----

----

II Voorbereidende besluiten

Europees Economisch en Sociaal Comité

424e plenaire zitting op 14 en 15 februari 2006

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van gezondheid en consumentenbescherming (2007-2013)

(COM(2005) 115 final — 2005/0042 (COD))

(2006/C 88/01)

De Raad heeft op 2 juni 2005 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig de artt. 152 en 153 van het EG-Verdrag te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling Interne markt, productie en consumptie, die met de voorbereidende werkzaamheden terzake was belast, heeft haar advies op 23 januari 2006 goedgekeurd; rapporteur was de heer PEGADO LIZ.

Tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari 2006) heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 130 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 1 onthouding, werd goedgekeurd.

1.   Samenvatting

2.   Inleiding: samenvatting van de mededeling van de Commissie en van haar voorstel voor een besluit

3.   Beoordeling van de mededeling en het voorstel van de Commissie

3.1   Algemeen: het gemeenschappelijk programma

3.2   Bijzondere opmerkingen

3.2.2   Consumenten

3.2.3   Volksgezondheid

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Hierop is overigens ook duidelijk gewezen door zowel de directeur-generaal van DG SANCO, de heer MADELIN, tijdens de opening van het „Open Health Forum 2005” (7 en 8 november 2005 in Brussel), als door de EP-leden MIKOLASIK (EVP) en CORBEY (PSE), tijdens de zitting die tegelijkertijd met dit forum plaatsvond.

(2)  Zo luidt ook de stelling van o.m. VANDERSENDEN, DUBOIS, LATHAM, Van den ABEELE, CAPOUET, Van ACKERE-PIETRY, GERARD en AYRAL, in Commentaire Mègret, vol. VIII, 2e ed. 1996, blz. 16 e.v. en 41 e.v.. Een en ander blijkt nog duidelijker uit de tekst van de ontwerpgrondwet (PB C 169 van 18 juli 2003) ; de bepalingen van art. III – 132 over consumentenbescherming, in titel III, hoofdstuk III over „Het beleid op andere specifieke gebieden” , staan op gelijke voet met de bepalingen van het sociaal, het landbouw- en het milieubeleid, terwijl art. III-179 over volksgezondheid, in hoofstuk V, over „De gebieden waarop de Unie kan besluiten coördinerend, aanvullend of ondersteunend op te treden” , gelijkgesteld is met de beleidsbepalingen inzake cultuur, jeugd, sport en civiele bescherming.

(3)  Zo zijn het consumentenbeleid en het volksgezondheidsbeleid eveneens verweven met beleidstakken als milieu, toerisme, mededinging, de interne markt of justitie. Ook in al deze gevallen zou dan een gemeenschappelijke aanpak gerechtvaardigd zijn.

(4)  Het volstaat niet te verwijzen naar de „Financiële vooruitzichten 2007-2013” (zie ook COM(2004) 487 final van 14-7-2005, par. 3.3), die overigens nog op de onderhandelingstafel liggen. De Commissie stelt zich wel coherent op, maar dat betekent niet dat de voorgestelde oplossing ook gerechtvaardigd of juist is. Tijdens het „Open Health Forum 2005” is duidelijk gebleken dat net een sterker autonoom Europees beleid voor volksgezondheid noodzakelijk is.

(5)  Zoals de Commissie ook zelf al uitdrukkelijk stelt : „The proposed strategy and program aim to implement articles 152 and 153 of the Treaty .... by complementing national action with value-added measures which cannot be taken at national level” (Legislative Financial Statement, blz. 41).

(6)  Verordening 2006/2004 in PB L 364 van 9-12-2004.

(7)  In par. 4.4 van de „Impact Assessment” (blz. 32) merkt de Commissie immers op dat het optrekken van het budget een aantal voordelen heeft; vanuit louter financieel oogpunt maakt het daarbij weinig of niets uit of de middelen bestemd zijn voor twee afzonderlijke of een gemeenschappelijk programma.

(8)  Deze visie blijkt eveneens uit de richtlijn over oneerlijke handelspraktijken; andere voorbeelden hiervan waren het voorstel inzake consumentenkrediet, dat evenwel nog tijdig grondig werd gewijzigd en vervangen door een beter voorstel en, tot op zekere hoogte, de richtlijn inzake garantie op de verkoop van goederen.

(9)  Dit wordt ook door de Commissie zelf erkend : „Indeed, there will be no major changes in these objectives compared to the Consumer Policy Strategy 2002-2006” (Legislative Financial Statement, blz. 58).

(10)  Er dient in elk geval te worden verwezen naar twee cruciale onderdelen van het consumentenbeleid. Zo is het positief dat eindelijk een nieuw voorstel voor een richtlijn betreffende consumentenkredietovereenkomsten is verschenen (COM(2005) 483 final van 7-10-2005); slecht nieuws daarentegen is de intrekking van het voorstel voor een verordening betreffende verkoopbevordering (COM(2005) 462 final van 27-9-2005).

(11)  PB C 95 van 23-4-2003

(12)  PB C 221 van 8-9-2005

(13)  Zoals bekend is hierover een interessant ontwerpverslag opgesteld door het EP (rapporteur: de heer KRISTENSEN; doc. 2004/2157 (INI) van 31-5-2005).

(14)  Voor het vorige programma voltooid op 15 september 2003 (doc. SEC(2003) 1387 van 27-11-2003).

(15)  Deze noodzaak blijkt duidelijk uit een aantal recente publicaties van de Commissie (Beschikkingen C(2005) 3704 en 3705 van 6 oktober, 4068 van 13 oktober, 3877 en 3920 van 17 oktober, 4135 en 4163 van 19 oktober, 4176 van 20 oktober, en 4197 en 4199 van 21 oktober, resp. in PB L 263 van 8 oktober, 269 van 14 oktober, 274 van 20 oktober, 276 van 21 oktober en 279 van 22 oktober 2005).

(16)  Een vergelijkende analyse van de programma's 2007-2013 en 2001-2006 toont aan dat de par. 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.6, 3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 5.4, 5.6, 5.7 en 6 van het huidige voorstel nauw aansluiten bij het vorige voorstel (zij het dat de paragrafen niet overeenkomen); par. 1.5 is tot op zekere hoogte nieuw; ook de uitwerking van par. 2 is nieuw, hoewel de reactie in noodsituaties al in het vorige programma is behandeld; de par. 3.5, 3.6 en 3.7 zijn nieuw, net als de hele par. 4, over een aspect waarnaar in de vorige mededeling van de Commissie slechts vaag werd verwezen. Ook de in de par. 5.1, 5.2, 5.3, 5.5 en 5.8 behandelde thema's waren nog niet eerder aan de orde gekomen. Daarentegen werd de samenwerking met kandidaat-lidstaten en derde landen in het vorige programma uitgebreid besproken, terwijl de Commissie het nu bij een korte verwijzing in par. 2.2 van de mededeling houdt.

(17)  PB C 116 van 20-4-2001 en PB C 157 van 28-6-2005.

(18)  Des te verrassender daar de Commissie onlangs nog een uitstekend groenboek heeft gepubliceerd over een EU-strategie inzake geestelijke gezondheid (COM(2005) 484 final van 14-10-2005), dat aansluit bij de vele activiteiten op dit gebied die al sinds 1997 op touw worden gezet; een goed overzicht hiervan is te vinden in het rapport van prof. VILLE LEHTINEN van december 2004. Dit is het beste bewijs dat de Commissie heel goed in staat is geheel zelfstandig zeer doeltreffende acties op te zetten op het gebied van volksgezondheid, zonder daarbij de link te leggen met het consumentenbeleid.

(19)  De noodzaak hiervan werd tijdens het „Open Health Forum 2005” duidelijk aangetoond door Yves CHARPAK van de WTO.

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken”

(COM(2005) 305 final — 2005/0126 (COD))

(2006/C 88/02)

De Raad heeft op 1 september 2005 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 95 van het EG-Verdrag te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling Interne markt, productie en consumptie, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 23 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw SANCHEZ MIGUEL.

Het Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 134 stemmen vóór, bij 2 onthoudingen, is goedgekeurd.

1.   Conclusies

2.   Inleiding

3.   Inhoud van het voorstel

4.   Opmerkingen bij het voorstel

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)PB L 160 van 30/06/2000

(2)PB C 368 van 20.12.1999 (par. 3.2)

(3)PB C 24 van 31.01.2006

(4)  Europees justitieel netwerk op het gebied van burgerlijke en handelszaken PB C 139 van 11.05.2001

(5)  Verslag over de toepassing van Verordening (EG) nr. 1348/2000, van 1 oktober 2004 - COM(2004) 603 final

(6)  De bepaling in het nieuw geformuleerde lid 1 van art. 8 dat degene voor wie het stuk bestemd is, kan weigeren het in ontvangst te nemen indien het niet in een van de officiële talen van de desbetreffende lidstaat is gesteld, sluit aan bij de jurisprudentie van het Hof van Justitie, zoals de recente uitspraak in zaak C-443/03 van 8 april 2005.

(7)PB C 368 van 20.12.1999

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité inzake „De rol van de stations in de agglomeraties en steden van de uitgebreide Europese Unie”

(2006/C 88/03)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 10 februari 2005 besloten overeenkomstig artikel 29, lid 2, van zijn reglement van orde een advies op te stellen over „De rol van de stations in de agglomeraties en steden van de uitgebreide Europese Unie”

De gespecialiseerde afdeling Vervoer, energie, infrastructuur en informatiemaatschappij, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 31 januari 2006 goedgekeurd. (Rapporteur J. TÓTH)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 139 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen, is goedgekeurd.

1.   Voorstellen

2.   Inleiding

3.   Regelgeving

4.   Station en intermodaal vervoer

4.1   Het station als knooppunt van het intermodaal vervoer

4.2   Opstelling van normen voor intermodaal trans-Europees vervoer

5.   Ontwikkelingsmodellen

6.   Richtingen voor ontwikkelingen in de Unie

7.   Opvattingen over stationsontwikkeling

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Eerste spoorwegpakket: Richtlijn 2001/12/EG, PB L 75, 15/3/2001, blz. 1. (Advies EESC – PB C 209, 22/7/1999, blz. 22)Richtlijn 2001/13/EG, PB L 75, 15/3/2001, blz. 26.(Advies EESC – PB C 209, 22/7/1999, blz. 22)Richtlijn 2001/14/EG, PB L 75, 15/3/2001, blz. 29. (Advies EESC – PB C 209, 22/7/1997, blz. 22)

Tweede spoorwegpakket: Richtlijn 2004/51/EG, PB L 164, 30/4/2004, blz. 164. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)Richtlijn 2004/49/EG, PB L 164, 30/4/2004.4, blz. 44. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)Verordening 881/2004/EG, PB L 164, 30/4/2004, blz. 1. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131) en Richtlijn 2004/50/EG, PB L 164, 30/4/2004., blz. 114. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003., blz. 131)

Derde spoorwegpakket: COM (2004) 139 final, COM (2004) 142 final, COM (2004) 143 final, COM (2004) 144 final, en COM (2004) 140 final en SEC(2004) 236.

(2)  Verordening 881/2004/EG, PB L 164, 30/4/ 2004., blz. 1. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003., blz. 131)

(3)  Richtlijn 2004/49/EG, PB L 164, 30/4/2004., blz. 44. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)

(4)  Verordening 881/2004/EG, PB L 164, 30/4/ 2004, blz. 1. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)

(5)  Richtlijn 2001/12/EG, PB L 75, 15/3/2001, blz. 1. (Advies EESC – PB C 209, 22/7/1999, blz. 22) en Richtlijn 2004/51/EG, PB L 164, 30/4/2004, blz. 164. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)

(6)  Richtlijn 2004/50/EG, PB L 164, 30/4/2004., blz. 114. (Advies EESC – PB C 61, 14/3/2003, blz. 131)

(7)  COM (2004) 139 final tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG.

(8)  CESE 130/2005, CESE 131/2005, CESE 119/2005 en CESE 120/2005, CESE 257/2005, CESE 1426/2004, CESE 225/2005, CESE 968/2004

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren” en het „Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 90/424/EEG betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied”

(COM(2005) 362 final — 2005/0153 + 0154 CNS)

(2006/C 88/04)

De Raad heeft op 15 september 2005 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling „Landbouw, plattelandsontwikkeling en milieu”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 25 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Fakas.

Het Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 145 stemmen vóór, bij 1 onthouding, is goedgekeurd.

1.   Conclusie

2.   Motivering

3.   Achtergrond

4.   Algemene opmerkingen

5.   Bijzondere opmerkingen

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de volgende voorstellen:

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 als onderdeel van het algemeen programma „Solidariteit en beheer van de migratiestromen”

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het Buitengrenzenfonds voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemeen programma „Solidariteit en beheer van de migratiestromen”

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot instelling van het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma „Solidariteit en beheer van de migratiestromen”

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het Europees Terugkeerfonds voor de periode 2008-2013 als onderdeel van het algemene programma „Solidariteit en beheer van de migratiestromen”

(COM(2005) 123 final — 2005/0046 (COD) — 2005/0047 (COD) — 2005/0048 (CNS) — 2005/0049 (COD))

(2006/C 88/05)

De Raad heeft op 20 juli 2005 overeenkomstig artikel 262 van het Verdrag tot Oprichting van de Europese Gemeenschap besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de bovengenoemde voorstellen.

De gespecialiseerde afdeling Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 24 januari 2006 goedgekeurd; rapporteur was mevrouw Le Nouail-Marlière.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) onderstaand advies met 125 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 11 onthoudingen, goedgekeurd.

1.   Doelstellingen van de onderhavige mededeling: wat heeft de Commissie voor ogen

2.   Algemene opmerkingen

3.   Specifieke opmerkingen

4.   Samenhang

Wat de in de Mededeling geformuleerde doelstellingen betreft, plaatst het EESC vraagtekens bij de samenhang tussen de verplichtingen die de lidstaten op grond van het internationaal recht hebben, de mate van harmonisering van de Europese wetgeving en het voorgestelde kaderprogramma.

Doordat zaken door elkaar worden gehaald, ontberen de Mededeling en het voorgestelde kaderprogramma soliditeit.

4.1   Commentaar op de Mededeling

5.   Conclusie

Een echt democratisch Europees project dat in handen van de burgers is gelegd, waarbij de begrotingsprocedures van de instellingen en de EU worden gerespecteerd en van rechten is uitgegaan:

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Dat verder bestaat uit COM(2005) 122 final en COM(2005) 124 final.

(2)  COM(2004) 487 final van 14 juli 2004 (dat trouwens niet door de Raad is goedgekeurd).

(3)  COM(2004) 101 van 10 februari 2004.

(4)  Advies van het EESC van 15 september 2004 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement „Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst: beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013”, COM(2004) 101 final, PB C 74/2005.

(5)  Raad van 28 november 2002.

(6)  SEC(2005) 435 van 6 april 2005.

(7)  Conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Tampere, 15-16 oktober 1999.

(8)  Advies van het EESC van 15 december 2005 over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Het Haags Programma: tien prioriteiten voor de komende vijf jaar - Het partnerschap voor Europese vernieuwing op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht” (CESE 1504/2005; rapporteur: de heer Pariza Castaños).

(9)  Advies van het EESC van 20 maart 2002 over het „Voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend” (rapporteur: de heer Sharma; PB C 125 van 27 mei 2002).

(10)  Advies van het EESC van 15 december 2004 over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake de gereguleerde binnenkomst in de EU van personen die internationale bescherming behoeven en de versterking van de beschermingscapaciteit van de regio's van herkomst – 'Verbetering van de toegang tot duurzame oplossingen'” (rapporteur: mevrouw Le Nouail-Marlière; PB C 157 van 28 juni 2005).

(11)  Zie voetnoot 8.

(12)  Advies van het EESC van 9 juni 2005 over het „Groenboek over het beheer van de economische migratie: een EU-aanpak” (COM(2004) 811 final; rapporteur: de heer Pariza Castaños; PB C 286 van 17 november 2005).

(13)  Initiatiefadvies van het EESC van 30 juni 2004 over „De internationale conventie inzake arbeidsmigranten” (rapporteur: de heer Pariza Castaños; PB C 302 van 7 december 2004).

(14)  Zie paragraaf 4.2.20 uit het advies van het EESC van 15 december 2005 over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Het Haags Programma: tien prioriteiten voor de komende vijf jaar - Het partnerschap voor Europese vernieuwing op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht” (CESE 1504/2005; rapporteur: de heer Pariza Castaños).

(15)  Met name de artikelen 13 en 14 van het Internationaal handvest van de rechten van de mens (Universele verklaring van de rechten van de mens), de international verdragen en bijbehorende protocollen uit 1966 inzake burgerlijke en politieke rechten en inzake economische, sociale en culturele rechten – die de vertaling in secondair recht van de Universele verklaring van de rechten van de mens vormen –, artikel 6, lid 1 en 2, van het EU-Verdrag (zoals geconsolideerd in het Verdrag van Nice; artikel 6, lid 1: „De Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben.”), artikel 13 van de Overeenkomst van Cotonou, en de Conventie van Genève uit 1951 inzake het recht op asiel.

(16)  Advies van het EESC van 18 september 2002 over het „Groenboek over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese Unie verblijven” (rapporteur: de heer Pariza Castaños; PB C 61 van 14 maart 2003) en het advies van het EESC van 11 december 2002 over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese Unie verblijven” (rapporteur: de heer Pariza Castaños; PB C 85 van 8 april 2003).

(17)  De Conventie van Genève is in dit verband duidelijk („Voor de toepassing van dit Verdrag geldt als „vluchteling” elke persoon [...] die [...] uit gegronde vrees voor vervolging wegens zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging, zich bevindt buiten het land waarvan hij de nationaliteit bezit, en die de bescherming van dat land niet kan of, uit hoofde van bovenbedoelde vrees, niet wil inroepen, of die, indien hij geen nationaliteit bezit en verblijft buiten het land waar hij vroeger zijn gewone verblijfplaats had, daarheen niet kan of, uit hoofde van bovenbedoelde vrees, niet wil terugkeren.”), evenals Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming.

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad over transnationale mobiliteit in het onderwijs en de beroepsopleiding in de Europese Gemeenschap: Europees handvest voor kwaliteit bij mobiliteit

(COM(2005) 450 final — 2005/0179 (COD))

(2006/C 88/06)

Op 10 oktober 2005 heeft de Raad, overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag, besloten om het Europees Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap, die was belast met de voorbereidende werkzaamheden, heeft haar advies goedgekeurd op 24 januari 2006. Rapporteur was de heer CZAJKOWSKI.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 424e zitting van 14 en 15 februari 2006 (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat werd goedgekeurd met 144 stemmen vóór, bij 3 onthoudingen:

1.   Aanbevelingen

2.   Algemene opmerkingen

3.   Bijzondere opmerkingen

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  COM (2005) 450 final van 23.9.2005.

(2)  Zie het Verslag van het Europees Parlement over „Onderwijs als hoeksteen van het proces van Lissabon” (2004/2272(INI)), opgesteld door rapporteur Guy Bono (19.07.2005), en de Resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen op 14 december 2000, houdende een actieplan voor de mobiliteit (Europese Raad van Nice van 7, 8 en 9 december 2000).

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de uitvoering, de resultaten en de algehele beoordeling van het Europees Jaar van personen met een handicap 2003

(COM(2005) 486 def.)

(2006/C 88/07)

De Europese Commissie heeft op 27 oktober 2005 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag te raadplegen over de bovengenoemde mededeling.

De gespecialiseerde afdeling „Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 24 januari 2006 goedgekeurd. Afdelingsrapporteur was mevrouw Anca.

Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 424e zitting op 14 en 15 februari 2006 (vergadering van 14 februari 2006) het volgende advies uitgebracht, dat met 147 stemmen vóór, 1 stem tegen, bij 2 onthoudingen, werd goedgekeurd:

1.   Conclusies en aanbevelingen

2.   Inleiding

3.   Kanttekeningen en suggesties bij de Mededeling van de Europese Commissie

4.   Wat kan uit dit Jaar worden geleerd voor toekomstige Europese Jaren?

5.   Verslag van de activiteiten van het EESC tijdens het Europees Jaar van personen met een handicap 2003

6.   Follow-up van het Europees Jaar van personen met een handicap op Europees niveau

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Besluit 2001/903/EG van de Raad.

(2)  Resolutie van de Raad van 15 juli 2003 betreffende de bevordering van de tewerkstelling en maatschappelijke integratie van personen met een handicap (2003/C 175/01).

Resolutie van de Raad van 6 mei 2003 betreffende de toegankelijkheid van culturele infrastructuur en culturele activiteiten voor mensen met een handicap (2003/C 134/01).

Resolutie van de Raad van 5 mei 2003 betreffende gelijke kansen in onderwijs en opleiding voor leerlingen en studenten met een functiebeperking (2003/C 134/01).

Resolutie van de Raad van 6 februari 2003 betreffende „e-toegankelijkheid – verbeteren van de toegang van mensen met een functiebeperking tot de informatiemaatschappij” (2003/C 39/01).

(3)  2010 – A Europe accessible for All, Group of Independent Experts on accessibility

http://europa.eu.int/comm/employment_social/index/7002_en.html (niet in het Nederlands beschikbaar, nvdv)

(4)  Advies van 17 oktober 2001 over het Voorstel voor een besluit van de Raad over het Europees jaar van personen met een handicap 2003, COM(2001) 271 def. 2001/0116 (CNS) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 36 van 8 februari 2002).

(5)  EESC-advies van 26 maart 2003 over de Mededeling van de Commissie - Naar een wettelijk bindend instrument van de Verenigde Naties ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap (COM(2003) 16 def.) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 133 van 6 juni 2003)

EESC-advies van 17 oktober 2001 over het Voorstel voor een besluit van de Raad over het Europees jaar van personen met een handicap 2003, COM(2001) 271 def. 2001/0116 (CNS) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 36 van 8 februari 2002)

EESC-advies van 25 februari 2004 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan (COM(2003) 650 def.) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 110 van 30 april 2004)

(6)  Zie voetnoot 5 en het initiatiefadvies van het EESC van 17 juli 2002 over de maatschappelijke integratie van gehandicapten (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 241 van 7 oktober 2002)

EESC-advies van 28 september 2005 over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de rechten van luchtreizigers met beperkte mobiliteit (COM(2005) 47 def. - 07/2005 (COD)) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 24 van 31.1.2006)

Gemeenschappelijk werkdocument over de situatie van personen met een handicap in Turkije, 19e vergadering van het Gemengd raadgevend comité EU-Turkije, rapporteurs: Le Scornet, lid van het EESC, en Çelebi, co-voorzitter van het Gemengd raadgevend comité EU-Turkije (REX/194)

(7)  Initiatiefadvies van het EESC van 17 juli 2002 over de maatschappelijke integratie van gehandicapten (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 241 van 7 oktober 2002)

(8)  EESC-advies van 28 september 2005 over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de rechten van luchtreizigers met beperkte mobiliteit (COM(2005) 47 def. - 07/2005 (COD)) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 24 van 31.1.2006)

Gemeenschappelijk werkdocument over de situatie van personen met een handicap in Turkije, 19e vergadering van het Gemengd raadgevend comité EU-Turkije, rapporteurs: Le Scornet, lid van het EESC, en Çelebi, co-voorzitter van het Gemengd raadgevend comité EU-Turkije (REX/194)

Advies van het EESC van 1.7.2004 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: meer en betere banen door de modernisering van de sociale bescherming - een omvattende strategie om werk lonend te maken (COM (2003) 842 def.) (rapporteur St. Hill, PB C 302 van 7.12.2004).

Advies van het EESC van 29.10.2003 over „Een voor iedereen toegankelijk en sociaal duurzaam toerisme” (rapporteur: Mendoza Castro, PB C 32 van 5.2.2004).

Advies van het EESC van 26.03.2003 over „Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over De toekomst van de Europese werkgelegenheidsstrategie (EWS) Een strategie voor volledige werkgelegenheid en beter werk voor allen” (COM(2003) 6 def.) (rapporteur: Koryfidis, PB C 133 van 06/06/2003 blz. 38).

Advies van het EESC van 18.7.2002 over het Voorstel voor een Verordening betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag inzake staatssteun (PB C 88/2 van 12.4.2002) (rapporteur Zöhrer).

(9)  EESC-advies van 25 februari 2004 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan (COM(2003) 650 def.) (rapporteur: Cabra de Luna, PB C 110 van 30 april 2004).

(10)  Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de situatie van personen met een handicap in de uitgebreide Unie: het Europees actieplan 2006-2007 (COM (2005) 604 van 28 november 2005).

(11)  Het mainstreamen van gehandicaptenvraagstukken in de Europese werkgelegenheidsstrategie door het Europees Comité voor Werkgelegenheid EMCO/11/290605.

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité — Aanzet tot een debat over een communautaire aanpak van milieukeurregelingen voor visserijproducten”

((COM(2005) 275 final)

(2006/C 88/08)

De Commissie heeft op 29 juni 2005 besloten om het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 262 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over de bovengenoemde mededeling.

De gespecialiseerde afdeling Landbouw, plattelandsontwikkeling, milieu, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies goedgekeurd op 25 januari 2006. Rapporteur was de heer Sarró Iparraguirre.

Het Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari 2006) het volgende advies uitgebracht, dat met 100 stemmen vóór en 1 stem tegen, bij 3 onthoudingen, is goedgekeurd.

1.   Conclusie en aanbevelingen

2.   Motivering

2.2   Achtergrond

3.   Algemene opmerkingen

3.1   De verschillende uitgangspunten

3.2   Milieukeuren voor visserijproducten: de verschillende feitelijke situaties

4.   Specifieke opmerkingen

4.1   Tenuitvoerlegging, certificering, vergunning, controle en sancties

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Zie COM(2004) 764 final van 29 november 2004 met het voorstel van de Commissie aan de Raad en het door het EP goedgekeurde amendement waarin uitdrukkelijk het volgende wordt gesteld: „(9 bis) Met het oog op de vorige overweging is de benaming „dolfijnvriendelijk”, waarin het AIDCP voorziet, tot nu toe de enige die door de Gemeenschap wordt erkend” (A6-0157/2005 van 26-5-2005)

(2)PB C 28 van 23 februari 2006.

(3)  FAO-document TC:EMF/2004/3 van augustus 2004

(4)  Zie bv. COM/ENV/TD(2003)30/FINAL van 25 februari 2004 over de toegang van ontwikkelingslanden tot de markten van de ontwikkelde landen in het kader van bepaalde milieukeurprogramma's; te vinden op www.oecd.org

(5)  Kentekenend in dit verband is de lijst met logo's op de webpagina over milieukeurmerken van de EU zelf: (http://europa.eu.int/comm/environment/ecolabel/other/int_ecolabel_en.htm)

(6)PB L 99 van 11 april 1992, blz. 1

(7)  Verordening (EG) 1980/2000 van het EP en de Raad van 17 juli; PB nr. L 237 van 21 september 2000, blz. 1

(8)PB L 242 van 19 september 2002, blz. 1

(9)  COM(2002) 186 final van 28 mei 2002

(10)  Het gaat i.h.b. om de richtlijnen 94/62/EG en 2004/12/EG

(11)  Zie http://www.pro-e.org

(12)  Uitputtende informatie over het standpunt van de WTO inzake handel en milieu is te vinden op:

http://www.wto.org/spanish/tratop_s/envir_s/envir_s.htm (Engelse versie: http://www.wto.org/english/tratop_e/envir_e/envir_e.htm;

Franse versie: http://www.wto.org/french/tratop_f/envir_f/envir_f.htm)

(13)  Zie document TD/B/COM.1/EM.15/2; hoewel hierin vooral de landbouw wordt behandeld is de informatie van toepassing op alle andere extractieve sectoren, zoals visserij (http://www.unctad.org/en/docs/c1em15d2.en.pdf )

(14)  Zie bv. het verslag van C. Deere voor de FAO en de IUCN „Eco-labelling and sustainable fisheries”, blz. 9, of het EVER-rapport (http://europa.eu.int/comm/environment/emas/pdf/everinterimreport_en.pdf )

(15)  Meer details over deze overeenkomst op http://www.iattc.org/PICDDocumentsSPN.htm

(16)  Zie ook het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van de Overeenkomst inzake het internationale programma voor het behoud van dolfijnen (COM(2004) 764 final).

(17)  PE 357.789v01-00 van 2 mei 2005, rapporteur de heer Duarte Freitas: Ontwerpverslag over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van de Overeenkomst inzake het internationale programma voor het behoud van dolfijnen.

(18)  EP(05)115-CP(05)86S1 van 24 augustus 2005

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over „De vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvormingsorganen van de sociaal-economische belangenorganisaties in de Europese Unie”

(2006/C 88/09)

Het Europees Parlement heeft op 11 maart 2003 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag te raadplegen over de kwestie van „de vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvormingsorganen van de sociaal-economische belangenorganisaties in de Europese Unie”.

De gespecialiseerde afdeling Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 24 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer ETTY.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 88stemmen vóór en 13 stemmen tegen, bij 11 onthoudingen, is goedgekeurd:

1.   Conclusies en aanbevelingen

2.   Opmerkingen

2.1   Achtergrond

2.2   Algemene opmerkingen

2.3   Bijzondere opmerkingen (naar aanleiding van de resultaten van het onderzoek)

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Later werd duidelijk dat het begrip „sociale partners” niet alleen de werkgevers- en werknemersorganisaties omvatte, maar ook andere sociaal-economische belangengroeperingen die in het EESC zijn vertegenwoordigd.

(2)  Zie het „Report on balanced decision making in the EESC” van J. Oldersma, N. Lepeshko en A. Woodward (VUB Brussel/Universiteit van Leiden, september 2004) op de webpage van de gespecialiseerde afdeling Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap van het Europees Economisch en Sociaal Comité (alleen beschikbaar in het Engels): http://www.esc.eu.int/sections/soc/docs/balanced_decisionmaking_eesc.pdf.

(3)  Wanneer de vragenlijst door twee of meer personen van dezelfde organisatie was ingevuld, zijn deze antwoorden als één antwoord behandeld.

(4)  Na de uitbreiding in mei 2004 is dit percentage licht gestegen naar 26 %.

(5)  UNICE heeft het Parlement overigens bij twee gelegenheden in 2002 meer gegevens verstrekt dan wat uiteindelijk in deze documenten is opgenomen.

(6)  Tussen begin jaren '90 en begin 21e eeuw steeg het aantal vrouwen in EVV-congressen van 10 à 12 % tot 30 % in het bestuur (Executive Committee) tot 25 % en in de stuurgroep (Steering Committee) tot 32 %. Ook bij aangesloten organisaties zijn er veranderingen ten goede; de meeste hebben tegenwoordig bijvoorbeeld vrouwenafdelingen.

(7)  De Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden heeft onderzoek gedaan naar Europese Ondernemingsraden („European Works Councils in Practice”, 2004). Deze studie bevat een aantal case studies. Het onderzoek wees uit dat, kleine uitzonderingen daargelaten, de representatie van vrouwen geen goede afspiegeling was van de samenstelling van het personeel. Dit valt waarschijnlijk terug te voeren op de samenstelling van ondernemingsraden in de betrokken ondernemingen op nationaal niveau.

(8)  PE 315.516, A5-0279/2002

----

BIJLAGE

bij het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité

De volgende tekst uit het afdelingsadvies is verworpen na goedkeuring van wijzigingsvoorstellen door de voltallige vergadering; de tekst kreeg wel ten minste een kwart van de uitgebrachte stemmen::

Par. 1.8

Veel deskundigen zijn voorstanders van quota. Niet gezegd is echter dat deze aanbevelenswaardig zijn voor sociaal-economische organisaties. Toch verdient het aanbeveling dat dit instrument, dat in sommige landen in de politiek effectief is gebleken, verder wordt bestudeerd door de betrokken organisaties en de Commissie.

Stemuitslag:

Aantal stemmen vóór: 42

Aantal stemmen tegen: 55

Aantal onthoudingen: 8

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten — Voorstel voor een besluit van de Raad waarbij het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten wordt gemachtigd zijn activiteiten uit te oefenen op de in titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie bedoelde gebieden

(COM(2005) 280 final — 2005/0124-0125 (CNS))

(2006/C 88/10)

De Raad heeft op 22 september 2005 besloten het Europees Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig art. 262 van het EG-Verdrag te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling Werkgelegenheid, sociale zaken, burgerschap, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 24 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Sharma, corapporteur mevrouw Le Nouail Marlière.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) onderstaand advies uitgebracht, dat met 94 stemmen vóór en 0 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen, is goedgekeurd.

1.   Samenvatting van het Commissiedocument

2.   Algemene opmerkingen

3.   Bijzondere opmerkingen

3.1   Rechtsgrond voor de oprichting van het EU-Bureau voor de grondrechten

3.2   Taken van het Bureau (artikel 4)

3.3   Werkterreinen (artikel 5)

3.4   Raad van bestuur (artikel 11)

3.4.1   Samenstelling

Het Comité vindt dat in het Bureau alle belanghebbenden moeten zijn vertegenwoordigd en dat dit ook in de samenstelling van de raad van bestuur moet zijn terug te zien (3). Het is echter bezorgd dat in het verordeningsvoorstel niet bepleit of ondersteund wordt om het maatschappelijk middenveld in de raad van bestuur ruimer te vertegenwoordigen.

In het Witboek over Europese governance staat nochtans: „Het Economisch en Sociaal Comité moet een rol spelen bij de ontwikkeling van een nieuwe relatie van wederzijdse verantwoordelijkheid tussen de instellingen en de civiele maatschappij, in overeenstemming met de gewijzigde tekst van artikel 257 van het EG-Verdrag zoals overeengekomen te Nice.” (4) In aansluiting hierop beveelt het Comité aan dat er in de raad van bestuur plaats wordt ingeruimd voor één persoon die door het Comité is aangewezen.

3.4.2   Wijze waarop het Bureau wordt bestuurd

Het Comité maakt zich zorgen over de onafhankelijkheid van het Bureau, niet alleen t.o.v. de EU-instellingen, maar ook t.o.v. de lidstaten. Uit de eerdere ervaringen met het EUMC blijkt dat de lidstaten „geprobeerd hebben om meer invloed op het bestuur van het Waarnemingscentrum te krijgen als de activiteiten daarvan hen stoorden.” (5) In veel gevallen zullen het waarschijnlijk individueel of collectief binnen de Raad opererende lidstaten zijn die bij de tenuitvoerlegging van EU-wetgeving de grondrechten van de mens schenden. Daarom dient het Bureau tegen politieke inmenging van de lidstaten te worden beschermd. Hiertoe is het zaak dat de te benoemen leden van de raad van bestuur onafhankelijk zijn.

Wat betreft de manier waarop het Bureau wordt bestuurd, moet het tevens tegen de kritische blik van de publieke opinie kunnen. Het Witboek over Europese governance noemt vijf beginselen van goed bestuur, nl. openheid, participatie, verantwoordingsplicht, doeltreffendheid en samenhang. Het Comité beveelt aan dat de raad van bestuur wordt benoemd op basis van een open en transparante procedure. Ten behoeve van de lidstaten zou de Commissie profielen moeten opstellen waaruit blijkt aan welke eisen leden van de raad van bestuur moeten voldoen. De selectieprocedure zou doorzichtiger moeten worden gemaakt door informatie over de aanwerving via openbare advertenties in de lidstaten alsook via bestaande nationale en Europese netwerken onder de aandacht te brengen.

De Commissie dient ook de begroting (art. 19, lid 3) en het werkprogramma (art. 5, lid 1) van het nieuwe Bureau vast te stellen. Om de onafhankelijkheid van het Bureau te waarborgen moeten er mechanismen komen die er zoveel mogelijk voor zorgen dat de Parijse beginselen van de VN inzake nationale mensenrechteninstellingen in acht worden genomen.

3.4.3   Aantal vergaderingen van de raad van bestuur

De raad van bestuur van het Bureau zou meer dan één keer per jaar moeten vergaderen, zodat de leden meer verantwoording kunnen afleggen en ruimer kunnen participeren.

3.5   Dagelijks bestuur (artikel 12)

Krachtens het voorstel bestaat het dagelijks bestuur uit de voorzitter en de vice-voorzitter van de raad van bestuur en twee vertegenwoordigers van de Commissie. Hiermee zou de Commissie een groot aandeel in de samenstelling hebben, wat de onafhankelijkheid van het Bureau zou kunnen aantasten. Het zou volgens het Comité beter zijn als er in het dagelijks bestuur niet twee, maar vijf leden van de raad van bestuur zitting zouden hebben.

Het Comité herhaalt (zie par. 2.3) dat uitgebreidere samenwerking en coördinatie tussen het Bureau en de Raad van Europa wenselijk is. Zijns inziens moet de totstandbrenging van een mensenrechtencultuur in de Europese Unie de hoofddoelstelling zijn. Daarom vindt het Comité dat één van de leden van de raad van bestuur die deel uitmaken van het dagelijks bestuur, uit de Raad van Europa afkomstig zou moeten zijn. Zo kunnen het Bureau en de Raad van Europa elkaar aanvullen en tot een wisselwerking komen.

3.6   Grondrechtenforum (artikel 14)

3.7   Onafhankelijkheid en openbaar belang (artikel 15)

3.8   Financiële bepalingen (Hoofdstuk 5) — Opstelling van de begroting (artikel 19)

Ook waar het gaat om de beschikbaarstelling van de middelen die het Bureau nodig heeft om zijn taken en activiteiten te kunnen vervullen, wijst het Comité op het belang van de Parijse beginselen. Adequate financiering is absoluut noodzakelijk om de kosten van personeel, gebouwen en programma's te dekken. Bij gebrek aan garanties voor voldoende financiële middelen kan het Bureau kwetsbaar worden voor politieke inmenging door EU-instellingen en lidstaten.

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  EESC-advies van 15 december 2005 over Het Haags Programma: vrijheid, veiligheid en recht (rapporteur: dhr. Pariza Castaños), PB C 65 van 17.3.2006.

(2)  COM(2001) 428 final, blz. 16

(3)  EESC-advies over het „Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat”, rapporteur: dhr. Sharma, CESE 1615/2003, par. 3.3.3 (PB C 80 van 30-3-2004)

(4)  art. 257 van het EG-Verdrag zoals gewijzigd in Nice

(5)  EESC-advies over het „Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat”, rapporteur: dhr. Sharma, CESE 1615/2003, par. 3.3.4 (PB C 80 van 30-3-2004)

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over „de representativiteit van de Europese maatschappelijke organisaties in het kader van de civiele dialoog”

(2006/C 88/11)

Op 25 september 2003 heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité besloten om, overeenkomstig art. 29 van zijn reglement van orde, een advies op te stellen over „De representativiteit van de Europese maatschappelijke organisaties in het kader van de civiele dialoog”.

Verder heeft het Comité, op grond van het in art. 19, eerste alinea, van zijn rvo bepaalde, besloten om een subcomité in te stellen en dit te belasten met de desbetreffende voorbereidende werkzaamheden.

Het subcomité heeft zijn ontwerpadvies goedgekeurd op 12 januari 2006 (rapporteur: Olsson).

Tijdens zijn 424e zitting van 14 en 15 februari 2006 (vergadering van 14 februari 2006) heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat werd goedgekeurd met 103 stemmen vóór en 1 stem tegen, bij 6 onthoudingen:

1.   Inleiding

2.   De actoren van de civiele dialoog op Europees niveau (7)

3.   De eis van representativiteit

4.   Het EESC en de maatschappelijke organisaties in Europa: een pragmatische en open aanpak

5.   Een uit drie dimensies bestaande procedure ter beoordeling van de representativiteit

6.   De statuten en de toepassing ervan

7.   Het draagvlak van de organisaties in de lidstaten

8.   Kwalitatieve criteria

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  In punt 38 van zijn conclusies (doc. SN 100/00) verklaart de Europese Raad dat

„de Unie, de lidstaten, de regionale en lokale niveaus alsmede de sociale partners en het maatschappelijke middenveld actief betrokken [moeten zijn bij de gedecentraliseerde aanpak], gebruik makend van diverse vormen van partnerschap”.

(2)  In punt 6 van zijn conclusies (doc. 7619/05) stelt de Europese Raad dat

„naast de regeringen alle andere betrokken actoren (parlementen, regionale en lokale overheden, sociale partners en civiele samenleving) een eigen inbreng [moeten] hebben in de strategie en actief de doelstellingen daarvan [moeten] helpen verwezenlijken.”

(3)  COM(2001) 428 final van 25 juli 2001 (PB C 287 van 12 oktober 2001).

(4)  In lid 2 van dit artikel wordt gesteld dat „de instellingen een open, transparante en regelmatige dialoog moeten voeren met representatieve organisaties en met het maatschappelijk middenveld”, terwijl in lid 1 van het artikel van de instellingen wordt verlangd dat ze met name de „representatieve organisaties” langs passende wegen de mogelijkheid bieden hun mening over alle onderdelen van het optreden van de Unie kenbaar te maken en daarover in het openbaar in discussie te treden.

(5)  Zie in dit verband het document over „De eerste Conventie van de Europese maatschappelijke organisaties” van 15 en 16 oktober 1999 (CES-2000-012) en de adviezen die hierop betrekking hebben, nl.: „De rol en de bijdrage van de maatschappelijke organisaties bij de opbouw van Europa” van 23 september 1999 (CES 851/1999 – PB C 329 van 17 november 1999); „De Commissie en niet-gouvernementele organisaties – bouwen aan een sterker partnerschap” van 13 juli 2000 (CES 811/2000 – PB C 268 van 19 september 2000); „De georganiseerde civiele samenleving en Europese governance – Bijdrage van het Economisch en Sociaal Comité tot het opstellen van het witboek over Europese governance” van 26 april 2001 (CES 535/2001 – PB C 193 van 10 juli 2001), en „Europese governance – een Witboek” van 21 maart 2002 (CES 357/2002 – PB C 125 van 27 mei 2002).

(6)  Daarnaast heeft het EESC nog twee andere conferenties op dit gebied georganiseerd: een op 8 en 9 november 2001 over „Het maatschappelijk middenveld en Europese governance” en een op 8 en 9 maart 2004 over „Participatiedemocratie: huidige toestand en perspectieven in het licht van de Europese grondwet”.

(7)  Voor het Europees Economisch en Sociaal Comité krijgt de civiele dialoog op drie verschillende manieren gestalte:

(8)  Zie artt. 137 en 138 van het Verdrag.

(9)  De lijst van organisaties zonder winstoogmerk op Europees niveau, die op basis van vrijwilligheid is opgesteld door de Europese Commissie (databank CONECCS), omvat bijna 800 organisaties, waarvan echter een deel thuishoort in de categorie sociaal-economische organisatie.

(10)  Zie voetnoot op blz. 4. Par. 4.2.5 van advies CES 357/2002.

(11)  Zie o.a. het advies van het Comité van 26 april 2001 over „De georganiseerde civiele samenleving en Europese Governance - Bijdrage van het Economisch en Sociaal Comité tot het opstellen van het witboek over Europese governance”.

(12)  COM(2002) 704 final.

(13)  Representativiteit is niet alleen van fundamenteel belang als het erom gaat de maatschappelijke organisaties daadwerkelijk het recht te geven om te worden geraadpleegd, maar ook om ze te laten deelnemen aan het proces van sectorale beleidsvorming in de EU en de voorbereiding van de betreffende besluiten alsmede aan de uitvoering en follow-up van deze besluiten. Aan deze problematiek zitten echter zoveel haken en ogen dat een en ander niet in onderhavig advies kan worden behandeld maar tezijnertijd aan de orde zal komen in een apart document.

(14)  Het EESC is opgebouwd uit drie groepen, die resp. de werkgevers (groep I), de werknemers (groep II) en andere sociaal-economische groeperingen (groep III) vertegenwoordigen.

(15)  Het EESC telt zes gespecialiseerde afdelingen die tezamen alle terreinen bestrijken waarop de EU optreedt en waarover het Comité advies uitbrengt.

(16)  Overeenkomstig de verklaring van de Europese Raad van Laken van 15 december 2001 had de Europese Conventie o.a. tot taak om een dialoog met het maatschappelijk middenveld aan te zwengelen. Deze taak is waargenomen door Jean-Luc Dehaene, vice-voorzitter van de Conventie, samen met wie het EESC acht voorlichtings- en discussiebijeenkomsten met Europese maatschappelijke organisaties en netwerken heeft georganiseerd, waaraan o.a. ook is deelgenomen door andere leden van de Conventie, in de eerste plaats door haar presidium. Het succes van deze bijeenkomsten heeft een voortzetting gevonden in de vruchtbare samenwerking tussen het Europees Parlement en het EESC bij de voorbereiding en organisatie van hoorzittingen voor genoemde organisaties en netwerken, voorafgaande aan de goedkeuring door de commissie constitutionele zaken van haar verslag over het grondwettelijke verdrag in november 2004. Eerst heeft het EESC een hoorzitting voor vertegenwoordigers van alle betrokken organisaties, in tegenwoordigheid van de vice-voorzitter van de commissie constitutionele zaken en de twee rapporteurs van het EP, georganiseerd; daarna zijn de woordvoerders van de vertegenwoordigende netwerken uitgenodigd om rechtstreeks hun standpunten naar voren te brengen ten overstaan van de parlementaire commissie.

(17)  Blijkbaar beschikken een aantal grotere Europese netwerken over eigen statuten. Dit geldt bijv. voor het Sociaal Platform en Concord (een netwerk van NGO's die actief zijn op het gebied van ontwikkelingswerk). Andere netwerken hebben daarentegen geen eigen statuten. Dit geldt in ieder geval voor Green 9 (een samenbundeling van NGO's op het gebied van milieu) en het netwerk voor Mensenrechten, waarin NGO's verenigd zijn die opkomen voor de rechten van de mens.

(18)  Zie par. 3.1.2.

(19)  De Belgische wetgeving kent bijv. een officiële status toe aan „Internationale verenigingen zonder winstoogmerk”.

(20)  COM(91) 273/1 en 2.

(21)  Advies CES 642/92 van 26 mei 1992 – PB C 223 van 31 augustus 1992.

(22)  PB L 297 van 15 november 2003.

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de Invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting in de EU

(2006/C 88/12)

Op 13 mei 2005 verzocht EU-commissaris KOVÁCS het Europees Economisch en Sociaal Comité om overeenkomstig artikel 262 van het EG-Verdrag een advies op te stellen over de „Invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting in de EU”.

De gespecialiseerde afdeling Economische en Monetaire Unie en economische en sociale samenhang, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 27 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer NYBERG.

Het Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 94 stemmen vóór en 6 stemmen tegen, bij 4 onthoudingen, is goedgekeurd.

Conclusies en aanbevelingen

Al in 1992 stond in het rapport-Ruding dat er een gemeenschappelijke heffingsgrondslag nodig is. Bovendien wilde men het voorstel voor minimum- en maximumtarieven uitbreiden.

Ten langen leste wordt er nu een stap in de goede richting gezet: onder leiding van de Commissie gaat een werkgroep voorstellen uitwerken voor een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (Vpb). Gezien het complexe karakter van de materie is het begrijpelijk dat de werkgroep hier drie jaar over zal doen. Zij gaat ook heel open te werk: alle documenten worden meteen on-line gezet, zodat iedereen die dat wil de discussies kan volgen. Als haar werkzaamheden zijn afgerond moet voorkomen worden dat de invoering van de grondslag nog langer op zich laat wachten door de onwil van lidstaten om veranderingen aan te brengen in de stelsels die zij al zo lang toepassen. De lidstaten moeten juist laten zien dat het EU-lidmaatschap een voordeel is, aangezien een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting alleen in EU-verband tot stand kan komen. Ook moeten zij het de tarieven voorlopig laten rusten om zo de besluitvorming over een heffingsgrondslag minder moeizaam te maken.

Besluiten over belastingsstelsels zijn in principe een politieke aangelegenheid. Het is nu aan de Raad en het Europees Parlement om gemeenschappelijke regels voor de heffingsgrondslag uit te werken. Anders dreigen deze regels namelijk beetje bij beetje door besluiten van het Hof van Justitie tot stand te komen. Het is bovendien belangrijk dat de sociale partners en de rest van het maatschappelijk middenveld bij de discussies worden betrokken.

Voor de gemeenschappelijke heffingsgrondslag geldt: zolang niet alles geregeld is, is er eigenlijk nog niets geregeld. Toch is het risico van vertraging zo groot, dat men voortdurend oog moet hebben voor de mogelijkheid om onderdelen waarover consensus bestaat in de vorm van opeenvolgende dochterrichtlijnen van kracht te laten worden.

De hierbij aan te leggen criteria zijn soms juridisch, soms belastingtechnisch en soms economisch van aard. Ondanks alle technische details en de grote verschillen tussen de lidstaten zouden de Commissie en de lidstaten toch de economische voordelen voor ogen moeten houden die een gemeenschappelijke heffingsgrondslag kan opleveren.

De door ons gevoerde discussies hebben geleid tot een voorstel voor een aantal beginselen voor een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag; deze zijn opgenomen in het laatste hoofdstuk. De Commissie doet er goed aan om steeds de door ons opgesomde beginselen als richtsnoer te hanteren bij het uitwerken van de technische details. Wij hebben gekozen voor een principiële benadering, omdat de keuze tussen de verschillende technische oplossingen volgens ons gemakkelijker is als er overeenstemming over deze principes bestaat.

1.   Achtergrond

2.   Eerdere EESC-adviezen over de heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting

3.   Vennootschapsbelasting: enkele feiten

4.   Bestaande gemeenschappelijke besluiten inzake de vennootschapsbelasting

5.   De discussie over technische details

6.   Grondbeginselen van een gemeenschappelijke heffingsgrondslag voor de Vpb (16)

6.1   Brede basis

Belastingen zijn bedoeld om het algemeen welzijn te financieren, reden waarom de basis voor belastingontvangsten zo breed mogelijk moet zijn. Met een brede basis is er ook veel minder kans op scheefgetrokken economische verhoudingen, omdat het dan mogelijk is om de tarieven zelf laag te houden.

6.2   Neutraliteit

Een gemeenschappelijke grondslag moet neutraal zijn betreffende verschillende investeringsmogelijkheden en mag de concurrentie tussen sectoren niet scheeftrekken. Bij de keuze van een vestigingsplaats en van het land waar zij belasting afdragen moeten bedrijven zich kunnen laten leiden door zakelijke economische overwegen. Een neutrale grondslag is goed voor een open en eerlijke concurrentie tussen bedrijven.

6.3   Eenvoud

De gemeenschappelijke regels moeten zich ook onderscheiden door eenvoud, duidelijkheid en transparantie. Wat eenvoud betreft zou er aangeknoopt moeten worden bij de internationale boekhoudregelingen die al door veel bedrijven worden gehanteerd. Soortgelijke regels voor het tijdstip en de manier waarop de betalingen moeten geschieden zouden een en ander nog verder vereenvoudigen.

6.4   Efficiency

De Vpb moet efficiënt kunnen worden geheven zodat de controle eenvoudig is, fouten worden voorkomen en belastingfraude wordt bestreden.

6.5   Stabiliteit

Belastingstelsels moeten stabiel zijn. Bij hun investeringen dienen bedrijven oog te hebben voor de lange termijn, en aangezien zij zich hierbij onder meer laten leiden door de verschillende belastingstelsels mag hier niet te veel aan gemorreld worden.

6.6   Legitimiteit

De regelingen moet een draagvlak hebben onder de direct betrokkenen, namelijk de sociale partners, en onder de bevolking als geheel, omdat de publieke sector ermee gefinancierd wordt.

6.7   Rechtvaardigheid

De verdeling over de lidstaten van de via een gemeenschappelijke heffingsgrondslag berekende winsten ligt ten grondslag aan een rechtvaardige gang van zaken. Met zo'n eerlijke verdeling kunnen de lidstaten ook beter zelf hun tarieven bepalen.

6.8   Internationale concurrentie

Bij het vastleggen van de heffingsgrondslag moet men ook bekijken hoe deze zich verhoudt tot belastingregelingen voor vennootschappen buiten de EU.

6.9   Verplicht karakter

Om nieuwe verschillen in de fiscale behandeling binnen de lidstaten te voorkomen moeten de regels voor de heffingsgrondslag in een optimaal stelsel verplicht toepasbaar zijn voor grensoverschrijdend opererende bedrijven én voor bedrijven die slechts in één land actief zijn. Voldoet een gemeenschappelijk stelsel ook aan de andere beginselen en is het voor bedrijven eenvoudig en concurrentiebevorderend genoeg, dan is de tegenstelling tussen een vrijwillig en een verplicht systeem vooral een academische. Twijfels aan een verplicht systeem hangen dus af van de manier waarop dit is vormgegeven.

6.10   Interim-/overgangsregelingen

Een vrije keuze voor bedrijven kan echter een aanvaardbare interim-regeling vormen. Een zo grote verandering als een gemeenschappelijke heffingsgrondslag kan overgangsregelingen noodzakelijk maken. Een interim-systeem of eventuele overgangsregelingen maken de invoering van een gemeenschappelijk systeem flexibeler.

6.11   Flexibele besluitvorming

Hoewel een regeling voor de vennootschapsbelasting op de lange termijn stabiel moet zijn, dienen ook wijzigingen mogelijk te zijn, bijvoorbeeld omdat de wereld om ons heen verandert, omdat de regeling ongewenste effecten heeft of om „mazen” in het systeem te dichten. Een besluit inzake een gemeenschappelijke regeling moet daarom ook regels bevatten voor flexibele aanpassingen.

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie Sigmund

----

(1)Fiscaal beleid in de Europese Unie: prioriteiten voor de komende jaren, EESC-advies – PB C 48/19 van 21-2-2002, blz. 73

(2)Belastingheffing in de Europese Unie: gemeenschappelijke beginselen, convergentie van belastingregels en mogelijkheid van stemming met gekwalificeerde meerderheid, EESC-advies – PB C 80/33 van 30-3-2004, blz. 139

(3)Fiscale concurrentie en de impact ervan op het concurrentievermogen van ondernemingen, EESC-advies – PB C 149/16 van 21-6-2002, blz. 73

(4)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(5)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(6)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(7)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(8)Een interne markt zonder belemmeringen op het gebied van de vennootschapsbelasting - Verwezenlijkingen, lopende initiatieven en resterende uitdagingen, EESC-advies – PB C 117/10 van 30-4-2004, blz. 41

(9)  In 2003 en 2004 heeft het Hof van Justitie 25 keer uitspraak gedaan over directe belastingen

(10)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(11)Belastingheffing in de Europese Unie: gemeenschappelijke beginselen, convergentie van belastingregels en mogelijkheid van stemming met gekwalificeerde meerderheid, EESC-advies – PB C 80/33 van 30-3-2004, blz. 139

(12)Vennootschapsbelasting, EESC-advies – PB C 241/14 van 7-10-2002, blz. 75

(13)Belastingheffing in de Europese Unie: gemeenschappelijke beginselen, convergentie van belastingregels en mogelijkheid van stemming met gekwalificeerde meerderheid, EESC-advies – PB C 80/33 van 30-3-2004, blz. 139

(14)Economic effects of tax cooperation in an enlarged European Union Copenhagen Economics 2004 (Copenhagen Economics (2005) blz. 36.)

(15)  Structures of the taxation systems in the European Union, 2005 edition of Copenhagen Economics

(16)  De volgorde waarin deze beginselen worden behandeld moet niet als een rangorde worden gezien

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het thema „energie-efficiëntie”

(2006/C 88/13)

De Europese Commissie heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité op 7 juni 2005 schriftelijk verzocht om overeenkomstig artikel 262 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap een advies op te stellen over het thema „Energie-efficiëntie”.

De gespecialiseerde afdeling Vervoer, energie, infrastructuur, informatiemaatschappij, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 31 januari 2006 goedgekeurd; rapporteur was de heer Buffetaut.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 14 februari) onderstaand advies met 78 stemmen vóór en 2 stemmen tegen, bij 1 onthouding, goedgekeurd.

1.   Conclusie: energie-efficiëntie bevorderen

2.   Inleiding

De Europese Commissie heeft er in 2000 op gewezen dat energie-efficiëntie dringend actiever moet worden bevorderd, zowel op Europees als nationaal niveau. Dit was eens te meer nodig gelet op de doelstellingen uit het Verdrag van Kyoto en om de aanzet te geven tot een duurzamer energiebeleid op een continent dat voor zijn energiebronnen voor een groot deel van anderen afhankelijk is en waar een continue energievoorziening gewaarborgd moet blijven.

Daarom werd een actieplan ter verbetering van de energie-efficiëntie in de EU opgesteld met de volgende doelstellingen:

2.1   Stand van zaken vijf jaar na dato

De doelstelling van 1 % is nog altijd een streefcijfer. De afgelopen jaren werd niettemin een aantal nieuwe rechtsinstrumenten gecreëerd, werden met sommige economische sectoren doelstellingsovereenkomsten gesloten, hebben op initiatief van de Commissie of op verzoek van de Raad grootschaligere discussies plaatsgevonden, is het Verdrag van Kyoto in werking getreden en zijn voor hernieuwbare energiebronnen ontwikkelingsdoelstellingen vastgesteld. Het is overigens waarschijnlijk dat de nagestreefde vermindering van de energie-intensiteit niet lineair, maar trapsgewijs per sector zal worden gerealiseerd.

2.1.1   Rechtsinstrumenten

Sommige rechtsinstrumenten zijn reeds goedgekeurd, andere zijn nog niet zover. Sommige zijn specifiek, andere algemeen. Enkele voorbeelden: de verordening inzake een communautair energie-efficiëntie-etiketteringsprogramma voor kantoorapparatuur (1), de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen (2), de richtlijn inzake de bevordering van warmtekrachtkoppeling (3) en het voorstel voor een richtlijn betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten (4).

Daarnaast werden met sommige economische sectoren minimumefficiëntienormen afgesproken en in overeenkomsten vastgelegd. Die zijn op vrijwillige basis gesloten en vormen een alternatief voor nieuwe wetgeving.

Er moet echter op worden gelet dat er geen woud van elkaar overlappende regels ontstaat, wat zou leiden tot nog meer en dus nauwelijks nog behapbare bureaucratische voorschriften. Daarmee zou een economische belemmering worden opgeworpen en afbreuk worden gedaan aan het streven naar betere energie-efficiëntie in de energiesector.

2.1.2   Grootschaligere discussies

Tegelijkertijd nam de EU het initiatief voor grootschaligere discussies en werkte ze in dat verband o.a. strategieën uit, zoals de duurzame-ontwikkelingsstrategie, die in 2001 door de Europese Raad van Göteborg werd goedgekeurd en vóór eind 2005 moest worden herzien, wat helaas nog niet is gebeurd. Ook de thematische strategieën voor hergebruik, duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen en stedelijke ontwikkeling kunnen hier worden genoemd, omdat daarin tevens het aspect energie aan bod komt.

2.1.3   Kyoto

Het Kyoto-protocol trad in werking nadat Rusland het had geratificeerd. De Verenigde Staten hebben dat nog altijd niet gedaan, maar geven wel veel geld uit aan onderzoek naar manieren om de uitstoot van CO2 te beperken.

De Commissie publiceerde in het licht van Kyoto een mededeling met de titel „Naar de zege in de strijd tegen de wereldwijde klimaatverandering”. De Europese Raad heeft dit voorjaar opnieuw verklaard bereid te zijn de internationale onderhandelingen een nieuwe impuls te geven.

2.1.4   Ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen

Ten behoeve van de verdere ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen zijn beleidsmaatregelen genomen en doelstellingen geformuleerd, vooral voor het gebruik van windenergie, maar meer in het algemeen voor alle milieuvriendelijke energietechnieken.

Feit blijft dat de vraag naar energie alsmaar toeneemt en dat de EU voor zijn energiebronnen ook in de toekomst sterk afhankelijk zal zijn van anderen. Dit zou zeer nadelige gevolgen kunnen hebben voor de toch al haperende Europese economie in een wereld waar de vraag naar energie zeer snel stijgt, vooral vanwege de groei van opkomende economieën als China, India en Brazilië.

Discussie over en uitwerking van een Europees beleid inzake energie-efficiëntie is dus geen overbodige luxe, maar een absolute noodzaak met het oog op:

Dit advies van het EESC is daarom opgebouwd rondom het uitgangspunt 'energie-efficiëntie: noodzakelijk vanuit het oogpunt van duurzame ontwikkeling, concurrentievermogen en economische onafhankelijkheid'. Dit ligt in het verlengde van het desbetreffende groenboek van de Commissie.

3.   Groenboek over energie-efficiëntie

4.   Energie-efficiëntie: noodzakelijk vanuit het oogpunt van duurzame ontwikkeling, concurrentievermogen en economische onafhankelijkheid

5.   De vragen uit het groenboek

5.1   Vraag 1: Hoe kunnen de Europese investeringen in energie-efficiëntietechnologie meer worden gestimuleerd?

Het EESC denkt dat dat kan gebeuren door maatregelen te nemen waar fiscale prikkels vanuit gaan. Daarnaast kunnen speciale eenheden de energie-efficiëntie van continu draaiende installaties opvoeren.

Er bestaan echter ook vrijwillige, niet-fiscale maatregelen waarmee resultaten kunnen worden geboekt, zoals trofeeën voor energiebesparing, verspreiding van de beste technologieën, campagnes binnen bedrijven voor het aanleren van simpele dagelijkse gewoonten (zoals automatisch uitdoen van verlichting en inschakeling van een slaapstand voor elektrische en elektronische apparatuur) en voorlichtingscampagnes voor het grote publiek. In dezelfde trant sporen energieleveranciers consumenten en hun klanten aan om op verantwoorde wijze energie te gebruiken, bijvoorbeeld door spaarlampen aan te schaffen. Meer in het algemeen gaat het hier om een individuele en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Een Indiaans spreekwoord luidt terecht: „Wij zullen onze wereld weer aan onze kinderen nalaten”. Het gaat niet aan om op onverantwoorde wijze met energie om te springen zonder aan de toekomstige generaties te denken.

Het gebruik van middelen voor de ondersteuning van onderzoek kan ongetwijfeld tot meer partnerschappen tussen publieke en particuliere onderzoekscentra leiden.

5.2   Vraag 2: Relevantie van het systeem van emissiequota voor energie-efficiëntie

Dit systeem kan eventueel worden benut voor de ontwikkeling van projecten in de woning- en de vervoerssector, waarvan bekend is dat ze veel energie gebruiken. Een aantal landen kent daarnaast reeds energiebesparingscertificaten, die energieproducenten verplichten energiebesparende maatregelen te nemen en dus indirect leiden tot een vermindering van de CO2-uitstoot. Als concrete maatregelen uitblijven, worden de energieproducenten belast (in Frankrijk met 2 eurocent per kWh), wat hen ertoe aanzet met initiatieven te komen om hun klanten zuiniger met energie te laten omgaan.

Er moet op worden gelet dat als de energiekosten ten gevolge van het systeem van emissiequota stijgen, dit geen negatieve sociaal-economische consequenties heeft (zoals bedrijfsverplaatsingen naar derde landen). Niettemin moet zo'n stijging van de energiekosten worden beoordeeld in het licht van een mogelijke grote energiecrisis in de toekomst. Als nu meer moet worden betaald kan dat later immers voordelen opleveren. Volgens dezelfde gedachtegang moeten de verschillende systemen voor emissie- en energiebesparingscertificaten worden beoordeeld op de stimulans die ervan uitgaat om in schone en energiezuinige technologieën te investeren.

Het is jammer dat in de plannen voor de toekenning van emissiecertificaten voor CO2 energiecentrales die reeds in schone en energiezuinige technologieën hebben geïnvesteerd, niet worden bevoordeeld ten opzichte van centrales die dat hebben nagelaten.

Voorts zou warmtekrachtkoppeling, waarvan de EU de toepassing wil stimuleren, beter in deze plannen moeten worden geïntegreerd.

5.3   Vraag 3: Nut van het jaarlijks door de lidstaten laten opstellen van energie-efficiëntieplannen en van de onderlinge vergelijking van die plannen

Als de lidstaten dit soort plannen zouden moeten opstellen, zouden die gelijke tred moeten houden met de investeringscycli. Investeringen worden in de praktijk namelijk over meerdere jaren uitgesmeerd. In eventuele energie-efficiëntieplannen zou dus met de tijd die nodig is om investeringen te doen, rekening moeten worden gehouden.

In deze plannen zouden alleen maar doelstellingen kunnen worden vastgesteld. Onderlinge vergelijking ervan zou echter nuttig kunnen zijn om bekendheid te geven aan goede en efficiënte praktijkvoorbeelden.

5.4   Vraag 4: Nut van fiscale maatregelen

Fiscale maatregelen kunnen doeltreffend zijn, mits goed gekozen en doelgericht. Het mag echter duidelijk zijn dat de invoering van dergelijke maatregelen gevoelig ligt en in de eerste plaats een nationale bevoegdheid is — het subsidiariteitsbeginsel en het beginsel van vrij bestuur voor decentrale overheden moeten worden gerespecteerd. Om BTW-tarieven te wijzigen is in de Raad unanimiteit vereist.

Het stelselmatig gebruik van ecokeurmerken daarentegen is eenvoudiger en kan eveneens doeltreffend zijn.

5.5   Vraag 5: Ontwikkeling van regels inzake staatssteun die een gunstig effect op het milieu hebben door milieu-innovatie en productiviteitsverhoging te stimuleren

Hiervoor komen de sectoren in aanmerking die het hoogste energiegebruik kennen: de woning- en vervoerssector. Er moet echter op worden gelet dat eventuele staatssteun niet tot concurrentievervalsing leidt.

5.6   Vraag 6: Voorbeeldfunctie van overheden

Het EESC vindt dat het gebruik van energie-efficiëntiecriteria in aanbestedingen voor overheidsopdrachten moet worden aangemoedigd en energie-efficiëntieaudits in overheidsgebouwen moeten worden gestimuleerd. Wellicht is het nodig de kwalificatie 'meest energiezuinige bod' in te voeren.

In ieder geval zouden de in overheidsgebouwen opgedane ervaringen moeten worden geëvalueerd teneinde te beoordelen of genomen maatregelen kosteneffectief waren.

5.7   Vraag 7: Relevantie van specifiek voor energie-efficiëntie bestemde middelen

Specifiek voor energie-efficiëntie bestemde middelen zouden een belangrijk instrument kunnen vormen ter bevordering van een efficiënter energiegebruik en om meer energie te besparen. Ze zouden private investeringen vergemakkelijken en energiebedrijven de mogelijkheid verschaffen om hun klanten energiebesparingsopties te bieden, de ontwikkeling van efficiënte energiediensten bespoedigen en een stimulans zijn om te innoveren (O&O) en energiezuinige producten snel op de markt te brengen. Dit soort middelen zijn dus een nuttige aanvulling op de handel in emissierechten.

Overwogen zou moeten worden om in het cohesiefonds en het fonds voor regionale ontwikkeling consequenter plaats in te ruimen voor energie-efficiëntie.

Wel staat vast dat de EU dringend meer middelen voor onderzoek en ontwikkeling moet uittrekken, naar het voorbeeld van de VS, die voor energietechnologie budgettair diep in de buidel tasten.

5.8   Vraag 8: Energie-efficiëntie van gebouwen

De vastgoedsector is van strategisch belang en in gebouwen kunnen aanzienlijke energiebesparingen worden gerealiseerd, maar eigenaars (verhuurders of bewoners) mogen niet worden opgezadeld met onevenredig hoge kosten ten opzichte van hun inkomsten en ook niet met te veel of te complexe administratieve procedures. Er moet dan ook in de gaten worden gehouden of de lidstaten niet met zodanig ingewikkelde regelgeving komen dat de naleving daarvan zeer lastig te controleren is en sommige ondernemingen die niet zullen opvolgen, terwijl andere zich inspannen dat wel te doen, met concurrentievervalsingen tot gevolg. In de bouwsector telt de algemene energie-efficiëntie, maar overheidsinstanties treden individueel op. Bouwprojecten moeten dus gestructureerd worden gecoördineerd. In de praktijk zal de architect met hulp van deskundigen moeten toezien op de naleving van de energienormen. Vanwege de complexiteit van bouwprojecten is dus eenvoudige en heldere regelgeving nodig.

De toepassing van de richtlijn inzake de energie-efficiëntie van gebouwen uit 2001 moet eerst worden geëvalueerd voordat mag worden gesproken over een eventuele uitbreiding van de reikwijdte daarvan, met name een eventuele daling van de drempel van 1 000 m2. Hier kan ook worden vermeld dat de vijfjaarlijkse herziening van de regels voor warmte-isolatie in de praktijk betekent dat de termijn voor de uitvoering van die regels erg kort is voor een sector met veel kleine bedrijven. Een implementatietermijn van zeven jaar zou zonder twijfel realistischer zijn en de betrokkenen echt de tijd geven om de regels na te leven zonder dat ze alweer nieuwe regels moeten toepassen als de vorige nog maar nauwelijks van kracht zijn geworden.

Voorts zou een overzicht van de door de lidstaten genomen maatregelen en uitwisseling van goede praktijkvoorbeelden nuttig zijn.

5.9   Vraag 9: Mogelijkheden om eigenaars te stimuleren de energie-efficiëntie van hun panden te verbeteren

Zonder twijfel moet hier de voorkeur worden gegeven aan fiscale prikkels, bijvoorbeeld door een korting op de onroerendgoedbelasting al naar gelang de hoogte van de investeringen in energie-efficiëntie. Dit soort maatregelen moeten in ieder geval op nationaal niveau worden genomen.

Het zou hoe dan ook erg nuttig zijn als er een markt voor energiediensten zou ontstaan, zoals nu reeds het geval is in een aantal lidstaten in met name Noord-Europa en in Frankrijk.

5.10   Vraag 10: Verbetering van de prestaties van huishoudelijke apparaten

Hiervoor zou gebruik moeten worden gemaakt van de ervaringen die met het geïntegreerd productbeleid zijn opgedaan:

Het gebruik van het EU-energielabel is voor bepaalde huishoudelijke apparaten verplicht (koelkasten, diepvriezers, wasmachines, vaatwassers en gloeilampen), maar dat aantal zou kunnen worden uitgebreid (bijv. met elektro-ovens en magnetrons). Het energielabel zou ook verplicht kunnen worden gesteld voor andere huishoudelijke toestellen die veel energie gebruiken, zoals verwarmings- en airconditioningsapparatuur (bijv. gasboilers, circulatiepompen en split-unit airconditioners).

5.11   Vraag 11: Verbetering van de energie-efficiëntie van motorvoertuigen

Het wachten is op de uitkomsten van de vrijwillige afspraken van de ACEA met de Commissie.

In ieder geval innoveert de automobielindustrie continu en steeds meer op het vlak van de energie-efficiëntie van voertuigen en hun motoren, waardoor die steeds minder energie gebruiken.

Blijft over de kwestie van het oudere wagenpark, die ook een sociaal aspect kent. Toch zal het zowel uit het oogpunt van energie-efficiëntie als van veiligheid nodig zijn mensen ertoe te bewegen een nieuwere auto te kopen. Daartoe kunnen wellicht specifieke financiële maatregelen worden overwogen om bestuurders met lage inkomens niet extra zwaar te belasten.

Voorts worden de verschillende vervoerswijzen zeer verschillend belast, wat voor sommige vervoerswijzen derhalve erg nadelig uitpakt. Het EESC heeft hier in zijn advies over duurzaam vervoer al op gewezen.

5.12   Vraag 12: Voorlichtingscampagnes

Willen voorlichtingscampagnes effectief zijn, dan moet bij campagnes die zich richten op huishoudens de voorkeur worden gegeven aan nationale of regionale en niet aan Europese campagnes. Specifieke voorlichting aan kinderen is nuttig om hen al op jonge leeftijd gewoonten bij te brengen om energie te besparen (bijv. het licht uitdoen als je een kamer verlaat). Dankzij goede voorlichting kan consumenten tevens de kennis worden aangereikt waarmee zij kunnen kiezen voor het voor hen vanuit energieoogpunt meest geschikte huishoudelijke apparaat.

Omdat er al nationale voorlichtingscampagnes zijn geweest, kunnen er ervaringen worden uitgewisseld.

5.13   Vraag 13: Energie-efficiëntie van elektriciteitstransmissie en -distributie, bevordering van warmtekrachtkoppeling

Bij de productie van elektriciteit heeft men te maken met verliezen op het moment van omzetting (+/- 30 %) en bij transport (+/- 10 %). De elektriciteit die verloren gaat tijdens het transport ervan kan worden verminderd door de transportafstand te verkleinen.

Besparingen kunnen ook worden gerealiseerd door een beter beheer van de vraag, met name van de grootverbruikers. Daarom is het wenselijk dat zij met de elektriciteitsproducenten afspraken maken, zodat die laatste beter grip krijgen op de vraag naar elektriciteit.

De openstelling van de elektriciteitsmarkt zou door de concurrentie tussen distributeurs tot meer energie-efficiëntie moeten leiden, maar het is nu nog te vroeg om conclusies te trekken.

Er zou een nauwkeurige omschrijving moeten komen van de elektriciteit die via warmtekrachtkoppeling wordt opgewekt. Daarnaast lijken de in de richtlijn inzake warmtekrachtkoppeling genoemde parameters moeilijk te realiseren, mede doordat de lidstaten ze verschillend interpreteren.

5.14   Vragen 14 en 15: Rol van energieleveranciers bij de levering van een energiedienst en invoering van witte certificaten

De vraag kan worden gesteld of het wel in het belang van de energieproducent/-leverancier is om zijn klanten aan te moedigen energie te besparen. Om die reden hebben sommige lidstaten zgn. energiebesparingscertificaten geïntroduceerd.

Vermindering van het energiegebruik kan alleen worden gerealiseerd als daarbij alle deelnemers aan de energieketen worden betrokken. Vrijwillige gedragscodes kunnen in dit verband nuttig zijn.

Het is zonder meer nodig de begrippen „efficiënte energiedienst” en „energieprestatiecontract” beter te definiëren.

Het gebruik van witte certificaten zou eerst moeten worden geëvalueerd in de lidstaten die dergelijke certificaten reeds hebben geïntroduceerd, alvorens die eventueel in de hele EU in te voeren.

5.15   Vraag 16: Stimuleren van de industrie om profijt te trekken van technologieën die een betere energie-efficiëntie opleveren

Er moet worden gekeken hoe doeltreffend de bestaande maatregelen zijn (bijv. handel in emissierechten en vrijwillige afspraken).

De voorkeur moet worden gegeven aan vrijwillige overeenkomsten boven dwingende maatregelen. Veel lidstaten hebben reeds maatregelen genomen waar die financieel-economisch rendabel zijn. Eventuele actie zou zich nu dus moeten richten op maatregelen waar nog ondersteuning voor nodig is, anders schiet die zijn doel voorbij.

5.16   Vraag 17: Evenwicht tussen de verschillende vervoerswijzen en meer transport per spoor en binnenvaartschip

Vervoer per spoor is vaak niet flexibel en biedt niet genoeg alternatieven. Het waterwegennet is nog onvoldoende ontwikkeld en bevat nog te veel knelpunten. Er moet meer worden geïnvesteerd in de interoperabiliteit van de verschillende vervoerswijzen, externe kosten moeten worden doorberekend en vervoerswijzen waarmee een grotere energie-efficiëntie kan worden gerealiseerd, moeten worden benut. Invoering van gereguleerde concurrentie (wat een mogelijkheid is) zou beter passen bij de kenmerken van de sector dan echte en dus harde concurrentie, en zou ook een stimulans voor de sector betekenen.

5.17   Vraag 18: Financiering van de infrastructuur van het trans-Europese vervoersnet (6)

Op sommige grote trans-Europese netwerken wordt al sinds jaar en dag gewacht. De gereedkoming daarvan heeft vaak vertraging opgelopen ten gevolge van de belabberde financiële situatie van veel Europese overheden. Volgens het EESC zou EU-geld prioritair moeten worden gestoken in de uitbreiding van de infrastructuur voor vervoerswijzen die zeer energie-efficiënt zijn gebleken.

Daarnaast moeten publiek-private partnerschappen worden aangemoedigd.

5.18   Vraag 19: Normen of wettelijke maatregelen voor de vervoerssector?

Prioriteit moet worden gegeven aan technologische innovaties en normen die door bedrijfsleven en overheid gezamenlijk worden opgesteld.

5.19   Vraag 20: Verplichting voor overheden om energiezuinige voertuigen aan te schaffen

Een dergelijke verplichting druist in tegen het beginsel van vrij bestuur voor decentrale overheden en het subsidiariteitsbeginsel. Toch schaffen veel overheden al energiezuinige voertuigen aan. Via de regels voor aanbestedingen kan die ontwikkeling verder worden gestimuleerd.

Afgezien daarvan wordt met het voorstel voor een richtlijn ter bevordering van schone voertuigen voor het wegvervoer (COM(2005) 634) beoogd de verkoop van energiezuinige voertuigen te stimuleren door overheden te verplichten in hun aanbestedingen een quota voor schone voertuigen op te nemen.

5.20   Vraag 21: Doorberekening van de kosten van de vervoersinfrastructuur en externe kosten (van vervuiling, ongevallen enz.)

Het EESC heeft zich meerdere malen positief over de doorberekening van externe kosten uitgelaten en de Commissie verzocht in dit verband met een beleidsplan te komen. De maatregelen die een aantal lidstaten tot nu toe met het oog op een dergelijke doorberekening heeft genomen, zouden dan ook moeten worden geëvalueerd om de doeltreffendheid ervan goed te kunnen beoordelen.

5.21   Vraag 22: Door energie-efficiëntiebedrijven gerunde financieringsregelingen voor projecten ter verbetering van de energie-efficiëntie

Als dergelijke regelingen succesvol zijn, moet er in de hele EU bekendheid en ondersteuning aan worden gegeven.

5.22   Vraag 23: Energie-efficiëntie in de betrekkingen met derde landen

Door de stijgende energieprijzen wint energie-efficiëntie aan belang. De internationale financiële instellingen zouden in hun technische en financiële bijstand met dit gegeven rekening moeten houden.

5.23   Vraag 24: Gebruik van Europese knowhow in ontwikkelingslanden

De bestaande maatregelen (CDM, JI (7)) moeten eenvoudiger en doeltreffender worden.

5.24   Vraag 25: Mogelijkheid om binnen de WTO te onderhandelen over tarifaire voordelen voor energie-efficiënte producten

Het lijkt niet erg waarschijnlijk dat de EU in staat zal zijn om binnen de WTO voor dergelijke voordelen genoeg steun te vinden, aangezien die kunnen worden beschouwd als nadelig voor producten uit ontwikkelingslanden.

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Verordening (EG) nr. 2422/2001, PB L 332 van 15 december 2001

(2)  Richtlijn 2002/91/EG, PB L001 van 4 januari 2003

(3)  Richtlijn 2004/8/EG, PB L52 van 21 februari 2004

(4)  COM(2003) 739 final

(5)  Richtlijn 2003/96/EG, PB L 283 van 31 oktober 2003, communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit.

(6)PB C 108 van 30.4.2004.

(7)  CDM = Clean Development Mechanism; JI = Joint Implementation

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen

(COM(2005) 87 final — 2005/0020 (COD))

(2006/C 88/14)

De Raad heeft op 4 april 2005 besloten, overeenkomstig artikel 262 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Europees Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het bovengenoemde voorstel.

De gespecialiseerde afdeling Interne markt, productie en consumptie, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 23 januari 2006 goedgekeurd; rapporteur was de heer Pegado Liz.

Tijdens zijn 424e zitting van 14-15 februari 2006(vergadering van 14 februari) heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen werd goedgekeurd.

1.   Samenvatting, conclusies en aanbevelingen

2.   Inleiding. Inhoud van het voorstel

3.   Achtergrond en vergelijkbare initiatieven

4.   Wetgevingsinstrument en rechtsgrondslag

5.   Algemene opmerkingen

6.   Bijzondere opmerkingen

6.1   Art. 2 — Werkingssfeer

6.2   Art. 3 — Inleiding van de procedure

6.3   Art. 4 — Verloop van de procedure

6.4   Art. 5 — Beëindiging van de procedure

6.5   Art. 6 — Terechtzitting

6.6   Art. 7 — Bewijsverkrijging

6.7   Art. 8 — Vertegenwoordiging van partijen

6.8   Art. 9 — Taak van het gerecht

6.9   Art. 10 — Beslissing

6.10   Art. 11 — Betekening of kennisgeving van stukken

6.11   Art. 12 — Termijnen

6.12   Art. 13 — Uitvoerbaarheid van beslissingen

6.13   Art. 14 — Kosten

6.14   Art. 16 — Heroverweging van de beslissing

6.15   In de bijlagen opgenomen formulieren

Brussel, 14 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  COM(2005) 87 final van 15-3-2005.

(2)  PB C 19 van 23-1-1999.

(3)  Zie bijlage SEC (2005) 352 van 15 maart 2005.

(4)  Zie bijlage SEC (2005) 351 van 15 maart 2005.

(5)  COM(2002) 746 final van 20-12-2002; het Comité heeft hierover advies uitgebracht (rapporteur: de heer FÜRSTENWERTH (PB C 220 van 16-9-2003).

(6)  COM(2004) 173 final van 19-3-2005.

(7)  PB C 221 van 8-9-2005.

(8)  Zie de resoluties van het EP A2-152/86 van 13-3-1987, A3-0212/94 van 22-4-1994 en A-0355/96 van 14-11-1996.

(9)  Advies-Ataíde Ferreira over het „Groenboek - De consument en zijn verhaalsmogelijkheden en de beslechting van consumentengeschillen in de interne markt” (PB C 295 van 22-10-1994) en advies-Ceballo Herrero over „De interne markt en consumentenbescherming: kansen en belemmeringen” (PB C 39 van 12-2-1996).

(10)  Zie in dit verband de volgende documenten:

(11)  Dat zijn er tien, te weten: drempels, soorten geschillen, de procedure voor geringe vorderingen als optie of verplichting, formulieren voor het instellen van de vordering, vertegenwoordiging en bijstand, alternatieve wijze van geschillenbeslechting, bewijsverkrijging, de inhoud van het vonnis en het tijdskader, de kosten en de mogelijkheid van hoger beroep.

(12)  De voornaamste initiatieven zijn:

(13)  COM(2002) 159 final, PB C 203 van 27.08.02; advies-Ravoet ( PB C 85 van 08-04-03).

(14)  Uit de effectbeoordelingsstudie blijkt immers duidelijk dat het aantal geringe vorderingen met een uitsluitend grensoverschrijdend karakter relatief beperkt is en dat waarschijnlijk ook zal blijven.

(15)  Overeenkomstig artikel 1 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat als bijlage bij het Verdrag van Amsterdam is gevoegd, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming door de Raad van overeenkomstig titel IV van het Verdrag voorgestelde maatregelen inzake juridische en binnenlandse aangelegenheden.

(16)  Zoals ook gebeurde met de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (Besluit van de Raad van 20-9-2005, in PB L 299 van 16-11-2005).

(17)  Zoals ook het geval is met het voorstel van de Commissie tot wijziging van de Verordening betreffende de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken.

(18)  Dit is reeds het geval in diverse lidstaten, bijv. in Portugal, waar in het geval van vorderingen van minder dan 3 750 euro geen beroep kan worden ingesteld.

(19)PB L 26 van 31-1-2003, blz. 41

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het thema Versterking van de economische governance — De hervorming van het stabiliteits- en groeipact

(2006/C 88/15)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 10 februari 2005 besloten om overeenkomstig art. 29 (2) van zijn reglement van orde een advies op te stellen over „Versterking van de economische governance — De hervorming van het stabiliteits- en groeipact”.

De gespecialiseerde afdeling Economische en Monetaire Unie, economische en sociale samenhang, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 27 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw FLORIO, corapporteur de heer BURANI.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 15 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 88 stemmen voor en 7 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen, is goedgekeurd:

1.   Samenvatting

2.   Van het Verdrag van Maastricht tot het stabiliteits- en groeipact

3.   Evaluatie van de eerste zes jaar van het pact

4.   De EMU: het conflict tussen stabiliteit en groei

5.   De hervorming van het pact: het voorstel van de Europese Commissie (10) en het antwoord van de Europese Raad (11)

6.   Eerste beoordeling van de hervorming van het stabiliteits- en groeipact

7.   De voorstellen van het EESC voor een nieuwe Europese economische governance

Brussel, 15 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Het pact werd in 1997 formeel goedgekeurd (met als doel de begrotingsdiscipline in de Economische en Monetaire Unie overeenkomstig de artt. 99 en 104 van het EG-Verdrag te verbeteren), terwijl het met de lancering van de euro op 1 januari 1999 daadwerkelijk van kracht werd.

(2)  Resolutie van de Europese Raad betreffende het stabiliteits- en groeipact (Amsterdam, 17 juni 1997)

(3)  De buitensporigtekortprocedure wordt niet toegepast in uitzonderlijke gevallen, waarin i) zich buitengewone omstandigheden voordoen die buiten de wil van de lidstaat geschieden; ii) er sprake is van een economische recessie, met een daling van het reële BBP van tenminste twee procentpunten. Tot op heden zijn er 26 buitensporigtekortprocedures uitgevoerd, waarvan er maar liefst 10 betrekking hadden op landen in de eurozone. Het ging hierbij om de volgende landen; in 2002: Duitsland en Portugal; in 2003: Frankrijk; in 2004: Griekenland, Hongarije, de Tsjechische republiek, Cyprus, Malta, Polen, Slowakije, Nederland, Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk; in 2005: Hongarije, Griekenland, Nederland en Italië.

(4)  De internationalisering van een muntsoort is grotendeels afhankelijk van de marktwerking en dus van het vertrouwen dat de economische actoren hebben in de stabiliteit van de munt.

(5)  Het hoofddoel van het ESCB (Europees Stelsel van Centrale Banken) is het handhaven van prijsstabiliteit. Onverminderd het doel van prijsstabiliteit ondersteunt het ESCB het algemene economische beleid in de Gemeenschap teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de in artikel 2 omschreven doelstellingen van de Gemeenschap. (EG-Verdrag art. 105, lid 1) De Gemeenschap heeft onder meer tot taak, een hoog niveau van werkgelegenheid en een duurzame en niet-inflatoire groei te bevorderen (EG-Verdrag art. 2).

(6)  Paul De Grauwe, 2003.

(7)  J.P Fitoussi, 2004.

(8)  J. P. Fitoussi, 2004.

(9)  Om het belang van de discussie over de hervorming van het stabiliteits- en groeipact te benadrukken is het nuttig de conclusies uit een recent artikel van Jean Pisani-Ferry te herhalen: Het belang van het debat dat de komende maanden zal worden gevoerd mag niet worden onderschat. De belangrijkste vraag is duidelijk of de economische governance in de eurozone gebaseerd moet zijn op wettelijk bindende regels dan wel op collectieve besluiten, op grond van economische beginselen. Het eerste model werd toegepast, totdat de politiek haar rechten opeiste. Het tweede model is nog niet uitgeprobeerd, maar alles wijst erop dat het niet succesvol kan zijn als de technische, economische en politieke legitimiteit ontbreekt. Indien er geen overeenstemming wordt bereikt, of indien het tweede model mislukt, dat zal de eurozone naar alle waarschijnlijkheid moeten terugvallen op een soort herziene versie van de Sinatra-doctrine – wat zeker niet de beste manier is om een monetaire unie te besturen. De Sinatra-doctrine - naar „My Way” van Frank Sinatra – was de naam die Michail Gorbatsjov meestal gebruikte om de beslissingsvrijheid van de landen van het Warschaupact te beschrijven. Hoe het afliep is bekend. Pisani-Ferry, J. (2005).

(10)  COM(2004) 581 final

(11)  COM(2005) 154 en 155 final

(12)  Deze factor is toegevoegd op aandringen van de Duitse regering, om rekening te houden met de kosten van de eenwording van Duitsland. Het is echter niet uitgesloten dat deze uitzondering in de toekomst wordt ingeroepen door de regeringen van landen die meer manoeuvreerruimte wensen voor hun begrotingstekort, omdat zij nettobetaler van de EU-begroting zijn (J. Bouzon, G. Durand, 2005).

(13)  Deutsche Bundesbank, maandverslag van april 2005.

(14)  De ECB maakte zich in een perscommuniqué ernstig zorgen over de voorgestelde veranderingen in het stabiliteits- en groeipact, en wijst erop dat alle betrokken partijen hun respectieve verantwoordelijkheid op zich moeten nemen. ECB, 2005.

(15)  Zoals terecht is opgemerkt door Paul de Grauwe, 2003 (zie eerdere paragraaf).

(16)  Commissie van de Europese Gemeenschappen: 1995, 1997, 2003.

(17)  De grenzen van deze passiva zouden in theorie veel verder kunnen strekken dan de pensioenen. Volgens een document van de OESO zijn in sommige lidstaten uitsluitend de passiva t.b.v. ambtenarenpensioenen (voor wie een contractueel verband bestaat) inbegrepen in de definitie van de overheidsschuld. Deze benadering lijkt te worden gesteund door het Ecofin-verslag. (J. Bouzon, G. Durand, 2005).

(18)  J. Bouzon en G. Durand, 2005.

(19)  J.P. Fitoussi, 2004.

(20)  Habermas, J., 2005, „Soltanto un sogno può salvare l'Europa” („Alleen een droom kan Europa nog redden”), la Repubblica 9-6-2005.

(21)  „Belastingheffing in de Europese Unie: gemeenschappelijke beginselen, convergentie van belastingregels en mogelijkheid van stemming met gekwalificeerde meerderheid”, in PB C 80 van 30 maart 2004, blz. 139.

(22)  Witboek van de Europese Commissie: groei, concurrentievermogen, werkgelegenheid - Naar de 21e eeuw: wegen en uitdagingen, COM(93) 700 final, Brussel, 5 december 1993.

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid (2005-2008)”

(2006/C 88/16)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 10 februari 2005 besloten om overeenkomstig art. 29 (2) van zijn reglement van orde een advies op te stellen over de „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid (2005-2008)”.

De afdeling Economische en Monetaire Unie, economische en sociale samenhang, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 27 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Metzler.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 14 en 15 februari 2006 gehouden 424e zitting (vergadering van 15 februari) het onderstaande advies uitgebracht, dat met 79 stemmen vóór en 18 stemmen tegen, bij 9 onthoudingen, werd goedgekeurd:

Conclusies en aanbevelingen

Het EESC heeft met het oog op de voorjaarstop van 2006 besloten tot het opstellen van dit advies, dat tot doel heeft de actoren van het economisch beleid van de EU te voorzien van aanbevelingen van het maatschappelijk middenveld ten aanzien van verdere maatregelen.

Gezien de aanhoudend lage economische groei in de eurozone en de EU in haar geheel en problemen i.v.m. de mondialisering en de demografische veranderingen, betoogt het Comité in zijn initiatiefadvies over de „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid (2005-2008)” dat de huidige conjunctuur- en werkgelegenheidsproblemen alleen kunnen worden opgelost door middel van een gecoördineerd macrobeleid dat groei en werkgelegenheid actief stimuleert, overeenkomstig de strategie van Lissabon. De vertrouwenscrisis waarmee de grote economieën in de eurozone te kampen hebben, kan bovendien slechts worden bezworen wanneer de basisbeginselen van een houdbaar financieel en sociaal beleid in acht worden genomen. Het Comité is het dan ook met de Commissie eens dat een begrotingsbeleid in de lidstaten dat overeenstemt met hun verplichtingen, onontbeerlijk is.

Het streven van de Commissie om de socialezekerheidsstelsels met het oog op houdbaarheid te moderniseren, wordt gesteund door het Comité. Verder moet de flexibiliteit van de arbeidsmarkten worden vergroot om de werkloosheid terug te dringen. De sociale zekerheid waar velen terecht op rekenen, moet daarbij worden gewaarborgd. Tegelijkertijd moet het beschikbare potentieel aan arbeidskrachten worden gemobiliseerd. In dit verband worden de sociale partners en de regeringen van de lidstaten opgeroepen om een evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid te scheppen dat bevorderlijk is voor innovatie.

Het Comité is van mening dat niet alleen moet worden gezorgd voor een passend macro-economisch beleid ter bevordering van groei en werkgelegenheid, maar ook voor micro-economische hervormingen die het groeipotentieel vergroten. Hieronder vallen niet alleen maatregelen om de concurrentie te vergroten en de bureaucratie te verminderen, maar ook de verdere uitbouw van de interne markt in de EU. Het zou volgens het Comité echter onjuist zijn om maximale en optimale eenwording van de markten zonder meer aan elkaar gelijk te stellen.

In verband met de kennismaatschappij zijn ook de juiste keuzes inzake levenslang leren, gelijke kansen, gezinsvriendelijke maatregelen, onderwijs alsook onderzoek en innovatie van groot belang. Zo moeten de randvoorwaarden en de stimuleringsmaatregelen voor het creëren van een klimaat dat bevorderlijk is voor innovatie verder worden verbeterd. In zijn algemeenheid benadrukt het Comité voorts dat de bevordering van ondernemerschap bijzondere aandacht verdient.

1.   Inleidende opmerkingen

2.   De problematiek

Uitgangspunt: huidige economische ontwikkeling

Andere uitdagingen: mondialisering en demografische veranderingen

Strategie van Lissabon

De vertrouwenscrisis bezweren

3.   Macro-economisch beleid voor groei en werkgelegenheid

Begrotingsbeleid

Betaalbaarheid van de socialezekerheidsstelsels

De werkloosheid terugdringen en arbeidskrachten mobiliseren

4.   Micro-economische hervormingen ter vergroting van het groeipotentieel

De interne markt

Concurrentie en het verminderen van de bureaucratie

Leren en scholing

Onderzoek en innovatie

Het MKB

Brussel, 15 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Zie het EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (overeenkomstig artikel 128 van het EG-Verdrag)”, PB C 286 van 17 november 2005, blz. 38.

(2)  Zie het EESC-advies „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005” (PB C 80, blz. 120, van 30 maart 2004). Het voorliggende advies moet worden gezien als een vervolg op dit advies.

(3)  Najaarsprognose 2005 van de Commissie.

(4)  EESC-advies „Economische groei, fiscaliteit en betaalbaarheid van de pensioenregelingen in de EU” (PB C 48 van 21 februari 2002, blz. 89).

(5)  Zie par. 5.4.6.3 en 5.4.6.4 van het EESC-advies „Concurrentievermogen van bedrijven” (PB C 120 van 20 mei 2005, blz. 89), en par. 4.3.5.4 van het EESC-advies „Langere deelname aan en latere uittreding uit het arbeidsproces van oudere werknemers” (PB C 157 van 28 juni 2005, blz. 120).

(6)  Zie ook het EESC-advies „Een doeltreffender uitvoering van de strategie van Lissabon” (PB C 120 van 20 mei 2005, blz. 79).

(7)  „De uitdaging aangaan – De strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid”, verslag van de door Wim Kok voorgezeten groep deskundigen van hoog niveau, november 2004.

(8)  Raad van de Europese Unie, Conclusies van het voorzitterschap (19255/2005 van 18 juni 2005), met name par. 9-11; Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement „Gemeenschappelijke acties voor groei en werkgelegenheid: het communautair Lissabon-programma” (COM(2005) 330 final van 20 juli 2005).

(9)  EESC-advies „Een doeltreffender uitvoering van de strategie van Lissabon” (PB C 120 van 20 mei 2005, blz. 79).

(10)  Vgl. het advies van de afdeling Economische en Monetaire Unie, economische en sociale samenhang over „Versterking van de economische governance – De hervorming van het Stabiliteits- en groeipact” (ECO/160 – CESE 780/2005 fin van 31 januari 2006).

(11)  Het EESC heeft hiervoor herhaaldelijk gepleit, zoals onlangs in zijn advies over „Werkgelegenheidsbeleid: rol van het EESC na de uitbreiding en in de optiek van het proces van Lissabon” (PB C 221 van 8 september 2005, blz. 94).

(12)  Zie paragraaf 1.4 van het EESC-advies „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005” (PB C 80 van 30 maart 2004, blz. 120).

(13)  Zie paragraaf 1.5.3 van het EESC-advies „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005” (PB C 80 van 30 maart 2004, blz. 120).

(14)  Zie het EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (overeenkomstig artikel 128 van het EG-Verdrag)” (PB C 286 van 17 november 2005, blz. 38). Hierin staat onder meer het volgende (par. 3.2.3): „Het EESC blijft er bij de lidstaten op aandringen om steun te geven aan inspanningen om beroep en gezinstaken met elkaar te verzoenen. Daarin ligt een taak voor de hele samenleving.”

(15)  Zie par. 6.3.2 en 4.4.4 van het EESC-advies over „Langere deelname aan en latere uittreding uit het arbeidsproces van oudere werknemers” (PB C 157 van 28 juni 2005, blz. 120).

(16)  „De sociale dimensie van de globalisering – hoe de EU ertoe bijdraagt dat iedereen er voordeel van heeft”, COM(2004) 383 final van 18 mei 2004.

(17)  Zie de OESO-enquête „International Adult Literacy Survey (IALS)” over de lees- en schrijfvaardigheid van de bevolking, alsook de EESC-adviezen „Oudere werknemers” (PB C 14 van 16 januari 2001) en „Langere deelname aan en latere uittreding uit het arbeidsproces van oudere werknemers” (PB C 157 van 28 juni 2005, blz. 120, par. 4.3.5).

(18)  Zie de EESC-adviezen „Onderzoekers in de Europese onderzoeksruimte: een beroep, meerdere loopbanen” (PB C 110 van 30 april 2004, blz. 3), „Integratie en versterking van de Europese onderzoeksruimte” (PB C 32 van 5 februari 2004, blz. 81), „De Europese onderzoekruimte: een nieuwe aanpak - Versterking en heroriëntering van bestaande perspectieven, opening van nieuwe perspectieven” (PB C 95 van 23 april 2003, blz. 48) en „Versterking van de cohesie en het concurrentievermogen door onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie” (PB C 40 van 15 februari 1999, blz. 12).

(19)  Het EESC heeft al eerder gepleit voor een eenvoudige regelgeving en een eenvoudig belastingstelsel op nationaal niveau. Zie ook paragraaf 4.4.2.4 van het EESC-advies „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005” (PB C 80 van 30 maart 2004, blz. 120).

(20)  Vgl. het EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (overeenkomstig artikel 128 van het EG-Verdrag)”, PB C 286 van 17 november 2005, blz. 38.

(21)  EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een integraal actieprogramma op het gebied van levenslang leren” van 10 februari 2005 (PB C 221 van 8 september 2005, blz. 134).

(22)  Ook elders heeft het EESC benadrukt „hoe belangrijk het is dat kwalificaties in heel Europa en in de wereld transparant zijn en worden geharmoniseerd”. Zie paragraaf 3.8.1 van het EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (overeenkomstig artikel 128 van het EG-Verdrag)” (PB C 286 van 17 november 2005, blz. 38).

(23)  De EU geeft momenteel slechts ca. 2 % van haar BBP uit aan onderzoek en ontwikkeling. Zie ook deel B.2 van de Aanbeveling van de Commissie betreffende de Globale richtsnoeren voor het economisch beleid (2005-2008), COM(2005) 141 final. Dit percentage ligt amper hoger dan het percentage ten tijde van de lancering van de Lissabon-strategie, en ligt nog ver onder de 3 % van het BBP die volgens de communautaire doelstellingen aan investeringen in onderzoek zou moeten worden uitgegeven. Het Comité wijst erop dat twee derde hiervan moet worden opgebracht door het bedrijfsleven.

(24)  EESC-advies over „Bevordering van het ondernemerschap in Europa: Prioriteiten voor de toekomst” (PB C 235 van 27 juli 1998), alsook het EESC-advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (overeenkomstig artikel 128 van het EG-Verdrag)” (PB C 286 van 17 november 2005, blz. 38).

(25)  Het EESC heeft zich in het verleden reeds in deze zin uitgelaten en daarbij gepleit voor het stimuleren van de ondernemingszin en de oprichting van nieuwe ondernemingen. Zie paragraaf 4.4.2.4 van het EESC-advies „Globale richtsnoeren voor het economisch beleid 2003-2005” (PB C 80, van 30 maart 2004, blz. 120).

----

BIJLAGE 1

bij het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Verworpen wijzigingsvoorstel

Het volgende wijzigingsvoorstel, waarvóór minstens een kwart van de stemmen werd uitgebracht, is tijdens de beraadslaging verworpen:

Par. 2.5.1

Hele paragraaf schrappen.

Motivering

In de lidstaten van de Europese Unie zijn 23 miljoen verschillende economische eenheden actief en een nog veel groter aantal personen, voor het merendeel zelf op de loonlijst van bedrijven, oefent een leidinggevende functie uit. Deze mensen werken in een omgeving die veel stress met zich mee brengt, en zijn verantwoordelijk voor praktisch alles wat iedereen in het bedrijf al dan niet verkeerd doet. Veel leidinggevenden moeten hun functies dan ook neerleggen of zich indekken tegen risico's.

De lidstaten van de EU beschikken allemaal over rechtssystemen — civielrechtelijke, bedrijfsrechtelijke, strafrechtelijke en andere — die de aansprakelijkheidsstelling van het leidinggevend kader van economische eenheden regelen.

Niettemin worden in par. 2.5.1 de EU-lidstaten opgeroepen aandacht te schenken aan en meer actie te ondernemen tegen de tekortschietende kwalificaties en integriteit op leidinggevend niveau.

In dit verband dringen zich een aantal vragen op die beantwoord moeten worden als we willen dat de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité serieus worden genomen:

Stemuitslag

Stemmen vóór: 37

Stemmen tegen: 53

Onthoudingen: 9

----

----

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over „De betrekkingen tussen de EU en Mexico”

(2006/C 88/17)

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 1 juli 2004 besloten overeenkomstig artikel 29, lid 2, van zijn reglement van orde een advies op te stellen over: „De betrekkingen tussen de EU en Mexico”.

De gespecialiseerde afdeling „Externe betrekkingen”, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 26 januari 2006 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Rodríguez García-Caro.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 424e zitting van 14 en 15 februari 2006 (vergadering van 15 februari 2006) het volgende advies uitgebracht, dat met 107 stemmen vóór en 4 stemmen tegen, bij 6 onthoudingen, is goedgekeurd.

1.   Inleiding

2.   Situatie en vooruitzichten in Mexico op politiek, economisch en sociaal gebied

2.1   De politieke situatie

2.2.   De economische situatie

2.3   Sociale situatie

3.   Ontwikkeling en beoordeling van de Algemene Overeenkomst EU-Mexico

3.1   Ontwikkeling (16)

3.2   Beoordeling

Meer dan vijf jaar na de inwerkingtreding van de Associatieovereenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de EU en Mexico (Algemene Overeenkomst) meent het EESC te kunnen concluderen dat deze overeenkomst van grote invloed kan zijn en dankzij zijn progressieve inslag voor beide partijen voordelen kan opleveren op de drie gebieden die de pijlers van de overeenkomst vormen (politieke dialoog, ontwikkeling van de handel en samenwerking). De algemene balans is volgens het EESC positief. Niet alleen zijn de resultaten op het vlak van handel en investeringen gunstig, ook de institutionele dialoog is versterkt. Wel wijst het EESC erop dat tot nog toe niet ten volle gebruik is gemaakt van de mogelijkheden die de overeenkomst biedt. Het wil in dit verband dan ook de volgende kanttekeningen plaatsen.

3.2.1   Politiek

3.2.2   Economie

3.2.3   Samenwerking

3.2.4   De gevolgen van de uitbreiding van de EU voor de betrekkingen met Mexico

4.   De Algemene Overeenkomst tussen Mexico en de EU en de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst (NAFTA)

5.   Institutionalisering van de dialoog met de maatschappelijke organisaties

6.   Conclusies en aanbevelingen

Brussel, 15 februari 2006

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Par. 5.5 van het op 21 december 1995 goedgekeurde advies over „De betrekkingen tussen de Europese Unie en Mexico” (PB C 82 van 19-3-1996, blz. 68).

(2)  Hoofdstuk III van de samenvatting en par. 33, 34 en 35 van de Slotverklaring van de IIIe Bijeenkomst van maatschappelijke organisaties uit de EU, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, Mexico, 13-15 april 2004; in dit document wordt de vooruitgang op het gebied van de erkenning van de culturele en etnische diversiteit en van de rechten van de inheemse bevolking in kaart gebracht.

(3)  Rapport van het IMF over Mexico nr. 04/418 van 23 december 2004.

(4)  General Agreement on Tariffs and Trade, in het Nederlands „Algemene Overeenkomst over Tarieven en Handel”.

(5)  Volgens de nationale raad voor de assemblagesector voor de export (www.cnime.org.mx) gaat het hier om een industrieel of dienstenproces dat gericht is op de verwerking, de productie of de reparatie van goederen van buitenlandse herkomst die tijdelijk worden ingevoerd en in een later stadium weer worden uitgevoerd. Dit proces vindt plaats in assemblagebedrijven of ondernemingen die zich gedeeltelijk richten op de export conform de wet op de ontwikkeling en de hervorming van de assemblagesector voor de export. De industriële activiteit in Mexico bestaat uit de sectoren mijnbouw, eindverwerking, bouw, elektriciteit, gas en water. De afname van de investeringen in 2001-2003 heeft geleid tot een vermindering van de productie in de sector eindverwerking en de bouwsector. M.n. de volgende sectoren werden het zwaarst getroffen door de afname van de export: metaalindustrie (auto's, elektrische en elektronische apparatuur, machines en uitrusting), textiel, kleding, leer en chemische stoffen (petroleum, geneesmiddelen, rubber, plastiek). De sectoren waar de productie het sterkst beperkt is zijn de sectoren die zich voor meer dan 50 % bezig houden met assemblage. Hun export bestaat m.a.w. voor meer dan de helft uit assemblageproducten, zoals textiel en kleding (62 %), machines en uitrusting (60 %) en hout (56 %).

(6)  Volgens het Mexicaanse onderministerie voor Industrie en Handel is de werkloosheid in alle subsectoren van de industrie tussen 2001 en 2003 in vergelijking met de periode 1995-2000 toegenomen, nl. met 17,8 % in de assemblagesector en met 13,8 % in de overige sectoren. Het herstel van 2004 heeft geen verandering gebracht in de werkgelegenheidsindicatoren, die een dalende tendens blijven vertonen.

(7)  De hoge concurrentiedruk vanuit China en zijn aandeel in de textiel- en kledingmarkt van de VS en de EU vereisen een aanpassing van de landen die naar deze markten exporteren. M.n. voor Mexico zijn de gevolgen hiervan bijzonder zwaar. Het ontwikkelingspotentieel van China maakt dat Mexico zich behoorlijk zal moeten inspannen om zijn huidige positie te behouden. Dit geldt, gezien het niveau van de Mexicaanse lonen, met name voor de productie van arbeidsintensieve goederen.

(8)  Analyse van het Mexicaanse concurrentievermogen; Mexicaans Instituut voor de Mededinging, september 2003.

(9)  Ministerie voor sociale ontwikkeling, Medición del desarrollo. México 2002-2006,23 juni 2003.

(10)  Bulletin van de VN nr. 03/042 van 17 juni 2003 inzake de situatie van de grondrechten en vrijheden van de inheemse bevolking in Mexico.

(11)PolicyBbrief OESO, oktober 2002: Territorial reviews: Mexico City.

(12)  De armoede in Mexico: een evaluatie van de voorwaarden, de tendensen en de strategie van de regering, Wereldbank 2004.

(13)  OESO, Employment Outlook, 2005.

(14)  De Waarnemingspost voor werkgelegenheid is door de Mexicaanse regering opgezet om de arbeidsmarkt te verbeteren. Een delegatie van het EESC was aanwezig bij de opening van de post door de Mexicaanse president op 2 maart 2005 in de ambtswoning in Los Pinos.

(15)  Nationaal Instituut voor statistiek, aardrijkskunde en informatica, Mexico Stad 8 maart 2004.

(16)  Betrekkingen EU-Mexico, Permanente Vertegenwoordiging van Spanje bij de EU.

(17)  Kaderovereenkomst waarin de regels voor het handelsoverleg werden vastgelegd, zodat zonder omwegen van start kon worden gegaan met de onderhandelingen via de in de Algemene Overeenkomst vermelde Gezamenlijke Raad.

(18)  Par. 15 van de mededeling van de Gezamenlijke Raad EU-Mexico, gehouden in Luxemburg op 26 mei 2005.

(19)  Sinds de inwerkingtreding van de handelsbepalingen van de overeenkomst in 2000 tot juni 2004 is de handel tussen de EU en Mexico in totaal met 31 % gestegen (tot 111 miljard dollar), Europa in Mexico 2004, Delegatie van de EU in Mexico 2004.

(20)  Alle gegevens m.b.t. de rechtstreekse buitenlandse investeringen zijn gebaseerd op het volgende document: „Europa in Mexico, 2004”, Delegatie van de EU in Mexico, 2004.

(21)  Inclusief Bulgarije en Roemenië.

(22)  Mexico telde in 2003 102 miljoen inwoners (OESO, Fact Book, 2005).

(23)  Gemeenschappelijke Verklaring van de NAFTA-commissie voor vrije handel, 16 juli 2004.

(24)  Verslag over Mexico van de Area de Estudios de Caja, Madrid, mei 2002. Wereldbank „NAFTA-lessen voor de landen van Latijns-Amerika en het Caribisch Gebied” , D. Lederman, W.F. Maloney en L. Serven, 2003.

(25)  Wereldbank, World Development Indicators Online.

(26)  John Audley, ibidem, blz. 49.

(27)  Perscommuniqué 71/04 van het ministerie voor binnenlandse zaken, 17 december 2004.

(28)  Bron: ANIERM, met gegevens van het ministerie van economische zaken.

(29)  Hierbij mag niet worden vergeten dat het in 10 % van deze 90 % om aardolie gaat en in 50 % om assemblageproducten.

(30)  Bij art. 10 van de Associatieovereenkomst EU-Chili (van kracht sinds 1 maart 2005; PB L 352 van 30-12-2002) is een gemeenschappelijk raadgevend comité opgericht, dat de Associatieraad steunt bij het bevorderen van de dialoog en de samenwerking tussen de verschillende sociale en economische organisaties van het maatschappelijk middenveld van de EU en Chili.

(31)  Artikel 1 van het wetsontwerp.

(32)  Voor meer informatie zie de volgende internetpagina: http://www.stps.gob.mx/consejo_dialogo/cpdsp/frameset.htm.

----