# Dziennik Urzędowy C 91/19 k

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 91 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4919 kwietnia 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 91

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4919 kwietnia 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Komisja |
| 2006/C 091/1 | Kursy walutowe euro | 1 |
| 2006/C 091/2 | Kursy walutowe euro | 2 |
| 2006/C 091/3 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (89/686/EWG) (
  1
  ) | 3 |
| 2006/C 091/4 | Pomoc państwa — Portugalia — Pomoc C 4/2006 (ex N 180/2005) — pomoc na rzecz Djebel, S.A. — Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE (
  1
  ) | 25 |
| 2006/C 091/5 | Pomoc państwa — Francja — Pomoc państwa nr C 9/2006 (ex NN 85/2005) — Fundusz na rzecz zapobiegania zagrożeniom dla sektora rybołówstwa — Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE (
  1
  ) | 30 |
| 2006/C 091/6 | Uprzednie zgłoszenie koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4114 — Lottomatica/GTECH) (
  1
  ) | 35 |
| 2006/C 091/7 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4121 — Allianz Group/Sofinim/United Broadcast Facilities) (
  1
  ) | 36 |
| 2006/C 091/8 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4172 — Barclays/Tuja) (
  1
  ) | 36 |
| 2006/C 091/9 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4130 — ENI/Grupo Amorim/CGD/GALP) (
  1
  ) | 37 |
| 2006/C 091/0 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4087 — Eiffage/Macquarie/APRR) (
  1
  ) | 37 |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2006/C 091/1 | Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych | 38 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Komisja

2006/C 091/1

Kursy walutowe euro

1

2006/C 091/2

Kursy walutowe euro

2

2006/C 091/3

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (89/686/EWG) (
  1
  )

1

3

2006/C 091/4

Pomoc państwa — Portugalia — Pomoc C 4/2006 (ex N 180/2005) — pomoc na rzecz Djebel, S.A. — Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE (
  1
  )

1

25

2006/C 091/5

Pomoc państwa — Francja — Pomoc państwa nr C 9/2006 (ex NN 85/2005) — Fundusz na rzecz zapobiegania zagrożeniom dla sektora rybołówstwa — Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE (
  1
  )

1

30

2006/C 091/6

Uprzednie zgłoszenie koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4114 — Lottomatica/GTECH) (
  1
  )

1

35

2006/C 091/7

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4121 — Allianz Group/Sofinim/United Broadcast Facilities) (
  1
  )

1

36

2006/C 091/8

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4172 — Barclays/Tuja) (
  1
  )

1

36

2006/C 091/9

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4130 — ENI/Grupo Amorim/CGD/GALP) (
  1
  )

1

37

2006/C 091/0

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4087 — Eiffage/Macquarie/APRR) (
  1
  )

1

37

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2006/C 091/1

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Komisja

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/1

---

Kursy walutowe euro (1)

18 kwietnia 2006

(2006/C 91/01)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2252 |
| JPY | Jen | 144,53 |
| DKK | Korona duńska | 7,4621 |
| GBP | Funt szterling | 0,6915 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,3068 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5645 |
| ISK | Korona islandzka | 93,15 |
| NOK | Korona norweska | 7,854 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CYP | Funt cypryjski | 0,5762 |
| CZK | Korona czeska | 28,565 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 266,67 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,696 |
| MTL | Lir maltański | 0,4293 |
| PLN | Złoty polski | 3,9268 |
| RON | Lej rumuński | 3,4876 |
| SIT | Tolar słoweński | 239,6 |
| SKK | Korona słowacka | 37,48 |
| TRY | Lir turecki | 1,6464 |
| AUD | Dolar australijski | 1,66 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4029 |
| HKD | Dolar hong kong | 9,5029 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,9576 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,9626 |
| KRW | Won | 1 168,6 |
| ZAR | Rand | 7,4234 |
| CNY | Juan renminbi | 9,8188 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3048 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 11 005,36 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,5008 |
| PHP | Peso filipińskie | 63,037 |
| RUB | Rubel rosyjski | 33,778 |
| THB | Bat tajlandzki | 46,482 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2252

JPY

Jen

144,53

DKK

Korona duńska

7,4621

GBP

Funt szterling

0,6915

SEK

Korona szwedzka

9,3068

CHF

Frank szwajcarski

1,5645

ISK

Korona islandzka

93,15

NOK

Korona norweska

7,854

BGN

Lew

1,9558

CYP

Funt cypryjski

0,5762

CZK

Korona czeska

28,565

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

266,67

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,696

MTL

Lir maltański

0,4293

PLN

Złoty polski

3,9268

RON

Lej rumuński

3,4876

SIT

Tolar słoweński

239,6

SKK

Korona słowacka

37,48

TRY

Lir turecki

1,6464

AUD

Dolar australijski

1,66

CAD

Dolar kanadyjski

1,4029

HKD

Dolar hong kong

9,5029

NZD

Dolar nowozelandzki

1,9576

SGD

Dolar singapurski

1,9626

KRW

Won

1 168,6

ZAR

Rand

7,4234

CNY

Juan renminbi

9,8188

HRK

Kuna chorwacka

7,3048

IDR

Rupia indonezyjska

11 005,36

MYR

Ringgit malezyjski

4,5008

PHP

Peso filipińskie

63,037

RUB

Rubel rosyjski

33,778

THB

Bat tajlandzki

46,482

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/2

---

Kursy walutowe euro (1)

13 kwietnia 2006

(2006/C 91/02)

1 euro=

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2094 |
| JPY | Jen | 143,48 |
| DKK | Korona duńska | 7,4624 |
| GBP | Funt szterling | 0,6903 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,326 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,5705 |
| ISK | Korona islandzka | 92,25 |
| NOK | Korona norweska | 7,8562 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CYP | Funt cypryjski | 0,5764 |
| CZK | Korona czeska | 28,645 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 267,73 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6961 |
| MTL | Lir maltański | 0,4293 |
| PLN | Złoty polski | 3,9476 |
| RON | Lej rumuński | 3,4904 |
| SIT | Tolar słoweński | 239,61 |
| SKK | Korona słowacka | 37,49 |
| TRY | Lir turecki | 1,635 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6634 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3885 |
| HKD | Dolar hong kong | 9,3822 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,9605 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,9444 |
| KRW | Won | 1 162,96 |
| ZAR | Rand | 7,4242 |
| CNY | Juan renminbi | 9,7052 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,3075 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 10 869,48 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,4397 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,982 |
| RUB | Rubel rosyjski | 33,516 |
| THB | Bat tajlandzki | 46,127 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2094

JPY

Jen

143,48

DKK

Korona duńska

7,4624

GBP

Funt szterling

0,6903

SEK

Korona szwedzka

9,326

CHF

Frank szwajcarski

1,5705

ISK

Korona islandzka

92,25

NOK

Korona norweska

7,8562

BGN

Lew

1,9558

CYP

Funt cypryjski

0,5764

CZK

Korona czeska

28,645

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

267,73

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6961

MTL

Lir maltański

0,4293

PLN

Złoty polski

3,9476

RON

Lej rumuński

3,4904

SIT

Tolar słoweński

239,61

SKK

Korona słowacka

37,49

TRY

Lir turecki

1,635

AUD

Dolar australijski

1,6634

CAD

Dolar kanadyjski

1,3885

HKD

Dolar hong kong

9,3822

NZD

Dolar nowozelandzki

1,9605

SGD

Dolar singapurski

1,9444

KRW

Won

1 162,96

ZAR

Rand

7,4242

CNY

Juan renminbi

9,7052

HRK

Kuna chorwacka

7,3075

IDR

Rupia indonezyjska

10 869,48

MYR

Ringgit malezyjski

4,4397

PHP

Peso filipińskie

61,982

RUB

Rubel rosyjski

33,516

THB

Bat tajlandzki

46,127

---

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/3

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (89/686/EWG)

(2006/C 91/03)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy dyrektywy)

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Pierwsza publikacja Dz.U. | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CEN | EN 132:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Terminologia i znaki graficzne | 4.6.1999 | EN 132:1990 | Termin minął
  (30.6.1999) |
| CEN | EN 133:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Klasyfikacja | 10.8.2002 | EN 133:1990 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 134:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Nazwy części składowych | 13.6.1998 | EN 134:1990 | Termin minął
  (31.7.1998) |
| CEN | EN 135:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zestawienie terminów równoznacznych | 4.6.1999 | EN 135:1990 | Termin minął
  (30.6.1999) |
| CEN | EN 136:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Maski — Wymagania, badanie, znakowanie | 13.6.1998 | EN 136:1989
  EN 136-10:1992 | Termin minął
  (31.7.1998) |
| EN 136:1998/AC:1999 | | | |
| CEN | EN 137:1993
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe ze sprężonym powietrzem — Wymagania, badanie, znakowanie | 23.12.1993 | EN 137:1986 | Termin minął
  (23.12.1993) |
| EN 137:1993/AC:1993 | | | |
| CEN | EN 138:1994
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe świeżego powietrza w połączeniu z maską, półmaską lub zespołem ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 140:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski i ćwierćmaski — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.11.1998 | EN 140:1989 | Termin minął
  (31.3.1999) |
| EN 140:1998/AC:1999 | | | |
| CEN | EN 142:2002
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zespoły ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie | 10.4.2003 | EN 142:1989 | Termin minął
  (10.4.2003) |
| CEN | EN 143:2000
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Filtry — Wymagania, badanie, znakowanie | 24.1.2001 | EN 143:1990 | Termin minął
  (24.1.2001) |
| Ostrzeżenie: Jeżeli chodzi o filtry cząsteczkowe, których skuteczność jest osiągana wyłącznie lub częściowo dzięki zastosowaniu materiałów nietkanych z włókien naładowanych elektrycznie, niniejsza publikacja nie dotyczy pkt 8.7.2.4 zdanie ostatnie, pkt 8.7.3.4 zdanie ostatnie i pkt 10 normy, w odniesieniu do których nie istnieje domniemanie zgodności z podstawowymi wymaganiami zdrowia i bezpieczeństwa dyrektywy 89/686/EWG. Niniejsze ostrzeżenie należy również wziąć pod uwagę przy zastosowaniu następujących norm zharmonizowanych:EN 149:2001; EN 405:2001; EN 1827:1999; EN 12083:1998; EN 12941:1998; EN 12941:1998/A1:2003; EN 12942:1998; EN 12942:1998/A1:2002; EN 13274-7:2002. |
| CEN | EN 144-1:2000
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 1: Połączenia gwintowe łącznika butli | 24.1.2001 | EN 144-1:1991 | Termin minął
  (24.1.2001) |
| EN 144-1:2000/A1:2003 | 21.2.2004 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2003) |
| EN 144-1:2000/A2:2005 | 6.10.2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 144-2:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 2: Połączenia wylotu | 4.6.1999 | — | |
| CEN | EN 144-3:2003
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 3: Połączenia wylotowe butli dla gazów do nurkowania Nitrox'u i tlenu | 21.2.2004 | — | |
| CEN | EN 145:1997
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty regeneracyjne ze sprężonym tlenem lub mieszanką sprężonego tlenu z azotem — Wymagania, badanie, znakowanie | 19.2.1998 | EN 145:1988
  EN 145-2:1992 | Termin minął
  (28.2.1998) |
| EN 145:1997/A1:2000 | 24.1.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (24.1.2001) |
| CEN | EN 148-1:1999
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 1: Łącznik z gwintem okrągłym | 4.6.1999 | EN 148-1:1987 | Termin minął
  (31.8.1999) |
| CEN | EN 148-2:1999
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 2: Łącznik centralny | 4.6.1999 | EN 148-2:1987 | Termin minął
  (31.8.1999) |
| CEN | EN 148-3:1999
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 3: Łącznik z gwintem M 45x3 | 4.6.1999 | EN 148-3:1992 | Termin minął
  (31.8.1999) |
| CEN | EN 149:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski filtrujące do ochrony przed cząstkami — Wymagania, badanie, znakowanie | 21.12.2001 | EN 149:1991 | Termin minął
  (21.12.2001) |
| CEN | EN 165:2005
  Ochrona indywidualna oczu — Terminologia | Pierwsza publikacja | EN 165:1995 | 31.5.2006 |
| CEN | EN 166:2001
  Ochrona indywidualna oczu — Wymagania | 10.8.2002 | EN 166:1995 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 167:2001
  Ochrona indywidualna oczu — Optyczne metody badań | 10.8.2002 | EN 167:1995 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 168:2001
  Ochrona indywidualna oczu — Nieoptyczne metody badań | 10.8.2002 | EN 168:1995 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 169:2002
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry spawalnicze i filtry dla technik pokrewnych — Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie | 28.8.2003 | EN 169:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 170:2002
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed nadfioletem — Wymagania dotyczace współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie | 28.8.2003 | EN 170:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 171:2002
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed podczerwienią — Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie | 10.4.2003 | EN 171:1992 | Termin minął
  (10.4.2003) |
| CEN | EN 172:1994
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym, do zastosowań przemysłowych | 15.5.1996 | — | |
| EN 172:1994/A1:2000 | 4.7.2000 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.10.2000) |
| EN 172:1994/A2:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2005) |
| CEN | EN 174:2001
  Ochrona indywidualna oczu — Gogle narciarskie do zjazdów ze stoków górskich | 21.12.2001 | EN 174:1996 | Termin minął
  (21.12.2001) |
| CEN | EN 175:1997
  Ochrona indywidualna — Środki ochrony oczu i twarzy stosowane podczas spawania i w procesach pokrewnych | 19.2.1998 | — | |
| CEN | EN 207:1998
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry i środki ochrony oczu chroniące przed promieniowaniem laserowym | 21.11.1998 | EN 207:1993 | Termin minął
  (31.3.1999) |
| EN 207:1998/A1:2002 | 28.8.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 208:1998
  Ochrona indywidualna oczu — Środki ochrony oczu do prac przy justowaniu laserów i układów laserowych (środki ochrony oczu do justowania laserów) | 21.11.1998 | EN 208:1993 | Termin minął
  (31.3.1999) |
| EN 208:1998/A1:2002 | 28.8.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 250:2000
  Sprzęt do oddychania — Aparaty powietrzne butlowe do nurkowania ze sprężonym powietrzem, z obiegiem otwartym — Wymagania, badanie, znakowanie | 8.6.2000 | EN 250:1993 | Termin minął
  (19.7.2000) |
| CEN | EN 269:1994
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe tłoczonego powietrza wyposażone w kaptur — Wymagania, badanie, znakowanie | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 340:2003
  Odzież ochronna — Wymagania ogólne | 6.10.2005 | EN 340:1993 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 341:1992
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Urządzenia do opuszczania | 23.12.1993 | — | |
| EN 341:1992/A1:1996 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| EN 341:1992/AC:1993 | | | |
| CEN | EN 342:2004
  Odzież ochronna — Zestawy i wyroby odzieżowe chroniące przed zimnem | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 343:2003
  Odzież ochronna — Ochrona przed deszczem | 21.2.2004 | — | |
| CEN | EN 348:1992
  Odzież ochronna — Metoda badań — Wyznaczanie odporności materiałów na działanie drobnych rozprysków stopionego metalu | 23.12.1993 | — | |
| EN 348:1992/AC:1993 | | | |
| CEN | EN 352-1:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 1: Nauszniki przeciwhałasowe | 28.8.2003 | EN 352-1:1993 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 352-2:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 2: Wkładki przeciwhałasowe | 28.8.2003 | EN 352-2:1993 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 352-3:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 3: Nauszniki przeciwhałasowe mocowane do przemysłowego hełmu ochronnego | 28.8.2003 | EN 352-3:1996 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 352-4:2001
  Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 4: Nauszniki przeciwhałasowe o regulowanym tłumieniu | 10.8.2002 | — | |
| EN 352-4:2001/A1:2005 | Pierwsza publikacja | Przypis 3 | 30.4.2006 |
| CEN | EN 352-5:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 5: Nauszniki przeciwhałasowe z aktywną redukcją hałasu | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 352-6:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 6: Nauszniki przeciwhałasowe z wejściem sygnału elektroakustycznego | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 352-7:2002
  Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 7: Wkładki przeciwhałasowe o regulowanym tłumieniu | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 353-1:2002
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Część 1: Urządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą | 28.8.2003 | EN 353-1:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 353-2:2002
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Część 2: Urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą | 28.8.2003 | EN 353-2:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 354:2002
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Linki bezpieczeństwa | 28.8.2003 | EN 354:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 355:2002
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Amortyzatory | 28.8.2003 | EN 355:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 358:1999
  Indywidualny sprzęt ochronny ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości — Pasy ustalające pozycję podczas pracy i ograniczające przemieszczanie oraz linki ustalające pozycję podczas pracy | 21.12.2001 | EN 358:1992 | Termin minął
  (21.12.2001) |
| CEN | EN 360:2002
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Urządzenia samohamowne | 28.8.2003 | EN 360:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 361:2002
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Szelki bezpieczeństwa | 28.8.2003 | EN 361:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 362:2004
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Łączniki | 6.10.2005 | EN 362:1992 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 363:2002
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Systemy powstrzymywania spadania | 28.8.2003 | EN 363:1992 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 364:1992
  Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Metody badań | 23.12.1993 | — | |
| EN 364:1992/AC:1993 | | | |
| CEN | EN 365:2004
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Ogólne wymagania dotyczące instrukcji użytkowania, konserwacji, badań okresowych, napraw, znakowania i pakowania | 6.10.2005 | EN 365:1992 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 367:1992
  Odzież ochronna — Ochrona przed ciepłem i płomieniem — Metoda wyznaczania przenikania ciepła przy działaniu płomienia | 23.12.1993 | — | |
| EN 367:1992/AC:1992 | | | |
| CEN | EN 373:1993
  Odzież ochronna — Ocena odporności materiału na działanie rozprysków płynnego metalu | 23.12.1993 | — | |
| CEN | EN 374-1:2003
  Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 1: Terminologia i wymagania | 6.10.2005 | EN 374-1:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 374-2:2003
  Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 2: Wyznaczanie odporności na przesiąkanie | 6.10.2005 | EN 374-2:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 374-3:2003
  Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 3: Wyznaczanie odporności na przenikanie substancji chemicznych | 6.10.2005 | EN 374-3:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 379:2003
  Ochrona indywidualna oczu — Filtry automatyczne stosowane podczas spawania | 6.10.2005 | EN 379:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 381-1:1993
  Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych — Stanowisko do badań odporności na przecięcie piłą łańcuchową | 23.12.1993 | — | |
| CEN | EN 381-2:1995
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metody badania ochron nóg | 12.1.1996 | — | |
| CEN | EN 381-3:1996
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metoda badania obuwia | 10.10.1996 | — | |
| CEN | EN 381-4:1999
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 4: Metody badania rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 16.3.2000 | — | |
| CEN | EN 381-5:1995
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Wymagania dotyczące ochron nóg | 12.1.1996 | — | |
| CEN | EN 381-7:1999
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 7: Wymagania dla rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 16.3.2000 | — | |
| CEN | EN 381-8:1997
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metody badania getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 18.10.1997 | — | |
| CEN | EN 381-9:1997
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Wymagania dotyczące getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 18.10.1997 | — | |
| CEN | EN 381-10:2002
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 10: Metoda badania ochraniaczy górnych części tułowia | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 381-11:2002
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 11: Wymagania dotyczące ochraniaczy górnych części tułowia | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 388:2003
  Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi | 6.10.2005 | EN 388:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 393:1993
  Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Środki asekuracyjne — 50 N | 16.12.1994 | — | |
| EN 393:1993/A1:1998 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| EN 393:1993/AC:1995 | | | |
| CEN | EN 394:1993
  Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Elementy dodatkowe | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 395:1993
  Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 100 N | 16.12.1994 | — | |
| EN 395:1993/A1:1998 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| EN 395:1993/AC:1995 | | | |
| CEN | EN 396:1993
  Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 150 N | 16.12.1994 | — | |
| EN 396:1993/A1:1998 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| EN 396:1993/AC:1995 | | | |
| CEN | EN 397:1995
  Przemysłowe hełmy ochronne | 12.1.1996 | — | |
| EN 397:1995/A1:2000 | 24.1.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (24.1.2001) |
| CEN | EN 399:1993
  Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 275 N | 16.12.1994 | — | |
| EN 399:1993/A1:1998 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| EN 399:1993/AC:1995 | | | |
| CEN | EN 402:2003
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty powietrzno-butlowe, sterowane automatem oddechowym, wyposażone w maskę lub zespół ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie | 21.2.2004 | EN 402:1993 | Termin minął
  (21.2.2004) |
| CEN | EN 403:2004
  Ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego — Sprzęt oczyszczający wyposażony w kaptur, przeznaczony do użycia podczas pożaru — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | EN 403:1993 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 404:2005
  Ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego — Sprzęt oczyszczający ucieczkowy z zespołem ustnika do ochrony przed tlenkiem węgla | 6.10.2005 | EN 404:1993 | Termin minął
  (2.12.2005) |
| CEN | EN 405:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski pochłaniające lub filtrującopochłaniające z zaworami — Wymagania, badanie, znakowanie | 10.8.2002 | EN 405:1992 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 407:2004
  Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi (gorąco i/lub ogień) | 6.10.2005 | EN 407:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 420:2003
  Rękawice ochronne — Podstawowe wymagania i metody badania
  Przypis 4 | 2.12.2005 | EN 420:1994 | Termin minął
  (2.12.2005) |
| CEN | EN 421:1994
  Rękawice ochronne przed promieniowaniem jonizującym i skażeniami promieniotwórczymi | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 443:1997
  Hełmy strażackie | 19.2.1998 | — | |
| CEN | EN 458:2004
  Ochronniki słuchu —Zalecenia dotyczące doboru, użytkowania, konserwacji codziennej i okresowej — Dokument przewodni | 6.10.2005 | EN 458:1993 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 463:1994
  Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami — Metoda badania: wyznaczanie odporności na przesiąkanie strumienia cieczy (test strumienia cieczy) | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 464:1994
  Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, aerozolami i cząstkami stałymi — Metoda badania: określenie szczelności ubiorów gazoszczelnych (próba ciśnienia wewnętrznego) | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 468:1994
  Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami — Metoda badania: wyznaczanie odporności na przesiąkanie rozpylonej cieczy (test rozpylonej cieczy) | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 469:2005
  Odzież ochronna dla strażakow — Wymagania dotyczące odzieży ochronnej do akcji przeciwpożarowej | Pierwsza publikacja | EN 469:1995 | 30.6.2005 |
| CEN | EN 470-1:1995
  Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne — Wymagania | 12.1.1996 | — | |
| EN 470-1:1995/A1:1998 | 13.6.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.8.1998) |
| CEN | EN 471:2003
  Odzież ostrzegawcza o intensywnej widzialności do użytku profesjonalnego — Metody badania i wymagania | 6.10.2005 | EN 471:1994 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 510:1993
  Wymagania dla odzieży ochronnej stosowanej przy zagrożeniu wplątania się w ruchome części | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 511:1994
  Rękawice ochronne chroniące przed zimnem | 16.3.2000 | — | |
| CEN | EN 530:1994
  Odporność na ścieranie materiałów przeznaczonych na odzież ochronną — Metody badań | 30.8.1995 | — | |
| EN 530:1994/AC:1995 | | | |
| CEN | EN 531:1995
  Odzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących | 6.11.1998 | — | |
| EN 531:1995/A1:1998 | 4.6.1999 | Przypis 3 | Termin minął
  (4.6.1999) |
| CEN | EN 533:1997
  Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Materiały i układy materiałów o ograniczonym rozprzestrzenianiu płomienia | 14.6.1997 | — | |
| CEN | EN 564:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Linka pomocnicza — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 565:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Taśma — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 566:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Pętle — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 567:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Klamry liny — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 568:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Kotwice lodowe — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 14.6.1997 | — | |
| CEN | EN 569:1997
  Sprzęt alpinistyczny — Haki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 659:2003
  Rękawice ochronne dla strażaków | 21.2.2004 | EN 659:1996 | Termin minął
  (21.2.2004) |
| CEN | EN 702:1994
  Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Metoda badania: Wyznaczanie przenikania ciepła kontaktowego przez odzież ochronną lub materiały na nią przeznaczone | 12.1.1996 | — | |
| CEN | EN 795:1996
  Ochrona przed upadkiem z wysokości — Urządzenia kotwiczące — Wymagania i badania | 12.2.2000 | — | |
| Ostrzeżenie: Niniejsza publikacja nie dotyczy urządzeń opisanych w klasach A (kotwice strukturalne), C (urządzenia kotwiczne, w których stosuje się poziome elastyczne liny) i D (urządzenia kotwiczne, w których stosuje się poziome sztywne szyny kotwiczące), o których mowa w ust. 3.13.1, 3.13.3, 3.13.4, 4.3.1, 4.3.3, 4.3.4, 5.2.1, 5.2.2, 5.2.4, 5.2.5, 5.3.2 (dotyczących klasy A1), 5.3.3, 5.3.4, 5.3.5, 6 (dotyczących klas A, C i D), załącznika A (ust. A.2, A.3, A.5 i A.6), załącznika B, i załącznika ZA (dotyczących klas A, C i D), w odniesieniu do których nie gwarantuje ona domniemania zgodności z przepisami dyrektywy 89/686/EWG. |
| | EN 795:1996/A1:2000 | 24.1.2001 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.4.2001) |
| CEN | EN 812:1997
  Przemysłowe hełmy lekkie | 19.2.1998 | — | |
| EN 812:1997/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 813:1997
  Indywidualny sprzęt zapobiegający upadkom z wysokości — Uprząż biodrowa | 14.6.1997 | — | |
| CEN | EN 863:1995
  Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Metoda badania: Wytrzymałość materiałów na przebicie | 15.5.1996 | — | |
| CEN | EN 892:2004
  Sprzęt alpinistyczny — Dynamiczne liny do wspinaczki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 6.10.2005 | EN 892:1996 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 893:1999
  Sprzęt alpinistyczny — Raki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 943-1:2002
  Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, łącznie z aerozolami i cząstkami stałymi — Część 1: Wymagania dotyczące wentylowanych i niewentylowanych, gazoszczelnych (Typ 1) i niegazoszczelnych (Typ 2) ubiorów ochronnych | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 943-2:2002
  Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, łącznie z aerosolami i cząstkami stałymi — Część 2: Wymagania dotyczące gazoszczelnych ubiorów ochronnych (Typ 1) przeznaczonych dla zespołów ratowniczych (ET) | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 958:1996
  Sprzęt alpinistyczny — Systemy pochłaniania energii spadania w czasie wspinaczki drogami ubezpieczonymi na stałe (via ferrata) — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 14.6.1997 | — | |
| CEN | EN 960:1994
  Makiety głowy do badań hełmów ochronnych | 15.5.1996 | — | |
| EN 960:1994/A1:1998 | 6.11.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.11.1998) |
| CEN | EN 966:1996
  Kaski do sportów powietrznych | 10.10.1996 | — | |
| EN 966:1996/A1:2000 | 4.7.2000 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2000) |
| CEN | EN 1073-1:1998
  Odzież chroniąca przed skażeniami promieniotwórczymi — Część 1: Wymagania i metody badań dotyczące wentylowanej odzieży chroniącej przed pyłowymi skażeniami promieniotwórczymi | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 1073-2:2002
  Odzież chroniąca przed skażeniami promieniotwórczymi — Część 2: Wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 1077:1996
  Kaski dla narciarzy zjazdowych | 10.10.1996 | — | |
| CEN | EN 1078:1997
  Kaski dla rowerzystów, użytkowników deskorolek oraz wrotek | 14.6.1997 | — | |
| EN 1078:1997/A1:2005 | Pierwsza publikacja | Przypis 3 | 30.6.2006 |
| CEN | EN 1080:1997
  Kaski dla dzieci chroniące przed uderzeniami | 14.6.1997 | — | |
| EN 1080:1997/A1:2002 | 28.8.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| EN 1080:1997/A2:2005 | Pierwsza publikacja | Przypis 3 | 30.6.2006 |
| CEN | EN 1082-1:1996
  Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Rękawice z plecionki pierścieni i ochrony ramion | 14.6.1997 | — | |
| CEN | EN 1082-2:2000
  Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Część 2: Rękawice i ochrony ramion wykonane z materiałów innych niż plecionka pierścieni | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 1082-3:2000
  Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Część 3: Badanie przecięcia tkanin, skór i innych materiałów przy uderzeniu nożem | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 1095:1998
  Pokładowa uprząż bezpieczeństwa i lina bezpieczeństwa do użytku na łodziach sportowych — Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i metody badań | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 1146:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty powietrzne butlowe z kapturem — Wymagania, badanie, znakowanie | Pierwsza publikacja | EN 1146:1997 | 30.4.2006 |
| CEN | EN 1149-1:1995
  Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Rezystywność powierzchniowa (metody badania i wymagania) | 10.10.1996 | — | |
| CEN | EN 1149-2:1997
  Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Metoda badania rezystancji skrośnej | 19.2.1998 | — | |
| CEN | EN 1149-3:2004
  Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Część 3: Metody badań do pomiaru zaniku ładunku | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 1150:1999
  Odzież ochronna — Odzież o intensywnej widzialności do użytku pozazawodowego — Metody badań i wymagania | 4.6.1999 | — | |
| CEN | EN 1384:1996
  Kaski do sportów jeździeckich | 14.6.1997 | — | |
| EN 1384:1996/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 1385:1997
  Kaski do kajakarstwa i sportów wodnych | 13.6.1998 | — | |
| EN 1385:1997/A1:2005 | 6.10.2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 1486:1996
  Odzież ochronna dla strażaków — Metody badania i wymagania dla odzieży odbijającej promieniowanie cieplne przeznaczonej do specjalnej akcji przeciwpożarowej | 3.12.1996 | — | |
| CEN | EN 1621-1:1997
  Odzież ochronna dla motocyklistów zabezpieczająca przed skutkami uderzeń mechanicznych — Wymagania i metody badań dla ochron przeciwuderzeniowych | 13.6.1998 | — | |
| CEN | EN 1621-2:2003
  Odzież ochronna dla motocyklistów, zabezpieczająca przed skutkami uderzeń mechanicznych — Część 2: Ochraniacze pleców — Wymagania i metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 1731:1997
  Siatkowe ochrony oczu i twarzy do zastosowań w przemyśle i poza nim chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi i/lub termicznymi | 14.6.1997 | — | |
| EN 1731:1997/A1:1997 | 13.6.1998 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.6.1998) |
| CEN | EN 1809:1997
  Sprzęt nurkowy — Kompensatory pływalności — Wymagania funkcjonalne i bezpieczeństwa, metody badań | 13.6.1998 | — | |
| CEN | EN 1827:1999
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski pochłaniające, filtrująco-pochłaniające lub filtrujące bez zaworów wdechowych z oddzielnymi elementami oczyszczającymi — Wymagania, badanie, znakowanie | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 1836:2005
  Ochrona indywidualna oczu — Okulary i filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym, do zastosowań ogólnych oraz filtry do prostej obserwacji słońca | 2.12.2005 | EN 1836:1997 | Termin minął
  (31.3.2006) |
| CEN | EN 1868:1997
  Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Wykaz terminów równoważnych | 18.10.1997 | — | |
| CEN | EN 1891:1998
  Sprzęt ochrony indywidualnej zapobiegający upadkom z wysokości — Liny rdzeniowe w oplocie o małej rozciągliwości | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 1938:1998
  Ochrona indywidualna oczu — Gogle dla użytkowników motocykli i motorowerów | 4.6.1999 | — | |
| CEN | EN ISO 4869-2:1995
  Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 2: Szacowanie efektywnych poziomów dźwięku A pod ochronnikami słuchu (ISO 4869-2:1994) | 15.5.1996 | — | |
| CEN | EN ISO 4869-4:2000
  Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 4: Pomiar efektywnych poziomów ciśnienia akustycznego nauszników przeciwhałasowych z układem odtwarzania dźwięku o regulowanym tłumieniu (ISO/TR 4869-4:1998) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 6529:2001
  Odzież ochronna — Ochrona przed chemikaliami — Wyznaczanie odporności materiałów na odzież ochronną na przenikanie cieczy i gazów (ISO 6529:2001) | 6.10.2005 | EN 369:1993 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 6530:2005
  Odzież ochronna — Ochrona przed ciekłymi środkami chemicznymi — Badanie odporności materiałów na przesiąkanie cieczy (ISO 6530:2005) | 6.10.2005 | EN 368:1992 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 6942:2002
  Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i ogniem — Metoda badania: Ocena materiałów i zestawów materiałów poddanych działaniu promieniowania cieplnego (ISO 6942:2002) | 28.8.2003 | EN 366:1993 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN ISO 10256:2003
  Ochrona głowy i twarzy stosowana w hokeju na lodzie (ISO 10256:2003) | 6.10.2005 | EN 967:1996 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 10819:1996
  Drgania i wstrząsy mechaniczne — Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne — Metoda pomiaru i oceny współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:1996) | 3.12.1996 | — | |
| CEN | EN 12083:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Elementy oczyszczające z wężami oddechowymi — Filtry, pochłaniacze i filtropochłaniacze — Wymagania, badanie, znakowanie | 4.7.2000 | — | |
| EN 12083:1998/AC:2000 | | | |
| CEN | EN 12270:1998
  Sprzęt alpinistyczny — Kostki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 16.3.2000 | — | |
| CEN | EN 12275:1998
  Sprzęt alpinistyczny — Karabinki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 16.3.2000 | — | |
| CEN | EN 12276:1998
  Sprzęt alpinistyczny — Kostki cierne — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 24.2.2001 | — | |
| EN 12276:1998/AC:2000 | | | |
| CEN | EN 12277:1998
  Sprzęt alpinistyczny — Uprzęże — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 12278:1998
  Sprzęt alpinistyczny — Bloczki linowe — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 12477:2001
  Rękawice ochronne dla spawaczy | 10.8.2002 | — | |
| EN 12477:2001/A1:2005 | 6.10.2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (31.12.2005) |
| CEN | EN 12492:2000
  Sprzęt alpinistyczny — Kaski dla alpinistów — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 21.12.2001 | — | |
| EN 12492:2000/A1:2002 | 28.8.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 12568:1998
  Ochrony stopy i nogi — Wymagania i metody badań podnosków i wkładek metalowych odpornych na przebicie | 6.11.1998 | — | |
| CEN | EN 12628:1999
  Sprzęt do nurkowania — Urządzenia ratowniczo-wypornościowe — Wymagania funkcjonalności i bezpieczeństwa oraz metody badań | 4.7.2000 | — | |
| EN 12628:1999/AC:2000 | | | |
| CEN | EN 12941:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Oczyszczający sprzęt z wymuszonym przepływem powietrza wyposażony w hełm lub kaptur — Wymagania, badanie, znakowanie | 4.6.1999 | EN 146:1991 | Termin minął
  (4.6.1999) |
| EN 12941:1998/A1:2003 | 6.10.2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 12942:1998
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Oczyszczający sprzęt ze wspomaganiem przepływu powietrza wyposażony w maski, półmaski lub ćwierćmaski — Wymagania, badanie, znakowanie | 4.6.1999 | EN 147:1991 | Termin minął
  (4.6.1999) |
| EN 12942:1998/A1:2002 | 28.8.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 13034:2005
  Odzież chroniąca przed ciekłymi środkami chemicznymi — Wymagania dotyczące odzieży chroniącej, w ograniczonym zakresie, przed ciekłymi środkami chemicznymi (Typ 6 i PB{6}) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 13061:2001
  Odzież ochronna — Ochraniacze goleni dla graczy w piłkę nożną — Wymagania i metody badań | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13087-1:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 1: Warunki i kondycjonowanie | 10.8.2002 | — | |
| EN 13087-1:2000/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 13087-2:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 2: Zdolność amortyzacji | 10.8.2002 | — | |
| EN 13087-2:2000/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 13087-3:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 3: Odporność na przebicie | 10.8.2002 | — | |
| EN 13087-3:2000/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 13087-4:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 4: Skuteczność systemu utrzymującego | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13087-5:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 5: Wytrzymałość systemu utrzymującego | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 13087-6:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 6: Pole widzenia | 10.8.2002 | — | |
| EN 13087-6:2000/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 13087-7:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 7: Odporność na działanie płomienia | 10.8.2002 | — | |
| EN 13087-7:2000/A1:2001 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (10.8.2002) |
| CEN | EN 13087-8:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 8: Własności elektryczne | 21.12.2001 | — | |
| EN 13087-8:2000/A1:2005 | 6.10.2005 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 13087-10:2000
  Hełmy ochronne — Metody badań — Część 10: Odporność na promieniowanie cieplne | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13138-1:2003
  Środki asekuracyjne do nauki pływania — Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań środków asekuracyjnych przeznaczonych do zakładania | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 13158:2000
  Odzież ochronna — Kurtki ochronne, ochraniacze ciała i ochraniacze barków dla jeźdźców konnych — Wymagania i metody badań | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 13178:2000
  Ochrona indywidualna oczu — Ochrona oczu dla użytkowników pojazdów śniegowych | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13274-1:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 1: Wyznaczanie przecieku wewnętrznego i całkowitego przecieku wewnętrznego | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13274-2:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 2: Badania eksploatacyjne | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13274-3:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 3: Wyznaczanie oporu oddychania | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13274-4:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 4: Badania palności | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13274-5:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 5: Warunki klimatyzowania | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13274-6:2001
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 6: Wyznaczanie zawartości dwutlenku węgla w powietrzu wdychanym | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13274-7:2002
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badania — Część 7:Wyznaczanie penetracji filtra | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13274-8:2002
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badania — Część 8: Wyznaczanie zatkania pyłem dolomitowym | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13277-1:2000
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 1: Ogólne wymagania i metody badań | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 13277-2:2000
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 2: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy śródstopia, ochraniaczy goleni i ochraniaczy przedramion | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 13277-3:2000
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 3: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy tułowia | 24.2.2001 | — | |
| CEN | EN 13277-4:2001
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 4: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy głowy | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13277-5:2002
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 5: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy narządów płciowych i brzucha | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13277-6:2003
  Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 6: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy na piersi kobiet | 21.2.2004 | — | |
| CEN | EN 13287:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Obuwie — Metoda badania odporności na poślizg | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 13356:2001
  Akcesoria zapewniające widzialność, przeznaczone do użytku pozazawodowego — Metody badań i wymagania | 21.12.2001 | — | |
| CEN | EN 13484:2001
  Kaski dla użytkowników saneczek | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13546:2002
  Odzież ochronna — Ochraniacze rąk, ramion, klatki piersiowej, brzucha, nóg, stóp, narządów płciowych dla bramkarzy-hokeistów na trawie i ochraniacze goleni dla graczy w polu — Wymagania i metody badań | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13567:2002
  Odzież ochronna — Ochraniacze rąk, ramion, klatki piersiowej, brzucha, nóg, narządów płciowych i twarzy dla szermierzy — Wymagania i metody badań | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13594:2002
  Rękawice ochronne dla motocyklistów zawodowych — Wymagania i metody badań | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13595-1:2002
  Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 1: Wymagania ogólne | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13595-2:2002
  Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 2: Metoda badania odporności na ścieranie udarowe | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13595-3:2002
  Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 3: Metoda badania wytrzymałości na wypychanie | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13595-4:2002
  Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 4: Metoda badania odporności na przecięcie udarowe | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13634:2002
  Obuwie ochronne do profesjonalnej jazdy motocyklem — Wymagania i metody badań | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13781:2001
  Kaski ochronne dla użytkowników pojazdów śniegowych i bobslejów | 10.8.2002 | — | |
| CEN | EN 13794:2002
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty regeneracyjne — Wymagania, badanie, znakowanie | 28.8.2003 | EN 1061:1996
  EN 400:1993
  EN 401:1993 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 13819-1:2002
  Ochronniki słuchu — Badania — Część 1: Metody badań fizycznych | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13819-2:2002
  Ochronniki słuchu — Badania — Część 2: Metody badań akustycznych | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN 13911:2004
  Odzież ochronna dla strażaków — Wymagania i metody badania dotyczące kominiarek dla strażaków | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 13949:2003
  Sprzęt do oddychania — Autonomiczne aparaty nurkowe do użycia ze sprężonym Nitrox'em i tlenem — Wymagania, badanie, znakowanie | 21.2.2004 | — | |
| CEN | EN ISO 13982-1:2004
  Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi — Część 1:Wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało przed stalymi cząstkami środków chemicznych unoszącymi się w powietrzu (typ 5 ubrań) (ISO 13982-1:2004) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 13982-2:2004
  Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi — Część 2: Metoda wyznaczania przecieku wewnętrznego drobnocząsteczkowych aerozoli (ISO 13982-2:2004) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 13995:2000
  Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Metoda badania wytrzymałości na przebicie i dynamiczne rozdzieranie materiałów (ISO 13995:2000) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 13997:1999
  Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Wyznaczanie odporności na przecięcie ostrymi przedmiotami (ISO 13997:1999) | 4.7.2000 | — | |
| EN ISO 13997:1999/AC:2000 | | | |
| CEN | EN ISO 13998:2003
  Odzież ochronna — Fartuchy, spodnie i kamizelki chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi (ISO 13998:2003) | 28.8.2003 | EN 412:1993 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN 14021:2003
  Osłony przed kamieniami dla uprawiających sporty motokrosowe, zakładane w celu ochrony przed kamieniami i odłamkami — Wymagania i metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14052:2005
  Hełmy przemysłowe o wysokiej skuteczności | Pierwsza publikacja | — | |
| CEN | EN 14058:2004
  Odzież ochronna — Komplety odzieży chroniące przed chłodem | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14120:2003
  Odzież ochronna — Ochraniacze nadgarstków, dłoni, kolan i łokci dla korzystających ze sprzętu rolkarskiego | 21.2.2004 | — | |
| CEN | EN 14126:2003
  Odzież ochronna — Wymagania i metody badań dla odzieży chroniącej przed czynnikami infekcyjnymi | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14143:2003
  Wyposażenie ochrony układu oddechowego — Autonomiczne aparaty oddechowe do nurkowania | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14225-1:2005
  Kombinezony nurkowe — Część 1: Kombinezony mokre — Wymagania i metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14225-2:2005
  Kombinezony nurkowe — Część 2: Kombinezony suche — Wymagania i metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14225-3:2005
  Kombinezony nurkowe — Część 3: Aktywne kombinezony (zestawy) ogrzewające lub oziębiające — Wymagania i metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14225-4:2005
  Kombinezony nurkowe — Część 4: Kombinezony zapewniające ciśnienie atmosferyczne (ADS) — Wymagania związane z czynnikiem ludzkim oraz metody badań | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14325:2004
  Odzież chroniąca przed chemikaliami — Metody badania i klasyfikacja materiałów, szwów, połączeń trwałych i rozdzielnych zastosowanych w odzieży chroniącej przed chemikaliami | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14328:2005
  Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciem nożami z napędem — Wymagania i metody badania | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14360:2004
  Odzież chroniąca przed deszczem — Metoda badania gotowych wyrobów odzieżowych — Uderzenie z góry kroplami o dużej energii | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14387:2004
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Pochłaniacze i filtropochłaniacze — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | EN 141:2000
  EN 371:1992
  EN 372:1992 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 14404:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Ochraniacze kolan do pracy w pozycji klęczącej | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14435:2004
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe ze sprężonym powietrzem wyposażone w półmaski przeznaczone do użycia tylko z nadciśnieniem — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14458:2004
  Sprzęt do indywidualnej ochrony oczu — Osłony twarzy i wizjery do użycia w hełmach strażackich o wysokiej skuteczności w zakresie bezpieczeństwa przemysłowego, używanych przez strażaków, pracowników karetek i służby ratownicze | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 14460:1999
  Odzież ochronna dla kierowców samochodów wyścigowych — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Wymagania i metody badań (ISO 14460:1999) | 16.3.2000 | — | |
| EN ISO 14460:1999/A1:2002 | 10.8.2002 | Przypis 3 | Termin minął
  (30.9.2002) |
| EN ISO 14460:1999/AC:1999 | | | |
| CEN | EN 14529:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe z półmaskami zaprojektowane | Pierwsza publikacja | — | |
| CEN | EN 14572:2005
  Kaski o wysokich parametrach użytkowych dla jeźdźców | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN 14593-1:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza z automatem oddechowym — Część 1: Aparaty z maską — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | EN 139:1994 | Termin minął
  (2.12.2005) |
| CEN | EN 14593-2:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza z automatem oddechowym — Część 2: Aparaty nadciśnieniowe z półmaską — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | EN 139:1994 | Termin minął
  (2.12.2005) |
| EN 14593-2:2005/AC:2005 | | | |
| CEN | EN 14594:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza o przepływie ciągłym — Wymagania, badanie, znakowanie | 6.10.2005 | EN 271:1995
  EN 12419:1999
  EN 139:1994
  EN 1835:1999
  EN 270:1994 | Termin minął
  (2.12.2005) |
| EN 14594:2005/AC:2005 | | | |
| CEN | EN 14605:2005
  Odzież chroniąca przed ciekłymi środkami chemicznymi — Wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało lub jego poszczególne części, z połączeniami nieprzepuszczającymi cieczy w postaci plynnej (Typ 3) lub rozpylonej (Typ 4) | 6.10.2005 | EN 467:1995
  EN 466:1995
  EN 465:1995 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 14877:2002
  Odzież ochronna do obróbki strumieniowo-ściernej z zastosowaniem ścierniwa ziarnistego (ISO 14877:2002) | 28.8.2003 | — | |
| CEN | EN ISO 15025:2002
  Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Metoda badania ograniczonego rozprzestrzeniania płomienia (ISO 15025:2000) | 28.8.2003 | EN 532:1994 | Termin minął
  (28.8.2003) |
| CEN | EN ISO 15027-1:2002
  Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 1: Kombinezony do stałego noszenia, wymagania, w tym wymagania bezpieczeństwa (ISO 15027-1:2002) | 10.4.2003 | — | |
| CEN | EN ISO 15027-2:2002
  Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 2: Kombinezony ratunkowe, wymagania, w tym wymagania bezpieczeństwa (ISO 15027-2:2002) | 10.4.2003 | — | |
| CEN | EN ISO 15027-3:2002
  Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 3: Metody badań (ISO 15027-3:2002) | 10.4.2003 | — | |
| CEN | EN ISO 15831:2004
  Odzież — Skutki fizjologiczne — Pomiar izolacyjności cieplnej za pomocą manekina termicznego (ISO 15831:2004) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 17249:2004
  Obuwie bezpieczne odporne na przecięcie piłą łańcuchową (ISO 17249:2004) | 6.10.2005 | — | |
| CEN | EN ISO 20344:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Metody badań dotyczące obuwia (ISO 20344:2004) | 6.10.2005 | EN 344:1992
  EN 344-2:1996 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 20345:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Obuwie bezpieczne (ISO 20345:2004) | 6.10.2005 | EN 345:1992
  EN 345-2:1996 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 20346:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Obuwie ochronne (ISO 20346:2004) | 6.10.2005 | EN 346-2:1996
  EN 346:1992 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN ISO 20347:2004
  Środki ochrony indywidualnej — Obuwie zawodowe (ISO 20347:2004) | 6.10.2005 | EN 347:1992
  EN 347-2:1996 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| CEN | EN 24869-1:1992
  Akustyka — Ochronniki słuchu — Metoda subiektywna pomiaru tłumienia dźwięku (ISO 4869-1:1990) | 16.12.1994 | — | |
| CEN | EN 24869-3:1993
  Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 3: Uproszczona metoda pomiaru tłumienia wtrącenia nauszników przeciwhałasowych do kontroli jakości (ISO/TR 4869-3:1989) | 16.12.1994 | — | |
| CENELEC | EN 50237:1997
  Rekawice pięcio- i trójpalcowe do celów elektrycznych wzmocnione mechanicznie | 4.6.1999 | — | |
| CENELEC | EN 50286:1999
  Elektroizolacyjne ubrania ochronne do prac przy instalacjach niskiego napięcia | 16.3.2000 | — | |
| CENELEC | EN 50321:1999
  Obuwie elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia | 16.3.2000 | — | |
| CENELEC | EN 50365:2002
  Hełmy elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia | 10.4.2003 | — | |
| CENELEC | EN 60743:2001
  Prace pod napięciem — Terminologia dotycząca narzędzi, sprzętu i urządzeń (IEC 60743:2001) | 10.4.2003 | EN 60743:1996
  Przypis 2.1 | Termin minął
  (1.12.2004) |
| CENELEC | EN 60895:2003
  Prace pod napięciem — Ubrania przewodzące stosowane przy napięciu nominalnym do 800 kV prądu przemiennego i ± 600 kV prądu stałego (IEC 60895:2002 (Zmodyfikowana)) | 6.10.2005 | EN 60895:1996
  Przypis 2.1 | 1.7.2006 |
| CENELEC | EN 60903:2003
  Prace pod napięciem — Rękawice z materiału izolacyjnego (IEC 60903:2002 (Zmodyfikowana)) | 6.10.2005 | EN 60903:1992
  ze zmianą + EN 50237:1997
  Przypis 2.1 | 1.7.2006 |
| CENELEC | EN 60984:1992
  Rękawy z materiału izolacyjnego do prac pod napięciem (IEC 60984:1990 (Zmodyfikowana)) | 4.6.1999 | — | |
| EN 60984:1992/A1:2002 (IEC 60984:1990/A1:2002) | 10.4.2003 | Przypis 3 | Termin minął
  (6.10.2005) |
| EN 60984:1992/A11:1997 | 4.6.1999 | Przypis 3 | Termin minął
  (4.6.1999) |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Pierwsza publikacja Dz.U.

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

CEN

EN 132:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Terminologia i znaki graficzne

4.6.1999

EN 132:1990

Termin minął

(30.6.1999)

CEN

EN 133:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Klasyfikacja

10.8.2002

EN 133:1990

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 134:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Nazwy części składowych

13.6.1998

EN 134:1990

Termin minął

(31.7.1998)

CEN

EN 135:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zestawienie terminów równoznacznych

4.6.1999

EN 135:1990

Termin minął

(30.6.1999)

CEN

EN 136:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Maski — Wymagania, badanie, znakowanie

13.6.1998

EN 136:1989

EN 136-10:1992

Termin minął

(31.7.1998)

EN 136:1998/AC:1999

CEN

EN 137:1993

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe ze sprężonym powietrzem — Wymagania, badanie, znakowanie

23.12.1993

EN 137:1986

Termin minął

(23.12.1993)

EN 137:1993/AC:1993

CEN

EN 138:1994

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe świeżego powietrza w połączeniu z maską, półmaską lub zespołem ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie

16.12.1994

—

CEN

EN 140:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski i ćwierćmaski — Wymagania, badanie, znakowanie

6.11.1998

EN 140:1989

Termin minął

(31.3.1999)

EN 140:1998/AC:1999

CEN

EN 142:2002

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zespoły ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie

10.4.2003

EN 142:1989

Termin minął

(10.4.2003)

CEN

EN 143:2000

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Filtry — Wymagania, badanie, znakowanie

24.1.2001

EN 143:1990

Termin minął

(24.1.2001)

Ostrzeżenie: Jeżeli chodzi o filtry cząsteczkowe, których skuteczność jest osiągana wyłącznie lub częściowo dzięki zastosowaniu materiałów nietkanych z włókien naładowanych elektrycznie, niniejsza publikacja nie dotyczy pkt 8.7.2.4 zdanie ostatnie, pkt 8.7.3.4 zdanie ostatnie i pkt 10 normy, w odniesieniu do których nie istnieje domniemanie zgodności z podstawowymi wymaganiami zdrowia i bezpieczeństwa dyrektywy 89/686/EWG. Niniejsze ostrzeżenie należy również wziąć pod uwagę przy zastosowaniu następujących norm zharmonizowanych:EN 149:2001; EN 405:2001; EN 1827:1999; EN 12083:1998; EN 12941:1998; EN 12941:1998/A1:2003; EN 12942:1998; EN 12942:1998/A1:2002; EN 13274-7:2002.

CEN

EN 144-1:2000

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 1: Połączenia gwintowe łącznika butli

24.1.2001

EN 144-1:1991

Termin minął

(24.1.2001)

EN 144-1:2000/A1:2003

21.2.2004

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2003)

EN 144-1:2000/A2:2005

6.10.2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 144-2:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 2: Połączenia wylotu

4.6.1999

—

CEN

EN 144-3:2003

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Zawory butli gazowych — Część 3: Połączenia wylotowe butli dla gazów do nurkowania Nitrox'u i tlenu

21.2.2004

—

CEN

EN 145:1997

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty regeneracyjne ze sprężonym tlenem lub mieszanką sprężonego tlenu z azotem — Wymagania, badanie, znakowanie

19.2.1998

EN 145:1988

EN 145-2:1992

Termin minął

(28.2.1998)

EN 145:1997/A1:2000

24.1.2001

Przypis 3

Termin minął

(24.1.2001)

CEN

EN 148-1:1999

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 1: Łącznik z gwintem okrągłym

4.6.1999

EN 148-1:1987

Termin minął

(31.8.1999)

CEN

EN 148-2:1999

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 2: Łącznik centralny

4.6.1999

EN 148-2:1987

Termin minął

(31.8.1999)

CEN

EN 148-3:1999

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Gwinty do części twarzowych — Część 3: Łącznik z gwintem M 45x3

4.6.1999

EN 148-3:1992

Termin minął

(31.8.1999)

CEN

EN 149:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski filtrujące do ochrony przed cząstkami — Wymagania, badanie, znakowanie

21.12.2001

EN 149:1991

Termin minął

(21.12.2001)

CEN

EN 165:2005

Ochrona indywidualna oczu — Terminologia

Pierwsza publikacja

EN 165:1995

31.5.2006

CEN

EN 166:2001

Ochrona indywidualna oczu — Wymagania

10.8.2002

EN 166:1995

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 167:2001

Ochrona indywidualna oczu — Optyczne metody badań

10.8.2002

EN 167:1995

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 168:2001

Ochrona indywidualna oczu — Nieoptyczne metody badań

10.8.2002

EN 168:1995

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 169:2002

Ochrona indywidualna oczu — Filtry spawalnicze i filtry dla technik pokrewnych — Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie

28.8.2003

EN 169:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 170:2002

Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed nadfioletem — Wymagania dotyczace współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie

28.8.2003

EN 170:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 171:2002

Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed podczerwienią — Wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania i zalecane stosowanie

10.4.2003

EN 171:1992

Termin minął

(10.4.2003)

CEN

EN 172:1994

Ochrona indywidualna oczu — Filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym, do zastosowań przemysłowych

15.5.1996

—

EN 172:1994/A1:2000

4.7.2000

Przypis 3

Termin minął

(31.10.2000)

EN 172:1994/A2:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2005)

CEN

EN 174:2001

Ochrona indywidualna oczu — Gogle narciarskie do zjazdów ze stoków górskich

21.12.2001

EN 174:1996

Termin minął

(21.12.2001)

CEN

EN 175:1997

Ochrona indywidualna — Środki ochrony oczu i twarzy stosowane podczas spawania i w procesach pokrewnych

19.2.1998

—

CEN

EN 207:1998

Ochrona indywidualna oczu — Filtry i środki ochrony oczu chroniące przed promieniowaniem laserowym

21.11.1998

EN 207:1993

Termin minął

(31.3.1999)

EN 207:1998/A1:2002

28.8.2003

Przypis 3

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 208:1998

Ochrona indywidualna oczu — Środki ochrony oczu do prac przy justowaniu laserów i układów laserowych (środki ochrony oczu do justowania laserów)

21.11.1998

EN 208:1993

Termin minął

(31.3.1999)

EN 208:1998/A1:2002

28.8.2003

Przypis 3

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 250:2000

Sprzęt do oddychania — Aparaty powietrzne butlowe do nurkowania ze sprężonym powietrzem, z obiegiem otwartym — Wymagania, badanie, znakowanie

8.6.2000

EN 250:1993

Termin minął

(19.7.2000)

CEN

EN 269:1994

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe tłoczonego powietrza wyposażone w kaptur — Wymagania, badanie, znakowanie

16.12.1994

—

CEN

EN 340:2003

Odzież ochronna — Wymagania ogólne

6.10.2005

EN 340:1993

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 341:1992

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Urządzenia do opuszczania

23.12.1993

—

EN 341:1992/A1:1996

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

EN 341:1992/AC:1993

CEN

EN 342:2004

Odzież ochronna — Zestawy i wyroby odzieżowe chroniące przed zimnem

6.10.2005

—

CEN

EN 343:2003

Odzież ochronna — Ochrona przed deszczem

21.2.2004

—

CEN

EN 348:1992

Odzież ochronna — Metoda badań — Wyznaczanie odporności materiałów na działanie drobnych rozprysków stopionego metalu

23.12.1993

—

EN 348:1992/AC:1993

CEN

EN 352-1:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 1: Nauszniki przeciwhałasowe

28.8.2003

EN 352-1:1993

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 352-2:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 2: Wkładki przeciwhałasowe

28.8.2003

EN 352-2:1993

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 352-3:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania ogólne — Część 3: Nauszniki przeciwhałasowe mocowane do przemysłowego hełmu ochronnego

28.8.2003

EN 352-3:1996

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 352-4:2001

Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 4: Nauszniki przeciwhałasowe o regulowanym tłumieniu

10.8.2002

—

EN 352-4:2001/A1:2005

Pierwsza publikacja

Przypis 3

30.4.2006

CEN

EN 352-5:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 5: Nauszniki przeciwhałasowe z aktywną redukcją hałasu

28.8.2003

—

CEN

EN 352-6:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 6: Nauszniki przeciwhałasowe z wejściem sygnału elektroakustycznego

28.8.2003

—

CEN

EN 352-7:2002

Ochronniki słuchu — Wymagania bezpieczeństwa i badania — Część 7: Wkładki przeciwhałasowe o regulowanym tłumieniu

28.8.2003

—

CEN

EN 353-1:2002

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Część 1: Urządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą

28.8.2003

EN 353-1:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 353-2:2002

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Część 2: Urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą

28.8.2003

EN 353-2:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 354:2002

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Linki bezpieczeństwa

28.8.2003

EN 354:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 355:2002

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Amortyzatory

28.8.2003

EN 355:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 358:1999

Indywidualny sprzęt ochronny ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości — Pasy ustalające pozycję podczas pracy i ograniczające przemieszczanie oraz linki ustalające pozycję podczas pracy

21.12.2001

EN 358:1992

Termin minął

(21.12.2001)

CEN

EN 360:2002

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Urządzenia samohamowne

28.8.2003

EN 360:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 361:2002

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Szelki bezpieczeństwa

28.8.2003

EN 361:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 362:2004

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Łączniki

6.10.2005

EN 362:1992

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 363:2002

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Systemy powstrzymywania spadania

28.8.2003

EN 363:1992

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 364:1992

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości — Metody badań

23.12.1993

—

EN 364:1992/AC:1993

CEN

EN 365:2004

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Ogólne wymagania dotyczące instrukcji użytkowania, konserwacji, badań okresowych, napraw, znakowania i pakowania

6.10.2005

EN 365:1992

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 367:1992

Odzież ochronna — Ochrona przed ciepłem i płomieniem — Metoda wyznaczania przenikania ciepła przy działaniu płomienia

23.12.1993

—

EN 367:1992/AC:1992

CEN

EN 373:1993

Odzież ochronna — Ocena odporności materiału na działanie rozprysków płynnego metalu

23.12.1993

—

CEN

EN 374-1:2003

Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 1: Terminologia i wymagania

6.10.2005

EN 374-1:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 374-2:2003

Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 2: Wyznaczanie odporności na przesiąkanie

6.10.2005

EN 374-2:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 374-3:2003

Rękawice chroniące przed substancjami chemicznymi i mikroorganizmami — Część 3: Wyznaczanie odporności na przenikanie substancji chemicznych

6.10.2005

EN 374-3:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 379:2003

Ochrona indywidualna oczu — Filtry automatyczne stosowane podczas spawania

6.10.2005

EN 379:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 381-1:1993

Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych — Stanowisko do badań odporności na przecięcie piłą łańcuchową

23.12.1993

—

CEN

EN 381-2:1995

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metody badania ochron nóg

12.1.1996

—

CEN

EN 381-3:1996

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metoda badania obuwia

10.10.1996

—

CEN

EN 381-4:1999

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 4: Metody badania rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

16.3.2000

—

CEN

EN 381-5:1995

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Wymagania dotyczące ochron nóg

12.1.1996

—

CEN

EN 381-7:1999

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 7: Wymagania dla rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

16.3.2000

—

CEN

EN 381-8:1997

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Metody badania getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

18.10.1997

—

CEN

EN 381-9:1997

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Wymagania dotyczące getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

18.10.1997

—

CEN

EN 381-10:2002

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 10: Metoda badania ochraniaczy górnych części tułowia

28.8.2003

—

CEN

EN 381-11:2002

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych — Część 11: Wymagania dotyczące ochraniaczy górnych części tułowia

28.8.2003

—

CEN

EN 388:2003

Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi

6.10.2005

EN 388:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 393:1993

Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Środki asekuracyjne — 50 N

16.12.1994

—

EN 393:1993/A1:1998

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

EN 393:1993/AC:1995

CEN

EN 394:1993

Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Elementy dodatkowe

16.12.1994

—

CEN

EN 395:1993

Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 100 N

16.12.1994

—

EN 395:1993/A1:1998

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

EN 395:1993/AC:1995

CEN

EN 396:1993

Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 150 N

16.12.1994

—

EN 396:1993/A1:1998

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

EN 396:1993/AC:1995

CEN

EN 397:1995

Przemysłowe hełmy ochronne

12.1.1996

—

EN 397:1995/A1:2000

24.1.2001

Przypis 3

Termin minął

(24.1.2001)

CEN

EN 399:1993

Kamizelki ratunkowe i indywidualne środki asekuracyjne — Kamizelki ratunkowe — 275 N

16.12.1994

—

EN 399:1993/A1:1998

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

EN 399:1993/AC:1995

CEN

EN 402:2003

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty powietrzno-butlowe, sterowane automatem oddechowym, wyposażone w maskę lub zespół ustnika — Wymagania, badanie, znakowanie

21.2.2004

EN 402:1993

Termin minął

(21.2.2004)

CEN

EN 403:2004

Ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego — Sprzęt oczyszczający wyposażony w kaptur, przeznaczony do użycia podczas pożaru — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

EN 403:1993

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 404:2005

Ucieczkowy sprzęt ochrony układu oddechowego — Sprzęt oczyszczający ucieczkowy z zespołem ustnika do ochrony przed tlenkiem węgla

6.10.2005

EN 404:1993

Termin minął

(2.12.2005)

CEN

EN 405:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski pochłaniające lub filtrującopochłaniające z zaworami — Wymagania, badanie, znakowanie

10.8.2002

EN 405:1992

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 407:2004

Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi (gorąco i/lub ogień)

6.10.2005

EN 407:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 420:2003

Rękawice ochronne — Podstawowe wymagania i metody badania

Przypis 4

2.12.2005

EN 420:1994

Termin minął

(2.12.2005)

CEN

EN 421:1994

Rękawice ochronne przed promieniowaniem jonizującym i skażeniami promieniotwórczymi

16.12.1994

—

CEN

EN 443:1997

Hełmy strażackie

19.2.1998

—

CEN

EN 458:2004

Ochronniki słuchu —Zalecenia dotyczące doboru, użytkowania, konserwacji codziennej i okresowej — Dokument przewodni

6.10.2005

EN 458:1993

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 463:1994

Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami — Metoda badania: wyznaczanie odporności na przesiąkanie strumienia cieczy (test strumienia cieczy)

16.12.1994

—

CEN

EN 464:1994

Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, aerozolami i cząstkami stałymi — Metoda badania: określenie szczelności ubiorów gazoszczelnych (próba ciśnienia wewnętrznego)

16.12.1994

—

CEN

EN 468:1994

Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami — Metoda badania: wyznaczanie odporności na przesiąkanie rozpylonej cieczy (test rozpylonej cieczy)

16.12.1994

—

CEN

EN 469:2005

Odzież ochronna dla strażakow — Wymagania dotyczące odzieży ochronnej do akcji przeciwpożarowej

Pierwsza publikacja

EN 469:1995

30.6.2005

CEN

EN 470-1:1995

Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne — Wymagania

12.1.1996

—

EN 470-1:1995/A1:1998

13.6.1998

Przypis 3

Termin minął

(31.8.1998)

CEN

EN 471:2003

Odzież ostrzegawcza o intensywnej widzialności do użytku profesjonalnego — Metody badania i wymagania

6.10.2005

EN 471:1994

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 510:1993

Wymagania dla odzieży ochronnej stosowanej przy zagrożeniu wplątania się w ruchome części

16.12.1994

—

CEN

EN 511:1994

Rękawice ochronne chroniące przed zimnem

16.3.2000

—

CEN

EN 530:1994

Odporność na ścieranie materiałów przeznaczonych na odzież ochronną — Metody badań

30.8.1995

—

EN 530:1994/AC:1995

CEN

EN 531:1995

Odzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących

6.11.1998

—

EN 531:1995/A1:1998

4.6.1999

Przypis 3

Termin minął

(4.6.1999)

CEN

EN 533:1997

Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Materiały i układy materiałów o ograniczonym rozprzestrzenianiu płomienia

14.6.1997

—

CEN

EN 564:1997

Sprzęt alpinistyczny — Linka pomocnicza — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 565:1997

Sprzęt alpinistyczny — Taśma — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 566:1997

Sprzęt alpinistyczny — Pętle — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 567:1997

Sprzęt alpinistyczny — Klamry liny — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 568:1997

Sprzęt alpinistyczny — Kotwice lodowe — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

14.6.1997

—

CEN

EN 569:1997

Sprzęt alpinistyczny — Haki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 659:2003

Rękawice ochronne dla strażaków

21.2.2004

EN 659:1996

Termin minął

(21.2.2004)

CEN

EN 702:1994

Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Metoda badania: Wyznaczanie przenikania ciepła kontaktowego przez odzież ochronną lub materiały na nią przeznaczone

12.1.1996

—

CEN

EN 795:1996

Ochrona przed upadkiem z wysokości — Urządzenia kotwiczące — Wymagania i badania

12.2.2000

—

Ostrzeżenie: Niniejsza publikacja nie dotyczy urządzeń opisanych w klasach A (kotwice strukturalne), C (urządzenia kotwiczne, w których stosuje się poziome elastyczne liny) i D (urządzenia kotwiczne, w których stosuje się poziome sztywne szyny kotwiczące), o których mowa w ust. 3.13.1, 3.13.3, 3.13.4, 4.3.1, 4.3.3, 4.3.4, 5.2.1, 5.2.2, 5.2.4, 5.2.5, 5.3.2 (dotyczących klasy A1), 5.3.3, 5.3.4, 5.3.5, 6 (dotyczących klas A, C i D), załącznika A (ust. A.2, A.3, A.5 i A.6), załącznika B, i załącznika ZA (dotyczących klas A, C i D), w odniesieniu do których nie gwarantuje ona domniemania zgodności z przepisami dyrektywy 89/686/EWG.

EN 795:1996/A1:2000

24.1.2001

Przypis 3

Termin minął

(30.4.2001)

CEN

EN 812:1997

Przemysłowe hełmy lekkie

19.2.1998

—

EN 812:1997/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 813:1997

Indywidualny sprzęt zapobiegający upadkom z wysokości — Uprząż biodrowa

14.6.1997

—

CEN

EN 863:1995

Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Metoda badania: Wytrzymałość materiałów na przebicie

15.5.1996

—

CEN

EN 892:2004

Sprzęt alpinistyczny — Dynamiczne liny do wspinaczki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

6.10.2005

EN 892:1996

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 893:1999

Sprzęt alpinistyczny — Raki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 943-1:2002

Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, łącznie z aerozolami i cząstkami stałymi — Część 1: Wymagania dotyczące wentylowanych i niewentylowanych, gazoszczelnych (Typ 1) i niegazoszczelnych (Typ 2) ubiorów ochronnych

28.8.2003

—

CEN

EN 943-2:2002

Odzież chroniąca przed ciekłymi i gazowymi chemikaliami, łącznie z aerosolami i cząstkami stałymi — Część 2: Wymagania dotyczące gazoszczelnych ubiorów ochronnych (Typ 1) przeznaczonych dla zespołów ratowniczych (ET)

10.8.2002

—

CEN

EN 958:1996

Sprzęt alpinistyczny — Systemy pochłaniania energii spadania w czasie wspinaczki drogami ubezpieczonymi na stałe (via ferrata) — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

14.6.1997

—

CEN

EN 960:1994

Makiety głowy do badań hełmów ochronnych

15.5.1996

—

EN 960:1994/A1:1998

6.11.1998

Przypis 3

Termin minął

(6.11.1998)

CEN

EN 966:1996

Kaski do sportów powietrznych

10.10.1996

—

EN 966:1996/A1:2000

4.7.2000

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2000)

CEN

EN 1073-1:1998

Odzież chroniąca przed skażeniami promieniotwórczymi — Część 1: Wymagania i metody badań dotyczące wentylowanej odzieży chroniącej przed pyłowymi skażeniami promieniotwórczymi

6.11.1998

—

CEN

EN 1073-2:2002

Odzież chroniąca przed skażeniami promieniotwórczymi — Część 2: Wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi

28.8.2003

—

CEN

EN 1077:1996

Kaski dla narciarzy zjazdowych

10.10.1996

—

CEN

EN 1078:1997

Kaski dla rowerzystów, użytkowników deskorolek oraz wrotek

14.6.1997

—

EN 1078:1997/A1:2005

Pierwsza publikacja

Przypis 3

30.6.2006

CEN

EN 1080:1997

Kaski dla dzieci chroniące przed uderzeniami

14.6.1997

—

EN 1080:1997/A1:2002

28.8.2003

Przypis 3

Termin minął

(28.8.2003)

EN 1080:1997/A2:2005

Pierwsza publikacja

Przypis 3

30.6.2006

CEN

EN 1082-1:1996

Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Rękawice z plecionki pierścieni i ochrony ramion

14.6.1997

—

CEN

EN 1082-2:2000

Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Część 2: Rękawice i ochrony ramion wykonane z materiałów innych niż plecionka pierścieni

21.12.2001

—

CEN

EN 1082-3:2000

Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi — Część 3: Badanie przecięcia tkanin, skór i innych materiałów przy uderzeniu nożem

21.12.2001

—

CEN

EN 1095:1998

Pokładowa uprząż bezpieczeństwa i lina bezpieczeństwa do użytku na łodziach sportowych — Wymagania dotyczące bezpieczeństwa i metody badań

6.11.1998

—

CEN

EN 1146:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty powietrzne butlowe z kapturem — Wymagania, badanie, znakowanie

Pierwsza publikacja

EN 1146:1997

30.4.2006

CEN

EN 1149-1:1995

Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Rezystywność powierzchniowa (metody badania i wymagania)

10.10.1996

—

CEN

EN 1149-2:1997

Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Metoda badania rezystancji skrośnej

19.2.1998

—

CEN

EN 1149-3:2004

Odzież ochronna — Właściwości elektrostatyczne — Część 3: Metody badań do pomiaru zaniku ładunku

6.10.2005

—

CEN

EN 1150:1999

Odzież ochronna — Odzież o intensywnej widzialności do użytku pozazawodowego — Metody badań i wymagania

4.6.1999

—

CEN

EN 1384:1996

Kaski do sportów jeździeckich

14.6.1997

—

EN 1384:1996/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 1385:1997

Kaski do kajakarstwa i sportów wodnych

13.6.1998

—

EN 1385:1997/A1:2005

6.10.2005

Przypis 3

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 1486:1996

Odzież ochronna dla strażaków — Metody badania i wymagania dla odzieży odbijającej promieniowanie cieplne przeznaczonej do specjalnej akcji przeciwpożarowej

3.12.1996

—

CEN

EN 1621-1:1997

Odzież ochronna dla motocyklistów zabezpieczająca przed skutkami uderzeń mechanicznych — Wymagania i metody badań dla ochron przeciwuderzeniowych

13.6.1998

—

CEN

EN 1621-2:2003

Odzież ochronna dla motocyklistów, zabezpieczająca przed skutkami uderzeń mechanicznych — Część 2: Ochraniacze pleców — Wymagania i metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 1731:1997

Siatkowe ochrony oczu i twarzy do zastosowań w przemyśle i poza nim chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi i/lub termicznymi

14.6.1997

—

EN 1731:1997/A1:1997

13.6.1998

Przypis 3

Termin minął

(30.6.1998)

CEN

EN 1809:1997

Sprzęt nurkowy — Kompensatory pływalności — Wymagania funkcjonalne i bezpieczeństwa, metody badań

13.6.1998

—

CEN

EN 1827:1999

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Półmaski pochłaniające, filtrująco-pochłaniające lub filtrujące bez zaworów wdechowych z oddzielnymi elementami oczyszczającymi — Wymagania, badanie, znakowanie

24.2.2001

—

CEN

EN 1836:2005

Ochrona indywidualna oczu — Okulary i filtry chroniące przed olśnieniem słonecznym, do zastosowań ogólnych oraz filtry do prostej obserwacji słońca

2.12.2005

EN 1836:1997

Termin minął

(31.3.2006)

CEN

EN 1868:1997

Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości — Wykaz terminów równoważnych

18.10.1997

—

CEN

EN 1891:1998

Sprzęt ochrony indywidualnej zapobiegający upadkom z wysokości — Liny rdzeniowe w oplocie o małej rozciągliwości

6.11.1998

—

CEN

EN 1938:1998

Ochrona indywidualna oczu — Gogle dla użytkowników motocykli i motorowerów

4.6.1999

—

CEN

EN ISO 4869-2:1995

Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 2: Szacowanie efektywnych poziomów dźwięku A pod ochronnikami słuchu (ISO 4869-2:1994)

15.5.1996

—

CEN

EN ISO 4869-4:2000

Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 4: Pomiar efektywnych poziomów ciśnienia akustycznego nauszników przeciwhałasowych z układem odtwarzania dźwięku o regulowanym tłumieniu (ISO/TR 4869-4:1998)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 6529:2001

Odzież ochronna — Ochrona przed chemikaliami — Wyznaczanie odporności materiałów na odzież ochronną na przenikanie cieczy i gazów (ISO 6529:2001)

6.10.2005

EN 369:1993

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 6530:2005

Odzież ochronna — Ochrona przed ciekłymi środkami chemicznymi — Badanie odporności materiałów na przesiąkanie cieczy (ISO 6530:2005)

6.10.2005

EN 368:1992

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 6942:2002

Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i ogniem — Metoda badania: Ocena materiałów i zestawów materiałów poddanych działaniu promieniowania cieplnego (ISO 6942:2002)

28.8.2003

EN 366:1993

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN ISO 10256:2003

Ochrona głowy i twarzy stosowana w hokeju na lodzie (ISO 10256:2003)

6.10.2005

EN 967:1996

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 10819:1996

Drgania i wstrząsy mechaniczne — Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne — Metoda pomiaru i oceny współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:1996)

3.12.1996

—

CEN

EN 12083:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Elementy oczyszczające z wężami oddechowymi — Filtry, pochłaniacze i filtropochłaniacze — Wymagania, badanie, znakowanie

4.7.2000

—

EN 12083:1998/AC:2000

CEN

EN 12270:1998

Sprzęt alpinistyczny — Kostki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

16.3.2000

—

CEN

EN 12275:1998

Sprzęt alpinistyczny — Karabinki — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

16.3.2000

—

CEN

EN 12276:1998

Sprzęt alpinistyczny — Kostki cierne — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

24.2.2001

—

EN 12276:1998/AC:2000

CEN

EN 12277:1998

Sprzęt alpinistyczny — Uprzęże — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

6.11.1998

—

CEN

EN 12278:1998

Sprzęt alpinistyczny — Bloczki linowe — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

6.11.1998

—

CEN

EN 12477:2001

Rękawice ochronne dla spawaczy

10.8.2002

—

EN 12477:2001/A1:2005

6.10.2005

Przypis 3

Termin minął

(31.12.2005)

CEN

EN 12492:2000

Sprzęt alpinistyczny — Kaski dla alpinistów — Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

21.12.2001

—

EN 12492:2000/A1:2002

28.8.2003

Przypis 3

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 12568:1998

Ochrony stopy i nogi — Wymagania i metody badań podnosków i wkładek metalowych odpornych na przebicie

6.11.1998

—

CEN

EN 12628:1999

Sprzęt do nurkowania — Urządzenia ratowniczo-wypornościowe — Wymagania funkcjonalności i bezpieczeństwa oraz metody badań

4.7.2000

—

EN 12628:1999/AC:2000

CEN

EN 12941:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Oczyszczający sprzęt z wymuszonym przepływem powietrza wyposażony w hełm lub kaptur — Wymagania, badanie, znakowanie

4.6.1999

EN 146:1991

Termin minął

(4.6.1999)

EN 12941:1998/A1:2003

6.10.2005

Przypis 3

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 12942:1998

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Oczyszczający sprzęt ze wspomaganiem przepływu powietrza wyposażony w maski, półmaski lub ćwierćmaski — Wymagania, badanie, znakowanie

4.6.1999

EN 147:1991

Termin minął

(4.6.1999)

EN 12942:1998/A1:2002

28.8.2003

Przypis 3

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 13034:2005

Odzież chroniąca przed ciekłymi środkami chemicznymi — Wymagania dotyczące odzieży chroniącej, w ograniczonym zakresie, przed ciekłymi środkami chemicznymi (Typ 6 i PB{6})

6.10.2005

—

CEN

EN 13061:2001

Odzież ochronna — Ochraniacze goleni dla graczy w piłkę nożną — Wymagania i metody badań

10.8.2002

—

CEN

EN 13087-1:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 1: Warunki i kondycjonowanie

10.8.2002

—

EN 13087-1:2000/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 13087-2:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 2: Zdolność amortyzacji

10.8.2002

—

EN 13087-2:2000/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 13087-3:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 3: Odporność na przebicie

10.8.2002

—

EN 13087-3:2000/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 13087-4:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 4: Skuteczność systemu utrzymującego

21.12.2001

—

CEN

EN 13087-5:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 5: Wytrzymałość systemu utrzymującego

24.2.2001

—

CEN

EN 13087-6:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 6: Pole widzenia

10.8.2002

—

EN 13087-6:2000/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 13087-7:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 7: Odporność na działanie płomienia

10.8.2002

—

EN 13087-7:2000/A1:2001

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(10.8.2002)

CEN

EN 13087-8:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 8: Własności elektryczne

21.12.2001

—

EN 13087-8:2000/A1:2005

6.10.2005

Przypis 3

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 13087-10:2000

Hełmy ochronne — Metody badań — Część 10: Odporność na promieniowanie cieplne

21.12.2001

—

CEN

EN 13138-1:2003

Środki asekuracyjne do nauki pływania — Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań środków asekuracyjnych przeznaczonych do zakładania

6.10.2005

—

CEN

EN 13158:2000

Odzież ochronna — Kurtki ochronne, ochraniacze ciała i ochraniacze barków dla jeźdźców konnych — Wymagania i metody badań

24.2.2001

—

CEN

EN 13178:2000

Ochrona indywidualna oczu — Ochrona oczu dla użytkowników pojazdów śniegowych

21.12.2001

—

CEN

EN 13274-1:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 1: Wyznaczanie przecieku wewnętrznego i całkowitego przecieku wewnętrznego

21.12.2001

—

CEN

EN 13274-2:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 2: Badania eksploatacyjne

21.12.2001

—

CEN

EN 13274-3:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 3: Wyznaczanie oporu oddychania

10.8.2002

—

CEN

EN 13274-4:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 4: Badania palności

10.8.2002

—

CEN

EN 13274-5:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 5: Warunki klimatyzowania

21.12.2001

—

CEN

EN 13274-6:2001

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badań — Część 6: Wyznaczanie zawartości dwutlenku węgla w powietrzu wdychanym

10.8.2002

—

CEN

EN 13274-7:2002

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badania — Część 7:Wyznaczanie penetracji filtra

28.8.2003

—

CEN

EN 13274-8:2002

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Metody badania — Część 8: Wyznaczanie zatkania pyłem dolomitowym

28.8.2003

—

CEN

EN 13277-1:2000

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 1: Ogólne wymagania i metody badań

24.2.2001

—

CEN

EN 13277-2:2000

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 2: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy śródstopia, ochraniaczy goleni i ochraniaczy przedramion

24.2.2001

—

CEN

EN 13277-3:2000

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 3: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy tułowia

24.2.2001

—

CEN

EN 13277-4:2001

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 4: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy głowy

10.8.2002

—

CEN

EN 13277-5:2002

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 5: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy narządów płciowych i brzucha

10.8.2002

—

CEN

EN 13277-6:2003

Środki ochrony dla uprawiających sztuki walki — Część 6: Dodatkowe wymagania i metody badań dotyczące ochraniaczy na piersi kobiet

21.2.2004

—

CEN

EN 13287:2004

Środki ochrony indywidualnej — Obuwie — Metoda badania odporności na poślizg

6.10.2005

—

CEN

EN 13356:2001

Akcesoria zapewniające widzialność, przeznaczone do użytku pozazawodowego — Metody badań i wymagania

21.12.2001

—

CEN

EN 13484:2001

Kaski dla użytkowników saneczek

10.8.2002

—

CEN

EN 13546:2002

Odzież ochronna — Ochraniacze rąk, ramion, klatki piersiowej, brzucha, nóg, stóp, narządów płciowych dla bramkarzy-hokeistów na trawie i ochraniacze goleni dla graczy w polu — Wymagania i metody badań

28.8.2003

—

CEN

EN 13567:2002

Odzież ochronna — Ochraniacze rąk, ramion, klatki piersiowej, brzucha, nóg, narządów płciowych i twarzy dla szermierzy — Wymagania i metody badań

28.8.2003

—

CEN

EN 13594:2002

Rękawice ochronne dla motocyklistów zawodowych — Wymagania i metody badań

28.8.2003

—

CEN

EN 13595-1:2002

Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 1: Wymagania ogólne

28.8.2003

—

CEN

EN 13595-2:2002

Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 2: Metoda badania odporności na ścieranie udarowe

28.8.2003

—

CEN

EN 13595-3:2002

Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 3: Metoda badania wytrzymałości na wypychanie

28.8.2003

—

CEN

EN 13595-4:2002

Odzież ochronna dla zawodowych motocyklistów — Kurtki, spodnie oraz ubiory jedno- lub kilkuczęściowe — Część 4: Metoda badania odporności na przecięcie udarowe

28.8.2003

—

CEN

EN 13634:2002

Obuwie ochronne do profesjonalnej jazdy motocyklem — Wymagania i metody badań

28.8.2003

—

CEN

EN 13781:2001

Kaski ochronne dla użytkowników pojazdów śniegowych i bobslejów

10.8.2002

—

CEN

EN 13794:2002

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Ucieczkowe aparaty regeneracyjne — Wymagania, badanie, znakowanie

28.8.2003

EN 1061:1996

EN 400:1993

EN 401:1993

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 13819-1:2002

Ochronniki słuchu — Badania — Część 1: Metody badań fizycznych

28.8.2003

—

CEN

EN 13819-2:2002

Ochronniki słuchu — Badania — Część 2: Metody badań akustycznych

28.8.2003

—

CEN

EN 13911:2004

Odzież ochronna dla strażaków — Wymagania i metody badania dotyczące kominiarek dla strażaków

6.10.2005

—

CEN

EN 13949:2003

Sprzęt do oddychania — Autonomiczne aparaty nurkowe do użycia ze sprężonym Nitrox'em i tlenem — Wymagania, badanie, znakowanie

21.2.2004

—

CEN

EN ISO 13982-1:2004

Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi — Część 1:Wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało przed stalymi cząstkami środków chemicznych unoszącymi się w powietrzu (typ 5 ubrań) (ISO 13982-1:2004)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 13982-2:2004

Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi — Część 2: Metoda wyznaczania przecieku wewnętrznego drobnocząsteczkowych aerozoli (ISO 13982-2:2004)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 13995:2000

Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Metoda badania wytrzymałości na przebicie i dynamiczne rozdzieranie materiałów (ISO 13995:2000)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 13997:1999

Odzież ochronna — Właściwości mechaniczne — Wyznaczanie odporności na przecięcie ostrymi przedmiotami (ISO 13997:1999)

4.7.2000

—

EN ISO 13997:1999/AC:2000

CEN

EN ISO 13998:2003

Odzież ochronna — Fartuchy, spodnie i kamizelki chroniące przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi (ISO 13998:2003)

28.8.2003

EN 412:1993

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN 14021:2003

Osłony przed kamieniami dla uprawiających sporty motokrosowe, zakładane w celu ochrony przed kamieniami i odłamkami — Wymagania i metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 14052:2005

Hełmy przemysłowe o wysokiej skuteczności

Pierwsza publikacja

—

CEN

EN 14058:2004

Odzież ochronna — Komplety odzieży chroniące przed chłodem

6.10.2005

—

CEN

EN 14120:2003

Odzież ochronna — Ochraniacze nadgarstków, dłoni, kolan i łokci dla korzystających ze sprzętu rolkarskiego

21.2.2004

—

CEN

EN 14126:2003

Odzież ochronna — Wymagania i metody badań dla odzieży chroniącej przed czynnikami infekcyjnymi

6.10.2005

—

CEN

EN 14143:2003

Wyposażenie ochrony układu oddechowego — Autonomiczne aparaty oddechowe do nurkowania

6.10.2005

—

CEN

EN 14225-1:2005

Kombinezony nurkowe — Część 1: Kombinezony mokre — Wymagania i metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 14225-2:2005

Kombinezony nurkowe — Część 2: Kombinezony suche — Wymagania i metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 14225-3:2005

Kombinezony nurkowe — Część 3: Aktywne kombinezony (zestawy) ogrzewające lub oziębiające — Wymagania i metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 14225-4:2005

Kombinezony nurkowe — Część 4: Kombinezony zapewniające ciśnienie atmosferyczne (ADS) — Wymagania związane z czynnikiem ludzkim oraz metody badań

6.10.2005

—

CEN

EN 14325:2004

Odzież chroniąca przed chemikaliami — Metody badania i klasyfikacja materiałów, szwów, połączeń trwałych i rozdzielnych zastosowanych w odzieży chroniącej przed chemikaliami

6.10.2005

—

CEN

EN 14328:2005

Odzież ochronna — Rękawice i ochrony ramion chroniące przed przecięciem nożami z napędem — Wymagania i metody badania

6.10.2005

—

CEN

EN 14360:2004

Odzież chroniąca przed deszczem — Metoda badania gotowych wyrobów odzieżowych — Uderzenie z góry kroplami o dużej energii

6.10.2005

—

CEN

EN 14387:2004

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Pochłaniacze i filtropochłaniacze — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

EN 141:2000

EN 371:1992

EN 372:1992

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 14404:2004

Środki ochrony indywidualnej — Ochraniacze kolan do pracy w pozycji klęczącej

6.10.2005

—

CEN

EN 14435:2004

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe ze sprężonym powietrzem wyposażone w półmaski przeznaczone do użycia tylko z nadciśnieniem — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

—

CEN

EN 14458:2004

Sprzęt do indywidualnej ochrony oczu — Osłony twarzy i wizjery do użycia w hełmach strażackich o wysokiej skuteczności w zakresie bezpieczeństwa przemysłowego, używanych przez strażaków, pracowników karetek i służby ratownicze

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 14460:1999

Odzież ochronna dla kierowców samochodów wyścigowych — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Wymagania i metody badań (ISO 14460:1999)

16.3.2000

—

EN ISO 14460:1999/A1:2002

10.8.2002

Przypis 3

Termin minął

(30.9.2002)

EN ISO 14460:1999/AC:1999

CEN

EN 14529:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty powietrzne butlowe z półmaskami zaprojektowane

Pierwsza publikacja

—

CEN

EN 14572:2005

Kaski o wysokich parametrach użytkowych dla jeźdźców

6.10.2005

—

CEN

EN 14593-1:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza z automatem oddechowym — Część 1: Aparaty z maską — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

EN 139:1994

Termin minął

(2.12.2005)

CEN

EN 14593-2:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza z automatem oddechowym — Część 2: Aparaty nadciśnieniowe z półmaską — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

EN 139:1994

Termin minął

(2.12.2005)

EN 14593-2:2005/AC:2005

CEN

EN 14594:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego — Aparaty wężowe sprężonego powietrza o przepływie ciągłym — Wymagania, badanie, znakowanie

6.10.2005

EN 271:1995

EN 12419:1999

EN 139:1994

EN 1835:1999

EN 270:1994

Termin minął

(2.12.2005)

EN 14594:2005/AC:2005

CEN

EN 14605:2005

Odzież chroniąca przed ciekłymi środkami chemicznymi — Wymagania dotyczące odzieży ochraniającej całe ciało lub jego poszczególne części, z połączeniami nieprzepuszczającymi cieczy w postaci plynnej (Typ 3) lub rozpylonej (Typ 4)

6.10.2005

EN 467:1995

EN 466:1995

EN 465:1995

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 14877:2002

Odzież ochronna do obróbki strumieniowo-ściernej z zastosowaniem ścierniwa ziarnistego (ISO 14877:2002)

28.8.2003

—

CEN

EN ISO 15025:2002

Odzież ochronna — Ochrona przed gorącem i płomieniem — Metoda badania ograniczonego rozprzestrzeniania płomienia (ISO 15025:2000)

28.8.2003

EN 532:1994

Termin minął

(28.8.2003)

CEN

EN ISO 15027-1:2002

Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 1: Kombinezony do stałego noszenia, wymagania, w tym wymagania bezpieczeństwa (ISO 15027-1:2002)

10.4.2003

—

CEN

EN ISO 15027-2:2002

Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 2: Kombinezony ratunkowe, wymagania, w tym wymagania bezpieczeństwa (ISO 15027-2:2002)

10.4.2003

—

CEN

EN ISO 15027-3:2002

Kombinezony przeciwzanurzeniowe — Część 3: Metody badań (ISO 15027-3:2002)

10.4.2003

—

CEN

EN ISO 15831:2004

Odzież — Skutki fizjologiczne — Pomiar izolacyjności cieplnej za pomocą manekina termicznego (ISO 15831:2004)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 17249:2004

Obuwie bezpieczne odporne na przecięcie piłą łańcuchową (ISO 17249:2004)

6.10.2005

—

CEN

EN ISO 20344:2004

Środki ochrony indywidualnej — Metody badań dotyczące obuwia (ISO 20344:2004)

6.10.2005

EN 344:1992

EN 344-2:1996

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 20345:2004

Środki ochrony indywidualnej — Obuwie bezpieczne (ISO 20345:2004)

6.10.2005

EN 345:1992

EN 345-2:1996

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 20346:2004

Środki ochrony indywidualnej — Obuwie ochronne (ISO 20346:2004)

6.10.2005

EN 346-2:1996

EN 346:1992

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN ISO 20347:2004

Środki ochrony indywidualnej — Obuwie zawodowe (ISO 20347:2004)

6.10.2005

EN 347:1992

EN 347-2:1996

Termin minął

(6.10.2005)

CEN

EN 24869-1:1992

Akustyka — Ochronniki słuchu — Metoda subiektywna pomiaru tłumienia dźwięku (ISO 4869-1:1990)

16.12.1994

—

CEN

EN 24869-3:1993

Akustyka — Ochronniki słuchu — Część 3: Uproszczona metoda pomiaru tłumienia wtrącenia nauszników przeciwhałasowych do kontroli jakości (ISO/TR 4869-3:1989)

16.12.1994

—

CENELEC

EN 50237:1997

Rekawice pięcio- i trójpalcowe do celów elektrycznych wzmocnione mechanicznie

4.6.1999

—

CENELEC

EN 50286:1999

Elektroizolacyjne ubrania ochronne do prac przy instalacjach niskiego napięcia

16.3.2000

—

CENELEC

EN 50321:1999

Obuwie elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia

16.3.2000

—

CENELEC

EN 50365:2002

Hełmy elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia

10.4.2003

—

CENELEC

EN 60743:2001

Prace pod napięciem — Terminologia dotycząca narzędzi, sprzętu i urządzeń (IEC 60743:2001)

10.4.2003

EN 60743:1996

Przypis 2.1

Termin minął

(1.12.2004)

CENELEC

EN 60895:2003

Prace pod napięciem — Ubrania przewodzące stosowane przy napięciu nominalnym do 800 kV prądu przemiennego i ± 600 kV prądu stałego (IEC 60895:2002 (Zmodyfikowana))

6.10.2005

EN 60895:1996

Przypis 2.1

1.7.2006

CENELEC

EN 60903:2003

Prace pod napięciem — Rękawice z materiału izolacyjnego (IEC 60903:2002 (Zmodyfikowana))

6.10.2005

EN 60903:1992

ze zmianą + EN 50237:1997

Przypis 2.1

1.7.2006

CENELEC

EN 60984:1992

Rękawy z materiału izolacyjnego do prac pod napięciem (IEC 60984:1990 (Zmodyfikowana))

4.6.1999

—

EN 60984:1992/A1:2002 (IEC 60984:1990/A1:2002)

10.4.2003

Przypis 3

Termin minął

(6.10.2005)

EN 60984:1992/A11:1997

4.6.1999

Przypis 3

Termin minął

(4.6.1999)

| Przypis 1 | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dow”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dow”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 2.1 | Zakres normy nowej (lub ze zmianami) jest taki sam, jak normy zastąpionej. W podanym terminie ustaje domniemanie zgodności postanowień normy zastąpionej z wymaganiami zasadniczymi dyrektywy. |
| --- | --- |

Przypis 2.1

Zakres normy nowej (lub ze zmianami) jest taki sam, jak normy zastąpionej. W podanym terminie ustaje domniemanie zgodności postanowień normy zastąpionej z wymaganiami zasadniczymi dyrektywy.

| Przypis 3 | W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy. |
| --- | --- |

Przypis 3

W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy.

| Przypis 4 | Domniemanie zgodności zawarte w EN 420:2003 w odniesieniu do BHSR 1.2.1.1 i dotyczące zawartości Cr(VI) w materiałach rękawic związane jest z ograniczeniem wykrywania do 3 mg/kg lub mniej w badaniach na obecność Cr(VI). |
| --- | --- |

Przypis 4

Domniemanie zgodności zawarte w EN 420:2003 w odniesieniu do BHSR 1.2.1.1 i dotyczące zawartości Cr(VI) w materiałach rękawic związane jest z ograniczeniem wykrywania do 3 mg/kg lub mniej w badaniach na obecność Cr(VI).

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych organach normalizacyjnych, których lista znajduje się w załączniku do dyrektywy 98/34/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady, zmienionej dyrektywą 98/48/WE (3).

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach Wspólnoty.

| — | Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy. |
| --- | --- |

—

Lista ta zastępuje wszystkie poprzednie listy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja czuwa nad uaktualnianiem listy.

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm można uzyskać pod następującym adresem:

http://europa.eu.int/comm/enterprise/newapproach/standardization/harmstds/

---

(1)  ESO: Europejskie organizacje normalizacyjne:

| — | CEN: rue de Stassart 36, B-1050 Bruksela, Tel. (32-2) 550 08 11; fax (32-2) 550 08 19 (http://www.cenorm.be) |
| --- | --- |

—

CEN: rue de Stassart 36, B-1050 Bruksela, Tel. (32-2) 550 08 11; fax (32-2) 550 08 19 (http://www.cenorm.be)

| — | CENELEC: rue de Stassart 35, B-1050 Bruksela, Tel. (32-2) 519 68 71; fax (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org) |
| --- | --- |

—

CENELEC: rue de Stassart 35, B-1050 Bruksela, Tel. (32-2) 519 68 71; fax (32-2) 519 69 19 (http://www.cenelec.org)

| — | ETSI: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel. (33) 492 94 42 00; fax (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org) |
| --- | --- |

—

ETSI: 650, route des Lucioles, F-06921 Sophia Antipolis, Tel. (33) 492 94 42 00; fax (33) 493 65 47 16 (http://www.etsi.org)

(2)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

(3)  Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/25 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/25

---

POMOC PAŃSTWA — PORTUGALIA

Pomoc C 4/2006 (ex N 180/2005) — pomoc na rzecz Djebel, S.A.

Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE

(2006/C 91/04)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W piśmie z dnia 22 lutego 2006 r., zamieszczonym w autentycznej wersji językowej na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja powiadomiła Portugalię o swojej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania wyjaśniającego, określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE, dotyczącego wyżej wymienionej pomocy.

Zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi na temat pomocy, względem której Komisja wszczyna postępowanie, w terminie jednego miesiąca od daty publikacji niniejszego streszczenia i towarzyszącego mu pisma, kierując je do Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Wspólnot Europejskich na następujący adres lub numer faksu:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| State aid Registry |
| B-1049 Brussels |
| Faks: (32-2) 296 12 42 |

European Commission

Directorate-General for Competition

State aid Registry

B-1049 Brussels

Faks: (32-2) 296 12 42

Uwagi te zostaną przekazane Portugalii. Zainteresowane strony zgłaszające uwagi mogą wystąpić z odpowiednio umotywowanym pisemnym wnioskiem o objęcie ich tożsamości klauzulą poufności.

TEKST STRESZCZENIA

Zgłoszony środek polega na przyznaniu pomocy na rzecz Djebel — S.G.P.S., S.A. („Djebel”), dużego przedsiębiorstwa z siedzibą na Maderze (Portugalia). Przedsiębiorstwo jest częścią grupy Pestana, największej sieci hotelowej w Portugalii.

Celem pomocy jest częściowe pokrycie kosztów poniesionych przez Djebel w związku z nabyciem udziałów w brazylijskim przedsiębiorstwie RASH (Administração de Hotéis de Turismo, Lda), którego jedynym składnikiem majątku jest hotel Rio Atlântico znajdujący się w Rio de Janeiro w Brazylii.

Kapitał przedsiębiorstwa RASH przejęto w październiku 1999 r. i w chwili przejęcia hotel prowadził działalność w pełnym zakresie.

W omawianym przedsięwzięciu planuje się wykorzystanie instrumentu pomocy w postaci pożyczki uprzywilejowanej. Koszty kwalifikowane inwestycji wynoszą 14 720 474 EUR, a kwota pomocy wynosi 573 464 EUR, a więc intensywność pomocy równa jest 3,9 %.

Zdaniem Komisji zgłoszony środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE i art. 61 ust. 1 porozumienia EOG. Komisja oceniła zgodność środka pomocy z zasadami wspólnego rynku na podstawie wyłączenia określonego w art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE, dotyczącego pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

Do chwili obecnej nie wykazano, że pomoc stanowiła zachętę i że była konieczna do rozpoczęcia inwestycji. Komisja ma również wątpliwości co do zakresu, w jakim pomoc przyczyni się do rozwoju działalności turystycznej w Portugalii, nie wywierając jednocześnie niekorzystnego wpływu na warunki wymiany handlowej w UE.

TEKST PISMA

„A Comissão informa o Governo português de que, após ter examinado as informações prestadas pelas Vossas autoridades sobre o auxílio citado em epígrafe, decidiu dar início ao procedimento previsto no n.o 2 do artigo 88.o do Tratado CE.

1.   PROCEDIMENTO

| 1. | Por carta de 5 de Abril de 2005 da Representação Permanente de Portugal, registada na Comissão em 7 de Abril de 2005, as autoridades portuguesas, nos termos do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado, notificaram à Comissão o auxílio acima referido. |
| --- | --- |

1.

Por carta de 5 de Abril de 2005 da Representação Permanente de Portugal, registada na Comissão em 7 de Abril de 2005, as autoridades portuguesas, nos termos do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado, notificaram à Comissão o auxílio acima referido.

| 2. | Por cartas com a referência D/54365, de 7 de Junho de 2005, e D/57443, de 26 de Setembro de 2005, dirigidas à Representação Permanente de Portugal, os serviços da Comissão solicitaram as autoridades portuguesas informações adicionais sobre este auxílio. |
| --- | --- |

2.

Por cartas com a referência D/54365, de 7 de Junho de 2005, e D/57443, de 26 de Setembro de 2005, dirigidas à Representação Permanente de Portugal, os serviços da Comissão solicitaram as autoridades portuguesas informações adicionais sobre este auxílio.

| 3. | Por cartas de 25 de Julho, 26 de Setembro e 23 de Dezembro de 2005 da Representação Permanente de Portugal, registadas na Comissão respectivamente em 27 de Julho e 28 de Setembro de 2005 e 3 de Janeiro de 2006, as autoridades portuguesas forneceram informações adicionais. |
| --- | --- |

3.

Por cartas de 25 de Julho, 26 de Setembro e 23 de Dezembro de 2005 da Representação Permanente de Portugal, registadas na Comissão respectivamente em 27 de Julho e 28 de Setembro de 2005 e 3 de Janeiro de 2006, as autoridades portuguesas forneceram informações adicionais.

2.   DESCRIÇÃO DO AUXÍLIO

Investimento e objectivo

| 4. | A medida notificada consiste na concessão de auxílio à Djebel — S.G.P.S., S.A. (a seguir denominada “Djebel”), uma empresa situada na Madeira — Portugal. |
| --- | --- |

4.

A medida notificada consiste na concessão de auxílio à Djebel — S.G.P.S., S.A. (a seguir denominada “Djebel”), uma empresa situada na Madeira — Portugal.

| 5. | A medida diz respeito a uma candidatura individual no âmbito do regime de auxílios N667/1999 — medida 1.2 do programa operacional para a economia. Este regime foi aprovado pela Comissão em 8 de Agosto de 2000 (1) e a decisão previa que os projectos de investimento directo no estrangeiro por parte de grandes empresas tivessem que ser notificados individualmente à Comissão. Este regime, em vigor de 2000 a 2006, destina-se a favorecer estratégias empresariais modernas e competitivas. A candidatura individual notificada é abrangida por uma das categorias específicas de investimento do regime, a saber, investimentos relacionados com a internacionalização de agentes económicos. |
| --- | --- |

5.

A medida diz respeito a uma candidatura individual no âmbito do regime de auxílios N667/1999 — medida 1.2 do programa operacional para a economia. Este regime foi aprovado pela Comissão em 8 de Agosto de 2000 (1) e a decisão previa que os projectos de investimento directo no estrangeiro por parte de grandes empresas tivessem que ser notificados individualmente à Comissão. Este regime, em vigor de 2000 a 2006, destina-se a favorecer estratégias empresariais modernas e competitivas. A candidatura individual notificada é abrangida por uma das categorias específicas de investimento do regime, a saber, investimentos relacionados com a internacionalização de agentes económicos.

| 6. | O auxílio tem por objectivo suportar parte dos custos incorridos pela Djebel para adquirir acções no capital da RASH — Administração de Hotéis de Turismo, Lda, uma empresa brasileira cujo único activo é o hotel Rio Atlântico, situado no Rio de Janeiro, Brasil. |
| --- | --- |

6.

O auxílio tem por objectivo suportar parte dos custos incorridos pela Djebel para adquirir acções no capital da RASH — Administração de Hotéis de Turismo, Lda, uma empresa brasileira cujo único activo é o hotel Rio Atlântico, situado no Rio de Janeiro, Brasil.

| 7. | O capital da RASH foi adquirido em Outubro de 1999 e o hotel encontrava-se já plenamente operacional no momento da aquisição. |
| --- | --- |

7.

O capital da RASH foi adquirido em Outubro de 1999 e o hotel encontrava-se já plenamente operacional no momento da aquisição.

As empresas envolvidas

| 8. | A Djebel não satisfaz os critérios de independência estabelecidos no artigo 3.o do anexo da Recomendação da Comissão de 3 de Abril de 1996 relativa à definição de pequenas e médias empresas (2), nem da Recomendação de 6 de Maio de 2003 relativa à definição de micro, pequenas e médias empresas (3). Esta empresa faz parte do grupo Pestana, que é o principal grupo hoteleiro em Portugal e que não é abrangido pela definição de PME. Por conseguinte, a Djebel é uma grande empresa. |
| --- | --- |

8.

A Djebel não satisfaz os critérios de independência estabelecidos no artigo 3.o do anexo da Recomendação da Comissão de 3 de Abril de 1996 relativa à definição de pequenas e médias empresas (2), nem da Recomendação de 6 de Maio de 2003 relativa à definição de micro, pequenas e médias empresas (3). Esta empresa faz parte do grupo Pestana, que é o principal grupo hoteleiro em Portugal e que não é abrangido pela definição de PME. Por conseguinte, a Djebel é uma grande empresa.

| 9. | A Djebel gere uma sociedade holding no Brasil, cujo objectivo consiste em investir e em gerir hotéis e actividades turísticas. |
| --- | --- |

9.

A Djebel gere uma sociedade holding no Brasil, cujo objectivo consiste em investir e em gerir hotéis e actividades turísticas.

| 10. | O grupo Pestana tinha já adquirido um hotel em Moçambique antes de realizar o investimento abrangido pela presente notificação e adquiriu 4 hotéis adicionais no Brasil posteriormente ao mesmo. |
| --- | --- |

10.

O grupo Pestana tinha já adquirido um hotel em Moçambique antes de realizar o investimento abrangido pela presente notificação e adquiriu 4 hotéis adicionais no Brasil posteriormente ao mesmo.

O auxílio

| 11. | O instrumento de auxílio a utilizar para efeitos do presente projecto é um empréstimo em condições favoráveis. Os custos elegíveis do investimento elevam-se a 14 720 474 euros e o montante do auxílio a 573 464 euros (4), o que corresponde a uma intensidade de auxílio líquida de 3,90 %. |
| --- | --- |

11.

O instrumento de auxílio a utilizar para efeitos do presente projecto é um empréstimo em condições favoráveis. Os custos elegíveis do investimento elevam-se a 14 720 474 euros e o montante do auxílio a 573 464 euros (4), o que corresponde a uma intensidade de auxílio líquida de 3,90 %.

| 12. | O Estado concederia à Djebel um montante adicional para cobrir os custos relativos a estudos e assistência técnica, garantias financeiras e assistência jurídica, no âmbito do Regulamento de minimis
   (5). |
| --- | --- |

12.

O Estado concederia à Djebel um montante adicional para cobrir os custos relativos a estudos e assistência técnica, garantias financeiras e assistência jurídica, no âmbito do Regulamento de minimis
   (5).

Pedidos de auxílio estatal

| 13. | Em 24 de Maio de 1999, a Djebel apresentou uma proposta à F. Turismo — Capital de Risco, S.A. (a seguir denominada “FCR”), um fundo de capital de risco propriedade de empresas públicas e privadas, para a sua participação no projecto previsto. De acordo com as autoridades portuguesas, as intervenções deste fundo não contêm elementos de auxílio estatal na acepção do artigo 87.o do Tratado CE. |
| --- | --- |

13.

Em 24 de Maio de 1999, a Djebel apresentou uma proposta à F. Turismo — Capital de Risco, S.A. (a seguir denominada “FCR”), um fundo de capital de risco propriedade de empresas públicas e privadas, para a sua participação no projecto previsto. De acordo com as autoridades portuguesas, as intervenções deste fundo não contêm elementos de auxílio estatal na acepção do artigo 87.o do Tratado CE.

| 14. | O pedido formal de auxílio no âmbito do regime N667/1999 foi apresentado em 31 de Janeiro de 2001. |
| --- | --- |

14.

O pedido formal de auxílio no âmbito do regime N667/1999 foi apresentado em 31 de Janeiro de 2001.

3.   APRECIAÇÃO DO AUXÍLIO

| 15. | A apreciação que se segue destina-se a resumir as questões relevantes de direito e de facto, a fim de incluir uma apreciação preliminar quanto ao carácter de auxílio da medida projectada e suprimir as dúvidas quanto à sua compatibilidade com o mercado comum. |
| --- | --- |

15.

A apreciação que se segue destina-se a resumir as questões relevantes de direito e de facto, a fim de incluir uma apreciação preliminar quanto ao carácter de auxílio da medida projectada e suprimir as dúvidas quanto à sua compatibilidade com o mercado comum.

A obrigação de notificação

| 16. | As autoridades portuguesas notificaram o auxílio projectado antes da sua concessão ao beneficiário. Referiram igualmente que o auxílio não seria concedido antes da sua aprovação pela Comissão. |
| --- | --- |

16.

As autoridades portuguesas notificaram o auxílio projectado antes da sua concessão ao beneficiário. Referiram igualmente que o auxílio não seria concedido antes da sua aprovação pela Comissão.

| 17. | Consequentemente, a Comissão considera que, ao notificarem a intenção de conceder um auxílio a este beneficiário, as autoridades portuguesas cumpriram a obrigação que lhes incumbe por força do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE de informarem a Comissão atempadamente dos projectos relativos à concessão ou alteração de auxílios, para que esta possa apresentar as suas observações. |
| --- | --- |

17.

Consequentemente, a Comissão considera que, ao notificarem a intenção de conceder um auxílio a este beneficiário, as autoridades portuguesas cumpriram a obrigação que lhes incumbe por força do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE de informarem a Comissão atempadamente dos projectos relativos à concessão ou alteração de auxílios, para que esta possa apresentar as suas observações.

A existência de auxílio estatal

| 18. | Nos termos da medida notificada, uma grande empresa receberia fundos para investir no sector do turismo no Brasil, no contexto de uma estratégia de internacionalização. Esta medida traduz-se num tratamento preferencial da empresa beneficiária, conferindo-lhe uma vantagem ou um incentivo em comparação com outras empresas, falseando ou ameaçando falsear desta forma a concorrência. |
| --- | --- |

18.

Nos termos da medida notificada, uma grande empresa receberia fundos para investir no sector do turismo no Brasil, no contexto de uma estratégia de internacionalização. Esta medida traduz-se num tratamento preferencial da empresa beneficiária, conferindo-lhe uma vantagem ou um incentivo em comparação com outras empresas, falseando ou ameaçando falsear desta forma a concorrência.

| 19. | O auxílio seria concedido a uma empresa no sector do turismo da UE, no qual existem ou podem existir trocas comerciais entre Estados-Membros ou ao qual empresas de outros Estados-Membros podem desejar aceder. Por conseguinte, a medida pode afectar o comércio entre Estados-Membros. |
| --- | --- |

19.

O auxílio seria concedido a uma empresa no sector do turismo da UE, no qual existem ou podem existir trocas comerciais entre Estados-Membros ou ao qual empresas de outros Estados-Membros podem desejar aceder. Por conseguinte, a medida pode afectar o comércio entre Estados-Membros.

| 20. | O auxílio é financiado por recursos públicos. |
| --- | --- |

20.

O auxílio é financiado por recursos públicos.

| 21. | A Comissão considera, nesta fase, que a medida notificada constitui, por conseguinte, um auxílio na acepção do n.o 1 do artigo 87.o do Tratado CE e do n.o 1 do artigo 61.o do Acordo EEE. |
| --- | --- |

21.

A Comissão considera, nesta fase, que a medida notificada constitui, por conseguinte, um auxílio na acepção do n.o 1 do artigo 87.o do Tratado CE e do n.o 1 do artigo 61.o do Acordo EEE.

Compatibilidade

| 22. | Nos termos do n.o 1 do artigo 87.o do Tratado CE, a Comissão considera, normalmente, incompatíveis com o mercado comum os auxílios ao investimento a favor de grandes empresas. Só são normalmente concedidas isenções no caso de auxílios ao investimento relativos a projectos realizados em regiões elegíveis para auxílios com finalidade regional na acepção do n.o 3, alíneas a) ou c), do artigo 87.o do Tratado CE. Contudo, o investimento notificado é realizado num país terceiro e as isenções de carácter regional previstas no n.o 3, alíneas a) e c), do artigo 87.o do Tratado CE não podem ser aplicáveis a tal investimento. |
| --- | --- |

22.

Nos termos do n.o 1 do artigo 87.o do Tratado CE, a Comissão considera, normalmente, incompatíveis com o mercado comum os auxílios ao investimento a favor de grandes empresas. Só são normalmente concedidas isenções no caso de auxílios ao investimento relativos a projectos realizados em regiões elegíveis para auxílios com finalidade regional na acepção do n.o 3, alíneas a) ou c), do artigo 87.o do Tratado CE. Contudo, o investimento notificado é realizado num país terceiro e as isenções de carácter regional previstas no n.o 3, alíneas a) e c), do artigo 87.o do Tratado CE não podem ser aplicáveis a tal investimento.

| 23. | Assim sendo, a isenção prevista no n.o 3, alínea c), do artigo 87.o do Tratado CE relativa aos auxílios destinados a facilitar o desenvolvimento de certas actividades económicas é a única possibilidade para aprovar este auxílio. |
| --- | --- |

23.

Assim sendo, a isenção prevista no n.o 3, alínea c), do artigo 87.o do Tratado CE relativa aos auxílios destinados a facilitar o desenvolvimento de certas actividades económicas é a única possibilidade para aprovar este auxílio.

| 24. | Para o efeito, a Comissão deve demonstrar que este terá um impacto positivo no sector do turismo em Portugal (e, portanto, na UE) e que não afectará as condições comerciais na UE numa medida contrária ao interesse comum. Além disso, deve ser estabelecido que a perspectiva de obtenção do auxílio foi necessária para desencadear o investimento e que o auxílio terá um claro efeito de incentivo. |
| --- | --- |

24.

Para o efeito, a Comissão deve demonstrar que este terá um impacto positivo no sector do turismo em Portugal (e, portanto, na UE) e que não afectará as condições comerciais na UE numa medida contrária ao interesse comum. Além disso, deve ser estabelecido que a perspectiva de obtenção do auxílio foi necessária para desencadear o investimento e que o auxílio terá um claro efeito de incentivo.

| 25. | Até à data, a Comissão aprovou auxílios a investimentos directos no estrangeiro (a seguir denominados “IDE”) principalmente a favor de PME. Em relação a grandes empresas, a Comissão ainda não desenvolveu uma linha de orientação precisa. Portanto, tem tomado decisões nestes casos com base numa análise individual detalhada. Nos casos em que a Comissão tinha dúvidas sobre a existência de uma falha de mercado e/ou sobre o cumprimento do critério da necessidade, procedeu à abertura do procedimento formal de investigação. |
| --- | --- |

25.

Até à data, a Comissão aprovou auxílios a investimentos directos no estrangeiro (a seguir denominados “IDE”) principalmente a favor de PME. Em relação a grandes empresas, a Comissão ainda não desenvolveu uma linha de orientação precisa. Portanto, tem tomado decisões nestes casos com base numa análise individual detalhada. Nos casos em que a Comissão tinha dúvidas sobre a existência de uma falha de mercado e/ou sobre o cumprimento do critério da necessidade, procedeu à abertura do procedimento formal de investigação.

Contribuição para o desenvolvimento da actividade turística em Portugal

| 26. | De acordo com as autoridades portuguesas, o auxílio terá vários impactos positivos em Portugal, nomeadamente:






  — | aumento das receitas consolidadas do grupo na Madeira, |
| --- | --- | --- |

26.

De acordo com as autoridades portuguesas, o auxílio terá vários impactos positivos em Portugal, nomeadamente:

—

aumento das receitas consolidadas do grupo na Madeira,

| — | aumento dos fluxos turísticos bilaterais entre a UE e o Brasil, uma vez que Portugal é o principal ponto de entrada de turistas brasileiros na Europa, |
| --- | --- |

—

aumento dos fluxos turísticos bilaterais entre a UE e o Brasil, uma vez que Portugal é o principal ponto de entrada de turistas brasileiros na Europa,

| — | promoção de outras actividades conexas: transportes, operadores turísticos, etc., |
| --- | --- |

—

promoção de outras actividades conexas: transportes, operadores turísticos, etc.,

| — | reforço das relações com o Mercosul, uma das principais prioridades da política externa da UE. |
| --- | --- |

—

reforço das relações com o Mercosul, uma das principais prioridades da política externa da UE.

| 27. | As autoridades portuguesas explicam que o projecto notificado não conduz a qualquer perda de postos de trabalho em Portugal, nem à deslocalização de actividades. A posição do grupo em Portugal é mesmo reforçada graças ao investimento notificado, uma vez que:






  — | o beneficiário possui a grande maioria dos seus hotéis em Portugal e a aquisição de um hotel no Brasil não altera a situação de forma significativa, |
| --- | --- | --- |

27.

As autoridades portuguesas explicam que o projecto notificado não conduz a qualquer perda de postos de trabalho em Portugal, nem à deslocalização de actividades. A posição do grupo em Portugal é mesmo reforçada graças ao investimento notificado, uma vez que:

—

o beneficiário possui a grande maioria dos seus hotéis em Portugal e a aquisição de um hotel no Brasil não altera a situação de forma significativa,

| — | o investimento no Brasil faz parte de uma estratégia de diversificação destinada a desenvolver e consolidar as actividades do beneficiário. A internacionalização do grupo aumenta os seus resultados e a sua competitividade na Europa, |
| --- | --- |

—

o investimento no Brasil faz parte de uma estratégia de diversificação destinada a desenvolver e consolidar as actividades do beneficiário. A internacionalização do grupo aumenta os seus resultados e a sua competitividade na Europa,

| — | graças à internacionalização, o grupo reforça a sua estrutura de gestão em Portugal, uma vez que mantém todas as suas funções de coordenação financeira, operacional e comercial em Portugal. |
| --- | --- |

—

graças à internacionalização, o grupo reforça a sua estrutura de gestão em Portugal, uma vez que mantém todas as suas funções de coordenação financeira, operacional e comercial em Portugal.

| 28. | Portugal alega que o investimento é susceptível de ter um impacto positivo no sector do turismo em Portugal. Contudo, as autoridades portuguesas não forneceram dados exactos e concretos suficientes sobre o impacto do projecto no sector do turismo em Portugal, em especial em termos de criação directa e/ou indirecta de emprego, repatriação de rendimentos e evolução da política de investimento do beneficiário em Portugal. A Comissão convida, por conseguinte, as autoridades portuguesas a apresentarem informações pormenorizadas e concretas sobre esta questão, a fim de permitir uma apreciação do eventual impacto positivo do projecto no sector do turismo em Portugal, bem como o seu efeito de coesão positivo. |
| --- | --- |

28.

Portugal alega que o investimento é susceptível de ter um impacto positivo no sector do turismo em Portugal. Contudo, as autoridades portuguesas não forneceram dados exactos e concretos suficientes sobre o impacto do projecto no sector do turismo em Portugal, em especial em termos de criação directa e/ou indirecta de emprego, repatriação de rendimentos e evolução da política de investimento do beneficiário em Portugal. A Comissão convida, por conseguinte, as autoridades portuguesas a apresentarem informações pormenorizadas e concretas sobre esta questão, a fim de permitir uma apreciação do eventual impacto positivo do projecto no sector do turismo em Portugal, bem como o seu efeito de coesão positivo.

Efeito sobre as condições comerciais na UE

| 29. | As autoridades portuguesas alegam que o auxílio terá um efeito limitado sobre as condições comerciais na UE, nomeadamente porque:






  — | o montante do auxílio é relativamente reduzido e corresponde apenas a 3,90 % do investimento elegível, |
| --- | --- | --- |

29.

As autoridades portuguesas alegam que o auxílio terá um efeito limitado sobre as condições comerciais na UE, nomeadamente porque:

—

o montante do auxílio é relativamente reduzido e corresponde apenas a 3,90 % do investimento elegível,

| — | apesar de o grupo Pestana ser o maior grupo hoteleiro em Portugal, a sua quota de mercado em Portugal é apenas de 2 % e a sua quota de mercado na UE é, portanto, negligenciável, |
| --- | --- |

—

apesar de o grupo Pestana ser o maior grupo hoteleiro em Portugal, a sua quota de mercado em Portugal é apenas de 2 % e a sua quota de mercado na UE é, portanto, negligenciável,

| — | no que diz respeito ao mercado brasileiro, os concorrentes do beneficiário têm quotas de mercado muito mais elevadas, |
| --- | --- |

—

no que diz respeito ao mercado brasileiro, os concorrentes do beneficiário têm quotas de mercado muito mais elevadas,

| — | o projecto notificado constitui o primeiro investimento do beneficiário no Brasil e este hotel não aumenta de forma significativa a oferta local, não tendo afectado a posição relativa das empresas europeias já estabelecidas no Brasil nem a sua capacidade de atrair turistas, |
| --- | --- |

—

o projecto notificado constitui o primeiro investimento do beneficiário no Brasil e este hotel não aumenta de forma significativa a oferta local, não tendo afectado a posição relativa das empresas europeias já estabelecidas no Brasil nem a sua capacidade de atrair turistas,

| — | o sector hoteleiro no Brasil é muito competitivo, tem um grau reduzido de concentração e tem crescido rapidamente nos últimos anos. |
| --- | --- |

—

o sector hoteleiro no Brasil é muito competitivo, tem um grau reduzido de concentração e tem crescido rapidamente nos últimos anos.

| 30. | Portugal alega que o investimento é susceptível de ter um efeito limitado sobre as condições comerciais na UE. Contudo, as autoridades portuguesas não forneceram dados exactos e concretos que sustentem suficientemente este impacto limitado, por exemplo, sobre a evolução das quotas de mercado dos concorrentes do beneficiário no Brasil, sobre a estrutura do mercado hoteleiro brasileiro, etc. |
| --- | --- |

30.

Portugal alega que o investimento é susceptível de ter um efeito limitado sobre as condições comerciais na UE. Contudo, as autoridades portuguesas não forneceram dados exactos e concretos que sustentem suficientemente este impacto limitado, por exemplo, sobre a evolução das quotas de mercado dos concorrentes do beneficiário no Brasil, sobre a estrutura do mercado hoteleiro brasileiro, etc.

Efeito de incentivo

| 31. | Para que um auxílio tenha um efeito de incentivo, deve ser comprovado que foi apresentado um pedido de auxílio antes do início do investimento. O investimento realizou-se em Outubro de 1999, mais de um ano antes de o beneficiário ter apresentado o pedido de concessão de auxílio ao abrigo do regime de auxílios estatais N667/1999 (em 31 de Janeiro de 2001). As autoridades portuguesas alegam que a proposta de participação do FCR no investimento, que se realizou em 24 de Maio de 1999 (antes do investimento) é prova suficiente de que este critério foi cumprido. |
| --- | --- |

31.

Para que um auxílio tenha um efeito de incentivo, deve ser comprovado que foi apresentado um pedido de auxílio antes do início do investimento. O investimento realizou-se em Outubro de 1999, mais de um ano antes de o beneficiário ter apresentado o pedido de concessão de auxílio ao abrigo do regime de auxílios estatais N667/1999 (em 31 de Janeiro de 2001). As autoridades portuguesas alegam que a proposta de participação do FCR no investimento, que se realizou em 24 de Maio de 1999 (antes do investimento) é prova suficiente de que este critério foi cumprido.

| 32. | Todavia, nesta fase a Comissão duvida que esta proposta para a participação de uma empresa de capital de risco no investimento possa ser considerada como constituindo um pedido de concessão de auxílio estatal susceptível de justificar o seu efeito de incentivo. |
| --- | --- |

32.

Todavia, nesta fase a Comissão duvida que esta proposta para a participação de uma empresa de capital de risco no investimento possa ser considerada como constituindo um pedido de concessão de auxílio estatal susceptível de justificar o seu efeito de incentivo.

| 33. | O investimento realizou-se em Outubro de 1999, cerca de cinco anos e meio antes da notificação ter sido apresentada à Comissão. De acordo com as autoridades portuguesas, o facto de o investimento ter sido realizado sem o auxílio demonstra que o promotor estava confiante em obter esse auxílio e que tinha que aproveitar esta oportunidade comercial. As autoridades portuguesas alegam que o beneficiário não deve ser penalizado pelo facto de ter demorado mais tempo a apresentar o pedido do que a executar o investimento. Referem igualmente as desvantagens e riscos excepcionais da operação, tais como a elevada volatilidade do real brasileiro e o facto de este ser o primeiro investimento da empresa no Brasil. |
| --- | --- |

33.

O investimento realizou-se em Outubro de 1999, cerca de cinco anos e meio antes da notificação ter sido apresentada à Comissão. De acordo com as autoridades portuguesas, o facto de o investimento ter sido realizado sem o auxílio demonstra que o promotor estava confiante em obter esse auxílio e que tinha que aproveitar esta oportunidade comercial. As autoridades portuguesas alegam que o beneficiário não deve ser penalizado pelo facto de ter demorado mais tempo a apresentar o pedido do que a executar o investimento. Referem igualmente as desvantagens e riscos excepcionais da operação, tais como a elevada volatilidade do real brasileiro e o facto de este ser o primeiro investimento da empresa no Brasil.

| 34. | Contudo, nesta fase, a Comissão tem sérias dúvidas quanto ao facto de a empresa necessitar realmente do auxílio notificado para realizar o seu investimento. A Djebel é propriedade do maior grupo hoteleiro de Portugal. Desde 1999, a empresa expandiu a sua actividade no Brasil, onde actualmente possui cinco hotéis e se encontra entre as dez maiores cadeias hoteleiras, o que parece indicar que o investimento teria avançado mesmo sem a perspectiva do auxílio. Além disso, não é provável que um auxílio concedido agora para um investimento realizado há mais de seis anos tenha ainda qualquer relação prática com o investimento. |
| --- | --- |

34.

Contudo, nesta fase, a Comissão tem sérias dúvidas quanto ao facto de a empresa necessitar realmente do auxílio notificado para realizar o seu investimento. A Djebel é propriedade do maior grupo hoteleiro de Portugal. Desde 1999, a empresa expandiu a sua actividade no Brasil, onde actualmente possui cinco hotéis e se encontra entre as dez maiores cadeias hoteleiras, o que parece indicar que o investimento teria avançado mesmo sem a perspectiva do auxílio. Além disso, não é provável que um auxílio concedido agora para um investimento realizado há mais de seis anos tenha ainda qualquer relação prática com o investimento.

| 35. | O projecto notificado não é o primeiro projecto de internacionalização do grupo Pestana, do qual a Djebel faz parte, que tinha já actividades em Moçambique. Afigura-se, por conseguinte, duvidoso que o auxílio fosse necessário para a realização da primeira experiência de internacionalização do grupo Pestana no Brasil. |
| --- | --- |

35.

O projecto notificado não é o primeiro projecto de internacionalização do grupo Pestana, do qual a Djebel faz parte, que tinha já actividades em Moçambique. Afigura-se, por conseguinte, duvidoso que o auxílio fosse necessário para a realização da primeira experiência de internacionalização do grupo Pestana no Brasil.

| 36. | Deste modo, a Comissão tem actualmente sérias dúvidas quanto a saber se a perspectiva do auxílio era necessária para desencadear o investimento e se pode ser considerado que o auxílio terá um efeito de incentivo. |
| --- | --- |

36.

Deste modo, a Comissão tem actualmente sérias dúvidas quanto a saber se a perspectiva do auxílio era necessária para desencadear o investimento e se pode ser considerado que o auxílio terá um efeito de incentivo.

O regime de auxílios estatais N667/1999

| 37. | Durante esta primeira fase da investigação, a Comissão tomou conhecimento de um eventual problema com o regime ao abrigo do qual o presente projecto é notificado. |
| --- | --- |

37.

Durante esta primeira fase da investigação, a Comissão tomou conhecimento de um eventual problema com o regime ao abrigo do qual o presente projecto é notificado.

| 38. | Após a Comissão ter aprovado o regime, Portugal adoptou o seu regulamento de execução (6) sem notificação prévia à Comissão nos termos do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE. Este regulamento inclui uma disposição que permite a elegibilidade retroactiva dos custos relativos a projectos em relação aos quais foi recebido um pedido até 31 de Janeiro de 2001. No que diz respeito a estes projectos, as despesas incorridas após 1 de Julho de 1999 são consideradas elegíveis. Esta disposição poderá ser incompatível com o ponto 4.2 das Orientações relativas aos auxílios estatais com finalidade regional (7). As autoridades portuguesas justificam esta disposição com problemas técnicos no estabelecimento da estrutura organizacional do regime. Alegam que a disposição se destinava a beneficiar exclusivamente projectos para os quais fora apresentado um pedido de auxílio ao abrigo de outros regimes e antes do início dos respectivos investimentos. A Comissão prosseguirá a investigação desta questão através de um pedido de informações adicionais às autoridades portuguesas. |
| --- | --- |

38.

Após a Comissão ter aprovado o regime, Portugal adoptou o seu regulamento de execução (6) sem notificação prévia à Comissão nos termos do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE. Este regulamento inclui uma disposição que permite a elegibilidade retroactiva dos custos relativos a projectos em relação aos quais foi recebido um pedido até 31 de Janeiro de 2001. No que diz respeito a estes projectos, as despesas incorridas após 1 de Julho de 1999 são consideradas elegíveis. Esta disposição poderá ser incompatível com o ponto 4.2 das Orientações relativas aos auxílios estatais com finalidade regional (7). As autoridades portuguesas justificam esta disposição com problemas técnicos no estabelecimento da estrutura organizacional do regime. Alegam que a disposição se destinava a beneficiar exclusivamente projectos para os quais fora apresentado um pedido de auxílio ao abrigo de outros regimes e antes do início dos respectivos investimentos. A Comissão prosseguirá a investigação desta questão através de um pedido de informações adicionais às autoridades portuguesas.

Conclusão

| 39. | Em conclusão, por agora não foi ainda demonstrado que a perspectiva do auxílio era necessária para desencadear o investimento e que o auxílio terá um efeito de incentivo. A Comissão também tem dúvidas quanto à medida em que o auxílio contribuirá para o desenvolvimento da actividade turística em Portugal, sem afectar negativamente as condições comerciais na UE. Por conseguinte, existem actualmente sérias dúvidas de que o auxílio facilitasse certas actividades económicas e pudesse, por conseguinte, ser isento na acepção do n.o 3, alínea c), do artigo 87.o do Tratado CE. |
| --- | --- |

39.

Em conclusão, por agora não foi ainda demonstrado que a perspectiva do auxílio era necessária para desencadear o investimento e que o auxílio terá um efeito de incentivo. A Comissão também tem dúvidas quanto à medida em que o auxílio contribuirá para o desenvolvimento da actividade turística em Portugal, sem afectar negativamente as condições comerciais na UE. Por conseguinte, existem actualmente sérias dúvidas de que o auxílio facilitasse certas actividades económicas e pudesse, por conseguinte, ser isento na acepção do n.o 3, alínea c), do artigo 87.o do Tratado CE.

4.   DECISÃO

| 40. | Consequentemente, após ter examinado as informações fornecidas pelas autoridades portuguesas, a Comissão informa o Governo português da sua decisão de dar início ao procedimento previsto no n.o 2 do artigo 88.o do Tratado CE. |
| --- | --- |

40.

Consequentemente, após ter examinado as informações fornecidas pelas autoridades portuguesas, a Comissão informa o Governo português da sua decisão de dar início ao procedimento previsto no n.o 2 do artigo 88.o do Tratado CE.

| 41. | Tendo em conta as considerações anteriores, a Comissão notifica a Portugal para lhe apresentarem no prazo de um mês a contar da recepção da presente carta todos os documentos, informações e dados necessários para apreciar a compatibilidade do auxílio. Caso contrário, a Comissão adoptará uma decisão com base nos elementos de que dispõe. A Comissão solicita às autoridades competentes que transmitam imediatamente uma cópia da presente carta ao beneficiário potencial do auxílio. |
| --- | --- |

41.

Tendo em conta as considerações anteriores, a Comissão notifica a Portugal para lhe apresentarem no prazo de um mês a contar da recepção da presente carta todos os documentos, informações e dados necessários para apreciar a compatibilidade do auxílio. Caso contrário, a Comissão adoptará uma decisão com base nos elementos de que dispõe. A Comissão solicita às autoridades competentes que transmitam imediatamente uma cópia da presente carta ao beneficiário potencial do auxílio.

| 42. | A Comissão recorda a Portugal o efeito suspensivo do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE e remete para o artigo 14.o do Regulamento (CE) n.o 659/1999 do Conselho, que prevê que qualquer auxílio ilegal poderá ser recuperado junto do beneficiário. |
| --- | --- |

42.

A Comissão recorda a Portugal o efeito suspensivo do n.o 3 do artigo 88.o do Tratado CE e remete para o artigo 14.o do Regulamento (CE) n.o 659/1999 do Conselho, que prevê que qualquer auxílio ilegal poderá ser recuperado junto do beneficiário.

| 43. | A Comissão comunica a Portugal que informará as partes interessadas através da publicação da presente carta e de um resumo da mesma no Jornal Oficial da União Europeia. Informará igualmente os interessados dos países da EFTA signatários do Acordo EEE mediante publicação de uma comunicação no suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia, bem como o Órgão de Fiscalização da EFTA, através do envio de uma cópia da presente carta. As partes interessadas serão convidadas a apresentar as suas observações no prazo de um mês a contar da data de publicação da referida comunicação.” |
| --- | --- |

43.

A Comissão comunica a Portugal que informará as partes interessadas através da publicação da presente carta e de um resumo da mesma no Jornal Oficial da União Europeia. Informará igualmente os interessados dos países da EFTA signatários do Acordo EEE mediante publicação de uma comunicação no suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia, bem como o Órgão de Fiscalização da EFTA, através do envio de uma cópia da presente carta. As partes interessadas serão convidadas a apresentar as suas observações no prazo de um mês a contar da data de publicação da referida comunicação.”

---

(1)  Por carta SG(2000) D/106085, JO C 266 de 16. 9. 2000, p. 4.

1

(2)  JO L 107 de 30.4.1996.

2

(3)  JO L 124 de 20.5.2003.

3

(4)  O empréstimo em condições favoráveis ascende a 3 680 119 euros (25 % dos custos elegíveis), não vence juros e é concedido por um período de 6 anos. Será reembolsado em 11 prestações semestrais a começar no segundo semestre. A taxa de referência aplicável em Portugal na data da realização do investimento era de 4,76 %. O montante bruto do auxílio é igual ao seu montante líquido, uma vez que a empresa se encontra situada no offshore da Madeira e não está sujeita ao imposto sobre o rendimento das sociedades até ao final de 2011.

4

offshore

(5)  Regulamento (CE) n.o 69/2001 da Comissão, de 12 de Janeiro de 2001, relativo à aplicação dos artigos 87.o e 88.o do Tratado CE aos auxílios de minimis; JO L 10 de 13. 1. 2001, pp. 30-32.

5

o

o

o

de minimis

(6)  Portaria n.o 687/2000, de 31 de Agosto, com a redacção que lhe foi dada pela Portaria n.o 243/2001, de 22 de Março.

6

o

o

(7)  JO C 74 de 10. 3. 1998, pp. 9-31.

7

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/30

---

POMOC PAŃSTWA — FRANCJA

Pomoc państwa nr C 9/2006 (ex NN 85/2005) — Fundusz na rzecz zapobiegania zagrożeniom dla sektora rybołówstwa

Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE

(2006/C 91/05)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Pismem z dnia 8 marca 2006 r., zamieszczonym w języku oryginału na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja powiadomiła Francję o swojej decyzji wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE dotyczącego wyżej wymienionego programu pomocy.

W ciągu jednego miesiąca od dnia publikacji niniejszego streszczenia i następującego po nim pisma zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi do Dyrekcji Generalnej ds. Rybołówstwa w Komisji Europejskiej pod następujący adres lub numer faksu:

| European Commission |
| --- |
| Directorate General for Fisheries |
| DG FISH/D/3 „Legal Issues” |
| B-1049 Brussels |
| Fax: (32-2) 295 19 42 |

European Commission

Directorate General for Fisheries

DG FISH/D/3 „Legal Issues”

B-1049 Brussels

Fax: (32-2) 295 19 42

Otrzymane uwagi zostaną przekazane Francji. Zainteresowane strony zgłaszające uwagi mogą wystąpić z odpowiednio umotywowanym pisemnym wnioskiem o objęcie ich tożsamości klauzulą poufności.

TEKST STRESZCZENIA

Przedmiotowy Fundusz został utworzony w kwietniu 2004 r. w ramach inicjatywy „Confédération de la Coopération, de la Mutualité et du Crédit maritimes”. Zgodnie z trzema umowami zawartymi między państwem francuskim a Funduszem całkowita kwota środków przyznanych na rzecz Funduszu wyniosła 65 mln EUR. W wszystkich trzech umowach jest zapisane, że kwoty te będą musiały być zwrócone przy oprocentowaniu w wysokości 4,45 %, odpowiednio w dniach 1 listopada 2006 r., 1 maja 2007 r. i 1 lipca 2007 r.

Fundusz ten ma dwa cele: po pierwsze, przeciwdziałanie wahaniom cen ropy poprzez nabywanie opcji na rynkach kontraktów terminowych na ropę, po drugie, w przypadku gdy ceny są wyższe niż ustalono, częściowe zrekompensowanie wysokich kosztów paliwa używanego przez statki należące do przedsiębiorstw będących członkami tego Funduszu.

W odniesieniu do pomocy państwa Fundusz należy rozpatrywać w dwóch aspektach, po pierwsze jako środki wykorzystywane do nabywania opcji finansowych na rynkach kontraktów terminowych i po drugie jako środki wykorzystywane do rekompensowania kosztów paliwa używanego przez statki.

Nabywanie opcji na rynkach kontraktów terminowych

W praktyce dofinansowanie przez państwo francuskie mogłoby być uważane za kredyt krótkoterminowy z oprocentowaniem w wysokości 4,45 %. Komisja stwierdza, że Fundusz nie posiada żadnych nieruchomości, a ponadto jego majątek jest bardzo niewielki, ponieważ stanowi go jedynie wkład wniesiony przez jego członków. Z tego względu bank nie udzieliłby mu takiego kredytu.

W związku z tym Fundusz ten odnosi korzyści finansowe w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami działającymi na tych samych rynkach kontraktów terminowych. Korzyści te stanowią pomoc państwa na rzecz Funduszu. Traktat WE nie zawiera zapisu stanowiącego, że Fundusz mógłby być uważany za zgodny z zasadami wspólnego rynku.

Przedsiębiorstwa sektora rybołówstwa, które są jego członkami mogą odnosić korzyści kupując paliwo po niższych cenach. Stanowi to pomoc, która skutkuje zmniejszeniem kosztów bieżących przedsiębiorstw korzystających z Funduszu. Zgodnie z pkt 3.7 wytycznych dotyczących badania pomocy państwa w sektorze rybołówstwa przyznawana pomoc, niepodlegająca żadnym zobowiązaniom, nie jest zgodna z zasadami wspólnego rynku.

Odszkodowania za część kosztów paliwa używanego przez statki

W związku z powyższym jest to pomoc, która skutkuje zmniejszeniem kosztów bieżących przedsiębiorstw korzystających z Funduszu. Podobnie zgodnie z pkt 3.7 wytycznych dotyczących badania pomocy państwa w sektorze rybołówstwa przyznawana pomoc niepodlegająca żadnym zobowiązaniom nie jest zgodna z zasadami wspólnego rynku.

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 jakakolwiek bezprawnie przyznana pomoc może podlegać windykacji od jej beneficjenta.

TEKST PISMA

„La Commission a l'honneur d'informer le Gouvernement de la France qu'après avoir examiné les informations fournies par ses autorités sur la mesure citée en objet, elle a décidé d'ouvrir la procédure formelle d'examen prévue par l'article 93 [devenu 88], paragraphe 2, du traité CE et par le règlement (CE) no 659/1999 du Conseil du 22 mars 1999 portant modalités d'application de cet article (1).

1.   PROCÉDURE

La Commission a eu connaissance de diverses informations relatives à l'existence d'un fonds destiné à compenser la hausse du carburant subie par les entreprises de pêche de France depuis l'année 2004. Selon ces informations, ce fonds, dénommé fonds de prévention des aléas à la pêche (ci-après FPAP), avait pour objectif annoncé de lisser les variations à court terme du prix du carburant à la pêche et a eu en pratique pour effet de permettre à ces entreprises de bénéficier d'un prix pour le carburant nettement inférieur au prix du marché. Il était apparemment prévu que ce fonds devait fonctionner uniquement grâce à des contributions des professionnels. Le principe de fonctionnement aurait été simple: le fonds aurait pris en charge la partie du coût du carburant supérieur à un prix de référence déterminé par litre (27 centimes semble-t-il pendant une certaine période) et, en contrepartie, les entreprises auraient apporté des contributions au FPAP quand le prix du carburant serait redescendu au-dessous de ce prix de référence. De cette manière, un équilibre aurait été atteint pour le financement du système sans qu'il y ait apport de fonds publics.

Cependant, étant donné que le prix de marché du carburant est toujours resté très largement au-dessus du prix de référence, la Commission a supposé que le fonctionnement du FPAP était possible seulement grâce à l'apport financier de l'État et que cet apport financier constituait une aide d'État au sens de l'article 87 du traité CE.

Conformément à ce qui est prévu à l'article 10 du règlement (CE) no 659/1999, la Commission a demandé à la France, à deux reprises, de lui fournir les informations relatives à ce fonds afin qu'elle puisse examiner s'il y avait effectivement présence d'aide d'État et, le cas échéant, si cette aide d'État était ou non compatible avec le marché commun. La France n'ayant pas répondu dans les délais impartis, la Commission a décidé, conformément au paragraphe 3 dudit article 10, de lui adresser une injonction de fournir les informations nécessaires à cet examen. Cette injonction, datée du 5 décembre 2005, a été notifiée à la France le 6 décembre 2005 avec un délai de réponse de trois semaines.

La France a répondu par courrier daté du 21 décembre 2005 et reçu à la Commission le 27 décembre. La Commission avait aussi reçu entre-temps, le 8 décembre 2005, un courrier de la France daté du 6 décembre.

Pour procéder à l'examen requis, la Commission a donc en sa possession les informations communiquées par ces deux courriers, datés des 6 et 21 décembre, ainsi que les documents joints à ces courriers.

Comme cela est indiqué ci-après (cf. paragraphe 3 “Appréciation”), la Commission n'a pas reçu toutes les informations qui lui auraient été nécessaires pour procéder à un examen exhaustif de cette mesure. Dans ces conditions, conformément à l'article 13 du règlement (CE) no 659/1999, la présente décision d'ouverture de la procédure formelle d'examen est prise sur la base des renseignements disponibles.

2.   DESCRIPTION

Le FPAP est constitué, conformément à la loi française du 21 mars 1884 modifiée par la loi du 12 mars 1920, sous forme de syndicat professionnel. Le projet de statuts a été approuvé par l'assemblée constitutive qui s'est tenue le 10 février 2004 et les statuts eux-mêmes portent la date du 9 avril 2004.

Selon ces statuts, ce syndicat est créé, pour une durée de 99 ans, à l'initiative de la Confédération de la Coopération, de la Mutualité et du Crédit Maritimes. Le siège est fixé à Paris, 24, rue du Rocher.

Les adhérents postulants doivent apporter la preuve que leur activité se trouve être impliquée dans la pêche; toutefois, le syndicat peut admettre en son sein toute autre personne prête à apporter son appui moral au syndicat sous réserve que l'effectif de cette catégorie d'adhérents ne dépasse pas 5 % du nombre des adhérents du syndicat. La France précise, dans son courrier du 6 décembre 2005, que le FPAP compte 2 013 adhérents et 2 385 navires représentant 30 % de la flotte française; 93,5 % des navires sont des navires de plus de 12 mètres.

L'article 2 des statuts indique que: “Le syndicat a pour objet de développer des produits destinés à permettre aux entrepreneurs de pêche d'assurer la couverture des risques suivants: fluctuation des prix du gazole, pollution maritime ou risque sanitaire relatif à la pollution, fermeture des quotas ou réduction importante des possibilités de pêche, risque relatif au marché. Il prend le nom de Fonds de prévention des aléas pêche.”.

La France a transmis les copies de trois conventions passées entre l'État et le FPAP et relatives à la mise en place d'avances remboursables par l'État en faveur de ce fonds. Ces avances sont versées par l'intermédiaire de l'Office national interprofessionnel des produits de la mer et de l'aquaculture (OFIMER). La première convention, datée du 12 novembre 2004, porte sur un montant de 15 millions d'EUR; la seconde, datée du 27 mai 2005, sur un montant de 10 millions d'EUR; la troisième, datée du 11 octobre 2005, sur un montant de 45 millions d'EUR. Selon ces trois conventions, c'est donc un montant de 65 millions d'EUR qui a été avancé au FPAP.

Selon l'article 1 de ces conventions, “le FPAP fonctionne sur la base de cotisations versées par ses adhérents de façon à couvrir la mise en place de couvertures financières contre les aléas résultant des fluctuations des cours du pétrole et des frais de gestion qui en découlent”.

Selon l'article 2 de la convention du 12 novembre 2004, “l'avance de trésorerie a pour objet la mise en place d'un mécanisme de couverture contre les fluctuations des cours internationaux du pétrole à compter du 1
  er
  novembre 2004; cette avance pourra permettre l'acquisition sur les marchés à terme d'une option financière. Les compensations versées à l'adhérent du fonds doivent correspondre au différentiel de prix constaté entre le prix maximum couvert et le prix moyen mensuel de l'indice de référence pour le mois considéré.”. L'article 2 de la convention du 27 mai 2005 a une rédaction presque similaire: il prévoit, au lieu de la “mise en place” d'un mécanisme de couverture, la “poursuite” de ce mécanisme et il indique le 1er mars 2005 comme date à partir de laquelle la couverture pourra opérer pour l'avance versée dans le cadre de cette convention. Il en est de même pour la convention du 11 octobre 2005; l'article 2 prévoit que, pour l'avance versée, le fonds poursuit son activité de couverture “... à compter du 1
  er
  juillet 2005 et au moins jusqu'au 31 décembre 2005 en achetant des options financières sur les marchés à terme, à concurrence de 17 centimes d'EUR/l.”. Il est précisé que “les compensations versées à l'adhérent du fonds doivent correspondre, au maximum, au différentiel de prix constaté entre le prix de 30 centimes d'EUR/l et le prix moyen mensuel de référence pour le mois considéré, si ce dernier est supérieur à 30 centimes d'EUR/l”.

L'article 3 de ces conventions indique que les avances ne peuvent être versées par l'OFIMER qu'après fourniture de certaines pièces justificatives. Parmi ces pièces, doit figurer le procès-verbal de l'organe délibérant du FPAP détaillant l'utilisation qui sera faite de l'avance accordée par l'État. Par sa note datée du 6 décembre 2005, la France a confirmé que les montants indiqués, représentant un total de 65 millions d'EUR, ont été effectivement consentis au FPAP. Cette note précise que ces avances sont consenties “afin d'assurer le fonctionnement du FPAP, dans les plus brefs délais, pour la période allant de novembre 2004 à fin décembre 2005”.

Par ailleurs, le FPAP s'engage à tenir une comptabilité permettant de connaître, sur demande, l'utilisation des avances ainsi que l'affectation des ressources et des dépenses. Les pièces comptables doivent être conservées pendant dix ans.

L'article 4 fixe le taux d'intérêt qui affectera le remboursement de ces avances par le FPAP à l'OFIMER à 4,45 %. Le montant de 10 millions d'EUR faisant l'objet de la convention du 12 novembre 2004 devra être remboursé au plus tard le 1er novembre 2006; celui de 10 millions d'EUR objet de la convention du 27 mai 2005 au plus tard le 1er mai 2007 et celui de 45 millions d'EUR objet de la convention du 11 octobre 2005 au plus tard le 1er juillet 2007.

3.   APPRÉCIATION

La Commission constate que le FPAP a un objet qui doit être considéré, au regard des aides d'État, d'une manière double.

En premier lieu, le FPAP a pour objet de permettre l'acquisition d'options financières sur les marchés à terme. Même si cela n'est pas explicitement précisé, les dits marchés à terme sont manifestement ceux du pétrole ou de ses produits dérivés. Il apparaît ainsi, que le FPAP, tout en étant constitué sous la forme d'un syndicat, agit sur ces marchés à terme en achetant et vendant des options, comme le ferait une société privée ordinaire active sur ce genre de marchés et fonctionnant selon les règles de l'économie de marché.

En second lieu, le FPAP a pour objet de verser aux entreprises de pêche adhérentes la différence entre le prix moyen mensuel de référence et le “prix maximal couvert” selon les conventions des 12 novembre 2004 et 27 mai 2005 ou le prix de 30 centimes d'EUR par litre selon la convention du 11 octobre 2005. La fonction du FPAP correspond alors en pratique à une fonction de gestion des fonds en provenance de l'État afin de les répartir entre les entreprises de pêche adhérentes en fonction du carburant qu'elles ont acheté pour la conduite de leur activité de pêche.

3.1.   Aide à l'acquisition d'options sur les marchés à terme

3.1.1.   Existence d'une aide d'État

Les sociétés intervenant sur les marchés à terme des produits des matières premières sont ordinairement des sociétés privées fonctionnant selon les règles de l'économie de marché. Étant donné que le traité CE, selon son article 295, ne préjuge en rien le régime de la propriété dans les États membres, une société fonctionnant à partir de fonds d'origine publique peut théoriquement intervenir de la même manière sur ces marchés à terme si son fonctionnement est conforme aux règles de l'économie de marché. Il convient donc d'apprécier si ces règles sont respectées ou non.

Le capital initial du FPAP est constitué des cotisations des adhérents. Celles-ci sont probablement d'un montant très modique. Aucune information communiquée à la Commission ne lui permet de penser que le montant global des cotisations aurait été suffisant pour permettre au FPAP d'intervenir sur un marché à terme sans apport de fonds extérieurs. Ces fonds extérieurs ont été fournis par l'État, au moyen des avances octroyées par l'intermédiaire de l'OFIMER, et constituent donc une partie de ces avances qui ont représenté, selon les informations communiquées par la France, 65 millions d'EUR.

La France n'a donné à la Commission aucune indication sur le montant des fonds engagés par le FPAP sur ces marchés à terme.

Par ailleurs, la Commission observe que la France n'a fourni aucune information lui permettant de savoir si les trois avances déjà consenties sont les seules qui le seront ou bien si le versement de nouvelles avances est possible.

Ces fonds doivent être remboursés avec un taux d'intérêt de 4,45 %. Cet apport de l'État correspond donc en pratique à un prêt accordé à ce taux.

La Commission constate que ce taux est supérieur au taux de référence utilisé par la Commission pour déterminer l'élément d'aide existant dans un prêt bonifié, taux de référence fixé à 4,43 % en 2004 (2) et à 4,08 % depuis le 1er janvier 2005 (3). Par conséquent, théoriquement, il pourrait ne pas y avoir d'aide d'État dans les avances consenties si celles-ci l'avaient été dans les conditions normales d'une économie de marché.

Or, la Commission observe que le FPAP, d'une part, ne possède apparemment aucun bien immobilier et que, d'autre part, ses biens mobiliers sont très réduits puisqu'ils sont constitués uniquement des cotisations des adhérents. Il n'y a aucune garantie que l'État puisse être remboursé par le FPAP. Pour cette raison, elle estime qu'une banque, dans les conditions normales d'une économie de marché, n'aurait jamais prêté les sommes en question au FPAP, voire seulement une partie de ces sommes, pour intervenir sur un marché à terme sans avoir suffisamment de garanties que les dites sommes lui seront remboursées. Par conséquent, ces avances de l'État représentent un avantage financier en faveur du FPAP accordé au moyen de ressources de l'État.

En outre, étant donné que les trois conventions passées entre l'État et le FPAP prévoient expressément que les fonds publics versés ont pour objet, entre autres, la mise en place d'un mécanisme de couverture contre les fluctuations des cours internationaux du pétrole, la Commission considère que cet avantage est imputable à l'État (4).

Cet avantage financier comporte deux aspects: l'avantage en faveur du FPAP lui-même et l'avantage qu'en retirent, par voie de conséquence, les entreprises de pêche adhérentes.

Avantage en faveur du FPAP lui-même

Le FPAP bénéficie d'un avantage financier par rapport aux autres sociétés intervenant sur les marchés à terme, qu'il s'agisse de sociétés habituellement actives sur ces marchés ou bien de sociétés étant ou pouvant être constituées de la même manière que le FPAP sous forme de syndicat professionnel dans les autres États membres, voire en France même.

Par conséquent, cet avantage financier affecte les échanges entre les États membres et fausse ou menace de fausser la concurrence. Pour cette raison, il constitue une aide d'État au sens de l'article 87 du traité CE.

Avantage en faveur des entreprises de pêche

Les fonds en provenance de l'État dont bénéficie le FPAP favorisent les entreprises de pêche qui ont adhéré à ce syndicat parce qu'elles sont les seules à pouvoir bénéficier des prix préférentiels obtenus pour le carburant à partir des options acquises sur les marchés à terme.

Par conséquent, étant donné que les entreprises de pêche bénéficiaires sont en concurrence sur le marché communautaire avec d'autres entreprises, qu'il s'agisse d'autres entreprises de pêche ou bien d'entreprises d'autres secteurs d'activité économique dont les produits sont en concurrence avec les produits de la pêche, ces fonds affectent les échanges entre les États membres et faussent ou menacent de fausser la concurrence.

Pour cette raison, cet avantage dont bénéficient les entreprises de pêche constitue aussi une aide d'État au sens de l'article 87 du traité CE.

3.1.2.   Compatibilité avec le marché commun

3.1.2.1.   Aide d'État en faveur du FPAP lui-même

Comme l'indiquent les conventions passées entre l'État et le FPAP, cette aide d'État a eu pour objet de permettre le démarrage des interventions du FPAP sur les marchés à terme du pétrole et de ses produits dérivés ainsi que leur poursuite. Il s'agit donc d'une aide au fonctionnement du FPAP.

Il convient d'apprécier si cette aide au fonctionnement en faveur du FPAP peut être considérée comme compatible avec le marché commun.

Selon l'article 87, paragraphes 2 et 3, du traité, certaines catégories d'aide sont ou peuvent être considérées comme compatibles avec le marché commun. Il convient d'examiner si cette aide au fonctionnement du FPAP peut entrer dans l'une de ces catégories.

La Commission observe d'abord que cette aide n'est pas destinée à remédier à des dommages causés par un événement extraordinaire. La Commission rappelle que les fluctuations du cours du pétrole sont inhérentes à l'activité économique normale et ne peuvent pas être considérées comme un événement extraordinaire au sens de l'article 87 du traité. Cette aide ne peut donc pas être considérée comme compatible avec le marché commun en vertu du paragraphe 2, sous-paragraphe b), de l'article 87 du traité CE.

Ensuite, la Commission observe qu'aucune des lignes directrices qu'elle a adoptées pour l'analyse des aides d'État ne s'applique au présent régime d'aide.

Cette aide ne peut pas non plus être considérée comme compatible avec le marché commun sur la base d'une application directe du paragraphe 3 du même article, avec les différents cas de figure qui y sont prévus.

En effet, il ne s'agit manifestement pas d'une aide destinée à favoriser le développement économique de régions dans lesquelles le niveau de vie est anormalement bas ou dans lesquelles sévit un grave sous-emploi (cas prévu au sous-paragraphe a). Cette aide a pour but de permettre au FPAP d'intervenir sur les marchés à terme pertinents. Elle n'a donc pas de rapport avec les aides visées à ce sous-paragraphe a).

D'autre part, le FPAP ne peut pas être considéré comme un projet important d'intérêt européen ou comme une aide destinée à remédier à une perturbation grave de l'économie d'un État membre (cas prévus au sous-paragraphe b). En effet, le FPAP est spécifiquement français et les autres États membres n'ont pas exprimé l'intention d'instituer des fonds du même genre; la dimension européenne de ce fonds fait par conséquent défaut. Quant à considérer qu'il s'agit d'une aide destinée à remédier à une perturbation grave de l'économie d'un État membre, la Commission pourrait, à première vue, envisager d'adopter une telle position puisque la hausse du prix du carburant a entraîné une perturbation avérée de la situation du secteur de la pêche. Cependant, tout en notant que le FPAP ne concerne qu'un seul secteur d'activité économique alors que différents secteurs sont touchés par la hausse du prix du pétrole, la Commission a toujours considéré qu'il n'appartient pas aux autorités publiques d'intervenir financièrement contre cette hausse du pétrole; leur rôle doit au contraire consister notamment à mener des politiques d'incitation envers les entreprises afin qu'elles s'adaptent aux nouvelles conditions économiques créées par cette hausse. C'est pourquoi une aide ayant pour seul objectif d'intervenir sur les marchés à terme pertinents ne correspond pas à l'objectif souhaité.

En outre, l'existence du FPAP ne peut pas, par elle-même, répondre à la condition du sous-paragraphe c), qui prévoit que peuvent être compatibles avec le marché commun les aides destinées à faciliter le développement de certaines activités ou de certaines régions économiques quand elles n'altèrent pas les conditions des échanges dans une mesure contraire à l'intérêt commun. En effet, aucun élément n'indique que le développement ou l'accroissement d'une activité d'intervention sur les marchés à terme du pétrole est souhaitable. En outre, cette activité n'est pas liée à une région économique. C'est pourquoi cette aide ne peut pas être considérée comme compatible avec le marché commun en vertu de ce sous-paragraphe c).

Enfin, cette catégorie d'aide ne figure pas parmi les catégories d'aide qui seraient considérées comme compatibles avec le marché commun par décision du Conseil adoptée conformément au sous-paragraphe e).

3.1.2.2.   Aide en faveur des entreprises de pêche

Comme pour l'aide en faveur du FPAP, la Commission observe que cette aide n'est pas destinée à remédier à des dommages causés par un événement extraordinaire et ne peut donc pas être considérée comme compatible avec le marché commun en vertu du paragraphe 2, sous-paragraphe b), de l'article 87 du traité CE.

Etant donné qu'il s'agit d'une aide aux entreprises de pêche, celle-ci doit être analysée à la lumière des lignes directrices pour l'examen des aides d'État destinées aux secteurs de la pêche et de l'aquaculture (5), dites ci-après lignes directrices.

Comme cela est indiqué ci-dessus (cf. paragraphe 3.1.1), cette aide permet aux entreprises de pêche ayant adhéré au syndicat de bénéficier des prix préférentiels obtenus pour le carburant à partir des options acquises sur les marchés à terme.

Cette aide a pour effet de diminuer les coûts de production. Elle n'est assortie d'aucune obligation de la part des bénéficiaires. Elle entre dans la catégorie des aides au fonctionnement visées au paragraphe 3.7 des lignes directrices qui indique que “les aides d'État qui sont octroyées sans être assorties d'une quelconque obligation pour les bénéficiaires de répondre aux objectifs de la politique commune de la pêche et qui sont destinées à améliorer la situation des entreprises et à accroître leur trésorerie ou dont les montants sont fonction de ... ou des moyens de production et qui ont pour effet de diminuer les coûts de production ou d'améliorer les revenus du bénéficiaire sont, en tant qu'aides au fonctionnement, incompatibles avec le marché commun...”.

3.2.   Compensation pour l'achat de carburant par les entreprises de pêche

3.2.1.   Existence d'une aide d'État

Comme cela est décrit ci-dessus (cf. paragraphe 2 “Description”), le FPAP, grâce aux fonds avancés par l'État, prend en charge la différence de prix existant, selon les conventions des 12 novembre 2004 et 27 mai 2005, entre le “prix maximum couvert” et le prix moyen mensuel de référence et, selon la convention du 11 octobre 2005, entre 30 centimes d'EUR par litre et le prix moyen mensuel de référence.

Par conséquent, les avances qui sont consenties par l'État au FPAP et qui permettent la prise en charge d'une partie des coûts supportés par les entreprises de pêche adhérant au FPAP procurent un avantage à ces entreprises. La position de ces entreprises se trouve donc renforcée par rapport aux entreprises se trouvant en concurrence sur le marché communautaire avec ces entreprises de pêche, qu'il s'agisse d'autres entreprises de pêche ou bien d'entreprises d'autres secteurs d'activité économique dont les produits sont en concurrence avec elles.

En outre, étant donné que les trois conventions passées entre l'État et le FPAP prévoient expressément que les fonds publics versés ont pour objet, entre autres, de verser aux adhérents du FPAP la différence, pour le carburant utilisé, entre le prix maximum couvert et le prix moyen mensuel de l'indice de référence, la Commission considère que cet avantage est imputable à l'État (6).

Par conséquent, ces fonds de l'État dont bénéficie le FPAP pour prendre partiellement en charge le coût du carburant utilisé par les navires de pêche constituent une aide d'État au sens de l'article 87 du traité CE.

Comme pour l'acquisition d'options sur les marchés à terme, la Commission observe que la France n'a donné à la Commission aucune indication sur la partie des 65 millions d'EUR avancés par l'État qui ont servi à prendre en charge partiellement le coût du carburant. De la même manière, la France n'a fourni aucune information sur le fait de savoir si les trois avances déjà consenties sont les seules qui le seront ou bien si le versement de nouvelles avances est possible ou déjà prévu.

3.2.2.   Compatibilité avec le marché commun

Comme pour l'avantage dont bénéficient les entreprises de pêche par le moyen de l'acquisition d'options par le FPAP sur les marchés à terme, la Commission observe que cette aide n'est pas destinée à remédier à des dommages causés par un événement extraordinaire et ne peut donc pas être considérée comme compatible avec le marché commun en vertu du paragraphe 2, sous-paragraphe b), de l'article 87 du traité CE.

Etant donné qu'il s'agit d'une aide aux entreprises de pêche, elle doit également être analysée, comme ci-dessus, à la lumière des lignes directrices pour l'examen des aides d'État destinées aux secteurs de la pêche et de l'aquaculture.

Comme pour l'aide résultant de l'acquisition d'options sur les marchés à terme, cette aide a pour effet de diminuer les coûts de production.

De ce fait, elle entre aussi dans la catégorie des aides au fonctionnement visées au paragraphe 3.7 des lignes directrices. Elle n'est non plus assortie d'aucune obligation de la part des bénéficiaires.

4.   CONCLUSION

En conséquence, il existe, à ce stade de l'évaluation préliminaire telle qu'elle est prévue à l'article 6 du règlement (CE) no 659/1999, des doutes sérieux sur la compatibilité de cette mesure d'aide avec le marché commun, tant en ce qui concerne l'aide en faveur du FPAP que l'aide en faveur des entreprises de pêche.

À la lumière des considérations qui précèdent, la Commission, agissant dans le cadre de la procédure prévue à l'article 88, paragraphe 2, du Traité CE, demande à la France de lui présenter ses observations et de lui fournir tous les renseignements nécessaires pour apprécier l'aide en cause, dans un délai d'un mois à compter de la réception de la présente lettre.

Par la présente, la Commission avise la France qu'elle informera les intéressés par la publication de la présente lettre et d'un résumé de celle-ci au Journal Officiel de l'Union européenne. Elle informera également les intéressés dans les pays de l'AELE signataires de l'accord EEE par la publication d'une communication dans le supplément EEE du Journal Officiel, ainsi que l'autorité de surveillance de l'AELE en leur envoyant une copie de la présente. Tous les intéressés susmentionnés seront invités à présenter leurs observations à compter d'un mois à compter de la date de cette publication.”

---

(1)  JO L 83 du 27.3.1999, p. 1.

1

(2)  JO C 307 du 17.12.2003, p. 11.

2

(3)  JO C 220 du 8.9.2005, p. 2.

3

(4)  Affaires C-482/99, France/Commission, arrêt de la Cour du 16 mai 2002 et C-345/02, Pearle BV, arrêt de la Cour de justice du 15 juillet 2004.

4

(5)  JO C 229 du 14.9.2004, p. 5.

5

(6)  Affaire C-345/02, Commission/France, arrêt de la Cour de justice du 15 juillet 2004.

6

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/35

---

Uprzednie zgłoszenie koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4114 — Lottomatica/GTECH)

(2006/C 91/06)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

| 1. | W dniu 7 kwietnia 2006 r. do Komisji wpłynęło zgłoszenie planowanej koncentracji, dokonane na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), zgodnie z którym przedsiębiorstwo Lottomatica S.p.A. („Lottomatica”, Włochy) kontrolowane przez De Agostini S.p.A. („De Agostini”, Włochy) nabywa kontrolę nad całością przedsiębiorstwa GTECH Holdings Corporation („GTECH”, USA) w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) wymienionego rozporządzenia w drodze zakupu akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 7 kwietnia 2006 r. do Komisji wpłynęło zgłoszenie planowanej koncentracji, dokonane na podstawie art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), zgodnie z którym przedsiębiorstwo Lottomatica S.p.A. („Lottomatica”, Włochy) kontrolowane przez De Agostini S.p.A. („De Agostini”, Włochy) nabywa kontrolę nad całością przedsiębiorstwa GTECH Holdings Corporation („GTECH”, USA) w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) wymienionego rozporządzenia w drodze zakupu akcji.

| 2. | Dziedziny działalności gospodarczej zainteresowanych przedsiębiorstw są następujące:






  — | przedsiębiorstwo Lottomatica prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie loterii i gier hazardowych a także usług płatności automatycznych we Włoszech, |
| --- | --- | --- |

2.

Dziedziny działalności gospodarczej zainteresowanych przedsiębiorstw są następujące:

—

przedsiębiorstwo Lottomatica prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie loterii i gier hazardowych a także usług płatności automatycznych we Włoszech,

| — | przedsiębiorstwo De Agostini prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie mediów, wydawniczej, finansowej i ubezpieczeniowej. |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo De Agostini prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie mediów, wydawniczej, finansowej i ubezpieczeniowej.

| — | przedsiębiorstwo GTECH prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie gier hazardowych i usług płatności automatycznych w skali światowej. |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo GTECH prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie gier hazardowych i usług płatności automatycznych w skali światowej.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, zastrzegając sobie jednocześnie prawo do ostatecznej decyzji w tej kwestii, iż zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres zastosowania rozporządzenia (WE) nr 139/2004. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, zastrzegając sobie jednocześnie prawo do ostatecznej decyzji w tej kwestii, iż zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres zastosowania rozporządzenia (WE) nr 139/2004.

| 4. | Komisja zaprasza zainteresowane strony trzecie do przedłożenia jej ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.
  Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Mogą one zostać nadesłane Komisji za pomocą faksu (na nr (32-2) 296 43 01 lub 296 72 44) lub listownie, z zaznaczonym numerem referencyjnym: COMP/M.4114 — Lottomatica/GTECH, na adres:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition, |
| Merger Registry |
| J-70 |
| B-1049 Bruxelles/Brussel |

4.

Komisja zaprasza zainteresowane strony trzecie do przedłożenia jej ewentualnych uwag o planowanej koncentracji.

Spostrzeżenia te muszą dotrzeć do Komisji nie później niż w ciągu 10 dni od daty niniejszej publikacji. Mogą one zostać nadesłane Komisji za pomocą faksu (na nr (32-2) 296 43 01 lub 296 72 44) lub listownie, z zaznaczonym numerem referencyjnym: COMP/M.4114 — Lottomatica/GTECH, na adres:

European Commission

Directorate-General for Competition,

Merger Registry

J-70

B-1049 Bruxelles/Brussel

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/36

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4121 — Allianz Group/Sofinim/United Broadcast Facilities)

(2006/C 91/07)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 22 marca 2006 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4121. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4121. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/36

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4172 — Barclays/Tuja)

(2006/C 91/08)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 30 marca 2006 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4172. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4172. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/37

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4130 — ENI/Grupo Amorim/CGD/GALP)

(2006/C 91/09)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 24 marca 2006 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4130. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4130. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/37

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4087 — Eiffage/Macquarie/APRR)

(2006/C 91/10)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 15 lutego 2006 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

| — | na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń, |
| --- | --- |

—

na stronie internetowej: Europa — Dyrekcja Generalna do spraw Konkurencji (http://europa.eu.int/comm/competition/mergers/cases/). Strona ta została wyposażona w różnorodne opcje wyszukiwania, takie jak spis firm, numerów spraw, dat oraz spis sektorów przemysłowych, które mogą być pomocne w znalezieniu poszczególnych decyzji w sprawach połączeń,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4087. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex) |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex, pod numerem dokumentu 32006M4087. EUR-Lex pozwala na dostęp on-line do dokumentacji prawa Europejskiego. (http://europa.eu.int/eur-lex/lex)

---

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 19.4.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 91/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 91/38

---

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

| — | w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)230 wersja ostateczna); |
| --- | --- |

—

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)230 wersja ostateczna);

| — | wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, eksploatacji i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II) drugiej generacji (COM(2005)236 wersja ostateczna), oraz |
| --- | --- |

—

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, eksploatacji i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II) drugiej generacji (COM(2005)236 wersja ostateczna), oraz

| — | wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w Państwach Członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)237 wersja ostateczna) |
| --- | --- |

—

wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w Państwach Członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)237 wersja ostateczna)

(2006/C 91/11)

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 286,

uwzględniając Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności art. 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności art. 41,

uwzględniając wniosek w sprawie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 otrzymany od Komisji w dniu 17 czerwca 2005 r.;

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

1.   WSTĘP

1.1.   Kontekst

System Informacyjny Schengen („SIS”) stanowi obejmujący terytorium całej UE system informatyczny utworzony jako środek wyrównawczy po zniesieniu kontroli na granicach wewnętrznych obszaru Schengen. SIS umożliwia właściwym organom w państwach członkowskich wymianę informacji wykorzystywanych w celu przeprowadzania kontroli osób i przedmiotów na granicach zewnętrznych lub na terytorium UE, a także w celu wydawania wiz i dokumentów pobytowych.

Konwencja z Schengen weszła w życie w roku 1995 jako umowa międzyrządowa. SIS, jako część konwencji z Schengen, został następnie włączony w ramy UE traktatem z Amsterdamu.

Nowy System Informacyjny Schengen II „drugiej generacji” zastąpi obecny system umożliwiając tym samym rozszerzenie obszaru Schengen na nowe państwa członkowskie UE. Zostaną również wprowadzone do niego nowe funkcje. Przepisy dotyczące Schengen, opracowane w ramach współpracy międzyrządowej, zostaną przekształcone w pełni w klasyczne instrumenty prawodawstwa europejskiego.

Dnia 1 czerwca 2005 r. Komisja Europejska przedłożyła trzy wnioski dotyczące utworzenia SIS II. Są to:

| — | wniosek dotyczący rozporządzenia opartego na tytule IV traktatu WE (wizy, azyl, imigracja oraz inne polityki związane ze swobodnym przepływem osób), obejmującego aspekty SIS II należące do pierwszego filaru (imigracja), dalej zwany „wnioskiem dotyczącym rozporządzenia”; |
| --- | --- |

—

wniosek dotyczący rozporządzenia opartego na tytule IV traktatu WE (wizy, azyl, imigracja oraz inne polityki związane ze swobodnym przepływem osób), obejmującego aspekty SIS II należące do pierwszego filaru (imigracja), dalej zwany „wnioskiem dotyczącym rozporządzenia”;

| — | wniosek dotyczący decyzji opartej na tytule VI traktatu UE (współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych), obejmującej aspekty SIS II należące do trzeciego filaru, dalej zwany „wnioskiem dotyczącym decyzji”; |
| --- | --- |

—

wniosek dotyczący decyzji opartej na tytule VI traktatu UE (współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych), obejmującej aspekty SIS II należące do trzeciego filaru, dalej zwany „wnioskiem dotyczącym decyzji”;

| — | wniosek dotyczący rozporządzenia opartego na tytule V (transport), poświęcony dostępowi organów odpowiedzialnych za rejestrację pojazdów do danych zawartych w SIS; ten wniosek zostanie omówiony osobno (zob. pkt 4.6 poniżej). |
| --- | --- |

—

wniosek dotyczący rozporządzenia opartego na tytule V (transport), poświęcony dostępowi organów odpowiedzialnych za rejestrację pojazdów do danych zawartych w SIS; ten wniosek zostanie omówiony osobno (zob. pkt 4.6 poniżej).

W tym kontekście warto wspomnieć, że w najbliższych miesiącach Komisja wyda komunikat dotyczący interoperacyjności i pogłębionej synergii pomiędzy systemami informacyjnymi UE (SIS, VIS, Eurodac).

SIS II składa się z centralnej bazy danych zwanej „Centralnym Systemem Informacyjnym Schengen” (CS-SIS), dla którego Komisja zapewnia zarządzanie operacyjne, powiązanej z krajowymi punktami dostępu określonymi przez każde państwo członkowskie (NI-SIS). Organy SIRENE zapewniają wymianę wszelkich informacji uzupełniających (informacje związane z wpisami do SIS II, ale nie zachowywane w SIS II).

Państwa członkowskie będą przekazywać do SIS II dane dotyczące osób poszukiwanych w celu aresztowania, wydania lub ekstradycji, w celu przeprowadzenia procedur sądowych, osób mających być umieszczone pod nadzorem lub wymagających szczególnych kontroli, osób, którym należy odmówić wjazdu na granicy zewnętrznej oraz przedmiotów zagubionych lub ukradzionych. Zespół danych zwany „wpisem” wprowadzony do SIS umożliwia właściwemu organowi identyfikację danej osoby lub przedmiotu.

W SIS II rozwinięto nowe cechy: poszerzony dostęp do SIS (Europol, Eurojust, prokuratorzy krajowi, organy odpowiedzialne za rejestrację pojazdów), wzajemne połączenia pomiędzy wpisami, dodanie nowych kategorii danych, w tym danych biometrycznych (odciski palców i zdjęcia) oraz platforma techniczna dzielona z Systemem Informacji Wizowej. Te nowe funkcje wywołały trwające już lata dyskusje na temat zmiany celu SIS, który z narzędzia kontroli ma się przekształcić w system sprawozdawczy i śledczy.

1.2.   Ogólna ocena wniosków

| 1. | Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) przyjmuje z zadowoleniem wniosek o wydanie opinii na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Jednak uwzględniając wiążący charakter art. 28 ust. 2, niniejsza opinia powinna zostać wspomniana w preambule omawianych tekstów. |
| --- | --- |

1.

Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) przyjmuje z zadowoleniem wniosek o wydanie opinii na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Jednak uwzględniając wiążący charakter art. 28 ust. 2, niniejsza opinia powinna zostać wspomniana w preambule omawianych tekstów.

| 2. | Istnieje kilka przyczyn, dla których EIOD z zadowoleniem przyjmuje omawiane wnioski. Przekształcenie struktury międzyrządowej w instrumenty prawodawstwa europejskiego ma kilka pozytywnych konsekwencji: zostanie wyjaśniona wartość prawna zasad rządzących SIS II (Trybunał Sprawiedliwości będzie właściwy do celów interpretacji instrumentu prawnego dotyczącego pierwszego filaru), Parlament Europejski zostanie przynajmniej częściowo zaangażowany w proces (choć na dość późnym etapie). |
| --- | --- |

2.

Istnieje kilka przyczyn, dla których EIOD z zadowoleniem przyjmuje omawiane wnioski. Przekształcenie struktury międzyrządowej w instrumenty prawodawstwa europejskiego ma kilka pozytywnych konsekwencji: zostanie wyjaśniona wartość prawna zasad rządzących SIS II (Trybunał Sprawiedliwości będzie właściwy do celów interpretacji instrumentu prawnego dotyczącego pierwszego filaru), Parlament Europejski zostanie przynajmniej częściowo zaangażowany w proces (choć na dość późnym etapie).

| 3. | Ponadto, co do treści, istotne partie omawianych wniosków dotyczą ochrony danych i w części zawierają one zadowalające zmiany w stosunku do sytuacji obecnej. W szczególności należy wspomnieć środki na rzecz ofiar kradzieży tożsamości, rozszerzenie zakresu rozporządzenia 45/2001 na przetwarzanie danych osobowych przez Komisję w ramach działalności objętej tytułem VI oraz lepszą definicję podstaw wprowadzania wpisów dotyczących osób w celu odmowy wjazdu. |
| --- | --- |

3.

Ponadto, co do treści, istotne partie omawianych wniosków dotyczą ochrony danych i w części zawierają one zadowalające zmiany w stosunku do sytuacji obecnej. W szczególności należy wspomnieć środki na rzecz ofiar kradzieży tożsamości, rozszerzenie zakresu rozporządzenia 45/2001 na przetwarzanie danych osobowych przez Komisję w ramach działalności objętej tytułem VI oraz lepszą definicję podstaw wprowadzania wpisów dotyczących osób w celu odmowy wjazdu.

| 4. | Jest również oczywiste, że podczas redagowania wniosków wykazano się wielką starannością; teksty są złożone, jednak odzwierciedla to złożoność systemu, do którego się odnoszą. Większość uwag zawartych w niniejszej opinii ma na celu wyjaśnienie lub uzupełnienie przepisów, co jednak nie będzie wymagało całkowitego przeredagowania tekstów. |
| --- | --- |

4.

Jest również oczywiste, że podczas redagowania wniosków wykazano się wielką starannością; teksty są złożone, jednak odzwierciedla to złożoność systemu, do którego się odnoszą. Większość uwag zawartych w niniejszej opinii ma na celu wyjaśnienie lub uzupełnienie przepisów, co jednak nie będzie wymagało całkowitego przeredagowania tekstów.

Mimo tych ogólnie rzecz biorąc pozytywnych uwag należy podnieść kilka zastrzeżeń w szczególności do następujących kwestii:

| 1. | Pod wieloma względami trudno jest określić, jakie były intencje autorów tekstu; przydatne byłoby załączenie uzasadnienia. Biorąc pod uwagę skomplikowanie omawianych dokumentów wydaje się to jedna z podstawowych kwestii. Brak uzasadnienia w niektórych przypadkach nie pozostawia czytelnikowi innej alternatywy jak zgadywanie. |
| --- | --- |

1.

Pod wieloma względami trudno jest określić, jakie były intencje autorów tekstu; przydatne byłoby załączenie uzasadnienia. Biorąc pod uwagę skomplikowanie omawianych dokumentów wydaje się to jedna z podstawowych kwestii. Brak uzasadnienia w niektórych przypadkach nie pozostawia czytelnikowi innej alternatywy jak zgadywanie.

| 2. | Ponadto z żalem stwierdza się brak studium oceny oddziaływania. Tego braku nie uzasadnia fakt, że pierwsze wersja systemu już działa, gdyż pomiędzy obiema wersjami występują znaczące różnice. Między innymi należałoby lepiej przemyśleć oddziaływanie wprowadzenia danych biometrycznych. |
| --- | --- |

2.

Ponadto z żalem stwierdza się brak studium oceny oddziaływania. Tego braku nie uzasadnia fakt, że pierwsze wersja systemu już działa, gdyż pomiędzy obiema wersjami występują znaczące różnice. Między innymi należałoby lepiej przemyśleć oddziaływanie wprowadzenia danych biometrycznych.

| 3. | Ramy prawne ochrony danych są wysoce skomplikowane; opierają się one na połączonym stosowaniu lex generalis i lex specialis. Należy zapewnić pełne zastosowanie istniejących ram prawnych ochrony danych ustanowionych dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem 45/2001 nawet po opracowaniu szczegółowych aktów prawnych w tej dziedzinie. Połączone stosowanie różnych instrumentów prawnych nie powinno prowadzić ani do rozbieżności w zasadniczych kwestiach pomiędzy systemami krajowymi, ani do obniżenia obecnego poziomu ochrony danych. |
| --- | --- |

3.

Ramy prawne ochrony danych są wysoce skomplikowane; opierają się one na połączonym stosowaniu lex generalis i lex specialis. Należy zapewnić pełne zastosowanie istniejących ram prawnych ochrony danych ustanowionych dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem 45/2001 nawet po opracowaniu szczegółowych aktów prawnych w tej dziedzinie. Połączone stosowanie różnych instrumentów prawnych nie powinno prowadzić ani do rozbieżności w zasadniczych kwestiach pomiędzy systemami krajowymi, ani do obniżenia obecnego poziomu ochrony danych.

| 4. | Dostęp do danych dla wielu nowych organów, niemieszczących się w ramach pierwotnego „celu kontroli osób i przedmiotów”, powinien być obwarowany ściślejszymi zabezpieczeniami. |
| --- | --- |

4.

Dostęp do danych dla wielu nowych organów, niemieszczących się w ramach pierwotnego „celu kontroli osób i przedmiotów”, powinien być obwarowany ściślejszymi zabezpieczeniami.

| 5. | Wnioski w istotnej części są oparte na innych instrumentach prawnych, nad którymi nadal toczą się prace (czasami nie istnieją nawet dotyczące ich wnioski). EIOD rozumie trudności wiążące się z tworzeniem prawa w tak złożonym i ciągle zmieniającym się środowisku; mimo to, mając na względzie skutki, jakie mogą ponieść zainteresowane osoby oraz związany z powyższym brak pewności prawnej, uważa, że taka sytuacja jest nie do przyjęcia. |
| --- | --- |

5.

Wnioski w istotnej części są oparte na innych instrumentach prawnych, nad którymi nadal toczą się prace (czasami nie istnieją nawet dotyczące ich wnioski). EIOD rozumie trudności wiążące się z tworzeniem prawa w tak złożonym i ciągle zmieniającym się środowisku; mimo to, mając na względzie skutki, jakie mogą ponieść zainteresowane osoby oraz związany z powyższym brak pewności prawnej, uważa, że taka sytuacja jest nie do przyjęcia.

| 6. | Nie do końca określony jest podział kompetencji pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją. Jasność jest wartością podstawową, konieczną nie tylko do sprawnego funkcjonowania systemu, ale także wymaganą w celu zapewnienia całościowego nadzoru nad systemem. |
| --- | --- |

6.

Nie do końca określony jest podział kompetencji pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją. Jasność jest wartością podstawową, konieczną nie tylko do sprawnego funkcjonowania systemu, ale także wymaganą w celu zapewnienia całościowego nadzoru nad systemem.

1.3.   Struktura opinii

Opinia ma następującą strukturę: po pierwsze, wyjaśnia podstawy prawne mające zastosowanie do SIS II. Następnie przechodzi do określenia celu SIS II oraz elementów, które znacząco różnią się od aktualnego systemu. W pkt 5 zawarto uwagi na temat ról odgrywanych odpowiednio przez Komisję i państwa członkowskie w funkcjonowaniu SIS II. Pkt 6 dotyczy praw osoby, której dotyczą dane, zaś pkt 7 dotyczy nadzoru na szczeblu krajowym i przeprowadzanego przez EIOD oraz współpracy pomiędzy nadzorującymi. Pkt 8 zawiera kilka uwag i propozycji możliwych zmian w kwestii bezpieczeństwa; pkt 9 i 10 dotyczą odpowiednio komitologii i interoperacyjności. Na końcu, we wnioskach podkreślono najważniejsze konkluzje płynące z każdego z punktów.

2.   ISTOTNE RAMY PRAWNE

2.1.   Istotne ramy ochrony danych zawartych w SIS II

Wniosek odwołuje się do dyrektywy 95/46/WE, konwencji 108 i rozporządzenia 45/2001 jako podstaw prawnych dotyczących ochrony danych. Istotne są również inne instrumenty.

W celu wyjaśnienia kontekstu i przypomnienia, jakie są podstawowe punkty odniesienia naszej analizy, należy wymienić następujące zagadnienia:

| — | W Europie poszanowanie życia prywatnego jest zapewnione od momentu przyjęcia w 1950 r. Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (zwanej dalej: „europejską konwencją praw człowieka” lub EKPC) przez Radę Europy. Art. 8 EKPC ustanawia „prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego”.
  Zgodnie z art. 8 ust. 2 jakakolwiek ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa jest dozwolona wyłącznie, jeżeli jest „przewidziana przez ustawę” oraz „konieczna w demokratycznym społeczeństwie” z uwagi na ochronę ważnych interesów. Według orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka warunki te spowodowały konieczność ustanowienia dodatkowych wymogów, takich jak: rodzaj podstawy prawnej dla ingerencji, proporcjonalność środków i konieczność odpowiedniego zabezpieczenia przed nadużyciami. |
| --- | --- |

—

W Europie poszanowanie życia prywatnego jest zapewnione od momentu przyjęcia w 1950 r. Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (zwanej dalej: „europejską konwencją praw człowieka” lub EKPC) przez Radę Europy. Art. 8 EKPC ustanawia „prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego”.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 jakakolwiek ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa jest dozwolona wyłącznie, jeżeli jest „przewidziana przez ustawę” oraz „konieczna w demokratycznym społeczeństwie” z uwagi na ochronę ważnych interesów. Według orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka warunki te spowodowały konieczność ustanowienia dodatkowych wymogów, takich jak: rodzaj podstawy prawnej dla ingerencji, proporcjonalność środków i konieczność odpowiedniego zabezpieczenia przed nadużyciami.

| — | Prawo do poszanowania życia prywatnego oraz ochrona danych osobowych zostały umieszczone później w art. 7 i 8 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 52 karty przewiduje się możliwość ograniczenia tych praw, o ile są spełnione warunki podobne do tych, które przewiduje art. 8 konwencji o ochronie praw człowieka. |
| --- | --- |

—

Prawo do poszanowania życia prywatnego oraz ochrona danych osobowych zostały umieszczone później w art. 7 i 8 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 52 karty przewiduje się możliwość ograniczenia tych praw, o ile są spełnione warunki podobne do tych, które przewiduje art. 8 konwencji o ochronie praw człowieka.

| — | Artykuł 6 ust. 2 traktatu o UE stanowi, że Unia respektuje prawa podstawowe gwarantowane w EKPC. |
| --- | --- |

—

Artykuł 6 ust. 2 traktatu o UE stanowi, że Unia respektuje prawa podstawowe gwarantowane w EKPC.

Trzy teksty mające bezpośrednie zastosowanie do wniosków dotyczących SIS II to:

| — | Konwencja nr 108 Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób fizycznych w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (zwana dalej „konwencją 108”) określiła podstawowe zasady ochrony osób z związku z przetwarzaniem danych osobowych. Wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały konwencję 108. Ma ona zastosowanie również do działań w obszarze policji i wymiaru sprawiedliwości. Konwencja 108 stanowi aktualnie podstawę systemu ochrony danych mającego zastosowanie do konwencji SIS wraz z rekomendacją nr R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. dotyczącą ochrony danych osobowych wykorzystywanych w sektorze policji. |
| --- | --- |

—

Konwencja nr 108 Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób fizycznych w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (zwana dalej „konwencją 108”) określiła podstawowe zasady ochrony osób z związku z przetwarzaniem danych osobowych. Wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały konwencję 108. Ma ona zastosowanie również do działań w obszarze policji i wymiaru sprawiedliwości. Konwencja 108 stanowi aktualnie podstawę systemu ochrony danych mającego zastosowanie do konwencji SIS wraz z rekomendacją nr R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. dotyczącą ochrony danych osobowych wykorzystywanych w sektorze policji.

| — | dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281, str. 31). Dyrektywa ta będzie dalej nazywana „dyrektywą 95/46/WE”. Należy zauważyć, że w większości państw członkowskich prawo krajowe wdrażające tę dyrektywę obejmuje również przetwarzanie danych w obszarze policji i wymiaru sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281, str. 31). Dyrektywa ta będzie dalej nazywana „dyrektywą 95/46/WE”. Należy zauważyć, że w większości państw członkowskich prawo krajowe wdrażające tę dyrektywę obejmuje również przetwarzanie danych w obszarze policji i wymiaru sprawiedliwości.

| — | rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8, str. 1). Rozporządzenie to będzie dalej nazywane „rozporządzeniem 45/2001”. |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8, str. 1). Rozporządzenie to będzie dalej nazywane „rozporządzeniem 45/2001”.

Interpretacja dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia 45/2001 musi po części zależeć od właściwego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka zgodnie z europejską konwencją praw człowieka (EKPC) z 1950 r. Innymi słowy, dyrektywa i rozporządzenie, w zakresie w jakim dotyczą przetwarzania danych osobowych mogącego prowadzić do naruszeń podstawowych wolności, a zwłaszcza prawa do prywatności, muszą być interpretowane w świetle praw podstawowych. Powyższe wynika również z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (1).

Dnia 4 października 2005 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (2) (dalej zwany „projektem decyzji ramowej”). Ta decyzja ramowa ma zastąpić konwencję 108 jako prawna rama odniesienia dla projektu decyzji o SIS II, która prawdopodobnie w tym kontekście będzie miała wpływ na system ochrony danych (zob. pkt 2.2.5 poniżej).

2.2.   System prawny ochrony danych SIS II

2.2.1.   Uwaga ogólna

Podstawa prawna niezbędna do zarządzania SIS II składa się z osobnych instrumentów; mimo to, jak określono w motywach, „nie narusza zasady, zgodnie z którą SIS II stanowi jeden odrębny system informacyjny, który powinien działać jako taki. Niektóre postanowienia tych instrumentów powinny być zatem identyczne”.

Struktura obydwóch omawianych dokumentów jest zasadniczo taka sama, przy czym rozdziały I-III w obydwu tekstach są właściwie identyczne. Fakt, że SIS II ma być postrzegany jako jeden system informacyjny oparty na dwu podstawach prawnych ma odzwierciedlenie w dość skomplikowanym systemie ochrony danych.

System ochrony danych został określony po części w samych wnioskach jako „lex specialis”, uzupełniony przez różne akty prawne służące jako odniesienie („lex generalis”) dla każdego sektora (Komisja, państwa członkowskie w pierwszym filarze, państwa członkowskie w trzecim filarze).

Taka struktura powoduje pytanie o sposób podejścia do wyspecjalizowanych zbiorów zasad w odniesieniu do prawa ogólnego. W tym przypadku EIOD uważa zasady szczegółowe za zastosowanie zasady ogólnej. W konsekwencji
  lex specialis musi zawsze być zgodne z lex generalis; rozwija ono lex generalis (uszczegóławia je lub dodaje elementy), ale nie stanowi wyjątku od niego.

Co do tego, jaka zasada powinna być stosowana w danym przypadku, pierwszeństwo ma lex specialis, lecz w wypadku jego braku lub niejasności, należy poczynić odniesienie do lex generalis.

Zgodnie z tą strukturą są możliwe trzy różne kombinacje lex generalis i lex specialis. Można je podsumować w następujący sposób.

2.2.2.   System mający zastosowanie do Komisji

Gdy zaangażowana jest Komisja, ma zastosowanie rozporządzenie 45/2001, również w tym, co dotyczy roli EIOD, niezależnie od tego, czy prowadzone działania należą do pierwszego (wniosek dotyczący rozporządzenia) czy trzeciego (wniosek dotyczący decyzji) filaru. Motyw 21 wniosku dotyczącego decyzji mówi: „Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 (...) ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Komisję, gdy przetwarzanie to odbywa się w ramach działalności, która w całości lub części wchodzi w zakres prawa wspólnotowego. Częściowo przetwarzanie danych osobowych w SIS II wchodzi w zakres prawodawstwa wspólnotowego.”

Istnieją dla tego praktyczne powody: w przypadku Komisji byłoby niezwykle trudne ustalenie, czy dane są przetwarzane w ramach działań objętych prawodawstwem dotyczących pierwszego czy też trzeciego filaru.

Ponadto zastosowanie jednego instrumentu prawnego do wszystkich działań Komisji w kontekście SIS II nie tylko jest bardziej zasadne z praktycznego punktu widzenia, ale też poprawia spójność (zapewniając, zgodnie z motywem 21 wniosku dotyczącego zaproponowanego rozporządzenia „spójne i jednolite stosowanie przepisów dotyczących ochrony podstawowych praw i swobód osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych”). Dlatego też EIOD z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję, że rozporządzenie 45/2001 ma zastosowanie do wszelkiej działalności Komisji związanej z przetwarzaniem danych w SIS II.

2.2.3.   System mający zastosowanie do państw członkowskich

Sytuacja państw członkowskich jest bardziej skomplikowana. Przetwarzanie danych osobowych w ramach stosowania wniosku dotyczącego rozporządzenia podlega samemu temu wnioskowi oraz dyrektywie 95/46/WE. Lektura motywu 14 wniosku dotyczącego rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości, że dyrektywę należy uważać za lex generalis, zaś rozporządzenie o SIS II za lex specialis. Niesie to za sobą skutki przedstawione poniżej.

Co do wniosku dotyczącego decyzji, stanowiącym odniesienie instrumentem prawnym dotyczącym ochrony danych (lex generalis) jest konwencja 108, co pociąga za sobą istotne różnice w niektórych punktach systemów ochrony danych odnoszących się do pierwszego i trzeciego filaru.

2.2.4.   Wpływ na poziom ochrony danych

Jako ogólny komentarz do architektury ochrony danych EIOD podkreśla następujące kwestie:

| — | Zastosowanie wniosku dotyczącego rozporządzenia jako lex specialis w stosunku do dyrektywy 95/46/WE (i, podobnie, zastosowanie wniosku dotyczącego decyzji jako lex specialis w stosunku do konwencji 108) nie powinno w żadnym wypadku prowadzić do obniżenia poziomu ochrony danych zapewnianego na mocy tej dyrektywy lub konwencji. EIOD sporządzi w tym celu odpowiednie zalecenia (zob. na przykład prawo do środków odwoławczych). |
| --- | --- |

—

Zastosowanie wniosku dotyczącego rozporządzenia jako lex specialis w stosunku do dyrektywy 95/46/WE (i, podobnie, zastosowanie wniosku dotyczącego decyzji jako lex specialis w stosunku do konwencji 108) nie powinno w żadnym wypadku prowadzić do obniżenia poziomu ochrony danych zapewnianego na mocy tej dyrektywy lub konwencji. EIOD sporządzi w tym celu odpowiednie zalecenia (zob. na przykład prawo do środków odwoławczych).

| — | Podobnie, wynikiem połączonego stosowania instrumentów prawnych nie może być obniżenie poziomu ochrony danych zapewnionego na mocy obowiązującej konwencji z Schengen (zob. na przykład uwagi dot. art. 13 dyrektywy 95/46/WE zamieszczone poniżej). |
| --- | --- |

—

Podobnie, wynikiem połączonego stosowania instrumentów prawnych nie może być obniżenie poziomu ochrony danych zapewnionego na mocy obowiązującej konwencji z Schengen (zob. na przykład uwagi dot. art. 13 dyrektywy 95/46/WE zamieszczone poniżej).

| — | Zastosowanie dwóch różnych instrumentów, choć konieczne ze względu na ramy prawa europejskiego, nie powinno prowadzić do nieuzasadnionych rozbieżności pomiędzy ochroną danych osób, których te dane dotyczą w zależności od typu przetwarzanych danych. Należy tego w miarę możliwości unikać. Poniższe zalecenia mają również na celu zapewnienie jak największej spójności (zob. na przykład uprawnienia krajowych organów nadzorczych). |
| --- | --- |

—

Zastosowanie dwóch różnych instrumentów, choć konieczne ze względu na ramy prawa europejskiego, nie powinno prowadzić do nieuzasadnionych rozbieżności pomiędzy ochroną danych osób, których te dane dotyczą w zależności od typu przetwarzanych danych. Należy tego w miarę możliwości unikać. Poniższe zalecenia mają również na celu zapewnienie jak największej spójności (zob. na przykład uprawnienia krajowych organów nadzorczych).

| — | Ramy prawne są tak złożone, że bardzo prawdopodobne jest zajście nieporozumień podczas ich praktycznego stosowania. W niektórych przypadkach trudno jest zauważyć sposób współdziałania lex generalis i lex specialis i zasadne byłoby jego wyjaśnienie w omawianych wnioskach. Ponadto, w tym skomplikowanym środowisku prawnym, bardzo pomocna jest sugestia ze strony wspólnego organu nadzorczego Schengen wyrażona w opinii dotyczącej proponowanej podstawy prawnej dla SIS II (z 27 września 2005 r.), by opracować „vademecum” wymieniające wszystkie istniejące prawa mające związek z SIS II wraz z jasno określoną hierarchią możliwych do zastosowania aktów prawnych. |
| --- | --- |

—

Ramy prawne są tak złożone, że bardzo prawdopodobne jest zajście nieporozumień podczas ich praktycznego stosowania. W niektórych przypadkach trudno jest zauważyć sposób współdziałania lex generalis i lex specialis i zasadne byłoby jego wyjaśnienie w omawianych wnioskach. Ponadto, w tym skomplikowanym środowisku prawnym, bardzo pomocna jest sugestia ze strony wspólnego organu nadzorczego Schengen wyrażona w opinii dotyczącej proponowanej podstawy prawnej dla SIS II (z 27 września 2005 r.), by opracować „vademecum” wymieniające wszystkie istniejące prawa mające związek z SIS II wraz z jasno określoną hierarchią możliwych do zastosowania aktów prawnych.

Podsumowując, niniejsza opinia będzie miała na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony danych, spójności i jasności w celu zapewnienia osobie, której dotyczą przetwarzane dane, niezbędnej pewności prawnej.

2.2.5.   Wpływ projektu decyzji ramowej na ochronę danych w obrębie trzeciego filaru

Konwencja 108 jako stanowiący odniesienie instrument dotyczący ochrony danych dla projektu decyzji o SIS II zostanie zastąpiona przez decyzję ramową w sprawie ochrony danych w trzecim filarze (3). Nie wspomniano o tym we wniosku, ale wynika to z wniosku dotyczącego decyzji ramowej. Jego art. 34 ust. 2 stanowi, że „wszelkie odniesienia do konwencji nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych z dnia 28 stycznia 1981 r. należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji ramowej”. EIOD w najbliższych tygodniach wyda opinię dotyczącą projektu decyzji ramowej i z tego też powodu nie przeprowadzi jej szczegółowej analizy w niniejszej opinii. Mimo to w miejscach, w których zastosowanie decyzji ramowej prawdopodobnie znacząco wpłynie na system ochrony danych SIS II, zostanie to jasno wspomniane.

2.2.6.   Stosowanie art. 13 dyrektywy 95/46/WE oraz art. 9 konwencji 108

Art. 13 dyrektywy 95/46/WE oraz art. 9 konwencji 108 dają państwom członkowskim możliwość podjęcia środków legislacyjnych w celu zawężenia zakresu obowiązków i praw w nich przewidzianych, gdy takie ograniczenie stanowi środek konieczny do ochrony innych ważnych interesów (np. bezpieczeństwa narodowego, obrony, bezpieczeństwa publicznego) (4).

W motywach obydwu wniosków dotyczących rozporządzenia i decyzji wspomina się o tym, że państwa członkowskie mogą skorzystać z tej możliwości podczas wdrażania wniosków na poziomie krajowym. W takim przypadku należy zastosować podwójne sprawdzenie: zastosowanie art. 13 dyrektywy 95/46/WE musi być zgodne z art. 8 EKPC oraz nie powinno prowadzić do obniżenia obecnego poziomu ochrony danych.

Jest to tym bardziej istotne w przypadku SIS II, gdyż system musi być przewidywalny. Jako że państwa członkowskie mają dostęp do danych, musi istnieć możliwość w miarę pewnego poznania sposobu ich przetwarzania na szczeblu krajowym.

Obawy budzi zwłaszcza jeden element, gdyż wnioski mogłyby z jego powodu doprowadzić do obniżenia dotychczasowego poziomu ochrony danych. Art. 102 konwencji z Schengen przewiduje system, w którym wykorzystanie danych jest ściśle uregulowane i ograniczone, nawet w prawie krajowym („Wszelkie wykorzystanie danych, które nie jest zgodne z ustępami 1-4, uznaje się za niewłaściwe wykorzystanie zgodnie z prawem krajowym każdej z Umawiających się Stron.”). Zarówno dyrektywa 95/46/WE, jak i konwencja 108 przewidują jednak możliwość wprowadzenia wyjątków, między innymi od zasady ograniczenia celu, do prawa krajowego. Skorzystanie z tej możliwości stanowiłoby rozbieżność w stosunku do obecnego systemu przewidzianego konwencją z Schengen, zgodnie z którą ustawodawstwo krajowe nie może odbiegać od fundamentalnej zasady ograniczenia celu i zakresu wykorzystania.

Przyjęcie decyzji ramowej nie zmieniłoby powyższego; problemem jest raczej utrzymanie zasady ścisłego ograniczenia celu w odniesieniu do przetwarzania danych SIS II niż zapewnienie, że dane będą przetwarzane zgodnie z decyzją ramową.

EIOD proponuje wprowadzenie do wniosków dotyczących SIS II (tj. do art. 21 wniosku dotyczącego rozporządzenia oraz do art. 40 wniosku dotyczącego decyzji) przepisu o skutku równoważnym skutkowi art. 102 ust. 4 konwencji z Schengen, ograniczającego możliwość wykorzystywania przez państwa członkowskie danych nieprzewidzianych w tekstach dotyczących SIS II. Inną możliwością jest jednoznaczne ograniczenie we wniosku dotyczącym decyzji oraz we wniosku dotyczącym rozporządzenia zakresu wyjątków, które mogą zostać zastosowane zgodnie z art. 13 dyrektywy lub art. 6 konwencji, określając na przykład, że państwa członkowskie mogą ograniczyć wyłącznie prawa dostępu i informacji, lecz nie zasady jakości danych.

3.   CEL

Zgodnie z art. 1 obydwu omawianych dokumentów („Utworzenie i ogólny cel SIS II”) SIS II jest tworzony „celem umożliwienia właściwym organom państw członkowskich wymiany informacji do celów kontroli osób i przedmiotów” oraz „przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w obszarze bez kontroli granic wewnętrznych pomiędzy państwami członkowskimi”.

Cel SIS II został określony w sposób dość schematyczny; powyższe przepisy same w sobie nie określają precyzyjnie, co ten cel obejmuje (oznacza).

Cel SIS II wydaje się dużo szerszy niż cel obecnego SIS, określony w art. 92 konwencji z Schengen, który odnosi się szczególnie do „(...) dostępu do wpisów dotyczących osób i majątku w celach kontroli granicznej oraz innych kontroli policyjnych i celnych (...) oraz, w przypadku szczególnej kategorii wpisów, określonych w art. 96, w celach wydawania wiz, dokumentów pobytowych i wykonywania przepisów prawnych o cudzoziemcach (...)”.

Ten szerszy cel wynika również z dodania do SIS II nowych funkcji i możliwości dostępu, które nie są zgodne z pierwotnym celem kontroli osób i przedmiotów, lecz raczej charakteryzują narzędzie śledcze. W szczególności przewidziano dostęp dla organów, które będą wykorzystywać dane SIS II dla własnych celów, nie zaś dla realizacji celów SIS II (zob. poniżej); powszechne będą wzajemne połączenia pomiędzy wpisami, co jest typową cechą policyjnych narzędzi śledczych.

Nasuwają się także pytania związane z wyszukiwarką biometryczną, która ma zostać opracowana w najbliższych latach, umożliwiając przeszukiwanie systemu, co wykracza poza potrzeby systemu kontroli.

Podsumowując, zakres omawianych wniosków jest o wiele szerszy od zakresu istniejących ram prawnych. Wymaga to dodatkowych zabezpieczeń. W związku z tym EIOD skupi swą analizę raczej na funkcjach i innych elementach składowych SIS II niż na samej szerokiej definicji zawartej w art. 1.

4.   ZNACZĄCE ZMIANY W SIS II

W tym rozdziale skupiono się przede wszystkim na nowych elementach, które wnosi ze sobą SIS II, mianowicie na wprowadzeniu danych biometrycznych, nowej koncepcji dostępu, szczególnie dostępu dla Europolu i Eurojustu oraz organów odpowiedzialnych za rejestrację pojazdów, wzajemnych powiązaniach między wpisami oraz na dostępie różnych organów do danych dotyczących imigracji.

4.1.   Dane biometryczne

Wnioski dotyczące SIS II wprowadzają możliwość przetwarzania nowej kategorii danych, która wymaga szczególnej uwagi: danych biometrycznych. Jak EIOD podkreślił w swojej wcześniejszej opinii dotyczącej Systemu Informacji Wizowej (5), wrażliwy charakter danych biometrzycznych wymaga szczególnych zabezpieczeń, które nie zostały ujęte we wnioskach dotyczących SIS II.

Ogólnie rzecz biorąc, tendencja do wykorzystywania danych biometrycznych w obejmujących całe terytorium UE systemach informacyjnych (VIS, EURODAC, system informacji o prawach jazdy itd.) stale rośnie, nie towarzyszy jej jednak szczegółowa refleksja dotycząca związanego z tymi systemami ryzyka oraz wymaganych zabezpieczeń.

Ta potrzeba głębszej refleksji została również podkreślona w ostatniej rezolucji z Międzynarodowej Konferencji Rzeczników Ochrony Danych w Montreux (6) dotyczącej danych biometrycznych. Jak dotąd wartość dodana opracowywania norm była skupiona wyłącznie na rosnącej interoperacyjności pomiędzy systemami, nie zaś na poprawie jakości procesów biometrycznych.

Wskazane byłoby stworzenie zestawu wspólnych obowiązków lub wymogów związanych ze specyfiką tych danych, a także wspólnej metodologii ich wdrażania. Takie wspólne wymogi mogłyby zawierać w szczególności następujące elementy (ich potrzeba jest widoczna we wnioskach dotyczących SIS II):

| — | nakierowana ocena oddziaływania: należy podkreślić, że wnioski nie zostały poddane ocenie oddziaływania zastosowania danych biometrycznych (7). |
| --- | --- |

—

nakierowana ocena oddziaływania: należy podkreślić, że wnioski nie zostały poddane ocenie oddziaływania zastosowania danych biometrycznych (7).

| — | nacisk na procedurę wpisywania: źródło danych biometrycznych i sposób ich zbierania nie zostały szczegółowo opisane. Wpisywanie stanowi kluczowy element całościowego procesu identyfikacji biometrycznej i nie może zostać zdefiniowany wyłącznie w załącznikach lub podczas dalszych dyskusji w podgrupach, gdyż bezpośrednio warunkuje ono końcowe rezultaty procesu, tj. poziom błędu fałszywego odrzucenia (FRR) lub błędu fałszywego przyjęcia (FAR). |
| --- | --- |

—

nacisk na procedurę wpisywania: źródło danych biometrycznych i sposób ich zbierania nie zostały szczegółowo opisane. Wpisywanie stanowi kluczowy element całościowego procesu identyfikacji biometrycznej i nie może zostać zdefiniowany wyłącznie w załącznikach lub podczas dalszych dyskusji w podgrupach, gdyż bezpośrednio warunkuje ono końcowe rezultaty procesu, tj. poziom błędu fałszywego odrzucenia (FRR) lub błędu fałszywego przyjęcia (FAR).

| — | podkreślenie poziomu dokładności: wykorzystanie danych biometrycznych w celu identyfikacji (porównywanie jednostki ze zbiorem) przedstawione we wnioskach jako przyszłe wdrożenie „wyszukiwarki biometrycznej” jest problematyczne, gdyż wyniki tego procesu są mniej dokładne niż wykorzystanie danych biometrycznych w celu uwierzytelnienia lub kontroli (porównywanie jednostki z jednostką). Identyfikacja biometryczna nie powinna więc stanowić jedynego sposobu identyfikacji lub jedynego klucza dostępu do informacji. |
| --- | --- |

—

podkreślenie poziomu dokładności: wykorzystanie danych biometrycznych w celu identyfikacji (porównywanie jednostki ze zbiorem) przedstawione we wnioskach jako przyszłe wdrożenie „wyszukiwarki biometrycznej” jest problematyczne, gdyż wyniki tego procesu są mniej dokładne niż wykorzystanie danych biometrycznych w celu uwierzytelnienia lub kontroli (porównywanie jednostki z jednostką). Identyfikacja biometryczna nie powinna więc stanowić jedynego sposobu identyfikacji lub jedynego klucza dostępu do informacji.

| — | procedura awaryjna: powinny zostać wdrożone gotowe do wykorzystania procedury awaryjne mające na celu poszanowanie godności osób, które mogły zostać błędnie zidentyfikowane, oraz uniknięcie przerzucenia na te osoby ciężaru niedoskonałości systemu. |
| --- | --- |

—

procedura awaryjna: powinny zostać wdrożone gotowe do wykorzystania procedury awaryjne mające na celu poszanowanie godności osób, które mogły zostać błędnie zidentyfikowane, oraz uniknięcie przerzucenia na te osoby ciężaru niedoskonałości systemu.

Wykorzystanie danych biometrycznych bez właściwej uprzedniej zgody zdradza również zbytnie poleganie na wiarygodności tych danych. Dane biometryczne „żyją” i ewoluują z czasem; próbki przechowywane w bazie danych stanowią jedynie zapis chwilowego stanu dynamicznego elementu. Ich aktualność nie jest absolutna i musi być kontrolowana. Dokładność danych biometrycznych musi być zawsze rozpatrywana z perspektywy innych elementów, gdyż nigdy nie jest ona wartością absolutną.

Możliwe wykorzystanie danych znajdujących się w SIS II do celów śledztwa stanowi poważne ryzyko dla osoby, której dotyczą dane, jeżeli przywiązuje się większą lub nadmierną rolę do dowodów biometrycznych, jak przedstawiono w poprzednich przypadkach (8).

Dlatego też we wnioskach należy przedstawić faktyczne możliwości wykorzystania danych biometrycznych w celu identyfikacji oraz wpłynąć na zwiększenie zrozumienia tych możliwości.

4.2.   Dostęp do danych zawartych w SIS II

4.2.1   Nowa wizja dostępu

Dla każdego wpisu określa się organy, które mają dostęp do danych SIS. Zasadniczo dla udostępnienia danych SIS stosuje się podwójne sprawdzenie: dane udostępnia się organom w pełnej zgodności z ogólnym celem SIS oraz ze szczegółowym celem każdego wpisu.

Wynika to z definicji wpisu, znajdującej się zarówno we wniosku dotyczącym rozporządzenia, jak i we wniosku dotyczącym decyzji (art. 3 ust. 1 obydwu instrumentów: „wpis” oznacza zbiór danych wprowadzonych do SIS II umożliwiający właściwym organom zidentyfikowanie osoby lub przedmiotu w związku z konkretnym planowanym działaniem). Art. 39 ust. 3 wniosku dotyczącego decyzji wzmacnia ten punkt widzenia, stanowiąc: „Dane określone w ust. 1 można wykorzystywać wyłącznie w celu identyfikacji osoby w celu podjęcia szczególnego działania zgodnie z niniejszą decyzją.” Pod tym względem SIS II nadal prezentuje cechy systemu „trafienie/brak trafienia”, w którym każdy wpis jest sporządzany w określonym celu (wydanie osoby, odmowa wjazdu...).

Wykorzystanie danych SIS przez organy posiadające dostęp do tych danych de facto podlega ograniczeniom, gdyż organy te zasadniczo mają do nich dostęp wyłącznie w celu przeprowadzenia określonych działań.

Niektóre opcje dostępu przewidziane w nowych wnioskach nie są jednak spójne z powyższym; właściwie ich celem jest zapewnienie organowi informacji, nie pozwalając mu jednak na identyfikację osoby i podjęcie działania przewidzianego we wpisie.

Dotyczy to zwłaszcza:

| — | dostępu do danych dotyczących imigracji przez organy udzielające azylu; |
| --- | --- |

—

dostępu do danych dotyczących imigracji przez organy udzielające azylu;

| — | dostępu do danych dotyczących imigracji przez organy przyznające status uchodźcy; |
| --- | --- |

—

dostępu do danych dotyczących imigracji przez organy przyznające status uchodźcy;

| — | dostępu Europolu do wpisów o ekstradycji, niejawnym nadzorze i skradzionych dokumentach; |
| --- | --- |

—

dostępu Europolu do wpisów o ekstradycji, niejawnym nadzorze i skradzionych dokumentach;

| — | dostępu do danych o ekstradycji i dotyczących miejsca pobytu przez Eurojust. |
| --- | --- |

—

dostępu do danych o ekstradycji i dotyczących miejsca pobytu przez Eurojust.

Wszystkie te organy mają te same cechy w stosunku do danych znajdujących się w SIS II:

nie są w stanie podjąć szczególnych działań określonych w definicji wpisu. Dane są im udostępniane jako źródło informacji do ich własnych celów.

Wśród tych organów należy również rozróżnić te, które mają dostęp do danych do realizacji własnych, ale raczej konkretnych celów, oraz te (mianowicie Europol i Eurojust), dla których w ogóle nie określono celu dostępu. Przykładowo organy udzielające azylu mają dostęp do danych w szczególnym celu, nawet jeżeli nie jest to cel określony we wpisie. Mogą one mieć dostęp do danych o imigracji „w celu ustalenia, czy osoba ubiegająca się o azyl przebywa nielegalnie w innym państwie członkowskim”. Jednak Europol i Eurojust mają dostęp do danych zawartych w pewnych kategoriach wpisów, „co jest niezbędne do wykonywania ich zadań”.

Podsumowując, dostęp do danych zawartych w SIS II jest przyznawany w trzech sytuacjach:

| — | dla przeprowadzenia działań przewidzianych we wpisie; |
| --- | --- |

—

dla przeprowadzenia działań przewidzianych we wpisie;

| — | w celu innym niż cel SIS II, lecz dobrze wpisującym się w treść wniosków; |
| --- | --- |

—

w celu innym niż cel SIS II, lecz dobrze wpisującym się w treść wniosków;

| — | w celu innym niż cel SIS II, lecz niesprecyzowanym. |
| --- | --- |

—

w celu innym niż cel SIS II, lecz niesprecyzowanym.

EIOD jest zdania, że im ogólniejszy jest cel dostępu, tym ściślejsze powinny być zabezpieczenia, jakie należy wdrożyć. Poniżej szczegółowo opisano istniejące ogólne zabezpieczenia; następnie zostanie omówiona szczególna sytuacja Europolu i Eurojustu.

4.2.2.   Warunki udzielenia dostępu

| 1. | W każdym przypadku dostępu udziela się wyłącznie, jeżeli jest on zgodny z ogólnym celem SIS II i spójny z jego podstawą prawną.

  Oznacza to w praktyce, że dostęp do danych o imigracji zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia musi wspierać realizację polityk związanych z przepływem osób jako częścią dorobku prawnego Schengen.
  Podobnie dostęp do wpisów określony w decyzji ma na celu wspieranie współpracy operacyjnej pomiędzy organami policji i sądownictwa w sprawach karnych.
  Zgodnie z powyższym EIOD zwraca uwagę na rozdział związany z dostępem do SIS II przez służby odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych (zob. pkt 4.6 poniżej). |
| --- | --- |

1.

W każdym przypadku dostępu udziela się wyłącznie, jeżeli jest on zgodny z ogólnym celem SIS II i spójny z jego podstawą prawną.

Oznacza to w praktyce, że dostęp do danych o imigracji zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia musi wspierać realizację polityk związanych z przepływem osób jako częścią dorobku prawnego Schengen.

Podobnie dostęp do wpisów określony w decyzji ma na celu wspieranie współpracy operacyjnej pomiędzy organami policji i sądownictwa w sprawach karnych.

Zgodnie z powyższym EIOD zwraca uwagę na rozdział związany z dostępem do SIS II przez służby odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych (zob. pkt 4.6 poniżej).

| 2. | Należy dowieść potrzeby dostępu do SIS II oraz niemożliwości czy znacznych trudności wiążących się ze zdobyciem danych za pomocą innych, mniej inwazyjnych środków. Powinno to zostać ujęte w uzasadnieniu, którego, jak wspomniano powyżej, niestety brakuje. |
| --- | --- |

2.

Należy dowieść potrzeby dostępu do SIS II oraz niemożliwości czy znacznych trudności wiążących się ze zdobyciem danych za pomocą innych, mniej inwazyjnych środków. Powinno to zostać ujęte w uzasadnieniu, którego, jak wspomniano powyżej, niestety brakuje.

| 3. | Sposób wykorzystania danych musi zostać jasno zdefiniowany, wraz ze wszystkimi ograniczeniami.

  Na przykład organy udzielające azylu mogą mieć dostęp do danych o imigracji „w celu ustalenia, czy osoba ubiegająca się o azyl przebywa nielegalnie w innym państwie członkowskim”. Jednak Europol i Eurojust mają dostęp do danych zawartych w pewnych kategoriach wpisów, „co jest niezbędne do wykonywania ich zadań”: określenie do nie jest wystarczająco szczegółowe (zob. poniżej). |
| --- | --- |

3.

Sposób wykorzystania danych musi zostać jasno zdefiniowany, wraz ze wszystkimi ograniczeniami.

Na przykład organy udzielające azylu mogą mieć dostęp do danych o imigracji „w celu ustalenia, czy osoba ubiegająca się o azyl przebywa nielegalnie w innym państwie członkowskim”. Jednak Europol i Eurojust mają dostęp do danych zawartych w pewnych kategoriach wpisów, „co jest niezbędne do wykonywania ich zadań”: określenie do nie jest wystarczająco szczegółowe (zob. poniżej).

| 4. | Warunki dostępu muszą być jasno zdefiniowane i ograniczone. W szczególności wewnątrz wspomnianych organizacji wyłącznie służby, które muszą korzystać z danych zawartych w SIS II, powinny mieć do nich dostęp. To zobowiązanie określone w art. 40 wniosku dotyczącego decyzji oraz w art. 21 ust. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia powinno zostać uzupełnione zobowiązaniem organów krajowych do sporządzenia aktualizowanej listy osób mających prawo dostępu do SIS II. To samo powinno dotyczyć Europolu i Eurojustu. |
| --- | --- |

4.

Warunki dostępu muszą być jasno zdefiniowane i ograniczone. W szczególności wewnątrz wspomnianych organizacji wyłącznie służby, które muszą korzystać z danych zawartych w SIS II, powinny mieć do nich dostęp. To zobowiązanie określone w art. 40 wniosku dotyczącego decyzji oraz w art. 21 ust. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia powinno zostać uzupełnione zobowiązaniem organów krajowych do sporządzenia aktualizowanej listy osób mających prawo dostępu do SIS II. To samo powinno dotyczyć Europolu i Eurojustu.

| 5. | Fakt, że organy te mają dostęp do danych zawartych w SIS II nie może stanowić podstawy do wpisywania lub przechowywania danych w systemie, jeżeli nie są one przydatne dla wpisu, którego część stanowią. Nie można dodawać nowych kategorii danych tylko dlatego, że byłoby to z korzyścią dla innych systemów informacyjnych. Na przykład art. 39 wniosku dotyczącego decyzji przewiduje wprowadzanie do wpisów danych dotyczących organu dokonującego wpisu. Te dane nie są konieczne do wykonania działania (aresztowania, nadzoru...), a jedynym powodem ich wprowadzenia byłyby prawdopodobne korzyści dla Europolu lub Eurojustu. Należy podać jasne uzasadnienie dla przetwarzania takich danych. |
| --- | --- |

5.

Fakt, że organy te mają dostęp do danych zawartych w SIS II nie może stanowić podstawy do wpisywania lub przechowywania danych w systemie, jeżeli nie są one przydatne dla wpisu, którego część stanowią. Nie można dodawać nowych kategorii danych tylko dlatego, że byłoby to z korzyścią dla innych systemów informacyjnych. Na przykład art. 39 wniosku dotyczącego decyzji przewiduje wprowadzanie do wpisów danych dotyczących organu dokonującego wpisu. Te dane nie są konieczne do wykonania działania (aresztowania, nadzoru...), a jedynym powodem ich wprowadzenia byłyby prawdopodobne korzyści dla Europolu lub Eurojustu. Należy podać jasne uzasadnienie dla przetwarzania takich danych.

| 6. | Okres zatrzymywania danych nie może zostać przedłużony, jeżeli nie jest to konieczne do celów, dla których dokonano wpisu. Oznacza to, że nawet gdy Europol lub Eurojust mają dostęp do danych, nie jest to wystarczającym powodem, by przechowywać je w systemie (na przykład po ekstradycji osoby poszukiwanej dane powinny zostać usunięte, nawet jeżeli mogłyby być przydatne dla Europolu). Konieczny będzie szczegółowy nadzór stosowania powyższego przez organy krajowe. |
| --- | --- |

6.

Okres zatrzymywania danych nie może zostać przedłużony, jeżeli nie jest to konieczne do celów, dla których dokonano wpisu. Oznacza to, że nawet gdy Europol lub Eurojust mają dostęp do danych, nie jest to wystarczającym powodem, by przechowywać je w systemie (na przykład po ekstradycji osoby poszukiwanej dane powinny zostać usunięte, nawet jeżeli mogłyby być przydatne dla Europolu). Konieczny będzie szczegółowy nadzór stosowania powyższego przez organy krajowe.

4.2.3.   Dostęp Europolu i Eurojustu

a)   Podstawy dostępu

Dostęp Europolu i Eurojustu do niektórych danych SIS był już dyskutowany przed jego wprowadzeniem decyzją Rady z 24 lutego 2005 r. (9). Wśród wszystkich organów mających dostęp do danych do realizacji własnych celów Europol i Eurojust korzystają z dostępu na najbardziej liberalnych warunkach. Choć wykorzystanie tych danych zostało opisane w rozdziale XII decyzji, zwłaszcza podstawy udzielenia dostępu nie zostały wystarczająco dobrze opracowane. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że zadania Europolu i Eurojustu prawdopodobnie z czasem będą ewoluować.

EIOD wzywa Komisję do ścisłego zdefiniowania zadań, których wykonywanie usprawiedliwiałoby dostęp Europolu i Eurojustu do danych.

b)   Ograniczenie danych

W celu ograniczenia „połowów informacji” przez Europol i Eurojust oraz zapewnienia, że mają one jedynie dostęp do danych „niezbędnych do wykonywania ich zadań” wspólny organ nadzorczy Schengen w opinii z dnia 27 września 2005 r. dotyczącej wniosków w sprawie SIS II zasugerował ograniczenie dostępu Europolu i Eurojustu do danych dotyczących osób, których nazwisko znajduje się już w ich aktach. To gwarantowałoby konsultowanie wyłącznie wpisów istotnych dla tych instytucji. EIOD popiera to zalecenie.

c)   Aspekty związane z bezpieczeństwem

EIOD z zadowoleniem przyjmuje obowiązek rejestrowania wszystkich operacji przeprowadzanych w systemie przez Europol i Eurojust oraz zakaz kopiowania lub zapisywania części systemu.

Art. 56 wniosku dotyczącego decyzji przewiduje „jeden lub dwa” punkty dostępu dla Europolu i Eurojustu. Choć zrozumiałe jest, że państwo członkowskie może potrzebować więcej niż jednego punktu dostępu, ze względu na decentralizację właściwych organów, status i działalność Europolu i Eurojustu nie usprawiedliwiają takiego wniosku. Należy podkreślić również, że z punktu widzenia bezpieczeństwa mnożenie punktów dostępu zwiększa ryzyko nadużyć i dlatego powinno być ściśle i spójnie uzasadnione. Dlatego też, w obliczu braku przekonujących argumentów, EIOD proponuje zapewnić Europolowi i Eurojustowi tylko jeden punkt dostępu.

4.3.   Wzajemne powiązania między wpisami

Art. 26 rozporządzenia i art. 46 decyzji przewidują, że państwa członkowskie mogą tworzyć połączenia pomiędzy wpisami zgodnie z prawodawstwem krajowym w celu ustanowienia związku pomiędzy dwoma lub więcej wpisami.

Chociaż połączenia pomiędzy wpisami mogą z pewnością być użyteczne dla kontroli (np. nakaz aresztowania złodzieja samochodów może być połączony z wpisem dotyczącym skradzionego pojazdu), wprowadzenie takich połączeń jest bardzo typową cechą policyjnych narzędzi śledczych.

Połączenia między wpisami mogą mieć większy wpływ na prawa osoby, której dotyczą, gdyż osoba ta nie będzie dłużej „oceniania” na podstawie danych odnoszących się bezpośrednio do niej, lecz na podstawie jej możliwych powiązań z innymi osobami. Osoby, których dane zostały powiązane z danymi dotyczącymi przestępców lub osób poszukiwanych, mogą być traktowane z większą nieufnością niż inne. Ponadto połączenia między wpisami stanowią przedłużenie możliwości dochodzeniowych SIS, gdyż umożliwią rejestrowanie domniemanych band lub sieci (jeżeli, na przykład, dane dotyczące nielegalnych imigrantów zostaną połączone z danymi dotyczącymi handlarzy ludźmi). W dodatku konsekwencją faktu, że ustanawianie połączeń pozostawiono w gestii prawodawstwa krajowego może być to, że połączenia niezgodne z prawem w jednym państwie członkowskim będą ustanawiane przez inne państwo, w ten sposób powodując wprowadzenie „nielegalnych” danych do systemu.

Konkluzje Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. dotyczące wymogów funkcjonalnych SIS II stanowiły, że każde połączenie musi odpowiadać jasnemu wymogowi operacyjnemu, być oparte na jasno określonych związkach i być zgodne z zasadą proporcjonalności. Ponadto połączenia nie mogą wpływać na prawo dostępu. W każdym razie, jako że ustanawianie połączeń między wpisami stanowi operację przetwarzania danych, musi ono być zgodne z przepisami prawa krajowego transponującymi dyrektywę 95/46/WE lub konwencję 108.

Wnioski podkreślają, że istnienie połączeń nie może wpłynąć na prawa dostępu (w przeciwnym wypadku dałoby dostęp do danych, których przetwarzanie nie byłoby zgodne z prawodawstwem krajowym z pogwałceniem art. 6 dyrektywy).

EIOD podkreśla znaczenie rygorystycznej interpretacji art. 26 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 46 wniosku dotyczącego decyzji: jedyną drogą zapewnienia tego jest wyjaśnienie, że organy niemające prawa dostępu do pewnych kategorii danych nie tylko nie mogą mieć dostępu do połączeń z wpisami z tych kategorii, ale nie powinny nawet być świadome istnienia tych połączeń. Wizualizacja połączeń nie może być możliwa w przypadku braku prawa dostępu do danych wchodzących w dane połączenie.

Ponadto EIOD pragnąłby być konsultowany co do środków technicznych gwarantujących spełnienie powyższego wymogu.

4.4.   Wpisy w celu odmowy wjazdu

4.4.1.   Podstawy włączenia

Wykorzystanie „wpisów dokonanych wobec obywateli państw trzecich w celu odmowy wjazdu” (art. 15 rozporządzenia) ma znaczący wpływ na swobody osoby: osoba, wobec której dokonano wpisu zgodnie z powyższym przepisem, nie ma wstępu na terytorium Schengen przez kilka lat. Jak dotąd tego rodzaju wpisu dokonano w stosunku do największej liczby osób. Biorąc pod uwagę konsekwencje tego wpisu oraz liczbę dotkniętych osób, należy podchodzić do koncepcji wpisu i jego realizacji z wielką ostrożnością. Choć uwaga ta jest również prawdziwa w odniesieniu do innych typów wpisów, EIOD poświęci osobny rozdział wpisom w celu odmowy wjazdu, gdyż stawiają one szczególne problemy jeżeli chodzi o podstawy ich włączenia.

Nowy wpis w celu odmowy wjazdu jest lepszy niż obecnie stosowany, ale też nie jest zupełnie satysfakcjonujący, jako że oparto go w dużym stopniu na instrumentach, które nie zostały jeszcze przyjęte, a nawet co do których nie złożono jeszcze wniosku.

Ulepszenia polegają na precyzyjniejszym opisie podstaw włączenia danych. Obecne sformułowanie konwencji z Schengen doprowadziło do znaczących różnic w liczbie osób, wobec których poszczególne państwa członkowskie dokonywały wpisu na mocy art. 96 konwencji. Wspólny organ nadzorczy Schengen przeprowadził szeroko zakrojone studium (10) tego zagadnienia i zalecił, by „politycy rozważyli ujednolicenie przyczyn tworzenia wpisu w poszczególnych państwach Schengen”.

Art. 15 wniosku jest sformułowany bardziej szczegółowo, co należy zauważyć z zadowoleniem.

Ponadto art. 15 ust. 2 zawiera wykaz przypadków, w których nie można dokonać wpisów wobec pewnych osób, gdyż przebywają one na terytorium państwa członkowskiego legalnie, mając różny status. Chociaż można to wywnioskować z aktualnej konwencji z Schengen, w praktyce okazało się, że istnieją różnice w stosowaniu tego mechanizmu w poszczególnych państwach członkowskich. Z tego powodu z zadowoleniem przyjmuje się wyjaśnienie.

Przepis ten jest jednak także poddawany poważnej krytyce, gdyż został w dużej części oparty na tekście jak dotąd nieprzyjętym, mianowicie na dyrektywie „w sprawie powrotu”.

Po przyjęciu wniosków dotyczących SIS II Komisja złożyła (1 września 2005 r.) wniosek dotyczący „dyrektywy w sprawie wspólnych norm i procedur dla państw członkowskich dotyczących powrotu nielegalnych imigrantów z państw trzecich”, lecz dopóki nie ma wersji ostatecznej tego tekstu, nie może on być uważany za ważną podstawę wprowadzania danych do systemu. Stanowi to w szczególności pogwałcenie art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka, gdyż naruszenie prywatności osób powinno być uzasadnione m.in. jasnym i dostępnym prawodawstwem.

Dlatego EIOD wzywa Komisję do wycofania tego przepisu lub przeformułowania go w taki sposób, aby był on oparty na istniejącym prawodawstwie; który umożliwiałby osobom dokładne poznanie środków, które właściwe organy mogą zastosować wobec nich.

4.4.2.   Dostęp do wpisów opartych na art. 15

Art. 18 określa, które organy mają dostęp do tych wpisów i do jakich celów. Art. 18 ust. 1 i 2 określają, które organy mają dostęp do wpisów dokonanych w oparciu o dyrektywę w sprawie powrotu. Ma tutaj zastosowanie uwaga zamieszczona powyżej.

Art. 18 ust. 3 wniosku dotyczącego rozporządzenia umożliwia dostęp organom odpowiedzialnym za przyznawanie statusu uchodźcy, zgodnie z dyrektywą, co do której nie złożono jeszcze nawet wniosku. Z braku dostępnego tekstu EIOD musi powtórzyć uwagi przedstawione powyżej.

4.4.3.   Okres zatrzymywania wpisów opartych na art. 15

Zgodnie z art. 20 wpis nie może być zatrzymywany dłużej niż okres odmowy wjazdu określony w decyzji (o usunięciu lub powrocie). Jest to spójne z zasadami ochrony danych. Ponadto wpis zostanie usunięty automatycznie po pięciu latach, o ile państwo członkowskie, które wpisało dane do SIS II, nie zadecyduje inaczej.

Odpowiedni nadzór na szczeblu krajowym powinien zapewnić niestosowanie nieuzasadnionego automatycznego przedłużania okresu zatrzymywania oraz usuwanie przez państwa członkowskie danych przed upływem pięciu lat, jeżeli okres odmowy wjazdu jest krótszy.

4.5.   Okresy zatrzymywania

Chociaż zasada zatrzymywania danych pozostaje ta sama (ogólnie rzecz biorąc, wpis powinien zostać usunięty z SIS II zaraz po wykonaniu działania wymaganego wpisem), w rezultacie stosowania omawianych wniosków okres zatrzymywania wpisów ogólnie zostanie przedłużony.

Konwencja z Schengen przewiduje przegląd potrzeby ciągłego przechowywania danych nie później niż trzy lata po ich wprowadzeniu (lub po roku w przypadku danych wprowadzonych w celu niejawnego nadzoru). Nowe wnioski przewidują automatyczne usuwanie (z możliwością sprzeciwu ze strony państwa członkowskiego, które dokonało wpisu) po pięciu latach dla danych o imigracji, po dziesięciu latach dla danych o aresztowaniach, osobach poszukiwanych i wezwanych do stawienia się w związku z postępowaniem sądowym oraz po trzech latach dla danych o osobach, które mają zostać objęte nadzorem niejawnym.

Chociaż w zasadzie państwa członkowskie będą musiały usunąć dane, kiedy zrealizowany zostanie cel wpisu, powyższe dane oznaczają znaczące przedłużenie maksymalnego okresu zatrzymywania danych (w większości wypadków trzykrotne) bez żadnego uzasadnienia ze strony Komisji. W przypadku danych o imigracji można jedynie zgadywać, że pięcioletni okres jest związany z okresem zakazu wjazdu proponowanym w projekcie dyrektywy o powrocie. W pozostałych przypadkach EIOD nie jest świadomy żadnego uzasadnienia.

Potencjalny wpływ na osoby, których dotyczą wpisy w SIS, może mieć znaczące konsekwencje dla ich życia. Jest to szczególnie niepokojące w przypadku wpisów wobec osób, które mają zostać poddane nadzorowi niejawnemu lub szczególnym kontrolom, jako że wpisy te mogą być dokonywane na podstawie podejrzeń.

EIOD pragnąłby zapoznać się z poważnym uzasadnieniem przedłużenia okresów zatrzymywania danych. Jeżeli brak jest przekonywującego uzasadnienia, sugeruje ich skrócenie do obecnie stosowanego poziomu, zwłaszcza w przypadku wpisów do celów nadzoru niejawnego lub szczególnych kontroli.

4.6.   Dostęp przez organy odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych pojazdów

Podstawową kwestią jest wybór wielce wątpliwej podstawy prawnej. Komisja nie jest w stanie przekonywująco przedstawić zastosowania podstawy prawnej dotyczącej transportu i należącej do pierwszego filaru środka, który umożliwiłby dostęp do SIS organom administracyjnym w celu zapobiegania i zwalczania przestępczości (handlu kradzionymi pojazdami). Potrzeba silnego uzasadnienia i solidnej podstawy prawnej dla umożliwienia postępu do SIS II została szczegółowo opisana w pkt 4.2.2 niniejszej opinii.

EIOD odnosi się do dotyczących tego zagadnienia uwag wyrażonych przez wspólny organ nadzorczy Schengen w opinii w sprawie proponowanej podstawy prawnej dla SIS II. W szczególności należy zastosować się do propozycji wspólnego organu nadzorczego Schengen, by zmienić wniosek dotyczący decyzji w taki sposób, by włączyć do niej ten rodzaj dostępu.

5.   ROLA KOMISJI I PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

Jasny opis i określenie obowiązków w kontekście SIS II jest niezwykle ważne, nie tylko dla sprawnego funkcjonowania systemu, ale także z punktu widzenia nadzoru. Dystrybucja kompetencji nadzorczych będzie wynikać z opisu obowiązków, stąd potrzeba jak największej jasności.

5.1.   Rola Komisji

EIOD z zadowoleniem przyjmuje rozdział III obydwu wniosków opisujący rolę i obowiązki Komisji w odniesieniu do SIS II („zarządzanie operacyjne”). Takie wyjaśnienia nie zostały ujęte we wniosku dotyczącym VIS. Mimo to wspomniany rozdział nie definiuje wyczerpująco roli Komisji. Jak określono w rozdziale 9 niniejszej opinii, Komisja ma również wkład we wdrażanie systemu i zarządzanie nim za pomocą procedury komitologii.

W kontekście ochrony danych Komisja odgrywa rolę uznaną już w systemach VIS i Eurodac, polegającą na odpowiedzialności za zarządzanie operacyjne. W połączeniu z jej znaczącą rolą w opracowaniu i utrzymywaniu systemu jest w zasadzie organem kontrolującym sui generis. Zgodnie z opinią EIOD na temat VIS, jest to rola o wiele bardziej istotna niż rola przetwarzającego, ale też bardziej ograniczona niż normalnego organu kontrolującego, gdyż Komisja nie ma dostępu do danych przetwarzanych w SIS II.

Jako że SIS II będzie oparty na skomplikowanych systemach, w części opartych na rozwijających się technologiach, EIOD naciska na wzmocnienie odpowiedzialności Komisji za utrzymanie i aktualizacje systemów z wykorzystaniem najlepszym dostępnych technologii w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony danych.

Należy w takim razie dodać w art. 12 wniosków, że Komisja powinna regularnie wnioskować o zastosowanie nowych technologii stanowiących najnowocześniejsze rozwiązania w tej dziedzinie, co podniesie poziom ochrony i bezpieczeństwa danych oraz ułatwi wykonywanie zadań organom krajowym mającym do nich dostęp.

5.2.   Rola państw członkowskich

Sytuacja państw członkowskich nie jest jasna, jako że trudno jest się dowiedzieć, który(e) organ(-y) będzie(będą) organem(-ami) kontrolującym(-i).

We wnioskach opisano rolę Krajowego Biura SIS II (zapewniającego właściwym organom dostęp do SIS II) oraz organów SIRENE (zapewniających wymianę wszelkich informacji uzupełniających). Państwa członkowskie muszą także zapewnić funkcjonowanie i bezpieczeństwo ich „NS” (systemu krajowego). Nie jest jasne, czy ten ostatni obowiązek dotyczy któregokolwiek z powyższych organów. Tak czy inaczej, konieczne jest wyjaśnienie.

W kontekście ochrony danych Komisja i państwa członkowskie powinny być uważane za wspólne organy kontrolujące, z których każdy ma szczególne obowiązki. Uznanie tych dodatkowych zadań jest jedynym sposobem na uniknięcie pozostawienia któregoś obszaru działalności SIS II bez nadzoru.

6.   PRAWA OSÓB, KTÓRYCH DOTYCZĄ DANE

6.1.   Informacje

6.1.1.   Wniosek dotyczący rozporządzenia

Art. 28 wniosku dotyczącego rozporządzenia przewiduje prawo osoby, której dotyczą dane, do informacji, w oparciu głównie o art. 10 dyrektywy 95/46. Jest to pozytywna zmiana w stosunku do obecnej sytuacji, gdyż konwencja nie przewiduje wyraźnie takiego prawa. Istnieje jednak możliwość wprowadzenia kilku ulepszeń w następujących punktach.

Do wykazu należałoby dodać pewne informacje, gdyż wpłynęłoby to na zapewnienie sprawiedliwego traktowania osób, których dotyczą dane (11). Informacje te powinny dotyczyć okresu zatrzymywania danych, prawa do złożenia odwołania lub zwrócenia się z wnioskiem o kontrolę decyzji o dokonaniu wpisu (w niektórych przypadkach zob. art. 15 ust. 3 wniosku dotyczącego rozporządzenia), możliwości uzyskania pomocy ze strony organu ochrony danych oraz istnienia środków odwoławczych.

We wniosku dotyczącym rozporządzenia nie wskazano terminu, w jakim powinna zostać przekazana informacja. Może to sprawić, że prawa osoby, której dotyczą dane, będą niemożliwe do wyegzekwowania. Aby prawa te były skuteczne, rozporządzenie powinno określać dokładny moment podania informacji w zależności od organu dokonującego wpisu.

Praktycznym rozwiązaniem byłoby przede wszystkim dodanie informacji o dokonaniu wpisu w decyzji uzasadniającej wpis: decyzji sądowej lub administracyjnej wynikającej z zagrożenia dla porządku publicznego (...) lub decyzji o powrocie lub nakazie wydalenia, któremu towarzyszy zakaz ponownego wjazdu. Powyższe należy włączyć do art. 28 rozporządzenia.

6.1.2.   Wniosek dotyczący decyzji

Art. 50 decyzji stanowi, że informacji udziela się na wniosek osoby, której dotyczą dane, i że podaje się możliwe podstawy odmowy udzielenia takich informacji. Oczywiście zrozumiałe są ograniczenia tego prawa, biorąc pod uwagę charakter danych oraz kontekst, w jakim są przetwarzane.

Jednak prawo do informacji nie może być uzależnione od złożenia wniosku przez osobę, której dotyczą dane (raczej stanowiłoby to definicję wniosku o udzielenie dostępu). Można przyjąć, że potrzeba „zwracania się z wnioskiem” o informację jest uzasadniona przypadkami, w których osoby, której dotyczą dane, nie można poinformować, gdyż nie zdołano jej zlokalizować.

Kwestię tę można lepiej rozwiązać dodając wyjątek do prawa do informacji w przypadkach, gdy udzielenie informacji okazuje się niemożliwe lub wiąże się z nieproporcjonalnym wysiłkiem. Art. 50 decyzji powinien zostać odpowiednio zmieniony,

Rozwiązanie takie byłoby również spójne z zastosowaniem projektu decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w trzecim filarze.

6.2.   Dostęp

Obydwa wnioski, dotyczące rozporządzenia i decyzji, ustanawiają nieprzekraczalne terminy udzielania odpowiedzi na wnioski o udzielenie dostępu, co stanowi pozytywną zmianę. Jednak jako że procedura korzystania z prawa dostępu została zdefiniowana na szczeblu krajowym, należy się zastanowić, w jaki sposób terminy narzucone we wnioskach mogą współgrać z istniejącymi procedurami, szczególnie w przypadkach gdy państwa członkowskie określiły krótsze terminy odpowiedzi na wnioski o udzielenie dostępu. Należałoby wyjaśnić, że powinno się stosować terminy najkorzystniejsze dla osoby, której dotyczą dane.

6.2.1.   Wniosek dotyczący rozporządzenia

Należy zauważyć, że ograniczenia prawa dostępu („odmawia się, jeżeli jest to konieczne dla wykonania zgodnego z prawem zadania w związku z wpisem lub dla ochrony praw i swobód stron trzecich”), obecnie istniejące w konwencji z Schengen, nie zostały przeniesione do wniosku dotyczącego rozporządzenia.

Jest to prawdopodobnie wynikiem stosowalności dyrektywy 95/46/WE, która przewiduje (w art. 13) możliwość wprowadzenia wyjątków w prawodawstwie krajowym. Tak czy inaczej należy wskazać, że zastosowanie art. 13 w prawodawstwie krajowym w celu ograniczenia prawa dostępu powinno zawsze być zgodne z art. 8 EKPC i mieć miejsce w szczególnych przypadkach.

6.2.2.   Wniosek dotyczący decyzji

Wniosek dotyczący decyzji przejmuje ograniczenie prawa dostępu określone w konwencji z Schengen. Wniosek dotyczący decyzji ramowej zawiera w zasadzie te same ograniczenia prawa dostępu, więc przyjęcie tego instrumentu nie wniesie żadnej istotnej różnicy.

Ze względu na to, że w niektórych państwach członkowskich dostęp do danych wykorzystywanych przez organy ochrony porządku publicznego jest „niebezpośredni” (co oznacza, że dane są dostępne za pośrednictwem krajowego organu ochrony danych), przydatne byłoby zapewnienie obowiązku aktywnej współpracy w wykonywaniu prawa dostępu ze strony organów ochrony danych.

6.3.   Prawo do złożenia odwołania lub zwrócenia się z wnioskiem o kontrolę decyzji o dokonaniu wpisu

Art. 15 ust. 3 rozporządzenia ustanawia prawo do złożenia odwołania lub zwrócenia się z wnioskiem do organu sądowego o kontrolę decyzji o dokonaniu wpisu, jeżeli decyzja taka została podjęta przez organ administracyjny. Jest to pozytywna zmiana w stosunku do obecnego brzmienia konwencji z Schengen.

Podkreśla to potrzebę pełnego i terminowego informowania osoby, której dotyczą dane, wspomnianego w pkt 6.1 powyżej: bez informowania zainteresowanej osoby to nowe prawo pozostanie w sferze teorii.

6.4.   Środki odwoławcze

Art. 30 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 52 wniosku dotyczącego decyzji przewidują prawo do wszczęcia postępowania lub wniesienia skargi przed sądami jakiegokolwiek państwa członkowskiego, jeżeli osoba, której dotyczą dane, otrzyma odmowę prawa dostępu lub prawa do korekty lub usunięcia danych jej dotyczących lub prawa do uzyskania informacji lub odszkodowania.

To sformułowanie („każda osoba na terytorium państwa członkowskiego”) sugeruje, że powód musi znajdować się fizycznie na terytorium państwa w celu wszczęcia postępowania. To ograniczenie terytorialne jest nieuzasadnione i może uczynić prawo do wykorzystania środków odwoławczych nieskutecznym, gdyż w wielu przypadkach powód pragnie wszcząć postępowanie właśnie z powodu odmówienia mu wjazdu na terytorium Schengen. Ponadto, w tym co odnosi się do wniosku dotyczącego rozporządzenia, jako że dyrektywa stanowi lex generalis, należy wziąć pod uwagę jej art. 22. Stanowi on, że „każda osoba” ma prawo do zastosowania środka sądowego bez względu na miejsce jej zamieszkania. Wniosek dotyczący decyzji ramowej także nie zawiera ograniczenia terytorialnego. EIOD sugeruje usunięcie ograniczenia terytorialnego z art. 30 i 52.

7.   NADZÓR

7.1.   Uwaga wstępna: podział obowiązków

Wnioski przewidują podział zadań związanych z nadzorem pomiędzy krajowe organy nadzorcze (12) a EIOD, w odpowiednim dla każdego z nich zakresie. Jest to zgodne z reprezentowanym we wnioskach podejściem do prawa stosowanego i odpowiedzialności za funkcjonowanie i korzystanie z SIS II oraz z potrzebą istnienia skutecznego nadzoru.

Z tego powodu EIOD z zadowoleniem przyjmuje to podejście wyrażone w art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji. Jednak, dla lepszego zrozumienia oraz wyjaśnienia odpowiednich zadań, EIOD proponuje rozbicie każdego z artykułów na kilka oddzielnych przepisów, z których każdy byłby poświęcony pewnemu poziomowi nadzoru, na wzór wniosku dotyczącego VIS.

7.2.   Nadzór sprawowany przez krajowe organy ochrony danych

Zgodnie z art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji każde państwo członkowskie musi zapewnić monitorowanie zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych zawartych w SIS II przez niezależny organ.

Art. 53 wniosku dotyczącego decyzji dodaje prawo osoby do zwrócenia się do organu nadzorującego o sprawdzenie zgodności z prawem przetwarzania danych jej dotyczących. We wniosku dotyczącym rozporządzenia nie znalazł się podobny zapis, gdyż dyrektywa stosuje się jako lex generalis. Z tego powodu należy brać pod uwagę, że krajowe organy ochrony danych mogą realizować w odniesieniu do SIS II wszystkie kompetencje przyznane im na mocy art. 28 dyrektywy 95/46/WE, w tym sprawdzanie zgodności z prawem przetwarzania danych. Art. 31 ust. 1 rozporządzenia zawiera wyjaśnienia zadań tych organów, ale nie może stanowić ograniczenia ich uprawnień. Uznanie wspomnianych kompetencji powinno zostać wyjaśnione w tekście wniosku dotyczącego rozporządzenia.

Odnośnie do wniosku dotyczącego decyzji, uznaje on większe obowiązki krajowych organów nadzorczych, gdyż lex generalis różni się w tym przypadku. Jednak sytuacja, w której organy nadzorcze miałyby różne zadania i kompetencje w zależności od kategorii przetwarzanych danych nie jest właściwa i zarządzanie nią w praktyce sprawiałoby wiele problemów. Z tego powodu należy uniknąć takiej sytuacji poprzez przyznanie wspomnianym organom tych samych uprawnień w samym tekście wniosku dotyczącego decyzji lub poprzez odniesienie do innego lex generalis
  (mianowicie decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w trzecim filarze), co zwiększy kompetencje organów ochrony danych.

7.3.   Nadzór sprawowany przez EIOD

EIOD monitoruje przeprowadzanie przez Komisję działań związanych z przetwarzaniem danych zgodnie z omawianymi wnioskami. Podobnie EIOD powinien być w stanie wykorzystywać wszystkie kompetencje przyznane mu rozporządzeniem 45/2001, uwzględniając jednak ograniczone uprawnienia Komisji w odniesieniu do samych danych.

Właściwym jest dodać, że zgodnie z art. 46 lit f) rozporządzenia 45/2001 EIOD „współpracuje z krajowymi organami nadzoru w stopniu koniecznym dla wykonywania ich obowiązków”. Współpraca z państwami członkowskimi w ramach nadzoru nad SIS II nie wynika tylko z omawianych wniosków, lecz także z rozporządzenia 45/2001.

7.4.   Wspólny nadzór

Wnioski uznają również potrzebę koordynacji działań nadzorczych różnych zaangażowanych w nie organów. Art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji stanowią, że „krajowe organy nadzorcze i Europejski Pełnomocnik ds. Ochrony Danych aktywnie ze sobą współpracują. Europejski Pełnomocnik ds. Ochrony Danych zwołuje w tym celu posiedzenie przynajmniej raz do roku.”

EIOD z zadowoleniem przyjmuje ten wniosek, który zawiera w zasadzie wszystkie elementy niezbędne do ustanowienia współpracy — która jest kwestią fundamentalną — pomiędzy organami odpowiedzialnymi za nadzór na szczeblu krajowym i europejskim. Należy podkreślić, że we wnioskach przewidziano posiedzenia przynajmniej raz w roku, co należy uważać za częstotliwość minimalną.

Te przepisy (art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji) mogłyby jednak zostać ulepszone dzięki włączeniu wyjaśnień dotyczących szczegółów takiej koordynacji. Do kompetencji istniejącego wspólnego organu nadzorczego należy analiza trudności w interpretacji lub stosowaniu konwencji, badanie problemów, które mogą występować podczas realizacji niezależnego nadzoru lub prawa dostępu, oraz przygotowywanie zharmonizowanych wniosków dotyczących wspólnych rozwiązań istniejących problemów.

Nowe wnioski nie mogą prowadzić do rozmycia obecnego zakresu wspólnego nadzoru. Jeżeli jasnym jest, że organy ochrony danych mogą realizować w odniesieniu do SIS II wszystkie kompetencje, które przyznaje im dyrektywa, współpraca pomiędzy tymi organami może odnosić się do ogólnych aspektów nadzoru nad SIS II, w tym do zadań istniejącego wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 115 konwencji z Schengen.

Mimo to, by uczynić to jednoznacznym, należałoby potwierdzić to wyraźnie w tekstach wniosków.

8.   BEZPIECZEŃSTWO

Zarządzanie optymalnym poziomem bezpieczeństwa dla SIS II i poszanowanie tego poziomu stanowi podstawowy wymóg zapewniający odpowiednią ochronę danych osobowych przechowywanych w bazie danych. W celu osiągnięcia tego satysfakcjonującego poziomu ochrony należy wdrożyć odpowiednie zabezpieczenia, dzięki którym będzie można zarządzać potencjalnym ryzykiem związanym z infrastrukturą systemu i z osobami go obsługującymi. Temat ten jest poruszany w różnych częściach wniosku i wymaga wprowadzenia pewnych ulepszeń.

Art. 10 i 13 wniosku zawierają różne środki odnoszące się do bezpieczeństwa danych i wyszczególniają rodzaje nadużyć, którym należy zapobiegać. EIOD z zadowoleniem przyjmuje przepisy dotyczące systematycznej (auto)kontroli środków bezpieczeństwa zawarte w tych artykułach.

Art. 59 wniosku dotyczącego decyzji i art. 34 wniosku dotyczącego rozporządzenia, które przewidują monitorowanie i ocenę nie powinny dotyczyć wyłącznie aspektów takich jak wydajność, opłacalność i jakość usług, ale również zgodności z wymogami stawianymi przez prawo, zwłaszcza w dziedzinie ochrony danych. EIOD zaleca zatem rozszerzenie zakresu tych artykułów o monitorowanie zgodności z prawem przetwarzania danych oraz sprawozdań na ten temat.

Ponadto, w uzupełnieniu do art. 10 ust. 1 lit. f) lub art. 18 wniosku dotyczącego decyzji oraz art. 17 wniosku dotyczącego rozporządzenia dotyczących personelu upoważnionego do dostępu do danych, należy dodać, że państwa członkowskie (oraz Europol i Eurojust) powinny zapewnić dostępność dokładnych profilów użytkowników (które należy przechowywać do dyspozycji krajowych organów nadzorczych w celu przeprowadzania kontroli). Poza wspomnianymi profilami użytkowników, Państwa Członkowskie muszą również opracować i stale uaktualniać kompletny spis tożsamości użytkowników. Powyższe ma zastosowanie mutatis mutandis do Komisji.

Powyższe środki bezpieczeństwa są uzupełniane poprzez monitorowanie i zabezpieczenia organizacyjne. Art. 14 wniosków opisuje warunki, w jakich należy przechowywać rejestry wszystkich operacji przetwarzania danych oraz cele takiego przechowywania. Rejestry te powinny być przechowywane nie tylko do celu monitorowania ochrony danych i zapewniania ich bezpieczeństwa, ale również dla przeprowadzania regularnej (auto)kontroli SIS II wymaganej art. 10. Sprawozdania z autokontroli przyczynią się do skutecznego wykonywania zadań organów nadzorczych, które będą w stanie określić najsłabsze punkty i skupić się na nich podczas przeprowadzanych przez nie kontroli.

Jak powiedziano wcześniej w niniejszej opinii, mnożenie punktów dostępu do systemu powinno być należycie uzasadnione, gdyż automatycznie zwiększa ryzyko nadużyć. Art. 4 ust. 1 lit. b) wniosków powinien więc zawierać wymóg szczegółowego uzasadnienia potrzeby ustanowienia drugiego punktu dostępu.

Wnioski nie wyjaśniają dostatecznie potrzeby tworzenia kopii krajowych systemu centralnego i wzbudzają poważne obawy co do całościowego poziomu ryzyka i bezpieczeństwa systemu, ponieważ:

| — | mnożenie kopii zwiększa ryzyko nadużyć (szczególnie biorąc pod uwagę wprowadzanie nowych danych, takich jak dane biometryczne); |
| --- | --- |

—

mnożenie kopii zwiększa ryzyko nadużyć (szczególnie biorąc pod uwagę wprowadzanie nowych danych, takich jak dane biometryczne);

| — | dane zawarte w tych kopiach nie są wystarczająco dobrze zdefiniowane; |
| --- | --- |

—

dane zawarte w tych kopiach nie są wystarczająco dobrze zdefiniowane;

| — | zawarte w art. 9 wymogi dotyczące dokładności, jakości i dostępności stanowią wielkie wyzwanie techniczne, tym samym zwiększając koszty w zależności od stanu zaawansowania dostępnej technologii; |
| --- | --- |

—

zawarte w art. 9 wymogi dotyczące dokładności, jakości i dostępności stanowią wielkie wyzwanie techniczne, tym samym zwiększając koszty w zależności od stanu zaawansowania dostępnej technologii;

| — | nadzorowanie tych kopii przez organy krajowe będzie wymagało dodatkowych zasobów ludzkich i finansowych, które mogą nie być ciągle dostępne. |
| --- | --- |

—

nadzorowanie tych kopii przez organy krajowe będzie wymagało dodatkowych zasobów ludzkich i finansowych, które mogą nie być ciągle dostępne.

Mając na uwadze związane z nią ryzyko, EIOD nie jest przekonany co do konieczności (uwzględniając dostępne technologie) ani wartości dodanej stosowania kopii krajowych. Zaleca usunięcie możliwości stosowania przez państwa członkowskie kopii krajowych.

Jeżeli jednak kopie krajowe mają zostać utworzone, EIOD przypomina, że musi zostać zastosowana zasada ścisłego ograniczenia celu do wykorzystania w obrębie kraju. Ponadto kopia krajowa nie może być przeszukiwana w jakikolwiek inny sposób niż centralna baza danych.

Zgodność z prawem operacji przetwarzania danych osobowych jest oparta na ścisłym poszanowaniu bezpieczeństwa i integralności danych. EIOD będzie skuteczniej monitorował te operacje, o ile umożliwi mu się monitorowanie nie tylko bezpieczeństwa danych, lecz także ich integralności poprzez analizę dostępnych rejestrów. Z tego powodu jest konieczne dodanie „integralności danych” do art. 14 ust. 6.

9.   KOMITOLOGIA

Wnioski przewidują zastosowanie procedury komitologii w kilku przypadkach, gdy wymagane są decyzje techniczne dotyczące wdrożenia SIS II lub zarządzania nim. Jak przedstawiono w opinii dotyczącej VIS z podobnych powodów, decyzje te będą miały znaczący wpływ na właściwe stosowanie zasad celowości i proporcjonalności.

EIOD radzi, by decyzje mające znaczący wpływ na zagadnienia ochrony danych, jak na przykład dostęp do danych i ich wprowadzanie, wymiana informacji uzupełniających, jakość danych i kompatybilność wpisów, zgodność techniczna kopii krajowych itd. były podejmowane na podstawie rozporządzenia lub decyzji, najlepiej z zastosowaniem procedury współdecyzji (13).

We wszystkich innych kwestiach mających wpływ na ochronę danych, EIOD powinien mieć możliwość udzielania rad w sprawie wyborów dokonywanych przez te komitety.

Rola doradcza EIOD powinna zostać ujęta w art. 60-61 i art. 35 rozporządzenia.

W szczególnym przypadku zasad technicznych dotyczących połączeń między wpisami (art. 26 rozporządzenia i art. 46 decyzji) niezbędne jest wyjaśnienie konieczności zastosowanie innego rodzaju procedury komitologii (procedura doradcza w decyzji i procedura regulacyjna w rozporządzeniu).

10.   INTEROPERACYJNOŚĆ

Z powodu braku komunikatu Komisji dotyczącego interoperacyjności tworzonych w obrębie UE systemów trudno jest właściwie ocenić wartość dodaną przewidywanych, lecz jeszcze nie zdefiniowanych synergii.

W tym kontekście EIOD chciałby również odwołać się do Deklaracji Rady z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie zwalczania terroryzmu, w której Komisja jest proszona o przedstawienie wniosków mających za cel zwiększenie interoperacyjności i współdziałania pomiędzy systemami informacyjnymi (SIS, VIS i Eurodac). Chciałby również odwołać się do toczącej się dyskusji zajmującej się kwestią, któremu organowi należy powierzyć w przyszłości zarządzanie różnymi systemami o dużym zasięgu (patrz również pkt 3.8 niniejszej opinii).

EIOD stwierdził uprzednio w opinii w sprawie Systemu Informacji Wizowej, że interoperacyjność stanowi krytyczny i podstawowy wymóg dla skuteczności wielkoskalowych systemów teleinformatycznych, takich jak SIS II. Daje ona możliwość konsekwentnego zmniejszenia całkowitych kosztów i uniknięcia redundancji wśród heterogenicznych elementów składowych.

| — | Interoperacyjność może również przyczynić się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa na terytorium pozbawionym kontroli na granicach wewnętrznych pomiędzy państwami członkowskimi poprzez wdrożenie tych samych norm proceduralnych dotyczących wszystkich jej elementów składowych. Jednakże istotne jest wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy dwoma poziomami interoperacyjności:






  — | wysoce pożądana jest interoperacyjność pomiędzy państwami członkowskimi UE; w rzeczy samej wpisy dokonane przez organy jednego z państw członkowskich muszą być interoperacyjne z wpisami dokananymi przez organy innych państw członkowskich, |
| --- | --- | --- |

—

Interoperacyjność może również przyczynić się do utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa na terytorium pozbawionym kontroli na granicach wewnętrznych pomiędzy państwami członkowskimi poprzez wdrożenie tych samych norm proceduralnych dotyczących wszystkich jej elementów składowych. Jednakże istotne jest wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy dwoma poziomami interoperacyjności:

—

wysoce pożądana jest interoperacyjność pomiędzy państwami członkowskimi UE; w rzeczy samej wpisy dokonane przez organy jednego z państw członkowskich muszą być interoperacyjne z wpisami dokananymi przez organy innych państw członkowskich,

| — | natomiast interoperacyjność pomiędzy systemami utworzonymi do innych celów lub z systemami państw trzecich budzi dużo większe wątpliwości. |
| --- | --- |

—

natomiast interoperacyjność pomiędzy systemami utworzonymi do innych celów lub z systemami państw trzecich budzi dużo większe wątpliwości.

Wśród dostępnych zabezpieczeń wykorzystywanych do ograniczenia celu systemu i zapobieżenia „zakłóceniom działania”, znajduje się również możliwość wykorzystania różnych standardów technicznych. Ponadto każda forma interakcji pomiędzy dwoma różnymi systemami powinna być rzetelnie udokumentowana. Interoperacyjność nigdy nie powinna prowadzić do sytuacji, w której organ nie upoważniony do dostępu lub wykorzystania pewnych danych mógłby uzyskać dostęp poprzez inny system. Jak można wywnioskować z lektury wniosków, wydaje się, że na przykład system automatycznej identyfikacji odcisków palców (AFIS) nie będzie wdrożony w pierwszych latach działania SIS II; włączono jedynie odniesienie do przyszłej wyszukiwarki biometrycznej. Jeżeli przewiduje się scenariusz, w którym ma zastosowanie AFIS lub inne systemy UE, należy to jasno udokumentować i zastosować konieczne zabezpieczenia dla tego rodzaju synergii.

EIOD chciałby ponownie podkreślić, że wdrażanie interoperacyjności systemów nie może prowadzić do naruszenia zasady ograniczonego celu, oraz zaznacza, że każdy wniosek dotyczący tej kwestii powinien być mu przekazywany.

11.   STRESZCZENIE WNIOSKÓW

11.1.   Punkty ogólne

| 1. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje pozytywne aspekty omawianych wniosków, które w pewnych miejscach oznaczają poprawę w stosunku do obecnej sytuacji. Uznaje, że przepisy dotyczące ochrony danych, ogólnie rzecz biorąc, zostały przygotowane ze znaczną starannością. |
| --- | --- |

1.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje pozytywne aspekty omawianych wniosków, które w pewnych miejscach oznaczają poprawę w stosunku do obecnej sytuacji. Uznaje, że przepisy dotyczące ochrony danych, ogólnie rzecz biorąc, zostały przygotowane ze znaczną starannością.

| 2. | EIOD podkreśla, że nowy system prawny, niezależnie od jego złożoności, powinien:






  — | zapewnić wysoki poziom ochrony danych, |
| --- | --- | --- |

2.

EIOD podkreśla, że nowy system prawny, niezależnie od jego złożoności, powinien:

—

zapewnić wysoki poziom ochrony danych,

| — | być przewidywalny zarówno dla obywateli, jak i dla organów wspólnie korzystających z danych, |
| --- | --- |

—

być przewidywalny zarówno dla obywateli, jak i dla organów wspólnie korzystających z danych,

| — | stosować się w sposób spójny w różnych kontekstach (pierwszy lub trzeci filar). |
| --- | --- |

—

stosować się w sposób spójny w różnych kontekstach (pierwszy lub trzeci filar).

| 3. | Ponadto wprowadzenie do SIS II nowych elementów, zwiększające możliwy wpływ systemu na życie osób, powinno łączyć się z bardziej rygorystycznymi zabezpieczeniami opisanymi w niniejszej opinii. W szczególności






  — | nie można udzielać dostępu do SIS II nowym organom bez wyczerpującego uzasadnienia; dostęp powinien być jak najbardziej ograniczony, zarówno w odniesieniu do dostępnych danych, jak i uprawnionych do niego osób; |
| --- | --- | --- |

3.

Ponadto wprowadzenie do SIS II nowych elementów, zwiększające możliwy wpływ systemu na życie osób, powinno łączyć się z bardziej rygorystycznymi zabezpieczeniami opisanymi w niniejszej opinii. W szczególności

—

nie można udzielać dostępu do SIS II nowym organom bez wyczerpującego uzasadnienia; dostęp powinien być jak najbardziej ograniczony, zarówno w odniesieniu do dostępnych danych, jak i uprawnionych do niego osób;

| — | połączenia między wpisami nie mogą nigdy prowadzić, nawet pośrednio, do zmiany prawa dostępu; |
| --- | --- |

—

połączenia między wpisami nie mogą nigdy prowadzić, nawet pośrednio, do zmiany prawa dostępu;

| — | dotąd nieprzyjęte akty prawne nie mogą być uznane za ważne podstawy dokonywania wpisów w SIS II (wpisy do celów odmowy wjazdu); |
| --- | --- |

—

dotąd nieprzyjęte akty prawne nie mogą być uznane za ważne podstawy dokonywania wpisów w SIS II (wpisy do celów odmowy wjazdu);

| — | podstawa prawna dostępu do danych przez organy odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych pojazdów powinna zostać poddana ponownej refleksji, gdyż jej podstawową intencją jest zwalczanie przestępczości; |
| --- | --- |

—

podstawa prawna dostępu do danych przez organy odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych pojazdów powinna zostać poddana ponownej refleksji, gdyż jej podstawową intencją jest zwalczanie przestępczości;

| — | EIOD uznaje, że wykorzystanie danych biometrycznych może poprawić wydajność systemu i pomóc ofiarom kradzieży tożsamości. Wpływ włączenia danych biometrycznych nie wydaje się jednak wystarczająco przemyślany, zaś wiarygodność tych danych wydaje się przesadzona. |
| --- | --- |

—

EIOD uznaje, że wykorzystanie danych biometrycznych może poprawić wydajność systemu i pomóc ofiarom kradzieży tożsamości. Wpływ włączenia danych biometrycznych nie wydaje się jednak wystarczająco przemyślany, zaś wiarygodność tych danych wydaje się przesadzona.

11.2.   Uwagi szczegółowe

| 1. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję, że rozporządzenie 45/2001 ma zastosowanie do wszystkich operacji przetwarzania danych w SIS II przeprowadzanych przez Komisję, gdyż przyczyni się to do zapewnienia spójnego i jednolitego stosowania zasad dotyczących ochrony podstawowych praw i swobód osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych. |
| --- | --- |

1.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję, że rozporządzenie 45/2001 ma zastosowanie do wszystkich operacji przetwarzania danych w SIS II przeprowadzanych przez Komisję, gdyż przyczyni się to do zapewnienia spójnego i jednolitego stosowania zasad dotyczących ochrony podstawowych praw i swobód osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych.

| 2. | W celu zapewnienia ścisłego ograniczenia celu na szczeblu krajowym EIOD zaleca wprowadzenie do wniosków dotyczących SIS II (mianowicie do art. 21 wniosku dotyczącego rozporządzenia oraz art. 40 wniosku dotyczącego decyzji) przepisu o tym samym skutku co obecny art. 102 ust. 4 konwencji z Schengen, ograniczający państwom członkowskim możliwość wykorzystywania danych nieprzewidzianych w tekstach dotyczących SIS II. |
| --- | --- |

2.

W celu zapewnienia ścisłego ograniczenia celu na szczeblu krajowym EIOD zaleca wprowadzenie do wniosków dotyczących SIS II (mianowicie do art. 21 wniosku dotyczącego rozporządzenia oraz art. 40 wniosku dotyczącego decyzji) przepisu o tym samym skutku co obecny art. 102 ust. 4 konwencji z Schengen, ograniczający państwom członkowskim możliwość wykorzystywania danych nieprzewidzianych w tekstach dotyczących SIS II.

| 3. | Przyznając jakiemukolwiek organowi dostęp do SIS II należy stosować ściśle określone warunki:






  — | dostęp musi być spójny z ogólnym celem SIS II oraz zgodny z jego podstawą prawną; |
| --- | --- | --- |

3.

Przyznając jakiemukolwiek organowi dostęp do SIS II należy stosować ściśle określone warunki:

—

dostęp musi być spójny z ogólnym celem SIS II oraz zgodny z jego podstawą prawną;

| — | należy dowieść potrzeby dostępu do danych zawartych w SIS II; |
| --- | --- |

—

należy dowieść potrzeby dostępu do danych zawartych w SIS II;

| — | sposób wykorzystania danych musi zostać jasno zdefiniowany, wraz ze wszystkimi ograniczeniami; |
| --- | --- |

—

sposób wykorzystania danych musi zostać jasno zdefiniowany, wraz ze wszystkimi ograniczeniami;

| — | warunki dostępu muszą być jasno zdefiniowane i ograniczone; w szczególności należy sporządzić aktualizowaną listę osób mających prawo dostępu do SIS II, także w odniesieniu do Europolu i Eurojustu; |
| --- | --- |

—

warunki dostępu muszą być jasno zdefiniowane i ograniczone; w szczególności należy sporządzić aktualizowaną listę osób mających prawo dostępu do SIS II, także w odniesieniu do Europolu i Eurojustu;

| — | fakt, że organy te mają dostęp do danych zawartych w SIS II nie może stanowić podstawy do wpisywania lub przechowywania danych w systemie, jeżeli nie są one przydatne dla wpisu, którego część stanowią; |
| --- | --- |

—

fakt, że organy te mają dostęp do danych zawartych w SIS II nie może stanowić podstawy do wpisywania lub przechowywania danych w systemie, jeżeli nie są one przydatne dla wpisu, którego część stanowią;

| — | okres zatrzymywania danych nie może zostać przedłużony, jeżeli nie jest to konieczne do celów, dla których dokonano wpisu. |
| --- | --- |

—

okres zatrzymywania danych nie może zostać przedłużony, jeżeli nie jest to konieczne do celów, dla których dokonano wpisu.

| 4. | W szczególnych przypadkach Europolu i Eurojustu EIOD wzywa Komisję do ścisłego zdefiniowania zadań, których wykonywanie usprawiedliwiałoby ich dostęp do danych. Dostęp Europolu i Eurojustu do danych powinien ponadto zostać ograniczony do danych dotyczących osób, których nazwisko już znajduje się w ich aktach. Sugeruje się również przyznanie Europolowi i Eurojustowi tylko jednego punktu dostępu. |
| --- | --- |

4.

W szczególnych przypadkach Europolu i Eurojustu EIOD wzywa Komisję do ścisłego zdefiniowania zadań, których wykonywanie usprawiedliwiałoby ich dostęp do danych. Dostęp Europolu i Eurojustu do danych powinien ponadto zostać ograniczony do danych dotyczących osób, których nazwisko już znajduje się w ich aktach. Sugeruje się również przyznanie Europolowi i Eurojustowi tylko jednego punktu dostępu.

| 5. | Odnośnie wpisów w celu odmowy wjazdu, przepisy oparte na dotychczas nieprzyjętych aktach prawnych powinny zostać wycofane lub przeformułowane w taki sposób — oparty na istniejącym prawodawstwie — który umożliwi zainteresowanym osobom dokładne poznanie środków, które właściwe organy mogą zastosować wobec nich. |
| --- | --- |

5.

Odnośnie wpisów w celu odmowy wjazdu, przepisy oparte na dotychczas nieprzyjętych aktach prawnych powinny zostać wycofane lub przeformułowane w taki sposób — oparty na istniejącym prawodawstwie — który umożliwi zainteresowanym osobom dokładne poznanie środków, które właściwe organy mogą zastosować wobec nich.

| 6. | Okresy zatrzymywania danych zostały przedłużone bez żadnego istotnego uzasadnienia. Jeżeli brak jest przekonywującego uzasadnienia, okresy te powinny zostać skrócone do obecnie stosowanego poziomu, zwłaszcza w przypadku wpisów do celów nadzoru niejawnego lub szczególnych kontroli. |
| --- | --- |

6.

Okresy zatrzymywania danych zostały przedłużone bez żadnego istotnego uzasadnienia. Jeżeli brak jest przekonywującego uzasadnienia, okresy te powinny zostać skrócone do obecnie stosowanego poziomu, zwłaszcza w przypadku wpisów do celów nadzoru niejawnego lub szczególnych kontroli.

| 7. | Rola Komisji została zdefiniowana jako odpowiedzialność za zarządzanie operacyjne. W połączeniu z jej znaczącą rolą w opracowaniu i utrzymywaniu systemu jest w zasadzie organem kontrolującym sui generis. Jest to rola o wiele bardziej istotna niż rola przetwarzającego, ale też bardziej ograniczona niż normalnego organu kontrolującego, gdyż Komisja nie ma dostępu do danych przetwarzanych w SIS II.
  Odnośnie do wykonywania tej roli należy dodać w art. 12 obydwu wniosków, że Komisja powinna regularnie wnioskować o zastosowanie nowych technologii stanowiących najnowocześniejsze rozwiązania w tej dziedzinie, co podniesie poziom ochrony i bezpieczeństwa danych. |
| --- | --- |

7.

Rola Komisji została zdefiniowana jako odpowiedzialność za zarządzanie operacyjne. W połączeniu z jej znaczącą rolą w opracowaniu i utrzymywaniu systemu jest w zasadzie organem kontrolującym sui generis. Jest to rola o wiele bardziej istotna niż rola przetwarzającego, ale też bardziej ograniczona niż normalnego organu kontrolującego, gdyż Komisja nie ma dostępu do danych przetwarzanych w SIS II.

Odnośnie do wykonywania tej roli należy dodać w art. 12 obydwu wniosków, że Komisja powinna regularnie wnioskować o zastosowanie nowych technologii stanowiących najnowocześniejsze rozwiązania w tej dziedzinie, co podniesie poziom ochrony i bezpieczeństwa danych.

| 8. | W odniesieniu do roli państw członkowskich konieczne jest wyjaśnienie funkcjonowania organów jako organów kontrolujących. |
| --- | --- |

8.

W odniesieniu do roli państw członkowskich konieczne jest wyjaśnienie funkcjonowania organów jako organów kontrolujących.

| 9. | W odniesieniu do informowania osób, których dane dotyczą:






  — | we wniosku dotyczącym rozporządzenia należy dodać do wykazu pewne informacje: okres zatrzymywania danych, istnienie prawa do złożenia odwołania lub zwrócenia się z wnioskiem o kontrolę decyzji o dokonaniu wpisu, możliwość uzyskania pomocy od organu ochrony danych oraz istnienie środków odwoławczych.
  Ponadto, w odniesieniu do terminu, w jakim powinna zostać przekazana informacja, przede wszystkim obowiązek podania informacji o dokonaniu wpisu w decyzji uzasadniającej wpis. |
| --- | --- | --- |

9.

W odniesieniu do informowania osób, których dane dotyczą:

—

we wniosku dotyczącym rozporządzenia należy dodać do wykazu pewne informacje: okres zatrzymywania danych, istnienie prawa do złożenia odwołania lub zwrócenia się z wnioskiem o kontrolę decyzji o dokonaniu wpisu, możliwość uzyskania pomocy od organu ochrony danych oraz istnienie środków odwoławczych.

Ponadto, w odniesieniu do terminu, w jakim powinna zostać przekazana informacja, przede wszystkim obowiązek podania informacji o dokonaniu wpisu w decyzji uzasadniającej wpis.

| — | we wniosku dotyczącym decyzji należy wprowadzić zmianę do art. 50, by nie uzależniać prawa do informacji od złożenia wniosku przez osobę, której dotyczą dane. |
| --- | --- |

—

we wniosku dotyczącym decyzji należy wprowadzić zmianę do art. 50, by nie uzależniać prawa do informacji od złożenia wniosku przez osobę, której dotyczą dane.

| 10. | Odnośnie do terminów odpowiedzi na wniosek o przyznanie dostępu, wskazane jest ustalenie tych terminów w omawianych wnioskach. Gdy prawodawstwo krajowe również ustanawia terminy, należałoby wyjaśnić, że powinno się stosować terminy najkorzystniejsze dla osoby, której dotyczą dane.
  Ponadto byłoby wskazane zapewnienie obowiązku aktywnej współpracy w wykonywaniu prawa do dostępu ze strony organów ochrony danych. |
| --- | --- |

10.

Odnośnie do terminów odpowiedzi na wniosek o przyznanie dostępu, wskazane jest ustalenie tych terminów w omawianych wnioskach. Gdy prawodawstwo krajowe również ustanawia terminy, należałoby wyjaśnić, że powinno się stosować terminy najkorzystniejsze dla osoby, której dotyczą dane.

Ponadto byłoby wskazane zapewnienie obowiązku aktywnej współpracy w wykonywaniu prawa do dostępu ze strony organów ochrony danych.

| 11. | Odnośnie do prawa do środków odwoławczych, EIOD sugeruje zniesienie ograniczenia terytorialnego w art. 30 i art. 52. |
| --- | --- |

11.

Odnośnie do prawa do środków odwoławczych, EIOD sugeruje zniesienie ograniczenia terytorialnego w art. 30 i art. 52.

| 12. | Odnośnie do uprawnień krajowych organów ochrony danych:






  — | w rozporządzeniu: należy uwzględnić, że mogą one realizować w odniesieniu do SIS II wszystkie kompetencje przyznane im na mocy art. 28 dyrektywy 95/46/WE; powinno to zostać wyjaśnione w tekście wniosku dotyczącego rozporządzenia. |
| --- | --- | --- |

12.

Odnośnie do uprawnień krajowych organów ochrony danych:

—

w rozporządzeniu: należy uwzględnić, że mogą one realizować w odniesieniu do SIS II wszystkie kompetencje przyznane im na mocy art. 28 dyrektywy 95/46/WE; powinno to zostać wyjaśnione w tekście wniosku dotyczącego rozporządzenia.

| — | we wniosku dotyczącym decyzji: organom nadzorczym należy przyznać te same uprawnienia, które przewidziano w rozporządzeniu/dyrektywie. |
| --- | --- |

—

we wniosku dotyczącym decyzji: organom nadzorczym należy przyznać te same uprawnienia, które przewidziano w rozporządzeniu/dyrektywie.

| 13. | Odnośnie do kompetencji EIOD: EIOD powinien być w stanie wykorzystywać wszystkie kompetencje przyznane mu rozporządzeniem 45/2001, uwzględniając jednak ograniczone uprawnienia Komisji w odniesieniu do samych danych. |
| --- | --- |

13.

Odnośnie do kompetencji EIOD: EIOD powinien być w stanie wykorzystywać wszystkie kompetencje przyznane mu rozporządzeniem 45/2001, uwzględniając jednak ograniczone uprawnienia Komisji w odniesieniu do samych danych.

| 14. | Odnośnie do koordynacji nadzoru: wnioski uznają również potrzebę koordynacji działań nadzorczych różnych zaangażowanych w nie organów. EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wnioski zawierają w zasadzie wszystkie elementy niezbędne do ustanowienia współpracy pomiędzy organami odpowiedzialnymi za nadzór na szczeblu krajowym i europejskim. Te przepisy (art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji) mogłyby jednak zostać ulepszone dzięki włączeniu wyjaśnień dotyczących szczegółów takiej koordynacji. |
| --- | --- |

14.

Odnośnie do koordynacji nadzoru: wnioski uznają również potrzebę koordynacji działań nadzorczych różnych zaangażowanych w nie organów. EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wnioski zawierają w zasadzie wszystkie elementy niezbędne do ustanowienia współpracy pomiędzy organami odpowiedzialnymi za nadzór na szczeblu krajowym i europejskim. Te przepisy (art. 31 wniosku dotyczącego rozporządzenia i art. 53 wniosku dotyczącego decyzji) mogłyby jednak zostać ulepszone dzięki włączeniu wyjaśnień dotyczących szczegółów takiej koordynacji.

| 15. | Art. 10 i 13 wniosku zawierają różne środki bezpieczeństwa danych; wskazane jest włączenie przepisów dotyczących systematycznej (auto) kontroli środków bezpieczeństwa.






  — | Art. 59 wniosku dotyczącego decyzji i art. 34 wniosku dotyczącego rozporządzenia, które przewidują monitorowanie i ocenę nie powinny dotyczyć wyłącznie aspektów takich jak wydajność, opłacalność i jakość usług, ale również zgodności z wymogami stawianymi przez prawo, zwłaszcza w dziedzinie ochrony danych. Przepisy te powinny zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- | --- |

15.

Art. 10 i 13 wniosku zawierają różne środki bezpieczeństwa danych; wskazane jest włączenie przepisów dotyczących systematycznej (auto) kontroli środków bezpieczeństwa.

—

Art. 59 wniosku dotyczącego decyzji i art. 34 wniosku dotyczącego rozporządzenia, które przewidują monitorowanie i ocenę nie powinny dotyczyć wyłącznie aspektów takich jak wydajność, opłacalność i jakość usług, ale również zgodności z wymogami stawianymi przez prawo, zwłaszcza w dziedzinie ochrony danych. Przepisy te powinny zostać odpowiednio zmienione.

| — | Ponadto, w uzupełnieniu do art. 10 ust. 1 lit. f) lub art. 18 wniosku dotyczącego decyzji oraz art. 17 wniosku dotyczącego rozporządzenia należy dodać, że państwa członkowskie, Europol i Eurojust powinny zapewnić dostępność dokładnych profilów użytkowników (które należy przechowywać do dyspozycji krajowych organów nadzorczych w celu przeprowadzania kontroli). Poza wspomnianymi profilami użytkowników, państwa członkowskie muszą również opracować i stale uaktualniać kompletny spis tożsamości użytkowników. Powyższe ma zastosowanie do Komisji. |
| --- | --- |

—

Ponadto, w uzupełnieniu do art. 10 ust. 1 lit. f) lub art. 18 wniosku dotyczącego decyzji oraz art. 17 wniosku dotyczącego rozporządzenia należy dodać, że państwa członkowskie, Europol i Eurojust powinny zapewnić dostępność dokładnych profilów użytkowników (które należy przechowywać do dyspozycji krajowych organów nadzorczych w celu przeprowadzania kontroli). Poza wspomnianymi profilami użytkowników, państwa członkowskie muszą również opracować i stale uaktualniać kompletny spis tożsamości użytkowników. Powyższe ma zastosowanie do Komisji.

| — | Zgodność z prawem operacji przetwarzania danych osobowych jest oparta na ścisłym poszanowaniu bezpieczeństwa i integralności danych. EIOD powinien mieć możliwość monitorowania nie tylko bezpieczeństwa danych, lecz także ich integralności poprzez analizę dostępnych rejestrów. Z tego powodu konieczne jest dodanie „integralności danych” do art. 14 ust. 6. |
| --- | --- |

—

Zgodność z prawem operacji przetwarzania danych osobowych jest oparta na ścisłym poszanowaniu bezpieczeństwa i integralności danych. EIOD powinien mieć możliwość monitorowania nie tylko bezpieczeństwa danych, lecz także ich integralności poprzez analizę dostępnych rejestrów. Z tego powodu konieczne jest dodanie „integralności danych” do art. 14 ust. 6.

| 16. | Stosowanie kopii krajowych może się wiązać z dodatkowym ryzykiem. EIOD nie jest przekonany co do konieczności (uwzględniając dostępne technologie) ani wartości dodanej stosowania kopii krajowych. Zaleca unikanie lub co najmniej znaczne ograniczenie możliwości wykorzystywania przez państwa członkowskie kopii krajowych. Jeżeli jednak kopie krajowe mają zostać utworzone, musi zostać zastosowana zasada ścisłego ograniczenia celu do wykorzystania w obrębie kraju. Ponadto kopia krajowa nie może być przeszukiwana w jakikolwiek inny sposób niż centralna baza danych. |
| --- | --- |

16.

Stosowanie kopii krajowych może się wiązać z dodatkowym ryzykiem. EIOD nie jest przekonany co do konieczności (uwzględniając dostępne technologie) ani wartości dodanej stosowania kopii krajowych. Zaleca unikanie lub co najmniej znaczne ograniczenie możliwości wykorzystywania przez państwa członkowskie kopii krajowych. Jeżeli jednak kopie krajowe mają zostać utworzone, musi zostać zastosowana zasada ścisłego ograniczenia celu do wykorzystania w obrębie kraju. Ponadto kopia krajowa nie może być przeszukiwana w jakikolwiek inny sposób niż centralna baza danych.

| 17. | Odnośnie do komitologii: decyzje mające znaczący wpływ na ochronę danych powinny zostać uregulowane, jeśli jest to możliwe, rozporządzeniem, najlepiej z wykorzystaniem procedury współdecyzji. Gdy wykorzystuje się procedurę komitologii, rola doradcza EIOD powinna zostać ujęta w art. 60-61 decyzji i art. 35 rozporządzenia. |
| --- | --- |

17.

Odnośnie do komitologii: decyzje mające znaczący wpływ na ochronę danych powinny zostać uregulowane, jeśli jest to możliwe, rozporządzeniem, najlepiej z wykorzystaniem procedury współdecyzji. Gdy wykorzystuje się procedurę komitologii, rola doradcza EIOD powinna zostać ujęta w art. 60-61 decyzji i art. 35 rozporządzenia.

| 18. | Interoperacyjność systemów nie może być wdrażana z pogwałceniem zasady ograniczonego celu, zaś każdy dotyczący tej kwestii wniosek powinien zostać przedłożony EIOD. |
| --- | --- |

18.

Interoperacyjność systemów nie może być wdrażana z pogwałceniem zasady ograniczonego celu, zaś każdy dotyczący tej kwestii wniosek powinien zostać przedłożony EIOD.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2005 r.

Peter HUSTINX

Europejski Inspektor Ochrony Danych

---

(1)  W tym kontekście należy zrobić odniesienie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Österreichischer Rundfunk i inni (sprawy połączone C-465/00, C-138/01 oraz C-139/01, wyrok z dnia 20 maja 2003 r., sąd w pełnym składzie, (2003) Zb.Orz. I-4989). Trybunał zajął się austriacką ustawą dotyczącą transferu informacji o wynagrodzeniu pracowników w sektorze publicznym do austriackiego sądu obrachunkowego i ich późniejszą publikacją. W wyroku Trybunał ustala kryteria, opracowane na podstawie art. 8 europejskiej konwencji praw człowieka, do których należy się odwoływać przy stosowaniu dyrektywy 95/46/WE w takim zakresie, w jakim dyrektywa ta pozwala na pewne ograniczenia prawa do prywatności.

1

(2)  (COM (2005) 475 wersja ostateczna).

2

(3)  Zastąpi ona również ogólny system ochrony danych z konwencji z Schengen (art. 126-130 konwencji z Schengen). Ten system nie ma zastosowania do SIS.

3

(4)  Państwo członkowskie wykorzystujące opcję ograniczenia praw może to zrobić tylko w zgodności z art. 8 EKPC, jak wspomniano wcześniej.

4

(5)  Opinia EIOD w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Systemu Informacji Wizowej (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy Państwami Członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych, 23 marca 2005 r., pkt 3.4.2.

5

(6)  27. Międzynarodowa Konferencja Rzeczników Ochrony Danych Osobowych i Prywatności, Montreux, 16 września 2005 r., Rezolucja w sprawie zastosowania danych biometrycznych w paszportach, dokumentach tożsamości oraz dokumentach podróży.

6

(7)  Ocena mogłaby być oparta na tzw. siedmiu filarach wiedzy o danych biometrycznych omówionych w „Biometrics at the frontiers: Assessing the impact on Society” (Dane biometryczne na granicach: ocena oddziaływania społecznego) IPTS, DG-JRC, EUR 21585 EN, część 1.2, str. 32.

7

(8)  W czerwcu 2004 r. prawnik z Portland (USA) został na dwa tygodnie pozbawiony wolności, gdyż FBI udało się połączyć odcisk jego palca z odciskiem znalezionym do ataku terrorystycznym w Madrycie (na plastikowej torbie, która zawierała detonator). Później dowiedziono, że proces wyszukiwania zawierał usterki i że wynik końcowy był błędny.

8

(9)  Decyzja Rady 2005/211/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. dotycząca wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem, Dz.U. L 68/44 z 15.3.2005

9

(10)  Sprawozdanie wspólnego organu nadzorczego Schengen dotyczące inspekcji stosowania wpisów na podstawie art. 96 w Systemie Informacyjnym Schengen, Bruksela, 20 czerwca 2005 r.

10

(11)  Podobna kwestia w opinii EIOD w sprawie ustanowienia Systemu Informacji Wizowej, pkt 3.10.1.

11

(12)  Organy nadzorcze Europolu i Eurojustu także uczestniczą w tym procesie, lecz w mniejszym zakresie.

12

(13)  Analogiczna kwestia została omówiona w opinii EIOD w sprawie Systemu Informacji Wizowej, pkt 3.12, oraz w opinii EIOD na temat wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych przetwarzanych w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej wydanej dnia 26 września 2005 r., pkt 60.

13

---