal vergunningen en de toegestane vangst. De Commissie is derhalve van oordeel dat het gebrek aan instandhoudings- en beheersmaatregelen de naleving door de Salomonseilanden van hun internationale verplichtingen ondermijnt. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend visbestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt.

| (76) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht dienen te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(76)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat de Salomonseilanden zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht dienen te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (77) | Rekening houdend met het feit dat de Salomonseilanden zijn ingedeeld in de categorie van landen met een lage menselijke ontwikkeling en minst ontwikkelde landen (zoals vermeld in overweging 50), heeft de Commissie onderzocht of de verzamelde informatie in verband kan worden gebracht met hun specifieke beperkingen als ontwikkelingsland. |
| --- | --- |

(77)

Rekening houdend met het feit dat de Salomonseilanden zijn ingedeeld in de categorie van landen met een lage menselijke ontwikkeling en minst ontwikkelde landen (zoals vermeld in overweging 50), heeft de Commissie onderzocht of de verzamelde informatie in verband kan worden gebracht met hun specifieke beperkingen als ontwikkelingsland.

| (78) | Het zij opgemerkt dat de kennisgeving van de Salomonseilanden als vlaggenstaat met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie is aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. De Salomonseilanden hebben overeenkomstig artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening bevestigd nationale regelingen te hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(78)

Het zij opgemerkt dat de kennisgeving van de Salomonseilanden als vlaggenstaat met ingang van 1 januari 2010 door de Commissie is aanvaard overeenkomstig artikel 20 van de IOO-verordening. De Salomonseilanden hebben overeenkomstig artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening bevestigd nationale regelingen te hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door hun vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (79) | Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee de Salomonseilanden vanwege hun ontwikkelingsniveau te maken hebben, niet worden aangevoerd als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Evenmin rechtvaardigen deze beperkingen dat de Salomonseilanden geen sanctiesysteem hebben vastgesteld voor inbreuken op internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(79)

Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee de Salomonseilanden vanwege hun ontwikkelingsniveau te maken hebben, niet worden aangevoerd als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Evenmin rechtvaardigen deze beperkingen dat de Salomonseilanden geen sanctiesysteem hebben vastgesteld voor inbreuken op internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (80) | Er wordt tevens op gewezen dat de Unie reeds een specifieke maatregel voor technische bijstand in de Salomonseilanden heeft gefinancierd ten behoeve van de strijd tegen IOO-visserij (21) en dat zij momenteel haar technische bijstand aan het land voortzet in de vorm van een specifiek programma voor capaciteitsopbouw. |
| --- | --- |

(80)

Er wordt tevens op gewezen dat de Unie reeds een specifieke maatregel voor technische bijstand in de Salomonseilanden heeft gefinancierd ten behoeve van de strijd tegen IOO-visserij (21) en dat zij momenteel haar technische bijstand aan het land voortzet in de vorm van een specifiek programma voor capaciteitsopbouw.

| (81) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van de Salomonseilanden mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen van de Salomonseilanden, de door de Unie verleende steun en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van het land echter niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor zijn globale prestatie als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van zijn genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(81)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door de Salomonseilanden afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van de Salomonseilanden mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen van de Salomonseilanden, de door de Unie verleende steun en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van het land echter niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor zijn globale prestatie als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van zijn genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (82) | Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van de Salomonseilanden om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(82)

Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van de Salomonseilanden om zich te kwijten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (83) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie de Salomonseilanden onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot de Salomonseilanden. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren. |
| --- | --- |

(83)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie de Salomonseilanden onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot de Salomonseilanden. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren.

| (84) | De kennisgeving aan de Salomonseilanden van de mogelijkheid dat zij worden geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen. |
| --- | --- |

(84)

De kennisgeving aan de Salomonseilanden van de mogelijkheid dat zij worden geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen.

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTEGSTELD:

Enig artikel

De Salomonseilanden worden in kennis gesteld van de mogelijkheid dat zij door de Commissie als niet-meewerkend derde land worden geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 12 december 2014.

Voor de Commissie

Karmenu VELLA

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  http://www.ffa.int

2

(3)  Nauru-overeenkomst (http://www.ffa.int/node/93#attachments).

3

(4)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, negende gewone zitting, 6-14 augustus 2013, Pohnpei, Federale Staten van Micronesia, Jaarverslag aan de Commissie, deel 1: Informatie betreffende visserijonderzoek en statistieken, Salomonseilanden, WCPFC-SC9-AR/CCM-21 (http://www.wcpfc.int/system/files/AR-CCM-21-Solomon-Islands-AR-Part-1.pdf).

4

(5)  Internationaal actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 2001.

5

(6)  Gedragscode voor een verantwoorde visserij, Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 1995.

6

(7)  Artikel 22 t/m 27 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1) artikel 67, lid 1, onder a), artikel 72 en artikel 75 van Verordening (EU) nr. 1063/2010 van de Commissie van 18 november 2010 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 307 van 23.11.2010, blz. 1).

7

(8)  Vrijwillige richtsnoeren inzake de prestatie van vlaggenstaten, Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 2014.

8

(9)  http://www.pmc.gov.sb/content/fisheries-act-outdated

9

(10)  Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan, gedaan te Honolulu, 5 september 2000 (http://www.wcpfc.int/doc/convention-conservation-and-management-highly-migratory-fish-stocks-western-and-central-pacific).

10

(11)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics

11

Bron:

(12)  Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41).

12

(13)  http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm

13

(14)  Begeleiding van ontwikkelingslanden in het kader van de naleving van de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 inzake illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij, EuropeAid/129609/C/SER/Multi.

14

(15)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, WCPFC SC8-AR/CCM-21.

15

(16)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, zevende gewone zitting, Pohnpei, Federale Staten van Micronesia, 9-17 augustus 2011 (http://www.wcpfc.int/node/2896).

16

(17)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting 7-15 augustus 2012 (http://www.wcpfc.int/node/4587), deel 3.1.

17

(18)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, punten 69-71.

18

(19)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, WCPFC-SC8-AR/CCM-21.

19

(20)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, zevende gewone zitting, punten 35 en 36.

20

(21)  Zie voetnoot 14.

21

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/16 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/16

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 12 december 2014

inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het land door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen

(2014/C 447/10)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN SAINT KITTS EN NEVIS

| (9) | Van 21 tot 23 mei 2014 heeft de Commissie Saint Kitts en Nevis bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(9)

Van 21 tot 23 mei 2014 heeft de Commissie Saint Kitts en Nevis bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (10) | Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over enerzijds de regelingen van Saint Kitts en Nevis voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, en anderzijds de maatregelen die Saint Kitts en Nevis heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen. Op 23 en 24 juli 2014 heeft extra bezoek plaatsgevonden in de kantoren van het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis in Londen, Verenigd Koninkrijk. |
| --- | --- |

(10)

Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over enerzijds de regelingen van Saint Kitts en Nevis voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, en anderzijds de maatregelen die Saint Kitts en Nevis heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen. Op 23 en 24 juli 2014 heeft extra bezoek plaatsgevonden in de kantoren van het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis in Londen, Verenigd Koninkrijk.

| (11) | Het slotverslag over het bezoek is op 20 juni 2014 aan Saint Kitts en Nevis toegezonden. |
| --- | --- |

(11)

Het slotverslag over het bezoek is op 20 juni 2014 aan Saint Kitts en Nevis toegezonden.

| (12) | De Commissie heeft op 14 juli 2014 de opmerkingen van Saint Kitts en Nevis over dat slotverslag ontvangen. |
| --- | --- |

(12)

De Commissie heeft op 14 juli 2014 de opmerkingen van Saint Kitts en Nevis over dat slotverslag ontvangen.

| (13) | Saint Kitts en Nevis is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en, tot 2013, bij de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). Saint Kitts en Nevis heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) geratificeerd en de Overeenkomst van 1993 van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties om de naleving van de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen door vissersvaartuigen op de volle zee te bevorderen (FAO-Nalevingsovereenkomst) aanvaard. |
| --- | --- |

(13)

Saint Kitts en Nevis is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij de Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) en, tot 2013, bij de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). Saint Kitts en Nevis heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) geratificeerd en de Overeenkomst van 1993 van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties om de naleving van de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen door vissersvaartuigen op de volle zee te bevorderen (FAO-Nalevingsovereenkomst) aanvaard.

| (14) | Om te beoordelen of Saint Kitts en Nevis zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 13 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de desbetreffende regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), in dit geval NEAFC en WCPFC, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(14)

Om te beoordelen of Saint Kitts en Nevis zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 13 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de desbetreffende regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), in dit geval NEAFC en WCPFC, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (15) | Daarvoor heeft de Commissie naast algemeen toegankelijke informatie, ook gebruikgemaakt van informatie afkomstig uit beschikbare gegevens gepubliceerd door ROVB’s, in dit geval de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) en de WCPFC. |
| --- | --- |

(15)

Daarvoor heeft de Commissie naast algemeen toegankelijke informatie, ook gebruikgemaakt van informatie afkomstig uit beschikbare gegevens gepubliceerd door ROVB’s, in dit geval de Commissie voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) en de WCPFC.

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN SAINT KITTS EN NEVIS ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (16) | Overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening heeft de Commissie de taken van Saint Kitts en Nevis als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria. |
| --- | --- |

(16)

Overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening heeft de Commissie de taken van Saint Kitts en Nevis als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria.

3.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

| (17) | Op basis van de door marktdeelnemers en desbetreffende kuststaten verstrekte informatie heeft de Commissie bewijsmateriaal verzameld met betrekking tot de recente inschrijving in het Register van Saint Kitts en Nevis van een ondersteunend vissersvaartuig dat voordien betrokken was bij illegale overladingen onder de vlag van Panama. De illegale overladingen vonden gedurende vijf jaar tot en met 2012 in strijd met de wetgeving van de kuststaten plaats langs de West-Afrikaanse kust. Het ondersteuningsschip voer in die periode onder de vlag van Panama zonder geldige door Panama afgegeven vergunning voor het vervoeren, overladen en ondersteunen van visserijactiviteiten. Het vaartuig had niet-toegestane overladingen verricht in de wateren van de exclusieve economische zone (EEZ) van de Republiek Guinee-Bissau en had vis in ontvangst genomen die vaartuigen in wateren waarvoor de Republiek Liberia specifieke instandhoudings- en beheersmaatregelen had vastgesteld, hadden gevangen in strijd met die maatregelen. De IOO-activiteiten van het ondersteuningsschip werden onderzocht door de betrokken vlaggenstaat (Panama) en door een van de kuststaten (Liberia). In antwoord op de IOO-activiteiten hebben de vlaggenstaat (Panama) en de kuststaat (Liberia) respectievelijk in 2012 en 2013 boeten opgelegd aan dat ondersteuningsschip. Bijgevolg werd het ondersteuningsschip uit het register van Panama uitgeschreven en veranderde het van naam. Vervolgens werd het schip in 2014 in het register van Saint Kitts en Nevis ingeschreven. De herhaalde IOO-activiteiten van dat schip in het verleden hadden door Saint Kitts en Nevis in aanmerking moeten worden genomen bij de uitoefening van zijn verantwoordelijkheid om te garanderen dat vaartuigen geen IOO-visserij bedrijven en het onder zijn vlag brengen niet tot IOO-visserij leidt. |
| --- | --- |

(17)

Op basis van de door marktdeelnemers en desbetreffende kuststaten verstrekte informatie heeft de Commissie bewijsmateriaal verzameld met betrekking tot de recente inschrijving in het Register van Saint Kitts en Nevis van een ondersteunend vissersvaartuig dat voordien betrokken was bij illegale overladingen onder de vlag van Panama. De illegale overladingen vonden gedurende vijf jaar tot en met 2012 in strijd met de wetgeving van de kuststaten plaats langs de West-Afrikaanse kust. Het ondersteuningsschip voer in die periode onder de vlag van Panama zonder geldige door Panama afgegeven vergunning voor het vervoeren, overladen en ondersteunen van visserijactiviteiten. Het vaartuig had niet-toegestane overladingen verricht in de wateren van de exclusieve economische zone (EEZ) van de Republiek Guinee-Bissau en had vis in ontvangst genomen die vaartuigen in wateren waarvoor de Republiek Liberia specifieke instandhoudings- en beheersmaatregelen had vastgesteld, hadden gevangen in strijd met die maatregelen. De IOO-activiteiten van het ondersteuningsschip werden onderzocht door de betrokken vlaggenstaat (Panama) en door een van de kuststaten (Liberia). In antwoord op de IOO-activiteiten hebben de vlaggenstaat (Panama) en de kuststaat (Liberia) respectievelijk in 2012 en 2013 boeten opgelegd aan dat ondersteuningsschip. Bijgevolg werd het ondersteuningsschip uit het register van Panama uitgeschreven en veranderde het van naam. Vervolgens werd het schip in 2014 in het register van Saint Kitts en Nevis ingeschreven. De herhaalde IOO-activiteiten van dat schip in het verleden hadden door Saint Kitts en Nevis in aanmerking moeten worden genomen bij de uitoefening van zijn verantwoordelijkheid om te garanderen dat vaartuigen geen IOO-visserij bedrijven en het onder zijn vlag brengen niet tot IOO-visserij leidt.

| (18) | Door de inschrijving van een ondersteunend vissersvaartuig toe te staan dat voordien betrokken was bij IOO-visserijactiviteiten die de doeltreffendheid van internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnden, zonder voorafgaande controle van de IOO-praktijken in het verleden van dit vaartuig, heeft Saint Kitts en Nevis nagelaten zich te kwijten van zijn taken krachtens artikel 94 van UNCLOS, artikel III, lid 1, onder a), en lid 5, onder a) van de FAO-Nalevingsovereenkomst, de punten 36 en 38 van het internationaal actieplan van de FAO om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP), en punt 18 van de Vrijwillige richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. |
| --- | --- |

(18)

Door de inschrijving van een ondersteunend vissersvaartuig toe te staan dat voordien betrokken was bij IOO-visserijactiviteiten die de doeltreffendheid van internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnden, zonder voorafgaande controle van de IOO-praktijken in het verleden van dit vaartuig, heeft Saint Kitts en Nevis nagelaten zich te kwijten van zijn taken krachtens artikel 94 van UNCLOS, artikel III, lid 1, onder a), en lid 5, onder a) van de FAO-Nalevingsovereenkomst, de punten 36 en 38 van het internationaal actieplan van de FAO om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP), en punt 18 van de Vrijwillige richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten.

| (19) | Gezien de in overwegingen 17 en 18 opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Saint Kitts en Nevis afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vaartuigen die momenteel zijn vlag voeren en voordien betrokken waren bij IOO-activiteiten. Deze niet-naleving werd met name geconstateerd door ontoereikende maatregelen om controles te verrichten op de gedocumenteerde en herhaalde IOO-activiteiten van het ondersteuningsschip in het verleden. Deze actie is bijzonder ernstig gezien het feit dat het omvlaggen betrekking heeft op een bekende IOO-overtreder. Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die Saint Kitts en Nevis heeft genomen met betrekking tot de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot zijn markt. |
| --- | --- |

(19)

Gezien de in overwegingen 17 en 18 opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Saint Kitts en Nevis afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vaartuigen die momenteel zijn vlag voeren en voordien betrokken waren bij IOO-activiteiten. Deze niet-naleving werd met name geconstateerd door ontoereikende maatregelen om controles te verrichten op de gedocumenteerde en herhaalde IOO-activiteiten van het ondersteuningsschip in het verleden. Deze actie is bijzonder ernstig gezien het feit dat het omvlaggen betrekking heeft op een bekende IOO-overtreder. Overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die Saint Kitts en Nevis heeft genomen met betrekking tot de toegang van visserijproducten afkomstig van IOO-visserij tot zijn markt.

| (20) | Het IOO-IAP verschaft richtsnoeren met betrekking tot internationaal overeengekomen marktmaatregelen die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de FAO voor verantwoorde visserij (gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, van die gedragscode wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken. |
| --- | --- |

(20)

Het IOO-IAP verschaft richtsnoeren met betrekking tot internationaal overeengekomen marktmaatregelen die de vermindering of uitbanning van de handel in van IOO-visserij afkomstige vis en visserijproducten bevorderen. In punt 71 wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken. Ook in de gedragscode van de FAO voor verantwoorde visserij (gedragscode van de FAO) worden, met name in artikel 11, goede praktijken voor na de vangst en voor verantwoorde internationale handel beschreven. In artikel 11, lid 1, punt 11, van die gedragscode wordt de staten verzocht de bepaling van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld overeenkomstig deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken.

| (21) | In dat verband wordt opgemerkt dat de traceerbaarheid van producten wordt belemmerd door een gebrek aan transparantie in de nationale wetten en systemen voor registratie en vergunningverlening van Saint Kitts en Nevis. |
| --- | --- |

(21)

In dat verband wordt opgemerkt dat de traceerbaarheid van producten wordt belemmerd door een gebrek aan transparantie in de nationale wetten en systemen voor registratie en vergunningverlening van Saint Kitts en Nevis.

| (22) | In de gedragscode van de FAO wordt transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook in de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1, punt 9). De gedragscode bevat beginselen en normen voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijen, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd. |
| --- | --- |

(22)

In de gedragscode van de FAO wordt transparantie in de visserijwetgeving en bij de opstelling daarvan alsook in de respectieve beleidsvormings-, besluitvormings- en beheersprocessen aanbevolen (respectievelijk artikel 6, lid 13, en artikel 7, lid 1, punt 9). De gedragscode bevat beginselen en normen voor de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van alle visserijen, en heeft voorts onder meer betrekking op de vangst, verwerking en verhandeling van vis en visserijproducten, visserijactiviteiten en visserijonderzoek. In artikel 11, leden 2 en 3, van de gedragscode van de FAO wordt voorts aangegeven dat de internationale handel in vis en visserijproducten de duurzame ontwikkeling van de visserij niet in het gedrang zou mogen brengen, en op transparante maatregelen en transparante, eenvoudige en bevattelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zou moeten zijn gebaseerd.

| (23) | De Commissie heeft tijdens haar bezoek vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis niet in staat is informatie te verstrekken met betrekking tot welke soorten door de visserijvloot voor de volle zee van Saint Kitts en Nevis zijn gevangen en wat de handelsstromen van de gevangen producten zijn. Op basis van de tijdens haar bezoek verzamelde informatie is de Commissie van oordeel dat Saint Kitts en Nevis niet in staat is om de transparantie van zijn markten te garanderen teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken overeenkomstig punt 71 van het IOO-IAP. |
| --- | --- |

(23)

De Commissie heeft tijdens haar bezoek vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis niet in staat is informatie te verstrekken met betrekking tot welke soorten door de visserijvloot voor de volle zee van Saint Kitts en Nevis zijn gevangen en wat de handelsstromen van de gevangen producten zijn. Op basis van de tijdens haar bezoek verzamelde informatie is de Commissie van oordeel dat Saint Kitts en Nevis niet in staat is om de transparantie van zijn markten te garanderen teneinde de traceerbaarheid van vis of visserijproducten mogelijk te maken overeenkomstig punt 71 van het IOO-IAP.

| (24) | Bovendien hebben de vereisten voor de toekenning van een visvergunning in de visserijwet van 2002 van Saint Christopher en Nevis (uitsluitend van toepassing in de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis, de „visserijwet van 2002”) en de koopvaardijwet van 2002 van Saint Christopher en Nevis (uitsluitend van toepassing op de visserijvloot voor de volle zee van Saint Kitts en Nevis, de „koopvaardijwet van 2002”) geen betrekking op rapportageverplichtingen zoals vastgesteld in punt 47, lid 2, van het IOO-IAP en in punt 29, letter c), onder vi), en bijlage I bij de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. De autoriteiten hebben verklaard dat zij tevens specifieke wettelijke bepalingen hebben ingevoerd betreffende het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis teneinde de activiteiten van vaartuigen te reguleren (Maritieme Circulaire nr. MC/58/13 december 2013). Niettemin bevat deze circulaire geen bewoordingen die het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis machtigen om dwingende wetten ten aanzien van de rapporteringsverplichtingen van vaartuigen aan te nemen. Door het gebrek aan gegevens vanwege Saint Kitts en Nevis is het niet mogelijk de traceerbaarheid van visproducten naar behoren te volgen en wordt zijn capaciteit om de handel in IOO-visserijproducten te voorkomen, ondermijnd. Gezien het geconstateerde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan informatie ter beschikking van Saint Kitts en Nevis omtrent de vis die is aangeland of overgeladen door onder zijn vlag varende vaartuigen, kan Saint Kitts en Nevis niet garanderen dat de op zijn grondgebied verhandelde visproducten niet afkomstig zijn van IOO-visserij. Wat dat betreft heeft Saint Kitts en Nevis nagelaten de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming. |
| --- | --- |

(24)

Bovendien hebben de vereisten voor de toekenning van een visvergunning in de visserijwet van 2002 van Saint Christopher en Nevis (uitsluitend van toepassing in de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis, de „visserijwet van 2002”) en de koopvaardijwet van 2002 van Saint Christopher en Nevis (uitsluitend van toepassing op de visserijvloot voor de volle zee van Saint Kitts en Nevis, de „koopvaardijwet van 2002”) geen betrekking op rapportageverplichtingen zoals vastgesteld in punt 47, lid 2, van het IOO-IAP en in punt 29, letter c), onder vi), en bijlage I bij de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. De autoriteiten hebben verklaard dat zij tevens specifieke wettelijke bepalingen hebben ingevoerd betreffende het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis teneinde de activiteiten van vaartuigen te reguleren (Maritieme Circulaire nr. MC/58/13 december 2013). Niettemin bevat deze circulaire geen bewoordingen die het Internationaal Scheepsregister van Saint Kitts en Nevis machtigen om dwingende wetten ten aanzien van de rapporteringsverplichtingen van vaartuigen aan te nemen. Door het gebrek aan gegevens vanwege Saint Kitts en Nevis is het niet mogelijk de traceerbaarheid van visproducten naar behoren te volgen en wordt zijn capaciteit om de handel in IOO-visserijproducten te voorkomen, ondermijnd. Gezien het geconstateerde gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan informatie ter beschikking van Saint Kitts en Nevis omtrent de vis die is aangeland of overgeladen door onder zijn vlag varende vaartuigen, kan Saint Kitts en Nevis niet garanderen dat de op zijn grondgebied verhandelde visproducten niet afkomstig zijn van IOO-visserij. Wat dat betreft heeft Saint Kitts en Nevis nagelaten de aanbevelingen in punt 24 van het IOO-IAP in overweging te nemen, waarin vlaggenstaten wordt geadviseerd uitgebreide en doeltreffende monitoring en controle van en toezicht op de visserij te verzekeren, vanaf het punt van aanlanding tot de eindbestemming.

| (25) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door Saint Kitts en Nevis afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlag- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot zijn markt hebben. |
| --- | --- |

(25)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie vergaarde feitelijke gegevens en alle door Saint Kitts en Nevis afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder b), van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlag- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang tot zijn markt hebben.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (26) | De Commissie heeft onderzocht of Saint Kitts en Nevis effectief met de Commissie heeft samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen. |
| --- | --- |

(26)

De Commissie heeft onderzocht of Saint Kitts en Nevis effectief met de Commissie heeft samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen.

| (27) | Hoewel de visserijautoriteiten van Saint Kitts en Nevis zich doorgaans coöperatief hebben opgesteld wat betreft het reageren op verzoeken om inlichtingen en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, werden de betrouwbaarheid en de juistheid van hun antwoorden geschaad en ondermijnd door een ontoereikend rechtskader en het gebrek aan transparantie van hun visserijbeheerssysteem zoals vastgesteld in deel 3, onder 1). |
| --- | --- |

(27)

Hoewel de visserijautoriteiten van Saint Kitts en Nevis zich doorgaans coöperatief hebben opgesteld wat betreft het reageren op verzoeken om inlichtingen en het meedelen van bevindingen naar aanleiding daarvan, werden de betrouwbaarheid en de juistheid van hun antwoorden geschaad en ondermijnd door een ontoereikend rechtskader en het gebrek aan transparantie van hun visserijbeheerssysteem zoals vastgesteld in deel 3, onder 1).

| (28) | Voorts heeft de Commissie in het kader van de algemene beoordeling of Saint Kitts en Nevis zich heeft gekweten van zijn taken die het als vlaggenstaat dient te vervullen, ook geanalyseerd of Saint Kitts en Nevis samenwerkt met andere staten bij de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(28)

Voorts heeft de Commissie in het kader van de algemene beoordeling of Saint Kitts en Nevis zich heeft gekweten van zijn taken die het als vlaggenstaat dient te vervullen, ook geanalyseerd of Saint Kitts en Nevis samenwerkt met andere staten bij de bestrijding van IOO-visserij.

| (29) | Op basis van de informatie die is verkregen tijdens de bezoeken en van de autoriteiten van derde kuststaten heeft de Commissie geconstateerd dat onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen in West-Afrikaanse wateren actief zijn. De autoriteiten van Saint Kitts en Nevis hebben erkend dat hun regering niet formeel samenwerkt met de derde landen waar onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen actief zijn. |
| --- | --- |

(29)

Op basis van de informatie die is verkregen tijdens de bezoeken en van de autoriteiten van derde kuststaten heeft de Commissie geconstateerd dat onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen in West-Afrikaanse wateren actief zijn. De autoriteiten van Saint Kitts en Nevis hebben erkend dat hun regering niet formeel samenwerkt met de derde landen waar onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen actief zijn.

| (30) | Uit de in overweging 29 beschreven situatie blijkt dat Saint Kitts en Nevis heeft nagelaten samen te werken en activiteiten te coördineren met de kuststaten in West-Afrikaanse wateren om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP. Overeenkomstig punt 31 van het IOO-IAP moet Saint Kitts en Nevis als vlaggenstaat met name overeenkomsten of akkoorden sluiten met andere staten en anderszins samenwerken met het oog op de handhaving van toepasselijke wetten en instandhoudings- en beheersmaatregelen of bepalingen die op nationaal, regionaal of mondiaal niveau zijn aangenomen. |
| --- | --- |

(30)

Uit de in overweging 29 beschreven situatie blijkt dat Saint Kitts en Nevis heeft nagelaten samen te werken en activiteiten te coördineren met de kuststaten in West-Afrikaanse wateren om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, zoals uiteengezet in punt 28 van het IOO-IAP. Overeenkomstig punt 31 van het IOO-IAP moet Saint Kitts en Nevis als vlaggenstaat met name overeenkomsten of akkoorden sluiten met andere staten en anderszins samenwerken met het oog op de handhaving van toepasselijke wetten en instandhoudings- en beheersmaatregelen of bepalingen die op nationaal, regionaal of mondiaal niveau zijn aangenomen.

| (31) | Voorts heeft de Commissie ook geanalyseerd of Saint Kitts en Nevis doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke marktdeelnemers, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(31)

Voorts heeft de Commissie ook geanalyseerd of Saint Kitts en Nevis doeltreffende handhavingsmaatregelen heeft genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke marktdeelnemers, en met name of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (32) | Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Saint Kitts en Nevis zijn uit verplichtingen krachtens internationaal recht inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. In dat verband zij opgemerkt dat het rechtskader is gebaseerd op de visserijwet van 2002 (met betrekking tot de visserij binnen de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis) en op de koopvaardijwet van 2002 (met betrekking tot onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen die de visserij op volle zee bedrijven). Het is van belang te onderstrepen dat Saint Kitts en Nevis in een brief van juni 2013 aan de FAO heeft erkend dat zijn huidig rechtsstelsel op het gebied van de visserij „niet geheel verenigbaar” is met de internationale wetgeving. |
| --- | --- |

(32)

Beschikbaar bewijsmateriaal bevestigt dat Saint Kitts en Nevis zijn uit verplichtingen krachtens internationaal recht inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet is nagekomen. In dat verband zij opgemerkt dat het rechtskader is gebaseerd op de visserijwet van 2002 (met betrekking tot de visserij binnen de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis) en op de koopvaardijwet van 2002 (met betrekking tot onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen die de visserij op volle zee bedrijven). Het is van belang te onderstrepen dat Saint Kitts en Nevis in een brief van juni 2013 aan de FAO heeft erkend dat zijn huidig rechtsstelsel op het gebied van de visserij „niet geheel verenigbaar” is met de internationale wetgeving.

| (33) | Het rechtskader voor de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis stemt niet overeen met de algemene vereisten in de artikelen 61, 62 en 117 tot en met 119 van UNCLOS. Er bestaat geen nationale strategie inzake monitoring, controle en bewaking van de visserijvloot, noch enig programma voor inspecties en waarnemingen. Bovendien wordt IOO-visserij niet behandeld in het rechtskader van Saint Kitts en Nevis. In dat opzicht ontbreekt het in het huidige rechtskader aan een definitie van ernstige inbreuken en een uitgebreide lijst van ernstige overtredingen met bijbehorende evenredig zware sancties. Het sanctiesysteem is in zijn huidige vorm dus niet uitgebreid en streng genoeg om zijn afschrikkende functie te bereiken. De behandeling van inbreuken en ernstige inbreuken is immers onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist in punt 21 van het IAP van de FAO en punt 38 van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. |
| --- | --- |

(33)

Het rechtskader voor de wateren onder de jurisdictie van Saint Kitts en Nevis stemt niet overeen met de algemene vereisten in de artikelen 61, 62 en 117 tot en met 119 van UNCLOS. Er bestaat geen nationale strategie inzake monitoring, controle en bewaking van de visserijvloot, noch enig programma voor inspecties en waarnemingen. Bovendien wordt IOO-visserij niet behandeld in het rechtskader van Saint Kitts en Nevis. In dat opzicht ontbreekt het in het huidige rechtskader aan een definitie van ernstige inbreuken en een uitgebreide lijst van ernstige overtredingen met bijbehorende evenredig zware sancties. Het sanctiesysteem is in zijn huidige vorm dus niet uitgebreid en streng genoeg om zijn afschrikkende functie te bereiken. De behandeling van inbreuken en ernstige inbreuken is immers onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist in punt 21 van het IAP van de FAO en punt 38 van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten.

| (34) | Er wordt op gewezen dat Saint Kitts en Nevis, als vlaggenstaat, niet beschikt over een rechtskader op het gebied van beheer, instandhouding en monitoring, controle en bewaking om visserijactiviteiten op volle zee of in wateren van derde landen te regelen. Enkel de visserijvloot in het NEAFC-gebied opereert volgens de regels van deze ROVB’s en voldoet aan de vereisten in het gebied, ondanks het feit dat er geen specifiek rechtskader van kracht is in Saint Kitts en Nevis. Saint Kitts en Nevis heeft erkend dat het ontbreken van een rechtskader indruist tegen UNCLOS en IOO-IAP ten aanzien van de verantwoordelijkheden van de vlaggenstaat en de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. |
| --- | --- |

(34)

Er wordt op gewezen dat Saint Kitts en Nevis, als vlaggenstaat, niet beschikt over een rechtskader op het gebied van beheer, instandhouding en monitoring, controle en bewaking om visserijactiviteiten op volle zee of in wateren van derde landen te regelen. Enkel de visserijvloot in het NEAFC-gebied opereert volgens de regels van deze ROVB’s en voldoet aan de vereisten in het gebied, ondanks het feit dat er geen specifiek rechtskader van kracht is in Saint Kitts en Nevis. Saint Kitts en Nevis heeft erkend dat het ontbreken van een rechtskader indruist tegen UNCLOS en IOO-IAP ten aanzien van de verantwoordelijkheden van de vlaggenstaat en de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten.

| (35) | Wat betreft de naleving en handhaving van de bestaande regels voor het uitoefenen van visserijactiviteiten op volle zee en in wateren van derde landen zoals beschreven in overweging 33, beschikt Saint Kitts en Nevis bovendien over geen enkele specifieke wetgeving om IOO-visserijactiviteiten aan te pakken. Er bestaat geen expliciete definitie van IOO-activiteiten en er is niet voorzien in administratieve maatregelen. De enige genomen maatregel bestaat erin dat vissersvaartuigen uit het register worden geschrapt. Deze maatregel gaat echter niet vergezeld van een onderzoek naar de illegale visserijactiviteiten van de betrokken vaartuigen, noch van sancties voor geconstateerde inbreuken. Met het schrappen van een vissersvaartuig uit het register wordt immers niet gegarandeerd dat de overtreders voor hun daden worden gestraft en dat hun de uit hun daden voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Dit is des te belangrijker in het geval van Saint Kitts en Nevis dat, zoals uitgelegd in overweging 45, over een Internationaal Scheepsregister beschikt dat buiten Saint Kitts en Nevis is gevestigd en dat niet garandeert dat onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen een echte band hebben met het land zoals vereist in artikel 91 van UNCLOS. De Commissie heeft tijdens haar bezoeken geconstateerd dat de verschillende agentschappen van Saint Kitts en Nevis niet onderling coördineren bij de registratie van vaartuigen en dat ze evenmin samenwerken met de vorige vlaggenstaten met betrekking tot de status van de te registreren vaartuigen teneinde „omvlaggen” te vermijden, zoals aanbevolen in punt 16, onder e), van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. Het ontradende effect van een eenvoudig administratief besluit tot schrapping van een vissersvaartuig uit het register is beperkt als niet tegelijkertijd wordt gegarandeerd dat sancties kunnen worden opgelegd. Deze handelswijze staat evenmin garant voor de vlaggenstaatcontrole over vissersvaartuigen conform artikel 94 van UNCLOS. Voorts strookt de handelswijze van Saint Kitts en Nevis op het gebied van naleving en handhaving niet met punt 18 van IOO-IAP, waarin staat dat gezien de UNCLOS-bepalingen elke staat zelf of in samenwerking maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de onderdanen die onder zijn jurisdictie ressorteren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. De handelswijze van Saint Kitts en Nevis in dit verband is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Deze administratieve praktijk kan IOO-exploitanten ertoe aanzetten hun vaartuigen in Saint Kitts en Nevis te registreren en is derhalve niet in overeenstemming met artikel 94 van UNCLOS. |
| --- | --- |

(35)

Wat betreft de naleving en handhaving van de bestaande regels voor het uitoefenen van visserijactiviteiten op volle zee en in wateren van derde landen zoals beschreven in overweging 33, beschikt Saint Kitts en Nevis bovendien over geen enkele specifieke wetgeving om IOO-visserijactiviteiten aan te pakken. Er bestaat geen expliciete definitie van IOO-activiteiten en er is niet voorzien in administratieve maatregelen. De enige genomen maatregel bestaat erin dat vissersvaartuigen uit het register worden geschrapt. Deze maatregel gaat echter niet vergezeld van een onderzoek naar de illegale visserijactiviteiten van de betrokken vaartuigen, noch van sancties voor geconstateerde inbreuken. Met het schrappen van een vissersvaartuig uit het register wordt immers niet gegarandeerd dat de overtreders voor hun daden worden gestraft en dat hun de uit hun daden voortvloeiende voordelen worden ontnomen. Dit is des te belangrijker in het geval van Saint Kitts en Nevis dat, zoals uitgelegd in overweging 45, over een Internationaal Scheepsregister beschikt dat buiten Saint Kitts en Nevis is gevestigd en dat niet garandeert dat onder de vlag van Saint Kitts en Nevis varende vaartuigen een echte band hebben met het land zoals vereist in artikel 91 van UNCLOS. De Commissie heeft tijdens haar bezoeken geconstateerd dat de verschillende agentschappen van Saint Kitts en Nevis niet onderling coördineren bij de registratie van vaartuigen en dat ze evenmin samenwerken met de vorige vlaggenstaten met betrekking tot de status van de te registreren vaartuigen teneinde „omvlaggen” te vermijden, zoals aanbevolen in punt 16, onder e), van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten. Het ontradende effect van een eenvoudig administratief besluit tot schrapping van een vissersvaartuig uit het register is beperkt als niet tegelijkertijd wordt gegarandeerd dat sancties kunnen worden opgelegd. Deze handelswijze staat evenmin garant voor de vlaggenstaatcontrole over vissersvaartuigen conform artikel 94 van UNCLOS. Voorts strookt de handelswijze van Saint Kitts en Nevis op het gebied van naleving en handhaving niet met punt 18 van IOO-IAP, waarin staat dat gezien de UNCLOS-bepalingen elke staat zelf of in samenwerking maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de onderdanen die onder zijn jurisdictie ressorteren, geen IOO-visserij bedrijven of ondersteunen. De handelswijze van Saint Kitts en Nevis in dit verband is niet in overeenstemming met de aanbevelingen in punt 21 van IOO-IAP, waarin de staten wordt aanbevolen sancties voor IOO-visserij door vaartuigen en, voor zover mogelijk, onderdanen die onder hun jurisdictie vallen, vast te stellen die zwaar genoeg zijn om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Deze administratieve praktijk kan IOO-exploitanten ertoe aanzetten hun vaartuigen in Saint Kitts en Nevis te registreren en is derhalve niet in overeenstemming met artikel 94 van UNCLOS.

| (36) | Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen in gelijke mate belemmerd door het ontbreken van een rechtskader en het gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de potentiële omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid van doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt. |
| --- | --- |

(36)

Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen in gelijke mate belemmerd door het ontbreken van een rechtskader en het gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de potentiële omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met de onmogelijkheid van doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt.

| (37) | Wat de bestaande capaciteit van Saint Kitts en Nevis betreft, zij erop gewezen dat Saint Kitts en Nevis volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (2) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (72e van 187 landen). In bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (3) is Saint Kitts en Nevis opgenomen in de categorie van hogere midden-inkomenslanden en -gebieden, overeenkomstig de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van ontwikkelingshulp die wordt bijgehouden door de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) (4). Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande financiële en administratieve capaciteit van Saint Kitts en Nevis te analyseren. Het ontwikkelingsniveau van Saint Kitts en Nevis kan, zoals uit deze overweging blijkt, niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan zijn capaciteit om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. |
| --- | --- |

(37)

Wat de bestaande capaciteit van Saint Kitts en Nevis betreft, zij erop gewezen dat Saint Kitts en Nevis volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (2) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling wordt beschouwd (72e van 187 landen). In bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (3) is Saint Kitts en Nevis opgenomen in de categorie van hogere midden-inkomenslanden en -gebieden, overeenkomstig de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van ontwikkelingshulp die wordt bijgehouden door de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) (4). Gezien de positie van het land in deze lijsten wordt het niet als noodzakelijk beschouwd de bestaande financiële en administratieve capaciteit van Saint Kitts en Nevis te analyseren. Het ontwikkelingsniveau van Saint Kitts en Nevis kan, zoals uit deze overweging blijkt, niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan zijn capaciteit om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen.

| (38) | Ondanks de analyse in overweging 37, wordt tevens opgemerkt dat op basis van de informatie afkomstig van de bezoeken van de Commissie in mei en juli 2014, niet kan worden gesteld dat de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis een gebrek aan financiële middelen hebben. Het ontbreekt Saint Kitts en Nevis eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat en bevoegdheden om de doeltreffende en doelmatige vervulling van zijn taken te waarborgen. |
| --- | --- |

(38)

Ondanks de analyse in overweging 37, wordt tevens opgemerkt dat op basis van de informatie afkomstig van de bezoeken van de Commissie in mei en juli 2014, niet kan worden gesteld dat de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis een gebrek aan financiële middelen hebben. Het ontbreekt Saint Kitts en Nevis eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat en bevoegdheden om de doeltreffende en doelmatige vervulling van zijn taken te waarborgen.

| (39) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(39)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (40) | Saint Kitts en Nevis heeft UNCLOS en de FAO-Nalevingsovereenkomst geratificeerd. Saint Kitts en Nevis is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC en, tot 2013, bij de WCPFC. |
| --- | --- |

(40)

Saint Kitts en Nevis heeft UNCLOS en de FAO-Nalevingsovereenkomst geratificeerd. Saint Kitts en Nevis is een samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC en, tot 2013, bij de WCPFC.

| (41) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Saint Kitts en Nevis als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC. |
| --- | --- |

(41)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Saint Kitts en Nevis als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC.

| (42) | Als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC moet Saint Kitts en Nevis het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (het NEAFC-Verdrag) naleven. Het NEAFC-verdrag en de Verklaring van 2013 ter uitlegging en uitvoering van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan geven uitdrukking aan de erkenning van, onder meer, de desbetreffende bepalingen van de Overeenkomst van de Verenigde Naties over visbestanden (UNFSA) (5). Bijgevolg moet Saint Kitts en Nevis UNFSA naleven. Toch blijkt uit de in overwegingen 17, 18, 23, 24, en 29 tot en met 36 en 43 en 44 beschreven feiten dat Saint Kitts en Nevis zijn verplichtingen als vlaggenstaat uit hoofde van deze overeenkomst niet is nagekomen. De Commissie is van oordeel dat deze overwegingen voldoende bewijsmateriaal vormen om tot onderhavig besluit over te gaan. |
| --- | --- |

(42)

Als samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij NEAFC moet Saint Kitts en Nevis het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (het NEAFC-Verdrag) naleven. Het NEAFC-verdrag en de Verklaring van 2013 ter uitlegging en uitvoering van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan geven uitdrukking aan de erkenning van, onder meer, de desbetreffende bepalingen van de Overeenkomst van de Verenigde Naties over visbestanden (UNFSA) (5). Bijgevolg moet Saint Kitts en Nevis UNFSA naleven. Toch blijkt uit de in overwegingen 17, 18, 23, 24, en 29 tot en met 36 en 43 en 44 beschreven feiten dat Saint Kitts en Nevis zijn verplichtingen als vlaggenstaat uit hoofde van deze overeenkomst niet is nagekomen. De Commissie is van oordeel dat deze overwegingen voldoende bewijsmateriaal vormen om tot onderhavig besluit over te gaan.

| (43) | De Commissie heeft op basis van de informatie afkomstig van haar bezoeken in 2014 en van de betrokken kuststaten tevens geconstateerd dat de vloot van Saint Kitts en Nevis op tonijnachtigen en aanverwante soorten vist in wateren onder de jurisdictie van West-Afrikaanse kuststaten. Daarbij moet Saint Kitts en Nevis, als vlaggenstaat, samenwerken met de voor dat gebied en voor die soort bevoegde ROVB, de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijn (ICCAT). Saint Kitts en Nevis is echter geen verdragsluitende partij of samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. Als vlaggenstaat voldoet Saint Kitts en Nevis niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 64 van UNCLOS ten aanzien van andere staten wier onderdanen in gebieden vissen die onder de jurisdictie van kuststaten vallen. |
| --- | --- |

(43)

De Commissie heeft op basis van de informatie afkomstig van haar bezoeken in 2014 en van de betrokken kuststaten tevens geconstateerd dat de vloot van Saint Kitts en Nevis op tonijnachtigen en aanverwante soorten vist in wateren onder de jurisdictie van West-Afrikaanse kuststaten. Daarbij moet Saint Kitts en Nevis, als vlaggenstaat, samenwerken met de voor dat gebied en voor die soort bevoegde ROVB, de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijn (ICCAT). Saint Kitts en Nevis is echter geen verdragsluitende partij of samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij ICCAT. Als vlaggenstaat voldoet Saint Kitts en Nevis niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 64 van UNCLOS ten aanzien van andere staten wier onderdanen in gebieden vissen die onder de jurisdictie van kuststaten vallen.

| (44) | Saint Kitts en Nevis is geen verdragsluitende partij of samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij CCAMLR. In de „Tenuitvoerlegging van instandhoudingsmaatregel 10-05” (6) heeft het secretariaat van CCAMLR onderstreept dat Saint Kitts en Nevis met ingang van 24 september 2013 gedurende de laatste vijf jaar is aangemerkt als land dat mogelijk betrokken is bij de vangst en/of handel van dissostichus spp. terwijl het niet met CCAMLR samenwerkt door deel te nemen aan de documentatieregeling voor de vangst. Het feit dat Saint Kitts en Nevis niet met CCAMLR samenwerkt druist bijgevolg in tegen zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 119, lid 2, van UNCLOS. |
| --- | --- |

(44)

Saint Kitts en Nevis is geen verdragsluitende partij of samenwerkende niet-verdragsluitende partij bij CCAMLR. In de „Tenuitvoerlegging van instandhoudingsmaatregel 10-05” (6) heeft het secretariaat van CCAMLR onderstreept dat Saint Kitts en Nevis met ingang van 24 september 2013 gedurende de laatste vijf jaar is aangemerkt als land dat mogelijk betrokken is bij de vangst en/of handel van dissostichus spp. terwijl het niet met CCAMLR samenwerkt door deel te nemen aan de documentatieregeling voor de vangst. Het feit dat Saint Kitts en Nevis niet met CCAMLR samenwerkt druist bijgevolg in tegen zijn verplichtingen als vlaggenstaat overeenkomstig artikel 119, lid 2, van UNCLOS.

| (45) | Voorts is tijdens het bezoek van de Commissie in Saint Kitts en Nevis gebleken dat het land een Internationaal Scheepsregister bijhoudt ten behoeve van de registratie van vaartuigen die zich buiten Saint Kitts en Nevis bevinden. Het geringe aantal controles door de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis op het registratieproces en het gebrek aan desbetreffende vereisten zoals die in punt 14 van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten waarborgen niet dat de vaartuigen die de vlag van Saint Kitts en Nevis voeren ook daadwerkelijk een echte band hebben met het land. Het ontbreken van een dergelijke echte band tussen het land en de vaartuigen die in het register van dat land zijn opgenomen, vormt een inbreuk op de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde voorwaarden voor de nationaliteit van vaartuigen. |
| --- | --- |

(45)

Voorts is tijdens het bezoek van de Commissie in Saint Kitts en Nevis gebleken dat het land een Internationaal Scheepsregister bijhoudt ten behoeve van de registratie van vaartuigen die zich buiten Saint Kitts en Nevis bevinden. Het geringe aantal controles door de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis op het registratieproces en het gebrek aan desbetreffende vereisten zoals die in punt 14 van de richtsnoeren van de FAO inzake de prestatie van vlaggenstaten waarborgen niet dat de vaartuigen die de vlag van Saint Kitts en Nevis voeren ook daadwerkelijk een echte band hebben met het land. Het ontbreken van een dergelijke echte band tussen het land en de vaartuigen die in het register van dat land zijn opgenomen, vormt een inbreuk op de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde voorwaarden voor de nationaliteit van vaartuigen.

| (46) | Tot slot en in tegenstelling tot de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, heeft Saint Kitts en Nevis geen nationaal actieplan tegen IOO-visserij heeft ontwikkeld. |
| --- | --- |

(46)

Tot slot en in tegenstelling tot de aanbevelingen in de punten 25, 26 en 27 van het IOO-IAP, heeft Saint Kitts en Nevis geen nationaal actieplan tegen IOO-visserij heeft ontwikkeld.

| (47) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(47)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Saint Kitts en Nevis zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (48) | Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Saint Kitts en Nevis volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (7) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling beschouwd. (72e van 187 landen). Bovendien wordt Saint Kitts en Nevis volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 ingedeeld bij de hogere midden-inkomenslanden en -gebieden. |
| --- | --- |

(48)

Zoals hierboven reeds is aangegeven, wordt Saint Kitts en Nevis volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (7) als een land met een hoge menselijke ontwikkeling beschouwd. (72e van 187 landen). Bovendien wordt Saint Kitts en Nevis volgens Verordening (EG) nr. 1905/2006 ingedeeld bij de hogere midden-inkomenslanden en -gebieden.

| (49) | Rekening houdend met die positie kan Saint Kitts en Nevis dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau. Er is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat Saint Kitts en Nevis zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin is concreet bewijs voorhanden waaruit blijkt dat er een verband bestaat tussen de geconstateerde tekortkomingen op het gebied van monitoring, controle en bewaking van visserijactiviteiten en het gebrek aan capaciteit en infrastructuur. In dit verband zij opgemerkt dat de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis geen enkel argument met betrekking tot ontwikkelingsproblemen hebben aangevoerd en van mening zijn dat hun instanties globaal gezien zeer doeltreffend functioneren. |
| --- | --- |

(49)

Rekening houdend met die positie kan Saint Kitts en Nevis dus niet worden beschouwd als een land met specifieke beperkingen die rechtstreeks zijn terug te voeren op zijn ontwikkelingsniveau. Er is geen bewijs gevonden voor de veronderstelling dat Saint Kitts en Nevis zijn uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kan nakomen omdat het land qua ontwikkeling achterop zou blijven. Evenmin is concreet bewijs voorhanden waaruit blijkt dat er een verband bestaat tussen de geconstateerde tekortkomingen op het gebied van monitoring, controle en bewaking van visserijactiviteiten en het gebrek aan capaciteit en infrastructuur. In dit verband zij opgemerkt dat de autoriteiten van Saint Kitts en Nevis geen enkel argument met betrekking tot ontwikkelingsproblemen hebben aangevoerd en van mening zijn dat hun instanties globaal gezien zeer doeltreffend functioneren.

| (50) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Saint Kitts en Nevis geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij. |
| --- | --- |

(50)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door het land afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van Saint Kitts en Nevis geen rem zet op de ontwikkelingsstatus en de globale prestatie van het land op het gebied van visserij.

4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (51) | Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van Saint Kitts en Nevis om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(51)

Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van Saint Kitts en Nevis om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (52) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Saint Kitts en Nevis onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot Saint Kitts en Nevis. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren. |
| --- | --- |

(52)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Saint Kitts en Nevis onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te zetten met betrekking tot Saint Kitts en Nevis. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren.

| (53) | De kennisgeving aan Saint Kitts en Nevis van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen, |
| --- | --- |

(53)

De kennisgeving aan Saint Kitts en Nevis van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Saint Kitts en Nevis wordt in kennis gesteld van de mogelijkheid dat het door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 12 december 2014.

Voor de Commissie

Karmenu VELLA

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics

2

Bron:

(3)  Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41).

3

(4)  DAC-lijst van ODA-ontvangers (http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm).

4

(5)  Zie de inleiding van de Verklaring ter uitlegging en uitvoering van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan, bron: http://www.dgrm.min-agricultura.pt/xeo/attachfileu.jsp?look_parentBoui=248939&att_display=n&att_download=y

5

(6)  CCAMLR-XXXII/BG/08.24 september 2013.

6

(7)  Zie voetnoot 2.

7

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/23

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 12 december 2014

inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij

(2014/C 447/11)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   INLEIDING

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (de „IOO-verordening”) is een Unie-systeem tot stand gebracht om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (2) | Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen. |
| --- | --- |

(2)

Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van deze lijst, de bekendmaking van deze lijst en noodmaatregelen.

| (3) | Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen. |
| --- | --- |

(3)

Krachtens artikel 32 van de IOO-verordening dient de Commissie de derde landen onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend derde land kunnen worden geïdentificeerd. Deze kennisgeving is voorlopig. De kennisgeving vindt plaats op grond van de bij artikel 31 van de IOO-verordening vastgestelde criteria. De Commissie dient bovendien alle in artikel 32 van deze verordening vastgestelde stappen met betrekking tot de betrokken derde landen te nemen. De Commissie dient in de kennisgeving met name melding te maken van de essentiële feiten en overwegingen die ten grondslag liggen aan de identificatie en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om een antwoord te bezorgen en bewijsmateriaal in te dienen dat de argumenten voor de identificatie weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan met het oog op verbetering en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie dient de betrokken derde landen voldoende tijd te geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

| (4) | Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(4)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening dient de Commissie derde landen te identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land dient als niet-meewerkend derde land te worden geïdentificeerd indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

| (5) | Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie. |
| --- | --- |

(5)

Niet-meewerkende derde landen dienen te worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

| (6) | Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening dient de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen op te stellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

| (7) | Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(7)

Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen door andere dan EU-vlaggenstaten gevalideerde vangstcertificaten slechts worden aanvaard indien de Commissie een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zijn ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door de vissersvaartuigen van de betrokken derde landen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (8) | Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening. |
| --- | --- |

(8)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening dient de Commissie administratief met derde landen samen te werken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN TUVALU

| (9) | Van 18 tot 20 februari 2014 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) Tuvalu bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking. |
| --- | --- |

(9)

Van 18 tot 20 februari 2014 heeft de Commissie met steun van het Europees Bureau voor visserijcontrole (EFCA) Tuvalu bezocht in het kader van de in artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening bedoelde administratieve samenwerking.

| (10) | Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over enerzijds de regelingen van Tuvalu voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, en anderzijds de maatregelen die Tuvalu heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen. |
| --- | --- |

(10)

Doel van het bezoek was informatie te verifiëren over enerzijds de regelingen van Tuvalu voor de tenuitvoerlegging, controle en handhaving van door de vissersvaartuigen van dit land na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen, en anderzijds de maatregelen die Tuvalu heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen.

| (11) | Het slotverslag over het bezoek is op 18 maart 2014 aan Tuvalu toegezonden. |
| --- | --- |

(11)

Het slotverslag over het bezoek is op 18 maart 2014 aan Tuvalu toegezonden.

| (12) | Tuvalu heeft op 16 oktober 2014 gereageerd op het slotverslag over het bezoek. |
| --- | --- |

(12)

Tuvalu heeft op 16 oktober 2014 gereageerd op het slotverslag over het bezoek.

| (13) | Tuvalu is lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). Tuvalu heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) en de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang (3). |
| --- | --- |

(13)

Tuvalu is lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC). Tuvalu heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) en de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang (3).

| (14) | Om te beoordelen of Tuvalu zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 13 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in die overweging genoemde desbetreffende ROVB’s, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd. |
| --- | --- |

(14)

Om te beoordelen of Tuvalu zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 13 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in die overweging genoemde desbetreffende ROVB’s, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe vereist acht, verzameld en geanalyseerd.

| (15) | De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van algemeen toegankelijke informatie en van informatie afkomstig van beschikbare gegevens gepubliceerd door ROVB’s, in dit geval de WCPFC. |
| --- | --- |

(15)

De Commissie heeft ook gebruikgemaakt van algemeen toegankelijke informatie en van informatie afkomstig van beschikbare gegevens gepubliceerd door ROVB’s, in dit geval de WCPFC.

3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN TUVALU ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

| (16) | De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Tuvalu als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria. |
| --- | --- |

(16)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Tuvalu als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen criteria.

3.1.   Herhaalde IOO-vaartuigen en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

| (17) | Uit de informatie die is verkregen op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s blijken geen onder de vlag van Tuvalu varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is er over IOO-vaartuigen die in het verleden onder de vlag van Tuvalu voeren, bewijsmateriaal voorhanden dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van Tuvalu op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening. |
| --- | --- |

(17)

Uit de informatie die is verkregen op basis van vaartuigenlijsten van ROVB’s blijken geen onder de vlag van Tuvalu varende vaartuigen in voorlopige of definitieve IOO-lijsten te zijn opgenomen. Evenmin is er over IOO-vaartuigen die in het verleden onder de vlag van Tuvalu voeren, bewijsmateriaal voorhanden dat de Commissie in staat zou stellen de prestatie van Tuvalu op het gebied van terugkerende IOO-visserijactiviteiten te analyseren overeenkomstig artikel 31, lid 4, onder a), van de IOO-verordening.

| (18) | Bij gebrek aan informatie en bewijsmateriaal zoals uiteengezet in overweging 17 wordt op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), geconcludeerd dat het niet noodzakelijk is om te evalueren of de actie van Tuvalu om de IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, in overeenstemming is met de taken die het land krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen. |
| --- | --- |

(18)

Bij gebrek aan informatie en bewijsmateriaal zoals uiteengezet in overweging 17 wordt op grond van artikel 31, lid 3, en lid 4, onder a), geconcludeerd dat het niet noodzakelijk is om te evalueren of de actie van Tuvalu om de IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, in overeenstemming is met de taken die het land krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vissersvaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen.

3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

| (19) | De Commissie heeft onderzocht of Tuvalu effectief met de Commissie heeft samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen. |
| --- | --- |

(19)

De Commissie heeft onderzocht of Tuvalu effectief met de Commissie heeft samengewerkt door te reageren op verzoeken van de Commissie om IOO-visserij en daarmee verband houdende activiteiten te onderzoeken, bevindingen over dergelijke activiteiten mee te delen of vervolgacties ten aanzien van dergelijke activiteiten te ondernemen.

| (20) | Wat dat betreft stelt Tuvalu zich terughoudend op ten aanzien van samenwerking met de Commissie om de tijdens het bezoek van de Commissie geconstateerde tekortkomingen in zijn visserijbeheerssysteem aan te pakken. In zijn reactie van 16 oktober 2014 op het slotverslag gaat Tuvalu geen contractuele verbintenissen aan om de door de Commissie geconstateerde tekortkomingen aan te pakken. Tuvalu erkent de problemen en de uitdagingen, heeft naar eigen zeggen technische bijstand en tijd nodig om aan verbeteringen te werken, maar legt geen verbintenis of concreet plan op tafel om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen. |
| --- | --- |

(20)

Wat dat betreft stelt Tuvalu zich terughoudend op ten aanzien van samenwerking met de Commissie om de tijdens het bezoek van de Commissie geconstateerde tekortkomingen in zijn visserijbeheerssysteem aan te pakken. In zijn reactie van 16 oktober 2014 op het slotverslag gaat Tuvalu geen contractuele verbintenissen aan om de door de Commissie geconstateerde tekortkomingen aan te pakken. Tuvalu erkent de problemen en de uitdagingen, heeft naar eigen zeggen technische bijstand en tijd nodig om aan verbeteringen te werken, maar legt geen verbintenis of concreet plan op tafel om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen.

| (21) | In het licht van de algemene beoordeling of Tuvalu zich heeft gekweten van zijn taken die het als vlaggen-, haven- en kuststaat dient te vervullen, heeft de Commissie ook geanalyseerd of Tuvalu samenwerkt met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(21)

In het licht van de algemene beoordeling of Tuvalu zich heeft gekweten van zijn taken die het als vlaggen-, haven- en kuststaat dient te vervullen, heeft de Commissie ook geanalyseerd of Tuvalu samenwerkt met andere vlaggenstaten bij de bestrijding van IOO-visserij.

| (22) | Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van UNCLOS moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het gebied van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende vissoorten. In de artikelen 7 en 20 van UNFSA wordt de verplichting tot samenwerking verder uitgewerkt, respectievelijk voor wat betreft het vaststellen van verenigbare instandhoudings- en beheersmaatregelen en het waarborgen van de naleving en handhaving van zulke maatregelen. Voorts wordt in artikel 7, lid 1, punt 3, van de gedragscode van de FAO (4) aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken bilaterale overeenkomsten vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het internationale actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) (5), waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken. |
| --- | --- |

(22)

Overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van UNCLOS moeten kust- en vlaggenstaten samenwerken op het gebied van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende vissoorten. In de artikelen 7 en 20 van UNFSA wordt de verplichting tot samenwerking verder uitgewerkt, respectievelijk voor wat betreft het vaststellen van verenigbare instandhoudings- en beheersmaatregelen en het waarborgen van de naleving en handhaving van zulke maatregelen. Voorts wordt in artikel 7, lid 1, punt 3, van de gedragscode van de FAO (4) aanbevolen dat de staten die bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden zijn betrokken bilaterale overeenkomsten vaststellen teneinde op doeltreffende wijze voor de instandhouding en het beheer van de rijkdommen te zorgen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het internationale actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP) (5), waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken.

| (23) | In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (6) dat elk lid, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied genomen instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt. |
| --- | --- |

(23)

In dit verband stipuleert artikel 25, lid 10, van het WCPFC-verdrag (6) dat elk lid, indien het redelijke gronden heeft om aan te nemen dat een onder de vlag van een andere staat varend vissersvaartuig zich heeft ingelaten met een activiteit die de doeltreffendheid van de voor het verdragsgebied genomen instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnt, dit onder de aandacht van de betrokken vlaggenstaat brengt.

| (24) | Het belang van doeltreffende samenwerkingsmechanismen moet worden onderzocht in het licht van de overheersende aanwezigheid van onder buitenlandse vlag varende vaartuigen in de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu. Volgens de informatie die de Tuvaluaanse autoriteiten tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben verstrekt, zijn momenteel in totaal 18 bilaterale particuliere vergunnings-overeenkomsten uit tien landen van kracht. In dat verband bestaat de vloot die in de wateren van Tuvalu mag vissen, uit 213 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 17 vaartuigen voor de hengelvisserij en 7 vaartuigen voor de beugvisserij, waarvan slechts één ringzegenvaartuig en twee beugvaartuigen onder de vlag van Tuvalu varen. Niettemin heeft Tuvalu erkend dat er geen samenwerkingskanalen tot stand zijn gebracht met de betrokken vlaggenstaten om te waarborgen dat Tuvalu voldoet aan zijn verplichtingen om met vlaggenstaten samen te werken, zoals beschreven in de overwegingen 22 en 23. |
| --- | --- |

(24)

Het belang van doeltreffende samenwerkingsmechanismen moet worden onderzocht in het licht van de overheersende aanwezigheid van onder buitenlandse vlag varende vaartuigen in de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu. Volgens de informatie die de Tuvaluaanse autoriteiten tijdens het bezoek van de Commissie in februari 2014 hebben verstrekt, zijn momenteel in totaal 18 bilaterale particuliere vergunnings-overeenkomsten uit tien landen van kracht. In dat verband bestaat de vloot die in de wateren van Tuvalu mag vissen, uit 213 vaartuigen voor de ringzegenvisserij, 17 vaartuigen voor de hengelvisserij en 7 vaartuigen voor de beugvisserij, waarvan slechts één ringzegenvaartuig en twee beugvaartuigen onder de vlag van Tuvalu varen. Niettemin heeft Tuvalu erkend dat er geen samenwerkingskanalen tot stand zijn gebracht met de betrokken vlaggenstaten om te waarborgen dat Tuvalu voldoet aan zijn verplichtingen om met vlaggenstaten samen te werken, zoals beschreven in de overwegingen 22 en 23.

| (25) | Ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen is in artikel 19, lid 2, van UNFSA vastgesteld dat sancties voor schendingen streng genoeg dienen te zijn om de naleving effectief te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Zoals in de overwegingen 26 tot en met 29 onderzocht, beschikt Tuvalu niet over het rechtskader of de benodigde controle over zijn vloot en zijn wateren om overtreders op adequate wijze te straffen. |
| --- | --- |

(25)

Ten aanzien van doeltreffende handhavingsmaatregelen is in artikel 19, lid 2, van UNFSA vastgesteld dat sancties voor schendingen streng genoeg dienen te zijn om de naleving effectief te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. Zoals in de overwegingen 26 tot en met 29 onderzocht, beschikt Tuvalu niet over het rechtskader of de benodigde controle over zijn vloot en zijn wateren om overtreders op adequate wijze te straffen.

| (26) | Het sanctiesysteem is vastgesteld in wet van Tuvalu van 2006 inzake mariene rijkdommen. Hoewel deze wet in 2012 is gewijzigd, wordt er geen rekening gehouden met de meest recente ontwikkelingen op het gebied van internationaal recht met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij. In dat opzicht ontbreekt het in het huidige rechtskader aan een expliciete definitie van IOO-visserijactiviteiten, ernstige inbreuken en een uitgebreide lijst van ernstige overtredingen met bijbehorende strenge sancties. |
| --- | --- |

(26)

Het sanctiesysteem is vastgesteld in wet van Tuvalu van 2006 inzake mariene rijkdommen. Hoewel deze wet in 2012 is gewijzigd, wordt er geen rekening gehouden met de meest recente ontwikkelingen op het gebied van internationaal recht met betrekking tot de bestrijding van IOO-visserij. In dat opzicht ontbreekt het in het huidige rechtskader aan een expliciete definitie van IOO-visserijactiviteiten, ernstige inbreuken en een uitgebreide lijst van ernstige overtredingen met bijbehorende strenge sancties.

| (27) | Bovendien bevat de wetgeving van Tuvalu systematisch geen begeleidende administratieve maatregelen. Dit type aanvullende maatregelen is beperkt tot de opschorting en intrekking van vergunningen en is slechts van toepassing in gevallen van „ernstige overtredingen”, terwijl het concept „ernstige overtreding” niet gedefinieerd is in de wetgeving van Tuvalu. |
| --- | --- |

(27)

Bovendien bevat de wetgeving van Tuvalu systematisch geen begeleidende administratieve maatregelen. Dit type aanvullende maatregelen is beperkt tot de opschorting en intrekking van vergunningen en is slechts van toepassing in gevallen van „ernstige overtredingen”, terwijl het concept „ernstige overtreding” niet gedefinieerd is in de wetgeving van Tuvalu.

| (28) | Het begrip „ernstige overtredingen of inbreuken” is niet gestroomlijnd in de wetgeving van Tuvalu. Het huidige rechtskader voorziet niet in nadelige sancties om overtreders de uit illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen. |
| --- | --- |

(28)

Het begrip „ernstige overtredingen of inbreuken” is niet gestroomlijnd in de wetgeving van Tuvalu. Het huidige rechtskader voorziet niet in nadelige sancties om overtreders de uit illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

| (29) | Het sanctiesysteem is in zijn huidige vorm dus niet uitgebreid en streng genoeg om zijn afschrikkende functie te bereiken. De behandeling van ernstige inbreuken is immers onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist in artikel 19, lid 2, van UNFSA en artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag. |
| --- | --- |

(29)

Het sanctiesysteem is in zijn huidige vorm dus niet uitgebreid en streng genoeg om zijn afschrikkende functie te bereiken. De behandeling van ernstige inbreuken is immers onvoldoende om de naleving te verzekeren, schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals vereist in artikel 19, lid 2, van UNFSA en artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag.

| (30) | Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen in gelijke mate belemmerd door het in de overwegingen 39 tot en met 48 beschreven gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de potentiële omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met het gebrek aan doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt. |
| --- | --- |

(30)

Met betrekking tot de voorgeschiedenis, aard, omstandigheden, omvang en ernst van activiteiten die op IOO-visserij wijzen, wordt de mogelijkheid om deze aspecten te beoordelen in gelijke mate belemmerd door het in de overwegingen 39 tot en met 48 beschreven gebrek aan duidelijkheid en transparantie. Als gevolg van dergelijke tekortkomingen is het niet mogelijk om de potentiële omvang van IOO-visserijgerelateerde activiteiten op betrouwbare wijze vast te stellen. Algemeen wordt echter erkend dat een gebrek aan transparantie, in combinatie met het gebrek aan doeltreffende controles, illegaal gedrag in de hand werkt.

| (31) | Ten aanzien van de bestaande financiële en administratieve capaciteit van Tuvalu moet worden opgemerkt dat Tuvalu niet is opgenomen in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (7). In bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (8) is Tuvalu onderverdeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen, overeenkomstig de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van officiële ontwikkelingshulp (ODA) die wordt bijgehouden door de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) (9). De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van Tuvalu kunnen worden beschouwd als een ondermijnende factor voor het vermogen van Tuvalu om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen. |
| --- | --- |

(31)

Ten aanzien van de bestaande financiële en administratieve capaciteit van Tuvalu moet worden opgemerkt dat Tuvalu niet is opgenomen in de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (7). In bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (8) is Tuvalu onderverdeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen, overeenkomstig de lijst van 1 januari 2013 met ontvangers van officiële ontwikkelingshulp (ODA) die wordt bijgehouden door de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) (9). De beperkingen op het gebied van de financiële en administratieve capaciteit van Tuvalu kunnen worden beschouwd als een ondermijnende factor voor het vermogen van Tuvalu om zijn samenwerkings- en handhavingstaken te vervullen.

| (32) | Ondanks de analyse in overweging 31 wordt tevens opgemerkt dat op basis van de informatie afkomstig van het bezoek van de Commissie in februari 2014, niet kan worden gesteld dat de autoriteiten van Tuvalu een gebrek aan financiële middelen hebben. Het ontbreekt Tuvalu eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat om de doeltreffende en doelmatige vervulling van zijn taken als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat te waarborgen. |
| --- | --- |

(32)

Ondanks de analyse in overweging 31 wordt tevens opgemerkt dat op basis van de informatie afkomstig van het bezoek van de Commissie in februari 2014, niet kan worden gesteld dat de autoriteiten van Tuvalu een gebrek aan financiële middelen hebben. Het ontbreekt Tuvalu eerder aan het noodzakelijke juridische en administratieve klimaat om de doeltreffende en doelmatige vervulling van zijn taken als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat te waarborgen.

| (33) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Tuvalu zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving. |
| --- | --- |

(33)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Tuvalu zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggenstaat dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

| (34) | Tuvalu heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. Tuvalu is lid van de WCPFC. Tuvalu is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijen van gemeenschappelijk belang. |
| --- | --- |

(34)

Tuvalu heeft UNCLOS en UNFSA geratificeerd. Tuvalu is lid van de WCPFC. Tuvalu is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijen van gemeenschappelijk belang.

| (35) | De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Tuvalu als lid van de WCPFC. |
| --- | --- |

(35)

De Commissie heeft alle informatie geanalyseerd die zij van belang acht met betrekking tot de status van Tuvalu als lid van de WCPFC.

| (36) | Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van Tuvalu om de door de WCPFC vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen. |
| --- | --- |

(36)

Voorts heeft de Commissie een analyse gemaakt van de als relevant beschouwde informatie over het akkoord van Tuvalu om de door de WCPFC vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen toe te passen.

| (37) | Blijkens de uitgebreide informatie die door Tuvalu is verstrekt in verband met de toestand van de tonijnvisserij in zijn wateren (10), waren de vangsten uit de tonijnbestanden in de exclusieve economische zone (EEZ) van Tuvalu in 2011 goed voor 51 800 ton. Hoewel dit neerkomt op een daling ten opzichte van de voorafgaande jaren (63 427 ton in 2009 en 60 618 ton in 2010), maakt de EEZ van Tuvalu nog steeds een belangrijk deel uit van de totale tonijnbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan. |
| --- | --- |

(37)

Blijkens de uitgebreide informatie die door Tuvalu is verstrekt in verband met de toestand van de tonijnvisserij in zijn wateren (10), waren de vangsten uit de tonijnbestanden in de exclusieve economische zone (EEZ) van Tuvalu in 2011 goed voor 51 800 ton. Hoewel dit neerkomt op een daling ten opzichte van de voorafgaande jaren (63 427 ton in 2009 en 60 618 ton in 2010), maakt de EEZ van Tuvalu nog steeds een belangrijk deel uit van de totale tonijnbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan.

| (38) | Uit de cijfers in overweging 37 blijkt dat Tuvalu een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheert en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid heeft om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdommen te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die maatregelen moet aannemen die verenigbaar zijn met de maatregelen van toepassing in de regio en op volle zee teneinde de duurzaamheid op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ te bevorderen. Kuststaten moeten tevens waarborgen dat de onderdanen van andere staten die in hun EEZ vissen de instandhoudings- en beheersmaatregelen naleven en samenwerken met de desbetreffende staten en regionale organisaties die betrokken zijn bij die visserij. |
| --- | --- |

(38)

Uit de cijfers in overweging 37 blijkt dat Tuvalu een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheert en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid heeft om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdommen te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat, die maatregelen moet aannemen die verenigbaar zijn met de maatregelen van toepassing in de regio en op volle zee teneinde de duurzaamheid op lange termijn van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden te waarborgen en de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ te bevorderen. Kuststaten moeten tevens waarborgen dat de onderdanen van andere staten die in hun EEZ vissen de instandhoudings- en beheersmaatregelen naleven en samenwerken met de desbetreffende staten en regionale organisaties die betrokken zijn bij die visserij.

| (39) | Het rechtskader van Tuvalu bevat geen duidelijke en transparante instandhoudings- en beheersmaatregelen die zorgen voor het doeltreffende en doelmatige beheer van vaartuigen die vissen in de wateren onder zijn jurisdictie. Er zijn met name geen instandhoudings- en beheersmaatregelen voor de kustvisserij. Tuvalu heeft tevens erkend dat het huidige tonijnbeheersplan achterhaald en aan herziening toe is. Voorts is er ook nog geen beheersplan voor haaien aangenomen in overeenstemming met het vereiste van instandhoudings- en beheersmaatregel (CMM) 2010-07 van de WCPFC (11). |
| --- | --- |

(39)

Het rechtskader van Tuvalu bevat geen duidelijke en transparante instandhoudings- en beheersmaatregelen die zorgen voor het doeltreffende en doelmatige beheer van vaartuigen die vissen in de wateren onder zijn jurisdictie. Er zijn met name geen instandhoudings- en beheersmaatregelen voor de kustvisserij. Tuvalu heeft tevens erkend dat het huidige tonijnbeheersplan achterhaald en aan herziening toe is. Voorts is er ook nog geen beheersplan voor haaien aangenomen in overeenstemming met het vereiste van instandhoudings- en beheersmaatregel (CMM) 2010-07 van de WCPFC (11).

| (40) | De instandhoudings- en beheersmaatregelen met betrekking tot de wateren onder nationale jurisdictie, met inbegrip van de archipelwateren, zijn onvolledig en niet gebaseerd op wetenschappelijk advies zoals vereist door UNCLOS, UNFSA en de WCPFC. Hoewel de visserijwet van 2006 van Tuvalu de grondbeginselen voor een duurzaam beheer van de visserij vaststelt en het ministerie van Natuurlijke Rijkdommen machtigt om dienovereenkomstig instandhoudings- en beheersmaatregelen aan te nemen, blijkt uit het bezoek van de commissie dat de ontwikkeling van dit soort bepalingen zeer gering is. De voornaamste inspanning op dat gebied was gericht op de omzetting van de maatregelen uit de derde regeling van de partijen bij de Nauru-overeenkomst (12) in het wetgevingskader van Tuvalu in 2009. |
| --- | --- |

(40)

De instandhoudings- en beheersmaatregelen met betrekking tot de wateren onder nationale jurisdictie, met inbegrip van de archipelwateren, zijn onvolledig en niet gebaseerd op wetenschappelijk advies zoals vereist door UNCLOS, UNFSA en de WCPFC. Hoewel de visserijwet van 2006 van Tuvalu de grondbeginselen voor een duurzaam beheer van de visserij vaststelt en het ministerie van Natuurlijke Rijkdommen machtigt om dienovereenkomstig instandhoudings- en beheersmaatregelen aan te nemen, blijkt uit het bezoek van de commissie dat de ontwikkeling van dit soort bepalingen zeer gering is. De voornaamste inspanning op dat gebied was gericht op de omzetting van de maatregelen uit de derde regeling van de partijen bij de Nauru-overeenkomst (12) in het wetgevingskader van Tuvalu in 2009.

| (41) | Naar de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu. Desalniettemin sluit Tuvalu zijn territoriale en archipelwateren uit van de toepassing van het dagschema voor vaartuigen (VDS), een systeem dat de visserijinspanning van ringzegenvaartuigen beperkt door de toekenning van visdagen. Derhalve is het belangrijkste rechtsinstrument voor de instandhouding van visbestanden in de wateren van Tuvalu niet van toepassing op een aanzienlijk deel van de wateren onder zijn jurisdictie. Wat betreft vaartuigen voor de beug- en hengelvisserij worden de instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de afzonderlijke vergunningen. Er is echter geen algemeen toegankelijke informatie beschikbaar in verband met het daadwerkelijke beheer van vangsten en inspanningen voor beide visserijvormen, afgezien van het algemene beleid ter beperking van het aantal visvergunningen. |
| --- | --- |

(41)

Naar de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu wordt verwezen als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, met inbegrip van de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu. Desalniettemin sluit Tuvalu zijn territoriale en archipelwateren uit van de toepassing van het dagschema voor vaartuigen (VDS), een systeem dat de visserijinspanning van ringzegenvaartuigen beperkt door de toekenning van visdagen. Derhalve is het belangrijkste rechtsinstrument voor de instandhouding van visbestanden in de wateren van Tuvalu niet van toepassing op een aanzienlijk deel van de wateren onder zijn jurisdictie. Wat betreft vaartuigen voor de beug- en hengelvisserij worden de instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld in de afzonderlijke vergunningen. Er is echter geen algemeen toegankelijke informatie beschikbaar in verband met het daadwerkelijke beheer van vangsten en inspanningen voor beide visserijvormen, afgezien van het algemene beleid ter beperking van het aantal visvergunningen.

| (42) | Bovendien heeft Tuvalu tijdens het bezoek van de Commissie bevestigd dat enkele instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC momenteel niet worden toegepast. Het gaat daarbij om maatregel 2007-1 inzake het regionaal waarnemersprogramma waarin 5 % toezicht door waarnemers is vastgesteld voor vaartuigen voor de beugvisserij en maatregel 2010-07 waarin is vastgesteld dat het gewicht van aangelande vinnen niet meer mag bedragen dan 5 % van het gewicht van haaien. Er wordt aangevoerd dat het gebrek aan technische capaciteit en middelen de vorderingen in verband met de naleving van de desbetreffende instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC belemmert. |
| --- | --- |

(42)

Bovendien heeft Tuvalu tijdens het bezoek van de Commissie bevestigd dat enkele instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC momenteel niet worden toegepast. Het gaat daarbij om maatregel 2007-1 inzake het regionaal waarnemersprogramma waarin 5 % toezicht door waarnemers is vastgesteld voor vaartuigen voor de beugvisserij en maatregel 2010-07 waarin is vastgesteld dat het gewicht van aangelande vinnen niet meer mag bedragen dan 5 % van het gewicht van haaien. Er wordt aangevoerd dat het gebrek aan technische capaciteit en middelen de vorderingen in verband met de naleving van de desbetreffende instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC belemmert.

| (43) | De duidelijke tekortkomingen op het gebied van duidelijkheid en transparantie van de toepasselijke instandhoudings- en beheersregels beschreven in de overwegingen 39 tot en met (42), met inbegrip van de controle op visserijinspanning volgens het VDS, gecombineerd met het bestaan van 18 verschillende particuliere vergunningsovereenkomsten zoals beschreven in overweging 24, ondermijnen de doeltreffende tenuitvoerlegging van instandhoudings- en beheersmaatregelen, in strijd met de verplichtingen op grond van artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1 en artikel 64 van UNCLOS met betrekking tot de optimale benutting van rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(43)

De duidelijke tekortkomingen op het gebied van duidelijkheid en transparantie van de toepasselijke instandhoudings- en beheersregels beschreven in de overwegingen 39 tot en met (42), met inbegrip van de controle op visserijinspanning volgens het VDS, gecombineerd met het bestaan van 18 verschillende particuliere vergunningsovereenkomsten zoals beschreven in overweging 24, ondermijnen de doeltreffende tenuitvoerlegging van instandhoudings- en beheersmaatregelen, in strijd met de verplichtingen op grond van artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1 en artikel 64 van UNCLOS met betrekking tot de optimale benutting van rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (44) | Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en op basis van een voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en visbestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet worden bedreigd door overbevissing. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen. |
| --- | --- |

(44)

Krachtens artikel 61 van UNCLOS, de artikelen 5 en 6 van UNFSA en de artikelen 5 en 6 van het WCPFC-verdrag moeten kuststaten de toegestane vangsten van de levende rijkdommen in hun EEZ vaststellen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke bewijs en op basis van een voorzorgsaanpak; kuststaten moeten er via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen tevens voor zorgen dat levende rijkdommen en visbestanden in de EEZ en andere wateren onder hun jurisdictie niet worden bedreigd door overbevissing. In de gedragscode van de FAO, met name artikel 7, leden 3, 4 en 5, worden goede praktijken ter nakoming van deze verplichtingen aanbevolen.

| (45) | In het verslag van de negende wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft Tuvalu erkend dat er nog een aantal uitdagingen bestaat in verband met gegevensverzameling, rapportering en naleving (13). Deze problemen worden toegeschreven aan capaciteitsgebreken binnen het ministerie van Visserij met betrekking tot het toezicht op rapportering en gegevensbeheer. |
| --- | --- |

(45)

In het verslag van de negende wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft Tuvalu erkend dat er nog een aantal uitdagingen bestaat in verband met gegevensverzameling, rapportering en naleving (13). Deze problemen worden toegeschreven aan capaciteitsgebreken binnen het ministerie van Visserij met betrekking tot het toezicht op rapportering en gegevensbeheer.

| (46) | Zo wordt in de verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting in 2011 heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding gemaakt van enkele inconsistenties wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in de vislogboeken voor de ringzegenvisserij. Gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, heeft zij aanbevolen dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité wordt doorverwezen (14). In punt 37 heeft de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk gewezen op de onzekerheid omtrent de soortensamenstelling bij de ringzegenvisserij en heeft zij de verdragsluitende partijen aangespoord de ramingen van de samenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente (15) vangst- en vangstsamenstellingsgegevens aan de orde gesteld, heeft zij de rapportageverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten becommentarieerd en heeft zij aanbevelingen voor verbeteringen gedaan (16). Ook het feit dat bepaalde verdragsluitende partijen, waarvan sommige in de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu vissen, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken. |
| --- | --- |

(46)

Zo wordt in de verslagen van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC geregeld het probleem van ontbrekende gegevens aan de orde gesteld. In het verslag van haar zevende zitting in 2011 heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC in punt 89 bijvoorbeeld melding gemaakt van enkele inconsistenties wat betreft de rapportering van gestreepte tonijn, geelvintonijn en grootoogtonijn in de vislogboeken voor de ringzegenvisserij. Gezien het wetenschappelijke belang van nauwkeurige vangstsamenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen, heeft zij aanbevolen dat het probleem aan het Technisch en Handhavingscomité wordt doorverwezen (14). In punt 37 heeft de wetenschappelijke commissie nadrukkelijk gewezen op de onzekerheid omtrent de soortensamenstelling bij de ringzegenvisserij en heeft zij de verdragsluitende partijen aangespoord de ramingen van de samenstellingsgegevens van ringzegenvaartuigen te blijven verbeteren. In haar achtste zitting heeft de wetenschappelijke commissie van de WCPFC opnieuw kwesties in verband met ontbrekende en inconsistente (15) vangst- en vangstsamenstellingsgegevens aan de orde gesteld, heeft zij de rapportageverplichtingen in het kader van charterovereenkomsten becommentarieerd en heeft zij aanbevelingen voor verbeteringen gedaan (16). Ook het feit dat bepaalde verdragsluitende partijen, waarvan sommige in de wateren onder de jurisdictie van Tuvalu vissen, te weinig of gebrekkige gegevens indienen, werd besproken.

| (47) | De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentages waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (17). Het bezoek van de Commissie heeft echter aan het licht gebracht dat er geen sprake is van een echte vloot of een beleid voor de toegang tot visgronden, zoals aangetoond door het verouderde en onvolledige tonijnbeheersplan. |
| --- | --- |

(47)

De wetenschappelijke commissie van de WCPFC heeft in haar zevende vergadering geadviseerd dat, indien de recente visserijpraktijken voor gestreepte tonijn worden voortgezet, de vangstpercentages waarschijnlijk zullen dalen en de vangsten moeten worden verminderd omdat de bestanden worden bevist tot op het niveau dat overeenkomt met de maximale duurzame opbrengst. Verhogingen van de visserijinspanning moeten daarom worden gemonitord (17). Het bezoek van de Commissie heeft echter aan het licht gebracht dat er geen sprake is van een echte vloot of een beleid voor de toegang tot visgronden, zoals aangetoond door het verouderde en onvolledige tonijnbeheersplan.

| (48) | Tuvalu past geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in zijn archipelwateren toe en heeft slechts weinig verenigbare maatregelen aangenomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van Tuvalu, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel in de Stille Oceaan door deze situatie op het spel te worden gezet. Tuvalu zorgt er dus niet voor dat in alle wateren onder zijn jurisdictie instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met de verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overbevissing worden bedreigd. |
| --- | --- |

(48)

Tuvalu past geen instandhoudings- en beheersmaatregelen van de WCPFC in zijn archipelwateren toe en heeft slechts weinig verenigbare maatregelen aangenomen. Gezien het grensoverschrijdende en sterk migrerende karakter van tonijnbestanden en de omvang van de tonijnbestanden en de tonijnvisserij in de archipelwateren van Tuvalu, die een belangrijk geografisch paaigebied voor tonijnsoorten vormen, dreigt elke instandhoudingsinspanning ten behoeve van het tonijnbestand als geheel in de Stille Oceaan door deze situatie op het spel te worden gezet. Tuvalu zorgt er dus niet voor dat in alle wateren onder zijn jurisdictie instandhoudings- en beheersmaatregelen worden toegepast op een wijze die verenigbaar is met de vereisten van de WCPFC en overeenstemt met de verplichting om ervoor te zorgen dat soorten onder de jurisdictie van de kuststaat niet door overbevissing worden bedreigd.

| (49) | De Commissie heeft ook een beoordeling verricht van elk handelen of nalaten van Tuvalu dat de geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt. |
| --- | --- |

(49)

De Commissie heeft ook een beoordeling verricht van elk handelen of nalaten van Tuvalu dat de geldende wet- en regelgeving of internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen minder doeltreffend kan hebben gemaakt.

| (50) | Zoals erkend door Tuvalu is het achterhaalde tonijnbeheersplan in dat verband niet in staat duidelijke doelstellingen vast te stellen om het aantal visvergunningen en de totale toegestane vangst te beperken. De Commissie is derhalve van oordeel dat het gebrek aan instandhoudings- en beheersmaatregelen de naleving door Tuvalu van zijn internationale verplichtingen ondermijnt. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend visbestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt. |
| --- | --- |

(50)

Zoals erkend door Tuvalu is het achterhaalde tonijnbeheersplan in dat verband niet in staat duidelijke doelstellingen vast te stellen om het aantal visvergunningen en de totale toegestane vangst te beperken. De Commissie is derhalve van oordeel dat het gebrek aan instandhoudings- en beheersmaatregelen de naleving door Tuvalu van zijn internationale verplichtingen ondermijnt. Aangezien tonijn een grensoverschrijdend en over grote afstanden trekkend visbestand is, moeten instandhoudings- en beheersmaatregelen in het volledige migratiegebied consistent en compatibel zijn om doeltreffend en duurzaam te zijn, zoals ook de algemene doelstelling van het WCPFC-verdrag luidt.

| (51) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Tuvalu zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(51)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat Tuvalu zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

| (52) | Rekening houdend met het feit dat Tuvalu is ingedeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen (zoals vermeld in overweging 39), heeft de Commissie geanalyseerd of de verzamelde informatie kan worden gekoppeld aan zijn specifieke beperkingen als ontwikkelingsland. |
| --- | --- |

(52)

Rekening houdend met het feit dat Tuvalu is ingedeeld in de categorie van minst ontwikkelde landen (zoals vermeld in overweging 39), heeft de Commissie geanalyseerd of de verzamelde informatie kan worden gekoppeld aan zijn specifieke beperkingen als ontwikkelingsland.

| (53) | Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee Tuvalu vanwege zijn ontwikkelingsniveau te maken heeft, niet worden aangevoerd als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Evenmin rechtvaardigen deze beperkingen dat Tuvalu geen sanctiesysteem heeft vastgesteld voor inbreuken op internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen. |
| --- | --- |

(53)

Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee Tuvalu vanwege zijn ontwikkelingsniveau te maken heeft, niet worden aangevoerd als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Evenmin rechtvaardigen deze beperkingen dat Tuvalu geen sanctiesysteem heeft vastgesteld voor inbreuken op internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen.

| (54) | Bovendien blijkt dat de tekortkomingen in het monitoring-, controle- en bewakingssysteem het gevolg zijn van het gebrek aan evenwicht tussen de geringe capaciteiten van Tuvalu om de visserijactiviteiten in zijn EEZ te controleren en de verlening van toegang tot zijn wateren aan een grote buitenlandse vloot. Voorts blijkt de begroting ten behoeve van het visserijbeheer, ondanks de grote bijdrage van de visserij aan de algemene inkomsten van Tuvalu, aanzienlijk lager te liggen. Tuvalu mag dan met ontwikkelingsgerelateerde beperkingen te kampen hebben, het beleid voor het beheer van visbestanden dat het land erop nahoudt, spoort geenszins met de uitgetrokken middelen en de prioriteiten die het land voor visserijbeheer stelt. |
| --- | --- |

(54)

Bovendien blijkt dat de tekortkomingen in het monitoring-, controle- en bewakingssysteem het gevolg zijn van het gebrek aan evenwicht tussen de geringe capaciteiten van Tuvalu om de visserijactiviteiten in zijn EEZ te controleren en de verlening van toegang tot zijn wateren aan een grote buitenlandse vloot. Voorts blijkt de begroting ten behoeve van het visserijbeheer, ondanks de grote bijdrage van de visserij aan de algemene inkomsten van Tuvalu, aanzienlijk lager te liggen. Tuvalu mag dan met ontwikkelingsgerelateerde beperkingen te kampen hebben, het beleid voor het beheer van visbestanden dat het land erop nahoudt, spoort geenszins met de uitgetrokken middelen en de prioriteiten die het land voor visserijbeheer stelt.

| (55) | Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van Tuvalu mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen van Tuvalu en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van Tuvalu echter niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor zijn globale prestatie als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van zijn genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. |
| --- | --- |

(55)

Gezien de in dit deel opgenomen toelichting bij de situatie en gezien alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Tuvalu afgelegde verklaringen, kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden vastgesteld dat het niveau van ontwikkeling van de governance op visserijgebied van Tuvalu mogelijk een rem zet op de ontwikkelingsstatus van het land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen van Tuvalu en de ter rechtzetting van de situatie genomen maatregelen, kan het ontwikkelingsniveau van Tuvalu echter niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor zijn globale prestatie als vlaggenstaat of kuststaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van zijn genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN NIET-MEEWERKENDE DERDE LANDEN

| (56) | Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van Tuvalu om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij. |
| --- | --- |

(56)

Gezien de getrokken conclusies over het onvermogen van Tuvalu om zich te kwijten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen, en om maatregelen te nemen teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt geïdentificeerd als derde land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij.

| (57) | Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Tuvalu onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te nemen met betrekking tot Tuvalu. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren. |
| --- | --- |

(57)

Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Tuvalu onverwijld kennis te geven van de mogelijkheid dat het als niet-meewerkend derde land kan worden geïdentificeerd. Tevens dient de Commissie alle in artikel 32 van de IOO-verordening opgenomen stappen te nemen met betrekking tot Tuvalu. Met het oog op een degelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen dat land schriftelijk kan reageren op de kennisgeving en de situatie kan corrigeren.

| (58) | De kennisgeving aan Tuvalu van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen, |
| --- | --- |

(58)

De kennisgeving aan Tuvalu van de mogelijkheid dat het wordt geïdentificeerd als een land dat de Commissie met het oog op de toepassing van dit besluit als een niet-meewerkend land aanmerkt, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om landen als niet-meewerkende landen te identificeren en een lijst van deze landen vast te stellen,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Enig artikel

Tuvalu wordt in kennis gesteld van de mogelijkheid dat het door de Commissie als niet-meewerkend derde land wordt geïdentificeerd bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

Gedaan te Brussel, 12 december 2014.

Voor de Commissie

Karmenu VELLA

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

1

(2)  http://www.ffa.int

2

(3)  Nauru-overeenkomst (http://www.ffa.int/node/93#attachments).

3

(4)  Gedragscode voor een verantwoorde visserij, Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 1995.

4

(5)  Internationaal actieplan om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 2001.

5

(6)  Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de over grote afstanden trekkende visbestanden in de westelijke en centrale Stille Oceaan, gedaan te Honolulu, 5 september 2000 (http://www.wcpfc.int/doc/convention-conservation-and-management-highly-migratory-fish-stocks-western-and-central-pacific).

6

(7)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics

7

Bron:

(8)  Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41).

8

(9)  DAC-lijst van ODA-ontvangers (http://www.oecd.org/dac/stats/daclistofodarecipients.htm).

9

(10)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, negende gewone zitting, WCPFC SC9-AR/CCM-25.

10

(11)  http://www.wcpfc.int/system/files/CMM%202010-07%20%5BSharks%5D.pdf

11

(12)  Derde regeling van de partijen bij de Nauru-overeenkomst, 2008.

12

(13)  Wetenschappelijke commissie van de WCPFC, negende gewone zitting, WCPFC SC9-AR/CCM-25.

13

(14)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, zevende gewone zitting, Pohnpei, Federale Staten van Micronesia, 9-17 augustus 2011 (http://www.wcpfc.int/node/2896).

14

(15)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, 7-15 augustus 2012 (http://www.wcpfc.int/node/4587), deel 3.1.

15

(16)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, achtste gewone zitting, punten 69-71.

16

(17)  Beknopt verslag van de wetenschappelijke commissie van de WCPFC, zevende gewone zitting, punten 35 en 36.

17

---

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE LIDSTATEN

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/30

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2014/C 447/12)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 8.12.2014 |
| --- | --- |
| Duur | 8.12.2014 – 31.12.2014 |
| Lidstaat | Zweden |
| Bestand of groep bestanden | COD/03AS. |
| Soort | Kabeljauw (Gadus morhua) |
| Gebied | Kattegat |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 79/TQ43 |

Datum en tijdstip van sluiting

8.12.2014

Duur

8.12.2014 – 31.12.2014

Lidstaat

Zweden

Bestand of groep bestanden

COD/03AS.

Soort

Kabeljauw (Gadus morhua)

Gebied

Kattegat

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

79/TQ43

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/30

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2014/C 447/13)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 21.11.2014 |
| --- | --- |
| Duur | 21.11.2014 – 31.12.2014 |
| Lidstaat | Portugal |
| Bestand of groep bestanden | GHL/N3LMNO |
| Soort | Groenlandse heilbot/zwarte heilbot (Reinhardtius hippoglossoides) |
| Gebied | NAFO 3 LMNO |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 77/TQ43 |

Datum en tijdstip van sluiting

21.11.2014

Duur

21.11.2014 – 31.12.2014

Lidstaat

Portugal

Bestand of groep bestanden

GHL/N3LMNO

Soort

Groenlandse heilbot/zwarte heilbot (Reinhardtius hippoglossoides)

Gebied

NAFO 3 LMNO

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

77/TQ43

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/31

---

Door de lidstaten meegedeelde informatie betreffende sluiting van de visserij

(2014/C 447/14)

Krachtens artikel 35, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (1), is besloten de visserij te sluiten overeenkomstig de bepalingen in de onderstaande tabel:

| Datum en tijdstip van sluiting | 3.12.2014 |
| --- | --- |
| Duur | 3.12.2014 – 31.12.2014 |
| Lidstaat | Zweden |
| Bestand of groep bestanden | COD/03AN. |
| Soort | Kabeljauw (Gadus morhua) |
| Gebied | Skagerrak |
| Vissersvaartuigtype(s) | — |
| Referentienummer | 78/TQ43 |

Datum en tijdstip van sluiting

3.12.2014

Duur

3.12.2014 – 31.12.2014

Lidstaat

Zweden

Bestand of groep bestanden

COD/03AN.

Soort

Kabeljauw (Gadus morhua)

Gebied

Skagerrak

Vissersvaartuigtype(s)

—

Referentienummer

78/TQ43

---

(1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1.

---

| 13.12.2014 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 447/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.12.2014

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 447/32

---

Bijwerking van de lijst van de richtbedragen voor het overschrijden van de buitengrenzen bedoeld in artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (1)

(2014/C 447/15)

De publicatie van de richtbedragen voor het overschrijden van de buitengrenzen bedoeld in artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) is gebaseerd op de informatie die door de lidstaten aan de Commissie wordt verstrekt overeenkomstig artikel 34 van de Schengengrenscode.

Naast de publicatie in het Publicatieblad wordt de lijst maandelijks bijgewerkt op de website van het directoraat-generaal Binnenlandse Zaken.

BELGIË

Vervanging van de informatie die is gepubliceerd in PB C 247 van 13.10.2006

In de wet is bepaald dat de beschikbaarheid van voldoende middelen van bestaan dient te worden aangetoond.

De bestuurlijke praktijk is de volgende:

| a) | bij een particulier verblijvende vreemdeling
  Het bewijs van voldoende middelen van bestaan kan worden geleverd door middel van een toezegging tot tenlasteneming, welke door de in België woonachtige gastheer van de vreemdeling is ondertekend en door het gemeentebestuur van zijn woonplaats is gelegaliseerd.
  De toezegging tot tenlasteneming heeft betrekking op de verblijfskosten en de kosten voor gezondheidszorg, logiesverstrekking en teruggeleiding van de vreemdeling, indien deze daar zelf niet toe in staat zou zijn, teneinde te voorkomen dat deze kosten door de overheid dienen te worden gedragen. De toezegging dient door een kredietwaardig persoon te zijn ondertekend en, indien het om een vreemdeling gaat, vergezeld te zijn van een verblijfs- of vestigingstitel.
  Zo nodig kan de vreemdeling tevens worden verzocht, bewijs te leveren van persoonlijke middelen.
  Indien de betrokkene over generlei financiële middelen beschikt, moet hij voor elke dag van het voorgenomen verblijf over ca. 45 EUR kunnen beschikken. |
| --- | --- |

a)

bij een particulier verblijvende vreemdeling

Het bewijs van voldoende middelen van bestaan kan worden geleverd door middel van een toezegging tot tenlasteneming, welke door de in België woonachtige gastheer van de vreemdeling is ondertekend en door het gemeentebestuur van zijn woonplaats is gelegaliseerd.

De toezegging tot tenlasteneming heeft betrekking op de verblijfskosten en de kosten voor gezondheidszorg, logiesverstrekking en teruggeleiding van de vreemdeling, indien deze daar zelf niet toe in staat zou zijn, teneinde te voorkomen dat deze kosten door de overheid dienen te worden gedragen. De toezegging dient door een kredietwaardig persoon te zijn ondertekend en, indien het om een vreemdeling gaat, vergezeld te zijn van een verblijfs- of vestigingstitel.

Zo nodig kan de vreemdeling tevens worden verzocht, bewijs te leveren van persoonlijke middelen.

Indien de betrokkene over generlei financiële middelen beschikt, moet hij voor elke dag van het voorgenomen verblijf over ca. 45 EUR kunnen beschikken.

| b) | in een hotel verblijvende vreemdeling
  Indien de vreemdeling het bestaan van enigerlei financiële middelen niet kan bewijzen, moet hij voor elke dag van het voorgenomen verblijf over ca. 95 EUR kunnen beschikken.
  Bovendien dient de betrokkene in het merendeel der gevallen een reisticket (vliegtuigticket) over te leggen, waarmee hij naar zijn land van origine of zijn land van woonplaats kan terugkeren. |
| --- | --- |

b)

in een hotel verblijvende vreemdeling

Indien de vreemdeling het bestaan van enigerlei financiële middelen niet kan bewijzen, moet hij voor elke dag van het voorgenomen verblijf over ca. 95 EUR kunnen beschikken.

Bovendien dient de betrokkene in het merendeel der gevallen een reisticket (vliegtuigticket) over te leggen, waarmee hij naar zijn land van origine of zijn land van woonplaats kan terugkeren.

Lijst van eerdere publicaties

| | PB C 247 van 13.10.2006, blz. 19 |
| --- | --- |

PB C 247 van 13.10.2006, blz. 19

| | PB C 153 van 6.7.2007, blz. 22 |
| --- | --- |

PB C 153 van 6.7.2007, blz. 22

| | PB C 182 van 4.8.2007, blz. 18 |
| --- | --- |

PB C 182 van 4.8.2007, blz. 18

| | PB C 57 van 1.3.2008, blz. 38 |
| --- | --- |

PB C 57 van 1.3.2008, blz. 38

| | PB C 134 van 31.5.2008, blz. 19 |
| --- | --- |

PB C 134 van 31.5.2008, blz. 19

| | PB C 37 van 14.2.2009, blz. 8 |
| --- | --- |

PB C 37 van 14.2.2009, blz. 8

| | PB C 35 van 12.2.2010, blz. 7 |
| --- | --- |

PB C 35 van 12.2.2010, blz. 7

| | PB C 304 van 10.11.2010, blz. 5 |
| --- | --- |

PB C 304 van 10.11.2010, blz. 5

| | PB C 24 van 26.1.2011, blz. 6 |
| --- | --- |

PB C 24 van 26.1.2011, blz. 6

| | PB C 157 van 27.5.2011, blz. 8 |
| --- | --- |

PB C 157 van 27.5.2011, blz. 8

| | PB C 203 van 9.7.2011, blz. 16 |
| --- | --- |

PB C 203 van 9.7.2011, blz. 16

| | PB C 11 van 13.1.2012, blz. 13 |
| --- | --- |

PB C 11 van 13.1.2012, blz. 13

| | PB C 72 van 10.3.2012, blz. 44 |
| --- | --- |

PB C 72 van 10.3.2012, blz. 44

| | PB C 199 van 7.7.2012, blz. 8 |
| --- | --- |

PB C 199 van 7.7.2012, blz. 8

| | PB C 298 van 4.10.2012, blz. 3 |
| --- | --- |

PB C 298 van 4.10.2012, blz. 3

| | PB C 56 van 26.2.2013, blz. 13 |
| --- | --- |

PB C 56 van 26.2.2013, blz. 13

| | PB C 98 van 5.4.2013, blz. 3 |
| --- | --- |

PB C 98 van 5.4.2013, blz. 3

| | PB C 269 van 18.9.2013, blz. 2 |
| --- | --- |

PB C 269 van 18.9.2013, blz. 2

| | PB C 57 van 28.2.2014, blz. 1 |
| --- | --- |

PB C 57 van 28.2.2014, blz. 1

| | PB C 152 van 20.5.2014, blz. 25 |
| --- | --- |

PB C 152 van 20.5.2014, blz. 25

| | PB C 224 van 15.7.2014, blz. 31. |
| --- | --- |

PB C 224 van 15.7.2014, blz. 31.

| | PB C 434 van 4.12.2014, blz. 3. |
| --- | --- |

PB C 434 van 4.12.2014, blz. 3.

---

(1)  Zie de lijst van eerdere publicaties aan het einde van deze herziening.

---