# Dziennik Urzędowy C 121/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 121 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4920 maja 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 121

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4920 maja 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2006/C 121/1 | Sprawa C-11/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Morgan/Bezirksregierung Köln | 1 |
| 2006/C 121/2 | Sprawa C-12/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Bucher przeciwko Landrat des Kreises Düren | 1 |
| 2006/C 121/3 | Sprawa C-64/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 3 w dniu 3 lutego 2006 r. — Český Telecom as przeciwko Czech On Line as | 2 |
| 2006/C 121/4 | Sprawa C-87/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social No 3 Valladolid w dniu 14 lutego 2006 r. — Vicente Pascual García przeciwko Confederación Hidrográfica de Duero | 2 |
| 2006/C 121/5 | Sprawa C-92/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie T-396/04, Soffass SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), wniesione przez Soffass SpA w dniu 10 lutego 2006 r. | 3 |
| 2006/C 121/6 | Sprawa C-108/06: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów | 3 |
| 2006/C 121/7 | Sprawa C-112/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 4 |
| 2006/C 121/8 | Sprawa C-116/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tampereen käräjäoikeus (Finlandia) w dniu 28 lutego 2006 r. — Sari Kiiski przeciwko Tampereen kaupunki | 5 |
| 2006/C 121/9 | Sprawa C-118/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 28 lutego 2006 r. — Diagram APS Applicazioni Prodotti Software przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 6 | 5 |
| 2006/C 121/0 | Sprawa C-141/06: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2006 r.– Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii | 6 |
| 2006/C 121/1 | Sprawa C-143/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg w dniu 17 marca 2006 r. — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH | 6 |
| 2006/C 121/2 | Sprawa C-144/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 20 marca 2006 r. przez Henkel KGaA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 Henkel KGaA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | 7 |
| 2006/C 121/3 | Sprawa C-150/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 17 marca 2006 r. przez Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica SA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie T-369/03 Arizona Chemical B.V, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Finlandię | 7 |
| 2006/C 121/4 | Sprawa C-155/06: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | 8 |
| 2006/C 121/5 | Sprawa C-161/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud d'Ostrava w dniu 24 marca 2006 r. — Skoma-Lux sro przeciwko Celní reditelství Olomouc | 9 |
| 2006/C 121/6 | Sprawa C-169/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 29 marca 2006 r. — The Queen on the application of Northern Foods plc/ The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs | 9 |
| 2006/C 121/7 | Sprawa C-171/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2006 r. przez T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S. od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2006 r w sprawie T-147/03: Devinlec Développement Innovation Leclerc S.A./Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S. | 10 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2006/C 121/8 | Sprawy połączone T-209/02 I T-210/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Mausolf przeciwko Europolowi (Personel Europolu — Wynagrodzenie — Stopnie przyznane na podstawie oceny — Decyzja dyrektora) | 11 |
| 2006/C 121/9 | Sprawa T-367/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia Instancji z dnia 30 marca 2006 r. — Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret przeciwko Radzie i Komisji (Skarga o odszkodowanie — Umowy międzynarodowe — Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Unia celna między Wspólnotą Europejską a Turcją — Kompensacyjna pomoc finansowa) | 11 |
| 2006/C 121/0 | Sprawa T-176/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 marca 2006 r. — Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Dostęp do informacji dotyczących istnienia orzeczenia lekarskiego — Udostępnienie informacji po wniesieniu skargi — Bezprzedmiotowość skargi) | 12 |
| 2006/C 121/1 | Sprawa T-4/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Strack przeciwko Komisji (Urzędnicy — Urzędnik informujący OLAF o potencjalnie nagannych zachowaniach — Decyzja OLAF o zakończeniu dochodzenia — Akt niekorzystny — Legitymacja czynna — Niedopuszczalność) | 12 |
| 2006/C 121/2 | Sprawa T-454/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 marca 2006 r. w sprawie Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji (Środek tymczasowy — Dyrektywa 91/414/WE — Dopuszczalność) | 13 |
| 2006/C 121/3 | Sprawa T-307/05: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2005 r. — Alain Fermont przeciwko Komisji | 13 |
| 2006/C 121/4 | Sprawa T-78/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. — Armando Álvarez przeciwko Komisji | 14 |
| 2006/C 121/5 | Sprawa T-86/06: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2006 r. — Studio Buchara i in. przeciwko Komisji | 14 |
| 2006/C 121/6 | Sprawa T-94/06: Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu | 15 |
| 2006/C 121/7 | Sprawa T-99/06: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2006 r. — Phildar przeciwko OHIM | 15 |
| 2006/C 121/8 | Sprawa T-101/06: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Castell del Remei przeciwko OHIM | 16 |
| 2006/C 121/9 | Sprawa T-102/06: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2006 r. — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji | 16 |
| 2006/C 121/0 | Sprawa T-103/06: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2006 r. — ESOTRADE przeciwko OHIM | 17 |
| 2006/C 121/1 | Sprawa T-105/06: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2006 r. — InterVideo przeciwko OHIM | 17 |
| 2006/C 121/2 | Sprawa T-287/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji | 18 |
| 2006/C 121/3 | Sprawa T-56/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji | 18 |
| 2006/C 121/4 | Sprawa T-86/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Holcim (Francja) przeciwko Komisji | 18 |
| 2006/C 121/5 | Sprawa T-322/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM | 18 |
| | SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ |
| 2006/C 121/6 | Sprawa F-28/06: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2006 r. — Sequeira Wandschneider przeciwko Komisji | 19 |
| 2006/C 121/7 | Sprawa F-29/06: Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Arnaldos Rosauro i in. przeciwko Komisji | 19 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 121/1

Sprawa C-11/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Morgan/Bezirksregierung Köln

1

2006/C 121/2

Sprawa C-12/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Bucher przeciwko Landrat des Kreises Düren

1

2006/C 121/3

Sprawa C-64/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 3 w dniu 3 lutego 2006 r. — Český Telecom as przeciwko Czech On Line as

2

2006/C 121/4

Sprawa C-87/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social No 3 Valladolid w dniu 14 lutego 2006 r. — Vicente Pascual García przeciwko Confederación Hidrográfica de Duero

o

2

2006/C 121/5

Sprawa C-92/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie T-396/04, Soffass SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), wniesione przez Soffass SpA w dniu 10 lutego 2006 r.

3

2006/C 121/6

Sprawa C-108/06: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

3

2006/C 121/7

Sprawa C-112/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

4

2006/C 121/8

Sprawa C-116/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tampereen käräjäoikeus (Finlandia) w dniu 28 lutego 2006 r. — Sari Kiiski przeciwko Tampereen kaupunki

5

2006/C 121/9

Sprawa C-118/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 28 lutego 2006 r. — Diagram APS Applicazioni Prodotti Software przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 6

5

2006/C 121/0

Sprawa C-141/06: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2006 r.– Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

6

2006/C 121/1

Sprawa C-143/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg w dniu 17 marca 2006 r. — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH

6

2006/C 121/2

Sprawa C-144/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 20 marca 2006 r. przez Henkel KGaA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 Henkel KGaA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

7

2006/C 121/3

Sprawa C-150/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 17 marca 2006 r. przez Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica SA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie T-369/03 Arizona Chemical B.V, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Finlandię

7

2006/C 121/4

Sprawa C-155/06: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

8

2006/C 121/5

Sprawa C-161/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud d'Ostrava w dniu 24 marca 2006 r. — Skoma-Lux sro przeciwko Celní reditelství Olomouc

9

2006/C 121/6

Sprawa C-169/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 29 marca 2006 r. — The Queen on the application of Northern Foods plc/ The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

9

2006/C 121/7

Sprawa C-171/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2006 r. przez T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S. od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2006 r w sprawie T-147/03: Devinlec Développement Innovation Leclerc S.A./Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S.

10

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 121/8

Sprawy połączone T-209/02 I T-210/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Mausolf przeciwko Europolowi (Personel Europolu — Wynagrodzenie — Stopnie przyznane na podstawie oceny — Decyzja dyrektora)

11

2006/C 121/9

Sprawa T-367/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia Instancji z dnia 30 marca 2006 r. — Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret przeciwko Radzie i Komisji (Skarga o odszkodowanie — Umowy międzynarodowe — Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja — Unia celna między Wspólnotą Europejską a Turcją — Kompensacyjna pomoc finansowa)

11

2006/C 121/0

Sprawa T-176/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 marca 2006 r. — Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Dostęp do informacji dotyczących istnienia orzeczenia lekarskiego — Udostępnienie informacji po wniesieniu skargi — Bezprzedmiotowość skargi)

12

2006/C 121/1

Sprawa T-4/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Strack przeciwko Komisji (Urzędnicy — Urzędnik informujący OLAF o potencjalnie nagannych zachowaniach — Decyzja OLAF o zakończeniu dochodzenia — Akt niekorzystny — Legitymacja czynna — Niedopuszczalność)

12

2006/C 121/2

Sprawa T-454/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 marca 2006 r. w sprawie Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji (Środek tymczasowy — Dyrektywa 91/414/WE — Dopuszczalność)

13

2006/C 121/3

Sprawa T-307/05: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2005 r. — Alain Fermont przeciwko Komisji

13

2006/C 121/4

Sprawa T-78/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. — Armando Álvarez przeciwko Komisji

14

2006/C 121/5

Sprawa T-86/06: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2006 r. — Studio Buchara i in. przeciwko Komisji

14

2006/C 121/6

Sprawa T-94/06: Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

15

2006/C 121/7

Sprawa T-99/06: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2006 r. — Phildar przeciwko OHIM

15

2006/C 121/8

Sprawa T-101/06: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Castell del Remei przeciwko OHIM

16

2006/C 121/9

Sprawa T-102/06: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2006 r. — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji

16

2006/C 121/0

Sprawa T-103/06: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2006 r. — ESOTRADE przeciwko OHIM

17

2006/C 121/1

Sprawa T-105/06: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2006 r. — InterVideo przeciwko OHIM

17

2006/C 121/2

Sprawa T-287/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji

18

2006/C 121/3

Sprawa T-56/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji

18

2006/C 121/4

Sprawa T-86/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Holcim (Francja) przeciwko Komisji

18

2006/C 121/5

Sprawa T-322/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM

18

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

2006/C 121/6

Sprawa F-28/06: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2006 r. — Sequeira Wandschneider przeciwko Komisji

19

2006/C 121/7

Sprawa F-29/06: Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Arnaldos Rosauro i in. przeciwko Komisji

19

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2006/C 121/8 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 108 z 6.5.2006. | 21 |

III   Powiadomienia

2006/C 121/8

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 108 z 6.5.2006.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

21

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/1

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Morgan/Bezirksregierung Köln

(Sprawa C-11/06)

(2006/C 121/01)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Rhiannan Morgan.

Strona pozwana: Bezirksregierung Köln.

Pytania prejudycjalne

Czy odmówienie obywatelowi Państwa Członkowskiego stypendium edukacyjnego na pełen cykl kształcenia w innym Państwie Członkowskim z tym uzasadnieniem, że kształcenie to nie stanowi kontynuacji przynajmniej rocznego uczęszczania do krajowej placówki edukacyjnej w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, jest niezgodne ze swobodą przemieszczania się przyznaną obywatelom Unii w art. 17, 18 Traktatu WE?

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/1

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2006 r. — Bucher przeciwko Landrat des Kreises Düren

(Sprawa C-12/06)

(2006/C 121/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Aachen (Niemcy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Iris Bucher.

Strona pozwana: Landrat des Kreises Düren.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy odmówienie obywatelowi państwa członkowskiego stypendium edukacyjnego na pełen cykl kształcenia w innym państwie członkowskim z tym uzasadnieniem, że kształcenie to nie stanowi kontynuacji przynajmniej rocznego uczęszczania do krajowej placówki edukacyjnej, w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, jest niezgodne ze swobodą przemieszczania się przyznaną obywatelom Unii w art. 17, 18 Traktatu WE? |
| --- | --- |

1)

Czy odmówienie obywatelowi państwa członkowskiego stypendium edukacyjnego na pełen cykl kształcenia w innym państwie członkowskim z tym uzasadnieniem, że kształcenie to nie stanowi kontynuacji przynajmniej rocznego uczęszczania do krajowej placówki edukacyjnej, w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, jest niezgodne ze swobodą przemieszczania się przyznaną obywatelom Unii w art. 17, 18 Traktatu WE?

| 2) | Czy odmówienie obywatelowi państwa członkowskiego, który to obywatel jako mieszkaniec rejonów nadgranicznych kończy naukę w sąsiednim państwie członkowskim, stypendium edukacyjnego z tym uzasadnieniem, że przebywa on w krajowej miejscowości przygranicznej jedynie w celu kształcenia i to miejsce pobytu nie jest jego stałym miejscem zamieszkania w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, jest niezgodne ze swobodą przemieszczania się przyznaną obywatelom Unii w art. 17, 18 Traktatu WE? |
| --- | --- |

2)

Czy odmówienie obywatelowi państwa członkowskiego, który to obywatel jako mieszkaniec rejonów nadgranicznych kończy naukę w sąsiednim państwie członkowskim, stypendium edukacyjnego z tym uzasadnieniem, że przebywa on w krajowej miejscowości przygranicznej jedynie w celu kształcenia i to miejsce pobytu nie jest jego stałym miejscem zamieszkania w przypadku takim jak w niniejszej sprawie, jest niezgodne ze swobodą przemieszczania się przyznaną obywatelom Unii w art. 17, 18 Traktatu WE?

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 3 w dniu 3 lutego 2006 r. — Český Telecom as przeciwko Czech On Line as

(Sprawa C-64/06)

(2006/C 121/03)

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Obvodní soud pro Prahu 3

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Český Telecom as

Strona pozwana: Czech On Line as

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy krajowy organ regulacyjny ds. telekomunikacji (Český Telekomunikační Úřad) miał prawo nałożyć — poprzez wydanie po dniu 1 maja 2004 r., czyli po dniu przystąpienia Republiki Czeskiej do Wspólnot Europejskich, decyzji administracyjnej — na spółkę telekomunikacyjną o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku telekomunikacyjnym obowiązek zawarcia umowy wzajemnego połączenia sieci tej spółki z innym operatorem? |
| --- | --- |

1)

Czy krajowy organ regulacyjny ds. telekomunikacji (Český Telekomunikační Úřad) miał prawo nałożyć — poprzez wydanie po dniu 1 maja 2004 r., czyli po dniu przystąpienia Republiki Czeskiej do Wspólnot Europejskich, decyzji administracyjnej — na spółkę telekomunikacyjną o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku telekomunikacyjnym obowiązek zawarcia umowy wzajemnego połączenia sieci tej spółki z innym operatorem?

| 2) | W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze:
  czy krajowy organ regulacyjny miał prawo postąpić w ten sposób jedynie w warunkach określonych w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie), czyli pod warunkiem dokonania uprzedniej analizy rynku zgodnie z art. 16 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) oraz uprzedniego przeprowadzenia postępowania określonego w art. 6 i 7 dyrektywy ramowej 2002/21/WE
  czy też (na przykład zgodnie z motywem 15, art. 3, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 lit. a) oraz ust. 4, art. 10 ust. 1 i 2 dyrektywy o dostępie) mógł postąpić w ten sposób nawet bez dokonywania uprzedniej analizy rynku? |
| --- | --- |

2)

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze:

czy krajowy organ regulacyjny miał prawo postąpić w ten sposób jedynie w warunkach określonych w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie), czyli pod warunkiem dokonania uprzedniej analizy rynku zgodnie z art. 16 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) oraz uprzedniego przeprowadzenia postępowania określonego w art. 6 i 7 dyrektywy ramowej 2002/21/WE

czy też (na przykład zgodnie z motywem 15, art. 3, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 lit. a) oraz ust. 4, art. 10 ust. 1 i 2 dyrektywy o dostępie) mógł postąpić w ten sposób nawet bez dokonywania uprzedniej analizy rynku?

| 3) | Czy na odpowiedź na pytanie drugie może mieć wpływ fakt, że wniosek konkretnego operatora o wydanie decyzji o obowiązkowym wzajemnym połączeniu jego sieci z siecią operatora o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku został złożony do krajowego organu regulacyjnego przed dniem 1 maja 2004 r., czyli przed dniem przystąpienia Republiki Czeskiej do Wspólnot Europejskich, a znaczna część postępowania w przedmiocie tego wniosku miała miejsce przed tą datą? |
| --- | --- |

3)

Czy na odpowiedź na pytanie drugie może mieć wpływ fakt, że wniosek konkretnego operatora o wydanie decyzji o obowiązkowym wzajemnym połączeniu jego sieci z siecią operatora o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku został złożony do krajowego organu regulacyjnego przed dniem 1 maja 2004 r., czyli przed dniem przystąpienia Republiki Czeskiej do Wspólnot Europejskich, a znaczna część postępowania w przedmiocie tego wniosku miała miejsce przed tą datą?

| 4) | Czy ze względu na to, że w chwili gdy miały miejsce okoliczności faktyczne niniejszej sprawy — od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. — Republika Czeska nie dokonała w wystarczającym stopniu transpozycji ww. dyrektyw, możliwe jest bezpośrednie stosowanie dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) oraz dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie), a zatem






  a) | dyrektywy te (jedna z nich) są bezwarunkowe oraz wystarczająco dokładne, aby mogły one być stosowane (przez sąd) zamiast prawa krajowego? |
| --- | --- | --- |

4)

Czy ze względu na to, że w chwili gdy miały miejsce okoliczności faktyczne niniejszej sprawy — od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r. — Republika Czeska nie dokonała w wystarczającym stopniu transpozycji ww. dyrektyw, możliwe jest bezpośrednie stosowanie dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) oraz dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie), a zatem

a)

dyrektywy te (jedna z nich) są bezwarunkowe oraz wystarczająco dokładne, aby mogły one być stosowane (przez sąd) zamiast prawa krajowego?

| b) | operator o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku telekomunikacyjnym ma prawo (legitymację czynną) powoływać się, wskutek niewłaściwej transpozycji dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie) oraz dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), na ich bezpośrednią skuteczność ze względu na to, że te dyrektywy (jedna z nich) chronią w każdym razie interesy podmiotu odmawiającego zawarcia umowy wzajemnego połączenia (w zakresie usługi ADSL) z innymi krajowymi operatorami telekomunikacyjnymi (i który zgodnie z opinią krajowego organu regulacyjnego, którą sąd także jest zobowiązany przeanalizować, działa w ten sposób wbrew celom nowych ram prawnych)? |
| --- | --- |

b)

operator o znaczącej (dominującej) pozycji na rynku telekomunikacyjnym ma prawo (legitymację czynną) powoływać się, wskutek niewłaściwej transpozycji dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywy o dostępie) oraz dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej), na ich bezpośrednią skuteczność ze względu na to, że te dyrektywy (jedna z nich) chronią w każdym razie interesy podmiotu odmawiającego zawarcia umowy wzajemnego połączenia (w zakresie usługi ADSL) z innymi krajowymi operatorami telekomunikacyjnymi (i który zgodnie z opinią krajowego organu regulacyjnego, którą sąd także jest zobowiązany przeanalizować, działa w ten sposób wbrew celom nowych ram prawnych)?

| c) | operator ten może powoływać się na bezpośrednią skuteczność dyrektyw, które nie zostały właściwie przetransponowane (lub jednej z nich), skoro (nawet jeśli spełnione zostały ustanowione w dyrektywach warunki) przedmiotem decyzji krajowego organu regulacyjnego są zawsze konkretne warunki wzajemnego połączenia sieci operatorów, czyli nałożenie określonych obowiązków na indywidualne podmioty? |
| --- | --- |

c)

operator ten może powoływać się na bezpośrednią skuteczność dyrektyw, które nie zostały właściwie przetransponowane (lub jednej z nich), skoro (nawet jeśli spełnione zostały ustanowione w dyrektywach warunki) przedmiotem decyzji krajowego organu regulacyjnego są zawsze konkretne warunki wzajemnego połączenia sieci operatorów, czyli nałożenie określonych obowiązków na indywidualne podmioty?

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social No 3 Valladolid w dniu 14 lutego 2006 r. — Vicente Pascual García przeciwko Confederación Hidrográfica de Duero

(Sprawa C-87/06)

(2006/C 121/04)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado de lo Social No 3 Valladolid

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Vicente Pascual García

Strona pozwana: Confederación Hidrográfica de Duero.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zasada równego traktowania, zakazująca jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek, zapisana w art. 13 WE i w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2000/78 (1) stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (w szczególności akapitowi pierwszemu jedynego przepisu przejściowego ustawy nr 14/2005 w sprawie klauzul porozumień zbiorowych dotyczących osiągnięcia zwykłego wieku emerytalnego), na podstawie których za zgodne z prawem uznaje się zawarte w układach zbiorowych klauzule obowiązkowego przejścia na emeryturę, gdy od pracownika wymaga się jedynie tego, by osiągnął zwykły wiek emerytalny oraz spełnił inne warunki określone w ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego dla uzyskania prawa do świadczenia emerytalnego w ramach systemu o charakterze składkowym, podczas gdy w przypadku układów zawieranych w przyszłości dla rozwiązania umowy wymaga się od pracodawcy, by takie rozwiązanie umowy z powodu wieku wiązało się z polityką zatrudnienia? |
| --- | --- |

1)

Czy zasada równego traktowania, zakazująca jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek, zapisana w art. 13 WE i w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2000/78 (1) stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (w szczególności akapitowi pierwszemu jedynego przepisu przejściowego ustawy nr 14/2005 w sprawie klauzul porozumień zbiorowych dotyczących osiągnięcia zwykłego wieku emerytalnego), na podstawie których za zgodne z prawem uznaje się zawarte w układach zbiorowych klauzule obowiązkowego przejścia na emeryturę, gdy od pracownika wymaga się jedynie tego, by osiągnął zwykły wiek emerytalny oraz spełnił inne warunki określone w ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego dla uzyskania prawa do świadczenia emerytalnego w ramach systemu o charakterze składkowym, podczas gdy w przypadku układów zawieranych w przyszłości dla rozwiązania umowy wymaga się od pracodawcy, by takie rozwiązanie umowy z powodu wieku wiązało się z polityką zatrudnienia?

| 2) | Czy zasada równego traktowania, zakazująca jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek i zapisana w art. 13 WE i w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2000/78 zobowiązuje sąd krajowy do niestosowania, w niniejszej sprawie, pierwszego akapitu jedynego przepisu przejściowego ustawy nr 14/2005? |
| --- | --- |

2)

Czy zasada równego traktowania, zakazująca jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek i zapisana w art. 13 WE i w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2000/78 zobowiązuje sąd krajowy do niestosowania, w niniejszej sprawie, pierwszego akapitu jedynego przepisu przejściowego ustawy nr 14/2005?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U.L 303, str.16)

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/3

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie T-396/04, Soffass SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), wniesione przez Soffass SpA w dniu 10 lutego 2006 r.

(Sprawa C-92/06 P)

(2006/C 121/05)

Język postępowania: włoski

Strony:

Strona odwołująca się: Soffass SpA (przedstawiciele: adwokaci V. Bilardo, C. Bacchini i M. Mazzitelli)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM)

Pozostałe strony postępowania: Sodipan, SCA, interwenient

Żądania odwołującej się:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Pierwszą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 16 lipca 2004 r. w postępowaniu nr R0699/2003-1; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Pierwszą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 16 lipca 2004 r. w postępowaniu nr R0699/2003-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie twierdzi, że zaskarżony wyrok wydany został z naruszeniem art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 8 ust. 2 lit. a) pkt ii) rozporządzenia nr 40/94/WE (1), który to artykuł stanowi, że „[...] znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli [...] z powodu identyczności lub podobieństwa do wcześniejszego znaku towarowego, identyczności lub podobieństwa towarów lub usług istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej [odbiorców] na terytorium, na którym wcześniejszy znak towarowy jest chroniony [...]”. W zaskarżonym wyroku Sąd Pierwszej Instancji nieprawidłowo zinterpretował pojęcie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd nie stosując się do jego wykładni ustalonej przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

Zdaniem odwołującej się między znakami towarowymi, których dotyczy postępowanie, nie występuje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd z uwagi na oczywiste różnice fonetyczne, wizualne, graficzne i koncepcyjne.

---

(1)  Dz.U. L 11z 14.01.1994, str. 1

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/3 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/3

---

Skarga wniesiona w dniu 23 lutego przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-108/06)

(2006/C 121/06)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: H. van Vliet i F. Simonetti]

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2001/42 upłynął w dniu 21 lipca 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 197, str. 30

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/4

---

Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-112/06)

(2006/C 121/07)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżącą: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Kostantinidis)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| a) | stwierdzenie, że Republika Grecka nie ustanawiając przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, aby:






  — | gospodarka odpadami ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie, odbywała się w sposób nie zagrażający zdrowiu ludzkiemu i środowisku naturalnemu; |
| --- | --- | --- |

a)

stwierdzenie, że Republika Grecka nie ustanawiając przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, aby:

—

gospodarka odpadami ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie, odbywała się w sposób nie zagrażający zdrowiu ludzkiemu i środowisku naturalnemu;

| — | odpady ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos były przekazywane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje unieszkodliwiania odpadów; |
| --- | --- |

—

odpady ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos były przekazywane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje unieszkodliwiania odpadów;

| — | składowisko odpadów Mesomouri, które nie uzyskało zezwolenia na dalsze prowadzenie działalności niezwłocznie zaprzestało funkcjonowania oraz zostało poddane procedurze wymaganej w celu jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami, naruszyła zobowiązania, które na niej ciążą na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy Rady 75/422/EWG (1) z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą Rady 91/156/WE (2) z dnia 18 marca 1991 r., jak również art. 14 lit. b) dyrektywy Rady 99/31/WE (3) z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów. |
| --- | --- |

—

składowisko odpadów Mesomouri, które nie uzyskało zezwolenia na dalsze prowadzenie działalności niezwłocznie zaprzestało funkcjonowania oraz zostało poddane procedurze wymaganej w celu jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami, naruszyła zobowiązania, które na niej ciążą na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy Rady 75/422/EWG (1) z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą Rady 91/156/WE (2) z dnia 18 marca 1991 r., jak również art. 14 lit. b) dyrektywy Rady 99/31/WE (3) z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów.

| b) | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

b)

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Skarżąca jest zdania, że unieszkodliwianie odpadów ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie odbywało się z naruszeniem zobowiązań ciążących na Republice Greckiej na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy 75/422/EWG w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą 91/156/WE, jak również art. 14 lit. b) dyrektywy nr 99/31/WE w sprawie składowania odpadów. |
| --- | --- |

1.

Skarżąca jest zdania, że unieszkodliwianie odpadów ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie odbywało się z naruszeniem zobowiązań ciążących na Republice Greckiej na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy 75/422/EWG w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą 91/156/WE, jak również art. 14 lit. b) dyrektywy nr 99/31/WE w sprawie składowania odpadów.

| 2. | Wnioski sprawozdania ekspertów Komisji dotyczącego niekontrolowanego miejsca unieszkodliwiana odpadów w Mesomouri, wykazały, iż składowanie 90 000 ton odpadów na terenie przywołanego składowiska spowodowało zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Ponadto Komisja podkreśla, iż władze greckie nie ustanowiły przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, że odpady składowane w Mesomouri zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania.
  Komisja dodaje, iż władze greckie podjęły decyzję o zamknięciu składowiska Mesomouri uznając, iż konieczna jest jego regeneracja i stworzenie wstępnych warunków w celu zapewnienia jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami w ramach niniejszego składowiska. Niemniej jednak decyzja ta nie zawiera szczegółowego terminarza prac dostosowawczych, ani nie została dotychczas wprowadzona w życie z powodu braku środków na jej realizację. |
| --- | --- |

2.

Wnioski sprawozdania ekspertów Komisji dotyczącego niekontrolowanego miejsca unieszkodliwiana odpadów w Mesomouri, wykazały, iż składowanie 90 000 ton odpadów na terenie przywołanego składowiska spowodowało zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Ponadto Komisja podkreśla, iż władze greckie nie ustanowiły przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, że odpady składowane w Mesomouri zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania.

Komisja dodaje, iż władze greckie podjęły decyzję o zamknięciu składowiska Mesomouri uznając, iż konieczna jest jego regeneracja i stworzenie wstępnych warunków w celu zapewnienia jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami w ramach niniejszego składowiska. Niemniej jednak decyzja ta nie zawiera szczegółowego terminarza prac dostosowawczych, ani nie została dotychczas wprowadzona w życie z powodu braku środków na jej realizację.

| 3. | Sprawozdanie ekspertów Komisji wskazało w odniesieniu do byłego składowiska odpadów produktów rolniczych w Kouroupitos, iż nie zostało ono poddane regeneracji, sygnalizując możliwe zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Przywołane sprawozdanie stwierdza w szczególności: 1) wymywanie na znacznym obszarze warstwy wierzchniej gleby, 2) zachwianą równowagę i odporność na erozję, 3) spalanie odpadów znajdujących się na terenie przywołanego składowiska, mogące powodować toksyczne emisje. Jednocześnie władze greckie nie ustanowiły przepisów koniecznych w celu zapewnienia, że odpady ze składowiska Kouroupitos zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania. |
| --- | --- |

3.

Sprawozdanie ekspertów Komisji wskazało w odniesieniu do byłego składowiska odpadów produktów rolniczych w Kouroupitos, iż nie zostało ono poddane regeneracji, sygnalizując możliwe zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Przywołane sprawozdanie stwierdza w szczególności: 1) wymywanie na znacznym obszarze warstwy wierzchniej gleby, 2) zachwianą równowagę i odporność na erozję, 3) spalanie odpadów znajdujących się na terenie przywołanego składowiska, mogące powodować toksyczne emisje. Jednocześnie władze greckie nie ustanowiły przepisów koniecznych w celu zapewnienia, że odpady ze składowiska Kouroupitos zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania.

---

(1)  Dz.U. L 194 z 25.07.1975, str. 39

(2)  Dz.U. L 78 z 26.03.1991, str. 32

(3)  Dz.U. L 182 z 16.07.1999, str. 1.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tampereen käräjäoikeus (Finlandia) w dniu 28 lutego 2006 r. — Sari Kiiski przeciwko Tampereen kaupunki

(Sprawa C-116/06)

(2006/C 121/08)

Język postępowania: fiński

Sąd krajowy

Tampereen käräjäoikeus (Finlandia).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sari Kiiski.

Strona pozwana: Tampereen kaupunki.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy odmowa pracodawcy dotycząca zmiany lub przerwania okresu urlopu wychowawczego przyznanego pracownicy, uzasadniona nową ciążą, o której pracownica wiedziała przed rozpoczęciem urlopu wychowawczego, w zastosowaniu ugruntowanej wykładni przepisów krajowych, zgodnie z którą nowa ciąża zasadniczo nie jest niemożliwą do przewidzenia i uzasadnioną podstawą, w oparciu o którą można zmienić datę i okres urlopu wychowawczego, stanowi bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację niezgodną z art. 2 dyrektywy 76/207/EWG (1) zmienionej dyrektywą 2002/73/WE (2)? |
| --- | --- |

1)

Czy odmowa pracodawcy dotycząca zmiany lub przerwania okresu urlopu wychowawczego przyznanego pracownicy, uzasadniona nową ciążą, o której pracownica wiedziała przed rozpoczęciem urlopu wychowawczego, w zastosowaniu ugruntowanej wykładni przepisów krajowych, zgodnie z którą nowa ciąża zasadniczo nie jest niemożliwą do przewidzenia i uzasadnioną podstawą, w oparciu o którą można zmienić datę i okres urlopu wychowawczego, stanowi bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację niezgodną z art. 2 dyrektywy 76/207/EWG (1) zmienionej dyrektywą 2002/73/WE (2)?

| 2) | Czy pracodawca może dostatecznie uzasadnić swoje zachowanie opisane w pkt 1 i stanowiące potencjalnie pośrednią dyskryminację z punktu widzenia powołanej dyrektywy tym, że zmiana organizacji pracy nauczycieli oraz ciągłość nauczania spowodowałyby zwyczajne problemy, a nie poważne zakłócenia lub tym, że pracodawca na podstawie przepisów krajowych byłby zobowiązany do wypłaty pracownikowi zatrudnionemu w zastępstwie nauczyciela przebywającego na urlopie wychowawczym odszkodowania z tytułu utraconego zarobku w przypadku powrotu do pracy nauczyciela w trakcie trwania urlopu wychowawczego? |
| --- | --- |

2)

Czy pracodawca może dostatecznie uzasadnić swoje zachowanie opisane w pkt 1 i stanowiące potencjalnie pośrednią dyskryminację z punktu widzenia powołanej dyrektywy tym, że zmiana organizacji pracy nauczycieli oraz ciągłość nauczania spowodowałyby zwyczajne problemy, a nie poważne zakłócenia lub tym, że pracodawca na podstawie przepisów krajowych byłby zobowiązany do wypłaty pracownikowi zatrudnionemu w zastępstwie nauczyciela przebywającego na urlopie wychowawczym odszkodowania z tytułu utraconego zarobku w przypadku powrotu do pracy nauczyciela w trakcie trwania urlopu wychowawczego?

| 3) | Czy dyrektywa Rady 92/85/EWG (3) w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły i pracownic karmiących piersią podlega zastosowaniu oraz — w razie odpowiedzi twierdzącej — czy zachowanie pracodawcy opisane w pkt 1 jest niezgodne z art. 8 i 11 tej dyrektywy, w przypadku gdy pracownica w razie kontynuowania urlopu wychowawczego traci uprawnienia do skorzystania ze świadczeń finansowych wynikających z urlopu macierzyńskiego związanego z pracą w sektorze publicznym? |
| --- | --- |

3)

Czy dyrektywa Rady 92/85/EWG (3) w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły i pracownic karmiących piersią podlega zastosowaniu oraz — w razie odpowiedzi twierdzącej — czy zachowanie pracodawcy opisane w pkt 1 jest niezgodne z art. 8 i 11 tej dyrektywy, w przypadku gdy pracownica w razie kontynuowania urlopu wychowawczego traci uprawnienia do skorzystania ze świadczeń finansowych wynikających z urlopu macierzyńskiego związanego z pracą w sektorze publicznym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 76/207/EWG z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (Dz.U. L 39 z dnia 14 lutego 1976, str. 40)

(2)  Dyrektywa 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (Dz.U. L 269 z dnia 5 października 2002 r., str. 15)

(3)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 348, z dnia 28 listopada 1992 r., str. 1)

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/5 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma w dniu 28 lutego 2006 r. — Diagram APS Applicazioni Prodotti Software przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 6

(Sprawa C-118/06)

(2006/C 121/09)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria provinciale di Roma.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Diagram APS Applicazioni Prodotti Software

Strona pozwana: Agenzia Entrate Ufficio Roma 6

Pytania prejudycjalne

Commissione tributaria provinciale di Roma zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

„Czy art. 33 dyrektywy 77/388/EWG (1) (zmienionej dyrektywą 91/6807EWG (2)) należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on opodatkowaniu podatkiem IRAP wartości netto produkcji związanej ze zwyczajowym wykonywaniem zorganizowanej w sposób samodzielny działalności, której celem jest wytwórstwo lub handel albo świadczenie usług?”

---

(1)  Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1.

(2)  Dz.U. L 376 z 31.12.1991, str. 1.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/6

---

Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2006 r.– Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-141/06)

(2006/C 121/10)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: A. Aresu i J.R. Vidal Puig, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/65/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącej sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającej dyrektywę Rady 90/619/EWG (2) oraz dyrektywy 97/7/WE (3) i 98/27/WE (4), a w każdym razie niepodając tych przepisów do wiadomości Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 21 ust. 1 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/65/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącej sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającej dyrektywę Rady 90/619/EWG (2) oraz dyrektywy 97/7/WE (3) i 98/27/WE (4), a w każdym razie niepodając tych przepisów do wiadomości Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 21 ust. 1 tej dyrektywy

| — | obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dostosowanie wewnętrznego porządku prawnego do dyrektywy 2002/65/EWG upłynął w dniu 9 października 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 271, str. 16.

(2)  Dz.U. L 330, str. 50

(3)  Dz.U. L 144, str. 19.

(4)  Dz.U. L 166, str. 51.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/6 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg w dniu 17 marca 2006 r. — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke przeciwko Juers Pharma Import-Export GmbH

(Sprawa C-143/06)

(2006/C 121/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke

Strona pozwana: Juers Pharma Import-Export GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy przepis art. 86 ust. 2 tiret trzecie dyrektywy 2001/83/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu uregulowania prawa krajowego, które zabrania wysyłania aptekom cenników produktów leczniczych jako niedozwolonej reklamy przywożonych produktów leczniczych, jeśli i w zakresie w jakim wymienione w nich produkty lecznicze nie są wprawdzie dopuszczone do obrotu w danym Państwie Członkowskim, jednak w pojedynczych przypadkach mogą być przywożone z innych Państw Członkowskich Unii Europejskiej, jak również z innych państw? |
| --- | --- |

1)

Czy przepis art. 86 ust. 2 tiret trzecie dyrektywy 2001/83/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu uregulowania prawa krajowego, które zabrania wysyłania aptekom cenników produktów leczniczych jako niedozwolonej reklamy przywożonych produktów leczniczych, jeśli i w zakresie w jakim wymienione w nich produkty lecznicze nie są wprawdzie dopuszczone do obrotu w danym Państwie Członkowskim, jednak w pojedynczych przypadkach mogą być przywożone z innych Państw Członkowskich Unii Europejskiej, jak również z innych państw?

| 2) | Jaką funkcję należy przypisać uregulowaniu, zgodnie z którym tytuł dotyczący reklamy nie obejmuje katalogów handlowych i cenników, o ile nie zawierają odniesienia do właściwości konkretnego produktu, jeśli nie określa ono w sposób wyczerpujący zakresu stosowania krajowych przepisów dotyczących reklamy produktów leczniczych? |
| --- | --- |

2)

Jaką funkcję należy przypisać uregulowaniu, zgodnie z którym tytuł dotyczący reklamy nie obejmuje katalogów handlowych i cenników, o ile nie zawierają odniesienia do właściwości konkretnego produktu, jeśli nie określa ono w sposób wyczerpujący zakresu stosowania krajowych przepisów dotyczących reklamy produktów leczniczych?

---

(1)  Dz.U. L 311, str. 67

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/7

---

Odwołanie wniesione w dniu 20 marca 2006 r. przez Henkel KGaA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 Henkel KGaA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

(Sprawa C-144/06 P)

(2006/C 121/12)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Henkel KGaA (Przedstawiciel: Dr. C. Osterrieth, Rechtsanwalt)

Uczestnik postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 (1), doręczonego w dniu 23 stycznia 2006 r., oraz stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 sierpnia 2004 r. (Sprawa R771/1999-2) dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 000941971, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 (1), doręczonego w dniu 23 stycznia 2006 r., oraz stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 sierpnia 2004 r. (Sprawa R771/1999-2) dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 000941971,

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie jako podstawę odwołania podnosi naruszenie prawa materialnego, które polega na niewłaściwej ocenie faktycznej i prawnej wymogu charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego.

Sąd Pierwszej Instancji w zaskarżonym wyroku niesłusznie przyjął, że zgłoszone oznaczenie — trójkolorowy graficzny znak towarowy, który stanowi realistyczna reprodukcję tabletki do prania i zmywania — nie posiada wystarczającego charakteru odróżniającego. Ten pogląd Sądu ani nie jest zgodny z dotychczasowymi kryteriami orzecznictwa Trybunału z punktu widzenia wymogów, jakie należy stawiać wobec charakteru odróżniającego graficznego znaku towarowego, ani nie uwzględnia rzeczywistych uwarunkowań panujących na właściwym rynku.

Nic nie przemawia za „ogólnym doświadczeniem” Sądu, że towary o których mowa nabywane są bez staranności oraz że bez istotnego wpływu na krąg odbiorców pozostaje ilustracja towaru. Wbrew temu założeniu Sądu docelowy krąg odbiorców jest całkowicie przyzwyczajony do bezpośredniego kojarzenia producenta jedynie na podstawie ilustracji specyficznego, opatrzonego indywidualnym kształtem towaru. Na tym rynku wykształciła się stała praktyka, że indywidualny kształt tabletki do prania i zmywania pełni w sposób bezpośredni funkcję wskazującą na pochodzenie: każdy producent używa innych kombinacji kolorów w celu odróżnienia jego towaru od towarów innych producentów.

Przy okazji badania charakteru odróżniającego należy jedynie zbadać, czy oznaczenie objęte zgłoszeniem nadaje się jako wskazanie pochodzenia towarów objętych zgłoszeniem z określonego przedsiębiorstwa oraz, w ten sposób, do odróżnienia tego towaru od towarów innych przedsiębiorstw. Szczególny charakter oraz oryginalność nie są konieczne i nie mogą stanowić podstawy analizy. Wnosząca odwołanie wskazała dosyć elementów indywidualnych, które pozwalają na stwierdzenie istnienia charakteru odróżniającego, ponieważ wybrała ona kilka elementów, a mianowicie prostokątny kształt, strukturę składającą się z różnych warstw oraz umieszczenie owalnego środka w wolnej kombinacji trzech kolorów.

---

(1)  Dz.U. C 74, str. 18

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/7 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/7

---

Odwołanie wniesione w dniu 17 marca 2006 r. przez Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica SA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie T-369/03 Arizona Chemical B.V, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Finlandię

(Sprawa C-150/06 P)

(2006/C 121/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arizona Chemical B.V, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica SA (przedstawiciele: K. Van Maldegem i C. Mereu, avocats)

Pozostałe strony postępowania: Komisja Wspólnot europejskich, Finlandia, Resinall Europe BVBA

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszego odwołania;

| — | uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie T-369/03; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie T-369/03;

| — | stwierdzenie dopuszczalności żądań skarżących w sprawie T-369/03; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności żądań skarżących w sprawie T-369/03;

| — | orzeczenie co do istoty sprawy lub ewentualnie skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji; oraz |
| --- | --- |

—

orzeczenie co do istoty sprawy lub ewentualnie skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji; oraz

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące podnoszą, że orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji należy uchylić z następujących przyczyn:

| 1) | niespójny tok rozumowania i błędne zastosowanie prawnych kryteriów dopuszczalności, obowiązujących w stosunku do adresata wiążącego aktu prawnego wywołującego skutki prawne.
  Skarżące podnoszą, że Sąd Pierwszej Instancji (zwany dalej „SPI”) naruszył prawo, ponieważ nie oparł swego rozumowania na fakcie, że zaskarżona decyzja jest wiążącym aktem prawnym wywołującym skutki prawne, który w sposób wyraźny zmienia sytuację prawną skarżących. |
| --- | --- |

1)

niespójny tok rozumowania i błędne zastosowanie prawnych kryteriów dopuszczalności, obowiązujących w stosunku do adresata wiążącego aktu prawnego wywołującego skutki prawne.

Skarżące podnoszą, że Sąd Pierwszej Instancji (zwany dalej „SPI”) naruszył prawo, ponieważ nie oparł swego rozumowania na fakcie, że zaskarżona decyzja jest wiążącym aktem prawnym wywołującym skutki prawne, który w sposób wyraźny zmienia sytuację prawną skarżących.

| 2) | błędna wykładnia przepisów obowiązujących w zakresie oceny danych skarżących na podstawie dyrektywy 67/548/EWG.
  Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo, ponieważ uznał, że ocena danych skarżących oraz ostateczna decyzja Komisji w przedmiocie istotnego charakteru tych danych jako podstawy do zmiany klasyfikacji nie stanowi postępowania administracyjnego, od którego przysługuje odwołanie do sądu. |
| --- | --- |

2)

błędna wykładnia przepisów obowiązujących w zakresie oceny danych skarżących na podstawie dyrektywy 67/548/EWG.

Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo, ponieważ uznał, że ocena danych skarżących oraz ostateczna decyzja Komisji w przedmiocie istotnego charakteru tych danych jako podstawy do zmiany klasyfikacji nie stanowi postępowania administracyjnego, od którego przysługuje odwołanie do sądu.

| 3) | błędna wykładnia przepisów i praw skarżących w świetle dyrektywy 67/548/EWG.
  Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo uznając, że skarżące nie mogły wnieść sprawy ze względu na to, że zamierzały zaskarżyć akt prawny o charakterze generalnym. |
| --- | --- |

3)

błędna wykładnia przepisów i praw skarżących w świetle dyrektywy 67/548/EWG.

Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo uznając, że skarżące nie mogły wnieść sprawy ze względu na to, że zamierzały zaskarżyć akt prawny o charakterze generalnym.

| 4) | naruszenie prawa skarżących do skutecznej ochrony sądowej.
  Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo uznając, że skarżące mogły odwołać się od zaskarżonej decyzji na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

4)

naruszenie prawa skarżących do skutecznej ochrony sądowej.

Skarżące podnoszą, że SPI naruszył prawo uznając, że skarżące mogły odwołać się od zaskarżonej decyzji na szczeblu krajowym.

| 5) | naruszenie prawa z powodu uznania, że skarga skarżących wniesiona została po terminie.
  Skarżące utrzymują, że termin do wniesienia skargi odszkodowawczej nie upłynął, ponieważ rozpoczął on bieg najwcześniej z chwilą wydania decyzji Komisji z 1999 r. w sprawie odmowy zmiany klasyfikacji, a najpóźniej — z chwilą wydania zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

5)

naruszenie prawa z powodu uznania, że skarga skarżących wniesiona została po terminie.

Skarżące utrzymują, że termin do wniesienia skargi odszkodowawczej nie upłynął, ponieważ rozpoczął on bieg najwcześniej z chwilą wydania decyzji Komisji z 1999 r. w sprawie odmowy zmiany klasyfikacji, a najpóźniej — z chwilą wydania zaskarżonej decyzji.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/8 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/8

---

Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-155/06)

(2006/C 121/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: M. Patakia i D. Lawunmi, pełnomocnicy]

Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nie ustanowiło wszystkich ostatecznych przepisów niezbędnych w celu wykonania zobowiązań, które na nim ciążą na mocy art. 53 dyrektywy Rady 96/29/Euroatom (1) ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego z uwagi na brak przepisów umożliwiających odpowiednią interwencję w przypadkach długotrwałego narażenia na promieniowanie jonizujące wynikającego z efektów późniejszych zagrożenia radiologicznego lub przeszłej działalności. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nie ustanowiło wszystkich ostatecznych przepisów niezbędnych w celu wykonania zobowiązań, które na nim ciążą na mocy art. 53 dyrektywy Rady 96/29/Euroatom (1) ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego z uwagi na brak przepisów umożliwiających odpowiednią interwencję w przypadkach długotrwałego narażenia na promieniowanie jonizujące wynikającego z efektów późniejszych zagrożenia radiologicznego lub przeszłej działalności.

| — | obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Tytuł IX dyrektywy definiuje zobowiązania państw członkowskich w zakresie przygotowania i przeprowadzenia interwencji w przypadku sytuacji zagrożenia radiologicznego. Artykuł 53 stanowi, że interwencja w przypadku długotrwałego narażenia należy do państw członkowskich.

Władze Zjednoczonego Królestwa przyznały, że prawo obowiązujące w tym państwie nie stanowi pełnej transpozycji dyrektywy, gdyż nie przewiduje działań we wszystkich przypadkach wykrycia skażenia radioaktywnego. Skarga, która doprowadziła do wszczęcia niniejszego postępowania, ukazuje fakt, że nie jest możliwe wykrycie długotrwałego narażenia i podjęcie przeciwko niemu działań w zakresie przeszłej działalności, na którą nigdy nie wydano zezwolenia, ponieważ interwencja jest możliwa jedynie wtedy, gdy narażenie może zostać powiązane z określoną działalnością wykonywaną na terenie, na którym możliwe skażenie podlega obecnie wykryciu.

---

(1)  Dz.U. 1996, L 159, str. 1

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud d'Ostrava w dniu 24 marca 2006 r. — Skoma-Lux sro przeciwko Celní reditelství Olomouc

(Sprawa C-161/06)

(2006/C 121/15)

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Krajský soud d'Ostrava

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Skoma-Lux sro.

Strona pozwana: Celní reditelství Olomouc

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 58 aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, na podstawie którego Republika Czeska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej od dnia 1 maja 2004 r. należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może stosować wobec jednostki rozporządzenie, które w chwili stosowania nie było prawidłowo opublikowane w Dzienniku Urzędowym w języku tego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 58 aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, na podstawie którego Republika Czeska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej od dnia 1 maja 2004 r. należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może stosować wobec jednostki rozporządzenie, które w chwili stosowania nie było prawidłowo opublikowane w Dzienniku Urzędowym w języku tego państwa członkowskiego?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy brak możliwości stosowania danego rozporządzenia wobec jednostki jest kwestią wykładni, czy też kwestią ważności prawa wspólnotowego w rozumieniu art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy brak możliwości stosowania danego rozporządzenia wobec jednostki jest kwestią wykładni, czy też kwestią ważności prawa wspólnotowego w rozumieniu art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską?

| 3) | Gdyby Trybunał Sprawiedliwości miał stwierdzić, że pytanie prejudycjalne dotyczy ważności aktu prawa wspólnotowego w rozumieniu wyroku z dnia 22 października 1989 r. w sprawie 314/85 Foto-Frost, Rec. str. 4199, to czy rozporządzenie nr 2454/93 jest nieważne względem skarżącej i w zakresie jej sporu z organami celnymi Republiki Czeskiej ze względu na brak prawidłowej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 58 aktu dotyczącego warunków przystąpienia? |
| --- | --- |

3)

Gdyby Trybunał Sprawiedliwości miał stwierdzić, że pytanie prejudycjalne dotyczy ważności aktu prawa wspólnotowego w rozumieniu wyroku z dnia 22 października 1989 r. w sprawie 314/85 Foto-Frost, Rec. str. 4199, to czy rozporządzenie nr 2454/93 jest nieważne względem skarżącej i w zakresie jej sporu z organami celnymi Republiki Czeskiej ze względu na brak prawidłowej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 58 aktu dotyczącego warunków przystąpienia?

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/9 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 29 marca 2006 r. — The Queen on the application of Northern Foods plc/ The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

(Sprawa C-169/06)

(2006/C 121/16)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: The Queen on the application of Northern Foods plc

Strona pozwana: The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

Uczestnik: The Melton Mowbray Pork Pie Association

Pytania prejudycjalne

Jeśli opis produktu zawarty we wniosku o rejestrację „Melton Mowbray Pork Pie”jako chronionego oznaczenia geograficznego (ch.o.g.) złożonym zgodnie z rozporządzeniem Rady 2081/92/EWG w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (zwanym dalej „rozporządzeniem”) definiuje obszar geograficzny, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. c) jako

„Miasto Melton Mowbray i jego okolice o wytyczonych w następujący sposób granicach:

| — | na północy przez A52 od M1 i A1, i włącznie z miastem Nottingham; |
| --- | --- |

—

na północy przez A52 od M1 i A1, i włącznie z miastem Nottingham;

| — | na wschodzie przez A1 od A52 do A45, włącznie z miastami Grantham i Stamford; |
| --- | --- |

—

na wschodzie przez A1 od A52 do A45, włącznie z miastami Grantham i Stamford;

| — | na zachodzie przez M1 od A52 do A45; oraz |
| --- | --- |

—

na zachodzie przez M1 od A52 do A45; oraz

| — | na południu przez A45 od M1 do A1, włącznie z miastem Northampton”, to |
| --- | --- |

—

na południu przez A45 od M1 do A1, włącznie z miastem Northampton”, to

| 1) | czy mogą zostać spełnione wymogi art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia, jeśli będące przedmiotem wniosku o rejestrację ch.o.g. znajdzie zastosowanie do produktów produkowanych i/lub przetwarzanych i/lub wytwarzanych w miejscach innych niż te, których nazwa figuruje w ch.o.g. |
| --- | --- |

1)

czy mogą zostać spełnione wymogi art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia, jeśli będące przedmiotem wniosku o rejestrację ch.o.g. znajdzie zastosowanie do produktów produkowanych i/lub przetwarzanych i/lub wytwarzanych w miejscach innych niż te, których nazwa figuruje w ch.o.g.

| 2) | w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy zastosować przy wyznaczaniu obszaru geograficznego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit.b) i w art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy zastosować przy wyznaczaniu obszaru geograficznego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit.b) i w art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia?

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/10 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/10

---

Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2006 r. przez T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S. od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 12 stycznia 2006 r w sprawie T-147/03: Devinlec Développement Innovation Leclerc S.A./Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S.

(Sprawa C-171/06 P)

(2006/C 121/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve dis Ticaret A.S. [Przedstawiciele: M. Francetti i F. Jacobacci, avvocati]

Pozostali uczestnicy postępowania: Devinlec Développement Innovation Leclerc SA, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w dniu 12 stycznia 2006 r. w sprawie T-147/03 z uwagi na to iż narusza on art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94 (1); |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w dniu 12 stycznia 2006 r. w sprawie T-147/03 z uwagi na to iż narusza on art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94 (1);

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych przez T.I.M.E. w postępowaniu w pierwszej instancji w piśmie z dnia 28 października 2003 r. |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych przez T.I.M.E. w postępowaniu w pierwszej instancji w piśmie z dnia 28 października 2003 r.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie zwraca się o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji na takiej podstawie, iż Sąd ten naruszył i niewłaściwie zastosował art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 poprzez:

| — | nieuwzględnienie mocy odróżniającej wcześniejszego znaku towarowego („QUEANTIEME”), która jest zasadniczą okolicznością, jaką należy wziąć pod uwagę przy dokonywaniu oceny istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, |
| --- | --- |

—

nieuwzględnienie mocy odróżniającej wcześniejszego znaku towarowego („QUEANTIEME”), która jest zasadniczą okolicznością, jaką należy wziąć pod uwagę przy dokonywaniu oceny istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd,

| — | przyjęcie, iż mimo występującej pomiędzy obydwoma znakami różnicy koncepcyjnej, nadal istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd ze względu na ich podobieństwo fonetyczne i wizualne. |
| --- | --- |

—

przyjęcie, iż mimo występującej pomiędzy obydwoma znakami różnicy koncepcyjnej, nadal istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd ze względu na ich podobieństwo fonetyczne i wizualne.

---

(1)  Dz.U. L 11, 14.1.1994, str. 1-36

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Mausolf przeciwko Europolowi

(Sprawy połączone T-209/02 I T-210/04) (1)

(Personel Europolu - Wynagrodzenie - Stopnie przyznane na podstawie oceny - Decyzja dyrektora)

(2006/C 121/18)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Andreas Mausolf (Leiden, Niderlandy) [przedstawiciele: M. Baltusen i P. de Casparis, avocats]

Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol) [przedstawiciele: początkowo K. Hennessy-Massaro i D. Heimans, następnie K. Hennessy-Massaro, N. Urban i D. Neumann, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Po pierwsze wniosek o uchylenie decyzji z dnia 23 listopada 2001 r., na podstawie której dyrektor Europolu przyznał skarżącemu awans o jeden stopień począwszy od dnia 1 lipca 2001 r., jak również wniosek o uchylenie dorozumianej decyzji oddalającej zażalenie skarżącego na tę decyzję oraz po drugie wnioski o uchylenie decyzji z dnia 2 stycznia 2003 r. i z dnia 1 marca 2004 r., na podstawie których dyrektor Europolu postanowił nie przyznać skarżącemu awansu o dodatkowy stopień począwszy od dnia 1 lipca 2002 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 202 z 24.8.2002 r.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/11 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia Instancji z dnia 30 marca 2006 r. — Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-367/03) (1)

(Skarga o odszkodowanie - Umowy międzynarodowe - Układ stowarzyszeniowy EWG-Turcja - Unia celna między Wspólnotą Europejską a Turcją - Kompensacyjna pomoc finansowa)

(2006/C 121/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Yedaş Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AŞ (Ümraniye, Istambuł, Turcja [Przedstawiciel: adwokat R. Sinner]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej [Przedstawiciele: M. Bishop i D. Canga Fano] i Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: G. Boudot i X. Lewis]

Przedmiot sprawy

Skarga o odszkodowanie w celu naprawienia podnoszonej szkody, powstałej wskutek zastosowania procedur unii celnej utworzonej na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją i protokołów dodatkowych oraz na mocy decyzji Rady Stowarzyszenia WE-Turcja nr 1/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia w życie ostatniego etapu unii celnej (Dz.U. L 35, str. 1)

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/12

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 marca 2006 r. — Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-176/04) (1)

(Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Dostęp do informacji dotyczących istnienia orzeczenia lekarskiego - Udostępnienie informacji po wniesieniu skargi - Bezprzedmiotowość skargi)

(2006/C 121/20)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) [Przedstawiciel: A. Distante, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez A. Dal Ferro, avocat]

Przedmiot sprawy

Po pierwsze żądanie uchylenia dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącego o przesłanie orzeczenia lekarskiego lub pisemne poinformowanie go o tym, że orzeczenie takie nie istnieje, po drugie żądanie uchylenia dorozumianej decyzji Komisji oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję oddalającą wniosek i po trzecie żądanie uznania prawa skarżącego do uznania za uzasadnionych argumentów zawartych we wniosku i zażaleniu.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje uznana za bezprzedmiotową. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje uznana za bezprzedmiotową.

| 2) | Komisja ponosi własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego przed doręczeniem odpowiedzi na skargę. Skarżący ponosi własne koszty powstałe po doręczeniu odpowiedzi na skargę. |
| --- | --- |

2)

Komisja ponosi własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego przed doręczeniem odpowiedzi na skargę. Skarżący ponosi własne koszty powstałe po doręczeniu odpowiedzi na skargę.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 10.7.2004

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/12 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/12

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 marca 2006 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa T-4/05) (1)

(Urzędnicy - Urzędnik informujący OLAF o potencjalnie nagannych zachowaniach - Decyzja OLAF o zakończeniu dochodzenia - Akt niekorzystny - Legitymacja czynna - Niedopuszczalność)

(2006/C 121/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Guido Strack (Wasserliesch, Niemcy) [przedstawiciel: R. Schmitt, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: C. Ladenburger i H. Kraemer, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Wniosek o uchylenie decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 5 lutego 2004 r. o zakończeniu dochodzenia nr OF/2002/0356, jak również odpowiadającego mu raportu końcowego z dnia 5 lutego 2004 r. oraz wniosek o ponowne wszczęcie dochodzenia i sporządzenie nowego raportu końcowego z dochodzenia

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005 r.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/13

---

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 marca 2006 r. w sprawie Sumitomo Chemical Agro Europe i Philagro France przeciwko Komisji

(Sprawa T-454/05 R)

(Środek tymczasowy - Dyrektywa 91/414/WE - Dopuszczalność)

(2006/C 121/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sumitomo Chemical Agro Europe SAS (Saint-Didier-au-Mont-d'Or, Francja) i Philagro France SAS (Saint-Didier-au-Mont-d'Or) [przsedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciel: B. Doherty, pełnomocnik]

Przedmiot sprawy

Wniosek zmierza z jednej strony do wstrzymania wykonania decyzji zawartej jakoby w piśmie Komisji z dnia 20 października 2005 r., a z drugiej strony do orzeczenia pewnych środków tymczasowych dotyczących toczącej się przed Komisją procedury administracyjnej w celu wpisania procymidonu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414 z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. 230, str. 1).

Sentencja postanowienia

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/13 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/13

---

Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2005 r. — Alain Fermont przeciwko Komisji

(Sprawa T-307/05)

(2006/C 121/23)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alain Fermont (Kraainem, Belgia) [Przedstawiciele: L. Kakiese, avocat, N. Luzeyemo, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | zobowiązanie Komisji do spowodowania zaprzestania wysoce szkodliwych dla skarżącego działań ze strony dwóch oskarżanych urzędników, którzy łamią przepisy regulaminu pracowniczego |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Komisji do spowodowania zaprzestania wysoce szkodliwych dla skarżącego działań ze strony dwóch oskarżanych urzędników, którzy łamią przepisy regulaminu pracowniczego

| — | orzeczenie, że doszło do naruszenia obowiązku ochrony uzasadnionego zaufania |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że doszło do naruszenia obowiązku ochrony uzasadnionego zaufania

| — | orzeczenie, że skarżący był poddamy mobingowi ze strony dwóch oskarżanych urzędników |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że skarżący był poddamy mobingowi ze strony dwóch oskarżanych urzędników

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, w związku z jej brakiem działania w obliczu wysoce szkodliwych dla niego działań ze strony dwóch oskarżanych urzędników, kwoty 5 040 000 euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i odszkodowania obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, w związku z jej brakiem działania w obliczu wysoce szkodliwych dla niego działań ze strony dwóch oskarżanych urzędników, kwoty 5 040 000 euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i odszkodowania obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący w niniejszej sprawie zawarł umowę o pracę z Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw, jednostką zależną grupy państw AKP. Zgodnie z tą umową zadaniem skarżącego było wdrożenie systemu harmonizacji sanitarnej i nadzór nad rybołówstwem na wyspach św. Tomasza i Książęcej oraz w Zatoce Gwinejskiej.

Skarżący podnosi przede wszystkim, że pozwana przeszkodziła mu w wykonywaniu jego zadań.

Podnosi również naruszenie Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, a także przepisów regulaminu pracowniczego zakazujących mobbingu i ustanawiających obowiązek niezależności.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/14

---

Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. — Armando Álvarez przeciwko Komisji

(Sprawa T-78/06)

(2006/C 121/24)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Armando Álvarez, S.A. (Madryt, Hiszpania) [Przedstawiciele: E. Garayar y A. García Castillo, abogados]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 w zakresie obciążenia spółki Armando Álvarez, S.A. odpowiedzialnością; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 w zakresie obciążenia spółki Armando Álvarez, S.A. odpowiedzialnością;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Armando Álvarez, S.A.. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Armando Álvarez, S.A..

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem skargi jest stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe. W zaskarżonej decyzji Komisja uznała, że przedsiębiorstwa, wśród których znajdowała się skarżąca, naruszyły art. 81 traktatu WE uczestnicząc w latach 1991-2002 w porozumieniach i uzgodnionych praktykach w sektorze plastikowych worków przemysłowych na terytorium Niemiec, Belgii, Niderlandów, Luksemburga, Hiszpanii i Francji. Za te naruszenia Komisja nałożyła na skarżącą grzywnę, za zapłatę której skarżąca odpowiada solidarnie ze spółką Plásticos Españoles, S.A.

Na poparcie swoich żądań skarżąca podnosi błędną ocenę stanu faktycznego i naruszenie zasady domniemania niewinności oraz prawa do obrony skarżącej ze strony Komisji.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/14 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/14

---

Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2006 r. — Studio Buchara i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-86/06)

(2006/C 121/25)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Bichara s.r.l., Riccardo Bichara i Maria Proietti (Rzym, Włochy) [przedstawiciele: M. Pappalardo, M.C. Santacroce, adwokaci]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Delegacji Komisji w Papui-Nowej Gwinei, jak również odpowiedzialności pozaumownej OLAF odnośnie projektu nr 8.ACP.PNG.003 |
| --- | --- |

—

stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Delegacji Komisji w Papui-Nowej Gwinei, jak również odpowiedzialności pozaumownej OLAF odnośnie projektu nr 8.ACP.PNG.003

| — | zasądzenie od Komisji i OLAF odszkodowania za szkody spowodowane niezgodnym z prawem postępowaniem w toku wykonania projektu nr 8.ACP.PNG.003 oszacowane na 5 884 873,99 EUR, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji i OLAF odszkodowania za szkody spowodowane niezgodnym z prawem postępowaniem w toku wykonania projektu nr 8.ACP.PNG.003 oszacowane na 5 884 873,99 EUR,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem niniejszej skargi jest naprawienie szkody poniesionej przez skarżącą spółkę (włoską spółkę projektową działającą od lat w ramach programów finansowanych przez Unię Europejską) z powodu zachowania urzędników Delegacji Komisji w Papui-Nowej Gwinei i Europejskiego Biura ds. Przeciwdziałania Oszustwom (OLAF) w odniesieniu do zamówienia publicznego na usługi nr 8.ACP.PNG.003 finansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju.

Należy w tym zakresie przypomnieć, że w grudniu 1999 r. skarżącej spółce przyznano wspomniane zamówienie dotyczące prac projektowych w zakresie ulepszeń budowlanych dziewięciu instytucji szkolnych usytuowanych w różnych regionach Papui-Nowej Gwinei.

Skarżąca spółka twierdzi, wraz z dwiema pozostałymi skarżącymi, że w niniejszej sprawie doszło do powstania odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty:

| — | wskutek niesłusznej ingerencji Delegacji Komisji w Papui-Nowej Gwinei w stosunki umowne pomiędzy Studio Buchara a władzami lokalnymi w zakresie wskazanego zamówienia na usługi. Ingerencja ta zmusiła skarżącą do wcześniejszego rozwiązania umowy uniemożliwiając jakiekolwiek ugodowe rozwiązanie sporu między stronami umowy; |
| --- | --- |

—

wskutek niesłusznej ingerencji Delegacji Komisji w Papui-Nowej Gwinei w stosunki umowne pomiędzy Studio Buchara a władzami lokalnymi w zakresie wskazanego zamówienia na usługi. Ingerencja ta zmusiła skarżącą do wcześniejszego rozwiązania umowy uniemożliwiając jakiekolwiek ugodowe rozwiązanie sporu między stronami umowy;

| — | wskutek zachowania OLAF w ramach dochodzenia OF/2002/0261 oraz OF/2002/0322. Zachowanie to było sprzeczne z ciążącym na OLAF obowiązkiem prowadzenia dochodzeń w sposób niezależny, również od Komisji Europejskiej, oraz zasadami sprawiedliwości, bezstronności i domniemania niewinności podmiotów objętych dochodzeniem. |
| --- | --- |

—

wskutek zachowania OLAF w ramach dochodzenia OF/2002/0261 oraz OF/2002/0322. Zachowanie to było sprzeczne z ciążącym na OLAF obowiązkiem prowadzenia dochodzeń w sposób niezależny, również od Komisji Europejskiej, oraz zasadami sprawiedliwości, bezstronności i domniemania niewinności podmiotów objętych dochodzeniem.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/15

---

Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Gargani przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa T-94/06)

(2006/C 121/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Giuseppe Gargani (Morra de Sanctis, Włochy) [Przedstawiciel: W. Rothley, adwokat]

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że przedstawienie przez Parlament uwag w zawisłym przed Trybunałem postępowaniu o wydanie w sprawie C-305/05 orzeczenia w trybie prejudycjalnym stanowi naruszenie art. 121 regulaminu Parlamentu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że przedstawienie przez Parlament uwag w zawisłym przed Trybunałem postępowaniu o wydanie w sprawie C-305/05 orzeczenia w trybie prejudycjalnym stanowi naruszenie art. 121 regulaminu Parlamentu;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga została wniesiona w związku ze złożeniem w sprawie C-305/05 opinii w rozumieniu art. 23 akapit drugi Statutu Trybunału Sprawiedliwości przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego jako przedstawiciela tej instytucji. Zdaniem skarżącego przedstawienie tej opinii nastąpiło bez koniecznego uzgodnienia z Komisją Prawną Parlamentu Europejskiego jak również do opinii tej nie została załączona decyzja Plenum Parlamentu Europejskiego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi naruszenie art. 121 regulaminu Parlamentu Europejskiego.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/15 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/15

---

Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2006 r. — Phildar przeciwko OHIM

(Sprawa T-99/06)

(2006/C 121/27)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Phildar SA (Roubaix, Francja) (Przedstawiciel: adwokat E. Baud)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Comercial Jacinto Parera SA (Barcelona, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie R 245/2004-2 |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie R 245/2004-2

| — | ewentualnie, na wypadek, gdyby Sąd nie stwierdził nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie R 245/2004-2, przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) celem rozpoznania sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „FILDOR” (nr 831 834) w szczególności w oparciu o istnienie wcześniejszego francuskiego słownego znaku towarowego „FILDOR” (nr 744 927), którego właścicielem jest skarżąca; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, na wypadek, gdyby Sąd nie stwierdził nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie R 245/2004-2, przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) celem rozpoznania sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „FILDOR” (nr 831 834) w szczególności w oparciu o istnienie wcześniejszego francuskiego słownego znaku towarowego „FILDOR” (nr 744 927), którego właścicielem jest skarżąca;

| — | obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej i — w stosownym przypadku — interwenienta. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej i — w stosownym przypadku — interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Comercial Jacinto Parera SA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „FILDOR” dla towarów należących do klas 22, 23, 24, 25 i 26 — zgłoszenie nr 831 834

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: krajowe i międzynarodowe słowne i graficzne znaki towarowe „FILDOR” i „PHILDAR” dla towarów należących do klas 22, 23, 24, 25 i 26

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 62 i art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, że będące w konflikcie znaki towarowe wykazują podobieństwo wizualne i fonetyczne, skarżąca nie miała możliwości przedstawienia uwag dotyczących oceny sposobów zakupu omawianych towarów, zaś Izba Odwoławcza odrzuciła sprzeciw biorąc za podstawę wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy „PHILDAR”, nie zbadawszy wcześniejszego krajowego słownego znaku towarowego „FILDOR”.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/16

---

Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2006 r. — Castell del Remei przeciwko OHIM

(Sprawa T-101/06)

(2006/C 121/28)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Castell del Remei, S.L. (Lérida, Hiszpania) (Przedstawiciele: adwokaci Fernand de Visscher, Emmanuel Cornu, Donatienne Moreau, Jorge Grau Mora, Alejandro Angulo Lafora, Maite Ferrándiz Avendaño, María Baylos Morales i Antonio Velázquez Ibáñez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bodegas Roda (Haro, La Rioja, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję o odrzuceniu zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2 325 256 „Castell del Remei (graficzny)” i — w konsekwencji — rejestracja znaku przez OHIM; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję o odrzuceniu zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2 325 256 „Castell del Remei (graficzny)” i — w konsekwencji — rejestracja znaku przez OHIM;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Castell del Remei

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Wspólnotowy znak towarowy „Castell del Remei ODA” (zgłoszenie nr 2 325 256) dla towarów należących do klas 29, 30 i 33

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Bodegas Roda, S.A.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: hiszpańskie słowne znaki towarowe „RODA” (nr 1 757 553), „RODA I” (nr 2 006 616), „RODA II” (nr 2 006 615) i „BODEGAS RODA” (nr 137 050) dla towarów należących do klasy 33 oraz nazwa przedsiębiorstwa „BODEGAS RODA, S.A.”„dla przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem i przechowywaniem wina”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu, odmowa rejestracji

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/16 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/16

---

Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2006 r. — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji

(Sprawa T-102/06)

(2006/C 121/29)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Investire Partecipazioni S.p.A. (Rzym, Włochy) [Przedstawiciele: adwokaci G. M. Roberti i A. Franchi]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji WE nr 4683 z dnia 25 listopada 2005 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji WE nr 4683 z dnia 25 listopada 2005 r.;

| — | Stwierdzenie na podstawie art. 241 WE, że dział B pkt 12 i dział C pkt 2 arkusza nr 19 w załączniku do decyzji Komisji 97/322/WE z dnia 23 kwietnia 1997 r. jest niezgodny z prawem i nie może być stosowany; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie na podstawie art. 241 WE, że dział B pkt 12 i dział C pkt 2 arkusza nr 19 w załączniku do decyzji Komisji 97/322/WE z dnia 23 kwietnia 1997 r. jest niezgodny z prawem i nie może być stosowany;

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zdaniem skarżącej należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji z powodów podobnych do tych, które zostały przytoczone w sprawie T-418/05 Investire Partecipazioni przeciwko Komisji, Dz.U. C 22 z 28.01.2006 r., str. 21.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/17

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2006 r. — ESOTRADE przeciwko OHIM

(Sprawa T-103/06)

(2006/C 121/30)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: ESOTRADE, S.A. (Madryt) (przedstawiciel: adwokat Jaime de Rivera Lamo de Espinos)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Antonio Segura Sánchez

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie R 217/2004-2 dotyczącej konfliktu między znakami towarowymi YOKANA i YOKONO; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie R 217/2004-2 dotyczącej konfliktu między znakami towarowymi YOKANA i YOKONO;

| — | orzeczenie, że wspólnotowy znak towarowy nr 1 600 659 „YOKANA” nadaje się do rejestracji; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że wspólnotowy znak towarowy nr 1 600 659 „YOKANA” nadaje się do rejestracji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowań wcześniejszych. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowań wcześniejszych.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „YOKANA” (zgłoszenie nr 1 600 659) dla towarów należących do klas 14, 18 i 25

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Antonio Segura Sánchez

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzne znaki towarowe: wspólnotowy i krajowy „YOKONO” dla towarów należących do klas 25 (nr 1 099 365) oraz 18, 25 i 39 (nr 336 750)

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w części i odrzucenie zgłoszenia w odniesieniu do niektórych towarów należących do klas 18 i 25

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: nieprawidłowe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/17 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/17

---

Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2006 r. — InterVideo przeciwko OHIM

(Sprawa T-105/06)

(2006/C 121/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: InterVideo, Inc. (Kalifornia, USA) (Przedstawiciel: adwokat K. Manhaeve)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 31 stycznia 2006 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 31 stycznia 2006 r.

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „WinDVD Creator” dla towarów należących do klasy 9 — zgłoszenie nr 4 106 936

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 4 i art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 polegające na tym, że Izba Odwoławcza nieprawidłowo określiła dany krąg odbiorców. Zdaniem skarżącej dany krąg odbiorców tworzą przeciętni konsumenci, nie zaś użytkownicy PC, którym znany jest szczególny język komputerowy.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/18

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji

(Sprawa T-287/01) (1)

(2006/C 121/32)

Język postępowania: włoski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 2.2.2002.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/18

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 marca 2006 r. — Bioelettrica przeciwko Komisji

(Sprawa T-56/03) (1)

(2006/C 121/33)

Język postępowania: włoski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 101 z 26.4.2003.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/18

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Holcim (Francja) przeciwko Komisji

(Sprawa T-86/03) (1)

(2006/C 121/34)

Język postępowania: francuski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/18 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/18

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 marca 2006 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM

(Sprawa T-322/04) (1)

(2006/C 121/35)

Język postępowania: hiszpański

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004.

---

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/19

---

Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2006 r. — Sequeira Wandschneider przeciwko Komisji

(Sprawa F-28/06)

(2006/C 121/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Paulo Sequeira Wandschneider (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: G. Vandersanden i C. Ronzi, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.;

| — | o ile okaże się to konieczne uchylenie decyzji oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 5 września 2005 r.; |
| --- | --- |

—

o ile okaże się to konieczne uchylenie decyzji oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 5 września 2005 r.;

| — | zasądzenie od pozwanej tytułem odszkodowania za szkodę oraz zadośćuczynienia za krzywdę kwoty 5 000 EUR oszacowanej ex aequo et bono na z zastrzeżeniem jej powiększenia; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej tytułem odszkodowania za szkodę oraz zadośćuczynienia za krzywdę kwoty 5 000 EUR oszacowanej ex aequo et bono na z zastrzeżeniem jej powiększenia;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, urzędnik Komisji odpowiedzialny za prowadzenie postępowań dotyczących dumpingu kwestionuje ważność dotyczącego go sprawozdania w postępowaniu w sprawie oceny za rok 2004.

W swej skardze twierdzi, że jego zwierzchnik dał mu oceny niższe niż na to zasługiwał z powodu odmowy przez niego uprzywilejowania w trakcie postępowań interesów przemysłu wspólnotowego.

Następnie podnosi, że postępowanie prowadzące do sporządzenia dotyczącego go sprawozdania naruszało art. 43 regulaminu pracowniczego, ogólne przepisy wykonawcze do tego artykułu, przewodnik ws. oceny oraz regulamin wewnętrzny wspólnego komitetu ds. ocen. Strona pozwana naruszyła jego zdaniem także prawo skarżącego do obrony, a także jego prawo do rzeczywistego postępowania odwoławczego.

Skarżący ocenia, że dotyczące go sprawozdanie dotknięte jest oczywistym błędem w ocenie oraz brakiem uzasadnienia, a także że pozwana naruszyła obowiązek staranności i dobrej administracji.

Skarżący podnosi wreszcie nadużycie władzy w zakresie w jakim ocenienie go na poziomie niesatysfakcjonującym jest jedynie usiłowaniem odsunięcia go od stanowiska prowadzącego dochodzenie.

---

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/19 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/19

---

Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2006 r. — Arnaldos Rosauro i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-29/06)

(2006/C 121/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Andres Arnaldos Rosauro i inni [przedstawiciele: S. Rodrigues i A. Jaume, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji o powołaniu skarżących wraz z informacjami o wynagrodzeniu, jakie otrzymywali od dnia przeniesienia z kategorii C do kategorii B w zakresie, w jakim zostali powołani do grupy zaszeregowania B*3/B*4, a zachowali wynagrodzenie podstawowe sprzed zmiany kategorii przez zastosowanie współczynnika mnożącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji o powołaniu skarżących wraz z informacjami o wynagrodzeniu, jakie otrzymywali od dnia przeniesienia z kategorii C do kategorii B w zakresie, w jakim zostali powołani do grupy zaszeregowania B*3/B*4, a zachowali wynagrodzenie podstawowe sprzed zmiany kategorii przez zastosowanie współczynnika mnożącego;

| — | uchylenie decyzji organu powołującego o anulowaniu punktów dla celów awansu („dorobek punktowy”) skarżących w związku z ich przeniesieniem z kategorii C do kategorii B; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego o anulowaniu punktów dla celów awansu („dorobek punktowy”) skarżących w związku z ich przeniesieniem z kategorii C do kategorii B;

| — | wskazanie organowi powołującemu skutków uchylenia, tzn. ze skutkiem wstecznym od dnia ich przeniesieniem z kategorii C do kategorii B: 1) powołania skarżących do grupy zaszeregowania B*5/B*6 przy zastosowaniu art. 2 załącznika XIII regulaminu pracowniczego, 2) przyznania im wynagrodzenia, do którego mają prawo na podstawie art. 2 ust. 2 załącznika XIII regulaminu pracowniczego bez czynnika mnożącego, 3) zachowanie, po przeniesieniu do kategorii B, punktów za zasługi oraz punktów z tytułu przeniesienia, które zgromadzili pracując na stanowiskach kategorii C. |
| --- | --- |

—

wskazanie organowi powołującemu skutków uchylenia, tzn. ze skutkiem wstecznym od dnia ich przeniesieniem z kategorii C do kategorii B: 1) powołania skarżących do grupy zaszeregowania B*5/B*6 przy zastosowaniu art. 2 załącznika XIII regulaminu pracowniczego, 2) przyznania im wynagrodzenia, do którego mają prawo na podstawie art. 2 ust. 2 załącznika XIII regulaminu pracowniczego bez czynnika mnożącego, 3) zachowanie, po przeniesieniu do kategorii B, punktów za zasługi oraz punktów z tytułu przeniesienia, które zgromadzili pracując na stanowiskach kategorii C.

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący są laureatami konkursu wewnętrznego zmiany kategorii COM/PB/04, ogłoszenie o którym zostało opublikowane przed datą wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego. Po tej dacie pozwana powołała ich do służby w wyższej kategorii, co nie oznaczało jednakże podwyższenia ich wynagrodzenia, a to w związku z zastosowaniem współczynnika mnożącego. Ponadto ich punkty dla celów awansu zostały sprowadzone do zera.

W swojej skardze skarżący podnoszą trzy zarzuty, z których pierwszy dotyczy bezprawności ich powołania do grupy zaszeregowania B*3/B*4, gdyż odpowiednikami grup zaszeregowania wymienionych w ogłoszeniu o konkursie są grupy B*5/B*6, zgodnie z art. 2 załącznika XIII regulaminu pracowniczego.

Jeśli chodzi o drugi zarzut, skarżący podnoszą, że zastosowanie do ich wynagrodzenia współczynnika mnożącego jest sprzeczne po pierwsze z regulaminem pracowniczym, który w żaden sposób nie wspomina o zastosowaniu takiego współczynnika w takiej sytuacji oraz po drugie z zasadą niedyskryminacji, zasadą poszanowania uzasadnionych oczekiwań, jak również zasadą praw nabytych.

Wreszcie odnośnie do trzeciego zarzutu, skarżący podnoszą, iż anulowanie ich punktów dla celów awansu jest sprzeczne z duchem art. 45 a regulaminu pracowniczego oraz art. 5 załącznika XIII regulaminu pracowniczego, jak również z zasadą równości traktowania.

---

III Powiadomienia

| 20.5.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 121/21 |
| --- | --- | --- | --- |

20.5.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/21

---

(2006/C 121/38)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 96 z 22.4.2006.

Dz.U. C 86 z 8.4.2006.

Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

Dz.U. C 48 z 25.2.2006.

Dz.U. C 36 z 11.2.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---