# Dziennik Urzędowy C 243/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.243.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 243 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5511 sierpnia 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.243.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 243

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5511 sierpnia 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2012/C 243/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 235 z 4.8.2012. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2012/C 243/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 235 z 4.8.2012.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2012/C 243/02 | Sprawa C-191/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2012 r. — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága | 2 |
| 2012/C 243/03 | Sprawa C-202/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s Gravenhage (Niderlandy) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Innoweb BV przeciwko Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV | 2 |
| 2012/C 243/04 | Sprawa C-218/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken (Niemcy) w dniu 10 maja 2012 r. — Lokman Emrek przeciwko Vlado Sabranovic | 3 |
| 2012/C 243/05 | Sprawa C-219/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2012 r. — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr przeciwko Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz | 3 |
| 2012/C 243/06 | Sprawa C-221/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België (Belgia) w dniu 11 maja 2012 r. — Belgacom NV przeciwko Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (INTEGAN) i in. | 4 |
| 2012/C 243/07 | Sprawa C-225/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 14 maja 2012 r. — Demir przeciwko Staatssecretaris van Justitie | 4 |
| 2012/C 243/08 | Sprawa C-240/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais | 5 |
| 2012/C 243/09 | Sprawa C-241/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV | 5 |
| 2012/C 243/10 | Sprawa C-242/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Belgian Shell NV | 6 |
| 2012/C 243/11 | Sprawa C-249/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Corina-Hrisi Tulică przeciwko Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor | 7 |
| 2012/C 243/12 | Sprawa C-250/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Călin Ion Plavoșin przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș — Serviciul Solutionare Contestații, Activitatea de Inspecție Fiscală — Serviciul de Inspecție Fiscală Timiș | 7 |
| 2012/C 243/13 | Sprawa C-259/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Plovdiv (Bułgaria) w dniu 24 maja 2012 r. — Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv przeciwko RODOPI М 91 OOD | 7 |
| 2012/C 243/14 | Sprawa C-262/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 29 maja 2012 r. — Association Vent De Colère ! Fédération nationale, Alain Bruguier, Jean-Pierre Le Gorgeu, Marie-Christine Piot, Eric Errec, Didier Wirth, Daniel Steinbach, Sabine Servan-Schreiber, Philippe Rusch, Pierre Recher, Jean-Louis Moret, Didier Jocteur Monrozier przeciwko Ministre de l'écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie | 8 |
| 2012/C 243/15 | Sprawa C-271/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons (Belgia) w dniu 1 czerwca 2012 r. — Petroma Transports SA, Martens Energie SA, Martens Immo SA, Martens SA, Fabian Martens, Geoffroy Martens, Thibault Martens przeciwko państwu belgijskiemu | 8 |
| 2012/C 243/16 | Sprawa C-283/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Varna (Bułgaria) w dniu 6 czerwca 2012 r. — Serebryanniy vek EOOD przeciwko Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite | 9 |
| 2012/C 243/17 | Sprawa C-290/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli (Włochy) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Oreste Della Rocca przeciwko Poste Italiane SpA | 9 |
| 2012/C 243/18 | Sprawa C-292/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tartu Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Ragn-Sells AS przeciwko Sillamäe Linnavalitsus | 10 |
| 2012/C 243/19 | Sprawa C-295/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica et Telefónica de España przeciwko Komisji, wniesione w dniu 13 czerwca 2012 r. przez Télefónicę, S.A. i Telefónicę de España, S.A.U. | 10 |
| | Sąd |
| 2012/C 243/20 | Sprawa T-439/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Coats Holdings przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zamków błyskawicznych i innych rodzajów zapięć — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Skoordynowane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Dowód — Jednolite i ciągłe naruszenie — Przedawnienie — Prawo do obrony — Grzywny — Wytyczne) | 12 |
| 2012/C 243/21 | Sprawa T-445/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Berning & Söhne przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zapięć na suwak i innych typów zapięć oraz urządzeń do mocowania — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Dowód — Prawo do obrony — Jednolite i ciągłe naruszenie — Przedawnienie — Grzywny — czas trwania i waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Równość traktowania — Proporcjonalność) | 12 |
| 2012/C 243/22 | Sprawa T-448/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — YKK i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zapięć na suwak i innych typów zapięć oraz urządzeń do mocowania — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Jednolite i ciągłe naruszenie — Dowód — Charakter i wprowadzenie w życie naruszenia — Rzeczywisty wpływ — Komunikat w sprawie współpracy — Grzywny — Maksymalna granica — Skutek odstraszający grzywny — Równość traktowania — Proporcjonalność) | 13 |
| 2012/C 243/23 | Sprawa T-86/08: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Owoce i warzywa — Rozwój obszarów wiejskich — Uchybienie terminom płatności — Wykonanie wyroku Trybunału — Powaga rzeczy osądzonej — Okres 24 miesięcy — Zasada proporcjonalności) | 13 |
| 2012/C 243/24 | Sprawa T-167/08: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Microsoft przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Systemy operacyjne dla stacji roboczych — Systemy operacyjne dla serwerów grup roboczych — Odmowa przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą dostarczenia informacji dotyczących interoperacyjności i zgody na korzystanie z nich — Wykonanie zobowiązań wynikających z decyzji stwierdzającej naruszenie i nakładającej środki zachowawcze — Okresowa kara pieniężna) | 13 |
| 2012/C 243/25 | Sprawa T-133/09: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — I Marchi Italiani i Basile przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Utrata roszczenia w wyniku tolerowania — Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)) | 14 |
| 2012/C 243/26 | Sprawa T-134/09: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Basile i I Marchi Italiani przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Utrata roszczenia w wyniku tolerowania — Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)) | 15 |
| 2012/C 243/27 | Sprawa T-212/09: Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Dania przeciwko Komisji (EFOR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania — Kultury uprawne — Zamrożenie powierzchni) | 15 |
| 2012/C 243/28 | Sprawa T-360/09: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — E.ON Ruhrgas i E.ON przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niemiecki i francuski rynek gazu ziemnego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku — Czas trwania naruszenia — Grzywny) | 15 |
| 2012/C 243/29 | Sprawa T-370/09: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — GDF Suez przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki niemiecki i francuski gazu ziemnego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku — Czas trwania naruszenia — Grzywny) | 16 |
| 2012/C 243/30 | Sprawa T-466/09: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Comercial Losan przeciwko OHIM — McDonald's International Property (Mc. Baby) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Mc. Baby — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Mc Kids. always quality. always fun! — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 16 |
| 2012/C 243/31 | Sprawa T-209/10: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Deutscher Ring przeciwko OHIM (Deutscher Ring Sachversicherungs-AG) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Deutscher Ring Sachversicherungs-AG — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 17 |
| 2012/C 243/32 | Sprawa T-314/10: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Constellation Brands przeciwko OHIM (COOK’S) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny wspólnotowy znak towarowy COOK’S — Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 17 |
| 2012/C 243/33 | Sprawa T-523/10: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Interkobo przeciwko OHIM — XXXLutz Marken (my baby) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego my baby — Wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, słowne znaki towarowe MYBABY i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mybaby — Względna podstawa odmowy rejestracji — Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu — Uzasadnione oczekiwania — Zasada 19 ust. 3, zasada 20 ust. 1 i zasada 98 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 17 |
| 2012/C 243/34 | Sprawa T-594/10 P: Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Zwrot kosztów leczenia — Akt niekorzystny — Dorozumiana odmowa) | 18 |
| 2012/C 243/35 | Sprawa T-12/12: Wyrok Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — Laboratoires CTRS przeciwko Komisji (Produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka — Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego o nazwie Orphacol — Pismo informujące skarżącą o okoliczności, iż Komisja zamierza odmówić udzielenia pozwolenia — Skarga na bezczynność — Zajęcie stanowiska przez Komisję — Niedopuszczalność — Skarga o stwierdzenie nieważności — Wydanie nowej decyzji — Umorzenie postępowania) | 18 |
| 2012/C 243/36 | Sprawa T-216/12: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2012 r. — Technion i Technion Research & Development Foundation przeciwko Komisji | 19 |
| 2012/C 243/37 | Sprawa T-224/12: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Accorinti i in. przeciwko EBC | 19 |
| 2012/C 243/38 | Sprawa T-230/12: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Axa Belgium. przeciwko Komisji | 21 |
| 2012/C 243/39 | Sprawa T-232/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Wilmar Trading przeciwko OHIM — Agroekola EOOD (ULTRA CHOCO) | 21 |
| 2012/C 243/40 | Sprawa T-234/12: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. — Amitié przeciwko Komisji | 22 |
| 2012/C 243/41 | Sprawa T-235/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — CEDC International przeciwko OHIM — Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce) | 23 |
| 2012/C 243/42 | Sprawa T-236/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Airbus przeciwko OHIM (NEO) | 24 |
| 2012/C 243/43 | Sprawa T-245/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Gamesa Eólica przeciwko OHIM — Enercon (horyzontalne połączenie kolorów zielonych) | 24 |
| 2012/C 243/44 | Sprawa T-246/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Cat Media Pty przeciwko OHIM — Avon Products (RETANEW) | 25 |
| 2012/C 243/45 | Sprawa T-247/12: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — Argo Group International przeciwko OHIM — Arisa Assurances (ARIS) | 25 |
| 2012/C 243/46 | Sprawa T-250/12: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. — Uralita przeciwko Komisji | 26 |
| 2012/C 243/47 | Sprawa T-261/12: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon przeciwko Komisji | 26 |
| 2012/C 243/48 | Sprawa T-262/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Central Bank of Iran przeciwko Radzie | 27 |
| 2012/C 243/49 | Sprawa T-265/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Schenker przeciwko Komisji | 27 |
| 2012/C 243/50 | Sprawa T-267/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji | 28 |
| 2012/C 243/51 | Sprawa T-268/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Suwaid przeciwko Radzie | 29 |
| 2012/C 243/52 | Sprawa T-269/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Makro autoservicio mayorista przeciwko Komisji | 30 |
| 2012/C 243/53 | Sprawa T-270/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Panalpina Welttransport i in. przeciwko Komisji | 30 |
| 2012/C 243/54 | Sprawa T-273/12: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Unister przeciwko OHIM (Ab in den Urlaub) | 31 |
| 2012/C 243/55 | Sprawa T-274/12: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie | 31 |
| 2012/C 243/56 | Sprawa T-279/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — S.I.C.O.M. przeciwko Komisji | 32 |
| 2012/C 243/57 | Sprawa T-283/12: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — FIS’D przeciwko Komisji | 32 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2012/C 243/58 | Sprawa F-56/12: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji | 34 |
| 2012/C 243/59 | Sprawa F-60/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji | 34 |
| 2012/C 243/60 | Sprawa F-65/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 — ZZ przeciwko Komisji | 34 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2012/C 243/02

Sprawa C-191/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2012 r. — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

2

2012/C 243/03

Sprawa C-202/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s Gravenhage (Niderlandy) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Innoweb BV przeciwko Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV

2

2012/C 243/04

Sprawa C-218/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken (Niemcy) w dniu 10 maja 2012 r. — Lokman Emrek przeciwko Vlado Sabranovic

3

2012/C 243/05

Sprawa C-219/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2012 r. — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr przeciwko Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

3

2012/C 243/06

Sprawa C-221/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België (Belgia) w dniu 11 maja 2012 r. — Belgacom NV przeciwko Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (INTEGAN) i in.

4

2012/C 243/07

Sprawa C-225/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 14 maja 2012 r. — Demir przeciwko Staatssecretaris van Justitie

4

2012/C 243/08

Sprawa C-240/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais

5

2012/C 243/09

Sprawa C-241/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV

5

2012/C 243/10

Sprawa C-242/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Belgian Shell NV

6

2012/C 243/11

Sprawa C-249/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Corina-Hrisi Tulică przeciwko Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

7

2012/C 243/12

Sprawa C-250/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Călin Ion Plavoșin przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș — Serviciul Solutionare Contestații, Activitatea de Inspecție Fiscală — Serviciul de Inspecție Fiscală Timiș

7

2012/C 243/13

Sprawa C-259/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Plovdiv (Bułgaria) w dniu 24 maja 2012 r. — Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv przeciwko RODOPI М 91 OOD

7

2012/C 243/14

Sprawa C-262/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 29 maja 2012 r. — Association Vent De Colère ! Fédération nationale, Alain Bruguier, Jean-Pierre Le Gorgeu, Marie-Christine Piot, Eric Errec, Didier Wirth, Daniel Steinbach, Sabine Servan-Schreiber, Philippe Rusch, Pierre Recher, Jean-Louis Moret, Didier Jocteur Monrozier przeciwko Ministre de l'écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie

8

2012/C 243/15

Sprawa C-271/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons (Belgia) w dniu 1 czerwca 2012 r. — Petroma Transports SA, Martens Energie SA, Martens Immo SA, Martens SA, Fabian Martens, Geoffroy Martens, Thibault Martens przeciwko państwu belgijskiemu

8

2012/C 243/16

Sprawa C-283/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Varna (Bułgaria) w dniu 6 czerwca 2012 r. — Serebryanniy vek EOOD przeciwko Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

9

2012/C 243/17

Sprawa C-290/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli (Włochy) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Oreste Della Rocca przeciwko Poste Italiane SpA

9

2012/C 243/18

Sprawa C-292/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tartu Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Ragn-Sells AS przeciwko Sillamäe Linnavalitsus

10

2012/C 243/19

Sprawa C-295/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica et Telefónica de España przeciwko Komisji, wniesione w dniu 13 czerwca 2012 r. przez Télefónicę, S.A. i Telefónicę de España, S.A.U.

10

Sąd

2012/C 243/20

Sprawa T-439/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Coats Holdings przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zamków błyskawicznych i innych rodzajów zapięć — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Skoordynowane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Dowód — Jednolite i ciągłe naruszenie — Przedawnienie — Prawo do obrony — Grzywny — Wytyczne)

12

2012/C 243/21

Sprawa T-445/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Berning & Söhne przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zapięć na suwak i innych typów zapięć oraz urządzeń do mocowania — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Dowód — Prawo do obrony — Jednolite i ciągłe naruszenie — Przedawnienie — Grzywny — czas trwania i waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Równość traktowania — Proporcjonalność)

12

2012/C 243/22

Sprawa T-448/07: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — YKK i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki zapięć na suwak i innych typów zapięć oraz urządzeń do mocowania — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych — Jednolite i ciągłe naruszenie — Dowód — Charakter i wprowadzenie w życie naruszenia — Rzeczywisty wpływ — Komunikat w sprawie współpracy — Grzywny — Maksymalna granica — Skutek odstraszający grzywny — Równość traktowania — Proporcjonalność)

13

2012/C 243/23

Sprawa T-86/08: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Owoce i warzywa — Rozwój obszarów wiejskich — Uchybienie terminom płatności — Wykonanie wyroku Trybunału — Powaga rzeczy osądzonej — Okres 24 miesięcy — Zasada proporcjonalności)

13

2012/C 243/24

Sprawa T-167/08: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Microsoft przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Systemy operacyjne dla stacji roboczych — Systemy operacyjne dla serwerów grup roboczych — Odmowa przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą dostarczenia informacji dotyczących interoperacyjności i zgody na korzystanie z nich — Wykonanie zobowiązań wynikających z decyzji stwierdzającej naruszenie i nakładającej środki zachowawcze — Okresowa kara pieniężna)

13

2012/C 243/25

Sprawa T-133/09: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — I Marchi Italiani i Basile przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Utrata roszczenia w wyniku tolerowania — Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

14

2012/C 243/26

Sprawa T-134/09: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Basile i I Marchi Italiani przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Utrata roszczenia w wyniku tolerowania — Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

15

2012/C 243/27

Sprawa T-212/09: Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Dania przeciwko Komisji (EFOR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania — Kultury uprawne — Zamrożenie powierzchni)

15

2012/C 243/28

Sprawa T-360/09: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — E.ON Ruhrgas i E.ON przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niemiecki i francuski rynek gazu ziemnego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku — Czas trwania naruszenia — Grzywny)

15

2012/C 243/29

Sprawa T-370/09: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — GDF Suez przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynki niemiecki i francuski gazu ziemnego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku — Czas trwania naruszenia — Grzywny)

16

2012/C 243/30

Sprawa T-466/09: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Comercial Losan przeciwko OHIM — McDonald's International Property (Mc. Baby) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Mc. Baby — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Mc Kids. always quality. always fun! — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

16

2012/C 243/31

Sprawa T-209/10: Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Deutscher Ring przeciwko OHIM (Deutscher Ring Sachversicherungs-AG) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Deutscher Ring Sachversicherungs-AG — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

17

2012/C 243/32

Sprawa T-314/10: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Constellation Brands przeciwko OHIM (COOK’S) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny wspólnotowy znak towarowy COOK’S — Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

17

2012/C 243/33

Sprawa T-523/10: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Interkobo przeciwko OHIM — XXXLutz Marken (my baby) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego my baby — Wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, słowne znaki towarowe MYBABY i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mybaby — Względna podstawa odmowy rejestracji — Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu — Uzasadnione oczekiwania — Zasada 19 ust. 3, zasada 20 ust. 1 i zasada 98 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

17

2012/C 243/34

Sprawa T-594/10 P: Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Zwrot kosztów leczenia — Akt niekorzystny — Dorozumiana odmowa)

18

2012/C 243/35

Sprawa T-12/12: Wyrok Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — Laboratoires CTRS przeciwko Komisji (Produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka — Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego o nazwie Orphacol — Pismo informujące skarżącą o okoliczności, iż Komisja zamierza odmówić udzielenia pozwolenia — Skarga na bezczynność — Zajęcie stanowiska przez Komisję — Niedopuszczalność — Skarga o stwierdzenie nieważności — Wydanie nowej decyzji — Umorzenie postępowania)

18

2012/C 243/36

Sprawa T-216/12: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2012 r. — Technion i Technion Research & Development Foundation przeciwko Komisji

19

2012/C 243/37

Sprawa T-224/12: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Accorinti i in. przeciwko EBC

19

2012/C 243/38

Sprawa T-230/12: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Axa Belgium. przeciwko Komisji

21

2012/C 243/39

Sprawa T-232/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Wilmar Trading przeciwko OHIM — Agroekola EOOD (ULTRA CHOCO)

21

2012/C 243/40

Sprawa T-234/12: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. — Amitié przeciwko Komisji

22

2012/C 243/41

Sprawa T-235/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — CEDC International przeciwko OHIM — Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce)

23

2012/C 243/42

Sprawa T-236/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Airbus przeciwko OHIM (NEO)

24

2012/C 243/43

Sprawa T-245/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Gamesa Eólica przeciwko OHIM — Enercon (horyzontalne połączenie kolorów zielonych)

24

2012/C 243/44

Sprawa T-246/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Cat Media Pty przeciwko OHIM — Avon Products (RETANEW)

25

2012/C 243/45

Sprawa T-247/12: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — Argo Group International przeciwko OHIM — Arisa Assurances (ARIS)

25

2012/C 243/46

Sprawa T-250/12: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. — Uralita przeciwko Komisji

26

2012/C 243/47

Sprawa T-261/12: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon przeciwko Komisji

26

2012/C 243/48

Sprawa T-262/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Central Bank of Iran przeciwko Radzie

27

2012/C 243/49

Sprawa T-265/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Schenker przeciwko Komisji

27

2012/C 243/50

Sprawa T-267/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji

28

2012/C 243/51

Sprawa T-268/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Suwaid przeciwko Radzie

29

2012/C 243/52

Sprawa T-269/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Makro autoservicio mayorista przeciwko Komisji

30

2012/C 243/53

Sprawa T-270/12: Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Panalpina Welttransport i in. przeciwko Komisji

30

2012/C 243/54

Sprawa T-273/12: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Unister przeciwko OHIM (Ab in den Urlaub)

31

2012/C 243/55

Sprawa T-274/12: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie

31

2012/C 243/56

Sprawa T-279/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — S.I.C.O.M. przeciwko Komisji

32

2012/C 243/57

Sprawa T-283/12: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — FIS’D przeciwko Komisji

32

Sąd do spraw Służby Publicznej

2012/C 243/58

Sprawa F-56/12: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

34

2012/C 243/59

Sprawa F-60/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

34

2012/C 243/60

Sprawa F-65/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 — ZZ przeciwko Komisji

34

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/1

---

2012/C 243/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 235 z 4.8.2012.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 227 z 28.7.2012.

Dz.U. C 217 z 21.7.2012.

Dz.U. C 209 z 14.7.2012.

Dz.U. C 200 z 7.7.2012.

Dz.U. C 194 z 30.6.2012.

Dz.U. C 184 z 23.6.2012.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2012 r. — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

(Sprawa C-191/12)

2012/C 243/02

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Kúria.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft..

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zgodnie z prawem wspólnotowym należy zakwalifikować jako przerzucenie podatku okoliczność, iż podatnik — z uwagi na istnienie zakazu odliczenia — uzyskał pomoc, w taki sposób, że finansuje ona również podatek od wartości dodanej, lub też uzyskał dodatkową pomoc państwa kompensującą niepodlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej? |
| --- | --- |

1)

Czy zgodnie z prawem wspólnotowym należy zakwalifikować jako przerzucenie podatku okoliczność, iż podatnik — z uwagi na istnienie zakazu odliczenia — uzyskał pomoc, w taki sposób, że finansuje ona również podatek od wartości dodanej, lub też uzyskał dodatkową pomoc państwa kompensującą niepodlegający odliczeniu podatek od wartości dodanej?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy odpowiedź byłaby taka sama w przypadku, w którym podatnik nie otrzymał pomocy od państwa członkowskiego lub od organu podatkowego państwa członkowskiego, lecz pomoc została wypłacona na podstawie umowy podpisanej z podmiotem przyznającym pomoc- z tytułu pomocy unijnych i z budżetu centralnego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy odpowiedź byłaby taka sama w przypadku, w którym podatnik nie otrzymał pomocy od państwa członkowskiego lub od organu podatkowego państwa członkowskiego, lecz pomoc została wypłacona na podstawie umowy podpisanej z podmiotem przyznającym pomoc- z tytułu pomocy unijnych i z budżetu centralnego państwa członkowskiego?

| 3) | Czy można uznać, że postąpiono zgodnie z zasadą zwrotu opartą na zasadach neutralności podatkowej, skuteczności, równoważności i równego traktowania, a także na zakazie bezpodstawnego wzbogacenia w przypadku, w którym organ podatkowy państwa członkowskiego- w wyniku przepisów regulujących prawo do odliczenia, które są sprzeczne z prawem Unii — uwzględnia wnioski o zwrot lub o odszkodowanie za szkodę złożone przez podatnika tylko w części lub w proporcji, w jakiej nie zostały one sfinansowane w drodze pomocy wskazanej w dwóch pierwszych pytaniach? |
| --- | --- |

3)

Czy można uznać, że postąpiono zgodnie z zasadą zwrotu opartą na zasadach neutralności podatkowej, skuteczności, równoważności i równego traktowania, a także na zakazie bezpodstawnego wzbogacenia w przypadku, w którym organ podatkowy państwa członkowskiego- w wyniku przepisów regulujących prawo do odliczenia, które są sprzeczne z prawem Unii — uwzględnia wnioski o zwrot lub o odszkodowanie za szkodę złożone przez podatnika tylko w części lub w proporcji, w jakiej nie zostały one sfinansowane w drodze pomocy wskazanej w dwóch pierwszych pytaniach?

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te ’s Gravenhage (Niderlandy) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Innoweb BV przeciwko Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV

(Sprawa C-202/12)

2012/C 243/03

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Gerechtshof te ’s Gravenhage

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Innoweb BV

Strona pozwana: Wegener ICT Media BV, Wegener Mediaventions BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że wtórne wykorzystanie (udostępnienie) przez osobę trzecią całości lub istotnej — co do jakości lub ilości — części zawartości bazy danych (online) udostępnionej na stronie internetowej ma miejsce wówczas, gdy owa osoba trzecia poprzez przekazaną przez nią do dyspozycji metapoziomową wyszukiwarkę specyficzną umożliwia publicznemu kręgowi odbiorców wyszukiwanie w ramach całości lub istotnej części zawartości bazy danych „w czasie rzeczywistym” w ten sposób, że polecenie wyszukiwania danego użytkownika jest wykonywane w drodze „przekazania” do mechanizmu wyszukiwarki strony internetowej udostępniającej bazę danych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że wtórne wykorzystanie (udostępnienie) przez osobę trzecią całości lub istotnej — co do jakości lub ilości — części zawartości bazy danych (online) udostępnionej na stronie internetowej ma miejsce wówczas, gdy owa osoba trzecia poprzez przekazaną przez nią do dyspozycji metapoziomową wyszukiwarkę specyficzną umożliwia publicznemu kręgowi odbiorców wyszukiwanie w ramach całości lub istotnej części zawartości bazy danych „w czasie rzeczywistym” w ten sposób, że polecenie wyszukiwania danego użytkownika jest wykonywane w drodze „przekazania” do mechanizmu wyszukiwarki strony internetowej udostępniającej bazę danych?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy sytuacja ulega zmianie wówczas, gdy wskazana osoba trzecia po uzyskaniu wyników wyszukiwania przekazuje lub ukazuje każdemu użytkownikowi — w formacie jej własnej strony internetowej — bardzo małą część zawartości bazy danych? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy sytuacja ulega zmianie wówczas, gdy wskazana osoba trzecia po uzyskaniu wyników wyszukiwania przekazuje lub ukazuje każdemu użytkownikowi — w formacie jej własnej strony internetowej — bardzo małą część zawartości bazy danych?

| 3) | Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytania 1 i 2 ma znaczenie, że owa osoba trzecia dokonuje wskazanych czynności w sposób powtarzający się, każdego dnia wykonuje przy użyciu swej wyszukiwarki łącznie 100 000„przekazanych” poleceń wyszukiwania użytkowników i uzyskane wyniki udostępnia użytkownikom w sposób opisany powyżej? |
| --- | --- |

3)

Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytania 1 i 2 ma znaczenie, że owa osoba trzecia dokonuje wskazanych czynności w sposób powtarzający się, każdego dnia wykonuje przy użyciu swej wyszukiwarki łącznie 100 000„przekazanych” poleceń wyszukiwania użytkowników i uzyskane wyniki udostępnia użytkownikom w sposób opisany powyżej?

| 4) | Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że powtarzające się i systematyczne wtórne wykorzystanie nieistotnej części zawartości bazy danych jest niedopuszczalne, gdy wiąże się to z działaniami, które nie są zgodne ze zwykłym użytkowaniem lub poważnie naruszają uzasadnione interesy producenta bazy danych, czy też wystarczy w tym zakresie powtarzające się lub systematyczne wtórne wykorzystanie? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że powtarzające się i systematyczne wtórne wykorzystanie nieistotnej części zawartości bazy danych jest niedopuszczalne, gdy wiąże się to z działaniami, które nie są zgodne ze zwykłym użytkowaniem lub poważnie naruszają uzasadnione interesy producenta bazy danych, czy też wystarczy w tym zakresie powtarzające się lub systematyczne wtórne wykorzystanie?

| 5) | Jeśli konieczne jest wystąpienie powtarzającego się lub systematycznego wtórnego wykorzystania:






  a) | jakie znaczenie ma sformułowanie „systematyczne”? |
| --- | --- | --- |

5)

Jeśli konieczne jest wystąpienie powtarzającego się lub systematycznego wtórnego wykorzystania:

a)

jakie znaczenie ma sformułowanie „systematyczne”?

| b) | czy systematyczne wtórne wykorzystanie ma miejsce wówczas, gdy jest ono dokonywane w oparciu o elektroniczne przetwarzanie danych? |
| --- | --- |

b)

czy systematyczne wtórne wykorzystanie ma miejsce wówczas, gdy jest ono dokonywane w oparciu o elektroniczne przetwarzanie danych?

| c) | czy ma przy tym znaczenie, że używana jest metapoziomowa wyszukiwarka specyficzna w sposób opisany powyżej? |
| --- | --- |

c)

czy ma przy tym znaczenie, że używana jest metapoziomowa wyszukiwarka specyficzna w sposób opisany powyżej?

| 6) | Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że ustanowiony w nim zakaz nie ma zastosowania, gdy osoba trzecia w sposób powtarzający się udostępnia użytkownikom jego metapoziomowej wyszukiwarki jedynie nieistotne części zawartości bazy danych w odniesieniu do jednego polecenia wyszukiwania? |
| --- | --- |

6)

Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że ustanowiony w nim zakaz nie ma zastosowania, gdy osoba trzecia w sposób powtarzający się udostępnia użytkownikom jego metapoziomowej wyszukiwarki jedynie nieistotne części zawartości bazy danych w odniesieniu do jednego polecenia wyszukiwania?

| 7) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy ma to zastosowanie również wówczas, gdy powtarzające się wtórne wykorzystanie owych nieistotnych części oddziaływuje kumulatywnie w ten sposób, że poszczególnym użytkownikom udostępnia się łącznie istotną część zawartości bazy danych? |
| --- | --- |

7)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy ma to zastosowanie również wówczas, gdy powtarzające się wtórne wykorzystanie owych nieistotnych części oddziaływuje kumulatywnie w ten sposób, że poszczególnym użytkownikom udostępnia się łącznie istotną część zawartości bazy danych?

| 8) | Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że przesłanki tego przepisu są spełnione w przypadku wystąpienia działań niedopuszczalnych, prowadzących do tego, że poprzez kumulatywne oddziaływanie wtórnego wykorzystania publicznemu kręgowi odbiorców udostępniana jest całość lub istotna część zawartości chronionej bazy danych, czy też ponadto musi zostać wykazane, że owe działania są niezgodne ze zwykłym użytkowaniem lub poważnie naruszają uzasadnione interesy producenta bazy danych? |
| --- | --- |

8)

Czy art. 7 ust. 5 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że przesłanki tego przepisu są spełnione w przypadku wystąpienia działań niedopuszczalnych, prowadzących do tego, że poprzez kumulatywne oddziaływanie wtórnego wykorzystania publicznemu kręgowi odbiorców udostępniana jest całość lub istotna część zawartości chronionej bazy danych, czy też ponadto musi zostać wykazane, że owe działania są niezgodne ze zwykłym użytkowaniem lub poważnie naruszają uzasadnione interesy producenta bazy danych?

| 9) | Czy należy przyjąć, że poważnie naruszona zostaje inwestycja osoby, która utworzyła bazę danych, gdy podjęte zostały wskazane powyżej działania? |
| --- | --- |

9)

Czy należy przyjąć, że poważnie naruszona zostaje inwestycja osoby, która utworzyła bazę danych, gdy podjęte zostały wskazane powyżej działania?

---

(1)  Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych (Dz.U. L 77, s. 20)

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken (Niemcy) w dniu 10 maja 2012 r. — Lokman Emrek przeciwko Vlado Sabranovic

(Sprawa C-218/12)

2012/C 243/04

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Saarbrücken

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Lokman Emrek

Strona pozwana: Vlado Sabranovic

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 (1) zakłada w przypadkach, w których obecność w Internecie przedsiębiorcy spełnia wymóg kierowania działalności dalszą nieformalną przesłankę, że konsument został zachęcony do zawarcia umowy przez prowadzoną przez przedsiębiorcę stronę internetową, że obecność w Internecie musi tym samym mieć przyczynowy charakter dla zawarcia umowy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 44/2001 (1) zakłada w przypadkach, w których obecność w Internecie przedsiębiorcy spełnia wymóg kierowania działalności dalszą nieformalną przesłankę, że konsument został zachęcony do zawarcia umowy przez prowadzoną przez przedsiębiorcę stronę internetową, że obecność w Internecie musi tym samym mieć przyczynowy charakter dla zawarcia umowy?

| 2) | O ile konieczna jest przyczynowość między przesłanką kierowania działalności i zawarciem umowy: Czy art. 15 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 44/2001 zakłada ponadto zawarcie umowy przy pomocy środków sprzedaży na odległość? |
| --- | --- |

2)

O ile konieczna jest przyczynowość między przesłanką kierowania działalności i zawarciem umowy: Czy art. 15 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 44/2001 zakłada ponadto zawarcie umowy przy pomocy środków sprzedaży na odległość?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1)

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 9 maja 2012 r. — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr przeciwko Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

(Sprawa C-219/12)

2012/C 243/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

Strona pozwana: Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

Przy udziale: Thomas Fuchs

Pytania prejudycjalne

Czy eksploatacja dołączonego do sieci modułu fotowoltaicznego bez własnego systemu magazynowania energii elektrycznej na służącym prywatnym celom mieszkalnym domu jednorodzinnym lub obok niego, który to moduł jest pod względem technicznym zamontowany w ten sposób, że wytwarzanie energii elektrycznej nie przekracza stale ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych w domu jednorodzinnym, stanowi „działalność gospodarczą” użytkownika modułu w rozumieniu art. 4 szóstej dyrektywy 77/388 (1)?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België (Belgia) w dniu 11 maja 2012 r. — Belgacom NV przeciwko Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (INTEGAN) i in.

(Sprawa C-221/12)

2012/C 243/06

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Belgacom NV

Strona pozwana: Interkommunale voor Teledistributie van het Gewest Antwerpen (INTEGAN), Inter-Media, West-Vlaamse Energie- en Teledistributiemaatschappij (WVEM), Provinicale Brabantse Energiemaatschappij CVBA (PBE)

Uczestnicy: Telenet NV, Telenet Vlaanderen NV, Telenet Group Holding NV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 TFUE i 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo mające siedzibę w Belgii może powołać się przed sądem belgijskim na podstawowe zasady prawa Unii, w szczególności na obowiązek przejrzystości wywodzony z powyższych artykułów, w związku z porozumieniem niewchodzącym w zakres obowiązywania dyrektyw w sprawie zamówień publicznych, na podstawie którego władze belgijskie przenoszą prawa na inne przedsiębiorstwo belgijskie bez uprzedniego zorganizowania przetargu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 TFUE i 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo mające siedzibę w Belgii może powołać się przed sądem belgijskim na podstawowe zasady prawa Unii, w szczególności na obowiązek przejrzystości wywodzony z powyższych artykułów, w związku z porozumieniem niewchodzącym w zakres obowiązywania dyrektyw w sprawie zamówień publicznych, na podstawie którego władze belgijskie przenoszą prawa na inne przedsiębiorstwo belgijskie bez uprzedniego zorganizowania przetargu?

| 2) | Czy dążenie do unikania naruszenia istniejących, jako takich bezspornych i bardzo specyficznych ram umownych między osobą prawną prawa publicznego a niekontrolowanym przez nią prywatnoprawnym przedsiębiorstwem albo zawarcie transakcji lub ugody w celu zakończenia istniejącego sporu o interpretację wskazanych ram umownych — przy czym umowa ta wynika z praw, które zostały przyznane stronom na podstawie tymczasowego orzeczenia sądu w przedmiocie środków tymczasowych, i przy czym dana działalność państwowa bez takiej ugody może ponieść znaczną szkodę i obniżenie wartości, a konsumenci w międzyczasie pozostają bez dostępu do określonych usług — może być uważane za nadrzędny wzgląd interesu ogólnego bądź przynajmniej za obiektywną podstawę uzasadnienia, która uprawnia osoby prawne prawa publicznego do nieorganizowania przetargu i bezpośredniego udzielenia zamówienia w drodze wyjątku i z odstąpieniem od zasady równego uprawnienia i zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, które są ustanowione w art. 49 TFUE i 56 TFUE? |
| --- | --- |

2)

Czy dążenie do unikania naruszenia istniejących, jako takich bezspornych i bardzo specyficznych ram umownych między osobą prawną prawa publicznego a niekontrolowanym przez nią prywatnoprawnym przedsiębiorstwem albo zawarcie transakcji lub ugody w celu zakończenia istniejącego sporu o interpretację wskazanych ram umownych — przy czym umowa ta wynika z praw, które zostały przyznane stronom na podstawie tymczasowego orzeczenia sądu w przedmiocie środków tymczasowych, i przy czym dana działalność państwowa bez takiej ugody może ponieść znaczną szkodę i obniżenie wartości, a konsumenci w międzyczasie pozostają bez dostępu do określonych usług — może być uważane za nadrzędny wzgląd interesu ogólnego bądź przynajmniej za obiektywną podstawę uzasadnienia, która uprawnia osoby prawne prawa publicznego do nieorganizowania przetargu i bezpośredniego udzielenia zamówienia w drodze wyjątku i z odstąpieniem od zasady równego uprawnienia i zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, które są ustanowione w art. 49 TFUE i 56 TFUE?

| 3) | Jeżeli na pytanie drugie może zostać udzielona odpowiedź twierdząca: czy powyższa transakcja lub powyższa ugoda, aby nie ograniczać wskazanych swobód podstawowych zagwarantowanych przez prawo Unii bardziej niż jest to konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu, muszą zostać ograniczone w wymaganym stopniu dla zakończenia powstałego sporu, czy też ze względu na przyszłe różnice zdań, które są racjonalnie i logicznie związane ze sporem, strony mogą zawrzeć wykraczającą ponad to ugodę, która jednocześnie gwarantuje interesy konsumentów i obejmuje maksymalizację wartości danej działalności podlegającej przeniesieniu? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie drugie może zostać udzielona odpowiedź twierdząca: czy powyższa transakcja lub powyższa ugoda, aby nie ograniczać wskazanych swobód podstawowych zagwarantowanych przez prawo Unii bardziej niż jest to konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu, muszą zostać ograniczone w wymaganym stopniu dla zakończenia powstałego sporu, czy też ze względu na przyszłe różnice zdań, które są racjonalnie i logicznie związane ze sporem, strony mogą zawrzeć wykraczającą ponad to ugodę, która jednocześnie gwarantuje interesy konsumentów i obejmuje maksymalizację wartości danej działalności podlegającej przeniesieniu?

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 14 maja 2012 r. — Demir przeciwko Staatssecretaris van Justitie

(Sprawa C-225/12)

2012/C 243/07

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Raad van State

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: C. Demir

Strona pozwana: Staatssecretaris van Justitie

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 13 decyzji nr 1/80 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis ten podlega zastosowaniu względem materialno- lub formalnoprawnej przesłanki dla pierwszego wjazdu na terytorium państwa członkowskiego, także wówczas gdy taka przesłanka — w niniejszej sprawie tymczasowe zezwolenie na pobyt — ma również na celu zapobieganie, przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pobyt, m.in. nielegalnemu wjazdowi i nielegalnemu pobytowi i w tym zakresie może być uznana jako środek w rozumieniu punktu 85 wyroku z dnia 21 października 2003 r. w sprawach C 317/01 i C 369/01 (2) Abatay i in., który może być zaostrzony? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 13 decyzji nr 1/80 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis ten podlega zastosowaniu względem materialno- lub formalnoprawnej przesłanki dla pierwszego wjazdu na terytorium państwa członkowskiego, także wówczas gdy taka przesłanka — w niniejszej sprawie tymczasowe zezwolenie na pobyt — ma również na celu zapobieganie, przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pobyt, m.in. nielegalnemu wjazdowi i nielegalnemu pobytowi i w tym zakresie może być uznana jako środek w rozumieniu punktu 85 wyroku z dnia 21 października 2003 r. w sprawach C 317/01 i C 369/01 (2) Abatay i in., który może być zaostrzony?

| 2a) | Jakie znaczenie należy przypisać w tym względzie wymogowi pobytu zgodnego z prawem w rozumieniu art. 13 decyzji nr 1/80? |
| --- | --- |

2a)

Jakie znaczenie należy przypisać w tym względzie wymogowi pobytu zgodnego z prawem w rozumieniu art. 13 decyzji nr 1/80?

| 2b) | Czy ma przy tym znaczenie okoliczność, że zgodnie z prawem krajowym złożenie wniosku samo w sobie prowadzi do zgodnego z prawem pobytu, dopóki wniosek jeszcze nie został rozpoznany odmownie albo czy ma tylko znaczenie, że pobyt przed złożeniem wniosku uznaje się na podstawie prawa krajowego za nielegalny? |
| --- | --- |

2b)

Czy ma przy tym znaczenie okoliczność, że zgodnie z prawem krajowym złożenie wniosku samo w sobie prowadzi do zgodnego z prawem pobytu, dopóki wniosek jeszcze nie został rozpoznany odmownie albo czy ma tylko znaczenie, że pobyt przed złożeniem wniosku uznaje się na podstawie prawa krajowego za nielegalny?

---

(1)  Decyzja wydania w dniu 19 września 1980 r. przez Radę Stowarzyszeniową ustanowioną przez Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją dotycząca rozwoju stowarzyszenia

(2)  Rec. 2003, s. I-12301.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais

(Sprawa C-240/12)

2012/C 243/08

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank te Rotterdam

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w przypadku przemieszczania drogą morską odpadów z państwa członkowskiego Unii Europejskiej (w niniejszym przypadku Francji) do państwa, którego nie obowiązuje decyzja OECD (w niniejszym przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich), dochodzi do „tranzytu” w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i 1013/2006 (2), gdy po drodze zawija się do portu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (w niniejszym przypadku Rotterdamu)? |
| --- | --- |

1)

Czy w przypadku przemieszczania drogą morską odpadów z państwa członkowskiego Unii Europejskiej (w niniejszym przypadku Francji) do państwa, którego nie obowiązuje decyzja OECD (w niniejszym przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich), dochodzi do „tranzytu” w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i 1013/2006 (2), gdy po drodze zawija się do portu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (w niniejszym przypadku Rotterdamu)?

| 2) | Czy w odniesieniu do odpowiedzi na pytanie pierwsze czyni różnicę to, czy odpady te:






  — | są składowane lub przeładowywane we wspomnianym porcie lub |
| --- | --- | --- |

2)

Czy w odniesieniu do odpowiedzi na pytanie pierwsze czyni różnicę to, czy odpady te:

—

są składowane lub przeładowywane we wspomnianym porcie lub

| — | zostają wyładowane na ląd lub |
| --- | --- |

—

zostają wyładowane na ląd lub

| — | zostają zgłoszone do wwozowej odprawy celnej? |
| --- | --- |

—

zostają zgłoszone do wwozowej odprawy celnej?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV

(Sprawa C-241/12)

2012/C 243/09

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank te Rotterdam

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy partię oleju napędowego należy uznać za odpady w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i nr 1013/2006 (2), jeżeli






  a) | partia ta składa się z Ultra Light Sulphur Diesel, który został pomyłkowo zmieszany z Methyl Tertiary Butyl Ether, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy partię oleju napędowego należy uznać za odpady w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i nr 1013/2006 (2), jeżeli

a)

partia ta składa się z Ultra Light Sulphur Diesel, który został pomyłkowo zmieszany z Methyl Tertiary Butyl Ether,

| b) | partia to po dostarczeniu do kupującego — z powodu zmieszania — w oczywisty sposób nie odpowiada szczególnym właściwościom uzgodnionym między kupującym a sprzedawcą (i tym samym jest „off spec”), |
| --- | --- |

b)

partia to po dostarczeniu do kupującego — z powodu zmieszania — w oczywisty sposób nie odpowiada szczególnym właściwościom uzgodnionym między kupującym a sprzedawcą (i tym samym jest „off spec”),

| c) | zgodnie z umową sprzedawca przyjmuje zwrot tej partii — po złożeniu reklamacji przez kupującego — i zwraca cenę zakupu, |
| --- | --- |

c)

zgodnie z umową sprzedawca przyjmuje zwrot tej partii — po złożeniu reklamacji przez kupującego — i zwraca cenę zakupu,

| d) | sprzedawca ma zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu tej partii — ewentualnie po zmieszaniu z innym produktem? |
| --- | --- |

d)

sprzedawca ma zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu tej partii — ewentualnie po zmieszaniu z innym produktem?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:






  a) | Czy w opisanych powyżej okolicznościach faktycznych można określić chwilę, od której ma to miejsce? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

a)

Czy w opisanych powyżej okolicznościach faktycznych można określić chwilę, od której ma to miejsce?

| b) | Czy w jakiejkolwiek chwili między dostawą do kupującego a ponownym zmieszaniu przez sprzedawcę lub na jego zlecenie partia ta przestaje być odpadem, a jeżeli tak, to w jakiej chwili? |
| --- | --- |

b)

Czy w jakiejkolwiek chwili między dostawą do kupującego a ponownym zmieszaniu przez sprzedawcę lub na jego zlecenie partia ta przestaje być odpadem, a jeżeli tak, to w jakiej chwili?

| 3) | Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że






  a) | partia ta mogła być wykorzystana podobnie jak czysty ULSD jako paliwo, ale ze względu na niską temperaturę zapłonu nie odpowiadała już wymogom (bezpieczeństwa), |
| --- | --- | --- |

3)

Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że

a)

partia ta mogła być wykorzystana podobnie jak czysty ULSD jako paliwo, ale ze względu na niską temperaturę zapłonu nie odpowiadała już wymogom (bezpieczeństwa),

| b) | na podstawie pozwolenia środowiskowego kupujący nie mógł składować tej partii ze względu na jej nowy skład, |
| --- | --- |

b)

na podstawie pozwolenia środowiskowego kupujący nie mógł składować tej partii ze względu na jej nowy skład,

| c) | kupujący nie mógł wykorzystać tej partii do przewidzianego celu — sprzedaży jako oleju napędowego na stacji paliw, |
| --- | --- |

c)

kupujący nie mógł wykorzystać tej partii do przewidzianego celu — sprzedaży jako oleju napędowego na stacji paliw,

| d) | kupujący miał wolę zwrotu sprzedawcy na podstawie umowy sprzedaży albo nie, |
| --- | --- |

d)

kupujący miał wolę zwrotu sprzedawcy na podstawie umowy sprzedaży albo nie,

| e) | sprzedawca miał faktycznie wolę przyjęcia zwrotu tej partii w celu jej przetworzenia poprzez zmieszanie i ponownego wprowadzenia do obrotu, |
| --- | --- |

e)

sprzedawca miał faktycznie wolę przyjęcia zwrotu tej partii w celu jej przetworzenia poprzez zmieszanie i ponownego wprowadzenia do obrotu,

| f) | partia ta została odtworzona lub nie, w ten sposób że została ona doprowadzona do pierwotnie zamierzonego stanu albo przekształcona w wyrób, który można sprzedać po cenie, która jest zbliżona do rynkowej wartości pierwotnej partii ULSD, |
| --- | --- |

f)

partia ta została odtworzona lub nie, w ten sposób że została ona doprowadzona do pierwotnie zamierzonego stanu albo przekształcona w wyrób, który można sprzedać po cenie, która jest zbliżona do rynkowej wartości pierwotnej partii ULSD,

| g) | ten proces odtworzenia jest zwykłym procesem produkcyjnym, |
| --- | --- |

g)

ten proces odtworzenia jest zwykłym procesem produkcyjnym,

| h) | rynkowa wartość partii w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem przez sprzedawcę, odpowiada (prawie) cenie produktu, który posiada uzgodnione właściwości szczególne, |
| --- | --- |

h)

rynkowa wartość partii w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem przez sprzedawcę, odpowiada (prawie) cenie produktu, który posiada uzgodnione właściwości szczególne,

| i) | przyjęta z powrotem partia w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem, może zostać sprzedana na rynku bez przetwarzania, |
| --- | --- |

i)

przyjęta z powrotem partia w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem, może zostać sprzedana na rynku bez przetwarzania,

| j) | handel produktami takimi jak wspomniana partia jest powszechny i w obrocie handlowym nie jest uważany za handel odpadami. |
| --- | --- |

j)

handel produktami takimi jak wspomniana partia jest powszechny i w obrocie handlowym nie jest uważany za handel odpadami.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank te Rotterdam (Niderlandy) w dniu 18 maja 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Belgian Shell NV

(Sprawa C-242/12)

2012/C 243/10

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank te Rotterdam

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Belgian Shell NV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy partię oleju napędowego należy uznać za odpady w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i nr 1013/2006 (2), jeżeli






  a) | partia ta składa się z Ultra Light Sulphur Diesel, który został pomyłkowo zmieszany z Methyl Tertiary Butyl Ether, |
| --- | --- | --- |

1)

Czy partię oleju napędowego należy uznać za odpady w rozumieniu rozporządzeń nr 259/93 (1) i nr 1013/2006 (2), jeżeli

a)

partia ta składa się z Ultra Light Sulphur Diesel, który został pomyłkowo zmieszany z Methyl Tertiary Butyl Ether,

| b) | partia to po dostarczeniu do kupującego — z powodu zmieszania — w oczywisty sposób nie odpowiada szczególnym właściwościom uzgodnionym między kupującym a sprzedawcą (i tym samym jest „off spec”), |
| --- | --- |

b)

partia to po dostarczeniu do kupującego — z powodu zmieszania — w oczywisty sposób nie odpowiada szczególnym właściwościom uzgodnionym między kupującym a sprzedawcą (i tym samym jest „off spec”),

| c) | zgodnie z umową sprzedawca przyjmuje zwrot tej partii — po złożeniu reklamacji przez kupującego — i zwraca cenę zakupu, |
| --- | --- |

c)

zgodnie z umową sprzedawca przyjmuje zwrot tej partii — po złożeniu reklamacji przez kupującego — i zwraca cenę zakupu,

| d) | sprzedawca ma zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu tej partii — ewentualnie po zmieszaniu z innym produktem? |
| --- | --- |

d)

sprzedawca ma zamiar ponownego wprowadzenia do obrotu tej partii — ewentualnie po zmieszaniu z innym produktem?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:






  a) | Czy w opisanych powyżej okolicznościach faktycznych można określić chwilę, od której ma to miejsce? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

a)

Czy w opisanych powyżej okolicznościach faktycznych można określić chwilę, od której ma to miejsce?

| b) | Czy w jakiejkolwiek chwili między dostawą do kupującego a ponownym zmieszaniu przez sprzedawcę lub na jego zlecenie partia ta przestaje być odpadem, a jeżeli tak, to w jakiej chwili? |
| --- | --- |

b)

Czy w jakiejkolwiek chwili między dostawą do kupującego a ponownym zmieszaniu przez sprzedawcę lub na jego zlecenie partia ta przestaje być odpadem, a jeżeli tak, to w jakiej chwili?

| 3) | Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że






  a) | partia ta mogła być wykorzystana podobnie jak czysty ULSD jako paliwo, ale ze względu na niską temperaturę zapłonu nie odpowiadała już wymogom (bezpieczeństwa), |
| --- | --- | --- |

3)

Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że

a)

partia ta mogła być wykorzystana podobnie jak czysty ULSD jako paliwo, ale ze względu na niską temperaturę zapłonu nie odpowiadała już wymogom (bezpieczeństwa),

| b) | na podstawie pozwolenia środowiskowego kupujący nie mógł składować tej partii ze względu na jej nowy skład, |
| --- | --- |

b)

na podstawie pozwolenia środowiskowego kupujący nie mógł składować tej partii ze względu na jej nowy skład,

| c) | kupujący nie mógł wykorzystać tej partii do przewidzianego celu — sprzedaży jako oleju napędowego na stacji paliw, |
| --- | --- |

c)

kupujący nie mógł wykorzystać tej partii do przewidzianego celu — sprzedaży jako oleju napędowego na stacji paliw,

| d) | kupujący miał wolę zwrotu sprzedawcy na podstawie umowy sprzedaży albo nie, |
| --- | --- |

d)

kupujący miał wolę zwrotu sprzedawcy na podstawie umowy sprzedaży albo nie,

| e) | sprzedawca miał faktycznie wolę przyjęcia zwrotu tej partii w celu jej przetworzenia poprzez zmieszanie i ponownego wprowadzenia do obrotu, |
| --- | --- |

e)

sprzedawca miał faktycznie wolę przyjęcia zwrotu tej partii w celu jej przetworzenia poprzez zmieszanie i ponownego wprowadzenia do obrotu,

| f) | partia ta została odtworzona lub nie, w ten sposób że została ona doprowadzona do pierwotnie zamierzonego stanu albo przekształcona w wyrób, który można sprzedać po cenie, która jest zbliżona do rynkowej wartości pierwotnej partii ULSD, |
| --- | --- |

f)

partia ta została odtworzona lub nie, w ten sposób że została ona doprowadzona do pierwotnie zamierzonego stanu albo przekształcona w wyrób, który można sprzedać po cenie, która jest zbliżona do rynkowej wartości pierwotnej partii ULSD,

| g) | ten proces odtworzenia jest zwykłym procesem produkcyjnym, |
| --- | --- |

g)

ten proces odtworzenia jest zwykłym procesem produkcyjnym,

| h) | rynkowa wartość partii w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem przez sprzedawcę, odpowiada (prawie) cenie produktu, który posiada uzgodnione właściwości szczególne, |
| --- | --- |

h)

rynkowa wartość partii w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem przez sprzedawcę, odpowiada (prawie) cenie produktu, który posiada uzgodnione właściwości szczególne,

| i) | przyjęta z powrotem partia w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem, może zostać sprzedana na rynku bez przetwarzania, |
| --- | --- |

i)

przyjęta z powrotem partia w stanie, w jakim znajduje się w chwili przyjęcia z powrotem, może zostać sprzedana na rynku bez przetwarzania,

| j) | handel produktami takimi jak wspomniana partia jest powszechny i w obrocie handlowym nie jest uważany za handel odpadami. |
| --- | --- |

j)

handel produktami takimi jak wspomniana partia jest powszechny i w obrocie handlowym nie jest uważany za handel odpadami.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Corina-Hrisi Tulică przeciwko Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

(Sprawa C-249/12)

2012/C 243/11

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Înalta Curte de Casație și Justiție

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corina-Hrisi Tulică

Strona pozwana: Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

Pytanie prejudycjalne

W przypadku gdy sprzedawca został uznany za podatnika dla celów podatku VAT, a zapłata (cena) za dostawę nieruchomości została ustalona przez strony bez żadnej wzmianki dotyczącej podatku VAT, czy wykładni art. 73 i 78 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) należy dokonywać w ten sposób, że podstawa opodatkowania obejmuje:

| a) | zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony, pomniejszoną o stawkę podatku VAT, lub |
| --- | --- |

a)

zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony, pomniejszoną o stawkę podatku VAT, lub

| b) | zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony? |
| --- | --- |

b)

zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casație și Justiție (Rumunia) w dniu 22 maja 2012 r. — Călin Ion Plavoșin przeciwko Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș — Serviciul Solutionare Contestații, Activitatea de Inspecție Fiscală — Serviciul de Inspecție Fiscală Timiș

(Sprawa C-250/12)

2012/C 243/12

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Înalta Curte de Casație și Justiție

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Călin Ion Plavoșin

Strona pozwana: Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș — Serviciul Soluționare Contestații, Activitatea de Inspecție Fiscală — Serviciul de Inspecție Fiscală Timiș

Pytanie prejudycjalne

W przypadku gdy sprzedawca został uznany za podatnika dla celów podatku VAT, a zapłata (cena) za dostawę nieruchomości została ustalona przez strony bez żadnej wzmianki dotyczącej podatku VAT, czy wykładni art. 73 i 78 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) należy dokonywać w ten sposób, że podstawa opodatkowania obejmuje:

| a) | zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony, pomniejszoną o stawkę podatku VAT, lub |
| --- | --- |

a)

zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony, pomniejszoną o stawkę podatku VAT, lub

| b) | zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony? |
| --- | --- |

b)

zapłatę (cenę) za dostawę towaru ustaloną przez strony?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Plovdiv (Bułgaria) w dniu 24 maja 2012 r. — Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv przeciwko „RODOPI М 91” OOD

(Sprawa C-259/12)

2012/C 243/13

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Administrativen sad — Plovdiv

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Teritorialna direktsia na Natsionalnata Agentsia za Prihodite — Plovdiv

Strona pozwana:„RODOPI М 91” OOD

Pytania prejudycjalne

| 1.1. | Czy zasada neutralności podatkowej zezwala państwu członkowskiemu na nałożenie kary z powodu nieterminowego uwzględnienia anulowanej faktury, pomimo tego że anulowanie zostało następnie prawidłowo uwzględnione a osoba, o którą chodzi uiściła wynikający z anulowania podatek wraz z odsetkami? |
| --- | --- |

1.1.

Czy zasada neutralności podatkowej zezwala państwu członkowskiemu na nałożenie kary z powodu nieterminowego uwzględnienia anulowanej faktury, pomimo tego że anulowanie zostało następnie prawidłowo uwzględnione a osoba, o którą chodzi uiściła wynikający z anulowania podatek wraz z odsetkami?

| 1.2. | Czy w odniesieniu do pytania pierwszego mają znaczenie następujące okoliczności:






  — | termin, w którym anulowana faktura powinna była zostać uwzględniona wynosi 14 dni od końca miesiąca, w którym anulowanie nastąpiło; |
| --- | --- | --- |

1.2.

Czy w odniesieniu do pytania pierwszego mają znaczenie następujące okoliczności:

—

termin, w którym anulowana faktura powinna była zostać uwzględniona wynosi 14 dni od końca miesiąca, w którym anulowanie nastąpiło;

| — | anulowanie faktury w rzeczywistości zostało uwzględnione miesiąc po upływie terminu, w którym powinno było zostać uwzględnione; |
| --- | --- |

—

anulowanie faktury w rzeczywistości zostało uwzględnione miesiąc po upływie terminu, w którym powinno było zostać uwzględnione;

| — | należny podatek VAT wraz z odsetkami został wpłacony do Skarbu Państwa? |
| --- | --- |

—

należny podatek VAT wraz z odsetkami został wpłacony do Skarbu Państwa?

| 2) | Czy art. 242 i 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwalają państwom członkowskim na nałożenie na podatnika, który rzekomo nie wywiązał się w przewidzianym terminie z obowiązku należytego zaksięgowania okoliczności mających znaczenie dla ustalenia podatku VAT, kary pieniężnej w wysokości niezapłaconego w terminie podatku, jeżeli to zaniechanie zostało później naprawione a należny podatek wpłacony w pełnej wysokości wraz z odsetkami? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 242 i 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zezwalają państwom członkowskim na nałożenie na podatnika, który rzekomo nie wywiązał się w przewidzianym terminie z obowiązku należytego zaksięgowania okoliczności mających znaczenie dla ustalenia podatku VAT, kary pieniężnej w wysokości niezapłaconego w terminie podatku, jeżeli to zaniechanie zostało później naprawione a należny podatek wpłacony w pełnej wysokości wraz z odsetkami?

| 3) | Czy okoliczność, że Skarb Państwa nie poniósł szkody, ponieważ osoba, o którą chodzi następnie uwzględniła anulowanie faktury i uiściła cały podatek wraz z odsetkami ma znaczenie w tym względzie? |
| --- | --- |

3)

Czy okoliczność, że Skarb Państwa nie poniósł szkody, ponieważ osoba, o którą chodzi następnie uwzględniła anulowanie faktury i uiściła cały podatek wraz z odsetkami ma znaczenie w tym względzie?

| 4) | Czy nałożenie kary pieniężnej w pełnej wysokości już wpłaconego podatku VAT wraz z odsetkami narusza zasadę proporcjonalności? |
| --- | --- |

4)

Czy nałożenie kary pieniężnej w pełnej wysokości już wpłaconego podatku VAT wraz z odsetkami narusza zasadę proporcjonalności?

---

(1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 29 maja 2012 r. — Association Vent De Colère ! Fédération nationale, Alain Bruguier, Jean-Pierre Le Gorgeu, Marie-Christine Piot, Eric Errec, Didier Wirth, Daniel Steinbach, Sabine Servan-Schreiber, Philippe Rusch, Pierre Recher, Jean-Louis Moret, Didier Jocteur Monrozier przeciwko Ministre de l'écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie

(Sprawa C-262/12)

2012/C 243/14

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Association Vent De Colère ! Fédération nationale, Alain Bruguier, Jean-Pierre Le Gorgeu, Marie-Christine Piot, Eric Errec, Didier Wirth, Daniel Steinbach, Sabine Servan-Schreiber, Philippe Rusch, Pierre Recher, Jean-Louis Moret, Didier Jocteur Monrozier

Strona pozwana: Ministre de l'écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie

Pytania prejudycjalne

Czy w związku ze zmianą sposobu finansowania całkowitej rekompensaty nadwyżki kosztów ponoszonych przez Électricité de France oraz dystrybutorów nieznacjonalizowanych wymienionych w art. 23 ustawy nr 46-628 z dnia 8 kwietnia 1946 o nacjonalizacji sektora energii elektrycznej i gazu z tytułu obowiązku zakupu energii elektrycznej wytworzonej przez instalacje korzystające z energii wiatrowej po cenie wyższej od ceny rynkowej, dokonaną przepisami ustawy nr 2003-8 z dnia 3 stycznia 2003 r., mechanizm ten należy obecnie uznawać za działanie państwa lub działanie za pomocą zasobów państwowych w rozumieniu i do celów stosowania postanowień art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską?

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons (Belgia) w dniu 1 czerwca 2012 r. — Petroma Transports SA, Martens Energie SA, Martens Immo SA, Martens SA, Fabian Martens, Geoffroy Martens, Thibault Martens przeciwko państwu belgijskiemu

(Sprawa C-271/12)

2012/C 243/15

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d’appel de Mons

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Petroma Transports SA, Martens Energie SA, Martens Immo SA, Martens SA, Fabian Martens, Geoffroy Martens, Thibault Martens

Strona pozwana: państwo belgijskie

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy państwo członkowskie jest uprawnione do odmowy odliczenia dokonanego przez podatników będących usługobiorcami, którzy posiadają faktury zawierające braki, lecz uzupełnione poprzez przedstawienie informacji mających na celu wykazanie prawdziwości, charakteru i kwoty zafakturowanych transakcji (umowy, odtworzenie danych liczbowych na podstawie deklaracji skierowanych do Office national de la sécurité sociale, informacje na temat funkcjonowania zainteresowanej grupy, itd.)? |
| --- | --- |

1)

Czy państwo członkowskie jest uprawnione do odmowy odliczenia dokonanego przez podatników będących usługobiorcami, którzy posiadają faktury zawierające braki, lecz uzupełnione poprzez przedstawienie informacji mających na celu wykazanie prawdziwości, charakteru i kwoty zafakturowanych transakcji (umowy, odtworzenie danych liczbowych na podstawie deklaracji skierowanych do Office national de la sécurité sociale, informacje na temat funkcjonowania zainteresowanej grupy, itd.)?

| 2) | Czy państwo członkowskie, które odmawia odliczenia dokonanego przez podatników będących usługobiorcami ze względu na nieprecyzyjność faktur nie powinno stwierdzić, że faktury są tym samym również zbyt nieprecyzyjne, by umożliwić zapłatę podatku VAT? Co za tym idzie, czy w celu zapewnienia przestrzegania zasady neutralności podatku VAT państwo członkowskie nie jest zobowiązane przyznać spółkom świadczącym sporne usługi zwrot podatku VAT, który został wpłacony na jego rzecz? |
| --- | --- |

2)

Czy państwo członkowskie, które odmawia odliczenia dokonanego przez podatników będących usługobiorcami ze względu na nieprecyzyjność faktur nie powinno stwierdzić, że faktury są tym samym również zbyt nieprecyzyjne, by umożliwić zapłatę podatku VAT? Co za tym idzie, czy w celu zapewnienia przestrzegania zasady neutralności podatku VAT państwo członkowskie nie jest zobowiązane przyznać spółkom świadczącym sporne usługi zwrot podatku VAT, który został wpłacony na jego rzecz?

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad — Varna (Bułgaria) w dniu 6 czerwca 2012 r. — Serebryanniy vek EOOD przeciwko Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Sprawa C-283/12)

2012/C 243/16

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Administrativen sad — Varna

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Serebryanniy vek EOOD

Strona pozwana: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — gr. Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) należy interpretować w ten sposób, że nabycie wartości niematerialnej w zamian za przejęcie kosztów związanych z ulepszeniem wynajmowanego lub pozostawionego do użytkowania składnika majątku stanowi zapłatę za usługę ulepszenia, również wówczas, gdy zgodnie z umową właściciel owego składnika majątku nie jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) należy interpretować w ten sposób, że nabycie wartości niematerialnej w zamian za przejęcie kosztów związanych z ulepszeniem wynajmowanego lub pozostawionego do użytkowania składnika majątku stanowi zapłatę za usługę ulepszenia, również wówczas, gdy zgodnie z umową właściciel owego składnika majątku nie jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia?

| 2) | Czy art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 26 dyrektywy 2006/112 stoją na przeszkodzie krajowemu przepisowi, zgodnie z którym bezpłatne świadczenie usługi polegającej na ulepszeniu wynajmowanego lub pozostawionego do użytkowania składnika majątku w każdym razie podlega opodatkowaniu? Czy dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie w okolicznościach tego rodzaju, jakie wystąpiły w sprawie przed sądem krajowym, ma znaczenie, że






  — | osoba świadcząca usługę nieodpłatnie wykonała prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do towarów i usług wykorzystanych przy wykonywaniu ulepszeń, co nie zostało jej dotychczas odmówione na mocy prawomocnej decyzji w ramach kontroli podatkowej; |
| --- | --- | --- |

2)

Czy art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 26 dyrektywy 2006/112 stoją na przeszkodzie krajowemu przepisowi, zgodnie z którym bezpłatne świadczenie usługi polegającej na ulepszeniu wynajmowanego lub pozostawionego do użytkowania składnika majątku w każdym razie podlega opodatkowaniu? Czy dla udzielenia odpowiedzi na to pytanie w okolicznościach tego rodzaju, jakie wystąpiły w sprawie przed sądem krajowym, ma znaczenie, że

—

osoba świadcząca usługę nieodpłatnie wykonała prawo do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do towarów i usług wykorzystanych przy wykonywaniu ulepszeń, co nie zostało jej dotychczas odmówione na mocy prawomocnej decyzji w ramach kontroli podatkowej;

| — | w chwili przeprowadzenia kontroli podatkowej spółka nie rozpoczęła jeszcze dokonywania opodatkowanych transakcji w zakresie nieruchomości, jednak nie upłynął jeszcze okres ważności umów? |
| --- | --- |

—

w chwili przeprowadzenia kontroli podatkowej spółka nie rozpoczęła jeszcze dokonywania opodatkowanych transakcji w zakresie nieruchomości, jednak nie upłynął jeszcze okres ważności umów?

| 3) | Czy art. 62 i 63 dyrektywy 2006/112 stoją na przeszkodzie krajowemu przepisowi, wedle którego zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do danej transakcji nie zachodzi w chwili wykonania usługi (w konkretnym przypadku w chwili dokonania ulepszeń), lecz w chwili rzeczywistego zwrotu składnika majątku w stanie ulepszonym przy wygaśnięciu umowy lub zaprzestaniu użytkowania? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 62 i 63 dyrektywy 2006/112 stoją na przeszkodzie krajowemu przepisowi, wedle którego zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do danej transakcji nie zachodzi w chwili wykonania usługi (w konkretnym przypadku w chwili dokonania ulepszeń), lecz w chwili rzeczywistego zwrotu składnika majątku w stanie ulepszonym przy wygaśnięciu umowy lub zaprzestaniu użytkowania?

| 4) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie: na podstawie którego przepisu tytułu VII dyrektywy 2006/112 należy określić podstawę opodatkowania podatkiem VAT, jeżeli transakcja nieodpłatna nie jest objęta zakresem stosowania art. 26 dyrektywy? |
| --- | --- |

4)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie: na podstawie którego przepisu tytułu VII dyrektywy 2006/112 należy określić podstawę opodatkowania podatkiem VAT, jeżeli transakcja nieodpłatna nie jest objęta zakresem stosowania art. 26 dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. 347, s. 1.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Napoli (Włochy) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Oreste Della Rocca przeciwko Poste Italiane SpA

(Sprawa C-290/12)

2012/C 243/17

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Napoli

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Oreste Della Rocca

Strona pozwana: Poste Italiane SpA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uwzględniając uwagę, o której mowa w pkt 36 postanowienia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2010 r. w sprawie C-386/09 Briot, dyrektywa 1999/70/WE (1) a zwłaszcza jej klauzula 2 odnosi się również do stosunku pracy tymczasowej pomiędzy outsourcingowanym pracownikiem i agencją pracy tymczasowej lub pomiędzy outsourcingowanym pracownikiem i użytkownikiem a więc czy dyrektywa 1999/70/WE normuje rzeczone stosunki? |
| --- | --- |

1)

Czy uwzględniając uwagę, o której mowa w pkt 36 postanowienia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2010 r. w sprawie C-386/09 Briot, dyrektywa 1999/70/WE (1) a zwłaszcza jej klauzula 2 odnosi się również do stosunku pracy tymczasowej pomiędzy outsourcingowanym pracownikiem i agencją pracy tymczasowej lub pomiędzy outsourcingowanym pracownikiem i użytkownikiem a więc czy dyrektywa 1999/70/WE normuje rzeczone stosunki?

| 2) | Czy w braku innych środków zapobiegawczych, przepis zezwalający na określenie końcowej daty umowy o pracę z agencją pracy tymczasowej oraz na odnowienie tej umowy nie na podstawie względów technicznych, organizacyjnych lub produkcyjnych odnoszących się do agencji w związku z konkretnym stosunkiem pracy tymczasowej, lecz na podstawie względów ogólnych odnoszących się do outsourcingowanego pracownika niezwiązanych z konkretnym stosunkiem pracy, spełnia wymogi, o których mowa w klauzuli 5 ust.1 lit. a) dyrektywy 1999/70/WE lub też może on stanowić obejście samej dyrektywy; czy obiektywne względy, o których mowa w klauzuli 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 1999/70/WE muszą być określone w dokumencie i dotyczyć konkretnego stosunku pracy tymczasowej i jego odnowienia, z uwagi na co odniesienie do mających obiektywny charakter ogólnych względów, które uzasadniały zawarcie umowy outsourcingu jest nieodpowiednie by spełnić warunki klauzuli 5 lit. a)? |
| --- | --- |

2)

Czy w braku innych środków zapobiegawczych, przepis zezwalający na określenie końcowej daty umowy o pracę z agencją pracy tymczasowej oraz na odnowienie tej umowy nie na podstawie względów technicznych, organizacyjnych lub produkcyjnych odnoszących się do agencji w związku z konkretnym stosunkiem pracy tymczasowej, lecz na podstawie względów ogólnych odnoszących się do outsourcingowanego pracownika niezwiązanych z konkretnym stosunkiem pracy, spełnia wymogi, o których mowa w klauzuli 5 ust.1 lit. a) dyrektywy 1999/70/WE lub też może on stanowić obejście samej dyrektywy; czy obiektywne względy, o których mowa w klauzuli 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 1999/70/WE muszą być określone w dokumencie i dotyczyć konkretnego stosunku pracy tymczasowej i jego odnowienia, z uwagi na co odniesienie do mających obiektywny charakter ogólnych względów, które uzasadniały zawarcie umowy outsourcingu jest nieodpowiednie by spełnić warunki klauzuli 5 lit. a)?

| 3) | Czy klauzula 5 dyrektywy 1999/70/WE stoi na przeszkodzie temu by konsekwencjami nadużycia obciążony był podmiot trzeci, w niniejszym przypadku użytkownik? |
| --- | --- |

3)

Czy klauzula 5 dyrektywy 1999/70/WE stoi na przeszkodzie temu by konsekwencjami nadużycia obciążony był podmiot trzeci, w niniejszym przypadku użytkownik?

---

(1)  Dz.U. L 175, s. 43

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tartu Ringkonnakohus (Estonia) w dniu 11 czerwca 2012 r. — Ragn-Sells AS przeciwko Sillamäe Linnavalitsus

(Sprawa C-292/12)

2012/C 243/18

Język postępowania: estoński

Sąd krajowy

Tartu Ringkonnakohus

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ragn-Sells AS

Strona pozwana: Sillamäe Linnavalitsus

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 106 ust. 1 w związku z art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jak również swobody przepływu towarów, przedsiębiorczości i świadczenia usług należy interpretować w ten sposób, że nie stanowi naruszenia żadnego (żadnej) z nich, jeżeli państwo członkowskie dopuści, by na określonym obszarze przedsiębiorstwu, które prowadzi określoną instalację przetwarzania odpadów, przyznane zostało za wynagrodzeniem wyłączne prawo przetwarzania odpadów komunalnych, w sytuacji gdy w promieniu 260 km działa wiele przedsiębiorstw konkurencyjnych, do których należy wiele różnych instalacji przetwarzania odpadów, odpowiadających wymogom środowiskowym i stosujących równoważne technologie? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 106 ust. 1 w związku z art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jak również swobody przepływu towarów, przedsiębiorczości i świadczenia usług należy interpretować w ten sposób, że nie stanowi naruszenia żadnego (żadnej) z nich, jeżeli państwo członkowskie dopuści, by na określonym obszarze przedsiębiorstwu, które prowadzi określoną instalację przetwarzania odpadów, przyznane zostało za wynagrodzeniem wyłączne prawo przetwarzania odpadów komunalnych, w sytuacji gdy w promieniu 260 km działa wiele przedsiębiorstw konkurencyjnych, do których należy wiele różnych instalacji przetwarzania odpadów, odpowiadających wymogom środowiskowym i stosujących równoważne technologie?

| 2) | Czy art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stanowi jego naruszenia, jeżeli państwo członkowskie uznaje za usługi w ogólnym interesie gospodarczym z jednej strony zbiórkę i transport odpadów, a z drugiej strony przetwarzanie odpadów, rozdzielając jednak te usługi i tym samym ograniczając swobodną konkurencję na rynku gospodarowania odpadami? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stanowi jego naruszenia, jeżeli państwo członkowskie uznaje za usługi w ogólnym interesie gospodarczym z jednej strony zbiórkę i transport odpadów, a z drugiej strony przetwarzanie odpadów, rozdzielając jednak te usługi i tym samym ograniczając swobodną konkurencję na rynku gospodarowania odpadami?

| 3) | Czy w postępowaniu o udzielenie koncesji na usługę zbierania i transportu odpadów, w którym obowiązuje warunek, że na obszarze określonym w umowie koncesyjnej przyznaje się dwóm przedsiębiorstwom wyłączne prawo przetwarzania odpadów, można wyłączyć zastosowanie postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zakresu prawa konkurencji? |
| --- | --- |

3)

Czy w postępowaniu o udzielenie koncesji na usługę zbierania i transportu odpadów, w którym obowiązuje warunek, że na obszarze określonym w umowie koncesyjnej przyznaje się dwóm przedsiębiorstwom wyłączne prawo przetwarzania odpadów, można wyłączyć zastosowanie postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej z zakresu prawa konkurencji?

| 4) | Czy art. 16 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może w oparciu o zasadę bliskości ograniczyć konkurencję i zezwolić, by przedsiębiorstwu, które prowadzi instalację przetwarzania odpadów, położoną najbliżej miejsca powstawania odpadów, przyznać za wynagrodzeniem wyłączne prawo przetwarzania odpadów, w sytuacji gdy w promieniu 260 km działa wiele przedsiębiorstw konkurencyjnych, do których należy wiele różnych instalacji przetwarzania odpadów, odpowiadających wymogom środowiskowym i stosujących równoważne technologie? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 16 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może w oparciu o zasadę bliskości ograniczyć konkurencję i zezwolić, by przedsiębiorstwu, które prowadzi instalację przetwarzania odpadów, położoną najbliżej miejsca powstawania odpadów, przyznać za wynagrodzeniem wyłączne prawo przetwarzania odpadów, w sytuacji gdy w promieniu 260 km działa wiele przedsiębiorstw konkurencyjnych, do których należy wiele różnych instalacji przetwarzania odpadów, odpowiadających wymogom środowiskowym i stosujących równoważne technologie?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312, s. 3)

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica et Telefónica de España przeciwko Komisji, wniesione w dniu 13 czerwca 2012 r. przez Télefónicę, S.A. i Telefónicę de España, S.A.U.

(Sprawa C-295/12 P)

2012/C 243/19

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Télefónica, S.A. i Telefónica de España, S.A.U. (przedstawiciele: F. González Díaz i J. Baño Fos, abogados)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, France Telecom España, S.A., Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) i European Competitive Telecommunications Association

Żądania wnoszących odwołanie

| — | Tytułem głównym


  uchylenie, w całości lub w części, wyroku Sądu wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica i Telefónica de España przeciwko Komisji;
  w oparciu o posiadane dowody, stwierdzenie nieważności, w całości lub w części, decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2007 r. w sprawie COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica;
  uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;
  uchylenie lub obniżenie grzywny ze względu na nieuzasadniony czas trwania postępowania przed Sądem; oraz
  obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Tytułem głównym

uchylenie, w całości lub w części, wyroku Sądu wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica i Telefónica de España przeciwko Komisji;

w oparciu o posiadane dowody, stwierdzenie nieważności, w całości lub w części, decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2007 r. w sprawie COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica;

uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;

uchylenie lub obniżenie grzywny ze względu na nieuzasadniony czas trwania postępowania przed Sądem; oraz

obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania.

| — | Tytułem ewentualnym, jeżeli nie będzie to możliwe ze względu stan postępowania


  uchylenie wyroku Sądu i ponowne odesłanie sprawy do Sądu, aby wydał orzeczenie w świetle rozstrzygnięcia kwestii prawnych przez Trybunał;
  uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;
  obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Tytułem ewentualnym, jeżeli nie będzie to możliwe ze względu stan postępowania

uchylenie wyroku Sądu i ponowne odesłanie sprawy do Sądu, aby wydał orzeczenie w świetle rozstrzygnięcia kwestii prawnych przez Trybunał;

uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;

obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania.

| — | W każdym wypadku


  zezwolenie, na podstawie art. 15 TFUE, na dostęp do dosłownego zapisu lub nagrania rozprawy, która odbyła się przed Sądem w dniu 23 maja 2011 r., oraz na przeprowadzenie rozprawy. |
| --- | --- |

—

W każdym wypadku

zezwolenie, na podstawie art. 15 TFUE, na dostęp do dosłownego zapisu lub nagrania rozprawy, która odbyła się przed Sądem w dniu 23 maja 2011 r., oraz na przeprowadzenie rozprawy.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd:

| | naruszył prawo Telefóniki do obrony, ze względu na:






  — | nieproporcjonalny czas trwania postępowania; |
| --- | --- | --- |

naruszył prawo Telefóniki do obrony, ze względu na:

—

nieproporcjonalny czas trwania postępowania;

| — | odrzucenie twierdzeń popartych załącznikami; |
| --- | --- |

—

odrzucenie twierdzeń popartych załącznikami;

| — | oddalenie zastrzeżeń dotyczących nieposiadania przez element składowy niezbędnego charakteru jako istotnej okoliczności przy określeniu skutków zachowania Téléfóniki |
| --- | --- |

—

oddalenie zastrzeżeń dotyczących nieposiadania przez element składowy niezbędnego charakteru jako istotnej okoliczności przy określeniu skutków zachowania Téléfóniki

| — | dopuszczenie nowych okoliczności faktycznych, które nie były zawarte w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie nowych okoliczności faktycznych, które nie były zawarte w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów;

| | naruszyłe prawo przy definiowaniu właściwych rynków hurtowych; |
| --- | --- |

naruszyłe prawo przy definiowaniu właściwych rynków hurtowych;

| | naruszył prawo przy ocenie rzekomej pozycji dominującej Telefóniki; |
| --- | --- |

naruszył prawo przy ocenie rzekomej pozycji dominującej Telefóniki;

| | naruszył prawo i naruszył europejską Konwencję praw Człowieka poprzez pozwolenie na ingerencję w prawo własności Telefóniki do elementu składowego, który nie jest niezbędny; |
| --- | --- |

naruszył prawo i naruszył europejską Konwencję praw Człowieka poprzez pozwolenie na ingerencję w prawo własności Telefóniki do elementu składowego, który nie jest niezbędny;

| | naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy ocenie nadużycia i jego rzekomego wpływu na konkurencję, w odniesieniu do:






  — | wyboru hurtowych elementów składowych. |
| --- | --- | --- |

naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy ocenie nadużycia i jego rzekomego wpływu na konkurencję, w odniesieniu do:

—

wyboru hurtowych elementów składowych.

| — | analizy zdyskontowanych przepływów finansowych. |
| --- | --- |

—

analizy zdyskontowanych przepływów finansowych.

| — | analizy okres po okresie. |
| --- | --- |

—

analizy okres po okresie.

| — | możliwych lub rzeczywistych skutki zachowania; |
| --- | --- |

—

możliwych lub rzeczywistych skutki zachowania;

| | naruszył prawo przy ocenie stosowania prawa przez Komisję ultra vires oraz naruszył zasady pomocniczości, proporcjonalności, pewności prawa, lojalnej współpracy i dobrej administracji; |
| --- | --- |

naruszył prawo przy ocenie stosowania prawa przez Komisję ultra vires oraz naruszył zasady pomocniczości, proporcjonalności, pewności prawa, lojalnej współpracy i dobrej administracji;

| | naruszył zasadę pewności prawa przy określeniu stawki ustawowej oraz naruszył prawo przy ocenie umyślnego charakteru zachowania Telefóniki lub tego, że było ono wynikiem niedbalstwa. |
| --- | --- |

naruszył zasadę pewności prawa przy określeniu stawki ustawowej oraz naruszył prawo przy ocenie umyślnego charakteru zachowania Telefóniki lub tego, że było ono wynikiem niedbalstwa.

| | naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy obliczeniu kwoty grzywny, inter alia, poprzez






  — | zakwalifikowanie zachowania jako bardzo poważnego naruszenia; |
| --- | --- | --- |

naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy obliczeniu kwoty grzywny, inter alia, poprzez

—

zakwalifikowanie zachowania jako bardzo poważnego naruszenia;

| — | ocenę naruszenia zasad równego traktowania, proporcjonalności i indywidualizacji kar; |
| --- | --- |

—

ocenę naruszenia zasad równego traktowania, proporcjonalności i indywidualizacji kar;

| — | nieprzestrzeganie obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

nieprzestrzeganie obowiązku uzasadnienia.

| | naruszył art. TWE (obecnie art. 261 TFUE). |
| --- | --- |

naruszył art. TWE (obecnie art. 261 TFUE).

---

Sąd

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/12

---

Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Coats Holdings przeciwko Komisji

(Sprawa T-439/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynki zamków błyskawicznych i „innych rodzajów zapięć” - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Skoordynowane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych - Dowód - Jednolite i ciągłe naruszenie - Przedawnienie - Prawo do obrony - Grzywny - Wytyczne)

2012/C 243/20

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Coats Holdings Ltd (Uxbridge, Middlesex, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: W. Sibree, C. Jeffs, K. O’Connell, J. Boyce, solicitors, i D. Anderson, QC)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 4257 wersja ostateczna z dnia 19 września 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.168 — PO/Twarde wyroby pasmanteryjne: zapięcia) w części, w jakiej dotyczy ona skarżącej, oraz tytułem żądania ewentualnego, żądanie uchylenia grzywny nałożonej na skarżącą lub obniżenia jej kwoty.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Coats Holdings Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Coats Holdings Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/12

---

Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Berning & Söhne przeciwko Komisji

(Sprawa T-445/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynki zapięć na suwak i „innych typów zapięć” oraz urządzeń do mocowania - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych - Dowód - Prawo do obrony - Jednolite i ciągłe naruszenie - Przedawnienie - Grzywny - czas trwania i waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Równość traktowania - Proporcjonalność)

2012/C 243/21

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Berning & Söhne GmbH & Co. KG (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Niggemann i K. Gaßner)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mojzesowicz i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem głównym, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2007) 4257 wersja ostateczna z dnia 19 września 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.168 — PO/Galanteria z metali i tworzyw sztucznych: zapięcia) oraz, tytułem ewentualnym, żądanie obniżenia grzywny nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Berning & Söhne GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Berning & Söhne GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/13

---

Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — YKK i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-448/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynki zapięć na suwak i „innych typów zapięć” oraz urządzeń do mocowania - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Uzgadniane podwyżki cen, ustalanie cen minimalnych, podział klientów i rynków oraz wymiana innych informacji handlowych - Jednolite i ciągłe naruszenie - Dowód - Charakter i wprowadzenie w życie naruszenia - Rzeczywisty wpływ - Komunikat w sprawie współpracy - Grzywny - Maksymalna granica - Skutek odstraszający grzywny - Równość traktowania - Proporcjonalność)

2012/C 243/22

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: YKK Corp. (Tokio, Japonia); YKK Holding Europe BV (Sneek, Niderlandy); i YKK Stocko Fasteners GmbH (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci H. Kaneko i C. Verannemann, następnie H. Kaneko, G. Williamson, solicitor, i N. Green, QC)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem głównym, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2007) 4257 wersja ostateczna z dnia 19 września 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.168 — PO/Galanteria z metali i tworzyw sztucznych: zapięcia), w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących, oraz, tytułem ewentualnym, żądanie uchylenia lub obniżenia grzywien nałożonych na skarżące.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | YKK Corp., YKK Holding Europe BV i YKK Stocko Fasteners GmbH zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

YKK Corp., YKK Holding Europe BV i YKK Stocko Fasteners GmbH zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/13

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji

(Sprawa T-86/08) (1)

(EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Owoce i warzywa - Rozwój obszarów wiejskich - Uchybienie terminom płatności - Wykonanie wyroku Trybunału - Powaga rzeczy osądzonej - Okres 24 miesięcy - Zasada proporcjonalności)

2012/C 243/23

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: początkowo V. Kontolaimos, S. Charitaki i M. Tassopoulou, następnie M. Tassopoulou, I. Chalkias i K. Tsagkaropoulos, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Tserepa-Lacombe, pełnomocnik, wspierana przez adwokat P. Katsimani)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2008/68/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. 2008, L 18, s. 12) w części, w jakiej dotyczy ona niektórych wydatków poniesionych przez Republikę Grecką

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/13

---

Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Microsoft przeciwko Komisji

(Sprawa T-167/08) (1)

(Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Systemy operacyjne dla stacji roboczych - Systemy operacyjne dla serwerów grup roboczych - Odmowa przedsiębiorstwa zajmującego pozycję dominującą dostarczenia informacji dotyczących interoperacyjności i zgody na korzystanie z nich - Wykonanie zobowiązań wynikających z decyzji stwierdzającej naruszenie i nakładającej środki zachowawcze - Okresowa kara pieniężna)

2012/C 243/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Microsoft Corp. (Redmond, Waszyngton Stany Zjednoczone), (przedstawiciele: adwokat J.F. Bellis oraz I. Forrester, QC)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, V. Di Bucci, F. Castillo de la Torre oraz N. Khan, pełnomocnicy)

Interwenienci na poparcie żądań strony skarżącej: The Computing Technology Industry Association, Inc. (Oakbrook Terrace, Illinois, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci G. van Gerven i T. Franchoo) oraz Association for Competitive Technology, Inc. (Washington, DC, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: pierwotnie adwokaci D. Went i H. Pearson, następnie H. Mercer, QC)

Interwenienci na poparcie żądań strony pozwanej: Free Software Foundation Europe eV (Hamburg, Niemcy) oraz Samba Team (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Piana i T. Ballarino); Software & Information Industry Association (Waszygton, DC) (przedstawiciele: adwokaci T. Vinje, D. Dakanalis i A. Tomtsis); European Committee for Interoperable Systems (ECIS) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci T. Vinje, M. Dolmans, N. Dodoo i A. Ferti); International Business Machines Corp. (Armonk, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Dolmans i T. Graf); Red Hat, Inc. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawieiciele: adwokaci C.-D. Ehlermann, S. Völcker i C. O’Daly); oraz Oracle Corp. (Redwood Shores, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Vinje i D. Paemen)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 27 lutego 2008 r. określającej ostateczną kwotę okresowej kary pieniężnej nałożonej na Microsoft Corporation decyzją C(2005) 4420 wersja ostateczna (sprawa COMP/C-3/37.792 — Microsoft) oraz, tytułem ewentualnym, żądanie uchylenia albo obniżenia okresowej kary pieniężnej nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Kwotę okresowej kary pieniężnej nałożonej na Microsoft Corp. w art. 1 decyzji Komisji C(2008) 764 wersja ostateczna z dnia 27 lutego 2008 r. określającej ostateczną kwotę okresowej kary pieniężnej nałożonej na Microsoft Corp. decyzją C(2005) 4420 wersja ostateczna (sprawa COMP/C-3/37.792 — Microsoft) ustala się na 860 mln EUR. |
| --- | --- |

1)

Kwotę okresowej kary pieniężnej nałożonej na Microsoft Corp. w art. 1 decyzji Komisji C(2008) 764 wersja ostateczna z dnia 27 lutego 2008 r. określającej ostateczną kwotę okresowej kary pieniężnej nałożonej na Microsoft Corp. decyzją C(2005) 4420 wersja ostateczna (sprawa COMP/C-3/37.792 — Microsoft) ustala się na 860 mln EUR.

| 2) | Microsoft ponosi własne koszty postępowania, 95 % kosztów Komisji, z wyjątkiem kosztów Komisji związanych z interwencją The Computing Technology Industry Association, Inc. i Association for Competitive Technology, Inc., oraz 80 % kosztów Free Software Foundation Europe e.V. i Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines Corp., Red Hat Inc. oraz Oracle Corp. |
| --- | --- |

2)

Microsoft ponosi własne koszty postępowania, 95 % kosztów Komisji, z wyjątkiem kosztów Komisji związanych z interwencją The Computing Technology Industry Association, Inc. i Association for Competitive Technology, Inc., oraz 80 % kosztów Free Software Foundation Europe e.V. i Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines Corp., Red Hat Inc. oraz Oracle Corp.

| 3) | Komisja ponosi 5 % własnych kosztów postępowania, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencją The Computing Technology Industry Association, Inc. i Association for Competitive Technology, Inc. |
| --- | --- |

3)

Komisja ponosi 5 % własnych kosztów postępowania, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencją The Computing Technology Industry Association, Inc. i Association for Competitive Technology, Inc.

| 4) | The Computing Technology Industry Association i Association for Competitive Technology ponoszą, każda z nich, własne koszty postępowania oraz koszty Komisji związane z ich interwencją. |
| --- | --- |

4)

The Computing Technology Industry Association i Association for Competitive Technology ponoszą, każda z nich, własne koszty postępowania oraz koszty Komisji związane z ich interwencją.

| 5) | Free Software Foundation Europe i Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines, Red Hat oraz Oracle ponoszą 20 % własnych kosztów postępowania. |
| --- | --- |

5)

Free Software Foundation Europe i Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines, Red Hat oraz Oracle ponoszą 20 % własnych kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 5.7.2008 r.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/14

---

Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — I Marchi Italiani i Basile przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952)

(Sprawa T-133/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Utrata roszczenia w wyniku tolerowania - Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

2012/C 243/25

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: I Marchi Italiani Srl (Neapol, Włochy) oraz Antonio Basile (Giugliano in Campania, Włochy) (przedstawiciele: G. Militerni, L. Militerni oraz F. Gimmelli, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo A. Sempio, następnie P. Bullock, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Osra SA (Rovereta, San Marino) (przedstawiciele: A. Masetti Zannini de Concina, R. Cartella oraz G. Petrocchi, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 stycznia 2009 r. (sprawa R 502/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Osra SA a I Marchi Italiani Srl.

Sentencja

| 1) | W sprawie T-133/09 nazwa drugiego ze skarżących, Antonio Basile, zostaje wykreślona z listy stron skarżących. |
| --- | --- |

1)

W sprawie T-133/09 nazwa drugiego ze skarżących, Antonio Basile, zostaje wykreślona z listy stron skarżących.

| 2) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona.

| 3) | I Marchi Italiani Srl zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów cofającego skargę |
| --- | --- |

3)

I Marchi Italiani Srl zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów cofającego skargę

| 4) | Antonio Basile pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

4)

Antonio Basile pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/15

---

Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Basile i I Marchi Italiani przeciwko OHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952)

(Sprawa T-134/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy B. Antonio Basile 1952 - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BASILE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Utrata roszczenia w wyniku tolerowania - Artykuł 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

2012/C 243/26

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Antonio Basile (Giugliano in Campania, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Militerni, L. Militerni i F. Gimmelli)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo A. Sempio, następnie P. Bullock, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Osra SA (Rovereto, San Marino) (przedstawiciele: adwokaci A. Masetti Zannini de Concina, R. Cartella i G. Petrocchi)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 stycznia 2009 r. (sprawa R 1436/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Osra SA a Antonio Basile.

Sentencja

| 1) | W sprawie T-134/09 nazwa drugiego ze skarżących, I Marchi Italiani Srl, zostaje wykreślona z listy skarżących. |
| --- | --- |

1)

W sprawie T-134/09 nazwa drugiego ze skarżących, I Marchi Italiani Srl, zostaje wykreślona z listy skarżących.

| 2) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona.

| 3) | Antonio Basile zostaje obciążony kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów objętych brakiem żądania zwrotu. |
| --- | --- |

3)

Antonio Basile zostaje obciążony kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów objętych brakiem żądania zwrotu.

| 4) | I Marchi Italiani Srl pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

4)

I Marchi Italiani Srl pokrywa własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/15

---

Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Dania przeciwko Komisji

(Sprawa T-212/09) (1)

(EFOR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania - Kultury uprawne - Zamrożenie powierzchni)

2012/C 243/27

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo J. Bering Liisberg, następnie V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów P. Bieringa i J. Pinborga)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo N. Rasmussen i F. Jimeno Fernández, następnie F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata T. Ryhla)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji 2009/253/WE z dnia 19 marca 2009 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) (Dz.U. L 75, s. 15), w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez Królestwo Danii z tytułu zamrożenia powierzchni.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 193 z 15.8.2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/15

---

Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — E.ON Ruhrgas i E.ON przeciwko Komisji

(Sprawa T-360/09) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Niemiecki i francuski rynek gazu ziemnego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Podział rynku - Czas trwania naruszenia - Grzywny)

2012/C 243/28

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: E.ON Ruhrgas AG (Essen, Niemcy) i E.ON AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Wiedemann i T. Klose)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, A. Bouquet i R. Sauer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata M. Buntschecka)

Przedmiot

W pierwszej kolejności żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), a w drugiej kolejności żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), po pierwsze w zakresie, w jakim stwierdzono w nim, że naruszenie trwało od dnia 1 stycznia 1980 r. co najmniej do dnia 24 kwietnia 1998 r., jeśli chodzi o naruszenie popełnione w Niemczech, a po drugie w zakresie, w jakim stwierdzono w nim istnienie naruszenia popełnionego we Francji w okresie od dnia 13 sierpnia 2004 r. do dnia 30 września 2005 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), po pierwsze w zakresie, w jakim stwierdzono w nim, że naruszenie trwało od dnia 1 stycznia 1980 r. co najmniej do dnia 24 kwietnia 1998 r., jeśli chodzi o naruszenie popełnione w Niemczech, a po drugie w zakresie, w jakim stwierdzono w nim istnienie naruszenia popełnionego we Francji w okresie od dnia 13 sierpnia 2004 r. do dnia 30 września 2005 r.

| 2) | Kwota grzywny nałożonej na E.ON Ruhrgas AG i E.ON AG w art. 2 lit. a) decyzji C(2009) 5355 wersja ostateczna zostaje ustalona na 320 mln EUR. |
| --- | --- |

2)

Kwota grzywny nałożonej na E.ON Ruhrgas AG i E.ON AG w art. 2 lit. a) decyzji C(2009) 5355 wersja ostateczna zostaje ustalona na 320 mln EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/16

---

Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2012 r. — GDF Suez przeciwko Komisji

(Sprawa T-370/09) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynki niemiecki i francuski gazu ziemnego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Podział rynku - Czas trwania naruszenia - Grzywny)

2012/C 243/29

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: GDF Suez (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci J.-P. Gunther i C. Breuvart)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, A. Bouquet i R. Saper, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem głównym stwierdzenie nieważności w części decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. wydanej w postępowaniu na podstawie art. 81 WE (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), a tytułem ewentualnym wniosek o zniesienie lub obniżenie wysokości grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), po pierwsze, w zakresie, w jakim w przywołanym przepisie stwierdza się, że naruszenie trwało od dnia 1 stycznia 1980 r. do co najmniej dnia 24 kwietnia 1998 r., w odniesieniu do naruszenia popełnionego w Niemczech, a po drugie, w zakresie, w jakim stwierdza się w nim popełnienie naruszenia we Francji w okresie od dnia 13 sierpnia 2004 r. do dnia 30 września 2005 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1decyzji Komisji C(2009) 5355 wersja ostateczna z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 (WE) (sprawa COMP/39.401 — E.ON/GDF), po pierwsze, w zakresie, w jakim w przywołanym przepisie stwierdza się, że naruszenie trwało od dnia 1 stycznia 1980 r. do co najmniej dnia 24 kwietnia 1998 r., w odniesieniu do naruszenia popełnionego w Niemczech, a po drugie, w zakresie, w jakim stwierdza się w nim popełnienie naruszenia we Francji w okresie od dnia 13 sierpnia 2004 r. do dnia 30 września 2005 r.

| 2) | Kwotę grzywny nałożonej na GDF Suez SA w art. 2 lit. b) decyzji C(2009) 5355 wersja ostateczna ustala się na 320 mln EUR. |
| --- | --- |

2)

Kwotę grzywny nałożonej na GDF Suez SA w art. 2 lit. b) decyzji C(2009) 5355 wersja ostateczna ustala się na 320 mln EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/16

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Comercial Losan przeciwko OHIM — McDonald's International Property (Mc. Baby)

(Sprawa T-466/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Mc. Baby - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Mc Kids. always quality. always fun! - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 243/30

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Comercial Losan, SLU (Saragossa, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Vela Ballesteros)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: McDonald's International Property Co. Ltd (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 września 2009 r. (sprawa R 1706/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między McDonald's International Property Co. Ltd a Comercial Losan, LSU.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Comercial Losan, SLU zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Comercial Losan, SLU zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/17

---

Wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2012 r. — Deutscher Ring przeciwko OHIM (Deutscher Ring Sachversicherungs-AG)

(Sprawa T-209/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Deutscher Ring Sachversicherungs-AG - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 243/31

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutscher Ring Sachversicherungs-AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Busse)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 marca 2010 r. (sprawa R 1290/2009-1), dotyczącą rejestracji słownego znaku towarowego Deutscher Ring Sachversicherungs-AG jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 11 marca 2010 r. (sprawa R 1290/2009-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 11 marca 2010 r. (sprawa R 1290/2009-1).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/17

---

Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r. — Constellation Brands przeciwko OHIM (COOK’S)

(Sprawa T-314/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny wspólnotowy znak towarowy COOK’S - Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego - Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 243/32

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Constellation Brands, Inc. (Fairport, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: B. Brandreth, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: D. Botis i V. Melgar, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 kwietnia 2010 r. (sprawa R 1048/2009-1) w zakresie, w jakim oddalono w niej wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Constellation Brands, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Constellation Brands, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 25.9.2010.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/17

---

Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Interkobo przeciwko OHIM — XXXLutz Marken (my baby)

(Sprawa T-523/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego my baby - Wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, słowne znaki towarowe MYBABY i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mybaby - Względna podstawa odmowy rejestracji - Nieprzedstawienie dowodów w języku postępowania w sprawie sprzeciwu - Uzasadnione oczekiwania - Zasada 19 ust. 3, zasada 20 ust. 1 i zasada 98 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2012/C 243/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Interkobo sp. z o.o. (Łódź, Polska) (przedstawiciele: R. Skubisz i K. Ziemski, radcy prawni)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: XXXLutz Marken GmbH (Wels, Austria) (przedstawiciel: adwokat H. Pannen)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 września 2010 r. (sprawa R 88/2009-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Interkobo sp. z o.o. a XXXLutz Marken GmbH

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Interkobo sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Interkobo sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/18

---

Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-594/10 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Zwrot kosztów leczenia - Akt niekorzystny - Dorozumiana odmowa)

2012/C 243/34

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. w sprawie F-2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. w sprawie F 2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowane z Zbiorze zostaje uchylone. |
| --- | --- |

1)

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2010 r. w sprawie F 2/10 Marcuccio przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowane z Zbiorze zostaje uchylone.

| 2) | Sprawa zostaje przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

2)

Sprawa zostaje przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U C 55 z 19.2.2011.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/18

---

Wyrok Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — Laboratoires CTRS przeciwko Komisji

(Sprawa T-12/12) (1)

(Produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka - Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu leczniczego o nazwie Orphacol - Pismo informujące skarżącą o okoliczności, iż Komisja zamierza odmówić udzielenia pozwolenia - Skarga na bezczynność - Zajęcie stanowiska przez Komisję - Niedopuszczalność - Skarga o stwierdzenie nieważności - Wydanie nowej decyzji - Umorzenie postępowania)

2012/C 243/35

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Francja) (przedstawiciele: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley oraz M. Barnden, solicitors)

Partie pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. White oraz L. Banciella, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony skarżącej: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek oraz D. Hadroušek, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciel: G. de Bergues, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson oraz S. Ossowski, następnie E. Jenkinson oraz H. Walker, pełnomocnicy, których wspierał J. Holmes, barrister)

Przedmiot

Skarga na bezczynność mająca na celu stwierdzenie, że Komisja w sposób bezprawny powstrzymała się od wydania decyzji w przedmiocie złożonego przez skarżącą wniosku o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu środka leczniczego o nazwie Orphacol, lub, tytułem pomocniczym, stwierdzenie nieważności decyzji ujętej w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r., informującym skarżącą, że Komisja zamierza odmówić udzielenia rzeczonego pozwolenia.

Sentencja

| 1) | Skarga na bezczynność zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga na bezczynność zostaje odrzucona.

| 2) | Postępowanie w zakresie dotyczącym skargi o stwierdzenie nieważności, wniesionej tytułem pomocniczym, zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w zakresie dotyczącym skargi o stwierdzenie nieważności, wniesionej tytułem pomocniczym, zostaje umorzone.

| 3) | Komisja ponosi własne koszty oraz koszty poniesione przez spółkę Laboratoires CTRS. |
| --- | --- |

3)

Komisja ponosi własne koszty oraz koszty poniesione przez spółkę Laboratoires CTRS.

| 4) | Republika Czeska, Republika Francuska oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Republika Czeska, Republika Francuska oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/19

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2012 r. — Technion i Technion Research & Development Foundation przeciwko Komisji

(Sprawa T-216/12)

2012/C 243/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Technion — Israel Institute of Technology (Haïfa, Izrael) i Technion Research & Development Foundation Ltd (Haïfa) (przedstawiciel: adwokat D. Grisay)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | przyjęcie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

przyjęcie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| — | uznanie skargi za dopuszczalną oraz, |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną oraz,

| — | tytułem żądania głównego, stwierdzenie zasadności skargi jak też stwierdzenie nieważności dotyczącej TECHNION decyzji o potrąceniu wydanej przez Dyrekcję Generalną Społeczeństwo Informacyjne i Media Komisji Europejskiej, zawartej w piśmie z dnia 13 marca 2012 r.; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego, stwierdzenie zasadności skargi jak też stwierdzenie nieważności dotyczącej TECHNION decyzji o potrąceniu wydanej przez Dyrekcję Generalną Społeczeństwo Informacyjne i Media Komisji Europejskiej, zawartej w piśmie z dnia 13 marca 2012 r.;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżące podnoszą dwa zarzuty zasadniczo identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-657/11 Technion i Technion Research & Development Foundation przeciwko Komisji (1) lub podobne do tych zarzutów.

---

(1)  Dz.U. 2012, C 73, s. 28.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/19

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Accorinti i in. przeciwko EBC

(Sprawa T-224/12)

2012/C 243/37

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Alessandro Accorinti (Nichelino, Włochy), Michael Acherer (Bressanone, Włochy), Giuliano Agostinetti (Mestre, Włochy), Marco Alagna (Mediolan, Włochy), Riccardo Alagna (Mediolan, Włochy), Agostino Amalfitano (Forio, Włochy), Emanuela Amsler (Turyn, Włochy), Francine Amsler (Turyn, Włochy), Alessandro Anelli (Bellinzago Novarese, Włochy), Angelo Giovanni Angione (Potenza, Włochy), Giancarlo Antonelli (Werona, Włochy), Giuseppe Aronica (Licata, Włochy), Elisa Arsenio (Sesto San Giovanni, Włochy), Pasquale Arsenio (Sesto San Giovanni, Włochy), Luigi Azzano (Concordia Sagittaria, Włochy), Giovanni Baglivo (Lecce, Włochy), Stefano Baldoni (Matera, Włochy), Giulio Ballini (Lonato, Włochy), Antonino Barbara (Neapol, Włochy), Armida Baron (Cassola, Włochy), Paolo Baroni (Rzym, Włochy), Lucia Benassi (Scandiano, Włochy), Michele Benelli (Madignano, Włochy), Erich Bernard (Lana, Włochy), Flaminia Berni (Rzym, Włochy), Adriano Bianchi (Omegna, Włochy), Massimiliano Bigi (Montecchio Emilia, Włochy), Daniele Fabrizio Bignami (Mediolan, Włochy), Sergio Borghesi (Coredo, Włochy), Borghesi Srl (Cles, Włochy), Sergio Bovini (Cogoleto, Włochy), Savino Brizzi (Turyn, Włochy), Annunziata Brum (Badiola, Włochy), Christina Brunner (Laives, Włochy), Giovanni Busso (Caselette, Włochy), Fabio Edoardo Cacciuttolo (Mediolan, Włochy), Vincenzo Calabrò (Rzym, Włochy), Carlo Cameranesi (Ankona, Włochy), Giuseppe Campisciano (Besana in Brianza, Włochy), Allegra Canepa (Piza, Włochy), Luca Canonaco (Como, Włochy), Piero Cantù (Vimercate, Włochy), Fabio Capelli (Tortona, Włochy), Gianluca Capello (Sanremo, Włochy), Sergio Capello (Sanremo, Włochy), Mario Carchini (Carrara, Włochy), Filippo Carosi (Rzym, Włochy), Elena Carra (Rzym, Włochy), Claudio Carrara (Nembro, Włochy), Ivan Michele Casarotto (Werona, Włochy), Anna Maria Cavagnetto (Turyn, Włochy), Gabriele Lucio Cazzulani (Segrate, Włochy), Davide Celli (Rimini, Włochy), Antonio Cerigato (Ferrara, Włochy), Paolo Enrico Chirichilli (Rzym, Włochy), Celestino Ciocca (Rzym, Włochy), Mariagiuseppa Civale (Mediolan, Włochy), Roberto Colicchio (Mediolan, Włochy), Edoardo Colli (Triest, Włochy), Nello Paolo Colombo (Casatenovo, Włochy), Mario Concini (Tuenno, Włochy), Marika Congestrì (S. Onofrio, Włochy), Luigi Corsini (Pistoia, Włochy), Maria Chiara Corsini (Genova, Włochy), Aniello Cucurullo (Civitavecchia, Włochy), Roberto Cugola (Melara, Włochy), Roberto Cupioli (Rimini, Włochy), Giuseppe D’Acunto (Lucca — S. Anna, Włochy), Stefano D’Andrea (Ancona, Włochy), Nazzareno D’Amici (Rzym, Włochy), Michele Damelon (Gruaro, Włochy), Piermaria Carlo Davoli (Mediolan, Włochy), Iole De Angelis (Rzym, Włochy), Roberto De Pieri (Treviso, Włochy), Stefano De Pieri (Martellago, Włochy), Ario Deasti (Sanremo, Włochy), Stefano Marco Debernardi (Aosta, Włochy), Gianfranco Del Mondo (Casoria, Włochy), Salvatore Del Mondo (Gaeta, Włochy), Gianmaria Dellea (Castelveccana, Włochy), Gianmarco Di Luigi (Sant’Antimo, Włochy), Alessandro Di Tomizio (Reggello, Włochy), Donata Dibenedetto (Altamura, Włochy), Angela Dolcini (Pawia, Włochy), Denis Dotti (Mediolan, Włochy), Raffaele Duino (San Martino Buon Albergo, Włochy), Simona Elefanti (Montecchio Emilia, Włochy), Maurizio Elia (Rzym, Włochy), Claudio Falzoni (Besnate, Włochy), Enrico Maria Ferrari (Rzym, Włochy), Giuseppe Ferraro (Pago Vallo Lauro, Włochy), Fiduciaria Cavour Srl (Rzym, Włochy), Giorgio Filipello (Caccamo, Włochy), Giovanni Filipello (Caccamo, Włochy), Dario Fiorin (Wenecja, Włochy), Guido Fortunati (Werona, Włochy), Achille Furioso (Agrigento, Włochy), Monica Furlanis (Concordia Sagittaria, Włochy), Vitaliano Gaglianese (San Giuliano Terme, Włochy), Antonio Galbo (Palermo, Włochy), Gianluca Gallino (Mediolan, Włochy), Giandomenico Gambacorta (Rzym, Włochy), Federico Gatti (Besana in Brianza, Włochy), Raffaella Maria Fatima Gerardi (Lavello, Włochy), Mauro Gini (Bressanone, Włochy), Barbara Giudiceandrea (Rzym, Włochy), Riccardo Grillini (Lugo, Włochy), Luciano Iaccarino (Werona, Włochy), Vittorio Iannetti (Carrara, Włochy), Franz Anton Inderst (Marlengo, Włochy), Hermann Kofler (Merano, Włochy), Alessandro Lepore (Giovinazzo, Włochy), Fabio Lo Presti (Ponte S. Pietro, Włochy), Silvia Locatelli (Brembate, Włochy), Nicola Lozito (Grumo Appula, Włochy), Rocco Lozito (Grumo Appula, Włochy), Fabio Maffoni (Soncino, Włochy), Silvano Maffoni (Orzinuovi, Włochy), Bruno Maironi Da Ponte (Bergamo, Włochy), Franco Maironi Da Ponte (Bergamo, Włochy), Michele Maironi Da Ponte (Bergamo, Włochy), Francesco Makovec (Lesmo, Włochy), Concetta Mansi (Matera, Włochy), Angela Marano (Melito di Neapol, Włochy), Bruno Marchetto (Mediolan, Włochy), Fabio Marchetto (Mediolan, Włochy), Sergio Mariani (Mediolan, Włochy), Lucia Martini (Scandicci, Włochy), Alessandro Mattei (Treviso, Włochy), Giorgio Matterazzo (Seregno, Włochy), Mauro Mazzone (Werona, Włochy), Ugo Mereghetti (Brescia, Włochy) działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik Fulvii Mereghetti (Casamassima, Włochy), Vitale Micheletti (Brescia, Włochy), Giuseppe Mignano (Genova, Włochy), Fabio Mingo (Ladispoli, Włochy), Giovanni Minorenti (Guidonia Montecelio, Włochy), Filippo Miuccio (Rzym, Włochy), Fulvio Moneta Caglio de Suvich (Mediolan, Włochy), Giancarlo Monti (Mediolan, Włochy), Angelo Giuseppe Morellini (Besana in Brianza, Włochy), Barbara Mozzambani (San Martino Buon Albergo, Włochy), Mario Nardelli (Gubbio, Włochy), Eugenio Novajra (Udine, Włochy), Giorgio Omizzolo (Baone, Włochy), Patrizia Paesani (Rzym, Włochy), Luigi Paparo (Volla, Włochy), Davide Pascale (Mediolan, Włochy), Salvatore Pasciuto (Gaeta, Włochy), Sergio Pederzani (Ossuccio, Włochy), Aldo Perna (Neapol, Włochy), Marco Piccinini (San Mauro Torinese, Włochy), Nicola Piccioni (Soncino, Włochy), Mauro Piliego (Bolzano, Włochy), Vincenzo Pipolo (Rzym, Włochy), Johann Poder (Silandro, Włochy), Giovanni Polazzi (Mediolan, Włochy), Santo Pullarà (Rimini, Włochy), Patrizio Ragusa (Rzym, Włochy), Rosangela Raimondi (Arluno, Włochy), Massimo Ratti (Mediolan, Włochy), Gianni Resta (Imola, Włochy), Giuseppe Ricciarelli (San Giustino, Włochy), Enrica Rivi (Scandiano, Włochy), Maria Rizescu (Pesaro, Włochy), Alessandro Roca (Turyn, Włochy), Mario Rzymni (Mediolan, Włochy), Claudio Romeno (Neapol, Włochy), Gianfranco Romeno (Pisticci, Włochy), Ivo Rossi (Nettuno, Włochy), Alfonso Russo (Scandiano, Włochy), Iginio Russolo (San Quirinino, Włochy), Francesco Sabato (Barcelona, Hiszpania), Giuseppe Salvatore (Silvi, Włochy), Luca Eudilio Sarzi Amadé, (Mediolan, Włochy), Tiziano Scagliola (Terlizzi, Włochy), Antonio Scalzullo (Avellino, Włochy), Liviano Semeraro (Gavirate, Włochy), Laura Liliana Serpente (Ankona, Włochy), Maria Grazia Serpente (Ankona, Włochy), Luciana Serra (Mediolan, Włochy), Giuseppe Silecchia (Altamura, Włochy), Paolo Sillani (Bergamo, Włochy), Vincenzo Solombrino (Neapol, Włochy), Patrizia Spiezia (Casoria, Włochy), Alberto Tarantini (Rzym, Włochy), Halyna Terentyeva (Concordia Sagittaria, Włochy), Vincenzo Tescione (Caserta, Włochy), Riccardo Testa (Cecina, Włochy), Salvatore Testa (Pontinia, Włochy), Nadia Toneatti (Triest, Włochy), Giuseppe Ucci (Como, Włochy), Giovanni Urbanelli (Pescara, Włochy), Giuseppina Urciuoli (Avellino, Włochy), Amelia Vaccaro (Chiavari, Włochy), Maria Grazia Valentini (Tuenno, Włochy), Giancarlo Vargiu (Bolonia, Włochy), Salvatore Veltri Barraco Alestra (Marsala, Włochy), Roberto Vernero (Mediolan, Włochy), Vincenza Vigilia (Castello d’Agogna, Włochy), Celso Giuliano Vigna (Castel San Pietro Terme, Włochy), Roberto Vignoli (Santa Marinella, Włochy), Georg Weger (Merano, Włochy), Albino Zanichelli (Busana, Włochy), Andrea Zecca (Rzym, Włochy) i Maurizio Zorzi (Ora, Włochy) (przedstawiciele: S. Sutti i R. Spelta, adwokaci)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego 2012/153/UE z dnia 5 marca 2012 r. w sprawie kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego 2012/153/UE z dnia 5 marca 2012 r. w sprawie kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych;

| — | obciążenie EBC wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EBC wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na podstawie decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie krajowym bankom centralnym przyznane zostaje wzmocnienie zabezpieczenia ze strony Republiki Greckiej w formie programu odkupu, co stanowi warunek dodatkowy i zarazem sine qua non kwalifikowalności instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych, przynajmniej dopóki będzie istniało takie wzmocnienie zabezpieczenia ze strony wspomnianego państwa członkowskiego. Te operacje stanowiące formę przyznania kredytu podlegają warunkom mechanizmu odkupu, który jest jednostronnie kanalizowany przez Radę Prezesów EBC na rzecz krajowych banków centralnych. Zdaniem skarżących w zaskarżonej decyzji nie ma ani słowa o inwestorach prywatnych, tzw. detalicznych nabywcach obligacji greckich.

Na poparcie swojej skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy: naruszenie istotnych wymogów proceduralnych (brak uzasadnienia i błędne wskazanie podstawy prawnej).






  — | W tym względzie skarżący twierdzą w szczególności, że w zaskarżonej decyzji brakuje uzasadnienia między innymi co do tego, dlaczego EBC postanowił uznać kwalifikowalność obligacji greckich, dlaczego Republika Grecka ma zapewnić wzmocnienie zabezpieczenia na rzecz wszystkich krajowych banków centralnych i wyłącznie na rzecz tych banków, oraz dlaczego prywatni inwestorzy detaliczni mają ponosić skutki preferencyjnego traktowania niektórych podmiotów. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy: naruszenie istotnych wymogów proceduralnych (brak uzasadnienia i błędne wskazanie podstawy prawnej).

—

W tym względzie skarżący twierdzą w szczególności, że w zaskarżonej decyzji brakuje uzasadnienia między innymi co do tego, dlaczego EBC postanowił uznać kwalifikowalność obligacji greckich, dlaczego Republika Grecka ma zapewnić wzmocnienie zabezpieczenia na rzecz wszystkich krajowych banków centralnych i wyłącznie na rzecz tych banków, oraz dlaczego prywatni inwestorzy detaliczni mają ponosić skutki preferencyjnego traktowania niektórych podmiotów.

| — | W odniesieniu do podstawy prawnej skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja nie ma żadnego związku z polityką pieniężną i stabilnością cen, o których mowa w art. 127 TFUE. |
| --- | --- |

—

W odniesieniu do podstawy prawnej skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja nie ma żadnego związku z polityką pieniężną i stabilnością cen, o których mowa w art. 127 TFUE.

| 2) | Zarzut drugi: naruszenie traktatu lub reguły prawnej związanej z jego stosowaniem (naruszenie zasady równego traktowania, naruszenie zasady dobrej administracji, naruszenie zasady długu państwowego, naruszenie art. 123 TFUE i art. 21 Statutu Europejskiego Banku Centralnego, naruszenie zasady proporcjonalności).






  — | Zdaniem skarżących w niniejszym przypadku oczywiste jest naruszenie zasady równego traktowania, gdyż wszyscy oni jako posiadacze określonych papierów dłużnych są tak samo jak EBC i krajowe banki centralne wierzycielami państwa greckiego oraz że szkoda poniesiona przez nich w określonej wysokości może również mieć systematyczne skutki dla gospodarki europejskiej. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi: naruszenie traktatu lub reguły prawnej związanej z jego stosowaniem (naruszenie zasady równego traktowania, naruszenie zasady dobrej administracji, naruszenie zasady długu państwowego, naruszenie art. 123 TFUE i art. 21 Statutu Europejskiego Banku Centralnego, naruszenie zasady proporcjonalności).

—

Zdaniem skarżących w niniejszym przypadku oczywiste jest naruszenie zasady równego traktowania, gdyż wszyscy oni jako posiadacze określonych papierów dłużnych są tak samo jak EBC i krajowe banki centralne wierzycielami państwa greckiego oraz że szkoda poniesiona przez nich w określonej wysokości może również mieć systematyczne skutki dla gospodarki europejskiej.

| — | W ich opinii naruszona jest także zasada długu państwowego wynikająca z samej struktury Unii Europejskiej, zgodnie z którą to zasadą każde państwo członkowskie odpowiada za swój własny dług i w każdym wypadku dług jednego państwa nie może zagrażać finansom i stabilności wspólnej waluty. Sama struktura Unii Gospodarczej i Walutowej (UGW), tak jak została ona określona w traktacie z Maastricht, nie pozwala na wspólne ponoszenie długów, lecz wręcz przeciwnie zobowiązuje każde państwo członkowskie do utrzymywania w porządku finansów publicznych i do wywiązywania się z ciążących na nim zobowiązań. |
| --- | --- |

—

W ich opinii naruszona jest także zasada długu państwowego wynikająca z samej struktury Unii Europejskiej, zgodnie z którą to zasadą każde państwo członkowskie odpowiada za swój własny dług i w każdym wypadku dług jednego państwa nie może zagrażać finansom i stabilności wspólnej waluty. Sama struktura Unii Gospodarczej i Walutowej (UGW), tak jak została ona określona w traktacie z Maastricht, nie pozwala na wspólne ponoszenie długów, lecz wręcz przeciwnie zobowiązuje każde państwo członkowskie do utrzymywania w porządku finansów publicznych i do wywiązywania się z ciążących na nim zobowiązań.

| — | Wydając zaskarżoną decyzję, EBC naruszył zatem wielokrotnie normy prawa pierwotnego i wtórnego dotyczące udzielania wsparcia finansowego, a w szczególności art. 123 TFUE. |
| --- | --- |

—

Wydając zaskarżoną decyzję, EBC naruszył zatem wielokrotnie normy prawa pierwotnego i wtórnego dotyczące udzielania wsparcia finansowego, a w szczególności art. 123 TFUE.

| 3) | Zarzut trzeci: istnienie w niniejszym przypadku nadużycia władzy.






  — | Skarżący wątpią, że decyzja, w której uzależnia się kwalifikowalność instrumentów dłużnych danego państwa członkowskiego od warunku, że to państwo członkowskie ustanowi program odkupu na rzecz krajowych banków centralnych, odpowiada celowi polegającemu na zwalczaniu inflacji przewidzianemu w art. 127 TFUE, czyli postanowieniu przyjętemu za podstawę prawną zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci: istnienie w niniejszym przypadku nadużycia władzy.

—

Skarżący wątpią, że decyzja, w której uzależnia się kwalifikowalność instrumentów dłużnych danego państwa członkowskiego od warunku, że to państwo członkowskie ustanowi program odkupu na rzecz krajowych banków centralnych, odpowiada celowi polegającemu na zwalczaniu inflacji przewidzianemu w art. 127 TFUE, czyli postanowieniu przyjętemu za podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

| — | Ponadto w drodze zaskarżonej decyzji EBC stworzył de facto kolejną formę pośredniej pomocy finansowej dla Republiki Greckiej, zawieszając próg jakości kredytowej Eurosystemu w stosunku do greckich papierów dłużnych objętych wzmocnieniem zabezpieczenia, i tym samym naruszając swoje uprawnienia statutowe, które nie przewidują żadnej formy przyznawania kredytu. |
| --- | --- |

—

Ponadto w drodze zaskarżonej decyzji EBC stworzył de facto kolejną formę pośredniej pomocy finansowej dla Republiki Greckiej, zawieszając próg jakości kredytowej Eurosystemu w stosunku do greckich papierów dłużnych objętych wzmocnieniem zabezpieczenia, i tym samym naruszając swoje uprawnienia statutowe, które nie przewidują żadnej formy przyznawania kredytu.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/21

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2012 r. — Axa Belgium. przeciwko Komisji

(Sprawa T-230/12)

2012/C 243/38

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Axa Belgium (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat G. Cleenewerck de Crayencour)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności not obciążeniowych nr 7141101047 w wysokości 1 590,62 EUR z dnia 23.3.2012 i nr 7141101053 w wysokości 10 160,88 EUR z dnia 23.3.2012; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności not obciążeniowych nr 7141101047 w wysokości 1 590,62 EUR z dnia 23.3.2012 i nr 7141101053 w wysokości 10 160,88 EUR z dnia 23.3.2012;

| — | stwierdzenie nieważności płatności w drodze potrącenia wierzytelności z nieuregulowanymi długami Komisji, dokonanej w piśmie z dnia 26 marca 2012 r. skierowanym do S.A. Axa Belgium (pismo o numerze porządkowym D(2012) C4 — B.2 — 000212 podpisane przez pana B z Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności płatności w drodze potrącenia wierzytelności z nieuregulowanymi długami Komisji, dokonanej w piśmie z dnia 26 marca 2012 r. skierowanym do S.A. Axa Belgium (pismo o numerze porządkowym D(2012) C4 — B.2 — 000212 podpisane przez pana B z Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu)

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia traktatów i prawa w zakresie w jakim Komisja wystawiła noty obciążeniowe dotyczące niezasadnych wierzytelności i dokonała ściągnięcia w drodze potrącenia wierzytelności które nie były pewne, nie miały ustalonej wysokości i nie były wymagalne. Strona skarżąca podnosi, że Komisja domaga się kwot, które przekraczają kwoty przewidziane w obowiązujących przepisach w odniesieniu do wstąpienia Komisji w prawa urzędników będących ofiarami wypadków, których sprawcy są ubezpieczeni od odpowiedzialności cywilnej przez skarżącą. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia traktatów i prawa w zakresie w jakim Komisja wystawiła noty obciążeniowe dotyczące niezasadnych wierzytelności i dokonała ściągnięcia w drodze potrącenia wierzytelności które nie były pewne, nie miały ustalonej wysokości i nie były wymagalne. Strona skarżąca podnosi, że Komisja domaga się kwot, które przekraczają kwoty przewidziane w obowiązujących przepisach w odniesieniu do wstąpienia Komisji w prawa urzędników będących ofiarami wypadków, których sprawcy są ubezpieczeni od odpowiedzialności cywilnej przez skarżącą.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady dobrej administracji i uzasadnionych oczekiwań w zakresie w jakim Komisja dokonała potrącenia pomimo istnienia zobowiązania umownego, iż tego nie uczyni i pomimo że od wielu lat zgadzała się na rozwiązywanie spraw w drodze negocjacji bez stosowania potrącenia i w oczekiwaniu na wyroki wydawane przez belgijskie sądy. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady dobrej administracji i uzasadnionych oczekiwań w zakresie w jakim Komisja dokonała potrącenia pomimo istnienia zobowiązania umownego, iż tego nie uczyni i pomimo że od wielu lat zgadzała się na rozwiązywanie spraw w drodze negocjacji bez stosowania potrącenia i w oczekiwaniu na wyroki wydawane przez belgijskie sądy.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/21

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Wilmar Trading przeciwko OHIM — Agroekola EOOD (ULTRA CHOCO)

(Sprawa T-232/12)

2012/C 243/39

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Wilmar Trading Pte Ltd (Singapur, Singapur) (przedstawiciel: E. Miller, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Agroekola EOOD (Sofia, Bułgaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie R 87/2012-1; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie R 87/2012-1; oraz

| — | zobowiązanie OHIM do rozpatrzenia odwołania od decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie sprzeciwu nr B001760043 i do prowadzenia sprawy w ramach normalnego toku postępowania. |
| --- | --- |

—

zobowiązanie OHIM do rozpatrzenia odwołania od decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie sprzeciwu nr B001760043 i do prowadzenia sprawy w ramach normalnego toku postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Agroekola EOOD

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ULTRA CHOCO” dla towarów należących do klas 29, 30 i 31 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9221111

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „ultra choco” zarejestrowany w Singapurze pod nr. T0113987B dla towarów należących do klasy 29; niezarejestrowany europejski i bułgarski znak towarowy „ULTRA CHOCO”, na podstawie art. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: uznanie odwołania za niezłożone

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 3 lit. a) ppkt ii) i lit. b) oraz art. 8 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2869/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/22

---

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. — Amitié przeciwko Komisji

(Sprawa T-234/12)

2012/C 243/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Amitié Srl (Bolonia, Włochy) (przedstawiciele: D. Bogaert, M. Picat, prawnicy)

Strona pozwana: Unia Europejska reprezentowana przez Komisję Europejską

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że poniższe noty debetowe przesłane przez Komisję są nienależne:






  — | 50 458,23 EUR w ramach umowy MINERVAPLUS zawartej przez Komisję ze skarżącą; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie, że poniższe noty debetowe przesłane przez Komisję są nienależne:

—

50 458,23 EUR w ramach umowy MINERVAPLUS zawartej przez Komisję ze skarżącą;

| — | 358 712,35 EUR w ramach umowy MICHAEL zawartej przez Komisję ze skarżącą; |
| --- | --- |

—

358 712,35 EUR w ramach umowy MICHAEL zawartej przez Komisję ze skarżącą;

| — | stwierdzenie, że żądanie zapłaty łącznej kwoty 1 083 616,89 EUR jest bezpodstawne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że żądanie zapłaty łącznej kwoty 1 083 616,89 EUR jest bezpodstawne;

| — | uznanie, że Komisja nie mogła w dniu 11 czerwca 2011 r. narzucić skarżącej procedury ekstrapolacyjnej w ramach umowy BSOLE; |
| --- | --- |

—

uznanie, że Komisja nie mogła w dniu 11 czerwca 2011 r. narzucić skarżącej procedury ekstrapolacyjnej w ramach umowy BSOLE;

| — | stwierdzenie, że procedura ekstrapolacyjna nie znajduje uzasadnienia w prawie belgijskim; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że procedura ekstrapolacyjna nie znajduje uzasadnienia w prawie belgijskim;

| — | stwierdzenie, że Komisja nie jest uprawniona do zastosowania procedury ekstrapolacyjnej do umowy BSOLE od dnia 14 stycznia 2010 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Komisja nie jest uprawniona do zastosowania procedury ekstrapolacyjnej do umowy BSOLE od dnia 14 stycznia 2010 r.;

| — | orzeczenie, że jednostronne zamrożenie wypłat w ramach wspólnotowego udziału finansowego w umowach ATHENA i JUDAICA nie znajduje uzasadnienia w prawie luksemburskim; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że jednostronne zamrożenie wypłat w ramach wspólnotowego udziału finansowego w umowach ATHENA i JUDAICA nie znajduje uzasadnienia w prawie luksemburskim;

| — | nakazanie natychmiastowego odmrożenia wspólnotowego udziału finansowego, to jest kwoty 263 120 EUR zablokowanej od dnia 8 lutego 2010 r. co się tyczy umowy JUDAICA oraz od dnia 14 czerwca 2010 r. co się tyczy umowy ATHENA; |
| --- | --- |

—

nakazanie natychmiastowego odmrożenia wspólnotowego udziału finansowego, to jest kwoty 263 120 EUR zablokowanej od dnia 8 lutego 2010 r. co się tyczy umowy JUDAICA oraz od dnia 14 czerwca 2010 r. co się tyczy umowy ATHENA;

| — | nakazanie natychmiastowej wypłaty, od dnia wydania wyroku, za pomocą przelewu bankowego:






  — | na rachunek koordynatora projektu, zgodnie z art. 6.2 umowy o grant JUDAICA; |
| --- | --- | --- |

—

nakazanie natychmiastowej wypłaty, od dnia wydania wyroku, za pomocą przelewu bankowego:

—

na rachunek koordynatora projektu, zgodnie z art. 6.2 umowy o grant JUDAICA;

| — | na rachunek koordynatora projektu, zgodnie z art. 6.2 umowy o grant ATHENA; |
| --- | --- |

—

na rachunek koordynatora projektu, zgodnie z art. 6.2 umowy o grant ATHENA;

| — | zasądzenie od Komisji następujących kwot:






  — | 150 000 EUR tytułem wynagrodzenia dla pełnomocników oraz dla włoskich audytorów (kwota tymczasowa); |
| --- | --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji następujących kwot:

—

150 000 EUR tytułem wynagrodzenia dla pełnomocników oraz dla włoskich audytorów (kwota tymczasowa);

| — | 256 824,17 EUR tytułem naprawienia szkody spowodowanej bezpodstawnym, względnie stanowiącym nadużycie, jednostronnym zamrożeniem wypłat w ramach umów ATHENA i JUDAICA przez Komisję Europejską; |
| --- | --- |

—

256 824,17 EUR tytułem naprawienia szkody spowodowanej bezpodstawnym, względnie stanowiącym nadużycie, jednostronnym zamrożeniem wypłat w ramach umów ATHENA i JUDAICA przez Komisję Europejską;

| — | obciążenie Komisji wszelkimi kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania, albowiem nielojalne postępowanie Komisji jest wyłączną przyczyną powstania niniejszego sporu; zważywszy na charakter i właściwości sporu, kwotę tę należy tymczasowo oszacować na 50 000 EUR; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji wszelkimi kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach niniejszego postępowania, albowiem nielojalne postępowanie Komisji jest wyłączną przyczyną powstania niniejszego sporu; zważywszy na charakter i właściwości sporu, kwotę tę należy tymczasowo oszacować na 50 000 EUR;

| — | postanowienie, że wyrok w niniejszej sprawie będzie wykonalny niezależnie od wniesienia środka odwoławczego. |
| --- | --- |

—

postanowienie, że wyrok w niniejszej sprawie będzie wykonalny niezależnie od wniesienia środka odwoławczego.

Tytułem pomocniczym, zakładając, że skarżąca jest zobowiązana do zapłaty określonej kwoty w wyniku przeprowadzenia przez Komisję kontroli, quod non, skarżąca zwraca się do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarżąca jest zobowiązana jedynie do zapłaty kwoty 54 195,05 EUR, nie zaś kwoty 1 083 616,89 EUR, a to w świetle orzecznictwa belgijskiego i luksemburskiego dotyczącego sankcji z tytułu nadużycia prawa przez Komisję, z którego to prawa Komisja może korzystać jedynie w zwyczajnym zakresie, tj. domagając się kwoty 54 195,05 EUR zamiast kwoty 1 083 616,89 EUR, a także |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarżąca jest zobowiązana jedynie do zapłaty kwoty 54 195,05 EUR, nie zaś kwoty 1 083 616,89 EUR, a to w świetle orzecznictwa belgijskiego i luksemburskiego dotyczącego sankcji z tytułu nadużycia prawa przez Komisję, z którego to prawa Komisja może korzystać jedynie w zwyczajnym zakresie, tj. domagając się kwoty 54 195,05 EUR zamiast kwoty 1 083 616,89 EUR, a także

| — | postanowienie, że wyrok w niniejszej sprawie będzie wykonalny niezależnie od wniesienia środka odwoławczego. |
| --- | --- |

—

postanowienie, że wyrok w niniejszej sprawie będzie wykonalny niezależnie od wniesienia środka odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy, w ramach którego skarżąca podważa wyniki kontroli przeprowadzonej przez Komisję:






  — | skarżąca kwestionuje ustalenia pokontrolne dokonane przez Komisję w oparciu o sprawozdanie zewnętrznego i niezależnego audytora, powołanego w sposób wyraźny przez skarżącą dla potrzeb niniejszej sprawy oraz w celu oceny wyników kontroli przeprowadzonej przez Komisję; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, w ramach którego skarżąca podważa wyniki kontroli przeprowadzonej przez Komisję:

—

skarżąca kwestionuje ustalenia pokontrolne dokonane przez Komisję w oparciu o sprawozdanie zewnętrznego i niezależnego audytora, powołanego w sposób wyraźny przez skarżącą dla potrzeb niniejszej sprawy oraz w celu oceny wyników kontroli przeprowadzonej przez Komisję;

| — | tytułem pomocniczym, skarżąca twierdzi, że zachowanie Komisji nosiło znamiona nadużycia prawa, przez co naruszona została zasada dobrej wiary (art. 1134 kodeksów cywilnych belgijskiego i luksemburskiego). |
| --- | --- |

—

tytułem pomocniczym, skarżąca twierdzi, że zachowanie Komisji nosiło znamiona nadużycia prawa, przez co naruszona została zasada dobrej wiary (art. 1134 kodeksów cywilnych belgijskiego i luksemburskiego).

| 2) | Zarzut drugi, w ramach którego skarżąca kwestionuje procedurę ekstrapolacyjną w ramach umowy BSOLE, podnosząc, że:






  — | Komisja naruszyła art. 17 ogólnych warunków umów eTEN w zakresie wykonalności i walidacji rynkowej; |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi, w ramach którego skarżąca kwestionuje procedurę ekstrapolacyjną w ramach umowy BSOLE, podnosząc, że:

—

Komisja naruszyła art. 17 ogólnych warunków umów eTEN w zakresie wykonalności i walidacji rynkowej;

| — | Komisja naruszyła art. 4.2.2.3. wytycznych finansowych dotyczących akcji pośrednich w ramach szóstego programu ramowego z października 2003 r. i lutego 2005 r.; |
| --- | --- |

—

Komisja naruszyła art. 4.2.2.3. wytycznych finansowych dotyczących akcji pośrednich w ramach szóstego programu ramowego z października 2003 r. i lutego 2005 r.;

| — | Komisja naruszyła umowę (art. 1134 § 1 belgijskiego kodeksu cywilnego); |
| --- | --- |

—

Komisja naruszyła umowę (art. 1134 § 1 belgijskiego kodeksu cywilnego);

| — | Komisja uchybiła terminowi przedawnienia określonemu w prawie europejskim (zob. art. 46 (uprzednio art. 43) Protokołu ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej). |
| --- | --- |

—

Komisja uchybiła terminowi przedawnienia określonemu w prawie europejskim (zob. art. 46 (uprzednio art. 43) Protokołu ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący nieuzasadnionego zamrożenia wypłat dokonywanych w ramach umów ATHENA i JUDAICA, stanowiących część projektu eCONTENTPLUS, w ramach którego to zarzutu skarżąca twierdzi, że:






  — | dla zamrożenia brak jest podstaw w postanowieniach umów ATHENA i JUDAICA; |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący nieuzasadnionego zamrożenia wypłat dokonywanych w ramach umów ATHENA i JUDAICA, stanowiących część projektu eCONTENTPLUS, w ramach którego to zarzutu skarżąca twierdzi, że:

—

dla zamrożenia brak jest podstaw w postanowieniach umów ATHENA i JUDAICA;

| — | zamrożenia nie da się uzasadnić przepisami art. 106 ust. 4 i art. 183 rozporządzenia Komisji nr 2342/2002 (1); |
| --- | --- |

—

zamrożenia nie da się uzasadnić przepisami art. 106 ust. 4 i art. 183 rozporządzenia Komisji nr 2342/2002 (1);

| — | artykuł 183 rozporządzenia Komisji nr 2342/2002 nie ma zastosowania; |
| --- | --- |

—

artykuł 183 rozporządzenia Komisji nr 2342/2002 nie ma zastosowania;

| — | zachowanie Komisji w zakresie jednostronnego i bezzasadnego zamrożenia wypłat w ramach wspólnotowego udziału finansowego nosiło znamiona nadużycia prawa w rozumieniu art. 1134 kodeksu cywilnego. |
| --- | --- |

—

zachowanie Komisji w zakresie jednostronnego i bezzasadnego zamrożenia wypłat w ramach wspólnotowego udziału finansowego nosiło znamiona nadużycia prawa w rozumieniu art. 1134 kodeksu cywilnego.

| 4) | Zasada exceptio non adimpleti contractus nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

4)

Zasada exceptio non adimpleti contractus nie ma zastosowania.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, s. 1)

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/23

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — CEDC International przeciwko OHIM — Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce)

(Sprawa T-235/12)

2012/C 243/41

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: CEDC International sp. z o.o. (Warszawa, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Underberg AG (Dietlikon, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie R 2506/2010-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie R 2506/2010-4;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Underberg AG

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy odpowiadający opisowi „przedmiotem znaku towarowego jest zielonobrązowe źdźbło trawy w butelce, przy czym długość źdźbła wynosi w przybliżeniu trzy czwarte wysokości butelki” dla towarów z klasy 33 — zgłoszenie nr 33266

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Francuski trójwymiarowy znak towarowy nr 95588457 przedstawiający butelkę ze źdźbłem trawy dla towarów z klasy 33; niemiecki znak towarowy nr 39848553; polski znak towarowy nr 62018; polski znak towarowy nr 62081 dla towarów z klasy 33; polski znak towarowy nr 85811 dla towarów z klasy 33; japoński znak towarowy nr 2092826 dla towarów In klasy 28; francuski trójwymiarowy znak towarowy nr 98746752 przedstawiający butelkę ze źdźbłem trawy dla towarów z klasy 33; niezarejestrowany znak towarowy używany w obrocie handlowym w Niemczech w odniesieniu do „wódki”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie zasady legalności; naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady nr 207/2009 i zasady 22 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 2868/95, a w konsekwencji naruszenie także art. 8 ust. 1 lit. a) oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/24

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Airbus przeciwko OHIM (NEO)

(Sprawa T-236/12)

2012/C 243/42

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Airbus SAS (Francja) (przedstawiciele: G. Würtenberger i R. Kunze, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie R 1387/2011-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie R 1387/2011-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „NEO” dla towarów i usług z klas 7, 12 i 39 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9624974

Decyzja eksperta: częściowa odmowa rejestracji zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 64 ust. 1 i art. 59 rozporządzenia Rady nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 64 ust. 1 i art. 59 rozporządzenia Rady nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 7 ust. 1 lit b), art. 7 ust 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009; oraz |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 7 ust. 1 lit b), art. 7 ust 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009; oraz

| — | naruszenie art. 75 i art. 76 rozporządzenia Rady nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 75 i art. 76 rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/24

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Gamesa Eólica przeciwko OHIM — Enercon (horyzontalne połączenie kolorów zielonych)

(Sprawa T-245/12)

2012/C 243/43

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Gamesa Eólica, SL (Sarriguren, Hiszpania) (przedstawiciele: E. Armijo Chávarri i A. Sanz Cerralbo, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Enercon GmbH (Aurich, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie R 260/2011-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie R 260/2011-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: graficzny znak towarowy przedstawiający horyzontalne połączenie kolorów zielonych dla towarów z klasy 7 — rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nr 2346542

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Enercon GmbH

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: strona wnosząca o unieważnienie prawa do znaku składa swój wniosek na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) i art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie spornej decyzji i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 62 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; oraz |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 62 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; oraz

| — | naruszenie art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/25

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Cat Media Pty przeciwko OHIM — Avon Products (RETANEW)

(Sprawa T-246/12)

2012/C 243/44

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cat Media Pty Ltd (Warriewood, Australia) (przedstawiciel: I. De Freitas, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Avon Products, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 740/2011-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 740/2011-1;

| — | obciążenie strony pozwanej i Avon Products, Inc. kosztami poniesionymi przez skarżącą w tym postępowaniu. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i Avon Products, Inc. kosztami poniesionymi przez skarżącą w tym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „RETANEW” dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie nr W00884450

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Avon Products, Inc.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowy słowny znak towarowy „ANEW” nr 3531051 zarejestrowany dla towarów należących do klas 3 i 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia w całości.

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/25

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — Argo Group International przeciwko OHIM — Arisa Assurances (ARIS)

(Sprawa T-247/12)

2012/C 243/45

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Argo Group International Holdings Ltd (Hamilton, Bermudy) (przedstawiciele: R. Hoy, S. Levine, i N. Edbrooke, solicitors)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Arisa Assurances SA (Luksemburg, Luksemburg)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności lub zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie R 193/2011-2, tak aby znak towarowy strony skarżącej został zarejestrowany; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności lub zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie R 193/2011-2, tak aby znak towarowy strony skarżącej został zarejestrowany;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny kolorowy znak towarowy „ARIS” dla towarów i usług z klasy 36 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 7390404

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Arisa Assurances SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny kolorowy wspólnotowy znak towarowy nr 307470 „ARISA ASSURANCES S.A.” dla towarów i usług z klasy 36

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: strona skarżąca podnosi, że OHIM i Izba Odwoławcza błędnie pod względem prawnym przyjęły, że znaki towarowe są zgodnie z prawem podobne i tym samym że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd właściwego kręgu odbiorców.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/26

---

Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. — Uralita przeciwko Komisji

(Sprawa T-250/12)

2012/C 243/46

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Uralita, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokat K. Struckmann i G. Forwood, Barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. C(2012) 1965 zmieniającej decyzję z dnia 11 czerwca 2008 r. C(2008) 2626 dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (obecnie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) oraz art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu), w zakresie, w jakim nałożono w nim na skarżącą grzywnę w wysokości 4 231 000 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. C(2012) 1965 zmieniającej decyzję z dnia 11 czerwca 2008 r. C(2008) 2626 dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (obecnie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) oraz art. 53 Porozumienia EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu), w zakresie, w jakim nałożono w nim na skarżącą grzywnę w wysokości 4 231 000 EUR;

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. — (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. — (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu); oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa ewentualne zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja o nałożeniu grzywny po upływie terminu przedawnienia określonego w art. 25 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) i o zatrzymaniu odsetek narosłych od tej kwoty była niezgodna z prawem. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja o nałożeniu grzywny po upływie terminu przedawnienia określonego w art. 25 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) i o zatrzymaniu odsetek narosłych od tej kwoty była niezgodna z prawem.

| 2) | Zarzut drugi, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczy tego, że zatrzymanie przez Komisję kwoty nałożonej decyzją C(2012) 1965 z dnia 27 marca 2012 r., łącznie z odsetkami zanim grzywna stała się wymagalna, było niezgodne z prawem. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczy tego, że zatrzymanie przez Komisję kwoty nałożonej decyzją C(2012) 1965 z dnia 27 marca 2012 r., łącznie z odsetkami zanim grzywna stała się wymagalna, było niezgodne z prawem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1)

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/26

---

Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon przeciwko Komisji

(Sprawa T-261/12)

2012/C 243/47

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon (Chalandri, Grecja) (przedstawiciel: A. Krystallidis, prawnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | naprawienie szkody wyrządzonej skarżącej bezprawną decyzją delegacji UE w Serbii z dnia 23 marca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia udzielenia zamówienia publicznego „Wzmocnienie potencjału instytucjonalnego Komisji ds. Ochrony Konkurencji (CPC) w Republice Serbii” (Dz.U. 2011 S 147), które zostało uprzednio udzielone skarżącej jako liderowi konsorcjum realizującego powyższy projekt; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody wyrządzonej skarżącej bezprawną decyzją delegacji UE w Serbii z dnia 23 marca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia udzielenia zamówienia publicznego „Wzmocnienie potencjału instytucjonalnego Komisji ds. Ochrony Konkurencji (CPC) w Republice Serbii” (Dz.U. 2011 S 147), które zostało uprzednio udzielone skarżącej jako liderowi konsorcjum realizującego powyższy projekt;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy, wedle którego pozwana działała bezprawnie w ten sposób, że oskarżyła skarżącą o nieuczciwą przewagę nad pozostałymi uczestnikami przetargu, albowiem konflikt interesów, który zarzucono skarżącej, dotyczy całkowicie niezależnej spółki trzeciej, tj. European profiles SA, a nie skarżącej. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, wedle którego pozwana działała bezprawnie w ten sposób, że oskarżyła skarżącą o nieuczciwą przewagę nad pozostałymi uczestnikami przetargu, albowiem konflikt interesów, który zarzucono skarżącej, dotyczy całkowicie niezależnej spółki trzeciej, tj. European profiles SA, a nie skarżącej.

| 2) | Zarzut drugi, wedle którego pozwana naruszyła ciążący na niej obowiązek wydania przejrzystej i umotywowanej decyzji o cofnięciu udzielenia zamówienia publicznego, naruszając tym samym art. 18 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej w ten sposób, że nie wskazała powodów, dla których skarżąca miała nieuczciwą przewagę nad pozostałymi uczestnikami przetargu. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, wedle którego pozwana naruszyła ciążący na niej obowiązek wydania przejrzystej i umotywowanej decyzji o cofnięciu udzielenia zamówienia publicznego, naruszając tym samym art. 18 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej w ten sposób, że nie wskazała powodów, dla których skarżąca miała nieuczciwą przewagę nad pozostałymi uczestnikami przetargu.

| 3) | Zarzut trzeci, wedle którego pozwana naruszyła prawo skarżącej do bycia wysłuchaną, w ten posób, że nie wezwała skarżącej do wyrażenia swej opinii w przedmiocie domniemanego konfliktu interesów, naruszając tym samym art. 16 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, wedle którego pozwana naruszyła prawo skarżącej do bycia wysłuchaną, w ten posób, że nie wezwała skarżącej do wyrażenia swej opinii w przedmiocie domniemanego konfliktu interesów, naruszając tym samym art. 16 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej.

| 4) | Zarzut czwarty, wedle którego pozwana naruszyła ciążacy na niej obowiązek udostępnienia skarżacej dokumentów dowodzących rzekomej bezprawnej więzi i rzekomej nieuzasadnionej przewagi konsorcjum DIADIKASIA, tak jak wymaga tego art. 42 Karty praw podstawowych UE. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty, wedle którego pozwana naruszyła ciążacy na niej obowiązek udostępnienia skarżacej dokumentów dowodzących rzekomej bezprawnej więzi i rzekomej nieuzasadnionej przewagi konsorcjum DIADIKASIA, tak jak wymaga tego art. 42 Karty praw podstawowych UE.

| 5) | Zarzut piąty, wedle którego powyższe działania powódki stanowią poważne naruszenie zasady pewności prawa, a także stanowią obrazę prawa, jak również uchybiają art. 4 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, w ten sposób, że powódka w sposób niespodziewany cofnęła swą decyzję o udzieleniu zamówienia publicznego konsorcjum kierowanemu przez skarżacą, a to na podstawie rzekomego „konfliktu interesów”. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty, wedle którego powyższe działania powódki stanowią poważne naruszenie zasady pewności prawa, a także stanowią obrazę prawa, jak również uchybiają art. 4 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, w ten sposób, że powódka w sposób niespodziewany cofnęła swą decyzję o udzieleniu zamówienia publicznego konsorcjum kierowanemu przez skarżacą, a to na podstawie rzekomego „konfliktu interesów”.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/27

---

Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Central Bank of Iran przeciwko Radzie

(Sprawa T-262/12)

2012/C 243/48

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Central Bank of Iran (Teheran, Iran) (przedstawiciel: M. Lester, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2012/25/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. (1) i rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. (2) w zakresie, w jakim środki przyjęte w ramach tych aktów prawnych stosują się do strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2012/25/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. (1) i rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. (2) w zakresie, w jakim środki przyjęte w ramach tych aktów prawnych stosują się do strony skarżącej;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że strona pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie, uznając, iż zostały spełnione wszystkie kryteria umieszczenia w wykazach ujętych w decyzji Rady 2012/35/WPZiB i rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że strona pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie, uznając, iż zostały spełnione wszystkie kryteria umieszczenia w wykazach ujętych w decyzji Rady 2012/35/WPZiB i rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że strona pozwana nie podała odpowiednich i wystarczających powodów umieszczenia strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów, do których stosują się środki ograniczające. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że strona pozwana nie podała odpowiednich i wystarczających powodów umieszczenia strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów, do których stosują się środki ograniczające.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że strona pozwana nie zagwarantowała stronie skarżącej prawa do obrony i prawa do skutecznej kontroli sądowej. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że strona pozwana nie zagwarantowała stronie skarżącej prawa do obrony i prawa do skutecznej kontroli sądowej.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że strona pozwana naruszyła w sposób nieuzasadniony lub nieproporcjonalny przysługujące stronie skarżącej prawa podstawowe, w tym jej prawa do ochrony własności i reputacji. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że strona pozwana naruszyła w sposób nieuzasadniony lub nieproporcjonalny przysługujące stronie skarżącej prawa podstawowe, w tym jej prawa do ochrony własności i reputacji.

---

(1)  Decyzja Rady 2012/35/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 19, s. 22).

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/27

---

Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Schenker przeciwko Komisji

(Sprawa T-265/12)

2012/C 243/49

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Schenker Ltd (Feltham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci F. Montag i B. Kacholdt, D. Colgan i T. Morgan, Solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 lit. a) decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — Usługi spedycyjne); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 lit. a) decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — Usługi spedycyjne);

| — | uchylenie w całości lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej w art. 2 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji oraz |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej w art. 2 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję prawa skarżącej do obrony, prawa do rzetelnego procesu i zasady dobrej administracji poprzez niezakończenie prowadzonego przez nią dochodzenia po otrzymaniu powiadomienia, że dowody przedstawione przez Cleary Gottlieb Steen & Hamilton LLP w imieniu Deutsche Post AG były pod wieloma względami niezgodne z prawem. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję prawa skarżącej do obrony, prawa do rzetelnego procesu i zasady dobrej administracji poprzez niezakończenie prowadzonego przez nią dochodzenia po otrzymaniu powiadomienia, że dowody przedstawione przez Cleary Gottlieb Steen & Hamilton LLP w imieniu Deutsche Post AG były pod wieloma względami niezgodne z prawem.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja przekroczyła swoje kompetencje, wydając zaskarżoną decyzję, pomimo że nie miała do tego prawa zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 141/1962 (1). |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja przekroczyła swoje kompetencje, wydając zaskarżoną decyzję, pomimo że nie miała do tego prawa zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 141/1962 (1).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisję naruszyła art. 101 ust. 1 TFUE i art. 4 i art. 7 rozporządzenia Rady nr 1/2003 (2) stwierdzając, że zostało spełnione kryterium znaczącego wpływu na handel między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisję naruszyła art. 101 ust. 1 TFUE i art. 4 i art. 7 rozporządzenia Rady nr 1/2003 (2) stwierdzając, że zostało spełnione kryterium znaczącego wpływu na handel między państwami członkowskimi.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 101 ust. 1 i art. 296 TFUE, art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 4, art. 7 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1/2003 oraz zasady osobistej odpowiedzialności i dobrej administracji uznając skarżącą za odpowiedzialną za zachowanie BAX Global Ltd. (UK) i nakładając grzywnę za to zachowanie wyłącznie na skarżącą, chociaż BAX Global Ltd. (UK) była spółką zależną należącą do innego przedsiębiorstwa, na którego czele, przez cały okres trwania zachowania określonego w art. 1 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji, stała The Brink’s Company. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 101 ust. 1 i art. 296 TFUE, art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 4, art. 7 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1/2003 oraz zasady osobistej odpowiedzialności i dobrej administracji uznając skarżącą za odpowiedzialną za zachowanie BAX Global Ltd. (UK) i nakładając grzywnę za to zachowanie wyłącznie na skarżącą, chociaż BAX Global Ltd. (UK) była spółką zależną należącą do innego przedsiębiorstwa, na którego czele, przez cały okres trwania zachowania określonego w art. 1 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji, stała The Brink’s Company.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 i art. 27 rozporządzenia Rady nr 1/2003, prawo skarżącej do obrony, wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. (3), zasadę współmierności kary do przewinienia oraz zasadę dobrej administracji, zasadę nulla poena sine culpa i zasadę proporcjonalności oraz popełniła ona oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu kwoty grzywny na podstawie obrotu przekraczającego teoretyczną maksymalną kwotę, jaką można było nałożyć za zachowanie określone w art. 1 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 i art. 27 rozporządzenia Rady nr 1/2003, prawo skarżącej do obrony, wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. (3), zasadę współmierności kary do przewinienia oraz zasadę dobrej administracji, zasadę nulla poena sine culpa i zasadę proporcjonalności oraz popełniła ona oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu kwoty grzywny na podstawie obrotu przekraczającego teoretyczną maksymalną kwotę, jaką można było nałożyć za zachowanie określone w art. 1 ust. 1 lit. a) zaskarżonej decyzji.

| 6) | Zarzut szósty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia Rady nr 1/2003, komunikat w sprawie współpracy (4) oraz zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu poziomu obniżki nałożonej na skarżącą grzywny. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia Rady nr 1/2003, komunikat w sprawie współpracy (4) oraz zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu poziomu obniżki nałożonej na skarżącą grzywny.

| 7) | Zarzut siódmy dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia Rady nr 1/2003, zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie odmawiając rozpoczęcia rozmów o zawarcie ugody zgodnie z obwieszczeniem w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych (5). |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia Rady nr 1/2003, zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie odmawiając rozpoczęcia rozmów o zawarcie ugody zgodnie z obwieszczeniem w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych (5).

---

(1)  Rozporządzenie Rady nr 141 z dnia 26 listopada 1962 r. w sprawie niestosowania rozporządzenia Rady nr 17 do sektora transportu (Dz.U. 1962, 124, s. 2751).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L, s. 1).

(3)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003 (Dz.U. 2006 C 210, s. 2).

(4)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (Dz.U. 2006, C 298, s. 17).

(5)  Obwieszczenie Komisji w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych w związku z przyjęciem decyzji na mocy art. 7 i 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych (Dz.U. 2008 C 167, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/28

---

Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-267/12)

2012/C 243/50

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bahn AG (Berlin, Niemcy), Schenker AG (Essen, Niemcy), Schenker China Ltd (Szanghaj, Chiny), Schenker International (H.K.) Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci F. Montag i B. Kacholdt, D. Colgan i T. Morgan, Solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 lit. g), art. 1 ust. 3 lit. a), art. 1 ust. 3 lit. b) i art. 1 ust. 4 lit. h) decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — Usługi spedycyjne); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 lit. g), art. 1 ust. 3 lit. a), art. 1 ust. 3 lit. b) i art. 1 ust. 4 lit. h) decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — Usługi spedycyjne);

| — | uchylenie w całości lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie grzywien nałożonych w art. 2 ust. 2 lit. g), art. 2 ust. 3 lit. a), art. 2 ust. 3 lit. b) i art. 2 ust. 4 lit. h) zaskarżonej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie grzywien nałożonych w art. 2 ust. 2 lit. g), art. 2 ust. 3 lit. a), art. 2 ust. 3 lit. b) i art. 2 ust. 4 lit. h) zaskarżonej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami niniejszego postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami niniejszego postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą sześć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że






  — | Komisja naruszyła prawo skarżących do obrony, prawa do rzetelnego procesu i zasadę dobrej administracji poprzez niezakończenie prowadzonego przez nią dochodzenia po otrzymaniu powiadomienia, że dowody przedstawione przez przedstawicieli prawnych w imieniu określonej spółki były pod wieloma względami niezgodne z prawem; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że

—

Komisja naruszyła prawo skarżących do obrony, prawa do rzetelnego procesu i zasadę dobrej administracji poprzez niezakończenie prowadzonego przez nią dochodzenia po otrzymaniu powiadomienia, że dowody przedstawione przez przedstawicieli prawnych w imieniu określonej spółki były pod wieloma względami niezgodne z prawem;

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że






  — | Komisja przekroczyła swoje kompetencje, wydając zaskarżoną decyzję, pomimo że nie miała do tego prawa zgodnie z rozporządzeniem nr 141/1962 (1). |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że

—

Komisja przekroczyła swoje kompetencje, wydając zaskarżoną decyzję, pomimo że nie miała do tego prawa zgodnie z rozporządzeniem nr 141/1962 (1).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że






  — | Komisja naruszyła art. 101 ust. 1 i art. 296 TFUE, art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 4, 7 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 oraz zasady osobistej odpowiedzialności i dobrej administracji uznając Schenker China Ltd za odpowiedzialną za zachowanie BAX Global (China) Co. Ltd i nakładając grzywnę za to zachowanie wyłącznie na Schenker China Ltd, pomimo że BAX Global (China) Co. Ltd była spółką zależną należącą do innego przedsiębiorstwa, na czele którego, przez cały okres trwania zachowania określonego w art. 1 ust. 3 lit. a) zaskarżonej decyzji, stała określona spółka; |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że

—

Komisja naruszyła art. 101 ust. 1 i art. 296 TFUE, art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 4, 7 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 oraz zasady osobistej odpowiedzialności i dobrej administracji uznając Schenker China Ltd za odpowiedzialną za zachowanie BAX Global (China) Co. Ltd i nakładając grzywnę za to zachowanie wyłącznie na Schenker China Ltd, pomimo że BAX Global (China) Co. Ltd była spółką zależną należącą do innego przedsiębiorstwa, na czele którego, przez cały okres trwania zachowania określonego w art. 1 ust. 3 lit. a) zaskarżonej decyzji, stała określona spółka;

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że






  — | Komisja naruszyła art. 23 i 27 rozporządzenia nr 1/2003, prawo skarżącej do obrony, wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. (2), zasadę współmierności kary do przewinienia oraz zasadę dobrej administracji, zasadę nulla poena sine culpa i zasadę proporcjonalności oraz popełniła ona oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu kwoty grzywien na podstawie obrotu przekraczającego teoretyczną maksymalną kwotę, jaką można było nałożyć za zachowanie określone w art. 1 ust. 2 lit. g), art. 1 ust. 3 lit. a), art. 1 ust. 3 lit. b) i art. 1 ust. 4 li. h) zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że

—

Komisja naruszyła art. 23 i 27 rozporządzenia nr 1/2003, prawo skarżącej do obrony, wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. (2), zasadę współmierności kary do przewinienia oraz zasadę dobrej administracji, zasadę nulla poena sine culpa i zasadę proporcjonalności oraz popełniła ona oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu kwoty grzywien na podstawie obrotu przekraczającego teoretyczną maksymalną kwotę, jaką można było nałożyć za zachowanie określone w art. 1 ust. 2 lit. g), art. 1 ust. 3 lit. a), art. 1 ust. 3 lit. b) i art. 1 ust. 4 li. h) zaskarżonej decyzji;

| 5) | Zarzut piąty dotyczący tego, że






  — | Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia nr 1/2003, komunikat w sprawie współpracy (3) oraz zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu poziomu obniżki nałożonej na skarżące grzywny; |
| --- | --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący tego, że

—

Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia nr 1/2003, komunikat w sprawie współpracy (3) oraz zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu poziomu obniżki nałożonej na skarżące grzywny;

| 6) | Zarzut szósty dotyczący tego, że






  — | Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia nr 1/2003, zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie odmawiając rozpoczęcia rozmów o zawarcie ugody zgodnie z obwieszczeniem w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych (4). |
| --- | --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczący tego, że

—

Komisja naruszyła art. 23 rozporządzenia nr 1/2003, zasadę równości traktowania i popełniła oczywisty błąd w ocenie odmawiając rozpoczęcia rozmów o zawarcie ugody zgodnie z obwieszczeniem w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych (4).

---

(1)  Rozporządzenie Rady nr 141 z dnia 26 listopada 1962 r. w sprawie niestosowania rozporządzenia Rady nr 17 do sektora transportu (Dz.U. 1962, 124, s. 2751).

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003 (Dz.U. 2006 C 210, s. 2).

(3)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (Dz.U. 2006, C 298, s. 17).

(4)  Obwieszczenie Komisji w sprawie prowadzenia postępowań ugodowych w związku z przyjęciem decyzji na mocy art. 7 i 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 w sprawach kartelowych (Dz.U. 2008 C 167, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/29

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Suwaid przeciwko Radzie

(Sprawa T-268/12)

2012/C 243/51

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Joseph Suwaid (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci L. Defalque i T. Bontinck)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności pkt 7 części A załącznika I do decyzji wykonawczej Rady 2012/172/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 87, s. 103); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pkt 7 części A załącznika I do decyzji wykonawczej Rady 2012/172/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 87, s. 103);

| — | stwierdzenie nieważności pkt 7 części A załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 266/2012 z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 87, s. 45); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pkt 7 części A załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 266/2012 z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 87, s. 45);

| — | posiłkowo, stwierdzenie, że zaskarżone decyzja i rozporządzenie nie mają zastosowania do skarżącego, i zarządzenie wykreślenia jego nazwiska i danych osobowych z wykazu osób podlegających sankcjom Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, stwierdzenie, że zaskarżone decyzja i rozporządzenie nie mają zastosowania do skarżącego, i zarządzenie wykreślenia jego nazwiska i danych osobowych z wykazu osób podlegających sankcjom Unii Europejskiej;

| — | obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami, a w szczególności należnościami, opłatami i wydatkami poniesionymi w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami, a w szczególności należnościami, opłatami i wydatkami poniesionymi w ramach niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący






  — | naruszenia praw podstawowych oraz gwarancji proceduralnych i naruszenia art. 21 ust. 2 decyzji Rady 2011/782/WBZiB i art. 32 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 36/2012 ze względu na to, że zaskarżone środki nie zostały notyfikowane skarżącemu i nie powiadomiono go o jakichkolwiek dowodach lub poważnych wskazówkach uzasadniających umieszczenie go w wykazie osób objętych sankcjami; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący

—

naruszenia praw podstawowych oraz gwarancji proceduralnych i naruszenia art. 21 ust. 2 decyzji Rady 2011/782/WBZiB i art. 32 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 36/2012 ze względu na to, że zaskarżone środki nie zostały notyfikowane skarżącemu i nie powiadomiono go o jakichkolwiek dowodach lub poważnych wskazówkach uzasadniających umieszczenie go w wykazie osób objętych sankcjami;

| 2) | Zarzut drugi dotyczący






  — | oczywistego błędu w ocenie ze względu na to, że skarżący nie jest zaangażowany w politykę reżimu syryjskiego; |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący

—

oczywistego błędu w ocenie ze względu na to, że skarżący nie jest zaangażowany w politykę reżimu syryjskiego;

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący






  — | naruszenia prawa do obrony, prawa do rzetelnego procesu oraz zasady skutecznej ochrony sądowej ze względu na to, że Rada nie udzieliła odpowiedzi na żądanie skarżącego i tym samym nie wyjaśniła, dlaczego nazwisko skarżącego zostało dodane do wykazów osób objętych sankcjami, ani nie przedstawiła dowodów uzasadniających umieszczenie go w tych wykazach, ani nie dała mu możliwości wypowiedzenia się przed podjęciem zaskarżonych środków ograniczających i po ich podjęciu; |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący

—

naruszenia prawa do obrony, prawa do rzetelnego procesu oraz zasady skutecznej ochrony sądowej ze względu na to, że Rada nie udzieliła odpowiedzi na żądanie skarżącego i tym samym nie wyjaśniła, dlaczego nazwisko skarżącego zostało dodane do wykazów osób objętych sankcjami, ani nie przedstawiła dowodów uzasadniających umieszczenie go w tych wykazach, ani nie dała mu możliwości wypowiedzenia się przed podjęciem zaskarżonych środków ograniczających i po ich podjęciu;

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący






  — | naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie, w jakim Rada przy podejmowaniu środków ograniczających wobec skarżącego posłużyła się po prostu w zaskarżonych decyzji i rozporządzeniu stwierdzającym i niejasnym sformułowaniem bez podania szczegółowego uzasadnia; |
| --- | --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący

—

naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie, w jakim Rada przy podejmowaniu środków ograniczających wobec skarżącego posłużyła się po prostu w zaskarżonych decyzji i rozporządzeniu stwierdzającym i niejasnym sformułowaniem bez podania szczegółowego uzasadnia;

| 5) | Zarzut piąty dotyczący






  — | popełnionego przez Radę błędu polegającego na celowym pominięciu wymieniania w zaskarżonych aktach podstawowych praw i zasad przyznanych przez prawo Unii. W związku z tym skarżący podkreśla ponadto, że Rada przyjęła zaskarżone akty na podstawie art. 215 TFUE, który nie przewiduje „gwarancji demokratycznych”. |
| --- | --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący

—

popełnionego przez Radę błędu polegającego na celowym pominięciu wymieniania w zaskarżonych aktach podstawowych praw i zasad przyznanych przez prawo Unii. W związku z tym skarżący podkreśla ponadto, że Rada przyjęła zaskarżone akty na podstawie art. 215 TFUE, który nie przewiduje „gwarancji demokratycznych”.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/30

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — Makro autoservicio mayorista przeciwko Komisji

(Sprawa T-269/12)

2012/C 243/52

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Makro autoservicio mayorista, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: P. De Baere i P. Muñiz, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 22 wersja ostateczna z dnia 18 stycznia 2010 r. stwierdzającej, że zaksięgowanie retrospektywne należności celnych przywozowych jest zasadne, a umorzenie tych należności nie jest zasadne w konkretnym przypadku (REM 02/08), doręczonej skarżącej pismem z dnia 19 kwietnia 2012; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 22 wersja ostateczna z dnia 18 stycznia 2010 r. stwierdzającej, że zaksięgowanie retrospektywne należności celnych przywozowych jest zasadne, a umorzenie tych należności nie jest zasadne w konkretnym przypadku (REM 02/08), doręczonej skarżącej pismem z dnia 19 kwietnia 2012; oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym






  — | należności celne przywozowe zostały zaksięgowane z naruszeniem art. 220 ust. 2 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego (1), ponieważ pozwana błędnie stwierdziła, że przepisy antydumpingowe skierowane przeciwko przywozom z krajów trzecich mają automatycznie zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja, skutkiem czego pozwana nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że rozpatrywane rozporządzenie antydumpingowe ma również zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja. Ewentualnie, organy tureckie popełniły błąd, potwierdzając że cła antydumpingowe nałożone na towary pochodzące z krajów trzecich nie mają zastosowania do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja. Skarżąca podnosi następnie, iż hiszpańskie organy celne również popełniły błąd, przyjmując że towary ze świadectwem A.TR nie mogły być przedmiotem jakichkolwiek dodatkowych należności lub środków ochrony rynku, w związku z czym nie poinformowały podmiotów gospodarczych, że dokonywane przez nie przywozy z Turcji mogły być przedmiotem środków polityki handlowej, nawet, jeśli towary te znajdowały się w swobodnym obrocie. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym

—

należności celne przywozowe zostały zaksięgowane z naruszeniem art. 220 ust. 2 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego (1), ponieważ pozwana błędnie stwierdziła, że przepisy antydumpingowe skierowane przeciwko przywozom z krajów trzecich mają automatycznie zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja, skutkiem czego pozwana nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że rozpatrywane rozporządzenie antydumpingowe ma również zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja. Ewentualnie, organy tureckie popełniły błąd, potwierdzając że cła antydumpingowe nałożone na towary pochodzące z krajów trzecich nie mają zastosowania do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja. Skarżąca podnosi następnie, iż hiszpańskie organy celne również popełniły błąd, przyjmując że towary ze świadectwem A.TR nie mogły być przedmiotem jakichkolwiek dodatkowych należności lub środków ochrony rynku, w związku z czym nie poinformowały podmiotów gospodarczych, że dokonywane przez nie przywozy z Turcji mogły być przedmiotem środków polityki handlowej, nawet, jeśli towary te znajdowały się w swobodnym obrocie.

| 2) | Zarzut drugi, zgodnie z którym






  — | błąd popełniony przez właściwe organy celne nie mógł być w sposób racjonalny wykryty przez dłużnika działającego w dobrej wierze, który zastosował się do wszelkich wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach w zakresie zgłoszenia celnego. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi, zgodnie z którym

—

błąd popełniony przez właściwe organy celne nie mógł być w sposób racjonalny wykryty przez dłużnika działającego w dobrej wierze, który zastosował się do wszelkich wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach w zakresie zgłoszenia celnego.

| 3) | Zarzut trzeci, zgodnie z którym






  — | skarżąca znajduje się w szczególnej sytuacji w rozumieniu art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego oraz nie można jej przypisać oszustwa, ani oczywistego zaniedbania zgodnie z tym przepisem. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, zgodnie z którym

—

skarżąca znajduje się w szczególnej sytuacji w rozumieniu art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego oraz nie można jej przypisać oszustwa, ani oczywistego zaniedbania zgodnie z tym przepisem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, s. 1).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/30

---

Skarga wniesiona w dniu 12 czerwca 2012 r. — Panalpina Welttransport i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-270/12)

2012/C 243/53

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Panalpina Welttransport (Holding) AG (Bazylea, Szwajcaria), Panalpina Management AG (Bazylea, Szwajcaria) i Panalpina China Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: S. Mobley, A. Stratakis, T. Grimmer i B. Smith, Solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — usługi spedycyjne) w całości w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.462 — usługi spedycyjne) w całości w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących;

| — | tytułem żądania ewentualnego:






  — | w zakresie w jakim Sąd uwzględni pierwszy lub drugi zarzut podniesiony przez skarżące, zmianę art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 decyzji, w zakresie w jakim odnoszą się one do skarżących, oraz anulowanie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego:

—

w zakresie w jakim Sąd uwzględni pierwszy lub drugi zarzut podniesiony przez skarżące, zmianę art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 decyzji, w zakresie w jakim odnoszą się one do skarżących, oraz anulowanie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach;

| — | w zakresie w jakim Sąd uwzględni trzeci zarzut skarżących, stwierdzenie nieważności lub zmianę art. 1 ust. 2 lit. f) decyzji, w celu odzwierciedlenia krótszego czasu trwania naruszenia, a w konsekwencji zmianę art. 2 ust. 2 decyzji, w zakresie w jakim dotyczy skarżących i anulowanie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach; oraz |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim Sąd uwzględni trzeci zarzut skarżących, stwierdzenie nieważności lub zmianę art. 1 ust. 2 lit. f) decyzji, w celu odzwierciedlenia krótszego czasu trwania naruszenia, a w konsekwencji zmianę art. 2 ust. 2 decyzji, w zakresie w jakim dotyczy skarżących i anulowanie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach; oraz

| — | w zakresie w jakim Sąd uwzględni czwarty zarzut skarżących, zmianę art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 decyzji, w zakresie w jakim dotyczy skarżących i anulowanie lub, tytułem ewentualnym, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach; oraz w każdym razie; |
| --- | --- |

—

w zakresie w jakim Sąd uwzględni czwarty zarzut skarżących, zmianę art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 decyzji, w zakresie w jakim dotyczy skarżących i anulowanie lub, tytułem ewentualnym, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w tych przepisach; oraz w każdym razie;

| — | obciążenie Komisji kosztami własnymi oraz kosztami poniesionymi przez skarżące w związku z postępowaniem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami własnymi oraz kosztami poniesionymi przez skarżące w związku z postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej praktyki decyzyjnej, naruszyła prawo oraz ciążący na niej obowiązek uzasadnienia, zasadę proporcjonalności i zasadę równości przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny przy ustalaniu wartości sprzedaży dotyczącej naruszenia na podstawie całkowitej wartości sprzedaży klientom EOG. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej praktyki decyzyjnej, naruszyła prawo oraz ciążący na niej obowiązek uzasadnienia, zasadę proporcjonalności i zasadę równości przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny przy ustalaniu wartości sprzedaży dotyczącej naruszenia na podstawie całkowitej wartości sprzedaży klientom EOG.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej normy postępowania dla pożądanej praktyki administracyjnej, naruszyła prawo oraz ciążący na niej obowiązek uzasadnienia, zasadę proporcjonalności i zasadę równości przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny, nie uwzględniając szczególnych okoliczności sprawy i charakteru danego przemysłu (w tym wpływu kartelu dotyczącego frachtu lotniczego). |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej normy postępowania dla pożądanej praktyki administracyjnej, naruszyła prawo oraz ciążący na niej obowiązek uzasadnienia, zasadę proporcjonalności i zasadę równości przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny, nie uwzględniając szczególnych okoliczności sprawy i charakteru danego przemysłu (w tym wpływu kartelu dotyczącego frachtu lotniczego).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo, stwierdzając, iż miała kompetencje w zakresie naruszenia dotyczącego advanced manifest system (zaawansowanego systemu manifestu ładunkowego) (AMS) przed dniem 1 maja 2004 r. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo, stwierdzając, iż miała kompetencje w zakresie naruszenia dotyczącego advanced manifest system (zaawansowanego systemu manifestu ładunkowego) (AMS) przed dniem 1 maja 2004 r.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej normy postępowania dla pożądanej praktyki administracyjnej poprzez niewłaściwe zastosowanie przysługującego jej swobodnego uznania w zakresie postępowań ugodowych. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja odstąpiła od swej normy postępowania dla pożądanej praktyki administracyjnej poprzez niewłaściwe zastosowanie przysługującego jej swobodnego uznania w zakresie postępowań ugodowych.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/31

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Unister przeciwko OHIM (Ab in den Urlaub)

(Sprawa T-273/12)

2012/C 243/54

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Unister GmbH (Lipsk, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Hug i A. Kessler-Jensch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie R 2150/2011-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie R 2150/2011-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Ab in den Urlaub” dla usług z klas 35, 39, 41 i 43 – zgłoszenie nr 9 692 286

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/31

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie

(Sprawa T-274/12)

2012/C 243/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alfastar Benelux (Ixelles, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Keramidas i N. Korogiannakis)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że strona pozwana uchybiła obowiązkowi ciążącemu na niej na mocy art. 266 TFUE, ponieważ, pomimo że została do tego formalnie wezwana, nie wykonała wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej z dnia 20 października 2011 r. w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie i nie określiła swego stanowiska w tym względzie, pomimo upływu wyznaczonego jej terminu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że strona pozwana uchybiła obowiązkowi ciążącemu na niej na mocy art. 266 TFUE, ponieważ, pomimo że została do tego formalnie wezwana, nie wykonała wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej z dnia 20 października 2011 r. w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie i nie określiła swego stanowiska w tym względzie, pomimo upływu wyznaczonego jej terminu;

| — | nakazanie stronie pozwanej podjęcia wszelkich środków koniecznych do wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej z dnia 20 października 2011 r. w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie i do określenia swego stanowiska w tym względzie; |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie pozwanej podjęcia wszelkich środków koniecznych do wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej z dnia 20 października 2011 r. w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie i do określenia swego stanowiska w tym względzie;

| — | zobowiązanie strony pozwanej do zapłaty na rzecz strony skarżącej odszkodowania w kwocie 20 000 EUR na podstawie art. 340 TFUE; oraz |
| --- | --- |

—

zobowiązanie strony pozwanej do zapłaty na rzecz strony skarżącej odszkodowania w kwocie 20 000 EUR na podstawie art. 340 TFUE; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz innymi kosztami i wydatkami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszą skargą, nawet w wypadku jej oddalenia. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz innymi kosztami i wydatkami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszą skargą, nawet w wypadku jej oddalenia.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi storna skarżąca podnosi jeden zarzut, w ramach którego twierdzi, że strona pozwana nie wypełniła obowiązku wynikającego z art. 266 TFUE, ponieważ, pomimo że została do tego formalnie wezwana, nie podjęła jakichkolwiek środków w celu wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji Unii Europejskiej z dnia 20 października 2011 r. w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie i nie określiła swego stanowiska w tym względzie, pomimo upływu wyznaczonego jej terminu.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/32

---

Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — S.I.C.O.M. przeciwko Komisji

(Sprawa T-279/12)

2012/C 243/56

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: S.I.C.O.M. Srl — Società industriale per il confezionamento degli olii meridionale (Cercola, Włochy) (przedstawiciel: R. Manzi, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie że S.I.C.O.M. Srl, w likwidacji, jest wierzycielem Komisji na kwotę w wysokości 24 338,10 EUR wraz z odsetkami i kwotę wynikającą z rewaloryzacji, którą należy obliczyć zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia Komisji nr 2519/1997 lub inną kwotę, której zapłatę Sąd uzna za odpowiednią a w związku z tym nakazanie Komisji zapłaty tych kwot; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie że S.I.C.O.M. Srl, w likwidacji, jest wierzycielem Komisji na kwotę w wysokości 24 338,10 EUR wraz z odsetkami i kwotę wynikającą z rewaloryzacji, którą należy obliczyć zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia Komisji nr 2519/1997 lub inną kwotę, której zapłatę Sąd uzna za odpowiednią a w związku z tym nakazanie Komisji zapłaty tych kwot;

| — | w związku z tym obciążenie Komisji kosztami postępowania, wraz z VAT, opłatą CPA i zryczałtowanym zwrotem w wysokości 12,5 %. |
| --- | --- |

—

w związku z tym obciążenie Komisji kosztami postępowania, wraz z VAT, opłatą CPA i zryczałtowanym zwrotem w wysokości 12,5 %.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca w niniejszym postępowaniu, której udzielono zamówienia na działanie nr 35 podjęte w ramach stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 664/2001 z dnia 2 kwietnia 2001 r. dotyczące dostaw oleju roślinnego w ramach pomocy żywnościowej (Dz.U. L 93, s. 3), w przedmiocie dostawy 500 ton rafinowanego oleju rzepakowego rozlewanego do pięciolitrowych pojemników, towarów dostarczonych na bazie franco miejsce przeznaczenia do magazynów Tombo PAM Warehouse w Gwinei do dnia 17.6.2001, nie zgadza się z tym, że Komisja dokonała potrącenia płatności stosując karę za towary doręczone ze zwłoką i dodatkową karę za towary niedoręczone.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

| 1) | W przedmiocie zastosowania kary za niedostarczone towary, należy zauważyć, że, w rzeczywistości ilość faktycznie doręczonych towarów wynosiła 498,819 ton, to jest 1,435 ton mniej niż przewidziano w ogłoszeniu o zamówieniu. W tym zakresie strona skarżąca powołuje się na 1 % poziom tolerancji ustanowiony w art. 17 rozporządzenia Komisji nr 2519/1997 z dnia 16 grudnia 1997 r. ustalającego ogólne zasady uruchamiania produktów, które mają zostać dostarczone zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1292/96 jako pomoc żywnościowa Wspólnoty (Dz.U. L 346, s. 23). Co się tyczy art. 15 tego rozporządzenia, skarżąca precyzuje, że, w niniejszym przypadku, faktem jest, że rzeczywiście dostarczona do beneficjenta ilość towarów wynosiła 498,819 ton, jak wynika ze świadectwa przejęcia, a zatem nie można było przypisać jej jakiegokolwiek późniejszego zdarzenia prowadzącego do ewentualnego zmniejszenia ilości towarów. |
| --- | --- |

1)

W przedmiocie zastosowania kary za niedostarczone towary, należy zauważyć, że, w rzeczywistości ilość faktycznie doręczonych towarów wynosiła 498,819 ton, to jest 1,435 ton mniej niż przewidziano w ogłoszeniu o zamówieniu. W tym zakresie strona skarżąca powołuje się na 1 % poziom tolerancji ustanowiony w art. 17 rozporządzenia Komisji nr 2519/1997 z dnia 16 grudnia 1997 r. ustalającego ogólne zasady uruchamiania produktów, które mają zostać dostarczone zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1292/96 jako pomoc żywnościowa Wspólnoty (Dz.U. L 346, s. 23). Co się tyczy art. 15 tego rozporządzenia, skarżąca precyzuje, że, w niniejszym przypadku, faktem jest, że rzeczywiście dostarczona do beneficjenta ilość towarów wynosiła 498,819 ton, jak wynika ze świadectwa przejęcia, a zatem nie można było przypisać jej jakiegokolwiek późniejszego zdarzenia prowadzącego do ewentualnego zmniejszenia ilości towarów.

| 2) | W przedmiocie kary za towary doręczone ze zwłoką skarżąca ubiega się o zastosowanie wyłączenia odpowiedzialności w związku z działaniem siły wyższej dotyczącej opóźnienia statku biorącego udział w operacji w porcie załadunku w Neapolu, a w konsekwencji, przesunięcie terminu o 30 dni przewidziane w art. 14, ust. 15 ww. rozporządzenia nr 2519/97. W tej kwestii skarżąca ubiega się także o zastosowanie art. 22 ust. 4 i art. 25 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

W przedmiocie kary za towary doręczone ze zwłoką skarżąca ubiega się o zastosowanie wyłączenia odpowiedzialności w związku z działaniem siły wyższej dotyczącej opóźnienia statku biorącego udział w operacji w porcie załadunku w Neapolu, a w konsekwencji, przesunięcie terminu o 30 dni przewidziane w art. 14, ust. 15 ww. rozporządzenia nr 2519/97. W tej kwestii skarżąca ubiega się także o zastosowanie art. 22 ust. 4 i art. 25 tego rozporządzenia.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/32

---

Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — FIS’D przeciwko Komisji

(Sprawa T-283/12)

2012/C 243/57

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: FIS’D — Formazione integrata superiore del design (Catanzaro, Włochy) (przedstawiciele: S. Baratti i A. Sodano, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie złożonych wniosków w sprawie środków organizacji postępowania lub środków dowodowych; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie złożonych wniosków w sprawie środków organizacji postępowania lub środków dowodowych;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 kwietnia 2012 r. znak Ares (2012) 446225, którą instytucja ta oddaliła skargę administracyjną wniesioną przez skarżącą na podstawie art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. na decyzję Agencji wykonawczej ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego z dnia 13 stycznia 2011 r.„Termination of the Framework Partnership Agreement 2011-0181, Erasmus Mundus Masters Course in City Regeneration”, którą to decyzją wspomniana agencja zakończyła przedterminowo porozumienie ramowe w sprawie partnerstwa 2011-0181 zawarte w ramach programu Erasmus Mundus 2009-2013.

Na poparcie swojej skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie i braku uzasadnienia:






  — | Zdaniem strony skarżącej Komisja powinna była stwierdzić, iż Agencja wykonawcza ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, w swoim badaniu zmiany projektu reCity Erasmus Mundus Master Course przedstawionej przez Università degli Studi „Mediterranea” regionu Kalabria w dniu 21 grudnia 2011 r. w imieniu innego konsorcjum niż to pierwotne, naruszyła w oczywisty sposób sekcje II.A.1 i II.B.4 Administrative and Financial Handbook, który stanowi integralną część Specific Grant Agreement załączonego do Framework Partnership Agreement oraz art. II.12.3 Framework Partnership Agreement. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie i braku uzasadnienia:

—

Zdaniem strony skarżącej Komisja powinna była stwierdzić, iż Agencja wykonawcza ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, w swoim badaniu zmiany projektu reCity Erasmus Mundus Master Course przedstawionej przez Università degli Studi „Mediterranea” regionu Kalabria w dniu 21 grudnia 2011 r. w imieniu innego konsorcjum niż to pierwotne, naruszyła w oczywisty sposób sekcje II.A.1 i II.B.4 Administrative and Financial Handbook, który stanowi integralną część Specific Grant Agreement załączonego do Framework Partnership Agreement oraz art. II.12.3 Framework Partnership Agreement.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie:






  — | W tym względzie strona skarżąca wyjaśnia, iż Komisja powinna była stwierdzić, że decyzja Agencji wykonawczej ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, zezwalając na rozszerzenie Specific Grant Agreement na subwencjonowanie bieżącego programu master na podstawie nowego projektu przedstawionego przez Università degli Studi „Mediterranea” regionu Kalabria w dniu 21 grudnia 2011 r., który to projekt miał być realizowany przez inne konsorcjum niż to pierwotne, jest wadliwa z powodu oczywistego naruszenia art. I.3 i II.12.3 Framework Partnership Agreement, nadużycia władzy, a w szczególności przeinaczenia faktów, braku istotnej przesłanki, nielogiczności, wewnętrznej sprzeczności i niewystarczającego charakteru uzasadnienia. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie:

—

W tym względzie strona skarżąca wyjaśnia, iż Komisja powinna była stwierdzić, że decyzja Agencji wykonawczej ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego, zezwalając na rozszerzenie Specific Grant Agreement na subwencjonowanie bieżącego programu master na podstawie nowego projektu przedstawionego przez Università degli Studi „Mediterranea” regionu Kalabria w dniu 21 grudnia 2011 r., który to projekt miał być realizowany przez inne konsorcjum niż to pierwotne, jest wadliwa z powodu oczywistego naruszenia art. I.3 i II.12.3 Framework Partnership Agreement, nadużycia władzy, a w szczególności przeinaczenia faktów, braku istotnej przesłanki, nielogiczności, wewnętrznej sprzeczności i niewystarczającego charakteru uzasadnienia.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie i braku uzasadnienia:






  — | W tej kwestii strona skarżąca wskazuje, iż Komisja powinna była stwierdzić, że decyzja Agencji wykonawczej ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w sprawie zakończenia Framework Partnership Agreement i zezwolenia na rozszerzenie Specific Grant Agreement na projekt inny pod względem składu wykonawczego i treści niż projekt, który był przedmiotem ogłoszenia o przetargu, jest wadliwa z powodu naruszenia i błędnego zastosowania załącznika I do Framework Partnership Agreement, nadużycia władzy, a w szczególności przeinaczenia faktów, braku istotnej przesłanki, nielogiczności, naruszenia ogólnej zasady dobrej administracji i związanych z nią zasad dobrej wiary, przejrzystości, bezstronności i proporcjonalności, jak również zasady uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa w postaci oczywistego błędu w ocenie i braku uzasadnienia:

—

W tej kwestii strona skarżąca wskazuje, iż Komisja powinna była stwierdzić, że decyzja Agencji wykonawczej ds. edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w sprawie zakończenia Framework Partnership Agreement i zezwolenia na rozszerzenie Specific Grant Agreement na projekt inny pod względem składu wykonawczego i treści niż projekt, który był przedmiotem ogłoszenia o przetargu, jest wadliwa z powodu naruszenia i błędnego zastosowania załącznika I do Framework Partnership Agreement, nadużycia władzy, a w szczególności przeinaczenia faktów, braku istotnej przesłanki, nielogiczności, naruszenia ogólnej zasady dobrej administracji i związanych z nią zasad dobrej wiary, przejrzystości, bezstronności i proporcjonalności, jak również zasady uzasadnionych oczekiwań.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/34

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-56/12)

2012/C 243/58

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci EurAA Anwälte für Arbeitnehmer Rechtsanwaltsgesellschaft mbH)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, na mocy której po wygaśnięciu umowy strony skarżącej w okresie jej bezrobocia nie wpłacano za nią składek emerytalnych ani do niemieckiego systemu ubezpieczenia emerytalnego ani do systemu ubezpieczenia emerytalnego Unii Europejskiej oraz żądanie objęcia strony skarżącej zakresem systemu emerytalnego Unii Europejskiej lub przeniesienia jej praw emerytalnych do niemieckiego systemu ubezpieczenia emerytalnego.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji nr R/813/11 organu upoważnionego do zawierania umów w Komisji Europejskiej z dnia 24 lutego 2012 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji nr R/813/11 organu upoważnionego do zawierania umów w Komisji Europejskiej z dnia 24 lutego 2012 r.;

| — | nakazanie stronie pozwanej objęcia strony skarżącej zakresem systemu emerytalnego urzędników i innych członków personelu Wspólnot Europejskich za okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. i wpłacenia odnośnych składek; |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie pozwanej objęcia strony skarżącej zakresem systemu emerytalnego urzędników i innych członków personelu Wspólnot Europejskich za okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. i wpłacenia odnośnych składek;

| — | pomocniczo, nakazanie stronie pozwanej złożenia wniosku do niemieckiego systemu ubezpieczenia emerytalnego o doubezpieczenie strony skarżącej za okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. i następcze wpłacenie do tego systemu składek emerytalnych za stronę skarżącą w ustawowej wysokości; |
| --- | --- |

—

pomocniczo, nakazanie stronie pozwanej złożenia wniosku do niemieckiego systemu ubezpieczenia emerytalnego o doubezpieczenie strony skarżącej za okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. i następcze wpłacenie do tego systemu składek emerytalnych za stronę skarżącą w ustawowej wysokości;

| — | pomocniczo, stwierdzenie, że strona pozwana ma obowiązek od chwili rozpoczęcia pobierania emerytury przez stronę skarżącą naprawienia szkody odpowiadającej kwocie, o którą emerytura strony skarżącej została zmniejszona w stosunku do tej, którą pobierałaby ona gdyby w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. składki emerytalne były wpłacane do ustawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego w ustawowo przewidzianej wysokości. |
| --- | --- |

—

pomocniczo, stwierdzenie, że strona pozwana ma obowiązek od chwili rozpoczęcia pobierania emerytury przez stronę skarżącą naprawienia szkody odpowiadającej kwocie, o którą emerytura strony skarżącej została zmniejszona w stosunku do tej, którą pobierałaby ona gdyby w okresie od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. składki emerytalne były wpłacane do ustawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego w ustawowo przewidzianej wysokości.

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/34

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-60/12)

2012/C 243/59

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat E. Guerrieri Piaceri)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzyznaniu skarżącej sześciu punktów awansu w ramach postępowania w sprawie awansu za 2011 r., ponowne zbadanie sprawozdania z oceny i przyznanie punktów wymaganych w celu awansowania skarżącej do grupy zaszeregowania AST 2.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącej za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r. i decyzji o przyznaniu skarżącej dwóch punktów awansu za ten okres; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącej za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r. i decyzji o przyznaniu skarżącej dwóch punktów awansu za ten okres;

| — | w konsekwencji stwierdzenia nieważności nakazanie pozwanej ponownego zbadania sprawozdania z oceny skarżącej i przyznanie skarżącej punktów wymaganych w celu awansowania jej do grupy zaszeregowania AST2 z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji stwierdzenia nieważności nakazanie pozwanej ponownego zbadania sprawozdania z oceny skarżącej i przyznanie skarżącej punktów wymaganych w celu awansowania jej do grupy zaszeregowania AST2 z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r.;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty oszacowanej ex aequo et bono na 20 000 EUR (w tym kosztów postępowania). |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty oszacowanej ex aequo et bono na 20 000 EUR (w tym kosztów postępowania).

---

| 11.8.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.8.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/34

---

Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-65/12)

2012/C 243/60

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal i S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o nieprzyznaniu skarżącemu dodatku rodzinnego na syna jego małżonki z poprzedniego małżeństwa.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 17 sierpnia 2011 r. w sprawie wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2010 r. o wypłatę na dziecko jego małżonki dodatku rodzinnego oraz świadczeń pochodnych i zwrotu kosztów corocznej podróży; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 17 sierpnia 2011 r. w sprawie wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2010 r. o wypłatę na dziecko jego małżonki dodatku rodzinnego oraz świadczeń pochodnych i zwrotu kosztów corocznej podróży;

| — | w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 13 marca 2012; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 13 marca 2012;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---