# Dziennik Urzędowy L 346/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 346 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 572 grudnia 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 346

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 572 grudnia 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Poprawka do Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (konwencja TIR z 1975 r.) | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1275/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. wykonujące art. 9 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga | 3 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1276/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej | 19 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1277/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji lasalocid (
  1
  ) | 23 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1278/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013 | 26 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1279/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 29 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/859/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa | 31 |
| | * | Decyzja Rady 2014/860/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniająca i przedłużająca obowiązywanie decyzji 2012/173/WPZiB w sprawie uruchomienia centrum operacyjnego UE służącego misjom i operacji z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Rogu Afryki | 32 |
| | * | Decyzja Rady 2014/861/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2012/699/WPZiB w sprawie wspierania przez Unię działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 35 |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady 2014/862/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. dotycząca wykonania decyzji 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga | 36 |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady 2014/863/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. dotycząca wykonania decyzji 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej | 52 |
| | | 2014/864/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 listopada 2014 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9112)

   (
  1
  ) | 56 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | | 2014/865/UE |
| | * | Decyzja nr 1/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Tunezja z dnia 26 września 2014 r. zmieniająca art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej | 60 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Poprawka do Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (konwencja TIR z 1975 r.)

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1275/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. wykonujące art. 9 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

3

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1276/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

19

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1277/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji lasalocid (
  1
  )

1

23

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1278/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013

26

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1279/2014 z dnia 1 grudnia 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

29

DECYZJE

2014/859/UE

*

Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa

31

*

Decyzja Rady 2014/860/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniająca i przedłużająca obowiązywanie decyzji 2012/173/WPZiB w sprawie uruchomienia centrum operacyjnego UE służącego misjom i operacji z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Rogu Afryki

32

*

Decyzja Rady 2014/861/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2012/699/WPZiB w sprawie wspierania przez Unię działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

35

*

Decyzja wykonawcza Rady 2014/862/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. dotycząca wykonania decyzji 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

36

*

Decyzja wykonawcza Rady 2014/863/WPZiB z dnia 1 grudnia 2014 r. dotycząca wykonania decyzji 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

52

2014/864/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 listopada 2014 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w Niemczech
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9112)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9112)

1

56

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

2014/865/UE

*

Decyzja nr 1/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Tunezja z dnia 26 września 2014 r. zmieniająca art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej

60

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 388/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania ( Dz.U. L 129 z 16.5.2012 ) | 62 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 388/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania ( Dz.U. L 129 z 16.5.2012 )

( Dz.U. L 129 z 16.5.2012 )

62

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/1

---

Poprawka do Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (konwencja TIR z 1975 r.)

Zgodnie z powiadomieniem deponowanym ONZ C.N.661.2014.TREATIES — XI.A.16 w dniu 1 stycznia 2015 r. w stosunku do wszystkich Umawiających się Stron wchodzą w życie poniższe poprawki do konwencji TIR:

Załącznik 1 s. 11 pkt 5

Wyrażenie „kod HS: 24.03.10” zastępuje się wyrażeniem „kod HS: 24.03.11 oraz 24.03.19 (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 35)”

Załącznik 6 nota wyjaśniająca 0.8.3 pkt 5

Wyrażenie „kod HS: 24.03.10” zastępuje się wyrażeniem „kod HS: 24.03.11 oraz 24.03.19 (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 35)”.

Załącznik 6 nowa nota wyjaśniająca 0.38.2

Dodaje się nową notę wyjaśniającą do art. 38 ust. 2 w brzmieniu:

„Nota wyjaśniająca do ustępu 2

| 0.38.2. | Wymóg prawny dotyczący powiadomienia Rady Wykonawczej TIR o tymczasowym lub stałym pozbawieniu osoby prawa do korzystania z postanowień konwencji uznaje się za spełniony, kiedy powiadomienia dokonano, należycie wykorzystując aplikacje elektroniczne opracowane w tym celu przez sekretariat TIR pod nadzorem Rady Wykonawczej TIR. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/115, ust. 43)” |
| --- | --- |

0.38.2.

Wymóg prawny dotyczący powiadomienia Rady Wykonawczej TIR o tymczasowym lub stałym pozbawieniu osoby prawa do korzystania z postanowień konwencji uznaje się za spełniony, kiedy powiadomienia dokonano, należycie wykorzystując aplikacje elektroniczne opracowane w tym celu przez sekretariat TIR pod nadzorem Rady Wykonawczej TIR. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/115, ust. 43)”

Załącznik 6 nowa nota wyjaśniająca 8.9.1

Dodaje się nową notę wyjaśniającą do załącznika 8 art. 9 ust. 1 w brzmieniu:

| „8.9.1. | Członkowie Rady Wykonawczej TIR muszą być kompetentni i posiadać doświadczenie w stosowaniu procedur celnych, w szczególności procedury tranzytowej TIR, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Członkowie Rady są nominowani przez swoje rządy lub organizacje będące Umawiającymi się Stronami konwencji. Reprezentują oni interesy Umawiających się Stron konwencji, a nie szczególne interesy konkretnego rządu lub konkretnej organizacji. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/117, ust. 29)” |
| --- | --- |

„8.9.1.

Członkowie Rady Wykonawczej TIR muszą być kompetentni i posiadać doświadczenie w stosowaniu procedur celnych, w szczególności procedury tranzytowej TIR, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Członkowie Rady są nominowani przez swoje rządy lub organizacje będące Umawiającymi się Stronami konwencji. Reprezentują oni interesy Umawiających się Stron konwencji, a nie szczególne interesy konkretnego rządu lub konkretnej organizacji. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/117, ust. 29)”

Załącznik 6 nowa nota wyjaśniająca 8.9.2

Dodaje się nową notę wyjaśniającą do załącznika 8 art. 9 ust. 2 w brzmieniu:

| „8.9.2. | W przypadku gdy członek Rady Wykonawczej TIR złoży rezygnację przed zakończeniem swojej kadencji, Komitet Administracyjny może wybrać nowego członka, który go zastąpi. W takim przypadku wybrany członek sprawuje urząd przez okres pozostały do końca kadencji jego poprzednika. Jeśli członek Rady Wykonawczej TIR nie jest w stanie, z powodów innych niż złożenie rezygnacji, dokończyć swojej kadencji, organy administracji kraju tego członka przekazują Radzie Wykonawczej TIR i sekretariatowi TIR stosowną informację na piśmie. W takim przypadku Komitet Administracyjny może wybrać nowego członka, który go zastąpi przez okres pozostały do końca jego kadencji. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/117, ust. 29)” |
| --- | --- |

„8.9.2.

W przypadku gdy członek Rady Wykonawczej TIR złoży rezygnację przed zakończeniem swojej kadencji, Komitet Administracyjny może wybrać nowego członka, który go zastąpi. W takim przypadku wybrany członek sprawuje urząd przez okres pozostały do końca kadencji jego poprzednika. Jeśli członek Rady Wykonawczej TIR nie jest w stanie, z powodów innych niż złożenie rezygnacji, dokończyć swojej kadencji, organy administracji kraju tego członka przekazują Radzie Wykonawczej TIR i sekretariatowi TIR stosowną informację na piśmie. W takim przypadku Komitet Administracyjny może wybrać nowego członka, który go zastąpi przez okres pozostały do końca jego kadencji. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/117, ust. 29)”

Załącznik 6 nowa nota wyjaśniająca 9.II.4

Wprowadza się nową notę wyjaśniającą do załącznika 9 część II ust. 4 w brzmieniu:

„Nota wyjaśniająca do ustępu 4

| 9.II.4. | Wymogi prawne dotyczące przekazywania danych, jak określono w ust. 4, uznaje się za spełnione, jeśli do tego celu należycie wykorzystano aplikacje elektroniczne opracowane przez sekretariat TIR pod nadzorem Rady Wykonawczej TIR. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 30)” |
| --- | --- |

9.II.4.

Wymogi prawne dotyczące przekazywania danych, jak określono w ust. 4, uznaje się za spełnione, jeśli do tego celu należycie wykorzystano aplikacje elektroniczne opracowane przez sekretariat TIR pod nadzorem Rady Wykonawczej TIR. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 30)”

Załącznik 6 nowa nota wyjaśniająca 9.II.5

Wprowadza się nową notę wyjaśniającą do załącznika 9 część II ust. 5 w brzmieniu:

„Nota wyjaśniająca do ustępu 5

| 9.II.5. | Nota wyjaśniająca 9.II.4 ma zastosowanie odpowiednio do ust. 5. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 30)” |
| --- | --- |

9.II.5.

Nota wyjaśniająca 9.II.4 ma zastosowanie odpowiednio do ust. 5. (ECE/TRANS/WP.30/AC.2/113, ust. 30)”

Załącznik 9 część I ust. 3 ppkt (vi)

Dotychczasowy tekst zastępuje się tekstem w brzmieniu:

| „(vi) | coroczne powiadamianie Rady Wykonawczej TIR przed dniem 1 marca o cenie każdego rodzaju wydawanych przez stowarzyszenie karnetów TIR;” |
| --- | --- |

„(vi)

coroczne powiadamianie Rady Wykonawczej TIR przed dniem 1 marca o cenie każdego rodzaju wydawanych przez stowarzyszenie karnetów TIR;”

---

ROZPORZĄDZENIA

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1275/2014

z dnia 1 grudnia 2014 r.

wykonujące art. 9 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (1), w szczególności art. 9 ust. 1 i 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1183/2005. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1183/2005.

| (2) | W dniu 12 kwietnia 2013 r. komitet Rady Bezpieczeństwa, ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1533 (2004) dotyczącą Demokratycznej Republiki Konga (zwany dalej „komitetem Rady Bezpieczeństwa”), uaktualnił i zmienił wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 12 kwietnia 2013 r. komitet Rady Bezpieczeństwa, ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1533 (2004) dotyczącą Demokratycznej Republiki Konga (zwany dalej „komitetem Rady Bezpieczeństwa”), uaktualnił i zmienił wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (3) | W dniu 30 czerwca 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa dodał jeden podmiot do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 30 czerwca 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa dodał jeden podmiot do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (4) | W dniu 31 października 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa wydał nowy skonsolidowany wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 31 października 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa wydał nowy skonsolidowany wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (5) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005, |
| --- | --- |

(5)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

| a) | Wykaz osób, o których mowa w art. 3, 4 i 5






  1. | Eric BADEGE


  Data urodzenia: 1971. Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Zgodnie ze sporządzonym przez grupę ekspertów ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym z dnia 15 listopada 2012 r., »... ppłk Eric Badege stał się główną postacią Ruchu M23 w Masisi i dowodził wspólnymi operacjami ...« wraz z innym przywódcą wojskowym. Ponadto »szereg skoordynowanych ataków przeprowadzonych w sierpniu [2012 r.] przez ppłk. Badege ... pozwolił M23 zdestabilizować znaczną część terytorium Masisi«. »Według dawnych uczestników walk ppłk Badege ..., organizując ataki, wykonywał rozkazy płk. Makengi«. Jako dowódca wojskowy M23 Eric Badege jest odpowiedzialny za poważne naruszenia wiążące się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. odnotowano kilka poważnych incydentów — zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna, w tym kobiety i dzieci. Od maja 2012 r. Raia Mutomboki zabiła, pod dowództwem M23, setki cywilów w serii skoordynowanych ataków. W sierpniu Eric Badege przeprowadził wspólne ataki, w ramach których doszło do zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada stwierdzono, że ataki te zostały zorganizowane wspólnie przez Erica Badege i płk. Makomę Semivumbi Jacques'a. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów lokalni przywódcy z terytorium Masisi stwierdzili, że Eric Badege dowodził atakami Raia Mutomboki przeprowadzanymi na miejscu. Zgodnie z artykułem Radio Okapi z dnia 28 lipca 2012 r.»administrator Masisi ogłosił w tę sobotę, 28 lipca, ucieczkę przywódcy 2. batalionu 410. pułku FARDC stacjonującego w Nabiondo, około trzydziestu kilometrów na północny zachód od miasta Goma w Kiwu Północnym. Według niego płk Eric Badege wraz z ponad setką żołnierzy skierował się w piątek do Rubaya, 80 km na północ od Nabiondo. Kilka źródeł potwierdziło tę informację.« Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach pozostałych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby pozostałym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«. |
| --- | --- | --- |

a)

Wykaz osób, o których mowa w art. 3, 4 i 5

1.

Eric BADEGE

Data urodzenia: 1971. Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Zgodnie ze sporządzonym przez grupę ekspertów ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym z dnia 15 listopada 2012 r., »... ppłk Eric Badege stał się główną postacią Ruchu M23 w Masisi i dowodził wspólnymi operacjami ...« wraz z innym przywódcą wojskowym. Ponadto »szereg skoordynowanych ataków przeprowadzonych w sierpniu [2012 r.] przez ppłk. Badege ... pozwolił M23 zdestabilizować znaczną część terytorium Masisi«. »Według dawnych uczestników walk ppłk Badege ..., organizując ataki, wykonywał rozkazy płk. Makengi«. Jako dowódca wojskowy M23 Eric Badege jest odpowiedzialny za poważne naruszenia wiążące się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. odnotowano kilka poważnych incydentów — zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna, w tym kobiety i dzieci. Od maja 2012 r. Raia Mutomboki zabiła, pod dowództwem M23, setki cywilów w serii skoordynowanych ataków. W sierpniu Eric Badege przeprowadził wspólne ataki, w ramach których doszło do zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada stwierdzono, że ataki te zostały zorganizowane wspólnie przez Erica Badege i płk. Makomę Semivumbi Jacques'a. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów lokalni przywódcy z terytorium Masisi stwierdzili, że Eric Badege dowodził atakami Raia Mutomboki przeprowadzanymi na miejscu. Zgodnie z artykułem Radio Okapi z dnia 28 lipca 2012 r.»administrator Masisi ogłosił w tę sobotę, 28 lipca, ucieczkę przywódcy 2. batalionu 410. pułku FARDC stacjonującego w Nabiondo, około trzydziestu kilometrów na północny zachód od miasta Goma w Kiwu Północnym. Według niego płk Eric Badege wraz z ponad setką żołnierzy skierował się w piątek do Rubaya, 80 km na północ od Nabiondo. Kilka źródeł potwierdziło tę informację.« Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach pozostałych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby pozostałym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«.

| 2. | Frank Kakolele BWAMBALE (pseudonim a) Frank Kakorere, b) Frank Kakorere Bwambale)

  Funkcja: Generał FARDC. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przywódca Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami RCD-ML — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); RCD-ML jest odpowiedzialne za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Generał Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), bez przydziału służbowego od czerwca 2011 r. Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r. |
| --- | --- |

2.

Frank Kakolele BWAMBALE (pseudonim a) Frank Kakorere, b) Frank Kakorere Bwambale)

Funkcja: Generał FARDC. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przywódca Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami RCD-ML — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); RCD-ML jest odpowiedzialne za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Generał Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), bez przydziału służbowego od czerwca 2011 r. Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.

| 3. | Gaston IYAMUREMYE (pseudonim: a) Byiringiro Victor Rumuli, b) Victor Rumuri, c) Michel Byiringiro, d) Rumuli)

  Funkcja: a) przywódca FDLR, b) drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Adres: (Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.) Data urodzenia: 1948. Miejsce urodzenia: a) Dystrykt Musanze, Prowincja Północna, Rwanda, b) Ruhengeri, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Generał brygady.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Wiele źródeł — w tym grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ — podaje, że Gaston Iyamuremye jest drugim wiceprzewodniczącym FDLR, uznawanym za jednego z głównych członków wojskowego i politycznego kierownictwa FDLR. Gaston Iyamuremye prowadził także do grudnia 2009 r. biuro Ignace'a Murwanashyakiego (przewodniczącego FDLR) w Kibua, DRK. Przywódca FDLR i drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne. |
| --- | --- |

3.

Gaston IYAMUREMYE (pseudonim: a) Byiringiro Victor Rumuli, b) Victor Rumuri, c) Michel Byiringiro, d) Rumuli)

Funkcja: a) przywódca FDLR, b) drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Adres: (Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.) Data urodzenia: 1948. Miejsce urodzenia: a) Dystrykt Musanze, Prowincja Północna, Rwanda, b) Ruhengeri, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Generał brygady.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Wiele źródeł — w tym grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ — podaje, że Gaston Iyamuremye jest drugim wiceprzewodniczącym FDLR, uznawanym za jednego z głównych członków wojskowego i politycznego kierownictwa FDLR. Gaston Iyamuremye prowadził także do grudnia 2009 r. biuro Ignace'a Murwanashyakiego (przewodniczącego FDLR) w Kibua, DRK. Przywódca FDLR i drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.

| 4. | Innocent KAINA (pseudonim: a) Colonel Innocent Kaina (pułkownik Innocent Kaina), b) India Queen)

  Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, DRK. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Innocent Kaina jest obecnie dowódcą sektorowym Ruchu 23 Marca (M23). Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie orzekł, że Innocent Kaina winny jest zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został uwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Ntagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zagwarantował bezpieczeństwo buntowników poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23. |
| --- | --- |

4.

Innocent KAINA (pseudonim: a) Colonel Innocent Kaina (pułkownik Innocent Kaina), b) India Queen)

Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, DRK. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Innocent Kaina jest obecnie dowódcą sektorowym Ruchu 23 Marca (M23). Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie orzekł, że Innocent Kaina winny jest zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został uwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Ntagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zagwarantował bezpieczeństwo buntowników poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23.

| 5. | Jérôme KAKWAVU BUKANDE (pseudonim: a) Jérôme Kakwavu, b) Commandant Jérôme (komendant Jérôme)

  Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przewodniczący Unii Kongijczyków na rzecz Demokracji/Sił Zbrojnych Narodu Kongijskiego (UCD/FAPC). Nielegalne przejścia graniczne między Ugandą a DRK, będące najważniejszym szlakiem przepływu broni, znajdują się pod kontrolą FAPC. Jako przewodniczący FAPC miał wpływ na ich politykę oraz dowodził siłami FAPC i kontrolował ich działania; siły te brały udział w nielegalnym handlu bronią, a zatem naruszały embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w 2002 r. Jeden z pięciu wysokich rangą oficerów FARDC, których oskarżono o poważne przestępstwa związane z przemocą seksualną; podczas swojej wizyty w 2009 r. przedstawiciele Rady Bezpieczeństwa zwrócili uwagę rządu na sprawę tych oficerów. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych. |
| --- | --- |

5.

Jérôme KAKWAVU BUKANDE (pseudonim: a) Jérôme Kakwavu, b) Commandant Jérôme (komendant Jérôme)

Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przewodniczący Unii Kongijczyków na rzecz Demokracji/Sił Zbrojnych Narodu Kongijskiego (UCD/FAPC). Nielegalne przejścia graniczne między Ugandą a DRK, będące najważniejszym szlakiem przepływu broni, znajdują się pod kontrolą FAPC. Jako przewodniczący FAPC miał wpływ na ich politykę oraz dowodził siłami FAPC i kontrolował ich działania; siły te brały udział w nielegalnym handlu bronią, a zatem naruszały embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w 2002 r. Jeden z pięciu wysokich rangą oficerów FARDC, których oskarżono o poważne przestępstwa związane z przemocą seksualną; podczas swojej wizyty w 2009 r. przedstawiciele Rady Bezpieczeństwa zwrócili uwagę rządu na sprawę tych oficerów. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.

| 6. | Germain KATANGA


  Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca FRPI. Udział w transferach broni z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r. |
| --- | --- |

6.

Germain KATANGA

Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca FRPI. Udział w transferach broni z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.

| 7. | Thomas LUBANGA


  Miejsce urodzenia: Ituri, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca UPC/L, jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany przez władze kongijskie Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w styczniu 2009 r. i ma się zakończyć w roku 2011. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu. |
| --- | --- |

7.

Thomas LUBANGA

Miejsce urodzenia: Ituri, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca UPC/L, jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany przez władze kongijskie Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w styczniu 2009 r. i ma się zakończyć w roku 2011. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.

| 8. | Sultani MAKENGA (pseudonim: a) Makenga, Colonel Sultani (pułkownik Sultani), b) Makenga, Emmanuel Sultani)

  Data urodzenia: 25 grudnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 13 listopada 2012 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy ugrupowania Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Sultani Makenga jest dowódcą wojskowym Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Jako dowódca M23 (znanego również jako Kongijska Armia Rewolucyjna) Sultani Makenga dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny, między innymi dopuszczał się działań skierowanych przeciwko kobietom i dzieciom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń. Odpowiada również za naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami M23 polegającymi na rekrutowaniu lub wykorzystywaniu dzieci w konflikcie zbrojnym w DRK. M23 dowodzone przez Sultaniego Makengę, popełnił poważne zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK. Według zeznań i sprawozdań bojownicy działający pod rozkazami Sultaniego Makengi na całym terytorium Rutshuru gwałcili kobiety i dzieci, w tym niektóre zaledwie ośmioletnie; działania te były prowadzone w ramach polityki umocnienia kontroli nad terytorium Rutshuru. M23 dowodzony przez Sultaniego Makengę prowadził szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci w DRK i w tym regionie, jak również zabił, okaleczył i zranił bardzo dużo dzieci. Wiele z przymusowo rekrutowanych dzieci miało mniej niż 15 lat. Sultani Makenga był również podobno odbiorcą broni i materiałów pokrewnych, co było naruszeniem środków podjętych przez DRK w celu wdrożenia embarga na broń, w tym rozporządzeń krajowych dotyczących importowania i posiadania broni i materiałów pokrewnych. Działania Sultaniego Makengi jako dowódcy M23 obejmują poważne naruszenia prawa międzynarodowego i zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK; działania te pogorszyły sytuację w regionie w związku z brakiem bezpieczeństwa, wysiedleniami i konfliktem. Dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga. |
| --- | --- |

8.

Sultani MAKENGA (pseudonim: a) Makenga, Colonel Sultani (pułkownik Sultani), b) Makenga, Emmanuel Sultani)

Data urodzenia: 25 grudnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 13 listopada 2012 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy ugrupowania Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sultani Makenga jest dowódcą wojskowym Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Jako dowódca M23 (znanego również jako Kongijska Armia Rewolucyjna) Sultani Makenga dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny, między innymi dopuszczał się działań skierowanych przeciwko kobietom i dzieciom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń. Odpowiada również za naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami M23 polegającymi na rekrutowaniu lub wykorzystywaniu dzieci w konflikcie zbrojnym w DRK. M23 dowodzone przez Sultaniego Makengę, popełnił poważne zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK. Według zeznań i sprawozdań bojownicy działający pod rozkazami Sultaniego Makengi na całym terytorium Rutshuru gwałcili kobiety i dzieci, w tym niektóre zaledwie ośmioletnie; działania te były prowadzone w ramach polityki umocnienia kontroli nad terytorium Rutshuru. M23 dowodzony przez Sultaniego Makengę prowadził szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci w DRK i w tym regionie, jak również zabił, okaleczył i zranił bardzo dużo dzieci. Wiele z przymusowo rekrutowanych dzieci miało mniej niż 15 lat. Sultani Makenga był również podobno odbiorcą broni i materiałów pokrewnych, co było naruszeniem środków podjętych przez DRK w celu wdrożenia embarga na broń, w tym rozporządzeń krajowych dotyczących importowania i posiadania broni i materiałów pokrewnych. Działania Sultaniego Makengi jako dowódcy M23 obejmują poważne naruszenia prawa międzynarodowego i zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK; działania te pogorszyły sytuację w regionie w związku z brakiem bezpieczeństwa, wysiedleniami i konfliktem. Dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.

| 9. | Khawa Panga MANDRO (pseudonimy: a) Kawa Panga, b) Kawa Panga Mandro, c) Kawa Mandro, d) Yves Andoul Karim, e) Yves Khawa Panga Mandro, f) Mandro Panga Kahwa, g)»Chief Kahwa«, h)»Kawa«

  Data urodzenia: 20 sierpnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Bunia, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przywódca Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); PUSIC jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2001–2002. W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie. |
| --- | --- |

9.

Khawa Panga MANDRO (pseudonimy: a) Kawa Panga, b) Kawa Panga Mandro, c) Kawa Mandro, d) Yves Andoul Karim, e) Yves Khawa Panga Mandro, f) Mandro Panga Kahwa, g)»Chief Kahwa«, h)»Kawa«

Data urodzenia: 20 sierpnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Bunia, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przywódca Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); PUSIC jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2001–2002. W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.

| 10. | Callixte MBARUSHIMANA


  Data urodzenia: 24 lipca 1963 r.Miejsce urodzenia: Ndusu/Ruhengeri, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Sekretarz wykonawczy Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) i zastępca głównodowodzącego w naczelnym dowództwie tych sił do momentu swojego aresztowania. Przywódca polityczny i wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

10.

Callixte MBARUSHIMANA

Data urodzenia: 24 lipca 1963 r.Miejsce urodzenia: Ndusu/Ruhengeri, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sekretarz wykonawczy Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) i zastępca głównodowodzącego w naczelnym dowództwie tych sił do momentu swojego aresztowania. Przywódca polityczny i wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.

| 11. | Iruta Douglas MPAMO (pseudonim: a) Doulas Iruta Mpamo, b) Mpano)

  Adres: Gisenyi, Rwanda (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)28 grudnia 1965 r., b)29 grudnia 1965 r.Miejsce urodzenia: a) Bashali, Masisi, DRK, b) Goma, DRK, c) Uvira, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Właściciel i dyrektor Compagnie Aérienne des Grands Lacs oraz Great Lakes Business Company, których samoloty były wykorzystywane do udzielania pomocy grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003). Odpowiedzialny także za fałszowanie informacji na temat lotów i ładunków, prawdopodobnie w celu umożliwienia łamania embarga na broń. Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC). |
| --- | --- |

11.

Iruta Douglas MPAMO (pseudonim: a) Doulas Iruta Mpamo, b) Mpano)

Adres: Gisenyi, Rwanda (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)28 grudnia 1965 r., b)29 grudnia 1965 r.Miejsce urodzenia: a) Bashali, Masisi, DRK, b) Goma, DRK, c) Uvira, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Właściciel i dyrektor Compagnie Aérienne des Grands Lacs oraz Great Lakes Business Company, których samoloty były wykorzystywane do udzielania pomocy grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003). Odpowiedzialny także za fałszowanie informacji na temat lotów i ładunków, prawdopodobnie w celu umożliwienia łamania embarga na broń. Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).

| 12. | Sylvestre MUDACUMURA (pseudonim: a) Mupenzi Bernard, b) General Major Mupenzi (generał dywizji Mupenzii), c) General Mudacumura (generał Mudacumura), d) Radja)

  Adres: Kompleks leśny Kikoma w pobliżu Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę oraz kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), FDLR brały udział w nielegalnym handlu bronią z naruszeniem embarga. Sylvestre Mudacumura (lub jego personel) utrzymywał łączność telefoniczną z przywódcą FDLR, Ignace'em Murwanashyaką, przebywającym w Niemczech, w tym także podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r., oraz z dowódcą wojskowym majorem Guillaumem podczas operacji Umoja Wetu i Kimia II w 2009 r. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 27 przypadków rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu w Kiwu Północnym w latach 2002–2007. Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie. |
| --- | --- |

12.

Sylvestre MUDACUMURA (pseudonim: a) Mupenzi Bernard, b) General Major Mupenzi (generał dywizji Mupenzii), c) General Mudacumura (generał Mudacumura), d) Radja)

Adres: Kompleks leśny Kikoma w pobliżu Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę oraz kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), FDLR brały udział w nielegalnym handlu bronią z naruszeniem embarga. Sylvestre Mudacumura (lub jego personel) utrzymywał łączność telefoniczną z przywódcą FDLR, Ignace'em Murwanashyaką, przebywającym w Niemczech, w tym także podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r., oraz z dowódcą wojskowym majorem Guillaumem podczas operacji Umoja Wetu i Kimia II w 2009 r. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 27 przypadków rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu w Kiwu Północnym w latach 2002–2007. Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.

| 13. | Leodomir MUGARAGU (pseudonim: a) Manzi Leon, b) Leo Manzi)

  Adres: Kompleks leśny Kikoma, Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a) 1954 b) 1953. Miejsce urodzenia: a) Kigali, Rwanda b) Rushashi, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań wynika, że Leodomir Mugaragu jest szefem sztabu Forces Combattantes Abucunguzi/Combatant Force for the Liberation of Rwanda (FOCA) — zbrojnego ramienia FDLR. Według oficjalnych sprawozdań Mugaragu jest wyższym rangą oficerem planującym operacje wojskowe FDLR we wschodniej części DRK. Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne. |
| --- | --- |

13.

Leodomir MUGARAGU (pseudonim: a) Manzi Leon, b) Leo Manzi)

Adres: Kompleks leśny Kikoma, Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a) 1954 b) 1953. Miejsce urodzenia: a) Kigali, Rwanda b) Rushashi, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań wynika, że Leodomir Mugaragu jest szefem sztabu Forces Combattantes Abucunguzi/Combatant Force for the Liberation of Rwanda (FOCA) — zbrojnego ramienia FDLR. Według oficjalnych sprawozdań Mugaragu jest wyższym rangą oficerem planującym operacje wojskowe FDLR we wschodniej części DRK. Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.

| 14. | Leopold MUJYAMBERE (pseudonim: a) Musenyeri, b) Achille, c) Frere Petrus Ibrahim)

  Adres: Nyakaleke (na południowy wschód od Mwengi), Kiwu Południowe, DRK. Data urodzenia: a)17 marca 1962 r., b) ok. 1966. Miejsce urodzenia: Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR/FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Drugiej Dywizji FOCA/Brygad Rezerwy (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu. |
| --- | --- |

14.

Leopold MUJYAMBERE (pseudonim: a) Musenyeri, b) Achille, c) Frere Petrus Ibrahim)

Adres: Nyakaleke (na południowy wschód od Mwengi), Kiwu Południowe, DRK. Data urodzenia: a)17 marca 1962 r., b) ok. 1966. Miejsce urodzenia: Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR/FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Drugiej Dywizji FOCA/Brygad Rezerwy (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.

| 15. | Jamil MUKULU (pseudonim: a) Steven Alirabaki, b) David Kyagulanyi, c) Musezi Talengelanimiro, d) Mzee Tutu, e) Abdullah Junjuaka, f) Alilabaki Kyagulanyi, g) Hussein Muhammad, h) Nicolas Luumu, i) Professor Musharaf, j) Talengelanimiro)

  Funkcja: a) Szef Zjednoczonych Sił Demokratycznych (Allied Democratic Forces — ADF), b) dowódca, Zjednoczone Siły Demokratyczne. Data urodzenia: a) 1965, b)1 stycznia 1964 r.Miejsce urodzenia: Wioska Ntoke, hrabstwo Ntenjeru, okręg Kayunga, Uganda. Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 12 października 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań (w tym sporządzonych przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ) wynika, że Jamil Mukulu jest wojskowym dowódcą Zjednoczonych Sił Demokratycznych, zagranicznej grupy zbrojnej operującej na terenie DRK; grupa ta utrudnia rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, o czym mowa w rezolucji nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Ze sprawozdań grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ wynika, że Jamil Mukulu jest przywódcą ADF, zbrojnej grupy operującej na terytorium DRK, i zapewnił jej wsparcie rzeczowe. Według licznych źródeł, w tym grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ, Jamil Mukulu nadal wywiera wpływ na strategie sił ADF w terenie, zapewnia grupie finansowanie i utrzymuje bezpośrednie dowództwo i kontrolę nad jej działaniami, w tym nadzorując powiązania z międzynarodowymi siatkami terrorystycznymi. |
| --- | --- |

15.

Jamil MUKULU (pseudonim: a) Steven Alirabaki, b) David Kyagulanyi, c) Musezi Talengelanimiro, d) Mzee Tutu, e) Abdullah Junjuaka, f) Alilabaki Kyagulanyi, g) Hussein Muhammad, h) Nicolas Luumu, i) Professor Musharaf, j) Talengelanimiro)

Funkcja: a) Szef Zjednoczonych Sił Demokratycznych (Allied Democratic Forces — ADF), b) dowódca, Zjednoczone Siły Demokratyczne. Data urodzenia: a) 1965, b)1 stycznia 1964 r.Miejsce urodzenia: Wioska Ntoke, hrabstwo Ntenjeru, okręg Kayunga, Uganda. Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 12 października 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań (w tym sporządzonych przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ) wynika, że Jamil Mukulu jest wojskowym dowódcą Zjednoczonych Sił Demokratycznych, zagranicznej grupy zbrojnej operującej na terenie DRK; grupa ta utrudnia rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, o czym mowa w rezolucji nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Ze sprawozdań grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ wynika, że Jamil Mukulu jest przywódcą ADF, zbrojnej grupy operującej na terytorium DRK, i zapewnił jej wsparcie rzeczowe. Według licznych źródeł, w tym grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ, Jamil Mukulu nadal wywiera wpływ na strategie sił ADF w terenie, zapewnia grupie finansowanie i utrzymuje bezpośrednie dowództwo i kontrolę nad jej działaniami, w tym nadzorując powiązania z międzynarodowymi siatkami terrorystycznymi.

| 16. | Ignace MURWANASHYAKA (pseudonim: Dr Ignace)

  Tytuł: dr Data urodzenia: 14 maja 1963 r.Miejsce urodzenia: a) Butera, Rwanda, b) Ngoma, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przewodniczący FDLR i naczelny dowódca sił zbrojnych FDLR, mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20; FDLR jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Pozostawał w łączności telefonicznej z wojskowymi dowódcami polowymi FDLR (w tym podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r.); wydawał rozkazy wojskowe naczelnemu dowództwu; brał udział w koordynowaniu przekazywania uzbrojenia i amunicji dla oddziałów FDLR i dostarczaniu specjalnych instrukcji dotyczących użytkowania; zarządza znacznymi środkami pieniężnymi uzyskanymi w drodze nielegalnej sprzedaży zasobów naturalnych na obszarach podlegających kontroli FDLR. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — jako przewodniczący i dowódca wojskowy FDLR odpowiadał za rozkazy dotyczące rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez FDLR we wschodniej części Konga. Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. |
| --- | --- |

16.

Ignace MURWANASHYAKA (pseudonim: Dr Ignace)

Tytuł: dr Data urodzenia: 14 maja 1963 r.Miejsce urodzenia: a) Butera, Rwanda, b) Ngoma, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przewodniczący FDLR i naczelny dowódca sił zbrojnych FDLR, mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20; FDLR jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Pozostawał w łączności telefonicznej z wojskowymi dowódcami polowymi FDLR (w tym podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r.); wydawał rozkazy wojskowe naczelnemu dowództwu; brał udział w koordynowaniu przekazywania uzbrojenia i amunicji dla oddziałów FDLR i dostarczaniu specjalnych instrukcji dotyczących użytkowania; zarządza znacznymi środkami pieniężnymi uzyskanymi w drodze nielegalnej sprzedaży zasobów naturalnych na obszarach podlegających kontroli FDLR. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — jako przewodniczący i dowódca wojskowy FDLR odpowiadał za rozkazy dotyczące rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez FDLR we wschodniej części Konga. Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.

| 17. | Straton MUSONI (pseudonim: IO Musoni)

  Data urodzenia: a)6 kwietnia 1961 r., b)4 czerwca 1961 r.Miejsce urodzenia: Mugambazi, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Kierując FDLR — zagraniczną grupą zbrojną działającą w DRK — Musoni utrudniał rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, z naruszeniem rezolucji nr 1649 (2005). Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę. |
| --- | --- |

17.

Straton MUSONI (pseudonim: IO Musoni)

Data urodzenia: a)6 kwietnia 1961 r., b)4 czerwca 1961 r.Miejsce urodzenia: Mugambazi, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Kierując FDLR — zagraniczną grupą zbrojną działającą w DRK — Musoni utrudniał rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, z naruszeniem rezolucji nr 1649 (2005). Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.

| 18. | Jules MUTEBUTSI (pseudonim: a) Jules Mutebusi, b) Jules Mutebuzi, c) Colonel Mutebutsi (pułkownik Mutebutsi))

  Data urodzenia: 1964. Miejsce urodzenia: Minembwe, Kiwu Południowe, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD–G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w dostarczanie zaopatrzenia grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), z naruszeniem embarga na broń. Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju). |
| --- | --- |

18.

Jules MUTEBUTSI (pseudonim: a) Jules Mutebusi, b) Jules Mutebuzi, c) Colonel Mutebutsi (pułkownik Mutebutsi))

Data urodzenia: 1964. Miejsce urodzenia: Minembwe, Kiwu Południowe, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD–G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w dostarczanie zaopatrzenia grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), z naruszeniem embarga na broń. Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).

| 19. | Baudoin NGARUYE WA MYAMURO (pseudonim: Colonel Baudoin Ngaruye (pułkownik Baudouin Ngaruye))

  Tytuł: dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23). Funkcja: Generał brygady. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a)1 kwietnia 1978 r., b) 1978. Miejsce urodzenia: a) Bibwe, DRK b) Lusamambo, terytorium Lubero, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Krajowy numer identyfikacyjny: FARDC ID 1-78-09-44621-80. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  W kwietniu 2012 r. Baudoin Ngaruye, działając pod rozkazami generała Ntagandy, dowodził buntem byłej jednostki CNDP, znanej jako »Ruch 23 Marca (M23)«. Obecnie jest trzecim najwyższym rangą dowódcą wojskowym w ramach M23. Grupa ekspertów ds. DRK poprzednio — w roku 2008 i 2009 — zaleciła wskazanie go. Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W latach 2008 i 2009, a następnie pod koniec 2010 r. rekrutował i szkolił setki dzieci na potrzeby M23. Zabijał, okaleczał i uprowadzał, często kierując działania przeciw kobietom. Jest odpowiedzialny za egzekucje i tortury dezerterów z M23. W 2009 r., działając w ramach FARDC, wydał rozkaz zabicia wszystkich mężczyzn w miejscowości Shalio w Walikale. Dostarczał również broń, amunicję i wynagrodzenia w Masisi i w Walikale, bezpośrednio podlegając rozkazom Ntagandy. W 2010 r. zorganizował przymusowe wysiedlenie i wywłaszczenie ludności w regionie Lukopfu. Był również głęboko zaangażowany w sieci kryminalne w FARDC, czerpiąc korzyści z handlu minerałami, co w 2011 r. doprowadziło do napięć i konfliktów z pułkownikiem Innocentem Zimurindą. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu. |
| --- | --- |

19.

Baudoin NGARUYE WA MYAMURO (pseudonim: Colonel Baudoin Ngaruye (pułkownik Baudouin Ngaruye))

Tytuł: dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23). Funkcja: Generał brygady. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a)1 kwietnia 1978 r., b) 1978. Miejsce urodzenia: a) Bibwe, DRK b) Lusamambo, terytorium Lubero, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Krajowy numer identyfikacyjny: FARDC ID 1-78-09-44621-80. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

W kwietniu 2012 r. Baudoin Ngaruye, działając pod rozkazami generała Ntagandy, dowodził buntem byłej jednostki CNDP, znanej jako »Ruch 23 Marca (M23)«. Obecnie jest trzecim najwyższym rangą dowódcą wojskowym w ramach M23. Grupa ekspertów ds. DRK poprzednio — w roku 2008 i 2009 — zaleciła wskazanie go. Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W latach 2008 i 2009, a następnie pod koniec 2010 r. rekrutował i szkolił setki dzieci na potrzeby M23. Zabijał, okaleczał i uprowadzał, często kierując działania przeciw kobietom. Jest odpowiedzialny za egzekucje i tortury dezerterów z M23. W 2009 r., działając w ramach FARDC, wydał rozkaz zabicia wszystkich mężczyzn w miejscowości Shalio w Walikale. Dostarczał również broń, amunicję i wynagrodzenia w Masisi i w Walikale, bezpośrednio podlegając rozkazom Ntagandy. W 2010 r. zorganizował przymusowe wysiedlenie i wywłaszczenie ludności w regionie Lukopfu. Był również głęboko zaangażowany w sieci kryminalne w FARDC, czerpiąc korzyści z handlu minerałami, co w 2011 r. doprowadziło do napięć i konfliktów z pułkownikiem Innocentem Zimurindą. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

| 20. | Mathieu, Chui NGUDJOLO (pseudonim: Cui Ngudjolo)

  Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Szef sztabu oraz były szef sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FRPI — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci poniżej 15 roku życia w Ituri w 2006 r. Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach. |
| --- | --- |

20.

Mathieu, Chui NGUDJOLO (pseudonim: Cui Ngudjolo)

Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Szef sztabu oraz były szef sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FRPI — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci poniżej 15 roku życia w Ituri w 2006 r. Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.

| 21. | Floribert Ngabu NJABU (pseudonim: a) Floribert Njabu Ngabu b) Floribert Ndjabu c) Floribert Ngabu Ndjabu)

  Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI), jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie. |
| --- | --- |

21.

Floribert Ngabu NJABU (pseudonim: a) Floribert Njabu Ngabu b) Floribert Ndjabu c) Floribert Ngabu Ndjabu)

Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI), jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.

| 22. | Laurent NKUNDA (pseudonim: a) Nkunda Mihigo Laurent, b) Laurent Nkunda Bwatare, c) Laurent Nkundabatware, d) Laurent Nkunda Mahoro Batware, e) Laurent Nkunda Batware, f) Chairman (przewodniczący), g) General Nkunda (generał Nkunda), h) Papa Six)

  Data urodzenia: a)6 lutego 1967 r., b)2 lutego 1967 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, Kiwu Północne, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD-G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 264 przypadki rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu, w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP. |
| --- | --- |

22.

Laurent NKUNDA (pseudonim: a) Nkunda Mihigo Laurent, b) Laurent Nkunda Bwatare, c) Laurent Nkundabatware, d) Laurent Nkunda Mahoro Batware, e) Laurent Nkunda Batware, f) Chairman (przewodniczący), g) General Nkunda (generał Nkunda), h) Papa Six)

Data urodzenia: a)6 lutego 1967 r., b)2 lutego 1967 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, Kiwu Północne, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD-G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 264 przypadki rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu, w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.

| 23. | Felicien NSANZUBUKIRE (pseudonim: Fred Irakeza)

  Funkcja: Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Adres: Magunda, terytorium Mwenga, Kiwu Południowe, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: 1967. Miejsce urodzenia: a) Murama, Kigali, Rwanda, b) Rubungo, Kigali, Rwanda, c) Kinyinya, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Felicien Nsanzubukire co najmniej od listopada 2008 r. do kwietnia 2009 r. nadzorował i koordynował nielegalny handel amunicją i bronią dostarczaną ze Zjednoczonej Republiki Tanzanii przez jezioro Tanganika do oddziałów FDLR z okolic Uvira i Fizi w Kiwu Południowym. Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK. |
| --- | --- |

23.

Felicien NSANZUBUKIRE (pseudonim: Fred Irakeza)

Funkcja: Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Adres: Magunda, terytorium Mwenga, Kiwu Południowe, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: 1967. Miejsce urodzenia: a) Murama, Kigali, Rwanda, b) Rubungo, Kigali, Rwanda, c) Kinyinya, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Felicien Nsanzubukire co najmniej od listopada 2008 r. do kwietnia 2009 r. nadzorował i koordynował nielegalny handel amunicją i bronią dostarczaną ze Zjednoczonej Republiki Tanzanii przez jezioro Tanganika do oddziałów FDLR z okolic Uvira i Fizi w Kiwu Południowym. Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.

| 24. | Pacifique NTAWUNGUKA (pseudonim: a) Pacifique Ntawungula, b) Colonel Omega, c) Nzeri, d) Israel)

  Funkcja: Dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA Kiwu Północnego »SONOKI«. Adres: Matembe, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1964 r., b) ok. 1964. Miejsce urodzenia: Gaseke, prowincja Gisenyi, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Pierwszej Dywizji FOCA (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie. |
| --- | --- |

24.

Pacifique NTAWUNGUKA (pseudonim: a) Pacifique Ntawungula, b) Colonel Omega, c) Nzeri, d) Israel)

Funkcja: Dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA Kiwu Północnego »SONOKI«. Adres: Matembe, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1964 r., b) ok. 1964. Miejsce urodzenia: Gaseke, prowincja Gisenyi, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Pierwszej Dywizji FOCA (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.

| 25. | James NYAKUNI


  Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Współpraca handlowa z Jerome'em Kakwavu, zwłaszcza przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, w tym prawdopodobnie przemyt broni i sprzętu wojskowego w niekontrolowanych ciężarówkach. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20, w tym wsparcie finansowe umożliwiające im działalność wojskową. |
| --- | --- |

25.

James NYAKUNI

Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Współpraca handlowa z Jerome'em Kakwavu, zwłaszcza przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, w tym prawdopodobnie przemyt broni i sprzętu wojskowego w niekontrolowanych ciężarówkach. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20, w tym wsparcie finansowe umożliwiające im działalność wojskową.

| 26. | Stanislas NZEYIMANA (pseudonim: a) Deogratias Bigaruka Izabayo, b) Izabayo Deo, c) Jules Mateso Mlamba, d) Bigaruka, e) Bigurura)

  Funkcja: Zastępca dowódcy FDLR–FOCA. Adres: Mukobervwa, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1966 r., b)28 sierpnia 1966 r., c) ok. 1967. Miejsce urodzenia: Mugusa, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Zastępca dowódcy FOCA (ramię zbrojne FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). |
| --- | --- |

26.

Stanislas NZEYIMANA (pseudonim: a) Deogratias Bigaruka Izabayo, b) Izabayo Deo, c) Jules Mateso Mlamba, d) Bigaruka, e) Bigurura)

Funkcja: Zastępca dowódcy FDLR–FOCA. Adres: Mukobervwa, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1966 r., b)28 sierpnia 1966 r., c) ok. 1967. Miejsce urodzenia: Mugusa, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Zastępca dowódcy FOCA (ramię zbrojne FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e).

| 27. | Dieudonné OZIA MAZIO (pseudonim: a) Ozia Mazio, b) Omari, c) Mr Omari)

  Data urodzenia: 6 czerwca 1949 r.Miejsce urodzenia: Ariwara, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Układy finansowe z Jerome'em Kakwavu oraz z FAPC i przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, umożliwiający dostarczanie zaopatrzenie i gotówki Kakwavu i jego oddziałom. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20. Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru. |
| --- | --- |

27.

Dieudonné OZIA MAZIO (pseudonim: a) Ozia Mazio, b) Omari, c) Mr Omari)

Data urodzenia: 6 czerwca 1949 r.Miejsce urodzenia: Ariwara, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Układy finansowe z Jerome'em Kakwavu oraz z FAPC i przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, umożliwiający dostarczanie zaopatrzenie i gotówki Kakwavu i jego oddziałom. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20. Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.

| 28. | Jean-Marie Lugerero Runiga (pseudonim: Jean-Marie Rugerero)

  Funkcja: Przewodniczący M23. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a) ok. 1960, b)9 września 1966 r.Miejsce urodzenia: Bukavu, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  W dokumencie z dnia 9 lipca 2012 r., podpisanym przez przywódcę M23 Sultaniego Makengę, Jean-Marie Lugerero Runiga wymieniony jest jako koordynator politycznego skrzydła M23. Według tego dokumentu szybkie mianowanie Jean-Marie Lugerero Runigi wynikało z potrzeby nagłośnienia postulatów M23. W tekstach zamieszczonych na stronach internetowych tego ugrupowania Jean-Marie Lugerero Runiga zwany jest »przewodniczącym« M23. Jego funkcję jako przywódcy potwierdza sprawozdanie grupy ekspertów z listopada 2012 r.; w sprawozdaniu tym Jean-Marie Lugerero Runiga określany jest mianem »przywódcy M23«. Jak wynika z artykułu agencji Associated Press z dnia 13 grudnia 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga pokazał Associated Press listę żądań, które — jak twierdził — zostaną przekazane kongijskiemu rządowi. Żądania dotyczą m.in. ustąpienia Kabili i rozwiązania zgromadzenia narodowego. Jean-Marie Lugerero Runiga zaznaczył, że M23 mogłoby ponownie objąć kontrolę nad miastem Goma, gdyby pojawiła się taka możliwość. »I wtedy już się nie wycofamy« powiedział Jean-Marie Lugerero Runiga agencji Associated Press. Powiedział również, że jako warunek wstępny do negocjacji polityczne ramię M23 powinno przywrócić swoją kontrolę nad miastem Goma. »Myślę, że nasi członkowie, którzy są w Kampali, reprezentują nas. We właściwym czasie i ja tam się znajdę. Czekam, aż pewne sprawy zostaną zorganizowane, i gdy Kabila tam będzie, ja też tam pojadę« stwierdził Jean-Marie Lugerero Runiga. Zgodnie z artykułem »Le Figaro« z dnia 26 listopada 2012 r. Jean-Marie Lugerero Runiga spotkał się z prezydentem DRK Josephem Kabilą 24 listopada 2012 r., aby rozpocząć rozmowy. W osobnym wywiadzie z »Le Figaro« Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził: »M23 składa się przede wszystkim z dawnych wojskowych członków FARDC, którzy uciekli, by zaprotestować przeciwko nieprzestrzeganiu porozumień z 23 marca 2009 r.«. Dodał: »żołnierze M23 to dezerterzy z wojska, którzy odeszli z bronią w ręku. Niedawno odzyskaliśmy wiele sprzętu z bazy wojskowej w Bunagana. Dzięki temu możemy chwilowo odzyskiwać teren dzień po dniu i odpierać ataki FARDC. Nasza rewolucja jest kongijska, jest prowadzona przez Kongijczyków i dla Kongijczyków«. Jak wynika z artykułu agencji Reuters z dnia 22 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 ma możliwość utrzymania się w Gomie po tym, jak siły M23 zostały zasilone przez zbuntowanych kongijskich żołnierzy z FARDC: »Po pierwsze, mamy zdyscyplinowane wojsko, poza tym mamy żołnierzy FARDC, którzy do nas dołączyli. To są nasi bracia, przejdą nowe szkolenia, dostaną nowe zadania i wtedy będziemy z nimi pracować«. Według artykułu z dnia 27 listopada 2012 r., opublikowanego w »The Guardian«, Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 nie wycofa się z Gomy, by umożliwić prowadzenie rozmów pokojowych, do czego wezwali to ugrupowanie lokalni przywódcy Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior. Jean-Marie Lugerero Runiga oznajmił wręcz, że wycofanie się M23 z Gomy mogłoby być wynikiem, ale nie warunkiem wstępnym negocjacji. Jak wynika ze sporządzonego przez grupę ekspertów sprawozdania końcowego z 15 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stanął na czele delegacji, która udała się dnia 29 lipca 2012 r. do Kampali w Ugandzie, i — w ramach przygotowań do oczekiwanych negocjacji na forum Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior — ostatecznie zredagowała zawierający 21 punktów program ruchu M23. Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano.« Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu. |
| --- | --- |

28.

Jean-Marie Lugerero Runiga (pseudonim: Jean-Marie Rugerero)

Funkcja: Przewodniczący M23. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a) ok. 1960, b)9 września 1966 r.Miejsce urodzenia: Bukavu, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

W dokumencie z dnia 9 lipca 2012 r., podpisanym przez przywódcę M23 Sultaniego Makengę, Jean-Marie Lugerero Runiga wymieniony jest jako koordynator politycznego skrzydła M23. Według tego dokumentu szybkie mianowanie Jean-Marie Lugerero Runigi wynikało z potrzeby nagłośnienia postulatów M23. W tekstach zamieszczonych na stronach internetowych tego ugrupowania Jean-Marie Lugerero Runiga zwany jest »przewodniczącym« M23. Jego funkcję jako przywódcy potwierdza sprawozdanie grupy ekspertów z listopada 2012 r.; w sprawozdaniu tym Jean-Marie Lugerero Runiga określany jest mianem »przywódcy M23«. Jak wynika z artykułu agencji Associated Press z dnia 13 grudnia 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga pokazał Associated Press listę żądań, które — jak twierdził — zostaną przekazane kongijskiemu rządowi. Żądania dotyczą m.in. ustąpienia Kabili i rozwiązania zgromadzenia narodowego. Jean-Marie Lugerero Runiga zaznaczył, że M23 mogłoby ponownie objąć kontrolę nad miastem Goma, gdyby pojawiła się taka możliwość. »I wtedy już się nie wycofamy« powiedział Jean-Marie Lugerero Runiga agencji Associated Press. Powiedział również, że jako warunek wstępny do negocjacji polityczne ramię M23 powinno przywrócić swoją kontrolę nad miastem Goma. »Myślę, że nasi członkowie, którzy są w Kampali, reprezentują nas. We właściwym czasie i ja tam się znajdę. Czekam, aż pewne sprawy zostaną zorganizowane, i gdy Kabila tam będzie, ja też tam pojadę« stwierdził Jean-Marie Lugerero Runiga. Zgodnie z artykułem »Le Figaro« z dnia 26 listopada 2012 r. Jean-Marie Lugerero Runiga spotkał się z prezydentem DRK Josephem Kabilą 24 listopada 2012 r., aby rozpocząć rozmowy. W osobnym wywiadzie z »Le Figaro« Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził: »M23 składa się przede wszystkim z dawnych wojskowych członków FARDC, którzy uciekli, by zaprotestować przeciwko nieprzestrzeganiu porozumień z 23 marca 2009 r.«. Dodał: »żołnierze M23 to dezerterzy z wojska, którzy odeszli z bronią w ręku. Niedawno odzyskaliśmy wiele sprzętu z bazy wojskowej w Bunagana. Dzięki temu możemy chwilowo odzyskiwać teren dzień po dniu i odpierać ataki FARDC. Nasza rewolucja jest kongijska, jest prowadzona przez Kongijczyków i dla Kongijczyków«. Jak wynika z artykułu agencji Reuters z dnia 22 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 ma możliwość utrzymania się w Gomie po tym, jak siły M23 zostały zasilone przez zbuntowanych kongijskich żołnierzy z FARDC: »Po pierwsze, mamy zdyscyplinowane wojsko, poza tym mamy żołnierzy FARDC, którzy do nas dołączyli. To są nasi bracia, przejdą nowe szkolenia, dostaną nowe zadania i wtedy będziemy z nimi pracować«. Według artykułu z dnia 27 listopada 2012 r., opublikowanego w »The Guardian«, Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 nie wycofa się z Gomy, by umożliwić prowadzenie rozmów pokojowych, do czego wezwali to ugrupowanie lokalni przywódcy Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior. Jean-Marie Lugerero Runiga oznajmił wręcz, że wycofanie się M23 z Gomy mogłoby być wynikiem, ale nie warunkiem wstępnym negocjacji. Jak wynika ze sporządzonego przez grupę ekspertów sprawozdania końcowego z 15 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stanął na czele delegacji, która udała się dnia 29 lipca 2012 r. do Kampali w Ugandzie, i — w ramach przygotowań do oczekiwanych negocjacji na forum Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior — ostatecznie zredagowała zawierający 21 punktów program ruchu M23. Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano.« Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

| 29. | Ntabo Ntaberi SHEKA


  Funkcja: Głównodowodzący grupy Nduma Defence of Congo/Mayi Mayi Sheka. Data urodzenia: 4 kwietnia 1976 r.Miejsce urodzenia: Terytorium Walikalele, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 28 listopada 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Ntabo Ntaberi Sheka, głównodowodzący politycznego ramienia Mayi Mayi Sheka, jest przywódcą politycznym kongijskiej grupy zbrojnej, która utrudnia rozbrojenie, demobilizację lub reintegrację uczestników walk. Mayi Mayi Sheka jest kongijską grupą partyzancką, która prowadzi działania z baz znajdujących się na terytorium Walikale we wschodniej części DRK. Grupa Mayi Mayi Sheka jest odpowiedzialna za ataki na kopalnie we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, w tym za przejęcie kopalni Bisiye i wymuszenia na miejscowej ludności. Ntabo Ntaberi Sheka dopuścił się również poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom. Zaplanował i zlecił serię ataków na terytorium Walikale w okresie od 30 lipca do 2 sierpnia 2010 r., chcąc ukarać miejscową ludność, której zarzucano współpracę z kongijskimi siłami rządowymi. W trakcie tych ataków dzieci padały ofiarą gwałtów i były uprowadzane, zmuszane do pracy i traktowane w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający. Grupa partyzancka Mayi Mayi Sheka siłą rekrutuje również chłopców i zatrzymuje w swoich oddziałach dzieci zwerbowane podczas kampanii rekrutacyjnych. |
| --- | --- |

29.

Ntabo Ntaberi SHEKA

Funkcja: Głównodowodzący grupy Nduma Defence of Congo/Mayi Mayi Sheka. Data urodzenia: 4 kwietnia 1976 r.Miejsce urodzenia: Terytorium Walikalele, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 28 listopada 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Ntabo Ntaberi Sheka, głównodowodzący politycznego ramienia Mayi Mayi Sheka, jest przywódcą politycznym kongijskiej grupy zbrojnej, która utrudnia rozbrojenie, demobilizację lub reintegrację uczestników walk. Mayi Mayi Sheka jest kongijską grupą partyzancką, która prowadzi działania z baz znajdujących się na terytorium Walikale we wschodniej części DRK. Grupa Mayi Mayi Sheka jest odpowiedzialna za ataki na kopalnie we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, w tym za przejęcie kopalni Bisiye i wymuszenia na miejscowej ludności. Ntabo Ntaberi Sheka dopuścił się również poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom. Zaplanował i zlecił serię ataków na terytorium Walikale w okresie od 30 lipca do 2 sierpnia 2010 r., chcąc ukarać miejscową ludność, której zarzucano współpracę z kongijskimi siłami rządowymi. W trakcie tych ataków dzieci padały ofiarą gwałtów i były uprowadzane, zmuszane do pracy i traktowane w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający. Grupa partyzancka Mayi Mayi Sheka siłą rekrutuje również chłopców i zatrzymuje w swoich oddziałach dzieci zwerbowane podczas kampanii rekrutacyjnych.

| 30. | Bosco Taganda (pseudonim: a) Bosco Ntaganda, b) Bosco Ntagenda, c) General Taganda (generał Taganda), d) Lydia, e) Terminator, f) Tango Romeo (sygnał wywoławczy), g) Romeo (sygnał wywoławczy), h) Major)

  Adres: Goma, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: Między 1973 a 1974 r. Miejsce urodzenia: Bigogwe, Rwanda. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Wojskowy dowódca Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami UPC/L — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w Siłach Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), lecz odmówił przyjęcia awansu i pozostaje poza strukturami FARDC. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003 oraz w 155 przypadkach — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Jak szef sztabu CNDP — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rzeź w miejscowości Kiwanija (listopad 2008 r.). Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Od czerwca 2011 r. mieszka w Goma i posiada duże gospodarstwa rolne w okolicach Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty. |
| --- | --- |

30.

Bosco Taganda (pseudonim: a) Bosco Ntaganda, b) Bosco Ntagenda, c) General Taganda (generał Taganda), d) Lydia, e) Terminator, f) Tango Romeo (sygnał wywoławczy), g) Romeo (sygnał wywoławczy), h) Major)

Adres: Goma, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: Między 1973 a 1974 r. Miejsce urodzenia: Bigogwe, Rwanda. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Wojskowy dowódca Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami UPC/L — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w Siłach Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), lecz odmówił przyjęcia awansu i pozostaje poza strukturami FARDC. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003 oraz w 155 przypadkach — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Jak szef sztabu CNDP — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rzeź w miejscowości Kiwanija (listopad 2008 r.). Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Od czerwca 2011 r. mieszka w Goma i posiada duże gospodarstwa rolne w okolicach Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.

| 31. | Innocent ZIMURINDA (pseudonim: Zimulinda)

  Funkcja: a) dowódca brygady w M23, stopień: pułkownik, b) pułkownik w FARDC. Adres: Rubavu, Mudende. Data urodzenia: a)1 września 1972 r., b) ok. 1975, c)16 marca 1972 r.Miejsce urodzenia: a) Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne, DRK, b) Masisi, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Według wielu źródeł ppłk Innocent Zimurinda, jako jeden z dowódców 231. Brygady FARDC, wydał rozkazy, których wynikiem była rzeź ponad stu uchodźców rwandyjskich, głównie kobiet i dzieci, w ramach operacji wojskowej przeprowadzonej w kwietniu 2009 r. w okolicach Shalio. Grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ podaje, że, według naocznych świadków, 29 sierpnia 2009 r. w Kalehe ppłk Innocent Zimurinda odmówił uwolnienia spod swojego dowództwa trojga dzieci. Według licznych źródeł ppłk Innocent Zimurinda, przed włączeniem CNDP do FARDC, uczestniczył w przeprowadzonej przez CNDP w listopadzie 2008 r. operacji, której wynikiem była rzeź 89 cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okolicach Kiwanija. W marcu 2010 r. 51 grup zajmujących się prawami człowieka i działających na wschodzie DRK złożyło przez Internet skargę, w której stwierdzono, że ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada za wielokrotne łamanie praw człowieka, m.in za zabicie wielu cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okresie od lutego do sierpnia 2007 r. Skarga ta obejmuje także oskarżenie ppłk. Innocenta Zimurindy o gwałty na dużej liczbie kobiet i dziewcząt. Zgodnie z świadczeniem Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych z 21 maja 2010 r. Innocent Zimurinda uczestniczył w samowolnej egzekucji dzieci-żołnierzy, w tym także w czasie operacji Kimia II. Zgodnie z tym samym oświadczeniem Zimurinda nie zgodził się na to, by misja ONZ w DRK (MONUC) sprawdziła, czy w jego oddziałach są nieletni. Zdaniem grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK, działającego w ramach RB ONZ, ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada — bezpośrednio i jako wydający rozkazy — za rekrutowanie dzieci i za zatrzymywanie ich w oddziałach podlegających jego dowództwu. Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi/Rubavu. |
| --- | --- |

31.

Innocent ZIMURINDA (pseudonim: Zimulinda)

Funkcja: a) dowódca brygady w M23, stopień: pułkownik, b) pułkownik w FARDC. Adres: Rubavu, Mudende. Data urodzenia: a)1 września 1972 r., b) ok. 1975, c)16 marca 1972 r.Miejsce urodzenia: a) Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne, DRK, b) Masisi, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Według wielu źródeł ppłk Innocent Zimurinda, jako jeden z dowódców 231. Brygady FARDC, wydał rozkazy, których wynikiem była rzeź ponad stu uchodźców rwandyjskich, głównie kobiet i dzieci, w ramach operacji wojskowej przeprowadzonej w kwietniu 2009 r. w okolicach Shalio. Grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ podaje, że, według naocznych świadków, 29 sierpnia 2009 r. w Kalehe ppłk Innocent Zimurinda odmówił uwolnienia spod swojego dowództwa trojga dzieci. Według licznych źródeł ppłk Innocent Zimurinda, przed włączeniem CNDP do FARDC, uczestniczył w przeprowadzonej przez CNDP w listopadzie 2008 r. operacji, której wynikiem była rzeź 89 cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okolicach Kiwanija. W marcu 2010 r. 51 grup zajmujących się prawami człowieka i działających na wschodzie DRK złożyło przez Internet skargę, w której stwierdzono, że ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada za wielokrotne łamanie praw człowieka, m.in za zabicie wielu cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okresie od lutego do sierpnia 2007 r. Skarga ta obejmuje także oskarżenie ppłk. Innocenta Zimurindy o gwałty na dużej liczbie kobiet i dziewcząt. Zgodnie z świadczeniem Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych z 21 maja 2010 r. Innocent Zimurinda uczestniczył w samowolnej egzekucji dzieci-żołnierzy, w tym także w czasie operacji Kimia II. Zgodnie z tym samym oświadczeniem Zimurinda nie zgodził się na to, by misja ONZ w DRK (MONUC) sprawdziła, czy w jego oddziałach są nieletni. Zdaniem grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK, działającego w ramach RB ONZ, ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada — bezpośrednio i jako wydający rozkazy — za rekrutowanie dzieci i za zatrzymywanie ich w oddziałach podlegających jego dowództwu. Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi/Rubavu.

| b) | Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 3, 4 i 5.






  1. | ADF (alias:
  a) Forces Democratiques Alliees-Armee Nationale de Liberation de l'Ouganda (Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy), b) ADF/NALU, c) Islamic Alliance of Democratic Forces (Islamski Sojusz Sił Demokratycznych))

  Adres: prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga Data wskazania przez ONZ:30 czerwca 2014 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie: | Sojusz Sił Demokratycznych (ADF) utworzono w 1995 r.; ma siedzibę w górzystym terenie przy granicy DRK z Ugandą. Zgodnie ze sporządzonym w 2013 r. przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym, przywołującym wypowiedzi urzędników Ugandy i źródła ONZ, w 2013 r. ADF liczył od 1 200 do 1 500 uzbrojonych bojowników na północno-wschodnim terytorium Beni w Kiwu Północnym, niedaleko granicy z Ugandą. Te same źródła oceniają, że łącznie ADF — wraz z kobietami i dziećmi — liczy 1 600-2 500 członków. Z uwagi na ofensywne operacje wojskowe prowadzone w 2013 i 2014 r. przez kongijskie siły zbrojne (FARDC) i misję stabilizacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO), ADF rozproszył swoich bojowników i umieścił w wielu mniejszych bazach oraz przeniósł kobiety i dzieci na obszary na zachód od Beni i wzdłuż granicy Ituri-Kiwu Północne. Wojskowym przywódcą ADF jest Hood Lukwago, a jego naczelnym dowódcą jest osoba poddana sankcjom — Jamil Mukulu. |
| --- | --- | --- | --- |

b)

Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 3, 4 i 5.

1.

ADF (alias:
  a) Forces Democratiques Alliees-Armee Nationale de Liberation de l'Ouganda (Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy), b) ADF/NALU, c) Islamic Alliance of Democratic Forces (Islamski Sojusz Sił Demokratycznych))

Adres: prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga Data wskazania przez ONZ:30 czerwca 2014 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sojusz Sił Demokratycznych (ADF) utworzono w 1995 r.; ma siedzibę w górzystym terenie przy granicy DRK z Ugandą. Zgodnie ze sporządzonym w 2013 r. przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym, przywołującym wypowiedzi urzędników Ugandy i źródła ONZ, w 2013 r. ADF liczył od 1 200 do 1 500 uzbrojonych bojowników na północno-wschodnim terytorium Beni w Kiwu Północnym, niedaleko granicy z Ugandą. Te same źródła oceniają, że łącznie ADF — wraz z kobietami i dziećmi — liczy 1 600-2 500 członków. Z uwagi na ofensywne operacje wojskowe prowadzone w 2013 i 2014 r. przez kongijskie siły zbrojne (FARDC) i misję stabilizacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO), ADF rozproszył swoich bojowników i umieścił w wielu mniejszych bazach oraz przeniósł kobiety i dzieci na obszary na zachód od Beni i wzdłuż granicy Ituri-Kiwu Północne. Wojskowym przywódcą ADF jest Hood Lukwago, a jego naczelnym dowódcą jest osoba poddana sankcjom — Jamil Mukulu.

| | ADF jest odpowiedzialny za poważne naruszenia prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ 2078 (2012), także te opisane poniżej. |
| --- | --- |

ADF jest odpowiedzialny za poważne naruszenia prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ 2078 (2012), także te opisane poniżej.

| | ADF rekrutował i wykorzystywał dzieci-żołnierzy, naruszając odnośne przepisy prawa międzynarodowego (rezolucja RB ONZ) pkt 4 lit. d). |
| --- | --- |

ADF rekrutował i wykorzystywał dzieci-żołnierzy, naruszając odnośne przepisy prawa międzynarodowego (rezolucja RB ONZ) pkt 4 lit. d).

| | W sprawozdaniu końcowym sporządzonym przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga, grupa ta przeprowadziła wywiad z trzema byłymi bojownikami ADF, którzy uciekli w 2013 r. i którzy opisali, w jaki sposób werbownicy ADF w Ugandzie zwabiali ludzi do DRK, składając im fałszywe obietnice zatrudnienia (dorosłym) i darmowej edukacji (dzieciom), a następnie zmuszali ich do przyłączenia się do ADF. Jak podano też w sprawozdaniu grupy ekspertów, byli bojownicy ADF powiedzieli tej grupie ekspertów, że oddziały szkoleniowe ADF zazwyczaj składają się z dorosłych mężczyzn i chłopców, a dwaj chłopcy, którzy uciekli z ADF w 2013 r. powiedzieli grupie ekspertów, że przeszli w ADF szkolenie wojskowe. W sprawozdaniu grupy ekspertów zawarto również relację »byłego dziecka-żołnierza« dotyczącą szkolenia prowadzonego przez ADF. |
| --- | --- |

W sprawozdaniu końcowym sporządzonym przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga, grupa ta przeprowadziła wywiad z trzema byłymi bojownikami ADF, którzy uciekli w 2013 r. i którzy opisali, w jaki sposób werbownicy ADF w Ugandzie zwabiali ludzi do DRK, składając im fałszywe obietnice zatrudnienia (dorosłym) i darmowej edukacji (dzieciom), a następnie zmuszali ich do przyłączenia się do ADF. Jak podano też w sprawozdaniu grupy ekspertów, byli bojownicy ADF powiedzieli tej grupie ekspertów, że oddziały szkoleniowe ADF zazwyczaj składają się z dorosłych mężczyzn i chłopców, a dwaj chłopcy, którzy uciekli z ADF w 2013 r. powiedzieli grupie ekspertów, że przeszli w ADF szkolenie wojskowe. W sprawozdaniu grupy ekspertów zawarto również relację »byłego dziecka-żołnierza« dotyczącą szkolenia prowadzonego przez ADF.

| | Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2012 r. wśród rekrutów ADF są dzieci, czego przykładem jest przypadek rekruta ADF, który w lipcu 2012 r. został złapany przez władze Ugandy w Kasese wraz z sześcioma młodymi chłopcami w drodze do DRK. |
| --- | --- |

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2012 r. wśród rekrutów ADF są dzieci, czego przykładem jest przypadek rekruta ADF, który w lipcu 2012 r. został złapany przez władze Ugandy w Kasese wraz z sześcioma młodymi chłopcami w drodze do DRK.

| | Konkretny przykład werbowania przez ADF i wykorzystywania dzieci jest uwidoczniony w piśmie z 6 stycznia 2009 r. od byłej dyrektor Human Rights Watch na Afrykę, Georgette Gagnon, do byłego ministra sprawiedliwości Ugandy, Kiddhu Makubuyu; w piśmie tym stwierdzono, że chłopiec, Bushobozi Irumba, został w 2000 roku uprowadzony przez ADF; miał wtedy dziewięć lat. Wymagano od niego, by zapewniał transport i inne usługi bojownikom ADF. |
| --- | --- |

Konkretny przykład werbowania przez ADF i wykorzystywania dzieci jest uwidoczniony w piśmie z 6 stycznia 2009 r. od byłej dyrektor Human Rights Watch na Afrykę, Georgette Gagnon, do byłego ministra sprawiedliwości Ugandy, Kiddhu Makubuyu; w piśmie tym stwierdzono, że chłopiec, Bushobozi Irumba, został w 2000 roku uprowadzony przez ADF; miał wtedy dziewięć lat. Wymagano od niego, by zapewniał transport i inne usługi bojownikom ADF.

| | Ponadto »The Africa Report« cytuje oskarżenia, zgodnie z którymi ADF rzekomo rekrutuje nawet dziesięcioletnie dzieci, czyniąc z nich dzieci-żołnierzy; »The Africa Report« przytacza słowa rzecznika Uganda People's Defence Force (UPDF), który twierdzi, że UPDF uratowały 30 dzieci z obozu szkoleniowego na wyspie Buvuma na Jeziorze Wiktorii. |
| --- | --- |

Ponadto »The Africa Report« cytuje oskarżenia, zgodnie z którymi ADF rzekomo rekrutuje nawet dziesięcioletnie dzieci, czyniąc z nich dzieci-żołnierzy; »The Africa Report« przytacza słowa rzecznika Uganda People's Defence Force (UPDF), który twierdzi, że UPDF uratowały 30 dzieci z obozu szkoleniowego na wyspie Buvuma na Jeziorze Wiktorii.

| | ADF dopuścił się również licznych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego wobec kobiet i dzieci, w tym zabijania, okaleczania i przemocy seksualnej (rezolucja RB ONZ ust. 4 lit. e)). |
| --- | --- |

ADF dopuścił się również licznych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego wobec kobiet i dzieci, w tym zabijania, okaleczania i przemocy seksualnej (rezolucja RB ONZ ust. 4 lit. e)).

| | Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2013 r. w tym samym roku ADF zaatakował liczne wsie, co spowodowało, że ponad 66 000 ludzi uciekło do Ugandy. W wyniku tych ataków wyludniły się duże obszary, które od tego czasu kontroluje ADF, porywając lub zabijając ludzi, którzy wracają do swoich wiosek. Między lipcem a wrześniem 2013 r. ADF ściął głowę co najmniej pięciu osobom na obszarze Kamango, kilka innych i zastrzelił, a wielu ludzi porwał. Działania te sterroryzowały miejscową ludność i powstrzymywały ludzi od powrotu do domu. |
| --- | --- |

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2013 r. w tym samym roku ADF zaatakował liczne wsie, co spowodowało, że ponad 66 000 ludzi uciekło do Ugandy. W wyniku tych ataków wyludniły się duże obszary, które od tego czasu kontroluje ADF, porywając lub zabijając ludzi, którzy wracają do swoich wiosek. Między lipcem a wrześniem 2013 r. ADF ściął głowę co najmniej pięciu osobom na obszarze Kamango, kilka innych i zastrzelił, a wielu ludzi porwał. Działania te sterroryzowały miejscową ludność i powstrzymywały ludzi od powrotu do domu.

| | Global Horizontal Note — mechanizm monitorujący i sprawozdawczy w zakresie poważnych naruszeń praw dzieci w sytuacjach konfliktów zbrojnych — poinformował grupę roboczą Rady Bezpieczeństwa ds. Dzieci w Konfliktach Zbrojnych, że w okresie sprawozdawczym od października do grudnia 2013 r. ADF ponosi odpowiedzialność za 14 z 18 udokumentowanych przypadków ofiar wśród dzieci, w tym za incydent z 11 grudnia 2013 r. na terytorium Beni w Kiwu Północnym, kiedy to ADF zaatakował wioskę Musuku, zabijając 23 osoby, w tym 11 dzieci (trzy dziewczynki i ośmiu chłopców) w wieku od dwóch miesięcy do siedemnastu lat. Wszystkie ofiary zostały poważnie okaleczone maczetami, w tym dwójka dzieci, które przeżyły atak. |
| --- | --- |

Global Horizontal Note — mechanizm monitorujący i sprawozdawczy w zakresie poważnych naruszeń praw dzieci w sytuacjach konfliktów zbrojnych — poinformował grupę roboczą Rady Bezpieczeństwa ds. Dzieci w Konfliktach Zbrojnych, że w okresie sprawozdawczym od października do grudnia 2013 r. ADF ponosi odpowiedzialność za 14 z 18 udokumentowanych przypadków ofiar wśród dzieci, w tym za incydent z 11 grudnia 2013 r. na terytorium Beni w Kiwu Północnym, kiedy to ADF zaatakował wioskę Musuku, zabijając 23 osoby, w tym 11 dzieci (trzy dziewczynki i ośmiu chłopców) w wieku od dwóch miesięcy do siedemnastu lat. Wszystkie ofiary zostały poważnie okaleczone maczetami, w tym dwójka dzieci, które przeżyły atak.

| | W sprawozdaniu sekretarza generalnego w sprawie przemocy seksualnej związanej z konfliktem z marca 2014 r. »Sojusz Sił Demokratycznych — Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy« został umieszczony w wykazie »podmiotów, wobec których istnieją uzasadnione podejrzenia co do ich odpowiedzialności za gwałty i inne formy przemocy seksualnej w sytuacjach konfliktów zbrojnych«. |
| --- | --- |

W sprawozdaniu sekretarza generalnego w sprawie przemocy seksualnej związanej z konfliktem z marca 2014 r. »Sojusz Sił Demokratycznych — Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy« został umieszczony w wykazie »podmiotów, wobec których istnieją uzasadnione podejrzenia co do ich odpowiedzialności za gwałty i inne formy przemocy seksualnej w sytuacjach konfliktów zbrojnych«.

| | ADF uczestniczył również w atakach przeciw personelowi pokojowemu MONUSCO (rezolucja RB ONZ pkt 4 lit. i)). |
| --- | --- |

ADF uczestniczył również w atakach przeciw personelowi pokojowemu MONUSCO (rezolucja RB ONZ pkt 4 lit. i)).

| | Misja stabilizacyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO) również poinformowała, że ADF przeprowadził co najmniej dwa ataki na personel pokojowy MONUSCO. Pierwszy atak 14 lipca 2013 r. był skierowany przeciw patrolowi MONUSCO na drodze między Mbau a Kamango. Atak ten został szczegółowo opisany w sprawozdaniu końcowym grupy ekspertów z 2013 r. Drugi atak miał miejsce 3 marca 2014 r. Pojazd MONUSCO obrzucono granatami dziesięć kilometrów od lotniska Mavivi w Beni, w wyniku czego rany poniosło pięć osób z personelu pokojowego. |
| --- | --- |

Misja stabilizacyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO) również poinformowała, że ADF przeprowadził co najmniej dwa ataki na personel pokojowy MONUSCO. Pierwszy atak 14 lipca 2013 r. był skierowany przeciw patrolowi MONUSCO na drodze między Mbau a Kamango. Atak ten został szczegółowo opisany w sprawozdaniu końcowym grupy ekspertów z 2013 r. Drugi atak miał miejsce 3 marca 2014 r. Pojazd MONUSCO obrzucono granatami dziesięć kilometrów od lotniska Mavivi w Beni, w wyniku czego rany poniosło pięć osób z personelu pokojowego.

| 2. | BUTEMBO AIRLINES (BAL)


  Adres: Butembo, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.) wykorzystywał swoją linię lotniczą do przewozu złota, żywności i broni dla Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI) między Mongbwalu a Butembo. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK. |
| --- | --- |

2.

BUTEMBO AIRLINES (BAL)

Adres: Butembo, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.) wykorzystywał swoją linię lotniczą do przewozu złota, żywności i broni dla Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI) między Mongbwalu a Butembo. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.

| 3. | COMPAGNIE AERIENNE DES GRANDS LACS (CAGL); GREAT LAKES BUSINESS COMPANY (GLBC) (alias: (CAGL)

  Adres: a) Avenue Président Mobutu, Goma, DRK, b) Gisenyi, Rwanda, c)PO BOX 315, Goma, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  CAGL i GLBC to firmy należące do Douglasa MPAMY, który objęty jest już sankcjami na mocy rezolucji nr 1596 (2005). Firmy CAGL i GLBC były wykorzystywane do przewozu broni i amunicji z naruszeniem embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ. |
| --- | --- |

3.

COMPAGNIE AERIENNE DES GRANDS LACS (CAGL); GREAT LAKES BUSINESS COMPANY (GLBC) (alias: (CAGL)

Adres: a) Avenue Président Mobutu, Goma, DRK, b) Gisenyi, Rwanda, c)PO BOX 315, Goma, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

CAGL i GLBC to firmy należące do Douglasa MPAMY, który objęty jest już sankcjami na mocy rezolucji nr 1596 (2005). Firmy CAGL i GLBC były wykorzystywane do przewozu broni i amunicji z naruszeniem embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.

| 4. | CONGOMET TRADING HOUSE


  Adres: Butembo, Kiwu Północne Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Właścicielem Congomet Trading House (dawniej umieszczonego w wykazie pod nazwą Congocom) był Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.). Kisoni Kambale zdobył kontrolę nad prawie całą produkcją złota w dystrykcie Mongbwalu, który był kontrolowany przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). FNI czerpał znaczne dochody z podatków nakładanych na tę produkcję. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem. |
| --- | --- |

4.

CONGOMET TRADING HOUSE

Adres: Butembo, Kiwu Północne Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Właścicielem Congomet Trading House (dawniej umieszczonego w wykazie pod nazwą Congocom) był Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.). Kisoni Kambale zdobył kontrolę nad prawie całą produkcją złota w dystrykcie Mongbwalu, który był kontrolowany przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). FNI czerpał znaczne dochody z podatków nakładanych na tę produkcję. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.

| 5. | FORCES DEMOCRATIQUES DE LIBERATION DU RWANDA (FDLR) (alias:
  a) FDLR, b) Force Combattante Abacunguzi, c) Combatant Force for the Liberation of Rwanda, d) FOCA)

  Adres: a) Kiwu Północne, DRK b) Kiwu Południowe, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: E-mail: Fdlr@fmx.de; fldrrse@yahoo.fr; fdlr@gmx.net.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  FDLR to jedno z największych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających na terytorium DRK. Zostało ono utworzone w roku 2000, a jego członkowie dopuścili się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wobec kobiet i dzieci w konfliktach zbrojnych w DRK, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej i przymusowych wysiedleń. Zgodnie ze sprawozdaniem Amnesty International z 2010 r. ugrupowanie FDLR było odpowiedzialne za zabójstwa 96 cywilów w miejscowości Busurguni na terytorium Walikale. Niektóre z ofiar zostały spalone żywcem w swoich domach. To samo źródło podaje, że w czerwcu 2010 r. przychodnia prowadzona przez organizację pozarządową zgłaszała miesięcznie ok. 60 przypadków gwałtów na dziewczętach i kobietach popełnianych przez członków ugrupowań zbrojnych Kiwu Północnego, w tym FDLR, na terytorium południowego Lubero. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z 20 grudnia 2010 r. istniały udokumentowane przypadki aktywnej rekrutacji dzieci przez FDLR. Organizacja Human Rights Watch zidentyfikowała co najmniej 83 dzieci kongijskich poniżej 18 roku życia (niektóre z nich miały zaledwie 14 lat), które zostały przymusowo wcielone do FDLR. W styczniu 2012 r. organizacja ta podała, że członkowie FLDR zaatakowali wiele wiosek na terytorium Masisi; zabili przy tym sześć osób, zgwałcili dwie kobiety i uprowadzili co najmniej 48 osób. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z czerwca 2012 r., w maju 2012 r. bojownicy FLDR zaatakowali osoby cywilne w wioskach Kamananga i Lumenje w prowincji Kiwu Południowe oraz w miejscowości Chambucha na terytorium Walikale, a także na obszarze Ufumandu na terytorium Masisi w prowincji Kiwu Północne. W atakach tych bojownicy FDLR maczetami i nożami uśmiercili dziesiątki cywilów, w tym wiele dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z czerwca 2012 r. między dniem 31 grudnia 2011 r. a dniem 4 stycznia 2012 r. ugrupowanie FDLR zaatakowało kilka wiosek w Kiwu Południowym. Dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że podczas tego ataku co najmniej 33 osoby, w tym 9 dzieci i 6 kobiet, zostały zabite — spalono ich żywcem, ścięto im głowy lub zastrzelono. Ponadto zgwałcono jedną kobietę i jedną dziewczynkę. W sprawozdaniu grupy ekspertów z czerwca 2012 r. stwierdzono również, że dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że w maju 2012 r. w Kiwu Południowym ugrupowanie FLDR dopuściło się masakry co najmniej 14 osób cywilnych, w tym 5 kobiet i 5 dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z listopada 2012 r. ONZ udokumentowało co najmniej 106 przypadków przemocy seksualnej popełnionych przez członków FDLR w okresie między grudniem 2011 r. a wrześniem 2012 r. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że — zgodnie z dochodzeniem ONZ — nocą 10 marca 2012 r. w wiosce Kalinganya na terytorium Kabare członkowie FDLR zgwałcili 7 kobiet, w tym nieletnią. Dnia 10 kwietnia 2012 r. FDLR przypuściło kolejny atak na tę wioskę, podczas którego ponownie zgwałcono 3 kobiety. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że dnia 6 kwietnia 2012 r. FDLR dopuściło się 11 zabójstw w wiosce Bushibwambombo na terytorium Kalehe, a w maju na terytorium Masisi uczestniczyło w kolejnych 19 zabójstwach, m.in. pięciu nieletnich i sześciu kobiet. Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

5.

FORCES DEMOCRATIQUES DE LIBERATION DU RWANDA (FDLR) (alias:
  a) FDLR, b) Force Combattante Abacunguzi, c) Combatant Force for the Liberation of Rwanda, d) FOCA)

Adres: a) Kiwu Północne, DRK b) Kiwu Południowe, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: E-mail: Fdlr@fmx.de; fldrrse@yahoo.fr; fdlr@gmx.net.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

FDLR to jedno z największych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających na terytorium DRK. Zostało ono utworzone w roku 2000, a jego członkowie dopuścili się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wobec kobiet i dzieci w konfliktach zbrojnych w DRK, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej i przymusowych wysiedleń. Zgodnie ze sprawozdaniem Amnesty International z 2010 r. ugrupowanie FDLR było odpowiedzialne za zabójstwa 96 cywilów w miejscowości Busurguni na terytorium Walikale. Niektóre z ofiar zostały spalone żywcem w swoich domach. To samo źródło podaje, że w czerwcu 2010 r. przychodnia prowadzona przez organizację pozarządową zgłaszała miesięcznie ok. 60 przypadków gwałtów na dziewczętach i kobietach popełnianych przez członków ugrupowań zbrojnych Kiwu Północnego, w tym FDLR, na terytorium południowego Lubero. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z 20 grudnia 2010 r. istniały udokumentowane przypadki aktywnej rekrutacji dzieci przez FDLR. Organizacja Human Rights Watch zidentyfikowała co najmniej 83 dzieci kongijskich poniżej 18 roku życia (niektóre z nich miały zaledwie 14 lat), które zostały przymusowo wcielone do FDLR. W styczniu 2012 r. organizacja ta podała, że członkowie FLDR zaatakowali wiele wiosek na terytorium Masisi; zabili przy tym sześć osób, zgwałcili dwie kobiety i uprowadzili co najmniej 48 osób. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z czerwca 2012 r., w maju 2012 r. bojownicy FLDR zaatakowali osoby cywilne w wioskach Kamananga i Lumenje w prowincji Kiwu Południowe oraz w miejscowości Chambucha na terytorium Walikale, a także na obszarze Ufumandu na terytorium Masisi w prowincji Kiwu Północne. W atakach tych bojownicy FDLR maczetami i nożami uśmiercili dziesiątki cywilów, w tym wiele dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z czerwca 2012 r. między dniem 31 grudnia 2011 r. a dniem 4 stycznia 2012 r. ugrupowanie FDLR zaatakowało kilka wiosek w Kiwu Południowym. Dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że podczas tego ataku co najmniej 33 osoby, w tym 9 dzieci i 6 kobiet, zostały zabite — spalono ich żywcem, ścięto im głowy lub zastrzelono. Ponadto zgwałcono jedną kobietę i jedną dziewczynkę. W sprawozdaniu grupy ekspertów z czerwca 2012 r. stwierdzono również, że dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że w maju 2012 r. w Kiwu Południowym ugrupowanie FLDR dopuściło się masakry co najmniej 14 osób cywilnych, w tym 5 kobiet i 5 dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z listopada 2012 r. ONZ udokumentowało co najmniej 106 przypadków przemocy seksualnej popełnionych przez członków FDLR w okresie między grudniem 2011 r. a wrześniem 2012 r. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że — zgodnie z dochodzeniem ONZ — nocą 10 marca 2012 r. w wiosce Kalinganya na terytorium Kabare członkowie FDLR zgwałcili 7 kobiet, w tym nieletnią. Dnia 10 kwietnia 2012 r. FDLR przypuściło kolejny atak na tę wioskę, podczas którego ponownie zgwałcono 3 kobiety. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że dnia 6 kwietnia 2012 r. FDLR dopuściło się 11 zabójstw w wiosce Bushibwambombo na terytorium Kalehe, a w maju na terytorium Masisi uczestniczyło w kolejnych 19 zabójstwach, m.in. pięciu nieletnich i sześciu kobiet. Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego.

| 6. | M23

  Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

6.

M23

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego.

| 7. | MACHANGA LTD


  Adres: Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Firma Machanga kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK. |
| --- | --- |

7.

MACHANGA LTD

Adres: Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Firma Machanga kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

| 8. | TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPEMENT (organizacja pozarządowa) (alias: TPD)

  Adres: Goma, Kiwu Północne, DRK. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Organizacji tej zarzuca się łamanie embarga na broń przez udzielanie wsparcia Kongijskiemu Zgromadzeniu na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G), zwłaszcza w postaci dostarczania na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz w postaci przewozu broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Kiwu Północnym. Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita. |
| --- | --- |

8.

TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPEMENT (organizacja pozarządowa) (alias: TPD)

Adres: Goma, Kiwu Północne, DRK. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Organizacji tej zarzuca się łamanie embarga na broń przez udzielanie wsparcia Kongijskiemu Zgromadzeniu na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G), zwłaszcza w postaci dostarczania na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz w postaci przewozu broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Kiwu Północnym. Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.

| 9. | UGANDA COMMERCIAL IMPEX (UCI) LTD


  Adres: a)Kajoka Street, Kisemente, Kampala, Uganda (Tel. +256 41 533 578/9), b)PO BOX 22709, Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Firma UCI kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.” |
| --- | --- |

9.

UGANDA COMMERCIAL IMPEX (UCI) LTD

Adres: a)Kajoka Street, Kisemente, Kampala, Uganda (Tel. +256 41 533 578/9), b)PO BOX 22709, Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Firma UCI kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.”

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/19 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/19

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1276/2014

z dnia 1 grudnia 2014 r.

dotyczące wykonania art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 224/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jego art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014 |
| --- | --- |

(1)

W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 224/2014

| (2) | W dniu 4 listopada 2014 r. Komitet Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) nr 2127 (2013) zaktualizował informacje dotyczące trzech osób umieszczonych w wykazie osób i podmiotów objętych środkami przewidzianymi w pkt 30 i 32 rezolucji RB ONZ nr 2134 (2014). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 4 listopada 2014 r. Komitet Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) nr 2127 (2013) zaktualizował informacje dotyczące trzech osób umieszczonych w wykazie osób i podmiotów objętych środkami przewidzianymi w pkt 30 i 32 rezolucji RB ONZ nr 2134 (2014).

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 224/2014 zostaje niniejszym zastąpiony załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5

A.   Osoby

1.   François Yangouvonda BOZIZÉ (alias: a) Bozize Yangouvonda)

Data urodzenia: 14 października 1946 r.

Miejsce urodzenia: Mouila, Gabon.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska.

Adres: Uganda.

Inne informacje: Imię i nazwisko matki: Martine Kofio.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Bozizé został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

W porozumieniu ze swoimi poplecznikami Bozizé nakłaniał do ataku na Bangi, który miał miejsce w dniu 5 grudnia 2013 r. Od tego czasu Bozizé wciąż próbuje przeprowadzać operacje destabilizujące, aby podtrzymywać tarcia w stolicy Republiki Środkowoafrykańskiej. Bozizé rzekomo powołał bojówki Antybalaki, zanim uszedł z Republiki Środkowoafrykańskiej w dniu 24 marca 2013 r. W oświadczeniu Bozizé wezwał swoje bojówki do kontynuowania aktów okrucieństwa wobec obecnego aparatu władzy i islamistów. Bozizé rzekomo udzielał wsparcia finansowego i materialnego bojówkarzom, którzy prowadzą działania destabilizujące trwający proces przemian i zmierzające do przywrócenia władzy Bozizé. Bojówki Antybalaki składają się w większości z sił zbrojnych Republiki Środkowoafrykańskiej, które po zamachu stanu rozproszyły się po kraju, a następnie zostały zreorganizowane przez Bozizé. Bozizé i jego poplecznicy kontrolują ponad połowę jednostek Antybalaki.

Siły oddane Bozizé były uzbrojone w karabiny automatyczne, moździerze i wyrzutnie rakietowe oraz w coraz większym stopniu uczestniczyły w atakach odwetowych na ludność muzułmańską Republiki Środkowoafrykańskiej. Sytuacja w Republice Środkowoafrykańskiej szybko się pogorszyła po ataku sił Antybalaki w Bangi w dniu 5 grudnia 2013 r., w wyniku którego zginęło 700 osób.

2.   Nourredine ADAM (alias: a) Nureldine Adam; b) Nourreldine Adam; c) Nourreddine Adam; d) Mahamat Nouradine Adam)

Funkcje: a) generał; b) minister bezpieczeństwa; c) dyrektor generalny Nadzwyczajnego Komitetu ds. Obrony Osiągnięć Demokratycznych (Extraordinary Committee for the Defence of Democratic Achievements).

Data urodzenia: a) 1970 b) 1969 c) 1971 d) 1 stycznia 1970 r.

Miejsce urodzenia: Ndele, Republika Środkowoafrykańska.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska. Nr paszportu: D00001184

Adres: Birao, Republika Środkowoafrykańska.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Nourredine został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

Noureddine to jeden z pierwszych przywódców koalicji Séléka. Ustalono, że jest zarówno generałem, jak i przewodniczącym jednej ze zbrojnych grup rebeliantów koalicji Séléka: centrali PJCC, grupy znanej formalnie jako Konwent Patriotów na rzecz Sprawiedliwości i Pokoju, funkcjonującej także pod skrótem CPJP. Jako były przywódca odłamu »Fundamentalni« Konwentu Patriotów na rzecz Sprawiedliwości i Pokoju (CPJP/F), był wojskowym koordynatorem działań prowadzonych przez byłych członków koalicji Séléka podczas ofensyw w trakcie wcześniejszej rebelii w Republice Środkowoafrykańskiej między początkiem grudnia 2012 r. a marcem 2013 r. Bez pomocy udzielanej przez Noureddine oraz bliskich stosunków z czadyjskimi siłami specjalnymi koalicja Séléka nie byłaby w stanie przejąć władzy z rąk byłego prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej Françoisa Bozizé.

Od czasu mianowania Catherine Samby-Panzy tymczasową prezydent w dniu 20 stycznia 2014 r. był jednym z głównych architektów taktycznego wycofania się sił skupiających byłych członków koalicji Séléka do miejscowości Sibut, by zrealizować jego plan polegający na utworzeniu bastionu muzułmańskiego na północy kraju. Jednoznacznie apelował do swoich sił, by nie stosowały się do nakazów wydanych przez rząd tymczasowy i przez przywódców wojskowych międzynarodowej misji wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (MISCA). Noureddine aktywnie kieruje siłami byłej koalicji Séléka, którą Michel Djotodia rozwiązał rzekomo we wrześniu 2013 r., i operacjami skierowanymi przeciwko dzielnicom chrześcijańskim oraz nadal w znacznym stopniu wspiera siły skupiające byłych członków koalicji Séléka działające w Republice Środkowoafrykańskiej i w znacznym stopniu nimi kieruje.

Nourredine został również umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 37 lit. b) rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za uczestnictwo w planowaniu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub, zależnie od przypadku, międzynarodowe przepisy humanitarne, kierowaniu nimi lub ich popełnianiu.

Informacje dodatkowe

Po przejęciu kontroli w Bangi przez koalicję Séléka w dniu 24 marca 2013 r., Nourredine Adam został mianowany ministrem bezpieczeństwa, a następnie dyrektorem generalnym Nadzwyczajnego Komitetu ds. Obrony Osiągnięć Demokratycznych (Comité extraordinaire de défense des acquis démocratiques — CEDAD, nieistniejących już służb wywiadowczych Republiki Środkowoafrykańskiej). Nourredine Adam używał CEDAD jako swojej osobistej policji politycznej, dokonującej wielu arbitralnych aresztowań, aktów tortur i egzekucji pozasądowych. Ponadto był jedną z głównych postaci stojących za krwawą operacją w Boy Rabe. W sierpniu 2013 r. siły koalicji Séléka przypuściły szturm na Boy Rabe, dzielnicę w Republice Środkowoafrykańskiej uważaną za bastion zwolenników Françoisa Bozizé i jego grupy etnicznej. Pod pretekstem poszukiwania tajnych składów broni, wojska koalicji Séléka — jak wynika z doniesień — zabiły dziesiątki osób cywilnych, a następnie zdemolowały i splądrowały dzielnicę. Gdy napaści takie rozprzestrzeniły się na pozostałe dzielnice, tysiące mieszkańców opanowały lotnisko międzynarodowe, które uważane było za bezpieczne ze względu na obecność wojsk francuskich, i zajęły pas startowy.

Nourredine został również umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 37 lit. d) rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za wspieranie ugrupowań zbrojnych lub siatek przestępczych poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych.

Informacje dodatkowe

Na początku 2013 r. Nourredine Adam odgrywał ważną rolę w sieciach finansujących byłą koalicję Séléka. Podróżował do Arabii Saudyjskiej, Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, by gromadzić fundusze na wcześniejszy bunt. Działał także jako pośrednik dla wywodzącego się z Czadu gangu przemycającego diamenty między Republiką Środkowoafrykańską a Czadem.

3.   Levy YAKETE (alias: a) Levi Yakite; b) Levy Yakété; c) Levi Yakété)

Data urodzenia: a) 14 sierpnia 1964 r. b) 1965.

Miejsce urodzenia: Bangi, Republika Środkowoafrykańska.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska.

Adres: Nantes, Francja.

Inne informacje: Imię i nazwisko ojca: Pierre Yakété. Imię i nazwisko matki: Joséphine Yamazon.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Yakete został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

W dniu 17 grudnia 2013 r. Yakete został politycznym koordynatorem nowo utworzonego Ludowego Ruchu Oporu na rzecz Zreformowania Republiki Środkowoafrykańskiej (People's Resistance Movement for Reforming of the Central African Republic), grupy rebelianckiej Antybalaki. Brał bezpośrednio udział w podejmowaniu decyzji przez grupę rebeliantów, która zaangażowana była w działania zagrażające pokojowi, stabilności i bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w szczególności w dniu 5 grudnia 2013 r. i od tego dnia. Ponadto grupa ta została wyraźnie wyszczególniona w rezolucjach RB ONZ 2127, 2134 i 2149 w związku z popełnianiem takich aktów. Yakete został oskarżony o nakazywanie aresztowania osób związanych z koalicją Séléka, wzywanie do ataków na osoby, które nie popierają prezydenta Françoisa Bozizé, oraz werbowanie młodych bojówkarzy w celu atakowania maczetami bojówek wrogich aparatowi władzy. Ponieważ pozostał on w otoczeniu Françoisa Bozizé po marcu 2013 r., dołączył do Frontu Powrotu do Porządku Konstytucyjnego w Republice Środkowoafrykańskiej (Front pour le Retour à l'Ordre Constitutionnel en CentrAfrique — FROCCA), który miał na celu przywrócenie obalonego prezydenta do władzy bez względu na środki.

Późnym latem 2013 r. podróżował do Kamerunu i Beninu, gdzie próbował zwerbować nowe osoby do walki z koalicją Séléka. We wrześniu 2013 r. próbował odzyskać kontrolę nad operacjami prowadzonymi przez zwolenników Bozizé w miastach i wsiach niedaleko Bossangoa. Yakete podejrzewany jest także o wspieranie rozdawania maczet młodym, bezrobotnym chrześcijanom, by ułatwić im ataki na muzułmanów.

B.   Podmioty”

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/23

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1277/2014

z dnia 1 grudnia 2014 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji „lasalocid”

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Maksymalny limit pozostałości (dalej zwany „MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009. |
| --- | --- |

(1)

Maksymalny limit pozostałości (dalej zwany „MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

| (2) | W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2). |
| --- | --- |

(2)

W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

| (3) | Obecnie lasalocid jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u drobiu w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby, nerek i jaj oraz do stosowania u bydła w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(3)

Obecnie lasalocid jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u drobiu w odniesieniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby, nerek i jaj oraz do stosowania u bydła w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

| (4) | Do Europejskiej Agencji Leków wpłynął wniosek w sprawie zmiany obecnego wpisu dotyczącego lasalocidu. |
| --- | --- |

(4)

Do Europejskiej Agencji Leków wpłynął wniosek w sprawie zmiany obecnego wpisu dotyczącego lasalocidu.

| (5) | Dodatkowe dane dotyczące lasalocidu przedstawiono Komitetowi ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, który dokonał ich oceny. W związku z tym Komitet zalecił zmianę obecnego dopuszczalnego dziennego spożycia lasalocidu, jak również zmiany obowiązujących MLP lasalocidu u drobiu. |
| --- | --- |

(5)

Dodatkowe dane dotyczące lasalocidu przedstawiono Komitetowi ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, który dokonał ich oceny. W związku z tym Komitet zalecił zmianę obecnego dopuszczalnego dziennego spożycia lasalocidu, jak również zmiany obowiązujących MLP lasalocidu u drobiu.

| (6) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.

| (7) | Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych stwierdził, że w odniesieniu do tej substancji nie ma podstaw do ekstrapolacji na inne gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność. |
| --- | --- |

(7)

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych stwierdził, że w odniesieniu do tej substancji nie ma podstaw do ekstrapolacji na inne gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić wpis dotyczący lasalocidu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić wpis dotyczący lasalocidu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010.

| (9) | Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiednią ilość czasu na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP. |
| --- | --- |

(9)

Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiednią ilość czasu na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 20 lutego 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „lasalocid” otrzymuje brzmienie:

| Substancja farmakologicznie czynna | Pozostałość znacznikowa | Gatunki zwierząt | MLP | Tkanki docelowe | Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009) | Klasyfikacja terapeutyczna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „Lasalocid | Lasalocid A | Drób | 60 μg/kg
  300 μg/kg
  150 μg/kg
  300 μg/kg
  150 μg/kg | Mięśnie
  Wątroba
  Nerki
  Skóra i tłuszcz w naturalnych proporcjach
  Jaja | BRAK WPISU | Środki przeciwzakaźne/antybiotyki” |
| Bydło | 10 μg/kg
  20 μg/kg
  100 μg/kg
  20 μg/kg | Mięśnie
  Tłuszcz
  Wątroba
  Nerki | Nie podawać zwierzętom, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi |

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

MLP

Tkanki docelowe

Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

Klasyfikacja terapeutyczna

„Lasalocid

Lasalocid A

Drób

60 μg/kg

300 μg/kg

150 μg/kg

300 μg/kg

150 μg/kg

Mięśnie

Wątroba

Nerki

Skóra i tłuszcz w naturalnych proporcjach

Jaja

BRAK WPISU

Środki przeciwzakaźne/antybiotyki”

Bydło

10 μg/kg

20 μg/kg

100 μg/kg

20 μg/kg

Mięśnie

Tłuszcz

Wątroba

Nerki

Nie podawać zwierzętom, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/26 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/26

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1278/2014

z dnia 1 grudnia 2014 r.

zmieniające rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 144 lit. c) oraz j), art. 178 lit. b), f) oraz h), art. 180, art. 182 ust. 4 i art. 192 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania systemu kwot cukru do dnia 30 września 2017 r. i wprowadza zmiany w tym systemie. W związku z tym konieczne jest dostosowanie niektórych rozporządzeń w sektorze cukru. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania systemu kwot cukru do dnia 30 września 2017 r. i wprowadza zmiany w tym systemie. W związku z tym konieczne jest dostosowanie niektórych rozporządzeń w sektorze cukru.

| (2) | Dla zachowania jasności należy zmienić art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 (2) w taki sposób, aby odpowiadał dokładnie art. 140 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, który stanowi, że cukier przemysłowy, izoglukoza przemysłowa lub przemysłowy syrop inulinowy muszą zostać dostarczone użytkownikowi najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego. |
| --- | --- |

(2)

Dla zachowania jasności należy zmienić art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 (2) w taki sposób, aby odpowiadał dokładnie art. 140 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, który stanowi, że cukier przemysłowy, izoglukoza przemysłowa lub przemysłowy syrop inulinowy muszą zostać dostarczone użytkownikowi najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego.

| (3) | Rozporządzenie (WE) nr 967/2006 ustanawia terminy przekazywania Komisji przez państwa członkowskie informacji o ilościach przeniesionych przez przedsiębiorstwa w zastosowaniu art. 141 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W związku z nowymi terminami przekazywania informacji przez przedsiębiorstwa państwom członkowskim wymienionymi w tym artykule terminy określone w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 powinny zostać odpowiednio dostosowane. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 967/2006 ustanawia terminy przekazywania Komisji przez państwa członkowskie informacji o ilościach przeniesionych przez przedsiębiorstwa w zastosowaniu art. 141 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W związku z nowymi terminami przekazywania informacji przez przedsiębiorstwa państwom członkowskim wymienionymi w tym artykule terminy określone w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 powinny zostać odpowiednio dostosowane.

| (4) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 828/2009 (3) ustanowiono przepisy dotyczące przywozu produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi do roku gospodarczego 2014/2015. W art. 4 ust. 4 tego rozporządzenia określono wykaz dokumentów, które należy dołączać do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz oraz ustanowiono, że pozwolenia na wywóz mogą zostać zastąpione przez uwierzytelnione kopie. Ze względu na postęp techniczny oraz w celu uproszczenia procedur, pod pewnymi warunkami powinno być dozwolone elektroniczne przekazywanie pozwoleń na wywóz. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 828/2009 (3) ustanowiono przepisy dotyczące przywozu produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi do roku gospodarczego 2014/2015. W art. 4 ust. 4 tego rozporządzenia określono wykaz dokumentów, które należy dołączać do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz oraz ustanowiono, że pozwolenia na wywóz mogą zostać zastąpione przez uwierzytelnione kopie. Ze względu na postęp techniczny oraz w celu uproszczenia procedur, pod pewnymi warunkami powinno być dozwolone elektroniczne przekazywanie pozwoleń na wywóz.

| (5) | Mając na uwadze, że przywóz w ramach niektórych systemów preferencyjnych nie jest przedmiotem ograniczonej ilości kwotowej, właściwe jest ułatwienie procedur celnych poprzez dopuszczenie zwyczajowego poziomu tolerancji w wysokości maksymalnie 5 % w odniesieniu do pozwoleń na preferencyjny przywóz cukru. |
| --- | --- |

(5)

Mając na uwadze, że przywóz w ramach niektórych systemów preferencyjnych nie jest przedmiotem ograniczonej ilości kwotowej, właściwe jest ułatwienie procedur celnych poprzez dopuszczenie zwyczajowego poziomu tolerancji w wysokości maksymalnie 5 % w odniesieniu do pozwoleń na preferencyjny przywóz cukru.

| (6) | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 (4) zmieniło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 (5) poprzez zmianę niektórych kodów CN mających zastosowanie do cukru. Nowe kody CN zostały już nadane produktom objętym rozporządzeniem (WE) nr 828/2009 i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 891/2009 (6) i są już stosowane w praktyce przez organy celne państw członkowskich. W związku z tym właściwe jest dostosowanie techniczne kodów CN, o których mowa w tych rozporządzeniach. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 (4) zmieniło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 (5) poprzez zmianę niektórych kodów CN mających zastosowanie do cukru. Nowe kody CN zostały już nadane produktom objętym rozporządzeniem (WE) nr 828/2009 i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 891/2009 (6) i są już stosowane w praktyce przez organy celne państw członkowskich. W związku z tym właściwe jest dostosowanie techniczne kodów CN, o których mowa w tych rozporządzeniach.

| (7) | Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej. Uznaje się, że wymóg powiadomienia przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 828/2009 może zostać spełniony za pośrednictwem tego systemu, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (7). |
| --- | --- |

(7)

Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej. Uznaje się, że wymóg powiadomienia przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 828/2009 może zostać spełniony za pośrednictwem tego systemu, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (7).

| (8) | Ze względu na panujące wtedy warunki rynkowe i prognozy, w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 75/2013 (8) przewidziano niestosowanie dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów cukrowniczych do końca roku gospodarczego 2014/2015. W związku z przedłużeniem systemu kwot cukru oraz biorąc pod uwagę, że prognozy rynkowe nie zmieniają się zasadniczo do końca obowiązywania systemu kwot, należy przedłużyć do dnia 30 września 2017 r. niestosowanie dodatkowych należności przywozowych dla tych produktów cukrowniczych. |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na panujące wtedy warunki rynkowe i prognozy, w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 75/2013 (8) przewidziano niestosowanie dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów cukrowniczych do końca roku gospodarczego 2014/2015. W związku z przedłużeniem systemu kwot cukru oraz biorąc pod uwagę, że prognozy rynkowe nie zmieniają się zasadniczo do końca obowiązywania systemu kwot, należy przedłużyć do dnia 30 września 2017 r. niestosowanie dodatkowych należności przywozowych dla tych produktów cukrowniczych.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 967/2006, (WE) nr 828/2009, (WE) nr 891/2009 i rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 75/2013.

| (10) | Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, |
| --- | --- |

(10)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 967/2006

W rozporządzeniu (WE) nr 967/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dostarczone do przetwórcy najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego w celu przetworzenia ich na produkty wymienione w załączniku;” |
| --- | --- | --- |

1)

art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dostarczone do przetwórcy najpóźniej w dniu 30 listopada następnego roku gospodarczego w celu przetworzenia ich na produkty wymienione w załączniku;”

;

| 2) | art. 17 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:






  „a) | najpóźniej do dnia 15 września o ilościach cukru buraczanego, syropu inulinowego i cukru trzcinowego z bieżącego roku gospodarczego, które mają zostać przeniesione na następny rok gospodarczy;” |
| --- | --- | --- |

2)

art. 17 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

najpóźniej do dnia 15 września o ilościach cukru buraczanego, syropu inulinowego i cukru trzcinowego z bieżącego roku gospodarczego, które mają zostać przeniesione na następny rok gospodarczy;”

.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 828/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 828/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Kopie elektroniczne lub faksymile pozwoleń na wywóz, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), lub uwierzytelnionych kopii, o których mowa w akapicie drugim, można składać zamiast oryginałów na poparcie wniosku o pozwolenie na przywóz, pod warunkiem że ich oryginały zostają złożone przez wnioskodawcę właściwym organom państw członkowskich w punkcie odprawy celnej pozwolenia na przywóz przed odprawą celną towarów objętych pozwoleniem na przywóz wydanym na podstawie kopii w formie elektronicznej lub faksymile.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Kopie elektroniczne lub faksymile pozwoleń na wywóz, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), lub uwierzytelnionych kopii, o których mowa w akapicie drugim, można składać zamiast oryginałów na poparcie wniosku o pozwolenie na przywóz, pod warunkiem że ich oryginały zostają złożone przez wnioskodawcę właściwym organom państw członkowskich w punkcie odprawy celnej pozwolenia na przywóz przed odprawą celną towarów objętych pozwoleniem na przywóz wydanym na podstawie kopii w formie elektronicznej lub faksymile.”

| b) | w ust. 6 wyrażenie „dokument” zastępuje się wyrazami „oryginał, dokument elektroniczny lub faksymile”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 6 wyrażenie „dokument” zastępuje się wyrazami „oryginał, dokument elektroniczny lub faksymile”;

| c) | dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
  „7.   Art. 48 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie mają zastosowania, w przypadku gdy ilość cukru przywożonego na mocy niniejszego rozporządzenia jest większa o nie więcej niż 5 % od ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz. Dodatkową ilość uważa się za przywiezioną na mocy tego pozwolenia”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„7.   Art. 48 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie mają zastosowania, w przypadku gdy ilość cukru przywożonego na mocy niniejszego rozporządzenia jest większa o nie więcej niż 5 % od ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz. Dodatkową ilość uważa się za przywiezioną na mocy tego pozwolenia”

| 2) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w akapicie pierwszym kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w akapicie pierwszym kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”;

| b) | w akapicie drugim kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”; |
| --- | --- |

b)

w akapicie drugim kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”;

| 3) | art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, są dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (9).. |
| --- | --- |

3)

art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, są dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (9).

Artykuł 3

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 891/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 891/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 13 ust. 1 kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”; |
| --- | --- |

1)

w art. 13 ust. 1 kod CN „1701 11 90” zastępuje się kodami „1701 13 90, 1701 14 90”;

| 2) | w załączniku I, część I kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”. |
| --- | --- |

2)

w załączniku I, część I kod CN „1701 11 10” zastępuje się kodami „1701 13 10, 1701 14 10”.

Artykuł 4

Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 75/2013

W art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 75/2013 datę „30 września 2015 r.” zastępuje się datą „30 września 2017 r.”.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 z dnia 10 września 2009 r. ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010–2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi (Dz.U. L 240 z 11.9.2009, s. 14).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 282 z 28.10.2011, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

6

(7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 75/2013 z dnia 25 stycznia 2013 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do stosowania cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 892/2012 ustalające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności celnych przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru na rok gospodarczy 2012/2013 (Dz.U. L 26 z 26.1.2013, s. 19).

8

(9)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).”

9

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/29 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/29

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1279/2014

z dnia 1 grudnia 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 61,5 |
| MA | 88,0 |
| ZZ | 74,8 |
| 0707 00 05 | AL | 53,8 |
| JO | 206,0 |
| MA | 170,1 |
| TR | 137,5 |
| ZZ | 141,9 |
| 0709 93 10 | MA | 36,3 |
| TR | 128,2 |
| ZZ | 82,3 |
| 0805 20 10 | MA | 75,8 |
| ZZ | 75,8 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | TR | 80,0 |
| ZZ | 80,0 |
| 0805 50 10 | TR | 73,1 |
| ZZ | 73,1 |
| 0808 10 80 | BA | 22,7 |
| BR | 57,9 |
| CA | 134,8 |
| CL | 76,0 |
| NZ | 96,9 |
| US | 93,0 |
| ZA | 172,4 |
| ZZ | 93,4 |
| 0808 30 90 | CN | 81,0 |
| TR | 158,2 |
| US | 163,9 |
| ZZ | 134,4 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

61,5

MA

88,0

ZZ

74,8

0707 00 05

AL

53,8

JO

206,0

MA

170,1

TR

137,5

ZZ

141,9

0709 93 10

MA

36,3

TR

128,2

ZZ

82,3

0805 20 10

MA

75,8

ZZ

75,8

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

TR

80,0

ZZ

80,0

0805 50 10

TR

73,1

ZZ

73,1

0808 10 80

BA

22,7

BR

57,9

CA

134,8

CL

76,0

NZ

96,9

US

93,0

ZA

172,4

ZZ

93,4

0808 30 90

CN

81,0

TR

158,2

US

163,9

ZZ

134,4

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/31 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/31

---

DECYZJA RADY

z dnia 25 listopada 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa

(2014/859/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Zjednoczonego Królestwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

| (2) | Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Lorda Grahama TOPE'A, Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego, |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Lorda Grahama TOPE'A, Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

| — | Ruth DOMBEY, Councillor. |
| --- | --- |

—

Ruth DOMBEY, Councillor.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2014 r.

W imieniu Rady

D. FRANCESCHINI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

1

(2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

2

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/32 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/32

---

DECYZJA RADY 2014/860/WPZiB

z dnia 1 grudnia 2014 r.

zmieniająca i przedłużająca obowiązywanie decyzji 2012/173/WPZiB w sprawie uruchomienia centrum operacyjnego UE służącego misjom i operacji z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Rogu Afryki

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/725/WPZiB (1) zmieniającą i przedłużającą decyzję Rady 2012/173/WPZiB (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 9 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/725/WPZiB (1) zmieniającą i przedłużającą decyzję Rady 2012/173/WPZiB (2).

| (2) | W świetle wyniku przeglądu centrum operacyjnego UE jego mandat powinien zostać przedłużony do grudnia 2016 r. Zapewni to również czas na przygotowanie do trwałego przekazania jego funkcji i zasobów związanych z koordynacją i planowaniem strukturom ESDZ/WPBiO, w kontekście przeglądu dokonywanego przez ESDZ pod przewodnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysokiego przedstawiciela”), z należytym uwzględnieniem ram instytucjonalnych i mających zastosowanie procedur. Po takim przekazaniu nie będzie potrzeby dalszego przedłużania mandatu. Każda przyszła nowa jednostka w ramach struktur ESDZ/WPBiO, podejmująca funkcje wspierania koordynacji i planowania, będzie zatem miała inną nazwę odzwierciedlającą tę rolę. W okresie przejściowym centrum operacyjne UE powinno rozszerzyć swą rolę w zakresie wspierania koordynacji i planowania cywilnego/wojskowego, a także przyjąć zwiększoną odpowiedzialność geograficzną za region Sahelu, w ramach ustalonego pułapu środków i personelu. Jakiekolwiek rozszerzenie odpowiedzialności geograficznej poza region Sahelu będzie wymagało odrębnej zgody Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB). |
| --- | --- |

(2)

W świetle wyniku przeglądu centrum operacyjnego UE jego mandat powinien zostać przedłużony do grudnia 2016 r. Zapewni to również czas na przygotowanie do trwałego przekazania jego funkcji i zasobów związanych z koordynacją i planowaniem strukturom ESDZ/WPBiO, w kontekście przeglądu dokonywanego przez ESDZ pod przewodnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysokiego przedstawiciela”), z należytym uwzględnieniem ram instytucjonalnych i mających zastosowanie procedur. Po takim przekazaniu nie będzie potrzeby dalszego przedłużania mandatu. Każda przyszła nowa jednostka w ramach struktur ESDZ/WPBiO, podejmująca funkcje wspierania koordynacji i planowania, będzie zatem miała inną nazwę odzwierciedlającą tę rolę. W okresie przejściowym centrum operacyjne UE powinno rozszerzyć swą rolę w zakresie wspierania koordynacji i planowania cywilnego/wojskowego, a także przyjąć zwiększoną odpowiedzialność geograficzną za region Sahelu, w ramach ustalonego pułapu środków i personelu. Jakiekolwiek rozszerzenie odpowiedzialności geograficznej poza region Sahelu będzie wymagało odrębnej zgody Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB).

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/173/WPZiB i przedłużyć jej obowiązywanie, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/173/WPZiB i przedłużyć jej obowiązywanie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2012/173/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:
  ; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

;

| 2) | art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Centrum operacyjne UE wspiera w Rogu Afryki misje z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) EUTM Somalia, EUCAP Nestor i operację Atalanta oraz wspiera w regionie Sahelu misje z zakresu WPBiO: EUTM Mali, EUCAP Sahel Niger i EUCAP Sahel Mali.”; |
| --- | --- |

2)

art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Centrum operacyjne UE wspiera w Rogu Afryki misje z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) EUTM Somalia, EUCAP Nestor i operację Atalanta oraz wspiera w regionie Sahelu misje z zakresu WPBiO: EUTM Mali, EUCAP Sahel Niger i EUCAP Sahel Mali.”

| 3) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Mandat i zadania
  1.   Centrum operacyjne UE zapewnia wsparcie w dziedzinie planowania operacyjnego i prowadzenia misji i operacji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu w celu zwiększenia efektywności, spójności i synergii działań w ramach WPBiO w obu regionach. W tym zakresie centrum operacyjne UE ułatwia wymianę informacji i służy poprawie koordynacji oraz wzmacnianiu synergii cywilno-wojskowych.
  2.   Centrum operacyjne UE wykonuje następujące zadania:






  a) | wykorzystując wojskową wiedzę fachową i specjalistyczną wiedzę z dziedziny planowania, zapewnia bezpośrednie wsparcie cywilnemu dowódcy operacji przy planowaniu operacyjnym i prowadzeniu misji cywilnych w Rogu Afryki i w regionie Sahelu; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Mandat i zadania

1.   Centrum operacyjne UE zapewnia wsparcie w dziedzinie planowania operacyjnego i prowadzenia misji i operacji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu w celu zwiększenia efektywności, spójności i synergii działań w ramach WPBiO w obu regionach. W tym zakresie centrum operacyjne UE ułatwia wymianę informacji i służy poprawie koordynacji oraz wzmacnianiu synergii cywilno-wojskowych.

2.   Centrum operacyjne UE wykonuje następujące zadania:

a)

wykorzystując wojskową wiedzę fachową i specjalistyczną wiedzę z dziedziny planowania, zapewnia bezpośrednie wsparcie cywilnemu dowódcy operacji przy planowaniu operacyjnym i prowadzeniu misji cywilnych w Rogu Afryki i w regionie Sahelu;

| b) | zapewnia wsparcie wojskowym dowódcom misji i operacji w Rogu Afryki i w regionie Sahelu; |
| --- | --- |

b)

zapewnia wsparcie wojskowym dowódcom misji i operacji w Rogu Afryki i w regionie Sahelu;

| c) | na wniosek Dyrekcji ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania (CMPD) zapewnia jej wsparcie przy planowaniu strategicznym dotyczącym misji i operacji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu; |
| --- | --- |

c)

na wniosek Dyrekcji ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania (CMPD) zapewnia jej wsparcie przy planowaniu strategicznym dotyczącym misji i operacji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu;

| d) | ułatwia współdziałanie między odpowiednimi misjami i operacją z zakresu WPBiO a strukturami z siedzibą w Brukseli. W odniesieniu do programów pilotażowych typu »szkolenie i wyposażenie« w Mali i Somalii centrum operacyjne UE może z powodzeniem zapewniać wsparcie dla funkcjonalnego mechanizmu koordynacyjnego, w świetle swojego planu wykonawczego; |
| --- | --- |

d)

ułatwia współdziałanie między odpowiednimi misjami i operacją z zakresu WPBiO a strukturami z siedzibą w Brukseli. W odniesieniu do programów pilotażowych typu »szkolenie i wyposażenie« w Mali i Somalii centrum operacyjne UE może z powodzeniem zapewniać wsparcie dla funkcjonalnego mechanizmu koordynacyjnego, w świetle swojego planu wykonawczego;

| e) | ułatwia koordynację i poprawia synergie między misjami i operacją z zakresu WPBiO w Rogu Afryki, w kontekście strategii dla Rogu Afryki oraz we współpracy ze specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej w Rogu Afryki i specjalnym wysłannikiem Unii Europejskiej w Somalii; |
| --- | --- |

e)

ułatwia koordynację i poprawia synergie między misjami i operacją z zakresu WPBiO w Rogu Afryki, w kontekście strategii dla Rogu Afryki oraz we współpracy ze specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej w Rogu Afryki i specjalnym wysłannikiem Unii Europejskiej w Somalii;

| f) | ułatwia koordynację i poprawia synergie między misjami z zakresu WPBiO w regionie Sahelu, w kontekście strategii dla Sahelu i we współpracy ze specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej w regionie Sahelu. |
| --- | --- |

f)

ułatwia koordynację i poprawia synergie między misjami z zakresu WPBiO w regionie Sahelu, w kontekście strategii dla Sahelu i we współpracy ze specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej w regionie Sahelu.

3.   Szczegóły dotyczące wykonania mandatu i zadań zostaną podane w planie wykonawczym, który zostanie przedstawiony KPiB i będzie podlegać przeglądowi.”

| 4) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
  „1.   Rada upoważnia niniejszym KPiB, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania decyzji w sprawie mianowania szefa centrum operacyjnego UE.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„1.   Rada upoważnia niniejszym KPiB, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania decyzji w sprawie mianowania szefa centrum operacyjnego UE.”

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Szef centrum operacyjnego UE jest odpowiedzialny za reagowanie na wnioski kierowane do centrum operacyjnego UE przez cywilnego dowódcę operacji, dowódców operacji i misji w przypadku misji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu oraz przez CMPD. Zapewnia on właściwe funkcjonowanie centrum operacyjnego UE i koordynuje sprawne korzystanie z jego potencjału. Ostateczna odpowiedzialność za dokumenty dotyczące planowania operacyjnego i decyzje w sprawie prowadzenia misji i operacji spoczywa, odpowiednio, na cywilnym dowódcy operacji i na odpowiednich dowódcach operacji i misji w Rogu Afryki i w regionie Sahelu.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Szef centrum operacyjnego UE jest odpowiedzialny za reagowanie na wnioski kierowane do centrum operacyjnego UE przez cywilnego dowódcę operacji, dowódców operacji i misji w przypadku misji z zakresu WPBiO w Rogu Afryki i w regionie Sahelu oraz przez CMPD. Zapewnia on właściwe funkcjonowanie centrum operacyjnego UE i koordynuje sprawne korzystanie z jego potencjału. Ostateczna odpowiedzialność za dokumenty dotyczące planowania operacyjnego i decyzje w sprawie prowadzenia misji i operacji spoczywa, odpowiednio, na cywilnym dowódcy operacji i na odpowiednich dowódcach operacji i misji w Rogu Afryki i w regionie Sahelu.”

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   W ramach swoich obowiązków szef centrum operacyjnego UE składa regularne sprawozdania KPiB oraz, w stosownych przypadkach, EUMC.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W ramach swoich obowiązków szef centrum operacyjnego UE składa regularne sprawozdania KPiB oraz, w stosownych przypadkach, EUMC.”

| 5) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Na personel centrum operacyjnego UE składają się personel oddelegowany przez państwa członkowskie oraz personel zapewniony przez SWUE. Odpowiednie zespoły łącznikowe i wspierające misji wojskowych i operacji wojskowej w Rogu Afryki i w regionie Sahelu zostają włączone do centrum operacyjnego UE bez uszczerbku dla obecnej struktury dowodzenia.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Na personel centrum operacyjnego UE składają się personel oddelegowany przez państwa członkowskie oraz personel zapewniony przez SWUE. Odpowiednie zespoły łącznikowe i wspierające misji wojskowych i operacji wojskowej w Rogu Afryki i w regionie Sahelu zostają włączone do centrum operacyjnego UE bez uszczerbku dla obecnej struktury dowodzenia.”

| b) | w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „2.   Personel oddany do dyspozycji centrum operacyjnego UE posiada pełen zakres wojskowej wiedzy fachowej niezbędnej do właściwego wykonywania swojego mandatu i swoich zadań na podstawie planu wykonawczego.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„2.   Personel oddany do dyspozycji centrum operacyjnego UE posiada pełen zakres wojskowej wiedzy fachowej niezbędnej do właściwego wykonywania swojego mandatu i swoich zadań na podstawie planu wykonawczego.”

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Cały personel musi przestrzegać zasad bezpieczeństwa i norm minimalnych określonych w decyzji Rady 2013/488/UE (3).; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Cały personel musi przestrzegać zasad bezpieczeństwa i norm minimalnych określonych w decyzji Rady 2013/488/UE (3).

| 6) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  Organizacja
  Centrum operacyjne UE zorganizowane jest według struktury zadaniowej i geograficznej odpowiadającej wymaganiom wspieranych przez nie misji i operacji z zakresu WPBiO.”; |
| --- | --- |

6)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Organizacja

Centrum operacyjne UE zorganizowane jest według struktury zadaniowej i geograficznej odpowiadającej wymaganiom wspieranych przez nie misji i operacji z zakresu WPBiO.”

| 7) | uchyla się art. 8; |
| --- | --- |

7)

uchyla się art. 8;

| 8) | w art. 9 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 23 marca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.”. |
| --- | --- |

8)

w art. 9 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 23 marca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2013/725/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2012/173/WPZiB w sprawie uruchomienia centrum operacyjnego UE służącego misjom i operacji z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Rogu Afryki (Dz.U. L 329 z 10.12.2013, s. 39).

1

(2)  Decyzja Rady 2012/173/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie uruchomienia centrum operacyjnego UE służącego misjom i operacji z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w Rogu Afryki (Dz.U. L 89 z 27.3.2012, s. 66).

2

(3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).”

3

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/35 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/35

---

DECYZJA RADY 2014/861/WPZiB

z dnia 1 grudnia 2014 r.

zmieniająca decyzję 2012/699/WPZiB w sprawie wspierania przez Unię działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 13 listopada 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/699/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 13 listopada 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/699/WPZiB (1).

| (2) | Decyzja 2012/699/WPZiB przewiduje 24-miesięczny okres realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja 2012/699/WPZiB przewiduje 24-miesięczny okres realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.

| (3) | W dniu 18 czerwca 2014 r. tymczasowy sekretariat techniczny komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) wystąpił do Unii Europejskiej o zatwierdzenie przedłużenia 24-miesięcznego okresu przewidzianego w art. 5 decyzji Rady 2012/699/WPZiB o 12 miesięcy, aby umożliwić realizację pozostałej części projektów, niezrealizowanych przed upływem tego okresu. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 18 czerwca 2014 r. tymczasowy sekretariat techniczny komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) wystąpił do Unii Europejskiej o zatwierdzenie przedłużenia 24-miesięcznego okresu przewidzianego w art. 5 decyzji Rady 2012/699/WPZiB o 12 miesięcy, aby umożliwić realizację pozostałej części projektów, niezrealizowanych przed upływem tego okresu.

| (4) | Realizacja pozostałej części projektów, o których mowa w: pkt 2.1. (Pomoc techniczna i budowa zdolności), 2.2. (Rozwój zdolności dla przyszłych pokoleń ekspertów CTBT — inicjatywa w zakresie rozwoju zdolności), 2.3. (Rozwój modelowania transportu w atmosferze), 2.4. (Opracowanie charakterystyki promieniotwórczego ksenonu i ograniczenie jego emisji) oraz 2.6. (Utrzymanie certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmicznych międzynarodowego systemu monitoringu), wymienionych w załączniku do decyzji 2012/699/WPZiB, konkretnie przywołanych we wniosku złożonym przez CTBTO w dniu 18 czerwca 2014 r., może być prowadzona bez żadnych implikacji w odniesieniu do zasobów. |
| --- | --- |

(4)

Realizacja pozostałej części projektów, o których mowa w: pkt 2.1. (Pomoc techniczna i budowa zdolności), 2.2. (Rozwój zdolności dla przyszłych pokoleń ekspertów CTBT — inicjatywa w zakresie rozwoju zdolności), 2.3. (Rozwój modelowania transportu w atmosferze), 2.4. (Opracowanie charakterystyki promieniotwórczego ksenonu i ograniczenie jego emisji) oraz 2.6. (Utrzymanie certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmicznych międzynarodowego systemu monitoringu), wymienionych w załączniku do decyzji 2012/699/WPZiB, konkretnie przywołanych we wniosku złożonym przez CTBTO w dniu 18 czerwca 2014 r., może być prowadzona bez żadnych implikacji w odniesieniu do zasobów.

| (5) | W związku z tym, aby umożliwić pełną realizację projektów przewidzianych w decyzji 2012/699/WPZiB, należy ją zmienić poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania, |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym, aby umożliwić pełną realizację projektów przewidzianych w decyzji 2012/699/WPZiB, należy ją zmienić poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2012/699/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Niniejsza decyzja wygasa po 36 miesiącach od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsza decyzja wygasa po 36 miesiącach od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.”

| 2) | akapit w pkt 3 załącznika otrzymuje brzmienie:
  „Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 36 miesięcy.”. |
| --- | --- |

2)

akapit w pkt 3 załącznika otrzymuje brzmienie:

„Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 36 miesięcy.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2012/699/WPZiB z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie wsparcia działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 314 z 14.11.2012, s. 27).

1

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/36 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/36

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2014/862/WPZiB

z dnia 1 grudnia 2014 r.

dotycząca wykonania decyzji 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2010/788/WPZiB z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga i uchylenia wspólnego stanowiska 2008/369/WPZiB (1), w szczególności jej art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB.

| (2) | W dniu 12 kwietnia 2013 r. komitet Rady Bezpieczeństwa, ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1533 (2004) dotyczącą Demokratycznej Republiki Konga (zwany dalej „komitetem Rady Bezpieczeństwa”), uaktualnił i zmienił wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 12 kwietnia 2013 r. komitet Rady Bezpieczeństwa, ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1533 (2004) dotyczącą Demokratycznej Republiki Konga (zwany dalej „komitetem Rady Bezpieczeństwa”), uaktualnił i zmienił wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (3) | W dniu 30 czerwca 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa dodał jeden podmiot do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 30 czerwca 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa dodał jeden podmiot do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (4) | W dniu 31 października 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa wydał nowy skonsolidowany wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 31 października 2014 r. komitet Rady Bezpieczeństwa wydał nowy skonsolidowany wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

| (5) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2010/788/WPZiB, |
| --- | --- |

(5)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2010/788/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym załącznik do decyzji 2010/788/WPZiB zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 30.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

| a) | Wykaz osób, o których mowa w art. 3, 4 i 5






  1. | Eric BADEGE


  Data urodzenia: 1971. Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Zgodnie ze sporządzonym przez grupę ekspertów ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym z dnia 15 listopada 2012 r.,»... ppłk Eric Badege stał się główną postacią Ruchu M23 w Masisi i dowodził wspólnymi operacjami ...« wraz z innym przywódcą wojskowym. Ponadto »szereg skoordynowanych ataków przeprowadzonych w sierpniu [2012 r.] przez ppłk. Badege ... pozwolił M23 zdestabilizować znaczną część terytorium Masisi«. »Według dawnych uczestników walk ppłk Badege ..., organizując ataki, wykonywał rozkazy płk. Makengi«. Jako dowódca wojskowy M23 Eric Badege jest odpowiedzialny za poważne naruszenia wiążące się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. odnotowano kilka poważnych incydentów — zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna, w tym kobiety i dzieci. Od maja 2012 r. Raia Mutomboki zabiła, pod dowództwem M23, setki cywilów w serii skoordynowanych ataków. W sierpniu Eric Badege przeprowadził wspólne ataki, w ramach których doszło do zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada stwierdzono, że ataki te zostały zorganizowane wspólnie przez Erica Badege i płk. Makomę Semivumbi Jacques'a. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów lokalni przywódcy z terytorium Masisi stwierdzili, że Eric Badege dowodził atakami Raia Mutomboki przeprowadzanymi na miejscu. Zgodnie z artykułem Radio Okapi z dnia 28 lipca 2012 r.»administrator Masisi ogłosił w tę sobotę, 28 lipca, ucieczkę przywódcy 2. batalionu 410. pułku FARDC stacjonującego w Nabiondo, około trzydziestu kilometrów na północny zachód od miasta Goma w Kiwu Północnym. Według niego płk Eric Badege wraz z ponad setką żołnierzy skierował się w piątek do Rubaya, 80 km na północ od Nabiondo. Kilka źródeł potwierdziło tę informację.« Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach pozostałych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby pozostałym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«. |
| --- | --- | --- |

a)

Wykaz osób, o których mowa w art. 3, 4 i 5

1.

Eric BADEGE

Data urodzenia: 1971. Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Zgodnie ze sporządzonym przez grupę ekspertów ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym z dnia 15 listopada 2012 r.,»... ppłk Eric Badege stał się główną postacią Ruchu M23 w Masisi i dowodził wspólnymi operacjami ...« wraz z innym przywódcą wojskowym. Ponadto »szereg skoordynowanych ataków przeprowadzonych w sierpniu [2012 r.] przez ppłk. Badege ... pozwolił M23 zdestabilizować znaczną część terytorium Masisi«. »Według dawnych uczestników walk ppłk Badege ..., organizując ataki, wykonywał rozkazy płk. Makengi«. Jako dowódca wojskowy M23 Eric Badege jest odpowiedzialny za poważne naruszenia wiążące się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. odnotowano kilka poważnych incydentów — zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna, w tym kobiety i dzieci. Od maja 2012 r. Raia Mutomboki zabiła, pod dowództwem M23, setki cywilów w serii skoordynowanych ataków. W sierpniu Eric Badege przeprowadził wspólne ataki, w ramach których doszło do zabójstw bez rozróżnienia, których ofiarą padła ludność cywilna. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada stwierdzono, że ataki te zostały zorganizowane wspólnie przez Erica Badege i płk. Makomę Semivumbi Jacques'a. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów lokalni przywódcy z terytorium Masisi stwierdzili, że Eric Badege dowodził atakami Raia Mutomboki przeprowadzanymi na miejscu. Zgodnie z artykułem Radio Okapi z dnia 28 lipca 2012 r.»administrator Masisi ogłosił w tę sobotę, 28 lipca, ucieczkę przywódcy 2. batalionu 410. pułku FARDC stacjonującego w Nabiondo, około trzydziestu kilometrów na północny zachód od miasta Goma w Kiwu Północnym. Według niego płk Eric Badege wraz z ponad setką żołnierzy skierował się w piątek do Rubaya, 80 km na północ od Nabiondo. Kilka źródeł potwierdziło tę informację.« Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach pozostałych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby pozostałym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano«.

| 2. | Frank Kakolele BWAMBALE (pseudonim a) Frank Kakorere, b) Frank Kakorere Bwambale)

  Funkcja: Generał FARDC. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przywódca Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami RCD-ML — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); RCD-ML jest odpowiedzialne za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Generał Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), bez przydziału służbowego od czerwca 2011 r. Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r. |
| --- | --- |

2.

Frank Kakolele BWAMBALE (pseudonim a) Frank Kakorere, b) Frank Kakorere Bwambale)

Funkcja: Generał FARDC. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przywódca Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami RCD-ML — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); RCD-ML jest odpowiedzialne za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Generał Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), bez przydziału służbowego od czerwca 2011 r. Opuścił CNDP w styczniu 2008 r. Od czerwca 2011 r. przebywa w Kinszasie. Od 2010 r. Kakolele bierze udział w działaniach prowadzonych najprawdopodobniej z ramienia rządu DRK w ramach Programu stabilizacji i odbudowy obszarów pokonfliktowych (STAREC), w tym w misjach STAREC w Gomie i Beni w marcu 2011 r.

| 3. | Gaston IYAMUREMYE (pseudonim: a) Byiringiro Victor Rumuli, b) Victor Rumuri, c) Michel Byiringiro, d) Rumuli)

  Funkcja: a) przywódca FDLR, b) drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Adres: (Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.) Data urodzenia: 1948. Miejsce urodzenia: a) Dystrykt Musanze, Prowincja Północna, Rwanda, b) Ruhengeri, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Generał brygady.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Wiele źródeł — w tym grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ — podaje, że Gaston Iyamuremye jest drugim wiceprzewodniczącym FDLR, uznawanym za jednego z głównych członków wojskowego i politycznego kierownictwa FDLR. Gaston Iyamuremye prowadził także do grudnia 2009 r. biuro Ignace'a Murwanashyakiego (przewodniczącego FDLR) w Kibua, DRK. Przywódca FDLR i drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne. |
| --- | --- |

3.

Gaston IYAMUREMYE (pseudonim: a) Byiringiro Victor Rumuli, b) Victor Rumuri, c) Michel Byiringiro, d) Rumuli)

Funkcja: a) przywódca FDLR, b) drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Adres: (Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.) Data urodzenia: 1948. Miejsce urodzenia: a) Dystrykt Musanze, Prowincja Północna, Rwanda, b) Ruhengeri, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Generał brygady.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Wiele źródeł — w tym grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ — podaje, że Gaston Iyamuremye jest drugim wiceprzewodniczącym FDLR, uznawanym za jednego z głównych członków wojskowego i politycznego kierownictwa FDLR. Gaston Iyamuremye prowadził także do grudnia 2009 r. biuro Ignace'a Murwanashyakiego (przewodniczącego FDLR) w Kibua, DRK. Przywódca FDLR i drugi wiceprzewodniczący FDLR–FOCA. Od czerwca 2011 r. przebywa głównie w Kalonge, w prowincji Kiwu Północne.

| 4. | Innocent KAINA (pseudonim: a) Colonel Innocent Kaina (pułkownik Innocent Kaina), b) India Queen)

  Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, DRK. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Innocent Kaina jest obecnie dowódcą sektorowym Ruchu 23 Marca (M23). Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie orzekł, że Innocent Kaina winny jest zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został uwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Ntagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zagwarantował bezpieczeństwo buntowników poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23. |
| --- | --- |

4.

Innocent KAINA (pseudonim: a) Colonel Innocent Kaina (pułkownik Innocent Kaina), b) India Queen)

Miejsce urodzenia: Bunagana, terytorium Rutshuru, DRK. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Innocent Kaina jest obecnie dowódcą sektorowym Ruchu 23 Marca (M23). Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie orzekł, że Innocent Kaina winny jest zbrodni przeciw ludzkości popełnionych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został uwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Ntagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zagwarantował bezpieczeństwo buntowników poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23.

| 5. | Jérôme KAKWAVU BUKANDE (pseudonim: a) Jérôme Kakwavu, b) Commandant Jérôme (komendant Jérôme)

  Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przewodniczący Unii Kongijczyków na rzecz Demokracji/Sił Zbrojnych Narodu Kongijskiego (UCD/FAPC). Nielegalne przejścia graniczne między Ugandą a DRK, będące najważniejszym szlakiem przepływu broni, znajdują się pod kontrolą FAPC. Jako przewodniczący FAPC miał wpływ na ich politykę oraz dowodził siłami FAPC i kontrolował ich działania; siły te brały udział w nielegalnym handlu bronią, a zatem naruszały embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w 2002 r. Jeden z pięciu wysokich rangą oficerów FARDC, których oskarżono o poważne przestępstwa związane z przemocą seksualną; podczas swojej wizyty w 2009 r. przedstawiciele Rady Bezpieczeństwa zwrócili uwagę rządu na sprawę tych oficerów. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych. |
| --- | --- |

5.

Jérôme KAKWAVU BUKANDE (pseudonim: a) Jérôme Kakwavu, b) Commandant Jérôme (komendant Jérôme)

Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przewodniczący Unii Kongijczyków na rzecz Demokracji/Sił Zbrojnych Narodu Kongijskiego (UCD/FAPC). Nielegalne przejścia graniczne między Ugandą a DRK, będące najważniejszym szlakiem przepływu broni, znajdują się pod kontrolą FAPC. Jako przewodniczący FAPC miał wpływ na ich politykę oraz dowodził siłami FAPC i kontrolował ich działania; siły te brały udział w nielegalnym handlu bronią, a zatem naruszały embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w 2002 r. Jeden z pięciu wysokich rangą oficerów FARDC, których oskarżono o poważne przestępstwa związane z przemocą seksualną; podczas swojej wizyty w 2009 r. przedstawiciele Rady Bezpieczeństwa zwrócili uwagę rządu na sprawę tych oficerów. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Od czerwca 2011 r. przebywa w więzieniu Makala w Kinszasie. W dniu 25 marca 2011 r. przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Kinszasie rozpoczął się proces przeciwko Kakwavu dotyczący zbrodni wojennych.

| 6. | Germain KATANGA


  Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca FRPI. Udział w transferach broni z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r. |
| --- | --- |

6.

Germain KATANGA

Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca FRPI. Udział w transferach broni z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. 18 października 2007 r. przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w listopadzie 2009 r.

| 7. | Thomas LUBANGA


  Miejsce urodzenia: Ituri, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca UPC/L, jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany przez władze kongijskie Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w styczniu 2009 r. i ma się zakończyć w roku 2011. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu. |
| --- | --- |

7.

Thomas LUBANGA

Miejsce urodzenia: Ituri, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca UPC/L, jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. przekazany przez władze kongijskie Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Jego proces rozpoczął się w styczniu 2009 r. i ma się zakończyć w roku 2011. Skazany w marcu 2012 r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny na 14 lat więzienia. Odwołał się od wyroku sądu.

| 8. | Sultani MAKENGA (pseudonim: a) Makenga, Colonel Sultani (pułkownik Sultani), b) Makenga, Emmanuel Sultani)

  Data urodzenia: 25 grudnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 13 listopada 2012 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy ugrupowania Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Sultani Makenga jest dowódcą wojskowym Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Jako dowódca M23 (znanego również jako Kongijska Armia Rewolucyjna) Sultani Makenga dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny, między innymi dopuszczał się działań skierowanych przeciwko kobietom i dzieciom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń. Odpowiada również za naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami M23 polegającymi na rekrutowaniu lub wykorzystywaniu dzieci w konflikcie zbrojnym w DRK. M23 dowodzone przez Sultaniego Makengę, popełnił poważne zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK. Według zeznań i sprawozdań bojownicy działający pod rozkazami Sultaniego Makengi na całym terytorium Rutshuru gwałcili kobiety i dzieci, w tym niektóre zaledwie ośmioletnie; działania te były prowadzone w ramach polityki umocnienia kontroli nad terytorium Rutshuru. M23 dowodzony przez Sultaniego Makengę prowadził szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci w DRK i w tym regionie, jak również zabił, okaleczył i zranił bardzo dużo dzieci. Wiele z przymusowo rekrutowanych dzieci miało mniej niż 15 lat. Sultani Makenga był również podobno odbiorcą broni i materiałów pokrewnych, co było naruszeniem środków podjętych przez DRK w celu wdrożenia embarga na broń, w tym rozporządzeń krajowych dotyczących importowania i posiadania broni i materiałów pokrewnych. Działania Sultaniego Makengi jako dowódcy M23 obejmują poważne naruszenia prawa międzynarodowego i zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK; działania te pogorszyły sytuację w regionie w związku z brakiem bezpieczeństwa, wysiedleniami i konfliktem. Dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga. |
| --- | --- |

8.

Sultani MAKENGA (pseudonim: a) Makenga, Colonel Sultani (pułkownik Sultani), b) Makenga, Emmanuel Sultani)

Data urodzenia: 25 grudnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 13 listopada 2012 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy ugrupowania Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sultani Makenga jest dowódcą wojskowym Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Jako dowódca M23 (znanego również jako Kongijska Armia Rewolucyjna) Sultani Makenga dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny, między innymi dopuszczał się działań skierowanych przeciwko kobietom i dzieciom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń. Odpowiada również za naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami M23 polegającymi na rekrutowaniu lub wykorzystywaniu dzieci w konflikcie zbrojnym w DRK. M23 dowodzone przez Sultaniego Makengę, popełnił poważne zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK. Według zeznań i sprawozdań bojownicy działający pod rozkazami Sultaniego Makengi na całym terytorium Rutshuru gwałcili kobiety i dzieci, w tym niektóre zaledwie ośmioletnie; działania te były prowadzone w ramach polityki umocnienia kontroli nad terytorium Rutshuru. M23 dowodzony przez Sultaniego Makengę prowadził szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci w DRK i w tym regionie, jak również zabił, okaleczył i zranił bardzo dużo dzieci. Wiele z przymusowo rekrutowanych dzieci miało mniej niż 15 lat. Sultani Makenga był również podobno odbiorcą broni i materiałów pokrewnych, co było naruszeniem środków podjętych przez DRK w celu wdrożenia embarga na broń, w tym rozporządzeń krajowych dotyczących importowania i posiadania broni i materiałów pokrewnych. Działania Sultaniego Makengi jako dowódcy M23 obejmują poważne naruszenia prawa międzynarodowego i zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK; działania te pogorszyły sytuację w regionie w związku z brakiem bezpieczeństwa, wysiedleniami i konfliktem. Dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.

| 9. | Khawa Panga MANDRO (pseudonimy: a) Kawa Panga, b) Kawa Panga Mandro, c) Kawa Mandro, d) Yves Andoul Karim, e) Yves Khawa Panga Mandro, f) Mandro Panga Kahwa, g)»Chief Kahwa«, h)»Kawa«

  Data urodzenia: 20 sierpnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Bunia, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Były przywódca Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); PUSIC jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2001–2002. W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie. |
| --- | --- |

9.

Khawa Panga MANDRO (pseudonimy: a) Kawa Panga, b) Kawa Panga Mandro, c) Kawa Mandro, d) Yves Andoul Karim, e) Yves Khawa Panga Mandro, f) Mandro Panga Kahwa, g)»Chief Kahwa«, h)»Kawa«

Data urodzenia: 20 sierpnia 1973 r.Miejsce urodzenia: Bunia, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Były przywódca Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) — jednej ze zbrojnych grup i bojówek, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003); PUSIC jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2001–2002. W kwietniu 2005 r. osadzony w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotowanie procesu pokojowego w Ituri. Aresztowany przez władze kongijskie w październiku 2005 r., uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Kisangani, następnie przekazany organom wymiaru sprawiedliwości w Kinszasie w związku z nowymi zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych, zabójstwa, napadu z bronią w ręku i naruszenia nietykalności cielesnej. Od czerwca 2011 r. przetrzymywany w centralnym więzieniu Makala w Kinszasie.

| 10. | Callixte MBARUSHIMANA


  Data urodzenia: 24 lipca 1963 r.Miejsce urodzenia: Ndusu/Ruhengeri, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Sekretarz wykonawczy Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) i zastępca głównodowodzącego w naczelnym dowództwie tych sił do momentu swojego aresztowania. Przywódca polityczny i wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

10.

Callixte MBARUSHIMANA

Data urodzenia: 24 lipca 1963 r.Miejsce urodzenia: Ndusu/Ruhengeri, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sekretarz wykonawczy Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) i zastępca głównodowodzącego w naczelnym dowództwie tych sił do momentu swojego aresztowania. Przywódca polityczny i wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Aresztowany w Paryżu 3 października 2010 r. na mocy wydanego przez Międzynarodowy Trybunał Karny nakazu aresztowania za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) w prowincjach Kiwu w 2009 r. i przewieziony do Hagi 25 stycznia 2011 r.

| 11. | Iruta Douglas MPAMO (pseudonim: a) Doulas Iruta Mpamo, b) Mpano)

  Adres: Gisenyi, Rwanda (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)28 grudnia 1965 r., b)29 grudnia 1965 r.Miejsce urodzenia: a) Bashali, Masisi, DRK, b) Goma, DRK, c) Uvira, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Właściciel i dyrektor Compagnie Aérienne des Grands Lacs oraz Great Lakes Business Company, których samoloty były wykorzystywane do udzielania pomocy grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003). Odpowiedzialny także za fałszowanie informacji na temat lotów i ładunków, prawdopodobnie w celu umożliwienia łamania embarga na broń. Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC). |
| --- | --- |

11.

Iruta Douglas MPAMO (pseudonim: a) Doulas Iruta Mpamo, b) Mpano)

Adres: Gisenyi, Rwanda (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)28 grudnia 1965 r., b)29 grudnia 1965 r.Miejsce urodzenia: a) Bashali, Masisi, DRK, b) Goma, DRK, c) Uvira, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Właściciel i dyrektor Compagnie Aérienne des Grands Lacs oraz Great Lakes Business Company, których samoloty były wykorzystywane do udzielania pomocy grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003). Odpowiedzialny także za fałszowanie informacji na temat lotów i ładunków, prawdopodobnie w celu umożliwienia łamania embarga na broń. Nie wiadomo, czym się zajmuje od czasu katastrofy dwóch samolotów będących w gestii Great Lakes Business Company (GLBC).

| 12. | Sylvestre MUDACUMURA (pseudonim: a) Mupenzi Bernard, b) General Major Mupenzi (generał dywizji Mupenzii), c) General Mudacumura (generał Mudacumura), d) Radja)

  Adres: Kompleks leśny Kikoma w pobliżu Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę oraz kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), FDLR brały udział w nielegalnym handlu bronią z naruszeniem embarga. Sylvestre Mudacumura (lub jego personel) utrzymywał łączność telefoniczną z przywódcą FDLR, Ignace'em Murwanashyaką, przebywającym w Niemczech, w tym także podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r., oraz z dowódcą wojskowym majorem Guillaumem podczas operacji Umoja Wetu i Kimia II w 2009 r. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 27 przypadków rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu w Kiwu Północnym w latach 2002–2007. Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie. |
| --- | --- |

12.

Sylvestre MUDACUMURA (pseudonim: a) Mupenzi Bernard, b) General Major Mupenzi (generał dywizji Mupenzii), c) General Mudacumura (generał Mudacumura), d) Radja)

Adres: Kompleks leśny Kikoma w pobliżu Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę oraz kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), FDLR brały udział w nielegalnym handlu bronią z naruszeniem embarga. Sylvestre Mudacumura (lub jego personel) utrzymywał łączność telefoniczną z przywódcą FDLR, Ignace'em Murwanashyaką, przebywającym w Niemczech, w tym także podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r., oraz z dowódcą wojskowym majorem Guillaumem podczas operacji Umoja Wetu i Kimia II w 2009 r. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 27 przypadków rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu w Kiwu Północnym w latach 2002–2007. Dowódca wojskowy FDLR–FOCA, również pierwszy wiceprzewodniczący ds. politycznych i szef naczelnego dowództwa FOCA; łączy tym samym ogólne dowództwo wojskowe i polityczne od czasu aresztowań przywódców FDLR w Europie.

| 13. | Leodomir MUGARAGU (pseudonim: a) Manzi Leon, b) Leo Manzi)

  Adres: Kompleks leśny Kikoma, Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a) 1954 b) 1953. Miejsce urodzenia: a) Kigali, Rwanda b) Rushashi, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań wynika, że Leodomir Mugaragu jest szefem sztabu Forces Combattantes Abucunguzi/Combatant Force for the Liberation of Rwanda (FOCA) — zbrojnego ramienia FDLR. Według oficjalnych sprawozdań Mugaragu jest wyższym rangą oficerem planującym operacje wojskowe FDLR we wschodniej części DRK. Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne. |
| --- | --- |

13.

Leodomir MUGARAGU (pseudonim: a) Manzi Leon, b) Leo Manzi)

Adres: Kompleks leśny Kikoma, Bogoyi, Walikale, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a) 1954 b) 1953. Miejsce urodzenia: a) Kigali, Rwanda b) Rushashi, Prowincja Północna, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań wynika, że Leodomir Mugaragu jest szefem sztabu Forces Combattantes Abucunguzi/Combatant Force for the Liberation of Rwanda (FOCA) — zbrojnego ramienia FDLR. Według oficjalnych sprawozdań Mugaragu jest wyższym rangą oficerem planującym operacje wojskowe FDLR we wschodniej części DRK. Szef sztabu FDLR–FOCA odpowiedzialny za sprawy administracyjne.

| 14. | Leopold MUJYAMBERE (pseudonim: a) Musenyeri, b) Achille, c) Frere Petrus Ibrahim)

  Adres: Nyakaleke (na południowy wschód od Mwengi), Kiwu Południowe, DRK. Data urodzenia: a)17 marca 1962 r., b) ok. 1966. Miejsce urodzenia: Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR/FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Drugiej Dywizji FOCA/Brygad Rezerwy (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu. |
| --- | --- |

14.

Leopold MUJYAMBERE (pseudonim: a) Musenyeri, b) Achille, c) Frere Petrus Ibrahim)

Adres: Nyakaleke (na południowy wschód od Mwengi), Kiwu Południowe, DRK. Data urodzenia: a)17 marca 1962 r., b) ok. 1966. Miejsce urodzenia: Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR/FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Drugiej Dywizji FOCA/Brygad Rezerwy (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Od czerwca 2011 r. dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA obecnie zwanego »Amazon« w Południowym Kiwu.

| 15. | Jamil MUKULU (pseudonim: a) Steven Alirabaki, b) David Kyagulanyi, c) Musezi Talengelanimiro, d) Mzee Tutu, e) Abdullah Junjuaka, f) Alilabaki Kyagulanyi, g) Hussein Muhammad, h) Nicolas Luumu, i) Professor Musharaf, j) Talengelanimiro)

  Funkcja: a) Szef Zjednoczonych Sił Demokratycznych (Allied Democratic Forces — ADF), b) dowódca, Zjednoczone Siły Demokratyczne. Data urodzenia: a) 1965, b)1 stycznia 1964 r.Miejsce urodzenia: Wioska Ntoke, hrabstwo Ntenjeru, okręg Kayunga, Uganda. Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 12 października 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań (w tym sporządzonych przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ) wynika, że Jamil Mukulu jest wojskowym dowódcą Zjednoczonych Sił Demokratycznych, zagranicznej grupy zbrojnej operującej na terenie DRK; grupa ta utrudnia rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, o czym mowa w rezolucji nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Ze sprawozdań grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ wynika, że Jamil Mukulu jest przywódcą ADF, zbrojnej grupy operującej na terytorium DRK, i zapewnił jej wsparcie rzeczowe. Według licznych źródeł, w tym grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ, Jamil Mukulu nadal wywiera wpływ na strategie sił ADF w terenie, zapewnia grupie finansowanie i utrzymuje bezpośrednie dowództwo i kontrolę nad jej działaniami, w tym nadzorując powiązania z międzynarodowymi siatkami terrorystycznymi. |
| --- | --- |

15.

Jamil MUKULU (pseudonim: a) Steven Alirabaki, b) David Kyagulanyi, c) Musezi Talengelanimiro, d) Mzee Tutu, e) Abdullah Junjuaka, f) Alilabaki Kyagulanyi, g) Hussein Muhammad, h) Nicolas Luumu, i) Professor Musharaf, j) Talengelanimiro)

Funkcja: a) Szef Zjednoczonych Sił Demokratycznych (Allied Democratic Forces — ADF), b) dowódca, Zjednoczone Siły Demokratyczne. Data urodzenia: a) 1965, b)1 stycznia 1964 r.Miejsce urodzenia: Wioska Ntoke, hrabstwo Ntenjeru, okręg Kayunga, Uganda. Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 12 października 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Z białego wywiadu i z oficjalnych sprawozdań (w tym sporządzonych przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ) wynika, że Jamil Mukulu jest wojskowym dowódcą Zjednoczonych Sił Demokratycznych, zagranicznej grupy zbrojnej operującej na terenie DRK; grupa ta utrudnia rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, o czym mowa w rezolucji nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Ze sprawozdań grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ wynika, że Jamil Mukulu jest przywódcą ADF, zbrojnej grupy operującej na terytorium DRK, i zapewnił jej wsparcie rzeczowe. Według licznych źródeł, w tym grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK powołanego przez RB ONZ, Jamil Mukulu nadal wywiera wpływ na strategie sił ADF w terenie, zapewnia grupie finansowanie i utrzymuje bezpośrednie dowództwo i kontrolę nad jej działaniami, w tym nadzorując powiązania z międzynarodowymi siatkami terrorystycznymi.

| 16. | Ignace MURWANASHYAKA (pseudonim: Dr Ignace)

  Tytuł: dr Data urodzenia: 14 maja 1963 r.Miejsce urodzenia: a) Butera, Rwanda, b) Ngoma, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przewodniczący FDLR i naczelny dowódca sił zbrojnych FDLR, mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20; FDLR jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Pozostawał w łączności telefonicznej z wojskowymi dowódcami polowymi FDLR (w tym podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r.); wydawał rozkazy wojskowe naczelnemu dowództwu; brał udział w koordynowaniu przekazywania uzbrojenia i amunicji dla oddziałów FDLR i dostarczaniu specjalnych instrukcji dotyczących użytkowania; zarządza znacznymi środkami pieniężnymi uzyskanymi w drodze nielegalnej sprzedaży zasobów naturalnych na obszarach podlegających kontroli FDLR. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — jako przewodniczący i dowódca wojskowy FDLR odpowiadał za rozkazy dotyczące rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez FDLR we wschodniej części Konga. Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. |
| --- | --- |

16.

Ignace MURWANASHYAKA (pseudonim: Dr Ignace)

Tytuł: dr Data urodzenia: 14 maja 1963 r.Miejsce urodzenia: a) Butera, Rwanda, b) Ngoma, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przewodniczący FDLR i naczelny dowódca sił zbrojnych FDLR, mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20; FDLR jest odpowiedzialna za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga. Pozostawał w łączności telefonicznej z wojskowymi dowódcami polowymi FDLR (w tym podczas rzezi w Busurungi w maju 2009 r.); wydawał rozkazy wojskowe naczelnemu dowództwu; brał udział w koordynowaniu przekazywania uzbrojenia i amunicji dla oddziałów FDLR i dostarczaniu specjalnych instrukcji dotyczących użytkowania; zarządza znacznymi środkami pieniężnymi uzyskanymi w drodze nielegalnej sprzedaży zasobów naturalnych na obszarach podlegających kontroli FDLR. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — jako przewodniczący i dowódca wojskowy FDLR odpowiadał za rozkazy dotyczące rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez FDLR we wschodniej części Konga. Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Zastąpiony na stanowisku przewodniczącego FDLR–FOCA przez Gastona Iamuremye, pseudonim »Rumuli«. Proces Murwanashyaki za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim.

| 17. | Straton MUSONI (pseudonim: IO Musoni)

  Data urodzenia: a)6 kwietnia 1961 r., b)4 czerwca 1961 r.Miejsce urodzenia: Mugambazi, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Kierując FDLR — zagraniczną grupą zbrojną działającą w DRK — Musoni utrudniał rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, z naruszeniem rezolucji nr 1649 (2005). Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę. |
| --- | --- |

17.

Straton MUSONI (pseudonim: IO Musoni)

Data urodzenia: a)6 kwietnia 1961 r., b)4 czerwca 1961 r.Miejsce urodzenia: Mugambazi, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Kierując FDLR — zagraniczną grupą zbrojną działającą w DRK — Musoni utrudniał rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tej grupy, z naruszeniem rezolucji nr 1649 (2005). Aresztowany przez władze niemieckie 17 listopada 2009 r. Proces Musoniego za zbrodnie wojenne i przestępstwa przeciwko ludzkości popełnione przez oddziały FDLR w DRK w latach 2008 i 2009 rozpoczął się 4 maja 2011 r. przed sądem niemieckim. Zastąpiony na stanowisku pierwszego wiceprzewodniczącego FDLR przez Sylvestra Mudacumurę.

| 18. | Jules MUTEBUTSI (pseudonim: a) Jules Mutebusi, b) Jules Mutebuzi, c) Colonel Mutebutsi (pułkownik Mutebutsi))

  Data urodzenia: 1964. Miejsce urodzenia: Minembwe, Kiwu Południowe, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD–G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w dostarczanie zaopatrzenia grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), z naruszeniem embarga na broń. Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju). |
| --- | --- |

18.

Jules MUTEBUTSI (pseudonim: a) Jules Mutebusi, b) Jules Mutebuzi, c) Colonel Mutebutsi (pułkownik Mutebutsi))

Data urodzenia: 1964. Miejsce urodzenia: Minembwe, Kiwu Południowe, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD–G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w dostarczanie zaopatrzenia grupom zbrojnym i bojówkom, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), z naruszeniem embarga na broń. Były zastępca dowódcy 10. Regionu Wojskowego FARDC, w kwietniu 2004 r. został zwolniony za naruszenie dyscypliny. Aresztowany przez władze rwandyjskie w grudniu 2007 r., gdy próbował przekroczyć granicę, by dostać się na terytorium DRK. Od tego czasu przebywa w Kigali i ma częściowo ograniczoną swobodę (nie może wyjeżdżać z kraju).

| 19. | Baudoin NGARUYE WA MYAMURO (pseudonim: Colonel Baudoin Ngaruye (pułkownik Baudouin Ngaruye))

  Tytuł: dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23). Funkcja: Generał brygady. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a)1 kwietnia 1978 r., b) 1978. Miejsce urodzenia: a) Bibwe, DRK b) Lusamambo, terytorium Lubero, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Krajowy numer identyfikacyjny: FARDC ID 1-78-09-44621-80. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  W kwietniu 2012 r. Baudoin Ngaruye, działając pod rozkazami generała Ntagandy, dowodził buntem byłej jednostki CNDP, znanej jako »Ruch 23 Marca (M23)«. Obecnie jest trzecim najwyższym rangą dowódcą wojskowym w ramach M23. Grupa ekspertów ds. DRK poprzednio — w roku 2008 i 2009 — zaleciła wskazanie go. Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W latach 2008 i 2009, a następnie pod koniec 2010 r. rekrutował i szkolił setki dzieci na potrzeby M23. Zabijał, okaleczał i uprowadzał, często kierując działania przeciw kobietom. Jest odpowiedzialny za egzekucje i tortury dezerterów z M23. W 2009 r., działając w ramach FARDC, wydał rozkaz zabicia wszystkich mężczyzn w miejscowości Shalio w Walikale. Dostarczał również broń, amunicję i wynagrodzenia w Masisi i w Walikale, bezpośrednio podlegając rozkazom Ntagandy. W 2010 r. zorganizował przymusowe wysiedlenie i wywłaszczenie ludności w regionie Lukopfu. Był również głęboko zaangażowany w sieci kryminalne w FARDC, czerpiąc korzyści z handlu minerałami, co w 2011 r. doprowadziło do napięć i konfliktów z pułkownikiem Innocentem Zimurindą. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu. |
| --- | --- |

19.

Baudoin NGARUYE WA MYAMURO (pseudonim: Colonel Baudoin Ngaruye (pułkownik Baudouin Ngaruye))

Tytuł: dowódca wojskowy Ruchu 23 Marca (M23). Funkcja: Generał brygady. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a)1 kwietnia 1978 r., b) 1978. Miejsce urodzenia: a) Bibwe, DRK b) Lusamambo, terytorium Lubero, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Krajowy numer identyfikacyjny: FARDC ID 1-78-09-44621-80. Data wskazania przez ONZ: 30 listopada 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

W kwietniu 2012 r. Baudoin Ngaruye, działając pod rozkazami generała Ntagandy, dowodził buntem byłej jednostki CNDP, znanej jako »Ruch 23 Marca (M23)«. Obecnie jest trzecim najwyższym rangą dowódcą wojskowym w ramach M23. Grupa ekspertów ds. DRK poprzednio — w roku 2008 i 2009 — zaleciła wskazanie go. Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W latach 2008 i 2009, a następnie pod koniec 2010 r. rekrutował i szkolił setki dzieci na potrzeby M23. Zabijał, okaleczał i uprowadzał, często kierując działania przeciw kobietom. Jest odpowiedzialny za egzekucje i tortury dezerterów z M23. W 2009 r., działając w ramach FARDC, wydał rozkaz zabicia wszystkich mężczyzn w miejscowości Shalio w Walikale. Dostarczał również broń, amunicję i wynagrodzenia w Masisi i w Walikale, bezpośrednio podlegając rozkazom Ntagandy. W 2010 r. zorganizował przymusowe wysiedlenie i wywłaszczenie ludności w regionie Lukopfu. Był również głęboko zaangażowany w sieci kryminalne w FARDC, czerpiąc korzyści z handlu minerałami, co w 2011 r. doprowadziło do napięć i konfliktów z pułkownikiem Innocentem Zimurindą. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

| 20. | Mathieu, Chui NGUDJOLO (pseudonim: Cui Ngudjolo)

  Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Szef sztabu oraz były szef sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FRPI — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci poniżej 15 roku życia w Ituri w 2006 r. Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach. |
| --- | --- |

20.

Mathieu, Chui NGUDJOLO (pseudonim: Cui Ngudjolo)

Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Szef sztabu oraz były szef sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FRPI — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci poniżej 15 roku życia w Ituri w 2006 r. Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r. Przekazany przez rząd DRK Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w dniu 7 lutego 2008 r. MTK uniewinnił go od wszystkich zarzutów w grudniu 2012 r. Po uwolnieniu został zatrzymany przez władze holenderskie i złożył wniosek o azyl w Niderlandach.

| 21. | Floribert Ngabu NJABU (pseudonim: a) Floribert Njabu Ngabu b) Floribert Ndjabu c) Floribert Ngabu Ndjabu)

  Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przywódca Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI), jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie. |
| --- | --- |

21.

Floribert Ngabu NJABU (pseudonim: a) Floribert Njabu Ngabu b) Floribert Ndjabu c) Floribert Ngabu Ndjabu)

Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przywódca Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI), jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez FNI. 27 marca 2011 r. przekazano go do Hagi, aby mógł zeznawać w prowadzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny procesach Germaina Katangi i Mathieu Ngudjoli. W maju 2011 r. wystąpił o azyl w Niderlandach. W październiku 2012 r. holenderski sąd odrzucił wniosek o azyl; obecnie rozpatrywane jest odwołanie.

| 22. | Laurent NKUNDA (pseudonim: a) Nkunda Mihigo Laurent, b) Laurent Nkunda Bwatare, c) Laurent Nkundabatware, d) Laurent Nkunda Mahoro Batware, e) Laurent Nkunda Batware, f) Chairman (przewodniczący), g) General Nkunda (generał Nkunda), h) Papa Six)

  Data urodzenia: a)6 lutego 1967 r., b)2 lutego 1967 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, Kiwu Północne, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD-G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 264 przypadki rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu, w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP. |
| --- | --- |

22.

Laurent NKUNDA (pseudonim: a) Nkunda Mihigo Laurent, b) Laurent Nkunda Bwatare, c) Laurent Nkundabatware, d) Laurent Nkunda Mahoro Batware, e) Laurent Nkunda Batware, f) Chairman (przewodniczący), g) General Nkunda (generał Nkunda), h) Papa Six)

Data urodzenia: a)6 lutego 1967 r., b)2 lutego 1967 r.Miejsce urodzenia: Rutshuru, Kiwu Północne, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Przyłączył grupę do zbuntowanych oddziałów istniejącego wcześniej RCD-G, które w maju 2004 r. siłą zajęły miejscowość Bukawu. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za 264 przypadki rekrutowania i wykorzystywania dzieci przez oddziały podlegające jego dowództwu, w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G). W 2006 r. założył Narodowy Kongres Obrony Ludu (CNDP); w latach 1998–2006 — członek zarządu Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji — Goma (RCD-G); w latach 1992–1998 — członek zarządu Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF). Laurent Nkunda został aresztowany przez władze rwandyjskie w Rwandzie w styczniu 2009 r. i odwołany ze stanowiska dowódcy Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP). Od tego czasu przebywa w areszcie domowym w Kigali, w Rwandzie. Rwanda odrzuciła wniosek rządu DRK o ekstradycję Nkundy za zbrodnie popełnione na wschodzie DRK. W 2010 roku rwandyjski sąd w Gisenyi odrzucił odwołanie Nkundy dotyczące nielegalnego zatrzymania, orzekając, że sprawę tę powinien rozpatrzyć sąd wojskowy. Prawnicy Nkundy rozpoczęli procedurę w sądzie wojskowym w Rwandzie. Nkunda ma nadal pewien wpływ na niektóre elementy CNDP.

| 23. | Felicien NSANZUBUKIRE (pseudonim: Fred Irakeza)

  Funkcja: Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Adres: Magunda, terytorium Mwenga, Kiwu Południowe, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: 1967. Miejsce urodzenia: a) Murama, Kigali, Rwanda, b) Rubungo, Kigali, Rwanda, c) Kinyinya, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Felicien Nsanzubukire co najmniej od listopada 2008 r. do kwietnia 2009 r. nadzorował i koordynował nielegalny handel amunicją i bronią dostarczaną ze Zjednoczonej Republiki Tanzanii przez jezioro Tanganika do oddziałów FDLR z okolic Uvira i Fizi w Kiwu Południowym. Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK. |
| --- | --- |

23.

Felicien NSANZUBUKIRE (pseudonim: Fred Irakeza)

Funkcja: Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Adres: Magunda, terytorium Mwenga, Kiwu Południowe, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: 1967. Miejsce urodzenia: a) Murama, Kigali, Rwanda, b) Rubungo, Kigali, Rwanda, c) Kinyinya, Kigali, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Felicien Nsanzubukire co najmniej od listopada 2008 r. do kwietnia 2009 r. nadzorował i koordynował nielegalny handel amunicją i bronią dostarczaną ze Zjednoczonej Republiki Tanzanii przez jezioro Tanganika do oddziałów FDLR z okolic Uvira i Fizi w Kiwu Południowym. Pierwszy dowódca batalionu FDLR–FOCA, jego główne miejsce pobytu to okolice Uvira–Sange w Kiwu Południowym. Należy do FDLR od co najmniej 1994 r., a od października 1998 r. działa na wschodzie DRK.

| 24. | Pacifique NTAWUNGUKA (pseudonim: a) Pacifique Ntawungula, b) Colonel Omega, c) Nzeri, d) Israel)

  Funkcja: Dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA Kiwu Północnego »SONOKI«. Adres: Matembe, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1964 r., b) ok. 1964. Miejsce urodzenia: Gaseke, prowincja Gisenyi, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Dowódca Pierwszej Dywizji FOCA (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie. |
| --- | --- |

24.

Pacifique NTAWUNGUKA (pseudonim: a) Pacifique Ntawungula, b) Colonel Omega, c) Nzeri, d) Israel)

Funkcja: Dowódca sektora operacyjnego FDLR–FOCA Kiwu Północnego »SONOKI«. Adres: Matembe, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1964 r., b) ok. 1964. Miejsce urodzenia: Gaseke, prowincja Gisenyi, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.Inne informacje: Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Dowódca Pierwszej Dywizji FOCA (zbrojne ramię FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). Przeszedł szkolenie wojskowe w Egipcie.

| 25. | James NYAKUNI


  Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Współpraca handlowa z Jerome'em Kakwavu, zwłaszcza przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, w tym prawdopodobnie przemyt broni i sprzętu wojskowego w niekontrolowanych ciężarówkach. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20, w tym wsparcie finansowe umożliwiające im działalność wojskową. |
| --- | --- |

25.

James NYAKUNI

Narodowość: Ugandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Współpraca handlowa z Jerome'em Kakwavu, zwłaszcza przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, w tym prawdopodobnie przemyt broni i sprzętu wojskowego w niekontrolowanych ciężarówkach. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20, w tym wsparcie finansowe umożliwiające im działalność wojskową.

| 26. | Stanislas NZEYIMANA (pseudonim: a) Deogratias Bigaruka Izabayo, b) Izabayo Deo, c) Jules Mateso Mlamba, d) Bigaruka, e) Bigurura)

  Funkcja: Zastępca dowódcy FDLR–FOCA. Adres: Mukobervwa, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1966 r., b)28 sierpnia 1966 r., c) ok. 1967. Miejsce urodzenia: Mugusa, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Zastępca dowódcy FOCA (ramię zbrojne FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e). |
| --- | --- |

26.

Stanislas NZEYIMANA (pseudonim: a) Deogratias Bigaruka Izabayo, b) Izabayo Deo, c) Jules Mateso Mlamba, d) Bigaruka, e) Bigurura)

Funkcja: Zastępca dowódcy FDLR–FOCA. Adres: Mukobervwa, Kiwu Północne, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: a)1 stycznia 1966 r., b)28 sierpnia 1966 r., c) ok. 1967. Miejsce urodzenia: Mugusa, Butare, Rwanda. Narodowość: Rwandyjczyk. Data wskazania przez ONZ: 3 marca 2009 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Zastępca dowódcy FOCA (ramię zbrojne FDLR). Przywódca wojskowy zagranicznego ugrupowania zbrojnego działającego na terenie Demokratycznej Republiki Konga, utrudniającego rozbrojenie oraz dobrowolną repatriację i przesiedlenie uczestników walk, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. b). Zgodnie z dowodami zebranymi przez grupę ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ, które to dowody wyszczególniono w sprawozdaniu z 13 lutego 2008 r., dziewczęta przetrzymywane przez FDLR/FOCA zostały wcześniej uprowadzone i były wykorzystywane seksualnie. Od połowy 2007 r. FDLR/FOCA, rekrutujące wcześniej nastolatków od mniej więcej 15 roku życia, siłą rekrutuje chłopców od dziesiątego roku życia. Najmłodsi z nich służą następnie jako eskorta, a starsze dzieci są rozmieszczane jako żołnierze na linii frontu, z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1857 (2008) pkt 4 lit. d) i e).

| 27. | Dieudonné OZIA MAZIO (pseudonim: a) Ozia Mazio, b) Omari, c) Mr Omari)

  Data urodzenia: 6 czerwca 1949 r.Miejsce urodzenia: Ariwara, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Układy finansowe z Jerome'em Kakwavu oraz z FAPC i przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, umożliwiający dostarczanie zaopatrzenie i gotówki Kakwavu i jego oddziałom. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20. Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru. |
| --- | --- |

27.

Dieudonné OZIA MAZIO (pseudonim: a) Ozia Mazio, b) Omari, c) Mr Omari)

Data urodzenia: 6 czerwca 1949 r.Miejsce urodzenia: Ariwara, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Układy finansowe z Jerome'em Kakwavu oraz z FAPC i przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, umożliwiający dostarczanie zaopatrzenie i gotówki Kakwavu i jego oddziałom. Łamanie embarga na broń, w tym wspieranie grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji 1493 (2003) pkt 20. Uważa się, że Dieudonné Ozia Mazio zmarł w Ariwarze w dniu 23 września 2008 r., pełniąc funkcję przewodniczącego Fédération des entreprises congolaises (FEC) na terytorium Aru.

| 28. | Jean-Marie Lugerero RUNIGA (pseudonim: Jean-Marie Rugerero)

  Funkcja: Przewodniczący M23. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a) ok. 1960, b)9 września 1966 r.Miejsce urodzenia: Bukavu, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  W dokumencie z dnia 9 lipca 2012 r., podpisanym przez przywódcę M23 Sultaniego Makengę, Jean-Marie Lugerero Runiga wymieniony jest jako koordynator politycznego skrzydła M23. Według tego dokumentu szybkie mianowanie Jean-Marie Lugerero Runigi wynikało z potrzeby nagłośnienia postulatów M23. W tekstach zamieszczonych na stronach internetowych tego ugrupowania Jean-Marie Lugerero Runiga zwany jest »przewodniczącym« M23. Jego funkcję jako przywódcy potwierdza sprawozdanie grupy ekspertów z listopada 2012 r.; w sprawozdaniu tym Jean-Marie Lugerero Runiga określany jest mianem »przywódcy M23«. Jak wynika z artykułu agencji Associated Press z dnia 13 grudnia 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga pokazał Associated Press listę żądań, które — jak twierdził — zostaną przekazane kongijskiemu rządowi. Żądania dotyczą m.in. ustąpienia Kabili i rozwiązania zgromadzenia narodowego. Jean-Marie Lugerero Runiga zaznaczył, że M23 mogłoby ponownie objąć kontrolę nad miastem Goma, gdyby pojawiła się taka możliwość. »I wtedy już się nie wycofamy« powiedział Jean-Marie Lugerero Runiga agencji Associated Press. Powiedział również, że jako warunek wstępny do negocjacji polityczne ramię M23 powinno przywrócić swoją kontrolę nad miastem Goma. »Myślę, że nasi członkowie, którzy są w Kampali, reprezentują nas. We właściwym czasie i ja tam się znajdę. Czekam, aż pewne sprawy zostaną zorganizowane, i gdy Kabila tam będzie, ja też tam pojadę« stwierdził Jean-Marie Lugerero Runiga. Zgodnie z artykułem »Le Figaro« z dnia 26 listopada 2012 r. Jean-Marie Lugerero Runiga spotkał się z prezydentem DRK Josephem Kabilą 24 listopada 2012 r., aby rozpocząć rozmowy. W osobnym wywiadzie z »Le Figaro« Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził: »M23 składa się przede wszystkim z dawnych wojskowych członków FARDC, którzy uciekli, by zaprotestować przeciwko nieprzestrzeganiu porozumień z 23 marca 2009 r.«. Dodał: »żołnierze M23 to dezerterzy z wojska, którzy odeszli z bronią w ręku. Niedawno odzyskaliśmy wiele sprzętu z bazy wojskowej w Bunagana. Dzięki temu możemy chwilowo odzyskiwać teren dzień po dniu i odpierać ataki FARDC. Nasza rewolucja jest kongijska, jest prowadzona przez Kongijczyków i dla Kongijczyków«. Jak wynika z artykułu agencji Reuters z dnia 22 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 ma możliwość utrzymania się w Gomie po tym, jak siły M23 zostały zasilone przez zbuntowanych kongijskich żołnierzy z FARDC: »Po pierwsze, mamy zdyscyplinowane wojsko, poza tym mamy żołnierzy FARDC, którzy do nas dołączyli. To są nasi bracia, przejdą nowe szkolenia, dostaną nowe zadania i wtedy będziemy z nimi pracować«. Według artykułu z dnia 27 listopada 2012 r., opublikowanego w »The Guardian«, Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 nie wycofa się z Gomy, by umożliwić prowadzenie rozmów pokojowych, do czego wezwali to ugrupowanie lokalni przywódcy Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior. Jean-Marie Lugerero Runiga oznajmił wręcz, że wycofanie się M23 z Gomy mogłoby być wynikiem, ale nie warunkiem wstępnym negocjacji. Jak wynika ze sporządzonego przez grupę ekspertów sprawozdania końcowego z 15 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stanął na czele delegacji, która udała się dnia 29 lipca 2012 r. do Kampali w Ugandzie, i — w ramach przygotowań do oczekiwanych negocjacji na forum Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior — ostatecznie zredagowała zawierający 21 punktów program ruchu M23. Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano.« Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu. |
| --- | --- |

28.

Jean-Marie Lugerero RUNIGA (pseudonim: Jean-Marie Rugerero)

Funkcja: Przewodniczący M23. Adres: Rubavu/Mudende, Rwanda. Data urodzenia: a) ok. 1960, b)9 września 1966 r.Miejsce urodzenia: Bukavu, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

W dokumencie z dnia 9 lipca 2012 r., podpisanym przez przywódcę M23 Sultaniego Makengę, Jean-Marie Lugerero Runiga wymieniony jest jako koordynator politycznego skrzydła M23. Według tego dokumentu szybkie mianowanie Jean-Marie Lugerero Runigi wynikało z potrzeby nagłośnienia postulatów M23. W tekstach zamieszczonych na stronach internetowych tego ugrupowania Jean-Marie Lugerero Runiga zwany jest »przewodniczącym« M23. Jego funkcję jako przywódcy potwierdza sprawozdanie grupy ekspertów z listopada 2012 r.; w sprawozdaniu tym Jean-Marie Lugerero Runiga określany jest mianem »przywódcy M23«. Jak wynika z artykułu agencji Associated Press z dnia 13 grudnia 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga pokazał Associated Press listę żądań, które — jak twierdził — zostaną przekazane kongijskiemu rządowi. Żądania dotyczą m.in. ustąpienia Kabili i rozwiązania zgromadzenia narodowego. Jean-Marie Lugerero Runiga zaznaczył, że M23 mogłoby ponownie objąć kontrolę nad miastem Goma, gdyby pojawiła się taka możliwość. »I wtedy już się nie wycofamy« powiedział Jean-Marie Lugerero Runiga agencji Associated Press. Powiedział również, że jako warunek wstępny do negocjacji polityczne ramię M23 powinno przywrócić swoją kontrolę nad miastem Goma. »Myślę, że nasi członkowie, którzy są w Kampali, reprezentują nas. We właściwym czasie i ja tam się znajdę. Czekam, aż pewne sprawy zostaną zorganizowane, i gdy Kabila tam będzie, ja też tam pojadę« stwierdził Jean-Marie Lugerero Runiga. Zgodnie z artykułem »Le Figaro« z dnia 26 listopada 2012 r. Jean-Marie Lugerero Runiga spotkał się z prezydentem DRK Josephem Kabilą 24 listopada 2012 r., aby rozpocząć rozmowy. W osobnym wywiadzie z »Le Figaro« Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził: »M23 składa się przede wszystkim z dawnych wojskowych członków FARDC, którzy uciekli, by zaprotestować przeciwko nieprzestrzeganiu porozumień z 23 marca 2009 r.«. Dodał: »żołnierze M23 to dezerterzy z wojska, którzy odeszli z bronią w ręku. Niedawno odzyskaliśmy wiele sprzętu z bazy wojskowej w Bunagana. Dzięki temu możemy chwilowo odzyskiwać teren dzień po dniu i odpierać ataki FARDC. Nasza rewolucja jest kongijska, jest prowadzona przez Kongijczyków i dla Kongijczyków«. Jak wynika z artykułu agencji Reuters z dnia 22 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 ma możliwość utrzymania się w Gomie po tym, jak siły M23 zostały zasilone przez zbuntowanych kongijskich żołnierzy z FARDC: »Po pierwsze, mamy zdyscyplinowane wojsko, poza tym mamy żołnierzy FARDC, którzy do nas dołączyli. To są nasi bracia, przejdą nowe szkolenia, dostaną nowe zadania i wtedy będziemy z nimi pracować«. Według artykułu z dnia 27 listopada 2012 r., opublikowanego w »The Guardian«, Jean-Marie Lugerero Runiga stwierdził, że M23 nie wycofa się z Gomy, by umożliwić prowadzenie rozmów pokojowych, do czego wezwali to ugrupowanie lokalni przywódcy Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior. Jean-Marie Lugerero Runiga oznajmił wręcz, że wycofanie się M23 z Gomy mogłoby być wynikiem, ale nie warunkiem wstępnym negocjacji. Jak wynika ze sporządzonego przez grupę ekspertów sprawozdania końcowego z 15 listopada 2012 r., Jean-Marie Lugerero Runiga stanął na czele delegacji, która udała się dnia 29 lipca 2012 r. do Kampali w Ugandzie, i — w ramach przygotowań do oczekiwanych negocjacji na forum Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior — ostatecznie zredagowała zawierający 21 punktów program ruchu M23. Według artykułu BBC z dnia 23 listopada 2012 r. M23 powstało, gdy dawni członkowie ugrupowania CNDP, które zostało włączone do FARDC, zaczęli protestować przeciwko złym warunkom i niskim płacom, a także przeciwko niepełnemu wdrożeniu postanowień porozumienia pokojowego z dnia 23 marca 2009 r., które zostało zawarte między CNDP i DRK i doprowadziło do włączenia CNDP do FARDC. Według sprawozdania IPIS z listopada 2012 r. M23 zaangażowało się w aktywne działania wojskowe w celu objęcia kontroli nad terytoriami we wschodniej części DRK. 24 i 25 lipca 2012 r. M23 i FARDC stoczyły walki o kontrolę nad kilkoma miastami i wioskami we wschodniej części DRK; 26 lipca 2012 r. M23 zaatakowało FARDC w miejscowości Rumangabo; 17 listopada 2012 r. M23 wyparło FARDC z miejscowości Kibumba; 20 listopada 2012 r. M23 przejęło kontrolę nad miastem Goma. Według sprawozdania grupy ekspertów z listopada 2012 r. kilku wywodzących się z M23 dawnych bojowników twierdzi, że przywódcy M23 zamordowali dziesiątki dzieci, które — po wcieleniu do M23 jako dzieci-żołnierze — usiłowały uciec. Zgodnie ze sporządzonym przez organizację Human Rights Watch sprawozdaniem z dnia 11 września 2012 r. pewien osiemnastoletni Rwandyjczyk, który uciekł po przymusowej rekrutacji w Rwandzie, powiedział Human Rights Watch, że był świadkiem egzekucji członka swojego oddziału M23 — szesnastoletniego chłopca, który usiłował uciec w czerwcu. Chłopiec został pojmany i na oczach innych rekrutów pobity na śmierć przez bojowników M23. Dowódca M23, który zlecił jego zabójstwo, wyjaśnił jakoby innym rekrutom, że chłopiec został zabity, ponieważ »[on] chciał od nas odejść«. Jak wynika ze sprawozdania, świadkowie twierdzili, że podczas prób ucieczki zamordowano co najmniej 33 nowych rekrutów i innych bojowników M23. Niektórzy z nich zostali związani i zastrzeleni na oczach innych rekrutów w ramach przestrogi. Jeden z młodych rekrutów powiedział Human Rights Watch: »[kiedy] byliśmy w M23, mówili nam [że mamy wybór] i że możemy zostać z nimi albo umrzeć. Wielu ludzi usiłowało uciec. Tych, których odnaleziono, natychmiast zabijano.« Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

| 29. | Ntabo Ntaberi SHEKA


  Funkcja: Głównodowodzący grupy Nduma Defence of Congo/Mayi Mayi Sheka. Data urodzenia: 4 kwietnia 1976 r.Miejsce urodzenia: Terytorium Walikalele, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 28 listopada 2011 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Ntabo Ntaberi Sheka, głównodowodzący politycznego ramienia Mayi Mayi Sheka, jest przywódcą politycznym kongijskiej grupy zbrojnej, która utrudnia rozbrojenie, demobilizację lub reintegrację uczestników walk. Mayi Mayi Sheka jest kongijską grupą partyzancką, która prowadzi działania z baz znajdujących się na terytorium Walikale we wschodniej części DRK. Grupa Mayi Mayi Sheka jest odpowiedzialna za ataki na kopalnie we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, w tym za przejęcie kopalni Bisiye i wymuszenia na miejscowej ludności. Ntabo Ntaberi Sheka dopuścił się również poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom. Zaplanował i zlecił serię ataków na terytorium Walikale w okresie od 30 lipca do 2 sierpnia 2010 r., chcąc ukarać miejscową ludność, której zarzucano współpracę z kongijskimi siłami rządowymi. W trakcie tych ataków dzieci padały ofiarą gwałtów i były uprowadzane, zmuszane do pracy i traktowane w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający. Grupa partyzancka Mayi Mayi Sheka siłą rekrutuje również chłopców i zatrzymuje w swoich oddziałach dzieci zwerbowane podczas kampanii rekrutacyjnych. |
| --- | --- |

29.

Ntabo Ntaberi SHEKA

Funkcja: Głównodowodzący grupy Nduma Defence of Congo/Mayi Mayi Sheka. Data urodzenia: 4 kwietnia 1976 r.Miejsce urodzenia: Terytorium Walikalele, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 28 listopada 2011 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Ntabo Ntaberi Sheka, głównodowodzący politycznego ramienia Mayi Mayi Sheka, jest przywódcą politycznym kongijskiej grupy zbrojnej, która utrudnia rozbrojenie, demobilizację lub reintegrację uczestników walk. Mayi Mayi Sheka jest kongijską grupą partyzancką, która prowadzi działania z baz znajdujących się na terytorium Walikale we wschodniej części DRK. Grupa Mayi Mayi Sheka jest odpowiedzialna za ataki na kopalnie we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, w tym za przejęcie kopalni Bisiye i wymuszenia na miejscowej ludności. Ntabo Ntaberi Sheka dopuścił się również poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom. Zaplanował i zlecił serię ataków na terytorium Walikale w okresie od 30 lipca do 2 sierpnia 2010 r., chcąc ukarać miejscową ludność, której zarzucano współpracę z kongijskimi siłami rządowymi. W trakcie tych ataków dzieci padały ofiarą gwałtów i były uprowadzane, zmuszane do pracy i traktowane w sposób okrutny, nieludzki lub poniżający. Grupa partyzancka Mayi Mayi Sheka siłą rekrutuje również chłopców i zatrzymuje w swoich oddziałach dzieci zwerbowane podczas kampanii rekrutacyjnych.

| 30. | Bosco TAGANDA (pseudonim: a) Bosco Ntaganda, b) Bosco Ntagenda, c) General Taganda (generał Taganda), d) Lydia, e) Terminator, f) Tango Romeo (sygnał wywoławczy), g) Romeo (sygnał wywoławczy), h) Major)

  Adres: Goma, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: Między 1973 a 1974 r. Miejsce urodzenia: Bigogwe, Rwanda. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Wojskowy dowódca Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami UPC/L — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w Siłach Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), lecz odmówił przyjęcia awansu i pozostaje poza strukturami FARDC. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003 oraz w 155 przypadkach — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Jak szef sztabu CNDP — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rzeź w miejscowości Kiwanija (listopad 2008 r.). Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Od czerwca 2011 r. mieszka w Goma i posiada duże gospodarstwa rolne w okolicach Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty. |
| --- | --- |

30.

Bosco TAGANDA (pseudonim: a) Bosco Ntaganda, b) Bosco Ntagenda, c) General Taganda (generał Taganda), d) Lydia, e) Terminator, f) Tango Romeo (sygnał wywoławczy), g) Romeo (sygnał wywoławczy), h) Major)

Adres: Goma, DRK (od czerwca 2011 r.). Data urodzenia: Między 1973 a 1974 r. Miejsce urodzenia: Bigogwe, Rwanda. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Wojskowy dowódca Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami UPC/L — jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w pkt 20 rezolucji 1493 (2003), zamieszanej w handel bronią naruszający embargo. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w Siłach Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), lecz odmówił przyjęcia awansu i pozostaje poza strukturami FARDC. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003 oraz w 155 przypadkach — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rekrutowanie i wykorzystywanie dzieci w Kiwu Północnym w latach 2002–2009. Jak szef sztabu CNDP — bezpośrednio lub jako wydający rozkazy — odpowiadał za rzeź w miejscowości Kiwanija (listopad 2008 r.). Urodzony w Rwandzie, w dzieciństwie przeprowadził się do Nyamitaby, terytorium Masisi, Kiwu Północne. Od czerwca 2011 r. mieszka w Goma i posiada duże gospodarstwa rolne w okolicach Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne. W dniu 11 grudnia 2004 r. mianowany dekretem prezydenckim na stanowisko generała brygady FARDC w następstwie umowy pokojowej z Ituri. Był szefem sztabu w CNDP, a po aresztowaniu Laurenta Nkundy w styczniu 2009 r. został dowódcą wojskowym CNDP. Od stycznia 2009 r. de facto zastępca dowódcy kolejnych operacji skierowanych przeciwko FDLR: »Umoja Wetu«, »Kimia II« oraz »Amani Leo« w Kiwu Północnym i Południowym. Wjechał na terytorium Rwandy w marcu 2013 r. i 22 marca oddał się w ręce urzędników MTK w Kigali. Przekazany MTK w Hadze, gdzie 26 marca na początkowym przesłuchaniu odczytano mu zarzuty.

| 31. | Innocent ZIMURINDA (pseudonim: Zimulinda)

  Funkcja: a) dowódca brygady w M23, stopień: pułkownik, b) pułkownik w FARDC. Adres: Rubavu, Mudende. Data urodzenia: a)1 września 1972 r., b) ok. 1975, c)16 marca 1972 r.Miejsce urodzenia: a) Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne, DRK, b) Masisi, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Według wielu źródeł ppłk Innocent Zimurinda, jako jeden z dowódców 231. Brygady FARDC, wydał rozkazy, których wynikiem była rzeź ponad stu uchodźców rwandyjskich, głównie kobiet i dzieci, w ramach operacji wojskowej przeprowadzonej w kwietniu 2009 r. w okolicach Shalio. Grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ podaje, że, według naocznych świadków, 29 sierpnia 2009 r. w Kalehe ppłk Innocent Zimurinda odmówił uwolnienia spod swojego dowództwa trojga dzieci. Według licznych źródeł ppłk Innocent Zimurinda, przed włączeniem CNDP do FARDC, uczestniczył w przeprowadzonej przez CNDP w listopadzie 2008 r. operacji, której wynikiem była rzeź 89 cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okolicach Kiwanija. W marcu 2010 r. 51 grup zajmujących się prawami człowieka i działających na wschodzie DRK złożyło przez Internet skargę, w której stwierdzono, że ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada za wielokrotne łamanie praw człowieka, m.in za zabicie wielu cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okresie od lutego do sierpnia 2007 r. Skarga ta obejmuje także oskarżenie ppłk. Innocenta Zimurindy o gwałty na dużej liczbie kobiet i dziewcząt. Zgodnie z świadczeniem Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych z 21 maja 2010 r. Innocent Zimurinda uczestniczył w samowolnej egzekucji dzieci-żołnierzy, w tym także w czasie operacji Kimia II. Zgodnie z tym samym oświadczeniem Zimurinda nie zgodził się na to, by misja ONZ w DRK (MONUC) sprawdziła, czy w jego oddziałach są nieletni. Zdaniem grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK, działającego w ramach RB ONZ, ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada — bezpośrednio i jako wydający rozkazy — za rekrutowanie dzieci i za zatrzymywanie ich w oddziałach podlegających jego dowództwu. Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi/Rubavu. |
| --- | --- |

31.

Innocent ZIMURINDA (pseudonim: Zimulinda)

Funkcja: a) dowódca brygady w M23, stopień: pułkownik, b) pułkownik w FARDC. Adres: Rubavu, Mudende. Data urodzenia: a)1 września 1972 r., b) ok. 1975, c)16 marca 1972 r.Miejsce urodzenia: a) Ngungu, terytorium Masisi, Kiwu Północne, DRK, b) Masisi, DRK. Narodowość: Kongijczyk. Data wskazania przez ONZ: 1 grudnia 2010 r.Inne informacje: Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Republiki Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi, Rubavu.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Według wielu źródeł ppłk Innocent Zimurinda, jako jeden z dowódców 231. Brygady FARDC, wydał rozkazy, których wynikiem była rzeź ponad stu uchodźców rwandyjskich, głównie kobiet i dzieci, w ramach operacji wojskowej przeprowadzonej w kwietniu 2009 r. w okolicach Shalio. Grupa ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK działającego w ramach RB ONZ podaje, że, według naocznych świadków, 29 sierpnia 2009 r. w Kalehe ppłk Innocent Zimurinda odmówił uwolnienia spod swojego dowództwa trojga dzieci. Według licznych źródeł ppłk Innocent Zimurinda, przed włączeniem CNDP do FARDC, uczestniczył w przeprowadzonej przez CNDP w listopadzie 2008 r. operacji, której wynikiem była rzeź 89 cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okolicach Kiwanija. W marcu 2010 r. 51 grup zajmujących się prawami człowieka i działających na wschodzie DRK złożyło przez Internet skargę, w której stwierdzono, że ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada za wielokrotne łamanie praw człowieka, m.in za zabicie wielu cywilów, w tym kobiet i dzieci, w okresie od lutego do sierpnia 2007 r. Skarga ta obejmuje także oskarżenie ppłk. Innocenta Zimurindy o gwałty na dużej liczbie kobiet i dziewcząt. Zgodnie z świadczeniem Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych z 21 maja 2010 r. Innocent Zimurinda uczestniczył w samowolnej egzekucji dzieci-żołnierzy, w tym także w czasie operacji Kimia II. Zgodnie z tym samym oświadczeniem Zimurinda nie zgodził się na to, by misja ONZ w DRK (MONUC) sprawdziła, czy w jego oddziałach są nieletni. Zdaniem grupy ekspertów Komitetu Sankcji dotyczących DRK, działającego w ramach RB ONZ, ppłk. Innocent Zimurinda odpowiada — bezpośrednio i jako wydający rozkazy — za rekrutowanie dzieci i za zatrzymywanie ich w oddziałach podlegających jego dowództwu. Wstąpił do FARDC w 2009 r. jako podpułkownik; dowódca brygady podczas operacji FARDC Kimia II, główne miejsce pobytu w okolicach Ngungu. W lipcu 2009 r. Innocent Zimurinda otrzymał awans na stopień pułkownika i został dowódcą sektora FARDC w Ngungu, a następnie w Kitchanga podczas operacji FARDC Kimia II i Amani Leo. Chociaż Innocent Zimurinda nie został wymieniony w rozporządzeniu prezydenta DRK z dnia 31 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania wysokich rangą oficerów FARDC, utrzymał de facto swoje stanowisko dowódcy 22. sektora FARDC w Kitchanga i nosi niedawno nadane oznaki stopnia wojskowego oraz mundur FARDC. Jest nadal lojalny w stosunku do Bosco Ntagandy. W sprawozdaniach białego wywiadu doniesiono, że w grudniu 2010 r. oddziały dowodzone przez Innocenta Zimurindę prowadziły działania rekrutacyjne. Wjechał na terytorium Rwandy 16 marca 2013 r. w Gasizi/Rubavu.

| b) | Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 3, 4 i 5.






  1. | ADF (alias:
  a) Forces Democratiques Alliees-Armee Nationale de Liberation de l'Ouganda (Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy), b) ADF/NALU, c) Islamic Alliance of Democratic Forces (Islamski Sojusz Sił Demokratycznych))

  Adres: prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga Data wskazania przez ONZ:30 czerwca 2014 r.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Sojusz Sił Demokratycznych (ADF) utworzono w 1995 r.; ma siedzibę w górzystym terenie przy granicy DRK z Ugandą. Zgodnie ze sporządzonym w 2013 r. przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym, przywołującym wypowiedzi urzędników Ugandy i źródła ONZ, w 2013 r. ADF liczył od 1 200 do 1 500 uzbrojonych bojowników na północno-wschodnim terytorium Beni w Kiwu Północnym, niedaleko granicy z Ugandą. Te same źródła oceniają, że łącznie ADF — wraz z kobietami i dziećmi — liczy 1 600–2 500 członków. Z uwagi na ofensywne operacje wojskowe prowadzone w 2013 i 2014 r. przez kongijskie siły zbrojne (FARDC) i misję stabilizacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO), ADF rozproszył swoich bojowników i umieścił w wielu mniejszych bazach oraz przeniósł kobiety i dzieci na obszary na zachód od Beni i wzdłuż granicy Ituri-Kiwu Północne. Wojskowym przywódcą ADF jest Hood Lukwago, a jego naczelnym dowódcą jest osoba poddana sankcjom — Jamil Mukulu.
  ADF jest odpowiedzialny za poważne naruszenia prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ 2078 (2012), także te opisane poniżej.
  ADF rekrutował i wykorzystywał dzieci-żołnierzy, naruszając odnośne przepisy prawa międzynarodowego (rezolucja RB ONZ) pkt 4 lit. d).
  W sprawozdaniu końcowym sporządzonym przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga, grupa ta przeprowadziła wywiad z trzema byłymi bojownikami ADF, którzy uciekli w 2013 r. i którzy opisali, w jaki sposób werbownicy ADF w Ugandzie zwabiali ludzi do DRK, składając im fałszywe obietnice zatrudnienia (dorosłym) i darmowej edukacji (dzieciom), a następnie zmuszali ich do przyłączenia się do ADF. Jak podano też w sprawozdaniu grupy ekspertów, byli bojownicy ADF powiedzieli tej grupie ekspertów, że oddziały szkoleniowe ADF zazwyczaj składają się z dorosłych mężczyzn i chłopców, a dwaj chłopcy, którzy uciekli z ADF w 2013 r. powiedzieli grupie ekspertów, że przeszli w ADF szkolenie wojskowe. W sprawozdaniu grupy ekspertów zawarto również relację »byłego dziecka-żołnierza« dotyczącą szkolenia prowadzonego przez ADF.
  Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2012 r. wśród rekrutów ADF są dzieci, czego przykładem jest przypadek rekruta ADF, który w lipcu 2012 r. został złapany przez władze Ugandy w Kasese wraz z sześcioma młodymi chłopcami w drodze do DRK.
  Konkretny przykład werbowania przez ADF i wykorzystywania dzieci jest uwidoczniony w piśmie z 6 stycznia 2009 r. od byłej dyrektor Human Rights Watch na Afrykę, Georgette Gagnon, do byłego ministra sprawiedliwości Ugandy, Kiddhu Makubuyu; w piśmie tym stwierdzono, że chłopiec, Bushobozi Irumba, został w 2000 roku uprowadzony przez ADF; miał wtedy dziewięć lat. Wymagano od niego, by zapewniał transport i inne usługi bojownikom ADF.
  Ponadto »The Africa Report« cytuje oskarżenia, zgodnie z którymi ADF rzekomo rekrutuje nawet dziesięcioletnie dzieci, czyniąc z nich dzieci-żołnierzy; »The Africa Report« przytacza słowa rzecznika Uganda People's Defence Force (UPDF), który twierdzi, że UPDF uratowały 30 dzieci z obozu szkoleniowego na wyspie Buvuma na Jeziorze Wiktorii.
  ADF dopuścił się również licznych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego wobec kobiet i dzieci, w tym zabijania, okaleczania i przemocy seksualnej (rezolucja RB ONZ ust. 4 lit. e)).
  Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2013 r. w tym samym roku ADF zaatakował liczne wsie, co spowodowało, że ponad 66 000 ludzi uciekło do Ugandy. W wyniku tych ataków wyludniły się duże obszary, które od tego czasu kontroluje ADF, porywając lub zabijając ludzi, którzy wracają do swoich wiosek. Między lipcem a wrześniem 2013 r. ADF ściął głowę co najmniej pięciu osobom na obszarze Kamango, kilka innych i zastrzelił, a wielu ludzi porwał. Działania te sterroryzowały miejscową ludność i powstrzymywały ludzi od powrotu do domu.
  Global Horizontal Note — mechanizm monitorujący i sprawozdawczy w zakresie poważnych naruszeń praw dzieci w sytuacjach konfliktów zbrojnych — poinformował grupę roboczą Rady Bezpieczeństwa ds. Dzieci w Konfliktach Zbrojnych, że w okresie sprawozdawczym od października do grudnia 2013 r. ADF ponosi odpowiedzialność za 14 z 18 udokumentowanych przypadków ofiar wśród dzieci, w tym za incydent z 11 grudnia 2013 r. na terytorium Beni w Kiwu Północnym, kiedy to ADF zaatakował wioskę Musuku, zabijając 23 osoby, w tym 11 dzieci (trzy dziewczynki i ośmiu chłopców) w wieku od dwóch miesięcy do siedemnastu lat. Wszystkie ofiary zostały poważnie okaleczone maczetami, w tym dwójka dzieci, które przeżyły atak.
  W sprawozdaniu sekretarza generalnego w sprawie przemocy seksualnej związanej z konfliktem z marca 2014 r. »Sojusz Sił Demokratycznych — Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy« został umieszczony w wykazie »podmiotów, wobec których istnieją uzasadnione podejrzenia co do ich odpowiedzialności za gwałty i inne formy przemocy seksualnej w sytuacjach konfliktów zbrojnych«.
  ADF uczestniczył również w atakach przeciw personelowi pokojowemu MONUSCO (rezolucja RB ONZ pkt 4 lit. i)).
  Misja stabilizacyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO) również poinformowała, że ADF przeprowadził co najmniej dwa ataki na personel pokojowy MONUSCO. Pierwszy atak 14 lipca 2013 r. był skierowany przeciw patrolowi MONUSCO na drodze między Mbau a Kamango. Atak ten został szczegółowo opisany w sprawozdaniu końcowym grupy ekspertów z 2013 r. Drugi atak miał miejsce 3 marca 2014 r. Pojazd MONUSCO obrzucono granatami dziesięć kilometrów od lotniska Mavivi w Beni, w wyniku czego rany poniosło pięć osób z personelu pokojowego. |
| --- | --- | --- |

b)

Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 3, 4 i 5.

1.

ADF (alias:
  a) Forces Democratiques Alliees-Armee Nationale de Liberation de l'Ouganda (Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy), b) ADF/NALU, c) Islamic Alliance of Democratic Forces (Islamski Sojusz Sił Demokratycznych))

Adres: prowincja Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga Data wskazania przez ONZ:30 czerwca 2014 r.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Sojusz Sił Demokratycznych (ADF) utworzono w 1995 r.; ma siedzibę w górzystym terenie przy granicy DRK z Ugandą. Zgodnie ze sporządzonym w 2013 r. przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga sprawozdaniem końcowym, przywołującym wypowiedzi urzędników Ugandy i źródła ONZ, w 2013 r. ADF liczył od 1 200 do 1 500 uzbrojonych bojowników na północno-wschodnim terytorium Beni w Kiwu Północnym, niedaleko granicy z Ugandą. Te same źródła oceniają, że łącznie ADF — wraz z kobietami i dziećmi — liczy 1 600–2 500 członków. Z uwagi na ofensywne operacje wojskowe prowadzone w 2013 i 2014 r. przez kongijskie siły zbrojne (FARDC) i misję stabilizacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO), ADF rozproszył swoich bojowników i umieścił w wielu mniejszych bazach oraz przeniósł kobiety i dzieci na obszary na zachód od Beni i wzdłuż granicy Ituri-Kiwu Północne. Wojskowym przywódcą ADF jest Hood Lukwago, a jego naczelnym dowódcą jest osoba poddana sankcjom — Jamil Mukulu.

ADF jest odpowiedzialny za poważne naruszenia prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ 2078 (2012), także te opisane poniżej.

ADF rekrutował i wykorzystywał dzieci-żołnierzy, naruszając odnośne przepisy prawa międzynarodowego (rezolucja RB ONZ) pkt 4 lit. d).

W sprawozdaniu końcowym sporządzonym przez grupę ekspertów ONZ ds. Demokratycznej Republiki Konga, grupa ta przeprowadziła wywiad z trzema byłymi bojownikami ADF, którzy uciekli w 2013 r. i którzy opisali, w jaki sposób werbownicy ADF w Ugandzie zwabiali ludzi do DRK, składając im fałszywe obietnice zatrudnienia (dorosłym) i darmowej edukacji (dzieciom), a następnie zmuszali ich do przyłączenia się do ADF. Jak podano też w sprawozdaniu grupy ekspertów, byli bojownicy ADF powiedzieli tej grupie ekspertów, że oddziały szkoleniowe ADF zazwyczaj składają się z dorosłych mężczyzn i chłopców, a dwaj chłopcy, którzy uciekli z ADF w 2013 r. powiedzieli grupie ekspertów, że przeszli w ADF szkolenie wojskowe. W sprawozdaniu grupy ekspertów zawarto również relację »byłego dziecka-żołnierza« dotyczącą szkolenia prowadzonego przez ADF.

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2012 r. wśród rekrutów ADF są dzieci, czego przykładem jest przypadek rekruta ADF, który w lipcu 2012 r. został złapany przez władze Ugandy w Kasese wraz z sześcioma młodymi chłopcami w drodze do DRK.

Konkretny przykład werbowania przez ADF i wykorzystywania dzieci jest uwidoczniony w piśmie z 6 stycznia 2009 r. od byłej dyrektor Human Rights Watch na Afrykę, Georgette Gagnon, do byłego ministra sprawiedliwości Ugandy, Kiddhu Makubuyu; w piśmie tym stwierdzono, że chłopiec, Bushobozi Irumba, został w 2000 roku uprowadzony przez ADF; miał wtedy dziewięć lat. Wymagano od niego, by zapewniał transport i inne usługi bojownikom ADF.

Ponadto »The Africa Report« cytuje oskarżenia, zgodnie z którymi ADF rzekomo rekrutuje nawet dziesięcioletnie dzieci, czyniąc z nich dzieci-żołnierzy; »The Africa Report« przytacza słowa rzecznika Uganda People's Defence Force (UPDF), który twierdzi, że UPDF uratowały 30 dzieci z obozu szkoleniowego na wyspie Buvuma na Jeziorze Wiktorii.

ADF dopuścił się również licznych naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego wobec kobiet i dzieci, w tym zabijania, okaleczania i przemocy seksualnej (rezolucja RB ONZ ust. 4 lit. e)).

Zgodnie ze sprawozdaniem końcowym grupy ekspertów z 2013 r. w tym samym roku ADF zaatakował liczne wsie, co spowodowało, że ponad 66 000 ludzi uciekło do Ugandy. W wyniku tych ataków wyludniły się duże obszary, które od tego czasu kontroluje ADF, porywając lub zabijając ludzi, którzy wracają do swoich wiosek. Między lipcem a wrześniem 2013 r. ADF ściął głowę co najmniej pięciu osobom na obszarze Kamango, kilka innych i zastrzelił, a wielu ludzi porwał. Działania te sterroryzowały miejscową ludność i powstrzymywały ludzi od powrotu do domu.

Global Horizontal Note — mechanizm monitorujący i sprawozdawczy w zakresie poważnych naruszeń praw dzieci w sytuacjach konfliktów zbrojnych — poinformował grupę roboczą Rady Bezpieczeństwa ds. Dzieci w Konfliktach Zbrojnych, że w okresie sprawozdawczym od października do grudnia 2013 r. ADF ponosi odpowiedzialność za 14 z 18 udokumentowanych przypadków ofiar wśród dzieci, w tym za incydent z 11 grudnia 2013 r. na terytorium Beni w Kiwu Północnym, kiedy to ADF zaatakował wioskę Musuku, zabijając 23 osoby, w tym 11 dzieci (trzy dziewczynki i ośmiu chłopców) w wieku od dwóch miesięcy do siedemnastu lat. Wszystkie ofiary zostały poważnie okaleczone maczetami, w tym dwójka dzieci, które przeżyły atak.

W sprawozdaniu sekretarza generalnego w sprawie przemocy seksualnej związanej z konfliktem z marca 2014 r. »Sojusz Sił Demokratycznych — Narodowa Armia na Rzecz Wyzwolenia Ugandy« został umieszczony w wykazie »podmiotów, wobec których istnieją uzasadnione podejrzenia co do ich odpowiedzialności za gwałty i inne formy przemocy seksualnej w sytuacjach konfliktów zbrojnych«.

ADF uczestniczył również w atakach przeciw personelowi pokojowemu MONUSCO (rezolucja RB ONZ pkt 4 lit. i)).

Misja stabilizacyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO) również poinformowała, że ADF przeprowadził co najmniej dwa ataki na personel pokojowy MONUSCO. Pierwszy atak 14 lipca 2013 r. był skierowany przeciw patrolowi MONUSCO na drodze między Mbau a Kamango. Atak ten został szczegółowo opisany w sprawozdaniu końcowym grupy ekspertów z 2013 r. Drugi atak miał miejsce 3 marca 2014 r. Pojazd MONUSCO obrzucono granatami dziesięć kilometrów od lotniska Mavivi w Beni, w wyniku czego rany poniosło pięć osób z personelu pokojowego.

| 2. | BUTEMBO AIRLINES (BAL)


  Adres: Butembo, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.) wykorzystywał swoją linię lotniczą do przewozu złota, żywności i broni dla Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI) między Mongbwalu a Butembo. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK. |
| --- | --- |

2.

BUTEMBO AIRLINES (BAL)

Adres: Butembo, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.) wykorzystywał swoją linię lotniczą do przewozu złota, żywności i broni dla Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI) między Mongbwalu a Butembo. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Prywatna linia lotnicza, działająca z Butembo. Od grudnia 2008 r. BAL nie ma już pozwolenia na obsługiwanie statków powietrznych na terytorium DRK.

| 3. | COMPAGNIE AERIENNE DES GRANDS LACS (CAGL); GREAT LAKES BUSINESS COMPANY (GLBC) (alias: (CAGL)

  Adres: a) Avenue Président Mobutu, Goma, DRK, b) Gisenyi, Rwanda, c)PO BOX 315, Goma, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  CAGL i GLBC to firmy należące do Douglasa MPAMY, który objęty jest już sankcjami na mocy rezolucji nr 1596 (2005). Firmy CAGL i GLBC były wykorzystywane do przewozu broni i amunicji z naruszeniem embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ. |
| --- | --- |

3.

COMPAGNIE AERIENNE DES GRANDS LACS (CAGL); GREAT LAKES BUSINESS COMPANY (GLBC) (alias: (CAGL)

Adres: a) Avenue Président Mobutu, Goma, DRK, b) Gisenyi, Rwanda, c)PO BOX 315, Goma, DRK. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

CAGL i GLBC to firmy należące do Douglasa MPAMY, który objęty jest już sankcjami na mocy rezolucji nr 1596 (2005). Firmy CAGL i GLBC były wykorzystywane do przewozu broni i amunicji z naruszeniem embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Od grudnia 2008 r. GLBC nie posiadała już żadnych sprawnych samolotów, chociaż kilka samolotów nadal odbywało loty w 2008 r. pomimo sankcji ONZ.

| 4. | CONGOMET TRADING HOUSE


  Adres: Butembo, Kiwu Północne Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Właścicielem Congomet Trading House (dawniej umieszczonego w wykazie pod nazwą Congocom) był Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.). Kisoni Kambale zdobył kontrolę nad prawie całą produkcją złota w dystrykcie Mongbwalu, który był kontrolowany przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). FNI czerpał znaczne dochody z podatków nakładanych na tę produkcję. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem. |
| --- | --- |

4.

CONGOMET TRADING HOUSE

Adres: Butembo, Kiwu Północne Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Właścicielem Congomet Trading House (dawniej umieszczonego w wykazie pod nazwą Congocom) był Kisoni Kambale (zmarły 5 lipca 2007 r. i następnie usunięty z wykazu 24 kwietnia 2008 r.). Kisoni Kambale zdobył kontrolę nad prawie całą produkcją złota w dystrykcie Mongbwalu, który był kontrolowany przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). FNI czerpał znaczne dochody z podatków nakładanych na tę produkcję. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma w Butembo, Kiwu Północne; już nie handluje złotem.

| 5. | FORCES DEMOCRATIQUES DE LIBERATION DU RWANDA (FDLR) (alias:
  a) FDLR, b) Force Combattante Abacunguzi, c) Combatant Force for the Liberation of Rwanda, d) FOCA)

  Adres: a) Kiwu Północne, DRK b) Kiwu Południowe, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: E-mail: Fdlr@fmx.de; fldrrse@yahoo.fr; fdlr@gmx.net.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  FDLR to jedno z największych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających na terytorium DRK. Zostało ono utworzone w roku 2000, a jego członkowie dopuścili się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wobec kobiet i dzieci w konfliktach zbrojnych w DRK, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej i przymusowych wysiedleń. Zgodnie ze sprawozdaniem Amnesty International z 2010 r. ugrupowanie FDLR było odpowiedzialne za zabójstwa 96 cywilów w miejscowości Busurguni na terytorium Walikale. Niektóre z ofiar zostały spalone żywcem w swoich domach. To samo źródło podaje, że w czerwcu 2010 r. przychodnia prowadzona przez organizację pozarządową zgłaszała miesięcznie ok. 60 przypadków gwałtów na dziewczętach i kobietach popełnianych przez członków ugrupowań zbrojnych Kiwu Północnego, w tym FDLR, na terytorium południowego Lubero. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z 20 grudnia 2010 r. istniały udokumentowane przypadki aktywnej rekrutacji dzieci przez FDLR. Organizacja Human Rights Watch zidentyfikowała co najmniej 83 dzieci kongijskich poniżej 18 roku życia (niektóre z nich miały zaledwie 14 lat), które zostały przymusowo wcielone do FDLR. W styczniu 2012 r. organizacja ta podała, że członkowie FLDR zaatakowali wiele wiosek na terytorium Masisi; zabili przy tym sześć osób, zgwałcili dwie kobiety i uprowadzili co najmniej 48 osób. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z czerwca 2012 r., w maju 2012 r. bojownicy FLDR zaatakowali osoby cywilne w wioskach Kamananga i Lumenje w prowincji Kiwu Południowe oraz w miejscowości Chambucha na terytorium Walikale, a także na obszarze Ufumandu na terytorium Masisi w prowincji Kiwu Północne. W atakach tych bojownicy FDLR maczetami i nożami uśmiercili dziesiątki cywilów, w tym wiele dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z czerwca 2012 r. między dniem 31 grudnia 2011 r. a dniem 4 stycznia 2012 r. ugrupowanie FDLR zaatakowało kilka wiosek w Kiwu Południowym. Dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że podczas tego ataku co najmniej 33 osoby, w tym 9 dzieci i 6 kobiet, zostały zabite — spalono ich żywcem, ścięto im głowy lub zastrzelono. Ponadto zgwałcono jedną kobietę i jedną dziewczynkę. W sprawozdaniu grupy ekspertów z czerwca 2012 r. stwierdzono również, że dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że w maju 2012 r. w Kiwu Południowym ugrupowanie FLDR dopuściło się masakry co najmniej 14 osób cywilnych, w tym 5 kobiet i 5 dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z listopada 2012 r. ONZ udokumentowało co najmniej 106 przypadków przemocy seksualnej popełnionych przez członków FDLR w okresie między grudniem 2011 r. a wrześniem 2012 r. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że — zgodnie z dochodzeniem ONZ — nocą 10 marca 2012 r. w wiosce Kalinganya na terytorium Kabare członkowie FDLR zgwałcili 7 kobiet, w tym nieletnią. Dnia 10 kwietnia 2012 r. FDLR przypuściło kolejny atak na tę wioskę, podczas którego ponownie zgwałcono 3 kobiety. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że dnia 6 kwietnia 2012 r. FDLR dopuściło się 11 zabójstw w wiosce Bushibwambombo na terytorium Kalehe, a w maju na terytorium Masisi uczestniczyło w kolejnych 19 zabójstwach, m.in. pięciu nieletnich i sześciu kobiet. Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

5.

FORCES DEMOCRATIQUES DE LIBERATION DU RWANDA (FDLR) (alias:
  a) FDLR, b) Force Combattante Abacunguzi, c) Combatant Force for the Liberation of Rwanda, d) FOCA)

Adres: a) Kiwu Północne, DRK b) Kiwu Południowe, DRK. Data wskazania przez ONZ: 31 grudnia 2012 r.Inne informacje: E-mail: Fdlr@fmx.de; fldrrse@yahoo.fr; fdlr@gmx.net.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

FDLR to jedno z największych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających na terytorium DRK. Zostało ono utworzone w roku 2000, a jego członkowie dopuścili się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego wobec kobiet i dzieci w konfliktach zbrojnych w DRK, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej i przymusowych wysiedleń. Zgodnie ze sprawozdaniem Amnesty International z 2010 r. ugrupowanie FDLR było odpowiedzialne za zabójstwa 96 cywilów w miejscowości Busurguni na terytorium Walikale. Niektóre z ofiar zostały spalone żywcem w swoich domach. To samo źródło podaje, że w czerwcu 2010 r. przychodnia prowadzona przez organizację pozarządową zgłaszała miesięcznie ok. 60 przypadków gwałtów na dziewczętach i kobietach popełnianych przez członków ugrupowań zbrojnych Kiwu Północnego, w tym FDLR, na terytorium południowego Lubero. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z 20 grudnia 2010 r. istniały udokumentowane przypadki aktywnej rekrutacji dzieci przez FDLR. Organizacja Human Rights Watch zidentyfikowała co najmniej 83 dzieci kongijskich poniżej 18 roku życia (niektóre z nich miały zaledwie 14 lat), które zostały przymusowo wcielone do FDLR. W styczniu 2012 r. organizacja ta podała, że członkowie FLDR zaatakowali wiele wiosek na terytorium Masisi; zabili przy tym sześć osób, zgwałcili dwie kobiety i uprowadzili co najmniej 48 osób. Zgodnie ze sprawozdaniem Human Rights Watch z czerwca 2012 r., w maju 2012 r. bojownicy FLDR zaatakowali osoby cywilne w wioskach Kamananga i Lumenje w prowincji Kiwu Południowe oraz w miejscowości Chambucha na terytorium Walikale, a także na obszarze Ufumandu na terytorium Masisi w prowincji Kiwu Północne. W atakach tych bojownicy FDLR maczetami i nożami uśmiercili dziesiątki cywilów, w tym wiele dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z czerwca 2012 r. między dniem 31 grudnia 2011 r. a dniem 4 stycznia 2012 r. ugrupowanie FDLR zaatakowało kilka wiosek w Kiwu Południowym. Dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że podczas tego ataku co najmniej 33 osoby, w tym 9 dzieci i 6 kobiet, zostały zabite — spalono ich żywcem, ścięto im głowy lub zastrzelono. Ponadto zgwałcono jedną kobietę i jedną dziewczynkę. W sprawozdaniu grupy ekspertów z czerwca 2012 r. stwierdzono również, że dochodzenie prowadzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych potwierdziło, że w maju 2012 r. w Kiwu Południowym ugrupowanie FLDR dopuściło się masakry co najmniej 14 osób cywilnych, w tym 5 kobiet i 5 dzieci. Zgodnie ze sprawozdaniem grupy ekspertów z listopada 2012 r. ONZ udokumentowało co najmniej 106 przypadków przemocy seksualnej popełnionych przez członków FDLR w okresie między grudniem 2011 r. a wrześniem 2012 r. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że — zgodnie z dochodzeniem ONZ — nocą 10 marca 2012 r. w wiosce Kalinganya na terytorium Kabare członkowie FDLR zgwałcili 7 kobiet, w tym nieletnią. Dnia 10 kwietnia 2012 r. FDLR przypuściło kolejny atak na tę wioskę, podczas którego ponownie zgwałcono 3 kobiety. W sprawozdaniu grupy ekspertów z listopada 2012 r. stwierdzono również, że dnia 6 kwietnia 2012 r. FDLR dopuściło się 11 zabójstw w wiosce Bushibwambombo na terytorium Kalehe, a w maju na terytorium Masisi uczestniczyło w kolejnych 19 zabójstwach, m.in. pięciu nieletnich i sześciu kobiet. Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego.

| 6. | M23

  Data wskazania przez ONZ:31 grudnia 2012 r.Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

6.

M23

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Ruch 23 Marca (M23) to ugrupowanie zbrojne działające na terytorium DRK, które otrzymywało uzbrojenie i podobny sprzęt, wraz z doradztwem, szkoleniami i pomocą związaną z działaniami wojskowymi. Według zeznań kilku naocznych świadków M23 otrzymuje od rwandyjskich sił obronnych — oprócz pomocy materialnej na potrzeby działań bojowych — ogólne dostawy o charakterze wojskowym w postaci broni i amunicji. Ugrupowanie M23 było zamieszane w poważne naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami skierowanymi przeciwko kobietom i dzieciom w przypadku konfliktów zbrojnych w DRK, w tym zabijaniem i okaleczaniem, przemocą seksualną, uprowadzeniami i przymusowymi przesiedleniami, i jest odpowiedzialne za te naruszenia. Zgodnie z licznymi sprawozdaniami, dochodzeniami i zeznaniami naocznych świadków M23 odpowiada za masowe zabójstwa cywilów oraz gwałty na kobietach i dzieciach w różnych regionach DRK. W wielu sprawozdaniach stwierdzono, że bojownicy M23 zgwałcili 46 kobiet i dziewcząt, z których najmłodsza miała 8 lat. Oprócz doniesień o aktach przemocy seksualnej M23 prowadziło też szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci do swoich szeregów. Szacuje się, że tylko na terytorium Rutshuru we wschodniej części DRK od lipca 2012 r. M23 przymusowo zwerbowało 146 młodych mężczyzn i chłopców. Niektóre z ofiar miały zaledwie 15 lat. Popełnione przez M23 zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK oraz prowadzona przez to ugrupowanie kampania przymusowej rekrutacji, a także fakt otrzymywania uzbrojenia i pomocy wojskowej istotnie przyczyniły się do niestabilności i konfliktu w regionie; niektórych przypadkach działania te stanowiły naruszenie prawa międzynarodowego.

| 7. | MACHANGA LTD


  Adres: Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Firma Machanga kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK. |
| --- | --- |

7.

MACHANGA LTD

Adres: Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Firma Machanga kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto (Jej szefowie to Rajendra Kumar Vaya i Hirendra M. Vaya). W 2010 roku aktywa należące do MACHANGI umieszczone na rachunku Emirates Gold zostały zamrożone przez Bank of Nova Scotia Mocatta (Zjednoczone Królestwo). Poprzedni właściciel MACHANGI Rajendra Kumar i jego brat Vipul Kumar są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

| 8. | TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPEMENT (organizacja pozarządowa) (alias: TPD)

  Adres: Goma, Kiwu Północne, DRK. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Organizacji tej zarzuca się łamanie embarga na broń przez udzielanie wsparcia Kongijskiemu Zgromadzeniu na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G), zwłaszcza w postaci dostarczania na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz w postaci przewozu broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Kiwu Północnym. Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita. |
| --- | --- |

8.

TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPEMENT (organizacja pozarządowa) (alias: TPD)

Adres: Goma, Kiwu Północne, DRK. Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.Inne informacje: Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Organizacji tej zarzuca się łamanie embarga na broń przez udzielanie wsparcia Kongijskiemu Zgromadzeniu na rzecz Demokracji — Goma (RCD–G), zwłaszcza w postaci dostarczania na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz w postaci przewozu broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Kiwu Północnym. Goma, komitety w prowincjach: Kiwu Południowe, Kasai Zachodnie, Kasai Wschodnie oraz Maniema. Oficjalnie zawiesiła wszelkie działania w 2008 roku. W praktyce od czerwca 2011 r. biura TPD są otwarte i zajmują się sprawami związanymi z powrotem uchodźców wewnętrznych, inicjatywami społecznymi dotyczącymi pojednania, rozwiązywaniem sporów wokół gruntów itp. Przewodniczącym jest Eugene Serufuli, a wiceprzewodniczącą — Saverina Karomba. Do prominentnych członków należą radni prowincji Kiwu Północne: Robert Seninga i Bertin Kirivita.

| 9. | UGANDA COMMERCIAL IMPEX (UCI) LTD


  Adres: a)Kajoka Street, Kisemente, Kampala, Uganda (Tel. +256 41 533 578/9), b)PO BOX 22709, Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.
  Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:
  Firma UCI kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.” |
| --- | --- |

9.

UGANDA COMMERCIAL IMPEX (UCI) LTD

Adres: a)Kajoka Street, Kisemente, Kampala, Uganda (Tel. +256 41 533 578/9), b)PO BOX 22709, Kampala, Uganda. Data wskazania przez ONZ: 29 marca 2007 r.Inne informacje: Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Firma UCI kupowała złoto w drodze stałych kontaktów handlowych z handlowcami w DRK powiązanymi ściśle z bojówkami. Stanowi to »wspieranie« nielegalnych grup zbrojnych i naruszenie embarga na broń wynikającego z rezolucji 1493 (2003) i 1596 (2005). Firma eksportująca złoto. (Jej byli szefowie to J.V. LODHIA — znany jako »Chuni« oraz jego syn Kunal LODHIA). W styczniu 2011 r. władze ugandyjskie powiadomiły komitet, że w wyniku zwolnienia dotyczącego zasobów finansowych Emirates Gold spłaciła dług UCI wobec Crane Bank w Kampali, co doprowadziło do ostatecznego zamknięcia jej rachunków. Poprzedni właściciel UCI J.V. Lodhia i jego syn Kumal Lodhia są nadal zaangażowani w nabywanie złota ze wschodniej części DRK.”

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/52 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/52

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2014/863/WPZiB

z dnia 1 grudnia 2014 r.

dotycząca wykonania decyzji 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2013/798/WPZiB z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (1), w szczególności jej art. 2c,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB.

| (2) | W dniu 4 listopada 2014 r. Komitet Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) nr 2127 (2013) zaktualizował informacje dotyczące trzech osób umieszczonych w wykazie osób i podmiotów objętych środkami przewidzianymi w pkt 30 i 32 rezolucji RB ONZ nr 2134 (2014). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 4 listopada 2014 r. Komitet Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) nr 2127 (2013) zaktualizował informacje dotyczące trzech osób umieszczonych w wykazie osób i podmiotów objętych środkami przewidzianymi w pkt 30 i 32 rezolucji RB ONZ nr 2134 (2014).

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2013/798/WPZiB, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2013/798/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2013/798/WPZiB zostaje niniejszym zastąpiony załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

W imieniu Rady

B. LORENZIN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 51.

1

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

WYKAZ OSÓB, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2a, ORAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2b

A.   Osoby

1.   François Yangouvonda BOZIZÉ (alias: a) Bozize Yangouvonda)

Data urodzenia: 14 października 1946 r.

Miejsce urodzenia: Mouila, Gabon.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska.

Adres: Uganda.

Inne informacje: Imię i nazwisko matki: Martine Kofio.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Bozizé został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

W porozumieniu ze swoimi poplecznikami Bozizé nakłaniał do ataku na Bangi, który miał miejsce w dniu 5 grudnia 2013 r. Od tego czasu Bozizé wciąż próbuje przeprowadzać operacje destabilizujące, aby podtrzymywać tarcia w stolicy Republiki Środkowoafrykańskiej. Bozizé rzekomo powołał bojówki Antybalaki, zanim uszedł z Republiki Środkowoafrykańskiej w dniu 24 marca 2013 r. W oświadczeniu Bozizé wezwał swoje bojówki do kontynuowania aktów okrucieństwa wobec obecnego aparatu władzy i islamistów. Bozizé rzekomo udzielał wsparcia finansowego i materialnego bojówkarzom, którzy prowadzą działania destabilizujące trwający proces przemian i zmierzające do przywrócenia władzy Bozizé. Bojówki Antybalaki składają się w większości z sił zbrojnych Republiki Środkowoafrykańskiej, które po zamachu stanu rozproszyły się po kraju, a następnie zostały zreorganizowane przez Bozizé. Bozizé i jego poplecznicy kontrolują ponad połowę jednostek Antybalaki.

Siły oddane Bozizé były uzbrojone w karabiny automatyczne, moździerze i wyrzutnie rakietowe oraz w coraz większym stopniu uczestniczyły w atakach odwetowych na ludność muzułmańską Republiki Środkowoafrykańskiej. Sytuacja w Republice Środkowoafrykańskiej szybko się pogorszyła po ataku sił Antybalaki w Bangi w dniu 5 grudnia 2013 r., w wyniku którego zginęło 700 osób.

2.   Nourredine ADAM (alias: a) Nureldine Adam; b) Nourreldine Adam; c) Nourreddine Adam; d) Mahamat Nouradine Adam)

Funkcje: a) generał; b) minister bezpieczeństwa; c) dyrektor generalny Nadzwyczajnego Komitetu ds. Obrony Osiągnięć Demokratycznych (Extraordinary Committee for the Defence of Democratic Achievements).

Data urodzenia: a) 1970 b) 1969 c) 1971 d) 1 stycznia 1970 r.

Miejsce urodzenia: Ndele, Republika Środkowoafrykańska.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska. Nr paszportu: D00001184

Adres: Birao, Republika Środkowoafrykańska.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Nourredine został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

Noureddine to jeden z pierwszych przywódców koalicji Séléka. Ustalono, że jest zarówno generałem, jak i przewodniczącym jednej ze zbrojnych grup rebeliantów koalicji Séléka: centrali PJCC, grupy znanej formalnie jako Konwent Patriotów na rzecz Sprawiedliwości i Pokoju, funkcjonującej także pod skrótem CPJP. Jako były przywódca odłamu »Fundamentalni« Konwentu Patriotów na rzecz Sprawiedliwości i Pokoju (CPJP/F), był wojskowym koordynatorem działań prowadzonych przez byłych członków koalicji Séléka podczas ofensyw w trakcie wcześniejszej rebelii w Republice Środkowoafrykańskiej między początkiem grudnia 2012 r. a marcem 2013 r. Bez pomocy udzielanej przez Noureddine oraz bliskich stosunków z czadyjskimi siłami specjalnymi koalicja Séléka nie byłaby w stanie przejąć władzy z rąk byłego prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej Françoisa Bozizé.

Od czasu mianowania Catherine Samby-Panzy tymczasową prezydent w dniu 20 stycznia 2014 r. był jednym z głównych architektów taktycznego wycofania się sił skupiających byłych członków koalicji Séléka do miejscowości Sibut, by zrealizować jego plan polegający na utworzeniu bastionu muzułmańskiego na północy kraju. Jednoznacznie apelował do swoich sił, by nie stosowały się do nakazów wydanych przez rząd tymczasowy i przez przywódców wojskowych międzynarodowej misji wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (MISCA). Noureddine aktywnie kieruje siłami byłej koalicji Séléka, którą Michel Djotodia rozwiązał rzekomo we wrześniu 2013 r., i operacjami skierowanymi przeciwko dzielnicom chrześcijańskim oraz nadal w znacznym stopniu wspiera siły skupiające byłych członków koalicji Séléka działające w Republice Środkowoafrykańskiej i w znacznym stopniu nimi kieruje.

Nourredine został również umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 37 lit. b) rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za uczestnictwo w planowaniu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub, zależnie od przypadku, międzynarodowe przepisy humanitarne, kierowaniu nimi lub ich popełnianiu.

Informacje dodatkowe

Po przejęciu kontroli w Bangi przez koalicję Séléka w dniu 24 marca 2013 r., Nourredine Adam został mianowany ministrem bezpieczeństwa, a następnie dyrektorem generalnym Nadzwyczajnego Komitetu ds. Obrony Osiągnięć Demokratycznych (Comité extraordinaire de défense des acquis démocratiques — CEDAD, nieistniejących już służb wywiadowczych Republiki Środkowoafrykańskiej). Nourredine Adam używał CEDAD jako swojej osobistej policji politycznej, dokonującej wielu arbitralnych aresztowań, aktów tortur i egzekucji pozasądowych. Ponadto był jedną z głównych postaci stojących za krwawą operacją w Boy Rabe. W sierpniu 2013 r. siły koalicji Séléka przypuściły szturm na Boy Rabe, dzielnicę w Republice Środkowoafrykańskiej uważaną za bastion zwolenników Françoisa Bozizé i jego grupy etnicznej. Pod pretekstem poszukiwania tajnych składów broni, wojska koalicji Séléka — jak wynika z doniesień — zabiły dziesiątki osób cywilnych, a następnie zdemolowały i splądrowały dzielnicę. Gdy napaści takie rozprzestrzeniły się na pozostałe dzielnice, tysiące mieszkańców opanowały lotnisko międzynarodowe, które uważane było za bezpieczne ze względu na obecność wojsk francuskich, i zajęły pas startowy.

Nourredine został również umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 37 lit. d) rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za wspieranie ugrupowań zbrojnych lub siatek przestępczych poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych.

Informacje dodatkowe

Na początku 2013 r. Nourredine Adam odgrywał ważną rolę w sieciach finansujących byłą koalicję Séléka. Podróżował do Arabii Saudyjskiej, Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, by gromadzić fundusze na wcześniejszy bunt. Działał także jako pośrednik dla wywodzącego się z Czadu gangu przemycającego diamenty między Republiką Środkowoafrykańską a Czadem.

3.   Levy YAKETE (alias: a) Levi Yakite; b) Levy Yakété; c) Levi Yakété)

Data urodzenia: a) 14 sierpnia 1964 r. b) 1965.

Miejsce urodzenia: Bangi, Republika Środkowoafrykańska.

Obywatelstwo: Republika Środkowoafrykańska.

Adres: Nantes, Francja.

Inne informacje: Imię i nazwisko ojca: Pierre Yakété. Imię i nazwisko matki: Joséphine Yamazon.

Data umieszczenia w wykazie ONZ: 9 maja 2014 r.

Informacje pochodzące z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet Sankcji:

Yakete został umieszczony w wykazie w dniu 9 maja 2014 r. na podstawie pkt 36 rezolucji 2134 (2014) jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzanie lub wspieranie aktów zagrażających pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej.

Informacje dodatkowe

W dniu 17 grudnia 2013 r. Yakete został politycznym koordynatorem nowo utworzonego Ludowego Ruchu Oporu na rzecz Zreformowania Republiki Środkowoafrykańskiej (People's Resistance Movement for Reforming of the Central African Republic), grupy rebelianckiej Antybalaki. Brał bezpośrednio udział w podejmowaniu decyzji przez grupę rebeliantów, która zaangażowana była w działania zagrażające pokojowi, stabilności i bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w szczególności w dniu 5 grudnia 2013 r. i od tego dnia. Ponadto grupa ta została wyraźnie wyszczególniona w rezolucjach RB ONZ 2127, 2134 i 2149 w związku z popełnianiem takich aktów. Yakete został oskarżony o nakazywanie aresztowania osób związanych z koalicją Séléka, wzywanie do ataków na osoby, które nie popierają prezydenta Françoisa Bozizé, oraz werbowanie młodych bojówkarzy w celu atakowania maczetami bojówek wrogich aparatowi władzy. Ponieważ pozostał on w otoczeniu Françoisa Bozizé po marcu 2013 r., dołączył do Frontu Powrotu do Porządku Konstytucyjnego w Republice Środkowoafrykańskiej (Front pour le Retour à l'Ordre Constitutionnel en CentrAfrique — FROCCA), który miał na celu przywrócenie obalonego prezydenta do władzy bez względu na środki.

Późnym latem 2013 r. podróżował do Kamerunu i Beninu, gdzie próbował zwerbować nowe osoby do walki z koalicją Séléka. We wrześniu 2013 r. próbował odzyskać kontrolę nad operacjami prowadzonymi przez zwolenników Bozizé w miastach i wsiach niedaleko Bossangoa. Yakete podejrzewany jest także o wspieranie rozdawania maczet młodym, bezrobotnym chrześcijanom, by ułatwić im ataki na muzułmanów.

B.   Podmioty”

---

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/56 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/56

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 28 listopada 2014 r.

dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w Niemczech

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9112)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/864/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Grypa ptaków jest wirusową chorobą zakaźną ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu. |
| --- | --- |

(1)

Grypa ptaków jest wirusową chorobą zakaźną ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, o różnej zjadliwości. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność hodowli drobiu.

| (2) | Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie. |
| --- | --- |

(2)

Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie.

| (3) | W przypadku wystąpienia grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których hoduje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub jego produktami, może on rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i na państwa trzecie. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku wystąpienia grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa, w których hoduje się drób lub inne ptaki żyjące w niewoli. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub jego produktami, może on rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i na państwa trzecie.

| (4) | Dyrektywa 2005/94/WE (3) określa pewne środki zapobiegawcze dotyczące nadzoru i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki kontroli, które należy stosować w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków. |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 2005/94/WE (3) określa pewne środki zapobiegawcze dotyczące nadzoru i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki kontroli, które należy stosować w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków.

| (5) | Po zgłoszeniu przez Niemcy wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w gospodarstwie, w którym hodowane są indyki rzeźne, w gminie Heinrichswalde, okręg Vorpommern-Greifswald w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w dniu 5 listopada 2014 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą 2014/778/UE (4). |
| --- | --- |

(5)

Po zgłoszeniu przez Niemcy wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w gospodarstwie, w którym hodowane są indyki rzeźne, w gminie Heinrichswalde, okręg Vorpommern-Greifswald w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w dniu 5 listopada 2014 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą 2014/778/UE (4).

| (6) | Decyzja wykonawcza 2014/778/UE stanowi, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzję wykonawczą 2014/778/UE stosuje się do dnia 22 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(6)

Decyzja wykonawcza 2014/778/UE stanowi, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez Niemcy zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzję wykonawczą 2014/778/UE stosuje się do dnia 22 grudnia 2014 r.

| (7) | Tymczasowe środki ochronne wprowadzone po wystąpieniu ogniska choroby w Niemczech zostały poddane ocenie przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz. |
| --- | --- |

(7)

Tymczasowe środki ochronne wprowadzone po wystąpieniu ogniska choroby w Niemczech zostały poddane ocenie przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

| (8) | W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także w celu uniknięcia przyjęcia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie ustanowionych w Niemczech obszarów zapowietrzonych i zagrożonych na poziomie Unii we współpracy z tym państwem członkowskim oraz ustalenie czasu trwania przedmiotowego podziału na obszary. Ponadto granice obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/778/UE należy nieznacznie zmienić w celu powiększenia obszaru zagrożonego, a także w celu lepszego uwzględnienia określonych granic administracyjnych w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(8)

W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także w celu uniknięcia przyjęcia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie ustanowionych w Niemczech obszarów zapowietrzonych i zagrożonych na poziomie Unii we współpracy z tym państwem członkowskim oraz ustalenie czasu trwania przedmiotowego podziału na obszary. Ponadto granice obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/778/UE należy nieznacznie zmienić w celu powiększenia obszaru zagrożonego, a także w celu lepszego uwzględnienia określonych granic administracyjnych w tym państwie członkowskim.

| (9) | W celu zapewnienia jasności należy uchylić decyzję wykonawczą 2014/778/UE. |
| --- | --- |

(9)

W celu zapewnienia jasności należy uchylić decyzję wykonawczą 2014/778/UE.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niemcy zapewniają, aby obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2005/94/WE obejmowały co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w częściach A i B załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Decyzja wykonawcza 2014/778/UE traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2014 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/778/UE z dnia 6 listopada 2014 r. dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w Niemczech (Dz.U. L 325 z 8.11.2014, s. 26).

4

---

ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ A

Obszar zapowietrzony, o którym mowa w art. 1:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Kod
  (jeżeli jest znany) | Nazwa | Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 29 dyrektywy 2005/94/WE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| DE | Niemcy | Kod pocztowy | Obszar obejmujący: | 1.12.2014 |
| | | Meklemburgia-Pomorze Przednie | | |
| | | 17379 | Gmina Heinrichswalde | |
| | | 17335 | Miasto Strasburg wraz z częścią Neuensund | |
| | | 17379 | Gmina Wilhelmsburg wraz z częścią Mühlenhof | |
| | | 17379 | Obszar gminy Rolhemühl o przybliżonej szerokości 1 800 m wzdłuż północnej, zachodniej i południowej granicy tej gminy | |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Kod

(jeżeli jest znany)

Nazwa

Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 29 dyrektywy 2005/94/WE

DE

Niemcy

Kod pocztowy

Obszar obejmujący:

1.12.2014

Meklemburgia-Pomorze Przednie

17379

Gmina Heinrichswalde

17335

Miasto Strasburg wraz z częścią Neuensund

17379

Gmina Wilhelmsburg wraz z częścią Mühlenhof

17379

Obszar gminy Rolhemühl o przybliżonej szerokości 1 800 m wzdłuż północnej, zachodniej i południowej granicy tej gminy

CZĘŚĆ B

Obszar zagrożony, o którym mowa w art. 1:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Kod
  (jeżeli jest znany) | Nazwa | Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| DE | Niemcy | Kod pocztowy | Obszar obejmujący: | 10.12.2014 |
| | | Meklemburgia-Pomorze Przednie | | |
| | | 17099 | Gmina Galenbeck | |
| | | 17337 | Gmina Schönhausen | |
| | | 17098 | Gmina Friedland wraz z obszarem lasu w okolicy Heinrichswalde | |
| | | 17349 | Gmina Schönbeck wraz z obszarem lasu w okolicy Rattey | |
| | | 17349 | Gmina Voigtsdorf wraz z obszarem kopalni żwiru | |
| | | 17379 | Gmina Wilhelmsburg wraz z częściami:






  — | Eichhof |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Kod

(jeżeli jest znany)

Nazwa

Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE

DE

Niemcy

Kod pocztowy

Obszar obejmujący:

10.12.2014

Meklemburgia-Pomorze Przednie

17099

Gmina Galenbeck

17337

Gmina Schönhausen

17098

Gmina Friedland wraz z obszarem lasu w okolicy Heinrichswalde

17349

Gmina Schönbeck wraz z obszarem lasu w okolicy Rattey

17349

Gmina Voigtsdorf wraz z obszarem kopalni żwiru

17379

Gmina Wilhelmsburg wraz z częściami:

—

Eichhof

| — | Eichhof osada |
| --- | --- |

—

Eichhof osada

| — | Fleethof |
| --- | --- |

—

Fleethof

| — | Friedrichshagen |
| --- | --- |

—

Friedrichshagen

| — | Grünhof |
| --- | --- |

—

Grünhof

| — | Johannesberg |
| --- | --- |

—

Johannesberg

| — | Mariawerth |
| --- | --- |

—

Mariawerth

| — | Mittagsberg |
| --- | --- |

—

Mittagsberg

| — | Wilhelmsburg |
| --- | --- |

—

Wilhelmsburg

17335

Miasto Strasburg wraz z częściami Gehren i Schwarzensee oraz obszarami Rosenthal und Klepelshagen

Miasto Strasburg wraz z częściami:

| — | Burgwall |
| --- | --- |

—

Burgwall

| — | Wilhelmslust |
| --- | --- |

—

Wilhelmslust

| — | Ziegelhausen |
| --- | --- |

—

Ziegelhausen

| — | Schwarzensee osada |
| --- | --- |

—

Schwarzensee osada

| — | Schönburg |
| --- | --- |

—

Schönburg

| — | Marienfelde |
| --- | --- |

—

Marienfelde

| — | Karlsfelde |
| --- | --- |

—

Karlsfelde

17379

Gmina Altwigshagen wraz z częściami Altwigshagen i Demnitz

17309

Gmina Jatznick wraz z częściami:

| — | Klein Luckow |
| --- | --- |

—

Klein Luckow

| — | Waldeshöhe |
| --- | --- |

—

Waldeshöhe

| — | Groß Spiegelberg |
| --- | --- |

—

Groß Spiegelberg

17379

Ferdinandshof wraz z częścią Ferdinandshof

17358

Miasto Torgelow wraz z częścią Heinrichsruh

17337

Gmina Groß Luckow

17379

Gmina Rothemühl

Brandenburgia

17337

Gmina Uckerland wraz z częściami Hansfelde i Wismar Obszar ten jest ograniczony od wschodu, północy i zachodu granicą kraju związkowego Brandenburgia z krajem związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, a od południa autostradą A 20.

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/60 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/60

---

DECYZJA NR 1/2014 RADY STOWARZYSZENIA UE–TUNEZJA

z dnia 26 września 2014 r.

zmieniająca art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

(2014/865/UE)

RADA STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w szczególności art. 39 Protokołu 4 do tego układu,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (1) („Układ”), zmieniony decyzją nr 1/2012 Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja z dnia 20 lutego 2012 r. (2), dopuszcza na określonych warunkach częściowy zwrot lub zwolnienie z należności celnych lub opłat o podobnym skutku do dnia 31 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (1) („Układ”), zmieniony decyzją nr 1/2012 Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja z dnia 20 lutego 2012 r. (2), dopuszcza na określonych warunkach częściowy zwrot lub zwolnienie z należności celnych lub opłat o podobnym skutku do dnia 31 grudnia 2012 r.

| (2) | Dążąc do zachowania przejrzystości oraz w celu zapewnienia przedsiębiorcom długoterminowej ekonomicznej przewidywalności i pewności prawa, strony Układu uzgodniły przedłużenie okresu stosowania art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu o trzy lata, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Dążąc do zachowania przejrzystości oraz w celu zapewnienia przedsiębiorcom długoterminowej ekonomicznej przewidywalności i pewności prawa, strony Układu uzgodniły przedłużenie okresu stosowania art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu o trzy lata, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 4 do Układu. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 4 do Układu.

| (4) | Biorąc pod uwagę, że okres stosowania art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu upłynął dnia 31 grudnia 2012 r., niniejsza decyzja powinna być stosowana ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r., |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę, że okres stosowania art. 15 ust. 7 Protokołu 4 do Układu upłynął dnia 31 grudnia 2012 r., niniejsza decyzja powinna być stosowana ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 15 ust. 7 ostatni akapit Protokołu 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, otrzymuje brzmienie:

„Niniejszy ustęp stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. i może on zostać poddany przeglądowi za obopólnym porozumieniem.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2014 r.

W imieniu Rady Stowarzyszenia

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 97 z 30.3.1998, s. 2.

1

(2)  Dz.U. L 106 z 18.4.2012, s. 28.

2

---

Sprostowania

| 2.12.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 346/62 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 346/62

---

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 388/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 129 z dnia 16 maja 2012 r.
  )

| 1. | Strona 45, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 0 „Materiały, instalacje i urządzenia jądrowe”, pozycja OB007.a: |
| --- | --- |

1.

Strona 45, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 0 „Materiały, instalacje i urządzenia jądrowe”, pozycja OB007.a:

zamiast:

| „a. | instalacje do przetwarzania azotanu plutonu na tlen;” |
| --- | --- |

„a.

instalacje do przetwarzania azotanu plutonu na tlen;”

powinno być:

| „a. | instalacje do przetwarzania azotanu plutonu na tlenek;” |
| --- | --- |

„a.

instalacje do przetwarzania azotanu plutonu na tlenek;”

| 2. | Strona 65, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 1 „Materiały specjalne i związane z nimi urządzenia”, pozycja 1C001.a, Uwaga 2: |
| --- | --- |

2.

Strona 65, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 1 „Materiały specjalne i związane z nimi urządzenia”, pozycja 1C001.a, Uwaga 2:

zamiast:

„Żadne sformułowanie w pozycji 1C001.a (...)”,

powinno być:

„Żadne sformułowanie w uwadze 1 do pozycji 1C001.a (...)”.

| 3. | Strona 114, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B206.b: |
| --- | --- |

3.

Strona 114, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B206.b:

zamiast:

| „b. | systemy do jednoczesnej liniowo-kątowej kontroli półpowłok, (...)” |
| --- | --- |

„b.

systemy do jednoczesnej liniowo-kątowej kontroli półpowłok, (...)”

powinno być:

| „b. | systemy do jednoczesnej liniowo-kątowej kontroli półskorup, (...)” |
| --- | --- |

„b.

systemy do jednoczesnej liniowo-kątowej kontroli półskorup, (...)”

| 4. | Strona 117, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B230.b.2: |
| --- | --- |

4.

Strona 117, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B230.b.2:

zamiast:

| „2. | (...) oraz »dokładność« lepsza niż ± 130 kPa.” |
| --- | --- |

„2.

(...) oraz »dokładność« lepsza niż ± 130 kPa.”

powinno być:

| „2. | (...) oraz »dokładność« lepsza niż ± 130 Pa.” |
| --- | --- |

„2.

(...) oraz »dokładność« lepsza niż ± 130 Pa.”

| 5. | Strona 120, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B350.i: |
| --- | --- |

5.

Strona 120, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 2 „Przetwarzanie materiałów”, pozycja 2B350.i:

zamiast:

| „i. | pompy wielokrotnie uszczelnione i nieuszczelnione, (...)” |
| --- | --- |

„i.

pompy wielokrotnie uszczelnione i nieuszczelnione, (...)”

powinno być:

| „i. | pompy wielokrotnie uszczelnione i bezuszczelnieniowe, (...)” |
| --- | --- |

„i.

pompy wielokrotnie uszczelnione i bezuszczelnieniowe, (...)”

| 6. | Strona 207, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 6 „Czujniki i lasery”, pozycja 6A003.b.4, Uwaga 3.a: |
| --- | --- |

6.

Strona 207, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 6 „Czujniki i lasery”, pozycja 6A003.b.4, Uwaga 3.a:

zamiast:

| „a. | szybkość analizy obrazów równa lub wyższa niż 9 Hz;” |
| --- | --- |

„a.

szybkość analizy obrazów równa lub wyższa niż 9 Hz;”

powinno być:

| „a. | szybkość analizy obrazów równa lub niższa niż 9 Hz;” |
| --- | --- |

„a.

szybkość analizy obrazów równa lub niższa niż 9 Hz;”

| 7. | Strona 266, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9A101.b: |
| --- | --- |

7.

Strona 266, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9A101.b:

zamiast:

| „b. | silniki zaprojektowane do »pocisków rakietowych« lub zmodyfikowane w tym celu lub »bezpilotowe statki powietrzne« wyszczególnione w pozycji 9A012.” |
| --- | --- |

„b.

silniki zaprojektowane do »pocisków rakietowych« lub zmodyfikowane w tym celu lub »bezpilotowe statki powietrzne« wyszczególnione w pozycji 9A012.”

powinno być:

| „b. | silniki zaprojektowane lub zmodyfikowane do użycia w »pociskach rakietowych« lub »bezpilotowych statkach powietrznych« wyszczególnionych w pozycji 9A012.” |
| --- | --- |

„b.

silniki zaprojektowane lub zmodyfikowane do użycia w »pociskach rakietowych« lub »bezpilotowych statkach powietrznych« wyszczególnionych w pozycji 9A012.”

| 8. | Strona 277, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9E003.c.1.a: |
| --- | --- |

8.

Strona 277, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9E003.c.1.a:

zamiast:

| „a. | głębokości czterokrotnie większe od średnicy;” |
| --- | --- |

„a.

głębokości czterokrotnie większe od średnicy;”

powinno być:

| „a. | głębokości większe niż czterokrotność ich średnicy;” |
| --- | --- |

„a.

głębokości większe niż czterokrotność ich średnicy;”

| 9. | Strona 277, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9E003.c.2.a: |
| --- | --- |

9.

Strona 277, załącznik zawierający nową wersję załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 428/2009, kategoria 9 „Kosmonautyka, aeronautyka, napęd”, pozycja 9E003.c.2.a:

zamiast:

| „a. | głębokości pięciokrotnie większe od średnicy;” |
| --- | --- |

„a.

głębokości pięciokrotnie większe od średnicy;”

powinno być:

| „a. | głębokości większe niż pięciokrotność ich średnicy;” |
| --- | --- |

„a.

głębokości większe niż pięciokrotność ich średnicy;”

---