----

----

I Mededelingen

Hof van Justitie

HOF VAN JUSTITIE

----

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 2 februari 2006

in zaak C-143/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2002/84/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

(2006/C 96/01)

Procestaal: Nederlands

In zaak C-143/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 maart 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Simonsson en W. Wils) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: M. Wimmer), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Schintgen en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 2 februari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

----

(1)PB C 143 van 11.6.2005.

----

----

Hogere voorziening, op 28 november 2005 ingesteld door Ricosmos B.V. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 september 2005 in de zaak T-53/02, Ricosmos tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-420/05 P)

(2006/C 96/02)

Procestaal: Nederlands 

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 november 2005 hogere voorziening ingesteld door Ricosmos B.V., vertegenwoordigd door mrs. J.J.M. Hertoghs en J.H. Peek van het advocatenkantoor Hertoghs advocaten-belastingkundigen, Parkstraat 8, (4818 SK) Breda, Nederland, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 september 2005 in de zaak T-53/02, Ricosmos B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen bovengenoemd arrest voert rekwirante aan:

----

(1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie, van 2 juli 1993, houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair douanewetboek ( PB L 253 blz. 1).

----

----

Verzoeken van het Finanzgericht Hamburg van 10 respectievelijk 12 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in de gedingen Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06) en ZVK Zuchtvieh-Kontor GmbH (C-58/06) tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Zaken C-37/06 en C-58/06)

(2006/C 96/03)

Procestaal: Duits

Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikkingen van 10 respectievelijk 12 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 januari respectievelijk 3 februari 2006, in de gedingen tussen Viamex Agrar Handels GmbH (C-37/06) en ZVK Zuchtvieh-Kontor GmbH (C-58/06) tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

----

(1)  PB L 82, blz. 19.

(2)  PB L 340, blz. 17.

----

----

Beroep, op 27 januari 2006 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

(Zaak C-50/06)

(2006/C 96/04)

Procestaal: Nederlands

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 januari 2006 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Maria Condou-Durande en Rudi Troosters als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 8 e) van de Nederlandse Vreemdelingenwet 2000 bepaalt dat een vreemdeling in Nederland uitsluitend rechtmatig verblijf heeft als gemeenschapsonderdaan, zolang deze onderdaan verblijf houdt op grond van een regeling i.h.b. krachtens het VEG.

Voor het overige zijn de meeste bepalingen van de Vreemdelingenwet 2000 onverkort toepasselijk op „vreemdelingen” in het algemeen, begrip dat, overeenkomstig artikel 1, m) van deze wet, ook onderdanen van een lidstaat van de EU insluit. Als zodanig wordt in de Vreemdelingenwet 2000 niet verwezen naar richtlijn 64/221/EEG, noch worden de principes hiervan geïncorporeerd in de tekst. A fortiori zijn de verplichtingen voortvloeiend uit richtlijn 64/221/EEG niet op duidelijke en éénduidige wijze omgezet in deze wetgeving.

----

(1)  PB 56 van 4 april 1964, blz. 850.

----

----

Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 26 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arcor AG & Co. KG en Bondsrepubliek Duitsland in het geding geroepen partij: Deutsche Telekom AG

(Zaak C-55/06)

(2006/C 96/05)

Procestaal: Duits

Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van 26 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 februari 2006, in het geding tussen Arcor AG & Co. KG en Bondsrepubliek Duitsland in het geding geroepen partij: Deutsche Telekom AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

----

(1)  PB L 336, blz. 4.

----

----

Hogere voorziening, op 3 februari 2006 ingesteld door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 24 november 2005 in zaak T-236/02, Luigi Marcuccio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak C-59/06 P)

(2006/C 96/06)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 februari 2006 hogere voorziening ingesteld door Luigi Marcuccio, vertegenwoordigd door L. Garofalo, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 24 november 2005 in zaak T-236/02, Luigi Marcuccio tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

Het bestreden arrest te vernietigen en zijn andere vorderingen toe te wijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirant stelt dat het arrest van het Gerecht nietig is wegens:

----

----

Beroep, op 6 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-67/06)

(2006/C 96/07)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 februari 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis en A. Alcover San Pedro als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 18 juli 2004 verstreken.

----

(1)PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.

----

----

Verzoek van het Finanzgericht Köln van 19 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Planzer Luxembourg S.à.r.l. en Bundeszentralamt für Steuern

(Zaak C-73/06)

(2006/C 96/08)

Procestaal: Duits

Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 19 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 februari 2006, in het geding tussen Planzer Luxembourg S.à.r.l. en Bundeszentralamt für Steuern, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

----

(1)  PB L 331, blz. 11.

----

----

Beroep, op 14 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

(Zaak C-91/06)

(2006/C 96/09)

Procestaal: Duits

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken.

----

(1)  (PB L 197 van blz. 30.

----

----

Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 23 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Viamex Agrar Handels GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Zaak C-96/06)

(2006/C 96/10)

Procestaal: Duits

Het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) heeft bij beschikking van 23 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 februari 2006, in het geding tussen Viamex Agrar Handels GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

----

(1)  PB L 82, blz. 19.

(2)  PB L 340, blz. 17.

----

----

Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart van 7 februari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Raiffeisenbank Mutlangen eG en Roland Schabel, in tegenwoordigheid van: 1. Präsident des Landgerichts Unkel, 2. Bezirksrevisor Stiglmair

(Zaak C-99/06)

(2006/C 96/11)

Procestaal: Duits

Het Oberlandesgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 7 februari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 februari 2006, in het geding tussen Raiffeisenbank Mutlangen eG en Roland Schabel, in tegenwoordigheid van: 1. Präsident des Landgerichts Unkel, 2. Bezirksrevisor Stiglmair, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

Dient richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (1), aldus te worden uitgelegd dat rechten die een als ambtenaar werkzame notaris int voor het verlijden van een akte tot vaststelling van een onder deze richtlijn, zoals gewijzigd, vallende verrichting, belastingen in de zin van deze richtlijn vormen, wanneer overeenkomstig de toepasselijke nationale regeling eveneens als ambtenaar werkzame notarissen gemachtigd zijn, het ambt van notaris uit te oefenen, en zelf schuldeiser van de betrokken rechten zijn, en bovendien de als ambtenaar werkzame notarissen weliswaar van de rechten voor het opmaken van de akte in vennootschapsrechtelijke aangelegenheden die onder deze richtlijn vallen, slechts een vaste onkostenvergoeding ten belope van 15 % van deze rechten aan de schatkist moeten doorstorten, maar voor andere werkzaamheden bovenop een (vaste) onkostenvergoeding rechten aan de schatkist moeten doorstorten, die de overheid gebruikt ter financiering van haar taken?

----

(1)  PB L 156, blz. 23.

----

----

Beroep, op 21 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

(Zaak C-102/06)

(2006/C 96/12)

Procestaal: Duits

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en W. Bogensberger als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 6 februari 2005 verstreken.

----

(1)  PB L 31, blz. 18.

----

----

Beroep, op 22 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

(Zaak C-104/06)

(2006/C 96/13)

Procestaal: Zweeds

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 februari 2006 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. van Lier en R. Lyal als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

De Zweedse wet op de inkomstenbelasting bevat bepalingen inzake het recht om de betaling van de belasting op de winst van de verkoop van een privé-woning uit te stellen. Een belastingplichtige mag dit uitstel toepassen voor de winst op de verkoop van een vaste woonplaats in Zweden, wanneer hij een andere woning in Zweden heeft aangekocht of voornemens is aan te kopen alsook wanneer hij in een andere woning is gaan wonen of voornemens is te gaan wonen. Evenwel wordt geen uitstel verleend wanneer de verkochte en nieuw aangekochte woning buiten het Zweedse grondgebied liggen. Deze voorwaarden belemmeren kennelijk de uitoefening van de fundamentele vrijheden van het EG-Verdrag en de EER-Overeenkomst.

De Zweedse voorschriften zijn niet geschikt om de samenhang van het Zweedse belastingstelsel te verzekeren, daar in het kader van dezelfde belasting voor één en dezelfde belastingplichtige geen sprake is van een direct verband tussen het fiscale voordeel (uitstel) en de compensatie van dit voordeel door het opleggen van een belasting. De Zweedse voorschriften zijn hoe dan ook niet evenredig aan het nagestreefde doel.

----

----

Beroep, op 27 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Slowaakse Republiek

(Zaak C-114/06)

(2006/C 96/14)

Procestaal: Slowaaks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 februari 2006 beroep ingesteld tegen Slowaakse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Zavvos en T. Kukal als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 mei 2004 verstreken.

----

(1)  PB L 235, blz. 6.

----

----

Beroep, op 2 maart 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-123/06)

(2006/C 96/15)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 maart 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Maidani en G. Zavvos, juridisch adviseurs bij de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

In de onderhavige zaak bepaalt artikel 34 van richtlijn 2001/24/EG dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om op 5 mei 2004 aan deze richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.

----

(1)PB L 125 van 5.5.2001, blz. 15.

----

----

Beroep, op 2 maart 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-124/06)

(2006/C 96/16)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 maart 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van de juridische dienst, en G. Zavvos, juridisch adviseur bij de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

Middelen en voornaamste argumenten

In de onderhavige zaak bepaalt artikel 5 van richtlijn 2003/51/EG dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 1 januari 2005 aan deze richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.

----

(1)PB L 178 van 17.7.2003, blz. 16.

----

GERECHT VAN EERSTE AANLEG

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Le Levant 001 e.a. tegen Commissie

(Zaak T-34/02) (1)

(„Staatssteun - Begrip belanghebbende partij - Aanmaning tot indiening van opmerkingen - Beschikking houdende inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG - Maatregel inzake belastingaftrek voor bepaalde overzeese investeringen - Met scheepsbouw verbonden ontwikkelingshulp - Toetsing aan artikel 87, lid 1, EG - Motiveringsplicht”)

(2006/C 96/17)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekers: EURL Le Levant 001 (Parijs, Frankrijk) en de overige verzoekers waarvan de namen in bijlage bij het arrest worden genoemd (vertegenwoordigers: P. Kirch en N. Chadid-Nouraï, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: G. Rozet, gemachtigde)

Voorwerp van de zaak

Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2001/882/EG van de Commissie van 25 juli 2001 betreffende door Frankrijk toegekende staatssteun in de vorm van ontwikkelingshulp ten behoeve van het passagiersschip „Le Levant” dat gebouwd is door Alstom Leroux Naval en in Saint-Pierre-en-Miquelon wordt geëxploiteerd (PB L 327, blz. 37)

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 109 van 4.5.2002.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2006 — Cementbouw Handel & Industrie tegen Commissie

(Zaak T-282/02) (1)

(„Mededinging - Controle op concentraties van ondernemingen - Artikelen 2, 3 en 8 van verordening (EEG) nr. 4064/89 - Begrip concentratie - Ontstaan van machtspositie - Goedkeuring voorzover bepaalde toezeggingen worden nagekomen - Evenredigheidsbeginsel”)

(2006/C 96/18)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekster: Cementbouw Handel & Industrie BV (Cruquius, Nederland) (vertegenwoordigers: W. Knibbeler, O. Brouwer en P. Kreijger, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Nijenhuis, K. Wiedner en W. Mölls, vervolgens A. Nijenhuis, É. Gippini Fournier en A. Whelan, gemachtigden)

Voorwerp van de zaak

Nietigverklaring van beschikking 2003/756/EG van de Commissie van 26 juni 2002 inzake een procedure op grond van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad, waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de EER-overeenkomst wordt verklaard [zaak COMP/M.2650 — Haniel/Cementbouw/JV (CVK)] (PB 2003, L 282, blz. 1, met een rectificatie in PB 2003, L 285, blz. 52)

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 274 van 9.11.2002.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2006 — Il Ponte Finanziaria tegen BHIM

(Zaak T-194/03) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat woordelement „Bainbridge” bevat - Oudere nationale woordmerken, beeldmerken en driedimensionale merken die woordelement „Bridge” bevatten - Bewijs van gebruik - Gebruik in afwijkende vorm - „Defensieve” merken - Merkenfamilie”)

(2006/C 96/19)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Il Ponte Finanziaria SpA (Scandicci, Italië) (vertegenwoordigers: P. L. Roncaglia, A. Torrigiani Malaspina en M. Boletto, advocaten)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Buffolo en O. Montalto, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Marine Enterprise Projects — Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl (Numana, Italië) (vertegenwoordiger: D. Marchi, advocaat)

Voorwerp van de zaak

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2003 (zaak R 1015/2001-4) inzake een oppositieprocedure tussen Il Ponte Finanziaria SpA en Marine Enterprise Projects — Società Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 184 van 2.8.2003.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 februari 2006 — V tegen Commissie

(Gevoegde zaken T-200/03 en T-313/03) (1)

(„Ambtenaren - Ontslag wegens ongeschiktheid voor ambt - Artikel 51 van Statuut - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid - Zorgplicht - Rechten van verdediging - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Motivering - Beoordelingsrapport - Ontvankelijkheid - Procesbelang”)

(2006/C 96/20)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: V (Overijse, Belgie) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

Voorwerp van de zaak

Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag verzoekster heeft ontslagen wegens onvoldoende geschiktheid voor het ambt, en anderzijds, een verzoek tot nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over de periode 1999/2001.

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 200 van 23.8.2003.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Nestlé tegen BHIM

(Zaak T-74/04) (1)

(„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van beeldmerk dat woordelement „QUICKY” bevat - Oudere communautaire, nationale en internationale beeldmerken die woordelement „Quick” bevatten - Oudere nationale en internationale woordmerken QUICK - Oudere nationale woordmerken QUICKIES - Verwarringsgevaar - Weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)

(2006/C 96/21)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Evrard en P. Péters, advocaten)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral als gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Quick restaurants SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: É. De Gryse en D. Moreau, advocaten)

Voorwerp van de zaak

Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2003 (zaak R 922/2001-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé SA en Quick restaurants SA

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 94 van 17.4.2004.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Adam tegen Commissie

(Zaak T-342/04) (1)

(„Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Begrip „diensten verricht voor andere staat””)

(2006/C 96/22)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Herta Adam (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

Voorwerp van de zaak

Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 2 september 2003 houdende weigering om verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen voorzien in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 262 van 23.10.2004.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Standertskjöld-Nordenstam en Heyraud tegen Commissie

(Gevoegde zaken T-437/04 en T-441/04) (1)

(„Ambtenaren - Bevordering langs zogenoemde „tweede weg” - Bevorderingsronde 2003 - Niet-plaatsing op lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor bevordering tot rang A3 - Schending van artikel 45 van Statuut en van beginsel van gelijke behandeling”)

(2006/C 96/23)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekers: Holger Standertskjöld-Nordenstam (Waterloo, België) (vertegenwoordiger: T. Demaseure, advocaat) en Jean-Claude Heyraud (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

Voorwerp van de zaak

Verzoeken tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om verzoekers' naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die voor het jaar 2003 het meest in aanmerking komen voor bevordering tot de rang A3 uit hoofde van de procedure langs de zogenoemde „tweede weg”.

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 6 van 8.1.2005.

----

----

Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2006 — Karatzoglou tegen EBW

(Zaak T-471/04) (1)

(„Tijdelijk functionaris - Beëindiging van overeenkomst - Artikel 47, lid 2, sub a, RAP - Inachtneming van bepalingen van overeenkomst - Gewettigd vertrouwen”)

(2006/C 96/24)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoeker: Georgios Karatzoglou (Ioannina, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verweerder: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, S. Orlandi, X. Martin en C. Manolopoulos, advocaten)

Voorwerp van de zaak

Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het EBW van 26 februari 2004 houdende beëindiging van verzoekers aanwervingovereenkomst.

Dictum van het arrest

----

(1)PB C 57 van 5.3.2005.

----

----

Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 februari 2006 — Centro Europa 7 tegen Commissie

(Zaak T-338/04) (1)

(„Artikel 86, lid 3, EG - Afwijzing van klacht - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid”)

(2006/C 96/25)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Centro Europa 7 Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: V. Ripa di Mena en R. Mastroianni, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en F. Amato, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verweerster: Mediaset Spa (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: M. Bay, advocaat)

Voorwerp van de zaak

Verzoek om nietigverklaring van de brief van de Commissie van 4 juni 2004 [D (2000) 471] voorzover daarin wordt verworpen de klacht van verzoekster volgens welke de Italiaanse Republiek artikel 86 EG juncto artikel 82 EG zou hebben geschonden

Dictum van de beschikking

----

(1)PB C 262 van 23.10.2004.

----

----

Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 februari 2006 — Nijs tegen Rekenkamer

(Zaak T-171/05 RII)

(„Kort geding - Ambtenaren - Nieuw verzoek - Artikel 109 van Reglement voor procesvoering - Nieuwe feiten”)

(2006/C 96/26)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoeker: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

Verweerster: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)

Voorwerp van de zaak

Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Rekenkamer van 2 december 2004 om een andere ambtenaar dan verzoeker te bevorderen tot het ambt van hoofdvertaler met indeling in de rang LA 5 bij de Nederlandse eenheid van de vertaaldienst van het secretariaat-generaal van de Rekenkamer.

Dictum van de beschikking

----

----

Beroep ingesteld op 14 december 2005 — Daishowa Seiki tegen BHIM

(Zaak T-438/05)

(2006/C 96/27)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekster: Daishowa Seiki Co. Ltd (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: T. Krüger, Rechtsanwalt)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tengelmann Warenhandelsgesellschaft KG (Mülheim, Duitsland)

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „BIG PLUS” voor waren van klasse 7 (Werktuigmachines van metaal, onderdelen en gereedschapshouders daarvoor) — aanvraag nr. 1 073 964

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Tengelmann Warenhandelsgesellschaft KG

Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „Plus” voor waren van onder meer de klassen 6 en 8

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, wegens het ontbreken van gevaar van verwarring van de conflicterende merken, aangezien de waren niet soortgelijk zijn en de merken niet overeenstemmen en aangezien het merk op grond waarvan oppositie is ingesteld, bovendien alleen uit de grafische voorstelling ervan onderscheidend vermogen haalt.

----

----

Beroep ingesteld op 25 januari 2006 — Trioplast Wittenheim tegen Commissie

(Zaak T-26/06)

(2006/C 96/28)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Verzoekster: Trioplast Wittenheim AS (Wittenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: Tommy Pettersson, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C (2005) 4634 def. in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken (hierna: „bestreden beschikking”), waarbij aan verzoekster een geldboete van 17,85 miljoen EUR werd opgelegd wegens deelname aan een mededingingsbeperkende gedraging op de markten voor industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Nederland, in strijd met artikel 81 EG.

Verzoekster betwist haar deelname aan die mededingingsverstorende gedraging tot 23 maart 1999 niet, maar heeft in maart 1999 de inbreuk beëindigd toen verzoeksters nieuwe eigenaar, Trioplast Industrier, zich van die mededingingsbeperkende gedraging bewust werd. De Commissie heeft derhalve volgens verzoekster een beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot de duur van de inbreuk van de vennootschap.

Verzoekster stelt bovendien met betrekking tot de ernst van de inbreuk dat in vergelijking met de overige betrokken ondernemingen de Commissie aan verzoekster een basisbedrag heeft opgelegd dat te hoog is gezien haar marktaandeel.

Verzoekster voert tot staving van haar verzoek verder aan dat de berekeningsmethode van de Commissie voor de bepaling van het boetebedrag onjuist is en dat een andere methode had moeten worden gebruikt, daar in aanmerking had moeten worden genomen dat verzoeksters inbreuk uit drie verschillende tijdsperioden bestaat, aangezien verzoekster drie verschillende eigenaren heeft gehad (St. Gobain, FLS en Trioplast Industrier) in de tijd waarin de inbreuk werd gepleegd. De methode van de Commissie heeft volgens verzoekster tot gevolg dat de totale hoofdelijke aansprakelijkheid van FLS en Trioplast Industrier meer bedraagt dan de totale aan verzoekster opgelegde geldboete, alsmede dat FLS en Trioplast Industrier in de praktijk hoofdelijk tot betaling zijn gehouden ook voor de periode waarin geen van die vennootschappen eigenaar van verzoekster was.

Verzoekster is verder nog van mening dat de Commissie verzachtende omstandigheden in aanmerking had moeten nemen met betrekking tot verzoeksters inbreuk aangezien verzoekster voortdurend een geringe en passieve rol bij de inbreuk, heeft gespeeld. De Commissie heeft, aldus verzoekster, voorts geen rekening gehouden met de 10 % regel van verordening nr. 1/2003 (1), en had zich tegenover verzoekster soepeler moeten opstellen dan in de bestreden beschikking het geval was.

Verzoekster stelt ten slotte dat de Commissie de beginselen van rechtzekerheid en evenredigheid heeft geschonden.

----

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag.

----

----

Beroep ingesteld op 27 januari 2006 — Justerini & Brooks Limited tegen BHIM

(Zaak T-32/06)

(2006/C 96/29)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekster: Justerini & Brooks Limited (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: B. Cordery, Solicitor)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Elia Canelo Gutierrez (Talavera de la Reina, Spanje)

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „J&B” voor waren en diensten van de klassen 14, 18, 21, 25, 33 en 43 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 696 383)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Elia Canelo Gutierrez

Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk „JOB” voor waren van klasse 33 (inschrijvingsnr. 275 247)

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 8, lid 2, sub a-iii, en 73 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad en van procedurele voorschriften, zoals geformuleerd in verschillende regels van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie

----

----

Beroep ingesteld op 26 januari 2006 — Bundesverband deutsche Banken e.V. tegen Commissie

(Zaak T-36/06)

(2006/C 96/30)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoeker: Bundesverband deutsche Banken e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer en K.-S. Scholz, Rechtsanwälte)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker komt op tegen de beschikking van de Commissie van 6 september 2005 [K(2005)3232 def.], waarin de Commissie heeft bepaald dat de aangemelde inbreng van bijzonder vermogen in de vorm van het Hessische Investitionsfonds als stille deelneming in de Landesbank Hessen-Thüringen (hierna: „Helaba”) geen steunmaatregel vormt.

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

In de eerste plaats betoogt hij dat de Commissie het motiveringvereiste van artikel 253 EG heeft geschonden.

In de tweede plaats voert verzoeker ter ondersteuning van zijn beroep aan dat verweerster, door haar goedkeuring te verlenen aan de overeengekomen vergoeding voor de deelneming in Helaba, het beginsel van de markteconomisch handelende investeerder, en daarmee artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden.

Voorts betoogt verzoeker dat de Commissie ten onrechte de herfinancieringskosten wegens het ontbreken van liquiditeit van de deelneming in Helaba heeft afgetrokken. Daarom is het beginsel van de markteconomisch handelende investeerder, en daarmee artikel 87, lid 1, EG geschonden.

Ten slotte laakt verzoeker de schending van het recht om te worden gehoord, aangezien de Commissie heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG, juncto artikel 6 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) in te leiden.

----

(1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag.

----

----

Beroep ingesteld op 7 februari 2006 — MEGGLE tegen BHIM

(Zaak T-37/06)

(2006/C 96/31)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekster: MEGGLE Aktiengesellschaft (Wasserburg a. Inn, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Raab, Rechtsanwalt)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Clover Corporation Limited (North Sydney, Australië)

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Clover Corporation Limited

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „HiQ met klaverblad” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 (nr. 2 171 114)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

Oppositiemerk of -teken: Duits beeldmerk „klaverblad” voor waren van de klassen 1, 3, 5, 29, 30, 31, 32 en 33 (nr. 980 458) en Duits beeldmerk „klaverblad” voor waren van de klassen 1, 3, 5, 29, 30, 31, 32, 33 (nr. 396 52 600)

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) aangezien er gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat. De betrokken merken stemmen in hoge mate overeen en de oudere merken bezitten groot onderscheidend vermogen. Schending van artikel 74, lid 1, eerste en tweede volzin, van verordening nr. 40/94 doordat het Bureau zijn verplichting tot onderzoek van de aangevoerde feiten niet is nagekomen.

----

(1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.

----

----

Beroep ingesteld op 9 februari 2006 — Trioplast Industrier tegen Commissie

(Zaak T-40/06)

(2006/C 96/32)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Verzoekster: Trioplast Industrier AB (Smålandsstenar, Zweden) (vertegenwoordiger: Tommy Pettersson, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-26/06, Trioplast Wittenheim tegen Commissie.

----

----

Beroep ingesteld op 6 februari 2006 — Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-41/06)

(2006/C 96/33)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekster: Republiek Polen (vertegenwoordiger: Pawel Szalamacha als gemachtigde)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2005 in zaak COMP/M.3894 waarbij de concentratie van de banken Unicredito Italiano SpA (UCI) en Bayerische Hypo- und Vereinsbank AG (HVB) verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard. Beide banken bezitten aandelen in bankinstellingen in Polen en volgens de uiteenzetting van verzoekster leidt de voorgenomen concentratie ertoe dat UCI de controle over het door HVB gehouden aandeel in de Poolse bankmarkt krijgt.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

----

(1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395, blz. 1).

(2)  Overeenkomst inzake de verkoop van de aandelen van de bank van de Poolse bijstandskas NV – Grupa Pekao SA gesloten op 23 juni 1999 tussen de Staatskas (Ministerie van Financiën) van de Republiek Polen en Unicredito Italiano Spa en Allianz AG.

(3)  Verordening (EG) nr. 802/2004 van de Commissie van 7 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 133, blz. 1).

----

----

Beroep ingesteld op 21 februari 2006 — Fardem Packaging/Commissie

(Zaak T-51/06)

(2006/C 96/34)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Fardem Packaging B.V. (Edam, Nederland) [vertegenwoordigd door: F.J. Leeflang, advocaat]

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partij

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/F/38.354 — industriële zakken), waarin verzoekster hoofdelijk aansprakelijk werd gehouden voor haar deelname aan een kartel en veroordeeld werd tot het betalen van een boete.

Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster een schending aan van artikel 81 EG, artikel 253 EG, artikel 23, lid 2, van Verordening 1/2003, evenals een schending van het zorgvuldigheidsbeginsel, het motiveringsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel.

Verzoekster voert vooreerst aan dat de Commissie het verweer van verzoekster met betrekking tot haar beleid voor en vanaf 1997 heeft miskend. Verzoekster ontkent haar deelname aan het kartel niet, maar wijst erop dat zij voor 1997 volledig afhankelijk was van haar toenmalige moedermaatschappij. Na 1997, was zij echter onafhankelijk en zijn haar intenties geleidelijk doch wezenlijk veranderd.

Verzoekster voert verder aan dat de Commissie uitgaat van een onjuiste waardering van de feiten met betrekking tot de deelname van verzoekster aan de groepen „Valveplast”, „Benelux” en „Teppema”, evenals met betrekking tot de deelname aan de groepen „België” en „Blokzakken”. Volgens verzoekster heeft de Commissie een aantal conclusies aangenomen die onzorgvuldig en ten aanzien van een aantal gedragingen onjuist zijn. Verzoekster merkt eveneens op dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het feit dat de groepen „België” en „Blokzakken” voor 1997 beëindigd waren.

Verder zou de Commissie een onjuiste waardering van de feiten hebben gemaakt met betrekking tot de geografische marktafbakening. Verzoekster wijst er in dit verband op dat zij geen omzet realiseert in Spanje en slechts een minimale omzet in Frankrijk.

Verzoekster verwijt de Commissie eveneens dat zij de clementieregeling niet op verzoekster heeft toegepast en dat zij bepaalde feiten aangevoerd door verzoekster niet als verzachtende omstandigheid heeft aangemerkt.

In verband met de bepaling van het basisbedrag van de boete, bestrijdt verzoekster dat de individuele marktaandelen zijn vastgesteld op basis van behaalde omzetten in plaats van tonnages, het toepassen van een gedifferentieerde behandeling in categorieën op basis van marktaandeel en het uitvoeren van deze differentiatie in categorieën evenals het koppelen van het basisbedrag van de boete aan elke vastgestelde categorie.

Tenslotte voert verzoekster aan dat de Commissie ten onrechte heeft besloten dat verzoekster en Kendrion N.V. een economische eenheid vormen, waardoor Kendrion ten onrechte is beboet als gevolg van een inbreuk van verzoekster.

----

----

Beroep ingesteld op 21 februari 2006 — Harry's Morato tegen BHIM

(Zaak T-52/06)

(2006/C 96/35)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Harry's Morato SpA (Altavilla Vicentina, Italië) (vertegenwoordigers: N. Ferretti, G. Casucci en F. Trevisan, advocaten)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero oHG mbH

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Morato” (inschrijvingsaanvraag nr. 1 849 439) voor waren van klasse 30

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: FERRERO oHG mbH

Oppositiemerk of -teken: het Duitse woordmerk „MORETTO” (nr. 39 707 273) voor waren van klasse 30

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van inschrijvingsaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: verval van het merk „MORETTO” wegens niet-gebruik, en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (verwarringsgevaar)

----

----

Beroep ingesteld op 22 februari 2006 — Kendrion/Commissie

(Zaak T-54/06)

(2006/C 96/36)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Kendrion N.V. (Zeist, Nederland) [vertegenwoordigd door: P. Glazener, advocaat, C.C. Meijer, advocaat]

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partij

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/F/38.354 — industriële zakken), waarin verzoekster aansprakelijk werd gehouden voor een inbreuk op de mededingingsregels en veroordeeld werd tot het betalen van een boete.

Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster een schending aan van artikel 81 EG, artikel 253 EG en artikel 15, lid 2, van Verordening 1/2003, aangezien het dictum van de beschikking inconsistent is met de gronden van de beschikking. Volgens verzoekster wordt haar in de motivering van de bestreden beschikking geen eigen deelname aan de inbreuk verweten, terwijl haar in het dictum een inbreuk op artikel 81 EG wordt verweten.

Verzoekster voert verder een schending aan van artikel 81 EG, artikel 253 EG en artikel 23, lid 2, van Verordening 1/2003 doordat de Commissie ten onrechte heeft aangenomen dat verzoekster en Fardem Packaging B.V. een economische eenheid vormen, waardoor verzoekster ten onrechte is beboet als gevolg van een inbreuk van Fardem Packaging.

Volgens verzoekster heeft de Commissie eveneens een schending begaan van artikel 81 EG, artikel 253 EG, artikel 23, lid 2, van Verordening 1/2003 en algemene rechtsbeginselen, waaronder het zorgvuldigheidsbeginsel, het verbod van willekeur, het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel.

Verzoekster voert aan dat de Commissie verzoekster aansprakelijk heeft gehouden voor een inbreuk die door Fardem Packaging is gepleegd in afwijking van andere beschikkingen van de Commissie waarin de moedermaatschappij niet aansprakelijk wordt gehouden. Eveneens werd aan verzoekster in haar hoedanigheid van moedermaatschappij een boete opgelegd die groter is dan het bedrag waarvoor de dochteronderneming die de inbreuk pleegde hoofdelijk aansprakelijk is gehouden. Verder zou verzoekster anders behandeld zijn dan de andere moedermaatschappijen die hoofdelijk aansprakelijk worden gehouden voor inbreuken gepleegd door een dochtermaatschappij. De opgelegde boete aan verzoekster zou ook een schending vormen van het evenredigheidsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel.

Tenslotte, beroept verzoekster zich op een schending van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, in het bijzonder doordat er geen toepassing werd gegeven aan het in artikel 5, onder b, van die richtsnoeren bepaalde. Verzoekster voert aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de specifieke kenmerken van de onderneming.

----

----

Beroep ingesteld op 22 februari 2006 — RKW tegen Commissie

(Zaak T-55/06)

(2006/C 96/37)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekster: RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (Worms, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Hellmann, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def. van 30 november 2005 in de zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken. In de bestreden beschikking werd aan verzoekster een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG, daar zij volgens de Commissie aan een complex van overeenkomsten en afgestemde feitelijke gedragingen in de sector industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Nederland heeft deelgenomen.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking het legaliteitsbeginsel schendt. De geldboetepraktijk van de Commissie vindt geen steun in de machtigingsgrondslag van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 (1) respectievelijk artikel 23 van verordening nr. 1/2003. (2) In dit verband stelt verzoekster ook schending van het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.

Voorts stelt verzoekster onjuiste toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 alsmede van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. Met name de bewijsvoering en de beoordeling van de bewijzen met betrekking tot verzoekster vertonen gebreken. Bovendien is verzoekster met het oog op de bestaande beschikkingspraktijk onevenredig gestraft. Gezien de hoogte van het wegens de zwaarte van de inbreuk vastgestelde basisbedrag, klaagt verzoekster vanuit verschillende gezichtspunten over een ongelijke behandeling ten opzichte van de andere adressaten van de bestreden beschikking. Voorts stelt verzoekster rechtsfouten van de Commissie met het oog op de beoordeling van de duur van de inbreuk en de niet-inaanmerkingneming van verzachtende omstandigheden. Ten slotte voert verzoekster aan dat artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 ook wegens een onjuiste berekening van de geldboeten met het oog op de toepassing van de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten is geschonden.

----

(1)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. 13, van 21 februari 1962, blz. 204).

(2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

----

----

Beroep ingesteld op 17 februari 2006 — Frankrijk tegen Commissie

(Zaak T-56/06)

(2006/C 96/38)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Franse Republiek (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Ramet, gemachtigden)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Bij beschikking van 30 juni 1997, vastgesteld op voorstel van de Commissie, heeft de Raad overeenkomstig de procedure van richtlijn 92/81/EEG (1) de lidstaten toestemming verleend, op bepaalde, voor specifieke doeleinden gebruikte minerale oliën bestaande verlagingen of vrijstellingen van het accijnsrecht toe te passen en te blijven toepassen. Bij vier opeenvolgende beschikkingen heeft de Raad deze toestemming verlengd; de laatste termijn verstrijkt op 31 december 2006. Frankrijk mag deze verlagingen of vrijstellingen toepassen op zware stookolie die als brandstof wordt gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in de Gardanne.

Bij brief van 13 oktober 2001 heeft de Commissie Frankrijk in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG ten aanzien van de vrijstelling van accijnsrechten op mineralen oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in de Gardanne. (2) Na afloop van deze procedure heeft de Commissie op 7 december 2005 de bestreden beschikking (3) vastgesteld, waarin zij tot de conclusie komt dat de door Frankrijk, Ierland en Italië verleende vrijstelling van accijnsrechten voor minerale oliën die worden gebruikt als brandstof voor de productie van aluminiumoxide in respectievelijk de Gardanne, Shannon en Sardinië, staatssteun vormt in de zin van artikel 87, lid 1, EG die gedeeltelijk onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, en aldus de betrokken lidstaten gelast deze steun terug te vorderen.

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster de gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking voorzover zij betrekking heeft op de door haar voor de Gardanne verleende vrijstelling.

Zij voert verschillende middelen aan. Het eerste betreft miskenning van het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG. Volgens haar heeft de Commissie het recht geschonden door te concluderen dat er sprake is van staatssteun, hoewel niet alle in het arrest Altmark (4) gestelde voorwaarden hiervoor zijn vervuld; met name is er geen aantasting van de mededinging of verstoring van de werking van de interne markt. De Commissie kan niet enerzijds de Raad voorstellen om op grond van richtlijn 92/81/EEG een beschikking vast te stellen waarbij een vrijstelling van accijnsrechten wordt toegestaan, en instemmen met de verlenging van deze toestemming, en anderzijds vaststellen dat deze vrijstelling een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormt.

Met haar tweede middel klaagt verzoekster over een motiveringsgebrek. Voorzover de Commissie in de bestreden beschikking uitgaat van een aantasting van de mededinging, is haar redenering tegenstrijdig.

Met haar derde, subsidiair aangevoerde middel stelt verzoekster dat de in artikel 5 van de bestreden beschikking opgelegde verplichting tot terugvordering in strijd is met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel en met het beginsel van de eerbiediging van een redelijke termijn. Volgens haar kunnen de begunstigden van de vrijstelling zich tot het tijdstip van de vaststelling van de litigieuze beschikking en niet slechts, zoals de Commissie stelt, tot het tijdstip van de bekendmaking van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure beroepen op het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel. Ten slotte voert verzoekster aan dat het stilzitten van de Commissie gedurende een periode van vier jaar tussen het besluit tot inleiding van de procedure en de uiteindelijke beschikking eveneens een schending inhoudt van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel en het beginsel van de eerbiediging van een redelijke termijn.

----

(1)  Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën.

(2)  Bekendgemaakt in PB C 30 van 2 februari 2002.

(3)  Beschikking C(2005) 4436 def., staatssteun nr. C 78-79-80/2001.

(4)  Arrest Hof van 24 juli 2004, Altmark Trans, C-280/00, Jurispr. blz. I-7747.

----

----

Beroep ingesteld op 17 februari 2006 — Marly tegen BHIM

(Zaak T-57/06)

(2006/C 96/39)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekster: Marly SA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Mouffe, advocaat)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Erdal Gesellschaft m.b.H. (Hallein, Oostenrijk)

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk TOPIX voor waren van klasse 3 (aanvraag nr. 2 326 072)

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Erdal Gesellschaft m.b.H.

Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk TOFIX voor waren van de klassen 3 en 4

Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle omstreden waren

Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de conflicterende merken visueel en begripsmatig verschillen en er een zeer groot onderscheid bestaat tussen de door de twee merken aangeduide waren.

----

----

Beroep ingesteld op 22 februari 2006 — H.A.L.T.E. tegen Commissie

(Zaak T-58/06)

(2006/C 96/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Honorable Association de Logisticiens et de Transporteurs Européens — H.A.L.T.E. (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-L. Lesquins, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep verzoekt een vereniging van op het gebied van berichtendienst, vervoer en logistiek werkzame vennootschappen het Gerecht om een nalaten van de Commissie vast te stellen, voorzover deze onrechtmatig heeft nagelaten om een formele onderzoeksprocedure in te leiden zoals is voorzien in artikel 88 EG en voorlopige maatregelen te gelasten tot opschorting van de betaling van de steun die verzoekster betwist in een klacht betreffende herstructureringssteun die door de SNCF, een overheidsonderneming die voor 100 % in handen is van de Franse staat, aan de goederenvervoeronderneming SCS SERNAM is toegekend.

Ter ondersteuning van haar beroep wegens nalaten voert verzoekster een aantal argumenten aan die in wezen kunnen worden gerangschikt in twee middelen.

Het eerste middel betreft schending van artikel 88, lid 2, EG. Verzoekster stelt dat het feit dat meer dan zes maanden zijn verstreken sinds haar eerste klacht, hoewel de Commissie op de hoogte was van het dossier doordat zij tevoren beschikkingen had gegeven waarvan de schending het voorwerp van de klacht is, erop duidt dat de Commissie op aanzienlijke moeilijkheden is gestuit bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de betrokken steun met de gemeenschappelijke markt. Op grond hiervan had de Commissie de formele onderzoeksprocedure betreffende de steun die het voorwerp van de klacht vormt, moeten inleiden. Voorts kan de eventuele niet-aanmelding van de steun door de Franse autoriteiten de Commissie niet ontslaan van haar zorgvuldigheidsverplichtingen en moet zij haar onderzoeksbevoegdheden uitoefenen zodra zij beschikt over informatie over overheidsmaatregelen die in strijd kunnen zijn met de beginselen van de gemeenschappelijke markt, vooral in het kader van een klacht betreffende schending van haar eerdere beschikking tot vaststelling van de voorwaarden voor de verenigbaarheid van staatssteun met de gemeenschappelijke markt. (1)

Het tweede middel betreft schending van artikel 11 van verordening nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (thans artikel 88 EG). (2) De Commissie had voorlopige maatregelen moeten gelasten tot opschorting van de betaling van de steun, aangezien was voldaan aan de objectieve voorwaarde van spoedeisendheid.

----

(1)  Het gaat om de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende de door Frankrijk ten dele uitgevoerde staatssteun ten gunste van de onderneming Sernam, C(2004) 3940 def.

(2)  PB L 83, blz. 1; deze verordening is laatstelijk gewijzigd bij verordening nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 (PB L 182, blz. 2).

----

----

Beroep ingesteld op 16 februari 2006 — Italiaanse Republiek tegen Commissie

(Zaak T-60/06)

(2006/C 96/41)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello stato)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeksters

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt in het kader van het onderhavige beroep op tegen beschikking C(2005) 4436 def. van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door Frankrijk, Ierland en Italië verleende vrijstelling van accijnsrechten voor minerale oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in respectievelijk de Gardanne, Shannon en Sardinië.

Met betrekking tot verzoekster is in deze beschikking vastgesteld dat:

Verzoekster betoogt het volgende:

Verzoekster beroept zich ten slotte op het vertrouwensbeginsel en op het vermoeden van wettigheid van de handelingen van de instellingen.

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — FLS Plast tegen Commissie

(Zaak T-64/06)

(2006/C 96/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekster: FLS Plast A/S (Kopenhagen, Denemarken) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, en M. Thill-Tayara, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld, dat verzoekster inbreuk op artikel 81 EG had gemaakt door deel te nemen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector plastic industriezakken, dat zich uitstrekte tot België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en Spanje. De inbreuk bestond in de vaststelling van prijzen en de invoering van berekeningsmodellen voor gemeenschappelijke prijzen, de verdeling van de markten en de toekenning van verkoopquota, de toewijzing van klanten, transacties en orders, de indiening van onderling afgestemde offertes met betrekking tot sommige aanbestedingen en de uitwisseling van individuele informatie. Verzoeksters inbreuk hield verband met het gedrag van een andere onderneming, Trioplast Wittenheim AS („TW”), waarvan is vastgesteld dat zij aan het betrokken kartel heeft deelgenomen. Verzoekster had aandelen in TW gehad en TW was haar 100 % dochtermaatschappij voor het grootste deel van de periode waarvoor verzoekster aansprakelijk was gesteld. Aan TW werd een geldboete opgelegd en verzoekster werd voor een gedeelte van die boete hoofdelijk aansprakelijk gesteld.

Verzoekster betwist niet het bestaan en de duur van het kartel of de deelname van haar voormalige dochtermaatschappij, en stelt dat de Commissie een rechtsfout heeft gemaakt bij de vaststelling van de aan haar opgelegde geldboete. Verzoekster wijst erop dat het gedeelte van de geldboete waarvoor verzoekster aansprakelijk was gesteld, kennelijk onevenredig is aan de periode waarin zij aandelen in TW had.

Verzoekster stelt verder dat de bestreden beschikking de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid schendt, voorzover daarbij zowel verzoekster als haar eigen moedervennootschap voor TW's gedrag aansprakelijk werd gesteld, ook al besloot de Commissie de bestreden beschikking niet tot de tussenholdings te richten en heeft zij inderdaad die beschikking niet tot die vennootschappen behalve verzoekster gericht.

Verzoekster voert ook aan dat zij zich niet bewust was van het onrechtmatige gedrag van TW, geen invloed heeft uitgeoefend op haar bestuur en geen onderdeel was van de onderneming (TW) die bij de in de bestreden beschikking genoemde inbreuken betrokken was, zodat de bestreden beschikking onrechtmatig is en nietig dient te worden verklaard.

Subsidiair, verzoekt verzoekster het Hof in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht het bedrag van de geldboete te verlagen. In dit verband voert zij aan dat de aan TW opgelegde geldboete te hoog was aangezien haar beschikkingspraktijk en de ernst van de inbreuk de hoogte van het basisbedrag van de geldboete niet rechtvaardigen, dat de Commissie de duur van de inbreuk met betrekking tot TW onjuist heeft vastgesteld, en dat de Commissie niet heeft onderzocht of de aan TW en verzoekster opgelegde geldboeten voldeden aan de regel betreffende het maximum van 10 %.

Wat de aan haar zelf opgelegde geldboete betreft, stelt verzoekster ook dat deze onevenredig hoog is, gezien het ontbreken van een afschrikkende werking, de duur en de intensiteit van de inbreuk. Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie ten onrechte haar aansprakelijkheid niet heeft verminderd in overeenstemming met de mededeling inzake medewerking, meer in het bijzonder door de aan TW verleende 30 % vermindering niet ook toe te passen op verzoeksters eigen aansprakelijkheid en te weigeren verzoekster een vermindering toe te kennen. Ten slotte beroept verzoekster zich op het beginsel ne bis in idem en op het beginsel volgens hetwelk straffen verband moeten houden met de specifieke omstandigheden van elke verzoeker; in dit verband wijst verzoekster erop dat zij, hoewel zij slechts gedurende 35 % van de periode van TW's deelname aan het kartel de moedervennootschap van TW was, werd verplicht 85,7 % van de geldboete van TW te betalen.

----

----

Beroep ingesteld op 24 februari 2006 — FLSmidth tegen Commissie

(Zaak T-65/06)

(2006/C 96/43)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekster: FLSmidth & Co. A/S (Valby, Denemarken) (vertegenwoordiger: J.-E. Svensson, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld, dat verzoekster inbreuk op artikel 81 EG had gemaakt door deel te nemen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector plastic industriezakken, dat zich uitstrekte tot België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en Spanje. De inbreuk bestond in de vaststelling van prijzen en de invoering van berekeningsmodellen voor gemeenschappelijke prijzen, de verdeling van de markten en de toekenning van verkoopquota, de toewijzing van klanten, transacties en orders, de indiening van onderling afgestemde offertes met betrekking tot sommige aanbestedingen en de uitwisseling van individuele informatie.

Verzoeksters inbreuk hield verband met het gedrag van een andere onderneming, Trioplast Wittenheim AS („TW”), waarvan de deelname aan het betrokken kartel is vastgesteld. Verzoekster had aandelen in TW gehad en TW was haar 100 % dochtermaatschappij voor het grootste deel van de periode waarvoor verzoekster aansprakelijk was gesteld. Aan TW werd een geldboete opgelegd en verzoekster werd voor een gedeelte van die boete hoofdelijk aansprakelijk gesteld.

Tot staving van haar beroep stelt verzoekster om te beginnen dat de Commissie de toets voor aansprakelijkheid van de moedermaatschappij niet correct heeft toegepast, daar zij geen bewijs heeft geleverd waaruit blijkt dat er met betrekking tot verzoekster sprake was van omstandigheden die een vermoeden van invloed van de moedermaatschappij op TW konden schragen. Verzoekster stelt ook dat de Commissie in elk geval niet de correcte wettelijke toets heeft toegepast, daar een strikter geheel van criteria geldt in een situatie als de onderhavige waarin volgens de Commissie TW's deelname aan het kartel een aanvang nam lang voordat zij door verzoeksters dochtermaatschappij werd gekocht, en daarmee na haar verkoop bleef doorgaan. Hoe dan ook, verzoekster is van mening dat zij heeft bewezen dat TW onafhankelijk haar eigen gedrag op de markt bepaalde en geen instructies van verzoekster uitvoerde.

Verzoekster betoogt ook dat het discriminerend, onevenredig en willekeurig is om haar aansprakelijk te stellen, aangezien bij geen van de andere bij de beschikking betrokken groepen de dochtermaatschappij, de moedermaatschappij en grootmoedermaatschappij aansprakelijk werden gesteld, zoals met TW en verzoekster is gebeurd. Bovendien, ook al had TW voordien deel uitgemaakt van een andere groep, de Commissie heeft geen lid van die andere groep aansprakelijk gesteld voor TW's deelname aan het kartel. Ten slotte is de aan verzoekster toegerekende aansprakelijkheid onevenredig, aangezien verzoekster aansprakelijk werd gesteld voor 85,7 % van de aan TW opgelegde geldboete hoewel zij gedurende niet meer dan 8 van de in totaal 20 jaar waarin TW vermoedelijk aan het kartel had deelgenomen, daarin aandelen had gehad.

Verzoekster beroept zich ook op laatstgenoemde argumenten tot staving van haar subsidiaire vordering tot verlaging van de aan haar opgelegde geldboete. Zij betoogt verder dat de aan haar opgelegde geldboete excessief is, aangezien de Commissie voor verzoekster geen apart basisbedrag van de geldboete heeft bepaald waarbij ermee rekening werd gehouden dat zij niet aansprakelijk was. Zij stelt ook dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door geen rekening te houden met bepaalde verzachtende omstandigheden te haren gunste.

Tot slot stelt verzoekster dat de Commissie nog meer onrechtmatig heeft gehandeld door TW aansprakelijk te stellen voor de periode van 1982 tot en met 1988, door aan laatstgenoemde een geldboete op te leggen die onevenredig en excessief is en meer dan 10 % van de maximale omzet bedraagt, en door verzoekster als secundaire aansprakelijke partij niet te laten profiteren van de aan de primair aansprakelijke partij, TW, toegekende clementie, of althans haar op grond van de mededeling inzake medewerking een onafhankelijke verlaging van de geldboeten te verlenen.

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen tegen Commissie

(Zaak T-66/06)

(2006/C 96/44)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekster: JM Gesellschaft für industrielle Beteiligungen mbH & Co. KGaA (Worms, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Hellmann, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def. van 30 november 2005 in de zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken. In de bestreden beschikking werd aan RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (RKW) en verzoekster hoofdelijk een geldboete wegens schending van artikel 81 EG opgelegd. Zij zouden volgens de Commissie aan een complex van overeenkomsten en afgestemde feitelijke gedragingen in de sector industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Nederland hebben deelgenomen.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking het legaliteitsbeginsel schendt. Verweerster heeft zonder enige rechts- en machtigingsgrondslag bepaald dat verzoekster hoofdelijk aansprakelijk is met RKW.

Verzoekster stelt voorts dat de inbreuk van RKW aan haar werd toegerekend. De hiervoor door het Hof geformuleerde voorwaarden zijn niet vervuld. Voorts stelt verzoekster met betrekking tot de haar toegerekende inbreuk schending van het legaliteitsbeginsel, daar de geldboetepraktijk van de Commissie geen steun vindt in de machtigingsgrondslag van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962. (1) In dit verband stelt verzoekster ook schending van het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.

Voorts stelt verzoekster onjuiste toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 alsmede van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. Met name de bewijsvoering en de beoordeling van de bewijzen met betrekking tot verzoekster vertonen gebreken. Bovendien is RKW met het oog op de bestaande beschikkingspraktijk onevenredig gestraft. Gezien de hoogte van het wegens de zwaarte van de inbreuk vastgestelde basisbedrag, klaagt verzoekster vanuit verschillende gezichtspunten over een ongelijke behandeling van RKW ten opzichte van de andere adressaten van de bestreden beschikking. Voorts stelt verzoekster rechtsfouten van de Commissie met het oog op de beoordeling van de duur van de inbreuk en de niet-inaanmerkingneming van verzachtende omstandigheden. Ten slotte voert verzoekster aan dat artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 ook wegens een onjuiste berekening van de geldboeten inzake RKW uit het oogpunt van de toepassing van de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten is geschonden.

----

(1)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. 13, van 21 februari 1962, blz. 204).

----

----

Beroep ingesteld op 20 februari 2006 — Elini/BHIM

(Zaak T-67/06)

(2006/C 96/45)

Taal van het verzoekschrift: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Elini N.V. (Antwerpen, België) [vertegenwoordigd door: F. Cornette en S. Tilsley, advocaten]

Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Andere partij voor de kamer van beroep: Rolex S.A. (Genève, Switzerland)

Conclusies van verzoekende partij

Middelen en voornaamste argumenten

Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Elini N.V.

Betrokken gemeenschapsmerk: het figuratieve merk „Elini” voor waren behorende tot klasse 14 (juwelierswaren, uurwerken, horlogebandjes, glaswerk voor horloges, horlogekettingen en edelstenen)

Houder van het oppositiemerk of –teken in de oppositieprocedure: Rolex S.A.

Oppositiemerk of –teken: het figuratieve gemeenschapsmerk „Cellini” voor waren behorende tot onder andere klasse 14 (registratienummer 1 456 102)

Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van het aangevraagde gemeenschapsmerk

Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, eerste lid, onder b, van Verordening nr. 40/94.

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Stempher en Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher/Commissie

(Zaak T-68/06)

(2006/C 96/46)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partijen: Stempher B.V. (Rijssen, Nederland) en Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher C.V. [vertegenwoordigd door: J.K. de Pree, advocaat]

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekende partijen

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeksters vechten de beslissing van de Commissie aan van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/F/38.354 — industriële zakken).

Ter ondersteuning van hun verzoekschrift, roepen verzoeksters in dat de beschikking in strijd is met artikel 81 EG en met de artikelen 7 en 23 van Verordening 1/2003 (1) doordat en onvoldoende bewijs zou zijn voor de vaststelling dat verzoeksters inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG.

Verzoekster roepen verder in dat de beschikking in strijd is met artikel 25 van Verordening 1/2003 en met de voorheen geldende Verordening 2988/74 (2), omdat de bevoegdheid tot het vervolgen van de beweerde inbreuk is verjaard.

Subsidiair betogen verzoeksters dat artikel 2 van de bestreden beschikking in strijd is met artikel 23, lid 3, van Verordening 1/2003 en de boete richtsnoeren (3). De zwaarte van de aan verzoeksters ten laste gelegde inbreuk zou onjuist zijn beoordeeld en zou ten onrechte zijn gekwalificeerd als zeer zwaar. Verder zouden bij de vaststelling van de boete onjuiste factoren en onjuiste gegevens in aanmerking zijn genomen. Volgens verzoeksters, heeft dit geleid tot een onevenredig zware boete.

Verzoeksters voeren tenslotte aan dat de bestreden beschikking is genomen met schending van wezenlijke vormvoorschriften en in strijd met het motiveringsbeginsel omdat er geen zorgvuldig onderzoek zou hebben plaatsgevonden, geen goede beschrijving zou zijn gemaakt van de inbreuk waaraan verzoeksters zouden hebben deelgenomen en van de markt waarop zij zou hebben plaatsgevonden. Volgens verzoeksters ontbreekt eveneens een beschrijving van de elementen op basis waarvan de zwaarte van de inbreuk is beoordeeld die aan hen ten laste wordt gelegd.

----

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1)

(2)  Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap (PB L 319, blz. 1)

(3)  Mededeling van de Commissie - Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3)

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Aughinish Alumina tegen Commissie

(Zaak T-69/06)

(2006/C 96/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekster: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Handoll en C. Waterson, solicitors)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeksters

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie heeft in de bestreden beschikking vastgesteld dat de onder andere door Ierland tot 31 december 2003 verleende vrijstelling van accijnsrechten voor zware stookolie die wordt gebruikt voor de productie van aluminiumoxide, staatssteun vormt in de zin van artikel 87, lid 1, EG. De Commissie kwam tot de conclusie dat de steun die was verleend tussen 17 juli 1990 en 2 februari 2002, niet behoefde te worden teruggevorderd voorzover zij onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt; de tussen 3 februari 2002 en 31 december 2003 verleende steun achtte zij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, EG, voorzover de begunstigden ten minste een accijns van 13,01 euro per 1 000 kg zware stookolie hadden betaald, en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt voorzover zij minder dan dat minimum hadden betaald. Zij gelastte onder meer Ierland om alle nodige maatregelen te nemen om de onrechtmatige steun van de begunstigden terug te vorderen.

Verzoekster, een Ierse vennootschap en een van de begunstigden van de betrokken steun, verzoekt om nietigverklaring van de bestreden beschikking. Zij voert om te beginnen aan dat de Commissie de betrokken steun ten onrechte niet heeft behandeld als bestaande steun in de zin van artikel 88, lid 1, EG. In dit verband voert zij drie alternatieve argumenten aan: de steun was bindend toegezegd vóór de toetreding van Ierland; de steun was in januari 1983 aangemeld en de Commissie heeft vóór 2000 zelfs niet overwogen om een procedure in te leiden; zelfs indien de steun als onrechtmatig moet worden beschouwd, heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd dat zij slechts gedeeltelijk als bestaande steun in de zin van artikel 15 van verordening nr. 659/99 (1) kan worden beschouwd.

Verzoekster betoogt verder dat de bestreden beschikking in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien deze voorbijgaat aan de toestemming die de Raad krachtens artikel 93 EG heeft verleend, en de Commissie zich niet heeft gehouden aan de procedure van artikel 8 van richtlijn 92/81 (2) voor het oplossen van problemen betreffende onder meer staatssteun, en evenmin de nietigverklaring heeft gevorderd van de betrokken beschikkingen van de Raad.

Verder heeft de Commissie volgens verzoekster geen rekening gehouden met de fundamentele vereisten van de artikelen 3 EG en 157 EG, dat het concurrentievermogen van de communautaire industrie wordt versterkt en dat er voor wordt gezorgd dat de noodzakelijke voorwaarden daarvoor aanwezig zijn.

Verzoekster beroept zich tevens op het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel. In dit verband wijst zij er nogmaals op dat de Commissie na de aanmelding van de steun gedurende 17 jaar niets hiertegen heeft ondernomen en niet is opgekomen tegen de beschikkingen van de Raad waarbij de geldigheid van de vrijstelling tot december 2006 werd verlengd.

Voorts heeft de op grond van artikel 88, lid 2, ingeleide procedure 43 maanden geduurd, wat volgens verzoekster buitensporig lang is, zodat de beginselen van behoorlijk bestuur en rechtszekerheid zijn geschonden.

Ten slotte heeft de Commissie de relevante markten en hun concurrentiestructuur niet naar behoren onderzocht, wat zij had moeten doen aangezien zij er zelf initieel van was uitgegaan dat er geen concurrentieverstoring was en de Raad de vrijstellingen tot 31 december 2006 had toegestaan.

----

(1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27 maart 1999, blz. 1).

(2)  Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316 van 31 oktober 1992, blz. 12).

----

----

Beroep ingesteld op 28 februari 2006 — Audi tegen BHIM

(Zaak T-70/06)

(2006/C 96/48)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekster: Audi Aktiengesellschaft (Ingolstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Gillert en F. Schiwek, Rechtsanwälte)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Vorsprung durch Technik” voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43 en 45 — aanvraag nr. 3 016 292

Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat het aangevraagde merk een voldoende groot onderscheidend vermogen bezit en in de bestreden beslissing het relevante publiek niet wordt omschreven.

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Groupe Gascogne tegen Commissie

(Zaak T-72/06)

(2006/C 96/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Groupe Gascogne (Saint-Paul-les-Dax, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Lazarus, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken), waarbij de Commissie heeft beslist dat de ondernemingen waartoe de beschikking is gericht, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel81 EG door deel te nemen aan overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector industriezakken, die zich uitstrekten tot België, Nederland, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk en Spanje. In het gedeelte van de beschikking dat verzoekster betreft, heeft de Commissie haar hoofdelijk met Sachsa Verpackung GmbH aansprakelijk gesteld voor de inbreuk wegens haar hoedanigheid van moedermaatschappij van laatstgenoemde. Verzoekster vordert subsidiair nietigverklaring enkel van artikel 2, sub i, waarbij haar een geldboete wordt opgelegd, en meer subsidiair de herziening van dit artikel die neerkomt op een verlaging van de opgelegde geldboete.

Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster drie middelen aan.

Primair, voert zij aan dat de Commissie het bepaalde in artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden door haar ten onrechte hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de gedragingen van Sachsa en haar hoofdelijk aansprakelijk te achten voor de betaling van de aan Sachsa opgelegde geldboete.

Subsidiair, stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het begrip onderneming in de zin van artikel 81 EG onjuist uit te leggen en bijgevolg haar een geldboete op te leggen die aan de hand van de geconsolideerde omzet van de Groupe Gascogne is berekend, terwijl volgens haar de Commissie zich op de gecumuleerde maatschappelijke omzet van de Groupe Gascogne en Sachsa had moeten baseren, daar zij niet de redenen heeft uiteengezet waarom de andere dochtermaatschappijen van de Groupe Gascogne dienden te worden opgenomen in de „onderneming” die aansprakelijk is voor de in de bestreden beschikking als mededingingsbeperkend aangemerkte gedragingen van Sachsa.

Meer subsidiair, stelt verzoekster dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door aan Sachsa en de Groupe Gascogne hoofdelijk een buitensporig hoge geldboete op te leggen met name door er niet op toe te zien dat er een redelijke verhouding bestaat tussen de opgelegde sanctie en de omzet die de Groupe Gascogne in de sector plastic zakken daadwerkelijk heeft behaald.

----

----

Beroep ingesteld op 27 februari 2006 — Bayer CropScience e.a. tegen Commissie

(Zaak T-75/06)

(2006/C 96/50)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoeksters: Bayer CropScience AG (Monheim am Rhein, Duitsland), Makhteshim-Agan Holding BV (Amsterdam, Nederland), Teko AE (Athene, Griekenland) en Aragonesas Agro SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeksters

Middelen en voornaamste argumenten

Richtlijn 91/414 (2) van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (bekend als de „gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn”) bepaalt dat de lidstaten gewasbeschermingsmiddelen slechts toelaten wanneer ze in bijlage I bij de richtlijn zijn opgenomen. Verzoeksters, die endosulfan produceren, verzoeken om nietigverklaring van de bestreden beschikking, waarbij is geweigerd, endosulfan in deze bijlage op te nemen.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren zij in de eerste plaats een aantal procedurele gebreken aan. De beoordeling in de bestreden beschikking verricht aan de hand van andere criteria dan die van richtlijn 91/414, is onvolledig en maakt slechts op selectieve wijze gebruik van de door verzoeksters aangevoerde gegevens. Bovendien zijn de nieuwe richtsnoeren en criteria van de Commissie met terugwerkende kracht toegepast nadat verzoeksters kennisgeving hadden gekregen en gegevens hadden aangedragen. Voorts heeft de Commissie geweigerd, verzoeksters te raadplegen en met hen te overleggen over een wijziging van de evaluatiecriteria en het evaluatiebeleid.

Verzoeksters stellen in de tweede plaats dat de bestreden beschikking een materieelrechtelijke schending van artikel 95, lid 3, EG en van artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414 oplevert. Volgens hen heeft de Commissie niet voldaan aan de krachtens deze bepalingen op haar rustende verplichting om werkzame stoffen tegen de achtergrond van de stand van de wetenschappelijke en technische kennis te beoordelen en in bijlage I op te nemen zodra ze aan de voorwaarden van artikel 5 voldoen.

In de derde plaats stellen zij schending van een aantal algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, namelijk het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, de verplichting tot zorgvuldige en onpartijdige beoordeling, het recht op een eerlijk proces (rechten van de verdediging en recht om te worden gehoord), het beginsel van deskundigheid en onafhankelijkheid van wetenschappelijke adviezen, het gelijkheidsbeginsel, het beginsel Lex specialis derogat legi generali en ten slotte het estoppel-beginsel.

----

(1)PB L 317 van 31.12.2005, blz. 25.

(2)PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

----

----

Beroep ingesteld op 1 maart 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie

(Zaak T-77/06)

(2006/C 96/51)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek tegen Commissie. (1)

----

(1)PB C 262, van 23.10.04, blz. 55.

----

----

Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Sachsa Verpackung tegen Commissie

(Zaak T-79/06)

(2006/C 96/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Sachsa Verpackung GmbH (Wieda, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Puel en L. François-Martin, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken), waarbij de Commissie heeft beslist dat de ondernemingen waartoe de beschikking is gericht, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel81 EG door deel te nemen aan overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector industriezakken, die zich uitstrekten tot België, Nederland, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk en Spanje. In het gedeelte van de beschikking dat verzoekster betreft, heeft de Commissie vastgesteld dat verzoekster aan één enkele voortdurende inbreuk heeft deelgenomen, en haar een geldboete opgelegd.

Tot staving van haar eerste conclusie, die primair is ingediend, beroept verzoekster zich op drie middelen.

Met het eerste middel verwijt zij de Commissie dat deze de mate van verzoeksters betrokkenheid bij het kartel kennelijk onjuist heeft beoordeeld door aan te nemen dat verzoekster actief aan de bepaling van algemene quota, aan een verdeling van de klanten en aan de prijsvaststelling had deelgenomen.

Het tweede middel is ontleend aan een motiveringsgebrek, voorzover de Commissie verzoeksters deelneming aan een subgroep Duitsland binnen het kartel niet rechtens genoegzaam heeft gemotiveerd.

Met haar middel stelt verzoekster dat de Commissie artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) en artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 (2) heeft geschonden, voorzover de Commissie zich volgens verzoekster ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat zij geen zelfstandige onderneming was, en eveneens ten onrechte heeft beslist dat Groupe Gascogne, haar moedermaatschappij, hoofdelijk aansprakelijk moest worden geacht voor de betaling van de geldboete. Zij stelt ook dat de Commissie een fout heeft gemaakt bij de bepaling van het gedeelte van de geldboete dat aan haar is toe te rekenen voor de periode van haar deelneming aan de inbreuk, dat bijgevolg meer dan het maximum van10 % van haar omzet bedroeg.

Tot staving van haar subsidiair aangevoerde conclusie stelt verzoekster dat de Commissie het bedrag van de opgelegde geldboete niet correct heeft beoordeeld, en dat zij het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door de zwaarte en de duur van de inbreuk onjuist te beoordelen en door geen rekening te houden met het bestaan van verzachtende omstandigheden alsmede verzoeksters medewerking uit hoofde van de mededeling inzake medewerking. (3)

----

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

(2)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. 13, van 21 februari 1962, blz. 204).

(3)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).

----

GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE

----

Beroep ingesteld op 13 december 2005 — Gesner tegen BHIM

(Zaak F-119/05)

(2006/C 96/53)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekster: C. Gesner (Kildedalsvej, Denemarken) (vertegenwoordigers: J. Vazquez Vazquez en C. Amo Quiñones, advocaten)

Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, tijdelijk functionaris bij het BHIM tot 15 april 2005, lijdt sinds 2003 aan een hernia van de tussenwervelschijf en verschillende aandoeningen van de wervelkolom. Ondanks de operaties en de verschillende medische en fysiotherapeutische handelingen die zij had ondergaan, hielden de hevige rugpijnen aan en het feit dat zij langdurig moest zitten, verergerde haar toestand, zodat zij gedurende verschillende maanden met ziekteverlof was.

Op 11 maart 2005 verzocht verzoekster het BHIM, een invaliditeitscommissie bijeen te roepen teneinde haar onvermogen haar functie bij het Bureau te vervullen door dit orgaan te laten vaststellen en haar een invaliditeitspensioen toe te kennen.

Het BHIM wees dit verzoek op twee gronden af. Ten eerste moet artikel 59 van het Statuut in die zin worden uitgelegd dat het besluit om de invaliditeitscommissie bijeen te roepen, moet worden genomen door het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG). In de tweede plaats heeft verzoekster, die in de afgelopen drie jaar slechts 294 dagen met ziekteverlof is geweest, niet de in artikel 59, lid 4, van het Statuut voorgeschreven termijn volgemaakt.

Ter staving van haar beroep voert verzoekster vier primaire middelen aan. Met het eerste middel betoogt zij dat het TABG zich niet bij uitsluiting bevoegd kan achten tot het bijeenroepen van de invaliditeitscommissie. Anders zou het TABG op voorhand, subjectief en willekeurig kunnen bepalen of de ambtenaar of functionaris voldoende ziek is om opgeroepen te worden om voor die commissie te verschijnen.

Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de motivering van de bestreden beschikking onjuist is. De toepassing van de in artikel 59, lid 4, van het Statuut opgenomen termijn maakt het verkrijgen van een invaliditeitspensioen onmogelijk voor functionarissen of ambtenaren die niet aan dit criterium voldoen, maar die niet in staat zijn om te werken als gevolg van een ongeval of een ziekte die zich snel openbaart.

Met haar derde middel betoogt verzoekster dat de op de samenstelling van een invaliditeitscommissie toepasselijke bepalingen vallen binnen het kader van artikel 59 van het Statuut, maar binnen het rechtskader voor de toekenning van invaliditeitspensioenen, te weten de artikelen 31 tot en met 33 van de Regeling welke van toepassing is op andere personeelsleden, artikel 9 van het Statuut en bijlage VIII daarbij.

Met haar laatste middel betoogt verzoekster dat de bestreden beslissing inbreuk maakt op het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van gelijke behandeling. Het BHIM belet zijn personeel de invaliditeitscommissie bijeen te laten roepen hoewel die mogelijkheid voor het overige personeel van de Gemeenschappen wel bestaat. Bovendien zou het voor ambtenaren van het BHIM met een contract van minder dan drie jaar, hoezeer zij ook niet in staat zijn te werken, moeilijk zijn een invaliditeitspensioen te verkrijgen omdat zij nooit aan de in artikel 59, lid 4, van het Statuut neergelegde termijn zouden kunnen voldoen.

----

----

Beroep ingesteld op 13 januari 2006 — Scafarto tegen Commissie

(Zaak F-6/06)

(2006/C 96/54)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoeker: Nicola Scafarto (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. D'Antuono en G. Somma, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, die op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EUR/A/155/2000 voor de rangen A6 en A7 was geplaatst, is na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut door de Commissie ingedeeld in de rang A*6.

In zijn beroep stelt hij hoofdzakelijk dat het besluit waarbij hij is ingedeeld, in strijd is met artikel 31 van het Statuut.

Dit besluit is in elk geval onwettig, voorzover de rechtsgrondslag ervan, dat wil zeggen artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut, onwettig is wegens schending van de volgende beginselen: rechtszekerheid, bescherming van gewettigd vertrouwen, non-discriminatie, gelijke behandeling, behoorlijk bestuur. Subsidiair stelt verzoeker dat de bescherming van het gewettigd vertrouwen weliswaar niet altijd absoluut is, maar dat elke uitzondering en/of afwijking naar behoren gerechtvaardigd moet worden, een voorwaarde waaraan in casu niet is voldaan.

----

----

Beroep ingesteld op 23 januari 2006 — B tegen Commissie

(Zaak F-7/06)

(2006/C 96/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: B (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster, ambtenaar bij de Commissie, komt op tegen het besluit tot definitieve vaststelling van haar rechten, waarbij verweerster heeft geweigerd om haar de ontheemdingstoelage toe te kennen.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster primair schending aan van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut. Zij werpt eveneens een exceptie van onwettigheid op, die erop neerkomt dat toepassing van het onder het eerste streepje van voornoemde bepaling neergelegde nationaliteitsvereiste op ambtenaren die zowel de nationaliteit hebben van de lidstaat van standplaats als die van een andere lidstaat de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling schendt.

Verzoekster betoogt voorts dat zij in ieder geval voldoet aan het onder het eerste streepje van de betrokken bepaling neergelegde woonplaatsvereiste.

Subsidiair voert verzoekster schending aan van artikel 4, lid 1, sub b, van bijlage VII bij het Statuut, voorzover de bestreden beschikking geen rekening houdt met het feit dat verzoekster zowel voldoet aan het nationaliteitscriterium als aan het in voormelde bepaling genoemde woonplaatscriterium.

Meer subsidiair voert verzoekster schending aan van artikel 4, lid 3, van bijlage VII bij het Statuut, in zoverre dat deze bepaling niet kan worden uitgelegd in die zin dat zij een ambtenaar die een dubbele nationaliteit bezit zou verplichten afstand te doen van de nationaliteit van zijn lidstaat van standplaats om aanspraak te maken op de ontheemdingstoelage.

----

----

Beroep ingesteld op 5 januari 2006 — André tegen Commissie

(Zaak F-10/06)

(2006/C 96/56)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoeker: Daniel André (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Jourdan, advocaat)

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, hulpconferentietolk, verricht punctuele diensten voor rekening van verschillende tolkendiensten van de gemeenschapsinstellingen. Zijn diensten worden verricht op basis van contracten waarin de dagen en de plaats zijn vastgelegd waarop moet worden getolkt. Deze contracten worden, voor wat betreft het financiële aspect, beheerst door de Overeenkomst betreffende de arbeidsvoorwaarden en de financiële regeling voor de hulpconferentietolken die door de instellingen van de Europese Unie in dienst worden genomen.

Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij de Commissie heeft geweigerd hem de in artikel 7 van voormelde Overeenkomst voorziene en in de aan deze Overeenkomst gehechte „uitvoeringsbepalingen” in detail geregelde forfaitaire reiskostenvergoeding te betalen.

In zijn beroep betwist verzoeker de uitlegging van deze bepalingen door verweerster, die het bestaan van inkomstenderving als gevolg van de reis als conditio sine qua non voor de betaling van de betrokken vergoeding stelt. Bovendien had de Commissie 12 januari 2005 als eerste dag van indiensttreding van verzoeker moeten beschouwen, ook al had laatstgenoemde reeds op 10 en 11 januari 2005 voor een communautaire instelling gewerkt.

Volgens verzoeker bevat de tekst van de Overeenkomst niet, zelfs niet impliciet, de aanvullende vereisten waaraan volgens verweerster moet zijn voldaan. Daardoor heeft verweerster de draagwijdte van de Overeenkomst ten onrechte gewijzigd.

Ten slotte brengt volgens verzoeker het bestaan van een reeks van contracten met een of meer gemeenschapsinstellingen niet het recht mee om hem de betrokken vergoeding te onthouden.

----

----

Beroep ingesteld op 9 februari 2006 — Zuleta de Reales Ansaldo tegen Hof van Justitie

(Zaak F-13/06)

(2006/C 96/57)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekster: Leticia Zuleta de Reales Ansaldo (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

Verweerder: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoekster

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster heeft deelgenomen aan vergelijkend onderzoek CJ/LA/25 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van Spaanstalige juristen-vertalers in de rangen LA7/LA6.

Nadat zij was geslaagd voor het vergelijkend onderzoek, is verzoekster ervan in kennis gesteld dat zij vanaf 16 mei 2005 was aangesteld als ambtenaar op proef bij de vertaaldirectie van het Hof van Justitie en was ingedeeld in de rang A*7, salaristrap 2.

In haar beroep betwist verzoekster het feit dat zij in een minder hoge rang is ingedeeld op grond van de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen. (1)

Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan. Het eerste middel bestaat in een exceptie van onwettigheid van de artikelen 12, lid 3, en 13, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut. Het tweede middel berust op schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, de zorgplicht, het beginsel van doorzichtigheid, het beginsel van de goede trouw, het gelijkheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel.

----

(1)PB L 124, van 27. 4.2004, blz. 1.

----

----

Beroep ingesteld op 15 februari 2006 — Chevalier Carmana e.a. tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak F-14/06)

(2006/C 96/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoeksters: Giovanna Chevalier Carmana (Parijs, Frankrijk), Alice Coda (Parijs, Frankrijk), Jacqueline Doucet (Parijs, Frankrijk), Françoise Kluss (Ollioules, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

Verweerder: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeksters

Middelen en voornaamste argumenten

De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak F-128/05 Adolf e.a./Commissie. (1)

----

(1)PB C 60 van 11.3.2006, blz. 56.

----

----

Beroep ingesteld op 15 februari 2006 — Abba e.a. tegen Europees Parlement

(Zaak F-15/06)

(2006/C 96/59)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekers: Abba e.a. [vertegenwoordigers: G. Vandesanden en L. Levi, advocaten]

Verweerder: Europees Parlement

Conclusies van verzoekers

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten van verzoekers komen overeen met die in zaak F-128/05, Adolf e.a./Commissie. (1)

----

(1)PB C 60 van 11.3.2006, blz. 56.

----

----

Beroep ingesteld op 15 februari 2006 — Augenault e.a. tegen Raad

(Zaak F-16/06)

(2006/C 96/60)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekers: Françoise Augenault e.a. (vertegenwoordigers: G. Vandesanden en L. Levi, advocaten)

Verweerder: Raad van de Europese Unie

Conclusies van verzoekers

Middelen en voornaamste argumenten

De door verzoekers aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak F-128/05 Adolf e.a./Commissie. (1)

----

(1)PB C 60 van 11.3.2006, blz. 56.

----

----

Beroep ingesteld op 21 februari 2006 — Vereecken tegen Commissie

(Zaak F-17/06)

(2006/C 96/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoeker: Marc Vereecken (Brussel, België) [vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten]

Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies van verzoeker

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker, ambtenaar van de Commissie in de vroegere rang A 7, is na een verlof van 3 jaar om redenen van persoonlijke aard vanaf 1 oktober 2004 herplaatst in rang A*8.

In zijn beroep voert hij vier middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan het feit dat zijn beoordelingsrapporten over de periode 1997-1999 en 1999-2001 en zijn loopbaanontwikkelingsrapporten over 2003 en 2004 ten onrechte niet dan wel te laat zijn opgesteld.

Met zijn tweede middel betoogt verzoeker dat zijn indeling, na afloop van zijn verlof om redenen van persoonlijke aard, in rang A*8 in strijd is met artikel 6 van het Statuut. Dit besluit schendt volgens hem ook het beginsel van de gelijkwaardigheid tussen de oude en de nieuwe loopbaanstructuur, alsmede het gelijkheids- en het vertrouwensbeginsel.

Met zijn derde middel stelt verzoeker te zijn gediscrimineerd in vergelijking met de ambtenaren in actieve dienst, voorzover hij als gevolg van zijn verlof om redenen van persoonlijke aard niet in aanmerking kwam voor de overgangsmaatregelen die voor deze ambtenaren ter zake van bevordering golden.

Ten slotte komt verzoeker met zijn vierde middel op tegen het feit dat zijn anciënniteit vóór en tijdens zijn verlof om redenen van persoonlijke aard niet is meegerekend, meer in het bijzonder wat de toekenning van zijn compensatie-, merite- en voorrangspunten betreft. Hij is van mening dat hij aldus is benadeeld in vergelijking met de gedetacheerde ambtenaren.

----

III Bekendmakingen

----

(2006/C 96/62)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 86 van 8.4.2006

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 74 van 25.3.2006

PB C 60 van 11.3.2006

PB C 48 van 25.2.2006

PB C 36 van 11.2.2006

PB C 22 van 28.1.2006

PB C 10 van 14.1.2006

Deze teksten zijn beschikbaar in:

----