# Dziennik Urzędowy C 31/7 lu

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 31 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 497 lutego 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 31

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 497 lutego 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Akty przygotowawcze |
| | Komitet Regionów |
| | 60. sesja plenarna w dniach 6-7 lipca 2005 r. |
| 2006/C 031/1 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie stanu procesu decentralizacji w Unii Europejskiej oraz znaczenia samorządu lokalnego i regionalnego w Traktacie konstytucyjnym | 1 |
| 2006/C 031/2 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie IV Raportu Komisji ds. Obywatelstwa Unii i Komunikatu Komisji dotyczącego Agencji Praw Podstawowych | 6 |
| 2006/C 031/3 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zalecenia Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE | 11 |
| 2006/C 031/4 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego — dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia (Rumunia) | 15 |
| 2006/C 031/5 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: Dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia | 19 |
| 2006/C 031/6 | Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie projektu wytycznych wspólnotowych na temat finansowania lotnisk oraz pomocy na rozpoczęcie działalności dla linii lotniczych działających na lotniskach regionalnych | 23 |
| 2006/C 031/7 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie korekty wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej | 25 |
| 2006/C 031/8 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji w sprawie agendy społecznej | 32 |
| 2006/C 031/9 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Zielona księga w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną | 36 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

60. sesja plenarna w dniach 6-7 lipca 2005 r.

2006/C 031/1

Opinia Komitetu Regionów w sprawie stanu procesu decentralizacji w Unii Europejskiej oraz znaczenia samorządu lokalnego i regionalnego w Traktacie konstytucyjnym

1

2006/C 031/2

Opinia Komitetu Regionów w sprawie IV Raportu Komisji ds. Obywatelstwa Unii i Komunikatu Komisji dotyczącego Agencji Praw Podstawowych

6

2006/C 031/3

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zalecenia Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE

11

2006/C 031/4

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego — dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia (Rumunia)

15

2006/C 031/5

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: Dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia

19

2006/C 031/6

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie projektu wytycznych wspólnotowych na temat finansowania lotnisk oraz pomocy na rozpoczęcie działalności dla linii lotniczych działających na lotniskach regionalnych

23

2006/C 031/7

Opinia Komitetu Regionów w sprawie korekty wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej

25

2006/C 031/8

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji w sprawie agendy społecznej

32

2006/C 031/9

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Zielona księga w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną

36

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

60. sesja plenarna w dniach 6-7 lipca 2005 r.

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/1

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie stanu procesu decentralizacji w Unii Europejskiej oraz znaczenia samorządu lokalnego i regionalnego w Traktacie konstytucyjnym

(2006/C 31/01)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając decyzję swojego Prezydium z dnia 15 czerwca 2004 r., zgodnie z art. 265 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, powierzającą Komisji ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie opracowanie opinii na temat stanu procesu decentralizacji w Unii Europejskiej oraz znaczenia samorządu lokalnego i regionalnego w Traktacie konstytucyjnym,

uwzględniając art. 7 ust. 2 oraz art. 263 i nn. Traktatu WE w brzmieniu zmienionym przez Traktaty z Amsterdamu i Nicei,

uwzględniając Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy, w szczególności preambułę Traktatu, preambułę Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. I-3, I-5, I-11 ust. 3, I-46 ust. 3, II-82 i III-280 ust. 1 oraz Protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, jak i Protokół nr 29 o spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej,

uwzględniając swoją opinię w sprawie zalecenia Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy dotyczącego Europejskiej karty samorządu regionalnego (CdR 39/2000 fin (1)),

uwzględniając swój przyczynek do Konwentu w sprawie Przyszłości Europy z dnia 4 lipca 2002 r. (CdR 127/2002 fin),

uwzględniając przyjętą w dniu 21 września 2004 r. w Pradze deklarację swojej Komisji ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie oraz Komitetu Instytucjonalnego Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy (CdR 202/2004 fin),

uwzględniając Białą księgę Komisji Europejskiej na temat sprawowania rządów w Europie (COM(2001) 428 wersja ostateczna),

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 14 stycznia 2003 r. w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych w procesie budowania Europy (P5_TA (2003) 0009 — 2002/2141(INI)),

uwzględniając Europejską kartę samorządu lokalnego Rady Europy z dnia 15 października 1985 r.,

uwzględniając projekt Europejskiej karty samorządu regionalnego Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy z dnia 5 czerwca 1997 r.,

uwzględniając uchwałę nr 154 z dnia 22 maja 2003 r. Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy o przystąpieniu do Europejskiej karty samorządu lokalnego,

uwzględniając uchwałę nr 186 z dnia 27 maja 2004 r. Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy w sprawie projektu Europejskiej karty samorządu regionalnego,

uwzględniając deklarację Zgromadzenia Regionów Europy z dnia 4 grudnia 1996 r. w sprawie regionalizmu w Europie,

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 222/2004 rev. 3), przyjęty w dniu 22 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie (sprawozdawca: José María MUŇOA GANUZA, Pełnomocnik Prezydenta Rządu Baskijskiego ds. Stosunków Zagranicznych (ES-ALDE)),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1. | W kształtowaniu warunków pionowego podziału władzy w poszczególnych Państwach Członkowskich należy uwzględnić wymagania procesu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

1.

W kształtowaniu warunków pionowego podziału władzy w poszczególnych Państwach Członkowskich należy uwzględnić wymagania procesu integracji europejskiej.

| 2. | Regionalizacja musi prowadzić również do większej demokratycznej przejrzystości oraz lepszego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego. |
| --- | --- |

2.

Regionalizacja musi prowadzić również do większej demokratycznej przejrzystości oraz lepszego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego.

| 3. | Pragniemy stworzyć Europę „zjednoczoną w swej różnorodności” oraz zaszczepić w życiu publicznym więcej demokracji i przejrzystości. |
| --- | --- |

3.

Pragniemy stworzyć Europę „zjednoczoną w swej różnorodności” oraz zaszczepić w życiu publicznym więcej demokracji i przejrzystości.

| 4. | Umocnienie demokracji regionalnej i lokalnej w rozszerzonej Unii jest jednym z najważniejszych priorytetów politycznych, które wyznaczył sobie Komitet Regionów na swoją trzecią czteroletnią kadencję. |
| --- | --- |

4.

Umocnienie demokracji regionalnej i lokalnej w rozszerzonej Unii jest jednym z najważniejszych priorytetów politycznych, które wyznaczył sobie Komitet Regionów na swoją trzecią czteroletnią kadencję.

| 5. | Komitet Regionów w różnych opiniach i uchwałach wskazał na to, że Unia musi respektować zasadę samorządności regionalnej oraz prawa dotyczące samorządów lokalnych, które zostały określone w Europejskiej karcie samorządu lokalnego, uchwalonej przez Radę Europy w roku 1985, |
| --- | --- |

5.

Komitet Regionów w różnych opiniach i uchwałach wskazał na to, że Unia musi respektować zasadę samorządności regionalnej oraz prawa dotyczące samorządów lokalnych, które zostały określone w Europejskiej karcie samorządu lokalnego, uchwalonej przez Radę Europy w roku 1985,

na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 7 lipca) jednogłośnie przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

CZĘŚĆ I

Rodzaj i struktura stosunków władzy pomiędzy państwem a regionami i gminami

KOMITET REGIONÓW

| 1.1 | stwierdza, że istnieją różne rodzaje lokalnych i regionalnych samorządów o różnym statusie, wynikającym z historii, kultury i zasad konstytucyjnych, określających strukturę terytorialną danego państwa; |
| --- | --- |

1.1

stwierdza, że istnieją różne rodzaje lokalnych i regionalnych samorządów o różnym statusie, wynikającym z historii, kultury i zasad konstytucyjnych, określających strukturę terytorialną danego państwa;

| 1.2 | jest zdania, że samorządy terytorialne, obojętnie jakiego rodzaju, są w szczególności nośnikami demokracji, przyczyniają się do kulturowej różnorodności w Europie oraz stanowią ważnych partnerów w rozwoju społecznym i gospodarczym; |
| --- | --- |

1.2

jest zdania, że samorządy terytorialne, obojętnie jakiego rodzaju, są w szczególności nośnikami demokracji, przyczyniają się do kulturowej różnorodności w Europie oraz stanowią ważnych partnerów w rozwoju społecznym i gospodarczym;

| 1.3 | zwraca uwagę na to, że na płaszczyzna lokalna obejmuje samorządy lokalne, obszary metropolitarne, stolice, jednostki koordynujące itd., natomiast płaszczyzna regionalna — regiony gospodarcze, regiony administracyjne oraz regiony z uprawnieniami ustawodawczymi itd., które są oparte na różnych założeniach i pełnią różne zadania. Ta różnorodność zwiększyła się z pewnością z chwilą przystąpienia dziesięciu nowych Państw Członkowskich; |
| --- | --- |

1.3

zwraca uwagę na to, że na płaszczyzna lokalna obejmuje samorządy lokalne, obszary metropolitarne, stolice, jednostki koordynujące itd., natomiast płaszczyzna regionalna — regiony gospodarcze, regiony administracyjne oraz regiony z uprawnieniami ustawodawczymi itd., które są oparte na różnych założeniach i pełnią różne zadania. Ta różnorodność zwiększyła się z pewnością z chwilą przystąpienia dziesięciu nowych Państw Członkowskich;

| 1.4 | jest zdania, że stosunki władzy pomiędzy państwem centralnym a samorządami lokalnymi i regionalnymi stanowią w dzisiejszym społeczeństwie bardzo złożone zjawisko. Owa złożoność określa zarówno istotę, jak i dynamikę tych stosunków władzy; |
| --- | --- |

1.4

jest zdania, że stosunki władzy pomiędzy państwem centralnym a samorządami lokalnymi i regionalnymi stanowią w dzisiejszym społeczeństwie bardzo złożone zjawisko. Owa złożoność określa zarówno istotę, jak i dynamikę tych stosunków władzy;

| 1.5 | reprezentuje w związku z tym pogląd, że stosunki władzy muszą opierać się na zasadach lojalności, współpracy, solidarności i komplementarności oraz uwzględniać różne aspekty — społeczne, gospodarcze, polityczne, prawne i kulturowe. |
| --- | --- |

1.5

reprezentuje w związku z tym pogląd, że stosunki władzy muszą opierać się na zasadach lojalności, współpracy, solidarności i komplementarności oraz uwzględniać różne aspekty — społeczne, gospodarcze, polityczne, prawne i kulturowe.

Rozwój decentralizacji a przenoszenie kompetencji, w szczególności autonomia finansowa samorządów lokalnych i regionalnych.

| 1.6 | jest zdania, że proces decentralizacji wraz ze swoimi obydwoma aspektami — regionalnym i lokalnym — musi opierać się na dwóch głównych kryteriach bądź zasadach przewodnich: dynamice i elastyczności; |
| --- | --- |

1.6

jest zdania, że proces decentralizacji wraz ze swoimi obydwoma aspektami — regionalnym i lokalnym — musi opierać się na dwóch głównych kryteriach bądź zasadach przewodnich: dynamice i elastyczności;

| 1.7 | stwierdza, że owa dynamika i elastyczność wyraża się poprzez ciągłe zmiany na płaszczyźnie konstytucjonalnej, legislacyjnej i administracyjnej w niemal wszystkich Państwach Członkowskich Unii, a przede wszystkim w państwach nowo przyjętych; |
| --- | --- |

1.7

stwierdza, że owa dynamika i elastyczność wyraża się poprzez ciągłe zmiany na płaszczyźnie konstytucjonalnej, legislacyjnej i administracyjnej w niemal wszystkich Państwach Członkowskich Unii, a przede wszystkim w państwach nowo przyjętych;

| 1.8 | uważa, że proces decentralizacji, który został już przeprowadzony lub jest w trakcie wprowadzania w nowych Państwach Członkowskich stanowi ważny element pobudzający wysiłki zmierzające w kierunku wzmocnienia demokracji lokalnej i regionalnej w Unii; |
| --- | --- |

1.8

uważa, że proces decentralizacji, który został już przeprowadzony lub jest w trakcie wprowadzania w nowych Państwach Członkowskich stanowi ważny element pobudzający wysiłki zmierzające w kierunku wzmocnienia demokracji lokalnej i regionalnej w Unii;

| 1.9 | zwraca uwagę, że obecnie w ramach procesu decentralizacji regionalnej i lokalnej — przede wszystkim w dziedzinie konkurencji — odnotowuje się postępy w urzeczywistnianiu autonomii finansowej oraz w rozwoju gwarancji instytucjonalnych; |
| --- | --- |

1.9

zwraca uwagę, że obecnie w ramach procesu decentralizacji regionalnej i lokalnej — przede wszystkim w dziedzinie konkurencji — odnotowuje się postępy w urzeczywistnianiu autonomii finansowej oraz w rozwoju gwarancji instytucjonalnych;

| 1.10 | przyznaje, że integracja europejska wniosła pozytywny wkład w proces decentralizacji regionalnej i lokalnej w Państwach Członkowskich; |
| --- | --- |

1.10

przyznaje, że integracja europejska wniosła pozytywny wkład w proces decentralizacji regionalnej i lokalnej w Państwach Członkowskich;

| 1.11 | stwierdza, że samorządy lokalne i regionalne są w stanie przejmować zadania oraz skutecznie je kształtować i realizować; |
| --- | --- |

1.11

stwierdza, że samorządy lokalne i regionalne są w stanie przejmować zadania oraz skutecznie je kształtować i realizować;

| 1.12 | reprezentuje stanowisko, że przenoszenie kompetencji na samorządy lokalne i regionalne musi iść w parze z przydzielaniem środków finansowych, dzięki którym będą one w stanie należycie i w pełni realizować swoje zadania. W przypadku braku zasobów zadania te nie mogą być wypełniane w sposób prawidłowy, efektywny i trwały; |
| --- | --- |

1.12

reprezentuje stanowisko, że przenoszenie kompetencji na samorządy lokalne i regionalne musi iść w parze z przydzielaniem środków finansowych, dzięki którym będą one w stanie należycie i w pełni realizować swoje zadania. W przypadku braku zasobów zadania te nie mogą być wypełniane w sposób prawidłowy, efektywny i trwały;

| 1.13 | konstatuje wyraźny wzrost gospodarczego i społecznego znaczenia wielkich miast oraz dużych miejskich skupisk ludności w UE oraz uważa, że relacje pomiędzy regionem, miastem i gminą muszą być zintensyfikowane w kontekście zalecanych przez UE nowych form sprawowania rządów. |
| --- | --- |

1.13

konstatuje wyraźny wzrost gospodarczego i społecznego znaczenia wielkich miast oraz dużych miejskich skupisk ludności w UE oraz uważa, że relacje pomiędzy regionem, miastem i gminą muszą być zintensyfikowane w kontekście zalecanych przez UE nowych form sprawowania rządów.

Ochrona prawna lokalnych i regionalnych samorządów terytorialnych oraz status ich przedstawicieli

| 1.14 | stwierdza, że obywatele w coraz większym stopniu identyfikują się ze swoimi regionami i samorządami lokalnymi, gdyż czują się im bliżsi i lepiej przez nie reprezentowani; |
| --- | --- |

1.14

stwierdza, że obywatele w coraz większym stopniu identyfikują się ze swoimi regionami i samorządami lokalnymi, gdyż czują się im bliżsi i lepiej przez nie reprezentowani;

| 1.15 | wnioskuje, że autonomiczność lokalnych i regionalnych samorządów musi być zagwarantowana na najwyższej płaszczyźnie prawnej, a ich status nie może zostać zmieniony bez ich współudziału; |
| --- | --- |

1.15

wnioskuje, że autonomiczność lokalnych i regionalnych samorządów musi być zagwarantowana na najwyższej płaszczyźnie prawnej, a ich status nie może zostać zmieniony bez ich współudziału;

| 1.16 | jest zdania, że w przypadku gdy autonomiczność samorządu terytorialnego będzie poddana kontroli ze strony rządu centralnego, która ograniczałaby wolność sprawowania urzędu jego przedstawicieli, kontrole takie muszą zostać ustalone na poziomie konstytucyjnym oraz być uregulowane prawnie; |
| --- | --- |

1.16

jest zdania, że w przypadku gdy autonomiczność samorządu terytorialnego będzie poddana kontroli ze strony rządu centralnego, która ograniczałaby wolność sprawowania urzędu jego przedstawicieli, kontrole takie muszą zostać ustalone na poziomie konstytucyjnym oraz być uregulowane prawnie;

| 1.17 | podkreśla, że członkowie Komitetu Regionów zgodnie z Traktatem konstytucyjnym muszą albo posiadać mandat opierający się na wyborze w jednym z samorządów regionalnych lub lokalnych, albo też ponosić polityczną odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów; |
| --- | --- |

1.17

podkreśla, że członkowie Komitetu Regionów zgodnie z Traktatem konstytucyjnym muszą albo posiadać mandat opierający się na wyborze w jednym z samorządów regionalnych lub lokalnych, albo też ponosić polityczną odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów;

| 1.18 | reprezentuje stanowisko, że polityczni przedstawiciele istniejących w Państwach Członkowskich struktur lokalnych i regionalnych powinni być wybierani w wyborach bezpośrednich lub też ponosić odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów. |
| --- | --- |

1.18

reprezentuje stanowisko, że polityczni przedstawiciele istniejących w Państwach Członkowskich struktur lokalnych i regionalnych powinni być wybierani w wyborach bezpośrednich lub też ponosić odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów.

Sprawowanie rządów i umocnienie praw obywatelskich

| 1.19 | jest zdania, że samorząd terytorialny jest niezbędny zarówno dla rozwoju demokracji i dobrego sprawowania władzy w Unii Europejskiej, jak i dla udziału obywateli w sprawach publicznych; |
| --- | --- |

1.19

jest zdania, że samorząd terytorialny jest niezbędny zarówno dla rozwoju demokracji i dobrego sprawowania władzy w Unii Europejskiej, jak i dla udziału obywateli w sprawach publicznych;

| 1.20 | uważa, że Komisja Europejska musi zintensyfikować swój systematyczny dialog z samorządami lokalnymi i regionalnymi, stanowiącymi płaszczyznę demokratyczną najbliższą obywatelowi, żeby wejść w ściślejsze interakcje z obywatelami, oraz że ułatwiłoby to stosowanie zawartych w Białej księdze na temat sprawowania rządów w Europie, zasad odpowiedzialnego rządzenia państwem, takich jak otwartość, współudział, spójność i efektywność; |
| --- | --- |

1.20

uważa, że Komisja Europejska musi zintensyfikować swój systematyczny dialog z samorządami lokalnymi i regionalnymi, stanowiącymi płaszczyznę demokratyczną najbliższą obywatelowi, żeby wejść w ściślejsze interakcje z obywatelami, oraz że ułatwiłoby to stosowanie zawartych w Białej księdze na temat sprawowania rządów w Europie, zasad odpowiedzialnego rządzenia państwem, takich jak otwartość, współudział, spójność i efektywność;

| 1.21 | podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne, zobowiązane do realizacji polityki wspólnotowej w swoich zakresach, muszą w sposób bardziej czynny i skuteczny brać udział w początkowych etapach opracowywania wspólnotowych aktów prawnych i środków działania oraz w ich implementacji; |
| --- | --- |

1.21

podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne, zobowiązane do realizacji polityki wspólnotowej w swoich zakresach, muszą w sposób bardziej czynny i skuteczny brać udział w początkowych etapach opracowywania wspólnotowych aktów prawnych i środków działania oraz w ich implementacji;

| 1.22 | podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne nie dysponują konieczną niezależnością w zakresie zarządzania polityką strukturalną — zadania o istotnym znaczeniu, oraz że przyznanie większej odpowiedzialności aktorom lokalnym i regionalnym doprowadzi jednak do silniejszego zaangażowania oraz lepszego wykorzystania funduszy; |
| --- | --- |

1.22

podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne nie dysponują konieczną niezależnością w zakresie zarządzania polityką strukturalną — zadania o istotnym znaczeniu, oraz że przyznanie większej odpowiedzialności aktorom lokalnym i regionalnym doprowadzi jednak do silniejszego zaangażowania oraz lepszego wykorzystania funduszy;

| 1.23 | uważa, że w celu zagwarantowania efektywnego zarządzania polityką strukturalną, samorządy lokalne i regionalne muszą brać udział w opracowywaniu i uchwalaniu odpowiednich środków działania. |
| --- | --- |

1.23

uważa, że w celu zagwarantowania efektywnego zarządzania polityką strukturalną, samorządy lokalne i regionalne muszą brać udział w opracowywaniu i uchwalaniu odpowiednich środków działania.

CZEŚĆ II

Bezpośrednie i pośrednie skutki uznania samorządu lokalnego i regionalnego w Traktacie konstytucyjnym

KOMITET REGIONÓW

| 1.24 | reprezentuje pogląd, że Traktat konstytucyjny stanowi pierwszy krok w kierunku bardziej klarownego podziału kompetencji między UE a Państwa Członkowskie oraz że zwiększa się dzięki temu przejrzystość, co sprzyja procesowi decentralizacji lokalnej i regionalnej; |
| --- | --- |

1.24

reprezentuje pogląd, że Traktat konstytucyjny stanowi pierwszy krok w kierunku bardziej klarownego podziału kompetencji między UE a Państwa Członkowskie oraz że zwiększa się dzięki temu przejrzystość, co sprzyja procesowi decentralizacji lokalnej i regionalnej;

| 1.25 | podkreśla, że samorząd terytorialny został uznany przez Traktat konstytucyjny na najwyższej płaszczyźnie prawnej oraz że przyznano mu przez to status konstytucyjny, co stanowi ważny krok we wspólnych staraniach zmierzających do zharmonizowania UE z uzasadnionymi interesami i oczekiwaniami samorządów lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

1.25

podkreśla, że samorząd terytorialny został uznany przez Traktat konstytucyjny na najwyższej płaszczyźnie prawnej oraz że przyznano mu przez to status konstytucyjny, co stanowi ważny krok we wspólnych staraniach zmierzających do zharmonizowania UE z uzasadnionymi interesami i oczekiwaniami samorządów lokalnych i regionalnych;

| 1.26 | jest zdania, że uznanie samorządu terytorialnego jest ogólnie obowiązujące, ponieważ rola samorządów lokalnych i regionalnych nie jest konkretnie zdefiniowana w ramach polityk UE, oraz że zgodnie z zasadą autonomii instytucjonalnej precyzyjne określenie tej roli pozostaje w gestii Państw Członkowskich; |
| --- | --- |

1.26

jest zdania, że uznanie samorządu terytorialnego jest ogólnie obowiązujące, ponieważ rola samorządów lokalnych i regionalnych nie jest konkretnie zdefiniowana w ramach polityk UE, oraz że zgodnie z zasadą autonomii instytucjonalnej precyzyjne określenie tej roli pozostaje w gestii Państw Członkowskich;

| 1.27 | uważa, że Państwa Członkowskie powinny wydać postanowienia konstytucyjne, prawne i administracyjne, konieczne dla powstania efektywnej definicji samorządu lokalnego i regionalnego. Umożliwiłoby to ugruntowanie i rozbudowę autonomii samorządów terytorialnych na szczeblach krajowym i europejskim; |
| --- | --- |

1.27

uważa, że Państwa Członkowskie powinny wydać postanowienia konstytucyjne, prawne i administracyjne, konieczne dla powstania efektywnej definicji samorządu lokalnego i regionalnego. Umożliwiłoby to ugruntowanie i rozbudowę autonomii samorządów terytorialnych na szczeblach krajowym i europejskim;

| 1.28 | uważa, że Traktat konstytucyjny, mimo ogólnego charakteru tego uznania, umożliwia bardziej aktywny współudział samorządów terytorialnych na płaszczyźnie wspólnotowej oraz poprawia gwarancję prawną samorządu terytorialnego; |
| --- | --- |

1.28

uważa, że Traktat konstytucyjny, mimo ogólnego charakteru tego uznania, umożliwia bardziej aktywny współudział samorządów terytorialnych na płaszczyźnie wspólnotowej oraz poprawia gwarancję prawną samorządu terytorialnego;

| 1.29 | jest zdania, że Traktat konstytucyjny umożliwia bardziej aktywną współpracę zarówno w fazie wstępującej, jak i zstępującej wspólnotowego procesu decyzyjnego, wiedząc, że w fazie po podjęciu decyzji zostanie uznany i określony ewentualny udział samorządów lokalnych i regionalnych we wdrażaniu wspólnotowych środków działania i przepisów zgodnie z zasadami subsydiarności oraz współmierności, oraz że w fazie przed podjęciem decyzji Traktat konstytucyjny pozwala na bezpośredni udział przedstawicieli regionów i jednostek lokalnych w organach decyzyjnych i doradczych UE, np. w Komitecie Regionów; |
| --- | --- |

1.29

jest zdania, że Traktat konstytucyjny umożliwia bardziej aktywną współpracę zarówno w fazie wstępującej, jak i zstępującej wspólnotowego procesu decyzyjnego, wiedząc, że w fazie po podjęciu decyzji zostanie uznany i określony ewentualny udział samorządów lokalnych i regionalnych we wdrażaniu wspólnotowych środków działania i przepisów zgodnie z zasadami subsydiarności oraz współmierności, oraz że w fazie przed podjęciem decyzji Traktat konstytucyjny pozwala na bezpośredni udział przedstawicieli regionów i jednostek lokalnych w organach decyzyjnych i doradczych UE, np. w Komitecie Regionów;

| 1.30 | jest zdania, że zarówno bezpośredni udział przedstawicieli regionalnych w posiedzeniach Rady i innych gremiów takich jak COREPER, jak i udział władz lokalnych i regionalnych na wszystkich szczeblach przygotowawczych w Radzie — w ramach poszczególnych delegacji krajowych — przyczynią się do poprawy jakości, celowości i skuteczności działań wspólnotowych; taki silniejszy współudział zwiększy zaufanie do końcowego efektu oraz do instytucji opracowujących te działania; |
| --- | --- |

1.30

jest zdania, że zarówno bezpośredni udział przedstawicieli regionalnych w posiedzeniach Rady i innych gremiów takich jak COREPER, jak i udział władz lokalnych i regionalnych na wszystkich szczeblach przygotowawczych w Radzie — w ramach poszczególnych delegacji krajowych — przyczynią się do poprawy jakości, celowości i skuteczności działań wspólnotowych; taki silniejszy współudział zwiększy zaufanie do końcowego efektu oraz do instytucji opracowujących te działania;

| 1.31 | podkreśla, że sam stanie się kompetentnym pośrednikiem pomiędzy instytucjami wspólnotowymi a samorządami lokalnymi i regionalnymi dzięki zadaniom, które przypisuje mu Traktat konstytucyjny, i wyraża zadowolenie z rozszerzenia swoich kompetencji, przez co przyczyni się do wzmocnienia samorządności regionalnej i lokalnej; |
| --- | --- |

1.31

podkreśla, że sam stanie się kompetentnym pośrednikiem pomiędzy instytucjami wspólnotowymi a samorządami lokalnymi i regionalnymi dzięki zadaniom, które przypisuje mu Traktat konstytucyjny, i wyraża zadowolenie z rozszerzenia swoich kompetencji, przez co przyczyni się do wzmocnienia samorządności regionalnej i lokalnej;

| 1.32 | wyraża pogląd, że Traktat konstytucyjny nie tylko legitymizuje jego bezpośrednie prawo do wnoszenia do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości odwołania w sprawie aktów prawnych, dla których Traktat przewiduje konsultację z nim, lecz również ułatwia niektórym regionom wniesienie takich środków prawnych za pośrednictwem parlamentu krajowego danego Państwa Członkowskiego, jeśli ten uzna takie postępowanie za wskazane; |
| --- | --- |

1.32

wyraża pogląd, że Traktat konstytucyjny nie tylko legitymizuje jego bezpośrednie prawo do wnoszenia do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości odwołania w sprawie aktów prawnych, dla których Traktat przewiduje konsultację z nim, lecz również ułatwia niektórym regionom wniesienie takich środków prawnych za pośrednictwem parlamentu krajowego danego Państwa Członkowskiego, jeśli ten uzna takie postępowanie za wskazane;

| 1.33 | jest zdania, że umożliwione przez Traktat Konstytucyjny uznanie i stosowanie zasad subsydiarności i współmierności na płaszczyźnie regionalnej i lokalnej stanowi większą gwarancję wykonywania uprawnień oraz że umożliwia to zbliżenie wspólnotowego procesu podejmowania decyzji do obywateli, a dzięki temu bezpośredni udział obywateli w pracach UE; |
| --- | --- |

1.33

jest zdania, że umożliwione przez Traktat Konstytucyjny uznanie i stosowanie zasad subsydiarności i współmierności na płaszczyźnie regionalnej i lokalnej stanowi większą gwarancję wykonywania uprawnień oraz że umożliwia to zbliżenie wspólnotowego procesu podejmowania decyzji do obywateli, a dzięki temu bezpośredni udział obywateli w pracach UE;

| 1.34 | reprezentuje opinię, że Europejska Karta Samorządu Lokalnego stanowi fundamentalny instrument, ponieważ ustanowiono i określono w niej zasady samorządności lokalnej, prawnie zagwarantowano kompetencje lokalnych samorządów terytorialnych oraz przydzielenie potrzebnych środków, zdefiniowano kryteria i wspólne, ale jednocześnie elastyczne i łatwe w dostosowaniu normy referencyjne w zakresie wspierania decentralizacji i demokratycznego współudziału, jak też umożliwiono lepsze włączenie samorządów lokalnych i regionalnych na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

1.34

reprezentuje opinię, że Europejska Karta Samorządu Lokalnego stanowi fundamentalny instrument, ponieważ ustanowiono i określono w niej zasady samorządności lokalnej, prawnie zagwarantowano kompetencje lokalnych samorządów terytorialnych oraz przydzielenie potrzebnych środków, zdefiniowano kryteria i wspólne, ale jednocześnie elastyczne i łatwe w dostosowaniu normy referencyjne w zakresie wspierania decentralizacji i demokratycznego współudziału, jak też umożliwiono lepsze włączenie samorządów lokalnych i regionalnych na szczeblu międzynarodowym;

| 1.35 | opowiada się za przyjęciem międzynarodowego traktatu, w którym zawarty by został projekt Karty samorządu regionalnego, opracowany przez Kongres Gmin i Regionów Europy, jako że projekt ten merytorycznie definiuje samorządność regionalną w formie bardziej elastycznej i dającej się dostosować do różnych sytuacji, dzięki czemu adekwatnie mogą zostać określone owe zasady, na których opiera się samorządność regionalna, takie jak np. demokratyczna zgodność z prawem, autonomia instytucjonalna, wystarczające wyposażenie finansowe czy gwarancje prawne. Co więcej, regiony zostałyby zachęcone do zaznaczania swojej obecności na szczeblach wyższych, tj. krajowym, europejskim i międzynarodowym. |
| --- | --- |

1.35

opowiada się za przyjęciem międzynarodowego traktatu, w którym zawarty by został projekt Karty samorządu regionalnego, opracowany przez Kongres Gmin i Regionów Europy, jako że projekt ten merytorycznie definiuje samorządność regionalną w formie bardziej elastycznej i dającej się dostosować do różnych sytuacji, dzięki czemu adekwatnie mogą zostać określone owe zasady, na których opiera się samorządność regionalna, takie jak np. demokratyczna zgodność z prawem, autonomia instytucjonalna, wystarczające wyposażenie finansowe czy gwarancje prawne. Co więcej, regiony zostałyby zachęcone do zaznaczania swojej obecności na szczeblach wyższych, tj. krajowym, europejskim i międzynarodowym.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | zaleca Państwom Członkowskim, by przewidziały środki działania mające na celu umacnianie samorządności lokalnej i regionalnej; w szczególności Państwa Członkowskie, w których obecnie przeprowadzane są odpowiednie reformy, powinny wykorzystywać procesy decentralizacji i regionalizacji w tym kontekście; |
| --- | --- |

2.1

zaleca Państwom Członkowskim, by przewidziały środki działania mające na celu umacnianie samorządności lokalnej i regionalnej; w szczególności Państwa Członkowskie, w których obecnie przeprowadzane są odpowiednie reformy, powinny wykorzystywać procesy decentralizacji i regionalizacji w tym kontekście;

| 2.2 | nawołuje do korzystania przez nowe Państwa Członkowskie z doświadczenia innych państw UE oraz zachęca je do rozwinięcia własnego modelu decentralizacji, który uwzględni ich specyfikę; |
| --- | --- |

2.2

nawołuje do korzystania przez nowe Państwa Członkowskie z doświadczenia innych państw UE oraz zachęca je do rozwinięcia własnego modelu decentralizacji, który uwzględni ich specyfikę;

| 2.3 | proponuje realizację dynamicznej strategii wspierania samorządu lokalnego i regionalnego oraz rozwijanie inicjatyw, służących uwrażliwieniu Komisji Europejskiej oraz Państw Członkowskich na korzyści wynikające z połączenia celów polityki spójności z wymaganiami demokratycznej decentralizacji; |
| --- | --- |

2.3

proponuje realizację dynamicznej strategii wspierania samorządu lokalnego i regionalnego oraz rozwijanie inicjatyw, służących uwrażliwieniu Komisji Europejskiej oraz Państw Członkowskich na korzyści wynikające z połączenia celów polityki spójności z wymaganiami demokratycznej decentralizacji;

| 2.4 | wzywa Państwa Członkowskie, by dostarczyły nowych bodźców procesowi decentralizacji, tak aby obejmował on w większym stopniu aspekty społeczne, gospodarcze, administracyjne, historyczne, kulturowe i polityczne; |
| --- | --- |

2.4

wzywa Państwa Członkowskie, by dostarczyły nowych bodźców procesowi decentralizacji, tak aby obejmował on w większym stopniu aspekty społeczne, gospodarcze, administracyjne, historyczne, kulturowe i polityczne;

| 2.5 | wzywa Państwa Członkowskie, by na podstawie Karty samorządu regionalnego opracowały i rozwinęły elastyczny projekt regionalizacji, który uwzględniałby specyfikę danego Państwa Członkowskiego; |
| --- | --- |

2.5

wzywa Państwa Członkowskie, by na podstawie Karty samorządu regionalnego opracowały i rozwinęły elastyczny projekt regionalizacji, który uwzględniałby specyfikę danego Państwa Członkowskiego;

| 2.6 | wzywa Państwa Członkowskie, by przyznały samorządom lokalnym prawo i rzeczywistą możliwość samodzielnego regulowania i zarządzania większością spraw publicznych oraz ustanowiły, by samorządy lokalne dysponowały wybranym w wolnych, tajnych, równych, bezpośrednich i powszechnych wyborach zgromadzeniem oraz organem wykonawczym, odpowiedzialnym przed tym zgromadzeniem; |
| --- | --- |

2.6

wzywa Państwa Członkowskie, by przyznały samorządom lokalnym prawo i rzeczywistą możliwość samodzielnego regulowania i zarządzania większością spraw publicznych oraz ustanowiły, by samorządy lokalne dysponowały wybranym w wolnych, tajnych, równych, bezpośrednich i powszechnych wyborach zgromadzeniem oraz organem wykonawczym, odpowiedzialnym przed tym zgromadzeniem;

| 2.7 | wzywa Państwa Członkowskie, które tego jeszcze nie dokonały, do uznania lokalnych i regionalnych samorządów w ich określonym porządku prawnym na możliwie najwyższej płaszczyźnie prawnej oraz do zaplanowania odpowiednich mechanizmów ochrony prawnej (ustawowych, instytucjonalnych, sądowych), jak i środków finansowych koniecznych do wykonywania przekazanych kompetencji; |
| --- | --- |

2.7

wzywa Państwa Członkowskie, które tego jeszcze nie dokonały, do uznania lokalnych i regionalnych samorządów w ich określonym porządku prawnym na możliwie najwyższej płaszczyźnie prawnej oraz do zaplanowania odpowiednich mechanizmów ochrony prawnej (ustawowych, instytucjonalnych, sądowych), jak i środków finansowych koniecznych do wykonywania przekazanych kompetencji;

| 2.8 | zaleca, aby przedstawiciele politycznych struktur lokalnych i regionalnych, istniejących w Państwach Członkowskich, byli bezpośrednio wybierani przez obywateli lub ponosili odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów; |
| --- | --- |

2.8

zaleca, aby przedstawiciele politycznych struktur lokalnych i regionalnych, istniejących w Państwach Członkowskich, byli bezpośrednio wybierani przez obywateli lub ponosili odpowiedzialność przed zgromadzeniem pochodzącym z wyborów;

| 2.9 | wzywa Państwa Członkowskie do stworzenia koniecznych instrumentów prawnych oraz odpowiednich środków działania, służących zachowaniu, poszanowaniu i wspieraniu różnorodności językowej i kulturowej na ich terytorium; |
| --- | --- |

2.9

wzywa Państwa Członkowskie do stworzenia koniecznych instrumentów prawnych oraz odpowiednich środków działania, służących zachowaniu, poszanowaniu i wspieraniu różnorodności językowej i kulturowej na ich terytorium;

| 2.10 | zaleca instytucjom europejskim popieranie terytorialnej decentralizacji jako zasadniczego środka służącego wspieraniu różnorodności kulturowej; |
| --- | --- |

2.10

zaleca instytucjom europejskim popieranie terytorialnej decentralizacji jako zasadniczego środka służącego wspieraniu różnorodności kulturowej;

| 2.11 | wzywa Państwa Członkowskie do ustalenia metod, koniecznych do zagwarantowania na ich terytorium stosowania zasad subsydiarności i współmierności w stosunkach pomiędzy UE, Państwami Członkowskimi a samorządami lokalnymi i regionalnymi; |
| --- | --- |

2.11

wzywa Państwa Członkowskie do ustalenia metod, koniecznych do zagwarantowania na ich terytorium stosowania zasad subsydiarności i współmierności w stosunkach pomiędzy UE, Państwami Członkowskimi a samorządami lokalnymi i regionalnymi;

| 2.12 | wzywa Państwa Członkowskie do zaangażowania się w obronę samorządów lokalnych i regionalnych za pośrednictwem parlamentów krajowych tudzież regionalnych, kiedy w ramach „systemu wczesnego ostrzegania” Komisja Europejska przekaże im swoje propozycje legislacyjne, żeby wydały one uzasadnioną opinię w sprawie przestrzegania zasady subsydiarności; |
| --- | --- |

2.12

wzywa Państwa Członkowskie do zaangażowania się w obronę samorządów lokalnych i regionalnych za pośrednictwem parlamentów krajowych tudzież regionalnych, kiedy w ramach „systemu wczesnego ostrzegania” Komisja Europejska przekaże im swoje propozycje legislacyjne, żeby wydały one uzasadnioną opinię w sprawie przestrzegania zasady subsydiarności;

| 2.13 | wzywa Komisję Europejską do zinstytucjonalizowania instrumentów koniecznych do umożliwienia rzeczywistego udziału przedstawicieli samorządów lokalnych i regionalnych zarówno w początkowych etapach kształtowania polityk, jak i we wdrażaniu przepisów wspólnotowych przez te właśnie samorządy; |
| --- | --- |

2.13

wzywa Komisję Europejską do zinstytucjonalizowania instrumentów koniecznych do umożliwienia rzeczywistego udziału przedstawicieli samorządów lokalnych i regionalnych zarówno w początkowych etapach kształtowania polityk, jak i we wdrażaniu przepisów wspólnotowych przez te właśnie samorządy;

| 2.14 | zaleca Komisji Europejskiej stworzenie mechanizmów koniecznych do zagwarantowania udziału regionów w opracowywaniu, przyjmowaniu, administrowaniu i ocenianiu adresowanych do nich strukturalnych środków działania; |
| --- | --- |

2.14

zaleca Komisji Europejskiej stworzenie mechanizmów koniecznych do zagwarantowania udziału regionów w opracowywaniu, przyjmowaniu, administrowaniu i ocenianiu adresowanych do nich strukturalnych środków działania;

| 2.15 | zaleca UE oraz Państwom Członkowskim uwzględnianie złożoności danej sytuacji (samorządy lokalne, organy koordynacji samorządów lokalnych, obszary metropolitalne, stolice itd.) przy określaniu i wdrażaniu autonomii lokalnej; |
| --- | --- |

2.15

zaleca UE oraz Państwom Członkowskim uwzględnianie złożoności danej sytuacji (samorządy lokalne, organy koordynacji samorządów lokalnych, obszary metropolitalne, stolice itd.) przy określaniu i wdrażaniu autonomii lokalnej;

| 2.16 | wzywa Państwa Członkowskie, w których istnieją regiony o uprawnieniach ustawodawczych, do intensyfikacji procesu politycznej decentralizacji poprzez stworzenie mechanizmów umożliwiających tym regionom efektywny udział we wspólnotowych procesach podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

2.16

wzywa Państwa Członkowskie, w których istnieją regiony o uprawnieniach ustawodawczych, do intensyfikacji procesu politycznej decentralizacji poprzez stworzenie mechanizmów umożliwiających tym regionom efektywny udział we wspólnotowych procesach podejmowania decyzji;

| 2.17 | zaleca współpracę pomiędzy dużymi miastami (przede wszystkim miastami-regionami) a nadrzędnymi jednostkami polityczno-administracyjnymi, ponieważ ich sfery zarządzania interesami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi zazębiają się i wzajemnie uzupełniają; |
| --- | --- |

2.17

zaleca współpracę pomiędzy dużymi miastami (przede wszystkim miastami-regionami) a nadrzędnymi jednostkami polityczno-administracyjnymi, ponieważ ich sfery zarządzania interesami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi zazębiają się i wzajemnie uzupełniają;

| 2.18 | wzywa regiony do przystąpienia do trwałego dialogu z dużymi miastami w celu wyjaśnienia kwestii przedstawiających wspólny interes oraz lepszego wykorzystania możliwości współudziału, które oferuje Traktat konstytucyjny; |
| --- | --- |

2.18

wzywa regiony do przystąpienia do trwałego dialogu z dużymi miastami w celu wyjaśnienia kwestii przedstawiających wspólny interes oraz lepszego wykorzystania możliwości współudziału, które oferuje Traktat konstytucyjny;

| 2.19 | wzywa instytucje europejskie, by w ramach odpowiedzialnego sprawowania rządów kształtowały współudział samorządów lokalnych i regionalnych, odpowiednio do różnych zadań przez nie pełnionych; |
| --- | --- |

2.19

wzywa instytucje europejskie, by w ramach odpowiedzialnego sprawowania rządów kształtowały współudział samorządów lokalnych i regionalnych, odpowiednio do różnych zadań przez nie pełnionych;

| 2.20 | proponuje uwzględnić w swej wewnętrznej organizacji różnorodność sytuacji istniejących na szczeblu regionalnym i lokalnym, celem możliwie najbardziej skutecznego wypełniania nowych kompetencji, przyznanych mu przez Traktat konstytucyjny. |
| --- | --- |

2.20

proponuje uwzględnić w swej wewnętrznej organizacji różnorodność sytuacji istniejących na szczeblu regionalnym i lokalnym, celem możliwie najbardziej skutecznego wypełniania nowych kompetencji, przyznanych mu przez Traktat konstytucyjny.

| 2.21 | wzywa Państwa Członkowskie, które tego jeszcze nie dokonały, do ratyfikowania Europejskiej karty samorządu lokalnego; |
| --- | --- |

2.21

wzywa Państwa Członkowskie, które tego jeszcze nie dokonały, do ratyfikowania Europejskiej karty samorządu lokalnego;

| 2.22 | wzywa Unię Europejską do podjęcia koniecznych decyzji w celu włączenia Europejskiej karty samorządu lokalnego do acquis communautaire; |
| --- | --- |

2.22

wzywa Unię Europejską do podjęcia koniecznych decyzji w celu włączenia Europejskiej karty samorządu lokalnego do acquis communautaire;

| 2.23 | wzywa Radę Europy oraz Państwa Członkowskie do przyjęcia i ratyfikowania projektu Karty samorządu regionalnego jako konwencji międzynarodowej. Karta zyska dzięki temu wartość prawną oraz ochronę właściwą dla prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

2.23

wzywa Radę Europy oraz Państwa Członkowskie do przyjęcia i ratyfikowania projektu Karty samorządu regionalnego jako konwencji międzynarodowej. Karta zyska dzięki temu wartość prawną oraz ochronę właściwą dla prawa międzynarodowego;

| 2.24 | zaleca prowadzenie w KR ciągłego monitorowania stosowania Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz procesu opracowywania projektu Karty samorządu regionalnego, tak aby Państwa Członkowskie mogły na swoim terytorium w pełni wdrożyć samorząd lokalny i regionalny; |
| --- | --- |

2.24

zaleca prowadzenie w KR ciągłego monitorowania stosowania Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz procesu opracowywania projektu Karty samorządu regionalnego, tak aby Państwa Członkowskie mogły na swoim terytorium w pełni wdrożyć samorząd lokalny i regionalny;

| 2.25 | zaleca instytucjom wspólnotowym wzmocnienie współpracy z Radą Europy, a dokładniej z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Europy, w kwestiach istotnych dla szczebla lokalnego i regionalnego; |
| --- | --- |

2.25

zaleca instytucjom wspólnotowym wzmocnienie współpracy z Radą Europy, a dokładniej z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Europy, w kwestiach istotnych dla szczebla lokalnego i regionalnego;

| 2.26 | proponuje zacieśnienie swoją współpracę z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Europy oraz innymi organizacjami ponadnarodowymi, które mają związek z samorządami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

2.26

proponuje zacieśnienie swoją współpracę z Kongresem Władz Lokalnych i Regionalnych Europy oraz innymi organizacjami ponadnarodowymi, które mają związek z samorządami lokalnymi i regionalnymi.

Bruksela, 7 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 144 z 16.5.2001, str. 5.

1

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/6

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie IV Raportu Komisji ds. Obywatelstwa Unii i Komunikatu Komisji dotyczącego Agencji Praw Podstawowych

(2006/C 31/02)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając IV raport Komisji Europejskiej dotyczący obywatelstwa Unii — 1 maja 2001 — 30 kwietnia 2004 — (COM (2004) 695 końcowy),

uwzględniając Komunikat Komisji Europejskiej dotyczący Agencji Praw Podstawowych (COM (2004) 693 końcowy),

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie utworzenia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (COM (2005) 280 wersja ostateczna),

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z 26 października 2004 r., o zasięgnięciu opinii Komitetu w sprawie 4-tego Raportu Komisji ds. Obywatelstwa Unii i w sprawie Komunikatu Komisji dotyczącego Agencji Praw Podstawowych, zgodnie z artykułem 265, ustęp 1, Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 30 czerwca 2005 r. o zasięgnięciu jego opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie utworzenia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z art. 265 akapit pierwszy TWE,

uwzględniając decyzję Prezydium, z dnia 15 czerwca 2004 r. o zobowiązaniu Komisji ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie do opracowania opinii w sprawie 4-go Raportu Komisji ds. Obywatelstwa Unii i w sprawie Komunikatu Komisji dotyczącego Agencji Praw Podstawowych,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego artykuł 6 i 7, oraz Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego drugą część,

uwzględniając Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy podpisany 29 października 2004 r., w szczególności artykuły I-2, I-9 i I-10, a także dział VI części pierwszej zatytułowany „Życie demokratyczne Unii”, całą część drugą zatytułowaną „Karta Praw Podstawowych” oraz artykuł III-129 części trzeciej,

uwzględniając swoją opinię w sprawie Procesu opracowywania Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (CdR 327/1999 fin) (1), uchwałę w sprawie Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (CdR 140/2000 fin) (2) i uchwałę w sprawie Zatwierdzenia Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (CdR 381/2000 fin) (3),

uwzględniając swoją opinię w sprawie Projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (COM (2001) 257 końcowy — 2001/0111 COD) (CdR 287/2001 fin) (4),

uwzględniając swoją opinię w sprawie Trzeciego raportu Komisji dotyczącego obywatelstwa Unii (COM(2001) 506 końcowy) i Raport Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczący stosowania dyrektywy 94/80/WE ustanawiającej szczegółowe warunki wykonywania prawa głosowania i kandydowania w wyborach lokalnych (COM(2002) 260 końcowy) (CdR 121/2002 fin) (5),

uwzględniając swoją opinię w sprawie Komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie strategii informacyjnej i komunikacyjnej dla Unii Europejskiej (COM (2002) 350 końcowy) (CdR 124/2002 fin) (6),

uwzględniając dyrektywę 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. dotyczącą prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich,

uwzględniając projekt raportu komisji ds. Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw wewnętrznych Parlamentu Europejskiego w sprawie „Wspieranie i ochrona praw podstawowych: rola instytucji narodowych i europejskich, w tym także Agencji Praw Podstawowych” (sprawozdawca: Kinga Gal — LIBE/6/25781),

uwzględniając raport CFR-CDF.rapUE.2003.fr sieci niezależnych ekspertów w dziedzinie praw podstawowych na temat sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2003 r.,

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 280/2004 rev. 2) przyjęty dnia 22 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie (sprawozdawca: Claude du GRANRUT, Radna regionu Pikardii, pierwszy zastępca mera w Senlis (FR/PPE),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1) | W drugiej części Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ustanowiono obywatelstwo europejskie; prawa z nim związane to w szczególności prawo obywatela Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, prawo głosowania i bierne prawo wyborcze w wyborach do rad gminnych państwa członkowskiego, w którym on zamieszkuje, prawo do korzystania z ochrony władz dyplomatycznych i konsularnych na terytorium Państwa trzeciego, w którym państwo członkowskie, którego jest on obywatelem nie jest reprezentowane, prawo kierowania petycji do Parlamentu Europejskiego i występowania do rzecznika. Postanowienia te zostały przeniesione do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy. |
| --- | --- |

1)

W drugiej części Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ustanowiono obywatelstwo europejskie; prawa z nim związane to w szczególności prawo obywatela Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, prawo głosowania i bierne prawo wyborcze w wyborach do rad gminnych państwa członkowskiego, w którym on zamieszkuje, prawo do korzystania z ochrony władz dyplomatycznych i konsularnych na terytorium Państwa trzeciego, w którym państwo członkowskie, którego jest on obywatelem nie jest reprezentowane, prawo kierowania petycji do Parlamentu Europejskiego i występowania do rzecznika. Postanowienia te zostały przeniesione do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

| 2) | Obywatelstwo i wykonywanie praw podstawowych dotyczą w pierwszej kolejności najbliższego otoczenia i w wielu państwach członkowskich wspólnoty lokalne dysponują znacznymi kompetencjami w dziedzinie stanu cywilnego, wydawania dokumentów urzędowych oraz edukacji, policji, pomocy społecznej, bez których nie ma rzeczywistego korzystania z obywatelstwa i rzeczywistej ochrony praw podstawowych. |
| --- | --- |

2)

Obywatelstwo i wykonywanie praw podstawowych dotyczą w pierwszej kolejności najbliższego otoczenia i w wielu państwach członkowskich wspólnoty lokalne dysponują znacznymi kompetencjami w dziedzinie stanu cywilnego, wydawania dokumentów urzędowych oraz edukacji, policji, pomocy społecznej, bez których nie ma rzeczywistego korzystania z obywatelstwa i rzeczywistej ochrony praw podstawowych.

| 3) | Komitet — jako organ przedstawicielski władz lokalnych i regionalnych oraz obrońca demokracji oddolnej we wspólnotowym procesie decyzyjnym — uważa za niezwykle istotne wprowadzenie w życie przywilejów obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

3)

Komitet — jako organ przedstawicielski władz lokalnych i regionalnych oraz obrońca demokracji oddolnej we wspólnotowym procesie decyzyjnym — uważa za niezwykle istotne wprowadzenie w życie przywilejów obywatelstwa europejskiego.

| 4) | Obywatelstwo Unii nie zastępuje obywatelstwa narodowego, ale, podobnie jak jednolity rynek i polityka solidarności funduszy strukturalnych wywierają pozytywny wpływ na gospodarkę państw członkowskich Unii Europejskiej i dobrobyt ich obywateli, obywatelstwo europejskie stanowi korzyść dla obywateli jako osób wolnych, jednocześnie odpowiedzialnych i mających zapewnione poczucie bezpieczeństwa oraz jako podmiotów gospodarczych i politycznych. |
| --- | --- |

4)

Obywatelstwo Unii nie zastępuje obywatelstwa narodowego, ale, podobnie jak jednolity rynek i polityka solidarności funduszy strukturalnych wywierają pozytywny wpływ na gospodarkę państw członkowskich Unii Europejskiej i dobrobyt ich obywateli, obywatelstwo europejskie stanowi korzyść dla obywateli jako osób wolnych, jednocześnie odpowiedzialnych i mających zapewnione poczucie bezpieczeństwa oraz jako podmiotów gospodarczych i politycznych.

| 5) | Skuteczność ochrony jak i wsparcia praw podstawowych jest podstawą każdej demokracji oraz warunkiem wstępnym i koniecznym realizacji obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. |
| --- | --- |

5)

Skuteczność ochrony jak i wsparcia praw podstawowych jest podstawą każdej demokracji oraz warunkiem wstępnym i koniecznym realizacji obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

| 6) | Włączenie Karty Praw Podstawowych do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy wzmacnia prawne zobowiązanie Unii do zagwarantowania wsparcia praw podstawowych we wszystkich politykach należących do jej kompetencji. |
| --- | --- |

6)

Włączenie Karty Praw Podstawowych do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy wzmacnia prawne zobowiązanie Unii do zagwarantowania wsparcia praw podstawowych we wszystkich politykach należących do jej kompetencji.

| 7) | Konieczne jest zagwarantowanie obywatelom UE wykonywania swoich praw na całym terytorium Unii, |
| --- | --- |

7)

Konieczne jest zagwarantowanie obywatelom UE wykonywania swoich praw na całym terytorium Unii,

jednogłośnie przyjął następującą opinię na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 6 lipca):

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

1.1   Uwagi na temat IV raportu Komisji dotyczącego obywatelstwa Unii

| 1.1.1 | dziękuje Komisji Europejskiej za zwrócenie się o opinię, co stanowi użyteczny precedens kompensujący w ten sposób brak podstawy prawnej zarówno w traktatach aktualnie obowiązujących (art. 22 Traktatu, tekst skonsolidowany) jak również w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy (art. III-129); |
| --- | --- |

1.1.1

dziękuje Komisji Europejskiej za zwrócenie się o opinię, co stanowi użyteczny precedens kompensujący w ten sposób brak podstawy prawnej zarówno w traktatach aktualnie obowiązujących (art. 22 Traktatu, tekst skonsolidowany) jak również w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy (art. III-129);

| 1.1.2 | wyraża zadowolenie z wpisania Karty Praw Podstawowych — która stawia człowieka w centrum projektu europejskiego i zawiera specjalny rozdział poświęcony obywatelstwu — do Traktatu Konstytucyjnego, który nadaje jej wiążącą moc prawną i umożliwi każdemu obywatelowi Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej utożsamienie jego obywatelstwa europejskiego z nośnikiem nowych praw i wyrazem przynależności do nowej wspólnoty jaką stanowi Unia Europejska; |
| --- | --- |

1.1.2

wyraża zadowolenie z wpisania Karty Praw Podstawowych — która stawia człowieka w centrum projektu europejskiego i zawiera specjalny rozdział poświęcony obywatelstwu — do Traktatu Konstytucyjnego, który nadaje jej wiążącą moc prawną i umożliwi każdemu obywatelowi Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej utożsamienie jego obywatelstwa europejskiego z nośnikiem nowych praw i wyrazem przynależności do nowej wspólnoty jaką stanowi Unia Europejska;

| 1.1.3 | stwierdza, że prawa uznane w Karcie, uzupełniające prawa wymienione w Traktacie Konstytucyjnym, dotyczące ich życia codziennego, są jednak słabo znane obywatelom Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.1.3

stwierdza, że prawa uznane w Karcie, uzupełniające prawa wymienione w Traktacie Konstytucyjnym, dotyczące ich życia codziennego, są jednak słabo znane obywatelom Unii Europejskiej;

| 1.1.4 | przyjmuje pozytywnie wszystkie uwagi zawarte w IV raporcie Komisji dotyczącym obywatelstwa Unii i stwierdza pozytywne zmiany, jakie zaszły w przypadku wprowadzania w życie obywatelstwa europejskiego i Praw Podstawowych z nim związanych; |
| --- | --- |

1.1.4

przyjmuje pozytywnie wszystkie uwagi zawarte w IV raporcie Komisji dotyczącym obywatelstwa Unii i stwierdza pozytywne zmiany, jakie zaszły w przypadku wprowadzania w życie obywatelstwa europejskiego i Praw Podstawowych z nim związanych;

| 1.1.5 | stwierdza, że art. I.10 Traktatu Konstytucyjnego przejął i łączy on w jedną całość treść artykułów od 17 do 22 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, że wyjaśniono w nim stosowanie prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu, prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego i w wyborach lokalnych oraz że rozszerzono w nim prawo do komunikowania się w swoim języku ojczystym, które do tej pory obowiązywało tylko w stosunku do instytucji Unii, a które odtąd będzie miało zastosowanie również do jej organów doradczych; |
| --- | --- |

1.1.5

stwierdza, że art. I.10 Traktatu Konstytucyjnego przejął i łączy on w jedną całość treść artykułów od 17 do 22 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, że wyjaśniono w nim stosowanie prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu, prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego i w wyborach lokalnych oraz że rozszerzono w nim prawo do komunikowania się w swoim języku ojczystym, które do tej pory obowiązywało tylko w stosunku do instytucji Unii, a które odtąd będzie miało zastosowanie również do jej organów doradczych;

| 1.1.6 | wyraża zadowolenie z podjęcia dialogu pomiędzy obywatelami i przedstawicielami wspólnot lokalnych i regionalnych, w szczególności w zakresie ich potrzeb informacyjnych dotyczących znajomości swoich praw i pozytywnych skutków, jakie im przysługują w przypadku wprowadzenia ich w życie przez władze regionalne i lokalne; |
| --- | --- |

1.1.6

wyraża zadowolenie z podjęcia dialogu pomiędzy obywatelami i przedstawicielami wspólnot lokalnych i regionalnych, w szczególności w zakresie ich potrzeb informacyjnych dotyczących znajomości swoich praw i pozytywnych skutków, jakie im przysługują w przypadku wprowadzenia ich w życie przez władze regionalne i lokalne;

| 1.1.7 | ubolewa, że w IV raporcie Komisji Europejskiej, w którym jest mowa o działaniach edukacyjnych, jakie należy prowadzić w stosunku do młodzieży, aby nabyła umiejętności niezbędne do korzystania z obywatelstwa europejskiego, nie mówi się o roli władz regionalnych i lokalnych, które w pewnych Państwach Członkowskich takie kompetencje posiadają; |
| --- | --- |

1.1.7

ubolewa, że w IV raporcie Komisji Europejskiej, w którym jest mowa o działaniach edukacyjnych, jakie należy prowadzić w stosunku do młodzieży, aby nabyła umiejętności niezbędne do korzystania z obywatelstwa europejskiego, nie mówi się o roli władz regionalnych i lokalnych, które w pewnych Państwach Członkowskich takie kompetencje posiadają;

| 1.1.8 | stwierdza z zadowoleniem, że następuje postęp w przypadku prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu dzięki dyrektywie dotyczącej prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, co stanowi istotny postęp i powinno zostać przeniesione do prawa krajowego do 20 kwietnia 2006 r.; |
| --- | --- |

1.1.8

stwierdza z zadowoleniem, że następuje postęp w przypadku prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu dzięki dyrektywie dotyczącej prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, co stanowi istotny postęp i powinno zostać przeniesione do prawa krajowego do 20 kwietnia 2006 r.;

| 1.1.9 | ubolewa jednak, że nie mówi się o odpowiedzialności władz lokalnych zarówno w przypadku przyjmowania jak i dalszego zajmowania się obywatelami Unii Europejskiej w Państwie Członkowskim przyjmującym, zarówno w momencie ich przybycia jak też w trakcie ich pobytu i w przypadku zmian, jakie mogą zajść w ich sytuacji lub w sytuacji ich rodziny, podczas gdy są one odpowiedzialne za sprawdzanie, w danym wypadku, ich zarejestrowania, zasobów zawodowych lub osobistych, mieszkania, prawa do pomocy społecznej przez pierwsze pięć lat ich pobytu; |
| --- | --- |

1.1.9

ubolewa jednak, że nie mówi się o odpowiedzialności władz lokalnych zarówno w przypadku przyjmowania jak i dalszego zajmowania się obywatelami Unii Europejskiej w Państwie Członkowskim przyjmującym, zarówno w momencie ich przybycia jak też w trakcie ich pobytu i w przypadku zmian, jakie mogą zajść w ich sytuacji lub w sytuacji ich rodziny, podczas gdy są one odpowiedzialne za sprawdzanie, w danym wypadku, ich zarejestrowania, zasobów zawodowych lub osobistych, mieszkania, prawa do pomocy społecznej przez pierwsze pięć lat ich pobytu;

| 1.1.10 | stwierdza, że dyrektywa przewiduje również dla członków rodziny w przypadku zgonu, wyjazdu lub separacji, prawo do niezależnego pobytu i wyraża zadowolenie, że zgodnie z opinią, którą wydał w sprawie tego projektu 21 listopada 2002 r. (CdR 121/2002 fin), do definicji dotyczącej „członków rodziny” włączeni zostali partnerzy, którzy nie zawarli związku małżeńskiego, którzy korzystają w Państwie Członkowskim swojego pochodzenia ze statusu równoważnego statusowi partnerów, którzy zawarli związek małżeński; |
| --- | --- |

1.1.10

stwierdza, że dyrektywa przewiduje również dla członków rodziny w przypadku zgonu, wyjazdu lub separacji, prawo do niezależnego pobytu i wyraża zadowolenie, że zgodnie z opinią, którą wydał w sprawie tego projektu 21 listopada 2002 r. (CdR 121/2002 fin), do definicji dotyczącej „członków rodziny” włączeni zostali partnerzy, którzy nie zawarli związku małżeńskiego, którzy korzystają w Państwie Członkowskim swojego pochodzenia ze statusu równoważnego statusowi partnerów, którzy zawarli związek małżeński;

| 1.1.11 | uważa, że środek ten jest z pewnością uzasadniony, ale może wymagać wspierających działań socjalnych ze strony władz jednostki lokalnej, na terenie której mieszka dana rodzina, czego ustawodawca europejski nie przewidział, i sugeruje w związku z tym, aby okres dwóch lat przewidziany na wprowadzenie w życie tej dyrektywy został wykorzystany do rozwiązania tego typu problemów; |
| --- | --- |

1.1.11

uważa, że środek ten jest z pewnością uzasadniony, ale może wymagać wspierających działań socjalnych ze strony władz jednostki lokalnej, na terenie której mieszka dana rodzina, czego ustawodawca europejski nie przewidział, i sugeruje w związku z tym, aby okres dwóch lat przewidziany na wprowadzenie w życie tej dyrektywy został wykorzystany do rozwiązania tego typu problemów;

| 1.1.12 | popiera uproszczenie procedur dotyczących repatriacji zwłok obywateli Wspólnoty zmarłych w innym Państwie Członkowskim i uważa, zwracając uwagę, że gminy są często odpowiedzialne za grzebanie lub kremację osób zmarłych, że Komitet powinien być ściśle włączony w trwający właśnie proces opracowywania takiego tekstu w Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

1.1.12

popiera uproszczenie procedur dotyczących repatriacji zwłok obywateli Wspólnoty zmarłych w innym Państwie Członkowskim i uważa, zwracając uwagę, że gminy są często odpowiedzialne za grzebanie lub kremację osób zmarłych, że Komitet powinien być ściśle włączony w trwający właśnie proces opracowywania takiego tekstu w Komisji Europejskiej;

| 1.1.13 | przypomina, że Traktat Konstytucyjny przewiduje w swojej części III warunki funkcjonowania rynku wewnętrznego i swobody osiedlania się pracowników obywateli Unii, które zapewniają im prawo do pracy, i że w związku z tym restrykcje wynikające z ustawodawstwa krajowego będą musiały zostać wyeliminowane, a prawa gospodarcze i socjalne zharmonizowane; |
| --- | --- |

1.1.13

przypomina, że Traktat Konstytucyjny przewiduje w swojej części III warunki funkcjonowania rynku wewnętrznego i swobody osiedlania się pracowników obywateli Unii, które zapewniają im prawo do pracy, i że w związku z tym restrykcje wynikające z ustawodawstwa krajowego będą musiały zostać wyeliminowane, a prawa gospodarcze i socjalne zharmonizowane;

| 1.1.14 | stwierdza, że nawet jeśli prawo do głosowania i kandydowania w wyborach europejskich obywateli europejskich w Państwie Członkowskim, w którym zamieszkują, weszło w zwyczaj, działania informacyjne i edukacyjne prowadzone przy okazji wyborów w 2004 r. powinny zostać pogłębione, oraz że udział obywateli europejskich w wyborach nie obył się bez problemów; |
| --- | --- |

1.1.14

stwierdza, że nawet jeśli prawo do głosowania i kandydowania w wyborach europejskich obywateli europejskich w Państwie Członkowskim, w którym zamieszkują, weszło w zwyczaj, działania informacyjne i edukacyjne prowadzone przy okazji wyborów w 2004 r. powinny zostać pogłębione, oraz że udział obywateli europejskich w wyborach nie obył się bez problemów;

| 1.1.15 | popiera w zasadzie udział obywateli Wspólnoty w wyborach krajowych, ale uważa, że nie do niego należy proponowanie warunków ich udziału w tych wyborach; popiera także udział obywateli Wspólnoty w wyborach regionalnych oraz jest gotowy do rozważenia warunków ich udziału, co będzie wymagało zdefiniowania minimalnego okresu zamieszkania oraz określenia równorzędności odpowiednich szczebli „regionalnych”; |
| --- | --- |

1.1.15

popiera w zasadzie udział obywateli Wspólnoty w wyborach krajowych, ale uważa, że nie do niego należy proponowanie warunków ich udziału w tych wyborach; popiera także udział obywateli Wspólnoty w wyborach regionalnych oraz jest gotowy do rozważenia warunków ich udziału, co będzie wymagało zdefiniowania minimalnego okresu zamieszkania oraz określenia równorzędności odpowiednich szczebli „regionalnych”;

| 1.1.16 | interesuje się rozwojem partii politycznych na szczeblu europejskim i ubolewa, że nie zwrócono się do niego o opinię w sprawie projektu rozporządzenia dotyczącego statusu i finansowania partii politycznych na szczeblu europejskim w zastosowaniu drugiego ustępu artykułu 191 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (7); |
| --- | --- |

1.1.16

interesuje się rozwojem partii politycznych na szczeblu europejskim i ubolewa, że nie zwrócono się do niego o opinię w sprawie projektu rozporządzenia dotyczącego statusu i finansowania partii politycznych na szczeblu europejskim w zastosowaniu drugiego ustępu artykułu 191 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (7);

| 1.1.17 | jest zadowolony ze wzrostu liczby petycji kierowanych do Parlamentu Europejskiego i do Rzecznika Praw Obywatelskich, ale martwi go duża liczba przypadków niedopuszczalności tych petycji, oraz to, że nie można im w związku z tym nadać żadnego biegu. |
| --- | --- |

1.1.17

jest zadowolony ze wzrostu liczby petycji kierowanych do Parlamentu Europejskiego i do Rzecznika Praw Obywatelskich, ale martwi go duża liczba przypadków niedopuszczalności tych petycji, oraz to, że nie można im w związku z tym nadać żadnego biegu.

1.2   Uwagi dotyczące Agencji Praw Podstawowych

| 1.2.1 | pragnie wyrazić swoją opinię w sprawie zakresu działania, zadań, zasięgu geograficznego i struktury tego nowego organu, którego celem jest nie tylko ochrona, ale również wspieranie praw podstawowych w przypadku wszystkich obywateli obecnych lub przyszłych państw członkowskich Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.2.1

pragnie wyrazić swoją opinię w sprawie zakresu działania, zadań, zasięgu geograficznego i struktury tego nowego organu, którego celem jest nie tylko ochrona, ale również wspieranie praw podstawowych w przypadku wszystkich obywateli obecnych lub przyszłych państw członkowskich Unii Europejskiej;

| 1.2.2 | uważa, że Agencja powinna zostać wyposażona w środki materialne i intelektualne wystarczające do pełnienia jej zadań w pełni niezależnie; |
| --- | --- |

1.2.2

uważa, że Agencja powinna zostać wyposażona w środki materialne i intelektualne wystarczające do pełnienia jej zadań w pełni niezależnie;

| 1.2.3 | uważa, że zakres działalności Agencji powinien dotyczyć stosowania prawa UE, Karty Praw Podstawowych włączonej do Traktatu Konstytucyjnego oraz zawartych tam postanowień dotyczących jej wprowadzania w życie, w celu ochrony i wspierania praw związanych z obywatelstwem europejskim; |
| --- | --- |

1.2.3

uważa, że zakres działalności Agencji powinien dotyczyć stosowania prawa UE, Karty Praw Podstawowych włączonej do Traktatu Konstytucyjnego oraz zawartych tam postanowień dotyczących jej wprowadzania w życie, w celu ochrony i wspierania praw związanych z obywatelstwem europejskim;

| 1.2.4 | pragnie, aby objął on wszystkie formy dyskryminacji wymienione w Karcie, a w szczególności te dotyczące mniejszości narodowych i podkreśla, że należy być szczególnie czujnym co do sytuacji, w których stale dochodzi do pogwałcania praw podstawowych; |
| --- | --- |

1.2.4

pragnie, aby objął on wszystkie formy dyskryminacji wymienione w Karcie, a w szczególności te dotyczące mniejszości narodowych i podkreśla, że należy być szczególnie czujnym co do sytuacji, w których stale dochodzi do pogwałcania praw podstawowych;

| 1.2.5 | uważa, że najważniejszym zadaniem Agencji powinno pozostać gromadzenie i analiza informacji opartych na niezależnym i niezawodnym narzędziu metodologicznym oraz sieci ekspertów; |
| --- | --- |

1.2.5

uważa, że najważniejszym zadaniem Agencji powinno pozostać gromadzenie i analiza informacji opartych na niezależnym i niezawodnym narzędziu metodologicznym oraz sieci ekspertów;

| 1.2.6 | jest zdania, że, jak to zostało zaproponowane, Agencja powinna zostać wyposażona w uprawnienia formułowania zaleceń zarówno negatywnych jak i pozytywnych przeznaczonych dla instytucji Unii i związanych z ich odpowiedzialnością ustawodawczą i sądowniczą; |
| --- | --- |

1.2.6

jest zdania, że, jak to zostało zaproponowane, Agencja powinna zostać wyposażona w uprawnienia formułowania zaleceń zarówno negatywnych jak i pozytywnych przeznaczonych dla instytucji Unii i związanych z ich odpowiedzialnością ustawodawczą i sądowniczą;

| 1.2.7 | uważa za konieczne, aby Agencja stała się pewnego rodzaju „siecią sieci” o kompetencjach poziomych, będącą w stanie rozwinąć kulturę praw podstawowych, tak w Unii Europejskiej, jak i w Państwach Członkowskich i w ich wspólnotach regionalnych i lokalnych, oraz że powinien jej od tej pory podlegać każdy organ utworzony w celu ochrony szczególnych aspektów praw podstawowych, jak na przykład Instytut Równości Płci; |
| --- | --- |

1.2.7

uważa za konieczne, aby Agencja stała się pewnego rodzaju „siecią sieci” o kompetencjach poziomych, będącą w stanie rozwinąć kulturę praw podstawowych, tak w Unii Europejskiej, jak i w Państwach Członkowskich i w ich wspólnotach regionalnych i lokalnych, oraz że powinien jej od tej pory podlegać każdy organ utworzony w celu ochrony szczególnych aspektów praw podstawowych, jak na przykład Instytut Równości Płci;

| 1.2.8 | uważa, że zakres analiz Agencji powinien być ograniczony do terytorium Państw Członkowskich Unii oraz do terytorium państw kandydujących i stowarzyszonych, ponieważ rozszerzenie go na państwa trzecie, domenę wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, będzie prowadzić do rozmycia jej zadań i nie wprowadzi żadnej wartości dodanej w stosunku do istniejących instrumentów międzynarodowych, w szczególności ONZ-owskich; |
| --- | --- |

1.2.8

uważa, że zakres analiz Agencji powinien być ograniczony do terytorium Państw Członkowskich Unii oraz do terytorium państw kandydujących i stowarzyszonych, ponieważ rozszerzenie go na państwa trzecie, domenę wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, będzie prowadzić do rozmycia jej zadań i nie wprowadzi żadnej wartości dodanej w stosunku do istniejących instrumentów międzynarodowych, w szczególności ONZ-owskich;

| 1.2.9 | przypomina jednak o tym, że Agencja powinna mieć program pracy ustalający priorytety, które będą gwarancją skuteczności; |
| --- | --- |

1.2.9

przypomina jednak o tym, że Agencja powinna mieć program pracy ustalający priorytety, które będą gwarancją skuteczności;

| 1.2.10 | wspiera propozycję polegająca na tym, by Agencja współpracowała z Radą Europy i instytucjami krajowymi zajmującymi się prawami podstawowymi oraz z siecią niezależnych ekspertów, ale by nie przygotowywała sama analiz dotyczących poszczególnych krajów; |
| --- | --- |

1.2.10

wspiera propozycję polegająca na tym, by Agencja współpracowała z Radą Europy i instytucjami krajowymi zajmującymi się prawami podstawowymi oraz z siecią niezależnych ekspertów, ale by nie przygotowywała sama analiz dotyczących poszczególnych krajów;

| 1.2.11 | nie byłby przeciwny temu, by do Agencji zwrócono się o przygotowanie opracowania w ramach stosowania art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej przeniesionego do artykułu I-59 Traktatu Konstytucyjnego, to znaczy w przypadku poważnego i utrzymującego się naruszenia przez Państwo Członkowskie zasad, na których opiera się Unia Europejska, o ile o takie opracowanie wystąpiłyby wyraźnie Rada, Parlament Europejski lub Komisja Europejska, a nie byłoby ono inicjatywą Agencji. |
| --- | --- |

1.2.11

nie byłby przeciwny temu, by do Agencji zwrócono się o przygotowanie opracowania w ramach stosowania art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej przeniesionego do artykułu I-59 Traktatu Konstytucyjnego, to znaczy w przypadku poważnego i utrzymującego się naruszenia przez Państwo Członkowskie zasad, na których opiera się Unia Europejska, o ile o takie opracowanie wystąpiłyby wyraźnie Rada, Parlament Europejski lub Komisja Europejska, a nie byłoby ono inicjatywą Agencji.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

2.1   Odnośnie obywatelstwa europejskiego

| 2.1.1 | zaleca włączenie Karty Praw Podstawowych w kampanię informacyjną związaną z Traktatem Konstytucyjnym oraz włączenie do tego działania wspólnot regionalnych i lokalnych, które są w stanie dotrzeć do wszystkich obywateli i są odpowiedzialne za stosowanie na co dzień praw wpisanych w Karcie; |
| --- | --- |

2.1.1

zaleca włączenie Karty Praw Podstawowych w kampanię informacyjną związaną z Traktatem Konstytucyjnym oraz włączenie do tego działania wspólnot regionalnych i lokalnych, które są w stanie dotrzeć do wszystkich obywateli i są odpowiedzialne za stosowanie na co dzień praw wpisanych w Karcie;

| 2.1.2 | sugeruje włączenie władz regionalnych i lokalnych w sprawy związane ze swobodnym przemieszczaniem się obywateli Europy w celu ułatwienia ich integracji w Państwie Członkowskim, w którym mieszkają; |
| --- | --- |

2.1.2

sugeruje włączenie władz regionalnych i lokalnych w sprawy związane ze swobodnym przemieszczaniem się obywateli Europy w celu ułatwienia ich integracji w Państwie Członkowskim, w którym mieszkają;

| 2.1.3 | proponuje wspieranie praw ekonomicznych i społecznych obywateli europejskich w celu osiągnięcia harmonizacji tych praw na całym terytorium Unii i czuwanie wraz z władzami regionalnymi i lokalnymi nad zapobieganiem wszelkim formom dyskryminacji; |
| --- | --- |

2.1.3

proponuje wspieranie praw ekonomicznych i społecznych obywateli europejskich w celu osiągnięcia harmonizacji tych praw na całym terytorium Unii i czuwanie wraz z władzami regionalnymi i lokalnymi nad zapobieganiem wszelkim formom dyskryminacji;

| 2.1.4 | zachęca do zapobiegania, przy jego pomocy, trudnościom wynikającym z ustanowienia prawa niezależnego pobytu w przypadku członków rodziny obywatela Unii Europejskiej mieszkającego w innym Państwie Członkowskim, w związku z jego wyjazdem, jego zgonem lub separacją małżonków, w przypadku przede wszystkim ochrony społecznej i prawa do pracy członków tej rodziny; |
| --- | --- |

2.1.4

zachęca do zapobiegania, przy jego pomocy, trudnościom wynikającym z ustanowienia prawa niezależnego pobytu w przypadku członków rodziny obywatela Unii Europejskiej mieszkającego w innym Państwie Członkowskim, w związku z jego wyjazdem, jego zgonem lub separacją małżonków, w przypadku przede wszystkim ochrony społecznej i prawa do pracy członków tej rodziny;

| 2.1.5 | zwraca się również o włączenie przedstawicieli gmin w przygotowywanie tekstu europejskiego dotyczącego uproszczenia procedur stosowanych w przypadku repatriacji zwłok obywateli wspólnoty zmarłych w innym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

2.1.5

zwraca się również o włączenie przedstawicieli gmin w przygotowywanie tekstu europejskiego dotyczącego uproszczenia procedur stosowanych w przypadku repatriacji zwłok obywateli wspólnoty zmarłych w innym Państwie Członkowskim;

| 2.1.6 | proponuje opracowanie zalecenia mającego na celu wspieranie wychowania na rzecz obywatelstwa europejskiego w środowisku szkolnym, przy czym działaniem tym powinna kierować Komisja Europejska, a Komitet Regionów powinien być w nie włączony w charakterze przedstawiciela wspólnot posiadających uprawnienia w dziedzinie edukacji; |
| --- | --- |

2.1.6

proponuje opracowanie zalecenia mającego na celu wspieranie wychowania na rzecz obywatelstwa europejskiego w środowisku szkolnym, przy czym działaniem tym powinna kierować Komisja Europejska, a Komitet Regionów powinien być w nie włączony w charakterze przedstawiciela wspólnot posiadających uprawnienia w dziedzinie edukacji;

| 2.1.7 | zaleca, by inicjatywy w rodzaju „Europejskiego roku edukacji obywatelskiej” otrzymywały odpowiednie środki budżetowe pozwalające na rozwój działań tak w skali europejskiej, jak również regionalnej i lokalnej; |
| --- | --- |

2.1.7

zaleca, by inicjatywy w rodzaju „Europejskiego roku edukacji obywatelskiej” otrzymywały odpowiednie środki budżetowe pozwalające na rozwój działań tak w skali europejskiej, jak również regionalnej i lokalnej;

| 2.1.8 | zaleca rozszerzenie praw politycznych obywateli europejskich przez podjęcie rozważań nad możliwością wyposażenia obywateli wspólnoty w prawo głosowania i bierne prawo wyborcze w wyborach regionalnych i krajowych na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkują; |
| --- | --- |

2.1.8

zaleca rozszerzenie praw politycznych obywateli europejskich przez podjęcie rozważań nad możliwością wyposażenia obywateli wspólnoty w prawo głosowania i bierne prawo wyborcze w wyborach regionalnych i krajowych na terytorium Państwa Członkowskiego, w którym zamieszkują;

| 2.1.9 | zaleca, aby nie przyznawać automatycznie obywatelom umawiających się stron krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego prawa głosowania i biernego prawa wyborczego w wyborach lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym oni zamieszkują; |
| --- | --- |

2.1.9

zaleca, aby nie przyznawać automatycznie obywatelom umawiających się stron krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego prawa głosowania i biernego prawa wyborczego w wyborach lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym oni zamieszkują;

| 2.1.10 | proponuje sformalizowanie procedur umożliwiających Parlamentowi Europejskiemu lub Rzecznikowi Praw Obywatelskich, do których zwrócono się niewłaściwie z petycją lub skargą, o odsyłanie takich skarg do danych władz (na przykład krajowy rzecznik praw obywatelskich, tam gdzie on jest, bądź bezpośrednio do władz regionalnych i lokalnych). |
| --- | --- |

2.1.10

proponuje sformalizowanie procedur umożliwiających Parlamentowi Europejskiemu lub Rzecznikowi Praw Obywatelskich, do których zwrócono się niewłaściwie z petycją lub skargą, o odsyłanie takich skarg do danych władz (na przykład krajowy rzecznik praw obywatelskich, tam gdzie on jest, bądź bezpośrednio do władz regionalnych i lokalnych).

2.2   Odnośnie Agencji Praw Podstawowych

| 2.2.1 | zaleca, aby przyszła Agencja Praw Podstawowych została wyposażona w środki materialne i intelektualne mające na celu zapewnienie jej skuteczności i niezależności; |
| --- | --- |

2.2.1

zaleca, aby przyszła Agencja Praw Podstawowych została wyposażona w środki materialne i intelektualne mające na celu zapewnienie jej skuteczności i niezależności;

| 2.2.2 | proponuje ograniczenie zakresu działania Agencji do stosowania praw podstawowych wpisanych w Karcie i zgodnie z trybem przewidzianym artykułem II-112 Traktatu Konstytucyjnego; |
| --- | --- |

2.2.2

proponuje ograniczenie zakresu działania Agencji do stosowania praw podstawowych wpisanych w Karcie i zgodnie z trybem przewidzianym artykułem II-112 Traktatu Konstytucyjnego;

| 2.2.3 | proponuje, z jednej strony, aby Agencja była traktowana jako „sieć sieci” zdolna do rozwinięcia aktywnej kultury praw podstawowych, tak w Unii Europejskiej, jak i w państwach członkowskich i w ich wspólnotach regionalnych i lokalnych, oraz aby podlegał jej każdy organ utworzony w celu ochrony szczególnych aspektów praw podstawowych; z drugiej strony, proponuje taką strukturę Agencji, która odpowiadałaby różnym aspektom praw podstawowych, oraz wyposażenie jej w roczny lub wieloroczny plan działań zapewniający jej skuteczność; |
| --- | --- |

2.2.3

proponuje, z jednej strony, aby Agencja była traktowana jako „sieć sieci” zdolna do rozwinięcia aktywnej kultury praw podstawowych, tak w Unii Europejskiej, jak i w państwach członkowskich i w ich wspólnotach regionalnych i lokalnych, oraz aby podlegał jej każdy organ utworzony w celu ochrony szczególnych aspektów praw podstawowych; z drugiej strony, proponuje taką strukturę Agencji, która odpowiadałaby różnym aspektom praw podstawowych, oraz wyposażenie jej w roczny lub wieloroczny plan działań zapewniający jej skuteczność;

| 2.2.4 | wnioskuje, aby dodatkowo, oprócz pełnienia roli niezależnego i niezawodnego narzędzia gromadzenia i analizy informacji oraz w celu formułowania zaleceń dla Instytucji Unii, w tym Trybunału Sprawiedliwości, Agencja została włączona w realizację polityki edukacyjnej i komunikacyjnej związanej z prawami podstawowymi; |
| --- | --- |

2.2.4

wnioskuje, aby dodatkowo, oprócz pełnienia roli niezależnego i niezawodnego narzędzia gromadzenia i analizy informacji oraz w celu formułowania zaleceń dla Instytucji Unii, w tym Trybunału Sprawiedliwości, Agencja została włączona w realizację polityki edukacyjnej i komunikacyjnej związanej z prawami podstawowymi;

| 2.2.5 | sugeruje ograniczenie obszaru działania Agencji do państw członkowskich Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.2.5

sugeruje ograniczenie obszaru działania Agencji do państw członkowskich Unii Europejskiej;

| 2.2.6 | zachęca przyszłą Agencję europejską do nawiązania kontaktów, z jednej strony, z Radą Europy, instytucjami rządowymi i organizacjami pozarządowymi zajmującymi się stosowaniem praw podstawowych oraz z siecią niezależnych ekspertów, ale także, z drugiej strony, ze wspólnotami regionalnymi i lokalnymi, które mogłyby poprzez swoje specyficzne podejście wnieść w jej prace użyteczny wkład; zachęca ją również do przedstawiania corocznego raportu na temat sytuacji praw podstawowych w UE; |
| --- | --- |

2.2.6

zachęca przyszłą Agencję europejską do nawiązania kontaktów, z jednej strony, z Radą Europy, instytucjami rządowymi i organizacjami pozarządowymi zajmującymi się stosowaniem praw podstawowych oraz z siecią niezależnych ekspertów, ale także, z drugiej strony, ze wspólnotami regionalnymi i lokalnymi, które mogłyby poprzez swoje specyficzne podejście wnieść w jej prace użyteczny wkład; zachęca ją również do przedstawiania corocznego raportu na temat sytuacji praw podstawowych w UE;

| 2.2.7 | proponuje aby jej działanie zostało zastrzeżone z tytułu art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, przeniesionego do art. I-59 Traktatu Konstytucyjnego, w przypadku wyraźnego wniosku Rady, Parlamentu Europejskiego lub Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

2.2.7

proponuje aby jej działanie zostało zastrzeżone z tytułu art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, przeniesionego do art. I-59 Traktatu Konstytucyjnego, w przypadku wyraźnego wniosku Rady, Parlamentu Europejskiego lub Komisji Europejskiej;

| 2.2.8 | wnioskuje, aby przewidziano udział przedstawiciela wspólnot regionalnych i lokalnych w zarządzie przyszłej Agencji europejskiej. |
| --- | --- |

2.2.8

wnioskuje, aby przewidziano udział przedstawiciela wspólnot regionalnych i lokalnych w zarządzie przyszłej Agencji europejskiej.

Bruksela, 6 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 156 z 6.6.2000, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 22 z 24.1.2001, s. 1.

2

(3)  Dz.U. C 144 z 16.5.2001, s. 42.

3

(4)  Dz.U. C 192 z 12.8.2002, s. 17.

4

(5)  Dz.U. C 73 z 26.03.2003, s. 64.

5

(6)  Dz.U. C 73 z 26.03.2003, s. 46.

6

(7)  Artykuł 191 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską zmieniony Traktatem Nicejskim stanowi: „Partie polityczne na szczeblu europejskim stanowią ważny czynnik integracji w obrębie Unii Europejskiej. Przyczyniają się one do kształtowania świadomości europejskiej i wyrażania woli politycznej obywateli Unii”. Postanowienia te zostały przeniesione do artykułu I-46 ust. 4 Traktatu Konstytucyjnego.

7

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/11

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zalecenia Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE

(2006/C 31/03)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE” (COM(2004) 656 wersja ostateczna);

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 29 listopada 2004 r. o zasięgnięciu jego opinii zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

uwzględniając decyzję swojego Prezydium z dnia 28 września 2004 r. o powierzeniu Komisji ds. Stosunków Zewnętrznych sporządzenia opinii w sprawie strategii Komisji Europejskiej dotyczącej postępów poczynionych w procesie rozszerzenia;

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 17 grudnia 2004 r., ustalające datę rozpoczęcia negocjacji w sprawie przystąpienia Turcji na 3 października 2005 r.; konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19-20 czerwca 2003 r.; konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej w Kopenhadze w dniach 12-13 grudnia 2002 r. oraz konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej w Helsinkach w dniach 10-11 grudnia 1999 r.;

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego w sprawie raportu okresowego oraz zalecenie Komisji Europejskiej dotyczące postępów Turcji na drodze do członkostwa w UE (COM(2004) 656 wersja ostateczna), A6-0063/2004 końcowy;

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie otwarcia negocjacji akcesyjnych z Turcją (CdR 476/2004);

uwzględniając konkluzje z konferencji tureckich lokalnych władz samorządowych i Komisji ds. Stosunków Zewnętrznych z dnia 11 października 2004 r. w Ankarze, tzw. Deklarację ankarską (CdR 477/2004);

uwzględniając Europejską Kartę Samorządu Terytorialnego, którą Turcja ratyfikowała w 1992 roku;

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 495/2004 rev. 1) przyjęty w dniu 26 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Stosunków Zewnętrznych (sprawozdawca: Helena LUND, radna gminy Farum, DK/PES);

uwzględniając chęć wyrażenia opinii z perspektywy lokalnej i regionalnej w sprawie postępów Turcji na drodze do przystąpienia;

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1. | Decyzja Rady o rozpoczęciu negocjacji w dniu 3 października 2005 roku otworzyła przed Turcją europejskie perspektywy na przyszłość, jednakże potrzebny jest dalszy znaczący postęp. Cele i wyniki negocjacji muszą pozostawać otwartym zagadnieniem. |
| --- | --- |

1.

Decyzja Rady o rozpoczęciu negocjacji w dniu 3 października 2005 roku otworzyła przed Turcją europejskie perspektywy na przyszłość, jednakże potrzebny jest dalszy znaczący postęp. Cele i wyniki negocjacji muszą pozostawać otwartym zagadnieniem.

| 2. | Turcja przeżywa obecnie czas radykalnych zmian, rozciągających się również na sferę wartości. Dzięki temu mogłaby ona stać się ważnym wzorem dla krajów Bliskiego Wschodu, krajem w przeważającej mierze muzułmańskim, w którym urzeczywistniane są takie podstawowe wartości, jak wolność, demokracja, poszanowanie dla praw człowieka, podstawowe wolności i państwo prawa. |
| --- | --- |

2.

Turcja przeżywa obecnie czas radykalnych zmian, rozciągających się również na sferę wartości. Dzięki temu mogłaby ona stać się ważnym wzorem dla krajów Bliskiego Wschodu, krajem w przeważającej mierze muzułmańskim, w którym urzeczywistniane są takie podstawowe wartości, jak wolność, demokracja, poszanowanie dla praw człowieka, podstawowe wolności i państwo prawa.

| 3. | Władze tureckie zniosły karę śmierci, wprowadziły politykę „zero tolerancji” wobec tortur, zniosły różnorodne ograniczenia wolności poglądów i zgromadzeń, jak również ograniczenia swobody religijnej, a wszystkim tureckim obywatelom, w tym obywatelom pochodzenia kurdyjskiego, przyznano pewne prawa kulturalne. Ponadto podjęto kroki mające na celu zwalczenie korupcji w aparacie administracyjnym. Wysiłki te należy zwiększyć na wszystkich szczeblach władzy i administracji. Nie do przyjęcia jest również jakakolwiek przemoc fizyczna i psychiczna wobec kobiet. |
| --- | --- |

3.

Władze tureckie zniosły karę śmierci, wprowadziły politykę „zero tolerancji” wobec tortur, zniosły różnorodne ograniczenia wolności poglądów i zgromadzeń, jak również ograniczenia swobody religijnej, a wszystkim tureckim obywatelom, w tym obywatelom pochodzenia kurdyjskiego, przyznano pewne prawa kulturalne. Ponadto podjęto kroki mające na celu zwalczenie korupcji w aparacie administracyjnym. Wysiłki te należy zwiększyć na wszystkich szczeblach władzy i administracji. Nie do przyjęcia jest również jakakolwiek przemoc fizyczna i psychiczna wobec kobiet.

| 4. | Turcja jest państwem centralistycznym, w którym wybieranym przedstawicielom na poziomie lokalnym i regionalnym przysługują jedynie niewielkie uprawnienia. Ponadto państwo może, poprzez rozległe i umocowane w ustawodawstwie instrumentarium, kontrolować lokalne władze samorządowe. W wielu dziedzinach mianowany przez państwo urzędnik, w tym gubernator, ma więcej władzy niż przedstawiciele narodu wybierani na szczeblu lokalnym i regionalnym. Nadzór administracyjny nad lokalnymi władzami samorządowymi sprawuje minister spraw wewnętrznych i gubernatorzy 81 prowincji. |
| --- | --- |

4.

Turcja jest państwem centralistycznym, w którym wybieranym przedstawicielom na poziomie lokalnym i regionalnym przysługują jedynie niewielkie uprawnienia. Ponadto państwo może, poprzez rozległe i umocowane w ustawodawstwie instrumentarium, kontrolować lokalne władze samorządowe. W wielu dziedzinach mianowany przez państwo urzędnik, w tym gubernator, ma więcej władzy niż przedstawiciele narodu wybierani na szczeblu lokalnym i regionalnym. Nadzór administracyjny nad lokalnymi władzami samorządowymi sprawuje minister spraw wewnętrznych i gubernatorzy 81 prowincji.

| 5. | Komisja zaproponowała strategię opartą na trzech filarach. W pierwszym filarze chodzi o współpracę mającą na celu wzmocnienie oraz wsparcie procesu reform w Turcji, zwłaszcza jeśli chodzi o trwałe wypełnienie politycznych aspektów kryteriów kopenhaskich. Drugi filar obejmuje szczególne wymagania dotyczące przebiegu negocjacji w sprawie przystąpienia Turcji. Do trzeciego filaru zalicza się poszerzony dialog polityczno-kulturowy pomiędzy Państwami Członkowskimi UE a Turcją. Pomoc i wsparcie przy budowaniu tureckiego społeczeństwa obywatelskiego muszą być postrzegane jako ważny element w ramach ewentualnego przystąpienia Turcji. |
| --- | --- |

5.

Komisja zaproponowała strategię opartą na trzech filarach. W pierwszym filarze chodzi o współpracę mającą na celu wzmocnienie oraz wsparcie procesu reform w Turcji, zwłaszcza jeśli chodzi o trwałe wypełnienie politycznych aspektów kryteriów kopenhaskich. Drugi filar obejmuje szczególne wymagania dotyczące przebiegu negocjacji w sprawie przystąpienia Turcji. Do trzeciego filaru zalicza się poszerzony dialog polityczno-kulturowy pomiędzy Państwami Członkowskimi UE a Turcją. Pomoc i wsparcie przy budowaniu tureckiego społeczeństwa obywatelskiego muszą być postrzegane jako ważny element w ramach ewentualnego przystąpienia Turcji.

| 6. | Komitet koncentruje się na tych dziedzinach, które leżą w zakresie kompetencji regionalnych i lokalnych władz terytorialnych; aktywny udział KR-u powinien dotyczyć zagadnień praktycznych, które mogą zostać rozwiązane w ramach konkretnej współpracy pomiędzy lokalnymi i regionalnymi partnerami w UE i Turcji. Tutaj użyteczne mogłyby się okazać doświadczenia zdobyte w odniesieniu do projektów twinningowych i projektów budowy potencjału administracyjnego, |
| --- | --- |

6.

Komitet koncentruje się na tych dziedzinach, które leżą w zakresie kompetencji regionalnych i lokalnych władz terytorialnych; aktywny udział KR-u powinien dotyczyć zagadnień praktycznych, które mogą zostać rozwiązane w ramach konkretnej współpracy pomiędzy lokalnymi i regionalnymi partnerami w UE i Turcji. Tutaj użyteczne mogłyby się okazać doświadczenia zdobyte w odniesieniu do projektów twinningowych i projektów budowy potencjału administracyjnego,

na 60. sesji plenarnej w dniach 6 i 7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 6 lipca) przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 1.1 | podkreśla, że Turcję obowiązywać będą te same kryteria przystąpienia, co inne kraje kandydujące i z zadowoleniem przyjmuje reformy przeprowadzone w minionych latach przez rząd turecki. Reformy te przyczyniły się do spełnienia w dostatecznym stopniu kryteriów kopenhaskich, TYM SAMYM umożliwiły decyzję o OTWARCIU NEGOCJACJI W SPRAWIE PRZYSTĄPIENIA TURCJI DO UE. |
| --- | --- |

1.1

podkreśla, że Turcję obowiązywać będą te same kryteria przystąpienia, co inne kraje kandydujące i z zadowoleniem przyjmuje reformy przeprowadzone w minionych latach przez rząd turecki. Reformy te przyczyniły się do spełnienia w dostatecznym stopniu kryteriów kopenhaskich, TYM SAMYM umożliwiły decyzję o OTWARCIU NEGOCJACJI W SPRAWIE PRZYSTĄPIENIA TURCJI DO UE.

| 1.2 | przyznaje, że w ostatnich latach, a zwłaszcza po wyborach w roku 2002, Turcja przeprowadziła więcej reform niż w poprzednich dziesięcioleciach. Parlament turecki przyjął liczne pakiety reform, m.in. plan działania związany z reformą administracyjną, jak również wiele ustaw, dekretów i zarządzeń mających na celu wdrożenie tych reform. Zauważa jednak, że niektóre z nich nie mogły wejść w życie, ponieważ prezydent zgłosił wobec nich weto; |
| --- | --- |

1.2

przyznaje, że w ostatnich latach, a zwłaszcza po wyborach w roku 2002, Turcja przeprowadziła więcej reform niż w poprzednich dziesięcioleciach. Parlament turecki przyjął liczne pakiety reform, m.in. plan działania związany z reformą administracyjną, jak również wiele ustaw, dekretów i zarządzeń mających na celu wdrożenie tych reform. Zauważa jednak, że niektóre z nich nie mogły wejść w życie, ponieważ prezydent zgłosił wobec nich weto;

| 1.3 | przyznaje, że Turcja poczyniła znaczne postępy w sferze reform politycznych, wprowadzając między innymi daleko idące zmiany konstytucji i prawa, które doprowadziły do reorganizacji systemu politycznego i prawnego; |
| --- | --- |

1.3

przyznaje, że Turcja poczyniła znaczne postępy w sferze reform politycznych, wprowadzając między innymi daleko idące zmiany konstytucji i prawa, które doprowadziły do reorganizacji systemu politycznego i prawnego;

| 1.4 | zwraca jednak uwagę, że nie przyjęto jeszcze wszystkich aktów prawnych; |
| --- | --- |

1.4

zwraca jednak uwagę, że nie przyjęto jeszcze wszystkich aktów prawnych;

| 1.5 | podkreśla, że Turcja powinna zadbać jeszcze o to, by planowane ustawodawstwo faktycznie wchodziło w życie i było przede wszystkim odpowiednio wdrażane oraz by naruszenia praw człowieka były skutecznie ścigane. Republika Cypru musi przed rozpoczęciem negocjacji zostać uznana przez Turcję zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego. |
| --- | --- |

1.5

podkreśla, że Turcja powinna zadbać jeszcze o to, by planowane ustawodawstwo faktycznie wchodziło w życie i było przede wszystkim odpowiednio wdrażane oraz by naruszenia praw człowieka były skutecznie ścigane. Republika Cypru musi przed rozpoczęciem negocjacji zostać uznana przez Turcję zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego.

| 1.6 | zwraca uwagę, że Turcja jest krajem o dużych rozbieżnościach między regionami, co stanowi dodatkowe wyzwanie dla zapewnienia korzystnego rozwoju całego kraju; |
| --- | --- |

1.6

zwraca uwagę, że Turcja jest krajem o dużych rozbieżnościach między regionami, co stanowi dodatkowe wyzwanie dla zapewnienia korzystnego rozwoju całego kraju;

| 1.7 | uważa, że po przeprowadzeniu odpowiednich konsultacji z organizacjami samorządu terytorialnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego należy jak najszybciej przyjąć pakiet reform dotyczących sektora publicznego; |
| --- | --- |

1.7

uważa, że po przeprowadzeniu odpowiednich konsultacji z organizacjami samorządu terytorialnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego należy jak najszybciej przyjąć pakiet reform dotyczących sektora publicznego;

| 1.8 | oświadcza, że chciałby konstruktywnie przyczynić się do wdrożenia trójfilarowej strategii Komisji, a zwłaszcza trzeciego filaru, którego celem jest poszerzony dialog polityczno-kulturowy pomiędzy Państwami Członkowskimi UE a Turcją. Społeczeństwo obywatelskie oraz władze lokalne i regionalne powinny odgrywać w nim ważną rolę, stąd tak niezbędne jest, aby Komisja ten dialog wyeksponowała, podejmując konkretne działania na rzecz jego skuteczności; |
| --- | --- |

1.8

oświadcza, że chciałby konstruktywnie przyczynić się do wdrożenia trójfilarowej strategii Komisji, a zwłaszcza trzeciego filaru, którego celem jest poszerzony dialog polityczno-kulturowy pomiędzy Państwami Członkowskimi UE a Turcją. Społeczeństwo obywatelskie oraz władze lokalne i regionalne powinny odgrywać w nim ważną rolę, stąd tak niezbędne jest, aby Komisja ten dialog wyeksponowała, podejmując konkretne działania na rzecz jego skuteczności;

| 1.9 | z zadowoleniem przyjmuje zwiększony udział społeczeństwa obywatelskiego w życiu społecznym oraz podkreśla konieczność wspierania dalszego rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, co obejmuje także prawo do zgromadzeń; |
| --- | --- |

1.9

z zadowoleniem przyjmuje zwiększony udział społeczeństwa obywatelskiego w życiu społecznym oraz podkreśla konieczność wspierania dalszego rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, co obejmuje także prawo do zgromadzeń;

| 1.10 | uważa, że pogłębienie współpracy oraz wymiany informacji i najlepszych praktyk na poziomie lokalnym i regionalnym sprzyja demokracji i rozwojowi społeczno-gospodarczemu; |
| --- | --- |

1.10

uważa, że pogłębienie współpracy oraz wymiany informacji i najlepszych praktyk na poziomie lokalnym i regionalnym sprzyja demokracji i rozwojowi społeczno-gospodarczemu;

| 1.11 | wskazuje na następujące dziedziny, w których lokalne i regionalne władze terytorialne mogą przyczynić się do przygotowania Turcji do przystąpienia do UE:






  a. | podnoszenie kwalifikacji i organizacja administracji publicznej, szczególnie regionalnej i lokalnej; |
| --- | --- | --- |

1.11

wskazuje na następujące dziedziny, w których lokalne i regionalne władze terytorialne mogą przyczynić się do przygotowania Turcji do przystąpienia do UE:

a.

podnoszenie kwalifikacji i organizacja administracji publicznej, szczególnie regionalnej i lokalnej;

| b. | zarządzanie administracyjne służbami publicznymi; |
| --- | --- |

b.

zarządzanie administracyjne służbami publicznymi;

| c. | rozwój regionalny i zagospodarowanie przestrzenne; |
| --- | --- |

c.

rozwój regionalny i zagospodarowanie przestrzenne;

| d. | planowanie miast; |
| --- | --- |

d.

planowanie miast;

| e. | rolnictwo, rybołówstwo i rozwój obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

e.

rolnictwo, rybołówstwo i rozwój obszarów wiejskich;

| f. | środowisko naturalne, zarządzanie zasobami naturalnymi oraz ochrona cywilna; |
| --- | --- |

f.

środowisko naturalne, zarządzanie zasobami naturalnymi oraz ochrona cywilna;

| g. | subregionalny wymiar transportu i energii; |
| --- | --- |

g.

subregionalny wymiar transportu i energii;

| h. | działania promujące sektor MŚP; |
| --- | --- |

h.

działania promujące sektor MŚP;

| i. | działania na rzecz zatrudnienia; |
| --- | --- |

i.

działania na rzecz zatrudnienia;

| j. | działania na rzecz równości szans oraz polityka znosząca wszelkie formy dyskryminacji ze względu na płeć jak i na pochodzenie etniczne;. |
| --- | --- |

j.

działania na rzecz równości szans oraz polityka znosząca wszelkie formy dyskryminacji ze względu na płeć jak i na pochodzenie etniczne;.

| k. | inicjatywy w dziedzinie kultury i sportu; |
| --- | --- |

k.

inicjatywy w dziedzinie kultury i sportu;

| l. | działania na rzecz ochrony i promowania dziedzictwa kulturowego; |
| --- | --- |

l.

działania na rzecz ochrony i promowania dziedzictwa kulturowego;

| m. | działania na rzecz zbliżenia społecznego; |
| --- | --- |

m.

działania na rzecz zbliżenia społecznego;

| n. | edukacja i kształcenie zawodowe; |
| --- | --- |

n.

edukacja i kształcenie zawodowe;

| o. | opieka zdrowotna i ochrona społeczna; |
| --- | --- |

o.

opieka zdrowotna i ochrona społeczna;

| p. | zarządzanie migracją, polityka przyjmowania i integrowania imigrantów; |
| --- | --- |

p.

zarządzanie migracją, polityka przyjmowania i integrowania imigrantów;

| q. | mieszkalnictwo; |
| --- | --- |

q.

mieszkalnictwo;

| r. | działania na rzecz bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

r.

działania na rzecz bezpieczeństwa;

| s. | procedury dotyczące przetargów publicznych; |
| --- | --- |

s.

procedury dotyczące przetargów publicznych;

| t. | demokracja na szczeblu lokalnym i zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego; |
| --- | --- |

t.

demokracja na szczeblu lokalnym i zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego;

| 1.12 | zwraca uwagę na fakt, że wzmocnienie rozwoju lokalnego i regionalnego ma ogromne znaczenie dla wspierania postępu gospodarczego i społecznego wszystkich obszarów Turcji i z tego punktu widzenia uważa, że należy promować i pobudzać proces przekazywania kompetencji państwowych samorządom terytorialnym; |
| --- | --- |

1.12

zwraca uwagę na fakt, że wzmocnienie rozwoju lokalnego i regionalnego ma ogromne znaczenie dla wspierania postępu gospodarczego i społecznego wszystkich obszarów Turcji i z tego punktu widzenia uważa, że należy promować i pobudzać proces przekazywania kompetencji państwowych samorządom terytorialnym;

| 1.13 | podkreśla potrzebę zaangażowania samorządu terytorialnego na jak najwcześniejszym etapie procesu przystąpienia oraz objęcia wysokim priorytetem kwestii związanych z ochroną środowiska naturalnego, jako jednej z kluczowych dziedzin dorobku prawnego UE, która ma duże znaczenie na szczeblu regionalnym i lokalnym; zauważa, że osiągnięto pewne postępy w zakresie ochrony środowiska, a także rozbudowano zdolności administracyjne, jednak, mając szczególnie na uwadze lepszą koordynację zaangażowanych organów administracji, konieczne jest kontynuowanie tego procesu; |
| --- | --- |

1.13

podkreśla potrzebę zaangażowania samorządu terytorialnego na jak najwcześniejszym etapie procesu przystąpienia oraz objęcia wysokim priorytetem kwestii związanych z ochroną środowiska naturalnego, jako jednej z kluczowych dziedzin dorobku prawnego UE, która ma duże znaczenie na szczeblu regionalnym i lokalnym; zauważa, że osiągnięto pewne postępy w zakresie ochrony środowiska, a także rozbudowano zdolności administracyjne, jednak, mając szczególnie na uwadze lepszą koordynację zaangażowanych organów administracji, konieczne jest kontynuowanie tego procesu;

| 1.14 | jest zdania, że skoro znaczna część prawodawstwa UE jest wdrażana przez organy administracji lokalnej i regionalnej, to właśnie im przypada szczególnie ważna rola w związku z ewentualnym przystąpienia Turcji do UE. Poprzez ścisłą współpracę na poziomie projektów, lokalne i regionalne władze samorządowe Państw Członkowskich UE mogą wnieść wkład w realizację reform i wdrożenie dorobku prawnego Wspólnoty na szczeblu lokalnym i regionalnym; |
| --- | --- |

1.14

jest zdania, że skoro znaczna część prawodawstwa UE jest wdrażana przez organy administracji lokalnej i regionalnej, to właśnie im przypada szczególnie ważna rola w związku z ewentualnym przystąpienia Turcji do UE. Poprzez ścisłą współpracę na poziomie projektów, lokalne i regionalne władze samorządowe Państw Członkowskich UE mogą wnieść wkład w realizację reform i wdrożenie dorobku prawnego Wspólnoty na szczeblu lokalnym i regionalnym;

| 1.15 | potwierdza istnienie szczególnych wyzwań wynikających z członkostwa Turcji, odnoszących się do przyszłego funkcjonowania wspólnej polityki rolnej, polityki spójności oraz swobody przepływu pracowników; |
| --- | --- |

1.15

potwierdza istnienie szczególnych wyzwań wynikających z członkostwa Turcji, odnoszących się do przyszłego funkcjonowania wspólnej polityki rolnej, polityki spójności oraz swobody przepływu pracowników;

| 1.16 | popiera uwagi Komisji co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania, określenia planu wdrożenia oraz ram budżetowo-finansowych; |
| --- | --- |

1.16

popiera uwagi Komisji co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania, określenia planu wdrożenia oraz ram budżetowo-finansowych;

| 1.17 | pragnie, tak jak w przypadku poprzednich krajów kandydujących do członkostwa, zacieśnienia dialogu z władzami samorządowymi w Turcji; |
| --- | --- |

1.17

pragnie, tak jak w przypadku poprzednich krajów kandydujących do członkostwa, zacieśnienia dialogu z władzami samorządowymi w Turcji;

| 1.18 | podkreśla, jak ważna jest polityka „zerowej tolerancji” w stosunku do tortur i znęcania się, zagwarantowanie praw i wolności wszystkim mniejszościom, szacunek dla wszystkich religii, w tym równy status prawny wszystkich religii, absolutne potępienie dyskryminacji i przemocy wobec kobiet, jak również przestrzeganie standardów MOP w odniesieniu do pracy dzieci; |
| --- | --- |

1.18

podkreśla, jak ważna jest polityka „zerowej tolerancji” w stosunku do tortur i znęcania się, zagwarantowanie praw i wolności wszystkim mniejszościom, szacunek dla wszystkich religii, w tym równy status prawny wszystkich religii, absolutne potępienie dyskryminacji i przemocy wobec kobiet, jak również przestrzeganie standardów MOP w odniesieniu do pracy dzieci;

| 1.19 | zwraca uwagę na to, jak ważne jest wzmocnienie zdolności administracyjnej na poziomie lokalnym i regionalnym, aby można było zapewnić skuteczne wdrażanie i stosowanie prawa UE. |
| --- | --- |

1.19

zwraca uwagę na to, jak ważne jest wzmocnienie zdolności administracyjnej na poziomie lokalnym i regionalnym, aby można było zapewnić skuteczne wdrażanie i stosowanie prawa UE.

| 1.20 | uważa, że rząd Turcji jest jednoznacznie obowiązany uznać w pełni i bez zastrzeżeń wszystkie Państwa Członkowskie Unii Europejskiej oraz — bez żadnych warunków wstępnych — przestrzegać praw człowieka oraz wolności jednostki w odniesieniu do wszystkich obywateli europejskich bez wyjątku. |
| --- | --- |

1.20

uważa, że rząd Turcji jest jednoznacznie obowiązany uznać w pełni i bez zastrzeżeń wszystkie Państwa Członkowskie Unii Europejskiej oraz — bez żadnych warunków wstępnych — przestrzegać praw człowieka oraz wolności jednostki w odniesieniu do wszystkich obywateli europejskich bez wyjątku.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | wzywa Komisję do aktywnego włączenia lokalnych i regionalnych władz samorządowych we wdrażanie jej strategii trzech filarów, zwłaszcza jednak w zakresie trzeciego filaru, który powinien służyć rozwijaniu szerokiego politycznego i kulturowego dialogu pomiędzy społeczeństwami Państw Członkowskich UE i Turcji; |
| --- | --- |

2.1

wzywa Komisję do aktywnego włączenia lokalnych i regionalnych władz samorządowych we wdrażanie jej strategii trzech filarów, zwłaszcza jednak w zakresie trzeciego filaru, który powinien służyć rozwijaniu szerokiego politycznego i kulturowego dialogu pomiędzy społeczeństwami Państw Członkowskich UE i Turcji;

| 2.2 | sugeruje Komisji rozpoczęcie kampanii informacyjnej w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi na rzecz informowania obywateli UE o stosunkach z Turcją oraz wspieranie programów wymiany, które przyczynią się do wzrostu wzajemnego zrozumienia pomiędzy obywatelami UE a społeczeństwem tureckim; |
| --- | --- |

2.2

sugeruje Komisji rozpoczęcie kampanii informacyjnej w ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi na rzecz informowania obywateli UE o stosunkach z Turcją oraz wspieranie programów wymiany, które przyczynią się do wzrostu wzajemnego zrozumienia pomiędzy obywatelami UE a społeczeństwem tureckim;

| 2.3 | zachęca Komisję do korzystania z doświadczeń władz lokalnych i regionalnych z budowania demokracji na szczeblu regionalnym oraz z tworzenia lokalnej i regionalnej administracji; |
| --- | --- |

2.3

zachęca Komisję do korzystania z doświadczeń władz lokalnych i regionalnych z budowania demokracji na szczeblu regionalnym oraz z tworzenia lokalnej i regionalnej administracji;

| 2.4 | zaleca Komisji naświetlenie w następnym raporcie dotyczącym Turcji na koniec 2005 roku także roli władz lokalnych i regionalnych w Turcji, a zwłaszcza postulowanie stworzenia niezależnego szczebla poniżej poziomu narodowego, co znalazłoby wyraźne odbicie w planowaniu strategii określających priorytety rozwoju regionalnego oraz w późniejszej realizacji programów w ramach Funduszu Strukturalnego UE i innych inicjatyw na rzecz rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

2.4

zaleca Komisji naświetlenie w następnym raporcie dotyczącym Turcji na koniec 2005 roku także roli władz lokalnych i regionalnych w Turcji, a zwłaszcza postulowanie stworzenia niezależnego szczebla poniżej poziomu narodowego, co znalazłoby wyraźne odbicie w planowaniu strategii określających priorytety rozwoju regionalnego oraz w późniejszej realizacji programów w ramach Funduszu Strukturalnego UE i innych inicjatyw na rzecz rozwoju regionalnego;

| 2.5 | wzywa do powołania wspólnego komitetu konsultacyjnego składającego się reprezentantów samorządów lokalnych i regionalnych Turcji oraz z reprezentantów Komitetu Regionów, w oparciu o doświadczenia poprzednich państw kandydujących; |
| --- | --- |

2.5

wzywa do powołania wspólnego komitetu konsultacyjnego składającego się reprezentantów samorządów lokalnych i regionalnych Turcji oraz z reprezentantów Komitetu Regionów, w oparciu o doświadczenia poprzednich państw kandydujących;

| 2.6 | zaleca rządowi tureckiemu przyspieszenie reformy decentralizacji administracji publicznej, jako że jest to główny element rozwoju ekonomiczno-społecznego tego obszaru, i wdrożenie jej możliwie najszybciej, w sposób nieodwołalny i trwały; |
| --- | --- |

2.6

zaleca rządowi tureckiemu przyspieszenie reformy decentralizacji administracji publicznej, jako że jest to główny element rozwoju ekonomiczno-społecznego tego obszaru, i wdrożenie jej możliwie najszybciej, w sposób nieodwołalny i trwały;

| 2.7 | jest zdania, że właściwym władzom terytorialnym powinny zostać przyznane zasoby finansowe i ludzkie niezbędne do przeprowadzenia reform i że jednocześnie należy zwracać szczególną uwagę na gospodarczy i społeczny rozwój regionów Turcji znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; |
| --- | --- |

2.7

jest zdania, że właściwym władzom terytorialnym powinny zostać przyznane zasoby finansowe i ludzkie niezbędne do przeprowadzenia reform i że jednocześnie należy zwracać szczególną uwagę na gospodarczy i społeczny rozwój regionów Turcji znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji;

| 2.8 | jest przekonany, że fundusze strukturalne i Fundusz Spójności mogą pomóc tureckim regionom w rozwoju społeczno-gospodarczym, a zwłaszcza regionom położonym w południowo-wschodniej części kraju; |
| --- | --- |

2.8

jest przekonany, że fundusze strukturalne i Fundusz Spójności mogą pomóc tureckim regionom w rozwoju społeczno-gospodarczym, a zwłaszcza regionom położonym w południowo-wschodniej części kraju;

| 2.9 | wymaga zatem, aby podjęte zostały konkretne inicjatywy mające na celu wsparcie zdolności administracyjnych lokalnych i regionalnych władz w wykorzystywaniu środków z funduszy strukturalnych; jednocześnie prosi rząd turecki o udostępnienie wymaganych środków na współfinansowanie; |
| --- | --- |

2.9

wymaga zatem, aby podjęte zostały konkretne inicjatywy mające na celu wsparcie zdolności administracyjnych lokalnych i regionalnych władz w wykorzystywaniu środków z funduszy strukturalnych; jednocześnie prosi rząd turecki o udostępnienie wymaganych środków na współfinansowanie;

| 2.10 | zachęca, by przekazać wybieranym przedstawicielom na poziomie lokalnym i regionalnym większe uprawnienia i więcej zadań oraz by odpowiednio zwiększyć wysokość środków publicznych przeznaczonych dla władz lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

2.10

zachęca, by przekazać wybieranym przedstawicielom na poziomie lokalnym i regionalnym większe uprawnienia i więcej zadań oraz by odpowiednio zwiększyć wysokość środków publicznych przeznaczonych dla władz lokalnych i regionalnych;

| 2.11 | wzywa do ustanowienia ram prawnych dla polityki rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

2.11

wzywa do ustanowienia ram prawnych dla polityki rozwoju regionalnego;

| 2.12 | apeluje do rządu tureckiego o przyjęcie środków zaradczych, które zagwarantują, że Turcja — także na poziomie lokalnym i regionalnym — będzie w stanie wdrożyć prawo Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.12

apeluje do rządu tureckiego o przyjęcie środków zaradczych, które zagwarantują, że Turcja — także na poziomie lokalnym i regionalnym — będzie w stanie wdrożyć prawo Unii Europejskiej;

| 2.13 | wzywa Turcję do podjęcia wszelkich koniecznych działań celem wyeliminowania obaw wyrażonych w zaleceniu Komisji, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii poszanowania praw człowieka oraz pełnego korzystania z podstawowych praw i wolności przez wszystkich, w tym także przez mniejszości; |
| --- | --- |

2.13

wzywa Turcję do podjęcia wszelkich koniecznych działań celem wyeliminowania obaw wyrażonych w zaleceniu Komisji, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii poszanowania praw człowieka oraz pełnego korzystania z podstawowych praw i wolności przez wszystkich, w tym także przez mniejszości;

| 2.14 | nawołuje rząd Turcji do wspierania zasady samorządu lokalnego i regionalnego zgodnie z Kartą Samorządu Terytorialnego oraz zagwarantowania obywatelom pełnego i bezpośredniego uczestnictwa; |
| --- | --- |

2.14

nawołuje rząd Turcji do wspierania zasady samorządu lokalnego i regionalnego zgodnie z Kartą Samorządu Terytorialnego oraz zagwarantowania obywatelom pełnego i bezpośredniego uczestnictwa;

| 2.15 | oczekuje, że Rząd Turecki wywiąże się ze swej deklaracji ratyfikowania Protokołu w sprawie dostosowania Układu z Ankary przed faktycznym rozpoczęciem negocjacji akcesyjnych; |
| --- | --- |

2.15

oczekuje, że Rząd Turecki wywiąże się ze swej deklaracji ratyfikowania Protokołu w sprawie dostosowania Układu z Ankary przed faktycznym rozpoczęciem negocjacji akcesyjnych;

| 2.16 | nawołuje Turcję do respektowania w pełni prawa międzynarodowego oraz zasad dobrego sąsiedztwa. |
| --- | --- |

2.16

nawołuje Turcję do respektowania w pełni prawa międzynarodowego oraz zasad dobrego sąsiedztwa.

| 2.17 | zamierza w przyszłości przedstawiać przy stosownych okazjach swoje poglądy na temat akcesji Turcji z perspektywy lokalnej i regionalnej oraz wzywa Komisję Europejską do zasięgania opinii Komitetu przy okazji prac nad kolejnymi raportami okresowymi. |
| --- | --- |

2.17

zamierza w przyszłości przedstawiać przy stosownych okazjach swoje poglądy na temat akcesji Turcji z perspektywy lokalnej i regionalnej oraz wzywa Komisję Europejską do zasięgania opinii Komitetu przy okazji prac nad kolejnymi raportami okresowymi.

Bruksela, 6 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/15

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego — dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia (Rumunia)

(2006/C 31/04)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: Dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia (COM(2004) 657 końcowy — SEC(2004) 1200),

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 29 listopada 2004 r. w sprawie zasięgnięcia opinii Komitetu Regionów na ten temat zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 28 września 2004 r. o powierzeniu Komisji ds. Stosunków Zewnętrznych przygotowania opinii na temat strategii Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia,

uwzględniając konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. (nr 16238/04),

uwzględniając uchwałę Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów Rumunii na drodze do członkostwa w UE (COM(2004)0657-C6-0151/2004 — 2004/2184(INI)),

uwzględniając polityczne priorytety Komitetu Regionów na lata 2002-2006, w których rozszerzenie UE określa się jako jedyne w swoim rodzaju wydarzenie gwarantujące pokój i stabilność oraz wzmacniające proces integracji w całej Europie,

uwzględniając uchwałę Komitetu Regionów z dnia 13 lutego 2003 r. w sprawie programu pracy Komisji Europejskiej i priorytetów Komitetu Regionów na rok 2003 (CdR 6/2003 fin (1)),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów w sprawie dokumentu „W drodze do rozszerzonej Unii: Dokument strategiczny oraz raport Komisji Europejskiej na temat postępów każdego z krajów kandydujących w procesie akcesji” oraz w sprawie raportu Komisji dla Rady „Wyjaśnienia do rozszerzenia Europy” (CdR 325/2002 fin (2)),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego planów działania dla rozwoju zdolności w sektorze administracji i wymiaru sprawiedliwości oraz monitorowania zobowiązań podjętych przez poszczególne kraje w negocjacjach akcesyjnych (CdR 244/2002 fin),

uwzględniając Wspólną deklarację Federacji Rumuńskich Władz Lokalnych i Komitetu Regionów, podpisaną w Bukareszcie przy okazji 11. konferencji Komitetu Regionów zorganizowanej z myślą o perspektywie rozszerzenia UE (3 października 2001 r.) (3) oraz seminarium KR-u w Essex na temat rozszerzenia (5 listopada 2004 r.) (4),

uwzględniając przemówienie „Rumunia i UE: wspólna przyszłość, wspólne wyzwania”, wygłoszone przez Olli Rehna, członka Komisji Europejskiej, odpowiedzialnego za rozszerzenie (Bukareszt, 28 lutego 2005 r.) (5),

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 496/2004 rev. 1) przyjęty 26 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Stosunków Zewnętrznych (sprawozdawca: Lars ABEL, członek Rady Okręgu Kopenhaga (DK/EPP)),

na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dn. 6 lipca) przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

1.1   Ogólne uwagi dotyczące procesu rozszerzenia

KOMITET REGIONÓW

| 1.1.1 | przyjmuje z zadowoleniem dokonane 1 maja 2004 r. rozszerzenie UE o 10 nowych Państw Członkowskich, |
| --- | --- |

1.1.1

przyjmuje z zadowoleniem dokonane 1 maja 2004 r. rozszerzenie UE o 10 nowych Państw Członkowskich,

| 1.1.2 | podkreśla przynależność Bułgarii i Rumunii do obecnego procesu rozszerzenia, mimo że ich przystąpienie z różnych powodów będzie miało miejsce w późniejszym terminie, |
| --- | --- |

1.1.2

podkreśla przynależność Bułgarii i Rumunii do obecnego procesu rozszerzenia, mimo że ich przystąpienie z różnych powodów będzie miało miejsce w późniejszym terminie,

| 1.1.3 | przyjmuje z zadowoleniem wnioski i zalecenia, jakie Komisja Europejska przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu w dniu 6 października 2004 r. w swoim okresowym raporcie i dokumencie strategicznym na temat Bułgarii, Rumunii i Chorwacji, |
| --- | --- |

1.1.3

przyjmuje z zadowoleniem wnioski i zalecenia, jakie Komisja Europejska przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu w dniu 6 października 2004 r. w swoim okresowym raporcie i dokumencie strategicznym na temat Bułgarii, Rumunii i Chorwacji,

| 1.1.4 | podziela pogląd, że Bułgaria i Rumunia będą w stanie wypełnić zobowiązania wynikające z członkostwa w UE, spełnić polityczne kryteria kopenhaskie oraz, że posiadają funkcjonującą gospodarkę rynkową, |
| --- | --- |

1.1.4

podziela pogląd, że Bułgaria i Rumunia będą w stanie wypełnić zobowiązania wynikające z członkostwa w UE, spełnić polityczne kryteria kopenhaskie oraz, że posiadają funkcjonującą gospodarkę rynkową,

| 1.1.5 | popiera podpisanie przez ministrów spraw zagranicznych UE w dniu 25 kwietnia 2005 r. traktatów o przystąpieniu z Bułgarią i Rumunią, co pozwoli tym dwóm krajom zostać członkami UE z dniem 1 stycznia 2007 r., o ile do tego czasu spełnią one wszystkie warunki, |
| --- | --- |

1.1.5

popiera podpisanie przez ministrów spraw zagranicznych UE w dniu 25 kwietnia 2005 r. traktatów o przystąpieniu z Bułgarią i Rumunią, co pozwoli tym dwóm krajom zostać członkami UE z dniem 1 stycznia 2007 r., o ile do tego czasu spełnią one wszystkie warunki,

| 1.1.6 | przypomina o tym, że podstawową i sprawdzoną zasadą dotychczasowych rozszerzeń była indywidualna zdolność akcesyjna danego państwa kandydującego, |
| --- | --- |

1.1.6

przypomina o tym, że podstawową i sprawdzoną zasadą dotychczasowych rozszerzeń była indywidualna zdolność akcesyjna danego państwa kandydującego,

| 1.1.7 | podkreśla konieczność intensywnego monitorowania planowej realizacji zobowiązań podjętych przez Bułgarię i Rumunię po zakończeniu negocjacji, |
| --- | --- |

1.1.7

podkreśla konieczność intensywnego monitorowania planowej realizacji zobowiązań podjętych przez Bułgarię i Rumunię po zakończeniu negocjacji,

| 1.1.8 | uważa za stosowne, by przy pomocy klauzul ochronnych ustanowić środki zaradcze dla rozwiązywania poważnych problemów mogących wystąpić przed przystąpieniem bądź w ciągu pierwszych trzech lat po przystąpieniu, |
| --- | --- |

1.1.8

uważa za stosowne, by przy pomocy klauzul ochronnych ustanowić środki zaradcze dla rozwiązywania poważnych problemów mogących wystąpić przed przystąpieniem bądź w ciągu pierwszych trzech lat po przystąpieniu,

| 1.1.9 | uznaje szczególność klauzuli ochronnej uzgodnionej z Bułgarią i Rumunią, zgodnie z którą, w oparciu o zalecenie Komisji i przy jednomyślności Państw Członkowskich, można przesunąć przystąpienie w czasie o jeden rok; ponadto, zauważa, że decyzja ta w wypadku wystąpienia problemów w dziedzinach wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz konkurencji w Rumunii, może zostać podjęta kwalifikowaną większością głosów, |
| --- | --- |

1.1.9

uznaje szczególność klauzuli ochronnej uzgodnionej z Bułgarią i Rumunią, zgodnie z którą, w oparciu o zalecenie Komisji i przy jednomyślności Państw Członkowskich, można przesunąć przystąpienie w czasie o jeden rok; ponadto, zauważa, że decyzja ta w wypadku wystąpienia problemów w dziedzinach wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz konkurencji w Rumunii, może zostać podjęta kwalifikowaną większością głosów,

| 1.1.10 | podkreśla, że może wspierać samorządy lokalne i regionalne Bułgarii i Rumunii na etapie przedakcesyjnym poprzez intensywne włączenie obserwatorów przynależących do KR-u po podpisaniu traktatów o przystąpieniu, |
| --- | --- |

1.1.10

podkreśla, że może wspierać samorządy lokalne i regionalne Bułgarii i Rumunii na etapie przedakcesyjnym poprzez intensywne włączenie obserwatorów przynależących do KR-u po podpisaniu traktatów o przystąpieniu,

| 1.1.11 | wyraża swoją gotowość do angażowania się w aktywną politykę informacyjną na rzecz osiągnięcia szerokiego poparcia w procesach ratyfikacyjnych dotyczących akcesji Bułgarii i Rumunii, |
| --- | --- |

1.1.11

wyraża swoją gotowość do angażowania się w aktywną politykę informacyjną na rzecz osiągnięcia szerokiego poparcia w procesach ratyfikacyjnych dotyczących akcesji Bułgarii i Rumunii,

| 1.1.12 | z zadowoleniem przyjmuje udział Rumunii i Bułgarii w sporządzaniu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy i zdecydowanie wspiera zainicjowanie kampanii w ramach społeczności terytorialnych w celu wyjaśnienia i promowania treści Konstytucji, przekazania ducha acquis Wspólnoty, co powinno wzmocnić przywiązanie i wiedzę obywateli na temat europejskich wartości i funkcjonowania UE, |
| --- | --- |

1.1.12

z zadowoleniem przyjmuje udział Rumunii i Bułgarii w sporządzaniu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy i zdecydowanie wspiera zainicjowanie kampanii w ramach społeczności terytorialnych w celu wyjaśnienia i promowania treści Konstytucji, przekazania ducha acquis Wspólnoty, co powinno wzmocnić przywiązanie i wiedzę obywateli na temat europejskich wartości i funkcjonowania UE,

| 1.1.13 | przyjmuje z zadowoleniem konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w dniach 16-17 grudnia 2004 r. o rozpoczęciu negocjacji w sprawie przystąpienia Chorwacji oraz zauważa odłożenie rozpoczęcia negocjacji w sprawie przystąpienia do czasu podjęcia pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (MTKJ), |
| --- | --- |

1.1.13

przyjmuje z zadowoleniem konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w dniach 16-17 grudnia 2004 r. o rozpoczęciu negocjacji w sprawie przystąpienia Chorwacji oraz zauważa odłożenie rozpoczęcia negocjacji w sprawie przystąpienia do czasu podjęcia pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (MTKJ),

| 1.1.14 | przyjmuje z zadowoleniem konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w dniach 16-17 grudnia 2004 r. o rozpoczęciu z Turcją negocjacji w sprawie przystąpienia w dniu 3 października 2005 r., |
| --- | --- |

1.1.14

przyjmuje z zadowoleniem konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z posiedzenia w dniach 16-17 grudnia 2004 r. o rozpoczęciu z Turcją negocjacji w sprawie przystąpienia w dniu 3 października 2005 r.,

| 1.1.15 | przewiduje możliwość, by jego członkowie poprzez partnerstwa z samorządami regionalnymi i lokalnymi krajów kandydujących wspierali je w przygotowaniach do przystąpienia do UE, |
| --- | --- |

1.1.15

przewiduje możliwość, by jego członkowie poprzez partnerstwa z samorządami regionalnymi i lokalnymi krajów kandydujących wspierali je w przygotowaniach do przystąpienia do UE,

1.2   Komentarz w sprawie okresowego raportu na temat postępów Rumunii w drodze do przystąpienia

KOMITET REGIONÓW

a.   w odniesieniu do demokracji lokalnej i procesu decentralizacji

| 1.2.1 | uznaje pozytywny rozwój osiągnięty przez Rumunię w 2004 r. w dziedzinie samorządu lokalnego dzięki wzmocnieniu podstawy prawnej, w szczególności dzięki rewizji konstytucji poprzez wprowadzenie pojęcia dekoncentracji, reorganizacji strategii reformy administracyjnej, ustawy ramowej o decentralizacji oraz ustawy o instytucji prefekta (6), |
| --- | --- |

1.2.1

uznaje pozytywny rozwój osiągnięty przez Rumunię w 2004 r. w dziedzinie samorządu lokalnego dzięki wzmocnieniu podstawy prawnej, w szczególności dzięki rewizji konstytucji poprzez wprowadzenie pojęcia dekoncentracji, reorganizacji strategii reformy administracyjnej, ustawy ramowej o decentralizacji oraz ustawy o instytucji prefekta (6),

| 1.2.2 | z zadowoleniem wita potwierdzoną ogólną zgodę wszystkich partii politycznych na rozwój reformy administracji publicznej, a zwłaszcza zapatrywania i zobowiązania władz lokalnych i regionalnych w zakresie ich konstruktywnego udziału w procesie akcesji Rumunii do Unii Europejskiej i wspiera rząd Rumunii utworzony w grudniu 2004 r. w kontynuowaniu procesu decentralizacji administracyjnej i fiskalnej oraz wzmacnianiu samorządu terytorialnego, zgodnie z regulacjami zawartymi w Europejskiej Karcie Samorządu Terytorialnego oficjalnie uzgodnionymi z Rumunią w 1997 r., |
| --- | --- |

1.2.2

z zadowoleniem wita potwierdzoną ogólną zgodę wszystkich partii politycznych na rozwój reformy administracji publicznej, a zwłaszcza zapatrywania i zobowiązania władz lokalnych i regionalnych w zakresie ich konstruktywnego udziału w procesie akcesji Rumunii do Unii Europejskiej i wspiera rząd Rumunii utworzony w grudniu 2004 r. w kontynuowaniu procesu decentralizacji administracyjnej i fiskalnej oraz wzmacnianiu samorządu terytorialnego, zgodnie z regulacjami zawartymi w Europejskiej Karcie Samorządu Terytorialnego oficjalnie uzgodnionymi z Rumunią w 1997 r.,

| 1.2.3 | uwzględnia środki przewidziane przez nowy program rządowy (7) dotyczący skuteczności zarządzania, wprowadzający pełną polityczną i finansową przejrzystość na poziomie lokalnym oraz udział samorządu lokalnego w krajowym procesie podejmowania decyzji przy poszanowaniu zasad pomocniczości i proporcjonalności, |
| --- | --- |

1.2.3

uwzględnia środki przewidziane przez nowy program rządowy (7) dotyczący skuteczności zarządzania, wprowadzający pełną polityczną i finansową przejrzystość na poziomie lokalnym oraz udział samorządu lokalnego w krajowym procesie podejmowania decyzji przy poszanowaniu zasad pomocniczości i proporcjonalności,

| 1.2.4 | podziela poglądy Komisji Europejskiej w sprawie niedopasowania zasobów finansowych i ludzkich do przeniesienia odpowiedzialności na poziom lokalny, które może zagrozić skuteczności administracji publicznej, |
| --- | --- |

1.2.4

podziela poglądy Komisji Europejskiej w sprawie niedopasowania zasobów finansowych i ludzkich do przeniesienia odpowiedzialności na poziom lokalny, które może zagrozić skuteczności administracji publicznej,

| 1.2.5 | podkreśla pilną potrzebę posiadania wykwalifikowanych, zmotywowanych i niezależnych urzędników służby cywilnej na szczeblu lokalnym i okręgowym poprzez przeznaczenie odpowiednich funduszy na programy szkoleniowe, przekazywanie kompetencji za pomocą wymiany dobrych praktyk z samorządami lokalnymi i regionalnymi Państw Członkowskich UE i zapewnienie skutecznych bodźców, |
| --- | --- |

1.2.5

podkreśla pilną potrzebę posiadania wykwalifikowanych, zmotywowanych i niezależnych urzędników służby cywilnej na szczeblu lokalnym i okręgowym poprzez przeznaczenie odpowiednich funduszy na programy szkoleniowe, przekazywanie kompetencji za pomocą wymiany dobrych praktyk z samorządami lokalnymi i regionalnymi Państw Członkowskich UE i zapewnienie skutecznych bodźców,

| 1.2.6 | przyznaje jednocześnie, że zapewnienie zasobów ludzkich dla nowoczesnej administracji publicznej jest długotrwałym procesem, ale stanowi strategiczny środek, jaki należy przedsięwziąć, aby sprostać nowym wyzwaniom integracji europejskiej i zarządzania funduszami strukturalnymi, |
| --- | --- |

1.2.6

przyznaje jednocześnie, że zapewnienie zasobów ludzkich dla nowoczesnej administracji publicznej jest długotrwałym procesem, ale stanowi strategiczny środek, jaki należy przedsięwziąć, aby sprostać nowym wyzwaniom integracji europejskiej i zarządzania funduszami strukturalnymi,

| 1.2.7 | wyraża zaniepokojenie skalą migracji politycznej odnotowaną przed ostatnimi wyborami w 2004 r. przez wielu niezależnych obserwatorów (8). Jest przekonany, że można ją ograniczyć poprzez bezpośrednią i przejrzystą alokację środków publicznych w oparciu o obiektywne kryteria pomiędzy różnymi poziomami władzy i poprzez trwałe praktykowanie demokracji lokalnej jako jedynej możliwej drogi, |
| --- | --- |

1.2.7

wyraża zaniepokojenie skalą migracji politycznej odnotowaną przed ostatnimi wyborami w 2004 r. przez wielu niezależnych obserwatorów (8). Jest przekonany, że można ją ograniczyć poprzez bezpośrednią i przejrzystą alokację środków publicznych w oparciu o obiektywne kryteria pomiędzy różnymi poziomami władzy i poprzez trwałe praktykowanie demokracji lokalnej jako jedynej możliwej drogi,

| 1.2.8 | podkreśla, że korupcja nadal może być źródłem zaniepokojenia na poziomie krajowym i lokalnym, co mogłoby zagrozić lokalnej demokracji oraz zarządzaniu funduszami publicznymi i europejskimi jak również wzywa w związku z tym do jej ścisłego monitorowania przez instytucje europejskie, |
| --- | --- |

1.2.8

podkreśla, że korupcja nadal może być źródłem zaniepokojenia na poziomie krajowym i lokalnym, co mogłoby zagrozić lokalnej demokracji oraz zarządzaniu funduszami publicznymi i europejskimi jak również wzywa w związku z tym do jej ścisłego monitorowania przez instytucje europejskie,

| 1.2.9 | zdecydowanie wspiera wdrażanie uaktualnionej strategii antykorupcyjnej niedawno zainicjowanej przez nowy rząd rumuński, której powinno towarzyszyć odpowiednie wynagrodzenie dla sędziów; przyjmuje do wiadomości określone środki przedsięwzięte w celu zmniejszenia liczby korupcjogennych sytuacji w miesiącach następujących po zaprzysiężeniu nowego rządu, wskazujące na zaangażowanie Rumunii w priorytetowe potraktowanie tego zagadnienia, |
| --- | --- |

1.2.9

zdecydowanie wspiera wdrażanie uaktualnionej strategii antykorupcyjnej niedawno zainicjowanej przez nowy rząd rumuński, której powinno towarzyszyć odpowiednie wynagrodzenie dla sędziów; przyjmuje do wiadomości określone środki przedsięwzięte w celu zmniejszenia liczby korupcjogennych sytuacji w miesiącach następujących po zaprzysiężeniu nowego rządu, wskazujące na zaangażowanie Rumunii w priorytetowe potraktowanie tego zagadnienia,

| 1.2.10 | gorąco nakłania zagraniczne przedsiębiorstwa i władze publiczne robiące interesy w Rumunii i będące przedmiotem zainteresowania skorumpowanych urzędników do działania jako „czujniki korupcji” poprzez odmawianie płacenia łapówek oraz informowanie odpowiednich władz, a tym samym do wnoszenia wkładu w walkę z korupcją, |
| --- | --- |

1.2.10

gorąco nakłania zagraniczne przedsiębiorstwa i władze publiczne robiące interesy w Rumunii i będące przedmiotem zainteresowania skorumpowanych urzędników do działania jako „czujniki korupcji” poprzez odmawianie płacenia łapówek oraz informowanie odpowiednich władz, a tym samym do wnoszenia wkładu w walkę z korupcją,

| 1.2.11 | udziela poparcia aktywnemu udziałowi władz lokalnych w procesie legislacyjnym poprzez wczesne i skuteczne konsultacje z nimi przy sporządzaniu ustaw dotyczących interesów i zakresu odpowiedzialności władz terytorialnych, |
| --- | --- |

1.2.11

udziela poparcia aktywnemu udziałowi władz lokalnych w procesie legislacyjnym poprzez wczesne i skuteczne konsultacje z nimi przy sporządzaniu ustaw dotyczących interesów i zakresu odpowiedzialności władz terytorialnych,

| 1.2.12 | wspiera rumuńskie władze lokalne w rozwijaniu uczestnictwa obywateli i młodzieży w życiu społecznym i politycznym społeczności oraz w inicjowaniu publicznych kampanii na rzecz promowania nowoczesnej administracji publicznej, |
| --- | --- |

1.2.12

wspiera rumuńskie władze lokalne w rozwijaniu uczestnictwa obywateli i młodzieży w życiu społecznym i politycznym społeczności oraz w inicjowaniu publicznych kampanii na rzecz promowania nowoczesnej administracji publicznej,

b.   w odniesieniu do rozwoju gospodarczego

| 1.2.13 | przyjmuje do wiadomości spełnienie przez Rumunię gospodarczego kryterium bycia gospodarką rynkową, która, przy jednoczesnym energicznym wdrażaniu reform strukturalnych, będzie mogła sprostać naciskom konkurencyjnym i siłom rynkowym wewnątrz UE, |
| --- | --- |

1.2.13

przyjmuje do wiadomości spełnienie przez Rumunię gospodarczego kryterium bycia gospodarką rynkową, która, przy jednoczesnym energicznym wdrażaniu reform strukturalnych, będzie mogła sprostać naciskom konkurencyjnym i siłom rynkowym wewnątrz UE,

| 1.2.14 | zauważa cele, które Rumunia musi osiągnąć w dziedzinie konkurencji, szczególnie poprzez zapewnienie efektywnego działania systemu prawodawczo-instytucjonalnego i z zadowoleniem wita najnowsze środki przedsięwzięte w tym względzie przez rząd (9) oraz stałe działania zapewniające w pełni satysfakcjonującą zdolność administracyjną; przyjmuje jednakże z zadowoleniem reformy strukturalne, tzn. zmienioną narodową strategię restrukturyzacji oraz indywidualne biznesplany, które oznaczają, że od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu restrukturyzacji (10) nie będą przyznawane ani też wypłacane środki pomocy publicznej dla przemysłu stalowego. Podkreśla jednak, że należy także wziąć pod uwagę społeczne konsekwencje, które mogą mieć bezpośredni wpływ na wspólnoty terytorialne, |
| --- | --- |

1.2.14

zauważa cele, które Rumunia musi osiągnąć w dziedzinie konkurencji, szczególnie poprzez zapewnienie efektywnego działania systemu prawodawczo-instytucjonalnego i z zadowoleniem wita najnowsze środki przedsięwzięte w tym względzie przez rząd (9) oraz stałe działania zapewniające w pełni satysfakcjonującą zdolność administracyjną; przyjmuje jednakże z zadowoleniem reformy strukturalne, tzn. zmienioną narodową strategię restrukturyzacji oraz indywidualne biznesplany, które oznaczają, że od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu restrukturyzacji (10) nie będą przyznawane ani też wypłacane środki pomocy publicznej dla przemysłu stalowego. Podkreśla jednak, że należy także wziąć pod uwagę społeczne konsekwencje, które mogą mieć bezpośredni wpływ na wspólnoty terytorialne,

| 1.2.15 | jest świadomy potrzeby postępu w funkcjonowaniu administracji sądowej i publicznej w celu stworzenia lepszego środowiska dla biznesu, |
| --- | --- |

1.2.15

jest świadomy potrzeby postępu w funkcjonowaniu administracji sądowej i publicznej w celu stworzenia lepszego środowiska dla biznesu,

c.   w odniesieniu do wdrażania acquis communautaire

| 1.2.16 | z zadowoleniem wita postęp w przygotowywaniach do wdrożenia polityk strukturalnych i przyjmowaniu ustawodawstwa, przez co powstają mechanizmy i instrumenty dla prawidłowego wykorzystania funduszy strukturalnych, |
| --- | --- |

1.2.16

z zadowoleniem wita postęp w przygotowywaniach do wdrożenia polityk strukturalnych i przyjmowaniu ustawodawstwa, przez co powstają mechanizmy i instrumenty dla prawidłowego wykorzystania funduszy strukturalnych,

| 1.2.17 | zauważa, że potrzebne są dalsze wysiłki w celu wzmocnienia zarządzania na szczeblu lokalnym i regionalnym dla zapewnienia właściwego wdrażania acquis w obszarach, w których władze tych szczebli uzyskały kompetencje, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych, transportu, infrastruktury, dróg, środowiska, polityki społecznej, ochrony dzieci i ochrony mniejszości, zdrowia, edukacji, kultury i współpracy transgranicznej, |
| --- | --- |

1.2.17

zauważa, że potrzebne są dalsze wysiłki w celu wzmocnienia zarządzania na szczeblu lokalnym i regionalnym dla zapewnienia właściwego wdrażania acquis w obszarach, w których władze tych szczebli uzyskały kompetencje, zwłaszcza w dziedzinie zamówień publicznych, transportu, infrastruktury, dróg, środowiska, polityki społecznej, ochrony dzieci i ochrony mniejszości, zdrowia, edukacji, kultury i współpracy transgranicznej,

| 1.2.18 | wyraża poparcie dla wzmacniania zdolności administracyjnej na poziomie regionalnym i lokalnym w obszarze środowiska, a także dla lepszej koordynacji pomiędzy nimi oraz innymi właściwymi władzami, aby możliwe było wdrażanie europejskiego ustawodawstwa w takich kluczowych sektorach jak: gospodarka wodna i gospodarowanie odpadami, jakość powietrza, hałas, ochrona środowiska naturalnego, zanieczyszczenia przemysłowe, chemikalia itd., |
| --- | --- |

1.2.18

wyraża poparcie dla wzmacniania zdolności administracyjnej na poziomie regionalnym i lokalnym w obszarze środowiska, a także dla lepszej koordynacji pomiędzy nimi oraz innymi właściwymi władzami, aby możliwe było wdrażanie europejskiego ustawodawstwa w takich kluczowych sektorach jak: gospodarka wodna i gospodarowanie odpadami, jakość powietrza, hałas, ochrona środowiska naturalnego, zanieczyszczenia przemysłowe, chemikalia itd.,

| 1.2.19 | przyjmuje do wiadomości ogólnie pozytywny rozwój polityki i postępy we wdrażaniu strategii na rzecz społeczności romskiej przyjętej w 2001 r. oraz wzywa do większej koordynacji pomiędzy szczeblem lokalnym a centralnym, a także do skutecznych działań na poziomie okręgów w obszarach takich jak szkolenia i edukacja, przy jednoczesnym uwzględnianiu korzeni kulturowych i społecznych, |
| --- | --- |

1.2.19

przyjmuje do wiadomości ogólnie pozytywny rozwój polityki i postępy we wdrażaniu strategii na rzecz społeczności romskiej przyjętej w 2001 r. oraz wzywa do większej koordynacji pomiędzy szczeblem lokalnym a centralnym, a także do skutecznych działań na poziomie okręgów w obszarach takich jak szkolenia i edukacja, przy jednoczesnym uwzględnianiu korzeni kulturowych i społecznych,

| 1.2.20 | zauważa, że dalsze konkretne usprawnienia są konieczne na szczeblu lokalnym, okręgowym i regionalnym w celu opracowania mechanizmów identyfikacji, zarządzania, monitorowania i oceny projektów oraz w szczególności rozwijania zdolności współfinansowania, aby osiągnąć wymagany poziom absorpcji funduszy UE do 2007 r., |
| --- | --- |

1.2.20

zauważa, że dalsze konkretne usprawnienia są konieczne na szczeblu lokalnym, okręgowym i regionalnym w celu opracowania mechanizmów identyfikacji, zarządzania, monitorowania i oceny projektów oraz w szczególności rozwijania zdolności współfinansowania, aby osiągnąć wymagany poziom absorpcji funduszy UE do 2007 r.,

| 1.2.21 | podkreśla, że w celu przygotowania do korzystania z funduszy strukturalnych władze lokalne powinny jak najlepiej wykorzystać unijną przedakcesyjną pomoc finansową, |
| --- | --- |

1.2.21

podkreśla, że w celu przygotowania do korzystania z funduszy strukturalnych władze lokalne powinny jak najlepiej wykorzystać unijną przedakcesyjną pomoc finansową,

| 1.2.22 | wita z zadowoleniem istniejący Narodowy Plan Rozwoju na lata 2004-2006, jako dobrą wstępną podstawę planu wymaganego w ramach funduszy strukturalnych i wzywa do wnikliwszej analizy przy sporządzaniu NPR na lata 2007-2013, zgodnie z koncepcją polityki spójności Rumunii i europejskimi perspektywami w tej dziedzinie, |
| --- | --- |

1.2.22

wita z zadowoleniem istniejący Narodowy Plan Rozwoju na lata 2004-2006, jako dobrą wstępną podstawę planu wymaganego w ramach funduszy strukturalnych i wzywa do wnikliwszej analizy przy sporządzaniu NPR na lata 2007-2013, zgodnie z koncepcją polityki spójności Rumunii i europejskimi perspektywami w tej dziedzinie,

| 1.2.23 | wzywa do zwracania szczególnej uwagi na zasady konsultacji i partnerstwa, zwłaszcza na potrzebę bardziej bezpośredniego i czynnego zaangażowania władz lokalnych, okręgowych i regionalnych, jak również partnerów społecznych i pozarządowych w sporządzanie Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007-2013 i programów operacyjnych, a następnie w ich realizację, |
| --- | --- |

1.2.23

wzywa do zwracania szczególnej uwagi na zasady konsultacji i partnerstwa, zwłaszcza na potrzebę bardziej bezpośredniego i czynnego zaangażowania władz lokalnych, okręgowych i regionalnych, jak również partnerów społecznych i pozarządowych w sporządzanie Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007-2013 i programów operacyjnych, a następnie w ich realizację,

| 1.2.24 | w konsekwencji, wzywa do rozwijania poczucia zaangażowania i wypracowania lepszego konsensusu pomiędzy okręgami w ramach istniejących struktur regionalnych oraz do konkretnego udziału lokalnie wybieranych polityków, aby umożliwić wdrożenie programów UE, sporządzenie przyszłego NPR na lata 2007-2013, a następnie kontrolę i wykorzystanie funduszy strukturalnych, |
| --- | --- |

1.2.24

w konsekwencji, wzywa do rozwijania poczucia zaangażowania i wypracowania lepszego konsensusu pomiędzy okręgami w ramach istniejących struktur regionalnych oraz do konkretnego udziału lokalnie wybieranych polityków, aby umożliwić wdrożenie programów UE, sporządzenie przyszłego NPR na lata 2007-2013, a następnie kontrolę i wykorzystanie funduszy strukturalnych,

| 1.2.25 | nalega na to, by polityka regionalna w Rumunii tworzona była na solidnych podstawach, przy czym samorząd lokalny powinno się nie tylko zapraszać do udziału w tym przedsięwzięciu, ale również nakłaniać do podjęcia zobowiązań zgodnie z interesami społeczności terytorialnych, |
| --- | --- |

1.2.25

nalega na to, by polityka regionalna w Rumunii tworzona była na solidnych podstawach, przy czym samorząd lokalny powinno się nie tylko zapraszać do udziału w tym przedsięwzięciu, ale również nakłaniać do podjęcia zobowiązań zgodnie z interesami społeczności terytorialnych,

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | przyjmuje z zadowoleniem zakończenie negocjacji akcesyjnych i podpisanie traktatu o przystąpieniu pomiędzy Rumunią a Unią Europejską w dniu 25 kwietnia 2005 r. i zaleca, aby wszystkie Państwa Członkowskie UE ratyfikowały ten traktat w terminie, tak by Unia mogła powitać Rumunię jako pełnoprawnego członka z dniem 1 stycznia 2007 r., |
| --- | --- |

2.1

przyjmuje z zadowoleniem zakończenie negocjacji akcesyjnych i podpisanie traktatu o przystąpieniu pomiędzy Rumunią a Unią Europejską w dniu 25 kwietnia 2005 r. i zaleca, aby wszystkie Państwa Członkowskie UE ratyfikowały ten traktat w terminie, tak by Unia mogła powitać Rumunię jako pełnoprawnego członka z dniem 1 stycznia 2007 r.,

| 2.2 | zaleca przeprowadzenie, w okresie poprzedzającym pełną akcesję, dyskusji nad zadaniami w ramach polityki regionalnej w Rumunii, a także nad wysiłkami mającymi na celu wzmocnienie pozycji władz lokalnych i regionalnych tak, by do 2007 r. Rumunia posiadała skuteczne struktury administracji lokalnej, które będą w stanie sprostać wymaganiom i wyzwaniom członkostwa w UE, |
| --- | --- |

2.2

zaleca przeprowadzenie, w okresie poprzedzającym pełną akcesję, dyskusji nad zadaniami w ramach polityki regionalnej w Rumunii, a także nad wysiłkami mającymi na celu wzmocnienie pozycji władz lokalnych i regionalnych tak, by do 2007 r. Rumunia posiadała skuteczne struktury administracji lokalnej, które będą w stanie sprostać wymaganiom i wyzwaniom członkostwa w UE,

| 2.3 | wspiera zatem rozpoczęcie konstruktywnej i zorientowanej na wynik debaty w Rumunii, skupiającej się na procesach decentralizacji i regionalizacji przy udziale administracji centralnej i lokalnej oraz zainteresowanych organów UE, mającej na celu poprawę istniejących struktur terytorialnych i procesu podejmowania decyzji, aby skutecznie opracować polityki regionalne i wdrażanie funduszy strukturalnych po 2007 r., |
| --- | --- |

2.3

wspiera zatem rozpoczęcie konstruktywnej i zorientowanej na wynik debaty w Rumunii, skupiającej się na procesach decentralizacji i regionalizacji przy udziale administracji centralnej i lokalnej oraz zainteresowanych organów UE, mającej na celu poprawę istniejących struktur terytorialnych i procesu podejmowania decyzji, aby skutecznie opracować polityki regionalne i wdrażanie funduszy strukturalnych po 2007 r.,

| 2.4 | oczekuje na powitanie 15 członków reprezentujących organy regionalne i lokalne w Rumunii jako obserwatorów w KR oraz żałuje, że nie udało się utworzyć na czas Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego z Rumunią, |
| --- | --- |

2.4

oczekuje na powitanie 15 członków reprezentujących organy regionalne i lokalne w Rumunii jako obserwatorów w KR oraz żałuje, że nie udało się utworzyć na czas Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego z Rumunią,

| 2.5 | podkreśla, że promowanie regionalnej transeuropejskiej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwami przystępującymi stanowi podstawę skutecznego wykorzystania funduszy strukturalnych i integracji europejskiej w ujęciu całościowym, |
| --- | --- |

2.5

podkreśla, że promowanie regionalnej transeuropejskiej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwami przystępującymi stanowi podstawę skutecznego wykorzystania funduszy strukturalnych i integracji europejskiej w ujęciu całościowym,

| 2.6 | zaleca zorganizowanie w jak najkrótszym terminie wyjazdowej konferencji w Rumunii, której główne tematy obejmowałyby udział przedstawicieli rumuńskich władz lokalnych w pracach Komitetu, proces decentralizacji i reformę administracji publicznej. Byłoby to odpowiedzią na zaproszenie otrzymane od rumuńskich stowarzyszeń samorządu lokalnego oraz konkretnym działaniem zmierzającym do zapewnienia regularnego wsparcia ze strony KR-u dla rumuńskich władz lokalnych i regionalnych, zarówno w zakresie dalszych postępów w krajowym procesie decentralizacji, jak i w kwestii udziału szczebla lokalnego i regionalnego w dalszej harmonizacji prawa rumuńskiego z acquis. |
| --- | --- |

2.6

zaleca zorganizowanie w jak najkrótszym terminie wyjazdowej konferencji w Rumunii, której główne tematy obejmowałyby udział przedstawicieli rumuńskich władz lokalnych w pracach Komitetu, proces decentralizacji i reformę administracji publicznej. Byłoby to odpowiedzią na zaproszenie otrzymane od rumuńskich stowarzyszeń samorządu lokalnego oraz konkretnym działaniem zmierzającym do zapewnienia regularnego wsparcia ze strony KR-u dla rumuńskich władz lokalnych i regionalnych, zarówno w zakresie dalszych postępów w krajowym procesie decentralizacji, jak i w kwestii udziału szczebla lokalnego i regionalnego w dalszej harmonizacji prawa rumuńskiego z acquis.

Bruksela, 6 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 128 z 29.5.2003, str. 53.

1

(2)  Dz.U. C 128 z 29.5.2003, str. 56.

2

(3)  CdR 5/2002 EN-LG/LA/fp.

3

(4)  Seminarium w Essex, 5 listopada 2004 r., Lars ABEL, Rozszerzenie UE o Rumunię: Ewolucja decentralizacji.

4

(5)  Przemówienie wygłoszone w Akademii Ekonomicznej w Bukareszcie, 28 lutego 2005 r.

5

(6)  Konstytucja Rumunii z 1991 roku, zmieniona w 2003 roku, ustawa ramowa nr 339/2004 o decentralizacji, ustawa nr 340/2004 o instytucji prefekta.

6

(7)  Rząd Rumunii, Program rządowy na lata 2005-2008, grudzień 2004 r.

7

Program rządowy na lata 2005-2008,

(8)  Oprócz raportu KE z 2004 r., zob. także ostatni raport Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Europy w sprawie lokalnych i regionalnych wyborów w Rumunii, które odbyły się 6 czerwca 2004 r., w którego ocenie liczba wybranych lokalnych polityków z byłej rządzącej partii socjalno-demokratycznej wzrosła z 27 % w 2000 roku do ok. 80 % w 2004 roku, CG/Bur (11) 25 Strasburg, 16 czerwca 2004 r.

8

(9)  Zarządzenie przewodniczącego Rady ds. Konkurencji nr 527/2004 (Dz. U. nr 64/19.1.2005 r.), nr 528/2004 (Dz. U. nr 82/25.1.2005 r.) oraz przyjęty Przewodnik bardziej proaktywnego podejścia przy wdrażaniu zasad konkurencji nr 36/22.2.2005 r.

9

(10)  Synteza strategii restrukturyzacji została opublikowana w Dzienniku Urzędowym 127 z 9 lutego 2005 r.

10

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/19

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia”

(2006/C 31/05)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego: „Dokument strategiczny Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia” (COM(2004) 657 końcowy — SEC(2004) 1199,1200);

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 29 listopada 2004 r. w sprawie zasięgnięcia opinii Komitetu Regionów w tej sprawie zgodnie z artykułem 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 28 września 2004 r. o powierzeniu Komisji ds. Stosunków Zewnętrznych przygotowania opinii na temat strategii Komisji Europejskiej w sprawie postępów w procesie rozszerzenia;

uwzględniając konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. (Nr 16238/04);

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów Bułgarii w drodze do przystąpienia (COM(2004)0657-I6-150/2004 — 2004/2183(INI));

uwzględniając polityczne priorytety Komitetu Regionów na lata 2002-2006, w których rozszerzenie UE określa się jako jedyne w swoim rodzaju wydarzenie gwarantujące pokój i stabilność oraz wzmacniające proces integracji w całej Europie;

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2003 r. w sprawie programu pracy Komisji Europejskiej i priorytetów Komitetu Regionów na rok 2003 (CdR 6/2003 fin) (1);

uwzględniając swoją opinię w sprawie dokumentu pt. „W drodze do rozszerzonej Unii: Dokument strategiczny oraz raport Komisji Europejskiej na temat postępów każdego z krajów kandydujących w procesie akcesji” oraz w sprawie raportu Komisji dla Rady pt. „Wyjaśnienia do rozszerzenia Europy” (CdR 325/2002 fin) (2);

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego planów działania na rzecz rozwoju potencjału w sektorze administracji i wymiaru sprawiedliwości oraz monitorowania zobowiązań podjętych przez poszczególne kraje w negocjacjach akcesyjnych (CdR 244/2002 fin);

uwzględniając zalecenie swojego Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego UE-Bułgaria w sprawie wzmocnienia potencjału administracji na szczeblu regionalnym i lokalnym w Republice Bułgarii z dnia 2 kwietnia 2004 r. (CdR 33/2004 fin);

uwzględniając deklarację współpracy podpisaną w dniu 12 grudnia 2001 r. z Krajowym Związkiem Gmin Republiki Bułgarii;

uwzględniając porozumienie o współpracy podpisane w dniu 11 grudnia 2001 r. między Krajowym Związkiem Gmin Republiki Bułgarii a rządem Republiki Bułgarii;

uwzględniając projekt opinii przyjęty w dniu 26 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Stosunków Zewnętrznych (CdR 497/2004 rev. 1); Sprawozdawca: Tilman TÖGEL, członek parlamentu krajowego Saksonii-Anhalt (DE/PES);

przyjął podczas 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 6 lipca 2005 r.) następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

1.1   Uwagi ogólne w sprawie procesu rozszerzenia

KOMITET REGIONÓW

| 1.1.1 | przyjmuje z zadowoleniem dokonane 1 maja 2004 r. rozszerzenie UE o 10 nowych Państw Członkowskich; |
| --- | --- |

1.1.1

przyjmuje z zadowoleniem dokonane 1 maja 2004 r. rozszerzenie UE o 10 nowych Państw Członkowskich;

| 1.1.2 | podkreśla przynależność Bułgarii i Rumunii do obecnego procesu rozszerzenia, mimo że ich przystąpienie z różnych powodów będzie miało miejsce w późniejszym terminie; |
| --- | --- |

1.1.2

podkreśla przynależność Bułgarii i Rumunii do obecnego procesu rozszerzenia, mimo że ich przystąpienie z różnych powodów będzie miało miejsce w późniejszym terminie;

| 1.1.3 | przyjmuje z zadowoleniem rezultaty i zalecenia, jakie Komisja Europejska przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu w dniu 6 października 2004 r. w swoim okresowym raporcie i dokumencie strategicznym na temat Bułgarii, Rumunii i Chorwacji; |
| --- | --- |

1.1.3

przyjmuje z zadowoleniem rezultaty i zalecenia, jakie Komisja Europejska przedłożyła Radzie i Parlamentowi Europejskiemu w dniu 6 października 2004 r. w swoim okresowym raporcie i dokumencie strategicznym na temat Bułgarii, Rumunii i Chorwacji;

| 1.1.4 | popiera ze swojej strony ocenę, że Bułgaria i Rumunia będą w stanie wypełnić zobowiązania wynikające z członkostwa w UE, spełnić polityczne kryteria kopenhaskie oraz mieć funkcjonującą gospodarkę rynkową; |
| --- | --- |

1.1.4

popiera ze swojej strony ocenę, że Bułgaria i Rumunia będą w stanie wypełnić zobowiązania wynikające z członkostwa w UE, spełnić polityczne kryteria kopenhaskie oraz mieć funkcjonującą gospodarkę rynkową;

| 1.1.5 | popiera podpisanie w dniu 25 kwietnia 2005 r. przez ministrów ds. zagranicznych Państw Członkowskich UE traktatów akcesyjnych z Bułgarią i Rumunią, co pozwoli obu państwom z dniem 1 stycznia 2007 r. zostać członkami UE, o ile do tego czasu spełnią wszystkie warunki niezbędne do przystąpienia; |
| --- | --- |

1.1.5

popiera podpisanie w dniu 25 kwietnia 2005 r. przez ministrów ds. zagranicznych Państw Członkowskich UE traktatów akcesyjnych z Bułgarią i Rumunią, co pozwoli obu państwom z dniem 1 stycznia 2007 r. zostać członkami UE, o ile do tego czasu spełnią wszystkie warunki niezbędne do przystąpienia;

| 1.1.6 | przypomina o tym, że sprawdzoną zasadą dotychczasowych rozszerzeń była indywidualna gotowość do akcesji każdego z państw kandydujących; |
| --- | --- |

1.1.6

przypomina o tym, że sprawdzoną zasadą dotychczasowych rozszerzeń była indywidualna gotowość do akcesji każdego z państw kandydujących;

| 1.1.7 | podkreśla konieczność intensywnego monitorowania planowej realizacji zobowiązań podjętych przez Bułgarię i Rumunię po zakończeniu negocjacji; |
| --- | --- |

1.1.7

podkreśla konieczność intensywnego monitorowania planowej realizacji zobowiązań podjętych przez Bułgarię i Rumunię po zakończeniu negocjacji;

| 1.1.8 | zwraca uwagę na to, że przystąpienie Bułgarii i Rumunii może opóźnić się o rok, jeżeli nie zostaną dokonane niezbędne reformy szczególnie w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, spraw wewnętrznych, administracji oraz prawa konkurencji; |
| --- | --- |

1.1.8

zwraca uwagę na to, że przystąpienie Bułgarii i Rumunii może opóźnić się o rok, jeżeli nie zostaną dokonane niezbędne reformy szczególnie w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, spraw wewnętrznych, administracji oraz prawa konkurencji;

| 1.1.9 | podkreśla, że może on wspierać samorządy lokalne i regionalne Bułgarii i Rumunii na etapie przedakcesyjnym poprzez intensywne angażowanie obserwatorów, którzy po podpisaniu umów akcesyjnych będą należeć do KR; |
| --- | --- |

1.1.9

podkreśla, że może on wspierać samorządy lokalne i regionalne Bułgarii i Rumunii na etapie przedakcesyjnym poprzez intensywne angażowanie obserwatorów, którzy po podpisaniu umów akcesyjnych będą należeć do KR;

| 1.1.10 | deklaruje swoją gotowość do angażowania się w aktywną politykę informacyjną na rzecz osiągnięcia w procesie ratyfikacyjnym szerokiego poparcia dla przystąpienia Bułgarii i Rumunii do UE; |
| --- | --- |

1.1.10

deklaruje swoją gotowość do angażowania się w aktywną politykę informacyjną na rzecz osiągnięcia w procesie ratyfikacyjnym szerokiego poparcia dla przystąpienia Bułgarii i Rumunii do UE;

| 1.1.11 | zwraca uwagę na to, że ta polityka informacyjna powinna również obejmować projekt Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla UE, gdyż jako część składowa dorobku legislacyjnego Wspólnoty musi on siłą rzeczy zostać ratyfikowany przez Rumunię i Bułgarię w ramach przystąpienia i uważa, że w obu państwach powinna rozpocząć się kampania informacyjna na szczeblu lokalnym i regionalnym mająca na celu objaśnienie i przekazanie treści konstytucji, tak by przybliżyć obywatelom wiedzę o wartościach i funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.1.11

zwraca uwagę na to, że ta polityka informacyjna powinna również obejmować projekt Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla UE, gdyż jako część składowa dorobku legislacyjnego Wspólnoty musi on siłą rzeczy zostać ratyfikowany przez Rumunię i Bułgarię w ramach przystąpienia i uważa, że w obu państwach powinna rozpocząć się kampania informacyjna na szczeblu lokalnym i regionalnym mająca na celu objaśnienie i przekazanie treści konstytucji, tak by przybliżyć obywatelom wiedzę o wartościach i funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 1.1.12 | przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. o podjęciu negocjacji akcesyjnych z Chorwacją oraz przyjmuje do wiadomości raport o podjęciu negocjacji akcesyjnych od momentu stwierdzenia pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii; |
| --- | --- |

1.1.12

przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. o podjęciu negocjacji akcesyjnych z Chorwacją oraz przyjmuje do wiadomości raport o podjęciu negocjacji akcesyjnych od momentu stwierdzenia pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii;

| 1.1.13 | popiera konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. o podjęciu w dniu 3 października 2005 r. negocjacji akcesyjnych z Turcją; podkreśla, że negocjacje muszą być prowadzone w atmosferze otwartości na różne wyniki; |
| --- | --- |

1.1.13

popiera konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z dn. 16-17 grudnia 2004 r. o podjęciu w dniu 3 października 2005 r. negocjacji akcesyjnych z Turcją; podkreśla, że negocjacje muszą być prowadzone w atmosferze otwartości na różne wyniki;

| 1.1.14 | postrzega możliwość, by jego członkowie poprzez partnerstwa z samorządami regionalnymi i lokalnymi krajów kandydujących wspierali je w przygotowaniu do przystąpienia do UE. |
| --- | --- |

1.1.14

postrzega możliwość, by jego członkowie poprzez partnerstwa z samorządami regionalnymi i lokalnymi krajów kandydujących wspierali je w przygotowaniu do przystąpienia do UE.

| 1.2 | Uwagi w sprawie cyklicznego raportu na temat postępów Bułgarii w drodze do przystąpienia (SEC(2004)1199) |
| --- | --- |

1.2

Uwagi w sprawie cyklicznego raportu na temat postępów Bułgarii w drodze do przystąpienia (SEC(2004)1199)

KOMITET REGIONÓW

| 1.2.1 | docenia sukcesy gospodarcze Bułgarii pod względem ogólnej stabilności gospodarczej, reform strukturalnych i wzrostu gospodarczego, będąc jednocześnie świadomym utrzymujących się problemów z wciąż wysokim bezrobociem; |
| --- | --- |

1.2.1

docenia sukcesy gospodarcze Bułgarii pod względem ogólnej stabilności gospodarczej, reform strukturalnych i wzrostu gospodarczego, będąc jednocześnie świadomym utrzymujących się problemów z wciąż wysokim bezrobociem;

| 1.2.2 | wychodzi z założenia, że w pozostającym jeszcze czasie Bułgaria będzie kontynuować swoje starania w zakresie przygotowania do akcesji i w związku z tym będzie przywiązywać szczególną wagę do poruszonych przez Komisję usprawnień w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i administracji; |
| --- | --- |

1.2.2

wychodzi z założenia, że w pozostającym jeszcze czasie Bułgaria będzie kontynuować swoje starania w zakresie przygotowania do akcesji i w związku z tym będzie przywiązywać szczególną wagę do poruszonych przez Komisję usprawnień w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i administracji;

| 1.2.3 | zwraca uwagę, że Unia Europejska przyznaje jako pomoc przedakcesyjną znaczące kwoty finansowe, które należy wykorzystywać również do wzmacniania potencjału na szczeblu lokalnym, tak by przy pomocy tych środków wspierać i przyspieszać między innymi realizację europejskiej polityki spójności; |
| --- | --- |

1.2.3

zwraca uwagę, że Unia Europejska przyznaje jako pomoc przedakcesyjną znaczące kwoty finansowe, które należy wykorzystywać również do wzmacniania potencjału na szczeblu lokalnym, tak by przy pomocy tych środków wspierać i przyspieszać między innymi realizację europejskiej polityki spójności;

| 1.2.4 | stwierdza, że w obecnym stadium poprawiły się znacznie warunki dla regionalizacji; |
| --- | --- |

1.2.4

stwierdza, że w obecnym stadium poprawiły się znacznie warunki dla regionalizacji;

| 1.2.5 | przyjmuje z zadowoleniem uchwalenie ustawy o rozwoju regionalnym stwarzającej podstawy dla planowania regionalnego jak również poprawę struktury podziału terytorialnego poprzez statystyczny podział kraju na regiony szczebla NUTS 1; |
| --- | --- |

1.2.5

przyjmuje z zadowoleniem uchwalenie ustawy o rozwoju regionalnym stwarzającej podstawy dla planowania regionalnego jak również poprawę struktury podziału terytorialnego poprzez statystyczny podział kraju na regiony szczebla NUTS 1;

| 1.2.6 | przyjmuje z zadowoleniem aktualne starania rządu i parlamentu w kierunku reformy administracji publicznej i uznaje ich wkład do poprawy efektywności polityki regionalnej; |
| --- | --- |

1.2.6

przyjmuje z zadowoleniem aktualne starania rządu i parlamentu w kierunku reformy administracji publicznej i uznaje ich wkład do poprawy efektywności polityki regionalnej;

| 1.2.7 | popiera stanowczo bieżącą reformę administracji publicznej oraz związane z nią reformy w dziedzinie administracji komunalnej, w szczególności kroki, które zostały zapoczątkowane poprzez nowelizację ustawy o majątku komunalnym, mające na celu wzmocnienie własnej odpowiedzialności, wydajności oraz samodzielności instytucjonalnej, a co za tym idzie, finansowej gmin; |
| --- | --- |

1.2.7

popiera stanowczo bieżącą reformę administracji publicznej oraz związane z nią reformy w dziedzinie administracji komunalnej, w szczególności kroki, które zostały zapoczątkowane poprzez nowelizację ustawy o majątku komunalnym, mające na celu wzmocnienie własnej odpowiedzialności, wydajności oraz samodzielności instytucjonalnej, a co za tym idzie, finansowej gmin;

| 1.2.8 | przyznaje, że rozwijanie potencjału tych jednostek terytorialnych jest procesem długofalowym, który należy regularnie wspierać poprzez informację, przesłuchania ekspertów i programy szkoleniowe dostosowane do potrzeb. |
| --- | --- |

1.2.8

przyznaje, że rozwijanie potencjału tych jednostek terytorialnych jest procesem długofalowym, który należy regularnie wspierać poprzez informację, przesłuchania ekspertów i programy szkoleniowe dostosowane do potrzeb.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | przyjmuje z zadowoleniem zakończenie negocjacji akcesyjnych i podpisanie traktatu o przystąpieniu pomiędzy Bułgarią a Unią Europejską i zachęca wszystkich członków Unii do terminowego ratyfikowania tego traktatu, aby Bułgaria mogła zostać pełnoprawnym członkiem UE z dniem 1 stycznia 2007 r.; |
| --- | --- |

2.1

przyjmuje z zadowoleniem zakończenie negocjacji akcesyjnych i podpisanie traktatu o przystąpieniu pomiędzy Bułgarią a Unią Europejską i zachęca wszystkich członków Unii do terminowego ratyfikowania tego traktatu, aby Bułgaria mogła zostać pełnoprawnym członkiem UE z dniem 1 stycznia 2007 r.;

| 2.2 | wzywa Bułgarię do podejmowania dalszych skutecznych wysiłków do kontynuowania tych reform również poprzez wprowadzenie stosownych zmian w ustawie o własności państwa, dzięki którym silniejsze odzwierciedlenie znajdzie zasada pomocniczości; |
| --- | --- |

2.2

wzywa Bułgarię do podejmowania dalszych skutecznych wysiłków do kontynuowania tych reform również poprzez wprowadzenie stosownych zmian w ustawie o własności państwa, dzięki którym silniejsze odzwierciedlenie znajdzie zasada pomocniczości;

| 2.3 | zaleca dalsze kroki w kierunku decentralizacji i zwraca jednocześnie uwagę na to, że przeniesienie kompetencji z centralnych organów administracji na lokalne organy samorządowe należy rozumieć nie tylko jako przeniesienie praw, lecz także jako konieczność przeniesienia struktur oraz zasobów ludzkich i finansowych; |
| --- | --- |

2.3

zaleca dalsze kroki w kierunku decentralizacji i zwraca jednocześnie uwagę na to, że przeniesienie kompetencji z centralnych organów administracji na lokalne organy samorządowe należy rozumieć nie tylko jako przeniesienie praw, lecz także jako konieczność przeniesienia struktur oraz zasobów ludzkich i finansowych;

| 2.4 | zaleca jednocześnie, by w trakcie okresu przejściowego kontynuować dyskusję na temat kwestii kompetencji w zakresie polityki regionalnej w Republice Bułgarii oraz starania w celu wzmocnienia pozycji samorządów lokalnych i regionalnych, tak by Bułgaria do momentu przystąpienia była w stanie wykazać istnienie efektywnych i odpowiadających warunkom rynkowym struktur administracji; |
| --- | --- |

2.4

zaleca jednocześnie, by w trakcie okresu przejściowego kontynuować dyskusję na temat kwestii kompetencji w zakresie polityki regionalnej w Republice Bułgarii oraz starania w celu wzmocnienia pozycji samorządów lokalnych i regionalnych, tak by Bułgaria do momentu przystąpienia była w stanie wykazać istnienie efektywnych i odpowiadających warunkom rynkowym struktur administracji;

| 2.5 | zwraca uwagę, że wzmocnienie roli i kompetencji samorządów lokalnych i regionalnych między innymi w zakresie wyposażenia w majątek i jego zarządzania stanowi przesłankę dla pozytywnej współpracy między organami szczebla centralnego i komunalnego, i że stworzy to dla tych ostatnich lepsze warunki wyjściowe do realizacji działań wspólnotowych i korzystania z funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

2.5

zwraca uwagę, że wzmocnienie roli i kompetencji samorządów lokalnych i regionalnych między innymi w zakresie wyposażenia w majątek i jego zarządzania stanowi przesłankę dla pozytywnej współpracy między organami szczebla centralnego i komunalnego, i że stworzy to dla tych ostatnich lepsze warunki wyjściowe do realizacji działań wspólnotowych i korzystania z funduszy strukturalnych;

| 2.6 | podkreśla po raz kolejny, że musi nastąpić rozszerzenie kompetencji decyzyjnych samorządów lokalnych i regionalnych przy uwzględnieniu zasady pomocniczości i jednocześnie solidarności, zarówno między władzami centralnymi a samorządami terytorialnymi i gminami, jak również horyzontalnie między samorządami a gminami; |
| --- | --- |

2.6

podkreśla po raz kolejny, że musi nastąpić rozszerzenie kompetencji decyzyjnych samorządów lokalnych i regionalnych przy uwzględnieniu zasady pomocniczości i jednocześnie solidarności, zarówno między władzami centralnymi a samorządami terytorialnymi i gminami, jak również horyzontalnie między samorządami a gminami;

| 2.7 | zwraca uwagę, że samorządy lokalne stoją w większym stopniu przed zadaniem stworzenia niezbędnych ram instytucjonalnych, które są konieczne dla wykorzystania instrumentów polityki strukturalnej, co dotyczy w szczególności tworzenia jednostek administracji bądź też wdrażania niezbędnych zmian instytucjonalnych i/lub organizacyjnych, tak by podmioty lokalne były lepiej przygotowane do korzystania z funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

2.7

zwraca uwagę, że samorządy lokalne stoją w większym stopniu przed zadaniem stworzenia niezbędnych ram instytucjonalnych, które są konieczne dla wykorzystania instrumentów polityki strukturalnej, co dotyczy w szczególności tworzenia jednostek administracji bądź też wdrażania niezbędnych zmian instytucjonalnych i/lub organizacyjnych, tak by podmioty lokalne były lepiej przygotowane do korzystania z funduszy strukturalnych;

| 2.8 | zwraca uwagę, że w celu stworzenia efektywnego samorządu na szczeblu regionalnym i lokalnym należy podjąć dodatkowe kroki prawne i organizacyjne — przeznaczenie odpowiednich środków finansowych na programy edukacyjne, przeniesienie kompetencji poprzez wymianę dobrych praktyk między samorządami lokalnymi i regionalnymi państw UE oraz skuteczne bodźce — wspierające właściwe wykorzystanie miejscowych zasobów, a ponieważ finansowa i gospodarcza niezależność gmin stanowi istotną podstawę samorządu, zaleca się zwracanie szczególnej uwagi na ochronę i lepsze zarządzanie dobrami, strukturami i usługami sieciowymi; |
| --- | --- |

2.8

zwraca uwagę, że w celu stworzenia efektywnego samorządu na szczeblu regionalnym i lokalnym należy podjąć dodatkowe kroki prawne i organizacyjne — przeznaczenie odpowiednich środków finansowych na programy edukacyjne, przeniesienie kompetencji poprzez wymianę dobrych praktyk między samorządami lokalnymi i regionalnymi państw UE oraz skuteczne bodźce — wspierające właściwe wykorzystanie miejscowych zasobów, a ponieważ finansowa i gospodarcza niezależność gmin stanowi istotną podstawę samorządu, zaleca się zwracanie szczególnej uwagi na ochronę i lepsze zarządzanie dobrami, strukturami i usługami sieciowymi;

| 2.9 | zwraca uwagę, by samorządy lokalne i regionalne w swojej działalności legislacyjnej pamiętały o tym, że przepisy prawa wspólnotowego wdrażane do prawa bułgarskiego na ich szczeblu mają moc obowiązującą, o ile tylko leżą one w kompetencjach samorządów; dotyczy to bezwzględnie przepisów wspólnotowych obowiązujących między innymi w zakresie zamówień publicznych, jak również w dziedzinie ochrony środowiska, konkurencji i spraw społecznych; |
| --- | --- |

2.9

zwraca uwagę, by samorządy lokalne i regionalne w swojej działalności legislacyjnej pamiętały o tym, że przepisy prawa wspólnotowego wdrażane do prawa bułgarskiego na ich szczeblu mają moc obowiązującą, o ile tylko leżą one w kompetencjach samorządów; dotyczy to bezwzględnie przepisów wspólnotowych obowiązujących między innymi w zakresie zamówień publicznych, jak również w dziedzinie ochrony środowiska, konkurencji i spraw społecznych;

| 2.10 | wyraża swoje zaniepokojenie tym, że problem integracji społeczności Romów pozostaje wciąż nierozwiązany i że to na gminy spada największa odpowiedzialność za jego długofalowe rozwiązanie i zachęca samorządy lokalne i regionalne do tego, by w większym stopniu i przy uwzględnieniu zasady równości szans oferowały miejsca pracy dla przedstawicieli tej grupy narodowościowej w lokalnych strukturach administracji, unikając przy tym wtórnej dyskryminacji w ramach tych struktur (Romowie troszczą się o Romów); |
| --- | --- |

2.10

wyraża swoje zaniepokojenie tym, że problem integracji społeczności Romów pozostaje wciąż nierozwiązany i że to na gminy spada największa odpowiedzialność za jego długofalowe rozwiązanie i zachęca samorządy lokalne i regionalne do tego, by w większym stopniu i przy uwzględnieniu zasady równości szans oferowały miejsca pracy dla przedstawicieli tej grupy narodowościowej w lokalnych strukturach administracji, unikając przy tym wtórnej dyskryminacji w ramach tych struktur (Romowie troszczą się o Romów);

| 2.11 | zwraca uwagę, że w celu przyspieszenia integracji Romów należy stosować instrumenty samorządowe, przy czym w ich społecznościach wspierać się będzie działania mające na celu przejmowanie odpowiedzialności własnej np. w takich dziedzinach jak bezpieczeństwo, polityka społeczna itp.; |
| --- | --- |

2.11

zwraca uwagę, że w celu przyspieszenia integracji Romów należy stosować instrumenty samorządowe, przy czym w ich społecznościach wspierać się będzie działania mające na celu przejmowanie odpowiedzialności własnej np. w takich dziedzinach jak bezpieczeństwo, polityka społeczna itp.;

| 2.12 | nalega, by opracowywać i realizować komunalne programy likwidowania odrębnych obszarów mieszkalnych (gett) poprzez zapewnianie terenów, na których w warunkach partnerstwa publiczno-prywatnego i przy uwzględnieniu społeczności Romów można byłoby rozwijać nowe budownictwo mieszkaniowe dla członków tej społeczności i zaleca silne zaangażowanie się UE w tę sprawę; |
| --- | --- |

2.12

nalega, by opracowywać i realizować komunalne programy likwidowania odrębnych obszarów mieszkalnych (gett) poprzez zapewnianie terenów, na których w warunkach partnerstwa publiczno-prywatnego i przy uwzględnieniu społeczności Romów można byłoby rozwijać nowe budownictwo mieszkaniowe dla członków tej społeczności i zaleca silne zaangażowanie się UE w tę sprawę;

| 2.13 | zwraca uwagę, że istnieją znaczne deficyty w zakresie integracji osób niepełnosprawnych umysłowo i zachęca organy komunalne do zajęcia się tym problemem i poszukiwania odpowiednich rozwiązań w ramach swoich kompetencji; |
| --- | --- |

2.13

zwraca uwagę, że istnieją znaczne deficyty w zakresie integracji osób niepełnosprawnych umysłowo i zachęca organy komunalne do zajęcia się tym problemem i poszukiwania odpowiednich rozwiązań w ramach swoich kompetencji;

| 2.14 | zwraca uwagę, że mając na uwadze ambitny harmonogram przedłożenia Narodowego Planu Rozwoju Bułgaria zdecydowała się na to, by samorządom przypadły szczególne kompetencje w zakresie ustalania lokalnych i regionalnych planów rozwoju. Przyczyni się to do odpowiedniej prawidłowości Narodowego Planu Rozwoju, z drugiej zaś strony stworzy warunki dla równoprawnego i sprawiedliwego uczestniczenia gmin i regionów w wykorzystaniu funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

2.14

zwraca uwagę, że mając na uwadze ambitny harmonogram przedłożenia Narodowego Planu Rozwoju Bułgaria zdecydowała się na to, by samorządom przypadły szczególne kompetencje w zakresie ustalania lokalnych i regionalnych planów rozwoju. Przyczyni się to do odpowiedniej prawidłowości Narodowego Planu Rozwoju, z drugiej zaś strony stworzy warunki dla równoprawnego i sprawiedliwego uczestniczenia gmin i regionów w wykorzystaniu funduszy strukturalnych;

| 2.15 | zwraca również uwagę, że należy przy tym w sposób szczególny uwzględnić tzw. zasadę partnerstwa, a więc szersze włączenie partnerów regionalnych, społecznych i pozarządowych biorących udział w tym procesie; |
| --- | --- |

2.15

zwraca również uwagę, że należy przy tym w sposób szczególny uwzględnić tzw. zasadę partnerstwa, a więc szersze włączenie partnerów regionalnych, społecznych i pozarządowych biorących udział w tym procesie;

| 2.16 | zaleca, by z funduszy przedakcesyjnych przeznaczyć środki wsparcia na rozwój struktur i potencjału administracyjnego i sugeruje, by przy przeznaczaniu tych środków w odpowiedni sposób wziąć pod uwagę znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych dla realizacji programów finansowanych z funduszy strukturalnych i innych inicjatyw w zakresie rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

2.16

zaleca, by z funduszy przedakcesyjnych przeznaczyć środki wsparcia na rozwój struktur i potencjału administracyjnego i sugeruje, by przy przeznaczaniu tych środków w odpowiedni sposób wziąć pod uwagę znaczenie samorządów lokalnych i regionalnych dla realizacji programów finansowanych z funduszy strukturalnych i innych inicjatyw w zakresie rozwoju regionalnego;

| 2.17 | podkreśla, że efektywna wymiana doświadczeń prowadzona dzięki istniejącym porozumieniom o partnerstwie pomiędzy Republiką Bułgarii a Państwami Członkowskimi stanowi podstawę dla skutecznego wykorzystania funduszy strukturalnych na szczeblu lokalnym; |
| --- | --- |

2.17

podkreśla, że efektywna wymiana doświadczeń prowadzona dzięki istniejącym porozumieniom o partnerstwie pomiędzy Republiką Bułgarii a Państwami Członkowskimi stanowi podstawę dla skutecznego wykorzystania funduszy strukturalnych na szczeblu lokalnym;

| 2.18 | stwierdza ponadto, że istniejące bezpośrednie porozumienia o współpracy między poszczególnymi regionami Państw Członkowskich a regionami Republiki Bułgarii są formą wymiany informacji i doświadczeń, ale również formą bezpośredniej współpracy czy też pomocy osobowej i materialnej dla samorządów lokalnych i regionalnych Republiki Bułgarii, którą należy silniej wspierać i zinstrumentalizować w celu wypełnienia wyrażonych zaleceń; |
| --- | --- |

2.18

stwierdza ponadto, że istniejące bezpośrednie porozumienia o współpracy między poszczególnymi regionami Państw Członkowskich a regionami Republiki Bułgarii są formą wymiany informacji i doświadczeń, ale również formą bezpośredniej współpracy czy też pomocy osobowej i materialnej dla samorządów lokalnych i regionalnych Republiki Bułgarii, którą należy silniej wspierać i zinstrumentalizować w celu wypełnienia wyrażonych zaleceń;

| 2.19 | zwraca uwagę, że dalsze skuteczne zwalczanie korupcji ma olbrzymie znaczenie dla zwiększenia wiarygodności samorządów lokalnych i regionalnych zarówno w stosunku do ich społeczności, jak i w stosunku do partnerów, inwestorów i przedsiębiorstw z UE; |
| --- | --- |

2.19

zwraca uwagę, że dalsze skuteczne zwalczanie korupcji ma olbrzymie znaczenie dla zwiększenia wiarygodności samorządów lokalnych i regionalnych zarówno w stosunku do ich społeczności, jak i w stosunku do partnerów, inwestorów i przedsiębiorstw z UE;

| 2.20 | z uwagi na rosnącą liczbę informacji o prawnokarnych śledztwach przeciwko politykom lokalnym i regionalnym zaleca prowadzenie intensywnych działań mających na celu zwalczanie przyczyn korupcji, obejmujących w szczególności działania na rzecz poprawy zarządzania finansami i kontroli finansów, uwzględniając przy tym, że rozdzielenie tych dziedzin jest jedną z najważniejszych, ale nie jedyną możliwością. |
| --- | --- |

2.20

z uwagi na rosnącą liczbę informacji o prawnokarnych śledztwach przeciwko politykom lokalnym i regionalnym zaleca prowadzenie intensywnych działań mających na celu zwalczanie przyczyn korupcji, obejmujących w szczególności działania na rzecz poprawy zarządzania finansami i kontroli finansów, uwzględniając przy tym, że rozdzielenie tych dziedzin jest jedną z najważniejszych, ale nie jedyną możliwością.

Bruksela, 6 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 128 z 29.5.2003, str. 53

1

(2)  Dz.U. C 128 z 29.5.2003, str. 56

2

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/23

---

Opinia z inicjatywy własnej Komitetu Regionów w sprawie projektu wytycznych wspólnotowych na temat finansowania lotnisk oraz pomocy na rozpoczęcie działalności dla linii lotniczych działających na lotniskach regionalnych

(2006/C 31/06)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając decyzję swojego Prezydium z dn. 22 lutego 2005 r., powierzającą Komisji ds. Polityki Spójności Terytorialnej przygotowanie opinii z inicjatywy własnej na ten temat, zgodnie z art. 265 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając projekt wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie finansowania lotnisk i pomocy na rozpoczęcie działalności dla linii lotniczych działających na lotniskach regionalnych,

uwzględniając swoją opinię perspektywiczną z dn. 2 lipca 2003 r. w sprawie Przepustowości lotnisk regionalnych (CdR 393/2002 końcowy) (1),

uwzględniając swoją opinię na temat sprawozdania Komisji w sprawie: O lepsze tworzenie prawa 2002 i komunikatu Komisji w sprawie Aktualizacji i upraszczania wspólnotowego dorobku prawnego (CdR 62/2003 końcowy) (2),

uwzględniając swoją opinię z inicjatywy własnej w sprawie Tanich linii lotniczych i rozwoju terytorialnego (CdR 63/2004 końcowy) (3),

uwzględniając przyjęty w dn. 29 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Polityki Spójności Terytorialnej projekt opinii (CdR 76/2005 rev.1) (sprawozdawca: Gordon Keymer CBE, Przewodniczący Rady Okręgu Tandridge (UK/EPP),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1. | Trwała witalność lotnisk regionalnych ma wyraźny i istotny wpływ na rozwój regionalny i spójność terytorialną, ułatwiają one bowiem łączność między regionami, wspierają mobilność obywateli, pobudzają rozwój gospodarczy i wzrost zatrudnienia, promują turystykę oraz ożywienie peryferyjnych, a w szczególności słabiej rozwiniętych regionów. |
| --- | --- |

1.

Trwała witalność lotnisk regionalnych ma wyraźny i istotny wpływ na rozwój regionalny i spójność terytorialną, ułatwiają one bowiem łączność między regionami, wspierają mobilność obywateli, pobudzają rozwój gospodarczy i wzrost zatrudnienia, promują turystykę oraz ożywienie peryferyjnych, a w szczególności słabiej rozwiniętych regionów.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje się próbę podjętą przez Komisję Europejską w celu rozwiązania obecnej kwestii niepewności i dezorientacji w odniesieniu do pomocy państwowej w sektorze lotniczym. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje się próbę podjętą przez Komisję Europejską w celu rozwiązania obecnej kwestii niepewności i dezorientacji w odniesieniu do pomocy państwowej w sektorze lotniczym.

| 3. | Wytyczne będą miały znaczny wpływ na zdolność organów władzy publicznej do udzielania pomocy regionalnym portom lotniczym w celu promowania spójności terytorialnej UE. Wziąwszy pod uwagę znaczenie tego aspektu oraz fakt, że „wytyczne” zdają się mieć moc formalnego przepisu, należy skonsultować się z Radą i Parlamentem. |
| --- | --- |

3.

Wytyczne będą miały znaczny wpływ na zdolność organów władzy publicznej do udzielania pomocy regionalnym portom lotniczym w celu promowania spójności terytorialnej UE. Wziąwszy pod uwagę znaczenie tego aspektu oraz fakt, że „wytyczne” zdają się mieć moc formalnego przepisu, należy skonsultować się z Radą i Parlamentem.

| 4. | Sprawa Ryanair/Charleroi stanowi cały czas wyzwanie w świetle prawa, wywołując obawę, że jej wynik może być sprzeczny z wytycznymi i spowodować tym samym powstanie jeszcze większej dezorientacji i niejasności. Wciąż niejasne jest czy Komisja dąży do ograniczenia pomocy państwa, czy też zależy jej po prostu na zwiększeniu jej przejrzystości. Wykorzystanie art. 19 ust. 2 rozporządzenia 659/1999 nie wydaje się właściwe w celu wprowadzenia w życie wytycznych, a Komisja musi powołać się na precedensy i uzasadnić jego zastosowanie w tej sprawie. |
| --- | --- |

4.

Sprawa Ryanair/Charleroi stanowi cały czas wyzwanie w świetle prawa, wywołując obawę, że jej wynik może być sprzeczny z wytycznymi i spowodować tym samym powstanie jeszcze większej dezorientacji i niejasności. Wciąż niejasne jest czy Komisja dąży do ograniczenia pomocy państwa, czy też zależy jej po prostu na zwiększeniu jej przejrzystości. Wykorzystanie art. 19 ust. 2 rozporządzenia 659/1999 nie wydaje się właściwe w celu wprowadzenia w życie wytycznych, a Komisja musi powołać się na precedensy i uzasadnić jego zastosowanie w tej sprawie.

| 5. | W wytycznych znajduje się tylko jedno odniesienie do Zasady Inwestora Rynkowego (Market Economy Investor Principle — MEIP). Przy pomocy tej zasady dokonuje się oceny działań organów władzy publicznej w porównaniu do decyzji, którą prawdopodobnie podjąłby „racjonalny” inwestor prywatny. W oparciu o tę ocenę jedynie dofinansowanie publiczne wykraczające poza inwestycję, której mógłby dokonać przedsiębiorca prywatny, zostałoby uznane za pomoc państwa. Jednak nawet wtedy zobowiązania służb publicznych mogłyby usprawiedliwić tę dodatkową inwestycję (np. w celu połączenia wyspy z lądem, nawet jeżeli połączenie to przynosi straty). |
| --- | --- |

5.

W wytycznych znajduje się tylko jedno odniesienie do Zasady Inwestora Rynkowego (Market Economy Investor Principle — MEIP). Przy pomocy tej zasady dokonuje się oceny działań organów władzy publicznej w porównaniu do decyzji, którą prawdopodobnie podjąłby „racjonalny” inwestor prywatny. W oparciu o tę ocenę jedynie dofinansowanie publiczne wykraczające poza inwestycję, której mógłby dokonać przedsiębiorca prywatny, zostałoby uznane za pomoc państwa. Jednak nawet wtedy zobowiązania służb publicznych mogłyby usprawiedliwić tę dodatkową inwestycję (np. w celu połączenia wyspy z lądem, nawet jeżeli połączenie to przynosi straty).

| 6. | Okres objęcia nowych połączeń pomocą na rozpoczęcie działalności został wyznaczony na 3 bądź 5 lat (w przypadku małych lub peryferyjnych portów lotniczych). Długość tego okresu nie została uzasadniona w wytycznych i jest on krótszy od większości biznesplanów oraz planów regionalnego rozwoju gospodarczego. Niemniej, nikt nie zalecałby przyznania subwencji na czas nieograniczony. Wydaje się, że rozsądnym kompromisem byłoby zapewnienie automatycznego przeglądu. W podobny sposób, ustalenie maksymalnej wysokości pomocy państwa na poziomie równym 50 % wydaje się być dosyć arbitralne, ze względu na to, że w niektórych przypadkach konieczna może być większa pomoc. |
| --- | --- |

6.

Okres objęcia nowych połączeń pomocą na rozpoczęcie działalności został wyznaczony na 3 bądź 5 lat (w przypadku małych lub peryferyjnych portów lotniczych). Długość tego okresu nie została uzasadniona w wytycznych i jest on krótszy od większości biznesplanów oraz planów regionalnego rozwoju gospodarczego. Niemniej, nikt nie zalecałby przyznania subwencji na czas nieograniczony. Wydaje się, że rozsądnym kompromisem byłoby zapewnienie automatycznego przeglądu. W podobny sposób, ustalenie maksymalnej wysokości pomocy państwa na poziomie równym 50 % wydaje się być dosyć arbitralne, ze względu na to, że w niektórych przypadkach konieczna może być większa pomoc.

| 7. | Projekt wytycznych zezwala na wykluczenie przez pierwszego operatora danego połączenia ewentualnej konkurencji na tej trasie przez okres pięciu lat, bez względu na to, czy usługi oferowane przez następnych operatorów byłyby lepsze, częstsze czy tańsze. |
| --- | --- |

7.

Projekt wytycznych zezwala na wykluczenie przez pierwszego operatora danego połączenia ewentualnej konkurencji na tej trasie przez okres pięciu lat, bez względu na to, czy usługi oferowane przez następnych operatorów byłyby lepsze, częstsze czy tańsze.

| 8. | Wydaje się, że zakaz przyznawania pomocy państwa na nowe połączenia w przypadku istnienia podobnego połączenia z innego lotniska mieszczącego się w tej samej „strefie przyciągania gospodarczego” lub w tym samym skupisku ludności ma w zamyśle chronić działających już operatorów i lotniska (zwłaszcza krajowe linie lotnicze i główne lotniska przesiadkowe) przed konkurencją ze strony tańszych towarzystw lotniczych działających w tym samym regionie na mniejszych lotniskach. |
| --- | --- |

8.

Wydaje się, że zakaz przyznawania pomocy państwa na nowe połączenia w przypadku istnienia podobnego połączenia z innego lotniska mieszczącego się w tej samej „strefie przyciągania gospodarczego” lub w tym samym skupisku ludności ma w zamyśle chronić działających już operatorów i lotniska (zwłaszcza krajowe linie lotnicze i główne lotniska przesiadkowe) przed konkurencją ze strony tańszych towarzystw lotniczych działających w tym samym regionie na mniejszych lotniskach.

| 9. | Małe lotniska mają ograniczone możliwości administracyjne. Nałożenie na te lotniska wymogu dostosowania się do szerokiego zakresu unijnych procedur zawiadamiania będzie stanowiło biurokratyczne obciążenie nieproporcjonalne do oddziaływania na rynek wewnętrzny. Powinno być możliwe przestrzeganie zasady de minimis, która pozwoliłaby na wykluczenie z procedury zawiadamiania pomocy poniżej pewnej wartości lub połączeń poniżej pewnej ilości pasażerów. W przypadku niektórych systemów regionalnych (np. Szkocja) możliwe byłoby wystosowanie jednego zawiadomienia w imieniu wszystkich lotnisk działających w tym systemie. |
| --- | --- |

9.

Małe lotniska mają ograniczone możliwości administracyjne. Nałożenie na te lotniska wymogu dostosowania się do szerokiego zakresu unijnych procedur zawiadamiania będzie stanowiło biurokratyczne obciążenie nieproporcjonalne do oddziaływania na rynek wewnętrzny. Powinno być możliwe przestrzeganie zasady de minimis, która pozwoliłaby na wykluczenie z procedury zawiadamiania pomocy poniżej pewnej wartości lub połączeń poniżej pewnej ilości pasażerów. W przypadku niektórych systemów regionalnych (np. Szkocja) możliwe byłoby wystosowanie jednego zawiadomienia w imieniu wszystkich lotnisk działających w tym systemie.

| 10. | Podsumowując, jeżeli lotniska regionalne i regionalne linie lotnicze mają pomóc w stworzeniu konkurencyjnej i spójnej Unii Europejskiej, wolnej od nadmiernej ilości procedur biurokratycznych, wytyczne muszą być jak najbardziej elastyczne i umożliwiać indywidualne rozpatrywanie spraw związanych z pomocą państwa. |
| --- | --- |

10.

Podsumowując, jeżeli lotniska regionalne i regionalne linie lotnicze mają pomóc w stworzeniu konkurencyjnej i spójnej Unii Europejskiej, wolnej od nadmiernej ilości procedur biurokratycznych, wytyczne muszą być jak najbardziej elastyczne i umożliwiać indywidualne rozpatrywanie spraw związanych z pomocą państwa.

| 11. | Wytyczne nie stanowią naruszenia zasady pomocniczości, chociaż istnieją obawy, że pod niektórymi względami swoboda promowania lotnisk regionalnych przez samorządy lokalne i regionalne ulega ograniczeniu. |
| --- | --- |

11.

Wytyczne nie stanowią naruszenia zasady pomocniczości, chociaż istnieją obawy, że pod niektórymi względami swoboda promowania lotnisk regionalnych przez samorządy lokalne i regionalne ulega ograniczeniu.

Przyjął na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 7 lipca) następującą opinię:

Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 1. | wzywa, by przed podjęciem decyzji Komisja zasięgnęła opinii Rady i Parlamentu Europejskiego, i by dokonano analizy oddziaływania; |
| --- | --- |

1.

wzywa, by przed podjęciem decyzji Komisja zasięgnęła opinii Rady i Parlamentu Europejskiego, i by dokonano analizy oddziaływania;

| 2. | proponuje, by Komisja zawiesiła sporządzanie projektu wytycznych do czasu zaznajomienia się z wynikiem apelacji w sprawie Ryanair/Charleroi w Trybunale Sprawiedliwości, aby uniknąć ewentualnych sprzeczności pomiędzy nowymi wytycznymi i oczekiwanym orzeczeniem sądowym; zaleca, by wytyczne zostały poddane rewizji po dwóch latach od momentu wejścia w życie; |
| --- | --- |

2.

proponuje, by Komisja zawiesiła sporządzanie projektu wytycznych do czasu zaznajomienia się z wynikiem apelacji w sprawie Ryanair/Charleroi w Trybunale Sprawiedliwości, aby uniknąć ewentualnych sprzeczności pomiędzy nowymi wytycznymi i oczekiwanym orzeczeniem sądowym; zaleca, by wytyczne zostały poddane rewizji po dwóch latach od momentu wejścia w życie;

| 3. | zaleca, by tylko pomoc udzielona przez organ władzy publicznej (w oparciu o zasadę „single till” (4)) przekraczająca wartość inwestycji, której dokonałby inwestor prywatny, była uważana za niedopuszczalną (Zasada Inwestora Rynkowego). Proponuje też, by lotniska publiczne mogły ponosić straty w pierwszych latach działalności w sposób podobny do lotnisk prywatnych; |
| --- | --- |

3.

zaleca, by tylko pomoc udzielona przez organ władzy publicznej (w oparciu o zasadę „single till” (4)) przekraczająca wartość inwestycji, której dokonałby inwestor prywatny, była uważana za niedopuszczalną (Zasada Inwestora Rynkowego). Proponuje też, by lotniska publiczne mogły ponosić straty w pierwszych latach działalności w sposób podobny do lotnisk prywatnych;

| 4. | proponuje, by wprowadzono automatyczny przegląd pomocy państwa dla nowych połączeń po upłynięciu 3-letniego/5-letniego okresu, z możliwością przedłużenia (ponownie ograniczonego czasowo) oraz z możliwością dokonania kolejnych przedłużeń, we wszystkich przypadkach po indywidualnym rozpatrzeniu sprawy; |
| --- | --- |

4.

proponuje, by wprowadzono automatyczny przegląd pomocy państwa dla nowych połączeń po upłynięciu 3-letniego/5-letniego okresu, z możliwością przedłużenia (ponownie ograniczonego czasowo) oraz z możliwością dokonania kolejnych przedłużeń, we wszystkich przypadkach po indywidualnym rozpatrzeniu sprawy;

| 5. | odrzuca propozycję, by pierwszy operator nowego połączenia mógł w praktyce „zamrozić” to połączenie poprzez wykluczenie innych potencjalnych konkurentów na okres do pięciu lat; |
| --- | --- |

5.

odrzuca propozycję, by pierwszy operator nowego połączenia mógł w praktyce „zamrozić” to połączenie poprzez wykluczenie innych potencjalnych konkurentów na okres do pięciu lat;

| 6. | odrzuca zakaz przyznawania pomocy państwa na nowe połączenia w przypadku istnienia podobnego połączenia z innego lotniska (np. z głównego lotniska przesiadkowego) w tej samej „strefie przyciągania gospodarczego”; proponuje, by lepiej wyjaśnić pojęcie „strefy przyciągania gospodarczego”; |
| --- | --- |

6.

odrzuca zakaz przyznawania pomocy państwa na nowe połączenia w przypadku istnienia podobnego połączenia z innego lotniska (np. z głównego lotniska przesiadkowego) w tej samej „strefie przyciągania gospodarczego”; proponuje, by lepiej wyjaśnić pojęcie „strefy przyciągania gospodarczego”;

| 7. | proponuje, by lotniska kategorii C i D zostały wyłączone z wymogów zawiadamiania. Jeżeli wyłączone zostaną tylko lotniska kategorii D, wśród nich powinny znajdować się lotniska o liczbie pasażerów nie przekraczającej 2 mln rocznie. Pkt 92 lit. c) wytycznych powinien zawierać wyraźne odniesienie do szczególnych potrzeb w zakresie spójności terytorialnej w przypadku lotnisk należących do kategorii C i D zlokalizowanych na wyspach; |
| --- | --- |

7.

proponuje, by lotniska kategorii C i D zostały wyłączone z wymogów zawiadamiania. Jeżeli wyłączone zostaną tylko lotniska kategorii D, wśród nich powinny znajdować się lotniska o liczbie pasażerów nie przekraczającej 2 mln rocznie. Pkt 92 lit. c) wytycznych powinien zawierać wyraźne odniesienie do szczególnych potrzeb w zakresie spójności terytorialnej w przypadku lotnisk należących do kategorii C i D zlokalizowanych na wyspach;

| 8. | zaleca ogólne zastosowanie w wytycznych zasady de minimis i zasady „milczącej zgody”, w tym praktyki jednego zawiadomienia w przypadku systemów regionalnych obejmujących kilka lotnisk. |
| --- | --- |

8.

zaleca ogólne zastosowanie w wytycznych zasady de minimis i zasady „milczącej zgody”, w tym praktyki jednego zawiadomienia w przypadku systemów regionalnych obejmujących kilka lotnisk.

Bruksela, 7 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 256 z 24.10.2003 r., str. 47

1

(2)  Dz.U. C 73 z 23.3.2004, str. 38

2

(3)  Dz.U. C 318 z 22.12.2004, str. 7

3

(4)  zasada polegająca na uwzględnieniu dodatkowych dochodów lotniska (przyp. tłum.)

4

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/25

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie korekty wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej

(2006/C 31/07)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w zakresie „Korekty wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej”, zgodnie z art. 265 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

uwzględniając decyzję swojego Przewodniczącego z dnia 19 maja 2005 r. o zleceniu Komisji ds. Polityki Spójności Terytorialnej opracowania opinii na ten temat;

uwzględniając dokument konsultacyjny w wersji elektronicznej z DG ds. Konkurencji w sprawie przeglądu wytycznych pomocy regionalnej;

uwzględniając komunikat Komisji „Trzeci raport w sprawie spójności gospodarczej i społecznej” (COM (2004) 107 końcowy);

uwzględniając wniosek dotyczący ROZPORZĄDZENIA RADY ustanawiający przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności, COM(2004) 492 końcowy — 2004/0163 (AVC) oraz inne wnioski rozporządzeń Komisji Europejskiej dotyczące Funduszu Spójności, COM (2004) 494 końcowy — 2004/0166 (AVC) i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, COM (2004) 495 końcowy — 2004/0167 (COD);

uwzględniając swoją opinię w sprawie „Trzeciego raportu o spójności gospodarczej i społecznej” (CdR 120/2004 fin) (1);

uwzględniając własną opinię w sprawie „Budowanie wspólnej przyszłości — wyzwania dla polityki oraz środki budżetowe rozszerzonej Unii w latach 2007-2013” (CdR 162/2004 fin);

uwzględniając wnioski ze szczytów Rady Europejskiej w Barcelonie i Göteborgu, gdzie Państwa Członkowskie zgodziły się na rozwiązanie kompromisowe zmniejszenia poziomu pomocy państwowej w UE, ukierunkowując ją na obiekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, włączając w to spójność ekonomiczną i społeczną;

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 77/2005 rev. 1) przyjęty dnia 29 kwietnia 2005 r. przez Komisję ds. Polityki Spójności Terytorialnej (sprawozdawca: Vicente ALVAREZ ARECES, Przewodniczący Regionu Asturii (ES/PES));

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1) | Artykuł 158 Traktatu WE określa cel spójności następująco: „W celu wspierania harmonijnego rozwoju całej Wspólnoty, rozwija ona i prowadzi działania służące wzmocnieniu jej spójności gospodarczej i społecznej.” Poprzez artykuł III-220 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy cel ten został poszerzony o wymiar terytorialny. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 158 Traktatu WE określa cel spójności następująco: „W celu wspierania harmonijnego rozwoju całej Wspólnoty, rozwija ona i prowadzi działania służące wzmocnieniu jej spójności gospodarczej i społecznej.” Poprzez artykuł III-220 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy cel ten został poszerzony o wymiar terytorialny.

| 2) | Mimo że w Traktacie WE pomoc państwowa uznawana jest na ogół za czynnik zakłócający konkurencyjność (2), pomoc regionalna usprawiedliwiona jest faktem, że jest ona zarezerwowana dla określonych regionów i ma na celu ich rozwój (3). |
| --- | --- |

2)

Mimo że w Traktacie WE pomoc państwowa uznawana jest na ogół za czynnik zakłócający konkurencyjność (2), pomoc regionalna usprawiedliwiona jest faktem, że jest ona zarezerwowana dla określonych regionów i ma na celu ich rozwój (3).

| 3) | Istnienie ram normatywnych dla pomocy państwowej o kierunku regionalnym może stanowić cenny instrument, który przysłuży się przywróceniu równowagi w ramach dystrybucji dochodów i bogactwa na terytorium UE, w kontekście europejskiego projektu ekonomiczno-społecznego. W ten sposób stworzona zostanie lepsza baza dla trwałego rozwoju gospodarczego. |
| --- | --- |

3)

Istnienie ram normatywnych dla pomocy państwowej o kierunku regionalnym może stanowić cenny instrument, który przysłuży się przywróceniu równowagi w ramach dystrybucji dochodów i bogactwa na terytorium UE, w kontekście europejskiego projektu ekonomiczno-społecznego. W ten sposób stworzona zostanie lepsza baza dla trwałego rozwoju gospodarczego.

| 4) | Pomoc dla regionów stanowi czynnik, który — wprawdzie nie jako jedyny — wpływa na rozmieszczenie inwestycji. Zjawisko delokalizacji przedsiębiorstw ma miejsce zarówno na europejskim rynku wewnętrznym, jak i na poziomie globalnym. Interwencję władz publicznych, za pośrednictwem środków państwowych, należy rozpatrywać z dwóch perspektyw: w kontekście europejskim oraz z punktu widzenia zjawiska globalizacji. |
| --- | --- |

4)

Pomoc dla regionów stanowi czynnik, który — wprawdzie nie jako jedyny — wpływa na rozmieszczenie inwestycji. Zjawisko delokalizacji przedsiębiorstw ma miejsce zarówno na europejskim rynku wewnętrznym, jak i na poziomie globalnym. Interwencję władz publicznych, za pośrednictwem środków państwowych, należy rozpatrywać z dwóch perspektyw: w kontekście europejskim oraz z punktu widzenia zjawiska globalizacji.

| 5) | Aby osiągnąć cele z Lizbony i Göteburga, środki pomocy dla regionów mogą stanowić odpowiedni instrument przyczyniający się do równomiernego rozwoju polityki przemysłowej na terenie całej UE oraz do osiągnięcia trwałego wzrostu wraz z utworzeniem miejsc pracy o wysokiej jakości. |
| --- | --- |

5)

Aby osiągnąć cele z Lizbony i Göteburga, środki pomocy dla regionów mogą stanowić odpowiedni instrument przyczyniający się do równomiernego rozwoju polityki przemysłowej na terenie całej UE oraz do osiągnięcia trwałego wzrostu wraz z utworzeniem miejsc pracy o wysokiej jakości.

przyjął następującą opinię na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 7 lipca):

I.   Stanowisko Komitetu Regionów

1.   Uwagi ogólne

KOMITET REGIONÓW

| 1.1 | uważa, że z perspektywy stosowania się do celów spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej określonych w art. 158 Traktatu ustanawiającego WE, pomoc państwowa dla regionów jest instrumentem, który władze publiczne mogą wykorzystać w celu rozwinięcia polityki gospodarczej i handlowej. Zaakceptowane uprawnienia władz publicznych powinny być koordynowane, aby uniknąć zwiększenia nierówności między państwami i regionami; |
| --- | --- |

1.1

uważa, że z perspektywy stosowania się do celów spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej określonych w art. 158 Traktatu ustanawiającego WE, pomoc państwowa dla regionów jest instrumentem, który władze publiczne mogą wykorzystać w celu rozwinięcia polityki gospodarczej i handlowej. Zaakceptowane uprawnienia władz publicznych powinny być koordynowane, aby uniknąć zwiększenia nierówności między państwami i regionami;

| 1.2 | uważa, że lepiej ukierunkowana pomoc państwowa powinna mieć trzy jasne cele:






  a. | kompensację niedociągnięć rynku, nie zniekształcając przy tym zasad konkurencji; |
| --- | --- | --- |

1.2

uważa, że lepiej ukierunkowana pomoc państwowa powinna mieć trzy jasne cele:

a.

kompensację niedociągnięć rynku, nie zniekształcając przy tym zasad konkurencji;

| b. | pomoc w zmniejszeniu nierówności między obszarami; |
| --- | --- |

b.

pomoc w zmniejszeniu nierówności między obszarami;

| c. | zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw i obszarów. |
| --- | --- |

c.

zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw i obszarów.

Podczas gdy pomoc regionalna okazała się skuteczna dla dwóch pierwszych z wyżej wymienionych celów, co wykazały badania będące w posiadaniu Komisji Europejskiej, trzeci z nich wymagać może bardziej selektywnej pomocy, takiej jak pomoc horyzontalna (badania i rozwój, środowisko, szkolenia, zatrudnienie, małe i średnie przedsiębiorstwa, itp.). Jednakże wszystkie rodzaje pomocy powinny być koordynowane pod względem ich celów i sposobów użytkowania oraz powinny być skierowane na osiągnięcie celów spójności w całej Unii;

| 1.3 | uważa, że całość pomocy, którą można przyznać określonemu obszarowi powinna tworzyć część planów strategicznych rozwoju regionalnego, w których to pierwszeństwo mają projekty wykazujące wyraźny wpływ na dynamikę jego rozwoju. Pomoc ta, wraz z innymi czynnikami związanymi z gospodarką i handlem, wywiera wpływ na lokalizację firm oraz poprawę konkurencyjności regionalnej; |
| --- | --- |

1.3

uważa, że całość pomocy, którą można przyznać określonemu obszarowi powinna tworzyć część planów strategicznych rozwoju regionalnego, w których to pierwszeństwo mają projekty wykazujące wyraźny wpływ na dynamikę jego rozwoju. Pomoc ta, wraz z innymi czynnikami związanymi z gospodarką i handlem, wywiera wpływ na lokalizację firm oraz poprawę konkurencyjności regionalnej;

| 1.4 | jest zdania, że polityka spójności osiągnęła w ostatnich latach pozytywne rezultaty oraz że wytyczne w sprawie państwowej pomocy regionalnej, wraz z wytycznymi pomocy wielosektorowej dla najważniejszych projektów inwestycyjnych, pomogły sprostać celom europejskiej polityki regionalnej. Dlatego też rola Komisji Europejskiej w monitorowaniu pomocy przyznawanej przez władze państwowe jest bardzo istotna z punktu widzenia mniej zamożnych regionów; |
| --- | --- |

1.4

jest zdania, że polityka spójności osiągnęła w ostatnich latach pozytywne rezultaty oraz że wytyczne w sprawie państwowej pomocy regionalnej, wraz z wytycznymi pomocy wielosektorowej dla najważniejszych projektów inwestycyjnych, pomogły sprostać celom europejskiej polityki regionalnej. Dlatego też rola Komisji Europejskiej w monitorowaniu pomocy przyznawanej przez władze państwowe jest bardzo istotna z punktu widzenia mniej zamożnych regionów;

| 1.5 | uważa, że w celu osiągnięcia równomiernego rozwoju pomiędzy różnymi obszarami UE należy zauważyć, że regiony europejskie mogą być podzielone na dwie grupy, w zależności od dwóch głównych problemów, w obliczu których stają:






  — | regiony, które mają szczególne trudności w osiągnięciu rozwoju gospodarczego oraz celu konwergencji na poziomie europejskim; |
| --- | --- | --- |

1.5

uważa, że w celu osiągnięcia równomiernego rozwoju pomiędzy różnymi obszarami UE należy zauważyć, że regiony europejskie mogą być podzielone na dwie grupy, w zależności od dwóch głównych problemów, w obliczu których stają:

—

regiony, które mają szczególne trudności w osiągnięciu rozwoju gospodarczego oraz celu konwergencji na poziomie europejskim;

| — | regiony z większym dochodem i poziomem dobrobytu niż te wyżej wymienione, które muszą zwiększyć swoje zdolności konkurencyjne zarówno w odniesieniu do bardziej konkurencyjnych regionów Europy, jak i na poziomie globalnym. |
| --- | --- |

—

regiony z większym dochodem i poziomem dobrobytu niż te wyżej wymienione, które muszą zwiększyć swoje zdolności konkurencyjne zarówno w odniesieniu do bardziej konkurencyjnych regionów Europy, jak i na poziomie globalnym.

a)   Ocena pomocy państwowej w ostatnich latach

KOMITET REGIONÓW

| 1.6 | zauważa, że wiele badań wykazało, że w ostatnich latach wielkość pomocy zmniejsza się w mniej rozwiniętych regionach, podczas gdy regiony bardziej konkurencyjne zwiększają wsparcie dla swoich przedsiębiorstw dzięki rozwojowi różnego rodzaju systemów pomocy państwowej, posługujących się pretekstem wyjątków zawartych w Traktacie WE. To wszystko doprowadziło do niepożądanych efektów, zarówno pod względem zauważalnego spadku efektywności pomocy regionalnej, jak i wzrostu całkowitej wielkości wydatków publicznych na pomoc państwową na poziomie wspólnotowym. |
| --- | --- |

1.6

zauważa, że wiele badań wykazało, że w ostatnich latach wielkość pomocy zmniejsza się w mniej rozwiniętych regionach, podczas gdy regiony bardziej konkurencyjne zwiększają wsparcie dla swoich przedsiębiorstw dzięki rozwojowi różnego rodzaju systemów pomocy państwowej, posługujących się pretekstem wyjątków zawartych w Traktacie WE. To wszystko doprowadziło do niepożądanych efektów, zarówno pod względem zauważalnego spadku efektywności pomocy regionalnej, jak i wzrostu całkowitej wielkości wydatków publicznych na pomoc państwową na poziomie wspólnotowym.

b)   Zasady

KOMITET REGIONÓW

| 1.7 | popiera ogólne zasady przyjęte przez Komisję przy reformie wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej, a mianowicie:






  — | skupienie się na najbiedniejszych regionach (w UE-25); |
| --- | --- | --- |

1.7

popiera ogólne zasady przyjęte przez Komisję przy reformie wytycznych w sprawie regionalnej pomocy publicznej, a mianowicie:

—

skupienie się na najbiedniejszych regionach (w UE-25);

| — | konkurencyjność wszystkich regionów zgodnie z odnowioną strategią lizbońską; |
| --- | --- |

—

konkurencyjność wszystkich regionów zgodnie z odnowioną strategią lizbońską;

| — | ciągłość wraz z gładkim przejściem od starego do nowego systemu. |
| --- | --- |

—

ciągłość wraz z gładkim przejściem od starego do nowego systemu.

Jednak pragnąłby zawrzeć kolejną zasadę:

| — | komplementarności z przyszłymi programami w ramach funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

—

komplementarności z przyszłymi programami w ramach funduszy strukturalnych;

| 1.8 | uważa, że wytyczne pomocy regionalnej tworzą ramy zasad koordynacji pozostałych przepisów pomocy horyzontalnej i sektorowej oraz służą jako punkt odniesienia dla wielu kwestii często podnoszonych w trakcie stosowania zasad dotyczących pomocy państwowej. Korektę pozostałych instrumentów pomocy publicznej należy przeprowadzić, mając na uwadze spełnienie celu spójności i obniżanie ogólnego poziomu pomocy na szczeblu wspólnotowym, zgodnie z wnioskami ze szczytów Rady Europejskiej w Sztokholmie i Barcelonie; |
| --- | --- |

1.8

uważa, że wytyczne pomocy regionalnej tworzą ramy zasad koordynacji pozostałych przepisów pomocy horyzontalnej i sektorowej oraz służą jako punkt odniesienia dla wielu kwestii często podnoszonych w trakcie stosowania zasad dotyczących pomocy państwowej. Korektę pozostałych instrumentów pomocy publicznej należy przeprowadzić, mając na uwadze spełnienie celu spójności i obniżanie ogólnego poziomu pomocy na szczeblu wspólnotowym, zgodnie z wnioskami ze szczytów Rady Europejskiej w Sztokholmie i Barcelonie;

| 1.9 | uważa, że wniosek Komisji, aby włączyć nowych wytycznych pomocy regionalnej do rozporządzenia o zwolnieniu z obowiązku notyfikacji może służyć wyjaśnieniu i uproszczeniu zasad udzielania pomocy państwowej, co jest wysoce pożądane; zaleca jednakże, aby nowe zasady jasno określały kryteria, wymogi i ograniczenia stosujące się do inwestycji podlegających finansowaniu; |
| --- | --- |

1.9

uważa, że wniosek Komisji, aby włączyć nowych wytycznych pomocy regionalnej do rozporządzenia o zwolnieniu z obowiązku notyfikacji może służyć wyjaśnieniu i uproszczeniu zasad udzielania pomocy państwowej, co jest wysoce pożądane; zaleca jednakże, aby nowe zasady jasno określały kryteria, wymogi i ograniczenia stosujące się do inwestycji podlegających finansowaniu;

| 1.10 | uważa, że wniosek włączenia wytycznych UE dotyczących pomocy wielosektorowej dla ważniejszych projektów inwestycyjnych do wytycznych dla pomocy regionalnej pomogłoby w uproszczeniu stosowanych zasad. |
| --- | --- |

1.10

uważa, że wniosek włączenia wytycznych UE dotyczących pomocy wielosektorowej dla ważniejszych projektów inwestycyjnych do wytycznych dla pomocy regionalnej pomogłoby w uproszczeniu stosowanych zasad.

c)   Nowe progi przewidziane przez wniosek Komisji

KOMITET REGIONÓW

| 1.11 | zwraca uwagę na wniosek Komisji dotyczący maksymalnych progów pomocy, oparty na zobowiązaniu podjętym przez Państwa Członkowskie podczas szczytów Rady Europejskiej w Sztokholmie i Barcelonie; uważa jednak, że wniosek ogólnego zmniejszenia progów pomocy przedstawiony przez Komisję w dokumentach konsultacyjnych może nie być zgodny — zwłaszcza w niektórych regionach — z ambitnymi celami strategii lizbońskiej i wysiłkami koniecznymi w ramach spójności, co spowodowane jest skutkami rozszerzenia; uznaje, że zmniejszenie ogólnego poziomu pomocy można by osiągnąć w sposób, który jest bardziej zbieżny z europejskim projektem politycznym, tj. poprzez ponowne ukierunkowanie pomocy ku bardziej selektywnym horyzontalnym kryteriom spójności, jakie zostały ustalone przez Radę Europejską; |
| --- | --- |

1.11

zwraca uwagę na wniosek Komisji dotyczący maksymalnych progów pomocy, oparty na zobowiązaniu podjętym przez Państwa Członkowskie podczas szczytów Rady Europejskiej w Sztokholmie i Barcelonie; uważa jednak, że wniosek ogólnego zmniejszenia progów pomocy przedstawiony przez Komisję w dokumentach konsultacyjnych może nie być zgodny — zwłaszcza w niektórych regionach — z ambitnymi celami strategii lizbońskiej i wysiłkami koniecznymi w ramach spójności, co spowodowane jest skutkami rozszerzenia; uznaje, że zmniejszenie ogólnego poziomu pomocy można by osiągnąć w sposób, który jest bardziej zbieżny z europejskim projektem politycznym, tj. poprzez ponowne ukierunkowanie pomocy ku bardziej selektywnym horyzontalnym kryteriom spójności, jakie zostały ustalone przez Radę Europejską;

| 1.12 | uważa, że zmniejszenie maksymalnych progów pomocy powinno być stopniowane, biorąc pod uwagę różne kryteria mające wpływ na regionalny rozwój gospodarczy; |
| --- | --- |

1.12

uważa, że zmniejszenie maksymalnych progów pomocy powinno być stopniowane, biorąc pod uwagę różne kryteria mające wpływ na regionalny rozwój gospodarczy;

| 1.13 | uważa, że Komisja powinna rozważyć kwestię środków przejściowych odnoszących się do pomocy państwowej o kierunku regionalnym, zgodnych z nową sytuacją gospodarczą regionów oraz nowymi celami europejskiej polityki spójności. W ten sposób regiony, które znajdują się w sytuacji przejścia z jednego statusu na inny, mogą liczyć na stopniowe ograniczenia, co pomoże im zaakceptować utratę możliwości wykorzystania pomocy państwa jako instrumentu polityki rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

1.13

uważa, że Komisja powinna rozważyć kwestię środków przejściowych odnoszących się do pomocy państwowej o kierunku regionalnym, zgodnych z nową sytuacją gospodarczą regionów oraz nowymi celami europejskiej polityki spójności. W ten sposób regiony, które znajdują się w sytuacji przejścia z jednego statusu na inny, mogą liczyć na stopniowe ograniczenia, co pomoże im zaakceptować utratę możliwości wykorzystania pomocy państwa jako instrumentu polityki rozwoju regionalnego;

| 1.14 | uważa, że spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną w całej UE osiągnąć można jedynie poprzez stosowanie zróżnicowanego podejścia do różnych sytuacji. W tym kontekście pomoc regionalna mogłaby pomóc zrekompensować niekorzystne warunki, które mają miejsce w niektórych obszarach Europy. |
| --- | --- |

1.14

uważa, że spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną w całej UE osiągnąć można jedynie poprzez stosowanie zróżnicowanego podejścia do różnych sytuacji. W tym kontekście pomoc regionalna mogłaby pomóc zrekompensować niekorzystne warunki, które mają miejsce w niektórych obszarach Europy.

Wskaźniki:

| 1.15 | podkreśla fakt, że Komisja utrzymuje podział regionów według art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE, oparty na PKB, jako sposób ujednolicania kryteriów i map pomocy z kryteriami przydzielania funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

1.15

podkreśla fakt, że Komisja utrzymuje podział regionów według art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE, oparty na PKB, jako sposób ujednolicania kryteriów i map pomocy z kryteriami przydzielania funduszy strukturalnych;

| 1.16 | uważa, że regiony nieobjęte pomocą powinny być sklasyfikowane według ich konkurencyjności. W celu określenia poziomu konkurencyjności można by zastosować inne wskaźniki niż PKB. Należy zadać sobie pytanie, czy włączenie do wskaźników poziomu zatrudnienia w regionach nie byłoby bardziej zgodne z literą art. 87 Traktatu WE oraz celami europejskiej polityki spójności. Komitet przypomina, że w porozumieniu lizbońskim poziom zatrudnienia jest wskaźnikiem ustalonym jako jeden z celów. Niemniej jednak, Komisja powinna przeanalizować opcję wykorzystania innych wskaźników, jak stopień bezrobocia, stopień starzenia się ludności i możliwości w dziedzinie badań i rozwoju; |
| --- | --- |

1.16

uważa, że regiony nieobjęte pomocą powinny być sklasyfikowane według ich konkurencyjności. W celu określenia poziomu konkurencyjności można by zastosować inne wskaźniki niż PKB. Należy zadać sobie pytanie, czy włączenie do wskaźników poziomu zatrudnienia w regionach nie byłoby bardziej zgodne z literą art. 87 Traktatu WE oraz celami europejskiej polityki spójności. Komitet przypomina, że w porozumieniu lizbońskim poziom zatrudnienia jest wskaźnikiem ustalonym jako jeden z celów. Niemniej jednak, Komisja powinna przeanalizować opcję wykorzystania innych wskaźników, jak stopień bezrobocia, stopień starzenia się ludności i możliwości w dziedzinie badań i rozwoju;

Dotacja netto/brutto:

| 1.17 | uważa, że wniosek Komisji dotyczący oparcia maksymalnych procentów pomocy w przeliczeniu na wartość brutto dotacji (w przeciwieństwie do poprzedniego okresu, kiedy to brano pod uwagę różne systemy podatkowe za pośrednictwem formuły ekwiwalentu dotacji netto (ang. NGE)), zamiast zmniejszyć ogólną wielkość pomocy, jak twierdzi Komisja, zwiększy różnice pomiędzy pomocą, którą otrzymać mogą przedsiębiorstwa, ponieważ bierze pod uwagę systemy podatkowe w różnych krajach, a nie kryteria spójności. Trzeba tu zauważyć, że systemy podatkowe różnią się znacznie pomiędzy 25 krajami UE; |
| --- | --- |

1.17

uważa, że wniosek Komisji dotyczący oparcia maksymalnych procentów pomocy w przeliczeniu na wartość brutto dotacji (w przeciwieństwie do poprzedniego okresu, kiedy to brano pod uwagę różne systemy podatkowe za pośrednictwem formuły ekwiwalentu dotacji netto (ang. NGE)), zamiast zmniejszyć ogólną wielkość pomocy, jak twierdzi Komisja, zwiększy różnice pomiędzy pomocą, którą otrzymać mogą przedsiębiorstwa, ponieważ bierze pod uwagę systemy podatkowe w różnych krajach, a nie kryteria spójności. Trzeba tu zauważyć, że systemy podatkowe różnią się znacznie pomiędzy 25 krajami UE;

| 1.18 | uważa, że potrzeba uproszczenia nie jest sama w sobie wystarczającym powodem wyeliminowania kalkulacji NGE. Uzyskuje się ją poprzez zastosowanie formuły, często używanej podczas obecnego procesu programowania, co nie komplikuje w sposób znaczący zarządzania środkami pomocy. Co więcej, formuła NGE powinna być używana do wyliczenia rzeczywistego wpływu pomocy państwowej na rozwój regionalny. |
| --- | --- |

1.18

uważa, że potrzeba uproszczenia nie jest sama w sobie wystarczającym powodem wyeliminowania kalkulacji NGE. Uzyskuje się ją poprzez zastosowanie formuły, często używanej podczas obecnego procesu programowania, co nie komplikuje w sposób znaczący zarządzania środkami pomocy. Co więcej, formuła NGE powinna być używana do wyliczenia rzeczywistego wpływu pomocy państwowej na rozwój regionalny.

2.   Obszary, które mogłyby zostać objęte wyjątkami przewidzianymi w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | stwierdza, że Komisja proponuje zmniejszenie maksymalnych pułapów pomocy oraz zróżnicowanie według trzech kategorii PKB per capita, z dodatkami dla małych i średnich przedsiębiorstw; proponuje korektę tego postanowienia w ten sposób, aby ogólne zmniejszenie pomocy państwowej zostało osiągnięte w większym stopniu poprzez skierowanie pomocy na bardziej selektywne kryteria (horyzontalne i odnoszące się do spójności) niż poprzez obniżanie maksymalnych pułapów pomocy; |
| --- | --- |

2.1

stwierdza, że Komisja proponuje zmniejszenie maksymalnych pułapów pomocy oraz zróżnicowanie według trzech kategorii PKB per capita, z dodatkami dla małych i średnich przedsiębiorstw; proponuje korektę tego postanowienia w ten sposób, aby ogólne zmniejszenie pomocy państwowej zostało osiągnięte w większym stopniu poprzez skierowanie pomocy na bardziej selektywne kryteria (horyzontalne i odnoszące się do spójności) niż poprzez obniżanie maksymalnych pułapów pomocy;

| 2.2 | proponuje, aby mieć wzgląd na różnego rodzaju sytuacje wymagające szczególnej uwagi; |
| --- | --- |

2.2

proponuje, aby mieć wzgląd na różnego rodzaju sytuacje wymagające szczególnej uwagi;

| 2.3 | wyraża zadowolenie z ustanowienia przez Komisję szczególnego traktowania regionów peryferyjnych, zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (włączenie do art. 87 ust. 3, lit. a); |
| --- | --- |

2.3

wyraża zadowolenie z ustanowienia przez Komisję szczególnego traktowania regionów peryferyjnych, zgodnie z postanowieniami Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (włączenie do art. 87 ust. 3, lit. a);

| 2.4 | stwierdza jednak, że Komisja nie wzięła pod uwagę szczególnej sytuacji regionów, których uwarunkowania strukturalne utrudniają rozwój, takich jak regiony wyspiarskie, górskie, regiony o niskiej gęstości zaludnienia, wiejskie, nadgraniczne i regiony dotknięte przemianami w przemyśle; |
| --- | --- |

2.4

stwierdza jednak, że Komisja nie wzięła pod uwagę szczególnej sytuacji regionów, których uwarunkowania strukturalne utrudniają rozwój, takich jak regiony wyspiarskie, górskie, regiony o niskiej gęstości zaludnienia, wiejskie, nadgraniczne i regiony dotknięte przemianami w przemyśle;

| 2.5 | wskazuje, że regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia UE, powinny być włączone do postanowień art. 87 ust. 3 lit. a) na czas trwania okresu programowania (4); przypomina, że cel „Konwergencja” zawarty w nowej polityce spójności Komisji skierowany jest na mniej rozwinięte państwa i regiony, wśród których znajdują się regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia; |
| --- | --- |

2.5

wskazuje, że regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia UE, powinny być włączone do postanowień art. 87 ust. 3 lit. a) na czas trwania okresu programowania (4); przypomina, że cel „Konwergencja” zawarty w nowej polityce spójności Komisji skierowany jest na mniej rozwinięte państwa i regiony, wśród których znajdują się regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia;

| 2.6 | uważa, że w odniesieniu do pomocy państwowej powinno się odstąpić od progu w wysokości 75 % PKB per capita dla obszarów dotkniętych efektem statystycznym, podobnie jak robi to art. 5 projektu rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Funduszy Strukturalnych. W ten sposób zostanie osiągnięta pełna zgodność między celem „Konwergencja”, zbiorem wniosków legislacyjnych Komisji i mapą pomocy regionalnej, gdzie regiony dotknięte efektem statystycznym będą różnić się od innych regionów objętych celem „Konwergencja” tym, że nasilenie pomocy będzie dla nich niższe zgodnie z mniejszymi rozmiarami środków, które otrzymają z Funduszy Strukturalnych. |
| --- | --- |

2.6

uważa, że w odniesieniu do pomocy państwowej powinno się odstąpić od progu w wysokości 75 % PKB per capita dla obszarów dotkniętych efektem statystycznym, podobnie jak robi to art. 5 projektu rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Funduszy Strukturalnych. W ten sposób zostanie osiągnięta pełna zgodność między celem „Konwergencja”, zbiorem wniosków legislacyjnych Komisji i mapą pomocy regionalnej, gdzie regiony dotknięte efektem statystycznym będą różnić się od innych regionów objętych celem „Konwergencja” tym, że nasilenie pomocy będzie dla nich niższe zgodnie z mniejszymi rozmiarami środków, które otrzymają z Funduszy Strukturalnych.

| 2.7 | W przeciwnym razie regiony te byłyby jeszcze bardziej poszkodowane na skutek włączenia ich do klasyfikacji regionów określonych w art. 87 ust. 3 lit. c) lub lit. a), nie ograniczając się tylko, w ramach obecnych uregulowań dotyczących pomocy Państwa, do wysokości progu procentowego, tak jak to dalej wskazuje punkt 2.12. Ponadto włączenie regionów objętych systemami pomocy zawartymi w różnych ustępach art. 87 Traktatu stworzyłoby problemy przy opracowywaniu dopasowania form interwencji Funduszy Strukturalnych do celu „Konwergencja”. |
| --- | --- |

2.7

W przeciwnym razie regiony te byłyby jeszcze bardziej poszkodowane na skutek włączenia ich do klasyfikacji regionów określonych w art. 87 ust. 3 lit. c) lub lit. a), nie ograniczając się tylko, w ramach obecnych uregulowań dotyczących pomocy Państwa, do wysokości progu procentowego, tak jak to dalej wskazuje punkt 2.12. Ponadto włączenie regionów objętych systemami pomocy zawartymi w różnych ustępach art. 87 Traktatu stworzyłoby problemy przy opracowywaniu dopasowania form interwencji Funduszy Strukturalnych do celu „Konwergencja”.

a)   Dodatki dla niektórych regionów:

KOMITET REGIONÓW

| 2.8 | uważa, że powinno się także rozważyć przyznanie dodatków innym regionom dotkniętym niedostatkami naturalnymi, geograficznymi lub demograficznymi:






  — | obszary wiejskie; |
| --- | --- | --- |

2.8

uważa, że powinno się także rozważyć przyznanie dodatków innym regionom dotkniętym niedostatkami naturalnymi, geograficznymi lub demograficznymi:

—

obszary wiejskie;

| — | obszary dotknięte przemianami w przemyśle; |
| --- | --- |

—

obszary dotknięte przemianami w przemyśle;

| — | regiony dotknięte poważnymi lub trwałymi niedostatkami naturalnymi lub demograficznymi, takie jak:






  — | najbardziej wysunięte na północ regiony z bardzo niską gęstością zaludnienia; |
| --- | --- | --- |

—

regiony dotknięte poważnymi lub trwałymi niedostatkami naturalnymi lub demograficznymi, takie jak:

—

najbardziej wysunięte na północ regiony z bardzo niską gęstością zaludnienia;

| — | regiony wyspiarskie; |
| --- | --- |

—

regiony wyspiarskie;

| — | regiony graniczne; |
| --- | --- |

—

regiony graniczne;

| — | regiony górskie. |
| --- | --- |

—

regiony górskie.

b)   Pomoc operacyjna:

KOMITET REGIONÓW

| 2.9 | wskazuje, że obecne wytyczne pomocy regionalnej stwierdzają, że: „W wyjątkowych przypadkach pomoc tego rodzaju może nie być wystarczająca w celu stymulacji procesu rozwoju regionalnego, jeśli niedostatki strukturalne danego regionu są zbyt wielkie. Tylko wtedy pomoc regionalna może być uzupełniona pomocą operacyjną.” (5); |
| --- | --- |

2.9

wskazuje, że obecne wytyczne pomocy regionalnej stwierdzają, że: „W wyjątkowych przypadkach pomoc tego rodzaju może nie być wystarczająca w celu stymulacji procesu rozwoju regionalnego, jeśli niedostatki strukturalne danego regionu są zbyt wielkie. Tylko wtedy pomoc regionalna może być uzupełniona pomocą operacyjną.” (5);

| 2.10 | przypomina, że art. III-220 Traktatu konstytucyjnego odnosi się do okoliczności, które należy poddać ocenie, aby stwierdzić, czy niedostatki strukturalne są „zbyt wielkie”; |
| --- | --- |

2.10

przypomina, że art. III-220 Traktatu konstytucyjnego odnosi się do okoliczności, które należy poddać ocenie, aby stwierdzić, czy niedostatki strukturalne są „zbyt wielkie”;

| 2.11 | zauważa, że wniosek w sprawie nowych wytycznych pomocy regionalnej wyklucza regiony peryferyjne oraz regiony o niskiej gęstości zaludnienia z ogólnego zakazu dotyczącego pomocy operacyjnej. Jednakże nie wspomina się o pozostałych niedostatkach strukturalnych, które dotykają regiony wyspiarskie, graniczne czy górskie. W przypadku tych regionów o trwałych niedostatkach logiczne jest, aby pomoc operacyjna nie miała charakteru zmniejszającego się i tymczasowego. |
| --- | --- |

2.11

zauważa, że wniosek w sprawie nowych wytycznych pomocy regionalnej wyklucza regiony peryferyjne oraz regiony o niskiej gęstości zaludnienia z ogólnego zakazu dotyczącego pomocy operacyjnej. Jednakże nie wspomina się o pozostałych niedostatkach strukturalnych, które dotykają regiony wyspiarskie, graniczne czy górskie. W przypadku tych regionów o trwałych niedostatkach logiczne jest, aby pomoc operacyjna nie miała charakteru zmniejszającego się i tymczasowego.

c)   Pozostałe konsekwencje dla regionów nieobjętych już postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a)

KOMITET REGIONÓW

| 2.12 | podkreśla fakt, że przez to, iż dane regiony nie są już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a), nie tylko zmniejszy się poziom procentowy pomocy, ale również nastąpi utrata dodatków procentowych w wielu strukturach horyzontalnych lub sektorowych. Ponadto utraci się wyłączenie z niektórych zakazów czy ograniczeń, np. w przypadku pomocy operacyjnej, pomocy przedsiębiorstwom znajdującym się w ciężkiej sytuacji, pomocy ad hoc, itp.; |
| --- | --- |

2.12

podkreśla fakt, że przez to, iż dane regiony nie są już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a), nie tylko zmniejszy się poziom procentowy pomocy, ale również nastąpi utrata dodatków procentowych w wielu strukturach horyzontalnych lub sektorowych. Ponadto utraci się wyłączenie z niektórych zakazów czy ograniczeń, np. w przypadku pomocy operacyjnej, pomocy przedsiębiorstwom znajdującym się w ciężkiej sytuacji, pomocy ad hoc, itp.;

| 2.13 | wzywa Komisję, aby sprawdziła, czy regiony z niedostatkami naturalnymi, strukturalnymi lub demograficznymi, które nie będą już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a) mogłyby skorzystać z bardziej preferencyjnego traktowania przyznawanego takim regionom. |
| --- | --- |

2.13

wzywa Komisję, aby sprawdziła, czy regiony z niedostatkami naturalnymi, strukturalnymi lub demograficznymi, które nie będą już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a) mogłyby skorzystać z bardziej preferencyjnego traktowania przyznawanego takim regionom.

3.   Obszary, które mogłyby zostać objęte przez wyjątki przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE

KOMITET REGIONÓW

| 3.1 | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja pragnie dostosować odsetek populacji zamieszkującej w regionach objętych art. 87 ust. 3 lit. c) poprzez włączenie wszystkich tych regionów, których nie obejmuje już art. 87 ust. 3 lit. a). Uważa jednakże, że regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia powinny, praktycznie rzecz biorąc, być objęte postanowieniami tego artykułu i w związku z tym nie powinny być włączone w treść tego ustępu; |
| --- | --- |

3.1

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja pragnie dostosować odsetek populacji zamieszkującej w regionach objętych art. 87 ust. 3 lit. c) poprzez włączenie wszystkich tych regionów, których nie obejmuje już art. 87 ust. 3 lit. a). Uważa jednakże, że regiony dotknięte efektem statystycznym rozszerzenia powinny, praktycznie rzecz biorąc, być objęte postanowieniami tego artykułu i w związku z tym nie powinny być włączone w treść tego ustępu;

| 3.2 | ponawia swój apel, aby, jak stwierdzono w opinii Komitetu dotyczącej Trzeciego raportu w sprawie spójności, „regiony dotknięte efektem naturalnym” (regiony, które nie wchodzą już w zakres art. 87 ust. 3 lit. a) z powodu wzrostu gospodarczego) powinny „mieć możliwość przejścia z art. 87 ust. 3 lit. a) do art. 87 ust. 3 lit. c) na przestrzeni okresu trwania pomocy”. Przejście takie powinno być podobne pod względem stopniowania i intensywności pomocy do przejścia przewidzianego dla regionów dotkniętych efektem statystycznym; |
| --- | --- |

3.2

ponawia swój apel, aby, jak stwierdzono w opinii Komitetu dotyczącej Trzeciego raportu w sprawie spójności, „regiony dotknięte efektem naturalnym” (regiony, które nie wchodzą już w zakres art. 87 ust. 3 lit. a) z powodu wzrostu gospodarczego) powinny „mieć możliwość przejścia z art. 87 ust. 3 lit. a) do art. 87 ust. 3 lit. c) na przestrzeni okresu trwania pomocy”. Przejście takie powinno być podobne pod względem stopniowania i intensywności pomocy do przejścia przewidzianego dla regionów dotkniętych efektem statystycznym;

| 3.3 | uważa, że w przypadku regionów, które podlegają wyjątkom określonym w art. 87 ust. 3 lit. c) (regionów, które tracą status określony w lit. a)), powinno się rozważyć następujące określone przypadki:






  — | regiony, które nie będą już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a) z powodów gospodarczych, po upływie okresu przejściowego, o którym mowa w punkcie 3.2; |
| --- | --- | --- |

3.3

uważa, że w przypadku regionów, które podlegają wyjątkom określonym w art. 87 ust. 3 lit. c) (regionów, które tracą status określony w lit. a)), powinno się rozważyć następujące określone przypadki:

—

regiony, które nie będą już objęte postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. a) z powodów gospodarczych, po upływie okresu przejściowego, o którym mowa w punkcie 3.2;

| — | regiony, które oprócz utraty statusu wynikającego z lit. a) są:






  — | obszarami o niskiej gęstości zaludnienia; |
| --- | --- | --- |

—

regiony, które oprócz utraty statusu wynikającego z lit. a) są:

—

obszarami o niskiej gęstości zaludnienia;

| — | obszarami wyspiarskimi, granicznymi lub górskimi; |
| --- | --- |

—

obszarami wyspiarskimi, granicznymi lub górskimi;

| — | obszarami wiejskimi oraz obszarami dotkniętymi przemianami w przemyśle; |
| --- | --- |

—

obszarami wiejskimi oraz obszarami dotkniętymi przemianami w przemyśle;

| 3.4 | uważa, że regiony te powinny korzystać z dodatków wykraczających ponad maksymalny próg pomocy ogólnej; |
| --- | --- |

3.4

uważa, że regiony te powinny korzystać z dodatków wykraczających ponad maksymalny próg pomocy ogólnej;

| 3.5 | uprasza ponadto, aby obszary dotknięte poważnym kryzysem gospodarczym miały prawo kwalifikować się tymczasowo do korzystania z postanowień art. 87 ust. 3 lit. c). Znajdowałoby to zastosowanie do sytuacji związanych z dużymi działaniami restrukturyzacyjnymi (takimi jak zamykanie dużych przedsiębiorstw, co niesie za sobą utratę wielu miejsc pracy); |
| --- | --- |

3.5

uprasza ponadto, aby obszary dotknięte poważnym kryzysem gospodarczym miały prawo kwalifikować się tymczasowo do korzystania z postanowień art. 87 ust. 3 lit. c). Znajdowałoby to zastosowanie do sytuacji związanych z dużymi działaniami restrukturyzacyjnymi (takimi jak zamykanie dużych przedsiębiorstw, co niesie za sobą utratę wielu miejsc pracy);

| 3.6 | uprasza również, aby tymczasowo włączyć w zakres art. 87 ust. 3 lit. c) regiony które są dotknięte jednym z wyżej wymienionych niedostatków i których PKB per capita nie przekracza 100 %, lub w których stopa zatrudnienia jest nienaturalnie niska. Komisja powinna okresowo sprawdzać regionalne wskaźniki ekonomiczne w celu aktualizowania kwalifikacji regionów podlegających pomocy. Komisja powinna sprawdzać okresowo regionalne wskaźniki ekonomiczne, uwzględniając wzrost gospodarczy oraz stopę bezrobocia, w celu aktualizowania uprawnień regionów otrzymujących pomoc według wytycznych pomocy regionalnej; |
| --- | --- |

3.6

uprasza również, aby tymczasowo włączyć w zakres art. 87 ust. 3 lit. c) regiony które są dotknięte jednym z wyżej wymienionych niedostatków i których PKB per capita nie przekracza 100 %, lub w których stopa zatrudnienia jest nienaturalnie niska. Komisja powinna okresowo sprawdzać regionalne wskaźniki ekonomiczne w celu aktualizowania kwalifikacji regionów podlegających pomocy. Komisja powinna sprawdzać okresowo regionalne wskaźniki ekonomiczne, uwzględniając wzrost gospodarczy oraz stopę bezrobocia, w celu aktualizowania uprawnień regionów otrzymujących pomoc według wytycznych pomocy regionalnej;

| 3.7 | postuluje, aby zarówno regiony o niskiej gęstości zaludnienia, jak i wyspy niewchodzące w zakres art. 87 ust. 3 lit. a), były traktowane jako regiony z zakresu art. 87 ust. 3 lit. c) i mogły korzystać z pomocy w dziedzinie transportu, która nie byłaby ograniczona czasowo lub stopniowo zmniejszana; |
| --- | --- |

3.7

postuluje, aby zarówno regiony o niskiej gęstości zaludnienia, jak i wyspy niewchodzące w zakres art. 87 ust. 3 lit. a), były traktowane jako regiony z zakresu art. 87 ust. 3 lit. c) i mogły korzystać z pomocy w dziedzinie transportu, która nie byłaby ograniczona czasowo lub stopniowo zmniejszana;

| 3.8 | uważa, że różne problemy w każdym z regionów powinny być oszacowywane według rozmaitych kryteriów, aby ocenić potencjał konkurencyjności i rozwoju gospodarczego danego regionu. Pomoc państwowa powinna być udzielana w sposób elastyczny oraz w zgodzie z tymi kryteriami. |
| --- | --- |

3.8

uważa, że różne problemy w każdym z regionów powinny być oszacowywane według rozmaitych kryteriów, aby ocenić potencjał konkurencyjności i rozwoju gospodarczego danego regionu. Pomoc państwowa powinna być udzielana w sposób elastyczny oraz w zgodzie z tymi kryteriami.

4.   Obszary objęte celami konkurencyjności regionalnej oraz zatrudnienia

KOMITET REGIONÓW

| 4.1 | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, aby przyjąć podejście tematyczne zamiast podejścia opartego na wybranych obszarach geograficznych. Posłuży to do osiągnięcia konsekwencji pomiędzy polityką konkurencji a polityką regionalną oraz celami z Lizbony i Göteborga; |
| --- | --- |

4.1

z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji, aby przyjąć podejście tematyczne zamiast podejścia opartego na wybranych obszarach geograficznych. Posłuży to do osiągnięcia konsekwencji pomiędzy polityką konkurencji a polityką regionalną oraz celami z Lizbony i Göteborga;

| 4.2 | w odniesieniu do postanowień, według których regiony wyłączone z art. 87 ust. 3 lit. a) i c) kwalifikują się do otrzymania pomocy horyzontalnej, w zgodzie z celami wytyczonymi podczas ostatnich szczytów Rady Europejskiej, ostrzega, że należy wziąć pod uwagę sytuację gospodarczą oraz różnice terytorialne, aby sprostać celom polityki regionalnej; |
| --- | --- |

4.2

w odniesieniu do postanowień, według których regiony wyłączone z art. 87 ust. 3 lit. a) i c) kwalifikują się do otrzymania pomocy horyzontalnej, w zgodzie z celami wytyczonymi podczas ostatnich szczytów Rady Europejskiej, ostrzega, że należy wziąć pod uwagę sytuację gospodarczą oraz różnice terytorialne, aby sprostać celom polityki regionalnej;

| 4.3 | proponuje więc klasyfikowanie regionów według ich poziomu konkurencyjności, tak aby pomoc horyzontalna mogła być stopniowana; |
| --- | --- |

4.3

proponuje więc klasyfikowanie regionów według ich poziomu konkurencyjności, tak aby pomoc horyzontalna mogła być stopniowana;

| 4.4 | uważa, że, aby zapewnić prawdziwą spójność między polityką konkurencyjności a polityką regionalną, nowe wytyczne w sprawie pomocy regionalnej powinny uwzględniać kryteria klasyfikacji terytorialnej regionów nieotrzymujących pomocy, oraz uważa że struktury horyzontalne powinny zostawiać miejsce na korzystniejsze traktowanie regionów o niższym poziomie konkurencyjności, w oparciu o klasyfikację sporządzoną w ramach wytycznych pomocy regionalnej. Korzystniejsze traktowanie mogłoby obejmować dodatki wykraczające ponad progi pomocy przewidziane w strukturach horyzontalnych; |
| --- | --- |

4.4

uważa, że, aby zapewnić prawdziwą spójność między polityką konkurencyjności a polityką regionalną, nowe wytyczne w sprawie pomocy regionalnej powinny uwzględniać kryteria klasyfikacji terytorialnej regionów nieotrzymujących pomocy, oraz uważa że struktury horyzontalne powinny zostawiać miejsce na korzystniejsze traktowanie regionów o niższym poziomie konkurencyjności, w oparciu o klasyfikację sporządzoną w ramach wytycznych pomocy regionalnej. Korzystniejsze traktowanie mogłoby obejmować dodatki wykraczające ponad progi pomocy przewidziane w strukturach horyzontalnych;

| 4.5 | zwraca uwagę Komisji, że w jej ostatnim wniosku dotyczącym maksymalnych progów pomocy regionalnej rozważa jedynie wzrost procentowy dla małych i średnich przedsiębiorstw w regionach niekwalifikujących się. Kontrastuje to ze znaczną redukcją zaplanowaną dla niektórych regionów kwalifikujących się (zwłaszcza dla regionów dotkniętych efektem statystycznym i naturalnym); |
| --- | --- |

4.5

zwraca uwagę Komisji, że w jej ostatnim wniosku dotyczącym maksymalnych progów pomocy regionalnej rozważa jedynie wzrost procentowy dla małych i średnich przedsiębiorstw w regionach niekwalifikujących się. Kontrastuje to ze znaczną redukcją zaplanowaną dla niektórych regionów kwalifikujących się (zwłaszcza dla regionów dotkniętych efektem statystycznym i naturalnym);

| 4.6 | uważa, że cele polityki spójności zdefiniowane w Traktacie wymagają zróżnicowanego traktowania zgodnie z aktualnie istniejącymi problemami i sytuacjami; wzywa Komisję, aby zdefiniowała zróżnicowane traktowanie dla każdego regionu, według jego poziomu rozwoju oraz konkurencyjności; |
| --- | --- |

4.6

uważa, że cele polityki spójności zdefiniowane w Traktacie wymagają zróżnicowanego traktowania zgodnie z aktualnie istniejącymi problemami i sytuacjami; wzywa Komisję, aby zdefiniowała zróżnicowane traktowanie dla każdego regionu, według jego poziomu rozwoju oraz konkurencyjności;

| 4.7 | wskazuje na przykład regionów nieotrzymujących pomocy, które mają granicę lądową z innym regionem otrzymującym pomoc; wymaga, aby w takim wypadku brać pod uwagę nie tylko zróżnicowane, maksymalne poziomy procentowe pomocy między sąsiadującymi regionami, ale również inne parametry, które porównują zdolności gospodarcze i konkurencyjne regionów. Zapobiegłoby to sytuacjom, których nie da się usprawiedliwić europejską polityką spójności; |
| --- | --- |

4.7

wskazuje na przykład regionów nieotrzymujących pomocy, które mają granicę lądową z innym regionem otrzymującym pomoc; wymaga, aby w takim wypadku brać pod uwagę nie tylko zróżnicowane, maksymalne poziomy procentowe pomocy między sąsiadującymi regionami, ale również inne parametry, które porównują zdolności gospodarcze i konkurencyjne regionów. Zapobiegłoby to sytuacjom, których nie da się usprawiedliwić europejską polityką spójności;

| 4.8 | wzywa do ustalenia pułapów wielkości ogólnej pomocy państwowej według poziomu regionalnej konkurencyjności. Liczbę tę można by określić w odniesieniu do PKB per capita lub do zaludnienia. |
| --- | --- |

4.8

wzywa do ustalenia pułapów wielkości ogólnej pomocy państwowej według poziomu regionalnej konkurencyjności. Liczbę tę można by określić w odniesieniu do PKB per capita lub do zaludnienia.

5.   Pomoc regionalna a struktury horyzontalne

KOMITET REGIONÓW

| 5.1 | wymaga, aby została zastosowana pomoc horyzontalna (badania i rozwój, środowisko naturalne, szkolenia, małe i średnie przedsiębiorstwa, itp.) zwłaszcza w regionach z niższym poziomem rozwoju gospodarczego lub konkurencyjności, po to, aby sprostać celom strategicznym wytyczonym na szczycie w Lizbonie i Göteborgu. W tym celu należy położyć szczególny nacisk na koordynację różnych zasad, które regulują pomoc regionalną i horyzontalną; |
| --- | --- |

5.1

wymaga, aby została zastosowana pomoc horyzontalna (badania i rozwój, środowisko naturalne, szkolenia, małe i średnie przedsiębiorstwa, itp.) zwłaszcza w regionach z niższym poziomem rozwoju gospodarczego lub konkurencyjności, po to, aby sprostać celom strategicznym wytyczonym na szczycie w Lizbonie i Göteborgu. W tym celu należy położyć szczególny nacisk na koordynację różnych zasad, które regulują pomoc regionalną i horyzontalną;

| 5.2 | wymaga, aby zarówno w przypadku regionów otrzymujących pomoc, jak i nieotrzymujących pomocy, rozważyć kwestię dodatków (stopniowanych i w zgodzie ze zróżnicowanymi sytuacjami w regionach) wykraczających ponad progi pomocy określone w wielu strukturach pomocy horyzontalnej, wyróżniając szczególnie ośrodki innowacji technologicznej i pozwalając im na większą elastyczność; |
| --- | --- |

5.2

wymaga, aby zarówno w przypadku regionów otrzymujących pomoc, jak i nieotrzymujących pomocy, rozważyć kwestię dodatków (stopniowanych i w zgodzie ze zróżnicowanymi sytuacjami w regionach) wykraczających ponad progi pomocy określone w wielu strukturach pomocy horyzontalnej, wyróżniając szczególnie ośrodki innowacji technologicznej i pozwalając im na większą elastyczność;

| 5.3 | uważa, że pomoc minimalna, pomoc o niewielkim natężeniu lub pomoc o ograniczonych skutkach dla handlu Wspólnoty nie jest w stanie sama przeciwdziałać niskim poziomom rozwoju w określonym regionie. Wręcz przeciwnie, ten rodzaj pomocy może być w większym stopniu stosowany w krajach lub regionach o wyższej zdolności finansowej i w ten sposób o wyższych wskaźnikach dobrobytu; |
| --- | --- |

5.3

uważa, że pomoc minimalna, pomoc o niewielkim natężeniu lub pomoc o ograniczonych skutkach dla handlu Wspólnoty nie jest w stanie sama przeciwdziałać niskim poziomom rozwoju w określonym regionie. Wręcz przeciwnie, ten rodzaj pomocy może być w większym stopniu stosowany w krajach lub regionach o wyższej zdolności finansowej i w ten sposób o wyższych wskaźnikach dobrobytu;

| 5.4 | dlatego też proponuje, aby Komisja zanalizowała i wzięła pod uwagę wpływ tego rodzaju pomocy na rozwój regionalny. |
| --- | --- |

5.4

dlatego też proponuje, aby Komisja zanalizowała i wzięła pod uwagę wpływ tego rodzaju pomocy na rozwój regionalny.

6.   Pomoc sektorowa a rozwój regionalny

KOMITET REGIONÓW

| 6.1 | podkreśla fakt, że pomoc przyznawana niektórym sektorom wpływa w szczególności na rozwój gospodarczy regionów. Odnosi się to na przykład do pomocy w sektorze transportowym. Zwraca uwagę na pomoc dla tanich linii lotniczych czy taniego transportu morskiego, która może pobudzić rozwój regionów o największych problemach gospodarczych, często spowodowanych przez ograniczenia geograficzne; |
| --- | --- |

6.1

podkreśla fakt, że pomoc przyznawana niektórym sektorom wpływa w szczególności na rozwój gospodarczy regionów. Odnosi się to na przykład do pomocy w sektorze transportowym. Zwraca uwagę na pomoc dla tanich linii lotniczych czy taniego transportu morskiego, która może pobudzić rozwój regionów o największych problemach gospodarczych, często spowodowanych przez ograniczenia geograficzne;

| 6.2 | proponuje poczynić specjalne wysiłki na tym polu, aby skutecznie koordynować całą pomoc, która wywiera wpływ na rozwój regionalny i w ten sposób zapewnić preferencyjne traktowanie pomocy sektorowej przyznanej słabiej rozwiniętym i mniej konkurencyjnym regionom; |
| --- | --- |

6.2

proponuje poczynić specjalne wysiłki na tym polu, aby skutecznie koordynować całą pomoc, która wywiera wpływ na rozwój regionalny i w ten sposób zapewnić preferencyjne traktowanie pomocy sektorowej przyznanej słabiej rozwiniętym i mniej konkurencyjnym regionom;

| 6.3 | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji w celu stworzenia ram normatywnych dla pomocy państwowej w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Byłoby także pożądane, aby regiony mniej zamożne oraz regiony dotknięte poważnymi i trwałymi niedostatkami naturalnymi lub geograficznymi miały bardziej preferencyjne struktury dla rozwoju ich własnych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jak również dysponowały jasnymi i szczegółowymi ramami dla usług, które powinny być uważane za istotne dla gospodarki, celem wyodrębnienia ich spośród usług pozbawionych takiego znaczenia; |
| --- | --- |

6.3

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji w celu stworzenia ram normatywnych dla pomocy państwowej w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Byłoby także pożądane, aby regiony mniej zamożne oraz regiony dotknięte poważnymi i trwałymi niedostatkami naturalnymi lub geograficznymi miały bardziej preferencyjne struktury dla rozwoju ich własnych usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jak również dysponowały jasnymi i szczegółowymi ramami dla usług, które powinny być uważane za istotne dla gospodarki, celem wyodrębnienia ich spośród usług pozbawionych takiego znaczenia;

| 6.4 | uważa, że zwolnienie z obowiązku powiadamiania o rekompensatach przeznaczonych na opłacanie zobowiązań związanych z usługami publicznymi należy rozszerzyć na usługi użyteczności publicznej odpowiadające podstawowym zadaniom władz publicznych, a szczególnie związane z mieszkaniami socjalnymi, szpitalami publicznymi, systemem edukacji i usługami ogólnego interesu społecznego. Komisja powinna podnieść progi zobowiązujące do zawiadamiania a zawiadomienie to powinno być dokonywane a posteriori. Dzięki temu formalna procedura nie będzie odbijała się negatywnie na świadczeniu koniecznych usług, które, w przeciwnym wypadku, mogłyby zostać sparaliżowane. |
| --- | --- |

6.4

uważa, że zwolnienie z obowiązku powiadamiania o rekompensatach przeznaczonych na opłacanie zobowiązań związanych z usługami publicznymi należy rozszerzyć na usługi użyteczności publicznej odpowiadające podstawowym zadaniom władz publicznych, a szczególnie związane z mieszkaniami socjalnymi, szpitalami publicznymi, systemem edukacji i usługami ogólnego interesu społecznego. Komisja powinna podnieść progi zobowiązujące do zawiadamiania a zawiadomienie to powinno być dokonywane a posteriori. Dzięki temu formalna procedura nie będzie odbijała się negatywnie na świadczeniu koniecznych usług, które, w przeciwnym wypadku, mogłyby zostać sparaliżowane.

7.   Rodzaje pomocy

KOMITET REGIONÓW

| 7.1 | przypomina, że pomoc regionalna jest przyznawana jako pomoc bezpośrednia dla pomocy inwestycyjnej lub związanej z inwestycyjną pomocy dotyczącej zatrudnienia. Jednakże inne środki wsparcia okazały się wyjątkowo użyteczne w stymulowaniu przedsiębiorczości oraz promowaniu inwestycji produkcyjnych w celu poprawy klimatu gospodarczego. Odnosi się to do udziału w przedsiębiorstwach, do regionalnych funduszy kapitału wysokiego ryzyka, „inkubatorów działalności handlowej”, rękojmi, dostępnych terenów przemysłowych (zwłaszcza w regionach, w których są one bardzo drogie), itp.; |
| --- | --- |

7.1

przypomina, że pomoc regionalna jest przyznawana jako pomoc bezpośrednia dla pomocy inwestycyjnej lub związanej z inwestycyjną pomocy dotyczącej zatrudnienia. Jednakże inne środki wsparcia okazały się wyjątkowo użyteczne w stymulowaniu przedsiębiorczości oraz promowaniu inwestycji produkcyjnych w celu poprawy klimatu gospodarczego. Odnosi się to do udziału w przedsiębiorstwach, do regionalnych funduszy kapitału wysokiego ryzyka, „inkubatorów działalności handlowej”, rękojmi, dostępnych terenów przemysłowych (zwłaszcza w regionach, w których są one bardzo drogie), itp.;

| 7.2 | wzywa Komisję, aby rozważyła dodanie nowych form wsparcia dla pomocy regionalnej, które zoptymalizowałyby wykorzystanie funduszy publicznych oraz miałyby niewielki wpływ na konkurencyjność. |
| --- | --- |

7.2

wzywa Komisję, aby rozważyła dodanie nowych form wsparcia dla pomocy regionalnej, które zoptymalizowałyby wykorzystanie funduszy publicznych oraz miałyby niewielki wpływ na konkurencyjność.

8.   Pomoc a przeniesienia

KOMITET REGIONÓW

| 8.1 | z zadowoleniem odnotowuje, że wniosek dotyczący nowych rozporządzeń w sprawie wspólnotowego funduszu strukturalnego wprowadza wymóg utrzymania inwestycji w okresie siedmioletnim. Jeśli przed upływem tego okresu przedsiębiorstwo przeniesie się na inny obszar, utraci prawo do pomocy wspólnotowej. W zależności od uwarunkowań technologicznych danego sektora, można by rozważyć wyjątki od tego postanowienia. |
| --- | --- |

8.1

z zadowoleniem odnotowuje, że wniosek dotyczący nowych rozporządzeń w sprawie wspólnotowego funduszu strukturalnego wprowadza wymóg utrzymania inwestycji w okresie siedmioletnim. Jeśli przed upływem tego okresu przedsiębiorstwo przeniesie się na inny obszar, utraci prawo do pomocy wspólnotowej. W zależności od uwarunkowań technologicznych danego sektora, można by rozważyć wyjątki od tego postanowienia.

9.   Sprecyzowanie inwestycji początkowych

KOMITET REGIONÓW

| 9.1 | uważa, że konsolidacja firm już zainstalowanych na danym obszarze jest równie ważna jak przyciąganie nowych przedsiębiorstw. Dlatego też nie należy dyskryminować firm, które już istnieją na danym terytorium oraz inwestują we wzrost i konsolidację wobec firm posiadających podobne projekty inwestycyjne, które dopiero osiedlają się na danym obszarze. Jeśli wsparcie udzielone będzie jedynie na rozruch, zachęci to zakłady do przemieszczania się; |
| --- | --- |

9.1

uważa, że konsolidacja firm już zainstalowanych na danym obszarze jest równie ważna jak przyciąganie nowych przedsiębiorstw. Dlatego też nie należy dyskryminować firm, które już istnieją na danym terytorium oraz inwestują we wzrost i konsolidację wobec firm posiadających podobne projekty inwestycyjne, które dopiero osiedlają się na danym obszarze. Jeśli wsparcie udzielone będzie jedynie na rozruch, zachęci to zakłady do przemieszczania się;

| 9.2 | uważa, że zakup gruntów oraz koszty uzbrojenia różnią się w dużym stopniu między regionami w zależności od fizycznych cech terenu. Dlatego też, zamiast zakazać finansowania kosztów związanych z gruntami, byłoby lepiej ograniczyć je jako odsetek całości planowanych inwestycji w regionach, w których zakup ziemi, uzbrojenie, itp. stanowią ważne czynniki; |
| --- | --- |

9.2

uważa, że zakup gruntów oraz koszty uzbrojenia różnią się w dużym stopniu między regionami w zależności od fizycznych cech terenu. Dlatego też, zamiast zakazać finansowania kosztów związanych z gruntami, byłoby lepiej ograniczyć je jako odsetek całości planowanych inwestycji w regionach, w których zakup ziemi, uzbrojenie, itp. stanowią ważne czynniki;

| 9.3 | proponuje także wprowadzenie systemów lub procentów dla inwestycji niematerialnych w celu zmniejszenia maksymalnej wielkości finansowania w odniesieniu do całości inwestycji. |
| --- | --- |

9.3

proponuje także wprowadzenie systemów lub procentów dla inwestycji niematerialnych w celu zmniejszenia maksymalnej wielkości finansowania w odniesieniu do całości inwestycji.

II.   Zalecenia Komitetu Regionów

Komitet Regionów wzywa do tego aby:

| 1. | zreformować pomoc regionalną w celu zmniejszenia jej ogólnej wielkości zgodnie z zaleceniami ze szczytów Rady w Sztokholmie i Barcelonie oraz przekierować ją zgodnie z celami spójności, biorąc pod uwagę różne sytuacje regionalne oraz priorytety określone przez UE. Zmniejszenie ogólnej wielkości pomocy regionalnej uzyskać można za pomocą środków bardziej sprawiedliwych niż generalna redukcja wszystkich progów maksymalnych; |
| --- | --- |

1.

zreformować pomoc regionalną w celu zmniejszenia jej ogólnej wielkości zgodnie z zaleceniami ze szczytów Rady w Sztokholmie i Barcelonie oraz przekierować ją zgodnie z celami spójności, biorąc pod uwagę różne sytuacje regionalne oraz priorytety określone przez UE. Zmniejszenie ogólnej wielkości pomocy regionalnej uzyskać można za pomocą środków bardziej sprawiedliwych niż generalna redukcja wszystkich progów maksymalnych;

| 2. | utrzymać koncepcję dotacji netto mających zastosowanie do obliczania pomocy regionalnej; |
| --- | --- |

2.

utrzymać koncepcję dotacji netto mających zastosowanie do obliczania pomocy regionalnej;

| 3. | rozważyć zastosowanie okresów przejściowych w przypadku regionów zmieniających swoją klasyfikację z lit. a) na lit. c). W tych przypadkach proponuje się stopniowanie pomocy w taki sposób, aby zapobiec ponoszeniu przez te regiony kosztów rozszerzenia (regiony dotknięte efektem statystycznym i naturalnym). Także w przypadku regionów objętych lit. c) i tych, które straciły ten status, postuluje się lepsze traktowanie przy uwzględnieniu maksymalnego limitu liczby ludności mogącej korzystać z pomocy regionalnej; |
| --- | --- |

3.

rozważyć zastosowanie okresów przejściowych w przypadku regionów zmieniających swoją klasyfikację z lit. a) na lit. c). W tych przypadkach proponuje się stopniowanie pomocy w taki sposób, aby zapobiec ponoszeniu przez te regiony kosztów rozszerzenia (regiony dotknięte efektem statystycznym i naturalnym). Także w przypadku regionów objętych lit. c) i tych, które straciły ten status, postuluje się lepsze traktowanie przy uwzględnieniu maksymalnego limitu liczby ludności mogącej korzystać z pomocy regionalnej;

| 4. | ustalić obiektywne kryteria i solidne podstawy prawne do klasyfikacji regionów oraz stopniowania pomocy regionalnej w zgodzie z celami spójności; |
| --- | --- |

4.

ustalić obiektywne kryteria i solidne podstawy prawne do klasyfikacji regionów oraz stopniowania pomocy regionalnej w zgodzie z celami spójności;

| 5. | określić kryteria klasyfikacyjne w celu rozpatrzenia specyficznych cech każdego z regionów, bez względu na położenie geograficzne. Klasyfikacja ta powinna zostać dopasowana w taki sposób, aby uwzględniła postępy uczynione przez każdy region; |
| --- | --- |

5.

określić kryteria klasyfikacyjne w celu rozpatrzenia specyficznych cech każdego z regionów, bez względu na położenie geograficzne. Klasyfikacja ta powinna zostać dopasowana w taki sposób, aby uwzględniła postępy uczynione przez każdy region;

| 6. | rozważyć przyznanie dodatków procentowych regionom z niedostatkami naturalnymi, demograficznymi czy strukturalnymi, bez względu na to czy obejmuje je art. 87 ust. 3 lit. a) czy też art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE; |
| --- | --- |

6.

rozważyć przyznanie dodatków procentowych regionom z niedostatkami naturalnymi, demograficznymi czy strukturalnymi, bez względu na to czy obejmuje je art. 87 ust. 3 lit. a) czy też art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE;

| 7. | rozważyć włączenie dodatków do struktur horyzontalnych, według poziomu rozwoju oraz konkurencyjności regionów (regiony otrzymujące pomoc i nieotrzymujące pomocy); |
| --- | --- |

7.

rozważyć włączenie dodatków do struktur horyzontalnych, według poziomu rozwoju oraz konkurencyjności regionów (regiony otrzymujące pomoc i nieotrzymujące pomocy);

| 8. | skoordynować wytyczne pomocy regionalnej z pomocą horyzontalną oraz celami priorytetowymi programu lizbońskiego; |
| --- | --- |

8.

skoordynować wytyczne pomocy regionalnej z pomocą horyzontalną oraz celami priorytetowymi programu lizbońskiego;

| 9. | włączyć spójne kryteria do wytycznych pomocy regionalnej odnoszących się do pomocy dla sektorów odgrywających kluczową rolę w rozwoju regionalnym; |
| --- | --- |

9.

włączyć spójne kryteria do wytycznych pomocy regionalnej odnoszących się do pomocy dla sektorów odgrywających kluczową rolę w rozwoju regionalnym;

| 10. | Komisja Europejska wykonała badania i analizy różnorodności sytuacji regionalnych występujących w Europie, tak aby jej wnioski odpowiadały kryteriom równości; |
| --- | --- |

10.

Komisja Europejska wykonała badania i analizy różnorodności sytuacji regionalnych występujących w Europie, tak aby jej wnioski odpowiadały kryteriom równości;

| 11. | włączyć środki pomocy, które mogą zostać przyznane danemu obszarowi, do strategicznego planu rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

11.

włączyć środki pomocy, które mogą zostać przyznane danemu obszarowi, do strategicznego planu rozwoju regionalnego;

| 12. | uwzględnić inne wskaźniki oceny regionalnej sytuacji gospodarczej, takich jak wskaźnik zatrudnienia, szczególnie w przypadku regionów nieotrzymujących pomocy; |
| --- | --- |

12.

uwzględnić inne wskaźniki oceny regionalnej sytuacji gospodarczej, takich jak wskaźnik zatrudnienia, szczególnie w przypadku regionów nieotrzymujących pomocy;

| 13. | zastosować inne, łatwiejsze do zarządzania formy pomocy przedsiębiorstwom, które stanowić będą mniejsze obciążenie dla środków publicznych; |
| --- | --- |

13.

zastosować inne, łatwiejsze do zarządzania formy pomocy przedsiębiorstwom, które stanowić będą mniejsze obciążenie dla środków publicznych;

| 14. | ustalić wyższe progi dla zgłaszania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, oraz robić to a posteriori, przy czym należy odróżnić prawa uznane przez konstytucje narodowe i niestanowiące usług gospodarczych; |
| --- | --- |

14.

ustalić wyższe progi dla zgłaszania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, oraz robić to a posteriori, przy czym należy odróżnić prawa uznane przez konstytucje narodowe i niestanowiące usług gospodarczych;

| 15. | zwrócić szczególną uwagę na nowe formy wsparcia przedsiębiorstw (kapitał wysokiego ryzyka, rękojmie, udział w kapitale spółki, zwolnienia podatkowe, itp.) |
| --- | --- |

15.

zwrócić szczególną uwagę na nowe formy wsparcia przedsiębiorstw (kapitał wysokiego ryzyka, rękojmie, udział w kapitale spółki, zwolnienia podatkowe, itp.)

Bruksela, 7 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz. U. C 318 z 22.12.2004 r., str. 1.

1

(2)  Artykuł 87 Traktatu WE

2

(3)  Dyrektywy w sprawie pomocy państwowej o kierunku regionalnym (98/C74/06), Dz. U. C 74 z 10.3.1998 r.

3

(4)  Jak zostało to określone w opinii Komitetu Regionów w sprawie Trzeciego raportu na temat spójności gospodarczej i społecznej (CdR 120/2004).

4

(5)  Wytyczne państwowej pomocy regionalnej (98/C74/06), akapit 5 wstępu.

5

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/32 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/32

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji w sprawie agendy społecznej

(2006/C 31/08)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie agendy społecznej (COM(2005) 33 końcowy),

uwzględniając decyzję Komisji o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie, zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Przewodniczącego Komitetu z dnia 20 stycznia 2005 roku, powierzającą sporządzenie opinii w tej sprawie Komisji ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej,

uwzględniając projekt Traktatu konstytucyjnego, a szczególnie artykuł III-117 oraz artykuły od III-209 do III-219,

uwzględniając Białą księgę nt. sprawowania rządów w Europie przyjętą w 2001 r. (COM(2001) 428 końcowy),

uwzględniając raport grupy roboczej wysokiego szczebla na temat „Przyszłości polityki społecznej w rozszerzonej Unii Europejskiej” (DG ds. Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, maj 2004 r.),

uwzględniając raport zatytułowany „Praca, praca, praca — tworzenie nowych miejsc pracy w Europie” (sporządzony przez Zespół Zadaniowy ds. zatrudnienia pod przewodnictwem Wima Koka, listopad 2003 r.),

uwzględniając publikację zatytułowaną „Koszty gospodarcze niestosowania strategii lizbońskiej. Przegląd literatury na temat wpływu gospodarczego reform typu lizbońskiego” (Gospodarka Europejska, Wydawnictwa Nieregularne nr 15, marzec 2005 r.),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 23 lutego 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego oraz wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program wspólnotowy na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej — PROGRESS (CdR 240/2004 fin),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 23 lutego 2005 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie: „Społeczny wymiar globalizacji — wkład polityki unijnej w równomierne rozdzielenie korzyści” (CdR 328/2004 fin),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 29 września 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie „Zwiększenia zatrudnienia starszych pracowników oraz wydłużenia wieku zakończenia aktywności zawodowej” (CdR 151/2004 fin) (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego „Wspólnego raportu na temat integracji społecznej podsumowującego wyniki oceny krajowych planów działania w tej dziedzinie (2003-2005)” (CdR 21/2004 fin) (2),

uwzględniając uchwałę Komitetu Regionów z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie „Redynamizacji strategii lizbońskiej” (CdR 518/2004 fin),

uwzględniając przyjęty w dn. 3 maja 2005 r. przez Komisję ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej projekt opinii (CdR 80/2005 rev.1) (Sprawozdawca: Linetta SERRI, Członek Rady Miasta Armungia (IT-PES)),

przyjął następującą opinię na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 6 lipca 2005 r.):

1.   Spostrzeżenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 1.1 | z dużym zadowoleniem przyjmuje dążenie do wdrożenia nowej agendy społecznej na lata 2005-2010, w pełni popiera jej cele, ocenia pozytywnie strategie oraz zakres poszczególnych instrumentów służących do jej wdrożenia, które zostały zwięźle ujęte w sloganie „Europa społeczna w globalnej gospodarce: praca i możliwości dla wszystkich”, |
| --- | --- |

1.1

z dużym zadowoleniem przyjmuje dążenie do wdrożenia nowej agendy społecznej na lata 2005-2010, w pełni popiera jej cele, ocenia pozytywnie strategie oraz zakres poszczególnych instrumentów służących do jej wdrożenia, które zostały zwięźle ujęte w sloganie „Europa społeczna w globalnej gospodarce: praca i możliwości dla wszystkich”,

| 1.2 | szczególnie docenia fakt, że pomimo niższego tempa wzrostu w Europie i mało dotychczas satysfakcjonujących wyników realizacji strategii lizbońskiej, w sferze polityki społecznej proponowane są ponownie te same cele lizbońskie wspierające wymiar społeczny wzrostu gospodarczego, i że ponownie wprowadza się europejski model społeczny, zdefiniowany na posiedzeniu Rady Europejskiej w Barcelonie 2002 r. jako oparty na „dobrych wynikach gospodarczych, wysokim poziomie opieki społecznej, edukacji i dialogu społecznym”, |
| --- | --- |

1.2

szczególnie docenia fakt, że pomimo niższego tempa wzrostu w Europie i mało dotychczas satysfakcjonujących wyników realizacji strategii lizbońskiej, w sferze polityki społecznej proponowane są ponownie te same cele lizbońskie wspierające wymiar społeczny wzrostu gospodarczego, i że ponownie wprowadza się europejski model społeczny, zdefiniowany na posiedzeniu Rady Europejskiej w Barcelonie 2002 r. jako oparty na „dobrych wynikach gospodarczych, wysokim poziomie opieki społecznej, edukacji i dialogu społecznym”,

| 1.3 | popiera zasady, na których opiera się agenda społeczna: zintegrowane podejście, wspieranie miejsc pracy wysokiej jakości, modernizacja systemów opieki społecznej i, wreszcie, podejście oparte na zasadzie „kosztu nieprowadzenia polityki społecznej”, |
| --- | --- |

1.3

popiera zasady, na których opiera się agenda społeczna: zintegrowane podejście, wspieranie miejsc pracy wysokiej jakości, modernizacja systemów opieki społecznej i, wreszcie, podejście oparte na zasadzie „kosztu nieprowadzenia polityki społecznej”,

| 1.4 | wskazuje jednakże, że przyjęte cele są czasami zbyt ogólne, i że sformułowania dotyczące instrumentów wdrażających oraz ostatecznych terminów powinny zostać uściślone, |
| --- | --- |

1.4

wskazuje jednakże, że przyjęte cele są czasami zbyt ogólne, i że sformułowania dotyczące instrumentów wdrażających oraz ostatecznych terminów powinny zostać uściślone,

| 1.5 | zgadza się, że zasada „kosztu nieprowadzenia polityki społecznej” musi być brana pod uwagę, ponieważ polityki społeczne mogą przyczyniać się do osiągnięcia zarówno celów społecznych, jak i gospodarczych. Są one bowiem nie tylko sposobem ograniczenia wykluczenia społecznego, lecz mogą pomagać w osiągnięciu lepszych wyników gospodarczych, na przykład, poprzez zwiększenie zdolności dostosowania się gospodarki do zmian zachodzących w skali globalnej. W praktyce, nieistniejące bądź nieodpowiednie polityki społeczne mogą hamować potencjalny wzrost gospodarczy, |
| --- | --- |

1.5

zgadza się, że zasada „kosztu nieprowadzenia polityki społecznej” musi być brana pod uwagę, ponieważ polityki społeczne mogą przyczyniać się do osiągnięcia zarówno celów społecznych, jak i gospodarczych. Są one bowiem nie tylko sposobem ograniczenia wykluczenia społecznego, lecz mogą pomagać w osiągnięciu lepszych wyników gospodarczych, na przykład, poprzez zwiększenie zdolności dostosowania się gospodarki do zmian zachodzących w skali globalnej. W praktyce, nieistniejące bądź nieodpowiednie polityki społeczne mogą hamować potencjalny wzrost gospodarczy,

| 1.6 | niezależnie od mającej pozytywny wydźwięk opinii wyrażonej powyżej, z ubolewaniem przyjmuje fakt, że w Agendzie społecznej brak jednoznacznego odniesienia do roli i zadań samorządów lokalnych i regionalnych, zwłaszcza, że w większości państw europejskich praktyczne określenie oraz realizacja polityk społecznych leżą w zakresie ich kompetencji, |
| --- | --- |

1.6

niezależnie od mającej pozytywny wydźwięk opinii wyrażonej powyżej, z ubolewaniem przyjmuje fakt, że w Agendzie społecznej brak jednoznacznego odniesienia do roli i zadań samorządów lokalnych i regionalnych, zwłaszcza, że w większości państw europejskich praktyczne określenie oraz realizacja polityk społecznych leżą w zakresie ich kompetencji,

| 1.7 | uważa zatem, że zgodnie z zasadą pomocniczości zapisaną w projekcie Konstytucji europejskiej i zaleceniami przedstawionymi w Białej księdze nt. sprawowania rządów w Europie (dokument roboczy na temat „Ciągłego i systematycznego dialogu politycznego z organizacjami samorządu lokalnego”), aktywne uczestnictwo i późniejsze działanie samorządów lokalnych i regionalnych będą stanowiły jeden z warunków wstępnych skutecznej realizacji celów Agendy społecznej, |
| --- | --- |

1.7

uważa zatem, że zgodnie z zasadą pomocniczości zapisaną w projekcie Konstytucji europejskiej i zaleceniami przedstawionymi w Białej księdze nt. sprawowania rządów w Europie (dokument roboczy na temat „Ciągłego i systematycznego dialogu politycznego z organizacjami samorządu lokalnego”), aktywne uczestnictwo i późniejsze działanie samorządów lokalnych i regionalnych będą stanowiły jeden z warunków wstępnych skutecznej realizacji celów Agendy społecznej,

| 1.8 | ma nadzieję, że dzięki zaangażowaniu władz bliskich obywatelowi, obecne rozbieżności występujące pomiędzy poszczególnymi Państwami Członkowskimi ulegną zmniejszeniu, i że wspierane będą najlepsze cechy europejskiego modelu społecznego, co nastąpi poprzez zastosowanie najlepszych praktyk, a nie poprzez dostosowanie się do Państw Członkowskich mających największe niedociągnięcia w obszarze polityk społecznych.
  Strategie, cele, instrumenty i propozycje Komisji |
| --- | --- |

1.8

ma nadzieję, że dzięki zaangażowaniu władz bliskich obywatelowi, obecne rozbieżności występujące pomiędzy poszczególnymi Państwami Członkowskimi ulegną zmniejszeniu, i że wspierane będą najlepsze cechy europejskiego modelu społecznego, co nastąpi poprzez zastosowanie najlepszych praktyk, a nie poprzez dostosowanie się do Państw Członkowskich mających największe niedociągnięcia w obszarze polityk społecznych.

Strategie, cele, instrumenty i propozycje Komisji

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

Zwiększenie zaufania

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | ma świadomość, że są to czasy wielkiego niepokoju dla obywateli europejskich (czynniki takie, jak spowolnione tempo wzrostu, zmniejszenie siły nabywczej, starzejące się społeczeństwo, panująca aktualnie opinia, że Unia Europejska nie odgrywa głównej roli w świecie, trudności wpływające na systemy opieki społecznej, ciągłe istnienie dzielnic nędzy oraz osób wykluczonych społecznie i ekonomicznie, prowadzą do powstania lęku i zachowań defensywnych, a także potęgują ugruntowane już oraz dopiero pojawiające się formy „lokalnego egoizmu”) i dlatego też zgadza się z koncepcją, że kluczowym elementem europejskiej strategii społecznej musi być zwiększenie zaufania, |
| --- | --- |

2.1

ma świadomość, że są to czasy wielkiego niepokoju dla obywateli europejskich (czynniki takie, jak spowolnione tempo wzrostu, zmniejszenie siły nabywczej, starzejące się społeczeństwo, panująca aktualnie opinia, że Unia Europejska nie odgrywa głównej roli w świecie, trudności wpływające na systemy opieki społecznej, ciągłe istnienie dzielnic nędzy oraz osób wykluczonych społecznie i ekonomicznie, prowadzą do powstania lęku i zachowań defensywnych, a także potęgują ugruntowane już oraz dopiero pojawiające się formy „lokalnego egoizmu”) i dlatego też zgadza się z koncepcją, że kluczowym elementem europejskiej strategii społecznej musi być zwiększenie zaufania,

| 2.2 | uważa, że należy przedsięwziąć zdecydowane działania mające na celu rozpowszechnienie odpowiednich informacji, by rozwiać obawy zarówno starszych, jak i nowszych Państw Członkowskich, |
| --- | --- |

2.2

uważa, że należy przedsięwziąć zdecydowane działania mające na celu rozpowszechnienie odpowiednich informacji, by rozwiać obawy zarówno starszych, jak i nowszych Państw Członkowskich,

| 2.3 | podkreśla niemniej potrzebę, by znaczącym celom i natychmiastowemu, zauważalnemu ulepszeniu warunków życia i pracy, towarzyszyło dążenie do lepszej komunikacji. Cele te powinny zostać dostosowane do różnych okoliczności i priorytetów poszczególnych Państw Członkowskich, a samorządy lokalne i regionalne muszą być w nie silnie zaangażowane. |
| --- | --- |

2.3

podkreśla niemniej potrzebę, by znaczącym celom i natychmiastowemu, zauważalnemu ulepszeniu warunków życia i pracy, towarzyszyło dążenie do lepszej komunikacji. Cele te powinny zostać dostosowane do różnych okoliczności i priorytetów poszczególnych Państw Członkowskich, a samorządy lokalne i regionalne muszą być w nie silnie zaangażowane.

3.   Instrumenty

KOMITET REGIONÓW

| 3.1 | uważa, że należy intensywnie wykorzystać szereg wyodrębnionych instrumentów (ustawodawstwo, dialog społeczny i instrumenty finansowe), by odbudować utracone przez wielu obywateli zaufanie, |
| --- | --- |

3.1

uważa, że należy intensywnie wykorzystać szereg wyodrębnionych instrumentów (ustawodawstwo, dialog społeczny i instrumenty finansowe), by odbudować utracone przez wielu obywateli zaufanie,

| 3.1a | zauważa postęp, jaki stanowi wprowadzenie w projekcie Traktatu konstytucyjnego ogólnej klauzuli socjalnej (art. III-117), zgodnie z którą wymiar społeczny będzie odtąd musiał być brany pod uwagę we wszystkich dziedzinach polityki wspólnotowej, |
| --- | --- |

3.1a

zauważa postęp, jaki stanowi wprowadzenie w projekcie Traktatu konstytucyjnego ogólnej klauzuli socjalnej (art. III-117), zgodnie z którą wymiar społeczny będzie odtąd musiał być brany pod uwagę we wszystkich dziedzinach polityki wspólnotowej,

| 3.2 | z zadowoleniem przyjmuje komplementarność agendy społecznej, strategii lizbońskiej i strategii zrównoważonego rozwoju, która musi współdziałać z wszystkimi politykami wspólnotowymi. Gdyby instrument służący do analizy oddziaływania opracowany przez Komisję stanowił odzwierciedlenie zasady pomocniczości, zgodnie z projektem Traktatu konstytucyjnego, to zintegrowane podejście mogłoby przynieść ze sobą praktyczne postępy w zakresie polityk społecznych i polityk zatrudnienia, |
| --- | --- |

3.2

z zadowoleniem przyjmuje komplementarność agendy społecznej, strategii lizbońskiej i strategii zrównoważonego rozwoju, która musi współdziałać z wszystkimi politykami wspólnotowymi. Gdyby instrument służący do analizy oddziaływania opracowany przez Komisję stanowił odzwierciedlenie zasady pomocniczości, zgodnie z projektem Traktatu konstytucyjnego, to zintegrowane podejście mogłoby przynieść ze sobą praktyczne postępy w zakresie polityk społecznych i polityk zatrudnienia,

| 3.3 | wzywa, by Komisja wdrożyła otwartą metodę koordynacji w połączeniu z obecną metodologią o charakterze wyłącznie międzyrządowym. W działaniu tym powinny uczestniczyć samorządy lokalne i regionalne, które będą odgrywać główną rolę w zarządzaniu instrumentami finansowymi Agendy, szczególnie dotyczącymi celów „Konwergencji” i „Konkurencji regionalnej i zatrudnienia”, |
| --- | --- |

3.3

wzywa, by Komisja wdrożyła otwartą metodę koordynacji w połączeniu z obecną metodologią o charakterze wyłącznie międzyrządowym. W działaniu tym powinny uczestniczyć samorządy lokalne i regionalne, które będą odgrywać główną rolę w zarządzaniu instrumentami finansowymi Agendy, szczególnie dotyczącymi celów „Konwergencji” i „Konkurencji regionalnej i zatrudnienia”,

| 3.4 | uważa, że należy podjąć zdecydowane kroki w celu rozpowszechnienia osiągnięć Wspólnoty i podkreśla, że europejskie zasady i standardy muszą być stopniowo wcielane do ustawodawstwa Państw Członkowskich, by ograniczyć istniejące między nimi rozbieżności i brak równowagi, |
| --- | --- |

3.4

uważa, że należy podjąć zdecydowane kroki w celu rozpowszechnienia osiągnięć Wspólnoty i podkreśla, że europejskie zasady i standardy muszą być stopniowo wcielane do ustawodawstwa Państw Członkowskich, by ograniczyć istniejące między nimi rozbieżności i brak równowagi,

| 3.5 | uważa, że w rok po przystąpieniu nowych Państw Członkowskich jest pożądane, aby Komisja dokonała bilansu ograniczenia dostępu do rynku pracy dawnej Unii Europejskiej dla pracowników z nowych Państw Członkowskich. Szczególnie interesująca byłaby ocena skutków strukturalnych tego ograniczenia dla obecnej sytuacji w zakresie stosunków pracy, |
| --- | --- |

3.5

uważa, że w rok po przystąpieniu nowych Państw Członkowskich jest pożądane, aby Komisja dokonała bilansu ograniczenia dostępu do rynku pracy dawnej Unii Europejskiej dla pracowników z nowych Państw Członkowskich. Szczególnie interesująca byłaby ocena skutków strukturalnych tego ograniczenia dla obecnej sytuacji w zakresie stosunków pracy,

| 3.6 | uważa, że ograniczenie dostępu do rynku pracy dawnej Unii Europejskiej dla pracowników z nowych Państw Członkowskich oraz obecna debata dotycząca wniosku Komisji w sprawie dyrektywy dotyczącej usług w ramach rynku wewnętrznego ukazują konieczność dokonania zmian dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. |
| --- | --- |

3.6

uważa, że ograniczenie dostępu do rynku pracy dawnej Unii Europejskiej dla pracowników z nowych Państw Członkowskich oraz obecna debata dotycząca wniosku Komisji w sprawie dyrektywy dotyczącej usług w ramach rynku wewnętrznego ukazują konieczność dokonania zmian dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług.

4.   Trzy warunki umożliwiające zwiększenie zaufania

KOMITET REGIONÓW

| 4.1 | uznaje wagę nowego, międzypokoleniowego podejścia mającego na celu stworzenie większych i lepszych perspektyw dla młodych ludzi. Wzrost zaufania i powrót do celów strategii lizbońskiej zależą od ich wiodącej roli. W związku z tym, przywołuje swoją opinię (EDUC-37, 2004 r.) w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program „Młodzież w działaniu” na okres 2007-2013, |
| --- | --- |

4.1

uznaje wagę nowego, międzypokoleniowego podejścia mającego na celu stworzenie większych i lepszych perspektyw dla młodych ludzi. Wzrost zaufania i powrót do celów strategii lizbońskiej zależą od ich wiodącej roli. W związku z tym, przywołuje swoją opinię (EDUC-37, 2004 r.) w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program „Młodzież w działaniu” na okres 2007-2013,

| 4.2 | wyraża swą akceptację dla szerokiej dyskusji w sprawie Zielonej księgi nt. wymiaru międzypokoleniowego w 2005 r., |
| --- | --- |

4.2

wyraża swą akceptację dla szerokiej dyskusji w sprawie Zielonej księgi nt. wymiaru międzypokoleniowego w 2005 r.,

| 4.3 | uważa, że intensywna debata na temat starzejącego się społeczeństwa i reformy programów emerytalnych powinna być połączona ze szczegółową oceną i rozważeniem ulegających obecnie pogorszeniu warunków życia młodych ludzi pod względem pewności dochodów oraz perspektyw zawodowych i perspektyw zatrudnienia. Grupy narażone na wykluczenie społeczne powinny być traktowane z należytą uwagą, przy czym należy przyjąć zintegrowane podejście, nie zaniedbując jednocześnie uporczywych problemów starszych obywateli, |
| --- | --- |

4.3

uważa, że intensywna debata na temat starzejącego się społeczeństwa i reformy programów emerytalnych powinna być połączona ze szczegółową oceną i rozważeniem ulegających obecnie pogorszeniu warunków życia młodych ludzi pod względem pewności dochodów oraz perspektyw zawodowych i perspektyw zatrudnienia. Grupy narażone na wykluczenie społeczne powinny być traktowane z należytą uwagą, przy czym należy przyjąć zintegrowane podejście, nie zaniedbując jednocześnie uporczywych problemów starszych obywateli,

| 4.4 | z dużym zadowoleniem przyjmuje ideę partnerstwa międzypokoleniowego, które opierałoby się na doświadczeniu starszych ludzi i gwarantowało im przynależność do grupy czynnej zawodowo oraz możliwości przyłączania się do nich młodych ludzi i dlatego też wzywa Komisję do wprowadzenia testów próbnych, propagowania dobrych praktyk i określonych inicjatyw w celu pobudzenia interakcji między pokoleniami, |
| --- | --- |

4.4

z dużym zadowoleniem przyjmuje ideę partnerstwa międzypokoleniowego, które opierałoby się na doświadczeniu starszych ludzi i gwarantowało im przynależność do grupy czynnej zawodowo oraz możliwości przyłączania się do nich młodych ludzi i dlatego też wzywa Komisję do wprowadzenia testów próbnych, propagowania dobrych praktyk i określonych inicjatyw w celu pobudzenia interakcji między pokoleniami,

| 4.5 | zgodnie z komunikatem Komisji, przywiązuje duże znaczenie do idei partnerstwa na wszystkich szczeblach, widząc w niej kluczowe narzędzie do budowania kapitału społecznego, który, jak się wydaje, uległ zmniejszeniu z powodu słabego wzrostu gospodarczego i z powodu opóźnienia w realizacji celów lizbońskich, z których najważniejszym jest zapewnienie wszystkim obywatelom europejskim przyzwoitych warunków pracy, |
| --- | --- |

4.5

zgodnie z komunikatem Komisji, przywiązuje duże znaczenie do idei partnerstwa na wszystkich szczeblach, widząc w niej kluczowe narzędzie do budowania kapitału społecznego, który, jak się wydaje, uległ zmniejszeniu z powodu słabego wzrostu gospodarczego i z powodu opóźnienia w realizacji celów lizbońskich, z których najważniejszym jest zapewnienie wszystkim obywatelom europejskim przyzwoitych warunków pracy,

| 4.6 | podkreśla potrzebę podjęcia określonych działań na obszarach, gdzie z powodów historycznych bądź społeczno-ekonomicznych praktyka partnerstwa ma mniejszą tradycję, |
| --- | --- |

4.6

podkreśla potrzebę podjęcia określonych działań na obszarach, gdzie z powodów historycznych bądź społeczno-ekonomicznych praktyka partnerstwa ma mniejszą tradycję,

| 4.7 | w pełni zgadza się co do znaczenia zewnętrznego wymiaru UE. Europa może i powinna odgrywać aktywną rolę na scenie międzynarodowej, zwłaszcza domagając się przyzwoitych warunków pracy dla wszystkich i zapewniając zasady uczciwego handlu, a także chroniąc i podtrzymując europejski model społeczny w zglobalizowanej gospodarce i jego zasady dotyczące godności ludzkiej, sprawiedliwości społecznej i solidarności, |
| --- | --- |

4.7

w pełni zgadza się co do znaczenia zewnętrznego wymiaru UE. Europa może i powinna odgrywać aktywną rolę na scenie międzynarodowej, zwłaszcza domagając się przyzwoitych warunków pracy dla wszystkich i zapewniając zasady uczciwego handlu, a także chroniąc i podtrzymując europejski model społeczny w zglobalizowanej gospodarce i jego zasady dotyczące godności ludzkiej, sprawiedliwości społecznej i solidarności,

| 4.8 | wierzy, że istnieją przynajmniej dwa inne warunki wstępne, od których spełnienia zależy powodzenie podnoszenia zaufania obywateli: i) wysoki poziom świadomości obywateli w odniesieniu do możliwości, które oferuje im Europa; ii) posiadanie przez obywateli narzędzi potrzebnych do skorzystania z tych możliwości, takich jak umiejętności językowe. Wzywa Komisję Europejską do podkreślenia również tych warunków. |
| --- | --- |

4.8

wierzy, że istnieją przynajmniej dwa inne warunki wstępne, od których spełnienia zależy powodzenie podnoszenia zaufania obywateli: i) wysoki poziom świadomości obywateli w odniesieniu do możliwości, które oferuje im Europa; ii) posiadanie przez obywateli narzędzi potrzebnych do skorzystania z tych możliwości, takich jak umiejętności językowe. Wzywa Komisję Europejską do podkreślenia również tych warunków.

5.   Dwa priorytetowe obszary: w kierunku pełnego zatrudnienia

KOMITET REGIONÓW

| 5.1 | w pełni zgadza się ze strategią zachowania celów związanych z zatrudnieniem oraz ilością i jakością zatrudnienia jako głównego punktu Agendy społecznej. Zgodnie z czterema priorytetami wyszczególnionymi w raporcie Koka, zatrudnienie pozostaje kluczowym sposobem przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu i wspierania zrównoważonego i stałego wzrostu ekonomicznego, |
| --- | --- |

5.1

w pełni zgadza się ze strategią zachowania celów związanych z zatrudnieniem oraz ilością i jakością zatrudnienia jako głównego punktu Agendy społecznej. Zgodnie z czterema priorytetami wyszczególnionymi w raporcie Koka, zatrudnienie pozostaje kluczowym sposobem przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu i wspierania zrównoważonego i stałego wzrostu ekonomicznego,

| 5.2 | popiera sporządzenie Zielonej księgi nt. rozwoju prawa pracy. Powszechny rozwój nowych form pracy stwarza konieczność aktualizacji instrumentów prawa pracy, |
| --- | --- |

5.2

popiera sporządzenie Zielonej księgi nt. rozwoju prawa pracy. Powszechny rozwój nowych form pracy stwarza konieczność aktualizacji instrumentów prawa pracy,

| 5.3 | uważa, że działanie w tym obszarze jest konieczne, by zagwarantować, że elastyczność zatrudnienia niezbędna dla modernizacji rynku pracy i dla konkurencyjności, nie wywrze negatywnego wpływu na bezpieczeństwo pracowników lub nie spowoduje zwiększenia ryzyka wykluczenia społecznego, |
| --- | --- |

5.3

uważa, że działanie w tym obszarze jest konieczne, by zagwarantować, że elastyczność zatrudnienia niezbędna dla modernizacji rynku pracy i dla konkurencyjności, nie wywrze negatywnego wpływu na bezpieczeństwo pracowników lub nie spowoduje zwiększenia ryzyka wykluczenia społecznego,

| 5.4 | uważa zatem, że podstawowym instrumentem pozostaje dialog społeczny i że należy go rozwijać oraz wzmacniać na wszelkie sposoby w celu wspierania i ułatwiania reform oraz zarządzania nimi, jednocześnie gwarantując ich sprawiedliwość społeczną, |
| --- | --- |

5.4

uważa zatem, że podstawowym instrumentem pozostaje dialog społeczny i że należy go rozwijać oraz wzmacniać na wszelkie sposoby w celu wspierania i ułatwiania reform oraz zarządzania nimi, jednocześnie gwarantując ich sprawiedliwość społeczną,

| 5.5 | docenia zamiar Komisji, by zaproponować nową strategię w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, której celem jest ich zapewnienie pracownikom poprzez inicjatywy zapobiegawcze, |
| --- | --- |

5.5

docenia zamiar Komisji, by zaproponować nową strategię w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, której celem jest ich zapewnienie pracownikom poprzez inicjatywy zapobiegawcze,

| 5.6 | z niecierpliwością oczekuje rozwoju europejskiego rynku pracy. Ma niemniej nadzieję, że oprócz dążenia do mobilności pracowników między Państwami Członkowskimi, będzie to oznaczać również rozpowszechnienie zasad i przepisów regulujących dynamikę rynku pracy, łączących w sobie maksymalne gwarancje i maksymalną wydajność oraz produktywność, |
| --- | --- |

5.6

z niecierpliwością oczekuje rozwoju europejskiego rynku pracy. Ma niemniej nadzieję, że oprócz dążenia do mobilności pracowników między Państwami Członkowskimi, będzie to oznaczać również rozpowszechnienie zasad i przepisów regulujących dynamikę rynku pracy, łączących w sobie maksymalne gwarancje i maksymalną wydajność oraz produktywność,

| 5.7 | uważa, że w tym kontekście użyteczne mogą być ponadnarodowe układy zbiorowe, |
| --- | --- |

5.7

uważa, że w tym kontekście użyteczne mogą być ponadnarodowe układy zbiorowe,

| 5.8 | w podobny sposób z zadowoleniem przyjmuje wspieranie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

5.8

w podobny sposób z zadowoleniem przyjmuje wspieranie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw,

| 5.9 | w podobny sposób z zadowoleniem przyjmuje wspieranie lepszej i bardziej skutecznej koordynacji systemów ubezpieczeń społecznych. |
| --- | --- |

5.9

w podobny sposób z zadowoleniem przyjmuje wspieranie lepszej i bardziej skutecznej koordynacji systemów ubezpieczeń społecznych.

6.   W kierunku bardziej spójnego społeczeństwa

KOMITET REGIONÓW

| 6.1 | zauważa, że modernizacja opieki społecznej, łącznie z jej zrównoważeniem finansowym, jest kluczowym elementem śródokresowego przeglądu strategii lizbońskiej. Niemniej ponownie stwierdza, że taka „modernizacja” musi zagwarantować większą spójność społeczną i równe możliwości dla wszystkich, |
| --- | --- |

6.1

zauważa, że modernizacja opieki społecznej, łącznie z jej zrównoważeniem finansowym, jest kluczowym elementem śródokresowego przeglądu strategii lizbońskiej. Niemniej ponownie stwierdza, że taka „modernizacja” musi zagwarantować większą spójność społeczną i równe możliwości dla wszystkich,

| 6.2 | w świetle powyższego stwierdzenia, uważa, że samorządy lokalne i regionalne powinny być powołane do odgrywania szczególnej roli w procesie modernizacji i że otwarta metoda koordynacji powinna obejmować również regiony i gminy transnarodowe, |
| --- | --- |

6.2

w świetle powyższego stwierdzenia, uważa, że samorządy lokalne i regionalne powinny być powołane do odgrywania szczególnej roli w procesie modernizacji i że otwarta metoda koordynacji powinna obejmować również regiony i gminy transnarodowe,

| 6.3 | zgadza się z zaproponowaną racjonalizacją otwartej metody koordynacji poprzez zastosowanie jednej listy celów wspólnych dla trzech obszarów: integracji społecznej, emerytur i zdrowia, |
| --- | --- |

6.3

zgadza się z zaproponowaną racjonalizacją otwartej metody koordynacji poprzez zastosowanie jednej listy celów wspólnych dla trzech obszarów: integracji społecznej, emerytur i zdrowia,

| 6.4 | z pełnym zadowoleniem przyjmuje cel przezwyciężenia ubóstwa i wspierania integracji społecznej, |
| --- | --- |

6.4

z pełnym zadowoleniem przyjmuje cel przezwyciężenia ubóstwa i wspierania integracji społecznej,

| 6.5 | uważa, że inicjatywa wspólnotowa mająca na celu zagwarantowanie wszystkim obywatelom minimalnego programu dochodów ma niezwykle duże znaczenie i wzywa Komisję do opracowania określonych działań w celu porównania i zestawienia ze sobą różnych doświadczeń krajowych i regionalnych oraz propagowania w ten sposób powszechnego zastosowania dobrych praktyk i analizy porównawczej odpowiednich przepisów, |
| --- | --- |

6.5

uważa, że inicjatywa wspólnotowa mająca na celu zagwarantowanie wszystkim obywatelom minimalnego programu dochodów ma niezwykle duże znaczenie i wzywa Komisję do opracowania określonych działań w celu porównania i zestawienia ze sobą różnych doświadczeń krajowych i regionalnych oraz propagowania w ten sposób powszechnego zastosowania dobrych praktyk i analizy porównawczej odpowiednich przepisów,

| 6.6 | z zadowoleniem przyjmuje zamysł ustanowienia europejskiego roku przezwyciężania ubóstwa i wykluczenia społecznego (2010). Niemniej, wyraża troskę, że podobne inicjatywy (takie jak inne wydarzenia mające się odbyć do 2010 r. w ramach „roku europejskiego”, zarysowane w komunikacie Komisji) mogą przybrać jedynie uroczysty charakter, kiedy w zasadzie powinny one służyć wzmocnieniu określonych działań podlegających propagowaniu, |
| --- | --- |

6.6

z zadowoleniem przyjmuje zamysł ustanowienia europejskiego roku przezwyciężania ubóstwa i wykluczenia społecznego (2010). Niemniej, wyraża troskę, że podobne inicjatywy (takie jak inne wydarzenia mające się odbyć do 2010 r. w ramach „roku europejskiego”, zarysowane w komunikacie Komisji) mogą przybrać jedynie uroczysty charakter, kiedy w zasadzie powinny one służyć wzmocnieniu określonych działań podlegających propagowaniu,

| 6.7 | z pełnym zadowoleniem przyjmuje cele przezwyciężenia dyskryminacji i wspierania praw mniejszości poprzez inicjatywy mające potencjalnie także charakter legislacyjny, |
| --- | --- |

6.7

z pełnym zadowoleniem przyjmuje cele przezwyciężenia dyskryminacji i wspierania praw mniejszości poprzez inicjatywy mające potencjalnie także charakter legislacyjny,

| 6.8 | popiera propozycję utworzenia Europejskiego Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (European Gender Institute). Inne istniejące instrumenty powinny zostać ulepszone tak, aby bardziej efektywnie przyczyniać się do oceny doświadczeń i wdrażania dobrych praktyk rozwiniętych w różnych Państwach Członkowskich, |
| --- | --- |

6.8

popiera propozycję utworzenia Europejskiego Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (European Gender Institute). Inne istniejące instrumenty powinny zostać ulepszone tak, aby bardziej efektywnie przyczyniać się do oceny doświadczeń i wdrażania dobrych praktyk rozwiniętych w różnych Państwach Członkowskich,

| 6.9 | wskazuje na potrzebę lepszego sformułowania celu przezwyciężenia dyskryminacji poprzez wyszczególnienie działań i środków stosowanych w różnych sytuacjach: cel równych możliwości kobiet i mężczyzn niesie ze sobą historyczne konotacje i związany jest z określonymi zagadnieniami, które nie mogą zostać zredukowane do bardziej ogólnych aspektów praw mniejszości, i których wpływ, ponadto, różni się w zależności od Państw Członkowskich, |
| --- | --- |

6.9

wskazuje na potrzebę lepszego sformułowania celu przezwyciężenia dyskryminacji poprzez wyszczególnienie działań i środków stosowanych w różnych sytuacjach: cel równych możliwości kobiet i mężczyzn niesie ze sobą historyczne konotacje i związany jest z określonymi zagadnieniami, które nie mogą zostać zredukowane do bardziej ogólnych aspektów praw mniejszości, i których wpływ, ponadto, różni się w zależności od Państw Członkowskich,

| 6.10 | z zadowoleniem przyjmuje dążenie do opracowania konkretnego komunikatu na temat usług socjalnych użyteczności publicznej (SSIG) i, ponadto, wyraża nadzieję, że ta inicjatywa pomoże przezwyciężyć niepewność prawną stworzoną przez obecne ramy. Przypomina o doniosłej roli władz lokalnych i regionalnych w sektorze SSIG oraz o potrzebie udzielenia im odpowiedniego wsparcia tak, by mogły nadal zapewniać powszechny dostęp do tych usług. By osiągnąć pożądaną mobilność wewnątrz UE, wszystkie Państwa Członkowskie muszą czynić w tym sektorze postępy w skoordynowany sposób. W związku z tym docenia zamiar Komisji, by pod pewnymi warunkami przyznać zwolnienie z obowiązku zawiadamiania o pomocy państwa dla niektórych obszarów usług socjalnych, takich jak szpitale i mieszkalnictwo socjalne. |
| --- | --- |

6.10

z zadowoleniem przyjmuje dążenie do opracowania konkretnego komunikatu na temat usług socjalnych użyteczności publicznej (SSIG) i, ponadto, wyraża nadzieję, że ta inicjatywa pomoże przezwyciężyć niepewność prawną stworzoną przez obecne ramy. Przypomina o doniosłej roli władz lokalnych i regionalnych w sektorze SSIG oraz o potrzebie udzielenia im odpowiedniego wsparcia tak, by mogły nadal zapewniać powszechny dostęp do tych usług. By osiągnąć pożądaną mobilność wewnątrz UE, wszystkie Państwa Członkowskie muszą czynić w tym sektorze postępy w skoordynowany sposób. W związku z tym docenia zamiar Komisji, by pod pewnymi warunkami przyznać zwolnienie z obowiązku zawiadamiania o pomocy państwa dla niektórych obszarów usług socjalnych, takich jak szpitale i mieszkalnictwo socjalne.

7.   Wnioski

KOMITET REGIONÓW

nalega, by Komisja odpowiednio uwzględniła rzeczywistą rolę i zadania lokalnych oraz regionalnych władz w poszczególnych obszarach mieszczących się w Agendzie społecznej, zgodnie z zasadą pomocniczości zapisaną w Traktacie konstytucyjnym, a także ponownie stwierdza, że jest to najlepsza metoda budowania Europy dla obywateli, opartej również na zasadach spójności i solidarności, zaangażowanej w proces przekształcania UE w najbardziej konkurencyjną, dynamiczną oraz opartą na wiedzy gospodarkę świata.

Bruksela, 6 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 43 z 18.02.2005, s. 7

1

(2)  Dz.U. C 121 z 30.04.2004, s. 32

2

---

| 7.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 31/36 |
| --- | --- | --- | --- |

7.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 31/36

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: „Zielona księga w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną”

(2006/C 31/09)

Komitet Regionów,

uwzględniając przedłożoną przez Komisję Zieloną księgę w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną (COM(2004) 811 końcowy),

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej w sprawie zasięgnięcia opinii Komitetu Regionów na ten temat zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swego Przewodniczącego z dnia 22 lutego br. powierzającą sporządzenie opinii w tej sprawie Komisji ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z Tampere (1999 r.), Nicei i Lizbony (2000 r.) oraz Sewilli (2002 r.),

uwzględniając swą opinię w sprawie zmodyfikowanego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie prawa do łączenia rodzin (CdR 243/2002 fin) (1),

uwzględniając swą opinię w sprawie komunikatów Komisji dotyczących wspólnej polityki w dziedzinie nielegalnej imigracji (COM(2001) 672 końcowy) oraz otwartej metody koordynacji wspólnotowej polityki imigracji (COM(2001) 387 końcowy) z dnia 16 maja 2002 r. (CdR 93/2002 fin) (2),

uwzględniając swe opinie w sprawie komunikatów Komisji dotyczących wspólnotowej polityki w dziedzinie imigracji i wspólnej procedury w dziedzinie prawa azylu (CdR 90/2001 fin) (3) oraz wniosku dotyczącego dyrektywy Rady ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl w Państwach Członkowskich (CdR 214/2001 fin) (4),

uwzględniając swą opinię w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (CdR 213/2001 fin) (5),

uwzględniając swe opinie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu podejmowania pracy za wynagrodzeniem lub prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej (CdR 386/2001 rev. 1) oraz wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, szkolenia lub wolontariatu (COM(2002) 548 końcowy) (CdR 2/2003 fin) (6),

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie uwzględnienia polityki migracji w stosunkach Unii Europejskiej z państwami trzecimi (COM(2002) 703 końcowy),

uwzględniając swą opinię w sprawie raportu sporządzonego przez Komisję na życzenie sztokholmskiej Rady Europejskiej „O zwiększenie udziału w rynku pracy i propagowanie aktywności zawodowej osób starszych” (COM(2002) 9 końcowy) (CdR 94/2002 fin) (7),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie „Imigracja, integracja a rola zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego” (CES 365/2002 fin) (8),

uwzględniając art. 13 Traktatu WE i dyrektywę Rady 2000/78/WE, ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, oraz dyrektywę Rady 2000/43/WE, wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne,

uwzględniając raport Rady Europejskiej z lipca 2000 r. pt. „Różnorodność a spójność — nowe wyzwania w dziedzinie integracji imigrantów i mniejszości”,

uwzględniając opracowanie Komisji przedstawiające pogłębioną analizę oddziaływania komunikatu w sprawie imigracji, integracji i zatrudnienia (COM(2003) 336 końcowy) (SEC(2003) 694),

uwzględniając swą opinię w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie imigracji, integracji i zatrudnienia (CdR 223/2003 fin) (9),

uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości: bilans programu z Tampere i przyszłe kierunki działania” (COM(2004) 401 końcowy),

uwzględniając Konwencję ONZ o ochronie praw wszystkich pracowników-migrantów i członków ich rodzin,

uwzględniając projekt opinii (CdR 82/2005) przyjęty dnia 3 maja 2005 r. przez Komisję ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej (sprawozdawca: Alvaro ANCISI, radny miasta Rawenna (IT-EPP)),

a także biorąc pod uwagę co następuje:

| 1) | Szeroko zakrojona imigracja ekonomiczna nie rozwiązuje sama przez się problemów demograficznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa i obniżającą się liczbą urodzeń ani nie stanowi jedynej możliwej odpowiedzi na wymagania rynku siły roboczej. Nie ulega wątpliwości, że celowe jest wykorzystanie krajowego potencjału siły roboczej i zezwalanie na imigrację wysoko wykwalifikowanych pracowników w pewnych sektorach — podtrzymywanie napływu imigrantów może się jednak okazać coraz bardziej konieczne dla zaspokojenia potrzeb europejskiego rynku pracy oraz dla utrzymania konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich. |
| --- | --- |

1)

Szeroko zakrojona imigracja ekonomiczna nie rozwiązuje sama przez się problemów demograficznych związanych ze starzeniem się społeczeństwa i obniżającą się liczbą urodzeń ani nie stanowi jedynej możliwej odpowiedzi na wymagania rynku siły roboczej. Nie ulega wątpliwości, że celowe jest wykorzystanie krajowego potencjału siły roboczej i zezwalanie na imigrację wysoko wykwalifikowanych pracowników w pewnych sektorach — podtrzymywanie napływu imigrantów może się jednak okazać coraz bardziej konieczne dla zaspokojenia potrzeb europejskiego rynku pracy oraz dla utrzymania konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich.

| 2) | Przyjęty w roku 2004 nowy europejski program rozwoju polityk w dziedzinie imigracji i azylu, stanowiący jeden z kluczowych elementów programu haskiego, dotyczy imigracji legalnej i zwalczania nielegalnego zatrudnienia; chociaż nadzór nad liczebnością imigracji pozostaje w zakresie kompetencji Państw Członkowskich, oczekuje się opracowania przez Komisję do końca 2005 r. planu polityki w zakresie imigracji legalnej. |
| --- | --- |

2)

Przyjęty w roku 2004 nowy europejski program rozwoju polityk w dziedzinie imigracji i azylu, stanowiący jeden z kluczowych elementów programu haskiego, dotyczy imigracji legalnej i zwalczania nielegalnego zatrudnienia; chociaż nadzór nad liczebnością imigracji pozostaje w zakresie kompetencji Państw Członkowskich, oczekuje się opracowania przez Komisję do końca 2005 r. planu polityki w zakresie imigracji legalnej.

| 3) | Zielona księga ma na celu przeprowadzenie poprzedzających proces legislacyjny konsultacji z udziałem instytucji europejskich, Państw Członkowskich oraz społeczeństwa obywatelskiego; konsultacje te służyć mają uzgodnieniu jak najwłaściwszych wspólnotowych zasad przyjmowania imigrantów ekonomicznych oraz ustaleniu, na ile korzystne jest przyjęcie w tej dziedzinie przepisów wspólnotowych. |
| --- | --- |

3)

Zielona księga ma na celu przeprowadzenie poprzedzających proces legislacyjny konsultacji z udziałem instytucji europejskich, Państw Członkowskich oraz społeczeństwa obywatelskiego; konsultacje te służyć mają uzgodnieniu jak najwłaściwszych wspólnotowych zasad przyjmowania imigrantów ekonomicznych oraz ustaleniu, na ile korzystne jest przyjęcie w tej dziedzinie przepisów wspólnotowych.

| 4) | Nowy traktat konstytucyjny rozszerza kompetencje UE (art.III-267), stanowiąc, że Unia rozwija wspólną politykę imigracyjną mającą na celu zagwarantowanie skutecznego zarządzania napływem migrantów, równego traktowania obywateli państw trzecich, którzy przebywają na terenie Państwa Członkowskiego zgodnie z prawem, i zwalczania nielegalnej imigracji i handlu żywym towarem, oraz że przepisy europejskie ustanawiają warunki wjazdu i pobytu, jak również zasady wydawania przez Państwa Członkowskie wiz i dokumentów pobytowych. |
| --- | --- |

4)

Nowy traktat konstytucyjny rozszerza kompetencje UE (art.III-267), stanowiąc, że Unia rozwija wspólną politykę imigracyjną mającą na celu zagwarantowanie skutecznego zarządzania napływem migrantów, równego traktowania obywateli państw trzecich, którzy przebywają na terenie Państwa Członkowskiego zgodnie z prawem, i zwalczania nielegalnej imigracji i handlu żywym towarem, oraz że przepisy europejskie ustanawiają warunki wjazdu i pobytu, jak również zasady wydawania przez Państwa Członkowskie wiz i dokumentów pobytowych.

| 5) | Nowy traktat konstytucyjny stanowi również, że na mocy prawa europejskiego lub uregulowań ramowych mogą zostać stworzone warunki, dzięki którym wspierane będą wysiłki Państw Członkowskich dotyczące integracji. Wykluczona jest przy tym harmonizacja przepisów w Państwach Członkowskich. Komitet podkreśla kompetencje Państw Członkowskich w zakresie uregulowania dostępu obywateli państw trzecich do rynku pracy, |
| --- | --- |

5)

Nowy traktat konstytucyjny stanowi również, że na mocy prawa europejskiego lub uregulowań ramowych mogą zostać stworzone warunki, dzięki którym wspierane będą wysiłki Państw Członkowskich dotyczące integracji. Wykluczona jest przy tym harmonizacja przepisów w Państwach Członkowskich. Komitet podkreśla kompetencje Państw Członkowskich w zakresie uregulowania dostępu obywateli państw trzecich do rynku pracy,

na 60. sesji plenarnej w dniach 6-7 lipca 2005 r. (posiedzenie z dnia 7 lipca) jednomyślnie przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW,

odnosząc się do niektórych z głównych kwestii, nad którymi dyskusję zainicjowała Zielona księga;

Poziom harmonizacji, do jakiego powinna zmierzać przyszła legislacja wspólnotowa

| 1.1 | zauważa, że kształtowanie polityki migracji ma na celu między innymi wprowadzenie krótko- i średniofalowych zmian w gospodarce w odpowiedzi na niż demograficzny w Europie oraz utworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla wszystkich obywateli; jest to zdaniem Komitetu cel o pierwszorzędnym znaczeniu; |
| --- | --- |

1.1

zauważa, że kształtowanie polityki migracji ma na celu między innymi wprowadzenie krótko- i średniofalowych zmian w gospodarce w odpowiedzi na niż demograficzny w Europie oraz utworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla wszystkich obywateli; jest to zdaniem Komitetu cel o pierwszorzędnym znaczeniu;

| 1.2 | podkreśla, że istnieje jasny związek pomiędzy stojącymi przed migrantami trudnościami w korzystaniu z legalnych kanałów migracji ekonomicznej, brakiem koordynacji między Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie a poziomem nielegalnej migracji; |
| --- | --- |

1.2

podkreśla, że istnieje jasny związek pomiędzy stojącymi przed migrantami trudnościami w korzystaniu z legalnych kanałów migracji ekonomicznej, brakiem koordynacji między Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie a poziomem nielegalnej migracji;

| 1.3 | podkreśla, że wzajemna zależność występująca między polityką gospodarczą, polityką zatrudnienia i polityką społeczną jest jednym z wyróżników europejskiego modelu społecznego, który opiera się na jakości pracy, modernizacji struktur gospodarczych i silnej spójności społecznej; |
| --- | --- |

1.3

podkreśla, że wzajemna zależność występująca między polityką gospodarczą, polityką zatrudnienia i polityką społeczną jest jednym z wyróżników europejskiego modelu społecznego, który opiera się na jakości pracy, modernizacji struktur gospodarczych i silnej spójności społecznej;

| 1.4 | stwierdza jednak, że w niektórych regionach Europy spada liczba ludności oraz liczebność siły roboczej, podczas gdy inne odnotowują wzrost liczby ludności wraz ze wszystkimi towarzyszącemu temu problemami w zakresie podaży usług i mieszkań na rynku lokalnym; |
| --- | --- |

1.4

stwierdza jednak, że w niektórych regionach Europy spada liczba ludności oraz liczebność siły roboczej, podczas gdy inne odnotowują wzrost liczby ludności wraz ze wszystkimi towarzyszącemu temu problemami w zakresie podaży usług i mieszkań na rynku lokalnym;

| 1.5 | uważa, że przyszłe wspólnotowe ramy prawne powinny ustanowić ogólny system prawny obejmujący wszystkich migrantów na terytorium UE, przy czym początkowo można by zająć się kształtowaniem polityki opartej na kryteriach branżowych i koncentrującej się na określonych grupach pracowników migrujących (pracownicy sezonowi; pracownicy o szczególnych kwalifikacjach; pracownicy przeniesieni w ramach jednego przedsiębiorstwa; dostawcy usług);

  popiera zatem opcję minimalną zaproponowaną przez Komisję w sporządzonej przez nią Zielonej księdze w sprawie utworzenia wspólnych ram minimalnych standardów przyjmowania obywateli krajów trzecich, którzy pragną podjąć odpłatną pracę bądź działalność gospodarczą na zasadzie samozatrudnienia;

  ubolewa, że wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia odpłatnej pracy lub działalności gospodarczej na zasadzie samozatrudnienia (10), który KR przyjął z zadowoleniem w swojej opinii z dnia 13 marca 2002 r., nie zyskał aprobaty Rady; |
| --- | --- |

1.5

uważa, że przyszłe wspólnotowe ramy prawne powinny ustanowić ogólny system prawny obejmujący wszystkich migrantów na terytorium UE, przy czym początkowo można by zająć się kształtowaniem polityki opartej na kryteriach branżowych i koncentrującej się na określonych grupach pracowników migrujących (pracownicy sezonowi; pracownicy o szczególnych kwalifikacjach; pracownicy przeniesieni w ramach jednego przedsiębiorstwa; dostawcy usług);

popiera zatem opcję minimalną zaproponowaną przez Komisję w sporządzonej przez nią Zielonej księdze w sprawie utworzenia wspólnych ram minimalnych standardów przyjmowania obywateli krajów trzecich, którzy pragną podjąć odpłatną pracę bądź działalność gospodarczą na zasadzie samozatrudnienia;

ubolewa, że wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli krajów trzecich w celu podjęcia odpłatnej pracy lub działalności gospodarczej na zasadzie samozatrudnienia (10), który KR przyjął z zadowoleniem w swojej opinii z dnia 13 marca 2002 r., nie zyskał aprobaty Rady;

| 1.6 | sądzi również, że w wypadku niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej określonego typu przyjąć można w ramach porozumienia między większą liczbą państw wspólne procedury przyśpieszone; Państwo Członkowskie, które odwoła się do takiej procedury, winno być zobowiązane do poinformowania pozostałych Państw Członkowskich i uprzedniego koordynowania z nimi jej wdrażania; |
| --- | --- |

1.6

sądzi również, że w wypadku niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej określonego typu przyjąć można w ramach porozumienia między większą liczbą państw wspólne procedury przyśpieszone; Państwo Członkowskie, które odwoła się do takiej procedury, winno być zobowiązane do poinformowania pozostałych Państw Członkowskich i uprzedniego koordynowania z nimi jej wdrażania;

Tryb przyjmowania pracowników migrujących, wnioski o zezwolenie na pobyt i pracę

| 1.7 | przypomina, że niezwykle ważne jest, by polityka w dziedzinie wydawania wiz i zezwoleń na pobyt i pracę przyczyniała się do ułatwiania wjazdu pracownikom migrującym; proponuje zatem, by poszczególne Państwa Członkowskie zapewniły jednolitą krajową procedurę wnioskowania prowadzącą do przyznania jednego dokumentu obejmującego łącznie zezwolenie zarówno na pobyt, jak i pracę, w ramach jednego aktu administracyjnego celem ułatwienia i zharmonizowania rozbieżnych przepisów obecnie stosowanych w Państwach Członkowskich; |
| --- | --- |

1.7

przypomina, że niezwykle ważne jest, by polityka w dziedzinie wydawania wiz i zezwoleń na pobyt i pracę przyczyniała się do ułatwiania wjazdu pracownikom migrującym; proponuje zatem, by poszczególne Państwa Członkowskie zapewniły jednolitą krajową procedurę wnioskowania prowadzącą do przyznania jednego dokumentu obejmującego łącznie zezwolenie zarówno na pobyt, jak i pracę, w ramach jednego aktu administracyjnego celem ułatwienia i zharmonizowania rozbieżnych przepisów obecnie stosowanych w Państwach Członkowskich;

| 1.8 | przypomina zasadę sprzyjania swobodnemu przemieszczaniu się imigrantów będących rezydentami długoterminowymi, którzy już są obecni na wspólnotowym rynku pracy (CdR 337/2004 rev. 1); |
| --- | --- |

1.8

przypomina zasadę sprzyjania swobodnemu przemieszczaniu się imigrantów będących rezydentami długoterminowymi, którzy już są obecni na wspólnotowym rynku pracy (CdR 337/2004 rev. 1);

| 1.9 | zważywszy, że dyrektywa Rady 2003/109/WE przyznaje migrantom będącym rezydentami długoterminowymi prawo do swobodnego przemieszczania się już od roku 2006, uznaje za istotne rozważenie możliwości przyjęcia wspólnych zasad ułatwiających przemieszczanie się po terytorium UE pracowników nie posiadających statusu rezydenta długoterminowego w jednym z Państw Członkowskich (tymczasem bowiem Państwa Członkowskie od 2004 r. cieszą się wolnym przepływem pracowników); w tym celu można by np. wydawać zezwolenia na pobyt przeznaczony na poszukiwanie zatrudnienia, co umożliwiłoby takim osobom znalezienie i ubieganie się o wolne miejsca pracy. Poza tym pożądane byłoby wprowadzenie podstawowych szkoleń w krajach trzecich pochodzenia, co w niektórych sektorach może mieć zasadnicze znaczenie, oraz przyjęcie minimalnych wspólnych reguł w zakresie certyfikacji kompetencji zawodowych nabytych przed lub po wjeździe do danego Państwa Członkowskiego UE; |
| --- | --- |

1.9

zważywszy, że dyrektywa Rady 2003/109/WE przyznaje migrantom będącym rezydentami długoterminowymi prawo do swobodnego przemieszczania się już od roku 2006, uznaje za istotne rozważenie możliwości przyjęcia wspólnych zasad ułatwiających przemieszczanie się po terytorium UE pracowników nie posiadających statusu rezydenta długoterminowego w jednym z Państw Członkowskich (tymczasem bowiem Państwa Członkowskie od 2004 r. cieszą się wolnym przepływem pracowników); w tym celu można by np. wydawać zezwolenia na pobyt przeznaczony na poszukiwanie zatrudnienia, co umożliwiłoby takim osobom znalezienie i ubieganie się o wolne miejsca pracy. Poza tym pożądane byłoby wprowadzenie podstawowych szkoleń w krajach trzecich pochodzenia, co w niektórych sektorach może mieć zasadnicze znaczenie, oraz przyjęcie minimalnych wspólnych reguł w zakresie certyfikacji kompetencji zawodowych nabytych przed lub po wjeździe do danego Państwa Członkowskiego UE;

| 1.10 | uważa, że przyjęcie pracownika winno zasadniczo zależeć od dostępności konkretnego miejsca pracy.
  Jednak w niektórych szczególnych sektorach rynku pracy, gdzie trudniej jest rozpowszechnić w kraju pochodzenia informacje o konkretnych wolnych miejscach pracy, prawodawstwo wspólnotowe dotyczące legalnego przyjęcia migrantów mogłoby obejmować zezwolenie na pobyt tymczasowy w celu poszukiwania pracy, które byłoby ważne na ograniczony okres czasu, zarządzałoby nim każde Państwo Członkowskie.
  W jakiejkolwiek przyszłej legislacji należy również przewidzieć umożliwienie pracownikowi migrującemu zmiany miejsca pracy i branży oraz ustalić maksymalny okres, w ciągu którego pracownik migrujący może pozostawać bezrobotny, zgodny z okresem ważności zezwolenia na poszukiwanie pracy, po upływie którego pracownik migrujący będzie musiał powrócić do kraju pochodzenia. Jednakże w efekcie tak rygorystycznego wymogu wielu imigrantów w dalszym ciągu zwracałoby się o pomoc do gangów przemytniczych. Stąd też niezbędna jest pewna elastyczność, która z jednej strony daje imigrantom nadzieję i trzyma ich z dala od gangów, a z drugiej strony pozwala Państwom Członkowskim na swobodę przyjmowania obywateli krajów trzecich na podstawie przewidywanych potrzeb rynku pracy. Wszelkie przyszłe prawodawstwo ustalające maksymalny okres, w ciągu którego pracownik migrujący może pozostawać bezrobotny, zanim zostanie odesłany do kraju pochodzenia, musi obok innych czynników brać pod uwagę stopień zintegrowania imigranta ze społeczeństwem przyjmującym, np. obecność członków jego rodziny, uczęszczanie dzieci do szkoły, okres pobytu, ilość lat przepracowanych przed okresem pozostawania bez pracy; |
| --- | --- |

1.10

uważa, że przyjęcie pracownika winno zasadniczo zależeć od dostępności konkretnego miejsca pracy.

Jednak w niektórych szczególnych sektorach rynku pracy, gdzie trudniej jest rozpowszechnić w kraju pochodzenia informacje o konkretnych wolnych miejscach pracy, prawodawstwo wspólnotowe dotyczące legalnego przyjęcia migrantów mogłoby obejmować zezwolenie na pobyt tymczasowy w celu poszukiwania pracy, które byłoby ważne na ograniczony okres czasu, zarządzałoby nim każde Państwo Członkowskie.

W jakiejkolwiek przyszłej legislacji należy również przewidzieć umożliwienie pracownikowi migrującemu zmiany miejsca pracy i branży oraz ustalić maksymalny okres, w ciągu którego pracownik migrujący może pozostawać bezrobotny, zgodny z okresem ważności zezwolenia na poszukiwanie pracy, po upływie którego pracownik migrujący będzie musiał powrócić do kraju pochodzenia. Jednakże w efekcie tak rygorystycznego wymogu wielu imigrantów w dalszym ciągu zwracałoby się o pomoc do gangów przemytniczych. Stąd też niezbędna jest pewna elastyczność, która z jednej strony daje imigrantom nadzieję i trzyma ich z dala od gangów, a z drugiej strony pozwala Państwom Członkowskim na swobodę przyjmowania obywateli krajów trzecich na podstawie przewidywanych potrzeb rynku pracy. Wszelkie przyszłe prawodawstwo ustalające maksymalny okres, w ciągu którego pracownik migrujący może pozostawać bezrobotny, zanim zostanie odesłany do kraju pochodzenia, musi obok innych czynników brać pod uwagę stopień zintegrowania imigranta ze społeczeństwem przyjmującym, np. obecność członków jego rodziny, uczęszczanie dzieci do szkoły, okres pobytu, ilość lat przepracowanych przed okresem pozostawania bez pracy;

| 1.11 | stwierdza, że w celu zaspokojenia zapotrzebowania na siłę roboczą w razie jej czasowego lub długotrwałego niedoboru prawo wspólnotowe będzie mogło dopuścić bardziej elastyczne formy zgody na wjazd niż ocena indywidualna — np. w rodzaju zielonej karty — dopiero po przyjęciu systemu informatycznego, który umożliwi zapoznawanie się z ofertami zatrudnienia i podawanie ich do wiadomości na szczeblu ogólnoeuropejskim, oraz po ustaleniu wspólnych podstawowych zasad selekcji ubiegających się o wjazd pracowników migrujących; |
| --- | --- |

1.11

stwierdza, że w celu zaspokojenia zapotrzebowania na siłę roboczą w razie jej czasowego lub długotrwałego niedoboru prawo wspólnotowe będzie mogło dopuścić bardziej elastyczne formy zgody na wjazd niż ocena indywidualna — np. w rodzaju zielonej karty — dopiero po przyjęciu systemu informatycznego, który umożliwi zapoznawanie się z ofertami zatrudnienia i podawanie ich do wiadomości na szczeblu ogólnoeuropejskim, oraz po ustaleniu wspólnych podstawowych zasad selekcji ubiegających się o wjazd pracowników migrujących;

| 1.12 | uważa, że możliwość połączenia zezwolenia na pobyt i zezwolenia na pracę nie powinna podlegać regulacji na szczeblu europejskim; należy ją pozostawić każdemu państwu do swobodnego uznania w poszanowaniu zasady pomocniczości; |
| --- | --- |

1.12

uważa, że możliwość połączenia zezwolenia na pobyt i zezwolenia na pracę nie powinna podlegać regulacji na szczeblu europejskim; należy ją pozostawić każdemu państwu do swobodnego uznania w poszanowaniu zasady pomocniczości;

Prawa, środki towarzyszące i współpraca z państwami trzecimi

| 1.13 | stwierdza, że obywatelom państw trzecich będącym pracownikami migrującymi należy koniecznie, poprzez odpowiednią legislację wspólnotową, zagwarantować zasadnicze prawa obywatelskie i socjalne; |
| --- | --- |

1.13

stwierdza, że obywatelom państw trzecich będącym pracownikami migrującymi należy koniecznie, poprzez odpowiednią legislację wspólnotową, zagwarantować zasadnicze prawa obywatelskie i socjalne;

| 1.14 | przypomina o konieczności ograniczenia drenażu mózgów z państw trzecich i udzielania im pomocy w celu ograniczenia imigracji do poziomu uzasadnionego długofalowo i zgodnego z rzeczywistymi potrzebami zarówno kraju docelowego, jak i kraju pochodzenia (CdR 223/2003): strategie mające na celu zwalczanie nędzy, poprawę warunków życia i pracy, tworzenie miejsc pracy i rozwijanie szkoleń w krajach pochodzenia migrantów w dłuższej perspektywie czasowej przyczyniają się do normalizacji przepływów migracyjnych; |
| --- | --- |

1.14

przypomina o konieczności ograniczenia drenażu mózgów z państw trzecich i udzielania im pomocy w celu ograniczenia imigracji do poziomu uzasadnionego długofalowo i zgodnego z rzeczywistymi potrzebami zarówno kraju docelowego, jak i kraju pochodzenia (CdR 223/2003): strategie mające na celu zwalczanie nędzy, poprawę warunków życia i pracy, tworzenie miejsc pracy i rozwijanie szkoleń w krajach pochodzenia migrantów w dłuższej perspektywie czasowej przyczyniają się do normalizacji przepływów migracyjnych;

| 1.15 | uważa, że w ramach działań współpracy należy przedsiębrać środki służące kształceniu, podnoszeniu kwalifikacji zawodowych oraz rekrutacji pracowników w kraju pochodzenia oraz uznaje za wskazane zawieranie dwustronnych lub wielostronnych umów z krajami położonymi przy granicy lub w sąsiedztwie UE oraz z krajami doświadczającymi znacznych ruchów migracyjnych w celu ustalenia preferencji w kwestii zezwoleń na wjazd; |
| --- | --- |

1.15

uważa, że w ramach działań współpracy należy przedsiębrać środki służące kształceniu, podnoszeniu kwalifikacji zawodowych oraz rekrutacji pracowników w kraju pochodzenia oraz uznaje za wskazane zawieranie dwustronnych lub wielostronnych umów z krajami położonymi przy granicy lub w sąsiedztwie UE oraz z krajami doświadczającymi znacznych ruchów migracyjnych w celu ustalenia preferencji w kwestii zezwoleń na wjazd;

Pierwszorzędna rola samorządów lokalnych i regionalnych

| 1.16 | przypomina o fundamentalnym znaczeniu regionalnego i lokalnego wymiaru zjawiska migracji ekonomicznych ze względu na wpływ, jaki może ono wywierać na lokalny rynek pracy oraz na usługi, których świadczenie należy do kompetencji jednostek samorządu lokalnego i regionalnego (usługi socjalne, edukacja, mieszkalnictwo itp.); dlatego też, ze względu na takie okoliczności, należy rozważyć przyznawanie funduszy wspólnotowych przeznaczonych na integrację imigrantów wspomnianym jednostkom samorządu lokalnego i regionalnego; |
| --- | --- |

1.16

przypomina o fundamentalnym znaczeniu regionalnego i lokalnego wymiaru zjawiska migracji ekonomicznych ze względu na wpływ, jaki może ono wywierać na lokalny rynek pracy oraz na usługi, których świadczenie należy do kompetencji jednostek samorządu lokalnego i regionalnego (usługi socjalne, edukacja, mieszkalnictwo itp.); dlatego też, ze względu na takie okoliczności, należy rozważyć przyznawanie funduszy wspólnotowych przeznaczonych na integrację imigrantów wspomnianym jednostkom samorządu lokalnego i regionalnego;

| 1.17 | podkreśla podstawową rolę samorządu lokalnego w kwestii bezpieczeństwa i spójności społecznej, stanowiących kluczowy aspekt wszelkiej polityki w dziedzinie migracji ekonomicznej; |
| --- | --- |

1.17

podkreśla podstawową rolę samorządu lokalnego w kwestii bezpieczeństwa i spójności społecznej, stanowiących kluczowy aspekt wszelkiej polityki w dziedzinie migracji ekonomicznej;

| 1.18 | zwraca uwagę na konieczność ustalania rodzaju i liczebności migrującej siły roboczej nie tylko na podstawie potrzeb ogólnokrajowych, lecz również wniosków jednostek samorządu lokalnego i regionalnego; |
| --- | --- |

1.18

zwraca uwagę na konieczność ustalania rodzaju i liczebności migrującej siły roboczej nie tylko na podstawie potrzeb ogólnokrajowych, lecz również wniosków jednostek samorządu lokalnego i regionalnego;

| 1.19 | uważa, iż samorządy lokalne i regionalne mogą odgrywać pierwszorzędną rolę w integracji społecznej pracowników migrujących, w rozwijaniu ich znajomości kultury i języka, w nabywaniu przez nich kompetencji zawodowych oraz w ich potwierdzaniu, jak również w realizowanych procesach współpracy z państwami trzecimi w zakresie kształcenia pracowników migrujących. |
| --- | --- |

1.19

uważa, iż samorządy lokalne i regionalne mogą odgrywać pierwszorzędną rolę w integracji społecznej pracowników migrujących, w rozwijaniu ich znajomości kultury i języka, w nabywaniu przez nich kompetencji zawodowych oraz w ich potwierdzaniu, jak również w realizowanych procesach współpracy z państwami trzecimi w zakresie kształcenia pracowników migrujących.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

KOMITET REGIONÓW

| 2.1 | biorąc pod uwagę postanowienia przyszłego Traktatu konstytucyjnego, akcentuje jednak ścisły związek, jaki zachodzi między politykami imigracji a politykami zatrudnienia (tytuł VIII art. 137 lit. g TWE); sądzi zatem, że zasięganie opinii Komitetu Regionów w kwestii zasad, jakie zostaną ustalone w rezultacie procesu zainicjowanego Zieloną księgą, winno być obowiązkowe; |
| --- | --- |

2.1

biorąc pod uwagę postanowienia przyszłego Traktatu konstytucyjnego, akcentuje jednak ścisły związek, jaki zachodzi między politykami imigracji a politykami zatrudnienia (tytuł VIII art. 137 lit. g TWE); sądzi zatem, że zasięganie opinii Komitetu Regionów w kwestii zasad, jakie zostaną ustalone w rezultacie procesu zainicjowanego Zieloną księgą, winno być obowiązkowe;

| 2.2 | wzywa wszystkie Państwa Członkowskie do ratyfikowania Konwencji ONZ o ochronie praw wszystkich pracowników-migrantów i członków ich rodzin; |
| --- | --- |

2.2

wzywa wszystkie Państwa Członkowskie do ratyfikowania Konwencji ONZ o ochronie praw wszystkich pracowników-migrantów i członków ich rodzin;

| 2.3 | uważa, że dla rozwiązania problemów imigracji i rynku pracy najwłaściwszy jest szczebel ogólnoeuropejski; niemniej jednak szczególną uwagę należy zwrócić na określenie warunków wjazdu i pobytu, tak by, z jednej strony, uniknąć wszelkich konfliktów z prawem państw do ustalania liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich, z drugiej zaś — aby prawo to nie odbijało się niekorzystnie na sytuacji pozostałych państw. Zbyt restrykcyjne zasady pozbawią zainteresowane takim rozwiązaniem Państwa Członkowskie możliwości otwarcia swych granic dla określonej liczby pracowników migrujących, co może poważnie odbić się na ich konkurencyjności gospodarczej na szczeblu krajowym lub regionalnym. Zaleca w związku z tym, by wszystkim przyszłym aktom prawnym dotyczącym kryteriów przyjmowania na terytorium Państw Członkowskich towarzyszyła dogłębna analiza ich zgodności ze specyficznymi warunkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi; |
| --- | --- |

2.3

uważa, że dla rozwiązania problemów imigracji i rynku pracy najwłaściwszy jest szczebel ogólnoeuropejski; niemniej jednak szczególną uwagę należy zwrócić na określenie warunków wjazdu i pobytu, tak by, z jednej strony, uniknąć wszelkich konfliktów z prawem państw do ustalania liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich, z drugiej zaś — aby prawo to nie odbijało się niekorzystnie na sytuacji pozostałych państw. Zbyt restrykcyjne zasady pozbawią zainteresowane takim rozwiązaniem Państwa Członkowskie możliwości otwarcia swych granic dla określonej liczby pracowników migrujących, co może poważnie odbić się na ich konkurencyjności gospodarczej na szczeblu krajowym lub regionalnym. Zaleca w związku z tym, by wszystkim przyszłym aktom prawnym dotyczącym kryteriów przyjmowania na terytorium Państw Członkowskich towarzyszyła dogłębna analiza ich zgodności ze specyficznymi warunkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi;

| 2.4 | biorąc pod uwagę z jednej strony korzyści, jakie przynieść może ustalenie wspólnych zasad, a z drugiej strony — ponadnarodowe aspekty polityk krajowych oraz możliwe oddziaływanie polityk prowadzonych przez jedno Państwo Członkowskie na inne, zaleca przedstawienie dowodów na to, iż przewidywane przepisy takie korzyści przyniosą oraz poddanie ocenie tych aspektów, które ze względu na brak konsekwencji ponadnarodowych można skuteczniej uregulować na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

2.4

biorąc pod uwagę z jednej strony korzyści, jakie przynieść może ustalenie wspólnych zasad, a z drugiej strony — ponadnarodowe aspekty polityk krajowych oraz możliwe oddziaływanie polityk prowadzonych przez jedno Państwo Członkowskie na inne, zaleca przedstawienie dowodów na to, iż przewidywane przepisy takie korzyści przyniosą oraz poddanie ocenie tych aspektów, które ze względu na brak konsekwencji ponadnarodowych można skuteczniej uregulować na szczeblu krajowym;

| 2.5 | ponieważ Zielona księga (jako forma konsultacji poprzedzających proces legislacyjny) nie uściśla, jaki kształt ma przyjąć ewentualny przyszły akt prawny, uważa, że bardziej wskazane byłoby przyjęcie dyrektywy, która wskaże kierunek kształtowania polityk krajowych, szanując jednocześnie, z jednej strony, swobodę Państw Członkowskich w podejmowaniu decyzji w kwestiach związanych z pewnymi konkretnymi aspektami oraz w uwzględnianiu specyfiki regionalnej i lokalnej, a z drugiej strony ustanawiając zasady co do warunków wjazdu i pobytu, celem uniknięcia sytuacji, w której polityka jednego z Państw w tej dziedzinie odbijałaby się niekorzystnie na pozostałych. Dyrektywa powinna więc zapewnić Państwom Członkowskim wystarczającą swobodę działania m.in. w celu uwzględnienia specyfiki regionalnej i lokalnej; |
| --- | --- |

2.5

ponieważ Zielona księga (jako forma konsultacji poprzedzających proces legislacyjny) nie uściśla, jaki kształt ma przyjąć ewentualny przyszły akt prawny, uważa, że bardziej wskazane byłoby przyjęcie dyrektywy, która wskaże kierunek kształtowania polityk krajowych, szanując jednocześnie, z jednej strony, swobodę Państw Członkowskich w podejmowaniu decyzji w kwestiach związanych z pewnymi konkretnymi aspektami oraz w uwzględnianiu specyfiki regionalnej i lokalnej, a z drugiej strony ustanawiając zasady co do warunków wjazdu i pobytu, celem uniknięcia sytuacji, w której polityka jednego z Państw w tej dziedzinie odbijałaby się niekorzystnie na pozostałych. Dyrektywa powinna więc zapewnić Państwom Członkowskim wystarczającą swobodę działania m.in. w celu uwzględnienia specyfiki regionalnej i lokalnej;

| 2.6 | uważa ponadto, że w celu określenia praw socjalnych i obywatelskich, można by rozważyć możliwość przyjęcia instrumentu regulacyjnego; |
| --- | --- |

2.6

uważa ponadto, że w celu określenia praw socjalnych i obywatelskich, można by rozważyć możliwość przyjęcia instrumentu regulacyjnego;

| 2.7 | zaleca przeprowadzenie jak najszerzej zakrojonych konsultacji przed rozpoczęciem procesu legislacyjnego oraz uwzględnienie w nich jednostek samorządu regionalnego i lokalnego, które sama Komisja uznaje za ważne podmioty polityk w zakresie imigracji; |
| --- | --- |

2.7

zaleca przeprowadzenie jak najszerzej zakrojonych konsultacji przed rozpoczęciem procesu legislacyjnego oraz uwzględnienie w nich jednostek samorządu regionalnego i lokalnego, które sama Komisja uznaje za ważne podmioty polityk w zakresie imigracji;

| 2.8 | wzywa Komisję — z uwagi na niejasne odniesienie do konieczności uwzględnienia aspektów regionalnych i lokalnych (por. str. 8 Zielonej księgi) — do wyraźniejszego uznania na etapie legislacyjnym roli władz lokalnych i regionalnych w doborze segmentów rynku pracy, które wymagają pozyskania pracowników migrujących;

  podkreśla ponadto potrzebę programu wymiany dobrych praktyk w zakresie wykorzystania polityki migracji i proponuje, by Unia Europejska poparła utworzenie regionalnych punktów kontaktowych dla przedsiębiorstw zainteresowanych zatrudnieniem pracowników migrujących, w celu zrównoważenia niedoborów siły roboczej oraz stymulowania rozwoju gospodarczego.
  Za wskazane uznaje przeprowadzenie konkretnej oceny lokalnego i regionalnego wymiaru polityki w dziedzinie migracji ekonomicznej oraz gospodarczych i społecznych konsekwencji działań proponowanych na szczeblu lokalnymi i regionalnym, a także koniecznego wsparcia finansowego na tych szczeblach.
  Komitet sam powinien podjąć szereg działań (analizy, badania ankietowe, przesłuchania, konferencje, kwestionariusze) składających się na analizę oddziaływania, w celu lepszej regulacji i lepszej koordynacji polityki imigracyjnej i integracyjnej; |
| --- | --- |

2.8

wzywa Komisję — z uwagi na niejasne odniesienie do konieczności uwzględnienia aspektów regionalnych i lokalnych (por. str. 8 Zielonej księgi) — do wyraźniejszego uznania na etapie legislacyjnym roli władz lokalnych i regionalnych w doborze segmentów rynku pracy, które wymagają pozyskania pracowników migrujących;

podkreśla ponadto potrzebę programu wymiany dobrych praktyk w zakresie wykorzystania polityki migracji i proponuje, by Unia Europejska poparła utworzenie regionalnych punktów kontaktowych dla przedsiębiorstw zainteresowanych zatrudnieniem pracowników migrujących, w celu zrównoważenia niedoborów siły roboczej oraz stymulowania rozwoju gospodarczego.

Za wskazane uznaje przeprowadzenie konkretnej oceny lokalnego i regionalnego wymiaru polityki w dziedzinie migracji ekonomicznej oraz gospodarczych i społecznych konsekwencji działań proponowanych na szczeblu lokalnymi i regionalnym, a także koniecznego wsparcia finansowego na tych szczeblach.

Komitet sam powinien podjąć szereg działań (analizy, badania ankietowe, przesłuchania, konferencje, kwestionariusze) składających się na analizę oddziaływania, w celu lepszej regulacji i lepszej koordynacji polityki imigracyjnej i integracyjnej;

| 2.9 | zważywszy, że Komisja kładzie nacisk na to, by planowane działania maksymalnie ograniczały obciążenia administracyjne dla Państw Członkowskich i państw trzecich, nie odnosząc się jednak wprost do kwestii kosztów (choć oczywiste jest, że wiele działań takie koszty będzie generować), Komitet uznaje za konieczne przeprowadzenie analizy obciążeń administracyjnych i finansowych, jakie mogą zostać nałożone na samorządy lokalne i regionalne wskutek wdrożenia planowanych działań. Jako że niektóre z tych programów są szczególnie kosztowne, należy oszacować ich konsekwencje. Powinny one być finansowane wspólnie przez dane państwo i UE, przy czym oczywiście nie wolno podważać kompetencji władz lokalnych w dziedzinie określania treści programów i ich realizacji. |
| --- | --- |

2.9

zważywszy, że Komisja kładzie nacisk na to, by planowane działania maksymalnie ograniczały obciążenia administracyjne dla Państw Członkowskich i państw trzecich, nie odnosząc się jednak wprost do kwestii kosztów (choć oczywiste jest, że wiele działań takie koszty będzie generować), Komitet uznaje za konieczne przeprowadzenie analizy obciążeń administracyjnych i finansowych, jakie mogą zostać nałożone na samorządy lokalne i regionalne wskutek wdrożenia planowanych działań. Jako że niektóre z tych programów są szczególnie kosztowne, należy oszacować ich konsekwencje. Powinny one być finansowane wspólnie przez dane państwo i UE, przy czym oczywiście nie wolno podważać kompetencji władz lokalnych w dziedzinie określania treści programów i ich realizacji.

Bruksela, 7 lipca 2005 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Peter STRAUB

---

(1)  Dz.U. C 73 z 26.3.2003, str. 16

1

(2)  Dz.U. C 278 z 14.11.2002, str. 44

2

(3)  Dz.U. C 19 z 22.1.2002, str. 20

3

(4)  Dz.U. C 107 z 3.5.2002, str. 85

4

(5)  Dz.U. C 19 z 22.1.2002, str. 18

5

(6)  Dz.U. C 244 z 10.10.2003, str. 5

6

(7)  Dz.U. C 287 z 22.11.2002, str. 1

7

(8)  Dz.U. C 125 z 27.5.2002, str. 112

8

(9)  Dz.U. C 109 z 30.4.2004, str. 46

9

(10)  Dz.U. C 192 z 12.8.2002, str. 20

10

---