# Dziennik Urzędowy C 227/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.227.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 227 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5528 lipca 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.227.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 227

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5528 lipca 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2012/C 227/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 217 z 21.7.2012. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2012/C 227/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 217 z 21.7.2012.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2012/C 227/02 | Sprawa C-542/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ osób — Dostęp pracowników migrujących i członków ich rodzin do szkolnictwa — Dofinansowywanie studiów poza terytorium danego państwa członkowskiego — Warunek zamieszkania) | 2 |
| 2012/C 227/03 | Sprawa C-533/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance de Roubaix — Francja) — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA przeciwko Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes (Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 236 ust. 2 — Zwrot należności celnych pobranych niezgodnie z prawem — Termin — Rozporządzenie (WE) nr 2398/97 — Ostateczne cło antydumpingowe z tytułu przywozu bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii oraz Pakistanu — Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 — Zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia, które zostało później uznane za nieważne — Pojęcie siły wyższej — Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych przywozowych) | 2 |
| 2012/C 227/04 | Sprawa C-606/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Francja) — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE) przeciwko Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l'immigration (Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) — Artykuł 13 — Obywatele państw trzecich posiadający tymczasowy dokument pobytowy — Uregulowanie krajowe zakazujące ponownego wjazdu tych obywateli na terytorium państwa członkowskiego, które wydało tymczasowy dokument pobytowy w braku wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Pojęcie wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Wcześniejsza praktyka administracyjna zezwalająca na ponowny wjazd bez wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Konieczność przepisów przejściowych — Brak) | 3 |
| 2012/C 227/05 | Sprawy połączone C-611/10 i C-612/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Waldemar Hudziński przeciwko Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Jarosław Wawrzyniak przeciwko Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10) (Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 14 pkt 1 lit. a) oraz art. 14a pkt 1 lit. a) — Artykuły 45 TFUE oraz 48 TFUE — Praca tymczasowa w innym państwie członkowskim niż państwo, na którego terytorium praca jest zwykle wykonywana — Świadczenia rodzinne — Właściwe ustawodawstwo — Możliwość przyznania świadczeń na dziecko przez państwo członkowskie, w którym praca tymczasowa jest wykonywana, które nie jest jednak państwem właściwym — Zastosowanie zasady prawa krajowego zapobiegającej zbiegowi praw wykluczającej takie świadczenie w przypadku pobierania porównywalnego świadczenia w innym państwie) | 4 |
| 2012/C 227/06 | Sprawa C-618/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona — Hiszpania) — Banco Español de Crédito, SA przeciwko Joaquínowi Calderónowi Caminie (Dyrektywa 93/13/EWG — Umowy zawierane z konsumentami — Nieuczciwy warunek dotyczący odsetek za zwłokę — Postępowanie w sprawie nakazu zapłaty — Kompetencje sądu krajowego) | 5 |
| 2012/C 227/07 | Sprawa C-158/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France SAS (Konkurencja — Artykuł 101 TFUE — Sektor motoryzacyjny — Rozporządzenie (WE) nr 1400/2002 — Wyłączenie grupowe — System dystrybucji selektywnej — Pojęcie określonych kryteriów w odniesieniu do systemu ilościowej dystrybucji selektywnej — Odmowa udzielenia statusu autoryzowanego dystrybutora nowych pojazdów — Brak dokładnie określonych, obiektywnych, proporcjonalnych i niedyskryminujących ilościowych kryteriów selekcyjnych) | 5 |
| 2012/C 227/08 | Sprawa C-355/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Brouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (Dyrektywa 91/629/EWG — Minimalne normy ochrony cieląt — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej — Ustawodawstwo krajowe transponujące dyrektywę 91/629/EWG i stwierdzające zastosowanie przewidzianych w niej podstawowych wymogów w zakresie zarządzania w szczególności w przypadku cieląt utrzymywanych w gospodarstwie produkcji mleka) | 6 |
| 2012/C 227/09 | Sprawa C-474/11 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2011 r. w sprawie T-185/11 Smanor SA przeciwko Komisji Europejskiej, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, wniesione w dniu 19 września 2011 r. przez Smanor SA | 6 |
| 2012/C 227/10 | Sprawa C-118/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-291/04, Enviro tech Europe Ltd, Enviro Tech International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 5 marca 2012 r. przez Enviro Tech Europe Ltd | 6 |
| 2012/C 227/11 | Sprawa C-194/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm (Hiszpania) w dniu 26 kwietnia 2012 r. — Concepción Maestre García przeciwko Centros Comerciales CARREFOUR S.A. | 7 |
| 2012/C 227/12 | Sprawa C-204/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG) | 7 |
| 2012/C 227/13 | Sprawa C-205/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG) | 8 |
| 2012/C 227/14 | Sprawa C-206/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG) | 9 |
| 2012/C 227/15 | Sprawa C-207/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits — en Gasmarkt (VREG) | 10 |
| 2012/C 227/16 | Sprawa C-208/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG) | 11 |
| 2012/C 227/17 | Sprawa C-226/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Oviedo (Hiszpania) w dniu 14 maja 2012 r. — Constructora Principado S.A. przeciwko José Ignaciowi Menéndezowi Álvarezowi | 12 |
| 2012/C 227/18 | Sprawa C-252/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 maja 2012 r. — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd przeciwko Asda Stores Ltd | 13 |
| 2012/C 227/19 | Sprawa C-260/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09 Volkswagen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Volkswagen AG | 13 |
| 2012/C 227/20 | Sprawa C-261/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 27 marca 2012 r. w sprawie T-420/10 Giorgio Armani przeciwko OHIM, wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Annunziatę Del Prete | 14 |
| 2012/C 227/21 | Sprawa C-274/12 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-228/10 Telefónica przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 czerwca 2012 r. przez Telefónica SA | 15 |
| 2012/C 227/22 | Sprawa C-288/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom | 15 |
| | Sąd |
| 2012/C 227/23 | Sprawa T-159/09: Wyrok Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Biofrescos przeciwko Komisji Europejskiej (Unia celna — Mrożone krewetki pochodzące z Indonezji — Nieważne świadectwa pochodzenia — Pobór a posteriori należności celnych przywozowych — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych — Artykuł 220 ust. 2 lit. b) i art. 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92) | 17 |
| 2012/C 227/24 | Sprawa T-276/09: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Yakut — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Yakult — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 17 |
| 2012/C 227/25 | Sprawy połączone T-178/10, T-263/10 i T-265/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (Programy operacyjne Funduszu Spójności i EFRR zarządzane przez Hiszpanię — Wniosek o płatności okresowe — Istnienie dowodów sugerujących znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli — Środki wstrzymania biegu terminu płatności — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Strategia audytu — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Proporcjonalność) | 17 |
| 2012/C 227/26 | Sprawy połączone T-264/10 i T-266/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (Program operacyjny Funduszu Spójności i EFRR zarządzany przez Hiszpanię (Program operacyjny ESF Walka z dyskryminacją 2007-2013) — Wniosek o płatności okresowe — Decyzja o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty ze względu na znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Artykuł 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006) | 18 |
| 2012/C 227/27 | Sprawa T-357/10: Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2012 r. — Kraft Foods Schweiz przeciwko OHIM — Compañía Nacional de Chocolates (CORONA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego KORONA — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe KARUNA i KARŪNA — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009) | 18 |
| 2012/C 227/28 | Sprawa T-514/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Fruit of the Loom przeciwko OHIM — Blueshore Management (FRUIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy FRUIT — Nieużywanie — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 19 |
| 2012/C 227/29 | Sprawa T-557/10: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — H.Eich przeciwko OHIM — Arav (H.EICH) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego H.EICH — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy H SILVIAN HEACH — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 19 |
| 2012/C 227/30 | Sprawa T-234/11 P: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — Arango Jaramillo i in. przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Emerytury — Składki do systemu emerytalnego — Odrzucenie skargi w pierwszej instancji jako oczywiście niedopuszczalnej — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Rozsądny termin) | 19 |
| 2012/C 227/31 | Sprawa T-206/10: Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Vesteda Groep przeciwko Komisji (Pomoc państwa — System pomocy przyznany przez Niderlandy na rzecz spółek mieszkalnictwa społecznego — Pomoc istniejąca — Decyzja zatwierdzająca zobowiązania państwa członkowskiego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Legitymacja procesowa — Niedopuszczalność) | 20 |
| 2012/C 227/32 | Sprawa T-527/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2011 r. — Google przeciwko OHIM — G-mail (GMail) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 20 |
| 2012/C 227/33 | Sprawy T-118/11, T-123/11 i T-124/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Attey i in. przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające stosowane w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej — Skreślenie z wykazu osób i podmiotów — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania) | 20 |
| 2012/C 227/34 | Sprawa T-203/11: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Usługi w zakresie przewozu autokarem i autobusem pomiędzy państwami członkowskimi — Rozporządzenie (EWG) nr 684/92 — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Brak — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej) | 21 |
| 2012/C 227/35 | Sprawa T-395/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Elti przeciwko Delegaturze Unii Europejskiej w Czarnogórze (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zamówienia publiczne na dostawy — Procedura przetargowa — Ucyfrowienie systemu publicznego nadawania w Czarnogórze — Decyzja o udzieleniu zamówienia wydana przez Delegaturę Unii Europejskiej w Czarnogórze — Brak statusu strony pozwanej — Niedopuszczalność) | 21 |
| 2012/C 227/36 | Sprawa T-656/11 R II: Postanowienie sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych z dnia 13 czerwca 2012 r. — Morison Menon Chartered Accountants i in. przeciwko Radzie (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Umorzenie postępowania) | 22 |
| 2012/C 227/37 | Sprawa T-65/12 P: Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Strack przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Postanowienie odsyłające — Orzeczenie niepodlegające odwołaniu — Odwołanie oczywiście niedopuszczalne) | 22 |
| 2012/C 227/38 | Sprawa T-212/12: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Ålands Industrihus przeciwko Komisji | 22 |
| 2012/C 227/39 | Sprawa T-214/12: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Indesit Company przeciwko OHIM — ILVE (quadrio) | 23 |
| 2012/C 227/40 | Sprawa T-219/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji | 24 |
| 2012/C 227/41 | Sprawa T-222/12: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2012 r. — National Trust for Scotland przeciwko OHIM — Comhairle na Eilean Siar (ST KILDA) | 24 |
| 2012/C 227/42 | Sprawa T-223/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Ntouvas przeciwko ECZiKC | 25 |
| 2012/C 227/43 | Sprawa T-225/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL express) | 25 |
| 2012/C 227/44 | Sprawa T-226/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL) | 26 |
| 2012/C 227/45 | Sprawa T-227/12: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji | 26 |
| 2012/C 227/46 | Sprawa T-229/12: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2012 r. — Advance Magazine Publishers przeciwko OHIM — Eduardo López Cabré (VOGUE) | 27 |
| 2012/C 227/47 | Sprawa T-231/12: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Rocket Dog Brands przeciwko OHIM — Julius-K9 (JULIUS K9) | 27 |
| 2012/C 227/48 | Sprawa T-241/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Versalis przeciwko Komisji | 28 |
| 2012/C 227/49 | Sprawa T-248/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Fuhr przeciwko Komisji | 28 |
| 2012/C 227/50 | Sprawa T-251/12: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — EGL i in. przeciwko Komisji | 29 |
| 2012/C 227/51 | Sprawa T-252/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Gretsch-Unitas przeciwko Komisji | 30 |
| 2012/C 227/52 | Sprawa T-254/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Kühne + Nagel International przeciwko Komisji | 31 |
| 2012/C 227/53 | Sprawa T-256/12: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Hautau przeciwko Komisji | 31 |
| 2012/C 227/54 | Sprawa T-257/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Siegenia-Aubi i Noraa przeciwko Komisji | 32 |
| 2012/C 227/55 | Sprawa T-259/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Alban Giacomo przeciwko Komisji | 33 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2012/C 227/56 | Sprawa F-31/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Guittet przeciwko Komisji (Służba publiczna — Były urzędnik — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego — Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Czas trwania postępowania) | 35 |
| 2012/C 227/57 | Sprawa F-61/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 maja 2012 r. — AF przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Wniosek o udzielenie wsparcia — Mobbing i dyskryminacyjne traktowanie — Błąd w ocenie) | 35 |
| 2012/C 227/58 | Sprawa F-63/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — BL przeciwko Komisji Europejskiej (Służba publiczna — Były urzędnik — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego — Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji wspólnych zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Czas trwania postępowania) | 35 |
| 2012/C 227/59 | Sprawa F-41/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Mocová przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uprawnienia dyskrecjonalne — Artykuł 8 WZiP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego) | 36 |
| 2012/C 227/60 | Sprawa F-63/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Macchia przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uznanie administracyjne — Obowiązek staranności — Artykuł 8 WZIP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego) | 36 |
| 2012/C 227/61 | Sprawa F-105/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Davids przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Członek personelu tymczasowego zajmujący stałe stanowisko — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uznanie administracyjne — Artykuł 8 WZiP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego — Nadużycie prawa) | 37 |
| 2012/C 227/62 | Sprawa F-47/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko EMA | 37 |
| 2012/C 227/63 | Sprawa F-57/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji | 37 |
| 2012/C 227/64 | Sprawa F-59/12: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu | 38 |
| 2012/C 227/65 | Sprawa F-61/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2012/C 227/02

Sprawa C-542/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ osób — Dostęp pracowników migrujących i członków ich rodzin do szkolnictwa — Dofinansowywanie studiów poza terytorium danego państwa członkowskiego — Warunek zamieszkania)

2

2012/C 227/03

Sprawa C-533/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance de Roubaix — Francja) — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA przeciwko Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes (Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 236 ust. 2 — Zwrot należności celnych pobranych niezgodnie z prawem — Termin — Rozporządzenie (WE) nr 2398/97 — Ostateczne cło antydumpingowe z tytułu przywozu bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii oraz Pakistanu — Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 — Zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia, które zostało później uznane za nieważne — Pojęcie siły wyższej — Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych przywozowych)

2

2012/C 227/04

Sprawa C-606/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Francja) — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE) przeciwko Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l'immigration (Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) — Artykuł 13 — Obywatele państw trzecich posiadający tymczasowy dokument pobytowy — Uregulowanie krajowe zakazujące ponownego wjazdu tych obywateli na terytorium państwa członkowskiego, które wydało tymczasowy dokument pobytowy w braku wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Pojęcie wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Wcześniejsza praktyka administracyjna zezwalająca na ponowny wjazd bez wizy uprawniającej do ponownego wjazdu — Konieczność przepisów przejściowych — Brak)

3

2012/C 227/05

Sprawy połączone C-611/10 i C-612/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Waldemar Hudziński przeciwko Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Jarosław Wawrzyniak przeciwko Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10) (Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 14 pkt 1 lit. a) oraz art. 14a pkt 1 lit. a) — Artykuły 45 TFUE oraz 48 TFUE — Praca tymczasowa w innym państwie członkowskim niż państwo, na którego terytorium praca jest zwykle wykonywana — Świadczenia rodzinne — Właściwe ustawodawstwo — Możliwość przyznania świadczeń na dziecko przez państwo członkowskie, w którym praca tymczasowa jest wykonywana, które nie jest jednak państwem właściwym — Zastosowanie zasady prawa krajowego zapobiegającej zbiegowi praw wykluczającej takie świadczenie w przypadku pobierania porównywalnego świadczenia w innym państwie)

4

2012/C 227/06

Sprawa C-618/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona — Hiszpania) — Banco Español de Crédito, SA przeciwko Joaquínowi Calderónowi Caminie (Dyrektywa 93/13/EWG — Umowy zawierane z konsumentami — Nieuczciwy warunek dotyczący odsetek za zwłokę — Postępowanie w sprawie nakazu zapłaty — Kompetencje sądu krajowego)

5

2012/C 227/07

Sprawa C-158/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France SAS (Konkurencja — Artykuł 101 TFUE — Sektor motoryzacyjny — Rozporządzenie (WE) nr 1400/2002 — Wyłączenie grupowe — System dystrybucji selektywnej — Pojęcie określonych kryteriów w odniesieniu do systemu ilościowej dystrybucji selektywnej — Odmowa udzielenia statusu autoryzowanego dystrybutora nowych pojazdów — Brak dokładnie określonych, obiektywnych, proporcjonalnych i niedyskryminujących ilościowych kryteriów selekcyjnych)

5

2012/C 227/08

Sprawa C-355/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Brouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (Dyrektywa 91/629/EWG — Minimalne normy ochrony cieląt — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej — Ustawodawstwo krajowe transponujące dyrektywę 91/629/EWG i stwierdzające zastosowanie przewidzianych w niej podstawowych wymogów w zakresie zarządzania w szczególności w przypadku cieląt utrzymywanych w gospodarstwie produkcji mleka)

6

2012/C 227/09

Sprawa C-474/11 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2011 r. w sprawie T-185/11 Smanor SA przeciwko Komisji Europejskiej, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, wniesione w dniu 19 września 2011 r. przez Smanor SA

6

2012/C 227/10

Sprawa C-118/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-291/04, Enviro tech Europe Ltd, Enviro Tech International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 5 marca 2012 r. przez Enviro Tech Europe Ltd

6

2012/C 227/11

Sprawa C-194/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm (Hiszpania) w dniu 26 kwietnia 2012 r. — Concepción Maestre García przeciwko Centros Comerciales CARREFOUR S.A.

o

7

2012/C 227/12

Sprawa C-204/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

7

2012/C 227/13

Sprawa C-205/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

8

2012/C 227/14

Sprawa C-206/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

9

2012/C 227/15

Sprawa C-207/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits — en Gasmarkt (VREG)

10

2012/C 227/16

Sprawa C-208/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

11

2012/C 227/17

Sprawa C-226/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Oviedo (Hiszpania) w dniu 14 maja 2012 r. — Constructora Principado S.A. przeciwko José Ignaciowi Menéndezowi Álvarezowi

12

2012/C 227/18

Sprawa C-252/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 maja 2012 r. — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd przeciwko Asda Stores Ltd

13

2012/C 227/19

Sprawa C-260/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09 Volkswagen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Volkswagen AG

13

2012/C 227/20

Sprawa C-261/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 27 marca 2012 r. w sprawie T-420/10 Giorgio Armani przeciwko OHIM, wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Annunziatę Del Prete

14

2012/C 227/21

Sprawa C-274/12 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-228/10 Telefónica przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 czerwca 2012 r. przez Telefónica SA

15

2012/C 227/22

Sprawa C-288/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom

15

Sąd

2012/C 227/23

Sprawa T-159/09: Wyrok Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Biofrescos przeciwko Komisji Europejskiej (Unia celna — Mrożone krewetki pochodzące z Indonezji — Nieważne świadectwa pochodzenia — Pobór a posteriori należności celnych przywozowych — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych — Artykuł 220 ust. 2 lit. b) i art. 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92)

17

2012/C 227/24

Sprawa T-276/09: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Yakut — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Yakult — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

17

2012/C 227/25

Sprawy połączone T-178/10, T-263/10 i T-265/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (Programy operacyjne Funduszu Spójności i EFRR zarządzane przez Hiszpanię — Wniosek o płatności okresowe — Istnienie dowodów sugerujących znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli — Środki wstrzymania biegu terminu płatności — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Strategia audytu — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Proporcjonalność)

17

2012/C 227/26

Sprawy połączone T-264/10 i T-266/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (Program operacyjny Funduszu Spójności i EFRR zarządzany przez Hiszpanię (Program operacyjny ESF Walka z dyskryminacją 2007-2013) — Wniosek o płatności okresowe — Decyzja o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty ze względu na znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Artykuł 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006)

18

2012/C 227/27

Sprawa T-357/10: Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2012 r. — Kraft Foods Schweiz przeciwko OHIM — Compañía Nacional de Chocolates (CORONA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego KORONA — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe KARUNA i KARŪNA — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009)

18

2012/C 227/28

Sprawa T-514/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Fruit of the Loom przeciwko OHIM — Blueshore Management (FRUIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy FRUIT — Nieużywanie — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

19

2012/C 227/29

Sprawa T-557/10: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — H.Eich przeciwko OHIM — Arav (H.EICH) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego H.EICH — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy H SILVIAN HEACH — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

19

2012/C 227/30

Sprawa T-234/11 P: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — Arango Jaramillo i in. przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Emerytury — Składki do systemu emerytalnego — Odrzucenie skargi w pierwszej instancji jako oczywiście niedopuszczalnej — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Rozsądny termin)

19

2012/C 227/31

Sprawa T-206/10: Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Vesteda Groep przeciwko Komisji (Pomoc państwa — System pomocy przyznany przez Niderlandy na rzecz spółek mieszkalnictwa społecznego — Pomoc istniejąca — Decyzja zatwierdzająca zobowiązania państwa członkowskiego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Legitymacja procesowa — Niedopuszczalność)

20

2012/C 227/32

Sprawa T-527/10: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2011 r. — Google przeciwko OHIM — G-mail (GMail) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

20

2012/C 227/33

Sprawy T-118/11, T-123/11 i T-124/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Attey i in. przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające stosowane w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej — Skreślenie z wykazu osób i podmiotów — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

20

2012/C 227/34

Sprawa T-203/11: Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Usługi w zakresie przewozu autokarem i autobusem pomiędzy państwami członkowskimi — Rozporządzenie (EWG) nr 684/92 — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Brak — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

21

2012/C 227/35

Sprawa T-395/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Elti przeciwko Delegaturze Unii Europejskiej w Czarnogórze (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zamówienia publiczne na dostawy — Procedura przetargowa — Ucyfrowienie systemu publicznego nadawania w Czarnogórze — Decyzja o udzieleniu zamówienia wydana przez Delegaturę Unii Europejskiej w Czarnogórze — Brak statusu strony pozwanej — Niedopuszczalność)

21

2012/C 227/36

Sprawa T-656/11 R II: Postanowienie sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych z dnia 13 czerwca 2012 r. — Morison Menon Chartered Accountants i in. przeciwko Radzie (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Umorzenie postępowania)

22

2012/C 227/37

Sprawa T-65/12 P: Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Strack przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Postanowienie odsyłające — Orzeczenie niepodlegające odwołaniu — Odwołanie oczywiście niedopuszczalne)

22

2012/C 227/38

Sprawa T-212/12: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Ålands Industrihus przeciwko Komisji

22

2012/C 227/39

Sprawa T-214/12: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Indesit Company przeciwko OHIM — ILVE (quadrio)

23

2012/C 227/40

Sprawa T-219/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji

24

2012/C 227/41

Sprawa T-222/12: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2012 r. — National Trust for Scotland przeciwko OHIM — Comhairle na Eilean Siar (ST KILDA)

24

2012/C 227/42

Sprawa T-223/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Ntouvas przeciwko ECZiKC

25

2012/C 227/43

Sprawa T-225/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL express)

25

2012/C 227/44

Sprawa T-226/12: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL)

26

2012/C 227/45

Sprawa T-227/12: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji

26

2012/C 227/46

Sprawa T-229/12: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2012 r. — Advance Magazine Publishers przeciwko OHIM — Eduardo López Cabré (VOGUE)

27

2012/C 227/47

Sprawa T-231/12: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Rocket Dog Brands przeciwko OHIM — Julius-K9 (JULIUS K9)

27

2012/C 227/48

Sprawa T-241/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Versalis przeciwko Komisji

28

2012/C 227/49

Sprawa T-248/12: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Fuhr przeciwko Komisji

28

2012/C 227/50

Sprawa T-251/12: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — EGL i in. przeciwko Komisji

29

2012/C 227/51

Sprawa T-252/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Gretsch-Unitas przeciwko Komisji

30

2012/C 227/52

Sprawa T-254/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Kühne + Nagel International przeciwko Komisji

31

2012/C 227/53

Sprawa T-256/12: Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Hautau przeciwko Komisji

31

2012/C 227/54

Sprawa T-257/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Siegenia-Aubi i Noraa przeciwko Komisji

32

2012/C 227/55

Sprawa T-259/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Alban Giacomo przeciwko Komisji

33

Sąd do spraw Służby Publicznej

2012/C 227/56

Sprawa F-31/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Guittet przeciwko Komisji (Służba publiczna — Były urzędnik — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego — Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Czas trwania postępowania)

35

2012/C 227/57

Sprawa F-61/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 maja 2012 r. — AF przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Wniosek o udzielenie wsparcia — Mobbing i dyskryminacyjne traktowanie — Błąd w ocenie)

35

2012/C 227/58

Sprawa F-63/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — BL przeciwko Komisji Europejskiej (Służba publiczna — Były urzędnik — Zabezpieczenie społeczne — Wypadek — Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego — Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji wspólnych zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej — Czas trwania postępowania)

35

2012/C 227/59

Sprawa F-41/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Mocová przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uprawnienia dyskrecjonalne — Artykuł 8 WZiP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)

36

2012/C 227/60

Sprawa F-63/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Macchia przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uznanie administracyjne — Obowiązek staranności — Artykuł 8 WZIP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)

36

2012/C 227/61

Sprawa F-105/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Davids przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Członek personelu tymczasowego zajmujący stałe stanowisko — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uznanie administracyjne — Artykuł 8 WZiP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego — Nadużycie prawa)

37

2012/C 227/62

Sprawa F-47/12: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko EMA

37

2012/C 227/63

Sprawa F-57/12: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

37

2012/C 227/64

Sprawa F-59/12: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

38

2012/C 227/65

Sprawa F-61/12: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji

38

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/1

---

2012/C 227/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 217 z 21.7.2012.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 209 z 14.7.2012.

Dz.U. C 200 z 7.7.2012.

Dz.U. C 194 z 30.6.2012.

Dz.U. C 184 z 23.6.2012.

Dz.U. C 174 z 16.6.2012.

Dz.U. C 165 z 9.6.2012.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/2

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-542/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodny przepływ osób - Dostęp pracowników migrujących i członków ich rodzin do szkolnictwa - Dofinansowywanie studiów poza terytorium danego państwa członkowskiego - Warunek zamieszkania)

2012/C 227/02

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Rozet i M. van Beek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C.M. Wissels, J. Langer i M.K. Bulterman, pełnomocnicy)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Królestwo Belgii (przedstawiciele: L. Van den Broeck i M. Jacobs, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciel: V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnik) Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: Möller i C. Blaschke, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Falk, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 45 TFUE i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, s. 2) — Dostęp do kształcenia — Finansowanie studiów za granicą — Warunek zamieszkania — Zasada „3 z 6 lat”

Sentencja

| 1) | Nakładając na pracowników migrujących i pozostających na ich utrzymaniu członków ich rodzin warunek zamieszkania, czyli tak zwaną zasadę „3 z 6 lat”, który to warunek należy spełnić, by móc uzyskać dofinansowanie studiów poza Niderlandami, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 45 TFUE i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2434/92 z dnia 27 lipca 1992 r. |
| --- | --- |

1)

Nakładając na pracowników migrujących i pozostających na ich utrzymaniu członków ich rodzin warunek zamieszkania, czyli tak zwaną zasadę „3 z 6 lat”, który to warunek należy spełnić, by móc uzyskać dofinansowanie studiów poza Niderlandami, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 45 TFUE i art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2434/92 z dnia 27 lipca 1992 r.

| 2) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 13.2.2010.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance de Roubaix — Francja) — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA przeciwko Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes

(Sprawa C-533/10) (1)

(Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 236 ust. 2 - Zwrot należności celnych pobranych niezgodnie z prawem - Termin - Rozporządzenie (WE) nr 2398/97 - Ostateczne cło antydumpingowe z tytułu przywozu bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii oraz Pakistanu - Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 - Zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia, które zostało później uznane za nieważne - Pojęcie siły wyższej - Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych przywozowych)

2012/C 227/03

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal d'instance de Roubaix

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA

Strona pozwana: Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal d'instance de Roubaix — Wykładnia art. 236 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) — Wniosek o zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/97 z dnia 28 listopada 1997 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii i Pakistanu (Dz.U. L 332, s. 1), uznanego później za nieważne — Bezprawność jako wypadek siły wyższej — Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych

Sentencja

| 1) | Artykuł 236 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. należy interpretować w ten sposób, że niezgodność rozporządzenia z prawem nie stanowi przejawu siły wyższej w rozumieniu tego przepisu, pozwalającej na przedłużenie trzyletniego terminu, w którym importer może wystąpić o zwrot należności celnych uiszczonych w oparciu o to rozporządzenie. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 236 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. należy interpretować w ten sposób, że niezgodność rozporządzenia z prawem nie stanowi przejawu siły wyższej w rozumieniu tego przepisu, pozwalającej na przedłużenie trzyletniego terminu, w którym importer może wystąpić o zwrot należności celnych uiszczonych w oparciu o to rozporządzenie.

| 2) | Artykuł 236 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie zezwala krajowym organom celnym na dokonanie z urzędu zwrotu ceł antydumpingowych pobranych zgodnie z unijnym rozporządzeniem na tej podstawie, że Organ ds. Rozstrzygania Sporów uznał, iż rozporządzenie to jest niezgodne z porozumieniem o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., zawartego w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. i zatwierdzonego decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994). |
| --- | --- |

2)

Artykuł 236 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie zezwala krajowym organom celnym na dokonanie z urzędu zwrotu ceł antydumpingowych pobranych zgodnie z unijnym rozporządzeniem na tej podstawie, że Organ ds. Rozstrzygania Sporów uznał, iż rozporządzenie to jest niezgodne z porozumieniem o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., zawartego w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. i zatwierdzonego decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994).

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/3

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Francja) — Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE) przeciwko Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l'immigration

(Sprawa C-606/10) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 - Wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) - Artykuł 13 - Obywatele państw trzecich posiadający tymczasowy dokument pobytowy - Uregulowanie krajowe zakazujące ponownego wjazdu tych obywateli na terytorium państwa członkowskiego, które wydało tymczasowy dokument pobytowy w braku wizy uprawniającej do ponownego wjazdu - Pojęcie „wizy uprawniającej do ponownego wjazdu” - Wcześniejsza praktyka administracyjna zezwalająca na ponowny wjazd bez wizy uprawniającej do ponownego wjazdu - Konieczność przepisów przejściowych - Brak)

2012/C 227/04

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Association nationale d'assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE)

Strona pozwana: Ministre de l'Intérieur, de l'Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l'immigration

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État — Wykładnia art. 5 ust. 4 lit. a) i art. 13 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105, s.1) — Uregulowanie krajowe zakazujące obywatelom państw trzecich, posiadającym tymczasowy dokument zezwalający na pobyt na terytorium państwa członkowskiego, które wydało ten dokument, ponownego wjazdu, w braku wizy uprawniającej do ponownego wjazdu wydanej przez władze konsularne lub prefekturalne — Pojęcie „wizy uprawniającej do ponownego wjazdu” — Dopuszczalność przepisów przejściowych na rzecz takich obywateli, którzy opuścili terytorium państwa członkowskiego — Zasady pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań

Sentencja

| 1) | Normy dotyczące odmowy wjazdu obywateli państw trzecich, przewidziane w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 81/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 stycznia 2009 r., znajdują również zastosowanie do podlegających obowiązkowi wizowemu obywateli państw trzecich, którzy przez granice zewnętrzne obszaru Schengen zamierzają ponownie wjechać do państwa członkowskiego, które wydało im tymczasowy dokument pobytowy, nie wjeżdżając przy tym na terytorium innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Normy dotyczące odmowy wjazdu obywateli państw trzecich, przewidziane w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 81/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 stycznia 2009 r., znajdują również zastosowanie do podlegających obowiązkowi wizowemu obywateli państw trzecich, którzy przez granice zewnętrzne obszaru Schengen zamierzają ponownie wjechać do państwa członkowskiego, które wydało im tymczasowy dokument pobytowy, nie wjeżdżając przy tym na terytorium innego państwa członkowskiego.

| 2) | Wykładni art. 5 ust. 4 lit. a) rozporządzenia nr 562/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 81/2009, należy dokonywać w ten sposób, że państwo członkowskie, które wydało obywatelowi państwa trzeciego wizę uprawniającą do ponownego wjazdu w rozumieniu tego przepisu nie może ograniczać wjazdu na obszar Schengen wyłącznie do punktów odprawy na swoim terytorium krajowym. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 5 ust. 4 lit. a) rozporządzenia nr 562/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 81/2009, należy dokonywać w ten sposób, że państwo członkowskie, które wydało obywatelowi państwa trzeciego wizę uprawniającą do ponownego wjazdu w rozumieniu tego przepisu nie może ograniczać wjazdu na obszar Schengen wyłącznie do punktów odprawy na swoim terytorium krajowym.

| 3) | Zasady pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań nie wymagają, by przewidziano przepisy przejściowe dla obywateli państw trzecich, którzy opuścili terytorium państwa członkowskiego, posiadając jedynie tymczasowe dokumenty pobytowe wydane w trakcie rozpatrywania pierwszego wniosku o dokument pobytowy lub wniosku o nadanie statusu uchodźcy, i pragnąc ponownie wjechać na to terytorium po wejściu w życie rozporządzenia nr 562/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 81/2009. |
| --- | --- |

3)

Zasady pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań nie wymagają, by przewidziano przepisy przejściowe dla obywateli państw trzecich, którzy opuścili terytorium państwa członkowskiego, posiadając jedynie tymczasowe dokumenty pobytowe wydane w trakcie rozpatrywania pierwszego wniosku o dokument pobytowy lub wniosku o nadanie statusu uchodźcy, i pragnąc ponownie wjechać na to terytorium po wejściu w życie rozporządzenia nr 562/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 81/2009.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Waldemar Hudziński przeciwko Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Jarosław Wawrzyniak przeciwko Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)

(Sprawy połączone C-611/10 i C-612/10) (1)

(Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 14 pkt 1 lit. a) oraz art. 14a pkt 1 lit. a) - Artykuły 45 TFUE oraz 48 TFUE - Praca tymczasowa w innym państwie członkowskim niż państwo, na którego terytorium praca jest zwykle wykonywana - Świadczenia rodzinne - Właściwe ustawodawstwo - Możliwość przyznania świadczeń na dziecko przez państwo członkowskie, w którym praca tymczasowa jest wykonywana, które nie jest jednak państwem właściwym - Zastosowanie zasady prawa krajowego zapobiegającej zbiegowi praw wykluczającej takie świadczenie w przypadku pobierania porównywalnego świadczenia w innym państwie)

2012/C 227/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Waldemar Hudziński (C-611/10), Jarosław Wawrzyniak (C-612/10)

Strona pozwana: Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 14a ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. L 149, s. 2) — Określenie właściwego ustawodawstwa — Prawo pracownika migrującego do otrzymywania w państwie członkowskim, w którym pracuje świadczeń rodzinnych za dzieci zamieszkujące w państwie członkowskim pochodzenia — Sytuacja osoby prowadzącej działalność na własny rachunek w państwie członkowskim pochodzenia, która przez okres czterech miesięcy była zatrudniona jako pracownik najemny w innym państwie członkowskim

Sentencja

| 1) | Artykuł 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 14a pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 647/2005 z dnia 13 kwietnia 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, aby nieposiadające właściwości na podstawie tych przepisów państwo członkowskie przyznało świadczenia na dziecko w oparciu o swoje prawo krajowe na rzecz pracownika migrującego wykonującego pracę tymczasową na jego terytorium w okolicznościach takich jak rozpatrywane w sprawach przed sądem krajowym, w tym jeżeli zostało ustalone, po pierwsze, że skorzystanie ze swobody przepływu przez pracownika nie spowodowało dla niego żadnej niekorzyści pod względem prawnym, ponieważ zachował prawo do świadczeń rodzinnych o tym samym charakterze we właściwym państwie członkowskim, oraz po drugie, że ani pracownik, ani dziecko, w odniesieniu do którego zwrócono się o przyznanie świadczenia, nie mają miejsca zwykłego pobytu w państwie członkowskim, w którym praca tymczasowa była wykonywana. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 14a pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 647/2005 z dnia 13 kwietnia 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, aby nieposiadające właściwości na podstawie tych przepisów państwo członkowskie przyznało świadczenia na dziecko w oparciu o swoje prawo krajowe na rzecz pracownika migrującego wykonującego pracę tymczasową na jego terytorium w okolicznościach takich jak rozpatrywane w sprawach przed sądem krajowym, w tym jeżeli zostało ustalone, po pierwsze, że skorzystanie ze swobody przepływu przez pracownika nie spowodowało dla niego żadnej niekorzyści pod względem prawnym, ponieważ zachował prawo do świadczeń rodzinnych o tym samym charakterze we właściwym państwie członkowskim, oraz po drugie, że ani pracownik, ani dziecko, w odniesieniu do którego zwrócono się o przyznanie świadczenia, nie mają miejsca zwykłego pobytu w państwie członkowskim, w którym praca tymczasowa była wykonywana.

| 2) | Postanowienia traktatu FUE z dziedziny swobodnego przepływu pracowników należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu w sytuacji takiej jak rozpatrywana przez sąd krajowy zasady prawa krajowego takiej jak zasada wynikająca z § 65 Einkommensteuergesetz (ustawy o podatku dochodowym) w zakresie, w jakim prowadzi ona nie do zmniejszenia kwoty świadczenia o wysokość kwoty świadczenia porównywalnego pobieranego w innym państwie, ale do wykluczenia tego świadczenia. |
| --- | --- |

2)

Postanowienia traktatu FUE z dziedziny swobodnego przepływu pracowników należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu w sytuacji takiej jak rozpatrywana przez sąd krajowy zasady prawa krajowego takiej jak zasada wynikająca z § 65 Einkommensteuergesetz (ustawy o podatku dochodowym) w zakresie, w jakim prowadzi ona nie do zmniejszenia kwoty świadczenia o wysokość kwoty świadczenia porównywalnego pobieranego w innym państwie, ale do wykluczenia tego świadczenia.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 2.4.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona — Hiszpania) — Banco Español de Crédito, SA przeciwko Joaquínowi Calderónowi Caminie

(Sprawa C-618/10) (1)

(Dyrektywa 93/13/EWG - Umowy zawierane z konsumentami - Nieuczciwy warunek dotyczący odsetek za zwłokę - Postępowanie w sprawie nakazu zapłaty - Kompetencje sądu krajowego)

2012/C 227/06

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Audiencia Provincial de Barcelona

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Banco Español de Crédito, SA

Strona pozwana: Joaquín Calderón Camino

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Audiencia Provincial de Barcelona — Wykładnia art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29), art. 11 ust. 2 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 149, s. 22), art. 5, art. 6 ust. 2, art. 7 i 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. L 133, s. 66) oraz art. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów (Dz.U. L 110, s. 30) — Kredyt konsumencki — Stopa odsetek stosowana w wypadku opóźnień w spłacie — Nieuczciwe warunki — Postępowanie w sprawie nakazu zapłaty — Kompetencje sądu krajowego

Sentencja

| 1) | Dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona przepisom państwa członkowskiego takim jak będące przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, które nie zezwalają sądowi rozpatrującemu pozew o nakaz zapłaty na dokonanie oceny z urzędu, ab limine litis ani na żadnym innym etapie postępowania — mimo że dysponuje on niezbędnymi w tym celu wszelkimi elementami prawnymi i faktycznymi — nieuczciwego charakteru warunku dotyczącego odsetek za zwłokę znajdującego się w umowie zawartej pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem, w braku sprzeciwu wniesionego przez tego ostatniego. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona przepisom państwa członkowskiego takim jak będące przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, które nie zezwalają sądowi rozpatrującemu pozew o nakaz zapłaty na dokonanie oceny z urzędu, ab limine litis ani na żadnym innym etapie postępowania — mimo że dysponuje on niezbędnymi w tym celu wszelkimi elementami prawnymi i faktycznymi — nieuczciwego charakteru warunku dotyczącego odsetek za zwłokę znajdującego się w umowie zawartej pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem, w braku sprzeciwu wniesionego przez tego ostatniego.

| 2) | Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak art. 83 Real Decreto Legislativo 1/2007 por el que se aprueba el texto refundido de la Ley General para la Defensa de los Consumidores y Usuarios y otras leyes complementarias (królewskiego dekretu z mocą ustawy 1/2007 w sprawie reformy ogólnej ustawy w sprawie ochrony konsumentów i użytkowników oraz innych ustaw dodatkowych) z dnia 16 listopada 2007 r., który zezwala sądowi krajowemu, przy stwierdzeniu nieważności nieuczciwego warunku w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, na uzupełnienie rzeczonej umowy poprzez zmianę treści owego warunku. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak art. 83 Real Decreto Legislativo 1/2007 por el que se aprueba el texto refundido de la Ley General para la Defensa de los Consumidores y Usuarios y otras leyes complementarias (królewskiego dekretu z mocą ustawy 1/2007 w sprawie reformy ogólnej ustawy w sprawie ochrony konsumentów i użytkowników oraz innych ustaw dodatkowych) z dnia 16 listopada 2007 r., który zezwala sądowi krajowemu, przy stwierdzeniu nieważności nieuczciwego warunku w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, na uzupełnienie rzeczonej umowy poprzez zmianę treści owego warunku.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 26.3.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Auto 24 SARL przeciwko Jaguar Land Rover France SAS

(Sprawa C-158/11) (1)

(Konkurencja - Artykuł 101 TFUE - Sektor motoryzacyjny - Rozporządzenie (WE) nr 1400/2002 - Wyłączenie grupowe - System dystrybucji selektywnej - Pojęcie określonych kryteriów w odniesieniu do systemu ilościowej dystrybucji selektywnej - Odmowa udzielenia statusu autoryzowanego dystrybutora nowych pojazdów - Brak dokładnie określonych, obiektywnych, proporcjonalnych i niedyskryminujących ilościowych kryteriów selekcyjnych)

2012/C 227/07

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de Cassation

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Auto 24 SARL

Strona pozwana: Jaguar Land Rover France SAS

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de Cassation — Wykładnia art. 1 ust. 1 lit. f) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1400/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym (Dz.U. L 203, s. 30) — System dystrybucji selektywnej — Odmowa udzielenia statusu autoryzowanego dystrybutora nowych pojazdów Land Rover — Pojęcie określonych kryteriów w odniesieniu do systemu ilościowej dystrybucji selektywnej — Brak dokładnie określonych, obiektywnych, proporcjonalnych i niedyskryminujących ilościowych kryteriów selekcyjnych

Sentencja

Przez zawarte w art. 1 ust. 1 lit. f) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1400/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym wyrażenie „określone kryteria” należy, w odniesieniu do systemu ilościowej dystrybucji selektywnej w rozumieniu tego rozporządzenia, rozumieć kryteria, których dokładną treść można sprawdzić. Do objęcia takiego systemu przewidzianym w rozporządzeniu wyłączeniem nie jest konieczne, aby opierał się on na kryteriach, które są obiektywnie uzasadnione oraz stosowane w jednolity i niezróżnicowany sposób wobec wszystkich wnioskujących o autoryzację.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 18.06.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/6

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Niderlandy) — G. Brouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

(Sprawa C-355/11) (1)

(Dyrektywa 91/629/EWG - Minimalne normy ochrony cieląt - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej - Ustawodawstwo krajowe transponujące dyrektywę 91/629/EWG i stwierdzające zastosowanie przewidzianych w niej podstawowych wymogów w zakresie zarządzania w szczególności w przypadku cieląt utrzymywanych w gospodarstwie produkcji mleka)

2012/C 227/08

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: G. Brouwer

Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het Bedrijfsleven — Wykładnia dyrektywy Rady z dnia 19 listopada 1991 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt (Dz.U. L 340, s. 28) i art. 4 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001(Dz.U. L 270, s. 1) — Ustawodawstwo krajowe transponujące dyrektywę i stwierdzające zastosowanie podstawowych wymogów w zakresie zarządzania nie tylko w przypadku cieląt przeznaczonych do hodowli oraz do tuczenia, lecz również w przypadku cieląt przeznaczonych do celów utrzymywania krów mlecznych

Sentencja

Dyrektywę Rady z dnia 19 listopada 1991 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony cieląt zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 806/2003 z dnia 14 kwietnia 2003 r. należy interpretować w ten sposób, że wymóg przewidziany w art. 4 owej dyrektywy, wedle którego warunki hodowli cieląt powinny być zgodne z ustanowionymi w załączniku do tej dyrektywy ogólnymi przepisami, pośród których pkt 8 owego załącznika zakazuje, poza wyjątkami, utrzymywania cieląt na uwięzi, ma zastosowanie do cieląt utrzymywanych przez rolnika w gospodarstwie produkcji mleka do celów rolniczych.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/6

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 15 lipca 2011 r. w sprawie T-185/11 Smanor SA przeciwko Komisji Europejskiej, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, wniesione w dniu 19 września 2011 r. przez Smanor SA

(Sprawa C-474/11 P)

2012/C 227/09

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Smanor SA (przedstawiciel: adwokat J.P. Ekeu)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r. Trybunał (ósma izba) odrzucił odwołanie i orzekł, że Smanor pokrywa własne koszty.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/6

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 16 grudnia 2011 r. w sprawie T-291/04, Enviro tech Europe Ltd, Enviro Tech International, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 5 marca 2012 r. przez Enviro Tech Europe Ltd

(Sprawa C-118/12 P)

2012/C 227/10

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Enviro Tech Europe Ltd (przedstawiciele: C. Mereu, K. Van Maldegem, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Enviro Tech International, Inc.

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-291/04 w odniesieniu do podniesionego przez wnoszącą odwołanie żądania naprawienia szkody; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-291/04 w odniesieniu do podniesionego przez wnoszącą odwołanie żądania naprawienia szkody;

| — | uznanie strony pozwanej odpowiedzialną za szkody poniesione przez wnoszącą odwołanie; |
| --- | --- |

—

uznanie strony pozwanej odpowiedzialną za szkody poniesione przez wnoszącą odwołanie;

| — | tytułem posiłkowym, ponowne skierowanie sprawy do Sądu w celu orzeczenia w przedmiocie podniesionego przez wnoszącą odwołanie żądania naprawienia szkody, oraz |
| --- | --- |

—

tytułem posiłkowym, ponowne skierowanie sprawy do Sądu w celu orzeczenia w przedmiocie podniesionego przez wnoszącą odwołanie żądania naprawienia szkody, oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania (w tym również kosztami postępowania przed Sądem). |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania (w tym również kosztami postępowania przed Sądem).

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi, że oddalając podniesione przez nią żądanie naprawienia szkody ze względu na to, iż wnosząca odwołanie nie wykazała istnienia niezgodnego z prawem działania Komisji, Sąd naruszył prawo Unii Europejskiej. W szczególności wnosząca odwołanie wskazuje, że Sąd dokonał niewłaściwej wykładni wyroku Trybunału w sprawie C-425/08 i w konsekwencji naruszył prawo poprzez niezbadanie części trzeciej podniesionego przez nią zarzutu pierwszego dotyczącego „normalnego obchodzenia się lub użycia” oraz poprzez uznanie, że żądanie odszkodowawcze powinno zostać oddalone.

Z tych powodów wnosząca odwołanie twierdzi, że wyrok Sądu w sprawie T-291/04 powinien zostać uchylony w zakresie, w jakim dotyczy podniesionego przez nią żądania naprawienia szkody, i że strona pozwana powinna zostać uznana za odpowiedzialną za szkody poniesione przez wnoszącą odwołanie.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm (Hiszpania) w dniu 26 kwietnia 2012 r. — Concepción Maestre García przeciwko Centros Comerciales CARREFOUR S.A.

(Sprawa C-194/12)

2012/C 227/11

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Concepción Maestre García.

Strona pozwana: Centros Comerciales CARREFOUR S.A..

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która nie pozwala na przerwanie urlopu, tak, by można było z niego skorzystać w pełnym jego wymiarze — lub w pozostałej części — jeżeli sytuacja czasowej niezdolności do pracy zaistniała przed okresem korzystania z urlopu i istnieją powody o charakterze produkcyjnym lub organizacyjnym, które uniemożliwiają skorzystanie z niego w późniejszym terminie? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która nie pozwala na przerwanie urlopu, tak, by można było z niego skorzystać w pełnym jego wymiarze — lub w pozostałej części — jeżeli sytuacja czasowej niezdolności do pracy zaistniała przed okresem korzystania z urlopu i istnieją powody o charakterze produkcyjnym lub organizacyjnym, które uniemożliwiają skorzystanie z niego w późniejszym terminie?

| 2) | Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która zezwala na jednostronne ustalenie przez pracodawcę okresu korzystania z urlopu zbiegającego się z sytuacją czasowej niezdolności do pracy, jeżeli brak jest wcześniejszego oświadczenia pracownika co do preferencji skorzystania z innego okresu i istnieje porozumienie pomiędzy przedstawicielami pracowników u pracodawcy i pracodawcą, które na to pozwala? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która zezwala na jednostronne ustalenie przez pracodawcę okresu korzystania z urlopu zbiegającego się z sytuacją czasowej niezdolności do pracy, jeżeli brak jest wcześniejszego oświadczenia pracownika co do preferencji skorzystania z innego okresu i istnieje porozumienie pomiędzy przedstawicielami pracowników u pracodawcy i pracodawcą, które na to pozwala?

| 3) | Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która zezwala na pieniężną rekompensatę za urlop, z którego nie skorzystano z powodu czasowej niezdolności do pracy, jeżeli istnieją powody produkcyjne lub organizacyjne, które nie pozwalają na skorzystanie z tego urlopu, pomimo iż nie doszło do rozwiązania umowy o pracę? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy stoi na przeszkodzie takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która zezwala na pieniężną rekompensatę za urlop, z którego nie skorzystano z powodu czasowej niezdolności do pracy, jeżeli istnieją powody produkcyjne lub organizacyjne, które nie pozwalają na skorzystanie z tego urlopu, pomimo iż nie doszło do rozwiązania umowy o pracę?

---

(1)  Dz.U. L 299, s. 9.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

(Sprawa C-204/12)

2012/C 227/12

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Essent Belgium NV

Strona pozwana: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Inni uczestnicy:

| | Vlaamse Gewest |
| --- | --- |

Vlaamse Gewest

| | Vlaamse Gemeenschap |
| --- | --- |

Vlaamse Gemeenschap

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii), według którego






  — | dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu), |
| --- | --- | --- |

1)

Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii), według którego

—

dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu),

| — | na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu), |
| --- | --- |

—

na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu),

| — | organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Niderlandów ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15 § 1 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru, |
| --- | --- |

—

organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Niderlandów ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15 § 1 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru,

| — | w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,
  jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG? |
| --- | --- |

—

w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,

jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG?

| 2) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych? |
| --- | --- |

2)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych?

| 3) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE? |
| --- | --- |

3)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE?

---

(1)  Dz.U. L 283, s. 33.

(2)  Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

(Sprawa C-205/12)

2012/C 227/13

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Essent Belgium NV

Strona pozwana: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Inny uczestnik: Vlaamse Gewest

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego






  — | dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu), |
| --- | --- | --- |

1)

Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego

—

dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu),

| — | na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu), |
| --- | --- |

—

na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu),

| — | jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), |
| --- | --- |

—

jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie),

| — | organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru, |
| --- | --- |

—

organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru,

| — | w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,
  jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG? |
| --- | --- |

—

w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,

jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG?

| 2) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych? |
| --- | --- |

2)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych?

| 3) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE? |
| --- | --- |

3)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE?

---

(1)  Dz.U. L 283, s. 33.

(2)  Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

(Sprawa C-206/12)

2012/C 227/14

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Essent Belgium NV

Strona pozwana: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Inni uczestnicy:

| | Vlaamse Gewest |
| --- | --- |

Vlaamse Gewest

| | Vlaamse Gemeenschap |
| --- | --- |

Vlaamse Gemeenschap

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego






  — | dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu), |
| --- | --- | --- |

1)

Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego

—

dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu),

| — | na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu), |
| --- | --- |

—

na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu),

| — | jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), |
| --- | --- |

—

jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie),

| — | organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii/Szwecji ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru, |
| --- | --- |

—

organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii/Szwecji ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru,

| — | w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,
  jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG? |
| --- | --- |

—

w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,

jest zgodne z art. 34 TFUE i art. 11 porozumienia EOG lub z art. 36 TFUE i art. 13 porozumienia EOG?

| 2) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych? |
| --- | --- |

2)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych?

| 3) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE? |
| --- | --- |

3)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE?

---

(1)  Dz.U. L 283, s. 33.

(2)  Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits — en Gasmarkt (VREG)

(Sprawa C-207/12)

2012/C 227/15

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Essent Belgium NV

Strona pozwana: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Inny uczestnik: Vlaams Gewest

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego






  — | dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu), |
| --- | --- | --- |

1)

Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego

—

dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu),

| — | na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu), |
| --- | --- |

—

na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu),

| — | jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), |
| --- | --- |

—

jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie),

| — | organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii/Szwecji ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru, |
| --- | --- |

—

organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii i Danii/Szwecji ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru,

| — | w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,
  jest zgodne z art. 11 i 13 porozumienia EOG? |
| --- | --- |

—

w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,

jest zgodne z art. 11 i 13 porozumienia EOG?

| 2) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)? |
| --- | --- |

2)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)?

| 3) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)? |
| --- | --- |

3)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 18 TFUE i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)?

---

(1)  Dz.U. L 283, s. 33.

(2)  Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Belgia) w dniu 30 kwietnia 2012 r. — Essent Belgium NV przeciwko Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

(Sprawa C-208/12)

2012/C 227/16

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Essent Belgium NV

Strona pozwana: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

Inni uczestnicy:

| | Vlaamse Gewest |
| --- | --- |

Vlaamse Gewest

| | Vlaamse Gemeenschap |
| --- | --- |

Vlaamse Gemeenschap

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego






  — | dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu), |
| --- | --- | --- |

1)

Czy uregulowanie krajowe takie jak zawarte we Vlaams decreet houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt (flamandzkim dekrecie z dnia 17 lipca 2000 r. o organizacji rynku energii elektrycznej) wdrożonym zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu zmienionym Besluit inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 25 lutego 2005 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii) oraz zarządzeniem rządu flamandzkiego z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie zmiany zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. o wspieraniu produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz Besluit inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik (zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie ogólnogospodarczego zobowiązania do wspierania racjonalnego wykorzystywania energii), według którego

—

dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej są zobowiązani do corocznego przedstawiania organowi regulacyjnemu określonej liczby zielonych certyfikatów (art. 23 wskazanego dekretu),

| — | na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu), |
| --- | --- |

—

na dostawców energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nakładana jest grzywna administracyjna przez Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (flamandzki organ regulacji rynku energii elektrycznej i gazu, VREG), jeżeli dostawcy ci przedłożyli niewystarczającą liczbę zielonych certyfikatów, aby wypełnić nałożone na nich zobowiązanie kontyngentowe w odniesieniu do takich certyfikatów (art. 37 § 2 wskazanego dekretu),

| — | jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), |
| --- | --- |

—

jest wyraźnie określone, że gwarancje pochodzenia z innych krajów mogą być uznane pod pewnymi warunkami, aby wypełnić zobowiązanie kontyngentowe (art. 15c § 2 zarządzenia rządu flamandzkiego z dnia 5 marca 2004 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie),

| — | organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru, |
| --- | --- |

—

organ regulacyjny nie może lub nie chce uwzględnić gwarancji pochodzenia z Norwegii ze względu na brak środków wykonawczych rządu flamandzkiego, który uznał, że przedłożenie owych certyfikatów ma taki sam lub równoważny charakter (art. 25 wskazanego dekretu i art. 15c § 2 zarządzenia z dnia 5 marca 2004 r.), przy czym organ ten w konkretnym wypadku nie zbadał takiego samego lub równoważnego charakteru,

| — | w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,
  jest zgodne z art. 11 lub 13 porozumienia EOG? |
| --- | --- |

—

w całym okresie obowiązywania dekretu z dnia 17 lipca 2000 r. w rzeczywistości wyłącznie certyfikaty potwierdzające wyprodukowanie zielonej energii w Regionie Flamandzkim były uwzględniane przy badaniu wypełnienia zobowiązania kontyngentowego, natomiast dostawcy energii elektrycznej do odbiorców końcowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej nie mieli żadnej możliwości wykazania, że przedłożone gwarancje pochodzenia spełniały wymóg posiadania takich samych lub równoważnych gwarancji wydania takich certyfikatów,

jest zgodne z art. 11 lub 13 porozumienia EOG?

| 2) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)? |
| --- | --- |

2)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z art. 5 ówczesnej dyrektywy 2001/77/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)?

| 3) | Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 4 porozumienia EOG i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)? |
| --- | --- |

3)

Czy uregulowanie krajowe, o którym mowa w pytaniu pierwszym, jest zgodne z zasadą równego traktowania i zakazem dyskryminacji, ustanowionymi w szczególności w art. 4 porozumienia EOG i w art. 3 ówczesnej dyrektywy 2003/54/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca [2003 r.] dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (w zakresie w jakim ma to znaczenie dla EOG)?

---

(1)  Dz.U. L 283, s. 33.

(2)  Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Oviedo (Hiszpania) w dniu 14 maja 2012 r. — Constructora Principado S.A. przeciwko José Ignaciowi Menéndezowi Álvarezowi

(Sprawa C-226/12)

2012/C 227/17

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Audiencia Provincial de Oviedo

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Constructora Principado S.A.

Strona pozwana: José Ignacio Menéndez Álvarez

Pytania prejudycjalne

Czy wobec postanowienia umownego przerzucającego na konsumenta obowiązek zapłaty kwoty, która na mocy przepisów prawa obciąża przedsiębiorcę, pojęcie nierównowagi, o której mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 (1) należy interpretować w ten sposób, że taka nierównowaga występuje przez sam fakt przerzucenia na konsumenta obowiązku zapłaty, który na mocy prawa obciąża przedsiębiorcę? Czy też fakt, że dyrektywa wymaga, by nierównowaga była znacząca skutkuje tym, iż ponadto ekonomiczne obciążenie konsumenta musi być istotne w stosunku do całkowitej kwoty transakcji?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29).

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 maja 2012 r. — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd przeciwko Asda Stores Ltd

(Sprawa C-252/12)

2012/C 227/18

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd

Strona pozwana: Asda Stores Ltd

Pytania prejudycjalne

| 1) | Jeżeli przedsiębiorca jest właścicielem dwóch różnych zarejestrowanych wspólnotowych znaków towarowych w odniesieniu do






  a) | graficznego znaku logo; |
| --- | --- | --- |

1)

Jeżeli przedsiębiorca jest właścicielem dwóch różnych zarejestrowanych wspólnotowych znaków towarowych w odniesieniu do

a)

graficznego znaku logo;

| b) | znaku słownego; |
| --- | --- |

b)

znaku słownego;

i obu tych znaków używa łącznie, to czy takie używanie może stanowić używanie graficznego znaku logo w rozumieniu art. 15 i 51 rozporządzenia 207/2009 (1)? Jeśli tak, to w jaki sposób należy ocenić kwestię używania znaku graficznego?

| 2) | Czy jakiekolwiek znaczenie ma to, że:






  a) | znak słowny jest nałożony na znak graficzny? |
| --- | --- | --- |

2)

Czy jakiekolwiek znaczenie ma to, że:

a)

znak słowny jest nałożony na znak graficzny?

| b) | przedsiębiorca jest także właścicielem złożonego słowno-graficznego znaku towarowego, który został zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy? |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorca jest także właścicielem złożonego słowno-graficznego znaku towarowego, który został zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy?

| 3) | Czy odpowiedź na pytanie pierwsze lub drugie zależy od tego, czy przeciętny konsument postrzega znak graficzny i znak słowny jako, po pierwsze, odrębne znaki bądź, po drugie, przypisuje im niezależną funkcję odróżniającą? Jeśli tak, to w jaki sposób? |
| --- | --- |

3)

Czy odpowiedź na pytanie pierwsze lub drugie zależy od tego, czy przeciętny konsument postrzega znak graficzny i znak słowny jako, po pierwsze, odrębne znaki bądź, po drugie, przypisuje im niezależną funkcję odróżniającą? Jeśli tak, to w jaki sposób?

| 4) | Jeżeli wspólnotowy znak towarowy nie został zarejestrowany dla jednego koloru, zaś jego właściciel powszechnie używa go w konkretnym kolorze lub kombinacji kolorów w taki sposób, że znaczna część odbiorców (na części, lecz nie na całym terytorium Wspólnoty) kojarzy ów znak z tym kolorem lub kombinacją kolorów, to czy kolor lub kolory użyte przez pozwaną w spornym znaku są istotne dla całościowej oceny, po pierwsze, prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd na gruncie art. 9 ust. 1 lit b) lub, po drugie, czerpania nienależnej korzyści na gruncie art. 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 207/2009? Jeśli tak, to w jaki sposób? |
| --- | --- |

4)

Jeżeli wspólnotowy znak towarowy nie został zarejestrowany dla jednego koloru, zaś jego właściciel powszechnie używa go w konkretnym kolorze lub kombinacji kolorów w taki sposób, że znaczna część odbiorców (na części, lecz nie na całym terytorium Wspólnoty) kojarzy ów znak z tym kolorem lub kombinacją kolorów, to czy kolor lub kolory użyte przez pozwaną w spornym znaku są istotne dla całościowej oceny, po pierwsze, prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd na gruncie art. 9 ust. 1 lit b) lub, po drugie, czerpania nienależnej korzyści na gruncie art. 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 207/2009? Jeśli tak, to w jaki sposób?

| 5) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy dla całościowej oceny istotne jest to, że dla znacznej części odbiorców pozwana kojarzy się z kolorem lub konkretną kombinacją kolorów, których użyła w spornym znaku? |
| --- | --- |

5)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy dla całościowej oceny istotne jest to, że dla znacznej części odbiorców pozwana kojarzy się z kolorem lub konkretną kombinacją kolorów, których użyła w spornym znaku?

---

(1)  Dz.U. 78, s. 1.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09 Volkswagen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Volkswagen AG

(Sprawa C-260/12 P)

2012/C 227/19

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Volkswagen AG (przedstawiciele: adwokaci H.P. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu (druga izba) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09 w całości. |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (druga izba) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09 w całości.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie zostało wniesione od wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnai 21 marca 2012 r. w sprawie T-63/09, na mocy którego oddalono skargę Volkswagen AG na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 grudnia 2008 r. (sprawa R 749/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Volkswagen AG a Suzuki Motor Corporation.

Wnosząca odwołanie podnosi następujące zarzuty:

| — | uchybienie proceduralne wynikające z naruszenia prawa do bycia wysłuchanym i przeinaczenia stanu faktycznego, |
| --- | --- |

—

uchybienie proceduralne wynikające z naruszenia prawa do bycia wysłuchanym i przeinaczenia stanu faktycznego,

| — | naruszenie prawa Unii wynikające z wadliwego zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie prawa Unii wynikające z wadliwego zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.

Sąd naruszył przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do bycia wysłuchanymi i przeinaczył stan faktyczny, ponieważ nie uwzględnił wywodów wnoszącej odwołanie dotyczących stanu faktycznego. Wbrew ustaleniom Sądu wnosząca odwołanie wyczerpująco wypowiedziała się na temat opisowego znaczenia określenia SWIFT w języku angielskim. Sąd nie wziął także pod uwagę zawartych w skardze wyjaśnień wnoszącej odwołanie dotyczących różnic w postrzeganiu określenia „GTI” przez odbiorców w różnych krajach.

Ponadto Sąd niesłusznie odrzucił wysunięty przez wnoszącą odwołanie argument, zgodnie z którym oznaczenia składające się z trzech liter i zawierające literę „I”, stanowiące przykłady znaczenia opisowego, zostały wpisane do rejestru jako znaki towarowe mające charakter odróżniający Sąd naruszył także zasadę sprawiedliwego procesu, ponieważ faktowi rejestracji znaku towarowego nadał różną moc dowodową. Sąd naruszył przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do bycia wysłuchanym, nie uwzględniając jej argumentów dotyczących niezależnej pozycji określenia „GTI”.

Wreszcie Sąd przeinaczył stan faktyczny, ponieważ nieprawidłowo zarzucił wnoszącej odwołanie, że w sposób niewystarczający domagała się ochrony sądowej znaku „GTI”. Sąd pominął również argument wnoszącej odwołanie dotyczący mocy dowodowej dowodu, z którego OHIM wywiódł domniemany sposób rozumienia omawianego oznaczenia przez odbiorców w Szwecji.

Sąd nieprawidłowo zastosował art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 207/2009, wynikiem czego naruszył prawo Unii. Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego podlega odrzuceniu, jeżeli w jednym z państw członkowskich istnieje wcześniejsze prawo do myląco podobnego znaku towarowego. Sąd rozpatrzył jednak „UE jako całość” i uwzględnił w ocenie także aspekty dotyczące krajów, w których taka ochrona znaków nie istnieje. Takie działanie stoi w sprzeczności z orzecznictwem Trybunału w sprawie Matratzen Concord.

Sąd naruszył prawo Unii, ponieważ określenie „GTI” zakwalifikował jako opisową wskazówkę o charakterze technicznym, mimo że w kilku państwach członkowskich zostało ono zarejestrowane jako znak towarowy. Jedynie urzędy centralne są właściwe decydować o opisowym znaczeniu znaku towarowego na ich terytorium. Tylko w przypadku wystąpienia z wnioskiem o wykreślenie znaku z rejestru organ UE może brać pod uwagę przy ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd unieważnienie krajowego znaku towarowego.

Ponadto Sąd niesłusznie ustanowił nowe kryteria dla oceny samodzielnej pozycji odróżniającej części znaku towarowego w ramach zaskarżonego zgłoszenia. Dodatkowo Sąd naruszył prawo Unii, ponieważ stanął na stanowisku, że sam znak towarowy nie wystarczy, żeby wskazać konsumentowi handlowe pochodzenie towaru. W ocenie Sądu konsument stara się pozyskać inne informacje poza zgłoszonym znakiem towarowym i w szczególności będzie szukał na towarze danych dotyczących wytwórcy. Wreszcie Sąd nie zastosował przesłanek prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd obowiązujących w przypadku znaków seryjnych, ponieważ odmówił zaliczenia znaku towarowego „SWIFT GTI” do należącej do wnoszącej odwołanie serii znaków towarowych „Golf GTI” i „Lupo GTI”.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 27 marca 2012 r. w sprawie T-420/10 Giorgio Armani przeciwko OHIM, wniesione w dniu 29 maja 2012 r. przez Annunziatę Del Prete

(Sprawa C-261/12 P)

2012/C 227/20

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Annunziata Del Prete (przedstawiciel: adwokat R. Bocchini)

Druga strona postępowania: Giorgio Armani SpA, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. i w efekcie utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 8 lipca 2010 r. a doręczonej w dniu 19 lipca 2010 r., dlatego że decyzja ta była całkowicie zgodna z przepisami zawartymi w rozporządzeniu w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) i w szczególności z art. 8 ust. 1 lit. b), na który powołano się w sprzeciwie nr B1309485; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 marca 2012 r. i w efekcie utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 8 lipca 2010 r. a doręczonej w dniu 19 lipca 2010 r., dlatego że decyzja ta była całkowicie zgodna z przepisami zawartymi w rozporządzeniu w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) i w szczególności z art. 8 ust. 1 lit. b), na który powołano się w sprzeciwie nr B1309485;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Podważenie podobieństwa graficznego i fonetycznego między wspólnotowym znakiem towarowym nr 6314462 „AMICI JUNIOR” a włoskimi graficznymi znakami towarowymi nr 912114 „AJ ARMANI JEANS” oraz nr 998554 „ARMANI JUNIOR”. |
| --- | --- |

1)

Podważenie podobieństwa graficznego i fonetycznego między wspólnotowym znakiem towarowym nr 6314462 „AMICI JUNIOR” a włoskimi graficznymi znakami towarowymi nr 912114 „AJ ARMANI JEANS” oraz nr 998554 „ARMANI JUNIOR”.

| 2) | Zastosowanie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i zasady stopnia znajomości znaku towarowego wobec braku podważenia ich przez drugą stronę postępowania Giorgio Armani S.p.A. |
| --- | --- |

2)

Zastosowanie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i zasady stopnia znajomości znaku towarowego wobec braku podważenia ich przez drugą stronę postępowania Giorgio Armani S.p.A.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/15

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 21 marca 2012 r. w sprawie T-228/10 Telefónica przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 czerwca 2012 r. przez Telefónica SA

(Sprawa C-274/12 P)

2012/C 227/21

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Telefónica SA (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, abogado, M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt, J. Domínguez Pérez, abogado

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego postanowienia, |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego postanowienia,

| — | uznanie za dopuszczalną skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej w sprawie T-228/10 i przesłanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej celem wydania przezeń rozstrzygnięcia co do istoty sporu, |
| --- | --- |

—

uznanie za dopuszczalną skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej w sprawie T-228/10 i przesłanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej celem wydania przezeń rozstrzygnięcia co do istoty sporu,

| — | obciążenie Komisji całością kosztów poniesionych w obu instancjach w postępowaniach dotyczących dopuszczalności. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji całością kosztów poniesionych w obu instancjach w postępowaniach dotyczących dopuszczalności.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo wydając rozstrzygnięcie naruszające prawo do skutecznej ochrony sądowej. Uznając w sposób ogólny, że zawsze pozostaje otwarta możliwość wniesienia przez sąd krajowy wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Sąd naruszył przysługujące skarżącej w pierwszej instancji prawo do skutecznej ochrony przewidziane w art. 6 i 13 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i wyraźnie potwierdzone w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo wydając rozstrzygnięcie naruszające prawo do skutecznej ochrony sądowej. Uznając w sposób ogólny, że zawsze pozostaje otwarta możliwość wniesienia przez sąd krajowy wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Sąd naruszył przysługujące skarżącej w pierwszej instancji prawo do skutecznej ochrony przewidziane w art. 6 i 13 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i wyraźnie potwierdzone w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2) | Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo dokonując błędnej wykładni orzecznictwa dotyczącego dopuszczalności skarg na decyzje w sprawie pomocy państwa uznających dany system pomocy za niezgodny z prawem i wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

2)

Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo dokonując błędnej wykładni orzecznictwa dotyczącego dopuszczalności skarg na decyzje w sprawie pomocy państwa uznających dany system pomocy za niezgodny z prawem i wspólnym rynkiem.

| 3) | Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo dokonując wykładni art. 263 TFUE akapit czwarty, in fine. Sąd wyciągnął błędny pod względem prawnym wniosek, że takie jak zaskarżona decyzje w dziedzinie pomocy państwa wymagają środków wykonawczych w rozumieniu nowego postanowienia traktatowego. Sąd Unii Europejskiej nie wziął w swym postanowieniu pod uwagę tego, że negatywna decyzja w dziedzinie pomocy państwa wywiera bezpośrednie skutki polegające na uznaniu spornej pomocy za niezgodną z prawem i pociąga za sobą co do zasady nałożenie na państwo członkowskie obowiązku ich odzyskania. |
| --- | --- |

3)

Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo dokonując wykładni art. 263 TFUE akapit czwarty, in fine. Sąd wyciągnął błędny pod względem prawnym wniosek, że takie jak zaskarżona decyzje w dziedzinie pomocy państwa wymagają środków wykonawczych w rozumieniu nowego postanowienia traktatowego. Sąd Unii Europejskiej nie wziął w swym postanowieniu pod uwagę tego, że negatywna decyzja w dziedzinie pomocy państwa wywiera bezpośrednie skutki polegające na uznaniu spornej pomocy za niezgodną z prawem i pociąga za sobą co do zasady nałożenie na państwo członkowskie obowiązku ich odzyskania.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/15

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Węgrom

(Sprawa C-288/12)

2012/C 227/22

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Martenczuk i B.D. Simon, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Węgry

Żądania strony skarżącej

| — | Orzeczenie, że Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1) w ten sposób, że skróciły kadencję inspektora ochrony danych; |
| --- | --- |

—

Orzeczenie, że Węgry uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1) w ten sposób, że skróciły kadencję inspektora ochrony danych;

| — | obciążenie Węgier kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Węgier kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Dyrektywa 95/46/WE stanowi, że za kontrolę stosowania przepisów przyjętych przez państwa członkowskie w celu jej transpozycji będzie odpowiedzialny jeden lub więcej organów władzy publicznej, przy czym organy te będą wykonywać powierzone im zadania w sposób całkowicie niezależny.

Na Węgrzech organem tym do dnia 31 grudnia 2011 r. był inspektor ochrony danych. Na podstawie ustawodawstwa węgierskiego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2011 r. był on wybierany przez węgierski parlament na okres sześciu lat. Kadencja inspektora ochrony danych urzędującego na dzień 31 grudnia 2011 r. rozpoczęła się w dniu 29 września 2009 r. i w zwykłych warunkach powinna trwać do grudnia 2014 r.

Istotne dla sprawy przepisy węgierskie zostały zmienione ze skutkiem na dzień 1 stycznia 2012 r. Rezultatem tych zmian było zlikwidowanie urzędu inspektora ochrony danych i odwołanie inspektora ochrony danych piastującego stanowisko od dnia 29 września 2008 r. Organem nadzorczym w zakresie kontroli ochrony danych w rozumieniu dyrektywy jest od tej pory nowo utworzony Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság (krajowy organ ochrony danych i wolności informacji, zwany dalej „NAIH”).Zgodnie z nowymi przepisami na czele NAIH stoi prezes powoływany na dziewięcioletnią kadencję przez Prezydenta Republiki na wniosek premiera. Na stanowisko to nie został powołany były inspektor ochrony danych.

Zdaniem Komisji skrócenie kadencji organu nadzorczego w zakresie kontroli ochrony danych narusza niezależność tego organu, której wymaga dyrektywa. Dyrektywa nie określa długości kadencji takiego organu nadzorczego, tak więc co do zasady państwa członkowskie mają swobodę przy jej ustalaniu. Jednak kadencja taka powinna trwać przez rozsądny okres i konieczne jest, by państwo, które ustaliło czas trwania kadencji, ustalenia tego przestrzegało. W przeciwnym razie pojawi się ryzyko, że na działalność organu nadzorczego będzie miała wpływ obawa przed skróceniem kadencji, ze szkodą dla niezależności tego organu.

Jeżeli chodzi o dopuszczalność skargi, Komisja podnosi, że skoro poprzedni organ nadzorczy w zakresie kontroli ochrony danych nie został przywrócony na stanowisko w terminie wyznaczonym w uzasadnionej opinii, uchybienie trwało jeszcze w dniu upływu tego terminu. Usunięcie uchybienia nie jest jej zdaniem niemożliwe: Węgry powinny przyjąć środki niezbędne w celu przywrócenia na stanowisko, o którym mowa w dyrektywie 95/46/WE, poprzedniego inspektora ochrony danych na okres pozostający do zakończenia kadencji, licząc od dnia 31 grudnia 2011 r. Komisja może zaakceptować jako właściwe usunięcie uchybienia poprzez powołanie na stanowisko prezesa NAIH, na wspomniany okres, poprzedniego inspektora ochrony danych. Węgry nie mogą w tym zakresie powoływać się na niezależność obecnego prezesa NAIH, ponieważ byłoby to równoznaczne z powoływaniem się przez nie w swej obronie na własne uchybienie. Należy zaradzić skutkom uchybienia, a nie utrzymywać te skutki.

Zdaniem Komisji skrócenie kadencji może znaleźć uzasadnienie jedynie w nadrzędnych i obiektywnie sprawdzalnych względach, lecz Węgry takich względów nie wskazały.

Komisja nie kwestionuje prawa Węgier do przekształcenia modelu ich organu nadzorczego, na przykład w celu zarzucenia poprzedniego modelu „inspektora ochrony danych” na rzecz modelu „organu” w rozumieniu prawa węgierskiego. Jednak zmiana modelu instytucjonalnego nie wymaga w żaden sposób skrócenia kadencji poprzedniego organu nadzorczego. Węgry mogły przewidzieć w swoim prawie krajowym, że nowy model wejdzie w życie dopiero po upływie kadencji urzędującego inspektora ochrony danych albo też — że zostanie on powołany, na okres do zakończenia tej kadencji, na pierwszego prezesa nowego organu.

Zdaniem Komisji, gdyby zgodzić się z argumentem państwa członkowskiego opartym na zmianie modelu, wszystkie organy nadzorcze w zakresie ochrony danych w Unii znalazłyby się w obliczu stałego zagrożenia odwołaniem w postaci interwencji ustawodawcy polegającej odpowiednio na zlikwidowaniu urzędującego organu i powołaniu na jego miejsce nowego organu w celu wykonywania zadań określonych w dyrektywie 95/46. Nie można wykluczyć posługiwania się takimi reformami w celu karania i kontrolowania organów nadzorczych w zakresie ochrony danych, które naraziłyby się władzom politycznym. Już tylko ryzyko takich nacisków jest samo w sobie niezgodne z całkowitą niezależnością organów nadzorczych.

Ponadto zdaniem Komisji Węgry nie mogą powoływać się na niejasne oświadczenia byłego inspektora ochrony danych publikowane w prasie, by na ich podstawie zakładać, że nie daje gwarancji wykonywania zadań przewidzianych w art. 28 dyrektywy 95/46, ani by na tej podstawie skrócić jego kadencję.

---

(1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

---

Sąd

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/17

---

Wyrok Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Biofrescos przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-159/09) (1)

(Unia celna - Mrożone krewetki pochodzące z Indonezji - Nieważne świadectwa pochodzenia - Pobór a posteriori należności celnych przywozowych - Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych - Artykuł 220 ust. 2 lit. b) i art. 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92)

2012/C 227/23

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Portugalia) (przedstawiciel: A. de Magalhães Menezes, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal, P. Guerra e Andrade i L. Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 72 wersja ostateczna z dnia 16 stycznia 2009 r. stwierdzającej, iż należy przystąpić do poboru a posteriori należności celnych przywozowych oraz że w tym konkretnym przypadku nieuzasadnione jest umorzenie tych należności

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/17

---

Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut)

(Sprawa T-276/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Yakut - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Yakult - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 227/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kavaklidere-Europe (Schoten, Belgia) (przedstawiciele: początkowo J. Vercraeye i I. Tytgat, następnie J. Vercraeye i B. De Vuyst, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Yakult Honsha Kabushiki Kaisha (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: M. Edenborough, QC, P. Harris, solicitor, i T. Elias, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej (OHIM) z dnia 8 maja 2009 r. (sprawa R 1396/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Yakult Honsha Kabushiki Kaisha a Kavaklidere-Europe.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kavaklidere-Europe zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kavaklidere-Europe zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/17

---

Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-178/10, T-263/10 i T-265/10) (1)

(Programy operacyjne Funduszu Spójności i EFRR zarządzane przez Hiszpanię - Wniosek o płatności okresowe - Istnienie dowodów sugerujących znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli - Środki wstrzymania biegu terminu płatności - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Strategia audytu - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Proporcjonalność)

2012/C 227/25

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Urraca Caviedes i B. Conte oraz, w sprawie T-178/10, A. Steiblytė, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargi na decyzje Komisji z dnia 12 lutego 2010 r. (T-178/10), z dnia 8 kwietnia 2010 r. (T-263/10) i z dnia 15 kwietnia 2010 r. (T-265/10) informujące władze hiszpańskie o wstrzymaniu biegu terminu rozliczenia niektórych wniosków o płatności okresowe złożonych przez Królestwo Hiszpanii.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-178/10, T-263/10 i T-265/10 zostają połączone w celu wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-178/10, T-263/10 i T-265/10 zostają połączone w celu wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/18

---

Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-264/10 i T-266/10) (1)

(Program operacyjny Funduszu Spójności i EFRR zarządzany przez Hiszpanię (Program operacyjny ESF Walka z dyskryminacją 2007-2013) - Wniosek o płatności okresowe - Decyzja o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty ze względu na znaczące wady funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Artykuł 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006)

2012/C 227/26

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Urraca Caviedes i B. Conte, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skargi na dwie decyzje Komisji z dnia 10 maja (T-264/10) i z dnia 11 maja 2010 r. (T-266/10) informujące władze hiszpańskie o wstrzymaniu biegu terminu rozliczenia niektórych wniosków o płatności okresowe złożonych przez Królestwo Hiszpanii.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-264/10 i T-266/10 zostają połączone w celu wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-264/10 i T-266/10 zostają połączone w celu wydania wyroku.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 maja i z dnia 11 maja 2010 r. informujących władze hiszpańskie o wstrzymaniu biegu terminu rozliczenia niektórych wniosków o płatności okresowe złożonych przez Królestwo Hiszpanii. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 maja i z dnia 11 maja 2010 r. informujących władze hiszpańskie o wstrzymaniu biegu terminu rozliczenia niektórych wniosków o płatności okresowe złożonych przez Królestwo Hiszpanii.

| 3) | Należy oddalić żądanie o uznanie zasadności wniosku o zapłatę odsetek za zwłokę. |
| --- | --- |

3)

Należy oddalić żądanie o uznanie zasadności wniosku o zapłatę odsetek za zwłokę.

| 4) | Nie ma potrzeby orzekać w przedmiocie żądania mającego na celu nakazanie przez Sąd zastosowania środka organizacji postępowania na podstawie art. 64 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

4)

Nie ma potrzeby orzekać w przedmiocie żądania mającego na celu nakazanie przez Sąd zastosowania środka organizacji postępowania na podstawie art. 64 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem.

| 5) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

5)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/18

---

Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2012 r. — Kraft Foods Schweiz przeciwko OHIM — Compañía Nacional de Chocolates (CORONA)

(Sprawa T-357/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego KORONA - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe KARUNA i KARŪNA - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009)

2012/C 227/27

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kraft Foods Schweiz Holding GmbH (Zug, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci P. Péters i T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Compañía Nacional de Chocolates, SA (Medellín, Kolumbia) (przedstawiciel: adwokat I. Temiño Ceniceros)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 czerwca 2010 r. (sprawa R 696/2009-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Kraft Foods Schweiz Holding GmbH a Compañia Nacional de Chocolates, S.A.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kraft Foods Schweiz Holding GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kraft Foods Schweiz Holding GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/19

---

Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Fruit of the Loom przeciwko OHIM — Blueshore Management (FRUIT)

(Sprawa T-514/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny wspólnotowy znak towarowy FRUIT - Nieużywanie - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 227/28

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Kentucky, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo S. Schäffner, następnie G. Schneider, następnie D. Botis i ostatecznie J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Blueshore Management SA (Cernusco Sul Naviglio, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Corona i G. Ciccone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 sierpnia 2010 r. (sprawa R 1686/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego pomiędzy Blueshore Management SA a Fruit of the Loom, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Fruit of the Loom, Inc. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM. |
| --- | --- |

2)

Fruit of the Loom, Inc. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM.

| 3) | Blueshore Management SA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Blueshore Management SA pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/19

---

Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — H.Eich przeciwko OHIM — Arav (H.EICH)

(Sprawa T-557/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego H.EICH - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy H SILVIAN HEACH - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2012/C 227/29

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: H.Eich Srl (Signa, Włochy) (przedstawiciele: D. Mainini, T. Rubin, A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli, G. Petrocchi i B. Passaretti, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciele: G. Mannucci i R. Pethke, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Arav Holding Srl (Palma Campania, Włochy) (przedstawiciel: R. Bocchini, adwokat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 września 2010 r. (sprawa R 1411/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Arav Holding Srl a H.Eich Srl.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 9 września 2010 r. (sprawa R 1411/2009-1); |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 9 września 2010 r. (sprawa R 1411/2009-1);

| 2) | OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez H.Eich Srl w postępowaniu przed Sądem; |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez H.Eich Srl w postępowaniu przed Sądem;

| 3) | OHIM pokrywa niezbędne koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Pierwszą Izbą Odwoławczą; |
| --- | --- |

3)

OHIM pokrywa niezbędne koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Pierwszą Izbą Odwoławczą;

| 4) | Arav Holding Srl pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Arav Holding Srl pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/19

---

Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. — Arango Jaramillo i in. przeciwko EBI

(Sprawa T-234/11 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Personel EBI - Emerytury - Składki do systemu emerytalnego - Odrzucenie skargi w pierwszej instancji jako oczywiście niedopuszczalnej - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Rozsądny termin)

2012/C 227/30

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Oscar Orlando Arango Jaramillo (Luksemburg, Luksemburg) oraz 34 innych pracowników Europejskiego Banku Inwestycyjnego, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci B. Cortese i C. Cortese)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: C. Gómez de la Cruz i T. Gilliams, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata P.E. Partsch)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 4 lutego 2011 r. w sprawie F-34/10 Arango Jaramillo i in. przeciwko EBI, dotychczas niepublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Oscar Orlando Arango Jaramillo oraz 34 innych pracowników Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), których nazwiska zostały wymienione w załączniku pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez EBI w ramach niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Oscar Orlando Arango Jaramillo oraz 34 innych pracowników Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), których nazwiska zostały wymienione w załączniku pokrywają własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez EBI w ramach niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 211 z 16.7.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/20 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Vesteda Groep przeciwko Komisji

(Sprawa T-206/10) (1)

(Pomoc państwa - System pomocy przyznany przez Niderlandy na rzecz spółek mieszkalnictwa społecznego - Pomoc istniejąca - Decyzja zatwierdzająca zobowiązania państwa członkowskiego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Legitymacja procesowa - Niedopuszczalność)

2012/C 227/31

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Vesteda Groep BV (Maastricht, Niderlandy) (przedstawiciele: G. van der Wal i T. Boesman, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. van Vliet, S. Noë i S. Thomas, pełnomocnicy, wspierani przez H. Gilliamsa, adwokata)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 9963 wersja ostateczna z dnia 15 grudnia 2009 r. dotyczącej pomocy państwa E 2/2005 i N 642/2009 — Niderlandy — pomoc istniejąca i pomoc specjalna na projekty dla spółek mieszkalnictwa społecznego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Vesteda Groep BV pokryje swoje koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Vesteda Groep BV pokryje swoje koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/20 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2011 r. — Google przeciwko OHIM — G-mail (GMail)

(Sprawa T-527/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)

2012/C 227/32

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Google, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Kinkeldey i A. Bognár)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: G-mail GmbH (Los Angeles, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat S. Eble)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 września 2010 r. (sprawa R 342/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Giersch Ventures LLC a Google, Inc.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez stronę pozwaną. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez stronę pozwaną.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/20 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Attey i in. przeciwko Radzie

(Sprawy T-118/11, T-123/11 i T-124/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające stosowane w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej - Skreślenie z wykazu osób i podmiotów - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

2012/C 227/33

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Philipp Attey (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (sprawa T-118/11); Thierry Legré (Abidżan) (sprawa T-123/11); i Stéphane Kipré (Abidżan) (T-124/11) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i M. Chavrier, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Wybrzeża Kości Słoniowej (przedstawiciele: adwokaci J.P. Mignard i J.P. Benoit); i Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bordes i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 11, s. 36) oraz, po drugie, rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 11, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżących.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-118/11, T-123/11 i T-124/11 zostają połączone w celu wydania postanowienia. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-118/11, T-123/11 i T-124/11 zostają połączone w celu wydania postanowienia.

| 2) | Postępowanie w przedmiocie skarg zostaje umorzone. |
| --- | --- |

2)

Postępowanie w przedmiocie skarg zostaje umorzone.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty, które ponieśli Philipp Attey, Thierry Legré i Stéphane Kipré. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty, które ponieśli Philipp Attey, Thierry Legré i Stéphane Kipré.

| 4) | Republika Wybrzeża Kości Słoniowej i Komisja Europejska pokrywają własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

4)

Republika Wybrzeża Kości Słoniowej i Komisja Europejska pokrywają własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 130 z 30.4.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 czerwca 2012 r. — Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-203/11) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Usługi w zakresie przewozu autokarem i autobusem pomiędzy państwami członkowskimi - Rozporządzenie (EWG) nr 684/92 - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Brak - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

2012/C 227/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Francja) (przedstawiciel: adwokat É. Deshoulières)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Karlsson i E. Dumitriu-Segnana, pełnomocnicy); i Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Rozet i N. Yerrell, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie naprawienia szkody, którą skarżąca miała ponieść w wyniku zastosowania systemu ustanowionego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem (Dz.U. L 74, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej.

| 2) | Transports Schiocchet — Excursions zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Transports Schiocchet — Excursions zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 186 z 25.6.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2012 r. — Elti przeciwko Delegaturze Unii Europejskiej w Czarnogórze

(Sprawa T-395/11) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Zamówienia publiczne na dostawy - Procedura przetargowa - Ucyfrowienie systemu publicznego nadawania w Czarnogórze - Decyzja o udzieleniu zamówienia wydana przez Delegaturę Unii Europejskiej w Czarnogórze - Brak statusu strony pozwanej - Niedopuszczalność)

2012/C 227/35

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, Słowenia) (przedstawiciel: adwokat N. Zidar Klemenčič)

Strona pozwana: Delegatura Unii Europejskiej w Czarnogórze (przedstawiciele: początkowo N. Bertolini, pełnomocnik, następnie adwokaci J. Stuyck i A.M. Vandromme)

Przedmiot

Tytułem głównym, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji szefa delegatury Unii w Czarnogórze z dnia 21 marca 2011 r. o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w ramach zamówienia publicznego na dostawę sprzętu przeznaczonego do ucyfrowienia czarnogórskiego systemu publicznego nadawania, a w konsekwencji o przyznaniu zamówienia innej spółce, i, tytułem ewentualnym, żądanie odszkodowawcze.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Elti d.o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Elti d.o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/22

---

Postanowienie sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych z dnia 13 czerwca 2012 r. — Morison Menon Chartered Accountants i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-656/11 R II)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Umorzenie postępowania)

2012/C 227/36

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Morison Menon Chartered Accountants (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie), Morison Menon Chartered Accountants — Dubai Office (Dubaj) i Morison Menon Chartered Accountants — Sharjah Office (Szardża, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: adwokaci H. Viaene, D. Gillet i T. Ruys)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej(przedstawiciele: M.M. Joséphidès i G. Étienne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania po pierwsze rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 11) oraz po drugie decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 71) w zakresie w jakim na mocy tych aktów do wykazu osób i podmiotów, których fundusze i zasoby gospodarcze zostały zamrożone dodano podmiot o nazwie „Morison Menon Chartered Accountant”.

Sentencja

| 1) | Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosku o zastosowanie środków tymczasowych.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/22

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. — Strack przeciwko Komisji

(Sprawa T-65/12 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Postanowienie odsyłające - Orzeczenie niepodlegające odwołaniu - Odwołanie oczywiście niedopuszczalne)

2012/C 227/37

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i B. Eggers, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sadu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 7 grudnia 2011 r. w sprawie F-44/05 RENV Strack przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Guido Strack pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Guido Strack pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 118 z 21.4.2012.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/22

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Ålands Industrihus przeciwko Komisji

(Sprawa T-212/12)

2012/C 227/38

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Ålands Industrihus (Mariehamn, Finlandia) (przedstawiciel: adwokat L. Laitinen)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2012/252/UE z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa C 6/08 (ex-NN 69/07) przyznanej przez rząd regionalny Wysp Alandzkich na rzecz Ålands Industrihus Ab; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2012/252/UE z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa C 6/08 (ex-NN 69/07) przyznanej przez rząd regionalny Wysp Alandzkich na rzecz Ålands Industrihus Ab;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE — brak pomocy państwa






  — | Strona skarżąca twierdzi, że zastrzyk kapitałowy i gwarancje kapitałowe nie stanowią pomocy państwa, gdyż pomoc ta nie zakłóciła konkurencji i nie wpłynęła na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności ustalając, że nie ma absolutnej przeszkody dla prowadzenia przez zagraniczne przedsiębiorstwa działalności na Wyspach Alandzkich, a z całą pewnością nie ma przeszkody, która uniemożliwiałaby im dokonywanie inwestycji na lokalnym rynku nieruchomości. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE — brak pomocy państwa

—

Strona skarżąca twierdzi, że zastrzyk kapitałowy i gwarancje kapitałowe nie stanowią pomocy państwa, gdyż pomoc ta nie zakłóciła konkurencji i nie wpłynęła na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności ustalając, że nie ma absolutnej przeszkody dla prowadzenia przez zagraniczne przedsiębiorstwa działalności na Wyspach Alandzkich, a z całą pewnością nie ma przeszkody, która uniemożliwiałaby im dokonywanie inwestycji na lokalnym rynku nieruchomości.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący nieprawidłowego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do pojęcia prywatnego inwestora — brak pomocy państwa






  — | Strona skarżąca twierdzi, że wszystkie zastrzyki kapitałowe były zgodne z testem prywatnego inwestora i tym samym nie zakłócały ani nie groziły zakłóceniem konkurencji w stopniu mającym wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie zgodności środka z testem prywatnego inwestora, jako że Komisja m.in. niesłusznie i arbitralnie oceniła poziom oczekiwanej stopy zwrotu, skupiając się wyłącznie na jednej rocznej stopie zwrotu. Zdaniem strony skarżącej rzeczywista oczekiwana stopu zwrotu jest kombinacją rocznej stopy zwrotu i oczekiwanego wzrostu wartości. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący nieprawidłowego zastosowania art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do pojęcia prywatnego inwestora — brak pomocy państwa

—

Strona skarżąca twierdzi, że wszystkie zastrzyki kapitałowe były zgodne z testem prywatnego inwestora i tym samym nie zakłócały ani nie groziły zakłóceniem konkurencji w stopniu mającym wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie zgodności środka z testem prywatnego inwestora, jako że Komisja m.in. niesłusznie i arbitralnie oceniła poziom oczekiwanej stopy zwrotu, skupiając się wyłącznie na jednej rocznej stopie zwrotu. Zdaniem strony skarżącej rzeczywista oczekiwana stopu zwrotu jest kombinacją rocznej stopy zwrotu i oczekiwanego wzrostu wartości.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący niewystarczającego uwzględnienia istniejących programów pomocy odnoszących się do gwarancji






  — | Komisja nie wzięła pod uwagę okoliczności, że co najmniej dwie z udzielonych gwarancji były objęte istniejącym systemem pomocy. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący niewystarczającego uwzględnienia istniejących programów pomocy odnoszących się do gwarancji

—

Komisja nie wzięła pod uwagę okoliczności, że co najmniej dwie z udzielonych gwarancji były objęte istniejącym systemem pomocy.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący popełnia błędu w ocenie okoliczności faktycznych i braku uzasadnienia






  — | Jeśliby rozpatrywane środki miały być mimo wszystko uznane za stanowiące pomoc państwa, kwoty, które mają być odzyskane, zostały źle obliczone. Po pierwsze, uzasadnienie wymagania zwrotu całości zainwestowanych kapitałów jest bardzo wątłe, błędne i niezwykle lakoniczne. Po drugie, element pomocy odnoszący się do gwarancji został określony arbitralnie na nierozsądnym i nierealistycznym poziomie z niewystarczającym uzasadnieniem. Strona skarżąca twierdzi, że braki i arbitralność uzasadnienia prawie uniemożliwiają jej ustosunkowanie się do zarzutów Komisji. |
| --- | --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący popełnia błędu w ocenie okoliczności faktycznych i braku uzasadnienia

—

Jeśliby rozpatrywane środki miały być mimo wszystko uznane za stanowiące pomoc państwa, kwoty, które mają być odzyskane, zostały źle obliczone. Po pierwsze, uzasadnienie wymagania zwrotu całości zainwestowanych kapitałów jest bardzo wątłe, błędne i niezwykle lakoniczne. Po drugie, element pomocy odnoszący się do gwarancji został określony arbitralnie na nierozsądnym i nierealistycznym poziomie z niewystarczającym uzasadnieniem. Strona skarżąca twierdzi, że braki i arbitralność uzasadnienia prawie uniemożliwiają jej ustosunkowanie się do zarzutów Komisji.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący nieprawidłowego zastosowania zasad odnoszących się do stóp referencyjnych






  — | Aby określić element pomocy odnoszący się do gwarancji, Komisja posłużyła się swoim komunikatem w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (1) ze skutkiem wstecznym. To niedozwolone retroaktywne zastosowanie powoduje, że kwota odnoszącego się do gwarancji elementu pomocy, którego odzyskanie zostało nakazane, jest wyższa niż kwota wynikająca z zastosowania właściwego dokumentu, którym zdaniem strony skarżącej jest obwieszczenie w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (2), obowiązujące w czasie udzielania gwarancji. |
| --- | --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący nieprawidłowego zastosowania zasad odnoszących się do stóp referencyjnych

—

Aby określić element pomocy odnoszący się do gwarancji, Komisja posłużyła się swoim komunikatem w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (1) ze skutkiem wstecznym. To niedozwolone retroaktywne zastosowanie powoduje, że kwota odnoszącego się do gwarancji elementu pomocy, którego odzyskanie zostało nakazane, jest wyższa niż kwota wynikająca z zastosowania właściwego dokumentu, którym zdaniem strony skarżącej jest obwieszczenie w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (2), obowiązujące w czasie udzielania gwarancji.

| 6) | Zarzut szósty dotyczący tego, że strona skarżąca miała uzasadnione oczekiwania co do pomocy






  — | Na podstawie okoliczności omówionych w ramach zarzutów pierwszego, drugiego i trzeciego strona skarżąca miała uzasadnione oczekiwania, że środki przyznane prze rząd regionalny nie stanowią niezgodnej z prawem pomocy państwa. Strona skarżąca omówiła jednak tę kwestię z rządem regionalnym, który potwierdził, że środki były objęte zgłoszonymi systemami pomocy. |
| --- | --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczący tego, że strona skarżąca miała uzasadnione oczekiwania co do pomocy

—

Na podstawie okoliczności omówionych w ramach zarzutów pierwszego, drugiego i trzeciego strona skarżąca miała uzasadnione oczekiwania, że środki przyznane prze rząd regionalny nie stanowią niezgodnej z prawem pomocy państwa. Strona skarżąca omówiła jednak tę kwestię z rządem regionalnym, który potwierdził, że środki były objęte zgłoszonymi systemami pomocy.

| 7) | Zarzut siódmy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza pewność prawa i zasady prawa własności gwarantowane w art. 345 TFUE






  — | Komisja całkowicie pominęła kwestię równoczesnych inwestycji realizowanych przez miasto Mariehamn, co uniemożliwia stronie skarżącej w sytuacji, w której nakazane jest odzyskanie, poszanowanie prawnej zasady równości akcjonariuszy, wyrażonej w fińskim prawie dotyczącym spółek akcyjnych. To pominięcie ze strony Komisji również skutkuje zniekształceniem ostatecznego wyniku gospodarczego dla zainteresowanych stron w taki sposób, że oznacza to naruszenie art. 345 TFUE, zgodnie z którym trakty nie przesądzają w niczym zasad prawa własności w państwach członkowskich. |
| --- | --- | --- |

7)

Zarzut siódmy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza pewność prawa i zasady prawa własności gwarantowane w art. 345 TFUE

—

Komisja całkowicie pominęła kwestię równoczesnych inwestycji realizowanych przez miasto Mariehamn, co uniemożliwia stronie skarżącej w sytuacji, w której nakazane jest odzyskanie, poszanowanie prawnej zasady równości akcjonariuszy, wyrażonej w fińskim prawie dotyczącym spółek akcyjnych. To pominięcie ze strony Komisji również skutkuje zniekształceniem ostatecznego wyniku gospodarczego dla zainteresowanych stron w taki sposób, że oznacza to naruszenie art. 345 TFUE, zgodnie z którym trakty nie przesądzają w niczym zasad prawa własności w państwach członkowskich.

---

(1)  Dz.U. 2008, C 14, s. 6.

(2)  Dz.U. 1997, C 273, s. 3.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/23 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/23

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2012 r. — Indesit Company przeciwko OHIM — ILVE (quadrio)

(Sprawa T-214/12)

2012/C 227/39

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Indesit Company SpA (Fabriano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Floridia i R. Floridia)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: ILVE-Industria Lavorazione Veneta Elettrodomestici SpA (Campodarsego, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie R 2219/2010-1 i dopuszczenie do rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 7313158 obejmującego słowo „quadrio” zapisane w szczególny sposób w celu oznaczenia lodówek. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie R 2219/2010-1 i dopuszczenie do rejestracji zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 7313158 obejmującego słowo „quadrio” zapisane w szczególny sposób w celu oznaczenia lodówek.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „quadrio” dla towarów należących do klasy 11 — zgłoszenie nr 7313158

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: ILVE-Industria Lavorazione Veneta Elettrodomestici SpA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „QUADRA” dla towarów należących do klasy 11

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/24

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji

(Sprawa T-219/12)

2012/C 227/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrad, Serbia) (przedstawiciel: adwokat A. Lojpur)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności opublikowanego w dniu 27 marca 2012 r. ogłoszenia o przetargu dotyczącego przygotowania dokumentacji technicznej dla projektu modernizacji linii kolejowej „Modernizacja istniejącej linii kolejowej w ciągu korytarza Xb i dodanie do niej drugiego toru, odcinek Nowy Sad (z wyłączeniem węzła)–Subotica–granica węgierska” przygotowanej zgodnie z normami interoperacyjności UE, umową o głównych międzynarodowych liniach kolejowych (AGC), umową o ważniejszych międzynarodowych liniach transportu kombinowanego i obiektach towarzyszących (AGTC) i porozumieniem o procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) (Dz.U. 2012/S 60-096517), wykluczającego stronę skarżącą z udziału w przetargu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności opublikowanego w dniu 27 marca 2012 r. ogłoszenia o przetargu dotyczącego przygotowania dokumentacji technicznej dla projektu modernizacji linii kolejowej „Modernizacja istniejącej linii kolejowej w ciągu korytarza Xb i dodanie do niej drugiego toru, odcinek Nowy Sad (z wyłączeniem węzła)–Subotica–granica węgierska” przygotowanej zgodnie z normami interoperacyjności UE, umową o głównych międzynarodowych liniach kolejowych (AGC), umową o ważniejszych międzynarodowych liniach transportu kombinowanego i obiektach towarzyszących (AGTC) i porozumieniem o procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) (Dz.U. 2012/S 60-096517), wykluczającego stronę skarżącą z udziału w przetargu;

| — | zasądzenie odszkodowania za podnoszone straty pieniężne; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania za podnoszone straty pieniężne;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego,






  — | że nie było podstawy prawnej dla wykluczenia a priori strony skarżącej z udziału w rozpatrywanym przetargu, gdyż brak było konfliktu interesów; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego,

—

że nie było podstawy prawnej dla wykluczenia a priori strony skarżącej z udziału w rozpatrywanym przetargu, gdyż brak było konfliktu interesów;

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego






  — | że wykluczenie strony skarżącej z przetargu jest niezgodne z rozporządzeniem IPA (1) |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego

—

że wykluczenie strony skarżącej z przetargu jest niezgodne z rozporządzeniem IPA (1)

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego






  — | że warunki udzielenia zamówienia były niezgodne z prawem. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego

—

że warunki udzielenia zamówienia były niezgodne z prawem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (Dz.U. L 210, s. 82).

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/24

---

Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2012 r. — National Trust for Scotland przeciwko OHIM — Comhairle na Eilean Siar (ST KILDA)

(Sprawa T-222/12)

2012/C 227/41

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: National Trust for Scotland (Edynburg, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: J. MacKenzie, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Comhairle na Eilean Siar (Isle of Lewis, Zjednoczone Królestwo)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie R 310/2011-4 w całości i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie R 310/2011-4 w całości i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego;

| — | obciążenie OHIM i wszelkich interwenientów kosztami postępowania w przedmiocie niniejszej skargi oraz zwrotem kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu i w postępowaniu odwoławczym przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i wszelkich interwenientów kosztami postępowania w przedmiocie niniejszej skargi oraz zwrotem kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu i w postępowaniu odwoławczym przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Comhairle na Eilean Siar

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy ST KILDA dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 39, 41 i 43 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8 283 871

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: podstawy określone w art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 207/2009, w szczególności niezarejestrowany znak towarowy chroniony w Zjednoczonym Królestwie, a także uwagi stron trzecich na podstawie art. 40 rozporządzenia Rady nr 207/2009

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/25

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — Ntouvas przeciwko ECZiKC

(Sprawa T-223/12)

2012/C 227/42

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ioannis Ntouvas (Sundbyberg, Szwecja) (przedstawiciel: E. Mylonas, prawnik)

Strona pozwana: Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (Sztokholm, Szwecja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanego z dnia 27 marca 2012 r. w przedmiocie odmówienia skarżącemu dostępu do ostatecznych sprawozdań z kontroli przeprowadzonej w ECZiKC przez wewnętrzne służby kontrolne Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanego z dnia 27 marca 2012 r. w przedmiocie odmówienia skarżącemu dostępu do ostatecznych sprawozdań z kontroli przeprowadzonej w ECZiKC przez wewnętrzne służby kontrolne Komisji Europejskiej;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia istotnego wymogu proceduralnego (obowiązku uzasadnienia), wskutek czego doszło do naruszenia art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) oraz art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż:






  — | pozwany wskazał tylko na abstrakcyjne i generalne powody przemawiające za odmową dostępu do wszelkich sprawozdań pokontrolnych z zakresu kontroli przeprowadzonych w ECZiKC przez wewnętrzne służby kontrolne Komisji Europejskiej; co więcej, pozwany nie powołał się na nadrzędny interes publiczny przemawiający przeciwko udostępnieniu tych dokumentów; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia istotnego wymogu proceduralnego (obowiązku uzasadnienia), wskutek czego doszło do naruszenia art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) oraz art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, gdyż:

—

pozwany wskazał tylko na abstrakcyjne i generalne powody przemawiające za odmową dostępu do wszelkich sprawozdań pokontrolnych z zakresu kontroli przeprowadzonych w ECZiKC przez wewnętrzne służby kontrolne Komisji Europejskiej; co więcej, pozwany nie powołał się na nadrzędny interes publiczny przemawiający przeciwko udostępnieniu tych dokumentów;

| — | zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, powody uzasadniające odmowę udostępnienia dokumentów muszą mieć charakter konkretny i indywidualny, muszą być szczegółowe i muszą rzeczywiście opisywać ewentualny interes, który przeważa nad prawem dostępu przysługującym wnioskodawcy, przy równoczesnym wykazaniu, że nie występuje nadrzędny interes publiczny przemawiający za ujawnieniem. |
| --- | --- |

—

zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, powody uzasadniające odmowę udostępnienia dokumentów muszą mieć charakter konkretny i indywidualny, muszą być szczegółowe i muszą rzeczywiście opisywać ewentualny interes, który przeważa nad prawem dostępu przysługującym wnioskodawcy, przy równoczesnym wykazaniu, że nie występuje nadrzędny interes publiczny przemawiający za ujawnieniem.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia postanowień traktatowych (art. 15 ust. 3 TFUE) oraz przepisu prawa [rozporządzenia (WE) nr 1049/2001] dotyczącego ich stosowania, w ten sposób że:






  — | nie wskazując odpowiednich i wystarczających powodów odmowy ujawnienia żądanych dokumentów, pozwany naruszył także ciążący na nim na mocy art. 2 ust. 1 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz art. 15 ust. 3 TFUE obowiązek udostępnienia wnioskodawcy żądanych dokumentów w terminie 15 dni roboczych od wpływu wniosku potwierdzającego. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia postanowień traktatowych (art. 15 ust. 3 TFUE) oraz przepisu prawa [rozporządzenia (WE) nr 1049/2001] dotyczącego ich stosowania, w ten sposób że:

—

nie wskazując odpowiednich i wystarczających powodów odmowy ujawnienia żądanych dokumentów, pozwany naruszył także ciążący na nim na mocy art. 2 ust. 1 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz art. 15 ust. 3 TFUE obowiązek udostępnienia wnioskodawcy żądanych dokumentów w terminie 15 dni roboczych od wpływu wniosku potwierdzającego.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 1, t. 3, s. 331, sprost. Dz.U. L 271, s. 20).

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/25

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL express)

(Sprawa T-225/12)

2012/C 227/43

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: M. Schaeffer, M. Wolter i A. Marx, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: LĺDL MUSIC, spol. s r.o. (Brno, Republika Czeska)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (R 2379/2010-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (R 2379/2010-1);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „LIDL express” dla towarów z klasy 15 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 857 536

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: LĺDL MUSIC, spol. s r.o.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny krajowy znak towarowy i słowny wspólnotowy znak towarowy „LÍDL MUSIC” dla towarów z klasy 15.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009 i zasadą 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009 i zasadą 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji nr 2868/95;

| — | naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia Rady nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/26

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — LĺDL MUSIC (LIDL)

(Sprawa T-226/12)

2012/C 227/44

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Schaeffer, M. Wolter i A. Marx)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: LĺDL MUSIC, spol. s r.o. (Brno, Republika Czeska)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (R 2380/2010-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (R 2380/2010-1);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „LIDL” dla towarów z klasy 15 — zgłoszenie nr 6 861 025

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: LĺDL MUSIC, spol. s r.o.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny krajowy znak towarowy i słowny wspólnotowy znak towarowy „LÍDL MUSIC” dla towarów z klasy 15

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009 i zasady 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji nr 2868/1995; naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009; naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/26

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Saobraćajni institut CIP przeciwko Komisji

(Sprawa T-227/12)

2012/C 227/45

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrad, Serbia) (przedstawiciel: adwokat A. Lojpur)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności ogłoszenia o przetargu opublikowanego w dniu 3 kwietnia 2012 r., dotyczącego sporządzenia dokumentacji technicznej dla projektu modernizacji kolei „Budowa nowej jednotorowej obwodnicy kolejowej miejscowości Nisz, od stacji Robna do stacji Sicevo”, przygotowanej zgodnie z normami interoperacyjności UE, umową o głównych międzynarodowych liniach kolejowych (AGC), umową o ważniejszych międzynarodowych liniach transportu kombinowanego i obiektach towarzyszących (AGTC) i porozumieniem o procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) (Dz.U. 2012/S 65-104847), wykluczającego skarżącą z udziału w tym przetargu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności ogłoszenia o przetargu opublikowanego w dniu 3 kwietnia 2012 r., dotyczącego sporządzenia dokumentacji technicznej dla projektu modernizacji kolei „Budowa nowej jednotorowej obwodnicy kolejowej miejscowości Nisz, od stacji Robna do stacji Sicevo”, przygotowanej zgodnie z normami interoperacyjności UE, umową o głównych międzynarodowych liniach kolejowych (AGC), umową o ważniejszych międzynarodowych liniach transportu kombinowanego i obiektach towarzyszących (AGTC) i porozumieniem o procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) (Dz.U. 2012/S 65-104847), wykluczającego skarżącą z udziału w tym przetargu;

| — | zasądzenie odszkodowania z tytułu zarzucanej szkody majątkowej; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania z tytułu zarzucanej szkody majątkowej;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy braku podstawy prawnej uzasadniającej wykluczenie a priori skarżącej z udziału w spornym przetargu, ze względu na niewystąpienie konfliktu interesów. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy braku podstawy prawnej uzasadniającej wykluczenie a priori skarżącej z udziału w spornym przetargu, ze względu na niewystąpienie konfliktu interesów.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy tego, że wykluczenie skarżącej z przetargu jest niezgodne z rozporządzeniem IAP (1). |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy tego, że wykluczenie skarżącej z przetargu jest niezgodne z rozporządzeniem IAP (1).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy niezgodności z prawem warunków przyznania zamówienia. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy niezgodności z prawem warunków przyznania zamówienia.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (Dz.U L 210, s. 82).

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/27

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2012 r. — Advance Magazine Publishers przeciwko OHIM — Eduardo López Cabré (VOGUE)

(Sprawa T-229/12)

2012/C 227/46

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Advance Magazine Publishers, Inc. (Nowy Jork, USA) (przedstawiciel: C. Aikens, Barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Eduardo López Cabré (Barcelona, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. (R 1170/2011-4); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2012 r. (R 1170/2011-4);

| — | ewentualnie, uwzględnienie sprzeciwu jedynie w odniesieniu do następujących towarów: parasole zwykłe, parasole przeciwsłoneczne i akcesoria do parasoli zwykłych i przeciwsłonecznych; oraz |
| --- | --- |

—

ewentualnie, uwzględnienie sprzeciwu jedynie w odniesieniu do następujących towarów: parasole zwykłe, parasole przeciwsłoneczne i akcesoria do parasoli zwykłych i przeciwsłonecznych; oraz

| — | obciążenie wnoszącego sprzeciw kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie wnoszącego sprzeciw kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „VOGUE” dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 14, 16, 18, 21, 24, 26, 28, 35, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 i 45 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 4 023 041

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Eduardo López Cabré

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny krajowy i wspólnotowy znak towarowy oraz graficzny krajowy znak towarowy „VOGUE moda en lluvia” dla towarów z klasy 18

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/27

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2012 r. — Rocket Dog Brands przeciwko OHIM — Julius-K9 (JULIUS K9)

(Sprawa T-231/12)

2012/C 227/47

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rocket Dog Brands LLC (Heywood, USA) (przedstawiciel: C. Aikens, Barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Julius-K9 bt (Szigetszentmiklós, Węgry)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (sprawa R 1124/2011-4) w zakresie w jakim oddalono w niej sprzeciw w odniesieniu do wszystkich towarów należących do klasy 25; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. (sprawa R 1124/2011-4) w zakresie w jakim oddalono w niej sprzeciw w odniesieniu do wszystkich towarów należących do klasy 25;

| — | obciążenie zgłaszającej wspólnotowy znak towarowy kosztami poniesionymi przez wnoszącego sprzeciw. |
| --- | --- |

—

obciążenie zgłaszającej wspólnotowy znak towarowy kosztami poniesionymi przez wnoszącego sprzeciw.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „JULIUS K9” dla towarów należących do klas 18, 25 i 28 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8542201

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Dwa graficzne znaki towarowe przedstawiające psa, (skrzyżowane) kośc(i) i alfanumeryczne zestawienie „K 9” dla towarów należących do klas 14, 18 i 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/28

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — Versalis przeciwko Komisji

(Sprawa T-241/12)

2012/C 227/48

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Versalis SpA (San Donato Milanese, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Moretti, L. Nascimbene i M. Siragusa)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, w którym Komisja stwierdziła, że spełnione są przesłanki ponownego wszczęcia postępowania karnego w stosunku do Versalis SpA. i do Eni SpA., oraz obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, w którym Komisja stwierdziła, że spełnione są przesłanki ponownego wszczęcia postępowania karnego w stosunku do Versalis SpA. i do Eni SpA., oraz obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga dotyczy decyzji, która jest jakoby zawarta w piśmie Komisji z dnia 23 kwietnia 2012 r. (D/2012/042050, zatytułowanym COMP/F/38.638 — Kauczuk butadienowy i emulsyjny kauczuk butadienowo styrenowy — Ponowne wydanie), którym Versalis Spa. została powiadomiona o postanowieniu Komisji dotyczącym wznowienia postępowania BR-ESBR w następstwie wyroku Sądu z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie T-39/07 Eni przeciwko Komisji, w którym została stwierdzona częściowa nieważność decyzji C(2006) 5700 z dnia 29 listopada 2006 r. wydanej w sprawie COMP/F/38.638 — Kauczuk butadienowy i emulsyjny kauczuk butadienowo styrenowy i obniżona została kwota nałożonej grzywny.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi wyłącznie jeden zarzut.

W ramach pierwszego i jedynego zarzutu skarżąca podnosi brak właściwości Komisji do ponownego wszczęcia w stosunku do niej postępowania karnego, mającego na celu wydanie nowej decyzji w sprawie naruszenia. W szczególności skarżąca uważa, że uprawnienia karne Komisji w stosunku do Versalis SpA. w związku z okolicznościami, których dotyczyło postępowanie COMP/F/38.638 — Kauczuk butadienowy i emulsyjny kauczuk butadienowo styrenowy — zostały wyczerpane w następstwie wydania decyzji z dnia 29 listopada 2006 r. (C(2006) 5700 wersja ostateczna), której nieważność została stwierdzona i która została zmieniona wyrokiem Sądu Unii Europejskiej z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie T-59/07, zaskarżonego obecnie przed Trybunałem Sprawiedliwości.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/28

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2012 r. — Fuhr przeciwko Komisji

(Sprawa T-248/12)

2012/C 227/49

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Fuhr (Heiligenhaus, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Bahr, S. Dethof i A. Malec)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi balkonowych w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi balkonowych w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej;

| — | posiłkowo, odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

Po pierwsze, skarżąca podnosi zarzut naruszenia art. 101 TFUE poprzez przyjęcie, że skarżąca uczestniczyła w jednolitym i złożonym naruszeniu. Poprzez dokonanie uogólnionej analizy i oceny poszczególnych zachowań uczestniczących w naruszeniu przedsiębiorstw oraz poprzez niedozwolone potraktowanie w jednolity sposób wszystkich uczestników naruszenia, strona pozwana uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi dokonania oceny prawnej indywidualnego stopnia przyczynienia się do naruszenia poszczególnych przedsiębiorstw. Strona pozwana przypisała skarżącej czyny innych podmiotów, nie wskazując podstawy prawnej takiego działania, a tym samym naruszyła zasadę nulla poena sine lege wynikającą z art. 49 ust. 1 karty praw podstawowych.

Po drugie, skarżąca podnosi, że błędnie przyjęto, iż uczestniczyła ona w naruszeniu na terenie całego EOG. Skarżąca nie uczestniczyła w żadnym z licznych spotkań ani kontaktów poza terenem Niemiec. Ponadto nie miała ani wiedzy o naruszeniu na terenie całego EOG, ani nie mogła wywnioskować takiej wiedzy z ogólnego kontekstu okoliczności.

Po trzecie, skarżąca podnosi, że strona pozwana naruszyła obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 296 ust. 2 TFUE, dokonując uogólnionej i ujednoliconej analizy indywidualnego uczestnictwa zainteresowanych przedsiębiorstw.

Po czwarte, skarżąca podnosi, że przy obliczaniu grzywny błędnie wzięto pod uwagę obrót niezwiązany z naruszeniem, wobec czego naruszono art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 oraz wytycznych w sprawie obliczania grzywien z 2006 r. Wobec braku uczestnictwa skarżącej w naruszeniu na terenie całego EOG pozwana powinna była wziąć pod uwagę jedynie obrót, jaki skarżąca uzyskała Niemczech. Ponadto pozwana nie powinna była brać pod uwagę niezwiązanego z naruszeniem obrotu uzyskanego w transakcjach z klientami hurtowymi, którzy zgodnie z umową sprzedawali nabyte towary wyłącznie poza terenem EOG.

Po piąte, skarżąca utrzymuje, że dopuszczono się podstawowego błędu w ocenie przy obliczaniu nałożonej na nią grzywny, a tym samym naruszono art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, jak również zasadę proporcjonalności kar wynikającą z art. 49 ust. 3 karty praw podstawowych w związku z art. 48 ust. 1 tego aktu. Według skarżącej nałożona na nią grzywna jest nadzwyczaj wysoka i nieproporcjonalna. Twierdzi ona także, że przy obliczaniu grzywny pozwana nie oceniła jej indywidualnego uczestnictwa w naruszeniu z punktu widzenia jego czasu trwania, zasięgu i intensywności, ani nie uwzględniła przemawiających na korzyść skarżącej okoliczności łagodzących.

Po szóste, skarżąca podnosi zarzut naruszenia zasady równego traktowania poprzez przyznanie skarżącej w sposób arbitralny i niezrozumiały zbyt małej obniżki grzywny. Przyznana skarżącej obniżka grzywny jest nieproporcjonalna do skali obniżek grzywien, jakie przyznano wszystkim innym przedsiębiorstwom uczestniczącym w naruszeniu. Skarżąca twierdzi, że została w ten sposób poważnie pokrzywdzona, a opisane postępowanie pozwanej nie jest w żaden sposób obiektywnie uzasadnione.

Po siódme, skarżąca podnosi, że przy obliczaniu kwoty podstawowej grzywny dopuszczono się naruszenia zasady równego traktowania. Pozwana zastosowała bowiem wobec wszystkich przedsiębiorstw tę samą stawkę procentową kwoty podstawowej grzywny, bez uwzględnienia wagi naruszenia ani indywidualnego uczestnictwa, przez co poważnie pokrzywdziła skarżącą.

Po ósme, skarżąca twierdzi, że postępowanie trwało nadmiernie długo i że okoliczności tej nie uwzględniono przy obliczaniu grzywny, co stanowi jej zdaniem naruszenie art. 41 karty praw podstawowych.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/29 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/29

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2012 r. — EGL i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-251/12)

2012/C 227/50

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: EGL, Inc. (Houston, Stany Zjednoczone), CEVA Freight (UK) Ltd (Ashby de la Zouch, Zjednoczone Królestwo), CEVA Freight Shanghai Ltd (Szanghaj, Chiny) (przedstawiciele: M. Brealey, QC (Queen’s Counsel), S. Love, Barrister, M. Pullen, D. Gillespie i R. Fawcett-Feuillette, Solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji C(2012) 1959 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG, w sprawie COMP/39462 — Usługi spedycyjne, w zakresie, w jakim zarzucono skarżącym uczestnictwo w dwóch naruszeniach art. 101 ust. 1 TFUE polegających na tzw. porozumieniu dotyczącym New Export System (nowego systemu wywozu) (zwanym dalej „NES”) i porozumieniu dotyczącym Currency Adjustment Factor (zmiennego dodatku walutowego) (zwanego dalej „CAF”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji C(2012) 1959 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG, w sprawie COMP/39462 — Usługi spedycyjne, w zakresie, w jakim zarzucono skarżącym uczestnictwo w dwóch naruszeniach art. 101 ust. 1 TFUE polegających na tzw. porozumieniu dotyczącym New Export System (nowego systemu wywozu) (zwanym dalej „NES”) i porozumieniu dotyczącym Currency Adjustment Factor (zmiennego dodatku walutowego) (zwanego dalej „CAF”);

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2012) 1959 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r., w zakresie w jakim nałożono w nim na skarżące grzywny lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2012) 1959 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r., w zakresie w jakim nałożono w nim na skarżące grzywny lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi w związku z wniesieniem niniejszej skargi. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi w związku z wniesieniem niniejszej skargi.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie zdefiniowała właściwego rynku, którego dotyczyły porozumienia NES i CAF, a zatem naruszyła istotne wymogi pewności prawa. W ten sposób naruszyła prawo lub popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwana nie zdefiniowała właściwego rynku, którego dotyczyły porozumienia NES i CAF, a zatem naruszyła istotne wymogi pewności prawa. W ten sposób naruszyła prawo lub popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana nie wykazała, iż porozumienie NES miało odczuwalny wpływ na handel między państwami członkowskimi UE. W ten sposób naruszyła prawo lub popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych stwierdzając taki skutek. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwana nie wykazała, iż porozumienie NES miało odczuwalny wpływ na handel między państwami członkowskimi UE. W ten sposób naruszyła prawo lub popełniła błąd w ocenie okoliczności faktycznych stwierdzając taki skutek.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że pozwana nałożyła grzywnę w związku z porozumieniem NES, podczas gdy nie miała kompetencji w tym zakresie w związku z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 141/62 (1) zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3975/87 (2). W tym zakresie zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem ze względu na brak interesu prawnego lub naruszenie prawa. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że pozwana nałożyła grzywnę w związku z porozumieniem NES, podczas gdy nie miała kompetencji w tym zakresie w związku z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 141/62 (1) zmienionym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3975/87 (2). W tym zakresie zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem ze względu na brak interesu prawnego lub naruszenie prawa.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana, niesłusznie przyznając Deutsche Post zwolnienie w odniesieniu do porozumienia CAF, nie uznała we właściwy sposób samoistnej wartości przedstawionych przez skarżące dowodów w ich wniosku o zwolnienie z grzywny/złagodzenie sankcji w odpowiedzi na argumenty Komisji w odniesieniu do porozumienia CAF. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwana, niesłusznie przyznając Deutsche Post zwolnienie w odniesieniu do porozumienia CAF, nie uznała we właściwy sposób samoistnej wartości przedstawionych przez skarżące dowodów w ich wniosku o zwolnienie z grzywny/złagodzenie sankcji w odpowiedzi na argumenty Komisji w odniesieniu do porozumienia CAF.

---

(1)  Rozporządzenie Rady nr 141 w sprawie niestosowania rozporządzenia nr 17 do sektora transportu (Dz.U. 1962, 124, s. 2751)

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3975/87 z dnia 14 grudnia 1987 r. ustanawiające procedurę stosowania reguł konkurencji do przedsiębiorstw w sektorze transportu lotniczego (Dz.U. L 374, s. 1)

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/30 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/30

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Gretsch-Unitas przeciwko Komisji

(Sprawa T-252/12)

2012/C 227/51

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gretsch-Unitas GmbH (Ditzingen, Niemcy) i Gretsch-Unitas GmbH Baubeschläge (Ditzingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H.J. Hellmann, C. Malz i S. Warken)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 53 porozumienia EOG (COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi okiennych), doręczonej skarżącym w dniu 3 kwietnia 2012 r., w części, w jakiej dotyczy ona skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 53 porozumienia EOG (COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi okiennych), doręczonej skarżącym w dniu 3 kwietnia 2012 r., w części, w jakiej dotyczy ona skarżących;

| — | ewentualnie, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Po pierwsze, pozwana nie uzasadniła zaskarżonej decyzji w wystarczający sposób w odniesieniu do ustalenia podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące i tym samym naruszyła obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 akapit drugi TFUE, który stanowi istotny wymóg proceduralny. |
| --- | --- |

1)

Po pierwsze, pozwana nie uzasadniła zaskarżonej decyzji w wystarczający sposób w odniesieniu do ustalenia podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące i tym samym naruszyła obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 akapit drugi TFUE, który stanowi istotny wymóg proceduralny.

| 2) | Po drugie, przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące pozwana potraktowała je bez obiektywnego uzasadnienia w odmienny sposób w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami uczestniczącymi w kartelu i tym samym naruszyła zasadę proporcjonalności i równego traktowania. |
| --- | --- |

2)

Po drugie, przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące pozwana potraktowała je bez obiektywnego uzasadnienia w odmienny sposób w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami uczestniczącymi w kartelu i tym samym naruszyła zasadę proporcjonalności i równego traktowania.

| 3) | Po trzecie, pozwana błędnie obliczyła grzywnę wymierzoną skarżącym, ponieważ ustaliła nieprawidłowo poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną. Pozwana nie uzasadniła także w sposób wymagany prawem, jak ustaliła poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną. |
| --- | --- |

3)

Po trzecie, pozwana błędnie obliczyła grzywnę wymierzoną skarżącym, ponieważ ustaliła nieprawidłowo poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną. Pozwana nie uzasadniła także w sposób wymagany prawem, jak ustaliła poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną.

| 4) | Po czwarte, przy obliczaniu obniżki grzywny nałożonej na skarżące pozwana naruszyła zasadę równego traktowania i proporcjonalności, nie przyznając wyrównania z tytułu przewagi konkurencyjnej, z jakiej korzysta Siegenia z powodu swojej sytuacji gospodarczej. |
| --- | --- |

4)

Po czwarte, przy obliczaniu obniżki grzywny nałożonej na skarżące pozwana naruszyła zasadę równego traktowania i proporcjonalności, nie przyznając wyrównania z tytułu przewagi konkurencyjnej, z jakiej korzysta Siegenia z powodu swojej sytuacji gospodarczej.

| 5) | Po piąte, decyzja pozwanej jest błędna z punktu widzenia uwzględnienia wagi naruszenia przy ustalaniu grzywny wymierzonej skarżącym. |
| --- | --- |

5)

Po piąte, decyzja pozwanej jest błędna z punktu widzenia uwzględnienia wagi naruszenia przy ustalaniu grzywny wymierzonej skarżącym.

| 6) | Po szóste, przy wykonywaniu swoich uprawnień dyskrecjonalnych w ramach ustalania grzywny nałożonej na skarżące pozwana nie uwzględniła jako okoliczności łagodzącej ich znacznie mniejszego udziału w praktykach istotnych w świetle prawa kartelowego. |
| --- | --- |

6)

Po szóste, przy wykonywaniu swoich uprawnień dyskrecjonalnych w ramach ustalania grzywny nałożonej na skarżące pozwana nie uwzględniła jako okoliczności łagodzącej ich znacznie mniejszego udziału w praktykach istotnych w świetle prawa kartelowego.

| 7) | Po siódme, system grzywien stosowany przez pozwaną narusza jako całość zasadę indywidualizacji kar i sankcji i w związku z tym jest niezgodny z prawem. |
| --- | --- |

7)

Po siódme, system grzywien stosowany przez pozwaną narusza jako całość zasadę indywidualizacji kar i sankcji i w związku z tym jest niezgodny z prawem.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/31 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/31

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Kühne + Nagel International przeciwko Komisji

(Sprawa T-254/12)

2012/C 227/52

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kühne + Nagel International AG (Schindellegi, Szwajcaria), Kühne + Nagel Management AG (Schindellegi, Szwajcaria), Kühne + Nagel Ltd (Uxbridge, Zjednoczone Królestwo), Kühne + Nagel Ltd (Szanghaj, Chiny), Kühne + Nagel Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: U. Denzel, C. Klöppner i C. von Köckritz, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strony skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. C(2012) 1959 wersja ostateczna w sprawie COMP/39462 — Usługi spedycyjne, na podstawie art. 263 akapit czwarty TFUE, w zakresie w jakim dotyczą skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. C(2012) 1959 wersja ostateczna w sprawie COMP/39462 — Usługi spedycyjne, na podstawie art. 263 akapit czwarty TFUE, w zakresie w jakim dotyczą skarżących;

| — | posiłkowo: obniżenie kwoty grzywien nałożonych na skarżące w art. 2 decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo: obniżenie kwoty grzywien nałożonych na skarżące w art. 2 decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja nałożyła na skarżące grzywnę za ich udział w czterech odrębnych kartelach w związku z dopłatami NES, AMS, CAF oraz PSS.

Na poparcie skargi w odniesieniu do wszystkich dopłat skarżące podnoszą następujące zarzuty:

| — | Nałożenie grzywny na skarżące jest sprzeczne z prawem ze względu na błędy w ocenie. Komisja błędnie oceniła z jednej strony obrót związany z naruszeniem, gdyż przyjęty przez nią obrót nie ma żadnego związku pośredniego bądź bezpośredniego z naruszeniem. Z drugiej strony niesłusznie nie uwzględniła ona okoliczności łagodzących, które dotyczą skarżących. |
| --- | --- |

—

Nałożenie grzywny na skarżące jest sprzeczne z prawem ze względu na błędy w ocenie. Komisja błędnie oceniła z jednej strony obrót związany z naruszeniem, gdyż przyjęty przez nią obrót nie ma żadnego związku pośredniego bądź bezpośredniego z naruszeniem. Z drugiej strony niesłusznie nie uwzględniła ona okoliczności łagodzących, które dotyczą skarżących.

| — | Wysokość nałożonych grzywien narusza zasadę proporcjonalności i art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ze względu na szczególne cechy sektora usług spedycyjnych grzywny nałożone przez Komisję są rażąco nieproporcjonalne i naruszają art. 49 ust. 3 karty. |
| --- | --- |

—

Wysokość nałożonych grzywien narusza zasadę proporcjonalności i art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Ze względu na szczególne cechy sektora usług spedycyjnych grzywny nałożone przez Komisję są rażąco nieproporcjonalne i naruszają art. 49 ust. 3 karty.

| — | Naruszone zostały prawa skarżących do obrony, gdyż Komisja odmówiła dostępu do akt (sprawy COMP/39.258), o który wnioskowały pismem z dnia 30 listopada 2011 r., i tym samym niezgodnie z prawem ograniczyła prawa skarżących do obrony. |
| --- | --- |

—

Naruszone zostały prawa skarżących do obrony, gdyż Komisja odmówiła dostępu do akt (sprawy COMP/39.258), o który wnioskowały pismem z dnia 30 listopada 2011 r., i tym samym niezgodnie z prawem ograniczyła prawa skarżących do obrony.

Na poparcie skargi w odniesieniu do dopłat NES i AMS skarżące podnoszą ponadto następujące zarzuty:

| — | Handel między państwami członkowskimi nie został zakłócony. Komisja błędnie zastosowała prawo, gdyż nie wystąpiły przesłanki art. 101 ust. 1 TFUE (wpływ na handel między państwami członkowskimi). |
| --- | --- |

—

Handel między państwami członkowskimi nie został zakłócony. Komisja błędnie zastosowała prawo, gdyż nie wystąpiły przesłanki art. 101 ust. 1 TFUE (wpływ na handel między państwami członkowskimi).

| — | Komisja błędnie zastosowała prawo, przyjmując niesłusznie, iż ma uprawnienie do ścigania naruszeń w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE w dziedzinie transportu lotniczego; w każdym razie niezgodnie z prawem Komisja nie przyznała zwolnienia na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 3975/87 z dnia 14 grudnia 1987 r. ustanawiającego procedurę stosowania reguł konkurencji do przedsiębiorstw w sektorze transportu lotniczego. Komisja nie była uprawniona pod względem prawnym do nałożenia grzywien z tytułu naruszeń art. 101 ust. 1 TFUE, gdyż przed dniem 1 maja 2004 r. brak było rozporządzenia wykonawczego dla transportu lotniczego i tym samym transport lotniczy między Unią a krajami trzecimi korzystał ze zwolnienia („air transport exemption”). |
| --- | --- |

—

Komisja błędnie zastosowała prawo, przyjmując niesłusznie, iż ma uprawnienie do ścigania naruszeń w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE w dziedzinie transportu lotniczego; w każdym razie niezgodnie z prawem Komisja nie przyznała zwolnienia na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 3975/87 z dnia 14 grudnia 1987 r. ustanawiającego procedurę stosowania reguł konkurencji do przedsiębiorstw w sektorze transportu lotniczego. Komisja nie była uprawniona pod względem prawnym do nałożenia grzywien z tytułu naruszeń art. 101 ust. 1 TFUE, gdyż przed dniem 1 maja 2004 r. brak było rozporządzenia wykonawczego dla transportu lotniczego i tym samym transport lotniczy między Unią a krajami trzecimi korzystał ze zwolnienia („air transport exemption”).

| — | Komisja oceniła błędnie pod względem prawnym czas trwania naruszenia w odniesieniu do skarżących. Komisja błędnie zastosowała prawo i nie uzasadniła wystarczająco swej decyzji odnośnie do daty rozpoczęcia naruszenia. Skarżące uczestniczyły w zdarzeniach istotnych z punktu widzenia prawa antymonopolowego najwcześniej od dnia 4 listopada 2002 r. w odniesieniu do dopłaty NES i najwcześniej od dnia 21 października 2003 r. w odniesieniu do dopłaty AMS. |
| --- | --- |

—

Komisja oceniła błędnie pod względem prawnym czas trwania naruszenia w odniesieniu do skarżących. Komisja błędnie zastosowała prawo i nie uzasadniła wystarczająco swej decyzji odnośnie do daty rozpoczęcia naruszenia. Skarżące uczestniczyły w zdarzeniach istotnych z punktu widzenia prawa antymonopolowego najwcześniej od dnia 4 listopada 2002 r. w odniesieniu do dopłaty NES i najwcześniej od dnia 21 października 2003 r. w odniesieniu do dopłaty AMS.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/31 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/31

---

Skarga wniesiona w dniu 13 czerwca 2012 r. — Hautau przeciwko Komisji

(Sprawa T-256/12)

2012/C 227/53

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hautau GmbH (Helpsen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Peter)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji Unii Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi okiennych) w części, w jakiej dotyczy ona skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji Unii Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi okiennych) w części, w jakiej dotyczy ona skarżącej;

| — | ewentualnie, odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.

| 1) | Po pierwsze, w decyzji w sprawie grzywny pozwana błędnie przyjęła za punkt wyjścia naruszenie art. 101 TFUE. Takie naruszenie nie wchodzi jednak w rachubę, gdyż rozmowy odbywały się za pełną wiedzą i na życzenie przeciwnej strony rynku. |
| --- | --- |

1)

Po pierwsze, w decyzji w sprawie grzywny pozwana błędnie przyjęła za punkt wyjścia naruszenie art. 101 TFUE. Takie naruszenie nie wchodzi jednak w rachubę, gdyż rozmowy odbywały się za pełną wiedzą i na życzenie przeciwnej strony rynku.

| 2) | Po drugie, w decyzji w sprawie grzywny pozwana błędnie przyjęła, że przedmiotem rozmów między zainteresowanymi przedsiębiorstwami były inne typy okuć niż okucia obrotowo-uchylne. |
| --- | --- |

2)

Po drugie, w decyzji w sprawie grzywny pozwana błędnie przyjęła, że przedmiotem rozmów między zainteresowanymi przedsiębiorstwami były inne typy okuć niż okucia obrotowo-uchylne.

| 3) | Po trzecie, nawet jeśli miałoby mieć miejsce naruszenie art. 101 TFUE, w decyzji w sprawie grzywny pozwana w każdym razie błędnie przyjęła, że antykonkurencyjne praktyki dotyczyły także okuć specjalnych. |
| --- | --- |

3)

Po trzecie, nawet jeśli miałoby mieć miejsce naruszenie art. 101 TFUE, w decyzji w sprawie grzywny pozwana w każdym razie błędnie przyjęła, że antykonkurencyjne praktyki dotyczyły także okuć specjalnych.

| 4) | Po czwarte, chybione jest także założenie, że skarżąca uczestniczyła w ewentualnych antykonkurencyjnych porozumieniach, które wykraczały poza terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Ewentualnie w przypadku skarżącej w rachubę wchodzi naruszenie art. 101 ust. 1 TFUE na rynku włoskim i greckim w roku 2007. |
| --- | --- |

4)

Po czwarte, chybione jest także założenie, że skarżąca uczestniczyła w ewentualnych antykonkurencyjnych porozumieniach, które wykraczały poza terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Ewentualnie w przypadku skarżącej w rachubę wchodzi naruszenie art. 101 ust. 1 TFUE na rynku włoskim i greckim w roku 2007.

| 5) | Po piąte, skarżąca podnosi pomocniczo, wnioskując z zarzutów od drugiego do czwartego, także błędne uwzględnienie przy obliczaniu grzywny obrotów ze sprzedaży okuć przesuwnych lub okuć specjalnych, jak również obrotów, które nie zostały uzyskane w Niemczech. Wskutek wliczenia tych obrotów obrót wyliczony przez pozwaną do celów ustalenia podstawowej kwoty grzywny jest zdecydowanie zbyt wysoki. Tym samym naruszony został art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003. |
| --- | --- |

5)

Po piąte, skarżąca podnosi pomocniczo, wnioskując z zarzutów od drugiego do czwartego, także błędne uwzględnienie przy obliczaniu grzywny obrotów ze sprzedaży okuć przesuwnych lub okuć specjalnych, jak również obrotów, które nie zostały uzyskane w Niemczech. Wskutek wliczenia tych obrotów obrót wyliczony przez pozwaną do celów ustalenia podstawowej kwoty grzywny jest zdecydowanie zbyt wysoki. Tym samym naruszony został art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003.

| 6) | Po szóste, skarżąca powołuje się pomocniczo na błąd w ocenie przy obliczaniu grzywny, jeśli chodzi o wagę naruszenia i wysokość podwyżki w celu odstraszenia (tzw. opłaty wejściowej). Procent ustalony w odniesieniu do skarżącej z tytułu wagi naruszenia lub podwyżki w celu odstraszenia jest nieproporcjonalnie wysoki. Także w tym zakresie — zdaniem skarżącej — występuje naruszenie art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003. |
| --- | --- |

6)

Po szóste, skarżąca powołuje się pomocniczo na błąd w ocenie przy obliczaniu grzywny, jeśli chodzi o wagę naruszenia i wysokość podwyżki w celu odstraszenia (tzw. opłaty wejściowej). Procent ustalony w odniesieniu do skarżącej z tytułu wagi naruszenia lub podwyżki w celu odstraszenia jest nieproporcjonalnie wysoki. Także w tym zakresie — zdaniem skarżącej — występuje naruszenie art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003.

| 7) | Po siódme, skarżąca zarzuca pomocniczo naruszenie art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 z powodu błędnego uwzględnienia obrotów uzyskanych przez nią wraz z innymi członkami kartelu. |
| --- | --- |

7)

Po siódme, skarżąca zarzuca pomocniczo naruszenie art. 23 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 z powodu błędnego uwzględnienia obrotów uzyskanych przez nią wraz z innymi członkami kartelu.

| 8) | Po ósme, decyzja jest także obarczona poważnym brakiem uzasadnienia. Zdaniem skarżącej należy zatem stwierdzić jej nieważność w całości z powodu naruszenia art. 296 TFUE i wynikającego stąd naruszenia prawa do obrony przysługującego skarżącej, przy czym powinno to nastąpić niezależnie od tego, czy skarżąca uczestniczyła w porozumieniach naruszających art. 101 TFUE czy nie. Konwalidacja w trakcie bieżącego postępowania nie wchodzi w rachubę. |
| --- | --- |

8)

Po ósme, decyzja jest także obarczona poważnym brakiem uzasadnienia. Zdaniem skarżącej należy zatem stwierdzić jej nieważność w całości z powodu naruszenia art. 296 TFUE i wynikającego stąd naruszenia prawa do obrony przysługującego skarżącej, przy czym powinno to nastąpić niezależnie od tego, czy skarżąca uczestniczyła w porozumieniach naruszających art. 101 TFUE czy nie. Konwalidacja w trakcie bieżącego postępowania nie wchodzi w rachubę.

| 9) | Po dziewiąte, Komisja błędnie zakłada, że skarżąca uczestniczyła od dnia 16 listopada 1999 r. do dnia 3 lipca 2007 r. w (rzekomo) antykonkurencyjnych porozumieniach. Zarzut jednolitego i ciągłego naruszenia od dnia 16 listopada 1999 r. do dnia 3 lipca 2007 r. jest jednak bezzasadny ze względu na autonomiczną podwyżkę cen dla roku 2001 oraz brak porozumienia dla roku 2002. Ewentualnie w decyzji mogą zatem zostać uwzględnione okresy od roku 2003. Niemniej w zakresie, w jakim skarżącej zarzucane jest antykonkurencyjne zachowanie wykraczające poza rynek niemiecki, można ją ewentualnie obarczyć naruszeniem art. 101 TFUE w roku 2007. Skarżąca stoi zatem na stanowisku, że niedopuszczalne jest przyjęcie w odniesieniu do niej naruszenia trwającego siedem lat i siedem miesięcy. |
| --- | --- |

9)

Po dziewiąte, Komisja błędnie zakłada, że skarżąca uczestniczyła od dnia 16 listopada 1999 r. do dnia 3 lipca 2007 r. w (rzekomo) antykonkurencyjnych porozumieniach. Zarzut jednolitego i ciągłego naruszenia od dnia 16 listopada 1999 r. do dnia 3 lipca 2007 r. jest jednak bezzasadny ze względu na autonomiczną podwyżkę cen dla roku 2001 oraz brak porozumienia dla roku 2002. Ewentualnie w decyzji mogą zatem zostać uwzględnione okresy od roku 2003. Niemniej w zakresie, w jakim skarżącej zarzucane jest antykonkurencyjne zachowanie wykraczające poza rynek niemiecki, można ją ewentualnie obarczyć naruszeniem art. 101 TFUE w roku 2007. Skarżąca stoi zatem na stanowisku, że niedopuszczalne jest przyjęcie w odniesieniu do niej naruszenia trwającego siedem lat i siedem miesięcy.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/32 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/32

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Siegenia-Aubi i Noraa przeciwko Komisji

(Sprawa T-257/12)

2012/C 227/54

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Siegenia-Aubi KG (Wilnsdorf, Niemcy) i Noraa GmbH (Wilnsdorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Caspary i J. van Kann)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi balkonowych w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji Europejskiej C(2012) 2069 wersja ostateczna z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi balkonowych w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżących;

| — | posiłkowo, odpowiednie obniżenie na podstawie art. 261 TFUE kwoty grzywny nałożonej na skarżące w zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, odpowiednie obniżenie na podstawie art. 261 TFUE kwoty grzywny nałożonej na skarżące w zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą osiem zarzutów.

| 1) | Po pierwsze, w ramach swych ustaleń pozwana naruszyła zasadę rozkładu ciężaru dowodu (art. 2 rozporządzenia nr 1/2003), standard dowodowy oraz obowiązek uzasadnienia. W szczególności pozwana nie wykazała w wystarczającym zakresie istnienia domniemywanych „skutku sygnalizacyjnego” niemieckich cen systemów „rozwierano-uchylnych” dla wszystkich technologii okuć i materiałów, z jakich są one wytwarzane, na całym terenie EOG, wobec czego niezgodnie z prawem zmniejszyła ciężar dowodowy spoczywający na skarżącej. |
| --- | --- |

1)

Po pierwsze, w ramach swych ustaleń pozwana naruszyła zasadę rozkładu ciężaru dowodu (art. 2 rozporządzenia nr 1/2003), standard dowodowy oraz obowiązek uzasadnienia. W szczególności pozwana nie wykazała w wystarczającym zakresie istnienia domniemywanych „skutku sygnalizacyjnego” niemieckich cen systemów „rozwierano-uchylnych” dla wszystkich technologii okuć i materiałów, z jakich są one wytwarzane, na całym terenie EOG, wobec czego niezgodnie z prawem zmniejszyła ciężar dowodowy spoczywający na skarżącej.

| 2) | Po drugie, pozwana błędnie przyjęła, że domniemywana zmowa dotyczyła całego terenu EOG, względnie nie przedstawiła w tym zakresie wystarczających dowodów. |
| --- | --- |

2)

Po drugie, pozwana błędnie przyjęła, że domniemywana zmowa dotyczyła całego terenu EOG, względnie nie przedstawiła w tym zakresie wystarczających dowodów.

| 3) | Po trzecie, pozwana błędnie przyjęła, nie przedstawiając w tym zakresie wystarczających dowodów, że domniemywane naruszenie dotyczyło wszystkich technologii okuć i materiałów, z których są one wytwarzane. |
| --- | --- |

3)

Po trzecie, pozwana błędnie przyjęła, nie przedstawiając w tym zakresie wystarczających dowodów, że domniemywane naruszenie dotyczyło wszystkich technologii okuć i materiałów, z których są one wytwarzane.

| 4) | Po czwarte, pozwana błędnie przyjęła, nie przedstawiając w tym zakresie wystarczających dowodów, że zmowa cenowa miała miejsce w 2002 r. W rezultacie nieprawidłowo pod względem prawnym zastosowano także wytyczne w sprawie grzywien, gdyż błędnie przyjęto, że naruszenie trwało od 1999 r. do 2007 r. Ponadto pozwana naruszyła art. 25 rozporządzenia nr 1/2003, gdyż czyny popełnione przed 2002 r. były już objęte przedawnieniem. |
| --- | --- |

4)

Po czwarte, pozwana błędnie przyjęła, nie przedstawiając w tym zakresie wystarczających dowodów, że zmowa cenowa miała miejsce w 2002 r. W rezultacie nieprawidłowo pod względem prawnym zastosowano także wytyczne w sprawie grzywien, gdyż błędnie przyjęto, że naruszenie trwało od 1999 r. do 2007 r. Ponadto pozwana naruszyła art. 25 rozporządzenia nr 1/2003, gdyż czyny popełnione przed 2002 r. były już objęte przedawnieniem.

| 5) | Po piąte, pozwana naruszyła prawo, przypisując skarżącym zachowanie spółki, w której posiadały one tylko mniejszość udziałów, naruszając tym samym reguły dotyczące przypisywania odpowiedzialności spółkom dominującym za działania spółek zależnych, a także obowiązek uzasadnienia. |
| --- | --- |

5)

Po piąte, pozwana naruszyła prawo, przypisując skarżącym zachowanie spółki, w której posiadały one tylko mniejszość udziałów, naruszając tym samym reguły dotyczące przypisywania odpowiedzialności spółkom dominującym za działania spółek zależnych, a także obowiązek uzasadnienia.

| 6) | Po szóste, przy dostosowywaniu grzywny pozwana naruszyła zasadę równego traktowania, zasadę proporcjonalności, zasadę rozsądnej administracji oraz obowiązek uzasadnienia. Co więcej, pozwana postępowała wbrew treści, logice oraz celowi wytycznych w sprawie grzywien. |
| --- | --- |

6)

Po szóste, przy dostosowywaniu grzywny pozwana naruszyła zasadę równego traktowania, zasadę proporcjonalności, zasadę rozsądnej administracji oraz obowiązek uzasadnienia. Co więcej, pozwana postępowała wbrew treści, logice oraz celowi wytycznych w sprawie grzywien.

| 7) | Po siódme, przy ustalaniu wagi naruszenia pozwana naruszyła zasady proporcjonalności i rozsądnej administracji oraz pkt 20, 23 i 25 wytycznych w sprawie grzywien, a także obowiązek uzasadnienia. |
| --- | --- |

7)

Po siódme, przy ustalaniu wagi naruszenia pozwana naruszyła zasady proporcjonalności i rozsądnej administracji oraz pkt 20, 23 i 25 wytycznych w sprawie grzywien, a także obowiązek uzasadnienia.

| 8) | Po ósme, przy ustalaniu okoliczności łagodzących pozwana naruszyła zasadę równego traktowania, pkt 29 wytycznych w sprawie grzywien, a także obowiązek uzasadnienia. W szczególności pozwana nie uwzględniła okoliczności, że skarżące działały nieumyślnie i że podjęły się czynnej współpracy. |
| --- | --- |

8)

Po ósme, przy ustalaniu okoliczności łagodzących pozwana naruszyła zasadę równego traktowania, pkt 29 wytycznych w sprawie grzywien, a także obowiązek uzasadnienia. W szczególności pozwana nie uwzględniła okoliczności, że skarżące działały nieumyślnie i że podjęły się czynnej współpracy.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/33 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/33

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Alban Giacomo przeciwko Komisji

(Sprawa T-259/12)

2012/C 227/55

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Alban Giacomo SpA (Romano d’Ezzelino, Włochy) (przedstawiciele: S. Nanni Costa, F. Di Gianni, G. Coppo, avvocati)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności lub ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w razie potrzeby z wykorzystaniem nieograniczonego prawa orzekania, które przysługuje Sądowi na podstawie art. 261 TFUE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności lub ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w razie potrzeby z wykorzystaniem nieograniczonego prawa orzekania, które przysługuje Sądowi na podstawie art. 261 TFUE;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżona jest ta sama decyzja co w sprawie T-248/12 Carl Fuhr GmbH & C. KG przeciwko Komisji.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący niezgodnego z prawem ustalenia czasu trwania naruszenia zarzucanego Alban Giacomo SpA.






  — | W pierwszym zarzucie skarżąca twierdzi, że zarzucane jej naruszenie zakończyło się przy okazji ostatniego zebrania, w którym uczestniczyła, czyli w dniu 11 września 2006 r. a nie wraz z kontrolą przeprowadzoną przez Komisję w dniu 3 lipca 2007 r. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący niezgodnego z prawem ustalenia czasu trwania naruszenia zarzucanego Alban Giacomo SpA.

—

W pierwszym zarzucie skarżąca twierdzi, że zarzucane jej naruszenie zakończyło się przy okazji ostatniego zebrania, w którym uczestniczyła, czyli w dniu 11 września 2006 r. a nie wraz z kontrolą przeprowadzoną przez Komisję w dniu 3 lipca 2007 r.

| — | Na poparcie tego zarzutu skarżąca powołuje się na następujące argumenty: (i) nie wykazano, że podczas zebrania w dniu 11 września 2006 r. skarżąca zawarła porozumienie dotyczące podwyższenia cen w 2007 r.; (ii) nie wykazano, że skarżąca wdrożyła rzekome porozumienie dotyczące podwyższenia cen w 2007 r.; (iii) nie wykazano, że skarżąca utrzymywała kontakty z konkurencją po zebraniu w dniu 11 września 2006 r. |
| --- | --- |

—

Na poparcie tego zarzutu skarżąca powołuje się na następujące argumenty: (i) nie wykazano, że podczas zebrania w dniu 11 września 2006 r. skarżąca zawarła porozumienie dotyczące podwyższenia cen w 2007 r.; (ii) nie wykazano, że skarżąca wdrożyła rzekome porozumienie dotyczące podwyższenia cen w 2007 r.; (iii) nie wykazano, że skarżąca utrzymywała kontakty z konkurencją po zebraniu w dniu 11 września 2006 r.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący niezgodności z prawem grzywny wymierzonej Alban Giacomo SpA ze względu na sprzeczność z zasadami indywidualizacji kar i sankcji, niedyskryminacji i proporcjonalności.






  — | W drugim zarzucie skarżąca podnosi, że Komisja nie dostosowała w prawidłowy sposób nałożonej na nią grzywny do jej stopnia odpowiedzialności w stosunku do innych przedsiębiorstw uczestniczących w kartelu z naruszeniem podstawowych zasad proporcjonalności, równego traktowania oraz indywidualizacji kar i sankcji. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący niezgodności z prawem grzywny wymierzonej Alban Giacomo SpA ze względu na sprzeczność z zasadami indywidualizacji kar i sankcji, niedyskryminacji i proporcjonalności.

—

W drugim zarzucie skarżąca podnosi, że Komisja nie dostosowała w prawidłowy sposób nałożonej na nią grzywny do jej stopnia odpowiedzialności w stosunku do innych przedsiębiorstw uczestniczących w kartelu z naruszeniem podstawowych zasad proporcjonalności, równego traktowania oraz indywidualizacji kar i sankcji.

| — | Na poparcie tego zarzutu skarżąca powołuje się na następujące argumenty: (i) odsetek kwot sprzedaży wykorzystany w celu obliczenia grzywny jest zbyt wysoki; (ii) alternatywnie, odmowa uznania, że do skarżącej ma zastosowanie okoliczność łagodząca jest nieuzasadniona; (iii) alternatywnie, Komisja powinna była bardziej obniżyć grzywnę wymierzoną skarżącej. |
| --- | --- |

—

Na poparcie tego zarzutu skarżąca powołuje się na następujące argumenty: (i) odsetek kwot sprzedaży wykorzystany w celu obliczenia grzywny jest zbyt wysoki; (ii) alternatywnie, odmowa uznania, że do skarżącej ma zastosowanie okoliczność łagodząca jest nieuzasadniona; (iii) alternatywnie, Komisja powinna była bardziej obniżyć grzywnę wymierzoną skarżącej.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/35 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Guittet przeciwko Komisji

(Sprawa F-31/10) (1)

(Służba publiczna - Były urzędnik - Zabezpieczenie społeczne - Wypadek - Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego - Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej - Czas trwania postępowania)

2012/C 227/56

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Christian Guittet (Cannes, Francja) (przedstawiciele: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata J.-L. Fagnarta)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o zamknięciu postępowania wszczętego na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego uznającej trwałą niezdolność do pracy skarżącego w stopniu 64,5% i, po drugie, żądanie odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 27 lipca 2009 r. w sprawie zamknięcia postępowania wszczętego na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w następstwie wypadku, jaki w dniu 8 grudnia 2003 r. miał C. Guittet. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 27 lipca 2009 r. w sprawie zamknięcia postępowania wszczętego na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w następstwie wypadku, jaki w dniu 8 grudnia 2003 r. miał C. Guittet.

| 2) | Komisja Europejska wypłaci C. Guittetowi kwotę 2 500 EUR. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska wypłaci C. Guittetowi kwotę 2 500 EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez C. Guitteta. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez C. Guitteta.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010, s. 59.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/35 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 maja 2012 r. — AF przeciwko Komisji

(Sprawa F-61/10) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Wniosek o udzielenie wsparcia - Mobbing i dyskryminacyjne traktowanie - Błąd w ocenie)

2012/C 227/57

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AF (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji strony pozwanej w sprawie wniosku skarżącej o udzielenie wsparcia w związku z mobbingiem, którego, jak twierdzi, była ofiarą, a także żądanie zadośćuczynienia za krzywdę.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AF pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

AF pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010, s. 63.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/35 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — BL przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa F-63/10) (1)

(Służba publiczna - Były urzędnik - Zabezpieczenie społeczne - Wypadek - Zamknięcie postępowania w sprawie zastosowania art. 73 regulaminu pracowniczego - Stosowanie w czasie skali załączonej do nowej wersji wspólnych zasad ubezpieczenia od ryzyka wypadku i choroby zawodowej - Czas trwania postępowania)

2012/C 227/58

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: BL (Bruksela, Belgia), (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zamykającej postępowanie wszczęte na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego w następstwie wypadku, jakiemu uległ skarżący w dniu 13 sierpnia 2001 r. i stwierdzającej 6 % stopień jego trwałej częściowej niezdolności do pracy oraz zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego określonej kwoty tytułem odszkodowania.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 28 października 2009 r. zamykającej postępowanie wszczęte na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w następstwie wypadku, jakiemu uległ BL w dniu 13 sierpnia 2001 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 28 października 2009 r. zamykającej postępowanie wszczęte na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w następstwie wypadku, jakiemu uległ BL w dniu 13 sierpnia 2001 r.

| 2) | Komisja Europejska wypłaci BL kwotę 2 500 EUR. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska wypłaci BL kwotę 2 500 EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez BL. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez BL.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 25.9.2010, s. 29.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/36 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/36

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Mocová przeciwko Komisji

(Sprawa F-41/11) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony - Uprawnienia dyskrecjonalne - Artykuł 8 WZiP - Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u - Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)

2012/C 227/59

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Dana Mocová (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji dyrektora generalnego OLAF-u w sprawie wniosku strony skarżącej o przedłużenie jej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego w rozumieniu art. 2 lit. a) WZiP.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011, s. 51.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/36 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/36

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Macchia przeciwko Komisji

(Sprawa F-63/11) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony - Uznanie administracyjne - Obowiązek staranności - Artykuł 8 WZIP - Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u - Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)

2012/C 227/60

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Macchia (Woluwé-Saint-Lambert, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rogrigues, A. Blot i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji w sprawie niezawarcia ze skarżącym kolejnej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji pełniącego obowiązki dyrektora generalnego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 12 sierpnia 2010 r. oddalającej wniosek L. Marchii o zawarcie z nim kolejnej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji pełniącego obowiązki dyrektora generalnego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 12 sierpnia 2010 r. oddalającej wniosek L. Marchii o zawarcie z nim kolejnej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

---

(1)  Dz.U. C 226 z 30.7.2011, s. 32.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/37 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/37

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. — Davids przeciwko Komisji

(Sprawa F-105/11) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Członek personelu tymczasowego zajmujący stałe stanowisko - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony - Uznanie administracyjne - Artykuł 8 WZiP - Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u - Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego - Nadużycie prawa)

2012/C 227/61

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Hans Davids (Doorn, Niderlandy), (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji dyrektora generalnego OLAF-u w sprawie wniosku strony skarżącej o przedłużenie jej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego w rozumieniu art. 2 lit. b) WZiP

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 7.1.2012, s. 26.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/37 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/37

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko EMA

(Sprawa F-47/12)

2012/C 227/62

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.N. Louis, É. Marchal i S. Orlandi)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków o nieuznaniu trwałej niezdolności do pracy skarżącego i o nieprzyznaniu mu renty inwalidzkiej.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków z dnia 15 września 2011 r. o nieprzyznaniu skarżącemu renty inwalidzkiej z tytułu całkowitej i trwałej niezdolności do pełnienia służby, uniemożliwiającej mu wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem w jego grupie funkcyjnej i z jego grupą zaszeregowania. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków z dnia 15 września 2011 r. o nieprzyznaniu skarżącemu renty inwalidzkiej z tytułu całkowitej i trwałej niezdolności do pełnienia służby, uniemożliwiającej mu wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem w jego grupie funkcyjnej i z jego grupą zaszeregowania.

| — | w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 stycznia 2012 r. o oddaleniu zażalenia; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 stycznia 2012 r. o oddaleniu zażalenia;

| — | obciążenie Europejskiej Agencji Leków kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiej Agencji Leków kosztami postępowania.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/37 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/37

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-57/12)

2012/C 227/63

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o zmniejszeniu kwoty renty inwalidzkiej skarżącego za okres od czerwca do września 2011 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w zakresie w jakim ewentualnie oddalono w niej wniosek z dnia 19 października 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w zakresie w jakim ewentualnie oddalono w niej wniosek z dnia 19 października 2011 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w zakresie w jakim ewentualnie oddalono w niej wniosek z dnia 20 października 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w zakresie w jakim ewentualnie oddalono w niej wniosek z dnia 20 października 2011 r.;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji, na mocy których Komisja ewentualnie niezgodnie z prawem zmniejszyła miesięczne kwoty renty inwalidzkiej przysługującej skarżącemu za okres od czerwca do września 2011 r. o łącznie 1 661 EUR i stwierdzenie nieważności ewentualnych decyzji o dokonaniu takich redukcji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji, na mocy których Komisja ewentualnie niezgodnie z prawem zmniejszyła miesięczne kwoty renty inwalidzkiej przysługującej skarżącemu za okres od czerwca do września 2011 r. o łącznie 1 661 EUR i stwierdzenie nieważności ewentualnych decyzji o dokonaniu takich redukcji;

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 1 661 EUR wraz z odsetkami od tej kwoty w wysokości 15 % rocznie z coroczną kapitalizacją za okres od 27 października 2011 r. do dnia rzeczywistego dokonania zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 1 661 EUR wraz z odsetkami od tej kwoty w wysokości 15 % rocznie z coroczną kapitalizacją za okres od 27 października 2011 r. do dnia rzeczywistego dokonania zapłaty;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/38 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/38

---

Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2012 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa F-59/12)

2012/C 227/64

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Trybunał Obrachunkowy

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności ogłoszenia o naborze ECA/2011/67 na stanowisko dyrektora dyrekcji zasobów ludzkich.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności ogłoszenia o naborze ECA/2011/67; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności ogłoszenia o naborze ECA/2011/67;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych w ramach otwartego postępowania w sprawie naboru w związku z ogłoszeniem o naborze ECA/2011/67; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych w ramach otwartego postępowania w sprawie naboru w związku z ogłoszeniem o naborze ECA/2011/67;

| — | naprawienie poniesionej szkody, która polega na utracie uprawnień związanych z powołaniem (w tym odnośnie do kariery zawodowej i do emerytury) a tym samym wypłatę tych uprawnień począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

naprawienie poniesionej szkody, która polega na utracie uprawnień związanych z powołaniem (w tym odnośnie do kariery zawodowej i do emerytury) a tym samym wypłatę tych uprawnień począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r.;

| — | zważywszy na kontekst wydania tych decyzji, przyznanie 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia; |
| --- | --- |

—

zważywszy na kontekst wydania tych decyzji, przyznanie 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia;

| — | obciążenie Trybunału Obrachunkowego całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Obrachunkowego całością kosztów postępowania.

---

| 28.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 227/38 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 227/38

---

Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-61/12)

2012/C 227/65

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.N. Louis, É. Marchal i S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności propozycji przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby w Komisji na podstawie obliczenia uwzględniającego nowe ogólne przepisy wykonawcze, wchodzące w życie po złożeniu wniosków przez skarżących.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji oddalających zażalenia skarżących, dotyczących stosowania ogólnych przepisów wykonawczych i stawek aktuarialnych, obowiązujących w chwili złożenia przez nich wniosków o przeniesienie uprawnień emerytalnych; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji oddalających zażalenia skarżących, dotyczących stosowania ogólnych przepisów wykonawczych i stawek aktuarialnych, obowiązujących w chwili złożenia przez nich wniosków o przeniesienie uprawnień emerytalnych;

| — | O ile zaistnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie obliczenia dodatkowych uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby w Komisji; |
| --- | --- |

—

O ile zaistnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie obliczenia dodatkowych uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby w Komisji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---