# Dziennik Urzędowy C 154/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 154 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 491 lipca 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 154

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 491 lipca 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2006/C 154/1 | Sprawa C-82/04 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2006 r. — Audi AG przeciwko OHIM (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowne oznaczenie TDI — Odmowa rejestracji — Odwołanie, które stało się bezprzedmiotowe — Umorzenie postępowania) | 1 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa C-111/04 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 lutego 2006 r. — di Navigazione SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Artykuł 85 ust. 1 traktatu WE (obecnie artykuł 81 ust. 1 WE) — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Umowa między przedsiębiorstwami — Dowód uczestnictwa przedsiębiorstwa w porozumieniu, decyzji i uzgodnionej praktyce) | 1 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa C-367/04 P: Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 lutego 2006 r. — Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, wcześniej: DHL International Srl przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Włoskiej, Poste Italiane SpA (Odwołanie — Pomoc przyznana przez władze włoskie na rzecz Poste Italiane) | 2 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa C-26/05: Postanowienie Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg [Austria]) — Plato Plastik Robert Frank GmbH przeciwko Caropack Handelsgesellschaft mbH (Artykuł 104 § 3 regulaminu — Dyrektywa 94/62/WE — Opakowania i odpady opakowaniowe — Pojęcia producenta opakowań i producenta materiałów opakowaniowych — Producent toreb z tworzyw sztucznych) | 2 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa C-162/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — EFOGR — Udział finansowy w projekcie pokazowym dotyczącym wprowadzenia nowych technik uprawy w produkcji sumaka — Wstrzymanie pomocy finansowej funduszu) | 3 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa C-171/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 23 lutego 2006 r. — Laurent Piau przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Federacji Związków Piłki Nożnej (FIFA) (Odwołanie — Swoboda świadczenia usług — Konkurencja — Regulamin w sprawie działalności agentów zawodników — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście niezasadne) | 3 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa C-261/05: Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Komárom-Esztergom Megyei Bíróság) — Lakép Kft., Pár-Bau Kft., Rottelma Kft. przeciwko Komárom-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal (Artykuł104 § 3 akapit pierwszy regulaminu — Przystąpienie do Unii Europejskiej — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Stosowanie w czasie — Artykuł 33 — Lokalny podatek od transakcji handlowych — Brak właściwości Trybunału) | 4 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa C-322/05 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. — Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Urzędnicy — Awans — Artykuł 90 ust. 2 regulaminu — Zażalenie — Terminy — Odwołanie oczywiście bezzasadne) | 4 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa C-45/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht des Landes Brandenburg w dniu 30 czerwca 2006 r. — Campina GmbH & Co., anciennement TUFFI Campina emzett GmbH przeciwko Hauptzollamt Frankfurt (Oder) | 4 |
| 2006/C 154/0 | Sprawa C-148/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato, Quinta Sezione w dniu 20 marca 2006 r. — Santorso Soc. coop. Arl przeciwko Comune di Torino | 5 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa C-158/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven [Niderlandy] w dniu 23 marca 2006 r. — Stichting ROM-projecten przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken | 5 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa C-163/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 27 marca 2006 r. przez Republikę Finlandii od postanowienia z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie T-177/05 Republika Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 6 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa C-164/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Nissan Italia Srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 3 | 6 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa C-165/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Leasys SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 7 | 7 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa C-166/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Bolzano w dniu 28 marca 2006 r. — Eurodomus srl przeciwko Comune di Bolzano | 7 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa C-174/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione w dniu 3 kwietnia 2006 r. Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl | 7 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa C-175/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Genova w dniu 24 marca 2006 r. — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd | 8 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa C-181/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto w dniu 7 kwietnia 2006 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Ana — Aeroportos de Portugal SA | 8 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa C-184/06: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 9 |
| 2006/C 154/0 | Sprawa C-185/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 14 kwietnia 2006 r. — British Telecommunications plc przeciwko Commissioners for HM Revenue and Customs | 9 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa C-186/06: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r.. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 10 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa C-187/06: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii | 10 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa C-190/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Belgacom Mobile SA przeciwko Institut belge des services postaux et des télécommunications | 10 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa C-192/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Matthias Kruck przeciwko Landkreis Potsdam-Mittelmark | 12 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa C-199/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État w dniu 2 maja 2006 r. — Centre d'exportation du livre français (CELF) i Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition | 12 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa C-204/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 12 |
| 2006/C 154/7 | Sprawy połączone C-241/04 i C-242/04: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria) — Acquedotto De Ferrari Galliera SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-241/04) i Acquedotto Nicolay SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-242/04) | 12 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa C-388/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Queen's Bench Division-Administrative Court) — South Western Fish Producer's Organisation Ltd i in. przeciwko Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs | 13 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa C-390/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten) — GöteborgsOperan AB przeciwko Skatteverket | 13 |
| 2006/C 154/0 | Sprawa C-477/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 13 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa C-488/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 marca 2006 r. (wniosek Cour de cassation o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Galeries de Lisieux SA przeciwko Organic Recouvrement | 13 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa C-92/05: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 26 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej | 13 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa C-182/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 13 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa C-197/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Energy Technologies ET SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Aparellaje eléctrico, SL | 14 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa C-218/05: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 14 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa C-247/05: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów | 14 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa C-267/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Chancery Division) — Oakley Inc przeciwko Animal Ltd i in. | 14 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa C-323/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | 14 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa C-413/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 14 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2006/C 154/0 | Sprawa T-328/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 maja 2006 r. — O2 (Germany) przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Zgłoszone porozumienie — Telefonia ruchoma trzeciej generacji (3G) — Atest negatywny — Indywidualne zwolnienie — Analiza sytuacji w przypadku braku porozumienia — Wpływ porozumienia na konkurencję) | 15 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa T-393/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Klaas przeciwko Parlamentowi (Urzędnicy — Awans — Artykuł 45 regulaminu pracowniczego — Przeniesienie punktów awansu do nowej grupy zaszeregowania po awansie — Przepisy przejściowe — Zasada równego traktowania) | 15 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa T-439/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Eurohypo przeciwko OHIM (EUROHYPO) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy EUROHYPO — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Art. 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 — Okoliczności faktyczne przedstawione po raz pierwszy w postępowaniu przed Sądem — dopuszczalność) | 16 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa T-310/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Kreuzer Medien przeciwko Parlamentowi i Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dyrektywa 2003/33/WE — Osoby fizyczne lub prawne — Legitymacja czynna — Niedopuszczlność) | 16 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa T-451/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie Mediocurso przeciwko Komisji (Skarga na bezczynność — Wykonanie wyroku Trybunału — Środki egzekucyjne orzeczone w pierwszej instancji — Umorzenie postępowania w sprawie) | 17 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa T-455/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Componenta przeciwko Komisji (Środek tymczasowy — Wniosek o zawieszenie wykonania — Pomoc przyznawana przez państwa — Pilny charakter) | 17 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa T-116/06: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2006 r. — Oakley przeciwko OHIM | 17 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa T-119/06: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2006 r. — Usha Martin przeciwko Radzie i Komisji | 18 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa T-121/06: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 r. — British Nuclear Group Sellafield przeciwko Komisji | 19 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa T-122/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Helikon Media przeciwko Komisji | 20 |
| 2006/C 154/0 | Sprawa T-127/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Kapman przeciwko OHIM (przedstawienie niebieskiego ostrza piły tarczowej) | 20 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa T-128/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Japan Tobacco przeciwko OHIM — Torrefacção Camelo (graficzny znak towarowy CAMELO) | 21 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa T-133/06: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — International Music i TTV 2000 przeciwko OHIM — Past Perfect (PAST PERFECT) | 21 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa T-377/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 kwietnia 2006 r. — ATI Technologies przeciwko OHIM — Asociación de Técnicos de Informatica (ATI) | 22 |
| | SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ |
| 2006/C 154/4 | Sprawa F-55/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 maja 2006 r. — Voigt przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Choroba zawodowa — Brak decyzji niekorzystnej — Przedwczesna skarga — Oczywista niedopuszczalność) | 23 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa F-120/05: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2005 r. — Kyriazis przeciwko Komisji | 23 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa F-18/06: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2006 r. — Duyster przeciwko Komisji | 23 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa F-34/06: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2006 r. — Michail przeciwko Komisji | 24 |
| 2006/C 154/8 | Sprawa F-44/06: Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2006 r. — C przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 25 |
| 2006/C 154/9 | Sprawa F-47/06: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2006 r. — Aimi i in. przeciwko Komisji | 25 |
| 2006/C 154/0 | Sprawa F-48/06: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2006 r. — Avanzata i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 26 |
| 2006/C 154/1 | Sprawa F-49/06: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu | 26 |
| 2006/C 154/2 | Sprawa F-50/06: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji | 27 |
| 2006/C 154/3 | Sprawa F-53/06: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — Gualtieri przeciwko Komisji | 27 |
| 2006/C 154/4 | Sprawa F-54/06: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2006 r. — Davis i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 28 |
| 2006/C 154/5 | Sprawa F-55/06: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2006 r. — de Albuquerque przeciwko Komisji | 28 |
| 2006/C 154/6 | Sprawa F-56/06: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2006/C 154/7 | Sprawa F-110/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2006 r. — Ferola przeciwko Komisji | 29 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 154/1

Sprawa C-82/04 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2006 r. — Audi AG przeciwko OHIM (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowne oznaczenie TDI — Odmowa rejestracji — Odwołanie, które stało się bezprzedmiotowe — Umorzenie postępowania)

1

2006/C 154/2

Sprawa C-111/04 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 lutego 2006 r. — di Navigazione SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Artykuł 85 ust. 1 traktatu WE (obecnie artykuł 81 ust. 1 WE) — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Umowa między przedsiębiorstwami — Dowód uczestnictwa przedsiębiorstwa w porozumieniu, decyzji i uzgodnionej praktyce)

1

2006/C 154/3

Sprawa C-367/04 P: Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 lutego 2006 r. — Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, wcześniej: DHL International Srl przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Włoskiej, Poste Italiane SpA (Odwołanie — Pomoc przyznana przez władze włoskie na rzecz Poste Italiane)

2

2006/C 154/4

Sprawa C-26/05: Postanowienie Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg [Austria]) — Plato Plastik Robert Frank GmbH przeciwko Caropack Handelsgesellschaft mbH (Artykuł 104 § 3 regulaminu — Dyrektywa 94/62/WE — Opakowania i odpady opakowaniowe — Pojęcia producenta opakowań i producenta materiałów opakowaniowych — Producent toreb z tworzyw sztucznych)

2

2006/C 154/5

Sprawa C-162/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — EFOGR — Udział finansowy w projekcie pokazowym dotyczącym wprowadzenia nowych technik uprawy w produkcji sumaka — Wstrzymanie pomocy finansowej funduszu)

3

2006/C 154/6

Sprawa C-171/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 23 lutego 2006 r. — Laurent Piau przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Federacji Związków Piłki Nożnej (FIFA) (Odwołanie — Swoboda świadczenia usług — Konkurencja — Regulamin w sprawie działalności agentów zawodników — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście niezasadne)

3

2006/C 154/7

Sprawa C-261/05: Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Komárom-Esztergom Megyei Bíróság) — Lakép Kft., Pár-Bau Kft., Rottelma Kft. przeciwko Komárom-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal (Artykuł104 § 3 akapit pierwszy regulaminu — Przystąpienie do Unii Europejskiej — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Stosowanie w czasie — Artykuł 33 — Lokalny podatek od transakcji handlowych — Brak właściwości Trybunału)

4

2006/C 154/8

Sprawa C-322/05 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. — Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Urzędnicy — Awans — Artykuł 90 ust. 2 regulaminu — Zażalenie — Terminy — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

4

2006/C 154/9

Sprawa C-45/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht des Landes Brandenburg w dniu 30 czerwca 2006 r. — Campina GmbH & Co., anciennement TUFFI Campina emzett GmbH przeciwko Hauptzollamt Frankfurt (Oder)

4

2006/C 154/0

Sprawa C-148/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato, Quinta Sezione w dniu 20 marca 2006 r. — Santorso Soc. coop. Arl przeciwko Comune di Torino

5

2006/C 154/1

Sprawa C-158/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven [Niderlandy] w dniu 23 marca 2006 r. — Stichting ROM-projecten przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken

5

2006/C 154/2

Sprawa C-163/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 27 marca 2006 r. przez Republikę Finlandii od postanowienia z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie T-177/05 Republika Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

6

2006/C 154/3

Sprawa C-164/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Nissan Italia Srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 3

6

2006/C 154/4

Sprawa C-165/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Leasys SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 7

7

2006/C 154/5

Sprawa C-166/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Bolzano w dniu 28 marca 2006 r. — Eurodomus srl przeciwko Comune di Bolzano

7

2006/C 154/6

Sprawa C-174/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione w dniu 3 kwietnia 2006 r. Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl

7

2006/C 154/7

Sprawa C-175/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Genova w dniu 24 marca 2006 r. — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

8

2006/C 154/8

Sprawa C-181/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto w dniu 7 kwietnia 2006 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Ana — Aeroportos de Portugal SA

8

2006/C 154/9

Sprawa C-184/06: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej

9

2006/C 154/0

Sprawa C-185/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 14 kwietnia 2006 r. — British Telecommunications plc przeciwko Commissioners for HM Revenue and Customs

9

2006/C 154/1

Sprawa C-186/06: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r.. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

10

2006/C 154/2

Sprawa C-187/06: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

10

2006/C 154/3

Sprawa C-190/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Belgacom Mobile SA przeciwko Institut belge des services postaux et des télécommunications

10

2006/C 154/4

Sprawa C-192/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Matthias Kruck przeciwko Landkreis Potsdam-Mittelmark

12

2006/C 154/5

Sprawa C-199/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État w dniu 2 maja 2006 r. — Centre d'exportation du livre français (CELF) i Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition

12

2006/C 154/6

Sprawa C-204/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

12

2006/C 154/7

Sprawy połączone C-241/04 i C-242/04: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria) — Acquedotto De Ferrari Galliera SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-241/04) i Acquedotto Nicolay SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-242/04)

12

2006/C 154/8

Sprawa C-388/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Queen's Bench Division-Administrative Court) — South Western Fish Producer's Organisation Ltd i in. przeciwko Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

13

2006/C 154/9

Sprawa C-390/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten) — GöteborgsOperan AB przeciwko Skatteverket

13

2006/C 154/0

Sprawa C-477/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

13

2006/C 154/1

Sprawa C-488/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 marca 2006 r. (wniosek Cour de cassation o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Galeries de Lisieux SA przeciwko Organic Recouvrement

13

2006/C 154/2

Sprawa C-92/05: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 26 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

13

2006/C 154/3

Sprawa C-182/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

13

2006/C 154/4

Sprawa C-197/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Energy Technologies ET SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Aparellaje eléctrico, SL

14

2006/C 154/5

Sprawa C-218/05: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

14

2006/C 154/6

Sprawa C-247/05: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

14

2006/C 154/7

Sprawa C-267/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Chancery Division) — Oakley Inc przeciwko Animal Ltd i in.

14

2006/C 154/8

Sprawa C-323/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

14

2006/C 154/9

Sprawa C-413/05: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

14

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 154/0

Sprawa T-328/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 maja 2006 r. — O2 (Germany) przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Zgłoszone porozumienie — Telefonia ruchoma trzeciej generacji (3G) — Atest negatywny — Indywidualne zwolnienie — Analiza sytuacji w przypadku braku porozumienia — Wpływ porozumienia na konkurencję)

15

2006/C 154/1

Sprawa T-393/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Klaas przeciwko Parlamentowi (Urzędnicy — Awans — Artykuł 45 regulaminu pracowniczego — Przeniesienie punktów awansu do nowej grupy zaszeregowania po awansie — Przepisy przejściowe — Zasada równego traktowania)

15

2006/C 154/2

Sprawa T-439/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Eurohypo przeciwko OHIM (EUROHYPO) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy EUROHYPO — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Art. 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 — Okoliczności faktyczne przedstawione po raz pierwszy w postępowaniu przed Sądem — dopuszczalność)

16

2006/C 154/3

Sprawa T-310/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Kreuzer Medien przeciwko Parlamentowi i Radzie (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dyrektywa 2003/33/WE — Osoby fizyczne lub prawne — Legitymacja czynna — Niedopuszczlność)

16

2006/C 154/4

Sprawa T-451/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie Mediocurso przeciwko Komisji (Skarga na bezczynność — Wykonanie wyroku Trybunału — Środki egzekucyjne orzeczone w pierwszej instancji — Umorzenie postępowania w sprawie)

17

2006/C 154/5

Sprawa T-455/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Componenta przeciwko Komisji (Środek tymczasowy — Wniosek o zawieszenie wykonania — Pomoc przyznawana przez państwa — Pilny charakter)

17

2006/C 154/6

Sprawa T-116/06: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2006 r. — Oakley przeciwko OHIM

17

2006/C 154/7

Sprawa T-119/06: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2006 r. — Usha Martin przeciwko Radzie i Komisji

18

2006/C 154/8

Sprawa T-121/06: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 r. — British Nuclear Group Sellafield przeciwko Komisji

19

2006/C 154/9

Sprawa T-122/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Helikon Media przeciwko Komisji

20

2006/C 154/0

Sprawa T-127/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Kapman przeciwko OHIM (przedstawienie niebieskiego ostrza piły tarczowej)

20

2006/C 154/1

Sprawa T-128/06: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Japan Tobacco przeciwko OHIM — Torrefacção Camelo (graficzny znak towarowy CAMELO)

21

2006/C 154/2

Sprawa T-133/06: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — International Music i TTV 2000 przeciwko OHIM — Past Perfect (PAST PERFECT)

21

2006/C 154/3

Sprawa T-377/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 kwietnia 2006 r. — ATI Technologies przeciwko OHIM — Asociación de Técnicos de Informatica (ATI)

22

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

2006/C 154/4

Sprawa F-55/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 maja 2006 r. — Voigt przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Choroba zawodowa — Brak decyzji niekorzystnej — Przedwczesna skarga — Oczywista niedopuszczalność)

23

2006/C 154/5

Sprawa F-120/05: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2005 r. — Kyriazis przeciwko Komisji

23

2006/C 154/6

Sprawa F-18/06: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2006 r. — Duyster przeciwko Komisji

23

2006/C 154/7

Sprawa F-34/06: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2006 r. — Michail przeciwko Komisji

24

2006/C 154/8

Sprawa F-44/06: Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2006 r. — C przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

25

2006/C 154/9

Sprawa F-47/06: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2006 r. — Aimi i in. przeciwko Komisji

25

2006/C 154/0

Sprawa F-48/06: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2006 r. — Avanzata i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

26

2006/C 154/1

Sprawa F-49/06: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

26

2006/C 154/2

Sprawa F-50/06: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji

27

2006/C 154/3

Sprawa F-53/06: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — Gualtieri przeciwko Komisji

27

2006/C 154/4

Sprawa F-54/06: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2006 r. — Davis i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej

28

2006/C 154/5

Sprawa F-55/06: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2006 r. — de Albuquerque przeciwko Komisji

28

2006/C 154/6

Sprawa F-56/06: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2006/C 154/7

Sprawa F-110/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2006 r. — Ferola przeciwko Komisji

29

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2006/C 154/8 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 143 z 17.6.2006. | 30 |

III   Powiadomienia

2006/C 154/8

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 143 z 17.6.2006.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

30

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/1

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2006 r. — Audi AG przeciwko OHIM

(Sprawa C-82/04 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Słowne oznaczenie „TDI” - Odmowa rejestracji - Odwołanie, które stało się bezprzedmiotowe - Umorzenie postępowania)

(2006/C 154/01)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Audi AG [Przedstawiciel: adwokat L. von Zumbusch]

Uczestnik postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik]

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 3 grudnia 2003 r. w sprawie T-16/02 Audi przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę na decyzję R 0652/2000-1 Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 listopada 2001 r., odmawiającą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego słownego oznaczenia „TDI” dla niektórych towarów należących do klas 12 i 37 — Charakter opisowy jako podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie odwołania wniesionego przez Audi AG zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie odwołania wniesionego przez Audi AG zostaje umorzone.

| 2) | Audi AG zostaje obciążona kosztami postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Audi AG zostaje obciążona kosztami postępowania w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/1

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 lutego 2006 r. — di Navigazione SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-111/04 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 85 ust. 1 traktatu WE (obecnie artykuł 81 ust. 1 WE) - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Umowa między przedsiębiorstwami - Dowód uczestnictwa przedsiębiorstwa w porozumieniu, decyzji i uzgodnionej praktyce)

(2006/C 154/02)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Adriatica di Navigazione SpA [Przedstawiciele: adwokaci M. Siragusa i F. Moretti]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: R. Lyal i L. Pignataro, działający w charakterze pełnomocników, wspierani przez adwokata A. Dal Ferro]

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie T-61/99 Adriatica di Navigazione przeciwko Komisji oddalającego jako niezasadną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie procedury zastosowania art. 85 traktatu WE (IV/34466 — Greek Ferry Boats)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Odwołanie wzajemne wniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

Odwołanie wzajemne wniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich zostaje oddalone.

| 3) | Adriatica di Navigazione Sp.A zostaje obciążona 90 % kosztów postępowania. |
| --- | --- |

3)

Adriatica di Navigazione Sp.A zostaje obciążona 90 % kosztów postępowania.

| 4) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona 10 % kosztów postępowania. |
| --- | --- |

4)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona 10 % kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.04.2004

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/2 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/2

---

Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 lutego 2006 r. — Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, wcześniej: DHL International Srl przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Włoskiej, Poste Italiane SpA

(Sprawa C-367/04 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc przyznana przez władze włoskie na rzecz Poste Italiane)

(2006/C 154/03)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, wcześniej: DHL International S.r.l. (Przedstawiciele: J. Sedemund i T. Lübbig, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Kreuschitz i M. Niejahr, pełnomocnicy, Republika Włoska (przedstawiciele: I. Brugaglia, pełnomocnik i D. Del Gazo, avocat), Poste Italiane SpA (przedstawiciele: A. Sandulli, Fratini i B. O'Connor, avocats)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba w składzie powiększonym) z dnia 27 maja 2004 r. w sprawie T-358/02 Deutsche Post i DHL International przeciwko Komisji, w którym skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2002/782/WE z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Włochy na rzecz Poste Italiane SpA (wcześniej Poste Italiane) została odrzucona jako niedopuszczalna.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Deutsche Post AG i DHL Express (Italy) Srl, wcześniej DHL International Srl, zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deutsche Post AG i DHL Express (Italy) Srl, wcześniej DHL International Srl, zostają obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Republika Włoska ponosi swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Włoska ponosi swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 20. 11. 2004 r.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/2 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/2

---

Postanowienie Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg [Austria]) — Plato Plastik Robert Frank GmbH przeciwko Caropack Handelsgesellschaft mbH

(Sprawa C-26/05) (1)

(Artykuł 104 § 3 regulaminu - Dyrektywa 94/62/WE - Opakowania i odpady opakowaniowe - Pojęcia producenta opakowań i producenta materiałów opakowaniowych - Producent toreb z tworzyw sztucznych)

(2006/C 154/04)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Plato Plastik Robert Frank GmbH

Strona pozwana: Caropack Handelsgesellschaft mbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg — Wykładnia art. 3 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365, str. 10) — Pojęcia opakowań zbiorczych, handlowych lub transportowych oraz dostawcy materiałów opakowaniowych — Producent toreb z tworzyw sztucznych

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 pkt 1 i 11 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych należy interpretować w ten sposób, że producentem opakowań nie jest koniecznie ten podmiot, który dokonuje lub zleca połączenia towarów z produktem przeznaczonym na opakowanie. Producenta toreb z tworzyw sztucznych udostępnianych klientom w sklepach nieodpłatnie lub odpłatnie należy uważać za producenta opakowań. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 pkt 1 i 11 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych należy interpretować w ten sposób, że producentem opakowań nie jest koniecznie ten podmiot, który dokonuje lub zleca połączenia towarów z produktem przeznaczonym na opakowanie. Producenta toreb z tworzyw sztucznych udostępnianych klientom w sklepach nieodpłatnie lub odpłatnie należy uważać za producenta opakowań.

| 2) | Dyrektywę 94/62 należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nią sprzeczne uregulowanie krajowe takie jak rozporządzenie federalnego ministra środowiska, młodzieży i rodziny w sprawie unikania i wykorzystania odpadów opakowaniowych i określonych resztek towarów oraz w sprawie ustanowienia systemu zbierania i wykorzystania odpadów, przewidujące, że producent opakowań, w szczególności producent toreb z tworzyw sztucznych, powinien albo przyjąć zwrot tych toreb po wykorzystaniu, albo partycypować w systemie zbierania i wykorzystania odpadów, chyba że obowiązek ten przejmie podmiot gospodarczy działający na kolejnym etapie obrotu, który przekaże temu producentowi wiążące oświadczenie w tej sprawie. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 94/62 należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nią sprzeczne uregulowanie krajowe takie jak rozporządzenie federalnego ministra środowiska, młodzieży i rodziny w sprawie unikania i wykorzystania odpadów opakowaniowych i określonych resztek towarów oraz w sprawie ustanowienia systemu zbierania i wykorzystania odpadów, przewidujące, że producent opakowań, w szczególności producent toreb z tworzyw sztucznych, powinien albo przyjąć zwrot tych toreb po wykorzystaniu, albo partycypować w systemie zbierania i wykorzystania odpadów, chyba że obowiązek ten przejmie podmiot gospodarczy działający na kolejnym etapie obrotu, który przekaże temu producentowi wiążące oświadczenie w tej sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 02.04.2005 r.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/3

---

Postanowienie Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-162/05 P) (1)

(Odwołanie - EFOGR - Udział finansowy w projekcie pokazowym dotyczącym wprowadzenia nowych technik uprawy w produkcji sumaka - Wstrzymanie pomocy finansowej funduszu)

(2006/C 154/05)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis [Przedstawiciel: adwokat M. Belard-Kopke Marques-Pinto]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: L. Visaggio i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy]

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie T-141/01 Entorn przeciwko Komisji oddalającego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji dotyczącej wstrzymania pomocy finansowej z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) Sekcja Orientacji, przyznanej skarżącej na projekt pokazowy dotyczący wprowadzenia nowych technik uprawy w produkcji sumaka

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

| 2) | Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis, zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis, zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 11.6.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/3

---

Postanowienie Trybunału z dnia 23 lutego 2006 r. — Laurent Piau przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Federacji Związków Piłki Nożnej (FIFA)

(Sprawa C-171/05 P) (1)

(Odwołanie - Swoboda świadczenia usług - Konkurencja - Regulamin w sprawie działalności agentów zawodników - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście niezasadne)

(2006/C 154/06)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Laurent Piau [Przedstawiciel: adwokat M. Fauconnet]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: A. Bouquet i O. Beynet, pełnomocnicy], Federacja Związków Piłki Nożnej (FIFA) [Przedstawiciele: adwokaci F. Louis i A. Vallery]

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie T-193/02 Piau przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 kwietnia 2002 r. oddalającej wniosek złożony przez wnoszącego odwołanie, dotyczący regulaminu Międzynarodowej Federacji Związków Piłki Nożnej (FIFA) regulującego działalność agentów zawodników.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | L. Piau zostaje obciążony kosztami niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

L. Piau zostaje obciążony kosztami niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 25.06. 2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/4

---

Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Komárom-Esztergom Megyei Bíróság) — Lakép Kft., Pár-Bau Kft., Rottelma Kft. przeciwko Komárom-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal

(Sprawa C-261/05) (1)

(Artykuł104 § 3 akapit pierwszy regulaminu - Przystąpienie do Unii Europejskiej - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Stosowanie w czasie - Artykuł 33 - Lokalny podatek od transakcji handlowych - Brak właściwości Trybunału)

(2006/C 154/07)

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Komárom-Esztergom Megyei Bíróság

Strony postępowania przed sądem krajowym:

Strona skarżąca: Lakép Kft., Pár-Bau Kft., Rottelma Kft.

Strona pozwana: Komárom-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Komárom-Esztergom Megyei Bíróság — Wykładnia art. 33 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Zakaz wprowadzania podatków mających charakter podatku obrotowego — Ustawodawstwo krajowe upoważniające władze lokalne do wprowadzenia podatku od transakcji gospodarczych

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich nie jest właściwy, aby odpowiedzieć na pytania przedstawione przez Komárom-Esztergom Megyei Bróg.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/4

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 9 lutego 2006 r. — Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-322/05 P) (1)

(Odwołanie - Urzędnicy - Awans - Artykuł 90 ust. 2 regulaminu - Zażalenie - Terminy - Odwołanie oczywiście bezzasadne)

(2006/C 154/08)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Hippocrate Vounakis (przedstawiciel: S. Orlandi, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Berscheid oraz C. Berardis- Keyser, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, oddalającego skargę o uchylenie decyzji Komisji w sprawie nieawansowania wnoszącego odwołanie do grupy zaszeregowania A4 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r.

Sentencja postanowienia

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | H. Vounakis zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

H. Vounakis zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 257 z 15.10.2005.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht des Landes Brandenburg w dniu 30 czerwca 2006 r. — Campina GmbH & Co., anciennement TUFFI Campina emzett GmbH przeciwko Hauptzollamt Frankfurt (Oder)

(Sprawa C-45/06)

(2006/C 154/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht des Landes Brandenburg (Niemcy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Campina GmbH & Co., anciennement TUFFI Campina emzett GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Frankfurt (Oder)

Pytanie prejudycjalne

Czy system kar przewidziany w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 536/93 z dnia 9 marca 1993 r. (1) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1001/98 z dnia 13 maja 1998 r. (2) jest sprzeczny z zasadą proporcjonalności w przypadkach, w których ma miejsce jedynie niewielkie przekroczenie terminu, które ponadto nie wywarło żadnych odczuwalnych skutków?

---

(1)  Dz.U. L 57, str. 12

(2)  Dz.U. L 142, str. 22

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato, Quinta Sezione w dniu 20 marca 2006 r. — Santorso Soc. coop. Arl przeciwko Comune di Torino

(Sprawa C-148/06)

(2006/C 154/10)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Santorso Soc. coop. arl.

Strona pozwana: Comune di Torino i in.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG (1) lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (2) (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego, czy też nie? |
| --- | --- |

1)

Czy zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG (1) lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (2) (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego, czy też nie?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy jeśli zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, nie wykazuje cech zasady podstawowej prawa wspólnotowego, jest zasadą, którą można wywnioskować lub też „zasadą wywodzącą się” z zasady konkurencji w związku z zasadą przejrzystości w administracji i zasadą niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową i z tego względu stosuje się ją bezpośrednio i ma ona pierwszeństwo przed sprzecznymi z nią przepisami krajowymi, wydanymi przez państwa członkowskie w odniesieniu do procedur udzielania zamówień publicznych, do których nie stosuje się bezpośrednio przepisów prawa wspólnotowego? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy jeśli zasada wyrażona w art. 30 ust. 4 dyrektywy 93/37/EWG lub analogiczna zasada zawarta w art. 55 ust. 1 i 2 dyrektywy 2004/18/WE (jeśli uznane zostanie, że stosuje się tę ostatnią dyrektywę), zgodnie z którą jeżeli w przypadku danego zamówienia, oferty są nienormalnie niskie w stosunku do świadczenia, instytucja zamawiająca, przed odrzuceniem tych ofert, zwraca się na piśmie do oferenta o podanie szczegółów, dotyczących tych składowych elementów ofert, które uważa za istotne oraz weryfikuje składowe elementy uwzględniając otrzymane wyjaśnienia, nie wykazuje cech zasady podstawowej prawa wspólnotowego, jest zasadą, którą można wywnioskować lub też „zasadą wywodzącą się” z zasady konkurencji w związku z zasadą przejrzystości w administracji i zasadą niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową i z tego względu stosuje się ją bezpośrednio i ma ona pierwszeństwo przed sprzecznymi z nią przepisami krajowymi, wydanymi przez państwa członkowskie w odniesieniu do procedur udzielania zamówień publicznych, do których nie stosuje się bezpośrednio przepisów prawa wspólnotowego?

---

(1)  Dz.U. L 199, str. 54

(2)  Dz.U. L 134, str. 114

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven [Niderlandy] w dniu 23 marca 2006 r. — Stichting ROM-projecten przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken

(Sprawa C-158/06)

(2006/C 154/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Stichting ROM-projecten

Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 6 decyzji Komisji C(95)1753 z dnia 16 października 1995 r. w sprawie przyznania w sprawie przyznania pomocy Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Europejskiego Fundusz Społecznego (EFS) na program operacyjny w ramach inicjatywy wspólnotowej MŚP na rzecz obszarów objętych celami nr 1 i 2 w Niderlandach jest bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby mógł być bezpośrednio stosowany w krajowym porządku prawnym? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 6 decyzji Komisji C(95)1753 z dnia 16 października 1995 r. w sprawie przyznania w sprawie przyznania pomocy Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Europejskiego Fundusz Społecznego (EFS) na program operacyjny w ramach inicjatywy wspólnotowej MŚP na rzecz obszarów objętych celami nr 1 i 2 w Niderlandach jest bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby mógł być bezpośrednio stosowany w krajowym porządku prawnym?

| 2. | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy art. 249 WE należy interpretować w ten sposób, że art. 6 wspomnianej decyzji zobowiązuje jednostkę bezpośrednio do tego, aby jako beneficjent końcowy najpóźniej do dnia 31 grudnia 1999 r. zawarł prawnie wiążące porozumienia i dokonał konkretnego przydziału wymaganych środków? |
| --- | --- |

2.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy art. 249 WE należy interpretować w ten sposób, że art. 6 wspomnianej decyzji zobowiązuje jednostkę bezpośrednio do tego, aby jako beneficjent końcowy najpóźniej do dnia 31 grudnia 1999 r. zawarł prawnie wiążące porozumienia i dokonał konkretnego przydziału wymaganych środków?

| 3. | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:
  Czy art. 38 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 (1) z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych pozostawia w świetle zasad prawa wspólnotowego państwom członkowskim możliwość odstąpienia od windykacji z powodu naruszenia przepisu, jeżeli danemu odbiorcy pomocy przepis ten nie był znany i brak wiedzy o nim nie może również stanowić zarzutu przeciw niemu? |
| --- | --- |

3.

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:

Czy art. 38 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 (1) z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych pozostawia w świetle zasad prawa wspólnotowego państwom członkowskim możliwość odstąpienia od windykacji z powodu naruszenia przepisu, jeżeli danemu odbiorcy pomocy przepis ten nie był znany i brak wiedzy o nim nie może również stanowić zarzutu przeciw niemu?

---

(1)  Dz.U. L 161, str. 1

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/6

---

Odwołanie wniesione w dniu 27 marca 2006 r. przez Republikę Finlandii od postanowienia z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie T-177/05 Republika Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-163/06 P)

(2006/C 154/12)

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca:
  Republika Finlandii [Przedstawiciel: E. Bygglin]

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie T-177/05 Republika Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, uznanie dopuszczalności skargi wniesionej przez Finlandię na podstawie art. 230 WE i przekazanie sprawy Sądowi, w celu rozpoznania jej przez niego co do meritum i zasądzenia od Komisji również zwrotu kosztów poniesionych przez Finlandię w ramach postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 9 stycznia 2006 r. w sprawie T-177/05 Republika Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, uznanie dopuszczalności skargi wniesionej przez Finlandię na podstawie art. 230 WE i przekazanie sprawy Sądowi, w celu rozpoznania jej przez niego co do meritum i zasądzenia od Komisji również zwrotu kosztów poniesionych przez Finlandię w ramach postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Finlandia uważa, że ogłoszone przez Sąd postanowienie narusza prawo wspólnotowe w rozumieniu art. 58 Statutu Trybunału.

Finlandia uważa, że Sąd naruszył prawo uznając, że sporne pisma nie zawierają decyzji podlegającej zaskarżeniu na podstawie art. 230 WE.

Jej zdaniem sporne pisma zawierają decyzję polegającą zaskarżeniu w rozumieniu 230 WE.

Za pomocą tej decyzji Komisja pozbawiła w rzeczywistości Finlandię możliwości dokonania warunkowej płatności w rozumieniu orzecznictwa Trybunału.

Zgodnie z orzecznictwem dotyczącym stosowania art. 230 WE, sporna decyzja wywołuje więc wiążące skutki prawne mające wpływ na interesy Finlandii i wyraźnie zmienia jej sytuację prawną. Zatem decyzja ta powoduje utratę przez Finlandię pewnego prawa, a więc w oczywisty sposób wywiera dla niej niekorzystne skutki.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Nissan Italia Srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 3

(Sprawa C-164/06)

(2006/C 154/13)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria provinciale di Roma

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Nissan Italia Srl

Strona pozwana: Agenzia Entrate Ufficio Roma 3

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 33 dyrektywy 77/388/EWG (1) w wersji zmienionej dyrektywą 91/680/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on objęciu regionalnym podatkiem od działalności produkcyjnej (IRAP) wartości produkcji netto wynikającej ze zwykłego wykonywania samodzielnej działalności skierowanej na produkcję lub wymianę towarów lub świadczenie usług?

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 1.

(2)  Dz.U. L 376, str. 1.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 27 marca 2006 r. — Leasys SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 7

(Sprawa C-165/06)

(2006/C 154/14)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria provinciale di Roma

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Leasys SpA

Strona pozwana: Agenzia Entrate Ufficio Roma 7

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 33 dyrektywy 77/388/EWG (1) w wersji zmienionej dyrektywą 91/680/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on objęciu regionalnym podatkiem od działalności produkcyjnej (IRAP) wartości produkcji netto wynikającej ze zwykłego wykonywania samodzielnej działalności skierowanej na produkcję lub wymianę towarów lub świadczenie usług?

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 1.

(2)  Dz.U. L 376, str. 1.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Bolzano w dniu 28 marca 2006 r. — Eurodomus srl przeciwko Comune di Bolzano

(Sprawa C-166/06)

(2006/C 154/15)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale civile di Bolzano

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Eurodomus srl

Strona pozwana: Comune di Bolzano

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy organ administracyjny posiadający uprawnienia ustawodawcze, w wykonaniu których może on w sposób istotny wpłynąć na sytuację gospodarczą skarżącego i który w trakcie postępowania wydaje przepisy uniemożliwiające wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego, narusza prawo wspólnotowe? |
| --- | --- |

1)

Czy organ administracyjny posiadający uprawnienia ustawodawcze, w wykonaniu których może on w sposób istotny wpłynąć na sytuację gospodarczą skarżącego i który w trakcie postępowania wydaje przepisy uniemożliwiające wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego, narusza prawo wspólnotowe?

| 2) | Czy Provincia Autonoma di Bolzano naruszyła prawo wspólnotowe przyjmując art. 107 ust. 25 L[egge] P[rovinciale] nr 13/1997, który dokonał zmiany prawa budowlanego i sprawił, że pozwolenie budowlane na obiekty z przeznaczeniem na działalność handlową, wybudowane zgodnie z pozwoleniem budowlanym wydanym w czasie obowiązywania poprzednich przepisów, które przyznawały tym obiektom przeznaczenie handlowe stało się niedopuszczalne? |
| --- | --- |

2)

Czy Provincia Autonoma di Bolzano naruszyła prawo wspólnotowe przyjmując art. 107 ust. 25 L[egge] P[rovinciale] nr 13/1997, który dokonał zmiany prawa budowlanego i sprawił, że pozwolenie budowlane na obiekty z przeznaczeniem na działalność handlową, wybudowane zgodnie z pozwoleniem budowlanym wydanym w czasie obowiązywania poprzednich przepisów, które przyznawały tym obiektom przeznaczenie handlowe stało się niedopuszczalne?

| 3) | Czy komisarz rządu włoskiego naruszył prawo wspólnotowe przyjmując i stosując wymienione przepisy Provincia autonoma di Bolzano? |
| --- | --- |

3)

Czy komisarz rządu włoskiego naruszył prawo wspólnotowe przyjmując i stosując wymienione przepisy Provincia autonoma di Bolzano?

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione w dniu 3 kwietnia 2006 r. Ministero delle Finanze przeciwko CO.GE.P. srl

(Sprawa C-174/06)

(2006/C 154/16)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ministero delle Finanze

Strona pozwana: CO.GE.P. srl

Pytanieprejudycjalne

Czy przyznanie podmiotowi prawa do używania — także w wyłączny sposób — rzeczy będącej własnością państwa, bez świadczenia usług, które są ważniejsze od zezwolenia na używanie rzeczy, przez określony czas i za wynagrodzeniem znacznie niższym niż wartość rzeczy, które ma miejsce na wniosek zainteresowanego przez jednostkę publiczną, która prowadzi przedsiębiorstwo, w drodze wydania aktu administracyjnego — jak to ma miejsce w przypadku wydania zezwolenia w stosunku do dóbr państwowych uregulowanego w prawie krajowym — zamiast w drodze umowy, stanowi przypadek najmu nieruchomości zwolniony z podatku od wartości dodanej (VAT) zgodnie z art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy 77/388/EWG? (1)

---

(1)  Dz.U. L 145 str. 1.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Genova w dniu 24 marca 2006 r. — Alessandro Tedesco przeciwko Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

(Sprawa C-175/06)

(2006/C 154/17)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale civile di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alessandro Tedesco

Strona pozwana: Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wniosek o zastosowanie środków służących zabezpieczeniu dowodów, o którym mowa w art. 128 i 130 włoskiego Codice della Proprietà Industriale e Intellettuale, na zasadach określonych przez sąd w niniejszej sprawie, należy uznać za „przeprowadzanie dowodów” w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 (1) z dnia 28 maja 2001 r. (w sprawie współpracy między sądami Państw Członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych), przy pomocy których sąd jednego z państw członkowskich zwraca się na podstawie rzeczonego rozporządzenia do właściwego sądu innego państwa członkowskiego o przeprowadzenie przez ten sąd dowodu; |
| --- | --- |

1)

Czy wniosek o zastosowanie środków służących zabezpieczeniu dowodów, o którym mowa w art. 128 i 130 włoskiego Codice della Proprietà Industriale e Intellettuale, na zasadach określonych przez sąd w niniejszej sprawie, należy uznać za „przeprowadzanie dowodów” w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 (1) z dnia 28 maja 2001 r. (w sprawie współpracy między sądami Państw Członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych), przy pomocy których sąd jednego z państw członkowskich zwraca się na podstawie rzeczonego rozporządzenia do właściwego sądu innego państwa członkowskiego o przeprowadzenie przez ten sąd dowodu;

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej i jeżeli wniosek o zastosowanie środków służących zabezpieczeniu dowodów jest niekompletny lub nie spełnia wymogów określonych w art. 4 rozporządzenia, czy wezwany sąd ma obowiązek:






  a) | wysłać potwierdzenie otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej i jeżeli wniosek o zastosowanie środków służących zabezpieczeniu dowodów jest niekompletny lub nie spełnia wymogów określonych w art. 4 rozporządzenia, czy wezwany sąd ma obowiązek:

a)

wysłać potwierdzenie otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia;

| b) | wskazać ewentualne braki we wniosku, tak aby umożliwić sądowi wzywającemu uzupełnienie lub naniesienie poprawek we wniosku. |
| --- | --- |

b)

wskazać ewentualne braki we wniosku, tak aby umożliwić sądowi wzywającemu uzupełnienie lub naniesienie poprawek we wniosku.

---

(1)  Dz. U. L 174, str. 1.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto w dniu 7 kwietnia 2006 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Ana — Aeroportos de Portugal SA

(Sprawa C-181/06)

(2006/C 154/18)

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Deutsche Lufthansa AG

Strona pozwana: Ana — Aeroportos de Portugal SA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy suma opłaty za obsługę administracyjną i nadzór wymagana na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca może być uznana za wynagrodzenie „ustalane na podstawie właściwych, obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących kryteriów” w rozumieniu art. 16 ust. 3 dyrektywy Rady 96/67/WE (1) z dnia 15 października 1996 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy suma opłaty za obsługę administracyjną i nadzór wymagana na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca może być uznana za wynagrodzenie „ustalane na podstawie właściwych, obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących kryteriów” w rozumieniu art. 16 ust. 3 dyrektywy Rady 96/67/WE (1) z dnia 15 października 1996 r.?

| 2) | Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty koliduje lub jest niezgodny ze swobodnym dostępem do rynku usług obsługi naziemnej osób trzecich, zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r.? |
| --- | --- |

2)

Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty koliduje lub jest niezgodny ze swobodnym dostępem do rynku usług obsługi naziemnej osób trzecich, zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r.?

| 3) | Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty, koliduje lub jest niezgodny z realizacją rynku wewnętrznego i zasad przyjętych w art. 3 lit. c) i art. 4 WE? |
| --- | --- |

3)

Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty, koliduje lub jest niezgodny z realizacją rynku wewnętrznego i zasad przyjętych w art. 3 lit. c) i art. 4 WE?

| 4) | Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty, można uznać za nadużycie w rozumieniu art. 82 WE? |
| --- | --- |

4)

Czy obowiązek uiszczenia określonej sumy z tytułu opłaty za obsługę administracyjną i nadzór, na podstawie art. 10 ust. 1 Decreto-Regulamentar nr 12/99 z dnia 30 lipca, art. 18 ust. 2 Decreto-Lei nr 102/90 z dnia 21 marca zmienionego Decreto-Lei nr 280/99 z dnia 26 lipca i pozostałych przepisów określających wysokość tej opłaty, można uznać za nadużycie w rozumieniu art. 82 WE?

---

(1)  Dyrektywa w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty (Dz.U. L 272, str.36)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/9 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/9

---

Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r. — Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-184/06)

(2006/C 154/19)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii [Przedstawiciel: N. Díaz Abad]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 51/2006 (1) ustalającego wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe, w zakresie, w jakim flocie hiszpańskiej nie przydzielono żadnych określonych kwot połowowych na wodach wspólnotowych Morza Północnego i Bałtyckiego |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 51/2006 (1) ustalającego wielkości dopuszczalnych połowów na 2006 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe, w zakresie, w jakim flocie hiszpańskiej nie przydzielono żadnych określonych kwot połowowych na wodach wspólnotowych Morza Północnego i Bałtyckiego

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

1.   Naruszenie zasady niedyskryminacji

Zdaniem królestwa Hiszpanii zaskarżone rozporządzenie narusza zasadę niedyskryminacji w zakresie, w jakim Hiszpanii nie przydziela się żadnych kwot połowowych na wodach wspólnotowych Morza Północnego i Bałtyckiego, ponieważ innym państwom członkowskim po upływie okresu przejściowego przewidzianego w akcie o przystąpieniu przysługuje prawo dostępu do wód i ich zasobów, Królestwu Hiszpanii natomiast jedynie prawo dostępu do wód.

2.   Wadliwa wykładnia aktu o przystąpieniu Hiszpanii

Akt o przystąpieniu, regulując okres przejściowy dla Hiszpanii w dziedzinie rybołówstwa, nie dokonuje rozróżnienia pomiędzy dostępem do wód a dostępem do zasobów. Ponadto wykładnia postanowień aktu o przystąpieniu powinna odpowiadać jego kontekstowi i celowi.

3.   Naruszenie art. 20 ust. 2 rozporządzenia nr 2371/2002 (2)

Naruszenie tego przepisu polega na tym, że Hiszpanii nie przydzielono kwot połowowych, które stanowiły nowe możliwości połowowe i zostały rozdzielone po raz pierwszy po upływie okresu przejściowego przewidzianego w akcie o przystąpieniu.

---

(1)  Dz.U. L 16 z 20.01.2006 r., str. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358, str. 59).

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/9 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 14 kwietnia 2006 r. — British Telecommunications plc przeciwko Commissioners for HM Revenue and Customs

(Sprawa C-185/06)

(2006/C 154/20)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: British Telecommunications plc

Strona pozwana: Commissioners for HM Revenue and Customs

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wspólnotowe prawo do uzyskania zwrotu niewłaściwie pobranych przez władze podatkowe kwot, na które powołał się Trybunał Sprawiedliwości w pkt 84 swojego wyroku w sprawach połączonych C-397/98 i C-410/98, Metallgesellschaft przeciwko CIR ma również zastosowanie do zwrotu dobrowolnie lecz błędnie uiszczonych organowi podatkowemu przez podatnika kwot (jeśli organ podatkowy nie przyczynił się do tego błędu i nie miał podstaw do tego aby o nim wiedzieć) czy też jest to kwestia należąca do prawa krajowego? |
| --- | --- |

1)

Czy wspólnotowe prawo do uzyskania zwrotu niewłaściwie pobranych przez władze podatkowe kwot, na które powołał się Trybunał Sprawiedliwości w pkt 84 swojego wyroku w sprawach połączonych C-397/98 i C-410/98, Metallgesellschaft przeciwko CIR ma również zastosowanie do zwrotu dobrowolnie lecz błędnie uiszczonych organowi podatkowemu przez podatnika kwot (jeśli organ podatkowy nie przyczynił się do tego błędu i nie miał podstaw do tego aby o nim wiedzieć) czy też jest to kwestia należąca do prawa krajowego?

| 2) | Jeśli prawo wspólnotowe przyznaje w takich okolicznościach prawo do zwrotu takich kwot, to czy przyznaje ono również prawo do żądania odsetek od zwróconych kwot, czy też jest to kwestia należąca do prawa krajowego jak sugeruje to pkt 86 wyroku ETS w sprawie Metallgesellschaft? |
| --- | --- |

2)

Jeśli prawo wspólnotowe przyznaje w takich okolicznościach prawo do zwrotu takich kwot, to czy przyznaje ono również prawo do żądania odsetek od zwróconych kwot, czy też jest to kwestia należąca do prawa krajowego jak sugeruje to pkt 86 wyroku ETS w sprawie Metallgesellschaft?

| 3) | Jeśli zaś prawo wspólnotowe przyznaje w takich okolicznościach prawo do żądania odsetek od zwróconych kwot, to czy obejmuje ono prawo do odsetek zwykłych czy składanych? |
| --- | --- |

3)

Jeśli zaś prawo wspólnotowe przyznaje w takich okolicznościach prawo do żądania odsetek od zwróconych kwot, to czy obejmuje ono prawo do odsetek zwykłych czy składanych?

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/10

---

Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2006 r.. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-186/06)

(2006/C 154/21)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisję Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Recchia i A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że w związku z projektem uruchomienia nawadniania obszaru nawadnianego kanału Segarra-Garrigues Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2, 3 i 4 ust. 1 i 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG (1) w sprawie ochrony dzikiego ptactwa; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w związku z projektem uruchomienia nawadniania obszaru nawadnianego kanału Segarra-Garrigues Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 2, 3 i 4 ust. 1 i 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG (1) w sprawie ochrony dzikiego ptactwa;

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Państwa członkowskie nie mogą korzystać z faktu nieustanowienia przez nie obszarów specjalnej ochrony zgodnie z dyrektywą w celu podejmowania działań, które zagrażają jej celom, a w sytuacji, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdy państwo członkowskie nie wyznaczyło OSOP (obszaru specjalnej ochrony ptactwa) tam, gdzie powinno było to uczynić, poziomem ochrony wymaganym w obszarze mającym znaczenie dla ptactwa jest poziom, o którym mowa w art. 4 ust. 4 dyrektywy.

W związku z tym Komisja uważa, że Królestwo Hiszpanii, wszczynając i przeprowadzając postępowania prowadzące do wydania zezwolenia na projekt nawadniania kanału Segarra-Garrigues naruszyło art. 2, 3 i 4 ust. 1 i 4 dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. L 103, str. 1.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/10

---

Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-187/06)

(2006/C 154/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: P. Keppenne, H. Van Vliet, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji z dnia 27 kwietnia 2002 r. nr (C(2002)1341 wersja ostateczna) dotyczącej pomocy państwa zrealizowanej przez Belgię na rzecz grupy Beaulieu (Ter Lembeek International) (pomoc państwa C36/01, ex NN 73/00) (1) Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty traktatu WE i art. 2 i 3 tej decyzji. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji z dnia 27 kwietnia 2002 r. nr (C(2002)1341 wersja ostateczna) dotyczącej pomocy państwa zrealizowanej przez Belgię na rzecz grupy Beaulieu (Ter Lembeek International) (pomoc państwa C36/01, ex NN 73/00) (1) Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty traktatu WE i art. 2 i 3 tej decyzji.

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Blisko cztery lata upłynęły od notyfikacji decyzji władzom belgijskim, a sporna pomoc do tej pory nie została skutecznie zwrócona przez jej beneficjenta. Zachowuje on zatem korzyści, których przysparzają mu fundusze znajdujące się w jego dyspozycji. Decyzja miała dokładnie na celu zakończenie takiej sytuacji

---

(1)  Dz.U. L 296, str. 60

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Belgacom Mobile SA przeciwko Institut belge des services postaux et des télécommunications

(Sprawa C-190/06)

(2006/C 154/23)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel w Brukseli

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Belgacom Mobile SA.

Strona pozwana: Institut belge des services postaux et des télécommunications

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o dostępie) (1) obejmują wyłączne prawo do korzystania z urządzeń takich jak urządzenia GSM lub do zezwolenia na korzystanie z nich? |
| --- | --- |

1)

Czy indywidualne prawa użytkowania częstotliwości radiowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o dostępie) (1) obejmują wyłączne prawo do korzystania z urządzeń takich jak urządzenia GSM lub do zezwolenia na korzystanie z nich?

| 2) | Czy artykuł 7 ust. 3 dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (2) należy rozumieć w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie krajowemu środkowi uzależniającemu używanie kart SIM w GSM Gateways od uprzedniego zezwolenia podmiotu eksploatującego daną sieć telefonii ruchomej? |
| --- | --- |

2)

Czy artykuł 7 ust. 3 dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (2) należy rozumieć w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie krajowemu środkowi uzależniającemu używanie kart SIM w GSM Gateways od uprzedniego zezwolenia podmiotu eksploatującego daną sieć telefonii ruchomej?

| 3) | Czy pojęcie dostępu w rozumieniu dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy o dostępie) (3) obejmuje udostępnienie innemu przedsiębiorstwu karty SIM w przypadku, gdy ta karta SIM jest wykorzystywana przez to przedsiębiorstwo w urządzeniach GSM Gateway w celu świadczenia usług na rzecz podmiotów trzecich pozwalających na ominięcie punktów wzajemnego połączenia? |
| --- | --- |

3)

Czy pojęcie dostępu w rozumieniu dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy o dostępie) (3) obejmuje udostępnienie innemu przedsiębiorstwu karty SIM w przypadku, gdy ta karta SIM jest wykorzystywana przez to przedsiębiorstwo w urządzeniach GSM Gateway w celu świadczenia usług na rzecz podmiotów trzecich pozwalających na ominięcie punktów wzajemnego połączenia?

| 4) | Czy prawny lub administracyjny środek krajowy, który wymaga uprzedniego zezwolenia operatora publicznej sieci telefonii ruchomej udostępniającego innemu przedsiębiorstwu jedną lub więcej kart SIM, pozwalających użytkownikowi karty SIM na dostęp do usług łączności elektronicznej oferowanych przez tego operatora, jeśli karty SIM są wykorzystywane w urządzeniach, które technicznie dają możliwość dostępu do usług operatora bez potrzeby przejścia przez punkty wzajemnego połączenia i bez potrzeby udostępnienia przez niego innych urządzeń i/lub usług, jest zgodny z:






  — | dyrektywą 2002/20/WE (dyrektywą „o zezwoleniach”), która ustanowiła system ogólnych zwolnień w odniesieniu do wszystkich sieci i usług łączności elektronicznej, |
| --- | --- | --- |

4)

Czy prawny lub administracyjny środek krajowy, który wymaga uprzedniego zezwolenia operatora publicznej sieci telefonii ruchomej udostępniającego innemu przedsiębiorstwu jedną lub więcej kart SIM, pozwalających użytkownikowi karty SIM na dostęp do usług łączności elektronicznej oferowanych przez tego operatora, jeśli karty SIM są wykorzystywane w urządzeniach, które technicznie dają możliwość dostępu do usług operatora bez potrzeby przejścia przez punkty wzajemnego połączenia i bez potrzeby udostępnienia przez niego innych urządzeń i/lub usług, jest zgodny z:

—

dyrektywą 2002/20/WE (dyrektywą „o zezwoleniach”), która ustanowiła system ogólnych zwolnień w odniesieniu do wszystkich sieci i usług łączności elektronicznej,

| — | art. 8 ust. 1 akapit 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy „ramowej”) (4), która stanowi, że Państwa Członkowskie zapewnią, by krajowe organy regulacyjne, wypełniając swoje zadania, w szczególności te związane z zapewnieniem efektywnej konkurencji, brały przede wszystkim pod uwagę dążenie do zagwarantowania neutralności technologicznej przyjmowanych norm prawnych, |
| --- | --- |

—

art. 8 ust. 1 akapit 2 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy „ramowej”) (4), która stanowi, że Państwa Członkowskie zapewnią, by krajowe organy regulacyjne, wypełniając swoje zadania, w szczególności te związane z zapewnieniem efektywnej konkurencji, brały przede wszystkim pod uwagę dążenie do zagwarantowania neutralności technologicznej przyjmowanych norm prawnych,

| — | regułami konkurencji, do których odnosi się motyw 7 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) w tym znaczeniu, że uzależnienia zasady i warunki dostępu w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) od rodzaju działalności podmiotu ubiegającego się o dostęp, a w szczególności od rozmiaru jego inwestycji w infrastrukturę sieci, |
| --- | --- |

—

regułami konkurencji, do których odnosi się motyw 7 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) w tym znaczeniu, że uzależnienia zasady i warunki dostępu w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) od rodzaju działalności podmiotu ubiegającego się o dostęp, a w szczególności od rozmiaru jego inwestycji w infrastrukturę sieci,

| 5) | Czy w przypadku, gdy należy stwierdzić, że korzystanie z GSM Gateway dla świadczenia usług łączności elektronicznej w celach handlowych zależy od zgody danego operatora telefonii ruchomej, art. 3 i 4 dyrektywy 97/33/WE (5) i art. 4 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) należy interpretować w ten sposób, że wspomniane korzystanie musi być przedmiotem porozumienia pomiędzy zainteresowanymi stronami, które dotyczy technicznych i handlowych zasad ? |
| --- | --- |

5)

Czy w przypadku, gdy należy stwierdzić, że korzystanie z GSM Gateway dla świadczenia usług łączności elektronicznej w celach handlowych zależy od zgody danego operatora telefonii ruchomej, art. 3 i 4 dyrektywy 97/33/WE (5) i art. 4 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”) należy interpretować w ten sposób, że wspomniane korzystanie musi być przedmiotem porozumienia pomiędzy zainteresowanymi stronami, które dotyczy technicznych i handlowych zasad ?

| 6) | Czy obowiązek odzwierciedlania w cenach kosztów, które ciążą na podmiotach zgłoszonych jako mające znaczącą pozycję na rynku, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/33/WE i w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”), należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby operator podlegający temu obowiązkowi określał wysokość swoich stawek w sposób umożliwiający mu odzyskanie kosztów inwestycji związanych ze wzajemnym połączeniem z uwagi na to, że zostały one określone przy uwzględnieniu całkowitej liczby połączeń „off net”, w tym połączeń przekierowanych za pośrednictwem GSM Gateway ? |
| --- | --- |

6)

Czy obowiązek odzwierciedlania w cenach kosztów, które ciążą na podmiotach zgłoszonych jako mające znaczącą pozycję na rynku, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/33/WE i w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2002/19/WE (dyrektywy „o dostępie”), należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby operator podlegający temu obowiązkowi określał wysokość swoich stawek w sposób umożliwiający mu odzyskanie kosztów inwestycji związanych ze wzajemnym połączeniem z uwagi na to, że zostały one określone przy uwzględnieniu całkowitej liczby połączeń „off net”, w tym połączeń przekierowanych za pośrednictwem GSM Gateway ?

| 7) | Czy art. 10 ust. 6 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy „o zwolnieniach”) i art. 7 ust. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy „ramowej”) należy interpretować w ten sposób, że dają one możliwość państwom członkowskim określenia, w przypadku gdy krajowy organ regulacyjny wydaje środki tymczasowe, że te środki mogą jedynie obowiązywać w okresie nieprzekraczającym dwóch miesięcy? |
| --- | --- |

7)

Czy art. 10 ust. 6 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy „o zwolnieniach”) i art. 7 ust. 6 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy „ramowej”) należy interpretować w ten sposób, że dają one możliwość państwom członkowskim określenia, w przypadku gdy krajowy organ regulacyjny wydaje środki tymczasowe, że te środki mogą jedynie obowiązywać w okresie nieprzekraczającym dwóch miesięcy?

---

(1)  Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach) (Dz.U. L 108, str. 21)

(2)  Dyrektywa 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. L 91, str. 10)

(3)  Dyrektywa 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie) (Dz.U. L 108, str. 7)

(4)  Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 108, str. 33)

(5)  Dyrektywa 97/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie wzajemnych połączeń w telekomunikacji ze względu na zapewnienie usług powszechnych oraz interoperacyjności poprzez zastosowanie zasady otwartej sieci (ONP) (Dz.U. L 199, str. 32)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Matthias Kruck przeciwko Landkreis Potsdam-Mittelmark

(Sprawa C-192/06)

(2006/C 154/24)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Matthias Kruck

Strona pozwana: Landkreis Potsdam-Mittelmark

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 9 ust. 2 — 4 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (1) w brzmieniu rozporządzenia (EWG) nr 1648/95 (2) należy interpretować w ten sposób, że obliczenie maksymalnej powierzchni, którą uwzględnia się przy rekompensatach z tytułu odłogowania ziemi na podstawie art. 7 ust. 6 zd. 2 i 4 rozporządzenia (EWG) nr 1765/92 w brzmieniu rozporządzenia (EWG) nr 2989/95 (3), dokonuje się na podstawie powierzchni uprawy wskazanej we wniosku czy faktycznie ustalonej?

---

(1)  Dz.U. L 391, str. 36

(2)  Dz.U. L 156, str. 27

(3)  Dz.U. L 312, str. 5

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État w dniu 2 maja 2006 r. — Centre d'exportation du livre français (CELF) i Ministre de la culture et de la communication przeciwko Société internationale de diffusion et d'édition

(Sprawa C-199/06)

(2006/C 154/25)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État (Francja)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Centre d'exportation du livre français, Ministre de la culture et de la communication

Strona pozwana: Société internationale de diffusion et d'édition

Pytania prejudycjalne

| 1) | W pierwszej kolejności, czy art. 88 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską pozwala państwu członkowskiemu, które przyznało bezprawnie pomoc przedsiębiorstwu — przy czym sąd tego państwa stwierdził tę bezprawność ze względu na to, iż ta pomoc nie została uprzednio zgłoszona Komisji zgodnie z wymogami określonymi w tym samym art. 88 ust. 3 — na nieżądanie zwrotu tej pomocy od będącego jej beneficjentem podmiotu gospodarczego ze względu na to, że Komisja, do której złożyły skargę osoby trzecie, uznała pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem i zapewniła zatem w rzeczywistości sprawowaną przez nią w wyłączny sposób kontrolę nad tą zgodnością? |
| --- | --- |

1)

W pierwszej kolejności, czy art. 88 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską pozwala państwu członkowskiemu, które przyznało bezprawnie pomoc przedsiębiorstwu — przy czym sąd tego państwa stwierdził tę bezprawność ze względu na to, iż ta pomoc nie została uprzednio zgłoszona Komisji zgodnie z wymogami określonymi w tym samym art. 88 ust. 3 — na nieżądanie zwrotu tej pomocy od będącego jej beneficjentem podmiotu gospodarczego ze względu na to, że Komisja, do której złożyły skargę osoby trzecie, uznała pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem i zapewniła zatem w rzeczywistości sprawowaną przez nią w wyłączny sposób kontrolę nad tą zgodnością?

| 2) | Po drugie, jeśli ten obowiązek zwrotu zostanie potwierdzony, czy przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi należy uwzględnić okresy, podczas których sporna pomoc była uznana przez Komisję Europejską za zgodną z zasadami wspólnego rynku, zanim Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich nie stwierdził nieważności tych decyzji? |
| --- | --- |

2)

Po drugie, jeśli ten obowiązek zwrotu zostanie potwierdzony, czy przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi należy uwzględnić okresy, podczas których sporna pomoc była uznana przez Komisję Europejską za zgodną z zasadami wspólnego rynku, zanim Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich nie stwierdził nieważności tych decyzji?

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-204/04) (1)

(2006/C 154/26)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 7.8.2004

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/12

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale Amministrativo Regionale della Liguria) — Acquedotto De Ferrari Galliera SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-241/04) i Acquedotto Nicolay SpA przeciwko Provincia di Genova i in. (C-242/04)

(Sprawy połączone C-241/04 i C-242/04) (1)

(2006/C 154/27)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 28.8.2004

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Queen's Bench Division-Administrative Court) — South Western Fish Producer's Organisation Ltd i in. przeciwko Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

(Sprawa C-388/04) (1)

(2006/C 154/28)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 20.11.2004

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten) — GöteborgsOperan AB przeciwko Skatteverket

(Sprawa C-390/04) (1)

(2006/C 154/29)

Język postępowania: szwedzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 6.11.2004

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-477/04) (1)

(2006/C 154/30)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 marca 2006 r. (wniosek Cour de cassation o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Galeries de Lisieux SA przeciwko Organic Recouvrement

(Sprawa C-488/04) (1)

(2006/C 154/31)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 26 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-92/05) (1)

(2006/C 154/32)

Język postępowania: francuski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/13

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 stycznia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-182/05) (1)

(2006/C 154/33)

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 25.6.2005 r.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Energy Technologies ET SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Aparellaje eléctrico, SL

(Sprawa C-197/05) (1)

(2006/C 154/34)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 243 z 1.10.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-218/05) (1)

(2006/C 154/35)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 23.7.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-247/05) (1)

(2006/C 154/36)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 3.9.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court-Chancery Division) — Oakley Inc przeciwko Animal Ltd i in.

(Sprawa C-267/05) (1)

(2006/C 154/37)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 229 z 17.9.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-323/05) (1)

(2006/C 154/38)

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 271 z 29.10.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/14

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 16 lutego 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-413/05) (1)

(2006/C 154/39)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 28.1.2006

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/15

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 maja 2006 r. — O2 (Germany) przeciwko Komisji

(Sprawa T-328/03) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Zgłoszone porozumienie - Telefonia ruchoma trzeciej generacji (3G) - Atest negatywny - Indywidualne zwolnienie - Analiza sytuacji w przypadku braku porozumienia - Wpływ porozumienia na konkurencję)

(2006/C 154/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: O2 (Germany) GmbH & Co. OHG (Monachium, Niemcy), [Przedstawiciele: N. Green, QC, i K. Bacon, barrister, oraz adwokaci B. Amory i F. Marchini Camia]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich, [Przedstawiciele: początkowo R. Wainwright, S. Rating i P Oliver, a następnie É. Gippini Fournier, P. Hellström i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności art. 2 i art. 3 lit. a) decyzji Komisji 2004/207/WE z dnia 16 lipca 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.369 — T-Mobile Deutschland i O2 Germany: porozumienie ramowe w sprawie wspólnego korzystania z sieci (Dz.U. L 75, str. 32),

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 2 i 3 lit. a) decyzji Komisji 2004/207/WE z dnia 16 lipca 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.369 — T-Mobile Deutschland i O2 Germany: porozumienie ramowe w sprawie wspólnego korzystania z sieci), w zakresie w jakim zakładają one, iż klauzule, o których mowa w tych postanowieniach, wchodzą w zakres stosowania art. 81 WE i art. 53 Porozumienia o EOG. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 2 i 3 lit. a) decyzji Komisji 2004/207/WE z dnia 16 lipca 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 Porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.369 — T-Mobile Deutschland i O2 Germany: porozumienie ramowe w sprawie wspólnego korzystania z sieci), w zakresie w jakim zakładają one, iż klauzule, o których mowa w tych postanowieniach, wchodzą w zakres stosowania art. 81 WE i art. 53 Porozumienia o EOG.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/15

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Klaas przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-393/04) (1)

(Urzędnicy - Awans - Artykuł 45 regulaminu pracowniczego - Przeniesienie punktów awansu do nowej grupy zaszeregowania po awansie - Przepisy przejściowe - Zasada równego traktowania)

(2006/C 154/41)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dirk Klaas (Heidelberg, Niemcy) [Przedstawiciel R. Moos, avocat)]

Strona pozwana: Parlament Europejski [Przedstawiciele: L.Knudsen i U. Rösslein, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Wniosek o uchylenie decyzji Parlamentu z dnia 12 lutego 2004 r. o anulowaniu dwóch punktów awansu, które zostały przyznane skarżącemu za okres przed 1999 r., a także o uchylenie decyzji Parlamentu z dnia 30 czerwca 2004 r. oddalającej zażalenie skarżącego w tym zakresie oraz o orzeczenie przez Sąd przeniesienia tych dwóch punktów awansu na lata następne

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 8.01.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/16 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/16

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 maja 2006 r. — Eurohypo przeciwko OHIM (EUROHYPO)

(Sprawa T-439/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy EUROHYPO - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Art. 7 ust. 1lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Art. 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 - Okoliczności faktyczne przedstawione po raz pierwszy w postępowaniu przed Sądem - dopuszczalność)

(2006/C 154/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Eurohypo AG (Eschborn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kloth i C. Rohnke)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciele: A. von Mühlendahl i J. Weberndörfer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 sierpnia 2004 r. (sprawa R 829/2002-4) dotyczącą rejestracji słownego oznaczenia EUROHYPO jako wspólnotowego znaku towarowego

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 19.2.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/16 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/16

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Kreuzer Medien przeciwko Parlamentowi i Radzie

(Sprawa T-310/03) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Dyrektywa 2003/33/WE - Osoby fizyczne lub prawne - Legitymacja czynna - Niedopuszczlność)

(2006/C 154/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kreuzer Medien GmbH (Lipsk, Niemcy) [Przedstawiciele: początkowo U. Kornmeier i D. Valbert, następnie M. Lenz, adwokaci]

Strona pozwana: Parlament Europejski [Przedstawiciele: E. Waldherr i U. Rösslein, pełnomocnicy] i Rada Unii Europejskiej [Przedstawiciel: E. Karlsson, pełnomocnik]

Interwenient popierający stronę skarżącą: Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH (Klosterneuburg, Austria) [Przedstawiciel: W.-G. Schärf, adwokat]

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin i F. Hoffmeister, pełnomocnicy], Królestwo Hiszpanii [Przedstawiciel: L. Fraguas Gadea, pełnomocnik] i Republika Finlandii [Przedstawiciele: A. Guimaraes-Purokoski, T. Pynnä i E. Bygglin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 dyrektywy 2003/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do reklamy i sponsorowania wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 152, str. 16).

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament i Radę. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament i Radę.

| 3) | Królestwo Hiszpanii i Komisja pokrywają własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii i Komisja pokrywają własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem.

| 4) | Republika Finlandii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Republika Finlandii pokrywa własne koszty.

| 5) | Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH pokrywa własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem. |
| --- | --- |

5)

Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH pokrywa własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/17

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie Mediocurso przeciwko Komisji

(Sprawa T-451/04) (1)

(Skarga na bezczynność - Wykonanie wyroku Trybunału - Środki egzekucyjne orzeczone w pierwszej instancji - Umorzenie postępowania w sprawie)

(2006/C 154/44)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, Lda (Lizbona, Portugalia) [przedstawiciele: adwokaci C. Botelho Moniz i E. Maia Cadete]

Strona pozwana:
  Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: P. Andrade i A. Weimar, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Skarga na bezczynność zmierzająca do stwierdzenia, iż Komisja niezgodnie z prawem wstrzymała się od wykonania wyroku Trybunału wydanego w dniu 21 września 2000 r. w sprawie Mediocurso przeciwko Komisji (C-462/98 P, Rec. str. I-7183)

Sentencja postanowienia

| 1) | Umarza się postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w sprawie.

| 2) | Komisja pokrywa swe własne koszty jak i koszty poniesione przez Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, Lda. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa swe własne koszty jak i koszty poniesione przez Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, Lda.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 22.1.2005

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/17

---

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 kwietnia 2006 r. — Componenta przeciwko Komisji

(Sprawa T-455/05 R)

(Środek tymczasowy - Wniosek o zawieszenie wykonania - Pomoc przyznawana przez państwa - Pilny charakter)

(2006/C 154/45)

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Componenta Oyj (Helsinki, Finlandia) [Przedstawiciel: adwokat M. Savola]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: C. Giolito i M. Huttunen, działający w charakterze pełnomocników]

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Finlandii [Przedstawiciel: E. Bygglin, działająca w charakterze pełnomocnika]

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2005) 3871 wersja ostateczna z dnia 20 października 2005 r. w sprawie pomocy państwa nr C 37/2004 (sygn. NN 51/2004) przyznanej przez Republikę Finlandii spółce Componenta Oyj

Sentencja postanowienia

| 1) | Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zarządzenie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/17

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2006 r. — Oakley przeciwko OHIM

(Sprawa T-116/06)

(2006/C 154/46)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Oakley, Inc. (Foothill Ranch, Stany Zjednoczone) [Przedstawiciel: adwokat Michaela Huth-Dierig]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem po stępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vinticinque Ltd (Hailsham, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie R 682/2004-1, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie R 682/2004-1,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy

znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „O STORE” dla usług z klasy 35 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 074 599

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Venticinque Ltd.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wcześniejszy krajowy słowny znak towarowy „THE O STORE” dla towarów i usług z klas 18 i 25

Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe stwierdzenie nieważności wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania zarówno skarżącej, jak i Venticinque Ltd

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ towary i usługi nie są do siebie absolutnie podobne, a w odniesieniu do pozostających w konflikcie znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd z uwagi na to, że charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego „THE O STORE” jest bardzo ograniczony. Ponadto nie dostarczono jakiegokolwiek dowodu, że „THE O STORE” jest w jakikolwiek sposób znany lub utrwalony na rynku francuskim.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/18

---

Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2006 r. — Usha Martin przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-119/06)

(2006/C 154/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Usha Martin Ltd (Kalkuta, Indie) [przedstawiciele: K. Adamantopoulos, adwokat i J. Branton, solicitor]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, decyzji Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniającej decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii, opublikowanej w dniu 26 stycznia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. UE L 22 str. 54, z 26.1.2006) („zaskarżona decyzja”) w zakresie w jakim dotyczy ona skarżącej i wycofuje obowiązujące wcześniej zobowiązanie cenowe, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, decyzji Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniającej decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii, opublikowanej w dniu 26 stycznia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. UE L 22 str. 54, z 26.1.2006) („zaskarżona decyzja”) w zakresie w jakim dotyczy ona skarżącej i wycofuje obowiązujące wcześniej zobowiązanie cenowe,

| — | stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, rozporządzenia Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii, opublikowanego w dniu 26 stycznia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. L 22 str. 1, z 26.1.2006), w zakresie w jakim dotyczy skarżącego i wykonuje zaskarżoną decyzję o wycofaniu zobowiązania cenowego skarżącego, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, rozporządzenia Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii, opublikowanego w dniu 26 stycznia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. L 22 str. 1, z 26.1.2006), w zakresie w jakim dotyczy skarżącego i wykonuje zaskarżoną decyzję o wycofaniu zobowiązania cenowego skarżącego,

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący jest producentem eksportującym liny z drutu stalowego z Indii do Unii Europejskiej.

Decyzją z dnia 13 sierpnia 1999 r. (1) Komisja przyjęła zobowiązania cenowe złożone m.in. przez skarżącego w ramach postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii.

Decyzją nr 2006/38 (2) Komisja wycofała zgodę na przyjęcie zobowiązania cenowego złożonego przez skarżącego – jak twierdzi on – na tej podstawie, że skarżący nie zgłosił sprzedaży dokonanych poza zakresem zobowiązania cenowego oraz deklarował jako pochodzące z Dubaju produkowane tam liny i kable z drutu stalowego podczas, gdy wskutek niewystarczających operacji przetworzenia indyjskich surowców, produkty te miały pochodzenie indyjskie. Rozporządzeniem nr 121/2006 (3), wykonując decyzję Komisji, nałożono ostateczne cło antydumpingowe.

Co się tyczy niezgłoszenia sprzedaży dokonanych poza zakresem zobowiązania cenowego, skarżący twierdzi, że było ono skutkiem zwykłej pomyłki i podnosi naruszenie zasady proporcjonalności, jako że nie było to istotne naruszenie zobowiązania cenowego a zatem jego następstwem powinno być pouczenie, by nie dochodziło do tego rodzaju naruszeń w przyszłości a nie wycofanie zobowiązania cenowego. Skarżący podnosi dalej, że nie doszło do wyrządzenia znacznej szkody przemysłowi wspólnotowemu.

Gdy chodzi o deklarowane pochodzenie z Dubaju, skarżący twierdzi, że instytucje naruszyły prawo dokonując błędnej analizy pochodzenia jako że Komisja zdaniem skarżącego oparła się na kryterium zmiany pozycji taryfowej rozpatrywanego produktu podczas gdy w jego opinii istotnymi kryteriami są:

| i. | ostatnia istotna obróbka lub przetworzenie; |
| --- | --- |

i.

ostatnia istotna obróbka lub przetworzenie;

| ii. | przetworzenie musi być ekonomicznie uzasadnione; |
| --- | --- |

ii.

przetworzenie musi być ekonomicznie uzasadnione;

| iii. | przetworzenie musi zostać dokonane w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu; |
| --- | --- |

iii.

przetworzenie musi zostać dokonane w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu;

| iv. | przetworzenie musi powodować wytworzenie nowego produktu lub stanowić istotny etap wytwarzania. |
| --- | --- |

iv.

przetworzenie musi powodować wytworzenie nowego produktu lub stanowić istotny etap wytwarzania.

Ponadto, można było zastosować sankcje mniej dolegliwe niż wycofanie zobowiązania cenowego, takie jak pobranie cła antydumpingowego przez organy celne państwa członkowskiego lub wymóg wstrzymania wywozu z Dubaju lin produkowanych ze skrętki pochodzenia indyjskiego.

Skarżący podnosi zatem naruszenie prawa materialnego, brak uzasadnienia, nadużycie władzy i naruszenie zasady proporcjonalności.

---

(1)  Decyzja Komisji 1999/572/WE z dnia 13 sierpnia 1999 r. przyjmująca zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu stalowych lin i drutu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Republiki Korei, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy (Dz.U. 1999 L 217, str. 63)

(2)  Decyzja Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. zmieniająca decyzję 1999/572/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu lin i kabli z drutu stalowego, pochodzących między innymi z Indii (2006/38/WE) (Dz.U. 2006 L 22, str. 54)

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 121/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1858/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli, pochodzących między innymi z Indii (Dz.U. 2006 L 22, str. 1)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/19 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/19

---

Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 r. — British Nuclear Group Sellafield przeciwko Komisji

(Sprawa T-121/06)

(2006/C 154/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: British Nuclear Group Sellafield Limited (Sellafield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Percival, A. Renshaw, J. Isted i G. Bushell, solicitors oraz R. Plender, barrister)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności środków, o których mowa w art. 2, 3 i 4 zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności środków, o których mowa w art. 2, 3 i 4 zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania;

| — | zarządzenie wszelkich innych środków, które Sąd uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

zarządzenie wszelkich innych środków, które Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty

Skarżąca zaskarża decyzję Komisji z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie procedury w trybie art. 83 traktatu Euratom (BNG Sellafield Limited). Zaskarżoną decyzją Komisja wydała ostrzeżenie na podstawie art. 83 ust. 1 lit. a) EWEA. Komisja zarzuca, że skarżąca naruszyła określone przepisy traktatu Euratom i rozporządzenia 302/2005 (1), dotyczące ciążących na niej szczególnych obowiązków sprawozdawczych oraz przepisy dotyczące dostępu do niektórych urządzeń. W związku z tym Komisja zażądała, aby skarżąca podjęła określone działania w terminach przewidzianych w zaskarżonej decyzji.

Na uzasadnienie skargi skarżąca podnosi, po pierwsze, że Komisji nie przysługują kompetencje do wydania zaskarżonej decyzji i do zastosowania środków nałożonych na skarżącą. Według skarżącej Komisja nie ma prawnych kompetencji do zastosowania nałożonych środków, obejmujących działania związane z zasadami zapewniania jakości oraz standardami ewidencji i kontroli materiałów jądrowych, które wykraczają poza zakres obowiązujących przepisów dotyczących zabezpieczeń.

Skarżąca podnosi również, że pozwana naruszyła zasadę pomocniczości, gdyż nałożone środki wkraczają w kompetencje właściwych władz krajowych.

Według skarżącej, zaskarżona decyzja jest ponadto uzasadniona, w całości lub w części, kwestiami bezpieczeństwa, a nie kwestiami dotyczącymi zabezpieczeń, a zatem art. 83 EWEA nie może stanowić właściwej podstawy prawnej do jej wydania.

Po drugie skarżąca podnosi, że Komisja dopuściła się naruszenia istotnego wymogu proceduralnego, nieprzeprowadzając pełnego i prawidłowego postępowania na gruncie art. 83 EWEA. Skarżąca twierdzi, że Komisja nie powiadomiła jej o swoich zastrzeżeniach, nie umożliwiła jej przedstawienia własnego stanowiska oraz naruszyła jej prawo do obrony.

Po trzecie, skarżąca stwierdza, że Komisja, dokonując ustalenia, iż skarżąca nie wykonała ciążących na niej obowiązków dotyczących zabezpieczeń, naruszyła traktat Euratom i prawne zasady związane z jego stosowaniem, dopuszczając się oczywistego błędu w ocenie i naruszając zasadę pewności prawa.

Po czwarte, skarżąca powołuje się na naruszenie zasady proporcjonalności i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

Na koniec skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła przysługujące jej prawo do obrony i prawo do przedstawienia swego stanowiska, uchybiając ciążącemu na niej obowiązkowi powiadomienia skarżącej o istocie środków nałożonych tytułem sankcji w odpowiednim czasie, by umożliwić skarżącej ustosunkowanie się do nich przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (Euratom) nr 302/2005 z dnia 8 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zabezpieczeń przyjętych przez Euratom (Dz.U. L 54, str. 1)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/20 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/20

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Helikon Media przeciwko Komisji

(Sprawa T-122/06)

(2006/C 154/49)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Helkon Media AG (Monachium, Niemcy) [Przedstawiciel: U. Karpenstein, Rechtsanwalt]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie Komisji Europejskiej zapłaty na rzecz HELIKON MEDIA AG w likwidacji kwoty w wysokości 120 000 EUR, |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej zapłaty na rzecz HELIKON MEDIA AG w likwidacji kwoty w wysokości 120 000 EUR,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Helikon Media AG w likwidacji, reprezentowana przez zarządcę sądowego, podnosi względem Komisji Europejskiej roszczenie o zapłatę z tytułu umowy dotyczącej wsparcia przy realizacji filmu, powołując się na podstawie art. 238 WE na zawartą w załączniku do tej umowy klauzuli arbitrażowej.

Zdaniem skarżącej roszczenie o zapłatę nie zostało wyłączone przez podnoszone przez Komisję potrącenie. Swoją skargę uzasadnia ona tym, że potrącenia dokonano bez podstawy prawnej. Ponadto skarżąca podnosi, że zgodnie z prawem niemieckim dokonanie potrącenia po otwarciu postępowania upadłościowego jest niedopuszczalne. Wreszcie utrzymuje ona, że nie zostały spełnione uznane warunki dla dokonania potrącenia.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/20 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/20

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Kapman przeciwko OHIM (przedstawienie niebieskiego ostrza piły tarczowej)

(Sprawa T-127/06)

(2006/C 154/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kapman A.B. (Sandviken, Szwecja) [Przedstawiciel: adwokat R. Almaraz Palmero]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie R 303/2004-2, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie R 303/2004-2,

| — | nakazanie OHIM zwrotu uiszczonej przez skarżącą opłaty za wniesienie odwołania, |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM zwrotu uiszczonej przez skarżącą opłaty za wniesienie odwołania,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, włączając w to koszty poniesione przez skarżącą w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, włączając w to koszty poniesione przez skarżącą w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający niebieskie ostrze piły tarczowej dla towarów z klasy 8 [ostrza (do narzędzi sterowanych ręcznie)] — zgłoszenie nr 2 532 497

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ między innymi kombinacja kształtu i koloru wywiera nadzwyczajne wrażenie wizualne na właściwym kręgu odbiorców, który stanowią osoby zawodowo trudniące się wykonywaniem prac manualnych, a nie przeciętni konsumenci.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/21

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. — Japan Tobacco przeciwko OHIM — Torrefacção Camelo (graficzny znak towarowy CAMELO)

(Sprawa T-128/06)

(2006/C 154/51)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Japan Tobacco Inc. (Tokio, Japonia) [Przedstawiciele: adwokaci A. Ortiz López, S. Ferrandis González i E. Ochoa Santamaría]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Torrefacção Camelo Lda

Żądania strony skarżącej

| — | w odwołaniu od decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 22 lutego 2006 r. wydanej w sprawie R 669/2003-2 skarżąca wnosi o wydanie wyroku, na mocy którego, zmieniając wspomnianą decyzję, [Sąd] stwierdzi konieczność zastosowania w niniejszej sprawie zakazu przewidzianego w art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, a w konsekwencji, uwzględniając argumenty przedstawione przez Japan Tobacco, dokona odmowy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 1469121, |
| --- | --- |

—

w odwołaniu od decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 22 lutego 2006 r. wydanej w sprawie R 669/2003-2 skarżąca wnosi o wydanie wyroku, na mocy którego, zmieniając wspomnianą decyzję, [Sąd] stwierdzi konieczność zastosowania w niniejszej sprawie zakazu przewidzianego w art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94, a w konsekwencji, uwzględniając argumenty przedstawione przez Japan Tobacco, dokona odmowy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 1469121,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Torrefacção Camelo Lda

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Znak towarowy zawierający elementy figuratywne (wielbłąd, piramidy, palmy) oraz nazwę CAFÉ TORREFACTO CAMPO MAIOR CAMELO CAFÉ ESPECIAL PURO Torrefacção Camelo Lda CAMPO MAIOR-PORTUGAL dla towarów z klasy 30 (zgłoszenie nr 1469121)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowne i graficzne krajowe znaki towarowe „CAMEL” dla towarów z klas 22 i 34

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 40/94 oraz błędy formalne w toku postępowania i naruszenie art. 74 i 79 tego rozporządzenia.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/21

---

Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — International Music i TTV 2000 przeciwko OHIM — Past Perfect (PAST PERFECT)

(Sprawa T-133/06)

(2006/C 154/52)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: The International Music Company AG (Hamburg, Niemcy) i TTV 2000 GmbH Tonträger Vertrieb (Hamburg, Niemcy) [Przedstawiciel: G. Kukuk, Rechtsanwalt]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Past Perfect Limited

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie R 150/2005-1 i unieważnienie zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego „Past Perfect”, wspólnotowy znak towarowy nr 1 984 269, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie R 150/2005-1 i unieważnienie zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego „Past Perfect”, wspólnotowy znak towarowy nr 1 984 269,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy

znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „PAST PERFECT” dla towarów z klasy 9 (wspólnotowy znak towarowy nr 1 984 269)

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Past Perfect Limited

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Skarżące

Decyzja Wydziału Unieważnień: Odrzucenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | zarejestrowany znak towarowy nie ma wystarczającego charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), |
| --- | --- |

—

zarejestrowany znak towarowy nie ma wystarczającego charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1),

| — | zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ wystarczy, że podstawa odmowy rejestracji istnieje tylko w części Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ wystarczy, że podstawa odmowy rejestracji istnieje tylko w części Wspólnoty,

| — | zaskarżona decyzja narusza ponadto art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zarejestrowany znak towarowy nie jest rozpoznawalny jako znak towarowy i będzie postrzegany przez odbiorców jako opis towaru, |
| --- | --- |

—

zaskarżona decyzja narusza ponadto art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zarejestrowany znak towarowy nie jest rozpoznawalny jako znak towarowy i będzie postrzegany przez odbiorców jako opis towaru,

| — | wreszcie został naruszony art. 7 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zarejestrowany znak towarowy składa się z oznaczeń służących opisowi towaru, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. |
| --- | --- |

—

wreszcie został naruszony art. 7 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zarejestrowany znak towarowy składa się z oznaczeń służących opisowi towaru, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/22 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/22

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 kwietnia 2006 r. — ATI Technologies przeciwko OHIM — Asociación de Técnicos de Informatica (ATI)

(Sprawa T-377/03) (1)

(2006/C 154/53)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004

---

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/23

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 maja 2006 r. — Voigt przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-55/05) (1)

(Urzędnicy - Choroba zawodowa - Brak decyzji niekorzystnej - Przedwczesna skarga - Oczywista niedopuszczalność)

(2006/C 154/54)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Eric Voigt (Orange, Francja) [Przedstawiciel: B. Autric, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall i K. Herrmann, pełnomocnicy, wspieranie przez F. Longfilsa, avocat]

Przedmiot sprawy

Po pierwsze żądanie stwierdzenia zawodowego charakteru choroby, na którą cierpi skarżący i po drugie żądanie naprawienia szkód, które miał ponieść.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Skarżący ponosi własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Skarżący ponosi własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 229 z 17.9.2005 (sprawa wpisana początkowo do rejestru Sądu Pierwszej Instancji jako T-258/05, następnie przekazana postanowieniem z dnia 15.12.2005 Trybunałowi do sprawa Służby Publicznej Unii Europejskiej)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/23

---

Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2005 r. — Kyriazis przeciwko Komisji

(Sprawa F-120/05)

(2006/C 154/55)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Antonios Kyriazis (Luksemburg, Luksemburg) [Przedstawiciel: M. Spanakis, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji ADMIN.B.2 — D(05)23023/EGL-ade z dnia 12 października 2005 r., w której organ powołujący oddalił zażalenie skarżącego R/549/05 na oddalenie w dniu 25 kwietnia 2005 r. przez pozwaną jego wniosku o przyznanie dodatku zagranicznego (16 %); |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji ADMIN.B.2 — D(05)23023/EGL-ade z dnia 12 października 2005 r., w której organ powołujący oddalił zażalenie skarżącego R/549/05 na oddalenie w dniu 25 kwietnia 2005 r. przez pozwaną jego wniosku o przyznanie dodatku zagranicznego (16 %);

| — | nakazanie pozwanej wypłaty skarżącemu dodatku zagranicznego ze skutkiem wstecznym od dnia 1 marca 2005 r. wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości 10 % rocznie, aż do całkowitej spłaty; |
| --- | --- |

—

nakazanie pozwanej wypłaty skarżącemu dodatku zagranicznego ze skutkiem wstecznym od dnia 1 marca 2005 r. wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości 10 % rocznie, aż do całkowitej spłaty;

| — | ustalenie prawa skarżącego do otrzymywania dodatku zagranicznego (16 % wynagrodzenia podstawowego netto) na przyszłość. |
| --- | --- |

—

ustalenie prawa skarżącego do otrzymywania dodatku zagranicznego (16 % wynagrodzenia podstawowego netto) na przyszłość.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, urzędnik Komisji zatrudniony w Luksemburgu, kwestionuje decyzję odmawiającą my wypłaty dodatku zagranicznego. Kwestionuje twierdzenie pozwanej, zgodnie z którym nie spełnia on warunków przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego, z uwagi na to, że Luksemburg był dla niego miejscem stałego zamieszkania oraz miejscem wykonywania głównej działalności zawodowej w okresie pięciu lat, kończącym się sześć miesięcy przed jego zatrudnieniem przez instytucje wspólnotowe.

Skarżący podnosi ponadto, że praca, którą wykonywał w Luksemburgu w budynku pozwanej, w okresie gdy pracował na rzecz spółki prawa prywatnego, powinna zostać uznana za wchodzacą w zakres wyjątku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) tiret drugie załącznika VII do regulaminu pracowniczego.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/23

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2006 r. — Duyster przeciwko Komisji

(Sprawa F-18/06)

(2006/C 154/56)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Tinike Duyster (Oetrange, Luksemburg) [Przedstawiciel: W.H.A.M. van den Muijsenbergh, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 17 listopada 2005 r. o udzieleniu skarżącej urlopu wychowawczego od dnia 8 listopada 2004 r. do nieokreślonego dnia; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 17 listopada 2005 r. o udzieleniu skarżącej urlopu wychowawczego od dnia 8 listopada 2004 r. do nieokreślonego dnia;

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 6 kwietnia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 6 kwietnia 2005 r.;

| — | uchylenie decyzji przyznającej urlop wychowawczy od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. lub odcinka płac za listopad 2004 r. lub decyzji Komisji z dnia 30 listopada o nieuwzględnieniu wniosku o przesunięciu lub cofnięciu urlopu wychowawczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji przyznającej urlop wychowawczy od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. lub odcinka płac za listopad 2004 r. lub decyzji Komisji z dnia 30 listopada o nieuwzględnieniu wniosku o przesunięciu lub cofnięciu urlopu wychowawczego;

| — | orzeczenie, że od dnia 1 listopada 2004 r. (lub od dnia 8 listopada 2004 r.) do dnia 30 kwietnia 2005 r. włącznie, skarżąca korzysta z wszystkich uprawnień związanych ze służbą czynną i w konsekwencji wynagrodzenie zgodne z kategorią i grupą zaszeregowania winno zostać jej wypłacone ze skutkiem wstecznym; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że od dnia 1 listopada 2004 r. (lub od dnia 8 listopada 2004 r.) do dnia 30 kwietnia 2005 r. włącznie, skarżąca korzysta z wszystkich uprawnień związanych ze służbą czynną i w konsekwencji wynagrodzenie zgodne z kategorią i grupą zaszeregowania winno zostać jej wypłacone ze skutkiem wstecznym;

| — | orzeczenie, że wynagrodzenie to ma być zwiększone o odsetki za zwłokę; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że wynagrodzenie to ma być zwiększone o odsetki za zwłokę;

| — | orzeczenie, że skarżąca może jeszcze wnioskować o urlop wychowawczy (mimo iż jej syn będzie miał 12 lat lub prawie 12 lat w chwili wydawania wyroku) zważywszy, że brak aprobaty dla złożonego wniosku leży po stronie Komisji; ewentualnie odszkodowanie — w związku z tym, że to Komisja odpowiada za to, że skarżąca nie mogła wziąć urlopu wychowawczego — równe utracie zasiłku wychowawczego, ubezpieczeń, stażu pracy, uprawnień emerytalnych, sprawozdań z oceny i szans na awans, ewentualnie za okres urlopu wychowawczego, z którego nie skorzystała, odszkodowanie równe utraconemu zasiłkowi wychowawczemu, ubezpieczeniom i uprawnieniom emerytalnym; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że skarżąca może jeszcze wnioskować o urlop wychowawczy (mimo iż jej syn będzie miał 12 lat lub prawie 12 lat w chwili wydawania wyroku) zważywszy, że brak aprobaty dla złożonego wniosku leży po stronie Komisji; ewentualnie odszkodowanie — w związku z tym, że to Komisja odpowiada za to, że skarżąca nie mogła wziąć urlopu wychowawczego — równe utracie zasiłku wychowawczego, ubezpieczeń, stażu pracy, uprawnień emerytalnych, sprawozdań z oceny i szans na awans, ewentualnie za okres urlopu wychowawczego, z którego nie skorzystała, odszkodowanie równe utraconemu zasiłkowi wychowawczemu, ubezpieczeniom i uprawnieniom emerytalnym;

| — | zasądzenie od pozwanej odszkodowania i zadośćuczynienia w związku z wydaniem decyzji z dnia 17 listopada 2005 r. w wysokości odpowiednio 4000 EUR i 5000 EUR. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej odszkodowania i zadośćuczynienia w związku z wydaniem decyzji z dnia 17 listopada 2005 r. w wysokości odpowiednio 4000 EUR i 5000 EUR.

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty 2500 EUR tytułem odszkodowania za niepewność, w jakiej skarżąca się znajduje co do swego statusu urzędnika i krzywdy, jaka z tej niepewności wynika. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty 2500 EUR tytułem odszkodowania za niepewność, w jakiej skarżąca się znajduje co do swego statusu urzędnika i krzywdy, jaka z tej niepewności wynika.

| — | zasądzenie odszkodowania za siedem dni urlopu wychowawczego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania za siedem dni urlopu wychowawczego;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W sprawie F-51/05 (1) skarżąca zakwestionowała już okoliczność, że Komisja udzieliła jej urlopu wychowawczego na okres od dnia 1 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. W niniejszej sprawie kwestionuje decyzję organu powołującego, wydaną w międzyczasie w dniu 17 listopada 2005 r. ustalającą początkową datę urlopu na dzień 8 listopada 2004 r.

Na poparcie swej skargi, skarżąca podnosi, że decyzja z dnia 17 listopada 2005 r. narusza traktat, regulamin pracowniczy i cały szereg zasad prawnych. W szczególności według skarżącej decyzja ta: i) zawiera błędy, jak np. nieprawidłowe przywołanie sprawy przed Sądem Pierwszej Instancji; ii) jest nieprecyzyjna z kilku powodów, jak np. brak wskazania, na jakim wniosku skarżącej opiera się decyzja, brak daty końca urlopu wychowawczego i brak opisu konsekwencji decyzji; iii) sporządzona jest w języku innym niż język, którym posługuje się skarżąca z naruszeniem art. 21 WE; iv) nie wskazuje żadnej podstawy prawnej; v) zawiera sprzeczności; vi) jest niewystarczająco uzasadniona; vii) ma skutek wsteczny mimo, że w momencie wydawania już nie było wniosku o urlop wychowawczy; viii) nie uwzględnia okoliczności, że wcześniejsze decyzje organu powołującego były niesłuszne; ix) nie uwzględnia wniosku o przesunięcie urlopu wychowawczego.

Ponadto treść zaskarżonej decyzji stworzyła jej zdaniem wrażenie, że powodem zamieszania, przynajmniej częściowo, jest skarżąca, mimo że ta ostania działała niezwykle uważnie i przedłożyła znaczną liczbę dokumentów.

---

(1)  Dz. U. C 217 z 3.9.2005 r. (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-249/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/24

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2006 r. — Michail przeciwko Komisji

(Sprawa F-34/06)

(2006/C 154/57)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Christos Michail (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciel: C. Meïdanis, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za 2004 r., w wersji sporządzonej w systemie SYSPER 2, w którym się znajduje; |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za 2004 r., w wersji sporządzonej w systemie SYSPER 2, w którym się znajduje;

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 4 listopada 2005 r. oddalającej zażalenia skarżącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 4 listopada 2005 r. oddalającej zażalenia skarżącego;

| — | zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia krzywdy doznanej przez skarżącego, wynoszącego 120 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia krzywdy doznanej przez skarżącego, wynoszącego 120 000 EUR;

| — | orzeczenie o kosztach zgodnie ze stanem prawnym. |
| --- | --- |

—

orzeczenie o kosztach zgodnie ze stanem prawnym.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, urzędnik w grupie zaszeregowania A*12, kwestionuje ważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, który w odniesieniu do niego za 2004 r. sporządziła strona pozwana. Na poparcie swojej skargi podnosi on najpierw, że wspomniane sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej dokonuje analizy i zawiera uzasadnienie tylko zważywszy na okres od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2004 r., podczas gdy pierwsze cztery miesiące omawianego roku nie zostały uwzględnione, nawet za pomocą odniesienia do oceny zawartej w sprawozdaniu pośrednim dotyczącym dokładnie tego okresu. Takie pominięcie stanowi naruszenie art. 4 ust. 3 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego. Skarżący dodaje, że w każdym razie sprawozdanie pośrednie zostało sporządzone przez niewłaściwy organ.

Następnie skarżący podnosi, że w trakcie drugiej części 2004 r. jego przełożeni powierzali mu jedynie zadania o charakterze okolicznościowym i pomocniczym, które nie były przydatne dla celów sporządzenia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej urzędnika w jego grupie zaszeregowania.

Skarżący podnosi wreszcie naruszenie art. 12a regulaminu pracowniczego dotyczącego mobbingu.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/25

---

Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2006 r. — C przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-44/06)

(2006/C 154/58)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: C (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: S. Orlandi i J.-N. Louis, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 13 czerwca 2005 r. odmawiającej podjęcia wszelkich środków służących wykonaniu wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2004 r. w sprawie T-376/02 O przeciwko Komisji (1); |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 13 czerwca 2005 r. odmawiającej podjęcia wszelkich środków służących wykonaniu wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2004 r. w sprawie T-376/02 O przeciwko Komisji (1);

| — | uchylenie decyzji dyrektor DG ADMIN/C „Polityka społeczna, personel zatrudniony w Luksemburgu, zdrowie, higiena” z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie przeniesienia C w stan spoczynku i przyznania mu renty inwalidzkiej zgodnie z art. 78 akapit drugi regulaminu pracowniczego, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 lutego 2002 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektor DG ADMIN/C „Polityka społeczna, personel zatrudniony w Luksemburgu, zdrowie, higiena” z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie przeniesienia C w stan spoczynku i przyznania mu renty inwalidzkiej zgodnie z art. 78 akapit drugi regulaminu pracowniczego, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 lutego 2002 r.;

| — | zasądzenie od Komisji kwoty określonej na 15.000 EUR ex aequo et bono z tytułu naruszenia zasady poszanowania rozsądnego terminu; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji kwoty określonej na 15.000 EUR ex aequo et bono z tytułu naruszenia zasady poszanowania rozsądnego terminu;

| — | obciążenie Komisja Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisja Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W następstwie wydania wyroku w sprawie O przeciwko Komisji skarżący zażądał, aby organ powołujący podjął wszelkie środki konieczne dla wykonania tego wyroku. Po tym jak wniosek ten został oddalony skarżący wniósł zażalenie, które zostało w części oddalone decyzją z dnia 11 stycznia 2006 r. Następnie organ powołujący wydał nową decyzję z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie przejścia C na emeryturę i przyznania mu renty inwalidzkiej zgodnie z art. 78 akapit drugi regulaminu pracowniczego, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 lutego 2002 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi po pierwsze, że ta ostatnia decyzja nie wykonuje w pełni ww. wyroku, ponieważ nie przywraca mu ona pozycji prawnej, która skarżący miał przed wydaniem decyzji uchylonej przez Sąd.

Ponadto decyzja z dnia 23 lutego 2006 r. narusza art. 53 regulaminu pracowniczego, który stanowi, że urzędnik, wobec którego zgodnie z orzeczeniem Komitetu ds. Inwalidztwa stosuje się przepisy art. 78, jest z urzędu przenoszony w stan spoczynku ostatniego dnia miesiąca, w którym organ powołujący uznał jego trwałą i pełną niezdolność do pełnienia służby.

W końcu skarżący podnosi naruszenie zasady poszanowania rozsądnego terminu, ponieważ decyzja z dnia 23 lutego 2006 r. została wydana piętnaście miesięcy po wydaniu ww. wyroku.

---

(1)  RecFP str. I-A-349 i II-1595

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/25

---

Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2006 r. — Aimi i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-47/06)

(2006/C 154/59)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicola Aimi (Evere, Belgia) i inni [Przedstawiciele: A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie indywidualnych decyzji dotyczących oddalenia wniosków skarżących o przyjęcie przez organ powołujący przepisów przejściowych zapewniających, w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. i w latach następnych, równość traktowania oraz prawa nabyte. |
| --- | --- |

—

uchylenie indywidualnych decyzji dotyczących oddalenia wniosków skarżących o przyjęcie przez organ powołujący przepisów przejściowych zapewniających, w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. i w latach następnych, równość traktowania oraz prawa nabyte.

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą, że poprzez oddalenie wniosków o przyjęcie przepisów przejściowych uwzględniających ich szczególną sytuację wynikającą ze stworzenia dodatkowych grup zaszeregowania strona pozwana naruszyła ich oczekiwania co do rozwoju kariery, na tych samych warunkach co ich kolegów należących do tej samej kategorii, jak również ich prawa nabyte w zakresie, w jakim perspektywa ich kariery została poddana znaczącym zmianom.

Ponadto skarżący podnoszą brak właściwego uzasadnienia w związku z tym, że strona pozwana nie odpowiedziała na zarzuty i argumenty wysuwane we wnioskach i zażaleniach.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/26

---

Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2006 r. — Avanzata i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-48/06)

(2006/C 154/60)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Eric Avanzata i in. (Beggent, Francja) [Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Komisji Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności postanowień umów zawartych ze skarżącymi jako członkami personelu tymczasowego określających one ich kategorię pracowniczą, grupę zaszeregowania, stopień i wynagrodzenie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności postanowień umów zawartych ze skarżącymi jako członkami personelu tymczasowego określających one ich kategorię pracowniczą, grupę zaszeregowania, stopień i wynagrodzenie;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, którzy zostali zatrudnieni w Komisji jako pracownicy lub pracownicy fizyczni na podstawie prawa luksemburskiego, kwestionują ich zaszeregowanie i wynagrodzenie ustalone przez tę instytucję w chwili ich powołania na stanowiska pracowników tymczasowych przydzielonych do Biura infrastruktury i logistyki w Luksemburgu.

Na poparcie swojej skargi podnoszą naruszenie art. 80 warunków zatrudnienia innych pracowników (WZIP), naruszenie art. 2 załącznika do WZIP, niezgodność z prawem ogólnych przepisów wykonawczych (OPW) do tych artykułów, a także naruszenie zasady równości traktowania i niedyskryminacji, przejrzystości i dobrego zarządzania.

Skarżący podnoszą przede wszystkim, że pozwana przyjęła OPW bez zasięgnięcia opinii komitetu regulaminowego. Ponadto ich zdaniem OPW nie zawierają szczegółowego opisu czynności i zakresu obowiązków odpowiadających każdemu rodzajowi pracy, w związku z czym niemożliwe jest sprawdzenie, czy zostali zakwalifikowani do kategorii pracowniczej odpowiadającej pracy, jaką wykonują oraz ich grupa zaszeregowania została ustalona zgodnie z art. 80 WZIP. Ponadto zdaniem skarżących pozwana nie wykazała, by rzeczywiście sprawdziła możliwość przyznania skarżącym, zgodnie z OPW, dodatkowej grupy zaszeregowania w celu uwzględnienia realiów gospodarczych.

Wreszcie skarżący utrzymują, że znajdują się w takiej samej sytuacji, jak personel zatrudniony w żłobkach i świetlicy w Brukseli i zatrudniony jako członkowie personelu tymczasowego przydzielonego do Biura infrastruktury i logistyki w Brukseli, który otrzymał gwarancję utrzymania wynagrodzenia. Ich zdaniem skarżąca nie uzasadniła, z jakich przyczyn taka gwarancja nie mogła im zostać udzielona.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/26

---

Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa F-49/06)

(2006/C 154/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bart Nijs (Bereldange, Luksemburg) [Przedstawiciel: F. Rollinger]

Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego o nieawansowaniu skarżącego w 2005 r., a także każdej decyzji związanej z nią lub po niej następującej; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego o nieawansowaniu skarżącego w 2005 r., a także każdej decyzji związanej z nią lub po niej następującej;

| — | zasądzenie odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za doznaną przez skarżącego krzywdę, |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za doznaną przez skarżącego krzywdę,

| — | obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi, skarżący podnosi:

| 1. | konsekwencje dla postępowania w sprawie awansu za 2004 r. zafałszowania jego sprawozdania z oceny dotyczącej postępowania za 2003 r., |
| --- | --- |

1.

konsekwencje dla postępowania w sprawie awansu za 2004 r. zafałszowania jego sprawozdania z oceny dotyczącej postępowania za 2003 r.,

| 2. | naruszenie zasad pewności prawnej w stosunku do personelu, równości traktowania urzędników i dobrej administracji przy stosowaniu wobec skarżącego nowego systemu oceny opracowanego przez pozwanego, |
| --- | --- |

2.

naruszenie zasad pewności prawnej w stosunku do personelu, równości traktowania urzędników i dobrej administracji przy stosowaniu wobec skarżącego nowego systemu oceny opracowanego przez pozwanego,

| 3. | okoliczność, że jedna z jego koleżanek została jego zdaniem bezprawnie poproszona o sprawowanie tymczasowo funkcji przełożonego, |
| --- | --- |

3.

okoliczność, że jedna z jego koleżanek została jego zdaniem bezprawnie poproszona o sprawowanie tymczasowo funkcji przełożonego,

| 4. | okoliczność, że jeden z jego przełożonych sprawował jego zdaniem swą funkcję niezgodnie z prawem, |
| --- | --- |

4.

okoliczność, że jeden z jego przełożonych sprawował jego zdaniem swą funkcję niezgodnie z prawem,

| 5. | brak nieskazitelności jego przełożonego, |
| --- | --- |

5.

brak nieskazitelności jego przełożonego,

| 6. | szereg nadużyć władzy i naruszenie traktatu. |
| --- | --- |

6.

szereg nadużyć władzy i naruszenie traktatu.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/27 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/27

---

Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji

(Sprawa F-50/06)

(2006/C 154/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Luksemburg) [Przedstawiciele: G. Bounéou i F. Frabetti, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od 01.07.2001 r. do 31.12.2002 r. |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od 01.07.2001 r. do 31.12.2002 r.

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów dotyczących:

| — | pierwszy, naruszenia art. 26 regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- |

—

pierwszy, naruszenia art. 26 regulaminu pracowniczego,

| — | drugi, naruszenia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- |

—

drugi, naruszenia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego,

| — | trzeci, naruszenia zasady zakazu arbitralnego postępowania i zasady zakazu nadużycia władzy, jak również naruszenia obowiązku uzasadnienia; |
| --- | --- |

—

trzeci, naruszenia zasady zakazu arbitralnego postępowania i zasady zakazu nadużycia władzy, jak również naruszenia obowiązku uzasadnienia;

| — | czwarty, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz zasady „patere legem quam ipse fecisti”, |
| --- | --- |

—

czwarty, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz zasady „patere legem quam ipse fecisti”,

| — | piąty, naruszenia obowiązku staranności. |
| --- | --- |

—

piąty, naruszenia obowiązku staranności.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/27 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/27

---

Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2006 r. — Gualtieri przeciwko Komisji

(Sprawa F-53/06)

(2006/C 154/63)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Claudia Gualtieri (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: P. Gualtieri et M. Gualtieri, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji z dnia 30 stycznia 2006 r., którą dyrektor generalny ds. personelu i administracji oddalił zażalenie R/783/05, wpisane do rejestru w dniu 17 października 2005 r., zmierzające do uchylenia decyzji doręczonej w dniu 5 września 2005 r., którą to decyzją oddalono wniosek skarżącej o przyznanie diety dziennej w pełnej wysokości; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 30 stycznia 2006 r., którą dyrektor generalny ds. personelu i administracji oddalił zażalenie R/783/05, wpisane do rejestru w dniu 17 października 2005 r., zmierzające do uchylenia decyzji doręczonej w dniu 5 września 2005 r., którą to decyzją oddalono wniosek skarżącej o przyznanie diety dziennej w pełnej wysokości;

| — | uchylenie decyzji doręczonej w dniu 5 września 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji doręczonej w dniu 5 września 2005 r.;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich comiesięcznych pism pozwanej dotyczących wysokości diety; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich comiesięcznych pism pozwanej dotyczących wysokości diety;

| — | zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej diet dziennych i dodatków miesięcznych przewidzianych w decyzji Komisji w sprawie oddelegowanych ekspertów krajowych za okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej diet dziennych i dodatków miesięcznych przewidzianych w decyzji Komisji w sprawie oddelegowanych ekspertów krajowych za okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r.;

| — | subsydiarnie, zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej ww. diet i dodatków począwszy od dnia 2 lutego 2005 r., to jest daty faktycznej separacji skarżącej i jej małżonka oraz ustania wspólnego pożycia, a jeszcze bardziej subsydiarnie, od dnia 4 lipca 2005 r., to jest daty złożenia ugody rozwodowej w sądzie w Brukseli, aż do dnia 31 grudnia 2005 r. |
| --- | --- |

—

subsydiarnie, zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej ww. diet i dodatków począwszy od dnia 2 lutego 2005 r., to jest daty faktycznej separacji skarżącej i jej małżonka oraz ustania wspólnego pożycia, a jeszcze bardziej subsydiarnie, od dnia 4 lipca 2005 r., to jest daty złożenia ugody rozwodowej w sądzie w Brukseli, aż do dnia 31 grudnia 2005 r.

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, która jest ekspertem krajowym oddelegowanym przy Komisji, podważa ważność zmniejszenia diety dziennej do wysokości 25 % pełnej kwoty przewidzianej w przepisach dotyczących oddelegowanych ekspertów krajowych, jak również niewypłacenie jej dodatku miesięcznego wprowadzonego tymi samymi przepisami.

Podnosząc, że pisma poprzedzające objęcie stanowiska wskazywały wprost na pełną kwotę diety i dodatku, które mają charakter wynagrodzenia, i to po oświadczeniu prze skarżącą, że pozostaje w związku małżeńskim z urzędnikiem Unii Europejskiej zamieszkałym w Brukseli. Dodaje, że treść stosunku pracy została określona na tej podstawie w dniu 7 stycznia 2004 r. i warunki finansowe nie mogły zostać jednostronnie zmienione.

Powołując się również na art. 241 WE, kwestionuje ważność art. 20 ust. 3 decyzji dotyczącej oddelegowanych ekspertów krajowych. Przepis ten jej zdaniem powoduje po pierwsze dyskryminację członków formalnej rodziny w porównaniu z osobami, które zdecydowały się na pozostawanie w związku nieformalnym. Po drugie, powoduje różnicę w traktowaniu nie pozwalając skarżącej na otrzymywanie dodatków do wynagrodzenia w takim samym stopniu jak inni oddelegowani eksperci krajowi, niezależnie od tego, czy pozostają w związku małżeńskim, czy nie. Kwestionowany przepis jest w jej opinii sprzeczny z europejską konwencją praw człowieka, artykułami 2, 3, 13 i 141 WE oraz dyrektywą Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1).

---

(1)  Dz.U. L 180 z 19 lipca 2000, str.22

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/28

---

Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2006 r. — Davis i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa F-54/06)

(2006/C 154/64)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: John Davis (Bolton, Zjednoczone Królestwo), Svend Mikkelsen (Sabro, Dania), Dorrit Pedersen (Kopenhaga, Dania) i Margareta Strandberg (Axminster, Zjednoczone Królestwo) [Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Rady w sprawie określenia praw skarżących do emerytury, zgodnie z którą część ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. nie została poddana współczynnikowi korygującemu a współczynnik korygujący zastosowany względem tej części ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. jest inny aniżeli współczynnik stosowany względem wynagrodzenia funkcjonariuszy pełniących służbę w Zjednoczonym Królestwie i Danii; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Rady w sprawie określenia praw skarżących do emerytury, zgodnie z którą część ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. nie została poddana współczynnikowi korygującemu a współczynnik korygujący zastosowany względem tej części ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. jest inny aniżeli współczynnik stosowany względem wynagrodzenia funkcjonariuszy pełniących służbę w Zjednoczonym Królestwie i Danii;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, byli urzędnicy Wspólnot Europejskich, zamieszkujący w Zjednoczonym Królestwie i Danii, zostali przeniesieniu w stan spoczynku po wejściu w życie nowego regulaminu pracowniczego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnoszą bezprawność art. 82 regulaminu pracowniczego, art. 1 ust. 3 i art. 3 ust. 5 załącznika XI do tego regulaminu oraz art. 20 załącznika XIII do tego regulaminu, które weszły w życie w dniu 1 maja 2004 r.

Skarżący podnoszą również naruszenie zasad równego traktowania i niedyskryminacji, ponieważ na skutek zastosowania ww. przepisów urzędnicy przeniesieniu w stan spoczynku po dniu 1 maja 2004 r. nie korzystają z gwarancji tej samej siły nabywczej jak związana z ich miejscem zamieszkania. Ponadto urzędnicy ci, otrzymując to samo wynagrodzenie, nie korzystają z tej samej siły nabywczej, co urzędnicy będący w czynnej służbie, ich emerytura została poddana współczynnikowi korygującemu obliczonemu dla kraju, podczas gdy urzędnicy w czynnej służbie otrzymują wynagrodzenie poddane współczynnikowi korygującemu określonemu dla stolicy.

Ponadto skarżący podnoszą naruszenie praw przez nich nabytych oraz zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ mogli oni oczekiwać, iż ich prawa do emerytury zostaną obliczone zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili rozpoczęcia przez nich służby i podczas prawie całej ich kariery.

W końcu skarży podnoszą naruszenie zasad swobody przepływu osób oraz swobody wyboru miejsca zamieszkania, ponieważ niezastosowanie współczynnika korygującego względem całej kwoty ich emerytury nie gwarantuje im swobody wyboru centrum ich interesów, jeżeli nie chcą znaleźć się w sytuacji, w której są niejako ukarani obniżeniem siły nabywczej w porównaniu z urzędnikami zamieszkującymi w miejscach, gdzie koszty utrzymania są niższe.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/28

---

Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2006 r. — de Albuquerque przeciwko Komisji

(Sprawa F-55/06)

(2006/C 154/65)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Augusto de Albuquerque (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciel: C. Mourato, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji dyrektora generalnego DG INFSO z dnia 23 września 2005 r. o przeniesieniu skarżącego w interesie służby na stanowisko kierownika wydziału INFSO.G.2 Mikro- i nanosystemy; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektora generalnego DG INFSO z dnia 23 września 2005 r. o przeniesieniu skarżącego w interesie służby na stanowisko kierownika wydziału INFSO.G.2 Mikro- i nanosystemy;

| — | uchylenie wyraźnej decyzji organu powołującego z dnia 2 lutego 2006 r. dotyczącej negatywnego rozpatrzenia zażalenia skarżącego o nr R/764/05; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyraźnej decyzji organu powołującego z dnia 2 lutego 2006 r. dotyczącej negatywnego rozpatrzenia zażalenia skarżącego o nr R/764/05;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, urzędnik Komisji przeniesiony w interesie służby na stanowisko kierownika wydziału INFSO.G.2 Mikro- i nanosystemy, uważa, że przeniesienie to jest sprzeczne z interesem służby. Podnosi on naruszenie art. 7 regulaminu pracowniczego oraz oczywisty błąd w ocenie pojęcia interesu służby, nadużycie władzy, jak również naruszenie zasady równości traktowania.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/29 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/29

---

Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-56/06)

(2006/C 154/66)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Olivier Chassagne (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: S. Rodrigues, Y. Minatchy i A. Jaume, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego (REC) za 2004 r,; |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego (REC) za 2004 r,;

| — | uchylenie decyzji przyznającej dyrekcji generalnej punkty pierwszeństwa w ramach postępowania w sprawie awansu za 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji przyznającej dyrekcji generalnej punkty pierwszeństwa w ramach postępowania w sprawie awansu za 2005 r.;

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 30 stycznia 2006 r. i z dnia 14 marca 2006 r. oddalających zażalenia skarżącego na ww. decyzje; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 30 stycznia 2006 r. i z dnia 14 marca 2006 r. oddalających zażalenia skarżącego na ww. decyzje;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem naprawienia krzywdy zawodowej oraz symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem naprawienia szkody moralnej, spowodowanych wydaniem zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem naprawienia krzywdy zawodowej oraz symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem naprawienia szkody moralnej, spowodowanych wydaniem zaskarżonych decyzji;

| — | obciążenie Komisja Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisja Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi po pierwsze bezprawność ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 i 45 regulaminu pracowniczego.

Skarżący podnosi naruszenie kilku podstawowych zasad: prawa do obrony, obowiązku uzasadnienia i poszanowania zasad postępowania.

Skarżący twierdzi ponadto, że administracja popełniła liczne oczywiste błędy w ocenie, w szczególności w ramach porównawczej oceny zasług oraz przydziału punktów pierwszeństwa.

W końcu zdaniem skarżącego Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji.

---

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/29 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/29

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2006 r. — Ferola przeciwko Komisji

(Sprawa F-110/05) (1)

(2006/C 154/67)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 48 z 25.2.2006 r.

---

III Powiadomienia

| 1.7.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 154/30 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 154/30

---

(2006/C 154/68)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 143 z 17.6.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

Dz.U. C 121 z 20.5.2006.

Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

Dz.U. C 96 z 22.4.2006.

Dz.U. C 86 z 8.4.2006.

Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---