# Az Európai Unió C 52/2006

| | ISSN 1725-518X |
| --- | --- |
| Az Európai Unió
  Hivatalos Lapja | C 52 |
| | |
| Magyar nyelvű kiadás | Tájékoztatások és közlemények | 49. évfolyam2006. március 2. |

ISSN 1725-518X

Az Európai Unió

Hivatalos Lapja

C 52

Magyar nyelvű kiadás

Tájékoztatások és közlemények

49. évfolyam2006. március 2.

---

| Közleményszám | Tartalom | Oldal |
| --- | --- | --- |
| | I   Tájékoztatások |
| | Bizottság |
| 2006/C 052/1 | Az Európai Központi Bank által a főbb pénzügyi operációknál alkalmazott kamatláb: 2,32 % 2006. március 1-jén – Euro-átváltási árfolyamok | 1 |
| 2006/C 052/2 | Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2005. április 22-én tartott 131. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3178 – Berteslmann/Springer/JV esethez kapcsolódó határozattervezetről | 2 |
| 2006/C 052/3 | A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP /M.3178 – Bertelsmann/Springer ügyben (az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat – HL L 162., 2001.6.19., 21. o. – 15. cikkével összhangban) | 3 |
| 2006/C 052/4 | Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2004. szeptember 23-i 128. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3099 – Areva/Urenco/ETC üggyel kapcsolatos előzetes határozattervezetről | 4 |
| 2006/C 052/5 | A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP/M.3099 – Areva/Urenco ügyben (az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat 15. cikkével összhangban – HL L 162., 2001.6.19., 21. o.) | 5 |
| 2006/C 052/6 | Bejelentett összefonódás engedélyezése (Ügyszám COMP/M.3905 – Tesco/Carrefour (Czech Republic and Slovakia)) (
  1
  ) | 6 |
| 2006/C 052/7 | A Rennes és Mulhouse közötti menetrend szerinti légi járatokra rótt közszolgáltatási kötelezettségek Franciaország általi módosításáról (
  1
  ) | 7 |
| 2006/C 052/8 | Állami támogatás – Lengyelország – Állami támogatás C 43/2005 (ex N 99/2005) – Lengyel átállási költségek támogatás tárgyában – Felhívás észrevételek benyújtására az EK Szerződés 88. cikke (2) bekezdésének megfelelően (
  1
  ) | 8 |

Közleményszám

Tartalom

Oldal

I   Tájékoztatások

Bizottság

2006/C 052/1

Az Európai Központi Bank által a főbb pénzügyi operációknál alkalmazott kamatláb: 2,32 % 2006. március 1-jén – Euro-átváltási árfolyamok

1

2006/C 052/2

Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2005. április 22-én tartott 131. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3178 – Berteslmann/Springer/JV esethez kapcsolódó határozattervezetről

2

2006/C 052/3

A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP /M.3178 – Bertelsmann/Springer ügyben (az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat – HL L 162., 2001.6.19., 21. o. – 15. cikkével összhangban)

(az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat – HL L 162., 2001.6.19., 21. o. – 15. cikkével összhangban)

3

2006/C 052/4

Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2004. szeptember 23-i 128. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3099 – Areva/Urenco/ETC üggyel kapcsolatos előzetes határozattervezetről

4

2006/C 052/5

A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP/M.3099 – Areva/Urenco ügyben (az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat 15. cikkével összhangban – HL L 162., 2001.6.19., 21. o.)

(az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat 15. cikkével összhangban – HL L 162., 2001.6.19., 21. o.)

5

2006/C 052/6

Bejelentett összefonódás engedélyezése (Ügyszám COMP/M.3905 – Tesco/Carrefour (Czech Republic and Slovakia)) (
  1
  )

1

6

2006/C 052/7

A Rennes és Mulhouse közötti menetrend szerinti légi járatokra rótt közszolgáltatási kötelezettségek Franciaország általi módosításáról (
  1
  )

1

7

2006/C 052/8

Állami támogatás – Lengyelország – Állami támogatás C 43/2005 (ex N 99/2005) – Lengyel átállási költségek támogatás tárgyában – Felhívás észrevételek benyújtására az EK Szerződés 88. cikke (2) bekezdésének megfelelően (
  1
  )

1

8

| | III   Közlemények |
| --- | --- |
| | Bizottság |
| 2006/C 052/9 | Pályázati felhívás – Oktatási és Kulturális Főigazgatóság 11/06 – A kitelepítésekkel kapcsolatos fő helyszínek és archívumok megőrzésére és az ezekről való megemlékezésre irányuló intézkedések | 21 |
| 2006/C 052/0 | Pályázati felhívás függeléke közvetett KTF-cselekvésekre a kutatási, technológiafejlesztési és demonstrációs egyedi program keretében: Az Európai Kutatási Térség kialakítása (FP6-2006-Mobility-13) (az Európai Unió Hivatalos Lapja C 35., 2006. február 11.) | 22 |
| 2006/C 052/1 | F-Cayenne: Menetrendszerű légijáratok üzemeltetése – A Franciaország által a 2408/92/EGK tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének d) pontja értelmében a Cayenne és Maripasoula, Cayenne és Saül, valamint Saint-Laurent-du-Maroni érintésével Cayenne és Grand-Santi között közlekedő menetrend szerinti járatok működtetésére meghirdetett ajánlattételi felhívások visszavonása (Kiegészítés az Európai Unió Hivatalos Lapjához, 2006. január 17-i S 10. szám, nyílt eljárás, 10383-2006) | 23 |

III   Közlemények

Bizottság

2006/C 052/9

Pályázati felhívás – Oktatási és Kulturális Főigazgatóság 11/06 – A kitelepítésekkel kapcsolatos fő helyszínek és archívumok megőrzésére és az ezekről való megemlékezésre irányuló intézkedések

21

2006/C 052/0

Pályázati felhívás függeléke közvetett KTF-cselekvésekre a kutatási, technológiafejlesztési és demonstrációs egyedi program keretében: Az Európai Kutatási Térség kialakítása (FP6-2006-Mobility-13) (az Európai Unió Hivatalos Lapja C 35., 2006. február 11.)

(az Európai Unió Hivatalos Lapja C 35., 2006. február 11.)

22

2006/C 052/1

F-Cayenne: Menetrendszerű légijáratok üzemeltetése – A Franciaország által a 2408/92/EGK tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének d) pontja értelmében a Cayenne és Maripasoula, Cayenne és Saül, valamint Saint-Laurent-du-Maroni érintésével Cayenne és Grand-Santi között közlekedő menetrend szerinti járatok működtetésére meghirdetett ajánlattételi felhívások visszavonása (Kiegészítés az Európai Unió Hivatalos Lapjához, 2006. január 17-i S 10. szám, nyílt eljárás, 10383-2006)

Európai Unió Hivatalos Lapjához

23

| | Helyesbítések |
| --- | --- |
| 2006/C 052/2 | A Kínai Népköztársaságból és Ukrajnából származó vasalódeszkák behozatalára alkalmazandó dömpingellenes eljárás megindításáról szóló értesítés helyesbítése (HL C 29., 2006.2.4.) | 24 |

Helyesbítések

2006/C 052/2

A Kínai Népköztársaságból és Ukrajnából származó vasalódeszkák behozatalára alkalmazandó dömpingellenes eljárás megindításáról szóló értesítés helyesbítése (HL C 29., 2006.2.4.)

(HL C 29., 2006.2.4.)

24

| | |
| --- | --- |
| | (1)   EGT vonatkozású szöveg |

---

(1)   EGT vonatkozású szöveg

1

| HU | |
| --- | --- |

HU

---

I Tájékoztatások

Bizottság

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/1

---

Az Európai Központi Bank által a főbb pénzügyi operációknál alkalmazott kamatláb (1):

2,32 % 2006. március 1-jén

Euro-átváltási árfolyamok (2)

2006. március 1.

(2006/C 52/01)

1 euro=

| | Pénznem | Átváltási árfolyam |
| --- | --- | --- |
| USD | USA dollár | 1,1954 |
| JPY | Japán yen | 138,56 |
| DKK | Dán korona | 7,4604 |
| GBP | Angol font | 0,68060 |
| SEK | Svéd korona | 9,4475 |
| CHF | Svájci frank | 1,5614 |
| ISK | Izlandi korona | 77,33 |
| NOK | Norvég korona | 8,0290 |
| BGN | Bulgár leva | 1,9558 |
| CYP | Ciprusi font | 0,5747 |
| CZK | Cseh korona | 28,265 |
| EEK | Észt korona | 15,6466 |
| HUF | Magyar forint | 253,42 |
| LTL | Litván litász/lita | 3,4528 |
| LVL | Lett lats | 0,6962 |
| MTL | Máltai líra | 0,4293 |
| PLN | Lengyel zloty | 3,7748 |
| RON | Román lej | 3,4753 |
| SIT | Szlovén tolar | 239,50 |
| SKK | Szlovák korona | 36,975 |
| TRY | Török líra | 1,5708 |
| AUD | Ausztrál dollár | 1,6047 |
| CAD | Kanadai dollár | 1,3607 |
| HKD | Hongkongi dollár | 9,2739 |
| NZD | Új-zélandi dollár | 1,7955 |
| SGD | Szingapúri dollár | 1,9341 |
| KRW | Dél-Koreai won | 1 157,80 |
| ZAR | Dél-Afrikai rand | 7,3652 |
| CNY | Kínai renminbi | 9,6098 |
| HRK | Horvát kuna | 7,3105 |
| IDR | Indonéz rúpia | 10 976,76 |
| MYR | Maláj ringgit | 4,434 |
| PHP | Fülöp-szigeteki peso | 61,396 |
| RUB | Orosz rubel | 33,4940 |
| THB | Thaiföldi baht | 46,587 |

Pénznem

Átváltási árfolyam

USD

USA dollár

1,1954

JPY

Japán yen

138,56

DKK

Dán korona

7,4604

GBP

Angol font

0,68060

SEK

Svéd korona

9,4475

CHF

Svájci frank

1,5614

ISK

Izlandi korona

77,33

NOK

Norvég korona

8,0290

BGN

Bulgár leva

1,9558

CYP

Ciprusi font

0,5747

CZK

Cseh korona

28,265

EEK

Észt korona

15,6466

HUF

Magyar forint

253,42

LTL

Litván litász/lita

3,4528

LVL

Lett lats

0,6962

MTL

Máltai líra

0,4293

PLN

Lengyel zloty

3,7748

RON

Román lej

3,4753

SIT

Szlovén tolar

239,50

SKK

Szlovák korona

36,975

TRY

Török líra

1,5708

AUD

Ausztrál dollár

1,6047

CAD

Kanadai dollár

1,3607

HKD

Hongkongi dollár

9,2739

NZD

Új-zélandi dollár

1,7955

SGD

Szingapúri dollár

1,9341

KRW

Dél-Koreai won

1 157,80

ZAR

Dél-Afrikai rand

7,3652

CNY

Kínai renminbi

9,6098

HRK

Horvát kuna

7,3105

IDR

Indonéz rúpia

10 976,76

MYR

Maláj ringgit

4,434

PHP

Fülöp-szigeteki peso

61,396

RUB

Orosz rubel

33,4940

THB

Thaiföldi baht

46,587

---

(1)  Változó árfolyam esetén a kijelölt nap előtt végrehajtott legközelebbi pénzügyi operáció árfolyamát alkalmazzák, a kamatláb a legmagasabb árfolyam szerint számítandó.

(2)

Forrás: Az Európai Központi Bank (ECB) átváltási árfolyama.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/2

---

Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2005. április 22-én tartott 131. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3178 – Berteslmann/Springer/JV esethez kapcsolódó határozattervezetről

(2006/C 52/02)

| 1. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a bejelentett művelet a 139/04/EK összefonódás-ellenőrzési rendelet értelmében összefonódásnak minősül, és ugyanezen rendelet meghatározása szerint közösségi léptékűnek tekintendő. |
| --- | --- |

1.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a bejelentett művelet a 139/04/EK összefonódás-ellenőrzési rendelet értelmében összefonódásnak minősül, és ugyanezen rendelet meghatározása szerint közösségi léptékűnek tekintendő.

| 2. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a termékpiac meghatározása szempontjából a nagy tételű megrendelések rotációs mélynyomása nem azonos a hőre száradó rotációs ofszetnyomással. A kisebbség tartózkodik. |
| --- | --- |

2.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a termékpiac meghatározása szempontjából a nagy tételű megrendelések rotációs mélynyomása nem azonos a hőre száradó rotációs ofszetnyomással. A kisebbség tartózkodik.

| 3. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a folyóiratok rotációs mélynyomása külön érintett termékpiachoz tartozik. A kisebbség tartózkodik. |
| --- | --- |

3.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a folyóiratok rotációs mélynyomása külön érintett termékpiachoz tartozik. A kisebbség tartózkodik.

| 4. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy nyitva hagyható az a kérdés, hogy egyazon termékpiacnak tekintendő-e a rotációs mélynyomással készült katalógusok és hirdetések piaca. |
| --- | --- |

4.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy nyitva hagyható az a kérdés, hogy egyazon termékpiacnak tekintendő-e a rotációs mélynyomással készült katalógusok és hirdetések piaca.

| 5. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a folyóiratok rotációs mélynyomásának érintett termékpiaca csak Németország. |
| --- | --- |

5.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a folyóiratok rotációs mélynyomásának érintett termékpiaca csak Németország.

| 6. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a katalógusok rotációs mélynyomásának érintett földrajzi piaca a következőképpen határozható meg: Németország és szomszédai (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszország és Szlovákia. |
| --- | --- |

6.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a katalógusok rotációs mélynyomásának érintett földrajzi piaca a következőképpen határozható meg: Németország és szomszédai (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszország és Szlovákia.

| 7. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a hirdetések rotációs mélynyomásának érintett földrajzi piaca a következőképpen határozható meg: Németország és szomszédai (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszország és Szlovákia. |
| --- | --- |

7.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a hirdetések rotációs mélynyomásának érintett földrajzi piaca a következőképpen határozható meg: Németország és szomszédai (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszország és Szlovákia.

| 8. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén zajló hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy erősödésével






  a) | a folyóiratok rotációs mélynyomásának németországi piacán. |
| --- | --- | --- |

8.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén zajló hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy erősödésével

a)

a folyóiratok rotációs mélynyomásának németországi piacán.

| b) | a katalógusok rotációs mélynyomásának piacán Németországban és szomszédainál (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszországban és Szlovákiában. |
| --- | --- |

b)

a katalógusok rotációs mélynyomásának piacán Németországban és szomszédainál (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszországban és Szlovákiában.

| c) | a hirdetések rotációs mélynyomásának piacán Németországban és szomszédainál (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszországban és Szlovákiában. |
| --- | --- |

c)

a hirdetések rotációs mélynyomásának piacán Németországban és szomszédainál (Franciaország, Belgium, Hollandia, Luxemburg, Svájc, Ausztria, Cseh Köztársaság, Lengyelország és Dánia), valamint Olaszországban és Szlovákiában.

A tagállamok kisebbsége nem ért egyet a 8.a) ponttal.

| 9. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén zajló hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy erősödésével






  a) | a folyóiratok rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán. |
| --- | --- | --- |

9.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén zajló hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy erősödésével

a)

a folyóiratok rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán.

| b) | a katalógusok rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán. |
| --- | --- |

b)

a katalógusok rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán.

| c) | a hirdetések rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán. |
| --- | --- |

c)

a hirdetések rotációs mélynyomásának valamely más érintett földrajzi piacán.

| 10. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódásnak nem célja és nem következménye a Bertelsmann és a Springer versenypiaci magatartásának összehangolása a folyóirat-kiadói piacokon, ezért az összefonódás nem korlátozza a versenyt az összefonódás-ellenőrzési rendelet 2. cikkének (4) bekezdése és a Szerződés 81. cikke értelmében. |
| --- | --- |

10.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódásnak nem célja és nem következménye a Bertelsmann és a Springer versenypiaci magatartásának összehangolása a folyóirat-kiadói piacokon, ezért az összefonódás nem korlátozza a versenyt az összefonódás-ellenőrzési rendelet 2. cikkének (4) bekezdése és a Szerződés 81. cikke értelmében.

| 11. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás az összefonódás-ellenőrzési rendelet 2. cikkének (2) bekezdése értelmében nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén folyó hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy megerősítésével, és ezért a javasolt összefonódás összeegyeztethetőnek tekinthető a közös piaccal és az EGT-megállapodással. |
| --- | --- |

11.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a javasolt összefonódás az összefonódás-ellenőrzési rendelet 2. cikkének (2) bekezdése értelmében nem akadályozza jelentősen a közös piacon vagy annak jelentős részén folyó hatékony versenyt, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy megerősítésével, és ezért a javasolt összefonódás összeegyeztethetőnek tekinthető a közös piaccal és az EGT-megállapodással.

| 12. | A tanácsadó bizottság felkéri a Bizottságot, hogy vegye figyelembe a vita során felmerült többi kérdést is. |
| --- | --- |

12.

A tanácsadó bizottság felkéri a Bizottságot, hogy vegye figyelembe a vita során felmerült többi kérdést is.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/3

---

A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP /M.3178 – Bertelsmann/Springer ügyben

(az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat – HL L 162., 2001.6.19., 21. o. – 15. cikkével összhangban)

(2006/C 52/03)

A Bizottság 2004. november 4-én értesítést kapott egy javasolt egyesülésről, melynek során a Bertelsmann AG (Németország) vállalkozás, valamint annak kizárólagos irányítása alá tartozó leányvállalata, a Gruner+Jahr AG & Co. KG (Németország) és az Axel Springer AG (Németország) részvényvásárlás útján közösen átveszi a NewCo vállalkozást, és ezzel új közös vállalatot hoz létre.

A Bizottság megvizsgálta a tervezett egyesülésben részt vevő felek által beküldött információkat, felmérte a piacot, és megállapította, hogy komolyan kétségbe vonható, hogy az egyesülés összeegyeztethető-e a közös piaccal és az EGT-megállapodással. Ezért a Bizottság 2004. december 23-án eljárást indított az összefonódás-ellenőrzési rendelet 6. cikke (1) bekezdésének c) pontja értelmében.

A Bizottság a részletes piacvizsgálat során arra a következtetésre jutott, hogy a bejelentett összefonódás nem akadályozza lényegesen a hatékony versenyt sem a közös piacon, sem annak egy jelentős részén, különösen nem domináns helyzet létrejöttével vagy erősítésével, valamint nem korlátozza a versenyt az összefonódás-ellenőrzési rendelet 2. cikkének (4) bekezdése és a Szerződés 81. cikke értelmében sem. Ezért a Bizottság nem küldött a feleknek kifogási nyilatkozatot. A piacvizsgálat során a felek is hozzáférhettek a fő okiratokhoz a Versenypolitikai Főigazgatóságnak az összefonódás-ellenőrzési eljárások legjobban bevált gyakorlatairól szóló dokumentumának 7.2. szakasza alapján.

Az ügy kapcsán nincs szükség a meghallgatási joggal kapcsolatban különleges észrevételek megtételére.

Brüsszel, 2005. április 27.

Karen WILLIAMS

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/4 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/4

---

Az összefonódásokkal foglalkozó tanácsadó bizottság 2004. szeptember 23-i 128. ülésén megfogalmazott véleménye a COMP/M.3099 – Areva/Urenco/ETC üggyel kapcsolatos előzetes határozattervezetről

(2006/C 52/04)

| 1. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal, hogy a bejelentett művelet az egyesülési rendelet 3. cikkének (1) bekezdése b) pontja értelmében összefonódásnak minősül. |
| --- | --- |

1.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal, hogy a bejelentett művelet az egyesülési rendelet 3. cikkének (1) bekezdése b) pontja értelmében összefonódásnak minősül.

| 2. | A tanácsadó bizottság egyetért abban, hogy a határozattervezetben szereplő érintett termékpiacok meghatározása helyes, nevezetesen:






  a) | uránium dúsítására alkalmas berendezések; |
| --- | --- | --- |

2.

A tanácsadó bizottság egyetért abban, hogy a határozattervezetben szereplő érintett termékpiacok meghatározása helyes, nevezetesen:

a)

uránium dúsítására alkalmas berendezések;

| b) | dúsított uránium. |
| --- | --- |

b)

dúsított uránium.

| 3. | A tanácsadó bizottság egyetért a piacok határozattervezetben szereplő földrajzi szempontú meghatározásával, az alábbi piacok vonatkozásában:






  a) | uránium dúsítására alkalmas berendezések világpiaca; |
| --- | --- | --- |

3.

A tanácsadó bizottság egyetért a piacok határozattervezetben szereplő földrajzi szempontú meghatározásával, az alábbi piacok vonatkozásában:

a)

uránium dúsítására alkalmas berendezések világpiaca;

| b) | a dúsított uránium európai, vagy azon túlnyúló piaca; a kérdést nyitottan hagyták. |
| --- | --- |

b)

a dúsított uránium európai, vagy azon túlnyúló piaca; a kérdést nyitottan hagyták.

| 4. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal, hogy a javasolt összefonódás az Areva és az Urenco közös erőfölényéhez vezethet a dúsított uránium hipotetikus EU piacán az egyesülési rendelet 2. cikkének (3) bekezdése értelmében. |
| --- | --- |

4.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal, hogy a javasolt összefonódás az Areva és az Urenco közös erőfölényéhez vezethet a dúsított uránium hipotetikus EU piacán az egyesülési rendelet 2. cikkének (3) bekezdése értelmében.

| 5. | A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a közös vállalkozás létrehozásával fennáll annak a veszélye, hogy az egyesülési rendelet 2. cikkének (4) bekezdése értelmében befolyásolja a felek versenymagatartását a dúsított uránium EU- vagy azon túlnyúló piacán. |
| --- | --- |

5.

A tanácsadó bizottság egyetért a Bizottsággal abban, hogy a közös vállalkozás létrehozásával fennáll annak a veszélye, hogy az egyesülési rendelet 2. cikkének (4) bekezdése értelmében befolyásolja a felek versenymagatartását a dúsított uránium EU- vagy azon túlnyúló piacán.

| 6. | A tanácsadó bizottság többsége azt az álláspontot képviseli, hogy a felek által 2004. szeptember 3-án megküldött kötelezettségvállalások eloszlatják az ügy során felmerült komoly kétségeket és az összefonódást a közös piaccal összeegyeztethetővé teszik. |
| --- | --- |

6.

A tanácsadó bizottság többsége azt az álláspontot képviseli, hogy a felek által 2004. szeptember 3-án megküldött kötelezettségvállalások eloszlatják az ügy során felmerült komoly kétségeket és az összefonódást a közös piaccal összeegyeztethetővé teszik.

| 7. | A tanácsadó bizottság egyetért véleményének az Európai Unió Hivatalos Lapjában való közzétételével. |
| --- | --- |

7.

A tanácsadó bizottság egyetért véleményének az Európai Unió Hivatalos Lapjában való közzétételével.

| 8. | A tagállamoknak az e kötelezettségvállalásokkal egyetértő kisebbsége tisztázta álláspontját a határozat „komoly kétségek” státuszára való hivatkozással, valamint a részletesen szabályozott nukleáris ipar jellegzetességeire való utalással. |
| --- | --- |

8.

A tagállamoknak az e kötelezettségvállalásokkal egyetértő kisebbsége tisztázta álláspontját a határozat „komoly kétségek” státuszára való hivatkozással, valamint a részletesen szabályozott nukleáris ipar jellegzetességeire való utalással.

| 9. | A tanácsadó bizottság felkéri a Bizottságot, hogy vegye figyelembe a vita során felmerült többi kérdést is. |
| --- | --- |

9.

A tanácsadó bizottság felkéri a Bizottságot, hogy vegye figyelembe a vita során felmerült többi kérdést is.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/5 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/5

---

A meghallgatási tisztviselő zárójelentése a COMP/M.3099 – Areva/Urenco ügyben

(az egyes versenyjogi eljárásokban a meghallgatási tisztviselők megbízásáról szóló, 2001. május 23-i 2001/462/EK, ESZAK bizottsági határozat 15. cikkével összhangban – HL L 162., 2001.6.19., 21. o.)

(2006/C 52/05)

2004. április 8-án és 26-án a Bizottsághoz Franciaország, Svédország és Németország hatóságaitól közös, áttételre irányuló kérelem érkezett be a 4064/89/EK rendelet (a továbbiakban: egyesülési rendelet) 22. cikke értelmében annak a javasolt összefonódásnak a kivizsgálására, amelynek során a Société de participations du Commissariat à l'Energie Atomique SA (Areva) vállalkozás az egyesülési rendelet 3. cikke (1) bekezdésének b) pontja értelmében részvényfelvásárlással közös irányítást szerezne az Enrichment Technology Company Limited (ETC) felett, amely korábban az Urenco Limited (Urenco) vállalkozás teljes irányítása alatt állt.

Az áttételt kérelmező tagállamok és a javasolt összefonódásban érintett felek által benyújtott bizonyítékok vizsgálatát, valamint a piaci vizsgálat lefolytatását követően a Bizottság arra a következtetésre jutott, hogy az összefonódás komoly kétségeket vet fel a közös piaccal való összeegyeztethetőség tekintetében, és 2004. június 22-én az egyesülési rendelet 6. cikkének (1) bekezdése c) pontja szerinti eljárás elindítása mellett döntött.

A felek 2004. június 22-én kelt kérésére 2004. július 14-én biztosították a kulcsfontosságú dokumentumokba való betekintést összhangban az EK egyesülés-ellenőrzési eljárásainak legjobb gyakorlataival.

2004. augusztus 20-án a felek olyan kötelezettségvállalásokat ajánlottak fel, amelyek módosították az összefonódásra vonatkozó eredeti tervet, amelynek néhány aspektusát a Bizottság által lefolytatott, a piaccal való összeegyeztethetőségre irányuló vizsgálatot követően módosították. A végleges kötelezettségvállalásokat 2004. szeptember 3-án nyújtották be. E kötelezettségvállalások alapján a Bizottságnak az ügyben érintett szolgálata azon a véleményen van, hogy azok eloszlatták a komoly kétségeket. Ennek megfelelően a feleknek nem küldtek kifogási nyilatkozatot. A piaccal való összeegyeztethetőségi vizsgálattal kapcsolatban a felek vagy más vállalatok nem nyújtottak be kérelmeket a meghallgatási tisztviselőnek. A meghallgatáshoz való jog vonatkozásában ez az ügy nem ad okot különleges észrevételek megtételére.

Brüsszel, 2004. szeptember 27.

Karen WILLIAMS

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/6 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/6

---

Bejelentett összefonódás engedélyezése

(Ügyszám COMP/M.3905 – Tesco/Carrefour (Czech Republic and Slovakia))

(2006/C 52/06)

(EGT vonatkozású szöveg)

2005. december 22-én a Bizottság határozott, hogy engedélyezi a fentebb említett összefonódást, és a közös piaccal összeegyeztethetőnek nyilvánítja. Ez a határozat a Tanács 139/2004/EK rendeletének 6(1)(b) paragrafusán nyugszik. A határozat teljes szövege kizárólag angolul érhető el, és azután teszik közzé, miután az üzleti titkokat tartalmazó részeket eltávolították a határozat szövegéből. Elérhető lesz:

| — | az Európa versenypolitikai weboldalon (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Ez az oldal lehetőséget kínál arra, hogy az egyedi fúziós döntések társaság, ügyszám, dátum és ágazati tagolás szerint kereshetőek legyenek. |
| --- | --- |

—

az Európa versenypolitikai weboldalon (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Ez az oldal lehetőséget kínál arra, hogy az egyedi fúziós döntések társaság, ügyszám, dátum és ágazati tagolás szerint kereshetőek legyenek.

| — | elektronikusan az EUR-Lex honlapon az alábbi hivatkozási szám alatt: 32005M3905. Az EUR-Lex on-line hozzáférést biztosít az európai jogi anyagokhoz. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

elektronikusan az EUR-Lex honlapon az alábbi hivatkozási szám alatt: 32005M3905. Az EUR-Lex on-line hozzáférést biztosít az európai jogi anyagokhoz. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/7 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/7

---

A Rennes és Mulhouse közötti menetrend szerinti légi járatokra rótt közszolgáltatási kötelezettségek Franciaország általi módosításáról

(2006/C 52/07)

(EGT vonatkozású szöveg)

| 1. | A közösségi légifuvarozók Közösségen belüli légi útvonalakhoz jutásáról szóló, 1992. július 23-i tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének a) pontjával összhangban Franciaország úgy határozott, hogy módosítja a Rennes (Saint-Jacques) és Bázel-Mulhouse között közlekedő menetrend szerinti légi járatokra rótt közszolgáltatási kötelezettségeket. E kötelezettségek azok helyébe lépnek, amelyeket az
  Európai Közösségek Hivatalos Lapja C sorozatának 76. számában, 2002. március 27-én hirdettek ki. |
| --- | --- |

1.

A közösségi légifuvarozók Közösségen belüli légi útvonalakhoz jutásáról szóló, 1992. július 23-i tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének a) pontjával összhangban Franciaország úgy határozott, hogy módosítja a Rennes (Saint-Jacques) és Bázel-Mulhouse között közlekedő menetrend szerinti légi járatokra rótt közszolgáltatási kötelezettségeket. E kötelezettségek azok helyébe lépnek, amelyeket az
  Európai Közösségek Hivatalos Lapja C sorozatának 76. számában, 2002. március 27-én hirdettek ki.

| 2. | A Rennes (Saint-Jacques) és Bázel-Mulhouse közötti menetrend szerinti légi járatokra ezután a következő közszolgáltatási kötelezettségek érvényesek: |
| --- | --- |

2.

A Rennes (Saint-Jacques) és Bázel-Mulhouse közötti menetrend szerinti légi járatokra ezután a következő közszolgáltatási kötelezettségek érvényesek:

Minimális járatsűrűség

A szolgáltatás működtetőjének mindkét irányban legalább napi két – egy reggeli és egy esti – járatot kell indítania, hétfőtől péntekig, kivéve munkaszüneti napokon, évente 220 napon.

A szolgáltatást úgy kell működtetni, hogy Rennes (Saint-Jacques) és Bázel-Mulhouse között ne legyen közbenső leszállás.

Repülőgéptípus és férőhely-kapacitás

A járatokon túlnyomásos utasterű, legalább tizennyolc ülőhellyel rendelkező repülőgépet kell közlekedtetni.

Menetrend

A menetrendnek hétköznapokon lehetővé kell tennie, hogy az üzleti célból utazók egyazon napon megtehessék az oda- és a visszautat, legalább hét órát tartózkodva célállomásukon, legyen az Bázel-Mulhouse vagy Rennes (Saint-Jacques).

Kereskedelempolitika

Legalább egy számítógépes helyfoglalási rendszernek részt kell vennie a repülőjegy-árusításban

A szolgáltatás folytonossága

A légi fuvarozónak közvetlenül felróható okból eredő járattörlések – a vis maior esetét kivéve – évente legfeljebb a tervezett járatok 3 %-át érinthetik. Ezenkívül az működtetés beszüntetését a légi fuvarozónak legalább két hónappal előre be kell jelentenie.

Ezúton hívjuk fel a közösségi légi fuvarozók figyelmét, hogy a közszolgáltatási kötelezettségek figyelmen kívül hagyásával történő működtetés közigazgatási és/vagy jogi szankciókat vonhat maga után.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/8 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/8

---

ÁLLAMI TÁMOGATÁS – LENGYELORSZÁG

Állami támogatás C 43/2005 (ex N 99/2005) – Lengyel átállási költségek támogatás tárgyában

Felhívás észrevételek benyújtására az EK Szerződés 88. cikke (2) bekezdésének megfelelően

(2006/C 52/08)

(EGT vonatkozású szöveg)

A Bizottság a 2005. november 23-i levelében, amelynek hiteles nyelvű másolata megtalálható ezen összefoglalót követően, értesítette Lengyelországot az EK-Szerződés 88. cikkének (2) bekezdése szerinti eljárás megindításáról a fent említett intézkedéssel kapcsolatosan.

Az érdekelt felek benyújthatják az intézkedésre vonatkozó észrevételeiket, amellyel kapcsolatosan a Bizottság eljárást kezdeményez, az ezen összefoglaló és az ezt követő levél közzétételét követő egy hónapon belül, az alábbi címre:

| Commission of the European Communities (Európai Közösségek Bizottsága) |
| --- |
| Competition DG (Versenypolitikai Főigazgatóság) |
| State aid Greffe (Állami támogatások hivatala) |
| B-1049 Brussels (Brüsszel) |
| Fax: (32-2) 296 12 42 |

Commission of the European Communities (Európai Közösségek Bizottsága)

Competition DG (Versenypolitikai Főigazgatóság)

State aid Greffe (Állami támogatások hivatala)

B-1049 Brussels (Brüsszel)

Fax: (32-2) 296 12 42

Ezeket az észrevételeket közlik Lengyelországgal. Az észrevételeket előterjesztő érdekelt felek írásban – kérésüket megindokolva – kérhetik személyazonosságuk bizalmas kezelését.

AZ ÖSSZEFOGLALÁS SZÖVEGE

1.   AZ INTÉZKEDÉSEK LEÍRÁSA

A kilencvenes évek közepén az energiaágazatban a lengyel állam fő célja az ellátás biztonságának megőrzése, valamint az erőműhálózat korszerűsítése volt. E célok megvalósítása érdekében a hálózat működtetője, az állami tulajdonú PSE hosszú távú energiavásárlási megállapodást (Power Purchase Agreements, „PPA-k”) kötött lengyelországi erőművekkel.

E PPA-k értelmében a PSE köteles meghatározott mennyiségű villamos energiát rögzített áron megvásárolni, ily módon garantálva az erőművek számára a befektetés kockázatmentes megtérülését. A PPA-k profitelemet is magukban foglalnak. A PPA-kat 1994 és 1998 között írták alá, és 2005 illetve 2027 között járnak le az erőművektől függően.

Jelenleg a PPA-k a lengyel villamosenergia-termelés felét érintik.

A lengyel hatóságok törvénytervezetet készítettek, mely lehetővé tenné az erőművek számára, hogy ellentételezés fejében önkéntesen érvénytelennek nyilvánítsák a PPA-ikat. E törvénytervezetet bejelentették a Bizottságnak.

2.   AZ INTÉZKEDÉSEK ÉRTÉKELÉSE

A Bizottság elemezte mind a PPA-k állami támogatási elemeit, mind a PPA-k érvénytelenné nyilvánítása esetén nyújtandó ellentételezések állami támogatási elemét.

2.1.   A PPA-k

A PPA-k valószínűleg a versenyt torzító és a tagállamok közötti kereskedelemre ható szelektív versenyelőnyt jelentenek a szerződő erőművek számára.

Az eljárás jelen szakaszában a Bizottság úgy véli, hogy a PPA-k feltételei előnyösebb gazdasági helyzetbe hoznák a PPA-kban részt vevő erőműveket, mint a PPA-kon kívülieket, illetve mint az olyan hasonló tevékenységi ágazatokat, amelyekben a piaci szereplőknek még csak nem is ajánlottak ilyen hosszú távú megállapodásokat. Az intézkedés tehát szelektív versenyelőnyt biztosít az erőművek számára.

A villamos energia belső piacára vonatkozó közös szabályokról szóló, 1996. december 19-i 96/92/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv hatályba lépésével nyitották meg a villamos energia piacát a verseny előtt, és azóta kereskednek a tagállamok villamos energiával (1). Az egyik tagállam energiaágazata vállalkozásainak kedvező intézkedések tehát megakadályozhatják, hogy más tagállamok vállalkozásai villamos energiát exportáljanak az előbbinek, vagy a villamos energia utóbbinak történő exportálását részesíthetik előnyben.

Pillanatnyilag a Bizottság úgy véli, hogy az előnyt állami forrásokon keresztül nyújtják, mert a PPA-k aláírása a hálózat teljes mértékben állami tulajdonú működtetőjén, az PSE-en keresztül megvalósított állami politika volt. A Bíróság esetjogának (2) megfelelően, ha az állami tulajdonban lévő vállalat az államnak tulajdonítható módon használja a pénzeszközeit, akkor a pénzeszközök az EK-Szerződés 87. cikkének (1) bekezdése értelmében állami forrásnak minősülnek.

A fentiek fényében, az eljárás ezen szakaszában valószínűsíthető, hogy a PPA-k az erőműveknek nyújtott állami támogatást jelentenek az EK-Szerződés 87. cikkének (1) bekezdése értelemében.

Az erőműveknek nyújtott állami támogatás elemzésének eszköze a Bizottság átállási költségekhez kapcsolódó állami támogatás elemzésére szolgáló módszertana (a továbbiakban: a módszertan). A jelenleg rendelkezésünkre álló dokumentumok alapján a Bizottság kételkedik abban, hogy a PPA-k összeegyeztethetők a módszertan kritériumaival.

Először is, a Bizottság kétli, hogy a piac egy jelentékeny részét kizáró, hosszú távú energiavásárlási megállapodások elvei összeegyeztethetők a módszertan alapvető célkitűzéseivel, amelyek lényege az ágazat liberalizációja az egyenlőtlen feltételű versennyel küzdő piaci szereplőknek nyújtott igazságos ellentételezésen keresztül.

Másodszor, a Bizottság kétli, hogy a PPA-kban lévő támogatási elem összeegyeztethető a módszertan részletes kritériumaival a támogatható átállási költségek kiszámítása és a tényleges ellentételezés odaítélése tekintetében.

2.2.   A PPA-k érvénytelennek nyilvánítása esetén való ellentételezések

A PPA-kban állami támogatás meglétének meghatározását illetően fent kifejtett érvelés egyaránt használható annak megállapításához, hogy a PPA-k érvénytelennek nyilvánításával összefüggő ellentételezések esetében fennáll-e állami támogatás.

A Bizottság ugyanazon módszertan fényében elemezte az ellentételezésben lévő állami támogatás összeegyeztethetőségét. A Bizottság kétli, hogy a PPA-kban lévő támogatási elem összeegyeztethető a módszertan részletes kritériumaival a támogatható átállási költségek kiszámítása és a tényleges ellentételezés odaítélése tekintetében.

3.   KÖVETKEZTETÉS

Az EK-Szerződés 88. cikkének (2) bekezdésével összhangban a Bizottság hivatalos vizsgálati eljárást kezdeményez azon PPA-k tekintetében, amelyek Lengyelország EU-csatlakozása napján (2004. május 1.) hatályban voltak, valamint a PPA-k esetleges érvénytelennek nyilvánításáról rendelkező törvénytervezet tekintetében.

A Bizottság felkéri a Lengyel Köztársaságot az intézkedés vizsgálatát segítő információk átadására.

A 659/1999/EK tanácsi rendelet 14. cikkének megfelelően a kedvezményezett kötelezhető a jogellenes támogatás visszatérítésére.

Az érdekelt felek a közzétételtől számított egy hónapon belül nyújthatják be megjegyzéseiket.

A Bizottság továbbá a Cseh Köztársaság, Észtország, Ciprus, Lettország, Litvánia, Magyarország, Málta, Lengyelország, Szlovénia és Szlovákia Európai Unióhoz való csatlakozásáról szóló szerződés IV. melléklete harmadik része (1) bekezdése c) pontjában meghatározott ideiglenes eljárás keretében hatályon kívül helyezi a PL 1/03 ügyet illető 2004. február 4-i határozatát, amely tárgyát vesztette.

A LEVÉL SZÖVEGE

„Komisja pragnie powiadomić Rzeczpospolitą Polską, że po przeanalizowaniu informacji dostarczonych przez władze polskie na temat przywołanego powyżej środka oraz po zbadaniu umów długoterminowych pomiędzy polskim operatorem sieci elektrycznej i polskimi wytwórcami energii postanowiła wszcząć postępowanie określone w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

1.   PROCEDURA

Pismem z dnia 1 marca 2005 r. o oznaczeniu WEH/1023/6-54/05, zarejestrowanym w dniu 3 marca 2005 r. (SG/2005/A/226), polskie władze powiadomiły Komisję Europejską zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE o projekcie ustawy o »zasadach pokrywania kosztów powstałych w przedsiębiorstwach w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej« (zwanym dalej »Projektem Ustawy«).

Po wstępnej ocenie Komisja stwierdziła, że zgłoszenie jest niekompletne i pismem z dnia 27 kwietnia 2005 r. zwróciła się do władz polskich o dostarczenie informacji uzupełniających.

Na wniosek polskich władz w dniu 20 maja 2005 r. odbyło się spotkanie techniczne ze służbami Komisji w celu dostarczenia dalszych wyjaśnień w sprawie przedmiotowego środka.

Pismem z dnia 1 czerwca 2005 r., zarejestrowanym w dniu 2 czerwca 2005 r., polskie władze przedłożyły część dodatkowych informacji, a później uzupełniły tę odpowiedź pismem z dnia 24 czerwca 2005 r., zarejestrowanym w dniu 28 czerwca 2005 r.

W dniach 28 i 29 czerwca 2005 r. na wniosek polskich władz, zorganizowane zostały kolejne spotkania techniczne w celu omówienia przedmiotowego zgłoszenia. Na spotkaniach tych określono pozostałe zagadnienia, które celem zapewnienia pełnych informacji potrzebnych dla oceny środka przez Komisję — miały jeszcze zostać pisemnie wyjaśnione przez polskie władze.

W związku z brakiem pełnej odpowiedzi polskich władz, pismem z dnia 28 lipca 2005 r. (*D/55776) Komisja przypomniała o wyjaśnieniach, o które zwróciła się na spotkaniu w dniu 28 czerwca 2005 r. i poprosiła polskie władze o dostarczenie rzeczonych informacji.

Pismem z dnia 7 września 2005 r., zarejestrowanym w dniu 9 września 2005 r., polskie władze poinformowały, że z uwagi na zakończenie kadencji parlamentarnej prace nad projektem Ustawy zostały wstrzymane.

2.   OPIS ŚRODKA

2.1.   Historia

W połowie lat 90-tych, w celu zapewnienia modernizacji polskiego sektora elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw oraz z uwagi na niedostatek kapitału inwestycyjnego u wytwórców energii polski rząd wprowadził system kontraktów (umów) długoterminowych zakupu energii (»KDT«).

Umowy te zostały zawarte pomiędzy polskim należącym w całości do państwa operatorem sieci elektrycznej — Polskimi Sieciami Energetycznymi S.A. (»PSE«) a pewną liczbą wytwórców energii w celu zapewnienia dla nich wiarygodności finansowej, która pozwalałaby im zebrać odpowiednie fundusze na inwestycje.

2.2.   Kontrakty (umowy) długoterminowe zakupu mocy i energii elektrycznej (KDT)

Na podstawie umów zakupu energii (KDT), PSE zobowiązały się do zakupienia określonej ilości energii elektrycznej po z góry ustalonych cenach od wytwórców energii.

KDT zostały zawarte w latach 1994-1998 z większością istniejących rynkowych wytwórców w Polsce na okres dochodzący do dwudziestu jeden lat. W zależności od wytwórcy, KDT wygasają w okresie od 2005 do 2027 r.

Inwestycje, które są objęte KDT, są projektami mającymi na celu modernizację środków trwałych, poprawę standardów ochrony środowiska oraz zwiększenie zdolności produkcyjnej.

Jak pokazuje poniższa tabela, obecnie czternaście elektrowni lub zespołów elektrowni nadal jest objętych tymi umowami.

| Nr | Nazwa beneficjenta |
| --- | --- |
| 1 | BOT Górnictwo i Energetyka S.A., w tym: |
| 1.1 | BOT Górnictwo i Energetyka S.A. |

Nr

Nazwa beneficjenta

1

BOT Górnictwo i Energetyka S.A., w tym:

1.1

| 1.2 | Elektrownia Opole S.A. |
| --- | --- |

1.2

| 1.3 | Elektrownia Turów S.A. |
| --- | --- |

1.3

2

Południowy Koncern Energetyczny S.A.

3

Elektrownia Kozienice S.A.

4

Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A.

5

Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin Pątnów II, w tym:

| 5.1 | Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin S.A. |
| --- | --- |

5.1

| 5.2 | Pątnów II |
| --- | --- |

5.2

6

Electrabel Połaniec S.A.

7

Elektrociepłownia Kraków S.A.

8

Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A.

9

Elektrociepłownia Rzeszów S.A.

10

Elektrociepłownia Nowa Sarzyna Sp. z o.o.

11

Elektrociepłownia Lublin Wrotków Sp. z o.o.

12

Elektrociepłownia Chorzów »ELCHO« S.A.

13

Żarnowiecka Elektrownia Gazowa Sp. z o.o.

14

Elektrociepłownia Zielona Góra S.A.

2.3.   Struktura rynku energii elektrycznej w Polsce (3)

Struktura polskiego rynku energii elektrycznej pozostaje w wysokim stopniu regulowana i z natury skoncentrowana ze względu na istnienie wspomnianych umów zakupu energii (KDT) oraz dominującą obecność PSE na rynku sprzedaży i przesyłania energii.

Wprawdzie ostatnio zmieniona polska Ustawa — Prawo Energetyczne ustanawia system mający na celu zgodność z dyrektywami UE, to jednak istnienie KDT znacznie utrudnia liberalizację rynku.

Rynek energii elektrycznej jest zdominowany i zależny od PSE, które, w szczególności na podstawie KDT, kontrolują niemal dwie trzecie dostaw energii elektrycznej w Polsce, zostawiając jedynie jedną trzecią dla segmentu rynku opartego na konkurencji. Cena dla około 60 % energii w Polsce jest ustalana przez PSE, a przez to jest niezależna od presji wywieranych przez konkurencję. Cena energii elektrycznej oferowana w sektorze regulowanym wynosi 140 PLN/MWh, podczas gdy poza KDT obecnie nie przekraczałyby 120 PLN/MWh.

Biorąc pod uwagę fakt, że większość producentów jest związana przez KDT, rynek nie zapewnia prawdziwej wykonalności tak zwanego dostępu stron trzecich, gdyż większość swojej energii wytwórcy sprzedają bezpośrednio do PSE i sprzedaż konsumentom końcowym jest de facto wykluczona.

I wreszcie, według polskich władz, polski rynek energii elektrycznej charakteryzuje się nadwyżką zdolności produkcyjnej, co może trwać do 2010 r.

2.4.   Projekt Ustawy o rozwiązaniu KDT i przyznanie rekompensat

Celem Projektu Ustawy jest stworzenie programu, dzięki któremu przedsiębiorstwa odnoszące korzyści w związku z KDT mogłyby w wyznaczonym okresie po jego wejściu w życie uzgodnić z PSE rozwiązanie swoich KDT. Projekt przewiduje, wypłatę rekompensat w zamian za wspomnianą likwidację KDT oraz ustala szereg zasad dotyczących obliczania i wypłaty tych rekompensat.

Rekompensaty mogą pokrywać różnicę pomiędzy, z jednej strony, kosztami poniesionymi przez firmę na realizację KDT a, z drugiej strony, częścią przychodów osiągniętych ze sprzedaży energii elektrycznej, którą przedsiębiorstwo to może wykorzystać do pokrycia tych kosztów. Poniżej różnica ta zwana będzie »rekompensowaną różnicą«. Koszty, które są brane pod uwagę, obejmują również koszty związane bezpośrednio z likwidacją KDT, takie jak koszty wcześniejszych spłat pożyczek.

Rekompensaty będą wypłacane w formie wstępnej płatności, po której następować będą coroczne korekty aż do 2016 r., a następnie ostateczna korekta w 2016 r.

Wstępna płatność równa będzie rekompensowanej różnicy w ciągu okresu od roku 2006 do roku 2025 lub do roku pierwotnie planowanego zakończenia przedmiotowego KDT, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej, na podstawie prognozy rozwoju cen i udziałów rynkowych w ciągu tego okresu.

W okresie trwającym od wejścia w życie Projektu Ustawy do 2014 r., corocznie wartość rekompensowanej różnicy będzie obliczana na podstawie faktycznych danych ekonomicznych i porównywana z wartością, która była pierwotnie obliczona na podstawie prognozy. Jeżeli rzeczywista wartość będzie różnić się od prognozy, to prowadzić to będzie do korekty, która może być dodatnia lub ujemna, prowadząc tym samym do dodatkowej płatności na rzecz beneficjenta lub do zwrotu przez beneficjenta. Z praktycznych względów, w szczególności ze względu na czas niezbędny do zebrania i opracowania wszystkich danych, obliczenie korekt faktycznie odbywać się będzie dwa lata kalendarzowe po roku, którego dotyczą dane ekonomiczne.

W roku 2016 ustalona zostanie nowa prognoza rozwoju cen i udziałów rynkowych na lata od 2015 do 2025. lub do roku pierwotnie planowanego zakończenia przedmiotowego KDT, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej (»okres pozostały«). Wartość rekompensowanej różnicy w ciągu okresu pozostałego, określona na podstawie tej prognozy, będzie porównywana z wartością obliczoną na podstawie pierwotnej prognozy. Jeżeli wartości te będą różne, to będzie to prowadzić do ostatecznej korekty mającej na celu objęcie całego okresu pozostałego. Podobnie jak poprzednie korekty, ostateczna korekta może być dodatnia lub ujemna, również i w tym przypadku prowadząc albo do dodatkowej płatności na rzecz beneficjenta albo do zwrotu przez beneficjenta.

Całkowita wartość wypłaconych rekompensat, włączając w to korekty, nie może przekroczyć maksymalnej wartości wymienionej poniżej. Ta maksymalna wysokość jest określona dla poszczególnych przedsiębiorstw, lub gdy przedsiębiorstwa należą do jednej grupy — dla grupy (4):

| | Nazwa beneficjenta | Maksymalna rekompensata
  (w tysiącach PLN) |
| --- | --- | --- |
| 1 | BOT Górnictwo i Energetyka S.A., w tym: | 7 554 899 |
| 1.1 | BOT Górnictwo i Energetyka S.A. |

Nazwa beneficjenta

Maksymalna rekompensata

(w tysiącach PLN)

1

BOT Górnictwo i Energetyka S.A., w tym:

7 554 899

1.1

287 739

| 1.2 | Elektrownia Opole S.A. |
| --- | --- |

1.2

3 129 636

| 1.3 | Elektrownia Turów S.A. |
| --- | --- |

1.3

4 137 525

2

Południowy Koncern Energetyczny S.A.

5 085 101

3

Elektrownia Kozienice S.A.

1 610 729

4

Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A.

1 106 014

5

Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin Pątnów II, w tym:

2 173 335

| 5.1 | Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin S.A |
| --- | --- |

5.1

546 822

| 5.2 | Pątnów II |
| --- | --- |

5.2

1 626 513

6

Electrabel Połaniec S.A.

1 204 454

7

Elektrociepłownia Kraków S.A.

84 656

8

Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A.

132 773

9

Elektrociepłownia Rzeszów S.A.

302 684

10

Elektrociepłownia Nowa Sarzyna Sp. z o.o.

641 453

11

Elektrociepłownia Lublin Wrotków Sp. z o.o.

508 176

12

Elektrociepłownia Chorzów »ELCHO« S.A.

1 338 272

13

Żarnowiecka Elektrownia Gazowa Sp. z o.o.

1 013 081

14

Elektrociepłownia Zielona Góra S.A.

540 323

Ta maksymalna wartość jest równa rekompensowanej różnicy obliczonej za lata od 2006 do 2025 przy zastosowaniu hipotezy dotyczącej rozwoju rynku energii elektrycznej, gdzie ceny rynkowe stopniowo, choć powoli rosłyby od wartości nawet niższych od obecnych do wartości obserwowanych w Europie Zachodniej. W tym scenariuszu średnie ceny energii elektrycznej rozpoczynałyby się od około 22 EUR/MWh w roku 2006, rosłyby powoli osiągając 30 EUR/MWh w 2015 r., a następnie wzrastałyby szybko osiągając 40 EUR/MWh w 2018 r. i ustabilizowałyby się w pobliżu tej wartości z pewnymi wahaniami w górę i w dół, aż do końca okresu referencyjnego w 2025 r.

Rekompensaty będą wypłacane przez PSE i/lub spółki zależne w pełni kontrolowane przez państwo i finansowane poprzez wprowadzenie opłaty nakładanej na odbiorców na podstawie zakontraktowanej mocy ich przyłącza do sieci elektrycznej. Aby móc sfinansować znaczną płatność wstępną, PSE i/lub jej spółka zależna zabezpieczą strumień dochodu z opłaty.

3.   OCENA

Projekt Ustawy i KDT to dwa systemy, które są ściśle ze sobą powiązane, nie tylko dlatego, że Projekt Ustawy przewiduje możliwą likwidację KDT, lecz także dlatego, iż ewentualna likwidacja musiałaby być dobrowolna. Wejście w życie Projektu Ustawy może więc nie doprowadzić do zakończenia wszystkich KDT. W takim wypadku część wytwórców może nadal odnosić korzyści z KDT, podczas gdy dla innej części korzyści płynęłyby z rekompensat z tytułu likwidacji tych KDT.

Ze względu na bardzo ścisłe powiązanie pomiędzy tymi dwoma programami Komisja postanowiła przeanalizować je razem w ramach jednej decyzji. Analiza tych dwóch systemów doprowadziła Komisję do wstępnego wniosku, że obydwa zawierają pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE i że na obecnym etapie analizy prowadzonej przez Komisję istnieją poważne wątpliwości co do zgodności obu programów ze wspólnym rynkiem, co zostanie wyjaśnione poniżej.

3.1.   Istnienie pomocy i jej charakter

i)   Kontrakty długoterminowe (KDT)

Komisja oceniła, czy same KDT stanowią pomoc państwa dla wytwórców energii będących stronami KDT.

Aby środek był pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, musi on zapewniać korzyść jego beneficjentom, być selektywny, zakłócać lub zagrażać zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz być przyznany przy użyciu zasobów państwowych.

Korzyść gospodarcza

Wszystkie KDT gwarantują zwrot z inwestycji, jak również zysk poprzez gwarantowany zakup energii po gwarantowanej cenie przez gwarantowany okres czasu.

Wydaje się, że dzięki KDT wytwórcy są zwolnieni z opłat, jakie musieliby zazwyczaj ponosić w normalnych warunkach rynkowych (na przykład w normalnych warunkach rynkowych koszty stałe prawdopodobne nie zawsze mogłyby być pokryte z dochodów zakładu). Przedmiotowe umowy i ustalone w nich ceny gwarantują zwrot z inwestycji i sprzedaż na okres, w niektórych przypadkach, do dwudziestu lat, wzmacniając przez to pozycję tych przedsiębiorstw w stosunku do innych.

Dlatego na tym etapie postępowania Komisja jest zdania, że powyższe warunki KDT stawiają wytwórców objętych tymi umowami w korzystniejszym położeniu gospodarczym od sytuacji innych wytwórców energii, którzy nie są objęci KDT, w tym ewentualnych nowych uczestników rynku, a także od innych porównywalnych sektorów działalności, gdzie takie umowy długoterminowe nie były nawet proponowane uczestnikom rynku.

Ceny, za które PSE nabywają energię objętą kontraktami, wydają się być wyższe od ceny hurtowej dla PSE, jaka z reguły wystąpiłaby, gdyby wytwórcy energii musieli konkurować o sprzedaż swoich produktów.

Ponadto samo państwo nie zachowuje się jak prywatny inwestor w normalnych warunkach rynkowych, jeśli zawiera KDT na niezwykle długie okresy i na cenę, która jest wyższa od cen rynkowych. Na zliberalizowanym rynku jest czymś bardzo niezwykłym zawarcie umowy na tak długi okres. Zwłaszcza na rynku energii elektrycznej wyróżniającym się niestabilnością cen trudno jest przewidzieć ewolucję cen na więcej niż kilka lat. W Polsce, w szczególności, ceny te zostały ustalone w połowie lat 90-tych, w okresie przemian gospodarczych.

Stąd Komisja na tym etapie postępowania i na podstawie dostarczonych jej dokumentów jest zdania, że KDT stanowią korzyść gospodarczą dla wytwórców energii objętych taką KDT.

Selektywność

Wydaje się również, że przedmiotowy środek jest selektywny, gdyż jest on dostępny jedynie dla określonych przedsiębiorstw określonego sektora.

Orzecznictwo Trybunału potwierdza, że nawet taki środek, który faworyzowałby cały sektor w stosunku do innych sektorów gospodarki będących w porównywalnej sytuacji, musi być uznany za stanowiący selektywną korzyść dla tego sektora (5).

Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

Rynki energii elektrycznej zostały otwarte dla konkurencji, zaś energia elektryczna jest przedmiotem wymiany handlowej między Państwami Członkowskimi, co najmniej od czasu wejścia w życie dyrektywy 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (6).

Środki, które faworyzują przedsiębiorstwa sektora energetycznego w jednym Państwie Członkowskim mogą więc zakłócać zdolność przedsiębiorstw z innych Państw Członkowskich do eksportowania energii elektrycznej do tego Państwa Członkowskiego, bądź faworyzować eksport energii elektrycznej do innych Państw Członkowskich. Odnosi się to szczególnie do Polski, która jest położona centralnie w Europie i jej sieci są podłączone lub mogą być z łatwością podłączone do sieci kilku obecnych Państw Członkowskich.

Zasoby państwowe i możliwości przypisania środków państwu

PSE, operator sieci będący w całości własnością państwa, zawarły umowy długoterminowe zakupu energii elektrycznej gwarantujące zwrot z inwestycji i zysk dla wytwórców energii będących stronami umów. W celu ustalenia, czy korzyść wynikająca z KDT dla wytwórców obejmuje zasoby państwowe, Komisja oceniła przedmiotowy środek, opierając się w szczególności na następujących rozważaniach:

Orzeczenie w sprawie PreussenElektra (7)

W swoim orzeczeniu w sprawie PreussenElektra Trybunał Sprawiedliwości zbadał mechanizm, w którym na prywatne spółki nałożony został przez państwo obowiązek zakupu energii elektrycznej od określonych producentów energii elektrycznej po ustalonej przez państwo cenie wyższej od ceny rynkowej. Trybunał orzekł, że w takim przypadku nie występuje transfer publicznych środków, a więc nie ma pomocy państwa.

Na tym etapie analizy Komisja uznaje, że polska sytuacja znacząco różni się od systemu zbadanego przez Trybunał we wspomnianym wyżej orzeczeniu, w szczególności ze względu na różnicę struktury własności spółek zobowiązanych do zakupu.

Bowiem spółka, na którą państwo nałożyło obowiązek zakupu w sprawie PreussenElektra była własnością prywatną — podczas gdy PSE są w całości własnością państwa. Użyte zasoby są więc zasobami należącymi do spółki będącej w całości własnością publiczną.

W przypadku PreussenElektra, idąc tropem środków od beneficjenta z powrotem do ich źródła, można stwierdzić, że nigdy nie dostawały się one pod bezpośrednią bądź pośrednią kontrolę państwa. Dostają się one rzeczywiście pod kontrolę państwa, jeżeli — w trakcie tego powrotu do źródła — trafiają do spółki publicznej i należy je uznać za zasoby państwowe.

Przypisywalność państwu: orzeczenie w sprawie Stardust (8)

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Stardust, gdy spółka będąca własnością publiczną wykorzystuje swoje fundusze w sposób, który jest przypisywalny państwu, na przykład przez określenie wielkości i terminów płatności, wówczas fundusze te należy kwalifikować jako środki państwowe w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

Komisja zajęła się oceną tego, czy zawarcie KDT przez PSE było przypisywalne państwu polskiemu czy nie.

W swojej ocenie kwestii przypisywalności Komisja wzięła pod uwagę (9) w szczególności fakt, że zawarcie KDT w sektorze energetycznym było decyzją polityczną rządu polskiego podjętą w celu zapewnienia realizacji zasadniczych celów polityki państwa, takich jak bezpieczeństwo krajowego zaopatrzenia energetycznego, modernizacja polskiej infrastruktury wytwarzania energii oraz ograniczenie negatywnych oddziaływań na środowisko w związku z przestarzałymi procesami wytwarzania energii.

Z uwagi na to, że sytuacja finansowa wytwórców energii była zbyt słaba, rząd postanowił wprowadzić system długoterminowych umów zakupu energii, które umożliwiłyby przedsiębiorstwom zebranie kapitału na planowane inwestycje.

Ministerstwo Przemysłu i Handlu opublikowało zaproszenie do składania ofert skierowane do wytwórców, którzy chcieliby uczestniczyć w systemie długoterminowych umów. Jednakże ten cel polityki był realizowany poprzez PSE, które zostały ustanowione w 1990 r. przez Ministra Przemysłu i Handlu w imieniu polskiego Skarbu Państwa.

PSE to instytucja, która w 100 % należy do państwa. PSE mają status prawny »spółki jednoosobowej«, w której wszystkie udziały należą do jednej osoby prawnej. Właściciel takiej spółki pełni funkcję zarządu i wykonuje wszystkie jego prawa i obowiązki. W przypadku PSE państwo reprezentowane jest przez Ministra Skarbu.

Zgodnie z tym, PSE powierzono wybór wytwórców energii, którzy realizowaliby najbardziej uzasadnione ekonomicznie inwestycje. Po negocjacjach z różnymi wytwórcami PSE zawarło długoterminowe umowy z wybranymi podmiotami.

Z powyższego wynika, że — w świetle informacji dostępnych Komisji — KDT były zawarte przez będące publiczną własnością PSE w sposób, który jest przypisywalny państwu.

Konkluzja w sprawie istnienia pomocy państwa

Komisja jest świadoma, że sektor wytwarzania energii w Polsce był w połowie lat 90-tych w sytuacji, w której istniała pilna potrzeba nowych inwestycji. Bezpieczeństwo zaopatrzenia, modernizacja infrastruktury, poprawa standardów ochrony środowiska oraz zdolność do współpracy z zachodnioeuropejskimi systemami elektroenergetycznymi ustalono za główne cele państwa. Z uwagi na podobne sytuacje w innych Państwach Członkowskich, kilka europejskich rządów postanowiło przyznać długoterminowe umowy zakupu zagranicznym inwestorom.

Jeżeli chodzi o kontekst historyczny, to należy zauważyć, że fakt wystąpienia wyraźnej potrzeby, aby państwo interweniowało we wspólnym interesie, w żadnym razie nie oznacza, że taka interwencja nie byłaby pomocą państwa. Przeciwnie — fakt, że istnieje konieczność udzielenia pomocy w celu stworzenia dla uczestników rynku bodźca do tego, aby działali oni zgodnie z określonym interesem publicznym, jest kluczowym elementem pomocy państwa. Ten efekt bodźca jest dokładnie jednym z celów, które mają zostać osiągnięte dzięki pomoc państwa (10).

Dlatego fakt, iż z uwagi na charakterystykę sektora wytwarzania energii elektrycznej oraz polityczny i ekonomiczny kontekst tamtego okresu w Polsce zaistniała konieczność, interwencji państwa w interesie publicznym oraz że najlepszym rozwiązaniem było przyznanie KDT pewnej liczbie wytwórców, w żadnym razie nie przeczy temu, że KDT rzeczywiście stanowią selektywną korzyść dla wytwórców.

Wskutek powyższych okoliczności Komisja, na tym etapie postępowania, jest zdania, że przedmiotowy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE dla producentów energii elektrycznej, którzy zawarli KDT z PSE.

Jednakże z uwagi na znaczną liczbę KDT, ich złożoność i różnice, jakie mogą istnieć w poszczególnych KDT w odniesieniu do ich warunków i treści, Komisja nie może wykluczyć, że w chwili obecnej nie jest w posiadaniu wszystkich właściwych i niezbędnych informacji dotyczących niektórych elementów powyższych kryteriów.

Kwestia tego, czy KDT stanowią istniejącą pomoc

Załącznik IV, ust. 3, akapit 1 i 2 Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej podaje warunki, na podstawie których pomoc wprowadzona w życie w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia i mająca nadal zastosowanie po tym dniu ma być uznana po przystąpieniu za istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE.

Program pomocy analizowany w niniejszej decyzji podlega wyżej wymienionym przepisom, ponieważ KDT zostały podpisane w okresie od 1994 do 1998 r., to jest przed przystąpieniem, i pozostają w mocy po przystąpieniu, co najmniej do 2005 r.

W związku z tym Komisja podkreśla, że niniejsza decyzja dotyczy wyłącznie KDT, które pozostawały w mocy w dniu przystąpienia Polski do UE (1 maja 2004 r.). Nie obejmuje ona jakiegokolwiek KDT, który mógł zostać rozwiązany przed tym dniem.

Wspomniane wyżej przepisy Traktatu o Przystąpieniu wymieniają kategorie pomocy, które są uznawane po przystąpieniu za istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE:

| — | środki pomocy wprowadzone w życie przed 10 grudnia 1994 r. Wszystkie KDT, z wyjątkiem jednego (11), zostały podpisane w okresie od 1994 do 1998 r. i dlatego nie zaliczają się do tej kategorii; |
| --- | --- |

—

środki pomocy wprowadzone w życie przed 10 grudnia 1994 r. Wszystkie KDT, z wyjątkiem jednego (11), zostały podpisane w okresie od 1994 do 1998 r. i dlatego nie zaliczają się do tej kategorii;

| — | środki pomocy wymienione w dodatku do załącznika IV Traktatu o Przystąpieniu. KDT nie są ujęte w tym wykazie i dlatego nie zaliczają się do tej kategorii; |
| --- | --- |

—

środki pomocy wymienione w dodatku do załącznika IV Traktatu o Przystąpieniu. KDT nie są ujęte w tym wykazie i dlatego nie zaliczają się do tej kategorii;

| — | środki pomocy, wobec których Komisja w ramach specjalnej procedury, zwykle zwanej »procedurą przejściową«, nie zgłosiła sprzeciwu. |
| --- | --- |

—

środki pomocy, wobec których Komisja w ramach specjalnej procedury, zwykle zwanej »procedurą przejściową«, nie zgłosiła sprzeciwu.

Wszystkie KDT, prawdopodobnie z wyjątkiem jednego, nie zaliczają się do żadnej z powyższych kategorii. Dlatego nigdy nie stały się one istniejącą pomocą w rozumieniu Traktatu o Przystąpieniu.

Z uwagi na powyższe można stwierdzić, że wszystkie KDT z wyjątkiem jednego nie mogą być uznane za istniejącą pomoc po przystąpieniu w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE. Ponieważ KDT nie były zgłoszone Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, Komisja uznaje, że są one pomocą przyznaną bezprawnie w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. określającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE.

KDT z Elektrownią Turów S.A. został podpisany prawdopodobnie w dniu 16 sierpnia 1994 r. Jeśli jest to prawdą, to ta umowa (KDT) jest istniejącą pomocą i dlatego nie podlega niniejszej decyzji;

ii)   Projekt Ustawy

Komisja uznaje, że rekompensaty, które mogą być wypłacane z tytułu rozwiązania umów długoterminowych (KDT) zgodnie z Projektem Ustawy są pomocą państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, z powodów opisanych poniżej.

| — | Rekompensaty spowodują zachowanie części lub całości przewagi konkurencyjnej, która została opisana w sekcji dotyczącej KDT powyżej. Rekompensaty są więc również korzyścią konkurencyjną. |
| --- | --- |

—

Rekompensaty spowodują zachowanie części lub całości przewagi konkurencyjnej, która została opisana w sekcji dotyczącej KDT powyżej. Rekompensaty są więc również korzyścią konkurencyjną.

| — | Korzyść ta pozostaje selektywna i jednocześnie wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

—

Korzyść ta pozostaje selektywna i jednocześnie wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi.

| — | I wreszcie, rekompensaty będą wypłacane przez PSE i/lub spółkę zależną PSE w pełni kontrolowane przez państwo, tak samo jak KDT. Zatem angażują one również środki państwowe. Komisja zauważa ponadto, iż w tym konkretnym przypadku wypłata rekompensat przez PSE będzie finansowana przy użyciu wpływów z nałożonej przez państwo opłaty o charakterze parafiskalnym, przekazywanych PSE — organowi wyznaczonemu w tym celu przez państwo. Komisja uznaje, że wpływy z takich opłat same są już środkami państwowymi (12), co dodatkowo przemawia za tym, że rekompensaty mają charakter środków państwowych. |
| --- | --- |

—

I wreszcie, rekompensaty będą wypłacane przez PSE i/lub spółkę zależną PSE w pełni kontrolowane przez państwo, tak samo jak KDT. Zatem angażują one również środki państwowe. Komisja zauważa ponadto, iż w tym konkretnym przypadku wypłata rekompensat przez PSE będzie finansowana przy użyciu wpływów z nałożonej przez państwo opłaty o charakterze parafiskalnym, przekazywanych PSE — organowi wyznaczonemu w tym celu przez państwo. Komisja uznaje, że wpływy z takich opłat same są już środkami państwowymi (12), co dodatkowo przemawia za tym, że rekompensaty mają charakter środków państwowych.

| — | Przypisywalność państwu wypłat rekompensat nie stwarza wątpliwości, gdyż rekompensaty te są przewidziane w ustawie. |
| --- | --- |

—

Przypisywalność państwu wypłat rekompensat nie stwarza wątpliwości, gdyż rekompensaty te są przewidziane w ustawie.

Rekompensaty spełniają więc kumulatywne kryteria mieszczące się w definicji pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

W odróżnieniu od KDT rekompensaty zostały zgłoszone Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE. Dlatego są one zgłoszoną pomocą w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. określającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE.

3.2.   Zgodność pomocy z Traktatem WE

Artykuł 87 ust. 1 Traktatu WE przewiduje ogólną zasadę zakazu pomocy państwa we Wspólnocie.

Artykuł 87 ust. 2 i art. 87 ust. 3 Traktatu WE przewidują wyłączenia od ogólnej zasady niezgodności ze wspólnym rynkiem podanej w art. 87 ust. 1.

Wyłączenia, o których mowa w art. 87 ust. 2 Traktatu WE, nie stosują się w niniejszym przypadku, ponieważ program pomocy nie ma charakteru socjalnego i nie jest przyznany indywidualnym konsumentom, nie rekompensuje szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi, ani też nie jest przyznany dla gospodarki niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych podziałem Niemiec.

Dalsze wyłączenia są określone w art. 87 ust. 3 Traktatu WE. Wyłączenia, o których mowa w art. 87 ust. 3 lit. a), art. 87 ust. 3 lit. b) oraz art. 87 ust. 3 lit. d) nie stosują się w niniejszym przypadku. Bowiem, z wyjątkiem szczególnie wyjątkowych warunków, które nie są spełnione w niniejszym przypadku, wyłączenie na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) nie dopuszcza pomocy operacyjnej. Ponadto pomoc nie wspiera realizacji ważnego projektu o wspólnym interesie europejskim ani nie służy zaradzeniu poważnym zakłóceniom w gospodarce Państwa Członkowskiego, ani też nie wspiera ochrony kultury i dziedzictwa.

Dlatego zastosowanie może mieć jedynie wyłączenie przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE. Artykuł 87 ust. 3 lit. c) przewiduje zgodę na pomoc państwa, która jest udzielana na ułatwienie rozwoju niektórych sektorów gospodarki, o ile taka pomoc nie wpływa niekorzystnie na warunki handlowe w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

Komisja utrzymuje, że wyłączenie przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu może w niektórych okolicznościach stosować się do pomocy pokrywającej koszty osierocone oznaczające koszty zobowiązań lub gwarancji operacyjnych, które mogą ulec zakwestionowaniu wskutek procesu liberalizacji sektora elektroenergetycznego.

Taka pomoc przyczynia się do rozwoju sektora elektroenergetycznego, ponieważ wspiera przechodzenie od rynków w przeważającym stopniu zamkniętych ku rynkom częściowo zliberalizowanym. Pod warunkiem, że spowodowane przez tę pomoc zakłócenia konkurencji są ograniczone w czasie i pod względem ich skutków, Komisja może zdecydować, że nie wpływa ona na warunki handlu w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, w związku z czym w pewnych warunkach do takiej pomocy mogą mieć zastosowanie wyłączenia przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

Komisja zauważa, iż, według polskich władz, głównym celem KDT było zmodernizowanie polskiej sieci elektroenergetycznej i dostosowanie jej do celów ochrony środowiska.

Cele te są również celami uznanymi przez Wspólnotę. Komisja jest zdania, że liberalizacja sektora elektroenergetycznego musi rzeczywiście być osiągana w zrównoważony sposób, który zachowuje te cele. Jest to właśnie powodem, dla którego Komisja uznaje, że, w odróżnieniu od innych sektorów przechodzących liberalizację, szczególna pomoc państwa może być udzielona spółkom sektora elektroenergetycznego w celu osiągnięcia płynnego przejścia do zliberalizowanego rynku. Aby zapewnić jednakowe warunki na wewnętrznym rynku, Komisja ustanowiła szereg reguł i limitów dla takiej pomocy. Reguły te są określone w komunikacie Komisji dotyczącym metodologii analizowania pomocy państwa związanej z kosztami osieroconymi (13) (zwanej dalej »Metodologią«). Celem tych zasad jest zapewnienie możliwości udzielenia wsparcia beneficjentom w sektorze elektroenergetycznym, gdy jest to niezbędne do umożliwienia im utrzymania procesu liberalizacji, przy jednoczesnym zapewnieniu, że sam cel osiągnięcia wolnego rynku jest spełniony.

Na tym etapie swojej analizy Komisja ma poważne wątpliwości, czy pomoc państwa udzielona polskim wytwórcom energii elektrycznej poprzez KDT, a także pomoc państwa udzielona poprzez rekompensaty w razie likwidacji KDT w ramach Projektu Ustawy, spełnia warunki Metodologii, z powodów przedstawionych poniżej.

i)   Kwestia zgodności KDT

Ogólne wątpliwości co do zgodności długoterminowych umów z Metodologią

Pomoc państwa może być przyznawana w różnych formach, poczynając od klasycznych prostych dotacji państwa aż po pożyczki nieoprocentowane, gwarancje państwowe lub inne złożone formy pomocy finansowanej z zasobów państwowych. KDT są jednymi z tych innych form pomocy państwa.

Metodologia nie porusza otwarcie kwestii formy, jaką powinna przyjmować pomoc państwa na rekompensatę kosztów osieroconych. Jednakże Komisja uznaje, że w sposób domyślny opiera się ona na założeniu, że pomoc państwa na rekompensatę kosztów osieroconych będzie udzielana w formie dotacji lub przynajmniej w formie, która nie ma bardziej zakłócającego wpływu na konkurencję niż dotacje.

KDT po cenach wyższych od ceny rynkowej wywołują niewątpliwie jeden rodzaj skutek, który jest równoważny dotacji. Ujmując w kategoriach rachunkowości, spółka, która jest stroną sprzedającą w KDT uzyskuje dochód, pomnożony przez ilość sprzedanej przez nią energii elektrycznej, który jest równy dochodowi, jaki uzyskałaby ona, gdyby sprzedała taką samą ilość energii elektrycznej na rynku i dodatkowo otrzymała od państwa dotację równą różnicy pomiędzy ceną ustaloną w tej umowie a ceną rynkową. W tym ujęciu można by zdefiniować »rachunkowy równoważnik dotacji« (14) dla KDT jako różnicę pomiędzy ceną ustaloną na podstawie umowy a ceną rynkową pomnożoną przez ilość energii elektrycznej sprzedanej przez beneficjenta.

Jednakże wpływu umów KDT na konkurencję nie da się uchwycić wyłącznie za pomocą tego rachunkowego równoważnika dotacji. Dotacja zakłóca bowiem konkurencję tylko w ten sposób, że daje względną przewagę jej beneficjentowi pozwalając mu zmniejszyć jego koszty i zaoferować lepsze ceny niż jego konkurenci. Wpływ umów KDT na zakłócenie konkurencji wykracza znacząco poza ten zakres, gdyż skutkiem ich jest zmuszenie jednej ze stron do zakupu energii elektrycznej od drugiej strony, bez względu na to, jak faktycznie kształtują się oferty konkurentów.

Pomoc udzielona w formie KDT zdaje się więc mieć szczególnie zakłócający wpływ, poprzez fakt, iż może ona w jakiś sposób prowadzić do wyeliminowania konkurencji dla pewnej ilości dostaw. Komisja także zauważa w tym kontekście, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (15), pomoc nie może być uznana za dopuszczalną, jeżeli jej przyznanie jest nierozłącznie związane z naruszeniem innych postanowień Traktatu.

W przypadku polskiego rynku elektroenergetycznego, gdzie — jak się wydaje — ponad połowa wytworzonej energii elektrycznej jest sprzedawana na podstawie KDT, ograniczenie to powoduje w znacznym stopniu zniweczenie wpływu liberalizacji na rynek wytwarzania energii elektrycznej.

Komisja uważa, że ten wysoce szkodliwy wpływ KDT na konkurencję istotnie zmienia zdefiniowaną w Metodologii równowagę pomiędzy dodatnimi i ujemnymi skutkami pomocy państwa w formie dotacji na rekompensatę kosztów osieroconych. Wniosek ten wzmacnia jeszcze fakt, iż KDT są sprzeczne z samymi zasadami leżącymi u podstaw Metodologii, która oparta jest na założeniu, że pomoc państwa powinna być udzielona w celu zrekompensowania w proporcjonalny sposób skutku liberalizacji, a nie w celu praktycznego zniweczenia liberalizacji.

Z uwagi na powyższe, Komisja ma poważne wątpliwości, czy sama zasada umów KDT jest zgodna z Metodologią.

Wątpliwości co do zgodności elementu KDT określonego poprzez rachunkowy równoważnik dotacji z Metodologią

Bez uszczerbku dla ogólnej wątpliwości wyrażonej powyżej, Komisja ma również poważne wątpliwości co do zgodności samego elementu KDT określonego poprzez rachunkowy równoważnik dotacji z Metodologią.

Komisja przeanalizowała, w jakim stopniu ten równoważnik dotacji, gdyby był jedynym wpływem KDT na konkurencję, byłby zgodny z kryteriami przedstawionymi w Metodologią.

W tym celu Komisja najpierw zidentyfikowała źródło kosztów osieroconych.

Tutaj należy zrozumieć, że same KDT nie mogą na ogół być postrzegane jako źródło kosztów osieroconych. Długoterminowe umowy zakupu energii elektrycznej mogą generować koszty osierocone tylko wtedy, gdy są ciężarem dla wytwórców energii elektrycznej. Ma to miejsce na przykład wtedy, gdy wytwórcy są zobowiązani do sprzedaży energii elektrycznej po nadmiernie niskich cenach lub do kupna paliwa po nadmiernie wysokich cenach.

W tym konkretnym przypadku — występuje sytuacja odwrotna, KDT zapewniają bowiem wytwórcom możliwość sprzedawania ich energii elektrycznej za wyższą cenę. Zatem KDT nie są ciężarem, lecz raczej korzyścią dla wytwórców. Ich rozwiązanie nie stworzyłoby samo w sobie nadmiernego ciężaru, lecz raczej spowodowałoby ponowne postawienie wytwórców w normalnej sytuacji rynkowej.

Inwestycje w elektrownie mogą jednak stanowić kategorię kosztów osieroconych, w rozumieniu Metodologii, gdy inwestycje te zostały przedsięwzięte przed liberalizacją z gwarancją ze strony państwa a dobiegają realizacji w nowych warunkach ekonomicznych stworzonych przez liberalizację, które uniemożliwiają odzyskanie kosztów inwestycji.

W przeszłości miało miejsce szereg decyzji Komisji w sprawie tego rodzaju kosztów osieroconych (16).

Wobec tego, mimo że same KDT nie mogą być postrzegane jako koszty osierocone, to inwestycje w elektrownie objęte tymi KDT mogą.

Właściwa identyfikacja kosztów osieroconych, jak wyjaśniono powyżej, ma zasadnicze znaczenie, gdyż należy pamiętać o wyraźnym rozróżnieniu pomiędzy ramami prawnymi, które istniały przed liberalizacją, a które mogą zawierać, na przykład, bardzo wysoką cenę gwarantowaną, a samymi kosztami osieroconymi, które stanowią wartość dokonanej inwestycji wraz z gwarancją operacji. Punkt 4.8 Metodologii stanowi, że pomoc na rekompensatę kosztów osieroconych nie powinna mieć na celu zachowania poziomu dochodu, który był zapewniony przed liberalizacją, lecz jedynie zrekompensowanie faktycznych strat spowodowanych nieefektywnością inwestycji.

Na podstawie powyższych rozważań Komisja ma następujące wątpliwości odnośnie do zgodności rachunkowego równoważnika dotacji KDT z kryteriami określonymi w Metodologii.

| — | Punkt 3.1 Metodologii stanowi, że zobowiązania, które mogą prowadzić do kosztów osieroconych muszą poprzedzać wejście w życie dyrektywy, to jest, w przypadku Polski, dzień przystąpienia do Unii Europejskiej. W przypadku kosztów osieroconych powstałych na skutek zbudowania nieekonomicznych elektrowni, Komisja w stałej praktyce interpretuje ten punkt w takim znaczeniu, że rzeczone elektrownie musiały zostać zbudowane przed liberalizacją lub osiągnąć przed dniem liberalizacji taki stopień ukończenia, że wstrzymanie ich budowy kosztowałoby w rzeczywistości więcej niż ukończenie i eksploatacja elektrowni.
  W rozumieniu Komisji KDT obejmują nie tylko inwestycje ukończone przed przystąpieniem Polski do Unii, lecz również inwestycje trwające po przystąpieniu lub nawet takie, które mają dopiero być podjęte.
  Komisja ma więc wątpliwość co do tego, że element KDT określony jako rachunkowy równoważnik dotacji jest zgodny z punktem 3.1 Metodologii. Tę wątpliwość należy również powiązać z opisanymi poniżej wątpliwościami Komisji na temat zgodności KDT z punktem 3.4 Metodologii. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.1 Metodologii stanowi, że zobowiązania, które mogą prowadzić do kosztów osieroconych muszą poprzedzać wejście w życie dyrektywy, to jest, w przypadku Polski, dzień przystąpienia do Unii Europejskiej. W przypadku kosztów osieroconych powstałych na skutek zbudowania nieekonomicznych elektrowni, Komisja w stałej praktyce interpretuje ten punkt w takim znaczeniu, że rzeczone elektrownie musiały zostać zbudowane przed liberalizacją lub osiągnąć przed dniem liberalizacji taki stopień ukończenia, że wstrzymanie ich budowy kosztowałoby w rzeczywistości więcej niż ukończenie i eksploatacja elektrowni.

W rozumieniu Komisji KDT obejmują nie tylko inwestycje ukończone przed przystąpieniem Polski do Unii, lecz również inwestycje trwające po przystąpieniu lub nawet takie, które mają dopiero być podjęte.

Komisja ma więc wątpliwość co do tego, że element KDT określony jako rachunkowy równoważnik dotacji jest zgodny z punktem 3.1 Metodologii. Tę wątpliwość należy również powiązać z opisanymi poniżej wątpliwościami Komisji na temat zgodności KDT z punktem 3.4 Metodologii.

| — | Punkt 3.3 Metodologii stanowi, że efekt zdarzeń wywołujących koszty osierocone musi być oceniany na skonsolidowanym poziomie. W przypadku, gdy koszty osierocone powstają w wyniku budowy nieefektywnych elektrowni, stałą praktyką Komisji jest interpretowanie tego punktu tak, że pomoc państwa na rekompensatę kosztów osieroconych należy obliczać, biorąc pod uwagę nie tylko nieefektywne elektrownie należące do spółki, lecz również inne, potencjalnie rentowne elektrownie należące do tej samej spółki lub tej samej grupy. Zyski wypracowane przez rentowne elektrownie należy uwzględnić — na ile to możliwe — do zrównoważenia wielkości rekompensat kosztów osieroconych, które mają być wypłacone. Pogląd ten jest również zgodny z punktem 3.11 Metodologii, który stanowi, że kwalifikujące się koszty osierocone powinny być ograniczone do niezbędnego minimum.
  Zawarte w KDT mechanizmy ustalania cen nie biorą z definicji pod uwagę innych elektrowni niż te, które są objęte przez KDT. Dlatego wydaje się, że nie spełniają one opisanych wyżej warunków, jeżeli uczestniczące spółki nie posiadają jakiejś innej elektrowni w Polsce. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.3 Metodologii stanowi, że efekt zdarzeń wywołujących koszty osierocone musi być oceniany na skonsolidowanym poziomie. W przypadku, gdy koszty osierocone powstają w wyniku budowy nieefektywnych elektrowni, stałą praktyką Komisji jest interpretowanie tego punktu tak, że pomoc państwa na rekompensatę kosztów osieroconych należy obliczać, biorąc pod uwagę nie tylko nieefektywne elektrownie należące do spółki, lecz również inne, potencjalnie rentowne elektrownie należące do tej samej spółki lub tej samej grupy. Zyski wypracowane przez rentowne elektrownie należy uwzględnić — na ile to możliwe — do zrównoważenia wielkości rekompensat kosztów osieroconych, które mają być wypłacone. Pogląd ten jest również zgodny z punktem 3.11 Metodologii, który stanowi, że kwalifikujące się koszty osierocone powinny być ograniczone do niezbędnego minimum.

Zawarte w KDT mechanizmy ustalania cen nie biorą z definicji pod uwagę innych elektrowni niż te, które są objęte przez KDT. Dlatego wydaje się, że nie spełniają one opisanych wyżej warunków, jeżeli uczestniczące spółki nie posiadają jakiejś innej elektrowni w Polsce.

| — | Punkt 3.4 Metodologii stanowi, że zobowiązania przyczyniające się do powstania kosztów osieroconych muszą być nieodwołalne. Gdy źródło kosztów osieroconych tkwi w inwestycjach w nieefektywne aktywa, Komisja uważa, iż można uznać, że punkt 3.4 jest spełniony, jeżeli inwestycja została dokonana przed liberalizacją lub, jeśli nastąpiło to w czasie liberalizacji, to była już ona na tyle zaawansowana, że koszt wynikający ze wstrzymania budowy przekroczyłby koszty poniesione na dokończenie budowy i uruchomienie inwestycji.
  W niniejszym przypadku Komisja nie jest w stanie ustalić, czy KDT pokrywają tylko koszty powstające z takich inwestycji i czy nie pokrywają jakichkolwiek kosztów innych inwestycji, w szczególności takich jak koszty związane z jednostkami, których budowa byłaby planowana w przyszłości lub koszty nowych urządzeń do celów ochrony środowiska, które mają być zbudowane w przyszłości, aby spełnić nowe normy ochrony środowiska. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.4 Metodologii stanowi, że zobowiązania przyczyniające się do powstania kosztów osieroconych muszą być nieodwołalne. Gdy źródło kosztów osieroconych tkwi w inwestycjach w nieefektywne aktywa, Komisja uważa, iż można uznać, że punkt 3.4 jest spełniony, jeżeli inwestycja została dokonana przed liberalizacją lub, jeśli nastąpiło to w czasie liberalizacji, to była już ona na tyle zaawansowana, że koszt wynikający ze wstrzymania budowy przekroczyłby koszty poniesione na dokończenie budowy i uruchomienie inwestycji.

W niniejszym przypadku Komisja nie jest w stanie ustalić, czy KDT pokrywają tylko koszty powstające z takich inwestycji i czy nie pokrywają jakichkolwiek kosztów innych inwestycji, w szczególności takich jak koszty związane z jednostkami, których budowa byłaby planowana w przyszłości lub koszty nowych urządzeń do celów ochrony środowiska, które mają być zbudowane w przyszłości, aby spełnić nowe normy ochrony środowiska.

| — | Punkt 3.6 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą odpowiadać faktycznym zainwestowanym sumom. Komisja uważa, iż, na obecnym etapie sprawy, z braku szczegółowych danych o kosztach inwestycji w każdej elektrowni, rocznych kosztach stałych i zmiennych oraz przychodach wytwarzanych przez każdą elektrownię, nie jest w stanie stwierdzić, czy to kryterium Metodologii jest spełnione. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.6 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą odpowiadać faktycznym zainwestowanym sumom. Komisja uważa, iż, na obecnym etapie sprawy, z braku szczegółowych danych o kosztach inwestycji w każdej elektrowni, rocznych kosztach stałych i zmiennych oraz przychodach wytwarzanych przez każdą elektrownię, nie jest w stanie stwierdzić, czy to kryterium Metodologii jest spełnione.

| — | Punkt 3.8 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą być oszacowane netto z uwzględnieniem jakiejkolwiek pomocy wypłaconej lub przypadającej do wpłaty w stosunku do aktywów, do których się odnoszą. Nie wydaje się, aby KDT zawierały jakikolwiek warunek uwzględniający możliwe inne rodzaje pomocy. Dlatego Komisja nie jest w stanie na tym etapie stwierdzić, czy ten punkt Metodologii jest spełniony. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.8 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą być oszacowane netto z uwzględnieniem jakiejkolwiek pomocy wypłaconej lub przypadającej do wpłaty w stosunku do aktywów, do których się odnoszą. Nie wydaje się, aby KDT zawierały jakikolwiek warunek uwzględniający możliwe inne rodzaje pomocy. Dlatego Komisja nie jest w stanie na tym etapie stwierdzić, czy ten punkt Metodologii jest spełniony.

| — | Punkt 3.11 Metodologii stanowi, że kwalifikujące się koszty osierocone nie mogą przekraczać niezbędnego minimalnego poziomu. Komisja uważa, iż ocena zgodności KDT z tym kryterium wymaga szczegółowego wykazu rodzajów kosztów pokrywanych przez każdy KDT (za okres po 1 maja 2004 r.), wraz z ich roczną wartością za cały okres obowiązywania KDT (17).
  Polskie władze nie dostarczyły Komisji wykazu kosztów pokrywanych przez KDT. Z braku jakichkolwiek dalszych informacji na temat tych kosztów Komisja może mieć jedynie wątpliwości co do zgodności wszelkiej obejmującej je pomocy z zasadami dotyczącymi pomocy państwa. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.11 Metodologii stanowi, że kwalifikujące się koszty osierocone nie mogą przekraczać niezbędnego minimalnego poziomu. Komisja uważa, iż ocena zgodności KDT z tym kryterium wymaga szczegółowego wykazu rodzajów kosztów pokrywanych przez każdy KDT (za okres po 1 maja 2004 r.), wraz z ich roczną wartością za cały okres obowiązywania KDT (17).

Polskie władze nie dostarczyły Komisji wykazu kosztów pokrywanych przez KDT. Z braku jakichkolwiek dalszych informacji na temat tych kosztów Komisja może mieć jedynie wątpliwości co do zgodności wszelkiej obejmującej je pomocy z zasadami dotyczącymi pomocy państwa.

| — | Punkt 4.1 Metodologii stanowi, że pomoc nie może w żadnym wypadku przekraczać kwoty kwalifikujących się kosztów osieroconych. Punkt 4.5 stanowi dalej, że maksymalna kwota pomocy, która może być wypłacona, musi być określona z góry. Wszystkie parametry do jej obliczenia muszą być wyraźnie przedstawione i zgłoszone Komisji.
  Stała praktyka Komisji odnośnie do kosztów osieroconych związanych z inwestycjami w nieefektywne elektrownie polega na interpretowaniu tego przepisu w znaczeniu, że dla całkowitej kwoty pomocy, która ma być przyznana, powinno zostać ustalone ex ante pewne maksimum. Maksimum to należy obliczyć na podstawie hipotez o rozwoju przyszłych cen. Hipotezy te powinny być realistyczne i nie powinny być szkodliwe dla samego celu rekompensat kosztów osieroconych, którym jest umożliwienie przejścia do wolnego rynku. W szczególności, hipotezy o rozwoju cen powinny być takie, aby nie pozwalały beneficjentom dokonywać dumpingu cenowego poniżej pełnych kosztów konkurenta, który stosowałby najlepszą dostępną nową technologię.
  Ponieważ kryterium to odnosi się jednoznacznie do wartości udzielanej pomocy, więc nie jest proste interpretowanie go w kategoriach KDT. Jest ono jednak jednym z najważniejszych kryteriów Metodologii, gdyż bardzo silnie wiąże się z dwoma zasadniczymi aspektami kontroli pomocy państwa, tj. z faktem, iż pomoc państwa przeanalizowana i zatwierdzona przez Komisję musi mieć górną granicę wysokości oraz faktem, iż jej wpływ na konkurencję powinien być ograniczony tak dalece, jak to jest możliwe.
  Komisja uważa, iż w każdym wypadku ograniczenie pomocy państwa, która ma być wypłacona na rekompensaty kosztów osieroconych, powinno mieć swoje odzwierciedlenie chociażby w ograniczeniu kwoty, która ma być wypłacona na podstawie KDT. Z uwagi na różne niejasne kategorie kosztów objętych przez te KDT, jak opisano powyżej, Komisja wyraża wątpliwość, czy takie ograniczenie istnieje chociażby wobec cen ustalonych w KDT.
  W odniesieniu do ograniczenia wpływu pomocy na nowych uczestników rynku, jak już wyjaśniono powyżej, Komisja ma poważne wątpliwości, czy KDT mogłyby w jakiś sposób zostać ujęte w ramy, tak aby umożliwić nowemu konkurentowi — lub nawet dowolnemu konkurentowi — konkurowanie z wytwórcą korzystającym z KDT, choćby na nierównych warunkach. Komisja uważa więc, na tym etapie analizy, że KDT mogą z natury być niezgodne z Metodologią. Niemniej jednak, gdyby przewidziana była modyfikacja KDT mająca na celu zażegnanie obaw dotyczących powstrzymywania wejścia nowych uczestników na rynek, to Komisja uważa, iż powinna ona przynajmniej wprowadzać mechanizm, dzięki któremu beneficjenci korzystający z KDT nie znaleźliby się w lepszej sytuacji pod względem księgowym niż nowi uczestnicy rynku, na wypadek gdyby ceny spadły poniżej pełnych kosztów ponoszonych przez tych nowych uczestników. |
| --- | --- |

—

Punkt 4.1 Metodologii stanowi, że pomoc nie może w żadnym wypadku przekraczać kwoty kwalifikujących się kosztów osieroconych. Punkt 4.5 stanowi dalej, że maksymalna kwota pomocy, która może być wypłacona, musi być określona z góry. Wszystkie parametry do jej obliczenia muszą być wyraźnie przedstawione i zgłoszone Komisji.

Stała praktyka Komisji odnośnie do kosztów osieroconych związanych z inwestycjami w nieefektywne elektrownie polega na interpretowaniu tego przepisu w znaczeniu, że dla całkowitej kwoty pomocy, która ma być przyznana, powinno zostać ustalone ex ante pewne maksimum. Maksimum to należy obliczyć na podstawie hipotez o rozwoju przyszłych cen. Hipotezy te powinny być realistyczne i nie powinny być szkodliwe dla samego celu rekompensat kosztów osieroconych, którym jest umożliwienie przejścia do wolnego rynku. W szczególności, hipotezy o rozwoju cen powinny być takie, aby nie pozwalały beneficjentom dokonywać dumpingu cenowego poniżej pełnych kosztów konkurenta, który stosowałby najlepszą dostępną nową technologię.

Ponieważ kryterium to odnosi się jednoznacznie do wartości udzielanej pomocy, więc nie jest proste interpretowanie go w kategoriach KDT. Jest ono jednak jednym z najważniejszych kryteriów Metodologii, gdyż bardzo silnie wiąże się z dwoma zasadniczymi aspektami kontroli pomocy państwa, tj. z faktem, iż pomoc państwa przeanalizowana i zatwierdzona przez Komisję musi mieć górną granicę wysokości oraz faktem, iż jej wpływ na konkurencję powinien być ograniczony tak dalece, jak to jest możliwe.

Komisja uważa, iż w każdym wypadku ograniczenie pomocy państwa, która ma być wypłacona na rekompensaty kosztów osieroconych, powinno mieć swoje odzwierciedlenie chociażby w ograniczeniu kwoty, która ma być wypłacona na podstawie KDT. Z uwagi na różne niejasne kategorie kosztów objętych przez te KDT, jak opisano powyżej, Komisja wyraża wątpliwość, czy takie ograniczenie istnieje chociażby wobec cen ustalonych w KDT.

W odniesieniu do ograniczenia wpływu pomocy na nowych uczestników rynku, jak już wyjaśniono powyżej, Komisja ma poważne wątpliwości, czy KDT mogłyby w jakiś sposób zostać ujęte w ramy, tak aby umożliwić nowemu konkurentowi — lub nawet dowolnemu konkurentowi — konkurowanie z wytwórcą korzystającym z KDT, choćby na nierównych warunkach. Komisja uważa więc, na tym etapie analizy, że KDT mogą z natury być niezgodne z Metodologią. Niemniej jednak, gdyby przewidziana była modyfikacja KDT mająca na celu zażegnanie obaw dotyczących powstrzymywania wejścia nowych uczestników na rynek, to Komisja uważa, iż powinna ona przynajmniej wprowadzać mechanizm, dzięki któremu beneficjenci korzystający z KDT nie znaleźliby się w lepszej sytuacji pod względem księgowym niż nowi uczestnicy rynku, na wypadek gdyby ceny spadły poniżej pełnych kosztów ponoszonych przez tych nowych uczestników.

| — | Punkt 4.6 Metodologii stanowi, że Państwa Członkowskie zobowiążą się z góry, aby nie wypłacać żadnej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorstwom, które mają skorzystać z pomocy w stosunku do kosztów osieroconych. Polskie władze nie dostarczyły takiego zobowiązania. |
| --- | --- |

—

Punkt 4.6 Metodologii stanowi, że Państwa Członkowskie zobowiążą się z góry, aby nie wypłacać żadnej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorstwom, które mają skorzystać z pomocy w stosunku do kosztów osieroconych. Polskie władze nie dostarczyły takiego zobowiązania.

| — | Punkt 4.8 Metodologii stanowi, że Komisja żywi najpoważniejsze obawy wobec pomocy, której celem jest ochrona wszystkich lub niektórych dochodów poprzedzających wejście w życie dyrektywy 96/92/WE bez ścisłego uwzględnienia kwalifikujących się kosztów osieroconych, jakie mogłyby powstać w wyniku wprowadzenia konkurencji. |
| --- | --- |

—

Punkt 4.8 Metodologii stanowi, że Komisja żywi najpoważniejsze obawy wobec pomocy, której celem jest ochrona wszystkich lub niektórych dochodów poprzedzających wejście w życie dyrektywy 96/92/WE bez ścisłego uwzględnienia kwalifikujących się kosztów osieroconych, jakie mogłyby powstać w wyniku wprowadzenia konkurencji.

| — | Z definicji, KDT, które nadal są w mocy po wejściu w życie dyrektywy 96/92/WE powodują utrzymywanie się dokładnie takiego samego dochodu dla wytwórców. |
| --- | --- |

—

Z definicji, KDT, które nadal są w mocy po wejściu w życie dyrektywy 96/92/WE powodują utrzymywanie się dokładnie takiego samego dochodu dla wytwórców.

ii)   Kwestia zgodności Projektu Ustawy

Komisja ma również wątpliwości co do zgodności przepisów Projektu Ustawy z kryteriami Metodologii. Wątpliwości te przedstawiono poniżej.

| — | Punkt 3.1 Metodologii stanowi, że zobowiązania, które mogłyby przyczynić się do powstania kosztów osieroconych muszą poprzedzać wejście w życie dyrektywy. W przypadku kosztów osieroconych, które powstają w wyniku budowy nieekonomicznej elektrowni, stałą praktyką Komisji jest interpretowanie tego punktu w takim znaczeniu, że przedmiotowe elektrownie musiały zostać zbudowane przed liberalizacją lub musiały osiągnąć w dniu liberalizacji taki poziom ukończenia, że wstrzymanie budowy kosztowałoby w rzeczywistości więcej niż dokończenie i uruchomienie elektrowni.
  Komisja sądzi, iż obliczenie wysokości rekompensat z tytułu unieważnienia KDT obejmuje nie tylko inwestycje zrealizowane przed przystąpieniem Polski do Unii, lecz także inwestycje pozostające do zrealizowania lub nawet do podjęcia.
  Polskie władze dostarczyły wykaz tych inwestycji, który jest zebrany w poniższej tabeli (18):
  [...] (19)

  Komisja jest zdania, że część tych inwestycji mogła rzeczywiście odnosić się do samego ukończenia budowy inwestycji, które były niemal ukończone w dniu przystąpienia. Dostatecznie szczegółowe informacje na poparcie tego poglądu nie zostały jednak dostarczone przez polskie władze na tym etapie. Komisja sądzi jednak, iż może to nie dotyczyć wszystkich tych inwestycji, zwłaszcza tych, które trwają kilka lat po przystąpieniu lub tym bardziej tej, która dopiero rozpoczęła się po przystąpieniu.
  Komisja ma więc wątpliwość, czy wszystkie spośród kosztów wziętych pod uwagę w metodzie obliczania rekompensat zgodnie z Projektem Ustawy mogą kwalifikować się do rekompensat kosztów osieroconych. Wątpliwość tę należy powiązać z wątpliwością Komisji co do zgodności Projektu Ustawy z punktem 3.4 Metodologii, jak opisano poniżej. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.1 Metodologii stanowi, że zobowiązania, które mogłyby przyczynić się do powstania kosztów osieroconych muszą poprzedzać wejście w życie dyrektywy. W przypadku kosztów osieroconych, które powstają w wyniku budowy nieekonomicznej elektrowni, stałą praktyką Komisji jest interpretowanie tego punktu w takim znaczeniu, że przedmiotowe elektrownie musiały zostać zbudowane przed liberalizacją lub musiały osiągnąć w dniu liberalizacji taki poziom ukończenia, że wstrzymanie budowy kosztowałoby w rzeczywistości więcej niż dokończenie i uruchomienie elektrowni.

Komisja sądzi, iż obliczenie wysokości rekompensat z tytułu unieważnienia KDT obejmuje nie tylko inwestycje zrealizowane przed przystąpieniem Polski do Unii, lecz także inwestycje pozostające do zrealizowania lub nawet do podjęcia.

Polskie władze dostarczyły wykaz tych inwestycji, który jest zebrany w poniższej tabeli (18):

[...] (19)

Komisja jest zdania, że część tych inwestycji mogła rzeczywiście odnosić się do samego ukończenia budowy inwestycji, które były niemal ukończone w dniu przystąpienia. Dostatecznie szczegółowe informacje na poparcie tego poglądu nie zostały jednak dostarczone przez polskie władze na tym etapie. Komisja sądzi jednak, iż może to nie dotyczyć wszystkich tych inwestycji, zwłaszcza tych, które trwają kilka lat po przystąpieniu lub tym bardziej tej, która dopiero rozpoczęła się po przystąpieniu.

Komisja ma więc wątpliwość, czy wszystkie spośród kosztów wziętych pod uwagę w metodzie obliczania rekompensat zgodnie z Projektem Ustawy mogą kwalifikować się do rekompensat kosztów osieroconych. Wątpliwość tę należy powiązać z wątpliwością Komisji co do zgodności Projektu Ustawy z punktem 3.4 Metodologii, jak opisano poniżej.

| — | Punkt 3.4 Metodologii stanowi, że zobowiązania przyczyniające się do powstania kosztów osieroconych muszą być nieodwołalne. Gdy źródło kosztów osieroconych tkwi w inwestycjach w nieefektywne aktywa, w takiej sytuacji Komisja uważa, że punkt 3.4 można uznać za spełniony, jeżeli aktywa zostały zbudowane przed liberalizacją lub, jeśli nastąpiło to w czasie liberalizacji, ich budowa była już na tyle zaawansowana, że koszt wynikający ze wstrzymania budowy przekroczyłby koszty poniesione na dokończenie ich budowy i uruchomienie.
  W niniejszym przypadku Komisja nie jest w stanie ustalić, czy obliczenie rekompensat z tytułu unieważnienia KDT obejmuje tylko koszty powstające z takich aktywów i czy nie obejmują one jakichkolwiek kosztów innych aktywów, w szczególności takich jak koszty związane z jednostkami, których budowa byłaby planowana w przyszłości lub koszty nowych urządzeń do ochrony środowiska, które mają być zbudowane w przyszłości, aby spełnić nowe normy ochrony środowiska. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.4 Metodologii stanowi, że zobowiązania przyczyniające się do powstania kosztów osieroconych muszą być nieodwołalne. Gdy źródło kosztów osieroconych tkwi w inwestycjach w nieefektywne aktywa, w takiej sytuacji Komisja uważa, że punkt 3.4 można uznać za spełniony, jeżeli aktywa zostały zbudowane przed liberalizacją lub, jeśli nastąpiło to w czasie liberalizacji, ich budowa była już na tyle zaawansowana, że koszt wynikający ze wstrzymania budowy przekroczyłby koszty poniesione na dokończenie ich budowy i uruchomienie.

W niniejszym przypadku Komisja nie jest w stanie ustalić, czy obliczenie rekompensat z tytułu unieważnienia KDT obejmuje tylko koszty powstające z takich aktywów i czy nie obejmują one jakichkolwiek kosztów innych aktywów, w szczególności takich jak koszty związane z jednostkami, których budowa byłaby planowana w przyszłości lub koszty nowych urządzeń do ochrony środowiska, które mają być zbudowane w przyszłości, aby spełnić nowe normy ochrony środowiska.

| — | Punkt 3.8 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą być oszacowane netto z uwzględnieniem jakiejkolwiek pomocy wypłaconej lub przypadającej do wpłaty w stosunku do aktywów, do których się odnoszą. Nie wydaje się, aby metoda obliczania rekompensat rozwiązania KDT zawierała warunki uwzględniające możliwe inne typy pomocy. Dlatego Komisja nie jest w stanie stwierdzić na tym etapie, czy ten punkt Metodologii jest spełniony. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.8 Metodologii stanowi, że koszty osierocone muszą być oszacowane netto z uwzględnieniem jakiejkolwiek pomocy wypłaconej lub przypadającej do wpłaty w stosunku do aktywów, do których się odnoszą. Nie wydaje się, aby metoda obliczania rekompensat rozwiązania KDT zawierała warunki uwzględniające możliwe inne typy pomocy. Dlatego Komisja nie jest w stanie stwierdzić na tym etapie, czy ten punkt Metodologii jest spełniony.

| — | Punkt 3.9 Metodologii stanowi, że obliczanie kosztów osieroconych powinno uwzględniać faktyczne zmiany warunków ekonomicznych i konkurencyjnych panujących w danym Państwie Członkowskim, w tym faktyczny rozwój cen energii elektrycznej.
  Komisja zwraca uwagę na fakt, że coroczne korekty przewidziane w Projekcie Ustawy w rzeczywistości pozwalają należycie uwzględnić te zmiany do roku 2014. Jednak ponieważ końcowa korekta ma miejsce w 2016 r., wydaje się, że rozwój cen energii elektrycznej nie będzie już brany pod uwagę, przynajmniej po tym roku, podczas gdy rekompensaty będą obejmować w przypadku wielu KDT dużo dłuższy okres, dla kilku z nich aż do 2025 r.
  Dlatego Komisja wyraża poważne wątpliwości, czy Projekt Ustawy dostatecznie uwzględnia faktyczny rozwój cen energii elektrycznej przynajmniej po roku 2016. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.9 Metodologii stanowi, że obliczanie kosztów osieroconych powinno uwzględniać faktyczne zmiany warunków ekonomicznych i konkurencyjnych panujących w danym Państwie Członkowskim, w tym faktyczny rozwój cen energii elektrycznej.

Komisja zwraca uwagę na fakt, że coroczne korekty przewidziane w Projekcie Ustawy w rzeczywistości pozwalają należycie uwzględnić te zmiany do roku 2014. Jednak ponieważ końcowa korekta ma miejsce w 2016 r., wydaje się, że rozwój cen energii elektrycznej nie będzie już brany pod uwagę, przynajmniej po tym roku, podczas gdy rekompensaty będą obejmować w przypadku wielu KDT dużo dłuższy okres, dla kilku z nich aż do 2025 r.

Dlatego Komisja wyraża poważne wątpliwości, czy Projekt Ustawy dostatecznie uwzględnia faktyczny rozwój cen energii elektrycznej przynajmniej po roku 2016.

| — | Punkt 3.10 Metodologii stanowi, że koszty zamortyzowane przed transpozycją dyrektywy 96/92/WE nie mogą być źródłem kosztów osieroconych. Wydaje się, że metoda obliczania rekompensat, dostarczona Komisji przez polskie władze, w kilku przypadkach rzeczywiście uwzględnia ten punkt. Jednakże w przypadku kilku wytwórców dokumenty dostarczone przez polskie władze zdają się prowadzić do wniosku, że metoda obliczania nie uwzględnia właściwie amortyzacji. Na tym etapie analizy Komisja nie jest w stanie stwierdzić, czy tę niespójność w metodzie obliczania można wyjaśnić w sposób zgodny z kryteriami punktu 3.10 Metodologii. |
| --- | --- |

—

Punkt 3.10 Metodologii stanowi, że koszty zamortyzowane przed transpozycją dyrektywy 96/92/WE nie mogą być źródłem kosztów osieroconych. Wydaje się, że metoda obliczania rekompensat, dostarczona Komisji przez polskie władze, w kilku przypadkach rzeczywiście uwzględnia ten punkt. Jednakże w przypadku kilku wytwórców dokumenty dostarczone przez polskie władze zdają się prowadzić do wniosku, że metoda obliczania nie uwzględnia właściwie amortyzacji. Na tym etapie analizy Komisja nie jest w stanie stwierdzić, czy tę niespójność w metodzie obliczania można wyjaśnić w sposób zgodny z kryteriami punktu 3.10 Metodologii.

| — | Punkt 4.1 Metodologii stanowi, że pomoc w żadnym wypadku nie może przekroczyć kwalifikujących się kosztów osieroconych. Punkt 4.5 Metodologii stanowi dalej, że maksymalna kwota pomocy, która może być wypłacona, musi być określona z góry. Wszystkie parametry do jej obliczenia muszą być wyraźnie przedstawione i zgłoszone Komisji.
  Stała praktyka Komisji odnośnie do kosztów osieroconych związanych z inwestycjami w nieefektywne elektrownie polega na interpretowaniu tego przepisu w takim znaczeniu, że dla całkowitej kwoty pomocy, która ma być przyznana, powinno zostać ustalone ex ante pewne maksimum. Maksimum to należy obliczyć na podstawie hipotez o rozwoju przyszłych cen. Hipotezy te powinny być realistyczne i nie powinny być szkodliwe dla samego celu rekompensat kosztów osieroconych, którym jest umożliwienie przejścia do wolnego rynku. W szczególności, hipotezy o rozwoju cen powinny być takie, aby nie pozwalały beneficjentom dokonywać dumpingu cenowego poniżej pełnych kosztów konkurenta, który stosowałby najlepszą dostępną nową technologię.
  Hipotezy o rozwoju cen przyjęte przez polskie władze do obliczenia maksymalnych rekompensat z tytułu unieważnienia KDT oparte są na scenariuszu przedstawiającym powolny wzrost średniej rynkowej ceny energii elektrycznej. Ta średnia rynkowa cena pozostaje poniżej ogólnie przyjętych kosztów dla najlepszego nowego uczestnika rynku wykorzystującego elektrownię typu CCGT (około 36 EUR/MW (20)) do roku 2016.
  Komisja jest świadoma, że najlepszy nowy uczestnik na polskim rynku w następnych kilku latach może wybrać stosowanie technologii opartej na opalaniu węglem, której pełne koszty mogą się nieco wahać, według polskich władz w przedziale od 30 do 35 EUR/MWh. Hipotezy rozwoju średnich cen w Polsce przewidują jednak, że ceny te pozostaną również poniżej tego przedziału przez długi czas, co najmniej do 2015 r.
  Komisja ma więc poważne wątpliwości, czy hipotezy przyjęte przez polskie władze do obliczenia maksymalnych rekompensat kosztów osieroconych są zgodne z koniecznością zapewnienia możliwości wejścia nowych uczestników na rynek, zgodnie z Metodologią oraz stałą praktyką Komisji w tej dziedzinie. W rezultacie Komisja ma poważne wątpliwości co do zgodności wartości tych maksymalnych rekompensat z Metodologią dla każdej potencjalnej spółki-beneficjenta. |
| --- | --- |

—

Punkt 4.1 Metodologii stanowi, że pomoc w żadnym wypadku nie może przekroczyć kwalifikujących się kosztów osieroconych. Punkt 4.5 Metodologii stanowi dalej, że maksymalna kwota pomocy, która może być wypłacona, musi być określona z góry. Wszystkie parametry do jej obliczenia muszą być wyraźnie przedstawione i zgłoszone Komisji.

Stała praktyka Komisji odnośnie do kosztów osieroconych związanych z inwestycjami w nieefektywne elektrownie polega na interpretowaniu tego przepisu w takim znaczeniu, że dla całkowitej kwoty pomocy, która ma być przyznana, powinno zostać ustalone ex ante pewne maksimum. Maksimum to należy obliczyć na podstawie hipotez o rozwoju przyszłych cen. Hipotezy te powinny być realistyczne i nie powinny być szkodliwe dla samego celu rekompensat kosztów osieroconych, którym jest umożliwienie przejścia do wolnego rynku. W szczególności, hipotezy o rozwoju cen powinny być takie, aby nie pozwalały beneficjentom dokonywać dumpingu cenowego poniżej pełnych kosztów konkurenta, który stosowałby najlepszą dostępną nową technologię.

Hipotezy o rozwoju cen przyjęte przez polskie władze do obliczenia maksymalnych rekompensat z tytułu unieważnienia KDT oparte są na scenariuszu przedstawiającym powolny wzrost średniej rynkowej ceny energii elektrycznej. Ta średnia rynkowa cena pozostaje poniżej ogólnie przyjętych kosztów dla najlepszego nowego uczestnika rynku wykorzystującego elektrownię typu CCGT (około 36 EUR/MW (20)) do roku 2016.

Komisja jest świadoma, że najlepszy nowy uczestnik na polskim rynku w następnych kilku latach może wybrać stosowanie technologii opartej na opalaniu węglem, której pełne koszty mogą się nieco wahać, według polskich władz w przedziale od 30 do 35 EUR/MWh. Hipotezy rozwoju średnich cen w Polsce przewidują jednak, że ceny te pozostaną również poniżej tego przedziału przez długi czas, co najmniej do 2015 r.

Komisja ma więc poważne wątpliwości, czy hipotezy przyjęte przez polskie władze do obliczenia maksymalnych rekompensat kosztów osieroconych są zgodne z koniecznością zapewnienia możliwości wejścia nowych uczestników na rynek, zgodnie z Metodologią oraz stałą praktyką Komisji w tej dziedzinie. W rezultacie Komisja ma poważne wątpliwości co do zgodności wartości tych maksymalnych rekompensat z Metodologią dla każdej potencjalnej spółki-beneficjenta.

| — | Punkt 4.6 Metodologii stanowi, że Państwa Członkowskie zobowiążą się z góry, aby nie wypłacać żadnej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorstwom, które mają skorzystać z pomocy w stosunku do kosztów osieroconych. Polskie władze nie dostarczyły takiego zobowiązania. |
| --- | --- |

—

Punkt 4.6 Metodologii stanowi, że Państwa Członkowskie zobowiążą się z góry, aby nie wypłacać żadnej pomocy na ratowanie lub restrukturyzację przedsiębiorstwom, które mają skorzystać z pomocy w stosunku do kosztów osieroconych. Polskie władze nie dostarczyły takiego zobowiązania.

4.   WNIOSEK

4.1   Konkluzja w sprawie KDT i Projektu Ustawy

W świetle powyższych okoliczności, Komisja ma wątpliwości co do zgodności KDT i Projektu Ustawy ze wspólnym rynkiem.

Dlatego, na podstawie art. 4.4 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu (21), Komisja wszczyna formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie tych dwóch środków i zwraca się z prośbą, aby władze polskie przedstawiły swoje komentarze oraz dostarczyły wszelkich informacji, które mogą pomóc w ocenie tych środków, w ciągu jednego miesiąca od dnia otrzymania niniejszego pisma. Komentarze można przedstawić odnośnie zarówno do charakteru pomocy państwa związanej ze środkami, w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, jak i jej do jej zgodności ze wspólnym rynkiem.

Komisja zwraca się z prośbą, aby władze polskie niezwłocznie przesłały kopię niniejszego pisma beneficjentom przedmiotowych środków.

Komisja pragnie przypomnieć Rzeczypospolitej Polskiej, że art. 88 ust. 3 Traktatu WE ma skutek zawieszający i zwraca uwagę na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że wszelka bezprawnie przyznana pomoc może podlegać zwrotowi przez jej odbiorcę.

Komisja uprzedza Rzeczpospolitą Polską, że zainteresowane strony zostaną powiadomione poprzez opublikowanie niniejszego pisma oraz jego obszernego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja powiadomi również zainteresowane strony w krajach EFTA, które są sygnatariuszami Porozumienia o EOG, poprzez opublikowanie ogłoszenia w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz powiadomi Urząd Nadzoru EFTA, wysyłając mu kopię niniejszego pisma. Wszystkie te zainteresowane strony zostaną poproszone o przedstawienie swoich komentarzy w ciągu jednego miesiąca od dnia wspomnianej publikacji.

4.2   Uchylenie wcześniejszej decyzji Komisji, która stała się bezprzedmiotowa

Niniejsza decyzja uchyla również decyzję, która została przyjęta odnośnie do środka PL 1/2003 »Polskie koszty osierocone«, który Polska przedłożyła w ramach tak zwanej »procedury przejściowej« wymienionej w załączniku IV, część 3, ust. 1 lit. c) Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, Słowacji do Unii Europejskiej.

W decyzji tej Komisja sprzeciwiła się środkowi pomocy, który był poprzednikiem Projektu Ustawy będącej przedmiotem analizy w niniejszej decyzji. Powiadomiła ona o tym Polskę w swoim piśmie z dnia 4 lutego 2004 r.

Procedura w ramach mechanizmu przejściowego stosowała się do programów pomocy i indywidualnej pomocy wprowadzonych w życie w nowym Państwie Członkowskim przed przystąpieniem i mających nadal zastosowanie po tym terminie. Ich celem było dostosowanie środków istniejących na terytorium krajów kandydujących do zasad pomocy państwa obowiązujących w UE i niedopuszczenie do transferu niezgodnej pomocy państwa do UE.

Zgodnie z tą procedurą Komisja miała kompetencje jedynie w stosunku do środków pomocy państwa, które (i) pozostawały w mocy na terytorium państw kandydujących przed przystąpieniem i które miały nadal działać po dniu, w którym zainteresowane Państwo Członkowskie stało się członkiem Unii Europejskiej.

Biorąc pod uwagę fakt, że w dniu przystąpienia środek zgłoszony zgodnie z procedurą w ramach mechanizmu przejściowego pozostał w formie projektu ustawy i dlatego nie został wprowadzony w życie, ani też termin jego wejścia w życie przed przystąpieniem nie został bezwarunkowo ustalony, decyzja Komisji stała się bezprzedmiotowa.”

---

(1)  HL L 27., 1997.1.30., 20. o.

1

(2)  Lásd a Stardust-döntést: a Bíróság 2002. május 16-i C-482/99 sz. ügye.

2

(3)  Opis ten jest częściowo oparty na informacjach przedstawionych przez polskie władze i częściowo na informacjach dostępnych w Internecie.

3

(4)

4

Uwaga: tabela ta oparta jest na materiałach przedłożonych przez polskie władze w załączniku I do ich pisma z dnia 2 czerwca 2005 r., które zawiera więcej danych niż pierwotne zgłoszenie projektu Ustawy.

(5)  Sprawa 203/82 Trybunału z dnia 14 lipca 1983 r., Komisja przeciwko Republice Włoskiej, pkt 4.

5

Sprawa 173/73 Trybunału z dnia 2 lipca 1973 r., Republika Włoska przeciwko Komisji, pkt 18

(6)  Dz.U. L 27 z 30.1.1997, str. 20.

6

(7)  Sprawa C-379/98 Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 marca 2001 r.

7

(8)  Sprawa C-482/99 Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2002 r.

8

(9)  Na podstawie memorandum do projektu ustawy w sprawie zasad pokrywania kosztów powstających w przedsiębiorstwach w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaż mocy i energii elektrycznej oraz oficjalnej strony internetowej PSE.

9

(10)  W kilku wytycznych dotyczących pomocy państwa jest wyraźnie stwierdzone, że pomoc państwa musi mieć efekt bodźca, aby mogła być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. Patrz, na przykład, punkt 6 wspólnotowych ram prawnych dla pomocy państwa na rzecz rozwoju i badań, Dz.U. C 45 z 17.2.1996, str. 5-16.

10

(11)  Mianowicie KDT z Elektrownią Turów S.A.

11

(12)  Patrz, na przykład, decyzja Komisji w sprawie N 161/04 — Koszty osierocone w Portugalii — Dz.U. C 250 z 8.10.2005, str. 9.

12

(13)  Przyjęty przez Komisję w dniu 26 lipca 2001 r. Dostępny na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji pod następującym adresem:

13

http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/legislation/stranded_costs/pt.pdf.

Przekazany Państwom Członkowskim pismem o oznacz. SG(2001) D/290869 z dnia 6 sierpnia 2001 r.

(14)  Pojęcie to zostanie użyte poniżej do celów przeglądu kryteriów Metodologii. Niekoniecznie oznacza to, że wartość ta jest dokładnie równa kwocie pomocy.

14

(15)  Zobacz wyroki Trybunału Sprawiedliwości w sprawach: 74/76 Iannelli/Meroni [1977] ECR 557 (str. 14) i sprawa C-225/91, Matra/Komisja [1993] ECR I-3203, (str. 41).

15

(16)  Patrz, w szczególności, sprawa NN 49/99 — Hiszpania — Dz.U. C 268 z 22.9.2001, str. 7, sprawa N 133/01 — Grecja — Dz.U. C 9 z 15.1.2003, str. 6 oraz wspomniana wyżej sprawa N 161/04 — Portugalia.

16

(17)  Ta roczna wartość jest rzeczywistą wartością za minione lata i przewidywaną na przyszłe lata. Hipoteza będąca podstawą prognoz musi zostać uzasadniona.

17

(18)  Polskie władze nie podały wyraźnie, jaka waluta została użyta w tej tabeli. Komisja przypuszcza, że kwoty te są wyrażone w tysiącach PLN.

18

(19)  Informacje poufne.

19

(20)  Wartość ta została użyta w kilku poprzednich decyzjach, w tym, na przykład, w decyzji w sprawie N 133/2001: Greckie koszty osierocone, Dz.U. C 9 z 15.1.2003, str. 6.

20

(21)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE; Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1.

21

---

III Közlemények

Bizottság

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/21 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/21

---

PÁLYÁZATI FELHÍVÁS – OKTATÁSI ÉS KULTURÁLIS FŐIGAZGATÓSÁG 11/06

A kitelepítésekkel kapcsolatos fő helyszínek és archívumok megőrzésére és az ezekről való megemlékezésre irányuló intézkedések

(2006/C 52/09)

1.   Célkitűzés és leírás

A 792/2004/EK (1) határozat I. mellékletének 3. része egy közösségi programot hoz létre a korábbi táborok és más tömeges népirtás és mártírhalál helyszínén emelt emlékművekkel szimbolizált, a kitelepítésekkel kapcsolatos fő helyszínek és archívumok megőrzésére, az ezekről való megemlékezésre irányuló intézkedések támogatására, valamint ezen helyszínek áldozatai emlékének életbentartására.

2.   Támogatásra jogosult pályázók

Támogatásra jogosult pályázók a jogalanyisággal rendelkező, a kultúra területén aktív, a közjó előmozdítására irányuló, különösen az 1. pontban meghatározott célkitűzéssel rendelkező non-profit és nem kormányzati szervezetek.

Ezen a szervezetek székhelye a 2004. május 1-je utáni az EU 25 tagállamának egyikében kell legyen.

3.   Költségvetés és a projektek időtartama

A 2006-re rendelkezésre álló teljes költségvetés 787 500 euró. A projektekre igényelt támogatás 10 000 és 40 000 euró között lehet, és nem lépheti túl a projekt teljes támogatható költségvetésének 75 %-át.

Az elszámolhatósági időszak legkésőbb 2006. november 15-én kezdődhet.

4.   A pályázatok benyújtásának határideje

2006. április 21.

5.   Kiegészítő információ

A részletes leírás és a pályázati űrlapok a Bizottság internetes oldalán érhetők el:

http.//europa.eu.int/comm/culture/eac/index_en.html

A pályázatokat a részletes leírásban rögzített feltételek betartásával és a részletes leírásban rendelkezésre álló formában kell benyújtani.

---

(1)  A 792/2004/EK határozat egy közösségi cselekvési programot hoz létre a kultúra területén európai szinten működő szervezetek támogatására.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/22 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/22

---

Pályázati felhívás függeléke közvetett KTF-cselekvésekre a kutatási, technológiafejlesztési és demonstrációs egyedi program keretében: „Az Európai Kutatási Térség kialakítása” (FP6-2006-Mobility-13)

(az Európai Unió Hivatalos Lapja C 35., 2006. február 11.)

(2006/C 52/10)

A „Kutatók éjszakái, 2006” kizárólag a 2006. szeptember 22-én megrendezésre kerülő eseményeket érinti. Mindazonáltal az Izraelben, 2006 ezen időpontjában tartott nemzeti ünnep miatt a Bizottság figyelembe veszi Izrael azon javaslatait, amelyek a 2006. szeptember 22-i dátumhoz a lehető legközelebb eső időpontban tartott eseményekre vonatkoznak.

---

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/23

---

F-Cayenne: Menetrendszerű légijáratok üzemeltetése

A Franciaország által a 2408/92/EGK tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének d) pontja értelmében a Cayenne és Maripasoula, Cayenne és Saül, valamint Saint-Laurent-du-Maroni érintésével Cayenne és Grand-Santi között közlekedő menetrend szerinti járatok működtetésére meghirdetett ajánlattételi felhívások visszavonása

(„Kiegészítés az Európai Unió Hivatalos Lapjához”, 2006. január 17-i S 10. szám, nyílt eljárás, 10383-2006)

(2006/C 52/11)

Conseil régional de la Guyane, Direction du développement, de l'économie et de l'aménagement, Service aménagement et développement du territoire, route de Montabo, rond-point de Suzini, 3ème étage, BP 7025, F-97307 Cayenne Cedex. Tel.: (594) 27 11 93. Fax: (594) 27 12 88.

Franciaország úgy határozott, hogy visszavonja az ajánlattételi felhívásokat, amelyeket a Cayenne és Maripasoula, Cayenne és Saül, valamint Saint-Laurent-du-Maroni érintésével Cayenne és Grand-Santi között közlekedő menetrend szerinti járatok működtetésére hirdetett meg a 2408/92/EGK tanácsi rendelet 4. cikke (1) bekezdésének d) pontja értelmében, és amelyek 2006/C11/16 hivatkozási számmal 2006. január 17-én jelentek meg az Európai Unió Hivatalos Lapjában.

---

Helyesbítések

| 2.3.2006 | HU | Az Európai Unió Hivatalos Lapja | C 52/24 |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.2006

HU

Az Európai Unió Hivatalos Lapja

C 52/24

---

A Kínai Népköztársaságból és Ukrajnából származó vasalódeszkák behozatalára alkalmazandó dömpingellenes eljárás megindításáról szóló értesítés helyesbítése

(
  Az Európai Unió Hivatalos Lapja C 29., 2006. február 4.
  )

(2006/C 52/12)

A 2. oldalon, a 2. bekezdésben:

a következő szövegrész:

„...amelyet rendszerint az ex 3924 90 90, ex 4421 90 98, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 és ex 8516 90 00 KN-kód alá sorolnak be.”

helyesen:

„...amelyet rendszerint az ex 3924 90 90, ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 és ex 8516 90 00 KN-kód alá sorolnak be.”

---