# Dziennik Urzędowy C 225/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.225.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 225 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5527 lipca 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.225.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 225

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5527 lipca 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r. |
| 2012/C 225/01 | Opinia Komitetu Regionów Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2011–2012 | 1 |
| 2012/C 225/02 | Opinia Komitetu Regionów Zielona księga w sprawie prawa do łączenia rodzin | 7 |
| 2012/C 225/03 | Opinia Komitetu Regionów Przegląd polityki UE dotyczącej jakości powietrza i emisji | 11 |
| 2012/C 225/04 | Opinia Komitetu Regionów Wnioski legislacyjne w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa | 20 |
| 2012/C 225/05 | Opinia Komitetu Regionów Aktywne starzenie się: innowacje – inteligentna opieka zdrowotna – lepsze życie | 46 |
| 2012/C 225/06 | Opinia Komitetu Regionów Efektywność energetyczna w miastach i regionach – różnice między obszarami wiejskimi a miastami | 52 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Komitet Regionów

95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r.

2012/C 225/01

Opinia Komitetu Regionów Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2011–2012

1

2012/C 225/02

Opinia Komitetu Regionów Zielona księga w sprawie prawa do łączenia rodzin

7

2012/C 225/03

Opinia Komitetu Regionów Przegląd polityki UE dotyczącej jakości powietrza i emisji

11

2012/C 225/04

Opinia Komitetu Regionów Wnioski legislacyjne w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa

20

2012/C 225/05

Opinia Komitetu Regionów Aktywne starzenie się: innowacje – inteligentna opieka zdrowotna – lepsze życie

46

2012/C 225/06

Opinia Komitetu Regionów Efektywność energetyczna w miastach i regionach – różnice między obszarami wiejskimi a miastami

52

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r. |
| 2012/C 225/07 | Opinia Komitetu Regionów Ogólne rozporządzenie w sprawie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych | 58 |
| 2012/C 225/08 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie EFRR | 114 |
| 2012/C 225/09 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego | 127 |
| 2012/C 225/10 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Funduszu Spójności | 143 |
| 2012/C 225/11 | Opinia Komitetu Regionów Przegląd ram prawnych dotyczących TEN-T | 150 |
| 2012/C 225/12 | Opinia Komitetu Regionów Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) | 159 |
| 2012/C 225/13 | Opinia Komitetu Regionów Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych | 167 |
| 2012/C 225/14 | Opinia Komitetu Regionów Wnioski legislacyjne dotyczące reformy wspólnej polityki rolnej i rozwoju obszarów wiejskich po 2013 r. | 174 |
| 2012/C 225/15 | Opinia Komitetu Regionów Erasmus dla wszystkich | 200 |
| 2012/C 225/16 | Opinia Komitetu Regionów Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne | 211 |
| 2012/C 225/17 | Opinia Komitetu Regionów Program ochrony konsumentów na lata 2014–2020 | 217 |
| 2012/C 225/18 | Opinia Komitetu Regionów  Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego: trzeci wieloletni program działań UE na lata 2014–2020 | 223 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r.

2012/C 225/07

Opinia Komitetu Regionów Ogólne rozporządzenie w sprawie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych

58

2012/C 225/08

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie EFRR

114

2012/C 225/09

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego

127

2012/C 225/10

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Funduszu Spójności

143

2012/C 225/11

Opinia Komitetu Regionów Przegląd ram prawnych dotyczących TEN-T

150

2012/C 225/12

Opinia Komitetu Regionów Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)

159

2012/C 225/13

Opinia Komitetu Regionów Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych

167

2012/C 225/14

Opinia Komitetu Regionów Wnioski legislacyjne dotyczące reformy wspólnej polityki rolnej i rozwoju obszarów wiejskich po 2013 r.

174

2012/C 225/15

Opinia Komitetu Regionów Erasmus dla wszystkich

200

2012/C 225/16

Opinia Komitetu Regionów Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne

211

2012/C 225/17

Opinia Komitetu Regionów Program ochrony konsumentów na lata 2014–2020

217

2012/C 225/18

Opinia Komitetu Regionów  Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego: trzeci wieloletni program działań UE na lata 2014–2020

223

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Komitet Regionów

95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r.

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/1

---

Opinia Komitetu Regionów „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2011–2012”

2012/C 225/01

KOMITET REGIONÓW

| — | Zwraca uwagę, że wszystkie kraje (1), których dotyczy strategia rozszerzenia, oficjalnie ratyfikowały europejską konwencję praw człowieka i Europejską kartę samorządu lokalnego, oraz zachęca te kraje, by wypełniały i wdrażały wynikające z tego zobowiązania. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że wszystkie kraje (1), których dotyczy strategia rozszerzenia, oficjalnie ratyfikowały europejską konwencję praw człowieka i Europejską kartę samorządu lokalnego, oraz zachęca te kraje, by wypełniały i wdrażały wynikające z tego zobowiązania.

| — | Zwraca uwagę na istotne znaczenie kształtowania się i rozwoju wielopoziomowego sprawowania rządów, niezależnych mediów i społeczeństwa obywatelskiego w krajach kandydujących oraz zachęca je, by jeszcze bardziej wspierały poszanowanie swobód obywatelskich i procedur demokratycznych w życiu politycznym. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na istotne znaczenie kształtowania się i rozwoju wielopoziomowego sprawowania rządów, niezależnych mediów i społeczeństwa obywatelskiego w krajach kandydujących oraz zachęca je, by jeszcze bardziej wspierały poszanowanie swobód obywatelskich i procedur demokratycznych w życiu politycznym.

| — | Podkreśla znaczenie sformalizowanej procedury konsultacji między właściwymi władzami szczebla krajowego i szczebla lokalnego i regionalnego na każdym etapie procesu rozszerzenia UE, co poszerza partycypację społeczną oraz sprzyja stosowaniu zasady pomocniczości i zbliżeniu obywateli. Dobre poinformowanie przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego na temat procesu integracji ułatwia także wdrażanie prawodawstwa i przyczynia się do lepszego wykorzystania funduszy w ramach IPA. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie sformalizowanej procedury konsultacji między właściwymi władzami szczebla krajowego i szczebla lokalnego i regionalnego na każdym etapie procesu rozszerzenia UE, co poszerza partycypację społeczną oraz sprzyja stosowaniu zasady pomocniczości i zbliżeniu obywateli. Dobre poinformowanie przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego na temat procesu integracji ułatwia także wdrażanie prawodawstwa i przyczynia się do lepszego wykorzystania funduszy w ramach IPA.

| — | Zachęca do tworzenia lub umacniania organizacji skupiających władze lokalne i regionalne oraz do współpracy z ich odpowiednikami w innych krajach członkowskich UE, co może służyć wymianie doświadczeń i wspomóc proces integracji. |
| --- | --- |

—

Zachęca do tworzenia lub umacniania organizacji skupiających władze lokalne i regionalne oraz do współpracy z ich odpowiednikami w innych krajach członkowskich UE, co może służyć wymianie doświadczeń i wspomóc proces integracji.

| — | Pozytywnie ocenia przebiegający w krajach kandydujących proces integracji, który należałoby jednocześnie wykorzystać w procesie decentralizacji opartej na przejrzystości we wdrażaniu. |
| --- | --- |

—

Pozytywnie ocenia przebiegający w krajach kandydujących proces integracji, który należałoby jednocześnie wykorzystać w procesie decentralizacji opartej na przejrzystości we wdrażaniu.

| — | Podkreśla kluczowe znaczenie poszanowania zasady dobrego sąsiedztwa pomiędzy członkami UE, krajami kandydującymi i pozostałymi państwami oraz rolę i znaczenie rozwoju współpracy transgranicznej i regionalnej tych państw. |
| --- | --- |

—

Podkreśla kluczowe znaczenie poszanowania zasady dobrego sąsiedztwa pomiędzy członkami UE, krajami kandydującymi i pozostałymi państwami oraz rolę i znaczenie rozwoju współpracy transgranicznej i regionalnej tych państw.

| Sprawozdawca | Stanisław SZWABSKI (EA/PL), przewodniczący Rady Miasta Gdyni |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania na lata 2011–2012”
  COM(2011) 666 final |

Sprawozdawca

Stanisław SZWABSKI (EA/PL), przewodniczący Rady Miasta Gdyni

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania na lata 2011–2012”

COM(2011) 666 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Zalecenia ogólne

| 1. | Przypomina, że celem rozszerzenia Unii Europejskiej jest powiększenie strefy pokojowego rozwoju i współpracy w Europie. Dlatego Unia Europejska otwarta jest na negocjacje z każdym krajem, który pragnie do niej przystąpić i który szanuje wartości demokratyczne i jest do nich przywiązany oraz spełnia kryteria członkowskie. Zwraca uwagę, że rozszerzenie możliwe jest tylko pod warunkiem zagwarantowania pomyślnej integracji kraju przystępującego z Unią Europejską. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że celem rozszerzenia Unii Europejskiej jest powiększenie strefy pokojowego rozwoju i współpracy w Europie. Dlatego Unia Europejska otwarta jest na negocjacje z każdym krajem, który pragnie do niej przystąpić i który szanuje wartości demokratyczne i jest do nich przywiązany oraz spełnia kryteria członkowskie. Zwraca uwagę, że rozszerzenie możliwe jest tylko pod warunkiem zagwarantowania pomyślnej integracji kraju przystępującego z Unią Europejską.

| 2. | Zwraca uwagę, że wszystkie kraje (2), których dotyczy strategia rozszerzenia, oficjalnie ratyfikowały europejską konwencję praw człowieka i Europejską kartę samorządu lokalnego, oraz zachęca te kraje, by wypełniały i wdrażały wynikające z tego zobowiązania. |
| --- | --- |

2.

Zwraca uwagę, że wszystkie kraje (2), których dotyczy strategia rozszerzenia, oficjalnie ratyfikowały europejską konwencję praw człowieka i Europejską kartę samorządu lokalnego, oraz zachęca te kraje, by wypełniały i wdrażały wynikające z tego zobowiązania.

| 3. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji, by w zwiększonym zakresie wykorzystywać środki w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) do wspierania i przyspieszenia reform ukierunkowanych na wyniki. Poprzez włączenie w stosownych przypadkach władz lokalnych i regionalnych można wspierać zdolność absorpcyjną i budowę potencjału w państwach będących beneficjentami, a tym samym zwiększać efektywność wykorzystania środków w ramach IPA. |
| --- | --- |

3.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji, by w zwiększonym zakresie wykorzystywać środki w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) do wspierania i przyspieszenia reform ukierunkowanych na wyniki. Poprzez włączenie w stosownych przypadkach władz lokalnych i regionalnych można wspierać zdolność absorpcyjną i budowę potencjału w państwach będących beneficjentami, a tym samym zwiększać efektywność wykorzystania środków w ramach IPA.

| 4. | Podkreśla, że proces rozszerzenia prowadzić ma do stabilizacji i wzrostu dobrobytu obywateli UE i krajów kandydujących oraz solidarnej odpowiedzialności za rozwój coraz większego obszaru pokoju, wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w ramach jednolitego rynku. Rozszerzenie ma także sprzyjać osiąganiu celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, a także propagować brak dyskryminacji, tolerancję, sprawiedliwość, solidarność oraz równouprawnienie kobiet i mężczyzn. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że proces rozszerzenia prowadzić ma do stabilizacji i wzrostu dobrobytu obywateli UE i krajów kandydujących oraz solidarnej odpowiedzialności za rozwój coraz większego obszaru pokoju, wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w ramach jednolitego rynku. Rozszerzenie ma także sprzyjać osiąganiu celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, a także propagować brak dyskryminacji, tolerancję, sprawiedliwość, solidarność oraz równouprawnienie kobiet i mężczyzn.

| 5. | Przypomina, że aby reformy były skuteczne i trwałe, konieczne jest zaangażowanie wszystkich warstw społeczeństwa. Dobre sprawowanie rządów obejmujące także modernizację sektora publicznego skoordynowaną na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym, tworzy lepsze warunki do upowszechniania i umacniania demokracji, poprawy przejrzystości oraz eliminowania korupcji i nepotyzmu. Zdecentralizowany system służy odpowiedzialności publicznej i ułatwia uczestnictwo obywateli w procesach decyzyjnych. |
| --- | --- |

5.

Przypomina, że aby reformy były skuteczne i trwałe, konieczne jest zaangażowanie wszystkich warstw społeczeństwa. Dobre sprawowanie rządów obejmujące także modernizację sektora publicznego skoordynowaną na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym, tworzy lepsze warunki do upowszechniania i umacniania demokracji, poprawy przejrzystości oraz eliminowania korupcji i nepotyzmu. Zdecentralizowany system służy odpowiedzialności publicznej i ułatwia uczestnictwo obywateli w procesach decyzyjnych.

| 6. | Zwraca uwagę na istotne znaczenie kształtowania się i rozwoju wielopoziomowego sprawowania rządów, niezależnych mediów i społeczeństwa obywatelskiego w krajach kandydujących oraz zachęca je, by jeszcze bardziej wspierały poszanowanie swobód obywatelskich i procedur demokratycznych w życiu politycznym. |
| --- | --- |

6.

Zwraca uwagę na istotne znaczenie kształtowania się i rozwoju wielopoziomowego sprawowania rządów, niezależnych mediów i społeczeństwa obywatelskiego w krajach kandydujących oraz zachęca je, by jeszcze bardziej wspierały poszanowanie swobód obywatelskich i procedur demokratycznych w życiu politycznym.

| 7. | Podkreśla znaczenie sformalizowanej procedury konsultacji między właściwymi władzami szczebla krajowego i szczebla lokalnego i regionalnego na każdym etapie procesu rozszerzenia UE, co poszerza partycypację społeczną oraz sprzyja stosowaniu zasady pomocniczości i zbliżeniu obywateli. Dobre poinformowanie przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego na temat procesu integracji ułatwia także wdrażanie prawodawstwa i przyczynia się do lepszego wykorzystania funduszy w ramach IPA. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla znaczenie sformalizowanej procedury konsultacji między właściwymi władzami szczebla krajowego i szczebla lokalnego i regionalnego na każdym etapie procesu rozszerzenia UE, co poszerza partycypację społeczną oraz sprzyja stosowaniu zasady pomocniczości i zbliżeniu obywateli. Dobre poinformowanie przedstawicieli szczebla lokalnego i regionalnego na temat procesu integracji ułatwia także wdrażanie prawodawstwa i przyczynia się do lepszego wykorzystania funduszy w ramach IPA.

| 8. | Zachęca do tworzenia lub umacniania organizacji skupiających władze lokalne i regionalne oraz do współpracy z ich odpowiednikami w innych krajach członkowskich UE, co może służyć wymianie doświadczeń i wspomóc proces integracji. |
| --- | --- |

8.

Zachęca do tworzenia lub umacniania organizacji skupiających władze lokalne i regionalne oraz do współpracy z ich odpowiednikami w innych krajach członkowskich UE, co może służyć wymianie doświadczeń i wspomóc proces integracji.

| 9. | Pozytywnie ocenia przebiegający w krajach kandydujących proces integracji, który należałoby jednocześnie wykorzystać w procesie decentralizacji opartej na przejrzystości we wdrażaniu. |
| --- | --- |

9.

Pozytywnie ocenia przebiegający w krajach kandydujących proces integracji, który należałoby jednocześnie wykorzystać w procesie decentralizacji opartej na przejrzystości we wdrażaniu.

| 10. | Zwraca uwagę, że przebieg i powodzenie procesu rozszerzenia w głównej mierze zależne jest od rzeczywistych postępów krajów kandydujących we wdrażaniu reform prowadzących do spełnienia kryterium kopenhaskiego. |
| --- | --- |

10.

Zwraca uwagę, że przebieg i powodzenie procesu rozszerzenia w głównej mierze zależne jest od rzeczywistych postępów krajów kandydujących we wdrażaniu reform prowadzących do spełnienia kryterium kopenhaskiego.

| 11. | Zwraca uwagę na możliwość szybszego zatwierdzenia przez Radę Europejską adriatycko-jońskiej strategii makroregionalnej, której wartość dodana polega na upłynnianiu i wzmacnianiu procesów mających na celu przyłączenie do Unii Europejskiej krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z Europy Południowo-Wschodniej. Strategia ta stanowi również szansę na ułatwienie konsolidacji procesów demokratycznych na terytoriach, należących do basenu Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

11.

Zwraca uwagę na możliwość szybszego zatwierdzenia przez Radę Europejską adriatycko-jońskiej strategii makroregionalnej, której wartość dodana polega na upłynnianiu i wzmacnianiu procesów mających na celu przyłączenie do Unii Europejskiej krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z Europy Południowo-Wschodniej. Strategia ta stanowi również szansę na ułatwienie konsolidacji procesów demokratycznych na terytoriach, należących do basenu Morza Śródziemnego.

| 12. | Podkreśla kluczowe znaczenie poszanowania zasady dobrego sąsiedztwa pomiędzy członkami UE, krajami kandydującymi i pozostałymi państwami oraz rolę i znaczenie rozwoju współpracy transgranicznej i regionalnej tych państw. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla kluczowe znaczenie poszanowania zasady dobrego sąsiedztwa pomiędzy członkami UE, krajami kandydującymi i pozostałymi państwami oraz rolę i znaczenie rozwoju współpracy transgranicznej i regionalnej tych państw.

| 13. | Zwraca się do władz krajów ubiegających się o członkowstwo w UE o tworzenie we współpracy z organami administracji, na poziomie lokalnym i regionalnym, spójnych przepisów i strategii krajowych oraz o udostępnienie władzom lokalnym i regionalnym środków koniecznych do realizacji strategii na rzecz integracji marginalizowanych grup. |
| --- | --- |

13.

Zwraca się do władz krajów ubiegających się o członkowstwo w UE o tworzenie we współpracy z organami administracji, na poziomie lokalnym i regionalnym, spójnych przepisów i strategii krajowych oraz o udostępnienie władzom lokalnym i regionalnym środków koniecznych do realizacji strategii na rzecz integracji marginalizowanych grup.

| 14. | Podkreśla potrzebę podawania wyczerpujących i wyważonych informacji w krajach kandydujących na temat UE, jej instytucji, procesu integracji i zmian, jakie za sobą ten proces pociąga dla poszczególnych państw, jak również na temat wyzwań i możliwości dla obywateli. Informacje tego typu (dużą ich część winny przekazywać władze krajów przystępujących) są niezbędne do tego, by umożliwić obywatelom aktywne uczestnictwo w integracji ich kraju z UE oraz uświadomić im korzyści z potencjalnego członkostwa. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla potrzebę podawania wyczerpujących i wyważonych informacji w krajach kandydujących na temat UE, jej instytucji, procesu integracji i zmian, jakie za sobą ten proces pociąga dla poszczególnych państw, jak również na temat wyzwań i możliwości dla obywateli. Informacje tego typu (dużą ich część winny przekazywać władze krajów przystępujących) są niezbędne do tego, by umożliwić obywatelom aktywne uczestnictwo w integracji ich kraju z UE oraz uświadomić im korzyści z potencjalnego członkostwa.

| 15. | Wzywa wszystkie kraje kandydujące do udziału, zależnie od ich formalnych możliwości, w rozwoju i wzmacnianiu UE i instytucji wspólnotowych. |
| --- | --- |

15.

Wzywa wszystkie kraje kandydujące do udziału, zależnie od ich formalnych możliwości, w rozwoju i wzmacnianiu UE i instytucji wspólnotowych.

| 16. | Zwraca uwagę na potrzebę i znaczenie wyraźnego i jednoznacznego potwierdzenia przez Unię Europejską jej zaangażowania w proces poszerzenia o kraje kandydujące, które spełnią warunki przystąpienia. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę na potrzebę i znaczenie wyraźnego i jednoznacznego potwierdzenia przez Unię Europejską jej zaangażowania w proces poszerzenia o kraje kandydujące, które spełnią warunki przystąpienia.

CHORWACJA

Postępy Chorwacji w procesie przystąpienia do UE

| 17. | Przyjmuje z satysfakcją podpisanie z Chorwacją traktatu o przystąpieniu, który stanowi ważny etap integracji europejskiej. Spodziewając się pomyślnego zakończenia procedur ratyfikacyjnych, Komitet Regionów wyraża zadowolenie, że będzie mógł powitać Chorwację jako nowego członka 1 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z satysfakcją podpisanie z Chorwacją traktatu o przystąpieniu, który stanowi ważny etap integracji europejskiej. Spodziewając się pomyślnego zakończenia procedur ratyfikacyjnych, Komitet Regionów wyraża zadowolenie, że będzie mógł powitać Chorwację jako nowego członka 1 lipca 2013 r.

| 18. | Wyraża głębokie zadowolenie z postępów, które poczyniła Chorwacja dla spełnienia kryteriów członkostwa w Unii Europejskiej: od złożenia wniosku w 2003 r. do zakończonych sukcesem negocjacji w czerwcu 2011 r. i pozytywnej opinii Komisji z października 2011 r. w kwestii przystąpienia Chorwacji do UE. |
| --- | --- |

18.

Wyraża głębokie zadowolenie z postępów, które poczyniła Chorwacja dla spełnienia kryteriów członkostwa w Unii Europejskiej: od złożenia wniosku w 2003 r. do zakończonych sukcesem negocjacji w czerwcu 2011 r. i pozytywnej opinii Komisji z października 2011 r. w kwestii przystąpienia Chorwacji do UE.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Słowenia i Chorwacja doszły do porozumienia w kwestii przedłożenia sądowi polubownemu nierozstrzygniętego między nimi sporu granicznego i oczekuje wdrożenia dwustronnego granicznego porozumienia arbitrażowego. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Słowenia i Chorwacja doszły do porozumienia w kwestii przedłożenia sądowi polubownemu nierozstrzygniętego między nimi sporu granicznego i oczekuje wdrożenia dwustronnego granicznego porozumienia arbitrażowego.

| 20. | Podkreśla wysoki poziom gotowości Chorwacji do członkostwa, jednocześnie wzywa Chorwację do utrwalenia i pełnego wprowadzenia unijnego dorobku prawnego, zwłaszcza w zakresie sądownictwa, walki z korupcją, wdrożenia prawodawstwa antydyskryminacyjnego, a także w dziedzinie polityki konkurencji oraz wolności i pluralizmu mediów. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla wysoki poziom gotowości Chorwacji do członkostwa, jednocześnie wzywa Chorwację do utrwalenia i pełnego wprowadzenia unijnego dorobku prawnego, zwłaszcza w zakresie sądownictwa, walki z korupcją, wdrożenia prawodawstwa antydyskryminacyjnego, a także w dziedzinie polityki konkurencji oraz wolności i pluralizmu mediów.

| 21. | Z zadowoleniem przyjmuje wynik referendum na temat przystąpienia Chorwacji do UE, które odbyło się w styczniu 2012 r. |
| --- | --- |

21.

Z zadowoleniem przyjmuje wynik referendum na temat przystąpienia Chorwacji do UE, które odbyło się w styczniu 2012 r.

ISLANDIA

Postępy kraju kandydującego

| 22. | Wysoko ocenia postęp w negocjacjach akcesyjnych z Islandią. Podkreśla bardzo dobrą współpracę Islandii i UE w ramach EOG oraz strefy Schengen. |
| --- | --- |

22.

Wysoko ocenia postęp w negocjacjach akcesyjnych z Islandią. Podkreśla bardzo dobrą współpracę Islandii i UE w ramach EOG oraz strefy Schengen.

| 23. | Uważa, że Islandia mogłaby przystąpić do UE w najbliższej przyszłości w oparciu o zasadę osiąganych wyników i zachęca do terminowego dostosowania w pozostałych obszarach polityki. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że Islandia mogłaby przystąpić do UE w najbliższej przyszłości w oparciu o zasadę osiąganych wyników i zachęca do terminowego dostosowania w pozostałych obszarach polityki.

| 24. | Wyraża uznanie dla częściowego przezwyciężenia przez Islandię trudnej sytuacji gospodarczej oraz dla jej wytrwałości w realizacji niezbędnych reform. |
| --- | --- |

24.

Wyraża uznanie dla częściowego przezwyciężenia przez Islandię trudnej sytuacji gospodarczej oraz dla jej wytrwałości w realizacji niezbędnych reform.

| 25. | Wyraża zaniepokojenie brakiem silnego poparcia społecznego dla procesu integracji. |
| --- | --- |

25.

Wyraża zaniepokojenie brakiem silnego poparcia społecznego dla procesu integracji.

BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII

Postępy kraju kandydującego z regionu Bałkanów Zachodnich

| 26. | Pozytywnie ocenia wysiłki podejmowane przez byłą jugosłowiańską republikę Macedonii w procesie akcesyjnym. |
| --- | --- |

26.

Pozytywnie ocenia wysiłki podejmowane przez byłą jugosłowiańską republikę Macedonii w procesie akcesyjnym.

| 27. | Pozytywnie ocenia działania rządu byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w procesie propagowania przystąpienia byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do UE; jednak z niepokojem dostrzega brak skutecznych działań w kwestii znalezienia satysfakcjonującego rozwiązania formalnej kwestii nazwy kraju. Niezwykle istotne jest utrzymanie dobrosąsiedzkich stosunków, w tym wynegocjowanie – pod egidą ONZ – rozwiązania kwestii nazwy kraju, które byłoby do przyjęcia przez obie strony. |
| --- | --- |

27.

Pozytywnie ocenia działania rządu byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w procesie propagowania przystąpienia byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do UE; jednak z niepokojem dostrzega brak skutecznych działań w kwestii znalezienia satysfakcjonującego rozwiązania formalnej kwestii nazwy kraju. Niezwykle istotne jest utrzymanie dobrosąsiedzkich stosunków, w tym wynegocjowanie – pod egidą ONZ – rozwiązania kwestii nazwy kraju, które byłoby do przyjęcia przez obie strony.

| 28. | Pozytywnie ocenia kroki podejmowane na rzecz dostosowania krajowego systemu prawnego do ustawodawstwa UE, zwraca jednak uwagę na potrzebę ciągłych reform w obszarach sprawiedliwości, podstawowych praw kobiet i mniejszości oraz administracji publicznej. |
| --- | --- |

28.

Pozytywnie ocenia kroki podejmowane na rzecz dostosowania krajowego systemu prawnego do ustawodawstwa UE, zwraca jednak uwagę na potrzebę ciągłych reform w obszarach sprawiedliwości, podstawowych praw kobiet i mniejszości oraz administracji publicznej.

| 29. | Zwraca uwagę na potrzebę rozwiązania problemu korupcji na wysokich szczeblach i zagwarantowania wolności słowa w mediach. |
| --- | --- |

29.

Zwraca uwagę na potrzebę rozwiązania problemu korupcji na wysokich szczeblach i zagwarantowania wolności słowa w mediach.

| 30. | Docenia postępy w zakresie współpracy instytucji rządowych, samorządów na różnym poziomie zarządzania oraz organizacji pozarządowych. |
| --- | --- |

30.

Docenia postępy w zakresie współpracy instytucji rządowych, samorządów na różnym poziomie zarządzania oraz organizacji pozarządowych.

| 31. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy we wdrażaniu ustawy o językach, decentralizacji i równej reprezentacji. Zachęca do podejmowania dalszych wysiłków, by stawić czoła obecnym wyzwaniom, takim jak edukacja i harmonijne współistnienie wszystkich społeczności. |
| --- | --- |

31.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy we wdrażaniu ustawy o językach, decentralizacji i równej reprezentacji. Zachęca do podejmowania dalszych wysiłków, by stawić czoła obecnym wyzwaniom, takim jak edukacja i harmonijne współistnienie wszystkich społeczności.

CZARNOGÓRA

Postępy kraju kandydującego z regionu Bałkanów Zachodnich

| 32. | Wobec przewidzianego przez Radę rozpoczęcia w czerwcu 2012 r. negocjacji akcesyjnych wysoko ocenia proces zmian i dostosowania ustawodawstwa Czarnogóry w zakresie reformy administracji publicznej, prowadzenia statystyki krajowej, wolnych mediów, walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością. Pewna poprawa nastąpiła także w zakresie przestrzegania praw człowieka, równouprawnienia kobiet oraz respektowania praw mniejszości. |
| --- | --- |

32.

Wobec przewidzianego przez Radę rozpoczęcia w czerwcu 2012 r. negocjacji akcesyjnych wysoko ocenia proces zmian i dostosowania ustawodawstwa Czarnogóry w zakresie reformy administracji publicznej, prowadzenia statystyki krajowej, wolnych mediów, walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością. Pewna poprawa nastąpiła także w zakresie przestrzegania praw człowieka, równouprawnienia kobiet oraz respektowania praw mniejszości.

| 33. | Pozytywnie ocenia inicjatywy prowadzące do zmniejszenia poziomu korupcji oraz zaleca wzmożenie wysiłków w walce przeciw korupcji, zwłaszcza w obszarach prywatyzacji, planowania terytorialnego, edukacji i służby zdrowia oraz w samorządach terytorialnych. |
| --- | --- |

33.

Pozytywnie ocenia inicjatywy prowadzące do zmniejszenia poziomu korupcji oraz zaleca wzmożenie wysiłków w walce przeciw korupcji, zwłaszcza w obszarach prywatyzacji, planowania terytorialnego, edukacji i służby zdrowia oraz w samorządach terytorialnych.

| 34. | Wysoko ocenia postępy w zakresie ochrony praw mniejszości oraz jej reprezentacji w ciałach ustawowych i organach samorządowych. |
| --- | --- |

34.

Wysoko ocenia postępy w zakresie ochrony praw mniejszości oraz jej reprezentacji w ciałach ustawowych i organach samorządowych.

| 35. | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję o powołaniu Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego (WKK) jako forum dialogu pomiędzy Komitetem Regionów UE i władzami lokalnymi w Czarnogórze. |
| --- | --- |

35.

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję o powołaniu Wspólnego Komitetu Konsultacyjnego (WKK) jako forum dialogu pomiędzy Komitetem Regionów UE i władzami lokalnymi w Czarnogórze.

TURCJA

Postępy kraju kandydującego

| 36. | Pozytywnie ocenia przemiany prowadzące do demokratyzacji życia politycznego i społecznego w Turcji. Zwraca uwagę na obowiązek utrzymywania przez Turcję dobrosąsiedzkich stosunków i wzywa ją do unikania działań skierowanych przeciwko państwom członkowskim i ich suwerennym prawom, zgodnie z kryteriami kopenhaskimi i ramami negocjacyjnymi między UE a Turcją określonymi 3 października 2005 r. Wyraża niezadowolenie z deklaracji Turcji, w której potwierdza ona intencję zamrożenia stosunków z prezydencją UE w drugim półroczu 2012 r. i ma nadzieję na rozwój współpracy regionalnej. |
| --- | --- |

36.

Pozytywnie ocenia przemiany prowadzące do demokratyzacji życia politycznego i społecznego w Turcji. Zwraca uwagę na obowiązek utrzymywania przez Turcję dobrosąsiedzkich stosunków i wzywa ją do unikania działań skierowanych przeciwko państwom członkowskim i ich suwerennym prawom, zgodnie z kryteriami kopenhaskimi i ramami negocjacyjnymi między UE a Turcją określonymi 3 października 2005 r. Wyraża niezadowolenie z deklaracji Turcji, w której potwierdza ona intencję zamrożenia stosunków z prezydencją UE w drugim półroczu 2012 r. i ma nadzieję na rozwój współpracy regionalnej.

| 37. | Wyraża rozczarowanie z powodu nieprzestrzegania przez Turcję zobowiązań wynikających z protokołu dodatkowego do układu o stowarzyszeniu między WE a Turcją i wzywa Turcję, by w sposób całościowy realizowała te zobowiązania. |
| --- | --- |

37.

Wyraża rozczarowanie z powodu nieprzestrzegania przez Turcję zobowiązań wynikających z protokołu dodatkowego do układu o stowarzyszeniu między WE a Turcją i wzywa Turcję, by w sposób całościowy realizowała te zobowiązania.

| 38. | Z zaniepokojeniem obserwuje w Turcji niski poziom wdrażania przyjętego już ustawodawstwa, zgodnego z kryteriami kopenhaskimi. Ubolewa nad brakiem wyraźnych postępów w zakresie rozwoju samorządu lokalnego oraz budowy społeczeństwa obywatelskiego. Niemniej ma nadzieję, że obecny proces reform konstytucyjnych doprowadzi do znacznych postępów w tej dziedzinie. Stwierdza, że utworzenie wspólnego komitetu konsultacyjnego Komitetu Regionów i tureckich władz lokalnych i regionalnych powinno przyczynić się do uwzględnienia europejskich wymagań dotyczących decentralizacji. |
| --- | --- |

38.

Z zaniepokojeniem obserwuje w Turcji niski poziom wdrażania przyjętego już ustawodawstwa, zgodnego z kryteriami kopenhaskimi. Ubolewa nad brakiem wyraźnych postępów w zakresie rozwoju samorządu lokalnego oraz budowy społeczeństwa obywatelskiego. Niemniej ma nadzieję, że obecny proces reform konstytucyjnych doprowadzi do znacznych postępów w tej dziedzinie. Stwierdza, że utworzenie wspólnego komitetu konsultacyjnego Komitetu Regionów i tureckich władz lokalnych i regionalnych powinno przyczynić się do uwzględnienia europejskich wymagań dotyczących decentralizacji.

| 39. | Wyraża zaniepokojenie niewystarczającymi postępami w zakresie wolności słowa, wolności mediów, wolności wyznania, praw kobiet i poszanowania praw mniejszości oraz brakiem postępów w uregulowaniu w sposób sprawiedliwy kwestii Cypru. Wzywa rząd turecki do aktywnego wspierania toczących się negocjacji i podjęcia działań na rzecz pełnego uregulowania kwestii cypryjskiej. |
| --- | --- |

39.

Wyraża zaniepokojenie niewystarczającymi postępami w zakresie wolności słowa, wolności mediów, wolności wyznania, praw kobiet i poszanowania praw mniejszości oraz brakiem postępów w uregulowaniu w sposób sprawiedliwy kwestii Cypru. Wzywa rząd turecki do aktywnego wspierania toczących się negocjacji i podjęcia działań na rzecz pełnego uregulowania kwestii cypryjskiej.

| 40. | Wyraża duże zaniepokojenie kwestią poszanowania podstawowych praw i swobód, zarówno w ustawodawstwie, jak i w praktyce, i zachęca Turcję do poprawy w tej dziedzinie. Ograniczenia w praktyce wolności mediów, procesy sądowe wytaczane pisarzom, dziennikarzom, naukowcom, demokratycznie wybranym reprezentantom i obrońcom praw człowieka, a także częsta praktyka zamykania stron internetowych wywołują poważne obawy, które muszą zostać rozwiane przez rząd turecki. |
| --- | --- |

40.

Wyraża duże zaniepokojenie kwestią poszanowania podstawowych praw i swobód, zarówno w ustawodawstwie, jak i w praktyce, i zachęca Turcję do poprawy w tej dziedzinie. Ograniczenia w praktyce wolności mediów, procesy sądowe wytaczane pisarzom, dziennikarzom, naukowcom, demokratycznie wybranym reprezentantom i obrońcom praw człowieka, a także częsta praktyka zamykania stron internetowych wywołują poważne obawy, które muszą zostać rozwiane przez rząd turecki.

| 41. | Wzywa Turcję, by przyspieszyła reformę administracji lokalnej w celu poprawy decentralizacji i efektywności działania władz szczebla lokalnego i regionalnego. Ważne elementy to większe i bardziej sprawiedliwe finansowanie sektora lokalnego, system konsultacji między różnymi szczeblami zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów, a także zwiększenie wsparcia dla integracji sektora administracji lokalnej z UE. |
| --- | --- |

41.

Wzywa Turcję, by przyspieszyła reformę administracji lokalnej w celu poprawy decentralizacji i efektywności działania władz szczebla lokalnego i regionalnego. Ważne elementy to większe i bardziej sprawiedliwe finansowanie sektora lokalnego, system konsultacji między różnymi szczeblami zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów, a także zwiększenie wsparcia dla integracji sektora administracji lokalnej z UE.

| 42. | Z zaniepokojeniem odnotowuje w społeczeństwie i mediach wyraźny spadek zainteresowania przystąpieniem Turcji do UE i wiary w nie. Wzywa Unię Europejską do kontynuacji procesu negocjacyjnego, zwłaszcza w ramach „pozytywnego programu”, który musi zostać zrealizowany, jeżeli Turcja spełni kryteria przyjęcia do UE. |
| --- | --- |

42.

Z zaniepokojeniem odnotowuje w społeczeństwie i mediach wyraźny spadek zainteresowania przystąpieniem Turcji do UE i wiary w nie. Wzywa Unię Europejską do kontynuacji procesu negocjacyjnego, zwłaszcza w ramach „pozytywnego programu”, który musi zostać zrealizowany, jeżeli Turcja spełni kryteria przyjęcia do UE.

| 43. | Pozytywnie ocenia propozycję Komisji zmierzającą do rozszerzenia współpracy samorządów państw UE z ich odpowiednikami w Turcji. |
| --- | --- |

43.

Pozytywnie ocenia propozycję Komisji zmierzającą do rozszerzenia współpracy samorządów państw UE z ich odpowiednikami w Turcji.

| 44. | Podkreśla zainteresowanie KR-u wykorzystaniem istniejących mechanizmów współpracy UE z Turcją, programów transgranicznych, współpracy regionalnej, współpracy instytucji samorządowych dla rozwoju samorządu lokalnego oraz dla poszerzenia obszarów stosowania zasady subsydiarności i demokratyzacji życia. |
| --- | --- |

44.

Podkreśla zainteresowanie KR-u wykorzystaniem istniejących mechanizmów współpracy UE z Turcją, programów transgranicznych, współpracy regionalnej, współpracy instytucji samorządowych dla rozwoju samorządu lokalnego oraz dla poszerzenia obszarów stosowania zasady subsydiarności i demokratyzacji życia.

ALBANIA

Postępy kraju o statusie potencjalnego kandydata

| 45. | Zwraca się do władz Albanii o kontynuację reform, gdyż zmiany przeprowadzone do tej pory tylko w pewnym stopniu zbliżają kraj do spełnienia kryteriów kopenhaskich. |
| --- | --- |

45.

Zwraca się do władz Albanii o kontynuację reform, gdyż zmiany przeprowadzone do tej pory tylko w pewnym stopniu zbliżają kraj do spełnienia kryteriów kopenhaskich.

| 46. | Zwraca uwagę na kluczowe dla procesu integracji znaczenie realizacji zasady dobrego sąsiedztwa i współpracy regionalnej oraz rozwoju procedur demokratycznych, samorządu lokalnego i społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

46.

Zwraca uwagę na kluczowe dla procesu integracji znaczenie realizacji zasady dobrego sąsiedztwa i współpracy regionalnej oraz rozwoju procedur demokratycznych, samorządu lokalnego i społeczeństwa obywatelskiego.

| 47. | Zachęca albański rząd i opozycję do nawiązania i utrzymania konstruktywnego dialogu politycznego w celu wzmocnienia właściwego funkcjonowania i niezależności podstawowych instytucji demokratycznych. Wzywa albańskie władze publiczne do wzmożenia wysiłków na rzecz wspierania i wprowadzania koniecznych w procesie przedakcesyjnym reform, zwłaszcza w zakresie praw człowieka, równouprawnienia kobiet, ochrony mniejszości i praw własności, walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością oraz prowadzenia konstruktywnej polityki migracyjnej. |
| --- | --- |

47.

Zachęca albański rząd i opozycję do nawiązania i utrzymania konstruktywnego dialogu politycznego w celu wzmocnienia właściwego funkcjonowania i niezależności podstawowych instytucji demokratycznych. Wzywa albańskie władze publiczne do wzmożenia wysiłków na rzecz wspierania i wprowadzania koniecznych w procesie przedakcesyjnym reform, zwłaszcza w zakresie praw człowieka, równouprawnienia kobiet, ochrony mniejszości i praw własności, walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością oraz prowadzenia konstruktywnej polityki migracyjnej.

| 48. | Z niepokojem obserwuje brak zdecydowanych wysiłków w walce z obejmującą szereg obszarów życia publicznego korupcją, która może stanowić w przyszłości poważny problem dla rozwoju kraju. |
| --- | --- |

48.

Z niepokojem obserwuje brak zdecydowanych wysiłków w walce z obejmującą szereg obszarów życia publicznego korupcją, która może stanowić w przyszłości poważny problem dla rozwoju kraju.

| 49. | Wzywa rząd Albanii, by wspólnie z odpowiednimi zainteresowanymi stronami podejmował działania na rzecz decentralizacji i integracji z UE. |
| --- | --- |

49.

Wzywa rząd Albanii, by wspólnie z odpowiednimi zainteresowanymi stronami podejmował działania na rzecz decentralizacji i integracji z UE.

BOŚNIA I HERCEGOWINA

Postępy kraju o statusie potencjalnego kandydata

| 50. | Podkreśla pozytywną ocenę przeprowadzanych przez władze Bośni i Hercegowiny reform. Zwraca jednak uwagę na możliwość zwiększenia stopnia koordynacji wszystkich poziomów władzy, włącznie z Federacją Bośni i Hercegowiny oraz Republiką Serbską. |
| --- | --- |

50.

Podkreśla pozytywną ocenę przeprowadzanych przez władze Bośni i Hercegowiny reform. Zwraca jednak uwagę na możliwość zwiększenia stopnia koordynacji wszystkich poziomów władzy, włącznie z Federacją Bośni i Hercegowiny oraz Republiką Serbską.

| 51. | Uważa, że władze Bośni i Hercegowiny muszą zintensyfikować działania na rzecz realizacji tych reform. Zwraca uwagę, że realizacja reform zgodna z kryteriami kopenhaskimi będzie możliwa – pod warunkiem znaczącego zaangażowania władz – w perspektywie średniookresowej, a w obszarze ekologii – w perspektywie długookresowej. |
| --- | --- |

51.

Uważa, że władze Bośni i Hercegowiny muszą zintensyfikować działania na rzecz realizacji tych reform. Zwraca uwagę, że realizacja reform zgodna z kryteriami kopenhaskimi będzie możliwa – pod warunkiem znaczącego zaangażowania władz – w perspektywie średniookresowej, a w obszarze ekologii – w perspektywie długookresowej.

| 52. | Wyraża zaniepokojenie panującą w kraju stagnacją polityczną i niemożnością przezwyciężenia partykularnych interesów poszczególnych ugrupowań politycznych, co prowadzi do znaczącego opóźnienia w procesie akcesyjnym Bośni i Hercegowiny. Poprzez szersze i ściślejsze włączenie zainteresowanych stron, zwłaszcza władz lokalnych, można zwiększyć efektywność wykorzystania środków w ramach IPA, co przyniesie wyraźniejsze korzyści mieszkańcom, a przez to lepiej uświadomi im, w jaki sposób na integracji z UE skorzystają obywatele. |
| --- | --- |

52.

Wyraża zaniepokojenie panującą w kraju stagnacją polityczną i niemożnością przezwyciężenia partykularnych interesów poszczególnych ugrupowań politycznych, co prowadzi do znaczącego opóźnienia w procesie akcesyjnym Bośni i Hercegowiny. Poprzez szersze i ściślejsze włączenie zainteresowanych stron, zwłaszcza władz lokalnych, można zwiększyć efektywność wykorzystania środków w ramach IPA, co przyniesie wyraźniejsze korzyści mieszkańcom, a przez to lepiej uświadomi im, w jaki sposób na integracji z UE skorzystają obywatele.

| 53. | Zgadza się z dokonaną przez Komisję analizą sytuacji dotyczącą konfliktów, impasu i paraliżu politycznego w Bośni i Hercegowinie i podkreśla w związku z tym swoje stanowisko z 2010 r. (3) Podzielona Bośnia potrzebuje władz, które będą w stanie przezwyciężyć konflikty i doprowadzić do znalezienia wspólnych rozwiązań. UE musi jasno powiedzieć, że jedyna realna opcja polityczna to taka, która otworzy kraj na cztery swobody rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

53.

Zgadza się z dokonaną przez Komisję analizą sytuacji dotyczącą konfliktów, impasu i paraliżu politycznego w Bośni i Hercegowinie i podkreśla w związku z tym swoje stanowisko z 2010 r. (3) Podzielona Bośnia potrzebuje władz, które będą w stanie przezwyciężyć konflikty i doprowadzić do znalezienia wspólnych rozwiązań. UE musi jasno powiedzieć, że jedyna realna opcja polityczna to taka, która otworzy kraj na cztery swobody rynku wewnętrznego.

| 54. | Podkreśla słabość współpracy pomiędzy różnymi poziomami administracji w kraju, co wymaga poprawy oraz wyraźnego wsparcia przez wszystkie siły polityczne w kraju. |
| --- | --- |

54.

Podkreśla słabość współpracy pomiędzy różnymi poziomami administracji w kraju, co wymaga poprawy oraz wyraźnego wsparcia przez wszystkie siły polityczne w kraju.

| 55. | Uważa, że dla osiągnięcia w kraju klimatu konstruktywnej współpracy konieczna jest sprawnie działająca struktura administracji, w której poszczególne szczeble polityczne uzupełniają się wzajemnie i przezwyciężają konflikty. Ponownie podkreśla, że krajowy szczebel władzy w Bośni i Hercegowinie wymaga wzmocnienia w szeregu dziedzinach. Należy wspierać siły reformatorskie, które dążą zarówno do wzmocnienia państwa, jak i do decentralizacji i silniejszej pozycji gmin. |
| --- | --- |

55.

Uważa, że dla osiągnięcia w kraju klimatu konstruktywnej współpracy konieczna jest sprawnie działająca struktura administracji, w której poszczególne szczeble polityczne uzupełniają się wzajemnie i przezwyciężają konflikty. Ponownie podkreśla, że krajowy szczebel władzy w Bośni i Hercegowinie wymaga wzmocnienia w szeregu dziedzinach. Należy wspierać siły reformatorskie, które dążą zarówno do wzmocnienia państwa, jak i do decentralizacji i silniejszej pozycji gmin.

| 56. | Wyraża przekonanie o konieczności zintensyfikowania realnej współpracy transgranicznej, a także współpracy władz centralnych i samorządowych. |
| --- | --- |

56.

Wyraża przekonanie o konieczności zintensyfikowania realnej współpracy transgranicznej, a także współpracy władz centralnych i samorządowych.

KOSOWO
   (4)

Postępy kraju o statusie potencjalnego kandydata

| 57. | Wyraża zadowolenie z wejścia Kosowa na drogę europejską w ramach procesu prowadzącego do integracji europejskiej. |
| --- | --- |

57.

Wyraża zadowolenie z wejścia Kosowa na drogę europejską w ramach procesu prowadzącego do integracji europejskiej.

| 58. | Wyraża nadzieję, że brak powszechnej zgody co do formalnego statusu Kosowa wśród krajów będących członkami UE nie będzie stanowić przeszkody w podjęciu formalnych kroków prowadzących do rozwijania stosunków na poziomie umów pomiędzy Kosowem a UE. Uważa, że obecnie można by poszukiwać praktycznych rozwiązań ad hoc i promować je w oparciu o neutralne stanowisko w odniesieniu do statusu Kosowa. |
| --- | --- |

58.

Wyraża nadzieję, że brak powszechnej zgody co do formalnego statusu Kosowa wśród krajów będących członkami UE nie będzie stanowić przeszkody w podjęciu formalnych kroków prowadzących do rozwijania stosunków na poziomie umów pomiędzy Kosowem a UE. Uważa, że obecnie można by poszukiwać praktycznych rozwiązań ad hoc i promować je w oparciu o neutralne stanowisko w odniesieniu do statusu Kosowa.

| 59. | Podkreśla, że UE, zgodnie z przyjętymi przez siebie zasadami, podjęła jednoznaczne zobowiązania na rzecz perspektywy europejskiej Bałkanów Zachodnich, w tym Kosowa. |
| --- | --- |

59.

Podkreśla, że UE, zgodnie z przyjętymi przez siebie zasadami, podjęła jednoznaczne zobowiązania na rzecz perspektywy europejskiej Bałkanów Zachodnich, w tym Kosowa.

SERBIA

Postępy kraju kandydującego

| 60. | Pozytywnie ocenia rekomendację Komisji w sprawie przyznania Serbii statusu kandydata do UE. |
| --- | --- |

60.

Pozytywnie ocenia rekomendację Komisji w sprawie przyznania Serbii statusu kandydata do UE.

| 61. | Przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady Europejskiej o przyznaniu Serbii statusu kraju kandydującego do UE oraz zachęca Serbię do kontynuacji reform systemowych i strukturalnych. Podkreśla konieczność podjęcia kroków zmierzających do normalizacji stosunków z Kosowem, zgodnie z warunkami procesu stabilizacji i stowarzyszenia, poprzez pełne przestrzeganie zasad współpracy regionalnej, w której uczestniczą wszystkie zainteresowane strony. Wyraża jednocześnie nadzieję, że nie zostaną podjęte żadne działania, które mogłyby zagrozić perspektywie europejskiej tych państw. |
| --- | --- |

61.

Przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady Europejskiej o przyznaniu Serbii statusu kraju kandydującego do UE oraz zachęca Serbię do kontynuacji reform systemowych i strukturalnych. Podkreśla konieczność podjęcia kroków zmierzających do normalizacji stosunków z Kosowem, zgodnie z warunkami procesu stabilizacji i stowarzyszenia, poprzez pełne przestrzeganie zasad współpracy regionalnej, w której uczestniczą wszystkie zainteresowane strony. Wyraża jednocześnie nadzieję, że nie zostaną podjęte żadne działania, które mogłyby zagrozić perspektywie europejskiej tych państw.

| 62. | Zachęca władze Serbii do kontynuacji konstruktywnych działań podjętych dla rozwoju współpracy i stabilizacji w regionie. |
| --- | --- |

62.

Zachęca władze Serbii do kontynuacji konstruktywnych działań podjętych dla rozwoju współpracy i stabilizacji w regionie.

| 63. | Wysoko ocenia dokonany przez Serbię postęp na drodze procesu przedakcesyjnego, obejmujący dostosowanie do kryteriów helsińskich szeregu dziedzin z obszaru praw człowieka, systemu sądownictwa i wolności mediów. |
| --- | --- |

63.

Wysoko ocenia dokonany przez Serbię postęp na drodze procesu przedakcesyjnego, obejmujący dostosowanie do kryteriów helsińskich szeregu dziedzin z obszaru praw człowieka, systemu sądownictwa i wolności mediów.

| 64. | Zwraca uwagę na ważne w procesie integracji znaczenie realizacji zasady dobrego sąsiedztwa i współpracy regionalnej oraz rozwoju procedur demokratycznych, praw mniejszości oraz samorządu lokalnego i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

64.

Zwraca uwagę na ważne w procesie integracji znaczenie realizacji zasady dobrego sąsiedztwa i współpracy regionalnej oraz rozwoju procedur demokratycznych, praw mniejszości oraz samorządu lokalnego i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

| 65. | Pozytywnie ocenia ochronę praw językowych tradycyjnej mniejszości oraz przyjęcie we wrześniu 2011 r. ustawy o własności publicznej i przekazanie części kompetencji prowincji Wojwodina oraz lokalnym samorządom. |
| --- | --- |

65.

Pozytywnie ocenia ochronę praw językowych tradycyjnej mniejszości oraz przyjęcie we wrześniu 2011 r. ustawy o własności publicznej i przekazanie części kompetencji prowincji Wojwodina oraz lokalnym samorządom.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Z wyjątkiem Kosowa o statusie określonym rezolucją RB ONZ nr 1244(1999).

1

(2)  Z wyjątkiem Kosowa o statusie określonym rezolucją RB ONZ nr 1244(1999).

2

(3)  CdR 345/2009.

3

(4)  O statusie określonym rezolucją nr 1244/1999 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych

4

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/7

---

Opinia Komitetu Regionów „Zielona księga w sprawie prawa do łączenia rodzin”

2012/C 225/02

KOMITET REGIONÓW

| — | Zwraca uwagę na to, że konieczność zmierzenia się z problemem łączenia rodzin pojawia się równocześnie z zainteresowaniem nowym europejskim programem integracji (CdR 199/2011) i europejską kulturą wielopoziomowego sprawowania rządów (CdR 273/2011), co w szczególny sposób wymaga podjęcia działań przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na to, że konieczność zmierzenia się z problemem łączenia rodzin pojawia się równocześnie z zainteresowaniem nowym europejskim programem integracji (CdR 199/2011) i europejską kulturą wielopoziomowego sprawowania rządów (CdR 273/2011), co w szczególny sposób wymaga podjęcia działań przez Komitet Regionów.

| — | Zauważa, że zgodnie z zieloną księgą stosowanie dyrektywy ma w niektórych wypadkach charakter odstraszający, i podkreśla, że prawne regulacje dotyczące łączenia rodzin nie mogą być rozumiane jako narzędzie regulowania przepływów migracyjnych. Konkretne cele łączenia rodzin to lepsza integracja legalnych migrantów oraz przestrzeganie prawa do rodziny. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że zgodnie z zieloną księgą stosowanie dyrektywy ma w niektórych wypadkach charakter odstraszający, i podkreśla, że prawne regulacje dotyczące łączenia rodzin nie mogą być rozumiane jako narzędzie regulowania przepływów migracyjnych. Konkretne cele łączenia rodzin to lepsza integracja legalnych migrantów oraz przestrzeganie prawa do rodziny.

| — | Podkreśla, że prawo jednostek do wspólnego życia przy zachowaniu jedności rodziny oraz prawo do utrzymywania, kształcenia i wychowywania dzieci (a zarazem obowiązek podejmowania tych działań), a zatem przebywania z nimi, jest podstawowym prawem i obowiązkiem, niezależnie od obywatelstwa. Przypomina, że prawo to jest uznawane na mocy większości krajowych i międzynarodowych orzeczeń, które są w tej kwestii spójne. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że prawo jednostek do wspólnego życia przy zachowaniu jedności rodziny oraz prawo do utrzymywania, kształcenia i wychowywania dzieci (a zarazem obowiązek podejmowania tych działań), a zatem przebywania z nimi, jest podstawowym prawem i obowiązkiem, niezależnie od obywatelstwa. Przypomina, że prawo to jest uznawane na mocy większości krajowych i międzynarodowych orzeczeń, które są w tej kwestii spójne.

| — | Przypomina, że praktyczne działania państw muszą być podejmowane z uwzględnieniem zbieżnych zasad proporcjonalności i pomocniczości, aby w sposób bardziej zdecydowany wdrażać propozycje regionów i wspólnot lokalnych w stosowaniu praktyk integracyjnych oraz zapewnić im stabilne i solidne przepisy prawa. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że praktyczne działania państw muszą być podejmowane z uwzględnieniem zbieżnych zasad proporcjonalności i pomocniczości, aby w sposób bardziej zdecydowany wdrażać propozycje regionów i wspólnot lokalnych w stosowaniu praktyk integracyjnych oraz zapewnić im stabilne i solidne przepisy prawa.

| — | Komitet wzywa do większego zaangażowania w wielopoziomowe sprawowanie rządów na szczeblu lokalnym, niezbędnego do zapewnienia spójnej polityki imigracyjnej zgodnej z prawami podstawowymi i umożliwiającej promowanie dobrobytu społeczeństw przyjmujących oraz imigrantów. |
| --- | --- |

—

Komitet wzywa do większego zaangażowania w wielopoziomowe sprawowanie rządów na szczeblu lokalnym, niezbędnego do zapewnienia spójnej polityki imigracyjnej zgodnej z prawami podstawowymi i umożliwiającej promowanie dobrobytu społeczeństw przyjmujących oraz imigrantów.

| Sprawozdawca | Sergio SOAVE (IT/PSE), burmistrz gminy Savigliano (CN) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Zielona księga w sprawie prawa do łączenia rodzin obywateli państw trzecich zamieszkujących w Unii Europejskiej (dyrektywa 2003/86/WE)
  COM(2011) 735 wersja ostateczna |

Sprawozdawca

Sergio SOAVE (IT/PSE), burmistrz gminy Savigliano (CN)

Dokument źródłowy

Zielona księga w sprawie prawa do łączenia rodzin obywateli państw trzecich zamieszkujących w Unii Europejskiej (dyrektywa 2003/86/WE)

COM(2011) 735 wersja ostateczna

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ramy prawne

| 1. | Ocenia pozytywnie inicjatywę Komisji dotyczącą tego, by rozpocząć debatę w sprawie łączenia rodzin, które jest już przedmiotem konkretnej dyrektywy 2003/86/WE, z uwzględnieniem oceny pewnych negatywnych zjawisk, które wystąpiły przy stosowaniu przedmiotowej dyrektywy, oraz w celu dokładniejszego przeanalizowania zarzutów zgłoszonych przez różne strony (organizacje pozarządowe, wspólnoty lokalne, środowiska akademickie). |
| --- | --- |

1.

Ocenia pozytywnie inicjatywę Komisji dotyczącą tego, by rozpocząć debatę w sprawie łączenia rodzin, które jest już przedmiotem konkretnej dyrektywy 2003/86/WE, z uwzględnieniem oceny pewnych negatywnych zjawisk, które wystąpiły przy stosowaniu przedmiotowej dyrektywy, oraz w celu dokładniejszego przeanalizowania zarzutów zgłoszonych przez różne strony (organizacje pozarządowe, wspólnoty lokalne, środowiska akademickie).

| 2. | Uważa za słuszną decyzję o wykorzystaniu zielonej księgi jako podstawy debaty, ponieważ w dokumencie tym podkreślono niektóre zasadnicze elementy dyrektywy i jednocześnie sformułowano szereg pytań. Przyjmuje z zadowoleniem to, że dopiero po zakończeniu konsultacji Komisja Europejska zadecyduje ewentualnie o podjęciu konkretnych działań. |
| --- | --- |

2.

Uważa za słuszną decyzję o wykorzystaniu zielonej księgi jako podstawy debaty, ponieważ w dokumencie tym podkreślono niektóre zasadnicze elementy dyrektywy i jednocześnie sformułowano szereg pytań. Przyjmuje z zadowoleniem to, że dopiero po zakończeniu konsultacji Komisja Europejska zadecyduje ewentualnie o podjęciu konkretnych działań.

| 3. | Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę w zarządzaniu polityką w zakresie integracji i spójności społecznej, dlatego muszą one uczestniczyć w debacie na temat wdrażania przepisów o łączeniu rodzin w celu ułatwienia zarówno pełnej integracji imigrantów w państwach przeznaczenia, jak i ewentualnej zmiany dyrektywy. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę w zarządzaniu polityką w zakresie integracji i spójności społecznej, dlatego muszą one uczestniczyć w debacie na temat wdrażania przepisów o łączeniu rodzin w celu ułatwienia zarówno pełnej integracji imigrantów w państwach przeznaczenia, jak i ewentualnej zmiany dyrektywy.

| 4. | Podkreśla, że przedmiotowa inicjatywa jest zgodna zarówno z zaleceniami sformułowanymi w programie sztokholmskim z grudnia 2009 r., jak i z Europejskim paktem o imigracji i azylu z września 2008 r. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że przedmiotowa inicjatywa jest zgodna zarówno z zaleceniami sformułowanymi w programie sztokholmskim z grudnia 2009 r., jak i z Europejskim paktem o imigracji i azylu z września 2008 r.

| 5. | Zwraca uwagę na to, że konieczność zmierzenia się z problemem łączenia rodzin pojawia się równocześnie z zainteresowaniem nowym europejskim programem integracji (CdR 199/2011) i europejską kulturą wielopoziomowego sprawowania rządów (CdR 273/2011), co w szczególny sposób wymaga podjęcia działań przez Komitet Regionów. |
| --- | --- |

5.

Zwraca uwagę na to, że konieczność zmierzenia się z problemem łączenia rodzin pojawia się równocześnie z zainteresowaniem nowym europejskim programem integracji (CdR 199/2011) i europejską kulturą wielopoziomowego sprawowania rządów (CdR 273/2011), co w szczególny sposób wymaga podjęcia działań przez Komitet Regionów.

Polityczny kontekst opinii

| 6. | Należycie uwzględnia to, że aktualny kryzys gospodarczy, który tak silnie wstrząsa Europą, może wypaczyć opinię na temat dyrektywy. Może to nastąpić również ze względu na jednoczesny napływ nowych imigrantów do Europy, będący skutkiem ważnego i pozytywnego ruchu politycznego znanego pod nazwą Arabska Wiosna, który niemal jednocześnie przetoczył się przez wiele państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

6.

Należycie uwzględnia to, że aktualny kryzys gospodarczy, który tak silnie wstrząsa Europą, może wypaczyć opinię na temat dyrektywy. Może to nastąpić również ze względu na jednoczesny napływ nowych imigrantów do Europy, będący skutkiem ważnego i pozytywnego ruchu politycznego znanego pod nazwą Arabska Wiosna, który niemal jednocześnie przetoczył się przez wiele państw południowego wybrzeża Morza Śródziemnego.

Zasady i oceny

| 7. | Zauważa, że zgodnie z zieloną księgą stosowanie dyrektywy ma w niektórych wypadkach charakter odstraszający, i podkreśla w tym kontekście, że prawne regulacje dotyczące łączenia rodzin nie mogą być rozumiane jako narzędzie regulowania przepływów migracyjnych, który to problem należy podjąć u źródła i w inny sposób. Natomiast konkretne cele łączenia rodzin to lepsza integracja legalnych migrantów oraz przestrzeganie prawa do rodziny, które jest zasadą zawartą we wszelkich kartach praw. |
| --- | --- |

7.

Zauważa, że zgodnie z zieloną księgą stosowanie dyrektywy ma w niektórych wypadkach charakter odstraszający, i podkreśla w tym kontekście, że prawne regulacje dotyczące łączenia rodzin nie mogą być rozumiane jako narzędzie regulowania przepływów migracyjnych, który to problem należy podjąć u źródła i w inny sposób. Natomiast konkretne cele łączenia rodzin to lepsza integracja legalnych migrantów oraz przestrzeganie prawa do rodziny, które jest zasadą zawartą we wszelkich kartach praw.

| 8. | Podkreśla, że prawo jednostek do wspólnego życia przy zachowaniu jedności rodziny oraz prawo do utrzymywania, kształcenia i wychowywania dzieci (a zarazem obowiązek podejmowania tych działań), a zatem przebywania z nimi, jest podstawowym prawem i obowiązkiem, niezależnie od obywatelstwa. Przypomina, że prawo to jest uznawane na mocy większości krajowych i międzynarodowych orzeczeń, które są w tej kwestii spójne. Zwłaszcza w art. 16 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r. określa się rodzinę jako „naturalną i podstawową komórkę społeczeństwa” oraz przypisuje się jej „prawo do ochrony ze strony społeczeństwa i Państwa”; na mocy art. 9 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej za jedno z fundamentalnych praw człowieka w pełni uznaje się prawo do rodziny. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że prawo jednostek do wspólnego życia przy zachowaniu jedności rodziny oraz prawo do utrzymywania, kształcenia i wychowywania dzieci (a zarazem obowiązek podejmowania tych działań), a zatem przebywania z nimi, jest podstawowym prawem i obowiązkiem, niezależnie od obywatelstwa. Przypomina, że prawo to jest uznawane na mocy większości krajowych i międzynarodowych orzeczeń, które są w tej kwestii spójne. Zwłaszcza w art. 16 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r. określa się rodzinę jako „naturalną i podstawową komórkę społeczeństwa” oraz przypisuje się jej „prawo do ochrony ze strony społeczeństwa i Państwa”; na mocy art. 9 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej za jedno z fundamentalnych praw człowieka w pełni uznaje się prawo do rodziny.

| 9. | Zaleca, aby polityczne strategie dotyczące zarządzania imigracją były całkowicie spójne z tymi zasadniczymi prawami zgodnie z orzeczeniami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które w tej kwestii wielokrotnie i jasno się wypowiadały. |
| --- | --- |

9.

Zaleca, aby polityczne strategie dotyczące zarządzania imigracją były całkowicie spójne z tymi zasadniczymi prawami zgodnie z orzeczeniami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które w tej kwestii wielokrotnie i jasno się wypowiadały.

| 10. | Wzywa do praktycznej oceny skutków łączenia rodzin; już w dyrektywie podkreśla się, że łączenie rodzin przyczynia się do tworzenia stabilności społeczno-kulturowej, która ułatwia integrację, pomaga promować spójność gospodarczą i społeczną, z czego w pełni korzystają władze lokalne w państwie przyjmującym; należy też przyznać, że wprowadzenie prawa do łączenia rodzin stanowi skok jakościowy w dziedzinie polityki imigracyjnej, która wydaje się bardziej dopracowana dzięki uwadze, jaką przykłada do stabilizacji sytuacji imigrantów, by pomóc w skutecznej integracji społeczno-gospodarczej w państwie przyjmującym; wydaje się, że w praktyce jest to determinujący krok przyczyniający się do ograniczania nielegalnej imigracji i niebezpiecznych form wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

10.

Wzywa do praktycznej oceny skutków łączenia rodzin; już w dyrektywie podkreśla się, że łączenie rodzin przyczynia się do tworzenia stabilności społeczno-kulturowej, która ułatwia integrację, pomaga promować spójność gospodarczą i społeczną, z czego w pełni korzystają władze lokalne w państwie przyjmującym; należy też przyznać, że wprowadzenie prawa do łączenia rodzin stanowi skok jakościowy w dziedzinie polityki imigracyjnej, która wydaje się bardziej dopracowana dzięki uwadze, jaką przykłada do stabilizacji sytuacji imigrantów, by pomóc w skutecznej integracji społeczno-gospodarczej w państwie przyjmującym; wydaje się, że w praktyce jest to determinujący krok przyczyniający się do ograniczania nielegalnej imigracji i niebezpiecznych form wykluczenia społecznego.

| 11. | Uważa, że we wszystkich ustawodawstwach konstytucyjnych Europy więź rodzinna uważana jest za źródło konkretnych obowiązków w zakresie solidarności gospodarczej i społecznej; uwydatnienie takiej więzi w rodzinach imigrantów, poprzez silniejsze uznanie prawa do łączenia rodzin, może być specjalnym sposobem promującym postrzeganie przez cudzoziemców licznych narzuconych im obowiązków (administracyjnych i organizacyjnych) nie jako skutku polityki represyjnej lub narzędzi policyjnych, lecz jako części bardziej ogólnego projektu mającego na celu kompleksowy rozwój społeczeństwa, do czego również i oni są czynnie wzywani, nie tylko poprzez dochodzenie swych praw, lecz również poprzez uznanie swych obowiązków, które są podstawą zasad lojalności obywatelskiej i odpowiedzialności wobec drugiego człowieka. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że we wszystkich ustawodawstwach konstytucyjnych Europy więź rodzinna uważana jest za źródło konkretnych obowiązków w zakresie solidarności gospodarczej i społecznej; uwydatnienie takiej więzi w rodzinach imigrantów, poprzez silniejsze uznanie prawa do łączenia rodzin, może być specjalnym sposobem promującym postrzeganie przez cudzoziemców licznych narzuconych im obowiązków (administracyjnych i organizacyjnych) nie jako skutku polityki represyjnej lub narzędzi policyjnych, lecz jako części bardziej ogólnego projektu mającego na celu kompleksowy rozwój społeczeństwa, do czego również i oni są czynnie wzywani, nie tylko poprzez dochodzenie swych praw, lecz również poprzez uznanie swych obowiązków, które są podstawą zasad lojalności obywatelskiej i odpowiedzialności wobec drugiego człowieka.

| 12. | W tym kontekście zaleca, aby szczególną wagę przykładać do ochrony „rodziny nuklearnej”, której już w dyrektywie poświęcono największą uwagę, a w ramach właściwych przepisów – do prawa do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci potrzebujących specjalnej i lepszej opieki; jeśli chodzi o inne formy rodziny, również w związku z przepisami i obyczajami państwa, z którego osoba migrująca pochodzi, Komitet uważa za słuszne pozostawienie państwom członkowskim możliwości oceny poszczególnych przypadków i ogólnych okoliczności. Jeżeli jednak Komisja Europejska w wyniku konsultacji dojdzie do wniosku, że konieczne jest przyjęcie wspólnej definicji „rodziny” na poziomie europejskim, definicja ta musi być zgodna z definicjami zawartymi w innych instrumentach UE. |
| --- | --- |

12.

W tym kontekście zaleca, aby szczególną wagę przykładać do ochrony „rodziny nuklearnej”, której już w dyrektywie poświęcono największą uwagę, a w ramach właściwych przepisów – do prawa do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci potrzebujących specjalnej i lepszej opieki; jeśli chodzi o inne formy rodziny, również w związku z przepisami i obyczajami państwa, z którego osoba migrująca pochodzi, Komitet uważa za słuszne pozostawienie państwom członkowskim możliwości oceny poszczególnych przypadków i ogólnych okoliczności. Jeżeli jednak Komisja Europejska w wyniku konsultacji dojdzie do wniosku, że konieczne jest przyjęcie wspólnej definicji „rodziny” na poziomie europejskim, definicja ta musi być zgodna z definicjami zawartymi w innych instrumentach UE.

| 13. | Uznając doniosłość zasad ogólnych oraz ocen, nie uważa, że należy zasadniczo ograniczać margines oceny przysługujący poszczególnym państwom, uznany w dyrektywie i potwierdzony w Traktacie z Lizbony. Przypomina jednak, że praktyczne działania państw muszą być podejmowane z uwzględnieniem zbieżnych zasad proporcjonalności i pomocniczości, aby w sposób bardziej zdecydowany wdrażać propozycje regionów i wspólnot lokalnych w stosowaniu praktyk integracyjnych oraz zapewnić im stabilne i solidne przepisy prawa. |
| --- | --- |

13.

Uznając doniosłość zasad ogólnych oraz ocen, nie uważa, że należy zasadniczo ograniczać margines oceny przysługujący poszczególnym państwom, uznany w dyrektywie i potwierdzony w Traktacie z Lizbony. Przypomina jednak, że praktyczne działania państw muszą być podejmowane z uwzględnieniem zbieżnych zasad proporcjonalności i pomocniczości, aby w sposób bardziej zdecydowany wdrażać propozycje regionów i wspólnot lokalnych w stosowaniu praktyk integracyjnych oraz zapewnić im stabilne i solidne przepisy prawa.

II.   KWESTIE PORUSZONE W ZIELONEJ KSIĘDZE

KOMITET REGIONÓW

Pojęcie rodziny i wymogi dotyczące więzi rodzinnych

| 14. | Uważa, z zastrzeżeniem prawa wszystkich obywateli państw trzecich legalnie przebywających na obszarze UE do łączenia się z członkami ich rodzin, że zrozumiałe jest podporządkowanie tego prawa określonym warunkom, z zachowaniem idei dyrektywy mającej na celu ułatwienie imigrantom integracji i osiągnięcia stabilnej sytuacji. |
| --- | --- |

14.

Uważa, z zastrzeżeniem prawa wszystkich obywateli państw trzecich legalnie przebywających na obszarze UE do łączenia się z członkami ich rodzin, że zrozumiałe jest podporządkowanie tego prawa określonym warunkom, z zachowaniem idei dyrektywy mającej na celu ułatwienie imigrantom integracji i osiągnięcia stabilnej sytuacji.

| 15. | Uważa, że obecna treść dyrektywy może wywołać w tej kwestii niejasność prawną i interpretacyjną, oraz wnosi o dokonanie oceny stosowności ustalenia na szczeblu europejskim minimalnego czasu trwania pobytu, który byłby zgodny z wymogiem stabilności i z poszanowaniem prawa do życia rodzinnego z uwzględnieniem modeli analogicznych do migracji cyrkulacyjnej, jeżeli zainteresowani uczestniczą w programach dobrowolnych powrotów. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że obecna treść dyrektywy może wywołać w tej kwestii niejasność prawną i interpretacyjną, oraz wnosi o dokonanie oceny stosowności ustalenia na szczeblu europejskim minimalnego czasu trwania pobytu, który byłby zgodny z wymogiem stabilności i z poszanowaniem prawa do życia rodzinnego z uwzględnieniem modeli analogicznych do migracji cyrkulacyjnej, jeżeli zainteresowani uczestniczą w programach dobrowolnych powrotów.

| 16. | Sugeruje, że minimalny wiek przewidziany dla łączenia rodzin w odniesieniu do małżonka musi zasadniczo pokrywać się z wiekiem oznaczającym pełnoletniość małżonka, zgodnie z ustaleniami ustawodawstwa krajowego państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem odstępstw dla niższego wieku, które należy uwzględniać w wyjątkowych sytuacjach. Ma to na celu zapewnienie możliwie maksymalnej jednolitości i uniknięcia możliwych dyskryminacji ze względu na wiek. |
| --- | --- |

16.

Sugeruje, że minimalny wiek przewidziany dla łączenia rodzin w odniesieniu do małżonka musi zasadniczo pokrywać się z wiekiem oznaczającym pełnoletniość małżonka, zgodnie z ustaleniami ustawodawstwa krajowego państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem odstępstw dla niższego wieku, które należy uwzględniać w wyjątkowych sytuacjach. Ma to na celu zapewnienie możliwie maksymalnej jednolitości i uniknięcia możliwych dyskryminacji ze względu na wiek.

| 17. | Zwraca uwagę na to, że dwa odstępstwa przewidziane na mocy prawa do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci (art. 4 ust. 1 akapit ostatni i ust. 6) z powodu małego znaczenia praktycznego mogłyby zostać zniesione. W każdym razie zaleca, aby decyzje w tej kwestii podejmowane były z większym uwzględnieniem interesu dziecka i z myślą o ochronie praw nieletniego; zaleca ponadto, aby z tych samych powodów prawo do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci było zagwarantowane również w przypadku braku związku małżeńskiego między rodzicami, także w celu uniknięcia każdej formy dyskryminacji między dziećmi pochodzącymi ze związku małżeńskiego a dziećmi z nieformalnego związku. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę na to, że dwa odstępstwa przewidziane na mocy prawa do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci (art. 4 ust. 1 akapit ostatni i ust. 6) z powodu małego znaczenia praktycznego mogłyby zostać zniesione. W każdym razie zaleca, aby decyzje w tej kwestii podejmowane były z większym uwzględnieniem interesu dziecka i z myślą o ochronie praw nieletniego; zaleca ponadto, aby z tych samych powodów prawo do łączenia rodzin w odniesieniu do nieletnich dzieci było zagwarantowane również w przypadku braku związku małżeńskiego między rodzicami, także w celu uniknięcia każdej formy dyskryminacji między dziećmi pochodzącymi ze związku małżeńskiego a dziećmi z nieformalnego związku.

| 18. | Jeśli chodzi o klauzulę fakultatywną dotyczącą innych członków rodziny, innych niż małżonek lub zarejestrowany partner oraz dzieci, uważa za stosowne utrzymać w gestii poszczególnych państw margines oceny przy ustalaniu kryteriów kwalifikowalności; odnotowuje raczej, że w aktualnie obowiązującej dyrektywie nie wyjaśnia się – a powinno – konsekwencji dla członków rodzin w razie śmierci członka rodziny rozdzielonej bądź unieważnienia małżeństwa, rozwodu lub wyjazdu z państwa członkowskiego czy też skutecznego zaprzeczenia ojcostwa. |
| --- | --- |

18.

Jeśli chodzi o klauzulę fakultatywną dotyczącą innych członków rodziny, innych niż małżonek lub zarejestrowany partner oraz dzieci, uważa za stosowne utrzymać w gestii poszczególnych państw margines oceny przy ustalaniu kryteriów kwalifikowalności; odnotowuje raczej, że w aktualnie obowiązującej dyrektywie nie wyjaśnia się – a powinno – konsekwencji dla członków rodzin w razie śmierci członka rodziny rozdzielonej bądź unieważnienia małżeństwa, rozwodu lub wyjazdu z państwa członkowskiego czy też skutecznego zaprzeczenia ojcostwa.

Środki dotyczące integracji

| 19. | Zaleca wcześniejsze monitorowanie skuteczności różnych doświadczeń wprowadzonych już w życie (środki „przedwyjazdowe” i środki przedsięwzięte w państwie przyjmującym). W oparciu o taką pierwszą ocenę zaleca jednak, by unikać środków „przedwyjazdowych”, które byłyby niemożliwe do zastosowania w praktyce dla rodziny członka rodziny rozdzielonej z powodu analfabetyzmu, kosztów, odległości od ośrodków miejskich i uniemożliwiłyby de facto skorzystanie z prawa do łączenia rodzin. Ponadto jest konieczne, aby w razie wymagania uczestnictwa w kursach językowych i/lub w kursach wychowania obywatelskiego i/lub znajomości historii i kultury społeczeństwa przyjmującego, oferowano kursy nieodpłatnie w celu uniknięcia dyskryminacji ze względu na status majątkowy i aby kursy te były organizowane m.in. także w oparciu o europejskie moduły integracji (European integration modules). |
| --- | --- |

19.

Zaleca wcześniejsze monitorowanie skuteczności różnych doświadczeń wprowadzonych już w życie (środki „przedwyjazdowe” i środki przedsięwzięte w państwie przyjmującym). W oparciu o taką pierwszą ocenę zaleca jednak, by unikać środków „przedwyjazdowych”, które byłyby niemożliwe do zastosowania w praktyce dla rodziny członka rodziny rozdzielonej z powodu analfabetyzmu, kosztów, odległości od ośrodków miejskich i uniemożliwiłyby de facto skorzystanie z prawa do łączenia rodzin. Ponadto jest konieczne, aby w razie wymagania uczestnictwa w kursach językowych i/lub w kursach wychowania obywatelskiego i/lub znajomości historii i kultury społeczeństwa przyjmującego, oferowano kursy nieodpłatnie w celu uniknięcia dyskryminacji ze względu na status majątkowy i aby kursy te były organizowane m.in. także w oparciu o europejskie moduły integracji (European integration modules).

Okres oczekiwania i możliwości przyjęcia

| 20. | Oceniając inne wymogi materialne wprowadzone przez państwo członkowskie w odniesieniu do członka rodziny rozdzielonej (posiadanie miejsca zamieszkania, ubezpieczenie zdrowotne, stałe dochody na wystarczającym poziomie), zaleca, aby były one zgodne z zasadą proporcjonalności, a nie sprowadzały się do arbitralnych restrykcji; zaleca się szczególnie, aby w procesie wdrażania dyrektywy państwa członkowskie przyjęły takie regulacje prawne, by weryfikację spełnienia tych wymogów opierać na kryteriach obiektywnych i możliwych do sprawdzenia, a nie na ogólnych klauzulach, podlegających arbitralnemu zawężeniu wykładni. |
| --- | --- |

20.

Oceniając inne wymogi materialne wprowadzone przez państwo członkowskie w odniesieniu do członka rodziny rozdzielonej (posiadanie miejsca zamieszkania, ubezpieczenie zdrowotne, stałe dochody na wystarczającym poziomie), zaleca, aby były one zgodne z zasadą proporcjonalności, a nie sprowadzały się do arbitralnych restrykcji; zaleca się szczególnie, aby w procesie wdrażania dyrektywy państwa członkowskie przyjęły takie regulacje prawne, by weryfikację spełnienia tych wymogów opierać na kryteriach obiektywnych i możliwych do sprawdzenia, a nie na ogólnych klauzulach, podlegających arbitralnemu zawężeniu wykładni.

| 21. | Sugeruje usunięcie kryterium „możliwości przyjęcia” przez państwo członkowskie, traktowanego jako element oceny stosowności przyznania prawa do łączenia rodzin, ponieważ kryterium to jawi się jako narzędzie dodatkowej kontroli przepływów migracyjnych i jest sprzeczne z prawami Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

21.

Sugeruje usunięcie kryterium „możliwości przyjęcia” przez państwo członkowskie, traktowanego jako element oceny stosowności przyznania prawa do łączenia rodzin, ponieważ kryterium to jawi się jako narzędzie dodatkowej kontroli przepływów migracyjnych i jest sprzeczne z prawami Unii Europejskiej.

| 22. | Uznaje, że ważność dokumentów pobytowych członków rodziny członka rodziny rozdzielonej musi być taka sama jak ważność dokumentu pobytowego tego członka, z uwzględnieniem możliwości przyjęcia rozwiązań zgodnych z modelami migracji cyrkulacyjnej w przypadku akceptacji programu dobrowolnego powrotu. |
| --- | --- |

22.

Uznaje, że ważność dokumentów pobytowych członków rodziny członka rodziny rozdzielonej musi być taka sama jak ważność dokumentu pobytowego tego członka, z uwzględnieniem możliwości przyjęcia rozwiązań zgodnych z modelami migracji cyrkulacyjnej w przypadku akceptacji programu dobrowolnego powrotu.

Sprawy dotyczące azylu

| 23. | Odnośnie do łączenia rodzin obywateli państw trzecich objętych szczególnymi formami ochrony (azyl, status uchodźcy, ochrona uzupełniająca) uznaje, że zgodnie z wymogami programu sztokholmskiego różne statusy powinny być przedmiotem konkretnych i autonomicznych przepisów uwzględniających szczególną sytuację (również z punktu widzenia praktycznych trudności spełnienia wymogów w zakresie udzielania informacji i okazywania dokumentów), w jakiej znajdują się osoby objęte takimi formami ochrony. Dyrektywa dotycząca ogólnych regulacji w zakresie łączenia rodzin nie powinna być zatem stosowana wobec członków rodzin cudzoziemców objętych tymi formami ochrony, a łączenie rodzin tych ostatnich powinno być przedmiotem odrębnych regulacji prawnych, również z odniesieniem do związków rodzinnych ewentualnie zawartych już po wjeździe na terytorium państwa przyjmującego. |
| --- | --- |

23.

Odnośnie do łączenia rodzin obywateli państw trzecich objętych szczególnymi formami ochrony (azyl, status uchodźcy, ochrona uzupełniająca) uznaje, że zgodnie z wymogami programu sztokholmskiego różne statusy powinny być przedmiotem konkretnych i autonomicznych przepisów uwzględniających szczególną sytuację (również z punktu widzenia praktycznych trudności spełnienia wymogów w zakresie udzielania informacji i okazywania dokumentów), w jakiej znajdują się osoby objęte takimi formami ochrony. Dyrektywa dotycząca ogólnych regulacji w zakresie łączenia rodzin nie powinna być zatem stosowana wobec członków rodzin cudzoziemców objętych tymi formami ochrony, a łączenie rodzin tych ostatnich powinno być przedmiotem odrębnych regulacji prawnych, również z odniesieniem do związków rodzinnych ewentualnie zawartych już po wjeździe na terytorium państwa przyjmującego.

Oszustwa, nadużycia i kwestie proceduralne

| 24. | Uznaje, że decyzja niektórych państw, by wprowadzić badanie DNA w celu identyfikacji dzieci, jeśli nie zostanie zastosowana jako ostateczność, może stanowić naruszenie zasady proporcjonalności oraz praw podstawowych, takich jak prawo do poszanowania życia prywatnego lub rodzinnego (art. 8 EKPC). |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że decyzja niektórych państw, by wprowadzić badanie DNA w celu identyfikacji dzieci, jeśli nie zostanie zastosowana jako ostateczność, może stanowić naruszenie zasady proporcjonalności oraz praw podstawowych, takich jak prawo do poszanowania życia prywatnego lub rodzinnego (art. 8 EKPC).

| 25. | W związku z obawami popełniania oszustw w drodze zawierania fikcyjnych małżeństw wzywa Komisję i/lub państwa członkowskie do przedstawienia danych na temat rzeczywistych rozmiarów tego zjawiska. Uważa, że wobec braku konkretnych danych należy przeprowadzić ukierunkowane badania we wszystkich państwach członkowskich, by móc dokładniej określić naturę tego zjawiska oraz upowszechnić sprawdzone rozwiązania w zakresie zwalczania go. |
| --- | --- |

25.

W związku z obawami popełniania oszustw w drodze zawierania fikcyjnych małżeństw wzywa Komisję i/lub państwa członkowskie do przedstawienia danych na temat rzeczywistych rozmiarów tego zjawiska. Uważa, że wobec braku konkretnych danych należy przeprowadzić ukierunkowane badania we wszystkich państwach członkowskich, by móc dokładniej określić naturę tego zjawiska oraz upowszechnić sprawdzone rozwiązania w zakresie zwalczania go.

| 26. | Jeśli chodzi o koszty łączenia rodzin, jakie musi ponieść wnioskodawca, sygnalizuje ryzyko, że sztuczne zwiększanie kosztów administracyjnych może być instrumentalnie wykorzystane przez niektóre państwa w celu narzucenia arbitralnych ograniczeń wjazdu, co stoi w jawnej sprzeczności z zasadą proporcjonalności, która wymaga dostosowania środków do celu – a celem jest ułatwienie, a nie uniemożliwienie wykonania przedmiotowego prawa; wskazane byłoby, aby państwa członkowskie zostały wezwane do ustalenia wysokości kosztów w taki sposób, by nie szkodziło to praktycznemu stosowaniu dyrektywy. |
| --- | --- |

26.

Jeśli chodzi o koszty łączenia rodzin, jakie musi ponieść wnioskodawca, sygnalizuje ryzyko, że sztuczne zwiększanie kosztów administracyjnych może być instrumentalnie wykorzystane przez niektóre państwa w celu narzucenia arbitralnych ograniczeń wjazdu, co stoi w jawnej sprzeczności z zasadą proporcjonalności, która wymaga dostosowania środków do celu – a celem jest ułatwienie, a nie uniemożliwienie wykonania przedmiotowego prawa; wskazane byłoby, aby państwa członkowskie zostały wezwane do ustalenia wysokości kosztów w taki sposób, by nie szkodziło to praktycznemu stosowaniu dyrektywy.

| 27. | Uważa, że należy zalecić państwom członkowskim przestrzeganie nieprzekraczalnego terminu określonego w dyrektywie na podjęcie decyzji w sprawie wniosku o łączenie rodzin; każda ustanowiona przez państwo procedura wprowadzająca odstępstwo i mająca na celu odroczenie tego terminu poza granice rozsądku stanowi przeszkodę w pełnym wdrożeniu dyrektywy. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że należy zalecić państwom członkowskim przestrzeganie nieprzekraczalnego terminu określonego w dyrektywie na podjęcie decyzji w sprawie wniosku o łączenie rodzin; każda ustanowiona przez państwo procedura wprowadzająca odstępstwo i mająca na celu odroczenie tego terminu poza granice rozsądku stanowi przeszkodę w pełnym wdrożeniu dyrektywy.

Przestrzeganie klauzul horyzontalnych

| 28. | Odnośnie do stwierdzonych trudności w poszanowaniu dwóch obowiązkowych klauzul horyzontalnych, o których mowa w dyrektywie, zaleca, aby Komisja Europejska przyjęła wszystkie narzędzia i środki określone w traktatach i mające na celu zapewnienie pełnego poszanowania prawa wspólnotowego przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

28.

Odnośnie do stwierdzonych trudności w poszanowaniu dwóch obowiązkowych klauzul horyzontalnych, o których mowa w dyrektywie, zaleca, aby Komisja Europejska przyjęła wszystkie narzędzia i środki określone w traktatach i mające na celu zapewnienie pełnego poszanowania prawa wspólnotowego przez państwa członkowskie.

III.   UWAGI KOŃCOWE

| 29. | Komitet wzywa do większego zaangażowania w wielopoziomowe sprawowanie rządów na szczeblu lokalnym, niezbędnego do zapewnienia spójnej polityki imigracyjnej zgodnej z prawami podstawowymi i umożliwiającej promowanie dobrobytu społeczeństw przyjmujących oraz imigrantów. Godne naśladowania działania w zakresie integracji odnotowano w wielu regionach i wspólnotach Europy, a na liczne niejasności w ustawodawstwach krajowych przy konkretnej interpretacji dyrektywy znaleziono pozytywne rozwiązania właśnie dzięki praktycznemu doświadczeniu instytucji lokalnych. Komitet Regionów podkreśla konieczność uzyskania jak największej liczby danych w tej dziedzinie i deklaruje chęć pełnej współpracy z państwami członkowskimi oraz instytucjami europejskimi w pozyskiwaniu i rozpowszechnianiu informacji oraz sprawdzonych rozwiązań, w przypadku których dane są dostępne na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

29.

Komitet wzywa do większego zaangażowania w wielopoziomowe sprawowanie rządów na szczeblu lokalnym, niezbędnego do zapewnienia spójnej polityki imigracyjnej zgodnej z prawami podstawowymi i umożliwiającej promowanie dobrobytu społeczeństw przyjmujących oraz imigrantów. Godne naśladowania działania w zakresie integracji odnotowano w wielu regionach i wspólnotach Europy, a na liczne niejasności w ustawodawstwach krajowych przy konkretnej interpretacji dyrektywy znaleziono pozytywne rozwiązania właśnie dzięki praktycznemu doświadczeniu instytucji lokalnych. Komitet Regionów podkreśla konieczność uzyskania jak największej liczby danych w tej dziedzinie i deklaruje chęć pełnej współpracy z państwami członkowskimi oraz instytucjami europejskimi w pozyskiwaniu i rozpowszechnianiu informacji oraz sprawdzonych rozwiązań, w przypadku których dane są dostępne na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/11

---

Opinia Komitetu Regionów „Przegląd polityki UE dotyczącej jakości powietrza i emisji”

2012/C 225/03

KOMITET REGIONÓW

| — | Dochodzi do wniosku, że spadkowa tendencja poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa wiele obciążeń i odpowiedzialności w zakresie rozwiązywania tych problemów. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą być wprowadzone na odpowiednim poziomie. |
| --- | --- |

—

Dochodzi do wniosku, że spadkowa tendencja poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa wiele obciążeń i odpowiedzialności w zakresie rozwiązywania tych problemów. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą być wprowadzone na odpowiednim poziomie.

| — | Polityka UE w zakresie emisji i polityka UE w zakresie imisji muszą być ze sobą powiązane. W tym celu konieczne jest, by w fazie tworzenia polityki przyjąć podobny poziom ambicji i zsynchronizowane ramy czasowe dla polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczenia i polityki UE w zakresie imisji. |
| --- | --- |

—

Polityka UE w zakresie emisji i polityka UE w zakresie imisji muszą być ze sobą powiązane. W tym celu konieczne jest, by w fazie tworzenia polityki przyjąć podobny poziom ambicji i zsynchronizowane ramy czasowe dla polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczenia i polityki UE w zakresie imisji.

| — | Zaleca wzmocnienie polityki UE w zakresie emisji, zwłaszcza poprzez dokonanie wystarczająco ambitnego przeglądu dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji, aby zmniejszyć stężenie tła, poprzez zaostrzenie norm EURO dla pojazdów w odniesieniu do NO2/NOx oraz pyłu zawieszonego, zaostrzenie wymogów dotyczących emisji z innych ruchomych źródeł, zmniejszenie rozbieżności pomiędzy normami emisji w UE a faktycznym poziomem emisji z pojazdów poruszających się po drogach, zwalczanie emisji powodowanych przez żeglugę i ruch lotniczy oraz emisji amoniaku ze źródeł rolniczych. |
| --- | --- |

—

Zaleca wzmocnienie polityki UE w zakresie emisji, zwłaszcza poprzez dokonanie wystarczająco ambitnego przeglądu dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji, aby zmniejszyć stężenie tła, poprzez zaostrzenie norm EURO dla pojazdów w odniesieniu do NO2/NOx oraz pyłu zawieszonego, zaostrzenie wymogów dotyczących emisji z innych ruchomych źródeł, zmniejszenie rozbieżności pomiędzy normami emisji w UE a faktycznym poziomem emisji z pojazdów poruszających się po drogach, zwalczanie emisji powodowanych przez żeglugę i ruch lotniczy oraz emisji amoniaku ze źródeł rolniczych.

| — | Zaleca, aby w trakcie przeglądu dyrektyw w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE): ograniczono w szczególności liczbę substancji i liczbę wartości dopuszczalnych i docelowych, koncentrując się na najbardziej zanieczyszczających substancjach i na wskaźnikach, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne; zbadano, czy stężenie cząstek stałych i WW/sadza są lepszymi wskaźnikami i w jakiej formie można je włączyć do dyrektywy; przeanalizowano możliwość wykorzystywania średniej dopuszczalnej wartości rocznej dla PM10, określanej na podstawie średnich wieloletnich stężeń; rozszerzono możliwość zastosowania w szczególnych warunkach dodatkowych odstępstw dotyczących zmniejszenia poziomów NO2; wprowadzono bardziej szczegółowe zasady dotyczące umiejscowienia stacji pomiarowych w celu zapewnienia porównywalności mierzonych wielkości. |
| --- | --- |

—

Zaleca, aby w trakcie przeglądu dyrektyw w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE): ograniczono w szczególności liczbę substancji i liczbę wartości dopuszczalnych i docelowych, koncentrując się na najbardziej zanieczyszczających substancjach i na wskaźnikach, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne; zbadano, czy stężenie cząstek stałych i WW/sadza są lepszymi wskaźnikami i w jakiej formie można je włączyć do dyrektywy; przeanalizowano możliwość wykorzystywania średniej dopuszczalnej wartości rocznej dla PM10, określanej na podstawie średnich wieloletnich stężeń; rozszerzono możliwość zastosowania w szczególnych warunkach dodatkowych odstępstw dotyczących zmniejszenia poziomów NO2; wprowadzono bardziej szczegółowe zasady dotyczące umiejscowienia stacji pomiarowych w celu zapewnienia porównywalności mierzonych wielkości.

| Sprawozdawca | Cor LAMERS (NL/PPE), burmistrz Houten |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Pismo wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2011 r. |

Sprawozdawca

Cor LAMERS (NL/PPE), burmistrz Houten

Dokument źródłowy

Pismo wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2011 r.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Uwagi ogólne

| 1. | Jest zaznajomiony z zamiarem Komisji Europejskiej, aby przedstawić w 2013 r. całkowity przegląd europejskiej polityki dotyczącej jakości powietrza, uwzględniający nowe długoterminowe cele na okres po 2020 r. Zamierzenie to dotyczy dokonania następującego, bardzo szerokiego przeglądu, który będzie obejmował:






  — | strategię tematyczną dotyczącą zanieczyszczenia powietrza (COM(2005) 446 wersja ostateczna); |
| --- | --- | --- |

1.

Jest zaznajomiony z zamiarem Komisji Europejskiej, aby przedstawić w 2013 r. całkowity przegląd europejskiej polityki dotyczącej jakości powietrza, uwzględniający nowe długoterminowe cele na okres po 2020 r. Zamierzenie to dotyczy dokonania następującego, bardzo szerokiego przeglądu, który będzie obejmował:

—

strategię tematyczną dotyczącą zanieczyszczenia powietrza (COM(2005) 446 wersja ostateczna);

| — | zaostrzenie polityki UE w odniesieniu do źródeł emisji; |
| --- | --- |

—

zaostrzenie polityki UE w odniesieniu do źródeł emisji;

| — | połączenie następujących dyrektyw w jedną dyrektywę:






  — | poddanej przeglądowi dyrektyw w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (2008/50/WE i 2004/107/WE); |
| --- | --- | --- |

—

połączenie następujących dyrektyw w jedną dyrektywę:

—

poddanej przeglądowi dyrektyw w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (2008/50/WE i 2004/107/WE);

| — | poddanej przeglądowi dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE); |
| --- | --- |

—

poddanej przeglądowi dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE);

| 2. | Wyraża uznanie dla faktu, że Komisja Europejska zwróciła się do Komitetu o opracowanie opinii rozpoznawczej w sprawie przyszłości polityki UE dotyczącej jakości powietrza. |
| --- | --- |

2.

Wyraża uznanie dla faktu, że Komisja Europejska zwróciła się do Komitetu o opracowanie opinii rozpoznawczej w sprawie przyszłości polityki UE dotyczącej jakości powietrza.

| 3. | Zaznacza, że w niniejszej opinii (1) przedstawione zostały zarówno aspekty polityczne, jak i techniczne (zalecenia w sprawie wniosków i procedur ustawodawczych), ponieważ chodzi tu o opinię rozpoznawczą, która jest opracowywana w trakcie uzyskiwania wypowiedzi ekspertów odnośnie do procesu decyzyjnego UE. |
| --- | --- |

3.

Zaznacza, że w niniejszej opinii (1) przedstawione zostały zarówno aspekty polityczne, jak i techniczne (zalecenia w sprawie wniosków i procedur ustawodawczych), ponieważ chodzi tu o opinię rozpoznawczą, która jest opracowywana w trakcie uzyskiwania wypowiedzi ekspertów odnośnie do procesu decyzyjnego UE.

| 4. | Stwierdza, że jakość powietrza wywiera wpływ na codzienne życie oraz zdrowie obywateli obszarów zarówno miejskich, jak i wiejskich. Zdrowie człowieka i środowisko naturalne mają zasadnicze znaczenie w kontekście poprawy jakości powietrza. Należy jednocześnie dążyć do równowagi pomiędzy rozwojem gospodarczym a walką z zanieczyszczeniem powietrza. Poprawa ochrony środowiska i zdrowia może też nadać pozytywny impuls gospodarce i obniżyć ekonomiczne koszty wynikające z obciążeń i szkód dla zdrowia. |
| --- | --- |

4.

Stwierdza, że jakość powietrza wywiera wpływ na codzienne życie oraz zdrowie obywateli obszarów zarówno miejskich, jak i wiejskich. Zdrowie człowieka i środowisko naturalne mają zasadnicze znaczenie w kontekście poprawy jakości powietrza. Należy jednocześnie dążyć do równowagi pomiędzy rozwojem gospodarczym a walką z zanieczyszczeniem powietrza. Poprawa ochrony środowiska i zdrowia może też nadać pozytywny impuls gospodarce i obniżyć ekonomiczne koszty wynikające z obciążeń i szkód dla zdrowia.

| 5. | Wyraża zadowolenie, że jakość powietrza w Europie uległa znaczącej poprawie w wyniku połączonego efektu polityki UE dotyczącej jakości powietrza oraz polityki i środków podjętych przez państwa członkowskie (na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym). W ostatnich dwóch dziesięcioleciach zaznaczyła się tendencja rosnąca, jednak Komitet jest zaniepokojony z powodu spadku tej tendencji, jaki odnotowano w ostatnim okresie. |
| --- | --- |

5.

Wyraża zadowolenie, że jakość powietrza w Europie uległa znaczącej poprawie w wyniku połączonego efektu polityki UE dotyczącej jakości powietrza oraz polityki i środków podjętych przez państwa członkowskie (na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym). W ostatnich dwóch dziesięcioleciach zaznaczyła się tendencja rosnąca, jednak Komitet jest zaniepokojony z powodu spadku tej tendencji, jaki odnotowano w ostatnim okresie.

| 6. | Podkreśla, że zanieczyszczenie powietrza w aglomeracjach miejskich stwarza największe problemy i wyzwania. Pomimo wszelkich środków stosowanych na poziomie lokalnym i regionalnym wiele europejskich miast nie jest w stanie przestrzegać norm dotyczących pyłu zawieszonego (PM10 i PM2.5) oraz dwutlenku azotu (NO2), a przez to znaczna część Europejczyków mieszka na obszarach o szkodliwych stężeniach zanieczyszczenia powietrza. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że zanieczyszczenie powietrza w aglomeracjach miejskich stwarza największe problemy i wyzwania. Pomimo wszelkich środków stosowanych na poziomie lokalnym i regionalnym wiele europejskich miast nie jest w stanie przestrzegać norm dotyczących pyłu zawieszonego (PM10 i PM2.5) oraz dwutlenku azotu (NO2), a przez to znaczna część Europejczyków mieszka na obszarach o szkodliwych stężeniach zanieczyszczenia powietrza.

| 7. | Stwierdza, że także obszary wiejskie oraz przedmieścia są dotknięte problemem zanieczyszczenia powietrza, co pociąga za sobą poważne konsekwencje dla środowiska naturalnego, upraw oraz siedlisk przyrodniczych. |
| --- | --- |

7.

Stwierdza, że także obszary wiejskie oraz przedmieścia są dotknięte problemem zanieczyszczenia powietrza, co pociąga za sobą poważne konsekwencje dla środowiska naturalnego, upraw oraz siedlisk przyrodniczych.

| 8. | Stwierdza, że należy zmniejszyć zanieczyszczenie powietrza, zapewniając jednak zachowanie odpowiedniego poziomu socjalnych i gospodarczych funkcji naszych miast. W większości państw członkowskich drogowe pojazdy silnikowe używane w transporcie osób i towarów (głównie napędzane benzyną lub olejem napędowym) są jednym z najważniejszych bezpośrednich źródeł zanieczyszczenia powietrza NO2 w tzw. newralgicznych punktach. Niezbędne jest skuteczniejsze podejście, zarówno jeśli chodzi o normy emisji, jak i zarządzanie ruchem drogowym. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że należy zmniejszyć zanieczyszczenie powietrza, zapewniając jednak zachowanie odpowiedniego poziomu socjalnych i gospodarczych funkcji naszych miast. W większości państw członkowskich drogowe pojazdy silnikowe używane w transporcie osób i towarów (głównie napędzane benzyną lub olejem napędowym) są jednym z najważniejszych bezpośrednich źródeł zanieczyszczenia powietrza NO2 w tzw. newralgicznych punktach. Niezbędne jest skuteczniejsze podejście, zarówno jeśli chodzi o normy emisji, jak i zarządzanie ruchem drogowym.

| 9. | Jest zdania, że w trakcie przeglądu polityki UE w zakresie jakości powietrza kluczową kwestią powinien być sposób, w jaki przepisy UE mogą doprowadzić do poprawy jakości powietrza (tzn. za pomocą jakiego aktu ustawodawczego i jakich środków). Należy przy tym uwzględnić przynajmniej następujące aspekty: zastosowanie wielopoziomowego sprawowania rządów, podejście całościowe i rzeczywiste wdrożenie prawodawstwa UE w europejskich miastach. Należy nadać priorytet wykonalności dyrektywy UE i problemowi jej wdrażania w miastach i regionach. |
| --- | --- |

9.

Jest zdania, że w trakcie przeglądu polityki UE w zakresie jakości powietrza kluczową kwestią powinien być sposób, w jaki przepisy UE mogą doprowadzić do poprawy jakości powietrza (tzn. za pomocą jakiego aktu ustawodawczego i jakich środków). Należy przy tym uwzględnić przynajmniej następujące aspekty: zastosowanie wielopoziomowego sprawowania rządów, podejście całościowe i rzeczywiste wdrożenie prawodawstwa UE w europejskich miastach. Należy nadać priorytet wykonalności dyrektywy UE i problemowi jej wdrażania w miastach i regionach.

| 10. | Stwierdza, że system sprawowania rządów musi być ważnym aspektem tworzenia nowego prawodawstwa UE dotyczącego jakości powietrza. Zanieczyszczenie powietrza ma wymiar transgraniczny i krajowy, w związku z czym wymaga podejmowania działań na wszystkich poziomach sprawowania władzy (europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym). Komitet zaleca podejście wielopoziomowe, w którym każdy poziom władzy poczuwa się do odpowiedzialności i podejmuje te działania, które na tym szczeblu można wykonać najskuteczniejszej i które tam właśnie powinny zostać wykonane. |
| --- | --- |

10.

Stwierdza, że system sprawowania rządów musi być ważnym aspektem tworzenia nowego prawodawstwa UE dotyczącego jakości powietrza. Zanieczyszczenie powietrza ma wymiar transgraniczny i krajowy, w związku z czym wymaga podejmowania działań na wszystkich poziomach sprawowania władzy (europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym). Komitet zaleca podejście wielopoziomowe, w którym każdy poziom władzy poczuwa się do odpowiedzialności i podejmuje te działania, które na tym szczeblu można wykonać najskuteczniejszej i które tam właśnie powinny zostać wykonane.

| 11. | Podkreśla potrzebę całościowego podejścia do opracowywania nowych przepisów unijnych. Należy w jak największym stopniu zapobiegać powstawaniu zanieczyszczeń. Niezbędne jest określenie przyczyn zanieczyszczeń i zwalczanie emisji u źródła w sposób jak najbardziej efektywny ekonomicznie i przyjazny dla środowiska. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla potrzebę całościowego podejścia do opracowywania nowych przepisów unijnych. Należy w jak największym stopniu zapobiegać powstawaniu zanieczyszczeń. Niezbędne jest określenie przyczyn zanieczyszczeń i zwalczanie emisji u źródła w sposób jak najbardziej efektywny ekonomicznie i przyjazny dla środowiska.

| 12. | Stwierdza, że poprawa zdrowia publicznego wymaga ambitnej polityki UE dotyczącej jakości powietrza. Ponadto polityka UE w zakresie imisji określająca dopuszczalne wartości zanieczyszczeń w UE nie może obyć się bez skutecznej polityki UE w zakresie emisji przewidującej środki ukierunkowane na źródła zanieczyszczeń. To, jak ambitne cele zostaną zapisane w zmienionej dyrektywie, musi zatem być dokładnie zharmonizowane z tym, jak rygorystyczne są krajowe poziomy emisji i polityka UE w zakresie emisji (polityka dotycząca źródeł zanieczyszczeń). W tym kontekście Komitet jest zdania, że połączenie dyrektyw w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE) ze zmienioną dyrektywą w sprawie krajowych poziomów emisji (2001/81/WE) będzie sprzyjać uzgodnieniu poszczególnych celów i różnych poziomów ambicji. |
| --- | --- |

12.

Stwierdza, że poprawa zdrowia publicznego wymaga ambitnej polityki UE dotyczącej jakości powietrza. Ponadto polityka UE w zakresie imisji określająca dopuszczalne wartości zanieczyszczeń w UE nie może obyć się bez skutecznej polityki UE w zakresie emisji przewidującej środki ukierunkowane na źródła zanieczyszczeń. To, jak ambitne cele zostaną zapisane w zmienionej dyrektywie, musi zatem być dokładnie zharmonizowane z tym, jak rygorystyczne są krajowe poziomy emisji i polityka UE w zakresie emisji (polityka dotycząca źródeł zanieczyszczeń). W tym kontekście Komitet jest zdania, że połączenie dyrektyw w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE) ze zmienioną dyrektywą w sprawie krajowych poziomów emisji (2001/81/WE) będzie sprzyjać uzgodnieniu poszczególnych celów i różnych poziomów ambicji.

B.   
  Strategia tematyczna na rzecz jakości powietrza i jej realizacja w państwach członkowskich

Strategia tematyczna

| 13. | Wyraża pogląd, że strategia tematyczna na rzecz jakości powietrza przyczyniła się zmniejszenia narażenia obywateli z powodu zanieczyszczenia powietrza oraz do poprawy stanu środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

13.

Wyraża pogląd, że strategia tematyczna na rzecz jakości powietrza przyczyniła się zmniejszenia narażenia obywateli z powodu zanieczyszczenia powietrza oraz do poprawy stanu środowiska naturalnego.

| 14. | Ubolewa, że nie wszystkie przepisy dotyczące źródeł emisji, które zapowiedziano w strategii tematycznej, zostały skutecznie zastosowane w praktyce. Najistotniejszymi elementami, których zabrakło w przepisach UE dotyczących źródeł emisji są:






  — | opracowanie zintegrowanego podejścia do cyklu azotu; |
| --- | --- | --- |

14.

Ubolewa, że nie wszystkie przepisy dotyczące źródeł emisji, które zapowiedziano w strategii tematycznej, zostały skutecznie zastosowane w praktyce. Najistotniejszymi elementami, których zabrakło w przepisach UE dotyczących źródeł emisji są:

—

opracowanie zintegrowanego podejścia do cyklu azotu;

| — | przegląd dyrektywy dotyczącej krajowych poziomów emisji (2001/81/WE), o zasadniczym znaczeniu dla zmniejszenia stężenia tła, którego dokonanie jest niestety nieustannie przekładane. |
| --- | --- |

—

przegląd dyrektywy dotyczącej krajowych poziomów emisji (2001/81/WE), o zasadniczym znaczeniu dla zmniejszenia stężenia tła, którego dokonanie jest niestety nieustannie przekładane.

Realizacja na poziomie lokalnym i regionalnym

| 15. | Stwierdza, że gminy i regiony podejmują wiele wysiłków na rzecz poprawy jakości powietrza, poprzez takie środki jak:






  — | propagowanie zrównoważonych form transportu, tzn. wydajniejszy i bardziej atrakcyjny transport publiczny, ścieżki rowerowe, ograniczenia dostępu dla (powodujących największe zanieczyszczenia) samochodów osobowych i/lub ciężarowych (strefy ekologiczne) oraz promowanie (bardziej) ekologicznych samochodów poprzez uprzywilejowanie dostępu i/lub politykę dotyczącą parkowania; |
| --- | --- | --- |

15.

Stwierdza, że gminy i regiony podejmują wiele wysiłków na rzecz poprawy jakości powietrza, poprzez takie środki jak:

—

propagowanie zrównoważonych form transportu, tzn. wydajniejszy i bardziej atrakcyjny transport publiczny, ścieżki rowerowe, ograniczenia dostępu dla (powodujących największe zanieczyszczenia) samochodów osobowych i/lub ciężarowych (strefy ekologiczne) oraz promowanie (bardziej) ekologicznych samochodów poprzez uprzywilejowanie dostępu i/lub politykę dotyczącą parkowania;

| — | poprawa w dziedzinie zarządzania przewozami, większa płynność ruchu drogowego dzięki ograniczeniom prędkości i rozwojowi innowacyjnych koncepcji logistycznych dotyczących dostaw towarów do centrów miast; |
| --- | --- |

—

poprawa w dziedzinie zarządzania przewozami, większa płynność ruchu drogowego dzięki ograniczeniom prędkości i rozwojowi innowacyjnych koncepcji logistycznych dotyczących dostaw towarów do centrów miast;

| — | zapobieganie wtórnemu unoszeniu się pyłu drogowego dzięki lepszej nawierzchni drogowej i zakazowi stosowania opon kolcowanych w centrach miast; |
| --- | --- |

—

zapobieganie wtórnemu unoszeniu się pyłu drogowego dzięki lepszej nawierzchni drogowej i zakazowi stosowania opon kolcowanych w centrach miast;

| — | działania w zakresie infrastruktury i budynków, takie jak lokalne uregulowania dotyczące ogrzewania (o ile prawo krajowe pozwala na ich przyjmowanie), ograniczenie emisji pochodzących z ogrzewania pomieszczeń, promowanie miejskich systemów grzewczych, modernizacja instalacji grzewczych, tworzenie większych przestrzeni między drogami a budynkami mieszkalnymi, zwiększenie powierzchni terenów zielonych; w odniesieniu do tego ostatniego elementu należy zauważyć, że tereny zielone wzdłuż dróg i poboczy (zieleń izolacyjna) są mało skuteczne; jedynie duże tereny zielone, takie jak parki i lasy, przynoszą wymierną wartość dodaną. |
| --- | --- |

—

działania w zakresie infrastruktury i budynków, takie jak lokalne uregulowania dotyczące ogrzewania (o ile prawo krajowe pozwala na ich przyjmowanie), ograniczenie emisji pochodzących z ogrzewania pomieszczeń, promowanie miejskich systemów grzewczych, modernizacja instalacji grzewczych, tworzenie większych przestrzeni między drogami a budynkami mieszkalnymi, zwiększenie powierzchni terenów zielonych; w odniesieniu do tego ostatniego elementu należy zauważyć, że tereny zielone wzdłuż dróg i poboczy (zieleń izolacyjna) są mało skuteczne; jedynie duże tereny zielone, takie jak parki i lasy, przynoszą wymierną wartość dodaną.

| 16. | Stwierdza, iż należy nadal i w większym stopniu ukierunkowywać europejską politykę na wszystkich szczeblach zwłaszcza na ilościowe, przestrzenne i sektorowe ograniczenie drogowego transportu osób i towarów. Należy jednak wskazać, że nie da się zagwarantować spełnienia norm emisji dla PM10, PM2.5 oraz NO2 jedynie za pomocą takich środków. Najważniejszymi przyczynami tego stanu rzeczy są trzy kategorie przeszkód: ograniczone oddziaływanie, ograniczone możliwości oraz ograniczona swoboda w zakresie polityki (zob. punkty 17, 19 i 22). |
| --- | --- |

16.

Stwierdza, iż należy nadal i w większym stopniu ukierunkowywać europejską politykę na wszystkich szczeblach zwłaszcza na ilościowe, przestrzenne i sektorowe ograniczenie drogowego transportu osób i towarów. Należy jednak wskazać, że nie da się zagwarantować spełnienia norm emisji dla PM10, PM2.5 oraz NO2 jedynie za pomocą takich środków. Najważniejszymi przyczynami tego stanu rzeczy są trzy kategorie przeszkód: ograniczone oddziaływanie, ograniczone możliwości oraz ograniczona swoboda w zakresie polityki (zob. punkty 17, 19 i 22).

| 17. | Uważa, że poszczególne władze lokalne i regionalne wywierają jedynie ograniczony przestrzennie wpływ na poprawę lokalnej jakości powietrza (pierwsza kategoria przeszkód). Władze lokalne i regionalne koncentrują się jedynie na ograniczaniu emisji ze źródeł lokalnych, podczas gdy duża część lokalnych koncentracji zwłaszcza pyłu zawieszonego PM10 i PM2.5 oraz ozonu jest w rzeczywistości następstwem emisji transgranicznych lub ponadregionalnych. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że poszczególne władze lokalne i regionalne wywierają jedynie ograniczony przestrzennie wpływ na poprawę lokalnej jakości powietrza (pierwsza kategoria przeszkód). Władze lokalne i regionalne koncentrują się jedynie na ograniczaniu emisji ze źródeł lokalnych, podczas gdy duża część lokalnych koncentracji zwłaszcza pyłu zawieszonego PM10 i PM2.5 oraz ozonu jest w rzeczywistości następstwem emisji transgranicznych lub ponadregionalnych.

| 18. | Stwierdza, że zaobserwowane wysokie stężenia tła substancji zanieczyszczających powietrze, a często również niedostateczne wdrożenie i przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE) mogą ograniczać szanse powodzenia środków podejmowanych przez władze lokalne i regionalne w zakresie przestrzegania unijnych norm jakości powietrza. Wszystkie emisje łącznie (lokalne, regionalne, krajowe i międzynarodowe) tworzą tzw. tło zanieczyszczeń. Stężenie tła zanieczyszczeń może być tak wysokie, że wystarczy już niewielkie dodatkowe zanieczyszczenie na poziomie lokalnym, by zbliżyć się do dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń lub je przekroczyć. W takich przypadkach możliwości danych miast i regionów, by oddziaływać na poziom zanieczyszczeń, są oczywiście bardzo ograniczone. |
| --- | --- |

18.

Stwierdza, że zaobserwowane wysokie stężenia tła substancji zanieczyszczających powietrze, a często również niedostateczne wdrożenie i przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE) mogą ograniczać szanse powodzenia środków podejmowanych przez władze lokalne i regionalne w zakresie przestrzegania unijnych norm jakości powietrza. Wszystkie emisje łącznie (lokalne, regionalne, krajowe i międzynarodowe) tworzą tzw. tło zanieczyszczeń. Stężenie tła zanieczyszczeń może być tak wysokie, że wystarczy już niewielkie dodatkowe zanieczyszczenie na poziomie lokalnym, by zbliżyć się do dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń lub je przekroczyć. W takich przypadkach możliwości danych miast i regionów, by oddziaływać na poziom zanieczyszczeń, są oczywiście bardzo ograniczone.

| 19. | Dochodzi do wniosku, że władze lokalne i regionalne mają ograniczone możliwości w zakresie podejmowania działań (druga kategoria przeszkód). Polityka miejska koncentruje się na mobilności i planowaniu przestrzennym, a także na konkretnych działaniach dotyczących newralgicznych punktów. Władze lokalne i regionalne nie są praktycznie w stanie przyjmować żadnych skutecznych środków opartych na charakterystyce źródeł zanieczyszczeń. |
| --- | --- |

19.

Dochodzi do wniosku, że władze lokalne i regionalne mają ograniczone możliwości w zakresie podejmowania działań (druga kategoria przeszkód). Polityka miejska koncentruje się na mobilności i planowaniu przestrzennym, a także na konkretnych działaniach dotyczących newralgicznych punktów. Władze lokalne i regionalne nie są praktycznie w stanie przyjmować żadnych skutecznych środków opartych na charakterystyce źródeł zanieczyszczeń.

| 20. | Wskazuje, że przy opracowywaniu swojej polityki w zakresie jakości powietrza władze lokalne i regionalne zakładały korzyści, jakie powinny wyniknąć z wprowadzenia ogólnounijnych środków dotyczących źródeł zanieczyszczeń. Spoglądając w przeszłość, należy uznać, że zbyt mało ambitna polityka dotycząca źródeł zanieczyszczeń, która ponadto nie zawsze przynosiła zakładane rezultaty na europejskich drogach (zob. część D), jest jednym z głównych czynników przyczyniających się do przekraczania wartości dopuszczalnych dla zanieczyszczeń na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

20.

Wskazuje, że przy opracowywaniu swojej polityki w zakresie jakości powietrza władze lokalne i regionalne zakładały korzyści, jakie powinny wyniknąć z wprowadzenia ogólnounijnych środków dotyczących źródeł zanieczyszczeń. Spoglądając w przeszłość, należy uznać, że zbyt mało ambitna polityka dotycząca źródeł zanieczyszczeń, która ponadto nie zawsze przynosiła zakładane rezultaty na europejskich drogach (zob. część D), jest jednym z głównych czynników przyczyniających się do przekraczania wartości dopuszczalnych dla zanieczyszczeń na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 21. | Stwierdza, że dalsze wysiłki na rzecz zmniejszenia lokalnej koncentracji zanieczyszczeń jedynie przy użyciu lokalnych środków mogą mieć duży wpływ na życie codzienne i pociągnąć za sobą znaczące nakłady. W tym celu niezbędne są zasoby finansowe, którymi gminy i regiony często nie dysponują, oraz formalne uprawnienia, których gminy i regiony w wielu państwach członkowskich nie posiadają. Ponadto międzynarodowa i europejska polityka dotycząca źródeł zanieczyszczenia jest o wiele bardziej efektywna pod względem kosztów. |
| --- | --- |

21.

Stwierdza, że dalsze wysiłki na rzecz zmniejszenia lokalnej koncentracji zanieczyszczeń jedynie przy użyciu lokalnych środków mogą mieć duży wpływ na życie codzienne i pociągnąć za sobą znaczące nakłady. W tym celu niezbędne są zasoby finansowe, którymi gminy i regiony często nie dysponują, oraz formalne uprawnienia, których gminy i regiony w wielu państwach członkowskich nie posiadają. Ponadto międzynarodowa i europejska polityka dotycząca źródeł zanieczyszczenia jest o wiele bardziej efektywna pod względem kosztów.

| 22. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne dysponują ograniczonymi uprawnieniami (trzecia kategoria przeszkód). Ubolewa, że w wielu państwach członkowskich nie są podejmowane środki wspierające na poziomie krajowym, lub też są podejmowane w niewystarczającym zakresie, co dodatkowo osłabia możliwości władz lokalnych i regionalnych. Przykładowo, nie wszystkie państwa członkowskie opracowały krajowy plan ochrony powietrza. W większości wypadków nie zdecydowano się na zintegrowane podejście do problemu jakości powietrza, które byłoby wiążące dla wszystkich szczebli sprawowania władzy. Istnieją także przypadki, w których władze krajowe zniechęcają władze lokalne i regionalne do podejmowania dodatkowych lub ostrzejszych środków, a nawet im to utrudniają. Na przykład w niektórych państwach członkowskich władze lokalne nie mają prawa wprowadzać stref niskiej emisji, gdyż uprawnienie to jest zarezerwowane dla władz centralnych. Także przepisy rynku wewnętrznego UE ograniczają możliwości wyboru strategii politycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym. Wprowadzanie dużych stref ekologicznych (np. stref regionalnych) oraz zamykanie dróg i mostów stanowi wszak utrudnienie dla swobodnego przepływu towarów i osób. Również krajowy zakaz użytkowania pojazdów zanieczyszczających środowisko nie jest możliwy z tego powodu. |
| --- | --- |

22.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne dysponują ograniczonymi uprawnieniami (trzecia kategoria przeszkód). Ubolewa, że w wielu państwach członkowskich nie są podejmowane środki wspierające na poziomie krajowym, lub też są podejmowane w niewystarczającym zakresie, co dodatkowo osłabia możliwości władz lokalnych i regionalnych. Przykładowo, nie wszystkie państwa członkowskie opracowały krajowy plan ochrony powietrza. W większości wypadków nie zdecydowano się na zintegrowane podejście do problemu jakości powietrza, które byłoby wiążące dla wszystkich szczebli sprawowania władzy. Istnieją także przypadki, w których władze krajowe zniechęcają władze lokalne i regionalne do podejmowania dodatkowych lub ostrzejszych środków, a nawet im to utrudniają. Na przykład w niektórych państwach członkowskich władze lokalne nie mają prawa wprowadzać stref niskiej emisji, gdyż uprawnienie to jest zarezerwowane dla władz centralnych. Także przepisy rynku wewnętrznego UE ograniczają możliwości wyboru strategii politycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym. Wprowadzanie dużych stref ekologicznych (np. stref regionalnych) oraz zamykanie dróg i mostów stanowi wszak utrudnienie dla swobodnego przepływu towarów i osób. Również krajowy zakaz użytkowania pojazdów zanieczyszczających środowisko nie jest możliwy z tego powodu.

| 23. | Zauważa, że różne państwa członkowskie opracowują przepisy krajowe, które przewidują nakładanie kar finansowych na gminy i regiony w przypadku stwierdzenia uchybień z ich strony w odniesieniu do przepisów UE. Od władz lokalnych i regionalnych wymaga się przestrzegania wartości dopuszczalnych dla zanieczyszczeń, mimo że dysponują one jedynie ograniczonymi możliwościami i środkami. Władze szczebla unijnego i krajowego dysponują znacznie większymi i skuteczniejszymi możliwościami i środkami. Dlatego też w przypadku przekroczenia wartości dopuszczalnych odpowiedzialność za uiszczanie kar powinna nadal spoczywać na państwach członkowskich. Komitet uważa, że wszelkiego rodzaju „przenoszenie” kar na szczebel władz lokalnych i regionalnych jest nieuzasadnione, i sprzeciwia się takim praktykom. |
| --- | --- |

23.

Zauważa, że różne państwa członkowskie opracowują przepisy krajowe, które przewidują nakładanie kar finansowych na gminy i regiony w przypadku stwierdzenia uchybień z ich strony w odniesieniu do przepisów UE. Od władz lokalnych i regionalnych wymaga się przestrzegania wartości dopuszczalnych dla zanieczyszczeń, mimo że dysponują one jedynie ograniczonymi możliwościami i środkami. Władze szczebla unijnego i krajowego dysponują znacznie większymi i skuteczniejszymi możliwościami i środkami. Dlatego też w przypadku przekroczenia wartości dopuszczalnych odpowiedzialność za uiszczanie kar powinna nadal spoczywać na państwach członkowskich. Komitet uważa, że wszelkiego rodzaju „przenoszenie” kar na szczebel władz lokalnych i regionalnych jest nieuzasadnione, i sprzeciwia się takim praktykom.

Podejście uwzględniające wielopoziomowe sprawowanie rządów

| 24. | Dochodzi do wniosku, że spadkowa tendencja poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władze lokalne i regionalne nałożono wiele obciążeń i obowiązków w zakresie rozwiązywania tych problemów. |
| --- | --- |

24.

Dochodzi do wniosku, że spadkowa tendencja poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władze lokalne i regionalne nałożono wiele obciążeń i obowiązków w zakresie rozwiązywania tych problemów.

| 25. | Stwierdza także, że walka z zanieczyszczeniem powietrza nie jest wystarczająco skoordynowana pomiędzy państwami członkowskimi. Ponadto w krajach sąsiadujących ze sobą obowiązują różne progi informacyjne i alarmowe. W okresach nasilonych emisji zanieczyszczeń nie prowadzi się wymiany informacji w czasie rzeczywistym pomiędzy państwami członkowskimi, brakuje także koordynacji planów działania w większych strefach zanieczyszczenia należących do kilku krajów. |
| --- | --- |

25.

Stwierdza także, że walka z zanieczyszczeniem powietrza nie jest wystarczająco skoordynowana pomiędzy państwami członkowskimi. Ponadto w krajach sąsiadujących ze sobą obowiązują różne progi informacyjne i alarmowe. W okresach nasilonych emisji zanieczyszczeń nie prowadzi się wymiany informacji w czasie rzeczywistym pomiędzy państwami członkowskimi, brakuje także koordynacji planów działania w większych strefach zanieczyszczenia należących do kilku krajów.

| 26. | Podkreśla, że problemów jakości powietrza nie da się rozwiązać, zaś polityki UE nie da się zrealizować poprzez zaangażowanie tylko jednego szczebla sprawowania władzy. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą być wprowadzone na odpowiednim poziomie. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że problemów jakości powietrza nie da się rozwiązać, zaś polityki UE nie da się zrealizować poprzez zaangażowanie tylko jednego szczebla sprawowania władzy. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą być wprowadzone na odpowiednim poziomie.

| 27. | Wskazuje, że władze lokalne i regionalne są częściowo uzależnione od krajowych i międzynarodowych środków dotyczących źródeł zanieczyszczenia, które poprzez zmniejszenie emisji przyczyniają się do znaczącego ograniczenia stężenia tła. Z kolei władze lokalne i regionalne mogą na tej podstawie opracowywać własną politykę, np. poprzez zaostrzenie warunków dostępu do stref ekologicznych. |
| --- | --- |

27.

Wskazuje, że władze lokalne i regionalne są częściowo uzależnione od krajowych i międzynarodowych środków dotyczących źródeł zanieczyszczenia, które poprzez zmniejszenie emisji przyczyniają się do znaczącego ograniczenia stężenia tła. Z kolei władze lokalne i regionalne mogą na tej podstawie opracowywać własną politykę, np. poprzez zaostrzenie warunków dostępu do stref ekologicznych.

| 28. | Jest zdania, że wdrażanie prawodawstwa w dziedzinie jakości powietrza jest nie tylko kwestią prawną (transpozycji do prawa krajowego). Jeśli wewnętrzny ustrój danego państwa członkowskiego na to pozwala, Komitet zaleca opracowywanie krajowych i/lub federalnych planów ochrony powietrza i/lub programów redukcji zanieczyszczeń, z zastosowaniem zintegrowanego i skoordynowanego podejścia, uwzględniających transnarodowy charakter zwalczanego zjawiska. Komitet opowiada się za podejściem wielopoziomowym i zaleca utworzenie w państwach członkowskich zespołów obejmujących różne organy państwowe lub samorządowe, w ramach których eksperci reprezentujący różne szczeble sprawowania rządów wspólnie sporządzaliby krajowe plany i programy (2). Sprzyjałoby to całościowemu i skoordynowanemu ujęciu działań krajowych i/lub federalnych, regionalnych i lokalnych. |
| --- | --- |

28.

Jest zdania, że wdrażanie prawodawstwa w dziedzinie jakości powietrza jest nie tylko kwestią prawną (transpozycji do prawa krajowego). Jeśli wewnętrzny ustrój danego państwa członkowskiego na to pozwala, Komitet zaleca opracowywanie krajowych i/lub federalnych planów ochrony powietrza i/lub programów redukcji zanieczyszczeń, z zastosowaniem zintegrowanego i skoordynowanego podejścia, uwzględniających transnarodowy charakter zwalczanego zjawiska. Komitet opowiada się za podejściem wielopoziomowym i zaleca utworzenie w państwach członkowskich zespołów obejmujących różne organy państwowe lub samorządowe, w ramach których eksperci reprezentujący różne szczeble sprawowania rządów wspólnie sporządzaliby krajowe plany i programy (2). Sprzyjałoby to całościowemu i skoordynowanemu ujęciu działań krajowych i/lub federalnych, regionalnych i lokalnych.

| 29. | Wyraża uznanie dla wysiłków Komisji Europejskiej na rzecz zwrócenia uwagi na przykłady najlepszych praktyk stosowanych przez władze lokalne i regionalne i wzywa do kontynuowania tej polityki. |
| --- | --- |

29.

Wyraża uznanie dla wysiłków Komisji Europejskiej na rzecz zwrócenia uwagi na przykłady najlepszych praktyk stosowanych przez władze lokalne i regionalne i wzywa do kontynuowania tej polityki.

| 30. | Zauważa, że ważną rolę odgrywają spójność i synergia z wydarzeniami na poziomie międzynarodowym, i wskazuje, że poziomy emisji w zmienionym protokole z Göteborga muszą stanowić niezbędne uzupełnienie przeglądu dyrektywy UE w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE). |
| --- | --- |

30.

Zauważa, że ważną rolę odgrywają spójność i synergia z wydarzeniami na poziomie międzynarodowym, i wskazuje, że poziomy emisji w zmienionym protokole z Göteborga muszą stanowić niezbędne uzupełnienie przeglądu dyrektywy UE w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE).

C.   
  Spójność i synergia pomiędzy polityką UE w zakresie emisji a polityką UE w zakresie imisji

Podejście zintegrowane
   (3)

| 31. | Uważa, że istotne znaczenie ma uzyskanie spójności i synergii pomiędzy działaniami dotyczącymi różnych rodzajów substancji zanieczyszczających. Dlatego też kluczową rolę odgrywa tu podejście integrujące politykę UE w zakresie jakości powietrza z innymi obszarami polityki, w szczególności odnoszącymi się do klimatu, przemysłu, transportu, mieszkalnictwa i energii. Poprawa zrównoważenia polityki transportowej oraz wprowadzenie zrównoważonych form produkcji i konsumpcji energii mogą doprowadzić do znacznego zmniejszenia stopnia zanieczyszczenia powietrza. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że istotne znaczenie ma uzyskanie spójności i synergii pomiędzy działaniami dotyczącymi różnych rodzajów substancji zanieczyszczających. Dlatego też kluczową rolę odgrywa tu podejście integrujące politykę UE w zakresie jakości powietrza z innymi obszarami polityki, w szczególności odnoszącymi się do klimatu, przemysłu, transportu, mieszkalnictwa i energii. Poprawa zrównoważenia polityki transportowej oraz wprowadzenie zrównoważonych form produkcji i konsumpcji energii mogą doprowadzić do znacznego zmniejszenia stopnia zanieczyszczenia powietrza.

| 32. | Ubolewa nad tym, że często brakuje synergii między poszczególnymi działaniami. Rozwiązania wywierające korzystny wpływ w jednej dziedzinie mogą mieć niekorzystne skutki w innych. Wzrost stosowania biomasy – choćby biodiesla w małych instalacjach – może na przykład prowadzić do większych emisji sadzy, co stanowi zagrożenie dla jakości powietrza i zdrowia publicznego. Większa liczba pojazdów z silnikami Diesla może prowadzić do ograniczenia emisji CO2, ale ma negatywny wpływ na emisje pyłu zawieszonego. Technologie redukcji emisji pyłu zawieszonego mogą z kolei mieć negatywny wpływ na emisje NO2 przez pojazdy z silnikami Diesla, co spowalnia (i spowolniło) trend spadkowy stężenia NO2. Lepsza integracja różnych kierunków polityki musi, na ile to możliwe, zapobiegać takim negatywnym skutkom, zaleca się przy tym dążenie do tego, by korzyści były widoczne w każdej dziedzinie polityki, lub przynajmniej ustalanie kryteriów pozwalające określić, kiedy należy przedkładać dany cel nad inny. |
| --- | --- |

32.

Ubolewa nad tym, że często brakuje synergii między poszczególnymi działaniami. Rozwiązania wywierające korzystny wpływ w jednej dziedzinie mogą mieć niekorzystne skutki w innych. Wzrost stosowania biomasy – choćby biodiesla w małych instalacjach – może na przykład prowadzić do większych emisji sadzy, co stanowi zagrożenie dla jakości powietrza i zdrowia publicznego. Większa liczba pojazdów z silnikami Diesla może prowadzić do ograniczenia emisji CO2, ale ma negatywny wpływ na emisje pyłu zawieszonego. Technologie redukcji emisji pyłu zawieszonego mogą z kolei mieć negatywny wpływ na emisje NO2 przez pojazdy z silnikami Diesla, co spowalnia (i spowolniło) trend spadkowy stężenia NO2. Lepsza integracja różnych kierunków polityki musi, na ile to możliwe, zapobiegać takim negatywnym skutkom, zaleca się przy tym dążenie do tego, by korzyści były widoczne w każdej dziedzinie polityki, lub przynajmniej ustalanie kryteriów pozwalające określić, kiedy należy przedkładać dany cel nad inny.

| 33. | Stwierdza, że właściwe byłoby powiązanie polityki dotyczącej jakości powietrza z polityką dotyczącą wspierania wykorzystywania alternatywnych źródeł energii. Wykorzystywanie alternatywnych źródeł energii (np. instalacje służące do energii geotermalnej, kolektory słoneczne) znacznie przyczyniłoby się do poprawy jakości powietrza. |
| --- | --- |

33.

Stwierdza, że właściwe byłoby powiązanie polityki dotyczącej jakości powietrza z polityką dotyczącą wspierania wykorzystywania alternatywnych źródeł energii. Wykorzystywanie alternatywnych źródeł energii (np. instalacje służące do energii geotermalnej, kolektory słoneczne) znacznie przyczyniłoby się do poprawy jakości powietrza.

| 34. | Wskazuje na fakt, że niewystarczająco zadbano o integrację polityki przeciwdziałania zmianie klimatu z polityką dotyczącą jakości powietrza. Polityka dotycząca jakości powietrza ma ogólnie pozytywny wpływ na przeciwdziałanie zmianie klimatu. Jednak polityka dotycząca klimatu ma ograniczony wpływ na zanieczyszczenie powietrza. Polityka dotycząca klimatu posiada własną dynamikę i własne ramy czasowe. Przyjmuje się w niej raczej podejście długoterminowe, podczas gdy polityka dotycząca jakości powietrza skupia się na działaniach w krótkim i średnim okresie. |
| --- | --- |

34.

Wskazuje na fakt, że niewystarczająco zadbano o integrację polityki przeciwdziałania zmianie klimatu z polityką dotyczącą jakości powietrza. Polityka dotycząca jakości powietrza ma ogólnie pozytywny wpływ na przeciwdziałanie zmianie klimatu. Jednak polityka dotycząca klimatu ma ograniczony wpływ na zanieczyszczenie powietrza. Polityka dotycząca klimatu posiada własną dynamikę i własne ramy czasowe. Przyjmuje się w niej raczej podejście długoterminowe, podczas gdy polityka dotycząca jakości powietrza skupia się na działaniach w krótkim i średnim okresie.

| 35. | Jest zdania, że między jakością powietrza i polityką dotyczącą hałasu w środowisku może pojawić się istotna synergia, przede wszystkim wtedy, gdy uda się ograniczyć ruch pojazdów, oraz że także w tym przypadku należy dążyć do tego, by korzyści były widoczne w każdej dziedzinie polityki (4). |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że między jakością powietrza i polityką dotyczącą hałasu w środowisku może pojawić się istotna synergia, przede wszystkim wtedy, gdy uda się ograniczyć ruch pojazdów, oraz że także w tym przypadku należy dążyć do tego, by korzyści były widoczne w każdej dziedzinie polityki (4).

| 36. | Wzywa do szerszego zbierania informacji na temat emisji i imisji poprzez tzw. zintegrowany monitoring, obejmujący dostosowane do siebie pomiar i ocenę emisji, rozszerzenie wachlarza monitorowanych substancji pod warunkiem, że zostanie odpowiednio dowiedzione, iż mają one faktyczny wpływ na zdrowie ludzkie lub na środowisko lub też, w przypadku oceny, że ogranicza się ona do monitorowania przez modelowanie, tworzenie modeli ich rozprzestrzeniania się, a także pomiar obciążenia i oddziaływania w czasie i przestrzeni; pod wyraźnym warunkiem, że nie doprowadzi to do zbyt poważnego zwiększenia obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

36.

Wzywa do szerszego zbierania informacji na temat emisji i imisji poprzez tzw. zintegrowany monitoring, obejmujący dostosowane do siebie pomiar i ocenę emisji, rozszerzenie wachlarza monitorowanych substancji pod warunkiem, że zostanie odpowiednio dowiedzione, iż mają one faktyczny wpływ na zdrowie ludzkie lub na środowisko lub też, w przypadku oceny, że ogranicza się ona do monitorowania przez modelowanie, tworzenie modeli ich rozprzestrzeniania się, a także pomiar obciążenia i oddziaływania w czasie i przestrzeni; pod wyraźnym warunkiem, że nie doprowadzi to do zbyt poważnego zwiększenia obciążeń administracyjnych.

Związek między polityką UE w zakresie emisji a polityką UE w zakresie imisji

| 37. | Podkreśla, że spójność i synergia pomiędzy polityką UE w zakresie imisji (wartości dopuszczalne w UE) a polityką UE w zakresie emisji (środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia) mają kluczowe znaczenie. Imisje są wynikiem poziomów emisji, ich umiejscowienia i przemieszczania się oraz warunków rozprzestrzeniania się. Ponadto ograniczenie imisji (poziomów koncentracji) można najskuteczniej uzyskać dzięki prowadzeniu ambitnej polityki dotyczącej emisji. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla, że spójność i synergia pomiędzy polityką UE w zakresie imisji (wartości dopuszczalne w UE) a polityką UE w zakresie emisji (środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia) mają kluczowe znaczenie. Imisje są wynikiem poziomów emisji, ich umiejscowienia i przemieszczania się oraz warunków rozprzestrzeniania się. Ponadto ograniczenie imisji (poziomów koncentracji) można najskuteczniej uzyskać dzięki prowadzeniu ambitnej polityki dotyczącej emisji.

| 38. | Dochodzi do wniosku, że ambitna polityka UE w dziedzinie imisji nie doprowadziła automatycznie do wypracowania ambitnej polityki UE w dziedzinie emisji, wskutek czego powstała nierównowaga między tymi dwiema strategiami; w konsekwencji w wielu europejskich miastach problemy z wdrażaniem przepisów (zob. część B) i opóźnienia w zakresie poprawy jakości powietrza są w znacznej mierze wynikiem następującego niedostosowania między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji. Niezgodności te należy uwzględnić w przyszłych pracach nad przygotowaniem strategii lub metod działania w tym zakresie, starając się doprowadzić do właściwej równowagi:






  a) | Ponieważ poziom ambicji, jaki reprezentuje dotąd dyrektywa w sprawie jakości powietrza, nie odpowiada poziomowi ambicji i praktycznym wynikom uzyskiwanym dzięki środkom UE dotyczącym źródeł zanieczyszczenia (zob. część D), oba cele należy do siebie dopasować. |
| --- | --- | --- |

38.

Dochodzi do wniosku, że ambitna polityka UE w dziedzinie imisji nie doprowadziła automatycznie do wypracowania ambitnej polityki UE w dziedzinie emisji, wskutek czego powstała nierównowaga między tymi dwiema strategiami; w konsekwencji w wielu europejskich miastach problemy z wdrażaniem przepisów (zob. część B) i opóźnienia w zakresie poprawy jakości powietrza są w znacznej mierze wynikiem następującego niedostosowania między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji. Niezgodności te należy uwzględnić w przyszłych pracach nad przygotowaniem strategii lub metod działania w tym zakresie, starając się doprowadzić do właściwej równowagi:

a)

Ponieważ poziom ambicji, jaki reprezentuje dotąd dyrektywa w sprawie jakości powietrza, nie odpowiada poziomowi ambicji i praktycznym wynikom uzyskiwanym dzięki środkom UE dotyczącym źródeł zanieczyszczenia (zob. część D), oba cele należy do siebie dopasować.

| b) | Ramy czasowe unijnej polityki dotyczącej imisji i polityki dotyczącej emisji nie są ze sobą zsynchronizowane. Państwa członkowskie muszą przestrzegać norm jakości powietrza wcześniej, niż upływa faktyczny termin realizacji zamierzeń w zakresie np. norm EURO na europejskich drogach. Efekty norm EURO (wartości emisji) stają się zauważalne i mierzalne dopiero po kilku latach od ich wprowadzenia. Normy EURO mają z definicji zastosowanie tylko do niewielkiego segmentu parku samochodowego, a mianowicie do nowych pojazdów. Nowe normy emisji dają wyniki dopiero po wycofaniu z eksploatacji starszych pojazdów i odnowieniu parku samochodowego (co oznacza realizowanie nowych norm), na co potrzeba kilku lat (poprawa zauważalna w warunkach realnych). |
| --- | --- |

b)

Ramy czasowe unijnej polityki dotyczącej imisji i polityki dotyczącej emisji nie są ze sobą zsynchronizowane. Państwa członkowskie muszą przestrzegać norm jakości powietrza wcześniej, niż upływa faktyczny termin realizacji zamierzeń w zakresie np. norm EURO na europejskich drogach. Efekty norm EURO (wartości emisji) stają się zauważalne i mierzalne dopiero po kilku latach od ich wprowadzenia. Normy EURO mają z definicji zastosowanie tylko do niewielkiego segmentu parku samochodowego, a mianowicie do nowych pojazdów. Nowe normy emisji dają wyniki dopiero po wycofaniu z eksploatacji starszych pojazdów i odnowieniu parku samochodowego (co oznacza realizowanie nowych norm), na co potrzeba kilku lat (poprawa zauważalna w warunkach realnych).

| c) | Komitet wnosi, by Komisja Europejska określiła w zmienionej strategii tematycznej, ile czasu potrzeba na cały cykl odnowienia w związku z zapowiedzianymi środkami UE dotyczącymi źródeł zanieczyszczenia, tzn. by wskazała, kiedy po wprowadzeniu tych środków będą mogły zostać osiągnięte wartości dopuszczalne w warunkach realnych. Istotne jest także, aby oszacować, ile czasu musi upłynąć, zanim park samochodowy zostanie zastąpiony przez pojazdy bardziej ekologiczne. Zmiany w polityce w dziedzinie imisji powinny być dostosowane do cyklu odnowienia parku samochodowego. |
| --- | --- |

c)

Komitet wnosi, by Komisja Europejska określiła w zmienionej strategii tematycznej, ile czasu potrzeba na cały cykl odnowienia w związku z zapowiedzianymi środkami UE dotyczącymi źródeł zanieczyszczenia, tzn. by wskazała, kiedy po wprowadzeniu tych środków będą mogły zostać osiągnięte wartości dopuszczalne w warunkach realnych. Istotne jest także, aby oszacować, ile czasu musi upłynąć, zanim park samochodowy zostanie zastąpiony przez pojazdy bardziej ekologiczne. Zmiany w polityce w dziedzinie imisji powinny być dostosowane do cyklu odnowienia parku samochodowego.

| 39. | Stwierdza, że nowe ambicje w zakresie pożądanej jakości powietrza (przyjęcie bardziej rygorystycznych wartości dopuszczalnych) muszą być realistyczne i osiągalne, dlatego też muszą im towarzyszyć środki dotyczące źródeł zanieczyszczeń, które pozwolą skutecznie ograniczyć emisje w całej Europie. Polityka UE w zakresie emisji i polityka UE w zakresie imisji muszą być ze sobą powiązane. W tym celu konieczne jest, by w fazie tworzenia polityki przyjąć podobny poziom ambicji i zsynchronizowane ramy czasowe dla polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczenia i polityki UE w zakresie imisji (zob. poprzedni punkt). Komitet wnosi również o zwrócenie uwagi na fazę wdrażania, w której może zaistnieć sytuacja, że pewne środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia zapowiedziane w zmienionej strategii tematycznej nie zostaną podjęte lub nie przyniosą w praktyce zakładanego zmniejszenia emisji (przyjętego w polityce dotyczącej emisji). Komitet proponuje, by w takiej sytuacji Komisja Europejska powzięła środki wyrównawcze, dzięki którym można by zapobiec powtórnemu wystąpieniu obecnego niedostosowania między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji, co ponownie postawiłoby władze lokalne i regionalne przed niewykonalnymi zadaniami. |
| --- | --- |

39.

Stwierdza, że nowe ambicje w zakresie pożądanej jakości powietrza (przyjęcie bardziej rygorystycznych wartości dopuszczalnych) muszą być realistyczne i osiągalne, dlatego też muszą im towarzyszyć środki dotyczące źródeł zanieczyszczeń, które pozwolą skutecznie ograniczyć emisje w całej Europie. Polityka UE w zakresie emisji i polityka UE w zakresie imisji muszą być ze sobą powiązane. W tym celu konieczne jest, by w fazie tworzenia polityki przyjąć podobny poziom ambicji i zsynchronizowane ramy czasowe dla polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczenia i polityki UE w zakresie imisji (zob. poprzedni punkt). Komitet wnosi również o zwrócenie uwagi na fazę wdrażania, w której może zaistnieć sytuacja, że pewne środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia zapowiedziane w zmienionej strategii tematycznej nie zostaną podjęte lub nie przyniosą w praktyce zakładanego zmniejszenia emisji (przyjętego w polityce dotyczącej emisji). Komitet proponuje, by w takiej sytuacji Komisja Europejska powzięła środki wyrównawcze, dzięki którym można by zapobiec powtórnemu wystąpieniu obecnego niedostosowania między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji, co ponownie postawiłoby władze lokalne i regionalne przed niewykonalnymi zadaniami.

| 40. | Mając na uwadze potrzebę zachowania spójności między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji, proponuje następujące ramy czasowe dla opracowywania przyszłej polityki UE w zakresie jakości powietrza:






  a) | przedstawienie na początku 2013 r. zmienionej strategii tematycznej dotyczącej jakości powietrza, która w 2013 r. mogłaby stać się przedmiotem procesu decyzyjnego UE. |
| --- | --- | --- |

40.

Mając na uwadze potrzebę zachowania spójności między polityką dotyczącą imisji a polityką dotyczącą emisji, proponuje następujące ramy czasowe dla opracowywania przyszłej polityki UE w zakresie jakości powietrza:

a)

przedstawienie na początku 2013 r. zmienionej strategii tematycznej dotyczącej jakości powietrza, która w 2013 r. mogłaby stać się przedmiotem procesu decyzyjnego UE.

| b) | prezentacja zmian dyrektywy w sprawie jakości powietrza i środków UE dotyczących źródeł zanieczyszczenia pod koniec roku 2013. |
| --- | --- |

b)

prezentacja zmian dyrektywy w sprawie jakości powietrza i środków UE dotyczących źródeł zanieczyszczenia pod koniec roku 2013.

| c) | śródokresowy przegląd i możliwości dokonania zmian w 2017 r. w odniesieniu do nowych wskaźników (zob. część E). |
| --- | --- |

c)

śródokresowy przegląd i możliwości dokonania zmian w 2017 r. w odniesieniu do nowych wskaźników (zob. część E).

D.   
  Polityka dotycząca emisji

Polityka UE w zakresie źródeł zanieczyszczenia

| 41. | Wskazuje, że zanieczyszczenia powietrza powodowane są przede wszystkim przez ruch drogowy i lotniczy, żeglugę, ciepłownictwo, gospodarstwa domowe, przemysł i masową hodowlę zwierząt. Konieczna jest zatem ambitna polityka dotycząca źródeł zanieczyszczenia (5). Należy przy tym uwzględnić fakt, że zmotoryzowany ruch drogowy jest jedną z głównych bezpośrednich przyczyn zanieczyszczenia powietrza w newralgicznych punktach obszarów miejskich. |
| --- | --- |

41.

Wskazuje, że zanieczyszczenia powietrza powodowane są przede wszystkim przez ruch drogowy i lotniczy, żeglugę, ciepłownictwo, gospodarstwa domowe, przemysł i masową hodowlę zwierząt. Konieczna jest zatem ambitna polityka dotycząca źródeł zanieczyszczenia (5). Należy przy tym uwzględnić fakt, że zmotoryzowany ruch drogowy jest jedną z głównych bezpośrednich przyczyn zanieczyszczenia powietrza w newralgicznych punktach obszarów miejskich.

| 42. | Przyjmuje z zadowoleniem, z perspektywy jakości powietrza, ambitny charakter białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (COM(2011) 144 wersja ostateczna). Jednak w celu osiągnięcia poziomu ambicji niezbędnego z punktu widzenia jakości powietrza Komitet wzywa do opracowania europejskiego planu działania, który będzie obejmować cele pośrednie, konkretne środki (np. środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia) oraz terminy oceny (6). |
| --- | --- |

42.

Przyjmuje z zadowoleniem, z perspektywy jakości powietrza, ambitny charakter białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (COM(2011) 144 wersja ostateczna). Jednak w celu osiągnięcia poziomu ambicji niezbędnego z punktu widzenia jakości powietrza Komitet wzywa do opracowania europejskiego planu działania, który będzie obejmować cele pośrednie, konkretne środki (np. środki UE dotyczące źródeł zanieczyszczenia) oraz terminy oceny (6).

| 43. | Wzywa, by obok ograniczenia emisji z pojedynczych źródeł mobilnych lub stacjonarnych UE bardziej systematycznie niż dotąd uwzględniała ograniczenie ogólnej ilości emisji z poszczególnych źródeł. Takie ilościowe środki polityczne pozostawiono obecnie przede wszystkim gminom i regionom. Wkład UE można by też rozszerzyć na następujące działania:






  — | preferowanie zbiorowych środków transportu zamiast transportu indywidualnego podczas planowania i wspierania rozbudowy sieci transeuropejskich; |
| --- | --- | --- |

43.

Wzywa, by obok ograniczenia emisji z pojedynczych źródeł mobilnych lub stacjonarnych UE bardziej systematycznie niż dotąd uwzględniała ograniczenie ogólnej ilości emisji z poszczególnych źródeł. Takie ilościowe środki polityczne pozostawiono obecnie przede wszystkim gminom i regionom. Wkład UE można by też rozszerzyć na następujące działania:

—

preferowanie zbiorowych środków transportu zamiast transportu indywidualnego podczas planowania i wspierania rozbudowy sieci transeuropejskich;

| — | rozszerzenie koncepcji jakości produktów UE, która dotąd koncentrowała się na skutkach produktów dla zdrowia i środowiska („eko-projekt”), aby uwzględnić element zmniejszenia nakładów materiałowych i energetycznych. |
| --- | --- |

—

rozszerzenie koncepcji jakości produktów UE, która dotąd koncentrowała się na skutkach produktów dla zdrowia i środowiska („eko-projekt”), aby uwzględnić element zmniejszenia nakładów materiałowych i energetycznych.

| 44. | Wyraża pogląd, że polityka UE w zakresie emisji powinna opierać się na normach (oraz na polityce zorientowanej na cele, której towarzyszą odpowiednie przepisy w tym względzie), aby nie hamować dalszych innowacji technologicznych. |
| --- | --- |

44.

Wyraża pogląd, że polityka UE w zakresie emisji powinna opierać się na normach (oraz na polityce zorientowanej na cele, której towarzyszą odpowiednie przepisy w tym względzie), aby nie hamować dalszych innowacji technologicznych.

| 45. | Zaleca wprowadzenie nakazu zapobiegania, analogicznie do przepisów dotyczących odpadów, aby umożliwić odpowiednie wykorzystanie dostępnych zasobów. |
| --- | --- |

45.

Zaleca wprowadzenie nakazu zapobiegania, analogicznie do przepisów dotyczących odpadów, aby umożliwić odpowiednie wykorzystanie dostępnych zasobów.

| 46. | Stwierdza, że szeroko odnotowywane przypadki przekraczania wartości dopuszczalnych NO2 są głównie wynikiem niedostatecznego lub zbyt późnego wprowadzania przez UE ograniczeń emisji (dla samochodów) i dlatego pilnie zaleca zaostrzenie norm EURO dla pojazdów w odniesieniu do NO2/NOx oraz pyłu zawieszonego. Istotne jest ścisłe przestrzeganie harmonogramu wprowadzania norm EURO VI/6. |
| --- | --- |

46.

Stwierdza, że szeroko odnotowywane przypadki przekraczania wartości dopuszczalnych NO2 są głównie wynikiem niedostatecznego lub zbyt późnego wprowadzania przez UE ograniczeń emisji (dla samochodów) i dlatego pilnie zaleca zaostrzenie norm EURO dla pojazdów w odniesieniu do NO2/NOx oraz pyłu zawieszonego. Istotne jest ścisłe przestrzeganie harmonogramu wprowadzania norm EURO VI/6.

| 47. | Zaleca także zaostrzenie wymogów dotyczących emisji z innych ruchomych źródeł, takich jak np. pojazdy terenowe (off-road), instalacja filtrów w pojazdach będących już w użytkowaniu (retrofit) lub aktualizacja norm europejskich dotyczących między innymi motocykli. |
| --- | --- |

47.

Zaleca także zaostrzenie wymogów dotyczących emisji z innych ruchomych źródeł, takich jak np. pojazdy terenowe (off-road), instalacja filtrów w pojazdach będących już w użytkowaniu (retrofit) lub aktualizacja norm europejskich dotyczących między innymi motocykli.

| 48. | Wskazuje na rozbieżności pomiędzy prawodawstwem UE a faktycznym poziomem emisji z pojazdów poruszających się po drogach. Normy EURO V/5 były (i są) ambitne, jednak ambicje te nie zaowocowały niestety znacznym obniżeniem zanieczyszczenia powietrza. Najważniejszym tego powodem jest fakt, że istnieje różnica między rzeczywistością prawną ustawodawstwa UE a faktycznym poziomem spalin pojazdów poruszających się na drogach. Już w trakcie wprowadzania pojazdów ciężarowych mających spełniać normy EURO-III stało się oczywiste, że w rzeczywistych warunkach drogowych poziom emisji jest wyższy od oczekiwanego i nie zapewnia oczekiwanego zmniejszenia emisji. Ten sam problem zaobserwowano w odniesieniu do norm EURO IV/4 i EURO V/5, dotyczących odpowiednio pojazdów ciężarowych z silnikiem Diesla i pojazdów osobowych z silnikiem Diesla oraz, w mniejszym stopniu, w odniesieniu do emisji tlenków azotu z samochodów osobowych. Aby zrealizować ambicje prawodawstwa UE norma EURO VI/6 dla emisji z pojazdów w cyklu testowym powinna w większym stopniu odpowiadać emisjom, które rzeczywiście mają miejsce podczas typowej podróży przez miasto. |
| --- | --- |

48.

Wskazuje na rozbieżności pomiędzy prawodawstwem UE a faktycznym poziomem emisji z pojazdów poruszających się po drogach. Normy EURO V/5 były (i są) ambitne, jednak ambicje te nie zaowocowały niestety znacznym obniżeniem zanieczyszczenia powietrza. Najważniejszym tego powodem jest fakt, że istnieje różnica między rzeczywistością prawną ustawodawstwa UE a faktycznym poziomem spalin pojazdów poruszających się na drogach. Już w trakcie wprowadzania pojazdów ciężarowych mających spełniać normy EURO-III stało się oczywiste, że w rzeczywistych warunkach drogowych poziom emisji jest wyższy od oczekiwanego i nie zapewnia oczekiwanego zmniejszenia emisji. Ten sam problem zaobserwowano w odniesieniu do norm EURO IV/4 i EURO V/5, dotyczących odpowiednio pojazdów ciężarowych z silnikiem Diesla i pojazdów osobowych z silnikiem Diesla oraz, w mniejszym stopniu, w odniesieniu do emisji tlenków azotu z samochodów osobowych. Aby zrealizować ambicje prawodawstwa UE norma EURO VI/6 dla emisji z pojazdów w cyklu testowym powinna w większym stopniu odpowiadać emisjom, które rzeczywiście mają miejsce podczas typowej podróży przez miasto.

| 49. | Zwraca też uwagę na fakt, że w praktyce nowo wyprodukowane samochody ciężarowe są regularnie modyfikowane pod względem technicznym, przez co w warunkach realnych poziom emisji tlenków azotu i cząstek stałych jest wyższy, niż można by oczekiwać na podstawie badania homologacyjnego typu. Przy wprowadzaniu samochodów ciężarowych spełniających normy EURO VI/6 należy w miarę możliwości zapobiegać takim praktykom i karać je grzywną. Komitet wnosi, aby w celu zapobieżenia temu problemowi Komisja Europejska i państwa członkowskie poprawiły ustawodawstwo i zaostrzyły przeglądy samochodów ciężarowych oraz związane z tym kontrole. Należy także zbadać, czy da się uniemożliwić tego rodzaju modyfikacje techniczne w przyszłości. |
| --- | --- |

49.

Zwraca też uwagę na fakt, że w praktyce nowo wyprodukowane samochody ciężarowe są regularnie modyfikowane pod względem technicznym, przez co w warunkach realnych poziom emisji tlenków azotu i cząstek stałych jest wyższy, niż można by oczekiwać na podstawie badania homologacyjnego typu. Przy wprowadzaniu samochodów ciężarowych spełniających normy EURO VI/6 należy w miarę możliwości zapobiegać takim praktykom i karać je grzywną. Komitet wnosi, aby w celu zapobieżenia temu problemowi Komisja Europejska i państwa członkowskie poprawiły ustawodawstwo i zaostrzyły przeglądy samochodów ciężarowych oraz związane z tym kontrole. Należy także zbadać, czy da się uniemożliwić tego rodzaju modyfikacje techniczne w przyszłości.

| 50. | Wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na ciężkie pojazdy (autobusy i samochody ciężarowe), które zasadniczo powodują największe zanieczyszczenia. Także pojazdy o średnim tonażu (między innymi samochody dostawcze) emitują o wiele więcej tlenków azotu niż wynosi przeciętna dla samochodów osobowych. Należy zatem zwrócić szczególną uwagę w polityce emisji UE na zaostrzenie norm dla ciężkich pojazdów i pojazdów o średnim tonażu, a także samochodów osobowych z silnikiem Diesla, w połączeniu z odpowiednimi środkami zarządzania logistyką handlową oraz upowszechniania i poprawy lokalnego transportu publicznego. |
| --- | --- |

50.

Wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na ciężkie pojazdy (autobusy i samochody ciężarowe), które zasadniczo powodują największe zanieczyszczenia. Także pojazdy o średnim tonażu (między innymi samochody dostawcze) emitują o wiele więcej tlenków azotu niż wynosi przeciętna dla samochodów osobowych. Należy zatem zwrócić szczególną uwagę w polityce emisji UE na zaostrzenie norm dla ciężkich pojazdów i pojazdów o średnim tonażu, a także samochodów osobowych z silnikiem Diesla, w połączeniu z odpowiednimi środkami zarządzania logistyką handlową oraz upowszechniania i poprawy lokalnego transportu publicznego.

| 51. | Stwierdza, że zużycie opon, okładzin hamulcowych i nawierzchni oraz resuspensja pyłu drogowego przyczyniają się do wysokiej koncentracji pyłu zawieszonego i zaleca podjęcie badań nad możliwościami ograniczenia tych emisji w ramach europejskiego ramowego programu badań. Komitet proponuje ponadto, by opracowano przewodnik po sprawdzonych rozwiązaniach, w którym podane zostaną zalecenia dotyczące stosowania środków pyłochłonnych w celu zapobiegania ponownemu wznoszeniu się substancji zanieczyszczających powietrze. |
| --- | --- |

51.

Stwierdza, że zużycie opon, okładzin hamulcowych i nawierzchni oraz resuspensja pyłu drogowego przyczyniają się do wysokiej koncentracji pyłu zawieszonego i zaleca podjęcie badań nad możliwościami ograniczenia tych emisji w ramach europejskiego ramowego programu badań. Komitet proponuje ponadto, by opracowano przewodnik po sprawdzonych rozwiązaniach, w którym podane zostaną zalecenia dotyczące stosowania środków pyłochłonnych w celu zapobiegania ponownemu wznoszeniu się substancji zanieczyszczających powietrze.

| 52. | Zauważa, że przemysł nadal odpowiada za dużą część ogółu emisji w Europie. Ograniczenie tych emisji zostało uregulowane w dyrektywie w sprawie emisji przemysłowych (2010/75/UE). Ambitne dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik (BREF) i wyciągnięte z nich wnioski są kluczowymi instrumentami, gdy chodzi o zmniejszenie stężenia tła. Aby także w przyszłości móc stosować najlepsze dostępne techniki (BAT), niezbędne jest, by dokumenty BREF i wynikające z nich wnioski były regularnie poddawane przeglądowi oraz były wystarczająco ambitne, aby obniżyć stężenie tła w całej Europie. Trzeba też, na ile to możliwe, ograniczyć stosowanie wyjątków (7). |
| --- | --- |

52.

Zauważa, że przemysł nadal odpowiada za dużą część ogółu emisji w Europie. Ograniczenie tych emisji zostało uregulowane w dyrektywie w sprawie emisji przemysłowych (2010/75/UE). Ambitne dokumenty referencyjne dotyczące najlepszych dostępnych technik (BREF) i wyciągnięte z nich wnioski są kluczowymi instrumentami, gdy chodzi o zmniejszenie stężenia tła. Aby także w przyszłości móc stosować najlepsze dostępne techniki (BAT), niezbędne jest, by dokumenty BREF i wynikające z nich wnioski były regularnie poddawane przeglądowi oraz były wystarczająco ambitne, aby obniżyć stężenie tła w całej Europie. Trzeba też, na ile to możliwe, ograniczyć stosowanie wyjątków (7).

| 53. | Zauważa, że gospodarstwa rolne są źródłem zanieczyszczeń powietrza. Emisje amoniaku w dużej mierze przyczyniają się do zakwaszenia i eutrofizacji. Aby osiągnąć cele dotyczące ochrony przyrody, w tym ochrony obszarów „Natura 2000”, niezbędna jest dalsza redukcja stężenia NH3. Obniżenie tej emisji reguluje dyrektywa w sprawie emisji przemysłowych (2010/75/UE). Także dla dużych gospodarstw rolnych produkujących na skalę przemysłową ważne jest, by mogły w przyszłości stosować najlepsze dostępne techniki (BAT), dlatego niezbędne jest regularne dokonywanie przeglądu dotyczących ich dokumentów referencyjnych (BREF). |
| --- | --- |

53.

Zauważa, że gospodarstwa rolne są źródłem zanieczyszczeń powietrza. Emisje amoniaku w dużej mierze przyczyniają się do zakwaszenia i eutrofizacji. Aby osiągnąć cele dotyczące ochrony przyrody, w tym ochrony obszarów „Natura 2000”, niezbędna jest dalsza redukcja stężenia NH3. Obniżenie tej emisji reguluje dyrektywa w sprawie emisji przemysłowych (2010/75/UE). Także dla dużych gospodarstw rolnych produkujących na skalę przemysłową ważne jest, by mogły w przyszłości stosować najlepsze dostępne techniki (BAT), dlatego niezbędne jest regularne dokonywanie przeglądu dotyczących ich dokumentów referencyjnych (BREF).

| 54. | Stwierdza, że wpływ emisji powodowanych przez żeglugę na stężenie substancji zanieczyszczających powietrze może być znaczący w miastach i regionach portowych oraz wzdłuż silnie uczęszczanych szlaków żeglugi śródlądowej, a także w miastach i regionach nadmorskich. Komitet wzywa władze krajowe do zadbania o to, by wytyczne Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) były stosowane na wszystkich europejskich wodach przybrzeżnych. W przypadku statków żeglugi śródlądowej powinny obowiązywać środki ograniczenia emisji cząstek stałych i tlenków azotu. |
| --- | --- |

54.

Stwierdza, że wpływ emisji powodowanych przez żeglugę na stężenie substancji zanieczyszczających powietrze może być znaczący w miastach i regionach portowych oraz wzdłuż silnie uczęszczanych szlaków żeglugi śródlądowej, a także w miastach i regionach nadmorskich. Komitet wzywa władze krajowe do zadbania o to, by wytyczne Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) były stosowane na wszystkich europejskich wodach przybrzeżnych. W przypadku statków żeglugi śródlądowej powinny obowiązywać środki ograniczenia emisji cząstek stałych i tlenków azotu.

| 55. | Stwierdza, że emisje z ruchu lotniczego mają duży wpływ na stężenie tła substancji zanieczyszczających powietrze. Komitet apeluje do UE i władz krajowych o przedsięwzięcie koniecznych środków i zaostrzenie wymogów w zakresie emisji powodowanych przez samoloty. |
| --- | --- |

55.

Stwierdza, że emisje z ruchu lotniczego mają duży wpływ na stężenie tła substancji zanieczyszczających powietrze. Komitet apeluje do UE i władz krajowych o przedsięwzięcie koniecznych środków i zaostrzenie wymogów w zakresie emisji powodowanych przez samoloty.

Przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (dyrektywa 2001/81/WE)

| 56. | Podkreśla, że dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji jest zdecydowanie najlepszym instrumentem, gdy chodzi o zmniejszenie stężenia tła. Transgraniczne zanieczyszczenia powietrza stanowią w wielu państwach członkowskich bardzo dużą część stężenia tła i w przypadku niektórych substancji zanieczyszczających mogą przekraczać 50 % (średnio dla danego państwa). Komitet uważa, że dla zmniejszenia stężenia tła w całej Europie bardzo istotne jest dokonanie wystarczająco ambitnego przeglądu dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji. Sprawi to, że lokalna i regionalna polityka w zakresie jakości powietrza będzie realistyczna i wykonalna. |
| --- | --- |

56.

Podkreśla, że dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji jest zdecydowanie najlepszym instrumentem, gdy chodzi o zmniejszenie stężenia tła. Transgraniczne zanieczyszczenia powietrza stanowią w wielu państwach członkowskich bardzo dużą część stężenia tła i w przypadku niektórych substancji zanieczyszczających mogą przekraczać 50 % (średnio dla danego państwa). Komitet uważa, że dla zmniejszenia stężenia tła w całej Europie bardzo istotne jest dokonanie wystarczająco ambitnego przeglądu dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji. Sprawi to, że lokalna i regionalna polityka w zakresie jakości powietrza będzie realistyczna i wykonalna.

| 57. | Stwierdza, że dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji jest ważnym instrumentem zmuszającym państwa członkowskie do podejmowania środków dotyczących źródeł zanieczyszczenia. Dlatego też zmieniona dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji oraz polityka UE dotycząca źródeł zanieczyszczenia muszą być równie ambitne jak dyrektywy w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE). Jedynie w przypadku ambitnego charakteru tych elementów składowych można urzeczywistnić ambicje związane z dyrektywą w sprawie jakości powietrza. W związku z tym Komitet Regionów uważa, że połączenie dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji z dyrektywami w sprawie jakości powietrza przyczyni się do zharmonizowania celów o różnych poziomach ambicji. |
| --- | --- |

57.

Stwierdza, że dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji jest ważnym instrumentem zmuszającym państwa członkowskie do podejmowania środków dotyczących źródeł zanieczyszczenia. Dlatego też zmieniona dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji oraz polityka UE dotycząca źródeł zanieczyszczenia muszą być równie ambitne jak dyrektywy w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE). Jedynie w przypadku ambitnego charakteru tych elementów składowych można urzeczywistnić ambicje związane z dyrektywą w sprawie jakości powietrza. W związku z tym Komitet Regionów uważa, że połączenie dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji z dyrektywami w sprawie jakości powietrza przyczyni się do zharmonizowania celów o różnych poziomach ambicji.

| 58. | Wyraża zaniepokojenie z powodu niewielkich ambicji państw członkowskich w odniesieniu do przeglądu protokołu z Göteborga (zawierającego międzynarodowe umowy w sprawie poziomów emisji). Przegląd ten wywiera wpływ na przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji, a tym samym także na poziom ambicji nowego prawodawstwa UE w zakresie jakości powietrza. Komitet wzywa państwa członkowskie do wykazania większych ambicji przy przeglądzie protokołu z Göteborga, który to przegląd oczekuje na przeprowadzenie. |
| --- | --- |

58.

Wyraża zaniepokojenie z powodu niewielkich ambicji państw członkowskich w odniesieniu do przeglądu protokołu z Göteborga (zawierającego międzynarodowe umowy w sprawie poziomów emisji). Przegląd ten wywiera wpływ na przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji, a tym samym także na poziom ambicji nowego prawodawstwa UE w zakresie jakości powietrza. Komitet wzywa państwa członkowskie do wykazania większych ambicji przy przeglądzie protokołu z Göteborga, który to przegląd oczekuje na przeprowadzenie.

| 59. | Apeluje, aby przynajmniej sporządzić wykaz źródeł emisji wolnego węgla lub sadzy oraz wprowadzić monitoring w celu określenia nowych substancji zanieczyszczających powietrze, które to substancje w przyszłości mogłyby zostać objęte tym protokołem. |
| --- | --- |

59.

Apeluje, aby przynajmniej sporządzić wykaz źródeł emisji wolnego węgla lub sadzy oraz wprowadzić monitoring w celu określenia nowych substancji zanieczyszczających powietrze, które to substancje w przyszłości mogłyby zostać objęte tym protokołem.

E.   
  Polityka dotycząca imisji: przegląd dyrektyw w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE)

Uwagi ogólne w sprawie przeglądu dyrektyw

| 60. | Zauważa, że dyrektywy w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE) są bardzo ważnymi instrumentami w kontekście zmniejszenia narażenia ludności i środowiska na zanieczyszczenie powietrza. Określenie minimalnych poziomów ochrony doprowadziło we wszystkich państwach UE do podejmowania działań w celu ograniczenia emisji i zmniejszenia stężenia zanieczyszczeń wokół newralgicznych punktów. Zmniejszenie emisji w jednym państwie prowadzi jednocześnie do ograniczenia transgranicznych zanieczyszczeń powietrza, zatem państwa sąsiadujące ze sobą pomagają sobie wzajemnie w przestrzeganiu dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń. |
| --- | --- |

60.

Zauważa, że dyrektywy w sprawie jakości powietrza (2008/50/WE i 2004/107/WE) są bardzo ważnymi instrumentami w kontekście zmniejszenia narażenia ludności i środowiska na zanieczyszczenie powietrza. Określenie minimalnych poziomów ochrony doprowadziło we wszystkich państwach UE do podejmowania działań w celu ograniczenia emisji i zmniejszenia stężenia zanieczyszczeń wokół newralgicznych punktów. Zmniejszenie emisji w jednym państwie prowadzi jednocześnie do ograniczenia transgranicznych zanieczyszczeń powietrza, zatem państwa sąsiadujące ze sobą pomagają sobie wzajemnie w przestrzeganiu dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń.

| 61. | Jest zdania, że zdrowie publiczne i ochrona środowiska muszą być punktem wyjścia przy przeglądzie dyrektyw w sprawie jakości powietrza. Aby uzyskać poprawę zdrowia publicznego, konieczne jest uwzględnienie wyższego poziomu ambicji. Komitet uważa jednak, że niezbędne jest dokładne dostosowanie poziomu ambicji przyjętego w zmienionej dyrektywie do poziomu, jaki reprezentują krajowe poziomy emisji oraz polityka UE dotycząca emisji (polityka w zakresie źródeł zanieczyszczenia), o czym była już mowa poprzednio (zob. pkt 57). |
| --- | --- |

61.

Jest zdania, że zdrowie publiczne i ochrona środowiska muszą być punktem wyjścia przy przeglądzie dyrektyw w sprawie jakości powietrza. Aby uzyskać poprawę zdrowia publicznego, konieczne jest uwzględnienie wyższego poziomu ambicji. Komitet uważa jednak, że niezbędne jest dokładne dostosowanie poziomu ambicji przyjętego w zmienionej dyrektywie do poziomu, jaki reprezentują krajowe poziomy emisji oraz polityka UE dotycząca emisji (polityka w zakresie źródeł zanieczyszczenia), o czym była już mowa poprzednio (zob. pkt 57).

| 62. | Stwierdza, że dyrektywy w sprawie jakości powietrza obejmują obecnie 27 wartości dopuszczalnych i docelowych. Komitet zauważa ponadto, że niektóre wartości dopuszczalne pokrywają się ze sobą (np. dzienne i roczne wartości dopuszczalne dla PM10 i roczne wartości dopuszczalne dla PM10 i PM2.5) oraz że niektóre wartości dopuszczalne już od wielu lat nie są przekraczane na znacznym obszarze UE. Komitet proponuje zatem zastanowić się, czy koncepcja wartości docelowych przedstawia sobą wartość dodaną w przypadku substancji, dla których określono już w dyrektywach wartości dopuszczalne. |
| --- | --- |

62.

Stwierdza, że dyrektywy w sprawie jakości powietrza obejmują obecnie 27 wartości dopuszczalnych i docelowych. Komitet zauważa ponadto, że niektóre wartości dopuszczalne pokrywają się ze sobą (np. dzienne i roczne wartości dopuszczalne dla PM10 i roczne wartości dopuszczalne dla PM10 i PM2.5) oraz że niektóre wartości dopuszczalne już od wielu lat nie są przekraczane na znacznym obszarze UE. Komitet proponuje zatem zastanowić się, czy koncepcja wartości docelowych przedstawia sobą wartość dodaną w przypadku substancji, dla których określono już w dyrektywach wartości dopuszczalne.

| 63. | Zauważa, że przewidziane w dyrektywach obowiązkowe składanie sprawozdań w sprawie zaobserwowanych koncentracji oraz w sprawie ustanowienia i statusu planów ochrony powietrza zabiera wiele czasu i oznacza dla władz lokalnych i regionalnych dodatkowe obciążenie administracyjne. |
| --- | --- |

63.

Zauważa, że przewidziane w dyrektywach obowiązkowe składanie sprawozdań w sprawie zaobserwowanych koncentracji oraz w sprawie ustanowienia i statusu planów ochrony powietrza zabiera wiele czasu i oznacza dla władz lokalnych i regionalnych dodatkowe obciążenie administracyjne.

| 64. | Wyraża pogląd, że z punktu widzenia zdrowia publicznego i badań naukowych oraz lepszego stanowienia prawa, zmniejszania obciążeń administracyjnych i lepszej komunikacji z obywatelami wskazane byłoby ograniczenie liczby substancji i liczby wartości dopuszczalnych i docelowych. Można byłoby to uzyskać, koncentrując się na najbardziej zanieczyszczających substancjach i na wskaźnikach, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne. |
| --- | --- |

64.

Wyraża pogląd, że z punktu widzenia zdrowia publicznego i badań naukowych oraz lepszego stanowienia prawa, zmniejszania obciążeń administracyjnych i lepszej komunikacji z obywatelami wskazane byłoby ograniczenie liczby substancji i liczby wartości dopuszczalnych i docelowych. Można byłoby to uzyskać, koncentrując się na najbardziej zanieczyszczających substancjach i na wskaźnikach, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne.

Wolny węgiel (WW)/sadza

| 65. | Zaleca, aby wskaźnikami stosowanymi w przypadku zanieczyszczenia powietrza związanego z ruchem drogowym były te wskaźniki, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne. Obecna dyrektywa podaje normy dla PM10, PM2.5 i NO2. Tymczasem w świetle niektórych badań wolny węgiel (WW)/sadza i stężenie cząstek stałych (aerozole atmosferyczne będące wynikiem spalania) wydają się lepszymi wskaźnikami dla składników zanieczyszczenia powietrza związanego z ruchem samochodowym, wywierającymi wpływ na zdrowie publiczne. WW/sadza jest frakcją sadzy uwalnianą podczas spalania wszystkich paliw na bazie węgla (w tym oleju napędowego i benzyny), m.in. w silnikach pojazdów i statków. Dlatego też Komitet zaleca przeanalizowanie możliwości wprowadzenia normy dla stężenia cząstek stałych i dla WW/sadzy. |
| --- | --- |

65.

Zaleca, aby wskaźnikami stosowanymi w przypadku zanieczyszczenia powietrza związanego z ruchem drogowym były te wskaźniki, które najlepiej oddają aspekty zdrowotne. Obecna dyrektywa podaje normy dla PM10, PM2.5 i NO2. Tymczasem w świetle niektórych badań wolny węgiel (WW)/sadza i stężenie cząstek stałych (aerozole atmosferyczne będące wynikiem spalania) wydają się lepszymi wskaźnikami dla składników zanieczyszczenia powietrza związanego z ruchem samochodowym, wywierającymi wpływ na zdrowie publiczne. WW/sadza jest frakcją sadzy uwalnianą podczas spalania wszystkich paliw na bazie węgla (w tym oleju napędowego i benzyny), m.in. w silnikach pojazdów i statków. Dlatego też Komitet zaleca przeanalizowanie możliwości wprowadzenia normy dla stężenia cząstek stałych i dla WW/sadzy.

| 66. | Wskazuje, że zwrócenie większej uwagi na WW/sadzę byłoby zgodne z zaleceniami Programu środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP) oraz z Konwencją w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości (CLRTAP). |
| --- | --- |

66.

Wskazuje, że zwrócenie większej uwagi na WW/sadzę byłoby zgodne z zaleceniami Programu środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP) oraz z Konwencją w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości (CLRTAP).

| 67. | Proponuje, by przewidzieć w dyrektywie możliwość śródokresowej zmiany (z zastosowaniem procedury przekształcenia). Jeżeli po przeprowadzeniu analizy (zob. pkt 65) i pozytywnych doświadczeniach praktycznych faktycznie okaże się, że norma WW/sadza lepiej się nadaje do wykorzystania jako wskaźnik, można by rozważyć, czy norma ta zostanie włączona do dyrektywy, a jeśli tak, to w jakiej formie. |
| --- | --- |

67.

Proponuje, by przewidzieć w dyrektywie możliwość śródokresowej zmiany (z zastosowaniem procedury przekształcenia). Jeżeli po przeprowadzeniu analizy (zob. pkt 65) i pozytywnych doświadczeniach praktycznych faktycznie okaże się, że norma WW/sadza lepiej się nadaje do wykorzystania jako wskaźnik, można by rozważyć, czy norma ta zostanie włączona do dyrektywy, a jeśli tak, to w jakiej formie.

Zanieczyszczenie powietrza pyłem zawieszonym

| 68. | Zwraca uwagę, że obecna dyrektywa uwzględnia trzy wartości dopuszczalne i jeden cel dotyczący zmniejszenia stężenia pyłu zawieszonego (PM10 i PM2.5). Ponadto istnieją różne wartości dla pyłu zawieszonego, a mianowicie średnie wartości roczne i wartości dobowe. Stwarza to trudności w ich stosowaniu w praktyce i prowadzi do zbędnych obciążeń administracyjnych. Komitet ma świadomość toczących się dyskusji w sprawie uproszczenia tej sytuacji poprzez rezygnację z jednej z norm dla pyłu zawieszonego (PM10 lub PM2.5), pod warunkiem że zostanie to odpowiednio uzasadnione badaniami nad skutkami dla zdrowia i środowiska. Komitet nie zajmuje stanowiska w tej sprawie. |
| --- | --- |

68.

Zwraca uwagę, że obecna dyrektywa uwzględnia trzy wartości dopuszczalne i jeden cel dotyczący zmniejszenia stężenia pyłu zawieszonego (PM10 i PM2.5). Ponadto istnieją różne wartości dla pyłu zawieszonego, a mianowicie średnie wartości roczne i wartości dobowe. Stwarza to trudności w ich stosowaniu w praktyce i prowadzi do zbędnych obciążeń administracyjnych. Komitet ma świadomość toczących się dyskusji w sprawie uproszczenia tej sytuacji poprzez rezygnację z jednej z norm dla pyłu zawieszonego (PM10 lub PM2.5), pod warunkiem że zostanie to odpowiednio uzasadnione badaniami nad skutkami dla zdrowia i środowiska. Komitet nie zajmuje stanowiska w tej sprawie.

| 69. | Przyznaje, że w niektórych miejscach bardzo trudno jest zachować wartości dopuszczalne dla PM10. Przyczyną tego stanu rzeczy mogą być lokalne warunki, lokalne źródła, pewne szczególne warunki pogodowe i/lub okresy zanieczyszczenia powietrza na dużą skalę. Również przewóz towarów na duże odległości może znacznie przyczyniać się do ogólnego zanieczyszczenia. Mając na względzie zamierzoną elastyczność, Komitet proponuje przeanalizować, czy ocena oparta na średniej dopuszczalnej wartości rocznej mogłaby odbywać się na podstawie średnich wieloletnich stężeń. |
| --- | --- |

69.

Przyznaje, że w niektórych miejscach bardzo trudno jest zachować wartości dopuszczalne dla PM10. Przyczyną tego stanu rzeczy mogą być lokalne warunki, lokalne źródła, pewne szczególne warunki pogodowe i/lub okresy zanieczyszczenia powietrza na dużą skalę. Również przewóz towarów na duże odległości może znacznie przyczyniać się do ogólnego zanieczyszczenia. Mając na względzie zamierzoną elastyczność, Komitet proponuje przeanalizować, czy ocena oparta na średniej dopuszczalnej wartości rocznej mogłaby odbywać się na podstawie średnich wieloletnich stężeń.

| 70. | Zauważa, że wprowadzenie normy PM2.5 zostało przyjęte pozytywnie, ponieważ ten element jest prawdopodobnie ściślej związany z konsekwencjami dla zdrowia niż PM10. Istnieje jednak szereg wartości dla PM2.5, w tym odnoszących się do narażenia ogólnego oraz do procentowej redukcji emisji. Sprawia to, że władzom trudno jest spełnić wszystkie aspekty tych wartości. Nie ma jeszcze pewności, czy władze lokalne i regionalne będą w stanie sprostać wymogom związanym z wartością dopuszczalną dla PM2.5 i z procentową redukcją emisji. Informacja na ten temat jest wciąż niepełna, a wpływu zastosowanych środków wciąż nie daje się zmierzyć. Komitet zaleca, aby uwzględnić brak tych danych w ocenie norm dla PM2.5 oraz aby zastanowić się nad wydłużeniem w określonych sytuacjach czasu przyznanego na spełnienie tych norm. |
| --- | --- |

70.

Zauważa, że wprowadzenie normy PM2.5 zostało przyjęte pozytywnie, ponieważ ten element jest prawdopodobnie ściślej związany z konsekwencjami dla zdrowia niż PM10. Istnieje jednak szereg wartości dla PM2.5, w tym odnoszących się do narażenia ogólnego oraz do procentowej redukcji emisji. Sprawia to, że władzom trudno jest spełnić wszystkie aspekty tych wartości. Nie ma jeszcze pewności, czy władze lokalne i regionalne będą w stanie sprostać wymogom związanym z wartością dopuszczalną dla PM2.5 i z procentową redukcją emisji. Informacja na ten temat jest wciąż niepełna, a wpływu zastosowanych środków wciąż nie daje się zmierzyć. Komitet zaleca, aby uwzględnić brak tych danych w ocenie norm dla PM2.5 oraz aby zastanowić się nad wydłużeniem w określonych sytuacjach czasu przyznanego na spełnienie tych norm.

NOx /NO2

| 71. | Proponuje, aby w oczekiwaniu na analizę innego sformułowania normy Komisja Europejska rozważyła, czy średnia godzinna dopuszczalna wartość koncentracji NO2 jest rzeczywiście potrzebna, gdyż dopuszczalna wartość roczna wydaje się normą bardziej wymagającą, zaś na szczeblu lokalnym nie do pomyślenia jest podjęcie środków na rzecz ograniczenia średnich godzinnych wartości koncentracji NO2 |
| --- | --- |

71.

Proponuje, aby w oczekiwaniu na analizę innego sformułowania normy Komisja Europejska rozważyła, czy średnia godzinna dopuszczalna wartość koncentracji NO2 jest rzeczywiście potrzebna, gdyż dopuszczalna wartość roczna wydaje się normą bardziej wymagającą, zaś na szczeblu lokalnym nie do pomyślenia jest podjęcie środków na rzecz ograniczenia średnich godzinnych wartości koncentracji NO2

| 72. | Proponuje, by dyrektywa regulowała prawo obywateli do domagania się opracowania planu działania w przypadku przekroczenia progów substancji szkodliwych. |
| --- | --- |

72.

Proponuje, by dyrektywa regulowała prawo obywateli do domagania się opracowania planu działania w przypadku przekroczenia progów substancji szkodliwych.

| 73. | Jest zdania, że z uwagi na szczególne problemy związane ze zmniejszeniem poziomów NO2 w powietrzu należy rozszerzyć możliwość przesunięcia terminu wprowadzenia norm (dodatkowe odstępstwo) pod warunkiem, że dane państwo członkowskie jest w stanie wykazać, że podjęto wszystkie odpowiednie środki, również w celu ograniczenia odległości pokonywanych przez pojazdy samochodowe, lecz mimo to nie osiągnięto dopuszczalnej wartości UE, ponieważ silniki pojazdów w ruchu drogowym nie spełniają poziomów emisji ustalonych w normach EURO (innymi słowy: ponieważ zawiodła europejska polityka dotycząca źródeł emisji). |
| --- | --- |

73.

Jest zdania, że z uwagi na szczególne problemy związane ze zmniejszeniem poziomów NO2 w powietrzu należy rozszerzyć możliwość przesunięcia terminu wprowadzenia norm (dodatkowe odstępstwo) pod warunkiem, że dane państwo członkowskie jest w stanie wykazać, że podjęto wszystkie odpowiednie środki, również w celu ograniczenia odległości pokonywanych przez pojazdy samochodowe, lecz mimo to nie osiągnięto dopuszczalnej wartości UE, ponieważ silniki pojazdów w ruchu drogowym nie spełniają poziomów emisji ustalonych w normach EURO (innymi słowy: ponieważ zawiodła europejska polityka dotycząca źródeł emisji).

Ozon

| 74. | Zauważa, że ozon (O3) tworzy się w powietrzu pod wpływem światła słonecznego w wyniku reakcji między tzw. prekursorami ozonu: tlenkami azotu, tlenkiem węgla, metanem i innymi lotnymi związkami organicznymi. Wysokie stężenie ozonu pojawia się nadal w niektórych miastach, zwłaszcza na południu Europy. Władze lokalne w praktyce nie mają wpływu na stężenie ozonu w ich mieście, jednak dzięki ograniczeniu emisji z transportu mogą przyczynić się do zmniejszenia stężenia ozonu w innych miejscach. Komitet sugeruje, że zmniejszenie wysokiego stężenia ozonu na obszarach miejskich jest zadaniem z zakresu przede wszystkim krajowej i europejskiej polityki dotyczącej jakości powietrza. Najskuteczniejszym rozwiązaniem byłaby polityka dotycząca emisji lotnych związków organicznych. |
| --- | --- |

74.

Zauważa, że ozon (O3) tworzy się w powietrzu pod wpływem światła słonecznego w wyniku reakcji między tzw. prekursorami ozonu: tlenkami azotu, tlenkiem węgla, metanem i innymi lotnymi związkami organicznymi. Wysokie stężenie ozonu pojawia się nadal w niektórych miastach, zwłaszcza na południu Europy. Władze lokalne w praktyce nie mają wpływu na stężenie ozonu w ich mieście, jednak dzięki ograniczeniu emisji z transportu mogą przyczynić się do zmniejszenia stężenia ozonu w innych miejscach. Komitet sugeruje, że zmniejszenie wysokiego stężenia ozonu na obszarach miejskich jest zadaniem z zakresu przede wszystkim krajowej i europejskiej polityki dotyczącej jakości powietrza. Najskuteczniejszym rozwiązaniem byłaby polityka dotycząca emisji lotnych związków organicznych.

| 75. | Zwraca uwagę na analizę przeprowadzoną przez holenderski Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska (8), w której wykazano, że państwa członkowskie mają niewielki wpływ na średnioroczne stężenie ozonu oraz nie mogą zrobić praktycznie nic, jeśli chodzi o najwyższe stężenie O3 na ich terytorium. Jednocześnie jednak ogólne stężenie ozonu w tle zanieczyszczeń wydaje się nieznacznie wzrastać. Komitet jest zdania, że trzeba mieć to na uwadze podczas oceny wartości docelowych dla ozonu (celów długoterminowych) oraz podczas związanego z tym dalszego kształtowania polityki oraz w sprawozdawczości. Zwłaszcza w państwach śródziemnomorskich, o dłuższej ekspozycji na słońce (silniejsze promieniowanie słoneczne) i wyższych temperaturach średnich, co sprzyja tworzeniu ozonu w troposferze, przestrzeganie wartości docelowych dla ozonu (celów długoterminowych) jest trudne. KR zaleca, by zbadać, czy zjawisko to można zaliczyć do kategorii „naturalnych” zanieczyszczeń powietrza, tak by było traktowane podobnie jak sól morska czy piasek z Sahary. |
| --- | --- |

75.

Zwraca uwagę na analizę przeprowadzoną przez holenderski Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska (8), w której wykazano, że państwa członkowskie mają niewielki wpływ na średnioroczne stężenie ozonu oraz nie mogą zrobić praktycznie nic, jeśli chodzi o najwyższe stężenie O3 na ich terytorium. Jednocześnie jednak ogólne stężenie ozonu w tle zanieczyszczeń wydaje się nieznacznie wzrastać. Komitet jest zdania, że trzeba mieć to na uwadze podczas oceny wartości docelowych dla ozonu (celów długoterminowych) oraz podczas związanego z tym dalszego kształtowania polityki oraz w sprawozdawczości. Zwłaszcza w państwach śródziemnomorskich, o dłuższej ekspozycji na słońce (silniejsze promieniowanie słoneczne) i wyższych temperaturach średnich, co sprzyja tworzeniu ozonu w troposferze, przestrzeganie wartości docelowych dla ozonu (celów długoterminowych) jest trudne. KR zaleca, by zbadać, czy zjawisko to można zaliczyć do kategorii „naturalnych” zanieczyszczeń powietrza, tak by było traktowane podobnie jak sól morska czy piasek z Sahary.

| 76. | Zaleca, by wysiłki na rzecz zmniejszenia stężenia ozonu skupić na ograniczaniu emisji gazów będących prekursorami ozonu poprzez przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (2001/81/WE) oraz zaostrzenie sektorowego prawodawstwa dotyczącego istotnych źródeł emisji. |
| --- | --- |

76.

Zaleca, by wysiłki na rzecz zmniejszenia stężenia ozonu skupić na ograniczaniu emisji gazów będących prekursorami ozonu poprzez przegląd dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (2001/81/WE) oraz zaostrzenie sektorowego prawodawstwa dotyczącego istotnych źródeł emisji.

Elastyczność

| 77. | Podkreśla, że warunki pogodowe mogą wywierać znaczny niekorzystny wpływ na poziomy zanieczyszczenia powietrza. Na przykład wyjątkowa susza w pierwszych miesiącach 2011 r. w znacznej części Europy Zachodniej przyczyniła się do wysokich koncentracji PM10. Nie można było temu przeciwdziałać za pomocą środków lokalnych i regionalnych, zaś przepisy prawa europejskiego muszą to uwzględniać, przewidując lata charakteryzujące się wyjątkowymi warunkami meteorologicznymi, np. poprzez wprowadzenie średniej wieloletniej. |
| --- | --- |

77.

Podkreśla, że warunki pogodowe mogą wywierać znaczny niekorzystny wpływ na poziomy zanieczyszczenia powietrza. Na przykład wyjątkowa susza w pierwszych miesiącach 2011 r. w znacznej części Europy Zachodniej przyczyniła się do wysokich koncentracji PM10. Nie można było temu przeciwdziałać za pomocą środków lokalnych i regionalnych, zaś przepisy prawa europejskiego muszą to uwzględniać, przewidując lata charakteryzujące się wyjątkowymi warunkami meteorologicznymi, np. poprzez wprowadzenie średniej wieloletniej.

| 78. | Zwraca w związku z tym uwagę na występowanie zależności między koniunkturą gospodarczą a zanieczyszczeniem powietrza. Zależność ta powinna zostać uwzględniona przy opracowywaniu przyszłych strategii. Obecny kryzys gospodarczy sprawia, że mamy do czynienia z niższym poziomem aktywności gospodarczej (np. jeśli chodzi o mobilność, przemysł, żeglugę), a tym samym ze zmniejszeniem emisji zanieczyszczeń. Jednocześnie do dyspozycji pozostaje znacznie mniej środków finansowych na innowacje zarówno na poziomie prywatnym (typu odnowienie parku samochodowego czy systemu ogrzewania), jak i przemysłowym. Gdy tylko gospodarka ponownie przyspieszy, trendy te mogą jednak znów się odwrócić. |
| --- | --- |

78.

Zwraca w związku z tym uwagę na występowanie zależności między koniunkturą gospodarczą a zanieczyszczeniem powietrza. Zależność ta powinna zostać uwzględniona przy opracowywaniu przyszłych strategii. Obecny kryzys gospodarczy sprawia, że mamy do czynienia z niższym poziomem aktywności gospodarczej (np. jeśli chodzi o mobilność, przemysł, żeglugę), a tym samym ze zmniejszeniem emisji zanieczyszczeń. Jednocześnie do dyspozycji pozostaje znacznie mniej środków finansowych na innowacje zarówno na poziomie prywatnym (typu odnowienie parku samochodowego czy systemu ogrzewania), jak i przemysłowym. Gdy tylko gospodarka ponownie przyspieszy, trendy te mogą jednak znów się odwrócić.

Monitorowanie (mierzenie) i modelowanie (obliczanie)

| 79. | Zauważa, że sposób rozmieszczenia stacji pomiarowych może się różnić w poszczególnych państwach członkowskich. Ponieważ stacje pomiarowe znajdują się w różnych warunkach geograficznych, które mogą mieć wpływ na jakość powietrza, Komitet zaleca, by monitorowanie (mierzenie) nadal było obowiązkowe, ale zostało ulepszone dzięki konkretnym zasadom dotyczącym umiejscowienia stacji pomiarowych w celu zapewnienia porównywalności mierzonych wielkości. |
| --- | --- |

79.

Zauważa, że sposób rozmieszczenia stacji pomiarowych może się różnić w poszczególnych państwach członkowskich. Ponieważ stacje pomiarowe znajdują się w różnych warunkach geograficznych, które mogą mieć wpływ na jakość powietrza, Komitet zaleca, by monitorowanie (mierzenie) nadal było obowiązkowe, ale zostało ulepszone dzięki konkretnym zasadom dotyczącym umiejscowienia stacji pomiarowych w celu zapewnienia porównywalności mierzonych wielkości.

| 80. | Proponuje w związku z tym utworzenie platformy służącej wymianie i informowaniu w czasie rzeczywistym o poziomie zanieczyszczenia powietrza oraz harmonizację progów informacyjnych i alarmowych, aby umożliwić lepsze skoordynowanie środków przyjętych przez państwa członkowskie w sytuacjach silnego zanieczyszczenia powietrza. |
| --- | --- |

80.

Proponuje w związku z tym utworzenie platformy służącej wymianie i informowaniu w czasie rzeczywistym o poziomie zanieczyszczenia powietrza oraz harmonizację progów informacyjnych i alarmowych, aby umożliwić lepsze skoordynowanie środków przyjętych przez państwa członkowskie w sytuacjach silnego zanieczyszczenia powietrza.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Na potrzeby niniejszej opinii Sieć KR-u Monitorująca Stosowanie Zasady Pomocniczości przeprowadziła konsultację. Sprawozdanie z tej konsultacji opublikowano w grudniu 2011 r.

1

(2)  Komitet zalecał powołanie takich zespołów w dokumencie CdR 164/2010 fin.

2

(3)  Komitet przedstawił już zalecenia w tej sprawie w dokumentach: CdR 164/2010 fin i CdR 140/2011 fin.

3

(4)  Zalecenie to poczyniono także w opinii KR u „Dyrektywa w sprawie hałasu w środowisku: dalsze działania” (CdR 190/2011 rev 2).

4

(5)  Komitet od dawna apeluje o takąż politykę: 190/2011 rev. 2, CdR 140/2011 fin, CdR 101/2011 fin, CdR 164/2010 fin, CdR 159/2008 fin.

5

(6)  To zalecenie Komitet przedstawił już w opinii CdR 101/2011 fin.

6

(7)  Zalecenie to poczyniono także w opinii KR-u „Emisje przemysłowe” (CdR 159/2008 fin).

7

(8)  RIVM, „Dossier Ozon 2011: een overzicht van de huidige stand van kennis over ozon op leefniveau in Nederland”, czerwiec 2011 r.

8

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/20

---

Opinia Komitetu Regionów „Wnioski legislacyjne w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa”

2012/C 225/04

KOMITET REGIONÓW

| — | Popiera działania Komisji Europejskiej mające na celu ograniczenie procesu pomniejszania się wielu stad i zagwarantowanie eksploatacji żywych zasobów morza na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r., tam gdzie będzie to możliwe. |
| --- | --- |

—

Popiera działania Komisji Europejskiej mające na celu ograniczenie procesu pomniejszania się wielu stad i zagwarantowanie eksploatacji żywych zasobów morza na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r., tam gdzie będzie to możliwe.

| — | Uważa, że tam, gdzie to możliwe, należy stopniowo wprowadzać zakaz odrzutów, dotyczący głównie gatunków przemysłowych, ale zezwalający na wyrzucanie za burtę organizmów morskich, które są w stanie przeżyć po wyrzuceniu do morza. |
| --- | --- |

—

Uważa, że tam, gdzie to możliwe, należy stopniowo wprowadzać zakaz odrzutów, dotyczący głównie gatunków przemysłowych, ale zezwalający na wyrzucanie za burtę organizmów morskich, które są w stanie przeżyć po wyrzuceniu do morza.

| — | Zwraca uwagę na potencjalne zagrożenia i negatywne skutki, jakie może przynieść obowiązkowe wprowadzenie systemu przekazywalnych koncesji połowowych, i zaleca, aby wdrażanie tych systemów było dobrowolne i leżało w gestii poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na potencjalne zagrożenia i negatywne skutki, jakie może przynieść obowiązkowe wprowadzenie systemu przekazywalnych koncesji połowowych, i zaleca, aby wdrażanie tych systemów było dobrowolne i leżało w gestii poszczególnych państw członkowskich.

| — | Uznaje, że znaczenie gospodarcze i strategiczne akwakultury uzasadnia wsparcie tego sektora poprzez osobne rozporządzenie. |
| --- | --- |

—

Uznaje, że znaczenie gospodarcze i strategiczne akwakultury uzasadnia wsparcie tego sektora poprzez osobne rozporządzenie.

| — | Wzywa do zwiększenia regionalizacji wspólnej polityki rybołówstwa. W pełni popiera zapoczątkowanie procedury uwzględniającej specyfikę i potrzeby regionów, w tym współpracę z regionalnymi radami doradczymi (RAC), w celu przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych łowisk, w tym problemy o charakterze transgranicznym. |
| --- | --- |

—

Wzywa do zwiększenia regionalizacji wspólnej polityki rybołówstwa. W pełni popiera zapoczątkowanie procedury uwzględniającej specyfikę i potrzeby regionów, w tym współpracę z regionalnymi radami doradczymi (RAC), w celu przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych łowisk, w tym problemy o charakterze transgranicznym.

| — | Z zadowoleniem odnosi się do faktu, iż Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) stanie się częścią nowych wspólnych ram strategicznych i zostanie dopasowany do innych funduszy regionalnych i funduszy na rozwój obszarów wiejskich. Apeluje jednak o wprowadzenie gwarancji finansowania dla rybołówstwa i akwakultury oraz o zaangażowanie regionów w strategiczne wdrażanie tych gwarancji. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem odnosi się do faktu, iż Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) stanie się częścią nowych wspólnych ram strategicznych i zostanie dopasowany do innych funduszy regionalnych i funduszy na rozwój obszarów wiejskich. Apeluje jednak o wprowadzenie gwarancji finansowania dla rybołówstwa i akwakultury oraz o zaangażowanie regionów w strategiczne wdrażanie tych gwarancji.

| | Mieczysław STRUK (PL/PPE), marszałek województwa pomorskiego |
| --- | --- |
| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury
  COM(2011) 416 final
  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa
  COM(2011) 417 final
  Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczące obowiązków w zakresie sprawozdawczości na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
  COM(2011) 418 final
  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa
  COM(2011) 424 final
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa
  COM(2011) 425 final |

Mieczysław STRUK (PL/PPE), marszałek województwa pomorskiego

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

COM(2011) 416 final

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa

COM(2011) 417 final

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczące obowiązków w zakresie sprawozdawczości na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

COM(2011) 418 final

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa

COM(2011) 424 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa

COM(2011) 425 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Długoterminowe zarządzanie

| 1. | Uważa, że wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do tworzenia długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Powinna ponadto umożliwić poprawę poziomu życia w sektorze gospodarki rybnej i stabilność rynku, a także zapewniać dostępność zasobów oraz zaopatrzenie konsumentów w żywność po przystępnych cenach. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że wspólna polityka rybołówstwa powinna przyczyniać się do tworzenia długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Powinna ponadto umożliwić poprawę poziomu życia w sektorze gospodarki rybnej i stabilność rynku, a także zapewniać dostępność zasobów oraz zaopatrzenie konsumentów w żywność po przystępnych cenach.

| 2. | Popiera działania Komisji Europejskiej wynikające z deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r., mające na celu ograniczenie procesu pomniejszania się wielu stad i zagwarantowanie eksploatacji żywych zasobów morza na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r., tam gdzie będzie to możliwe. |
| --- | --- |

2.

Popiera działania Komisji Europejskiej wynikające z deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r., mające na celu ograniczenie procesu pomniejszania się wielu stad i zagwarantowanie eksploatacji żywych zasobów morza na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r., tam gdzie będzie to możliwe.

| 3. | Zwraca uwagę, że działania zmierzające do osiągnięcia celu w odniesieniu do niektórych stad są szczególnie pilne, a pośpiech może mieć niekorzystne konsekwencje społeczno-ekonomiczne. Równolegle do środków ograniczających i ochronnych należy podejmować aktywne działania na rzecz restrukturyzacji poprzez np. środki w zakresie rozwoju przedsiębiorstw, kształcenia lub zapewnienia stabilnych warunków emerytalnych. Finansowania tych działań trzeba poszukiwać zarówno na szczeblu krajowym i regionalnym, w miarę jego możliwości i kompetencji, jak i na szczeblu UE. |
| --- | --- |

3.

Zwraca uwagę, że działania zmierzające do osiągnięcia celu w odniesieniu do niektórych stad są szczególnie pilne, a pośpiech może mieć niekorzystne konsekwencje społeczno-ekonomiczne. Równolegle do środków ograniczających i ochronnych należy podejmować aktywne działania na rzecz restrukturyzacji poprzez np. środki w zakresie rozwoju przedsiębiorstw, kształcenia lub zapewnienia stabilnych warunków emerytalnych. Finansowania tych działań trzeba poszukiwać zarówno na szczeblu krajowym i regionalnym, w miarę jego możliwości i kompetencji, jak i na szczeblu UE.

| 4. | Zgadza się z tym, że zrównoważona eksploatacja żywych zasobów powinna być oparta na podejściu ostrożnościowym i ekosystemowym w celu ograniczenia wpływu działalności połowowej na środowisko oraz zminimalizowania i stopniowego wyeliminowania niechcianych połowów. |
| --- | --- |

4.

Zgadza się z tym, że zrównoważona eksploatacja żywych zasobów powinna być oparta na podejściu ostrożnościowym i ekosystemowym w celu ograniczenia wpływu działalności połowowej na środowisko oraz zminimalizowania i stopniowego wyeliminowania niechcianych połowów.

| 5. | Nalega, aby cel zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów osiągać poprzez wieloletnie podejście do zarządzania rybołówstwem, a jako priorytet ustanowić plany wieloletnie odzwierciedlające specyfikę poszczególnych łowisk i zawierające mechanizmy zabezpieczające możliwości podejmowania niezbędnych decyzji na wypadek nieprzewidzianych wydarzeń. |
| --- | --- |

5.

Nalega, aby cel zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów osiągać poprzez wieloletnie podejście do zarządzania rybołówstwem, a jako priorytet ustanowić plany wieloletnie odzwierciedlające specyfikę poszczególnych łowisk i zawierające mechanizmy zabezpieczające możliwości podejmowania niezbędnych decyzji na wypadek nieprzewidzianych wydarzeń.

| 6. | Uważa, że w ramach podejścia ekosystemowego plany wieloletnie powinny w miarę możliwości obejmować większą ilość stad, jeżeli takie stada są eksploatowane wspólnie. W odniesieniu do stad, wobec których nie ustanowiono jakiegokolwiek planu wieloletniego, należy zapewnić wskaźniki eksploatacji określające maksymalny podtrzymywalny połów poprzez wyznaczenie limitów połowowych lub nakładów połowowych.






  a. | Zwraca uwagę, że plany wieloletnie powinny przewidywać jasne cele, okresy dla ich osiągnięcia, kierunki rozwoju oraz okresowe kontrole. Zarówno okresy, jak i kierunki rozwoju należy dostosować do dynamiki stada, do którego się odnoszą. |
| --- | --- | --- |

6.

Uważa, że w ramach podejścia ekosystemowego plany wieloletnie powinny w miarę możliwości obejmować większą ilość stad, jeżeli takie stada są eksploatowane wspólnie. W odniesieniu do stad, wobec których nie ustanowiono jakiegokolwiek planu wieloletniego, należy zapewnić wskaźniki eksploatacji określające maksymalny podtrzymywalny połów poprzez wyznaczenie limitów połowowych lub nakładów połowowych.

a.

Zwraca uwagę, że plany wieloletnie powinny przewidywać jasne cele, okresy dla ich osiągnięcia, kierunki rozwoju oraz okresowe kontrole. Zarówno okresy, jak i kierunki rozwoju należy dostosować do dynamiki stada, do którego się odnoszą.

| b. | Uważa, że podczas opracowywania i wdrażania planów wieloletnich zaproponowane zostaną środki, które powinny być rozważne z punktu widzenia gospodarki. Należy przy tym uwzględnić potrzebę stopniowego wprowadzania odpowiednich dostosowań i unikać ustalania zbyt krótkich terminów, jeśli nie zachodzi nadzwyczajna potrzeba, która powinna zostać obiektywnie uzasadniona i racjonalna w wymiarze społeczno-gospodarczym. Równolegle opracowana zostanie ocena skutków społeczno-gospodarczych, w której przygotowaniu powinny uczestniczyć zainteresowane podmioty lub ich legalnie wybrani przedstawiciele. |
| --- | --- |

b.

Uważa, że podczas opracowywania i wdrażania planów wieloletnich zaproponowane zostaną środki, które powinny być rozważne z punktu widzenia gospodarki. Należy przy tym uwzględnić potrzebę stopniowego wprowadzania odpowiednich dostosowań i unikać ustalania zbyt krótkich terminów, jeśli nie zachodzi nadzwyczajna potrzeba, która powinna zostać obiektywnie uzasadniona i racjonalna w wymiarze społeczno-gospodarczym. Równolegle opracowana zostanie ocena skutków społeczno-gospodarczych, w której przygotowaniu powinny uczestniczyć zainteresowane podmioty lub ich legalnie wybrani przedstawiciele.

| 7. | Uznaje, że zarządzanie rybołówstwem oparte na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym, z uwzględnieniem tradycyjnej wiedzy ekologicznej zdobywanej przez rybaków przez pokolenia, wymaga zharmonizowanych, wiarygodnych i dokładnych danych oraz zwraca uwagę na konieczność współpracy z sektorem gospodarki rybnej w zakresie gromadzenia danych. Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do przydzielenia specjalnych środków na badania naukowe i specjalistyczną wiedzę. Podkreśla rolę Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) jako organu naukowego, wspierającego działania Komisji Europejskiej na rzecz zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. |
| --- | --- |

7.

Uznaje, że zarządzanie rybołówstwem oparte na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym, z uwzględnieniem tradycyjnej wiedzy ekologicznej zdobywanej przez rybaków przez pokolenia, wymaga zharmonizowanych, wiarygodnych i dokładnych danych oraz zwraca uwagę na konieczność współpracy z sektorem gospodarki rybnej w zakresie gromadzenia danych. Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do przydzielenia specjalnych środków na badania naukowe i specjalistyczną wiedzę. Podkreśla rolę Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) jako organu naukowego, wspierającego działania Komisji Europejskiej na rzecz zrównoważonego zarządzania rybołówstwem.

| 8. | Biorąc pod uwagę, że gromadzenie danych jest niezbędne do ekonomicznej i socjoekonomicznej oceny podmiotów działających w sektorze rybołówstwa, akwakultury i przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury oraz oceny tendencji w zatrudnieniu w tych sektorach, UE powinna przydzielić krajowym i regionalnym organom odpowiednie zasoby na gromadzenie takich danych. |
| --- | --- |

8.

Biorąc pod uwagę, że gromadzenie danych jest niezbędne do ekonomicznej i socjoekonomicznej oceny podmiotów działających w sektorze rybołówstwa, akwakultury i przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury oraz oceny tendencji w zatrudnieniu w tych sektorach, UE powinna przydzielić krajowym i regionalnym organom odpowiednie zasoby na gromadzenie takich danych.

Dostęp do wód przybrzeżnych

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje stanowisko Komisji Europejskiej, w którym stwierdza się, że obecne przepisy, ograniczające dostęp do zasobów w obrębie stref 12 mil morskich od wybrzeży państw członkowskich, funkcjonują w sposób zadowalający, przyczyniając się do zachowania zasobów poprzez ograniczenie nakładu połowowego w najbardziej wrażliwych strefach wód Unii. Z tego względu zdaniem Komitetu Regionów przepisy te powinny nadal mieć zastosowanie. |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje stanowisko Komisji Europejskiej, w którym stwierdza się, że obecne przepisy, ograniczające dostęp do zasobów w obrębie stref 12 mil morskich od wybrzeży państw członkowskich, funkcjonują w sposób zadowalający, przyczyniając się do zachowania zasobów poprzez ograniczenie nakładu połowowego w najbardziej wrażliwych strefach wód Unii. Z tego względu zdaniem Komitetu Regionów przepisy te powinny nadal mieć zastosowanie.

| 10. | Nalega, aby żywe zasoby morza wokół regionów najbardziej oddalonych nadal były szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych regionów, z uwagi na ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. |
| --- | --- |

10.

Nalega, aby żywe zasoby morza wokół regionów najbardziej oddalonych nadal były szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych regionów, z uwagi na ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą.

| 11. | Zwraca uwagę na zasadę państwa pochodzenia określoną w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i wzywa państwa członkowskie do przestrzegania jej zapisów w ich własnych wyłącznych strefach ekonomicznych, by zapewnić możliwość przetrwania zagrożonych stad dziko żyjących ryb anadromicznych. |
| --- | --- |

11.

Zwraca uwagę na zasadę państwa pochodzenia określoną w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i wzywa państwa członkowskie do przestrzegania jej zapisów w ich własnych wyłącznych strefach ekonomicznych, by zapewnić możliwość przetrwania zagrożonych stad dziko żyjących ryb anadromicznych.

| 12. | Uważa również, że w ramach swojej strefy 12 mil morskich oraz z uwzględnieniem warunków środowiskowych i społeczno-gospodarczych występujących na poziomie podobszarów geograficznych GSA bądź w mniejszej skali państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania mających zastosowanie do wszystkich unijnych statków rybackich, pod warunkiem że jeśli środki te mają zastosowanie do unijnych statków rybackich z innych państw członkowskich, są one niedyskryminujące, były wcześniej przedmiotem konsultacji z innymi zainteresowanymi państwami członkowskim i państwa te zostały o nich wcześniej odpowiednio poinformowane, oraz pod warunkiem że Unia nie przyjęła środków ukierunkowanych w szczególności na ochronę i zarządzanie w obrębie wspomnianej strefy 12 mil morskich. |
| --- | --- |

12.

Uważa również, że w ramach swojej strefy 12 mil morskich oraz z uwzględnieniem warunków środowiskowych i społeczno-gospodarczych występujących na poziomie podobszarów geograficznych GSA bądź w mniejszej skali państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków ochronnych i zarządzania mających zastosowanie do wszystkich unijnych statków rybackich, pod warunkiem że jeśli środki te mają zastosowanie do unijnych statków rybackich z innych państw członkowskich, są one niedyskryminujące, były wcześniej przedmiotem konsultacji z innymi zainteresowanymi państwami członkowskim i państwa te zostały o nich wcześniej odpowiednio poinformowane, oraz pod warunkiem że Unia nie przyjęła środków ukierunkowanych w szczególności na ochronę i zarządzanie w obrębie wspomnianej strefy 12 mil morskich.

Ograniczenie odrzutów

| 13. | Zgadza się z tym, że konieczne są środki służące obniżeniu i ewentualnemu wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów, które stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. W związku z tym uważa, że należy zachęcać do poprawy selektywności narzędzi połowowych i techniki połowów, aby na ile to możliwe ograniczyć odrzuty. Tam, gdzie to możliwe, należy stopniowo wprowadzać zakaz odrzutów, dotyczący głównie gatunków przemysłowych, ale zezwalający na wyrzucanie za burtę organizmów morskich, które są w stanie przeżyć po wyrzuceniu do morza. |
| --- | --- |

13.

Zgadza się z tym, że konieczne są środki służące obniżeniu i ewentualnemu wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów, które stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. W związku z tym uważa, że należy zachęcać do poprawy selektywności narzędzi połowowych i techniki połowów, aby na ile to możliwe ograniczyć odrzuty. Tam, gdzie to możliwe, należy stopniowo wprowadzać zakaz odrzutów, dotyczący głównie gatunków przemysłowych, ale zezwalający na wyrzucanie za burtę organizmów morskich, które są w stanie przeżyć po wyrzuceniu do morza.

| 14. | Stoi na stanowisku, że wyładunki niechcianych połowów nie powinny przynosić pełnych korzyści gospodarczych podmiotowi gospodarczemu oraz że przemiał na mączkę rybną nie jest właściwym sposobem osiągnięcia celów w zakresie ochrony środowiska wyznaczonych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

14.

Stoi na stanowisku, że wyładunki niechcianych połowów nie powinny przynosić pełnych korzyści gospodarczych podmiotowi gospodarczemu oraz że przemiał na mączkę rybną nie jest właściwym sposobem osiągnięcia celów w zakresie ochrony środowiska wyznaczonych przez Komisję Europejską.

| 15. | Zauważa ponadto, że rozporządzenie podstawowe nie wydaje się odpowiednim miejscem do szczegółowego wyliczenia gatunków, których wyładunek jest obowiązkowy. Właściwsze byłoby umieszczenie informacji o takim obowiązku w konkretnych planach zarządzania dla poszczególnych gatunków (zarówno obejmujących jedno stado, jak i w odniesieniu do wielu stad). |
| --- | --- |

15.

Zauważa ponadto, że rozporządzenie podstawowe nie wydaje się odpowiednim miejscem do szczegółowego wyliczenia gatunków, których wyładunek jest obowiązkowy. Właściwsze byłoby umieszczenie informacji o takim obowiązku w konkretnych planach zarządzania dla poszczególnych gatunków (zarówno obejmujących jedno stado, jak i w odniesieniu do wielu stad).

Dostęp do zasobów

| 16. | Jest zdania, że obecne przepisy umożliwiają już państwom członkowskim, które wyrażają takie życzenie, ustanowienie systemów indywidualnych przekazywalnych kwot dla ich flot przy znanych konsekwencjach w zakresie spekulacji i koncentracji. W tym kontekście nie należy narzucać poszczególnym państwom członkowskim obowiązku ustanowienia przekazywalnych lub możliwych do oddania w dzierżawę praw połowowych. |
| --- | --- |

16.

Jest zdania, że obecne przepisy umożliwiają już państwom członkowskim, które wyrażają takie życzenie, ustanowienie systemów indywidualnych przekazywalnych kwot dla ich flot przy znanych konsekwencjach w zakresie spekulacji i koncentracji. W tym kontekście nie należy narzucać poszczególnym państwom członkowskim obowiązku ustanowienia przekazywalnych lub możliwych do oddania w dzierżawę praw połowowych.

| 17. | Ponadto uważa, że okres obowiązywania systemu przekazywalnych koncesji połowowych powinien pozostać w gestii państw członkowskich. |
| --- | --- |

17.

Ponadto uważa, że okres obowiązywania systemu przekazywalnych koncesji połowowych powinien pozostać w gestii państw członkowskich.

| 18. | Zwraca uwagę na potencjalne zagrożenia i negatywne skutki, jakie może przynieść obowiązkowe wprowadzenie systemu przekazywalnych koncesji połowowych, i zaleca, aby wdrażanie tych systemów było dobrowolne i leżało w gestii poszczególnych państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

Zwraca uwagę na potencjalne zagrożenia i negatywne skutki, jakie może przynieść obowiązkowe wprowadzenie systemu przekazywalnych koncesji połowowych, i zaleca, aby wdrażanie tych systemów było dobrowolne i leżało w gestii poszczególnych państw członkowskich.

| 19. | Nalega, aby państwa członkowskie przed wprowadzeniem fakultatywnego systemu przekazywalnych koncesji połowowych dostosowały swoje regulacje prawne, aby w odpowiedni sposób zabezpieczały interesy rybołówstwa przybrzeżnego, a jednocześnie chroniły przed występowaniem takich negatywnych skutków wprowadzenia systemu, jak np. nadmierna koncentracja czy spekulacja. |
| --- | --- |

19.

Nalega, aby państwa członkowskie przed wprowadzeniem fakultatywnego systemu przekazywalnych koncesji połowowych dostosowały swoje regulacje prawne, aby w odpowiedni sposób zabezpieczały interesy rybołówstwa przybrzeżnego, a jednocześnie chroniły przed występowaniem takich negatywnych skutków wprowadzenia systemu, jak np. nadmierna koncentracja czy spekulacja.

| 20. | W odniesieniu do ograniczenia nadmiernych zdolności połowowych przypomina o pozytywnym doświadczeniu związanym z pomocą na złomowanie statków rybackich. |
| --- | --- |

20.

W odniesieniu do ograniczenia nadmiernych zdolności połowowych przypomina o pozytywnym doświadczeniu związanym z pomocą na złomowanie statków rybackich.

| 21. | Uważa, że specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza tego sektora w wielu państwach członkowskich i różniące się między państwami członkowskimi priorytety polityki społeczno-gospodarczej w odniesieniu do rybołówstwa oznaczają, że obowiązkowy system przekazywalnych koncesji połowowych jest nieodpowiedni i że metoda przydzielania uprawnień do połowów oraz wszelkie zasady ich przekazywania powinny w dalszym ciągu być przedmiotem decyzji na szczeblu państw członkowskich. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza tego sektora w wielu państwach członkowskich i różniące się między państwami członkowskimi priorytety polityki społeczno-gospodarczej w odniesieniu do rybołówstwa oznaczają, że obowiązkowy system przekazywalnych koncesji połowowych jest nieodpowiedni i że metoda przydzielania uprawnień do połowów oraz wszelkie zasady ich przekazywania powinny w dalszym ciągu być przedmiotem decyzji na szczeblu państw członkowskich.

| 22. | Wzywa również do uwzględnienia specyfiki regionów najbardziej oddalonych przy ustalaniu pułapów zdolności połowowej dla floty dokonującej połowów na małą skalę poprzez utrzymanie obecnych poziomów odniesienia. |
| --- | --- |

22.

Wzywa również do uwzględnienia specyfiki regionów najbardziej oddalonych przy ustalaniu pułapów zdolności połowowej dla floty dokonującej połowów na małą skalę poprzez utrzymanie obecnych poziomów odniesienia.

Wymiar zewnętrzny

| 23. | Nalega, aby Unia Europejska promowała cele wspólnej polityki rybołówstwa na poziomie międzynarodowym. W tym celu Unia powinna dążyć do poprawy wyników organizacji regionalnych i międzynarodowych w zakresie ochrony międzynarodowych stad i zarządzania nimi poprzez promowanie procesu decyzyjnego opartego na wiedzy oraz lepsze przestrzeganie przepisów, większą przejrzystość i pełniejszy udział zainteresowanych stron, zwłaszcza rybaków, a także poprzez zwalczanie nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej (NNN) działalności połowowej. |
| --- | --- |

23.

Nalega, aby Unia Europejska promowała cele wspólnej polityki rybołówstwa na poziomie międzynarodowym. W tym celu Unia powinna dążyć do poprawy wyników organizacji regionalnych i międzynarodowych w zakresie ochrony międzynarodowych stad i zarządzania nimi poprzez promowanie procesu decyzyjnego opartego na wiedzy oraz lepsze przestrzeganie przepisów, większą przejrzystość i pełniejszy udział zainteresowanych stron, zwłaszcza rybaków, a także poprzez zwalczanie nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej (NNN) działalności połowowej.

| 24. | Zgadza się z tym, że porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem zawarte z państwami trzecimi powinny zapewniać prawa dostępu w zamian za finansowy wkład Unii, a także powinny przyczyniać się do ustanowienia wysokiej jakości ram zarządzania w tych państwach w celu zapewnienia skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych. Jest także zdania, że porozumienia z państwami trzecimi powinny gwarantować zależnej od tych umów unijnej flocie połowowej stabilność, rentowność i zyski na przyszłość. |
| --- | --- |

24.

Zgadza się z tym, że porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem zawarte z państwami trzecimi powinny zapewniać prawa dostępu w zamian za finansowy wkład Unii, a także powinny przyczyniać się do ustanowienia wysokiej jakości ram zarządzania w tych państwach w celu zapewnienia skutecznych środków monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych. Jest także zdania, że porozumienia z państwami trzecimi powinny gwarantować zależnej od tych umów unijnej flocie połowowej stabilność, rentowność i zyski na przyszłość.

| 25. | Nalega, aby umowy o partnerstwie w zakresie połowów z krajami trzecimi ustanawiające ramy prawne, gospodarcze i ekologiczne dla połowów prowadzonych przez statki UE bądź dla inwestycji realizowanych w dziedzinie połowów przez podmioty unijne były zgodne z właściwymi postanowieniami organizacji międzynarodowych, w tym regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa. Umowy dotyczące rybołówstwa winny m.in. zagwarantować, że połowy w krajach trzecich dokonywane będą zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju i z wykorzystaniem metod satysfakcjonujących obie strony. |
| --- | --- |

25.

Nalega, aby umowy o partnerstwie w zakresie połowów z krajami trzecimi ustanawiające ramy prawne, gospodarcze i ekologiczne dla połowów prowadzonych przez statki UE bądź dla inwestycji realizowanych w dziedzinie połowów przez podmioty unijne były zgodne z właściwymi postanowieniami organizacji międzynarodowych, w tym regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa. Umowy dotyczące rybołówstwa winny m.in. zagwarantować, że połowy w krajach trzecich dokonywane będą zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju i z wykorzystaniem metod satysfakcjonujących obie strony.

Akwakultura

| 26. | Uznaje, że znaczenie gospodarcze i strategiczne akwakultury uzasadnia wsparcie tego sektora poprzez osobne rozporządzenie obejmujące unijne wytyczne dla krajowych planów strategicznych w celu poprawy konkurencyjności sektora akwakultury, poprzez wspieranie rozwoju i innowacyjności na rzecz równowagi ekologicznej, gospodarczej i społecznej w całym łańcuchu produkcji i wprowadzania do obrotu, promowanie przetwórstwa lokalnego i dywersyfikacji, a tym samym poprawę jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich. Popiera również mechanizmy wymiany informacji i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi poprzez otwartą metodę koordynacji krajowych środków dotyczących bezpieczeństwa działalności gospodarczej, dostępu do wód i przestrzeni Unii, ze szczególnym uwzględnieniem kompatybilności ochrony środowiska i rozwoju działalności w strefach objętych siecią „Natura 2000” oraz administracyjnego uproszczenia procesu wydawania licencji i pozwoleń. |
| --- | --- |

26.

Uznaje, że znaczenie gospodarcze i strategiczne akwakultury uzasadnia wsparcie tego sektora poprzez osobne rozporządzenie obejmujące unijne wytyczne dla krajowych planów strategicznych w celu poprawy konkurencyjności sektora akwakultury, poprzez wspieranie rozwoju i innowacyjności na rzecz równowagi ekologicznej, gospodarczej i społecznej w całym łańcuchu produkcji i wprowadzania do obrotu, promowanie przetwórstwa lokalnego i dywersyfikacji, a tym samym poprawę jakości życia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich. Popiera również mechanizmy wymiany informacji i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi poprzez otwartą metodę koordynacji krajowych środków dotyczących bezpieczeństwa działalności gospodarczej, dostępu do wód i przestrzeni Unii, ze szczególnym uwzględnieniem kompatybilności ochrony środowiska i rozwoju działalności w strefach objętych siecią „Natura 2000” oraz administracyjnego uproszczenia procesu wydawania licencji i pozwoleń.

| 27. | Uznaje konieczność powołania Komitetu Doradczego ds. Akwakultury, który pełniłby funkcję organu wyrażającego opinie sektora oraz skupiałby niezbędnych przedstawicieli przemysłu wytwórczego (stowarzyszeń branżowych organizacji producenckich lub izb handlowych). |
| --- | --- |

27.

Uznaje konieczność powołania Komitetu Doradczego ds. Akwakultury, który pełniłby funkcję organu wyrażającego opinie sektora oraz skupiałby niezbędnych przedstawicieli przemysłu wytwórczego (stowarzyszeń branżowych organizacji producenckich lub izb handlowych).

Rynek rybny

| 28. | Zgadza się z tym, że nieprzewidywalność działalności połowowej sprawia, iż stosowne jest ustanowienie mechanizmu składowania produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, mając na uwadze wspieranie większej stabilności rynku i zwiększenie zysku z produktów, w szczególności poprzez tworzenie wartości dodanej. Mechanizm ten powinien mieć również zastosowanie do produktów sektora akwakultury. |
| --- | --- |

28.

Zgadza się z tym, że nieprzewidywalność działalności połowowej sprawia, iż stosowne jest ustanowienie mechanizmu składowania produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, mając na uwadze wspieranie większej stabilności rynku i zwiększenie zysku z produktów, w szczególności poprzez tworzenie wartości dodanej. Mechanizm ten powinien mieć również zastosowanie do produktów sektora akwakultury.

| 29. | Uznaje, że stosowanie wspólnych norm handlowych powinno umożliwić zaopatrzenie rynków w zrównoważone produkty, zrealizowanie pełnego potencjału wewnętrznych rynków produktów rybołówstwa i akwakultury oraz ułatwienie funkcjonowania handlu opartego na zasadach uczciwej konkurencji, aby w ten sposób poprawić rentowność produkcji. |
| --- | --- |

29.

Uznaje, że stosowanie wspólnych norm handlowych powinno umożliwić zaopatrzenie rynków w zrównoważone produkty, zrealizowanie pełnego potencjału wewnętrznych rynków produktów rybołówstwa i akwakultury oraz ułatwienie funkcjonowania handlu opartego na zasadach uczciwej konkurencji, aby w ten sposób poprawić rentowność produkcji.

| 30. | Uważa, że rozszerzający się asortyment produktów rybołówstwa i akwakultury powoduje konieczność zapewnienia konsumentom, w sposób jasny, czytelny i zrozumiały, minimalnej ilości obowiązkowych informacji o głównych cechach produktów. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że rozszerzający się asortyment produktów rybołówstwa i akwakultury powoduje konieczność zapewnienia konsumentom, w sposób jasny, czytelny i zrozumiały, minimalnej ilości obowiązkowych informacji o głównych cechach produktów.

| 31. | Nalega, aby przy wdrażaniu wspólnej organizacji rynków zachować zgodność z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do przepisów Światowej Organizacji Handlu. Nie może to jednak przebiegać z uszczerbkiem dla wymogu jednolitości i homologacji środków higieniczno-sanitarnych w przypadku produktów pochodzących z krajów trzecich i dla rozwoju tych praktyk handlowych w dziedzinie polityki morskiej oraz połowów, które sprzyjają likwidacji połowów NNN. |
| --- | --- |

31.

Nalega, aby przy wdrażaniu wspólnej organizacji rynków zachować zgodność z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do przepisów Światowej Organizacji Handlu. Nie może to jednak przebiegać z uszczerbkiem dla wymogu jednolitości i homologacji środków higieniczno-sanitarnych w przypadku produktów pochodzących z krajów trzecich i dla rozwoju tych praktyk handlowych w dziedzinie polityki morskiej oraz połowów, które sprzyjają likwidacji połowów NNN.

| 32. | Apeluje o wprowadzenie, gdzie jest to możliwe, publicznej certyfikacji produktów rybołówstwa Unii Europejskiej, aby zapewnić, że pochodzą one z odpowiedzialnie zarządzanego rybołówstwa. |
| --- | --- |

32.

Apeluje o wprowadzenie, gdzie jest to możliwe, publicznej certyfikacji produktów rybołówstwa Unii Europejskiej, aby zapewnić, że pochodzą one z odpowiedzialnie zarządzanego rybołówstwa.

Regionalizacja

| 33. | Wzywa do zwiększenia regionalizacji wspólnej polityki rybołówstwa, tak aby wiedza i doświadczenia wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności władz regionalnych, mogły być wykorzystane we wspólnej polityce rybołówstwa, i podkreśla znaczenie strategii makroekonomicznych. |
| --- | --- |

33.

Wzywa do zwiększenia regionalizacji wspólnej polityki rybołówstwa, tak aby wiedza i doświadczenia wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności władz regionalnych, mogły być wykorzystane we wspólnej polityce rybołówstwa, i podkreśla znaczenie strategii makroekonomicznych.

| 34. | Zwraca uwagę na coraz silniejsze interakcje występujące między rybołówstwem rekreacyjnym, zawodowymi rybakami i społecznościami związanymi z rybołówstwem. |
| --- | --- |

34.

Zwraca uwagę na coraz silniejsze interakcje występujące między rybołówstwem rekreacyjnym, zawodowymi rybakami i społecznościami związanymi z rybołówstwem.

| 35. | W pełni popiera zapoczątkowanie procedury uwzględniającej specyfikę i potrzeby regionów, w tym współpracę z regionalnymi radami doradczymi (RAC), w celu przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych łowisk, w tym problemy o charakterze transgranicznym. |
| --- | --- |

35.

W pełni popiera zapoczątkowanie procedury uwzględniającej specyfikę i potrzeby regionów, w tym współpracę z regionalnymi radami doradczymi (RAC), w celu przyjęcia środków ochronnych i technicznych służących wdrożeniu wspólnej polityki rybołówstwa, aby umożliwić lepsze ukierunkowanie polityki na realia i specyfikę poszczególnych łowisk, w tym problemy o charakterze transgranicznym.

| 36. | Uważa ponadto, iż należy wzmocnić regionalne rady doradcze i inne struktury partnerskie tego typu po to, by społeczności lokalne mogły nie tylko wyrazić swoje zdanie, ale by pozwolono im także aktywnie uczestniczyć w zarządzaniu lokalnymi zasobami rybnymi. |
| --- | --- |

36.

Uważa ponadto, iż należy wzmocnić regionalne rady doradcze i inne struktury partnerskie tego typu po to, by społeczności lokalne mogły nie tylko wyrazić swoje zdanie, ale by pozwolono im także aktywnie uczestniczyć w zarządzaniu lokalnymi zasobami rybnymi.

| 37. | Nalega, aby we wdrażaniu wspólnej polityki rybołówstwa uwzględnić interakcje z innymi aspektami gospodarki morskiej, uznając, że wszystkie zagadnienia związane z oceanami i morzami Europy są wzajemnie powiązane, w tym również morskie planowanie przestrzenne, co da impuls tworzeniu zintegrowanej polityki morskiej. |
| --- | --- |

37.

Nalega, aby we wdrażaniu wspólnej polityki rybołówstwa uwzględnić interakcje z innymi aspektami gospodarki morskiej, uznając, że wszystkie zagadnienia związane z oceanami i morzami Europy są wzajemnie powiązane, w tym również morskie planowanie przestrzenne, co da impuls tworzeniu zintegrowanej polityki morskiej.

| 38. | Podkreśla, że w procesie wdrażania WPRyb nie można pominąć ochrony ekosystemów wodnych z całą ich złożonością i interakcjami, zważywszy na wrażliwość wód przejściowych, rzecznych i jeziornych korytarzy ekologicznych oraz odpowiednich populacji ryb; należy przy tym zwrócić szczególną uwagę na zachowanie i wzmocnienie zagrożonych wyginięciem gatunków o wysokiej wartości, zwłaszcza zaś gatunków anadromicznych i katadromicznych. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla, że w procesie wdrażania WPRyb nie można pominąć ochrony ekosystemów wodnych z całą ich złożonością i interakcjami, zważywszy na wrażliwość wód przejściowych, rzecznych i jeziornych korytarzy ekologicznych oraz odpowiednich populacji ryb; należy przy tym zwrócić szczególną uwagę na zachowanie i wzmocnienie zagrożonych wyginięciem gatunków o wysokiej wartości, zwłaszcza zaś gatunków anadromicznych i katadromicznych.

Europejski Fundusz Morski i Rybacki

| 39. | Jest świadom, że cele wspólnej polityki rybołówstwa bez odpowiedniego wsparcia finansowego nie mogą zostać odpowiednio zrealizowane przez państwa członkowskie, i z uwagi na trudności napotykane w rozwoju przemysłu rybnego i zarządzaniu nim oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich. |
| --- | --- |

39.

Jest świadom, że cele wspólnej polityki rybołówstwa bez odpowiedniego wsparcia finansowego nie mogą zostać odpowiednio zrealizowane przez państwa członkowskie, i z uwagi na trudności napotykane w rozwoju przemysłu rybnego i zarządzaniu nim oraz ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich.

| 40. | Z powyższych względów nalega na utworzenie odpowiedniej wieloletniej pomocy finansowej Unii ukierunkowanej na priorytety wspólnej polityki rybołówstwa w celu przyczynienia się do realizacji tych celów, w szczególności poprawy efektywności ekonomicznej sektora, a zwłaszcza floty rybackiej, tworzenia nowych miejsc pracy, a także wdrażania modernizacji i innowacji, w tym rozwoju bezpiecznych i ekologicznych statków. |
| --- | --- |

40.

Z powyższych względów nalega na utworzenie odpowiedniej wieloletniej pomocy finansowej Unii ukierunkowanej na priorytety wspólnej polityki rybołówstwa w celu przyczynienia się do realizacji tych celów, w szczególności poprawy efektywności ekonomicznej sektora, a zwłaszcza floty rybackiej, tworzenia nowych miejsc pracy, a także wdrażania modernizacji i innowacji, w tym rozwoju bezpiecznych i ekologicznych statków.

| 41. | Nalega na ponowne wprowadzenie w okresie 2014–2020 środków pomocowych na renowację i modernizację floty rybackiej w regionach najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

41.

Nalega na ponowne wprowadzenie w okresie 2014–2020 środków pomocowych na renowację i modernizację floty rybackiej w regionach najbardziej oddalonych.

| 42. | Uważa, że unijna pomoc finansowa powinna być uzależniona od przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie i podmioty gospodarcze. Tym samym taka pomoc finansowa powinna zostać przerwana, zawieszona lub skorygowana w przypadku nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie oraz w przypadku poważnych powtarzających się naruszeń tych przepisów przez podmioty gospodarcze. |
| --- | --- |

42.

Uważa, że unijna pomoc finansowa powinna być uzależniona od przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie i podmioty gospodarcze. Tym samym taka pomoc finansowa powinna zostać przerwana, zawieszona lub skorygowana w przypadku nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przez państwa członkowskie oraz w przypadku poważnych powtarzających się naruszeń tych przepisów przez podmioty gospodarcze.

| 43. | Z zadowoleniem odnosi się do faktu, iż Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) stanie się częścią nowych wspólnych ram strategicznych i zostanie dopasowany do innych funduszy regionalnych i funduszy na rozwój obszarów wiejskich, tak aby umożliwić wdrożenie zintegrowanych programów rozwoju lokalnego oraz uprościć dostęp do finansowania na poziomie lokalnym i regionalnym. Apeluje jednak o wprowadzenie gwarancji finansowania dla rybołówstwa i akwakultury oraz o zaangażowanie regionów w strategiczne wdrażanie tych gwarancji. |
| --- | --- |

43.

Z zadowoleniem odnosi się do faktu, iż Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) stanie się częścią nowych wspólnych ram strategicznych i zostanie dopasowany do innych funduszy regionalnych i funduszy na rozwój obszarów wiejskich, tak aby umożliwić wdrożenie zintegrowanych programów rozwoju lokalnego oraz uprościć dostęp do finansowania na poziomie lokalnym i regionalnym. Apeluje jednak o wprowadzenie gwarancji finansowania dla rybołówstwa i akwakultury oraz o zaangażowanie regionów w strategiczne wdrażanie tych gwarancji.

| 44. | Docenia wartość biologiczną, produkcyjną i historyczną zasobów rybnych oraz środowiska wodnego jezior i rzek. Uważa zatem, iż sektor ten zasługuje na wsparcie finansowe od Unii Europejskiej, również ze względu na ograniczenie połowów morskich, zmniejszenie przywozu i zwiększenie konkurencyjności terytorialnej. |
| --- | --- |

44.

Docenia wartość biologiczną, produkcyjną i historyczną zasobów rybnych oraz środowiska wodnego jezior i rzek. Uważa zatem, iż sektor ten zasługuje na wsparcie finansowe od Unii Europejskiej, również ze względu na ograniczenie połowów morskich, zmniejszenie przywozu i zwiększenie konkurencyjności terytorialnej.

Uprawnienia Komisji Europejskiej

| 45. | Uznaje, że aby osiągnąć cele wspólnej polityki rybołówstwa, Komisji należy przekazać uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w celu uzupełnienia lub zmiany innych niż istotne elementów rozporządzenia podstawowego. Zaleca jednak, by tak szerokie korzystanie przez Komisję z aktów delegowanych zostało uważnie ocenione i przeanalizowane z punktu widzenia prawnego i politycznego, i by uprzednio upewnić się, że tego rodzaju uprawnienie zostało jasno określone pod względem celów, treści, zakresu i czasu obowiązywania delegacji kompetencji. |
| --- | --- |

45.

Uznaje, że aby osiągnąć cele wspólnej polityki rybołówstwa, Komisji należy przekazać uprawnienie do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w celu uzupełnienia lub zmiany innych niż istotne elementów rozporządzenia podstawowego. Zaleca jednak, by tak szerokie korzystanie przez Komisję z aktów delegowanych zostało uważnie ocenione i przeanalizowane z punktu widzenia prawnego i politycznego, i by uprzednio upewnić się, że tego rodzaju uprawnienie zostało jasno określone pod względem celów, treści, zakresu i czasu obowiązywania delegacji kompetencji.

| 46. | Nalega, aby Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje w trakcie przygotowań do przyjęcia aktów delegowanych, w tym konsultacje z ekspertami i władzami regionalnymi. |
| --- | --- |

46.

Nalega, aby Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje w trakcie przygotowań do przyjęcia aktów delegowanych, w tym konsultacje z ekspertami i władzami regionalnymi.

| 47. | Uważa, że w trakcie przygotowania i opracowania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne i odpowiednie przekazanie na czas właściwych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że w trakcie przygotowania i opracowania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne i odpowiednie przekazanie na czas właściwych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| 48. | Zdecydowanie opowiada się za wykorzystaniem „rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność”, o którym mowa w rozporządzeniu ogólnym Komisji dotyczącym wspólnych ram strategicznych. W oparciu o tę metodę władze szczebla lokalnego i regionalnego powinny móc wykorzystywać zasoby Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. Koordynacja funduszy powinna się opierać na elastycznych zasadach i pozwalać na zwiększenie możliwości interwencji tych funduszy. Samorządy powinny uczestniczyć w procesie opracowywania ram strategicznych oraz programów operacyjnych. |
| --- | --- |

48.

Zdecydowanie opowiada się za wykorzystaniem „rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność”, o którym mowa w rozporządzeniu ogólnym Komisji dotyczącym wspólnych ram strategicznych. W oparciu o tę metodę władze szczebla lokalnego i regionalnego powinny móc wykorzystywać zasoby Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. Koordynacja funduszy powinna się opierać na elastycznych zasadach i pozwalać na zwiększenie możliwości interwencji tych funduszy. Samorządy powinny uczestniczyć w procesie opracowywania ram strategicznych oraz programów operacyjnych.

| 49. | Podkreśla, że sukces wspólnej polityki rybołówstwa wymaga efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, w tym zwalczania działalności połowowej NNN. W ramach unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa należy promować wykorzystanie nowoczesnych technologii. Państwa członkowskie lub Komisja powinny mieć możliwość przeprowadzenia projektów pilotażowych w zakresie nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla, że sukces wspólnej polityki rybołówstwa wymaga efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, w tym zwalczania działalności połowowej NNN. W ramach unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa należy promować wykorzystanie nowoczesnych technologii. Państwa członkowskie lub Komisja powinny mieć możliwość przeprowadzenia projektów pilotażowych w zakresie nowych technologii kontroli i systemów zarządzania danymi.

| 50. | Uważa, że co pięć lat należy przeprowadzać przegląd stosowania rozporządzenia. |
| --- | --- |

50.

Uważa, że co pięć lat należy przeprowadzać przegląd stosowania rozporządzenia.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Dokument COM(2011) 425 final

Poprawka 1

Motyw 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych stad. W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu. | Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych stad. W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych stad. W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

Na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się do przeciwdziałania stałemu procesowi pomniejszania się wielu stad. Unia powinna zatem udoskonalić wspólną politykę rybołówstwa, aby zagwarantować, że w ramach priorytetu poziomy eksploatacji stad żywych zasobów morza zostaną do 2015 r. odbudowane i zachowane na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu z populacji poławianych stad. W sytuacji, w której dostępne informacje naukowe są ograniczone, może to wymagać zastosowania zastępczych wskaźników maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

Uzasadnienie

W deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. uznano, że w przypadku niektórych gatunków i stad może okazać się niemożliwe zrealizowanie do 2015 r. celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wobec czego zawarto w niej sformułowanie „tam, gdzie to możliwe”, by uwzględnić taką sytuację. UE nie powinna próbować wykraczać poza swoje zobowiązania międzynarodowe.

Poprawka 2

Motyw 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej. Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny - unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.”, w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r. | Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej. Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny - unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.”, w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej. Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny - unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.”, w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r.

Cele dla rybołówstwa zostały określone w decyzji Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w sprawie strategicznego planu na lata 2011–2020 dotyczącego różnorodności biologicznej. Wspólna polityka rybołówstwa powinna zapewnić spójność z celami bioróżnorodności przyjętymi przez Radę Europejską oraz celami komunikatu Komisji „Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny - unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.”, w szczególności w celu osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r.

Uzasadnienie

W deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. uznano, że w przypadku niektórych gatunków i stad może okazać się niemożliwe zrealizowanie do 2015 r. celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wobec czego zawarto w niej sformułowanie „tam, gdzie to możliwe”, by uwzględnić taką sytuację. UE nie powinna próbować wykraczać poza swoje zobowiązania międzynarodowe.

Poprawka 3

Motyw 15

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Żywe zasoby morza wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. | Żywe zasoby morza wokół nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Żywe zasoby morza wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich.

Żywe zasoby morza wokół nadal powinny być szczególnie chronione, ponieważ przyczyniają się do zachowania lokalnej gospodarki tych wysp, biorąc pod uwagę ich sytuację strukturalną, społeczną i gospodarczą. Należy zatem utrzymać ograniczenie określonych rodzajów działalności połowowej w tych wodach do statków rybackich zarejestrowanych w portach .

Uzasadnienie

Regiony najbardziej oddalone znajdują się w trudnej sytuacji, dlatego należy je wszystkie uwzględnić, by lepiej wspierać ich rozwój, który ściśle wiąże się z dobrym stanem zasobów morskich i całego środowiska morskiego. Poprawka ta zapewnia właśnie uwzględnienie wszystkich regionów najbardziej oddalonych w UE.

Poprawka 4

Motyw 18

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. Należy ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad będących przedmiotem zarządzania, połowionych w trakcie działalności połowowej na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie. | Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów będących przedmiotem zarządzania na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie wpływają na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. Należy ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów stad będących przedmiotem zarządzania, połowionych w trakcie działalności połowowej na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie.

Konieczne są środki służące obniżeniu i wyeliminowaniu obecnych wysokich poziomów niechcianych połowów i odrzutów. Niechciane połowy i odrzuty stanowią w istocie znaczne marnowanie zasobów i negatywnie na zrównoważoną eksploatację żywych zasobów morza i ekosystemów morskich oraz rentowność rybołówstwa. ustanowić i stopniowo wdrożyć obowiązek wyładunku wszystkich połowów będących przedmiotem zarządzania na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie.

Poprawka 5

Motyw 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej należy wdrożyć nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich pozostałych statków rybackich stosujących do połowów narzędzia ciągnione. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z systemu przekazywalnych koncesji połowowych statki o całkowitej długości co najmniej 12 metrów inne niż statki używające narzędzi ciągnionych. Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami. | System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej wdrożyć dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich statków rybackich . Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej należy wdrożyć nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich pozostałych statków rybackich stosujących do połowów narzędzia ciągnione. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z systemu przekazywalnych koncesji połowowych statki o całkowitej długości co najmniej 12 metrów inne niż statki używające narzędzi ciągnionych. Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami.

System przekazywalnych koncesji połowowych dla większości stad będących przedmiotem zarządzania w ramach wspólnej polityki rolnej wdrożyć dla wszystkich statków o długości co najmniej 12 metrów i wszystkich statków rybackich . Taki system powinien przyczyniać się do zmniejszenia, z inicjatywy sektora, rozmiarów flot oraz lepszych wyników ekonomicznych przy jednoczesnym tworzeniu pewnych prawnie i wyłącznych przekazywalnych koncesji połowowych w ramach rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego. Ponieważ żywe zasoby morza stanowią dobro wspólne, przekazywalne koncesje połowowe powinny ustanawiać wyłącznie uprawnienia użytkownika do tej części rocznych uprawnień do połowów danego państwa członkowskiego, które mogą zostać wycofane zgodnie z ustanowionymi przepisami.

Uzasadnienie

Wprowadzenie przekazywalnych uprawnień do połowów powinno należeć do kompetencji państw członkowskich i nie powinno być obowiązkowe.

Poprawka 6

Motyw 31

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają ograniczenie obowiązkowego systemu przekazywalnych koncesji połowowych do dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów. | Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają przekazywalnych koncesji połowowych dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają ograniczenie obowiązkowego systemu przekazywalnych koncesji połowowych do dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów.

Specyficzne cechy charakterystyczne i trudna sytuacja społeczno-gospodarcza flot łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego uzasadniają przekazywalnych koncesji połowowych dużych statków. System przekazywalnych koncesji połowowych powinien mieć zastosowanie do stad, dla których przydzielone zostały uprawnienia do połowów.

Uzasadnienie

Proponuje się zmianę tego motywu, by zapewnić zgodność z art. 27 ust. 1 i potwierdzić dobrowolny charakter przekazywalnych koncesji połowowych.

Poprawka 7

Art. 2 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele ogólne
  1.   Wspólna polityka rybołówstwa dopilnowuje, by działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury zapewniała długookresowe zrównoważone warunki środowiskowe, gospodarcze i społeczne oraz przyczyniała się do bezpieczeństwa dostaw żywności.
  2.   Wspólna polityka rybołówstwa stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście ostrożnościowe i ma na celu dopilnować, by eksploatacja żywych zasobów morza odbudowała i zachowała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów do 2015 r.
  3.   Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.
  4.   Wspólna polityka rybołówstwa integruje wymogi wynikające z unijnego prawodawstwa dotyczącego środowiska. | Cele ogólne
  1.   Wspólna polityka rybołówstwa dopilnowuje, by działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury zapewniała długookresowe zrównoważone warunki środowiskowe, gospodarcze i społeczne oraz przyczyniała się do bezpieczeństwa dostaw żywności.
  2.   Wspólna polityka rybołówstwa stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście ostrożnościowe i ma na celu dopilnować, by eksploatacja żywych zasobów morza odbudowała i zachowała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów do 2015 r.
  3.   Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.
  4.   Wspólna polityka rybołówstwa integruje wymogi wynikające z unijnego prawodawstwa dotyczącego środowiska. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele ogólne

1.   Wspólna polityka rybołówstwa dopilnowuje, by działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury zapewniała długookresowe zrównoważone warunki środowiskowe, gospodarcze i społeczne oraz przyczyniała się do bezpieczeństwa dostaw żywności.

2.   Wspólna polityka rybołówstwa stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście ostrożnościowe i ma na celu dopilnować, by eksploatacja żywych zasobów morza odbudowała i zachowała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów do 2015 r.

3.   Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.

4.   Wspólna polityka rybołówstwa integruje wymogi wynikające z unijnego prawodawstwa dotyczącego środowiska.

Cele ogólne

1.   Wspólna polityka rybołówstwa dopilnowuje, by działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury zapewniała długookresowe zrównoważone warunki środowiskowe, gospodarcze i społeczne oraz przyczyniała się do bezpieczeństwa dostaw żywności.

2.   Wspólna polityka rybołówstwa stosuje wobec zarządzania rybołówstwem podejście ostrożnościowe i ma na celu dopilnować, by eksploatacja żywych zasobów morza odbudowała i zachowała populacje poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających wytworzyć maksymalny podtrzymywalny połów do 2015 r.

3.   Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.

4.   Wspólna polityka rybołówstwa integruje wymogi wynikające z unijnego prawodawstwa dotyczącego środowiska.

Uzasadnienie

W deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. uznano, że w przypadku niektórych gatunków i stad może okazać się niemożliwe zrealizowanie do 2015 r. celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wobec czego zawarto w niej sformułowanie „tam, gdzie możliwe”, by uwzględnić taką sytuację. UE nie powinna próbować przekraczać swych zobowiązań międzynarodowych.

Poprawka 8

Artykuł 2 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego. | Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.

Wspólna polityka rybołówstwa wdraża podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić ograniczenie skutków działalności połowowej dla ekosystemu morskiego.

Uzasadnienie

W porozumieniu z Johannesburga z 2002 r. uznano, że w wypadku niektórych gatunków i stad osiągnięcie do 2015 r. celu dotyczącego maksymalnego podtrzymywalnego połowu może nie być możliwe, i aby uwzględnić taką ewentualność, zawarto w nim słowa „w miarę możliwości”.

Poprawka 9

Artykuł 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele szczegółowe
  Aby osiągnąć ogólne cele określone w art. 2, wspólna polityka rybołówstwa w szczególności:






  a) | eliminuje niechciane połowy stad handlowych i stopniowo zapewnia wyładunek wszystkich połowów takich stad; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele szczegółowe

Aby osiągnąć ogólne cele określone w art. 2, wspólna polityka rybołówstwa w szczególności:

a)

eliminuje niechciane połowy stad handlowych i stopniowo zapewnia wyładunek wszystkich połowów takich stad;

| b) | zapewnia warunki dla efektywnej działalności połowowej w ramach rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego; |
| --- | --- |

b)

zapewnia warunki dla efektywnej działalności połowowej w ramach rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego;

| c) | promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich; |
| --- | --- |

c)

promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;

| d) | przyczynia się do odpowiedniego poziomu życia osób zależnych od działalności połowowej; |
| --- | --- |

d)

przyczynia się do odpowiedniego poziomu życia osób zależnych od działalności połowowej;

| e) | uwzględnia interesy konsumentów; |
| --- | --- |

e)

uwzględnia interesy konsumentów;

| f) | zapewnia systematyczne i zharmonizowane gromadzenie danych oraz zarządzanie nim. |
| --- | --- |

f)

zapewnia systematyczne i zharmonizowane gromadzenie danych oraz zarządzanie nim.

Cele szczegółowe

Aby osiągnąć ogólne cele określone w art. 2, wspólna polityka rybołówstwa w szczególności:

| a) | eliminuje niechciane połowy handlowych i zapewnia ; |
| --- | --- |

a)

eliminuje niechciane połowy handlowych i zapewnia ;

| b) | zapewnia warunki dla efektywnej działalności połowowej w ramach rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego; |
| --- | --- |

b)

zapewnia warunki dla efektywnej działalności połowowej w ramach rentownego i konkurencyjnego przemysłu rybnego;

| c) | promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich; |
| --- | --- |

c)

promuje rozwój unijnej działalności w zakresie akwakultury w celu przyczynienia się do bezpieczeństwa żywnościowego i zatrudnienia na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;

| | |
| --- | --- |

przyczynia się do odpowiedniego poziomu życia osób zależnych od działalności połowowej;

| | |
| --- | --- |

| | przyczynia się do odpowiedniego poziomu życia osób zależnych od działalności połowowej; |
| --- | --- |

| | uwzględnia interesy konsumentów; |
| --- | --- |

uwzględnia interesy konsumentów;

| | zapewnia systematyczne i zharmonizowane gromadzenie danych oraz zarządzanie nim |
| --- | --- |

zapewnia systematyczne i zharmonizowane gromadzenie danych oraz zarządzanie nim

| | |
| --- | --- |

Poprawka 10

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zasady dobrych rządów
  Wspólna polityka rybołówstwa rządzi się następującymi zasadami dobrych rządów:






  a) | jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zasady dobrych rządów

Wspólna polityka rybołówstwa rządzi się następującymi zasadami dobrych rządów:

a)

jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym;

| b) | ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym; |
| --- | --- |

b)

ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym;

| c) | perspektywa długoterminowa; |
| --- | --- |

c)

perspektywa długoterminowa;

| d) | duże zaangażowanie zainteresowanych stron na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków; |
| --- | --- |

d)

duże zaangażowanie zainteresowanych stron na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków;

| e) | główna odpowiedzialność państwa bandery; |
| --- | --- |

e)

główna odpowiedzialność państwa bandery;

| f) | spójność ze zintegrowaną polityką morską, a także z innymi rodzajami polityki Unii. |
| --- | --- |

f)

spójność ze zintegrowaną polityką morską, a także z innymi rodzajami polityki Unii.

Zasady dobrych rządów

Wspólna polityka rybołówstwa rządzi się następującymi zasadami dobrych rządów:

| a) | jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

a)

jasno zdefiniowany zakres obowiązków na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym;

| b) | ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym |
| --- | --- |

b)

ustanowienie środków zgodnie z najlepszym dostępnym doradztwem naukowym

| c) | |
| --- | --- |

c)

perspektywa długoterminowa;

| | perspektywa długoterminowa; |
| --- | --- |

| ) | duże zaangażowanie zainteresowanych stron na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków; |
| --- | --- |

)

duże zaangażowanie zainteresowanych stron na wszystkich etapach od opracowania po wdrożenie środków;

| ) | główna odpowiedzialność państwa bandery; |
| --- | --- |

)

główna odpowiedzialność państwa bandery;

| ) | spójność z innymi rodzajami polityki Unii. |
| --- | --- |

)

spójność z innymi rodzajami polityki Unii.

Uzasadnienie

Uważamy, dla zagwarantowania dobrego sprawowania rządów przy podejmowaniu decyzji w tej dziedzinie należy respektować kompetencje polityczne Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczące wdrażania celów i zasad.

Celem poprawki jest dodanie nowego podpunktu c) do zasad dobrych rządów w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa, która musi być zgodna z kryteriami charakteru przejściowego i stopniowej realizacji.

Chodzi o przypomnienie znaczenia regionalizacji w ramach wspólnej polityki rybołówstwa poprzez przyznanie większej roli regionalnym komitetom doradczym.

Podpunkt g) jest dla nas zaskakujący, gdyż zintegrowaną politykę morską traktuje się w nim na tym samym poziomie co wspólną politykę rybołówstwa czy inne polityki wspólnotowe. Uważamy, że WPRryb jest integralną częścią zintegrowanej polityki morskiej i że istotna jest wewnętrzna spójność w ramach tej samej polityki, za którą odpowiadają te same osoby

Poprawka 11

Artykuł 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Definicje
  Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:






  — | „wody Unii” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

—

„wody Unii” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu;

| — | „żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia; |
| --- | --- |

—

„żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia;

| — | „żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne; |
| --- | --- |

—

„żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne;

| — | „statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza; |
| --- | --- |

—

„statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza;

| — | „unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii; |
| --- | --- |

—

„unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

| — | „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można bez końca uzyskiwać ze stada; |
| --- | --- |

—

„maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można bez końca uzyskiwać ze stada;

| — | „podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska; |
| --- | --- |

—

„podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska;

| — | „podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów; |
| --- | --- |

—

„podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów;

| — | „wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza połów stada w danym okresie w stosunku do średniego stada dostępnego do połowu w tym okresie; |
| --- | --- |

—

„wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza połów stada w danym okresie w stosunku do średniego stada dostępnego do połowu w tym okresie;

| — | „stado” oznacza żywe zasoby morza o specyficznych cechach, występujące w danym obszarze zarządzania; |
| --- | --- |

—

„stado” oznacza żywe zasoby morza o specyficznych cechach, występujące w danym obszarze zarządzania;

| — | „limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku stada lub grupy stad w danym okresie; |
| --- | --- |

—

„limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku stada lub grupy stad w danym okresie;

| — | „punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem, na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu; |
| --- | --- |

—

„punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem, na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu;

| — | „zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je; |
| --- | --- |

—

„zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je;

| — | „środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów wynikające z działalności połowowej poprzez uzależnienie wykorzystania i struktury narzędzi połowowych i ograniczenia dostępu do obszarów połowów; |
| --- | --- |

—

„środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów wynikające z działalności połowowej poprzez uzależnienie wykorzystania i struktury narzędzi połowowych i ograniczenia dostępu do obszarów połowów;

| — | „uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu wyrażone w połowach lub nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie; |
| --- | --- |

—

„uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu wyrażone w połowach lub nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie;

| — | „nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie; |
| --- | --- |

—

„nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie;

| — | „przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych danemu państwu członkowskiemu lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 (1), które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych; |
| --- | --- |

—

„przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych danemu państwu członkowskiemu lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 (1), które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych;

| — | „indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w danym państwie członkowskim w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

—

„indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w danym państwie członkowskim w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do tego państwa członkowskiego;

| — | „zdolność połowowa” oznacza pojemność statku w GT (pojemność brutto) i jego moc w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 (2); |
| --- | --- |

—

„zdolność połowowa” oznacza pojemność statku w GT (pojemność brutto) i jego moc w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 (2);

| — | „akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie; |
| --- | --- |

—

„akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie;

| — | „licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| — | „upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| — | „połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie; |
| --- | --- |

—

„połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie;

| — | „produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej; |
| --- | --- |

—

„produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej;

| — | „podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

—

„podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury;

| — | „poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009;

| — | „użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot, który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

„użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot, który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa;

| — | „nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności; |
| --- | --- |

—

„nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności;

| — | „produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury; |
| --- | --- |

—

„produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury;

| — | „biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie; |
| --- | --- |

—

„biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie;

| — | „połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie których na obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe; |
| --- | --- |

—

„połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie których na obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe;

| — | „porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii dostępu do zasobów lub wód tego państwa w zamian za rekompensatę finansową. |
| --- | --- |

—

„porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii dostępu do zasobów lub wód tego państwa w zamian za rekompensatę finansową.

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| — | „wody Unii” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu; |
| --- | --- |

—

„wody Unii” oznaczają wody podlegające suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich, z wyjątkiem wód sąsiadujących z terytoriami wymienionymi w załączniku II do Traktatu;

| — | „żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia; |
| --- | --- |

—

„żywe zasoby morza” oznaczają dostępne, żywe morskie gatunki wodne, w tym gatunki anadromiczne i katadromiczne na wszystkich etapach ich cyklu życia;

| — | „żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne; |
| --- | --- |

—

„żywe zasoby słodkowodne” oznaczają dostępne, żywe słodkowodne gatunki wodne;

| — | „statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza; |
| --- | --- |

—

„statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony do celów połowów przemysłowych żywych zasobów morza;

| — | „unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii; |
| --- | --- |

—

„unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

| — | „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można uzyskiwać; |
| --- | --- |

—

„maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza maksymalny połów, jaki można uzyskiwać;

| — | „podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska; |
| --- | --- |

—

„podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, zgodnie z którym brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być usprawiedliwieniem dla odkładania lub niepodejmowania środków zarządzania dla ochrony docelowego gatunku, gatunków pokrewnych lub zależnych oraz gatunków niedocelowych i ich środowiska;

| — | „podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów; |
| --- | --- |

—

„podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście, w którym gwarantuje się, że korzyści z żywych zasobów morza są wysokie, a bezpośrednie i pośrednie skutki działań w zakresie rybołówstwa dla ekosystemów morskich są niskie i nie są szkodliwe dla przyszłego funkcjonowania, różnorodności i integralności tych ekosystemów;

| — | „wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza; |
| --- | --- |

—

„wskaźnik śmiertelności połowowej” oznacza;

| — | „stado” oznacza |
| --- | --- |

—

„stado” oznacza

| — | „limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku stada lub grupy stad w danym okresie; |
| --- | --- |

—

„limit połowowy” oznacza ograniczenie ilościowe w wyładunku stada lub grupy stad w danym okresie;

| — | „punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem, na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu; |
| --- | --- |

—

„punkt odniesienia ochrony” oznacza wartości parametrów populacji stada (takich jak biomasa czy wskaźnik śmiertelności połowowej) stosowane w zarządzaniu rybołówstwem, na przykład w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu ryzyka biologicznego lub pożądanego poziomu połowu;

| — | „zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je; |
| --- | --- |

—

„zabezpieczenie” oznacza środek zapobiegawczy mający chronić przed wystąpieniem niepożądanego wydarzenia i uniemożliwiać je;

| — | „środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów wynikające z działalności połowowej poprzez uzależnienie wykorzystania i struktury narzędzi połowowych i ograniczenia dostępu do obszarów połowów; |
| --- | --- |

—

„środki techniczne” oznaczają środki regulujące skład gatunkowy, skład wielkościowy połowów i skutki dla elementów ekosystemów wynikające z działalności połowowej poprzez uzależnienie wykorzystania i struktury narzędzi połowowych i ograniczenia dostępu do obszarów połowów;

| — | „uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu wyrażone w połowach lub nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie; |
| --- | --- |

—

„uprawnienie do połowów” oznacza określone ilościowo prawne upoważnienie do połowu wyrażone w połowach lub nakładzie połowowym oraz powiązane z nimi funkcjonalnie warunki, które są niezbędne do ich ilościowego wyrażenia na pewnym poziomie;

| — | „nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie; |
| --- | --- |

—

„nakład połowowy” oznacza wynik zdolności oraz działalności statku rybackiego; w przypadku grupy statków rybackich jest to suma nakładu połowowego wszystkich statków w tej grupie;

| — | „przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 (1), które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych; |
| --- | --- |

—

„przekazywalne koncesje połowowe” oznaczają podlegające odwołaniu prawa użytkownika do określonej części uprawnień do połowów przydzielonych lub określonych w planach zarządzania przyjętych przez zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 (1), które posiadacz może przenieść na innych kwalifikujących się posiadaczy takich przekazywalnych koncesji połowowych;

| — | „indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do ; |
| --- | --- |

—

„indywidualne uprawnienia do połowów” oznaczają roczne uprawnienia do połowów przydzielone posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych w w oparciu o udział uprawnień do połowów odnoszący się do ;

| — | „zdolność połowowa” oznacza pojemność statku w GT (pojemność brutto) i jego moc w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 (2); |
| --- | --- |

—

„zdolność połowowa” oznacza pojemność statku w GT (pojemność brutto) i jego moc w kW (kilowat), jak określono w art. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2930/86 (2);

| — | „akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie; |
| --- | --- |

—

„akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę organizmów wodnych za pomocą technik opracowanych w celu zwiększenia produkcji przedmiotowych organizmów poza naturalną zdolność środowiska, gdzie organizmy takie pozostają własnością osoby fizycznej lub prawnej w ciągu całego stadium hodowli lub uprawy, do zbiorów włącznie;

| — | „licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„licencja połowowa” oznacza licencję, o której mowa w art. 4 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| — | „upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„upoważnienie do połowów” oznacza upoważnienie, o którym mowa w art. 4 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| — | „połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie; |
| --- | --- |

—

„połowy” oznaczają zbieranie lub łowienie organizmów wodnych żyjących w naturalnym środowisku lub celowe wykorzystanie wszelkich środków pozwalających na takie zbieranie lub łowienie;

| — | „produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej; |
| --- | --- |

—

„produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne będące wynikiem działalności połowowej;

| — | „podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

—

„podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada jakiekolwiek przedsiębiorstwo działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury;

| — | „poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

—

„poważne naruszenie” oznaczana naruszenie określone w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 i art. 90 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009;

| — | „użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot, który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

„użytkownik końcowy danych naukowych” oznacza podmiot, który z przyczyn badawczych lub zarządczych jest zainteresowany analizą naukową danych o sektorze rybołówstwa;

| — | „nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności; |
| --- | --- |

—

„nadwyżka dopuszczalnego połowu” oznacza część dopuszczalnego połowu, na której pozyskanie państwu nadbrzeżnemu nie pozwalają jego zdolności;

| — | „produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury; |
| --- | --- |

—

„produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na każdym etapie ich cyklu życia, będące wynikiem działalności w zakresie akwakultury;

| — | „biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie; |
| --- | --- |

—

„biomasa stada tarłowego” oznacza szacunek masy ryb z danego zasobu, które rozmnażają się w określonym czasie, włączając osobniki męskie i żeńskie oraz ryby rozmnażające się żyworodnie;

| — | „połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie których na obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe; |
| --- | --- |

—

„połowy wielogatunkowe” oznaczają połowy, w trakcie których na obszarze, gdzie dokonuje się połowów, obecny jest więcej niż jeden gatunek i gatunki te są narażone na złapanie w narzędzia połowowe;

| — | „porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii dostępu do zasobów lub wód tego państwa w zamian za rekompensatę finansową |
| --- | --- |

—

„porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem” oznaczają porozumienia zawarte z państwem trzecim w celu umożliwienia Unii dostępu do zasobów lub wód tego państwa w zamian za rekompensatę finansową

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Sektor rybołówstwa rozszerzył się na nowe rodzaje działalności. Nie ma już sensu ograniczać pojęcia „podmiot gospodarczy” jedynie do osób fizycznych lub prawnych, które prowadzą przedsiębiorstwo lub są jego właścicielem. Istnieją także stowarzyszenia i inne podmioty. W niektórych częściach Europy np. rybołówstwo rekreacyjne ma duże znaczenie, jeśli chodzi o odbudowujące się stada ryb. W związku z urbanizacją rybołówstwo rekreacyjne wszędzie może pomóc ludziom lepiej zrozumieć przyrodę. Rybołówstwo rekreacyjne zachęca ludzi do zbliżenia się do natury i do lepszego zadbania o własne samopoczucie i zdrowie fizyczne i psychiczne. Rośnie ilość rejsów połowowych z przewodnikiem oraz ogólnie wielkość rybołówstwa rekreacyjnego i ich znaczenie gospodarcze. Rybołówstwo odgrywa także istotną rolę w rozwoju branży turystycznej i pomaga w związku z tym w utrzymaniu żywotności społeczności żyjących u wybrzeży mórz i rzek. Należy zatem rozszerzyć zakres pojęcia „podmiot gospodarczy”. Przemawia za tym także na przykład to, że rybołówstwo rekreacyjne jest już częścią WPRyb, ponieważ zostało uwzględnione w rozporządzeniu w sprawie kontroli oraz w nowych planach zarządzania dotyczących gatunków ryb.

W celu uwzględnienia różnorodności i specyfiki rybołówstwa w różnych regionach Europy należy przewidzieć pewną elastyczność w ewentualnej europejskiej definicji „tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego”.

Działania w zakresie rozmnażania ryb zaczynają odgrywać zasadniczą rolę w utrzymywaniu stad ryb o wysokiej wartości dzięki zarybianiu, co pozwala ograniczyć ekspansję gatunków obcych, które zajmują ważne nisze siedlisk.

Poprawka 12

Artykuł 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ogólne zasady w zakresie dostępu do wód
  1.   Unijne statki rybackie mają równy dostęp do wód i zasobów na wszystkich wodach unijnych, z wyjątkiem tych określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem środków przyjętych na mocy części III.
  2.   W przypadku pasów wodnych do 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te są uprawnione od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. do ograniczenia połowów do statków rybackich, które tradycyjnie łowią na tych wodach z przyległych portów, bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących unijnych statków rybackich pływających pod banderą innych państw członkowskich w ramach istniejących stosunków sąsiedzkich między państwami członkowskimi oraz uzgodnień zawartych w załączniku I, ustalającym dla każdego państwa członkowskiego strefy geograficzne w ramach pasów przybrzeżnych innych państw członkowskich, na których prowadzi się działalność połowową, oraz odnośne gatunki. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.
  3.   W pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie są uprawnione do ograniczenia rybołówstwa do statków rybackich zarejestrowanych w portach tych wysp. Ograniczenia te nie mają zastosowania do statków unijnych, które tradycyjnie łowią na tych wodach, o ile te statki nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.
  4.   Przepisy nawiązujące do uzgodnień określonych w ust. 2 i 3 zostaną przyjęte do dnia 31 grudnia 2022 r. | Ogólne zasady w zakresie dostępu do wód
  1.   Unijne statki rybackie mają równy dostęp do wód i zasobów na wszystkich wodach unijnych, z wyjątkiem tych określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem środków przyjętych na mocy części III.
  2.   W przypadku pasów wodnych do 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te są uprawnione od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. do ograniczenia połowów do statków rybackich, które tradycyjnie łowią na tych wodach z przyległych portów, bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących unijnych statków rybackich pływających pod banderą innych państw członkowskich w ramach istniejących stosunków sąsiedzkich między państwami członkowskimi oraz uzgodnień zawartych w załączniku I, ustalającym dla każdego państwa członkowskiego strefy geograficzne w ramach pasów przybrzeżnych innych państw członkowskich, na których prowadzi się działalność połowową, oraz odnośne gatunki. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.
  3.   W pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie są uprawnione do ograniczenia rybołówstwa do statków rybackich zarejestrowanych w portach tych wysp. Ograniczenia te nie mają zastosowania do statków unijnych, które tradycyjnie łowią na tych wodach, o ile te statki nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.
  4.   Przepisy nawiązujące do uzgodnień określonych w ust. 2 i 3 zostaną przyjęte do dnia 31 grudnia 2022 r. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ogólne zasady w zakresie dostępu do wód

1.   Unijne statki rybackie mają równy dostęp do wód i zasobów na wszystkich wodach unijnych, z wyjątkiem tych określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem środków przyjętych na mocy części III.

2.   W przypadku pasów wodnych do 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te są uprawnione od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. do ograniczenia połowów do statków rybackich, które tradycyjnie łowią na tych wodach z przyległych portów, bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących unijnych statków rybackich pływających pod banderą innych państw członkowskich w ramach istniejących stosunków sąsiedzkich między państwami członkowskimi oraz uzgodnień zawartych w załączniku I, ustalającym dla każdego państwa członkowskiego strefy geograficzne w ramach pasów przybrzeżnych innych państw członkowskich, na których prowadzi się działalność połowową, oraz odnośne gatunki. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.

3.   W pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie są uprawnione do ograniczenia rybołówstwa do statków rybackich zarejestrowanych w portach tych wysp. Ograniczenia te nie mają zastosowania do statków unijnych, które tradycyjnie łowią na tych wodach, o ile te statki nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.

4.   Przepisy nawiązujące do uzgodnień określonych w ust. 2 i 3 zostaną przyjęte do dnia 31 grudnia 2022 r.

Ogólne zasady w zakresie dostępu do wód

1.   Unijne statki rybackie mają równy dostęp do wód i zasobów na wszystkich wodach unijnych, z wyjątkiem tych określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem środków przyjętych na mocy części III.

2.   W przypadku pasów wodnych do 12 mil morskich od linii podstawowej podlegających suwerenności lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te są uprawnione od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. do ograniczenia połowów do statków rybackich, które tradycyjnie łowią na tych wodach z przyległych portów, bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących unijnych statków rybackich pływających pod banderą innych państw członkowskich w ramach istniejących stosunków sąsiedzkich między państwami członkowskimi oraz uzgodnień zawartych w załączniku I, ustalającym dla każdego państwa członkowskiego strefy geograficzne w ramach pasów przybrzeżnych innych państw członkowskich, na których prowadzi się działalność połowową, oraz odnośne gatunki. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.

3.   W pasach wodnych do 100 mil morskich od linii podstawowej od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. państwa członkowskie są uprawnione do ograniczenia rybołówstwa do statków rybackich zarejestrowanych w portach tych wysp. Ograniczenia te nie mają zastosowania do statków unijnych, które tradycyjnie łowią na tych wodach, o ile te statki nie przekraczają tradycyjnie wykorzystywanych nakładów połowowych. Państwa członkowskie informują Komisję o ograniczeniach ustanowionych na podstawie niniejszego ustępu.

4.   Przepisy nawiązujące do uzgodnień określonych w ust. 2 i 3 zostaną przyjęte do dnia 31 grudnia 2022 r.

Uzasadnienie

Regiony najbardziej oddalone znajdują się w trudnej sytuacji, dlatego należy je wszystkie uwzględnić, by lepiej wspierać ich rozwój, który ściśle wiąże się z dobrym stanem zasobów morskich i całego środowiska morskiego. Poprawka ta zapewnia właśnie uwzględnienie wszystkich regionów najbardziej oddalonych w UE.

Poprawka 13

Artykuł 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rodzaje środków technicznych






  (i) | zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu zwiększenie selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów w strefie bentosowej; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Rodzaje środków technicznych

(i)

zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu zwiększenie selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów w strefie bentosowej;

Rodzaje środków technicznych

| (i) | zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów ; |
| --- | --- |

(i)

zmiany lub dodatkowe narzędzia mające na celu selektywności lub zmniejszenie intensywności połowów ;

Uzasadnienie

Nie zawsze zwiększenie selektywności jest korzystne. Mówimy raczej o poprawie selektywności, co potwierdza art. 14a. Artykuł 8 nie ogranicza się tylko do strefy bentosowej, ale również pelagialu i stosowanych w tym obszarze narzędzi połowowych.

Poprawka 14

Artykuł 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Plany wieloletnie
  1.   Jako priorytetowe ustanawia się plany wieloletnie, w których przewidziano środki ochronne mające na celu zachowanie lub odbudowę stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.
  2.   Plany wieloletnie powinny zawierać:






  a) | podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony; oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Plany wieloletnie

1.   Jako priorytetowe ustanawia się plany wieloletnie, w których przewidziano środki ochronne mające na celu zachowanie lub odbudowę stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

2.   Plany wieloletnie powinny zawierać:

a)

podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony; oraz

| b) | środki, które pozwalają skutecznie zapobiegać przekraczaniu punktów odniesienia ochrony. |
| --- | --- |

b)

środki, które pozwalają skutecznie zapobiegać przekraczaniu punktów odniesienia ochrony.

3.   W miarę możliwości plany wieloletnie obejmują łowiska eksploatujące stada jednogatunkowe lub łowiska eksploatujące różne stada, uwzględniając interakcje między stadami i łowiskami.

4.   Plany wieloletnie opierają się na podejściu ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem i uwzględniają ograniczenia dostępnych danych i metod oceny oraz wszystkie określone ilościowo źródła niepewności w sposób rzetelny naukowo.

Plany wieloletnie

1.   Jako priorytetowe ustanawia się plany wieloletnie, w których przewidziano środki ochronne mające na celu zachowanie lub odbudowę stad umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

2.   Plany wieloletnie powinny zawierać:

| a) | podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony; |
| --- | --- |

a)

podstawę ustalania uprawnień do połowów dla przedmiotowych stad w oparciu o uprzednio zdefiniowane punkty odniesienia ochrony;

| b) | środki, które skutecznie zapobiegać przekraczaniu punktów odniesienia ochrony |
| --- | --- |

b)

środki, które skutecznie zapobiegać przekraczaniu punktów odniesienia ochrony

| | |
| --- | --- |

3.   W miarę możliwości plany wieloletnie obejmują łowiska eksploatujące stada jednogatunkowe lub łowiska eksploatujące różne stada, uwzględniając interakcje między stadami i łowiskami.

| | |
| --- | --- |

4.   Plany wieloletnie opierają się na podejściu ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem i uwzględniają ograniczenia dostępnych danych i metod oceny oraz wszystkie określone ilościowo źródła niepewności w sposób rzetelny naukowo.

Uzasadnienie

Regionalne komitety doradcze zostały utworzone przez Unię Europejską w 2004 r. z myślą o tym, by dostarczały istotnych wskazówek na temat zregionalizowanego podejścia w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Należy je ściślej włączyć w podejmowanie decyzji, wprowadzając zapis, by wydawały one opinię w sprawie planów wieloletnich. Tym samym plany te będą lepiej akceptowane przez sektor, a zatem i łatwiej realizowane

W deklaracji Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r. uznano, że w przypadku niektórych gatunków i stad może okazać się niemożliwe zrealizowanie do 2015 r. celów dotyczących maksymalnego podtrzymywalnego połowu, wobec czego zawarto w niej sformułowanie „tam, gdzie możliwe”, by uwzględnić taką sytuację. UE nie powinna próbować przekraczać swych zobowiązań międzynarodowych. Plany wieloletnie ustanawiają cele dotyczące stopniowego zmniejszania odrzutów i odwołują się do środków przyjętych na szczeblu regionalnym. Środki służące zmniejszeniu odrzutów powinny wywodzić się z różnorodnych narzędzi zaproponowanych ewentualnie przez zainteresowane strony, takich jak: selektywność, zarządzanie czasoprzestrzenne, wprowadzenie kwot połowowych dla niektórych wrażliwych gatunków na niektórych obszarach. Zainteresowane strony powinny odgrywać główną rolę w tej dziedzinie dzięki umocnionym regionalnym komitetom doradczym. Plany wieloletnie muszą formalnie uwzględniać kwestie dotyczące morskich obszarów chronionych, gdyż na niektórych prowadzone są połowy masowe. Plany wieloletnie muszą także obejmować wymiar ekologiczny, jako gwarancję zachowania stad rybnych.

Należy doprecyzować, iż plany wieloletnie powinny także przewidywać środki mające na celu przywrócenie dobrego stanu środowiska. W przeciwnym wypadku mógłby on ulec dalszemu pogorszeniu ze szkodą dla naturalnych zdolności produkcyjnych ekosystemów morskich.

Właściwe zarządzanie morskimi obszarami chronionymi jest jednym celów Konwencji o różnorodności biologicznej. Uwzględnienie tych obszarów we wspólnej polityce rybołówstwa jest zatem sprawą oczywistą.

Poprawka 15

Artykuł 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele planów wieloletnich
  1.   W planach wieloletnich przewiduje się dostosowanie wskaźnika śmiertelności połowowej, aby w rezultacie taki wskaźnik zapewniał odbudowę i zachowanie poziomów wszystkich stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r.
  2.   Jeżeli niemożliwe jest określenie wskaźnika śmiertelności połowowej, zapewniającego odbudowę i zachowanie poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w planach wieloletnich przewiduje się środki ostrożności zapewniające porównywalny poziom ochrony odpowiednich stad. | Cele planów wieloletnich
  1.   W planach wieloletnich przewiduje się dostosowanie wskaźnika śmiertelności połowowej, aby w rezultacie taki wskaźnik zapewniał odbudowę i zachowanie poziomów wszystkich stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r..
  2.   Jeżeli niemożliwe jest określenie wskaźnika śmiertelności połowowej, zapewniającego odbudowę i zachowanie poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w planach wieloletnich przewiduje się środki ostrożności zapewniające porównywalny poziom ochrony odpowiednich stad. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele planów wieloletnich

1.   W planach wieloletnich przewiduje się dostosowanie wskaźnika śmiertelności połowowej, aby w rezultacie taki wskaźnik zapewniał odbudowę i zachowanie poziomów wszystkich stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r.

2.   Jeżeli niemożliwe jest określenie wskaźnika śmiertelności połowowej, zapewniającego odbudowę i zachowanie poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w planach wieloletnich przewiduje się środki ostrożności zapewniające porównywalny poziom ochrony odpowiednich stad.

Cele planów wieloletnich

1.   W planach wieloletnich przewiduje się dostosowanie wskaźnika śmiertelności połowowej, aby w rezultacie taki wskaźnik zapewniał odbudowę i zachowanie poziomów wszystkich stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do 2015 r..

2.   Jeżeli niemożliwe jest określenie wskaźnika śmiertelności połowowej, zapewniającego odbudowę i zachowanie poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w planach wieloletnich przewiduje się środki ostrożności zapewniające porównywalny poziom ochrony odpowiednich stad.

Poprawka 16

Artykuł 11

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Treść planów wieloletnich
  Plan wieloletni zawiera:






  a) | zakres w odniesieniu do stad, łowiska i ekosystemu morskiego, do którego ma zastosowania plan wieloletni; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Treść planów wieloletnich

Plan wieloletni zawiera:

a)

zakres w odniesieniu do stad, łowiska i ekosystemu morskiego, do którego ma zastosowania plan wieloletni;

| b) | cele spójne z celami określonymi w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

cele spójne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| c) | wymierne cele wyrażone we:






  i) | wskaźnikach śmiertelności połowowej, lub |
| --- | --- | --- |

c)

wymierne cele wyrażone we:

i)

wskaźnikach śmiertelności połowowej, lub

| ii) | biomasie stada tarłowego, oraz |
| --- | --- |

ii)

biomasie stada tarłowego, oraz

| iii) | stabilności połowów; |
| --- | --- |

iii)

stabilności połowów;

| d) | wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie wymiernych celów; |
| --- | --- |

d)

wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie wymiernych celów;

| e) | środki techniczne obejmujące środki dotyczące eliminacji niechcianych połowów; |
| --- | --- |

e)

środki techniczne obejmujące środki dotyczące eliminacji niechcianych połowów;

| f) | wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego; |
| --- | --- |

f)

wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego;

| g) | środki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych; |
| --- | --- |

g)

środki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych;

| h) | ograniczenie do minimum wpływu połowów na ekosystem; |
| --- | --- |

h)

ograniczenie do minimum wpływu połowów na ekosystem;

| i) | zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia; |
| --- | --- |

i)

zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia;

| j) | wszelkie inne środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich |
| --- | --- |

j)

wszelkie inne środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich

Treść planów wieloletnich

Plan wieloletni zawiera:

| a) | zakres w odniesieniu do stad, łowiska i ekosystemu morskiego, do którego ma zastosowania plan wieloletni; |
| --- | --- |

a)

zakres w odniesieniu do stad, łowiska i ekosystemu morskiego, do którego ma zastosowania plan wieloletni;

| b) | cele spójne z celami określonymi w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

cele spójne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| c) | wymierne cele wyrażone we:






  i) | wskaźnikach śmiertelności połowowej, lub |
| --- | --- | --- |

c)

wymierne cele wyrażone we:

i)

wskaźnikach śmiertelności połowowej, lub

| ii) | biomasie stada tarłowego, oraz |
| --- | --- |

ii)

biomasie stada tarłowego, oraz

| iii) | stabilności połowów; |
| --- | --- |

iii)

stabilności połowów;

| d) | wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie wymiernych celów; |
| --- | --- |

d)

wyraźne ramy czasowe na osiągnięcie wymiernych celów;

| e) | środki techniczne obejmujące środki dotyczące eliminacji niechcianych połowów; |
| --- | --- |

e)

środki techniczne obejmujące środki dotyczące eliminacji niechcianych połowów;

| f) | wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego; |
| --- | --- |

f)

wymierne wskaźniki na potrzeby okresowego monitorowania i okresowej oceny postępów związanych z osiąganiem celów planu wieloletniego;

| g) | środki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych; |
| --- | --- |

g)

środki i cele szczególne dotyczące słodkowodnego etapu cyklu życia gatunków anadromicznych i katadromicznych;

| | |
| --- | --- |

ograniczenie do minimum wpływu połowów na ekosystem;

| | ograniczenie do minimum wpływu połowów na ekosystem; |
| --- | --- |

| | zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia; |
| --- | --- |

zabezpieczenia i kryteria uruchamiające te zabezpieczenia;

| | wszelkie inne środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich |
| --- | --- |

wszelkie inne środki, dzięki którym można osiągnąć cele planów wieloletnich

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

| | |
| --- | --- |

W celu zapewnienia różnorodności biologicznej i zrównoważonego rybołówstwa potrzebne są środki dotyczące migrujących stad ryb. Unijna WPRyb powinna odróżniać anadromiczne stada ryb, które migrują w górę rzek na tarło, oraz przewidywać odmienne zasady zarządzania dla anadromicznych stad ryb i dla innych rodzajów stad ryb. Zasady będące podstawą uregulowania połowów migrujących stad ryb powinny być wdrażane zgodnie z art. 66 (w części V) Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, w której przewidziano oddzielne uregulowania dla anadromicznych stad ryb.

Zarządzanie żywymi zasobami jest procesem dynamicznym i istnieje nieraz konieczność podjęcia szybkiej decyzji, co w świetle bardzo zbiurokratyzowanego i powolnego procesu współdecyzji jest niezmiernie trudne, co potwierdzają dotychczasowe doświadczenia na Morzu Bałtyckim czy Północnym. Plany wieloletnie zawierają klauzule dotyczące oceny ich funkcjonowania po 3–5 latach. Nie ma natomiast wypracowanej formalnie ścieżki szybkiego reagowania na sytuacje nieprzewidziane, a wymagające szybkiej interwencji. Powinno być rolą państw członkowskich określenie, w jakich przypadkach i w jaki sposób działać w takich sytuacjach.

Poprawka 17

Artykuł 15

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Obowiązek wyładunku wszystkich połowów
  1.   Wszystkie połowy następujących stad podlegających limitom połowowym złowione w trakcie działalności połowowej na wodach unijnych lub przez unijne statki rybackie poza wodami unijnymi wprowadza się na pokłady statków rybackich i zatrzymuje na nich oraz rejestruje i wyładowuje, z wyjątkiem przypadków, w których są one stosowane jako żywa przynęta, zgodnie z następującymi ramami czasowymi:






  a) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:






  — | makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Obowiązek wyładunku wszystkich połowów

1.   Wszystkie połowy następujących stad podlegających limitom połowowym złowione w trakcie działalności połowowej na wodach unijnych lub przez unijne statki rybackie poza wodami unijnymi wprowadza się na pokłady statków rybackich i zatrzymuje na nich oraz rejestruje i wyładowuje, z wyjątkiem przypadków, w których są one stosowane jako żywa przynęta, zgodnie z następującymi ramami czasowymi:

a)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:

—

makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik;

| — | tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze; |
| --- | --- |

—

tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze;

| b) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r.: dorsz, morszczuk, sola; |
| --- | --- |

b)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r.: dorsz, morszczuk, sola;

| c) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

c)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego.

2.   Ustanawia się minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony oparte na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym dla stad ryb określonych w ust. 1. Sprzedaż połowów z takich stad ryb, których rozmiar jest mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, jest ograniczona do przetwarzania jedynie na mączkę rybną lub karmę dla zwierząt domowych.

3.   Normy handlowe dla połowów ryb w ilościach przekraczających ustalone uprawnienia do połowów określone zgodnie z art. 27 [rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury].

4.   Państwa członkowskie zagwarantują, że unijne statki rybackie pływające pod banderą tych państw są odpowiednio przygotowane, aby zapewnić pełną dokumentację całej działalności połowowej i przetwórczej do celów monitorowania zgodności z obowiązkiem wyładunku wszystkich połowów.

5.   Ustęp 1 stosuje się, nie naruszając zobowiązań międzynarodowych.

6.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków ustanowionych w ust. 1, aby zapewnić zgodność ze zobowiązaniami międzynarodowymi Unii.

1.    następujących podlegających limitom połowowym w trakcie działalności połowowej na wodach unijnych lub przez unijne statki rybackie poza wodami unijnymi:

| a) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:






  — | makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik; |
| --- | --- | --- |

a)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2014 r.:

—

makrela, śledź, ostrobok, błękitek, kaprosz, sardela, srebrzyk smukły, sardynela, gromadnik;

| — | tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze; |
| --- | --- |

—

tuńczyk błękitnopłetwy, miecznik, tuńczyk biały, opastun, inne makrelosze;

| b) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r.: dorsz, morszczuk, sola; |
| --- | --- |

b)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r.: dorsz, morszczuk, sola;

| c) | najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

c)

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r.: łupacz, witlinek, smuklica, żabnicowate, gładzica, molwa, czarniak, rdzawiec, złocica, turbot, nagład, molwa niebieska, pałasz czarny, buławik czarny, gardłosz atlantycki, halibut niebieski, brosma, karmazyn i stada głębinowe Morza Śródziemnego.

2.   Ustanawia się minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony oparte na najlepszym dostępnym doradztwie naukowym dla stad ryb określonych w ust. 1. Sprzedaż połowów z takich stad ryb, których rozmiar jest mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, jest ograniczona do przetwarzania jedynie na mączkę rybną lub karmę dla zwierząt domowych.

3.   Normy handlowe dla połowów ryb w ilościach przekraczających ustalone uprawnienia do połowów określone zgodnie z art. 27 [rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury].

4.   Państwa członkowskie zagwarantują, że unijne statki rybackie pływające pod banderą tych państw są odpowiednio przygotowane, aby zapewnić pełną dokumentację całej działalności połowowej i przetwórczej do celów.

5.   Ustęp 1 stosuje się, nie naruszając zobowiązań międzynarodowych.

6.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w celu określenia środków ustanowionych w ust. 1, aby zapewnić zgodność ze zobowiązaniami międzynarodowymi Unii.

Uzasadnienie

Poprawka sugeruje utworzenie wieloletnich planów ograniczania odrzutów, a takiego postulatu w rozpatrywanych dokumentach nie ma. KE proponuje decyzje o obowiązku wyładunku wszystkich połowów gatunków handlowych począwszy od określonej daty. Działania zmierzające do realizacji decyzji KE powinny być opracowywane albo przez regionalne rady doradcze, albo przez państwa członkowskie, w zależności od sytuacji. Mówienie więc o planach wieloletnich jest chyba nietrafne, bo takie plany powinny mieć znacznie bardziej długofalowy charakter.

Wrzucanie ryb z powrotem do morza to praktyka powszechna z szeregu powodów. Dzięki rozwojowi praktyk połowowych i stosowaniu rozwiązań technicznych czyniących narzędzia bardziej selektywnymi można ograniczyć wielkość niechcianych połowów. Element dodany w poprawce został uwzględniony w zaleceniach politycznych podanych na początku opinii KR-u, dlatego powinien znaleźć się także w części dotyczącej poprawek do dokumentu Komisji.

Poprawka 18

Artykuł 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Uprawnienia do połowów
  1.   Uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim zapewniają każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. Przy przydzielaniu nowych uprawnień do połowów uwzględnia się interesy każdego państwa członkowskiego.
  2.   Uprawnienia do połowu do celów przyłowu mogą być zarezerwowane w ramach ogólnych uprawnień do połowów.
  3.   Uprawnienia do połowów są zgodne z wymiernymi celami, ramami czasowymi i marginesami w ustanowionymi zgodnie z art. 9 ust. 2 oraz art. 11 lit. b), c) i h).
  4.   Po zgłoszeniu tego faktu Komisji państwa członkowskie mogą wymieniać się całością lub częścią przydzielonych im uprawnień do połowów. | Uprawnienia do połowów
  1.   Uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim zapewniają każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. Przy przydzielaniu nowych uprawnień do połowów uwzględnia się interesy każdego państwa członkowskiego.
  2.   Uprawnienia do połowu do celów przyłowu mogą być zarezerwowane w ramach ogólnych uprawnień do połowów.
  3.   Uprawnienia do połowów są zgodne z wymiernymi celami, ramami czasowymi i marginesami w ustanowionymi zgodnie z art. 9 ust. 2 oraz art. 11 lit. b), c) i h).
  4.   Po zgłoszeniu tego faktu Komisji państwa członkowskie mogą wymieniać się całością lub częścią przydzielonych im uprawnień do połowów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Uprawnienia do połowów

1.   Uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim zapewniają każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. Przy przydzielaniu nowych uprawnień do połowów uwzględnia się interesy każdego państwa członkowskiego.

2.   Uprawnienia do połowu do celów przyłowu mogą być zarezerwowane w ramach ogólnych uprawnień do połowów.

3.   Uprawnienia do połowów są zgodne z wymiernymi celami, ramami czasowymi i marginesami w ustanowionymi zgodnie z art. 9 ust. 2 oraz art. 11 lit. b), c) i h).

4.   Po zgłoszeniu tego faktu Komisji państwa członkowskie mogą wymieniać się całością lub częścią przydzielonych im uprawnień do połowów.

Uprawnienia do połowów

1.   Uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim zapewniają każdemu państwu członkowskiemu względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska. Przy przydzielaniu nowych uprawnień do połowów uwzględnia się interesy każdego państwa członkowskiego.

2.   Uprawnienia do połowu do celów przyłowu mogą być zarezerwowane w ramach ogólnych uprawnień do połowów.

3.   Uprawnienia do połowów są zgodne z wymiernymi celami, ramami czasowymi i marginesami w ustanowionymi zgodnie z art. 9 ust. 2 oraz art. 11 lit. b), c) i h).

4.   Po zgłoszeniu tego faktu Komisji państwa członkowskie mogą wymieniać się całością lub częścią przydzielonych im uprawnień do połowów.

Uzasadnienie

Dopisany ustęp odzwierciedla przepisy obecnego rozporządzenia w sprawie WPRyb. Decyzja o przydziale uprawnień do połowów powinna leżeć w gestii państw członkowskich, ponieważ przydział tych uprawnień stanowi najważniejszy z dostępnych narzędzi wpływania na strukturę i wydajność sektora rybołówstwa. Są to preferencje, w których sprawie decyzje powinny być podejmowane na poziomie państwa członkowskiego, zgodnie z jego priorytetami społeczno-gospodarczymi.

Poprawka 19

Artykuł 17

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Środki ochronne przyjmowane zgodnie z planami wieloletnimi
  1.   W planie wieloletnim ustanowionym na podstawie art. 9, 10 i 11 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tym planem wieloletnim, w których określa się środki ochronne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów.
  2.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby środki ochronne przyjęte na podstawie ust. 1:






  a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Środki ochronne przyjmowane zgodnie z planami wieloletnimi

1.   W planie wieloletnim ustanowionym na podstawie art. 9, 10 i 11 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tym planem wieloletnim, w których określa się środki ochronne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby środki ochronne przyjęte na podstawie ust. 1:

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| b) | były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego;

| c) | skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim; oraz

| d) | były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

Środki ochronne przyjmowane zgodnie z planami wieloletnimi

1.

W planie wieloletnim ustanowionym na podstawie art. 9, 10 i 11 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tym planem wieloletnim, w których określa się środki ochronne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów.

.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby środki ochronne przyjęte na podstawie ust. :

| a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| b) | były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z zakresem i celami planu wieloletniego;

| c) | skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie wypełniały zadania i osiągały wymierne cele ustanowione w planie wieloletnim; oraz

| d) | były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

Uzasadnienie

Regionalne komitety doradcze zostały utworzone przez Unię Europejską w 2004 r. z myślą o tym, by dostarczały istotnych wskazówek na temat zregionalizowanego podejścia w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Należy je ściślej włączyć w podejmowanie decyzji, wprowadzając zapis, by wydawały one opinię w sprawie planów wieloletnich. Tym samym środki te będą lepiej akceptowane przez sektor, a zatem i łatwiej stosowane.

Poprawka 20

Artykuł 21

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Środki techniczne
  W ramach środków technicznych ustanowionych na mocy art. 14 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tymi ramami, w których określa się środki techniczne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów. Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedmiotowe środki techniczne:






  a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Środki techniczne

W ramach środków technicznych ustanowionych na mocy art. 14 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tymi ramami, w których określa się środki techniczne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów. Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedmiotowe środki techniczne:

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| b) | były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14;

| c) | skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz

| d) | były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

Środki techniczne

W ramach środków technicznych ustanowionych na mocy art. 14 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do przyjmowania środków zgodnych z tymi ramami, w których określa się środki techniczne mające zastosowanie do statków pływających pod ich banderą w odniesieniu do stad w wodach unijnych, w stosunku do których przydzielono im uprawnienia do połowów. Państwa członkowskie dopilnowują, aby przedmiotowe środki techniczne:

| a) | były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

były zgodne z celami określonymi w art. 2 i 3;

| b) | były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

były zgodne z celami określonymi w środkach przyjętych zgodnie z art. 14;

| c) | skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz |
| --- | --- |

c)

skutecznie spełniały cele określone w środkach przyjętych zgodnie z art. 14; oraz

| d) | były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym. |
| --- | --- |

d)

były nie mniej rygorystyczne niż środki istniejące w prawodawstwie unijnym.

Uzasadnienie

Regionalne komitety doradcze zostały utworzone przez Unię Europejską w 2004 r. z myślą o tym, by dostarczały istotnych wskazówek na temat zregionalizowanego podejścia w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Należy je ściślej włączyć w podejmowanie decyzji, wprowadzając zapis, by wydawały one opinię w sprawie środków technicznych. Tym samym środki te będą lepiej akceptowane przez sektor, a zatem i łatwiej stosowane.

Poprawka 21

Art. 27 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system przekazywalnych koncesji połowowych nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla






  a) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system przekazywalnych koncesji połowowych nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. dla

a)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz

| b) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów z narzędziami ciągnionymi. |
| --- | --- |

b)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów z narzędziami ciągnionymi.

1.   Każde państwo członkowskie system przekazywalnych koncesji połowowych dla

| a) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz |
| --- | --- |

a)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości co najmniej 12 metrów; oraz

| b) | wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów . |
| --- | --- |

b)

wszystkich statków rybackich o całkowitej długości poniżej 12 metrów .

Uzasadnienie

Należy poprzeć wprowadzenie przekazywalnych koncesji połowowych, jednak powinno ono leżeć w gestii państw członkowskich, które także same określałyby harmonogram. Takie przekazywalne koncesje połowowe dotyczyłyby tylko stad objętych regulacją; jak stwierdzono w innym miejscu, wielkość statku nie ma znaczenia dla poziomu eksploatacji tych stad.

Poprawka 22

Artykuł 27 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie mogą rozszerzyć system przekazywalnych koncesji połowowych na wszystkie statki rybackie o całkowitej długości poniżej 12 metrów posiadające narzędzia inne niż narzędzie ciągnione i informują o tym Komisję. | Państwa członkowskie mogą rozszerzyć system przekazywalnych koncesji połowowych na statki rybackie o całkowitej długości poniżej 12 metrów narzędzia inne niż narzędzie ciągnione i informują o tym Komisję. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Państwa członkowskie mogą rozszerzyć system przekazywalnych koncesji połowowych na wszystkie statki rybackie o całkowitej długości poniżej 12 metrów posiadające narzędzia inne niż narzędzie ciągnione i informują o tym Komisję.

Państwa członkowskie mogą rozszerzyć system przekazywalnych koncesji połowowych na statki rybackie o całkowitej długości poniżej 12 metrów narzędzia inne niż narzędzie ciągnione i informują o tym Komisję.

Uzasadnienie

Należy poprzeć wprowadzenie przekazywalnych koncesji połowowych, jednak powinno ono leżeć w gestii państw członkowskich, które także same określałyby harmonogram. Takie przekazywalne koncesje połowowe dotyczyłyby tylko stad objętych regulacją; jak stwierdzono w innym miejscu, wielkość statku nie ma znaczenia dla poziomu eksploatacji tych stad.

Poprawka 23

Artykuł 28 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Przydział przekazywalnych koncesji połowowych
  1.   Przekazywalna koncesja połowowa ustanawia prawo do stosowania indywidualnych uprawnień do połowów przydzielonych zgodnie z art. 29 ust. 1. | Przydział przekazywalnych koncesji połowowych
  1.   rzekazywalna koncesja połowowa ustanawia prawo do stosowania indywidualnych uprawnień do połowów przydzielonych zgodnie z art. 29 ust. 1. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Przydział przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Przekazywalna koncesja połowowa ustanawia prawo do stosowania indywidualnych uprawnień do połowów przydzielonych zgodnie z art. 29 ust. 1.

Przydział przekazywalnych koncesji połowowych

1.   rzekazywalna koncesja połowowa ustanawia prawo do stosowania indywidualnych uprawnień do połowów przydzielonych zgodnie z art. 29 ust. 1.

Uzasadnienie

Przyjęcie systemu przekazywalnych koncesji połowowych powinno być opcjonalne dla państw członkowskich. Jeśli to zostanie uzgodnione, celowe będzie poprawienie tekstu, aby odzwierciedlić fakt, że ramy dotyczące zarządzania tymi koncesjami mają zastosowanie tylko wówczas, gdy dane państwo członkowskie z tej opcji skorzysta.

Poprawka 24

Artykuł 28 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Każde państwo członkowskie przydziela przekazywalne koncesje połowowe w oparciu o przejrzyste kryteria odnośnie do każdego stada lub grupy stad, dla których przydzielono uprawnienia do połowów zgodnie z art. 16, z wyjątkiem uprawnień do połowów uzyskanych w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. | przydziela przekazywalne koncesje połowowe w oparciu o przejrzyste kryteria odnośnie do każdego stada lub grupy stad, dla których przydzielono uprawnienia do połowów zgodnie z art. 16, z wyjątkiem uprawnień do połowów uzyskanych w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Każde państwo członkowskie przydziela przekazywalne koncesje połowowe w oparciu o przejrzyste kryteria odnośnie do każdego stada lub grupy stad, dla których przydzielono uprawnienia do połowów zgodnie z art. 16, z wyjątkiem uprawnień do połowów uzyskanych w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem.

przydziela przekazywalne koncesje połowowe w oparciu o przejrzyste kryteria odnośnie do każdego stada lub grupy stad, dla których przydzielono uprawnienia do połowów zgodnie z art. 16, z wyjątkiem uprawnień do połowów uzyskanych w ramach porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem.

Poprawka 25

Artykuł 28 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przydział przekazywalnych koncesji połowowych
  5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres ważności przekazywalnych koncesji połowowych do okresu co najmniej 15 lat w celu ponownego przydziału takich koncesji. Jeżeli państwa członkowskie nie ograniczyły okresu ważności przekazywalnych koncesji połowowych, mogą one wycofać te koncesje z okresem wypowiedzenia wynoszącym co najmniej 15 lat. | Przydział przekazywalnych koncesji połowowych
  5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres ważności przekazywalnych koncesji połowowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przydział przekazywalnych koncesji połowowych

5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres ważności przekazywalnych koncesji połowowych do okresu co najmniej 15 lat w celu ponownego przydziału takich koncesji. Jeżeli państwa członkowskie nie ograniczyły okresu ważności przekazywalnych koncesji połowowych, mogą one wycofać te koncesje z okresem wypowiedzenia wynoszącym co najmniej 15 lat.

Przydział przekazywalnych koncesji połowowych

5.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć okres ważności przekazywalnych koncesji połowowych.

Uzasadnienie

Przekazywanie odpowiednich koncesji połowowych powinno leżeć w kompetencji każdego z państw członkowskich. Skuteczne przepisy regulujące koncesje połowowe obowiązują już na Łotwie i w kilku innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Ustanowienie nowego systemu doprowadziłoby do zwiększenia obciążeń biurokratycznych i wymagałoby przeznaczenia na ten cel dodatkowych środków finansowych, nie gwarantując przy tym działania skuteczniejszego niż obecnie.

Poprawka 26

Artykuł 28 ust. 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| 6.   Państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe z krótszym okresem wypowiedzenia w przypadku ustalenia, że posiadacz koncesji popełnił poważne naruszenie. Takie wycofania dokonywane są w sposób zapewniający pełną skuteczność wspólnej polityki rybołówstwa, zasady proporcjonalności oraz, o ile to konieczne, ze skutkiem natychmiastowym. | 6.   Państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe z krótszym okresem wypowiedzenia w przypadku ustalenia, że posiadacz koncesji popełnił poważne naruszenie. Takie wycofania dokonywane są w sposób zapewniający pełną skuteczność wspólnej polityki rybołówstwa, zasady proporcjonalności oraz, o ile to konieczne, ze skutkiem natychmiastowym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

6.   Państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe z krótszym okresem wypowiedzenia w przypadku ustalenia, że posiadacz koncesji popełnił poważne naruszenie. Takie wycofania dokonywane są w sposób zapewniający pełną skuteczność wspólnej polityki rybołówstwa, zasady proporcjonalności oraz, o ile to konieczne, ze skutkiem natychmiastowym.

6.   Państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe z krótszym okresem wypowiedzenia w przypadku ustalenia, że posiadacz koncesji popełnił poważne naruszenie. Takie wycofania dokonywane są w sposób zapewniający pełną skuteczność wspólnej polityki rybołówstwa, zasady proporcjonalności oraz, o ile to konieczne, ze skutkiem natychmiastowym.

Poprawka 27

Artykuł 28 ust. 7

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 7.   Nie naruszając przepisów ust. 5 i 6, państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe, których nie wykorzystano na statku rybackim przez okres trzech kolejnych lat. | 7.   Nie naruszając przepisów ust. 5 i 6, państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe, których nie wykorzystano na statku rybackim przez okres kolejnych lat. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

7.   Nie naruszając przepisów ust. 5 i 6, państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe, których nie wykorzystano na statku rybackim przez okres trzech kolejnych lat.

7.   Nie naruszając przepisów ust. 5 i 6, państwa członkowskie mogą wycofać przekazywalne koncesje połowowe, których nie wykorzystano na statku rybackim przez okres kolejnych lat.

Uzasadnienie

Proponowany okres trzech lat jest za długi i staje się już elementem spekulacji, należy jednak zapewnić elastyczność, jeśli chodzi o termin, by nie zagrażać trwałości przedsiębiorstw, które znalazły się w szczególnej sytuacji.

Poprawka 28

Artykuł 28 ust. 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Poprawka 29

Artykuł 29

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przydział indywidualnych uprawnień do połowów
  1.   Państwa członkowskie przydzielają indywidualne uprawnienia do połowów posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28, w oparciu o uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim lub jak ustalono w planach zarządzania przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.
  2.   Państwa członkowskie określają uprawnienia do połowów, które w oparciu o najlepsze dostępne doradztwo naukowe można przydzielić statkom rybackim pływającym pod banderą tych państw dla gatunków, w odniesieniu do których Rada nie ustaliła uprawnień do połowów.
  3.   Statki rybackie prowadzą działalność połowową jedynie wtedy, gdy posiadają wystarczające indywidualne uprawnienia do połowów, aby obejmowały one całe ich możliwe połowy.
  4.   Państwa członkowskie mogą zarezerwować do 5 % uprawnień do połowów. Ustanawiają cele i przejrzyste kryteria przydziału takich zarezerwowanych uprawnień do połowów. Przedmiotowe uprawnienia do połowów mogą zostać przydzielone wyłącznie kwalifikowalnym posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28 ust. 4.
  5.   Podczas przydziału przekazywalnych koncesji połowowych zgodnie z art. 28 i podczas przydziału uprawnień do połowów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie może zapewnić zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe, które eliminują niechciany przyłów w ramach uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu.
  6.   Państwa członkowskie mogą ustanowić opłaty za stosowanie indywidualnych uprawnień do połowów w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów związanych z zarządzaniem rybołówstwem. | Przydział indywidualnych uprawnień do połowów
     
     
     
     
     Podczas przydziału przekazywalnych koncesji połowowych zgodnie z art. 28 i podczas przydziału uprawnień do połowów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie może zapewnić zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe, które eliminują niechciany przyłów w ramach uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu.
     Państwa członkowskie mogą ustanowić opłaty za stosowanie indywidualnych uprawnień do połowów w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów związanych z zarządzaniem rybołówstwem. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przydział indywidualnych uprawnień do połowów

1.   Państwa członkowskie przydzielają indywidualne uprawnienia do połowów posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28, w oparciu o uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim lub jak ustalono w planach zarządzania przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006.

2.   Państwa członkowskie określają uprawnienia do połowów, które w oparciu o najlepsze dostępne doradztwo naukowe można przydzielić statkom rybackim pływającym pod banderą tych państw dla gatunków, w odniesieniu do których Rada nie ustaliła uprawnień do połowów.

3.   Statki rybackie prowadzą działalność połowową jedynie wtedy, gdy posiadają wystarczające indywidualne uprawnienia do połowów, aby obejmowały one całe ich możliwe połowy.

4.   Państwa członkowskie mogą zarezerwować do 5 % uprawnień do połowów. Ustanawiają cele i przejrzyste kryteria przydziału takich zarezerwowanych uprawnień do połowów. Przedmiotowe uprawnienia do połowów mogą zostać przydzielone wyłącznie kwalifikowalnym posiadaczom przekazywalnych koncesji połowowych, jak określono w art. 28 ust. 4.

5.   Podczas przydziału przekazywalnych koncesji połowowych zgodnie z art. 28 i podczas przydziału uprawnień do połowów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie może zapewnić zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe, które eliminują niechciany przyłów w ramach uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu.

6.   Państwa członkowskie mogą ustanowić opłaty za stosowanie indywidualnych uprawnień do połowów w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów związanych z zarządzaniem rybołówstwem.

Przydział indywidualnych uprawnień do połowów

Podczas przydziału przekazywalnych koncesji połowowych zgodnie z art. 28 i podczas przydziału uprawnień do połowów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie może zapewnić zachęty dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe, które eliminują niechciany przyłów w ramach uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu.

Państwa członkowskie mogą ustanowić opłaty za stosowanie indywidualnych uprawnień do połowów w celu przyczynienia się do pokrycia kosztów związanych z zarządzaniem rybołówstwem.

Uzasadnienie

Przydzielanie uprawnień do połowów powinno być pozostawione do decyzji państw członkowskich.

Poprawka 30

Artykuł 31 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych
  1.   Przekazywalne koncesje połowowe mogą być w całości lub w części przekazywane w danym państwie członkowskim między kwalifikującymi się posiadaczami takich koncesji.
  2.   Państwo członkowskie może zezwolić na przekazanie przekazywalnych koncesji połowowych do innych państw członkowskich i z tych państw.
  3   Państwa członkowskie mogą regulować przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych, ustalając warunki przekazywania na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów. | Przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych
  1.    koncesje mogą być w całości lub w części przekazywane w danym państwie członkowskim między kwalifikującymi się posiadaczami takich koncesji.
  2.   
     Państwa członkowskie mogą regulować przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych, ustalając warunki przekazywania na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych

1.   Przekazywalne koncesje połowowe mogą być w całości lub w części przekazywane w danym państwie członkowskim między kwalifikującymi się posiadaczami takich koncesji.

2.   Państwo członkowskie może zezwolić na przekazanie przekazywalnych koncesji połowowych do innych państw członkowskich i z tych państw.

3   Państwa członkowskie mogą regulować przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych, ustalając warunki przekazywania na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów.

Przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych

1.    koncesje mogą być w całości lub w części przekazywane w danym państwie członkowskim między kwalifikującymi się posiadaczami takich koncesji.

2.

Państwa członkowskie mogą regulować przekazywanie przekazywalnych koncesji połowowych, ustalając warunki przekazywania na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów.

Uzasadnienie

System przekazywalnych koncesji połowowych powinien być dla państw członkowskich fakultatywny. Ramy zarządzania tym systemem mają zastosowanie tylko wówczas, gdy państwa członkowskie zdecydują się na tę możliwość.

Przekazywalne koncesje połowowe mogą być przekazywane w obrębie danego państwa członkowskiego, ale w celu utrzymania względnej stabilności, o której mowa w art. 16 ust. 1. Nie wydaje się, by było możliwe zezwolenie na przekazywanie koncesji między państwami członkowskimi, gdyż oznaczałoby to naruszenie niepodważalnej ogólnej zasady względnej stabilności.

Poprawka 31

Artykuł 32 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Dzierżawa indywidualnych uprawnień do połowów
  1.   Indywidualne uprawnienia do połowów można w całości lub w części wydzierżawić w danym państwie członkowskim.
  2.   Państwo członkowskie może zezwolić na dzierżawę indywidualnych uprawnień do połowów na rzecz innych państw członkowskich i od innych państw członkowskich. | Dzierżawa indywidualnych uprawnień do połowów
  1.   Indywidualne uprawnienia do połowów można w całości lub w części wydzierżawić w danym państwie członkowskim. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Dzierżawa indywidualnych uprawnień do połowów

1.   Indywidualne uprawnienia do połowów można w całości lub w części wydzierżawić w danym państwie członkowskim.

2.   Państwo członkowskie może zezwolić na dzierżawę indywidualnych uprawnień do połowów na rzecz innych państw członkowskich i od innych państw członkowskich.

Dzierżawa indywidualnych uprawnień do połowów

1.   Indywidualne uprawnienia do połowów można w całości lub w części wydzierżawić w danym państwie członkowskim.

Uzasadnienie

Przekazywalne koncesje połowowe mogą być dzierżawione w ramach danego państwa członkowskiego, ale w celu utrzymania względnej stabilności, o której mowa w art. 16 ust. 1. Nie wydaje się, by było możliwe zezwolenie na dzierżawę koncesji między państwami członkowskimi, gdyż oznaczałoby to naruszenie niepodważalnej ogólnej zasady względnej stabilności.

Poprawka 32

Artykuł 35

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Zarządzanie zdolnością połowową
  1.   Pułapy zdolności połowowej określone w załączniku II obowiązują flotę każdego państwa członkowskiego.
  2.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie statków rybackich podlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych ustanowionych zgodnie z art. 27 z pułapów zdolności połowowej określonych zgodnie z ust. 1. W takim przypadku ponownie oblicza się pułapy zdolności połowowej, aby uwzględnić statki rybackie, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych.
  3.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do ponownego obliczania pułapów zdolności połowowej, o których mowa w ust. 1 i 2. | Zarządzanie zdolnością połowową
  1.   Pułapy zdolności połowowej określone w załączniku II obowiązują flotę każdego państwa członkowskiego.
  2.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie statków rybackich podlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych ustanowionych zgodnie z art. 27 z pułapów zdolności połowowej określonych zgodnie z ust. 1. W takim przypadku ponownie oblicza się pułapy zdolności połowowej, aby uwzględnić statki rybackie, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych.
  3.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do ponownego obliczania pułapów zdolności połowowej, o których mowa w ust. 1 i 2. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Zarządzanie zdolnością połowową

1.   Pułapy zdolności połowowej określone w załączniku II obowiązują flotę każdego państwa członkowskiego.

2.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie statków rybackich podlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych ustanowionych zgodnie z art. 27 z pułapów zdolności połowowej określonych zgodnie z ust. 1. W takim przypadku ponownie oblicza się pułapy zdolności połowowej, aby uwzględnić statki rybackie, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych.

3.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do ponownego obliczania pułapów zdolności połowowej, o których mowa w ust. 1 i 2.

Zarządzanie zdolnością połowową

1.   Pułapy zdolności połowowej określone w załączniku II obowiązują flotę każdego państwa członkowskiego.

2.   Państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o wyłączenie statków rybackich podlegających systemowi przekazywalnych koncesji połowowych ustanowionych zgodnie z art. 27 z pułapów zdolności połowowej określonych zgodnie z ust. 1. W takim przypadku ponownie oblicza się pułapy zdolności połowowej, aby uwzględnić statki rybackie, które nie podlegają systemowi przekazywalnych koncesji połowowych.

3.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do ponownego obliczania pułapów zdolności połowowej, o których mowa w ust. 1 i 2.

Uzasadnienie

W strukturze floty regionów najbardziej oddalonych przeważa łodziowe rybołówstwo przybrzeżne na skalę nieprzemysłową i o niepewnych przychodach. Nowe poziomy odniesienia zaproponowane w oparciu o stan na 31 grudnia 2010 r. w poważnym stopniu wpłyną na rentowność działalności połowowej w tych regionach.

Poprawka 33

Artykuł 53

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zadania komitetów doradczych
  1.   Komitety doradcze mogą:






  a) | przedstawiać Komisji lub zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do zarządzania rybołówstwem i do akwakultury; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zadania komitetów doradczych

1.   Komitety doradcze mogą:

a)

przedstawiać Komisji lub zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do zarządzania rybołówstwem i do akwakultury;

| b) | informować Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z zarządzaniem rybołówstwem i akwakulturą w obszarze ich kompetencji; |
| --- | --- |

b)

informować Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z zarządzaniem rybołówstwem i akwakulturą w obszarze ich kompetencji;

| c) | w ścisłej współpracy z naukowcami przyczyniać się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych. |
| --- | --- |

c)

w ścisłej współpracy z naukowcami przyczyniać się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych.

2.   Komisja i w stosownych przypadkach zainteresowane państwa członkowskie odpowiadają w rozsądnym terminie na wszelkie zalecenia, sugestie lub informacje otrzymane na podstawie ust. 1.

Zadania komitetów doradczych

1.   Komitety doradcze:

| a) | |
| --- | --- |

a)

Komisji lub zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do zarządzania rybołówstwem i do akwakultury;

| | |
| --- | --- |

| | Komisji lub zainteresowanemu państwu członkowskiemu zalecenia i sugestie w sprawach odnoszących się do zarządzania rybołówstwem i do akwakultury; |
| --- | --- |

| | Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z zarządzaniem rybołówstwem i akwakulturą w obszarze ich kompetencji; |
| --- | --- |

Komisję i państwa członkowskie o problemach związanych z zarządzaniem rybołówstwem i akwakulturą w obszarze ich kompetencji;

| | w ścisłej współpracy z naukowcami się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych. |
| --- | --- |

w ścisłej współpracy z naukowcami się do gromadzenia, dostarczania i analizowania danych koniecznych do opracowania środków ochronnych.

2.   Komisja i w stosownych przypadkach zainteresowane państwa członkowskie odpowiadają w rozsądnym terminie na wszelkie zalecenia, sugestie lub informacje otrzymane na podstawie ust. 1.

Uzasadnienie

Należy wspierać wprowadzanie zarządzania zdecentralizowanego, które powinno zostać urzeczywistnione w procesie opracowywania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa dzięki wzmocnieniu poziomu regionalnego, zarówno w fazie opracowywania norm, jak i przede wszystkim na etapie wdrażania. Regionalne komitety doradcze powinny odgrywać zasadniczą rolę w ramach tego zdecentralizowanego zarządzania (większe uprawnienia w zakresie zgłaszania propozycji, lepsze uwzględnianie ich opinii), które zakłada również silniejsze zaangażowanie państw i różnych zainteresowanych stron w ich prace. Dzięki tak wzmocnionej legitymacji komitety te będą stanowiły adekwatną strukturę umożliwiającą prowadzenie debat z zastosowaniem podejścia odpowiedniego dla poszczególnych łowisk i będą mogły wdrażać naukowy monitoring skoncentrowany na problemach danego regionu. Komitety te powinny być wspierane za pomocą dotacji przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie EFMR, a ich skład zostanie poszerzony o przedstawicieli państw członkowskich i odpowiednich instytucji naukowych. W ramach tej nowej struktury opinie regionalnego komitetu doradczego „rozszerzonego” na przedstawicieli państw członkowskich i na wszystkie zainteresowane strony byłyby przyjmowane w drodze konsensusu. Na koniec Komisja przedstawiałaby prawodawcy nowy wniosek, uwzględniając wyrażone poglądy. W razie potrzeby komitety będą również mogły zgłaszać Komisji propozycje uregulowań.

Poprawka 34

Artykuł 54

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Skład, funkcjonowanie i finansowanie komitetów doradczych
  1.   Komitety doradcze składają się z organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa i inne grupy interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa.
  2.   Każdy komitet doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego i przyjmuje wszystkie środki niezbędne dla jego organizacji oraz w celu zapewnienia przejrzystości i odniesienia się do wszystkich wyrażonych uwag.
  3.   Komitety doradcze mogą ubiegać się o unijną pomoc finansową jako organy dążące do osiągnięcia celów leżących w ogólnym interesie europejskim.
  4.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do składu i funkcjonowania komitetów doradczych. | Skład, funkcjonowanie i finansowanie komitetów doradczych
  1.   Komitety doradcze składają się z organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa.
  2.   Każdy komitet doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego i przyjmuje wszystkie środki niezbędne dla jego organizacji oraz w celu zapewnienia przejrzystości i odniesienia się do wszystkich wyrażonych uwag.
  3.   Komitety doradcze mogą ubiegać się o unijną pomoc finansową jako organy dążące do osiągnięcia celów leżących w ogólnym interesie europejskim.
  4.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do składu i funkcjonowania komitetów doradczych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Skład, funkcjonowanie i finansowanie komitetów doradczych

1.   Komitety doradcze składają się z organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa i inne grupy interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa.

2.   Każdy komitet doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego i przyjmuje wszystkie środki niezbędne dla jego organizacji oraz w celu zapewnienia przejrzystości i odniesienia się do wszystkich wyrażonych uwag.

3.   Komitety doradcze mogą ubiegać się o unijną pomoc finansową jako organy dążące do osiągnięcia celów leżących w ogólnym interesie europejskim.

4.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do składu i funkcjonowania komitetów doradczych.

Skład, funkcjonowanie i finansowanie komitetów doradczych

1.   Komitety doradcze składają się z organizacji reprezentujących podmioty gospodarcze z sektora rybołówstwa interesu, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa.

2.   Każdy komitet doradczy składa się ze zgromadzenia ogólnego i komitetu wykonawczego i przyjmuje wszystkie środki niezbędne dla jego organizacji oraz w celu zapewnienia przejrzystości i odniesienia się do wszystkich wyrażonych uwag.

3.   Komitety doradcze mogą ubiegać się o unijną pomoc finansową jako organy dążące do osiągnięcia celów leżących w ogólnym interesie europejskim.

4.   Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 w odniesieniu do składu i funkcjonowania komitetów doradczych.

Uzasadnienie

Aby zwiększyć skuteczność i legitymację regionalnych komitetów doradczych, należałoby je poszerzyć o przedstawicieli państw członkowskich i odpowiednich instytucji naukowych, dzięki czemu będzie można prowadzić bardziej owocne debaty, które przyniosą większy pożytek z punktu widzenia regionalnych problemów dotyczących łowisk.

Dokument COM(2011) 416 final

Poprawka 35

Artykuł 8

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych poprzez:






  — | przeznaczenie wyładowanych produktów, które nie spełniają wymaganych przy wprowadzaniu do obrotu kryteriów minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), na cele inne niż spożycie przez ludzi; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych poprzez:

—

przeznaczenie wyładowanych produktów, które nie spełniają wymaganych przy wprowadzaniu do obrotu kryteriów minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), na cele inne niż spożycie przez ludzi;

| — | wprowadzanie do obrotu wyładowanych produktów, które spełniają kryteria minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wymagane przy wprowadzaniu do obrotu; |
| --- | --- |

—

wprowadzanie do obrotu wyładowanych produktów, które spełniają kryteria minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wymagane przy wprowadzaniu do obrotu;

| — | bezpłatną dystrybucję wyładowanych produktów na cele dobroczynne lub charytatywne; |
| --- | --- |

—

bezpłatną dystrybucję wyładowanych produktów na cele dobroczynne lub charytatywne;

| b) | optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych poprzez:






  — | przeznaczenie wyładowanych produktów, które nie spełniają wymaganych przy wprowadzaniu do obrotu kryteriów minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), na cele inne niż spożycie przez ludzi; |
| --- | --- | --- |

b)

optymalne wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych poprzez:

—

przeznaczenie wyładowanych produktów, które nie spełniają wymaganych przy wprowadzaniu do obrotu kryteriów minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), na cele inne niż spożycie przez ludzi;

| — | wprowadzanie do obrotu wyładowanych produktów, które spełniają kryteria minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wymagane przy wprowadzaniu do obrotu; |
| --- | --- |

—

wprowadzanie do obrotu wyładowanych produktów, które spełniają kryteria minimalnego rozmiaru, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wymagane przy wprowadzaniu do obrotu;

| — | wyładowanych produktów na cele dobroczynne lub charytatywne; |
| --- | --- |

—

wyładowanych produktów na cele dobroczynne lub charytatywne;

Uzasadnienie

Istnieje zasadnicza różnica między bezpłatną dystrybucją (jej koszty ponosi OP) a bezpłatnym udostępnieniem (koszty może ponieść OP lub odbiorca).

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11.

1

(2)  Dz.U. L 274 z 25.9.1986, s. 1.

2

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/46 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/46

---

Opinia Komitetu Regionów „Aktywne starzenie się: innowacje – inteligentna opieka zdrowotna – lepsze życie”

2012/C 225/05

KOMITET REGIONÓW

| — | Wzywa Komisję Europejską do zainaugurowania, w kontekście Europejskiego Roku 2012, Europejskiego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Zmian Demograficznych. Zrzeszałoby ono władze lokalne i regionalne zainteresowane wspieraniem innowacji i rozwiązań w zakresie inteligentnej opieki zdrowotnej i lepszego życia, które służyłyby promowaniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz zapewnianiu administracyjnej i finansowej pomocy w ramach Porozumienia. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską do zainaugurowania, w kontekście Europejskiego Roku 2012, Europejskiego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Zmian Demograficznych. Zrzeszałoby ono władze lokalne i regionalne zainteresowane wspieraniem innowacji i rozwiązań w zakresie inteligentnej opieki zdrowotnej i lepszego życia, które służyłyby promowaniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz zapewnianiu administracyjnej i finansowej pomocy w ramach Porozumienia.

| — | Podziela wizję społeczeństwa otwartego na wszystkie grupy wiekowe, lansowaną przez koalicję zainteresowanych stron zaangażowanych w obchody Europejskiego Roku 2012, w ramach której każdy może odgrywać czynną rolę w społeczeństwie, cieszyć się równymi prawami i korzystać z równych możliwości na wszystkich etapach życia, niezależnie od wieku, płci, rasy, pochodzenia etnicznego, religii lub przekonań, statusu społecznego lub ekonomicznego, orientacji seksualnej, stanu fizycznego lub umysłowego, czy też potrzeb w zakresie opieki. |
| --- | --- |

—

Podziela wizję społeczeństwa otwartego na wszystkie grupy wiekowe, lansowaną przez koalicję zainteresowanych stron zaangażowanych w obchody Europejskiego Roku 2012, w ramach której każdy może odgrywać czynną rolę w społeczeństwie, cieszyć się równymi prawami i korzystać z równych możliwości na wszystkich etapach życia, niezależnie od wieku, płci, rasy, pochodzenia etnicznego, religii lub przekonań, statusu społecznego lub ekonomicznego, orientacji seksualnej, stanu fizycznego lub umysłowego, czy też potrzeb w zakresie opieki.

| — | Podkreśla potrzebę aktywnego konsultowania się z ludźmi starszymi oraz ich opiekunami i angażowania ich przy określaniu potrzeb osób starszych, znajdowaniu odpowiednich rozwiązań i ocenie ich skuteczności. Tego rodzaju partycypacyjne podejście sprzyja włączeniu społecznemu i gwarantuje, że świadczone usługi są w największym możliwym stopniu dopasowane do rzeczywistych potrzeb odbiorców. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę aktywnego konsultowania się z ludźmi starszymi oraz ich opiekunami i angażowania ich przy określaniu potrzeb osób starszych, znajdowaniu odpowiednich rozwiązań i ocenie ich skuteczności. Tego rodzaju partycypacyjne podejście sprzyja włączeniu społecznemu i gwarantuje, że świadczone usługi są w największym możliwym stopniu dopasowane do rzeczywistych potrzeb odbiorców.

| — | Zaleca Komisji Europejskiej bardziej czynne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w realizowany przez UE proces oceny wpływu różnorodnych inicjatyw w dziedzinie polityki społecznej wdrażanych z myślą o wsparciu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu na osoby starsze na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

—

Zaleca Komisji Europejskiej bardziej czynne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w realizowany przez UE proces oceny wpływu różnorodnych inicjatyw w dziedzinie polityki społecznej wdrażanych z myślą o wsparciu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu na osoby starsze na szczeblu lokalnym.

| Sprawozdawca generalny | Arnoldas ABRAMAVIČIUS (LT/PPE), burmistrz gminy miejskiej Zarasai i członek Rady Gminy |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | / |

Sprawozdawca generalny

Arnoldas ABRAMAVIČIUS (LT/PPE), burmistrz gminy miejskiej Zarasai i członek Rady Gminy

Dokument źródłowy

/

I.   WPROWADZENIE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę prezydencji duńskiej mającą na celu włączenie władz szczebla niższego niż krajowy w dialog na poziomie UE na temat sposobów sprostania wyzwaniom demograficznym i optymalnego wykorzystania możliwości związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Jak stwierdzono w opinii KR-u „Sprostanie wyzwaniom związanym ze skutkami starzenia się społeczeństwa w UE” (1), a także w sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Roku 2012 (2), władze lokalne i regionalne w wielu państwach członkowskich posiadają kluczowe kompetencje w trzech zasadniczych obszarach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, a mianowicie w zakresie zatrudnienia, udziału w życiu społecznym i prowadzenia samodzielnego życia. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę prezydencji duńskiej mającą na celu włączenie władz szczebla niższego niż krajowy w dialog na poziomie UE na temat sposobów sprostania wyzwaniom demograficznym i optymalnego wykorzystania możliwości związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Jak stwierdzono w opinii KR-u „Sprostanie wyzwaniom związanym ze skutkami starzenia się społeczeństwa w UE” (1), a także w sprawozdaniu Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Roku 2012 (2), władze lokalne i regionalne w wielu państwach członkowskich posiadają kluczowe kompetencje w trzech zasadniczych obszarach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, a mianowicie w zakresie zatrudnienia, udziału w życiu społecznym i prowadzenia samodzielnego życia.

| 2. | Podkreśla, że sprostanie wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństwa jest jednym z celów strategii „Europa 2020”. Zważywszy, że władze lokalne i regionalne znajdują się na pierwszej linii, jeśli chodzi o zaspakajanie potrzeb obywateli, i że są one odpowiedzialne za świadczenie większości usług, których osoby starsze potrzebują, by móc prowadzić godne życie na starość, ich bezpośrednie zaangażowanie we wszystkie dyskusje prowadzone przez UE na temat starzenia się ma kluczowe znaczenie dla osiągania celów określonych w strategii „Europa 2020” i pomogłoby zwiększyć spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że sprostanie wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństwa jest jednym z celów strategii „Europa 2020”. Zważywszy, że władze lokalne i regionalne znajdują się na pierwszej linii, jeśli chodzi o zaspakajanie potrzeb obywateli, i że są one odpowiedzialne za świadczenie większości usług, których osoby starsze potrzebują, by móc prowadzić godne życie na starość, ich bezpośrednie zaangażowanie we wszystkie dyskusje prowadzone przez UE na temat starzenia się ma kluczowe znaczenie dla osiągania celów określonych w strategii „Europa 2020” i pomogłoby zwiększyć spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną.

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, które ma na celu zmobilizowanie szerokiego wachlarza zainteresowanych stron, i to na wszystkich szczeblach, by zwiększyć o dwa lata spodziewaną długość życia obywateli UE w dobrym zdrowiu (wskaźnik lat zdrowego życia). Przypomina, że władze lokalne i regionalne mają kluczowe kompetencje w trzech filarach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu: profilaktyce, badaniach przesiewowych i wczesnej diagnostyce; opiece i leczeniu oraz aktywnym starzeniu się i samodzielnym życiu. |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, które ma na celu zmobilizowanie szerokiego wachlarza zainteresowanych stron, i to na wszystkich szczeblach, by zwiększyć o dwa lata spodziewaną długość życia obywateli UE w dobrym zdrowiu (wskaźnik lat zdrowego życia). Przypomina, że władze lokalne i regionalne mają kluczowe kompetencje w trzech filarach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu: profilaktyce, badaniach przesiewowych i wczesnej diagnostyce; opiece i leczeniu oraz aktywnym starzeniu się i samodzielnym życiu.

| 4. | Podziela wizję społeczeństwa otwartego na wszystkie grupy wiekowe, lansowaną przez koalicję zainteresowanych stron zaangażowanych w obchody Europejskiego Roku 2012, w ramach której każdy może odgrywać czynną rolę w społeczeństwie, cieszyć się równymi prawami i korzystać z równych możliwości na wszystkich etapach życia, niezależnie od wieku, płci, rasy, pochodzenia etnicznego, religii lub przekonań, statusu społecznego lub ekonomicznego, orientacji seksualnej, stanu fizycznego lub umysłowego, czy też potrzeb w zakresie opieki. |
| --- | --- |

4.

Podziela wizję społeczeństwa otwartego na wszystkie grupy wiekowe, lansowaną przez koalicję zainteresowanych stron zaangażowanych w obchody Europejskiego Roku 2012, w ramach której każdy może odgrywać czynną rolę w społeczeństwie, cieszyć się równymi prawami i korzystać z równych możliwości na wszystkich etapach życia, niezależnie od wieku, płci, rasy, pochodzenia etnicznego, religii lub przekonań, statusu społecznego lub ekonomicznego, orientacji seksualnej, stanu fizycznego lub umysłowego, czy też potrzeb w zakresie opieki.

| 5. | Zaleca przyjęcie pozytywnego podejścia do starzenia się i podziela wizję, zgodnie z którą innowacje mogą pomóc w świadczeniu lepszych usług naszemu starzejącemu się społeczeństwu. Należy jednak podkreślić, że nie powinno się dążyć do innowacji tylko po to, by doprowadzić do zmiany samej w sobie; raczej należy ją postrzegać jako cenną siłę napędową, której celem, w dobie ograniczeń finansowych, jest lepsze i bardziej wydajne (pod względem stosunku nakładów do wyników) sprostanie rosnącym i zmieniającym się potrzebom. |
| --- | --- |

5.

Zaleca przyjęcie pozytywnego podejścia do starzenia się i podziela wizję, zgodnie z którą innowacje mogą pomóc w świadczeniu lepszych usług naszemu starzejącemu się społeczeństwu. Należy jednak podkreślić, że nie powinno się dążyć do innowacji tylko po to, by doprowadzić do zmiany samej w sobie; raczej należy ją postrzegać jako cenną siłę napędową, której celem, w dobie ograniczeń finansowych, jest lepsze i bardziej wydajne (pod względem stosunku nakładów do wyników) sprostanie rosnącym i zmieniającym się potrzebom.

| 6. | Jest zdania, że kryzys gospodarczy i finansowy sprawia, że dziś pilniejsze niż kiedykolwiek staje się dokonanie przeglądu sposobu, w jaki funkcjonuje nasze społeczeństwo, a także uczynienie wszystkiego, co w naszej mocy, by umożliwić wszystkim, młodym i starym, czynny udział w rynku pracy i w życiu społeczności, oraz jak najdłuższe prowadzenie samodzielnego życia. Najlepszym podejściem do kwestii starzenia się społeczeństwa jest promowanie otoczenia przyjaznego dla osób starszych, w ramach którego przestrzeń publiczna, transport, budownictwo mieszkaniowe i usługi lokalne projektowane są z uwzględnieniem potrzeb wszystkich pokoleń i w ramach którego wspiera się solidarność i współpracę międzypokoleniową. Zazwyczaj tego rodzaju społeczności są także bardziej przyjazne dla środowiska naturalnego; ponadto sprzyjają spójności społecznej i zwiększają udział w życiu społecznym innych grup znajdujących się w trudniejszej sytuacji. |
| --- | --- |

6.

Jest zdania, że kryzys gospodarczy i finansowy sprawia, że dziś pilniejsze niż kiedykolwiek staje się dokonanie przeglądu sposobu, w jaki funkcjonuje nasze społeczeństwo, a także uczynienie wszystkiego, co w naszej mocy, by umożliwić wszystkim, młodym i starym, czynny udział w rynku pracy i w życiu społeczności, oraz jak najdłuższe prowadzenie samodzielnego życia. Najlepszym podejściem do kwestii starzenia się społeczeństwa jest promowanie otoczenia przyjaznego dla osób starszych, w ramach którego przestrzeń publiczna, transport, budownictwo mieszkaniowe i usługi lokalne projektowane są z uwzględnieniem potrzeb wszystkich pokoleń i w ramach którego wspiera się solidarność i współpracę międzypokoleniową. Zazwyczaj tego rodzaju społeczności są także bardziej przyjazne dla środowiska naturalnego; ponadto sprzyjają spójności społecznej i zwiększają udział w życiu społecznym innych grup znajdujących się w trudniejszej sytuacji.

| 7. | Podkreśla potrzebę aktywnego konsultowania się z ludźmi starszymi oraz ich opiekunami i angażowania ich przy określaniu potrzeb osób starszych, znajdowaniu odpowiednich rozwiązań i ocenie ich skuteczności. Tego rodzaju partycypacyjne podejście sprzyja włączeniu społecznemu i gwarantuje, że świadczone usługi są w największym możliwym stopniu dopasowane do rzeczywistych potrzeb odbiorców. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla potrzebę aktywnego konsultowania się z ludźmi starszymi oraz ich opiekunami i angażowania ich przy określaniu potrzeb osób starszych, znajdowaniu odpowiednich rozwiązań i ocenie ich skuteczności. Tego rodzaju partycypacyjne podejście sprzyja włączeniu społecznemu i gwarantuje, że świadczone usługi są w największym możliwym stopniu dopasowane do rzeczywistych potrzeb odbiorców.

| 8. | Odnotowuje, że na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat w różnych częściach Europy pojawiła się koncepcja srebrnej gospodarki, w ramach której dąży się do rozwijania szerokiej gamy produktów i usług dla rosnącej liczby osób w starszym wieku, które mają określone potrzeby zdrowotne i w zakresie opieki, a także zmniejszoną mobilność i ograniczone możliwości wykonywania codziennych czynności. Koncepcja srebrnej gospodarki rozprzestrzeniła się na inne segmenty rynku, takie jak usługi w zakresie pielęgnacji urody, odnowy biologicznej i podnoszenia sprawności fizycznej (wellness i fitness), rekreacja, podróże, kultura, komunikacja, rozrywka i dostęp do nowych technologii. Wiele MŚP i klastrów biznesowych w kilku państwach członkowskich także specjalizuje się w innowacyjnej technologii dla osób starszych, np. w dziedzinie automatyki domowej, która oferuje bardzo duże możliwości wzrostu gospodarczego. Jednakże godzi się także zauważyć, że przy uwzględnieniu zapotrzebowania na specjalistyczne produkty i usługi skierowane do osób o specyficznych potrzebach, większość starszych osób woli korzystać ze zwykłych produktów i usług. Należy w związku z tym promować szersze podejście oparte na koncepcji projektowania uniwersalnego, które uwzględnia potrzeby i oczekiwania osób starszych i niepełnosprawnych, a także rozwijać specjalistyczne produkty niszowe odpowiadające bardzo specyficznym potrzebom. |
| --- | --- |

8.

Odnotowuje, że na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat w różnych częściach Europy pojawiła się koncepcja srebrnej gospodarki, w ramach której dąży się do rozwijania szerokiej gamy produktów i usług dla rosnącej liczby osób w starszym wieku, które mają określone potrzeby zdrowotne i w zakresie opieki, a także zmniejszoną mobilność i ograniczone możliwości wykonywania codziennych czynności. Koncepcja srebrnej gospodarki rozprzestrzeniła się na inne segmenty rynku, takie jak usługi w zakresie pielęgnacji urody, odnowy biologicznej i podnoszenia sprawności fizycznej (wellness i fitness), rekreacja, podróże, kultura, komunikacja, rozrywka i dostęp do nowych technologii. Wiele MŚP i klastrów biznesowych w kilku państwach członkowskich także specjalizuje się w innowacyjnej technologii dla osób starszych, np. w dziedzinie automatyki domowej, która oferuje bardzo duże możliwości wzrostu gospodarczego. Jednakże godzi się także zauważyć, że przy uwzględnieniu zapotrzebowania na specjalistyczne produkty i usługi skierowane do osób o specyficznych potrzebach, większość starszych osób woli korzystać ze zwykłych produktów i usług. Należy w związku z tym promować szersze podejście oparte na koncepcji projektowania uniwersalnego, które uwzględnia potrzeby i oczekiwania osób starszych i niepełnosprawnych, a także rozwijać specjalistyczne produkty niszowe odpowiadające bardzo specyficznym potrzebom.

| 9. | Zwraca uwagę na tendencję polegającą na tym, że coraz więcej władz lokalnych i regionalnych upatruje w innowacjach społecznych i rozwiązaniach opartych na technologiach ICT sposobu poprawy jakości świadczonych przez nie usług zdrowotnych i usług w zakresie długoterminowej opieki oraz poprawy ich wydajności pod względem stosunku nakładów do wyników. Tendencja ta występuje zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich, w których tego rodzaju rozwiązania mogą zapewnić niezbędne usługi osobom starszym po kosztach, które są łatwiejsze do udźwignięcia w dłuższym okresie czasu przez budżety publiczne i prywatne. Jednakże tego rodzaju inicjatywy wymagają pewnej liczby inwestycji i działań, które muszą być realizowane przez inne szczeble sprawowania rządów, by zapewnić przejście od projektów pilotażowych do modeli na dużą skalę, które nadają się do stosowania na poziomie krajowym lub na innych szczeblach w obrębie UE. W tym obszarze należy zapewnić podmiotom lokalnym i regionalnym jak najwięcej wsparcia ze strony rządów krajowych i władz na poziomie UE. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę na tendencję polegającą na tym, że coraz więcej władz lokalnych i regionalnych upatruje w innowacjach społecznych i rozwiązaniach opartych na technologiach ICT sposobu poprawy jakości świadczonych przez nie usług zdrowotnych i usług w zakresie długoterminowej opieki oraz poprawy ich wydajności pod względem stosunku nakładów do wyników. Tendencja ta występuje zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich, w których tego rodzaju rozwiązania mogą zapewnić niezbędne usługi osobom starszym po kosztach, które są łatwiejsze do udźwignięcia w dłuższym okresie czasu przez budżety publiczne i prywatne. Jednakże tego rodzaju inicjatywy wymagają pewnej liczby inwestycji i działań, które muszą być realizowane przez inne szczeble sprawowania rządów, by zapewnić przejście od projektów pilotażowych do modeli na dużą skalę, które nadają się do stosowania na poziomie krajowym lub na innych szczeblach w obrębie UE. W tym obszarze należy zapewnić podmiotom lokalnym i regionalnym jak najwięcej wsparcia ze strony rządów krajowych i władz na poziomie UE.

| 10. | Podkreśla, że chociaż można znaleźć na poziomie lokalnym wiele przykładów innowacyjnych działań wpierających aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu, a inkubatory społeczne są często inicjatywami lokalnymi blisko związanymi z potrzebami, które starają się zaspokoić, to rozwiązanie oparte na realizacji projektów nie zawsze jest skuteczne w osiąganiu masy krytycznej i zapewnianiu powodzenia w dłuższym okresie czasu. Zachodzi potrzeba opracowania globalnej wizji strategicznej, która uwzględniałaby różne kwestie w przekrojowy sposób, w celu stworzenia integracyjnego i wspierającego otoczenia. Dobrym przykładem jest tutaj projekt innowacji społecznej zainicjowany przez władze gminy miejskiej Fredericia (DK), które dążą do utrzymania samopomocy wśród osób starszych potrzebujących wsparcia w codziennym życiu lub do jej przywrócenia dzięki prewencji, rehabilitacji, technologii i kontaktom społecznym. Ich podejście oparte jest na zmianie sposobu postrzegania osób starszych, które nie są już traktowane jako „bezradni” pacjenci, lecz jako „obywatele z możliwościami”. Jako projekt pilotażowy inicjatywa ta otrzymała wsparcie duńskiego Ministerstwa Finansów i stanie się wzorem dla innych duńskich gmin miejskich. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że chociaż można znaleźć na poziomie lokalnym wiele przykładów innowacyjnych działań wpierających aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu, a inkubatory społeczne są często inicjatywami lokalnymi blisko związanymi z potrzebami, które starają się zaspokoić, to rozwiązanie oparte na realizacji projektów nie zawsze jest skuteczne w osiąganiu masy krytycznej i zapewnianiu powodzenia w dłuższym okresie czasu. Zachodzi potrzeba opracowania globalnej wizji strategicznej, która uwzględniałaby różne kwestie w przekrojowy sposób, w celu stworzenia integracyjnego i wspierającego otoczenia. Dobrym przykładem jest tutaj projekt innowacji społecznej zainicjowany przez władze gminy miejskiej Fredericia (DK), które dążą do utrzymania samopomocy wśród osób starszych potrzebujących wsparcia w codziennym życiu lub do jej przywrócenia dzięki prewencji, rehabilitacji, technologii i kontaktom społecznym. Ich podejście oparte jest na zmianie sposobu postrzegania osób starszych, które nie są już traktowane jako „bezradni” pacjenci, lecz jako „obywatele z możliwościami”. Jako projekt pilotażowy inicjatywa ta otrzymała wsparcie duńskiego Ministerstwa Finansów i stanie się wzorem dla innych duńskich gmin miejskich.

| 11. | Podkreśla, że wyzwania związane ze starzeniem się społeczeństwa są silnie związane z kwestią płci, co oznacza konieczność zwrócenia szczególnej uwagi na to, jak obecne reformy systemów zabezpieczenia społecznego i cięcia w usługach społecznych (zwłaszcza w zakresie opieki nad dziećmi i osobami starszymi) wpłyną na szanse zatrudnienia kobiet i na różnice w poziomie wynagrodzeń i emerytur kobiet i mężczyzn, w miarę jak rosnąć będzie ciężar opieki nad zależnymi krewnymi ponoszony przez nieformalnych opiekunów – w większości kobiet. Ponadto w przyszłości zwiększy się ryzyko ubóstwa i wyłączenia społecznego wśród kobiet, jeśli nie uczyni się niczego, by rozwiązać kwestię owego braku równości. Stres i nadmierne obciążenie pracą w sfeminizowanym sektorze służby zdrowia i opieki może w przyszłości powodować także nowe problemy dla starszych kobiet. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że wyzwania związane ze starzeniem się społeczeństwa są silnie związane z kwestią płci, co oznacza konieczność zwrócenia szczególnej uwagi na to, jak obecne reformy systemów zabezpieczenia społecznego i cięcia w usługach społecznych (zwłaszcza w zakresie opieki nad dziećmi i osobami starszymi) wpłyną na szanse zatrudnienia kobiet i na różnice w poziomie wynagrodzeń i emerytur kobiet i mężczyzn, w miarę jak rosnąć będzie ciężar opieki nad zależnymi krewnymi ponoszony przez nieformalnych opiekunów – w większości kobiet. Ponadto w przyszłości zwiększy się ryzyko ubóstwa i wyłączenia społecznego wśród kobiet, jeśli nie uczyni się niczego, by rozwiązać kwestię owego braku równości. Stres i nadmierne obciążenie pracą w sfeminizowanym sektorze służby zdrowia i opieki może w przyszłości powodować także nowe problemy dla starszych kobiet.

II.   ZALECENIA KR-U DO RADY I KOMISJI EUROPEJSKIEJ

| 12. | Sądzi, ze konieczna jest lepsza koordynacja między różnymi szczeblami zaangażowanymi w opracowanie rozwiązań na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu i podkreśla, że należy w większym stopniu korzystać z wielopoziomowego sprawowana rządów w tym obszarze. Nie należy postrzegać władz lokalnych i regionalnych jedynie jako podmiotów wdrażających, lecz należy włączyć je w cały proces decyzyjny i ewaluacyjny. |
| --- | --- |

12.

Sądzi, ze konieczna jest lepsza koordynacja między różnymi szczeblami zaangażowanymi w opracowanie rozwiązań na rzecz aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu i podkreśla, że należy w większym stopniu korzystać z wielopoziomowego sprawowana rządów w tym obszarze. Nie należy postrzegać władz lokalnych i regionalnych jedynie jako podmiotów wdrażających, lecz należy włączyć je w cały proces decyzyjny i ewaluacyjny.

| 13. | Twierdzi, że prawdziwą wartość dodaną wniosłoby utworzenie przez UE ram umożliwiających organom publicznym i podmiotom na wszystkich szczeblach czerpanie z wzajemnych doświadczeń, dokumentowanie udanych inicjatyw i wyciąganie wniosków z porażek. Pozwoliłoby to im uniknąć powtarzania błędów i pomogłoby zainwestować ich ograniczone środki w innowacyjne rozwiązania o dowiedzionej skuteczności. |
| --- | --- |

13.

Twierdzi, że prawdziwą wartość dodaną wniosłoby utworzenie przez UE ram umożliwiających organom publicznym i podmiotom na wszystkich szczeblach czerpanie z wzajemnych doświadczeń, dokumentowanie udanych inicjatyw i wyciąganie wniosków z porażek. Pozwoliłoby to im uniknąć powtarzania błędów i pomogłoby zainwestować ich ograniczone środki w innowacyjne rozwiązania o dowiedzionej skuteczności.

| 14. | Zaleca, by zaproszono Komitet Regionów do udziału w grupie sterującej Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, by zapewnić odpowiednią reprezentację władz lokalnych i regionalnych w procesie decyzyjnym w ramach tego partnerstwa, a także by KR mógł odgrywać rolę promotora mobilizującego dużą liczbę władz lokalnych i regionalnych do zaangażowania się we wdrażanie Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, zważywszy, że posiadają one kompetencje we wszystkich sześciu kluczowych obszarach działania tego partnerstwa. |
| --- | --- |

14.

Zaleca, by zaproszono Komitet Regionów do udziału w grupie sterującej Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, by zapewnić odpowiednią reprezentację władz lokalnych i regionalnych w procesie decyzyjnym w ramach tego partnerstwa, a także by KR mógł odgrywać rolę promotora mobilizującego dużą liczbę władz lokalnych i regionalnych do zaangażowania się we wdrażanie Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, zważywszy, że posiadają one kompetencje we wszystkich sześciu kluczowych obszarach działania tego partnerstwa.

| 15. | Popiera propozycję zgłoszoną w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, by utworzyć Europejską sieć na rzecz otoczenia przyjaznego dla osób starszych. Przyjmuje z zadowoleniem wysiłki podejmowane przez AGE Europejską Platformę Osób Starszych i Światową Organizację Zdrowia mające na celu ustanowienie tego rodzaju sieci. KR zaleca, by przeznaczyć fundusze UE na odpowiedni rozwój takiej sieci UE w ścisłej współpracy z WHO. |
| --- | --- |

15.

Popiera propozycję zgłoszoną w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, by utworzyć Europejską sieć na rzecz otoczenia przyjaznego dla osób starszych. Przyjmuje z zadowoleniem wysiłki podejmowane przez AGE Europejską Platformę Osób Starszych i Światową Organizację Zdrowia mające na celu ustanowienie tego rodzaju sieci. KR zaleca, by przeznaczyć fundusze UE na odpowiedni rozwój takiej sieci UE w ścisłej współpracy z WHO.

| 16. | Proponuje, aby Komisja położyła nacisk na badania nad osobami z najstarszej grupy wiekowej. Jest to grupa częściowo nowa i podmioty działające w tej dziedzinie potrzebują szerszej wiedzy na jej temat. Badania są konieczne, by ocenić skuteczność i opłacalność środków na rzecz promocji zdrowia i profilaktyki chorób w ciągu całego życia, zwłaszcza jednak w późnym jego okresie. Trzeba także intensywniej badać sposoby motywowania osób starszych, do których trudniej dotrzeć, do zmiany nawyków i stylu życia. Dane na temat osób w najstarszej grupie wiekowej trzeba uwzględniać w statystykach i badaniach naukowych. Wyniki badań muszą być rozpowszechniane wśród wszystkich, którzy praktycznie zajmują się pracą z osobami starszymi. |
| --- | --- |

16.

Proponuje, aby Komisja położyła nacisk na badania nad osobami z najstarszej grupy wiekowej. Jest to grupa częściowo nowa i podmioty działające w tej dziedzinie potrzebują szerszej wiedzy na jej temat. Badania są konieczne, by ocenić skuteczność i opłacalność środków na rzecz promocji zdrowia i profilaktyki chorób w ciągu całego życia, zwłaszcza jednak w późnym jego okresie. Trzeba także intensywniej badać sposoby motywowania osób starszych, do których trudniej dotrzeć, do zmiany nawyków i stylu życia. Dane na temat osób w najstarszej grupie wiekowej trzeba uwzględniać w statystykach i badaniach naukowych. Wyniki badań muszą być rozpowszechniane wśród wszystkich, którzy praktycznie zajmują się pracą z osobami starszymi.

| 17. | Wzywa Komisję Europejską do zainaugurowania, w kontekście Europejskiego Roku 2012, Europejskiego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Zmian Demograficznych. Zrzeszałoby ono władze lokalne i regionalne zainteresowane wspieraniem innowacji i rozwiązań w zakresie inteligentnej opieki zdrowotnej i lepszego życia, które służyłyby promowaniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz zapewnianiu administracyjnej i finansowej pomocy w ramach Porozumienia. |
| --- | --- |

17.

Wzywa Komisję Europejską do zainaugurowania, w kontekście Europejskiego Roku 2012, Europejskiego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Zmian Demograficznych. Zrzeszałoby ono władze lokalne i regionalne zainteresowane wspieraniem innowacji i rozwiązań w zakresie inteligentnej opieki zdrowotnej i lepszego życia, które służyłyby promowaniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz zapewnianiu administracyjnej i finansowej pomocy w ramach Porozumienia.

| 18. | Zauważa, że chociaż to państwa członkowskie oraz ich władze lokalne i regionalne posiadają główne kompetencje w zakresie aktywnego starzenia się, Unia Europejska może ustanawiać przepisy wpływające na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w celu znoszenia przeszkód w swobodnym przepływie osób, propagowania swobody świadczenia usług i zapewniania odpowiedniej ochrony konsumentów. Ratyfikowanie przez Unię Europejską Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych nakłada na UE nowe zobowiązania prawne w zakresie zapewniania osobom niepełnosprawnym oraz osobom starszym z upośledzeniami możliwości korzystania z przysługującego im prawa do swobodnego poruszania się i do pełnego udziału w gospodarczym i społecznym życiu społeczności, na równi z innymi obywatelami. Wymaga to podejmowania działań przez UE w celu zapewnienia skoordynowanych rozwiązań na poziomie UE oraz na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym. Ponadto UE mogłaby ułatwiać wymianę doświadczeń na poziomie transgranicznym i wspierać tzw. środki miękkie, w rodzaju kodeksu dobrych praktyk, w celu wspierania optymalnego wdrażania podstawowych swobód zapisanych w traktatach UE. |
| --- | --- |

18.

Zauważa, że chociaż to państwa członkowskie oraz ich władze lokalne i regionalne posiadają główne kompetencje w zakresie aktywnego starzenia się, Unia Europejska może ustanawiać przepisy wpływające na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w celu znoszenia przeszkód w swobodnym przepływie osób, propagowania swobody świadczenia usług i zapewniania odpowiedniej ochrony konsumentów. Ratyfikowanie przez Unię Europejską Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych nakłada na UE nowe zobowiązania prawne w zakresie zapewniania osobom niepełnosprawnym oraz osobom starszym z upośledzeniami możliwości korzystania z przysługującego im prawa do swobodnego poruszania się i do pełnego udziału w gospodarczym i społecznym życiu społeczności, na równi z innymi obywatelami. Wymaga to podejmowania działań przez UE w celu zapewnienia skoordynowanych rozwiązań na poziomie UE oraz na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym. Ponadto UE mogłaby ułatwiać wymianę doświadczeń na poziomie transgranicznym i wspierać tzw. środki miękkie, w rodzaju kodeksu dobrych praktyk, w celu wspierania optymalnego wdrażania podstawowych swobód zapisanych w traktatach UE.

| 19. | Odnotowuje, że Komisja Europejska zamierza zgłosić wniosek dotyczący aktu prawnego w sprawie dostępności i podkreśla, że konieczne jest ustanowienie ram prawnych na poziomie UE w celu egzekwowania w całej Unii Europejskiej dostępu do wszystkich podstawowych dóbr i usług i tworzenia równych reguł gry dla całego przemysłu, w tym MŚP. Wniosek ten musi być proporcjonalny i nie może przyczyniać się do nakładania na MŚP dodatkowych obciążeń biurokratycznych. Przyjęcie ogólnounijnych norm służyłoby także wspieraniu przemysłu i tworzeniu skutecznego jednolitego rynku dóbr i usług projektowanych dla wszystkich. Należy ustanowić system nadzoru, by zapewnić egzekwowanie prawa, wraz z towarzyszącymi planami działania dla władz krajowych, lokalnych i regionalnych i wsparciem dla podmiotów lokalnych i MŚP. |
| --- | --- |

19.

Odnotowuje, że Komisja Europejska zamierza zgłosić wniosek dotyczący aktu prawnego w sprawie dostępności i podkreśla, że konieczne jest ustanowienie ram prawnych na poziomie UE w celu egzekwowania w całej Unii Europejskiej dostępu do wszystkich podstawowych dóbr i usług i tworzenia równych reguł gry dla całego przemysłu, w tym MŚP. Wniosek ten musi być proporcjonalny i nie może przyczyniać się do nakładania na MŚP dodatkowych obciążeń biurokratycznych. Przyjęcie ogólnounijnych norm służyłoby także wspieraniu przemysłu i tworzeniu skutecznego jednolitego rynku dóbr i usług projektowanych dla wszystkich. Należy ustanowić system nadzoru, by zapewnić egzekwowanie prawa, wraz z towarzyszącymi planami działania dla władz krajowych, lokalnych i regionalnych i wsparciem dla podmiotów lokalnych i MŚP.

| 20. | Przypomina o kluczowym znaczeniu odpowiednich ram prawnych w zakresie zamówień publicznych na szczeblu unijnym, krajowym i lokalnym, by promować ich dostępność dla wszystkich w ramach inwestycji publicznych. Dostępność powinna być także niezbędnym warunkiem wstępnym otrzymania środków z UE (fundusze strukturalne, finansowanie projektów bądź badań); regiony mniej rozwinięte potrzebują także wsparcia w zakresie osiągania zgodności z przepisami i normami UE. Należy rozważyć wprowadzenie zachęt finansowych w celu zwiększenia dostępności, zwłaszcza w celu skłonienia organów publicznych do modernizacji istniejących budynków użytkowych i mieszkalnych, oraz w celu wspierania inwestycji w innowacyjne rozwiązania. |
| --- | --- |

20.

Przypomina o kluczowym znaczeniu odpowiednich ram prawnych w zakresie zamówień publicznych na szczeblu unijnym, krajowym i lokalnym, by promować ich dostępność dla wszystkich w ramach inwestycji publicznych. Dostępność powinna być także niezbędnym warunkiem wstępnym otrzymania środków z UE (fundusze strukturalne, finansowanie projektów bądź badań); regiony mniej rozwinięte potrzebują także wsparcia w zakresie osiągania zgodności z przepisami i normami UE. Należy rozważyć wprowadzenie zachęt finansowych w celu zwiększenia dostępności, zwłaszcza w celu skłonienia organów publicznych do modernizacji istniejących budynków użytkowych i mieszkalnych, oraz w celu wspierania inwestycji w innowacyjne rozwiązania.

| 21. | Podkreśla, że kluczowym środkom prawnym musi towarzyszyć podnoszenie świadomości w zakresie nowych realiów. Działania uświadamiające należy kierować do władz lokalnych i regionalnych, producentów, dostawców i usługodawców oraz ogólnie do obywateli. Polityka w zakresie edukacji i szkoleń ma istotne znaczenie dla zwiększenia i wspierania dostępności: podstawowym wymogiem jest zapewnienie odpowiedniego wyszkolenia inżynierów, architektów, projektantów stron internetowych, budowniczych, urbanistów (itp.), by uwzględniali kwestie związane z dostępnością we wszystkich swoich działaniach i by stosowali projektowanie uniwersalne. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że kluczowym środkom prawnym musi towarzyszyć podnoszenie świadomości w zakresie nowych realiów. Działania uświadamiające należy kierować do władz lokalnych i regionalnych, producentów, dostawców i usługodawców oraz ogólnie do obywateli. Polityka w zakresie edukacji i szkoleń ma istotne znaczenie dla zwiększenia i wspierania dostępności: podstawowym wymogiem jest zapewnienie odpowiedniego wyszkolenia inżynierów, architektów, projektantów stron internetowych, budowniczych, urbanistów (itp.), by uwzględniali kwestie związane z dostępnością we wszystkich swoich działaniach i by stosowali projektowanie uniwersalne.

| 22. | Przypomina, że uczenie się przez całe życie i działalność wolontariacka są główną siłą napędową aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu. Kształcenie dorosłych i uprawianie wolontariatu przez osoby starsze powinno być wspierane na poziomie unijnym, krajowym i lokalnym, by pomóc w przedłużaniu życia zawodowego, promować prowadzenie czynnego życia na emeryturze i wspierać samodzielne życie. |
| --- | --- |

22.

Przypomina, że uczenie się przez całe życie i działalność wolontariacka są główną siłą napędową aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu. Kształcenie dorosłych i uprawianie wolontariatu przez osoby starsze powinno być wspierane na poziomie unijnym, krajowym i lokalnym, by pomóc w przedłużaniu życia zawodowego, promować prowadzenie czynnego życia na emeryturze i wspierać samodzielne życie.

| 23. | W związku z tym zaleca, by cele określone w ramach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej 2012, a także w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, zostały włączone do wszystkich odpowiednich przyszłych instrumentów finansowania UE, w tym do funduszy strukturalnych, a także by uprościć procedury względem podmiotów lokalnych i regionalnych. Z zadowoleniem przyjmuje obchody Europejskiego Dnia Solidarności Międzypokoleniowej, który jest szczególnie ważnym wydarzeniem w ramach Europejskiego Roku 2012 i który propaguje międzypokoleniowe projekty pomiędzy uczniami i osobami starszymi, a tym samym wnosi ważny wkład w dialog międzypokoleniowy. |
| --- | --- |

23.

W związku z tym zaleca, by cele określone w ramach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej 2012, a także w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu, zostały włączone do wszystkich odpowiednich przyszłych instrumentów finansowania UE, w tym do funduszy strukturalnych, a także by uprościć procedury względem podmiotów lokalnych i regionalnych. Z zadowoleniem przyjmuje obchody Europejskiego Dnia Solidarności Międzypokoleniowej, który jest szczególnie ważnym wydarzeniem w ramach Europejskiego Roku 2012 i który propaguje międzypokoleniowe projekty pomiędzy uczniami i osobami starszymi, a tym samym wnosi ważny wkład w dialog międzypokoleniowy.

| 24. | Z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie wspólnoty wiedzy i innowacji (WWiI) ds. innowacji na rzecz zdrowego trybu życia i aktywności osób starszych w 2014 r. oraz zaleca Europejskiemu Instytutowi Innowacji i Technologii dołożenie wszelkich starań, by zaangażować władze i podmioty lokalne i regionalne w tworzenie tej wspólnoty. |
| --- | --- |

24.

Z zadowoleniem przyjmuje uruchomienie wspólnoty wiedzy i innowacji (WWiI) ds. innowacji na rzecz zdrowego trybu życia i aktywności osób starszych w 2014 r. oraz zaleca Europejskiemu Instytutowi Innowacji i Technologii dołożenie wszelkich starań, by zaangażować władze i podmioty lokalne i regionalne w tworzenie tej wspólnoty.

| 25. | Zaleca Komisji Europejskiej bardziej czynne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w realizowany przez UE proces oceny wpływu różnorodnych inicjatyw w dziedzinie polityki społecznej wdrażanych z myślą o wsparciu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu na osoby starsze na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

25.

Zaleca Komisji Europejskiej bardziej czynne zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w realizowany przez UE proces oceny wpływu różnorodnych inicjatyw w dziedzinie polityki społecznej wdrażanych z myślą o wsparciu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu, aby zapewnić właściwą ocenę wpływu na osoby starsze na szczeblu lokalnym.

| 26. | Przypomina, że aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu jest kluczowym celem strategii „Europa 2020” i może liczyć na wsparcie w ramach różnorodnych inicjatyw przewodnich (Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy, Europejski program walki z ubóstwem, Europejska agenda cyfrowa) oraz szerokiej gamy narzędzi finansowania UE dostępnych dla władz lokalnych i regionalnych określonych w broszurze przygotowanej wspólnie przez Komitet Regionów, Komisję Europejską i europejską Platformę AGE pt.: „Sposoby promowania w Europie aktywności osób starszych – wsparcie UE dla podmiotów lokalnych i regionalnych” opublikowanej we wrześniu 2011 r. jako wkład w Europejski Rok Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej 2012 (3). |
| --- | --- |

26.

Przypomina, że aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu jest kluczowym celem strategii „Europa 2020” i może liczyć na wsparcie w ramach różnorodnych inicjatyw przewodnich (Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy, Europejski program walki z ubóstwem, Europejska agenda cyfrowa) oraz szerokiej gamy narzędzi finansowania UE dostępnych dla władz lokalnych i regionalnych określonych w broszurze przygotowanej wspólnie przez Komitet Regionów, Komisję Europejską i europejską Platformę AGE pt.: „Sposoby promowania w Europie aktywności osób starszych – wsparcie UE dla podmiotów lokalnych i regionalnych” opublikowanej we wrześniu 2011 r. jako wkład w Europejski Rok Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej 2012 (3).

| 27. | Stwierdza zatem, że nie wydaje się, by kwestia zgodności proponowanych inicjatyw z zasadami pomocniczości i proporcjonalności zdefiniowanymi w traktatach UE budziła jakiekolwiek wątpliwości. |
| --- | --- |

27.

Stwierdza zatem, że nie wydaje się, by kwestia zgodności proponowanych inicjatyw z zasadami pomocniczości i proporcjonalności zdefiniowanymi w traktatach UE budziła jakiekolwiek wątpliwości.

III.   WYZWANIA

| 28. | Przypomina, że uważa się, iż do 2060 r. liczba młodych ludzi we wszystkich 27 państwach UE zmniejszy się o 9 % (4), a populacja w wieku produkcyjnym (15–64) o 15 %. Ponadto liczba osób starszych ma wzrosnąć aż o 79 %. Te zmiany demograficzne są wynikiem szeregu różnorodnych zjawisk, takich jak niższy poziom płodności, dłuższe średnie trwanie życia, wskaźnik całkowitej migracji netto oraz starzenie się pokolenia urodzonego podczas wyżu demograficznego po II wojnie światowej. Oczywiste jest, że te tendencje demograficzne będą mieć znaczące konsekwencje gospodarcze, społeczne i budżetowe na szczeblu krajowym i regionalnym bądź lokalnym. W analizie KR-u pt.: „Aktywność osób starszych – rozwiązania lokalne i regionalne” (5) wyjaśnia się dosyć trafnie wpływ tych czynników w następujący sposób: podaż siły roboczej i zatrudnienie zmniejszą się, co spowolni wzrost gospodarczy, podczas gdy popyt na usługi świadczone dla starzejących się społeczeństw wzrośnie. Ponadto przewiduje się zwiększenie wydatków publicznych z myślą o zapewnieniu wysokiej jakości usług dla starzejącej się ludności, a także w związku z koniecznością finansowania opieki zdrowotnej i emerytur dla coraz większej liczby osób starszych. Większość władz lokalnych i regionalnych doświadcza jednak drastycznych ograniczeń budżetowych, które już dziś w znaczący sposób utrudniają im świadczenie dynamicznym i nowoczesnych usług społecznych na odpowiednim poziomie. |
| --- | --- |

28.

Przypomina, że uważa się, iż do 2060 r. liczba młodych ludzi we wszystkich 27 państwach UE zmniejszy się o 9 % (4), a populacja w wieku produkcyjnym (15–64) o 15 %. Ponadto liczba osób starszych ma wzrosnąć aż o 79 %. Te zmiany demograficzne są wynikiem szeregu różnorodnych zjawisk, takich jak niższy poziom płodności, dłuższe średnie trwanie życia, wskaźnik całkowitej migracji netto oraz starzenie się pokolenia urodzonego podczas wyżu demograficznego po II wojnie światowej. Oczywiste jest, że te tendencje demograficzne będą mieć znaczące konsekwencje gospodarcze, społeczne i budżetowe na szczeblu krajowym i regionalnym bądź lokalnym. W analizie KR-u pt.: „Aktywność osób starszych – rozwiązania lokalne i regionalne” (5) wyjaśnia się dosyć trafnie wpływ tych czynników w następujący sposób: podaż siły roboczej i zatrudnienie zmniejszą się, co spowolni wzrost gospodarczy, podczas gdy popyt na usługi świadczone dla starzejących się społeczeństw wzrośnie. Ponadto przewiduje się zwiększenie wydatków publicznych z myślą o zapewnieniu wysokiej jakości usług dla starzejącej się ludności, a także w związku z koniecznością finansowania opieki zdrowotnej i emerytur dla coraz większej liczby osób starszych. Większość władz lokalnych i regionalnych doświadcza jednak drastycznych ograniczeń budżetowych, które już dziś w znaczący sposób utrudniają im świadczenie dynamicznym i nowoczesnych usług społecznych na odpowiednim poziomie.

| 29. | Podkreśla, że istnieją ogromne rozbieżności między państwami i regionami w odniesieniu do średniej długości życia mężczyzn i kobiet, wskaźników lat zdrowego życia, średniego wieku populacji i wskaźnika zależności. Przewiduje się, że w prawie wszystkich 281 regionach 27 państw członkowskich UE będziemy mieli do czynienia ze starzeniem się społeczeństwa, przy czym tylko w siedmiu regionach średni wiek ludności nie zwiększy się do 2030 r.: w Wiedniu w Austrii, Hamburgu i Trewirze w Niemczech, w Grecji Środkowej i na Peloponezie w Grecji oraz w regionie West Midlands i Szkocji północno–wschodniej w Wielkiej Brytanii (6). W 2008 r. wskaźniki zależności różniły się prawie trzykrotnie między regionami (od 9,1 % do 26,8 %). W 2030 r. różnice te będą niemal czterokrotne (10,4 % do 37,3 %) (7). Oznacza to, że regiony nie rozwijają się równomiernie pod względem starzenia się ludności, co wraz z obecnym kryzysem gospodarczym sprawia, że niektóre władze lokalne i regionalne dotknięte są tym problemem w większym stopniu niż inne. |
| --- | --- |

29.

Podkreśla, że istnieją ogromne rozbieżności między państwami i regionami w odniesieniu do średniej długości życia mężczyzn i kobiet, wskaźników lat zdrowego życia, średniego wieku populacji i wskaźnika zależności. Przewiduje się, że w prawie wszystkich 281 regionach 27 państw członkowskich UE będziemy mieli do czynienia ze starzeniem się społeczeństwa, przy czym tylko w siedmiu regionach średni wiek ludności nie zwiększy się do 2030 r.: w Wiedniu w Austrii, Hamburgu i Trewirze w Niemczech, w Grecji Środkowej i na Peloponezie w Grecji oraz w regionie West Midlands i Szkocji północno–wschodniej w Wielkiej Brytanii (6). W 2008 r. wskaźniki zależności różniły się prawie trzykrotnie między regionami (od 9,1 % do 26,8 %). W 2030 r. różnice te będą niemal czterokrotne (10,4 % do 37,3 %) (7). Oznacza to, że regiony nie rozwijają się równomiernie pod względem starzenia się ludności, co wraz z obecnym kryzysem gospodarczym sprawia, że niektóre władze lokalne i regionalne dotknięte są tym problemem w większym stopniu niż inne.

| 30. | Podkreśla także, że istnieją ogromne rozbieżności między krajami i regionami w odniesieniu do długu państwowego, a niektóre z nich muszą wprowadzać bardzo poważne ograniczenia budżetowe, które mogą obniżyć ich zdolność do korzystania z funduszy UE poprzez fundusze strukturalne lub programy wspólnotowe związane z procesem starzenia się społeczeństwa. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla także, że istnieją ogromne rozbieżności między krajami i regionami w odniesieniu do długu państwowego, a niektóre z nich muszą wprowadzać bardzo poważne ograniczenia budżetowe, które mogą obniżyć ich zdolność do korzystania z funduszy UE poprzez fundusze strukturalne lub programy wspólnotowe związane z procesem starzenia się społeczeństwa.

| 31. | Przypomina, że zgodnie z opinią KR-u „Adekwatne, stabilne i bezpieczne systemy emerytalne w Europie” (8) władze lokalne i regionalne pozostaną największym pracodawcą sektora publicznego, a w związku z tym państwowe systemy emerytalne będą nadal odgrywać podstawową rolę w gwarantowaniu systemów emerytalnych. Na system emerytalny będą jednak w coraz większym stopniu wpływać środki i reformy budżetowe. Należy zatem uwzględnić zdolność władz lokalnych i regionalnych do przeciwdziałania tym konsekwencjom, aby móc zapewnić wszystkim osobom starszym właściwe dochody, uwzględniając świadczenie usług w ramach pomocy i opieki. Aby temu zaradzić, Komitet Regionów zaproponował wprowadzenie wymiaru społecznego w nadzorze makroekonomicznym. |
| --- | --- |

31.

Przypomina, że zgodnie z opinią KR-u „Adekwatne, stabilne i bezpieczne systemy emerytalne w Europie” (8) władze lokalne i regionalne pozostaną największym pracodawcą sektora publicznego, a w związku z tym państwowe systemy emerytalne będą nadal odgrywać podstawową rolę w gwarantowaniu systemów emerytalnych. Na system emerytalny będą jednak w coraz większym stopniu wpływać środki i reformy budżetowe. Należy zatem uwzględnić zdolność władz lokalnych i regionalnych do przeciwdziałania tym konsekwencjom, aby móc zapewnić wszystkim osobom starszym właściwe dochody, uwzględniając świadczenie usług w ramach pomocy i opieki. Aby temu zaradzić, Komitet Regionów zaproponował wprowadzenie wymiaru społecznego w nadzorze makroekonomicznym.

| 32. | Komitet Regionów w opinii „Komfortowe funkcjonowanie osób starszych w społeczeństwie informacyjnym” (9) stwierdza, że rozwiązania ICT mogą poprawić wydajność usług opieki socjalnej i zdrowotnej, jeśli dostosuje się je właściwie do potrzeb osób starszych, oraz przypomina, że władze lokalne i regionalne powinny być angażowane w badania krajowe i unijne nad rozwiązaniami ICT na rzecz osób starszych, ponieważ to one będą często jako pierwsze korzystać z ich wyników. |
| --- | --- |

32.

Komitet Regionów w opinii „Komfortowe funkcjonowanie osób starszych w społeczeństwie informacyjnym” (9) stwierdza, że rozwiązania ICT mogą poprawić wydajność usług opieki socjalnej i zdrowotnej, jeśli dostosuje się je właściwie do potrzeb osób starszych, oraz przypomina, że władze lokalne i regionalne powinny być angażowane w badania krajowe i unijne nad rozwiązaniami ICT na rzecz osób starszych, ponieważ to one będą często jako pierwsze korzystać z ich wyników.

| 33. | Przypomina jednak, że władze lokalne i regionalne nie mogą same wspierać aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu. Aby ich działania odniosły powodzenie, potrzebne są sprzyjające warunki prawne, finansowe i strukturalne, co wymaga z kolei działań na szczeblu krajowym i unijnym. Na przykład, aby wykorzystywać inicjatywy ICT w celu wsparcia innowacji, inteligentnego sektora ochrony zdrowia i lepszego życia we wszystkich regionach UE, konieczne są inwestycje strukturalne na szczeblu unijnym i krajowym umożliwiające rozszerzenie dostępu szerokopasmowego. Konieczne jest także wprowadzanie ogólnounijnych przepisów w celu ujednolicenia kryteriów dostępności i standardów współdziałania. |
| --- | --- |

33.

Przypomina jednak, że władze lokalne i regionalne nie mogą same wspierać aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu. Aby ich działania odniosły powodzenie, potrzebne są sprzyjające warunki prawne, finansowe i strukturalne, co wymaga z kolei działań na szczeblu krajowym i unijnym. Na przykład, aby wykorzystywać inicjatywy ICT w celu wsparcia innowacji, inteligentnego sektora ochrony zdrowia i lepszego życia we wszystkich regionach UE, konieczne są inwestycje strukturalne na szczeblu unijnym i krajowym umożliwiające rozszerzenie dostępu szerokopasmowego. Konieczne jest także wprowadzanie ogólnounijnych przepisów w celu ujednolicenia kryteriów dostępności i standardów współdziałania.

| 34. | Podkreśla, że rosnąca liczba warunków wstępnych, procedur księgowych, finansowych i kontrolnych, które należy wypełnić, aby mieć dostęp do dotacji z funduszy strukturalnych doprowadziła do tego, że coraz więcej projektów koncentruje się na wymiernych wynikach, a nie na bardziej innowacyjnych i ryzykownych działaniach, na których pozytywne rezultaty trzeba rzeczywiście czekać dłużej i nie tak łatwo je zmierzyć. W praktyce innowacje społeczne napotykają obecnie przeszkody, które coraz częściej wiążą się z niedostosowanymi procedurami kontrolnymi i przepisami. Kwestia ta dotyczy nie tylko wykorzystania funduszy strukturalnych, ale także wielu innych unijnych i krajowych instrumentów finansowania. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że rosnąca liczba warunków wstępnych, procedur księgowych, finansowych i kontrolnych, które należy wypełnić, aby mieć dostęp do dotacji z funduszy strukturalnych doprowadziła do tego, że coraz więcej projektów koncentruje się na wymiernych wynikach, a nie na bardziej innowacyjnych i ryzykownych działaniach, na których pozytywne rezultaty trzeba rzeczywiście czekać dłużej i nie tak łatwo je zmierzyć. W praktyce innowacje społeczne napotykają obecnie przeszkody, które coraz częściej wiążą się z niedostosowanymi procedurami kontrolnymi i przepisami. Kwestia ta dotyczy nie tylko wykorzystania funduszy strukturalnych, ale także wielu innych unijnych i krajowych instrumentów finansowania.

| 35. | Przyznaje jednak, że konieczne są zmiany w sposobie wdrażania funduszy strukturalnych, aby uwzględnić pewne obiektywne warunki i nie sprzeniewierzać wysiłków służących zwiększeniu wartości dodanej i skuteczności finansowania UE w tym obszarze. Dania i Szwecja już stosują tego rodzaju procedury oparte na obiektywnych przesłankach w celu monitorowania wyników na podstawie zestawu ustalonych wskaźników i dostarczają informację zwrotną w ramach systemu monitorowania w celu ciągłej poprawy jakości świadczonych i finansowanych usług oraz ich wydajności pod względem stosunku nakładów do wyników. Rząd Zjednoczonego Królestwa niedawno wprowadził tzw. obligacje społeczne (social-impact bond), których celem jest przyciąganie nowych inwestorów w ramach umów opartych na wynikach przynoszących korzyść obywatelom i wspólnotom lokalnym. Poprzez obligacje społeczne prywatni inwestorzy finansują działania, których realizacją zajmują się sprawdzeni usługodawcy. Władze publiczne zwracają inwestorom udostępnione przez nich środki w zależności od poprawy wyników wskaźników społecznych. Jeśli wskaźniki te nie ulegną poprawie, inwestycja nie podlega zwrotowi (10). |
| --- | --- |

35.

Przyznaje jednak, że konieczne są zmiany w sposobie wdrażania funduszy strukturalnych, aby uwzględnić pewne obiektywne warunki i nie sprzeniewierzać wysiłków służących zwiększeniu wartości dodanej i skuteczności finansowania UE w tym obszarze. Dania i Szwecja już stosują tego rodzaju procedury oparte na obiektywnych przesłankach w celu monitorowania wyników na podstawie zestawu ustalonych wskaźników i dostarczają informację zwrotną w ramach systemu monitorowania w celu ciągłej poprawy jakości świadczonych i finansowanych usług oraz ich wydajności pod względem stosunku nakładów do wyników. Rząd Zjednoczonego Królestwa niedawno wprowadził tzw. obligacje społeczne (social-impact bond), których celem jest przyciąganie nowych inwestorów w ramach umów opartych na wynikach przynoszących korzyść obywatelom i wspólnotom lokalnym. Poprzez obligacje społeczne prywatni inwestorzy finansują działania, których realizacją zajmują się sprawdzeni usługodawcy. Władze publiczne zwracają inwestorom udostępnione przez nich środki w zależności od poprawy wyników wskaźników społecznych. Jeśli wskaźniki te nie ulegną poprawie, inwestycja nie podlega zwrotowi (10).

IV.   PERSPEKTYWY

| 36. | Zauważa, że w krajach mających wysokie standardy dostępności w odniesieniu do mieszkalnictwa, transportu i ICT odnotowuje się najwyższe poziomy zatrudnienia wśród osób starszych, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, oraz najwyższe wskaźniki lat zdrowego życia. Także w tych krajach odnotowuje się najwyższe wskaźniki zatrudnienia kobiet i osób niepełnosprawnych oraz najwyższe wskaźniki równouprawnienia płci (różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn, różnice w poziomie emerytur kobiet i mężczyzn itp.). Dowodzi to, że proaktywne promowanie lokalnych warunków korzystnych dla osób starszych nie spowalnia rozwoju gospodarki, a wręcz przeciwnie, działa na korzyść społeczeństwa i gospodarki jako takiej. Stworzenie takich warunków ułatwia życie wszystkim obywatelom i zwiększa udział kobiet, osób starszych i niepełnosprawnych w rynku pracy, a także czynny i wydajny udział emerytów w lokalnym życiu społecznym. Pomaga to także nieformalnym opiekunom, którzy mogą w ten sposób lepiej połączyć życie zawodowe z obowiązkami wynikającymi z opieki. |
| --- | --- |

36.

Zauważa, że w krajach mających wysokie standardy dostępności w odniesieniu do mieszkalnictwa, transportu i ICT odnotowuje się najwyższe poziomy zatrudnienia wśród osób starszych, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, oraz najwyższe wskaźniki lat zdrowego życia. Także w tych krajach odnotowuje się najwyższe wskaźniki zatrudnienia kobiet i osób niepełnosprawnych oraz najwyższe wskaźniki równouprawnienia płci (różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn, różnice w poziomie emerytur kobiet i mężczyzn itp.). Dowodzi to, że proaktywne promowanie lokalnych warunków korzystnych dla osób starszych nie spowalnia rozwoju gospodarki, a wręcz przeciwnie, działa na korzyść społeczeństwa i gospodarki jako takiej. Stworzenie takich warunków ułatwia życie wszystkim obywatelom i zwiększa udział kobiet, osób starszych i niepełnosprawnych w rynku pracy, a także czynny i wydajny udział emerytów w lokalnym życiu społecznym. Pomaga to także nieformalnym opiekunom, którzy mogą w ten sposób lepiej połączyć życie zawodowe z obowiązkami wynikającymi z opieki.

| 37. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że już setki władz lokalnych i regionalnych zaangażowało się w program Światowej Organizacji Zdrowia „Miasta przyjazne osobom starszym” (WHO Age-Friendly Cities, AFC) w całej UE oraz że kilka państw członkowskich rozpoczęło realizację programów krajowych w celu wsparcia władz lokalnych i regionalnych, które chciałyby dołączyć do sieci WHO AFC. |
| --- | --- |

37.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że już setki władz lokalnych i regionalnych zaangażowało się w program Światowej Organizacji Zdrowia „Miasta przyjazne osobom starszym” (WHO Age-Friendly Cities, AFC) w całej UE oraz że kilka państw członkowskich rozpoczęło realizację programów krajowych w celu wsparcia władz lokalnych i regionalnych, które chciałyby dołączyć do sieci WHO AFC.

| 38. | Zważywszy, że coraz więcej osób starszych cierpi na chorobę Alzheimera i inne formy demencji, z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę podjętą przez niektóre władze lokalne i regionalne, by stworzyć sprzyjające warunki dla osób cierpiących na chorobę Alzheimera w celu promowania lepszej integracji osób starszych cierpiących na demencję oraz ich nieformalnych opiekunów z lokalnymi wspólnotami. |
| --- | --- |

38.

Zważywszy, że coraz więcej osób starszych cierpi na chorobę Alzheimera i inne formy demencji, z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę podjętą przez niektóre władze lokalne i regionalne, by stworzyć sprzyjające warunki dla osób cierpiących na chorobę Alzheimera w celu promowania lepszej integracji osób starszych cierpiących na demencję oraz ich nieformalnych opiekunów z lokalnymi wspólnotami.

| 39. | Podkreśla, że tworzenie otoczenia zgodnego z zasadą projektowania uniwersalnego i wspierającego samodzielne życie niepełnosprawnych osób starszych lub osób starszych o ograniczonej sprawności okazało się opłacalne. Szwedzkie doświadczenia pokazują, że obniżającego się w Szwecji od 15 lat zapotrzebowania na pomoc nie da się wytłumaczyć poprawą stanu zdrowia ludności, ponieważ nie istnieją dowody na to, by stan zdrowia osób starszych w Szwecji poprawił się w tym okresie. Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie zmniejszonego zapotrzebowania na opiekę nad osobami starszymi wiąże się z poprawą norm w zakresie dostępności w budownictwie mieszkaniowym i transporcie i lepszym dostępem do technologii wspomagającej, co ułatwia osobom starszym samodzielne radzenie sobie. Należy zauważyć, że Szwecja ma najwyższe wskaźniki zatrudnienia starszych wiekiem pracowników, w tym starszych kobiet, spośród wszystkich państw członkowskich UE. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla, że tworzenie otoczenia zgodnego z zasadą projektowania uniwersalnego i wspierającego samodzielne życie niepełnosprawnych osób starszych lub osób starszych o ograniczonej sprawności okazało się opłacalne. Szwedzkie doświadczenia pokazują, że obniżającego się w Szwecji od 15 lat zapotrzebowania na pomoc nie da się wytłumaczyć poprawą stanu zdrowia ludności, ponieważ nie istnieją dowody na to, by stan zdrowia osób starszych w Szwecji poprawił się w tym okresie. Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie zmniejszonego zapotrzebowania na opiekę nad osobami starszymi wiąże się z poprawą norm w zakresie dostępności w budownictwie mieszkaniowym i transporcie i lepszym dostępem do technologii wspomagającej, co ułatwia osobom starszym samodzielne radzenie sobie. Należy zauważyć, że Szwecja ma najwyższe wskaźniki zatrudnienia starszych wiekiem pracowników, w tym starszych kobiet, spośród wszystkich państw członkowskich UE.

| 40. | Podkreśla jednak, że podczas gdy władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę jako nabywcy produktów i usług, zwłaszcza poprzez zamówienia publiczne, i mogą w ten sposób jako decydenci polityczni promować pozytywne podejście do starzenia się, należy zająć się problemem fragmentacji istniejących i wyłaniających się rynków innowacyjnych rozwiązań wspierających aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu, tak aby stworzyć prawdziwy jednolity rynek srebrnej gospodarki i umożliwić osiąganie korzyści skali oferentom biorącym udział w przetargach publicznych, a także konsumentom. Celem planowanego aktu w sprawie dostępności jest rozwiązanie problemu przeszkód uniemożliwiających utworzenie rynku UE ułatwiającego kształtowanie i wdrażanie na większą skalę innowacyjnych rozwiązań lokalnych i regionalnych w innych regionach UE. MŚP często przodują w dziedzinie innowacyjności i są bliżej rynków lokalnych. Często świadczą też spersonalizowane usługi i dostosowują się do potrzeb konsumentów. MŚP skorzystałyby z wprowadzenia jasnych przepisów i norm, które zapewniłyby im dostęp do ogólnounijnego rynku i ułatwiły współdziałanie z innymi dostawcami produktów i usług dla osiągnięcia najlepszych wyników. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla jednak, że podczas gdy władze lokalne i regionalne odgrywają istotną rolę jako nabywcy produktów i usług, zwłaszcza poprzez zamówienia publiczne, i mogą w ten sposób jako decydenci polityczni promować pozytywne podejście do starzenia się, należy zająć się problemem fragmentacji istniejących i wyłaniających się rynków innowacyjnych rozwiązań wspierających aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu, tak aby stworzyć prawdziwy jednolity rynek srebrnej gospodarki i umożliwić osiąganie korzyści skali oferentom biorącym udział w przetargach publicznych, a także konsumentom. Celem planowanego aktu w sprawie dostępności jest rozwiązanie problemu przeszkód uniemożliwiających utworzenie rynku UE ułatwiającego kształtowanie i wdrażanie na większą skalę innowacyjnych rozwiązań lokalnych i regionalnych w innych regionach UE. MŚP często przodują w dziedzinie innowacyjności i są bliżej rynków lokalnych. Często świadczą też spersonalizowane usługi i dostosowują się do potrzeb konsumentów. MŚP skorzystałyby z wprowadzenia jasnych przepisów i norm, które zapewniłyby im dostęp do ogólnounijnego rynku i ułatwiły współdziałanie z innymi dostawcami produktów i usług dla osiągnięcia najlepszych wyników.

V.   WNIOSKI

| 41. | Stwierdza na koniec, że zapewnienie rozwoju dostępnego i sprzyjającego środowiska lokalnego opartego na idei projektowania uniwersalnego pomogłoby starszym pracownikom i kobietom wydłużyć okres aktywności zawodowej i zmniejszyłoby zapotrzebowanie na opiekę i pomoc dla coraz większej liczby osób starszych. KR jest przekonany, że działania UE służące wspieraniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz solidarności międzypokoleniowej pomogą wzmocnić innowacyjność i potencjał wzrostu w całej UE i przyniosą korzyści gospodarcze zarówno podmiotom publicznym, jak i prywatnym na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym. |
| --- | --- |

41.

Stwierdza na koniec, że zapewnienie rozwoju dostępnego i sprzyjającego środowiska lokalnego opartego na idei projektowania uniwersalnego pomogłoby starszym pracownikom i kobietom wydłużyć okres aktywności zawodowej i zmniejszyłoby zapotrzebowanie na opiekę i pomoc dla coraz większej liczby osób starszych. KR jest przekonany, że działania UE służące wspieraniu aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu oraz solidarności międzypokoleniowej pomogą wzmocnić innowacyjność i potencjał wzrostu w całej UE i przyniosą korzyści gospodarcze zarówno podmiotom publicznym, jak i prywatnym na szczeblu lokalnym, krajowym i unijnym.

| 42. | Zgadza się z podejściem duńskiej prezydencji do starzenia się i podkreśla, że aby móc wykorzystać innowacje społeczne jako odpowiedź na potrzeby naszego starzejącego się społeczeństwa, UE musi koniecznie stworzyć wspólne ramy umożliwiające pełne wykorzystanie potencjału innowacji społecznych w przyszłości. Wspólne ramy UE wspierające innowacje społeczne rzeczywiście ułatwiłyby działanie podmiotów wdrażających innowacje społeczne w całej Europie i pomogły im zdobywać fundusze, łączyć się w sieci i rozwijać działalność. |
| --- | --- |

42.

Zgadza się z podejściem duńskiej prezydencji do starzenia się i podkreśla, że aby móc wykorzystać innowacje społeczne jako odpowiedź na potrzeby naszego starzejącego się społeczeństwa, UE musi koniecznie stworzyć wspólne ramy umożliwiające pełne wykorzystanie potencjału innowacji społecznych w przyszłości. Wspólne ramy UE wspierające innowacje społeczne rzeczywiście ułatwiłyby działanie podmiotów wdrażających innowacje społeczne w całej Europie i pomogły im zdobywać fundusze, łączyć się w sieci i rozwijać działalność.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 212/2009.

1

(2)  Kastler, P7_TA(2011) 0332.

2

(3)  http://bibli.reseauope.net/opac_css/index.php?lvl=author_see&id=264.

3

(4)  Źródło: Eurostat: Struktura demograficzna i statystyki dotyczące starzenia się ludności.

4

(5)  www.cor.europa.eu/COR_cms/ui/ViewDocument.aspx?siteid=default&contentID=a18962c0-1f8f-44e9-9f3d-bfa7955830db.

5

(6)  Eurostat, regionalne prognozy demograficzne EUROPOP 2008.

6

(7)  Tamże.

7

(8)  CdR 319/2010.

8

(9)  CdR 84/2007.

9

(10)  http://www.socialfinance.org.uk/work/sibs.

10

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/52 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/52

---

Opinia Komitetu Regionów „Efektywność energetyczna w miastach i regionach – różnice między obszarami wiejskimi a miastami”

2012/C 225/06

KOMITET REGIONÓW

| — | Żąda, by efektywność energetyczna stanowiła centralny i integralny element polityki energetycznej i odpowiedni priorytet w hierarchii polityki energetycznej. |
| --- | --- |

—

Żąda, by efektywność energetyczna stanowiła centralny i integralny element polityki energetycznej i odpowiedni priorytet w hierarchii polityki energetycznej.

| — | Popiera lepsze powiązanie środków wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE. |
| --- | --- |

—

Popiera lepsze powiązanie środków wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE.

| — | Opowiada się za bardziej zdecydowanymi środkami wpływania na zachowania ludzi i wzorce zużycia energii; uważa, że wymaga to kombinacji środków zachęcających i odstraszających, ukazujących aspekty ekonomiczne, lecz również wyraźniej uwydatniających obowiązkowe wymogi tam, gdzie to konieczne. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za bardziej zdecydowanymi środkami wpływania na zachowania ludzi i wzorce zużycia energii; uważa, że wymaga to kombinacji środków zachęcających i odstraszających, ukazujących aspekty ekonomiczne, lecz również wyraźniej uwydatniających obowiązkowe wymogi tam, gdzie to konieczne.

| — | Stwierdza, że obecna polityka koncentruje się na miastach jako miejscach realizacji obecnych celów polityki, jednak podkreśla, że należy się również zająć w szerszy i bardziej skoordynowany sposób problemami i możliwościami obszarów wiejskich w zakresie zużycia i produkcji energii. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że obecna polityka koncentruje się na miastach jako miejscach realizacji obecnych celów polityki, jednak podkreśla, że należy się również zająć w szerszy i bardziej skoordynowany sposób problemami i możliwościami obszarów wiejskich w zakresie zużycia i produkcji energii.

| — | Wzywa władze lokalne i regionalne do dzielenia się dobrymi rozwiązaniami w zakresie efektywności energetycznej i energooszczędności oraz do zwiększania odporności energetycznej przez planowanie i pilotowanie dostarczania ich usług przy minimalnych poziomach pobierania energii. |
| --- | --- |

—

Wzywa władze lokalne i regionalne do dzielenia się dobrymi rozwiązaniami w zakresie efektywności energetycznej i energooszczędności oraz do zwiększania odporności energetycznej przez planowanie i pilotowanie dostarczania ich usług przy minimalnych poziomach pobierania energii.

| Sprawozdawca | Brian MEANEY (IE/EA), członek Rady Hrabstwa Clare oraz Władz Regionu Środkowozachodniego |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek prezydencji duńskiej z 12 stycznia 2012 r. |

Sprawozdawca

Brian MEANEY (IE/EA), członek Rady Hrabstwa Clare oraz Władz Regionu Środkowozachodniego

Dokument źródłowy

Wniosek prezydencji duńskiej z 12 stycznia 2012 r.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   Wprowadzenie

1.   Podkreśla, że strategia „Europa 2020” słusznie sytuuje efektywną eksploatację energii w centrum działań zmierzających do osiągnięcia celów UE dotyczących inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, co wymaga przestawienia się na gospodarkę efektywnie korzystającą z zasobów. Efektywność energetyczna nie polega na obniżaniu produkcji lub ograniczaniu działalności gospodarczej; chodzi w niej o osiąganie takiej samej produkcji przy niższym zużyciu energii na jednostkę produkcyjną. Oznacza to konieczność określenia i wyeliminowania niepotrzebnego zużycia energii, a także znalezienia efektywniejszych metod produkcji.

2.   Zauważa z zaniepokojeniem, że według obecnych prognoz do 2020 r. UE osiągnie tylko połowę celu 20 % oszczędności energii pierwotnej. Realizacja założeń strategii „Europa 2020” wymaga skoordynowanego wysiłku na wszystkich szczeblach – unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym. Efektywność energetyczna zaliczana jest do najważniejszych priorytetów i wymaga bardziej zdecydowanych strategii politycznych na wszystkich poziomach.

3.   Jeszcze raz stwierdza, że do osiągnięcia celów w zakresie zrównoważonego charakteru, konkurencyjności i bezpieczeństwa dostaw energii UE musi podejmować solidarne i skuteczne działania polegające na definiowaniu i stosowaniu zarówno dostępnych, jak i nowych technologii, a także na zachęcaniu do zmiany zachowań, która sprzyjałaby poprawie efektywności energetycznej. W tym kontekście UE powinna w krótkim i średnim okresie dać pierwszeństwo wdrażaniu technologii, które byłyby skuteczniejsze i bardziej konkurencyjne w wymiarze handlowym.

4.   Podkreśla, że m.in. za pośrednictwem lokalnych i regionalnych podmiotów prowadzących działalność energetyczną miasta, regiony i samorządy lokalne odgrywają kluczową rolę w ułatwianiu i wspieraniu efektywniejszego zużycia energii oraz w stanowieniu przepisów w tym zakresie zarówno we własnej działalności i infrastrukturze, jak i w odniesieniu do odbiorców i wytwórców energii. Realizacja tego celu wymaga zdaniem KR-u, by samorządy dysponowały odpowiednimi środkami finansowymi i większym wsparciem, pozwalającymi im działać na rzecz lepszej efektywności energetycznej.

5.   Podkreśla rolę administracji lokalnej i regionalnej w służeniu przykładem, przyciąganiu inwestycji i tworzeniu miejsc pracy. Wzywa UE do stworzenia i propagowania mechanizmów zapewniających wsparcie dla opracowywania lokalnych i regionalnych planów na rzecz efektywności energetycznej, które przyczyniłyby się do osiągnięcia krajowych i europejskich celów w zakresie energii, jak też dla usprawnienia systemów informacyjnych dotyczących kwestii energetycznych.

6.   Popiera proklamowaną przez ONZ inicjatywę Międzynarodowego Roku Zrównoważonej Energii dla Wszystkich Ludzi, ponieważ jest ona doskonałą okazją, by zwrócić uwagę na szczeblu lokalnym, krajowym, regionalnym i międzynarodowym na znaczenie usprawnień w zakresie efektywności energetycznej oraz energii ze źródeł odnawialnych. Brak możliwości korzystania z czystej, przystępnej cenowo energii pochodzącej z niezawodnych źródeł utrudnia zrównoważony rozwój ludzkości, społeczeństwa i gospodarki oraz stanowi poważną przeszkodę na drodze do realizacji milenijnych celów rozwoju. Działaniom zmierzającym do całkowitego przestawienia gospodarki energetycznej na źródła odnawialne muszą towarzyszyć zwiększone starania na rzecz ograniczenia zużycia energii i poszukiwanie nowych źródeł energii, co prowadzi także do zmniejszenia zależności od importu paliw kopalnych.

7.   Odnotowuje ponadto, że ponieważ gospodarki Indii i Chin dopiero się „rozgrzewają”, prognozuje się, iż do 2035 r. zapotrzebowanie Chin na energię podskoczy o 75 % (1). Związany z tym wzrost rywalizacji o energię importowaną obecnie przez UE mógłby skutkować pojawieniem się wyzwań w zakresie dostaw, dystrybucji i kosztów, które mogą mieć poważne, wieloaspektowe konsekwencje o charakterze gospodarczym i społecznym. Aby zareagować na tę sytuację, należy opracować konkretne i wykonalne plany działania, których celem będzie jak najszybsze doprowadzenie do pokrycia zapotrzebowania energetycznego przy pomocy dostępnych na miejscu odnawialnych źródeł energii. W pracach nad takimi planami powinny uczestniczyć władze miejskie, regionalne i lokalne.

8.   Zwraca uwagę, że nie wykorzystuje się potencjału społecznych korzyści, które może przynieść realizacja w gminach i regionach projektów na rzecz ekologizacji. Podkreśla w tym kontekście, że Komisja Europejska i rządy państw członkowskich powinny przeznaczyć znaczne środki na zwiększanie efektywności energetycznej budynków publicznych.

9.   Odnotowuje trwającą aktualnie debatę poświęconą dyrektywie w sprawie efektywności energetycznej oraz zwraca się z apelem o przyjęcie ambitnego tekstu o zdecydowanej wymowie. Z punktu widzenia regionów i miast poprawa efektywności energetycznej i ograniczenie zużycia energii oznaczają same korzyści: mogłyby one zmniejszyć swoją zależność od importowanych paliw, stworzyć w lokalnej gospodarce nawet 2 mln miejsc pracy dzięki pracom budowlanym i modernizacyjnym (2) oraz zapewnić gospodarstwom domowym znaczne oszczędności na rachunkach za energię. Ponadto UE mogłaby jeszcze bardziej obniżyć własne emisje gazów cieplarnianych i postawić sobie w tym zakresie jeszcze bardziej ambitne cele. Proponowana dyrektywa stanowi zatem pierwszy krok na drodze do złagodzenia obecnego kryzysu. Nie jest ona jednak wystarczająca, ponieważ zdefiniowano w niej przede wszystkim cele o charakterze gospodarczym, czyli zmniejszenie importu ropy naftowej i gazu z krajów trzecich oraz skierowanie tych miliardów euro w stronę gospodarek UE, natomiast nie opracowano jednocześnie dostatecznie konkretnych koncepcji koniecznego, szeroko zakrojonego rozwoju energii ze źródeł odnawialnych. Decydujące znaczenie ma przy tym to, by umożliwić państwom członkowskim działanie odpowiednio dostosowane do ich konkretnej sytuacji i w ten sposób zapewnić dobór środków, które będą najbardziej skuteczne dla każdego kraju.

10.   Wyraża w tym kontekście szczególne ubolewanie w związku z brakiem spójnej, długofalowej wizji modernizacji mieszkalnych zasobów budowlanych wymagających renowacji oraz brakiem wyraźnych i konkretnych zobowiązań finansowych ukierunkowanych na pomoc władzom lokalnym i regionalnym w promowaniu inwestycji w efektywność energetyczną na szczeblu lokalnym i regionalnym. Ważne jest, by w związku z tym mieć na uwadze różnicę między celami z punktu widzenia społeczeństwa a celami z punktu widzenia przedsiębiorstw. Na poziomie przedsiębiorstwa modernizacja budynku opiera się na założeniach ekonomicznej wykonalności, natomiast na poziomie publicznym trzeba umożliwić osiągnięcie celów społecznych.

11.   Zaleca, by UE wzmocniła systemy informacyjne dotyczące efektywności energetycznej, obejmujące informacje na temat krajowej i regionalnej polityki w zakresie efektywności energetycznej, systemy oceny oszczędności na szczeblu regionalnym, wskaźniki efektywności energetycznej, bazy danych zawierające standardowe sposoby pomiarów oszczędności będące w użyciu, wykaz sprawdzonych rozwiązań, wzorce działań itp. Zgadza się z opinią europejskiego stowarzyszenia samorządów lokalnych Energy Cities, zdaniem którego „kluczowe znaczenie” z punktu widzenia realizacji proponowanych środków ma ich finansowanie. Ponadto KR odnotowuje, iż proponowana dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej nie określa wiążących celów, nie przewiduje odpowiednich procedur kontrolnych oraz oferuje łatwe do wykorzystania klauzule opt-out. Dlatego przyjmuje z zadowoleniem starania polskiej i duńskiej prezydencji, by uwzględnić jeszcze we wniosku niezbędne środki w zakresie finansowania oraz inne brakujące elementy. KR popiera starania prezydencji duńskiej o osiągnięcie politycznego kompromisu, dzięki któremu władze będą mogły dalej podejmować działania na rzecz zwiększania efektywności energetycznej swych budynków z uwzględnieniem warunków lokalnych i regionalnych w poszczególnych państwach członkowskich. Ze szczególnym zadowoleniem należy przyjąć propozycję nałożenia na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązku uzyskiwania co roku średnio 1,5-procentowych oszczędności energii.

12.   Podkreśla, że efektywności energetycznej nie da się osiągnąć wyłącznie drogą ustalanych centralnie, sztywnych środków, które nie uwzględniają warunków lokalnych i regionalnych w państwach członkowskich. Dlatego apeluje, by stworzyć możliwości stosowania alternatywnego podejścia do realizacji celów w zakresie oszczędzania energii pod warunkiem, że osiągnięty zostanie ten sam poziom zmniejszenia zużycia energii, oraz aby gminy i regiony mogły proponować strategie na rzecz oszczędności energii.

13.   Stwierdza, że tematyka energii w UE ulega coraz większej fragmentacji zarówno w polityce, jak i w zapatrywaniach. Problematyka ta analizowana jest w podziale na sektory (transport, budownictwo itp.), przez co traci się z oczu kwestie dysproporcji terytorialnych oraz różnic w zakresie zagospodarowania przestrzennego, a także potencjału, którego uwzględnienie niezbędne jest do dalszego rozwoju Unii.

14.   Apeluje o opracowanie odpowiednich rozwiązań w zakresie zarządzania energią i oszczędności energii, które towarzyszyłyby działaniom na rzecz poprawy efektywności energetycznej. Wzywa także do ustalenia celów w zakresie zarządzania energią i oszczędności energii, by pomóc w realizacji celów ograniczenia zużycia energii w ramach działań służących poprawie efektywności energetycznej, a nawet umożliwić przekroczenie tych celów.

15.   Zwraca się do prezydencji duńskiej o uznanie roli władz lokalnych i regionalnych w realizacji celów w zakresie efektywności energetycznej zapisanych w strategii „Europa 2020”. W obecnej wersji projektu dokumentu negocjacyjnego Rady dotyczącego przyszłości dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej oraz w opublikowanym przez Komisję Europejską planie działania w dziedzinie energii na rok 2050 niemal w ogóle nie wspomina się o władzach lokalnych i regionalnych. Ponadto uważa, że zmienione krajowe programy reform oraz zalecenia dla poszczególnych krajów powinny silniej odzwierciedlać zobowiązania przyjęte w dziedzinie efektywności energetycznej.

16.   Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą finansowania „Inteligentna Energia – Europa” oraz podejmowane w jej ramach wysiłki zmierzające do pokonania barier rynkowych. Inicjatywa ta powinna koncentrować się na promowaniu działań na rzecz zmiany zachowań. Apeluje jednak o większą determinacje w rozpowszechnianiu wyników tej inicjatywy i płynących z niej zaleceń (informowanie, ustawodawstwo itp.) w całej UE, a także o zagwarantowanie finansowania tej inicjatywy lub programów, które ją zastąpią, na lata 2014–2020.

17.   Zwraca uwagę na następujące kwestie, które wiążą się ze szczególnym terytorialnym wymiarem omawianych zagadnień:

| — | Na obszarach wiejskich w UE korzysta się ze źródeł energii powodujących większe zanieczyszczenie, w związku z czym należy szczególnie wspierać zastępowanie silnie zanieczyszczających paliw kopalnych przejściowo paliwami kopalnymi generującymi mniejsze zanieczyszczenia, a następnie przede wszystkim energią ze źródeł odnawialnych. |
| --- | --- |

—

Na obszarach wiejskich w UE korzysta się ze źródeł energii powodujących większe zanieczyszczenie, w związku z czym należy szczególnie wspierać zastępowanie silnie zanieczyszczających paliw kopalnych przejściowo paliwami kopalnymi generującymi mniejsze zanieczyszczenia, a następnie przede wszystkim energią ze źródeł odnawialnych.

| — | Pomimo nadrabiania zaległości poziom rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich wciąż sytuuje się poniżej średniej UE, zwłaszcza w porównaniu z obszarami miejskimi. Różnica między obszarami wiejskimi i miejskimi szczególnie mocno zarysowuje się w Europie Środkowej i Wschodniej. Jest to zjawisko tym bardziej niepokojące, że dysproporcje wzrosły w latach 2000–2007 ze względu na szybki rozwój wielkich miast i stolic. |
| --- | --- |

—

Pomimo nadrabiania zaległości poziom rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich wciąż sytuuje się poniżej średniej UE, zwłaszcza w porównaniu z obszarami miejskimi. Różnica między obszarami wiejskimi i miejskimi szczególnie mocno zarysowuje się w Europie Środkowej i Wschodniej. Jest to zjawisko tym bardziej niepokojące, że dysproporcje wzrosły w latach 2000–2007 ze względu na szybki rozwój wielkich miast i stolic.

B.   Miasta oraz samorządy lokalne i regionalne

18.   Ponawia swój apel o lepsze wyważenie kwestii dotyczących obszarów miejskich i wiejskich w ramach zrównoważonej polityki energetycznej w całej UE, a także podkreśla konieczność wykorzystania potencjału obszarów wiejskich na rzecz realizacji celów w zakresie efektywności energetycznej, zapisanych w strategii „Europa 2020”. Obszary wiejskie rzeczywiście charakteryzują się znacznym potencjałem zarówno w dziedzinie wytwarzania energii, jak i w kwestii zmniejszania jej zużycia – znaczne powierzchnie na potrzeby farm wiatrowych lub elektrowni słonecznych dostępne są jedynie na wsi. Jednocześnie współczesne rolnictwo wymaga dużej ilości energii, by mogło funkcjonować. O możliwościach oszczędzania energii i poszukiwaniu jej nowych źródeł jednak zazwyczaj się zapomina.

19.   Zwraca uwagę na znaczne różnice między obszarami miejskimi a wiejskimi. Efektywność energetyczna na obszarach wiejskich jest całkowicie niezadowalająca i wymaga niezwłocznych działań. Wiejskie gospodarstwa domowe i małe przedsiębiorstwa na tych obszarach niejednokrotnie znajdują się w niekorzystnej sytuacji pod względem zużycia energii, zwłaszcza z uwagi na charakter gospodarstw domowych i jakość zasobów budowlanych. Budynki na wsi są znacznie starsze, a ich modernizacja jest dla właścicieli kosztowniejsza i często niewykonalna. Jedną z przyczyn jest gęstość zaludnienia: w przypadku systemów dociepleń jednorodzinnych domów wiejskich nie można liczyć na takie same korzyści skali, jak w budynkach miejskich zamieszkiwanych przez wielu lokatorów. Dotyczy to – w różnym stopniu – wszystkich państw członkowskich i oznacza proporcjonalnie wyższe koszty energii na obszarach wiejskich, gdzie dochód na jednego mieszkańca jest 21–62 % niższy niż na obszarach miejskich (3).

20.   Zwraca uwagę na fakt, że w dziedzinie energii polityka unijna kieruje się jednak potrzebami wielkich miast. Inwestorzy swoją uwagę nadal skupiają niemal wyłącznie na infrastrukturze zaprojektowanej z myślą o obszarach miejskich.

21.   Podkreśla, że na obszarach wiejskich i w oddalonych regionach za dostęp do energii zazwyczaj trzeba więcej zapłacić. Ponadto mamy tam do czynienia z niższą efektywnością energetyczną z uwagi na niewielkie rozpowszechnienie czystych technologii i nieskuteczne docieplenia. KR apeluje zatem o zapewnienie odpowiednich rozwiązań administracyjnych i finansowych, które umożliwiłyby obszarom wiejskim w całej UE nadrobienie zaległości w tym zakresie w stosunku do obszarów miejskich, a zwłaszcza o wykorzystanie potencjału, jaki niosą Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i jego inicjatywa LEADER. Liczne sprawdzone rozwiązania i projekty pilotażowe w całej UE dowiodły już wyraźnie, że obszary wiejskie dysponują potencjałem pozwalającym na zaspokojenie własnych potrzeb energetycznych z różnych źródeł, takich jak źródła energii niepowodujące emisji gazów cieplarnianych i neutralne pod względem emisji dwutlenku węgla, biomasa, ogniwa paliwowe itp.

22.   Uważa, że przy udzielaniu wsparcia ze środków EFS na rzecz budowania potencjału, zwłaszcza w przypadku doskonalenia umiejętności pracowników, które mogą dotyczyć także korzystania z tradycyjnych technik z użyciem materiałów charakterystycznych dla danego regionu, należy uwzględniać zróżnicowane potrzeby obszarów miejskich i wiejskich, tak by pracownicy z tych ostatnich nie pozostawali w tyle. W przeciwnym wypadku skutkowałoby to niedoborem wykwalifikowanej kadry potrzebnej do wdrażania technologii właściwych dla obszarów wiejskich i zwiększałoby przepaść pomiędzy tymi obszarami w kwestiach dotyczących energii.

23.   Podkreśla, że strategia edukacyjna może odegrać znaczną rolę w podnoszeniu wiedzy na temat efektywności energetycznej i przyczyniać się do koniecznych zmian zachowań ludzi. Sugeruje, by przeprowadzić porównanie obecnych inicjatyw edukacyjnych, tak by określić najlepsze metody i opracować programy nauczania, które wprowadzałyby treści związane ze zrównoważonym rozwojem na najwcześniejszych etapach kształcenia formalnego. Ponadto wzywa do tego, by w kolejnym programie „Erasmus dla wszystkich” opracować „sojusze na rzecz wiedzy” między uczelniami a „zielonymi przedsiębiorstwami”, po to by sporządzić nowe programy studiów dotyczące innowacji i uzupełniania brakujących umiejętności w zakresie efektywności energetycznej i energooszczędności.

24.   Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mogą się przyczynić do poprawy efektywności energetycznej także poprzez uwzględnianie czynników środowiskowych w zamówieniach publicznych. Z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję Europejską wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie zamówień publicznych (4). We wniosku tym przewiduje się, że w zamówieniach publicznych władze lokalne i regionalne mogą brać pod uwagę czynniki środowiskowe, w tym efektywność energetyczną. Należy zachęcać władze lokalne i regionalne, by przedstawiane oferty oceniały według podejścia MEAT (oferta najkorzystniejsza ekonomicznie), tak aby uwzględniane były oszczędności energii w całym cyklu procedury udzielania zamówienia.

C.   Konsumenci

25.   Podkreśla także wymiar społeczny omawianej kwestii, gdyż ubóstwo energetyczne może szczególnie dotkliwie uderzać w grupy o niższych dochodach. Przyczyny i skutki ubóstwa energetycznego znacznie różnią się także na obszarach miejskich i wiejskich, co trzeba wziąć pod uwagę, opracowując odpowiednie środki, i co niekoniecznie jest skorelowane z ogólną efektywnością energetyczną danych krajów czy regionów.

26.   Apeluje o wprowadzenie środków, które umożliwiłyby konsumentom w kontaktach z wytwórcami/dostawcami negocjowanie określonych korzyści w zamian za modyfikację schematów korzystania z energii, tzn. jeśli odbiorcy indywidualni zgodzą się korzystać z energii poza szczytem zapotrzebowania, należy ich wesprzeć i sprawić, by uzyskali rabaty właściwe dla odbiorców hurtowych. Analogicznie należy popierać wdrażanie zaawansowanych technologii inteligentnych sieci do pomiaru zużycia i rozliczeń, gdyż jest to działanie na rzecz pożytku publicznego, umożliwiające zwiększenie efektywności energetycznej dostawców (poprzez skuteczne zarządzanie siecią, lepsze utrzymanie sieci, sprzętu itp.) oraz konsumentów (poprzez zwiększenie wiedzy na temat stanu licznika, rozliczeń, umów z operatorami, usług w sieci, inteligentnej interaktywnej konsumpcji itp.). Ponadto nie wolno tolerować żadnego oporu ze strony branży i należy przyspieszyć wprowadzanie tego systemu w terminie wcześniejszym niż zostało to ustalone. Trzeba przy tym zadbać, by instalowanie zaawansowanych urządzeń pomiarowych nie wiązało się z dużymi podwyżkami opłat ponoszonych przez konsumentów.

27.   Przyjmuje z zadowoleniem odnowienie i kontynuację programu znakowania Energy Star związane z wnioskiem dotyczącym programu znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych i zauważa, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia COM(2012) 109 final przewidziano odnowienie umowy w sprawie Energy Star w związku z decyzją Rady dotyczącą zawarcia Umowy między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych (COM (2012) 108 final. Należy zachęcać do korzystania z programu Energy Star. Stwierdzono, że wysokie koszty energii będą zachęcać do kupowania urządzeń o wysokiej sprawności energetycznej. Ponadto Komisja powinna rozważyć oznakowanie, które wskazywałoby energochłonność produkcji.

D.   Finansowanie

28.   Nawiązując do swojej opinii w sprawie zmiany klimatu i przyszłego budżetu UE (5), podtrzymuje wyrażone w niej zaniepokojenie obserwowaną w dalszym ciągu koncentracją na środkach oszczędnościowych, która w kontekście przyszłego budżetu UE na lata 2014–2020 przesłania wszelkie kwestie odnoszące się do gospodarki realnej, zwłaszcza pilną konieczność zwiększenia budżetu UE na finansowanie lokalnych i regionalnych inwestycji na obszarach miejskich i wiejskich, dotyczących zrównoważonej energii, o co KR zabiegał w swoich wcześniejszych opiniach. Komitet przyjmuje jednak z zadowoleniem fakt, iż we wspólnych ramach strategicznych (6)„przejście na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach” zostało uznane za priorytet inwestycyjny. Tym niemniej pragnie podkreślić, że choć fundusze objęte wspólnymi ramami strategicznymi służyć mają przezwyciężeniu określonych wyzwań o charakterze regionalnym, należy również zapewnić równowagę między zrównoważoną produkcją a efektywnością energetyczną.

29.   Żałuje, że Rada nie uznała możliwości powiązania finansowania z celami, np. krajowych środków finansowych na rzecz efektywności energetycznej, za rozwiązanie, które należałoby włączyć do przepisów dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej. Podkreśla konieczność zdecydowanego promowania roli Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) za pośrednictwem krajowych i lokalnych instytucji kredytowych, aby finansować inwestycje w efektywność energetyczną.

30.   Zwraca się do prezydencji duńskiej z apelem, by zadbała o powiązanie przyszłych dotacji na rzecz środków służących zwiększaniu sprawności ogrzewania i chłodzenia powierzchni z odzwierciedlonymi w pomiarach oszczędnościami zużycia energii w poszczególnych obiektach.

31.   Wzywa Komisję Europejską, by w przyszłym budżecie UE przewidziała potrzeby związane z dyrektywą w sprawie efektywności energetycznej i zadbała o przyznanie wystarczających środków na kwestię efektywności energetycznej w mieszkalnictwie na obszarach wiejskich.

32.   Zwraca uwagę na fakt, iż istotnym problemem w przypadku obszarów wiejskich jest zdolność samorządów lokalnych i regionalnych do korzystania z przewidzianych już środków finansowych:

| — | mechanizmów finansowych (ELENA itp.) oraz funduszy na rzecz efektywności energetycznej (EFEE itp.); |
| --- | --- |

—

mechanizmów finansowych (ELENA itp.) oraz funduszy na rzecz efektywności energetycznej (EFEE itp.);

| — | z doświadczeń bieżącego okresu finansowania wynika, że środki w ramach funduszy strukturalnych z przeznaczeniem na efektywność energetyczną nie mogą, z wielu różnych przyczyn, zostać w pełni wykorzystane; dlatego w ramach finansowych na lata 2014–2020, w których przewidziano nawet wyższy udział środków na efektywność energetyczną, trzeba zwrócić uwagę na to, by ułatwić dostęp do tych środków władzom lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

z doświadczeń bieżącego okresu finansowania wynika, że środki w ramach funduszy strukturalnych z przeznaczeniem na efektywność energetyczną nie mogą, z wielu różnych przyczyn, zostać w pełni wykorzystane; dlatego w ramach finansowych na lata 2014–2020, w których przewidziano nawet wyższy udział środków na efektywność energetyczną, trzeba zwrócić uwagę na to, by ułatwić dostęp do tych środków władzom lokalnym i regionalnym.

33.   Podkreśla, że istnieją też inne narzędzia finansowe, takie jak umowy o poprawę efektywności energetycznej, partnerstwa publiczno-prywatne oraz krajowe i regionalne fundusze na rzecz efektywności energetycznej, które wspierają prace w zakresie efektywności energetycznej w sytuacji, gdy środki publiczne są coraz bardziej ograniczone. W chwili obecnej, kiedy to musimy się liczyć z ograniczonymi zasobami publicznymi, a wiele małych i średnich przedsiębiorstw boryka się z trudnościami, szczególną uwagę należy poświęcić optymalnemu zrównoważeniu wydatków z budżetu UE przeznaczanych z jednej strony na wielkie projekty infrastrukturalne, a z drugiej – na zdecentralizowane wytwarzanie energii, które stanowi esencję zagadnień energetycznych na obszarach wiejskich. Wzywa również UE do promowania i uregulowania na poziomie europejskim roli przedsiębiorstw oferujących usługi energetyczne jako podmiotów finansujących inwestycje w efektywność oraz umożliwienia im dostępu do przeznaczonych na ten cel środków europejskich.

34.   Uważa, że aby poprawić dostęp do finansowania, potrzebne są instrumenty, które pomogłyby konsumentom i organom publicznym spełnić wymogi dotyczące współfinansowania, a także opracować innowacyjne plany, które będą atrakcyjne dla kredytodawców.

35.   Przypomina, że ankieta przeprowadzona na początku 2010 r. przez Platformę Monitorowania Strategii „Europa 2020” wykazała, że lokalne i regionalne inicjatywy są zazwyczaj wielosektorowymi, zintegrowanymi działaniami, które przyczyniają się jednocześnie do zwiększenia konkurencyjności, wzrostu i zatrudnienia. Realia te powinny zatem znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w przyszłym projekcie budżetu UE.

36.   Apeluje o zapewnienie samorządom lokalnym i regionalnym możliwości uwzględnienia zagadnień efektywności energetycznej w wymogach w zakresie planowania przestrzennego na obszarach wiejskich i w miastach.

E.   Logistyka

37.   Pragnie podkreślić, jak istotne znaczenie ma rozwijanie ogólnounijnych systemów logistycznych, takich jak środkowoeuropejski system logistyczny (CELS), które mogłyby zapewnić poprawę efektywności transportu towarowego. Oznaczałoby to stworzenie jednolitego systemu odwzorowania łączącego w jednym ujęciu wszystkie rodzaje transportu w Europie, począwszy od szlaków kolejowych i drogowych, poprzez korytarze powietrzne, aż po drogi morskie i szlaki żeglugi śródlądowej.

38.   Uważa, że CELS mógłby zapewniać odwzorowanie wizualne i wsparcie w zakresie analizy kosztów z myślą o promowaniu ekologicznego, oszczędnego i skutecznego połączenia transportu intermodalnego. Byłby on dostępną on-line bazą transportu towarowego, w której mogliby się rejestrować przewoźnicy w transporcie drogowym, kolejowym, lotniczym, śródlądowym i morskim, dzięki czemu stałby się najbardziej kompleksowym zbiorem danych obejmującym wszystkich przewoźników towarowych. Taki system może również wskazywać szlaki odpowiadające potrzebom transportu kombinowanego, pozwalając tym samym na wybór najkrótszej możliwej trasy.

39.   Podkreśla wartość zintegrowanej, międzysektorowej, zrównoważonej polityki energetycznej dla obszarów wiejskich, która obejmowałaby zarówno zagadnienia efektywności energetycznej w budownictwie, transporcie itd., jak i zdecentralizowaną produkcję energii ze źródeł odnawialnych.

F.   Wnioski

40.   W tym kontekście uważa, że polityka spójności może stanowić podstawę skoordynowanego podejścia do tego złożonego wyzwania. Wzajemne powiązania między celami strategii „Europa 2020” wymagają, by unijni decydenci polityczni byli świadomi faktu, iż możliwa jest poprawa osiągnięć we wszystkich obszarach strategii „Europa 2020”, jeżeli środki zmierzające do zwiększenia efektywnego korzystania z energii zostaną powszechnie wdrożone w całej UE.

41.   Zwraca uwagę na konieczność lepszego wyważenia wewnętrznego i zewnętrznego wymiaru zaopatrzenia UE w energię, promowania badań oraz wdrażania środków na rzecz efektywności energetycznej przynajmniej przy takich samych nakładach inwestycyjnych jak w przypadku nowych rurociągów do transportu paliw kopalnych z krajów trzecich. Ponadto przypomina Komisji Europejskiej, że w kontekście efektywności energetycznej w budownictwie i w transporcie potrzeby inwestycyjne nadal sięgają miliardów euro. Uznania wymaga także kwestia zarządzania energią i oszczędności energii, gdyż jest to część składowa bieżących potrzeb, którą należy się odpowiednio zająć.

42.   Ponownie stwierdza, że państwa członkowskie powinny zainicjować proces konsultacji z udziałem podmiotów lokalnych i regionalnych w ramach prac nad krajowymi planami na rzecz efektywności energetycznej (podejście oddolne), co zapewniłoby spójność tych planów z celami oraz środkami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi. Wzywa również do włączenia podmiotów lokalnych i regionalnych na etapie monitorowania, gdyż to one odpowiadają za opracowywanie tych planów.

43.   Ponownie zwraca uwagę na inicjatywę „Porozumienie Burmistrzów” będącą namacalnym dowodem zaangażowania samorządów lokalnych na rzecz efektywności energetycznej oraz przeciwdziałania zmianie klimatu. Stwierdza jednak, że sygnatariusze porozumienia nie stosują wspólnych metod sprawozdawczości. Porozumienie Burmistrzów jest inicjatywą, w której regiony zobowiązane są składać sprawozdania z osiągnięć w zakresie efektywności energetycznej, odpowiadające surowym, wspólnym kryteriom sprawozdawczości (7).

44.   Wzywa Komisję, by szybko podjęła działania na rzecz realizacji idei połączonych sieci dystrybucji energii w całej UE. W ten sposób UE może zapewnić wszystkim obywatelom niezawodne dostawy energii. Jest to także istotne z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa, aby zmniejszyć zależność Europy od importu paliw kopalnych z państw rządzonych przez reżimy autorytarne.

45.   Główne przesłania – działania

KOMITET REGIONÓW

| a) | żąda, by efektywność energetyczna stanowiła centralny i integralny element polityki energetycznej i odpowiedni priorytet w hierarchii polityki energetycznej; |
| --- | --- |

a)

żąda, by efektywność energetyczna stanowiła centralny i integralny element polityki energetycznej i odpowiedni priorytet w hierarchii polityki energetycznej;

| b) | popiera lepsze powiązanie środków wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE; |
| --- | --- |

b)

popiera lepsze powiązanie środków wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE;

| c) | opowiada się za bardziej zdecydowanymi środkami wpływania na zachowania ludzi i wzorce zużycia energii; uważa, że wymaga to kombinacji środków zachęcających i odstraszających, ukazujących aspekty ekonomiczne, lecz również wyraźniej uwydatniających obowiązkowe wymogi tam, gdzie to konieczne; |
| --- | --- |

c)

opowiada się za bardziej zdecydowanymi środkami wpływania na zachowania ludzi i wzorce zużycia energii; uważa, że wymaga to kombinacji środków zachęcających i odstraszających, ukazujących aspekty ekonomiczne, lecz również wyraźniej uwydatniających obowiązkowe wymogi tam, gdzie to konieczne;

| d) | stwierdza, że obecna polityka koncentruje się na miastach jako miejscach realizacji obecnych celów polityki, jednak podkreśla, że należy się również zająć w szerszy i bardziej skoordynowany sposób problemami i możliwościami obszarów wiejskich w zakresie zużycia i produkcji energii; |
| --- | --- |

d)

stwierdza, że obecna polityka koncentruje się na miastach jako miejscach realizacji obecnych celów polityki, jednak podkreśla, że należy się również zająć w szerszy i bardziej skoordynowany sposób problemami i możliwościami obszarów wiejskich w zakresie zużycia i produkcji energii;

| e) | wzywa władze lokalne i regionalne do dzielenia się dobrymi rozwiązaniami w zakresie efektywności energetycznej i energooszczędności oraz do zwiększania odporności energetycznej przez planowanie i pilotowanie dostarczania ich usług przy minimalnych poziomach pobierania energii. |
| --- | --- |

e)

wzywa władze lokalne i regionalne do dzielenia się dobrymi rozwiązaniami w zakresie efektywności energetycznej i energooszczędności oraz do zwiększania odporności energetycznej przez planowanie i pilotowanie dostarczania ich usług przy minimalnych poziomach pobierania energii.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Światowy Raport Energetyczny Międzynarodowej Agencji Energetycznej z 2011 r.

1

(2)  Komisja Europejska.

2

(3)  Eurostat.

3

(4)  COM(2011) 896 final.

4

(5)  Opinia rozpoznawcza w sprawie: „Włączanie problematyki zmiany klimatu do wszystkich obszarów polityki a przyszły budżet UE” (CdR 104/2011).

5

(6)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące EFRR, EFS, Funduszu Spójności, EFRROW oraz EFMR objętych zakresem wspólnych ram strategicznych (COM(2011) 615 final).

6

(7)  http://ec.europa.eu/energy/publications/doc/2012_thinkbooklet.pdf.

7

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

95. sesja plenarna w dniach 3 i 4 maja 2012 r.

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/58 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/58

---

Opinia Komitetu Regionów „Ogólne rozporządzenie w sprawie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych”

2012/C 225/07

KOMITET REGIONÓW

| — | Wzywa do przyjęcia ambitnego budżetu dla przyszłej polityki spójności (2014-2020), by osiągnąć ambitne cele określone w Traktacie i w strategii „Europa 2020”; wzywa ponadto do uwzględnienia kryteriów innych niż PKB przy ocenie poziomów rozwoju i podziale zasobów. |
| --- | --- |

—

Wzywa do przyjęcia ambitnego budżetu dla przyszłej polityki spójności (2014-2020), by osiągnąć ambitne cele określone w Traktacie i w strategii „Europa 2020”; wzywa ponadto do uwzględnienia kryteriów innych niż PKB przy ocenie poziomów rozwoju i podziale zasobów.

| — | Popiera strukturę zaproponowaną przez Komisję, tzn. wytyczenie dwóch wielkich celów („inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „współpraca terytorialna”), pozostawienie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w ramach polityki spójności oraz utworzenie nowej kategorii „regionów w okresie przejściowym”, która zapewniłaby „siatkę bezpieczeństwa” dla regionów niekwalifikujacych się już do pełnego wsparcia jako regiony konwergencji. |
| --- | --- |

—

Popiera strukturę zaproponowaną przez Komisję, tzn. wytyczenie dwóch wielkich celów („inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „współpraca terytorialna”), pozostawienie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w ramach polityki spójności oraz utworzenie nowej kategorii „regionów w okresie przejściowym”, która zapewniłaby „siatkę bezpieczeństwa” dla regionów niekwalifikujacych się już do pełnego wsparcia jako regiony konwergencji.

| — | Nawołuje do większej elastyczności w rozdziale funduszy strukturalnych i do bardziej realistycznego dostosowania ich do potrzeb regionów dzięki bezpośredniemu zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych; owa elastyczność powinna stosować się do rozdziału środków między Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) i EFS oraz do koncentracji tematycznej funduszy na niektóre cele określone w strategii „Europa 2020”. W tym kontekście apeluje o znaczne obniżenie lub uelastycznienie minimalnych progów przewidzianych w rozporządzeniach szczegółowych. |
| --- | --- |

—

Nawołuje do większej elastyczności w rozdziale funduszy strukturalnych i do bardziej realistycznego dostosowania ich do potrzeb regionów dzięki bezpośredniemu zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych; owa elastyczność powinna stosować się do rozdziału środków między Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) i EFS oraz do koncentracji tematycznej funduszy na niektóre cele określone w strategii „Europa 2020”. W tym kontekście apeluje o znaczne obniżenie lub uelastycznienie minimalnych progów przewidzianych w rozporządzeniach szczegółowych.

| — | Popiera strategiczne podejście w ramach wspólnych ram strategicznych, integrujące wszystkie fundusze przeznaczane na cele regionalne. Oznaczać to będzie lepszą koordynację z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i z Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR). Chciałby ponadto, by uwzględniono w większym stopniu zasadę spójności t terytorialnej poprzez działania miejskie; działania na rzecz rozwoju lokalnego, zintegrowane inwestycje terytorialne i wspólne plany działania. Pragnie niemniej, by zwrócono większą uwagę na obszary podlegające przemianom przemysłowym lub dotknięte niekorzystnymi warunkami demograficznymi. |
| --- | --- |

—

Popiera strategiczne podejście w ramach wspólnych ram strategicznych, integrujące wszystkie fundusze przeznaczane na cele regionalne. Oznaczać to będzie lepszą koordynację z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i z Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR). Chciałby ponadto, by uwzględniono w większym stopniu zasadę spójności t terytorialnej poprzez działania miejskie; działania na rzecz rozwoju lokalnego, zintegrowane inwestycje terytorialne i wspólne plany działania. Pragnie niemniej, by zwrócono większą uwagę na obszary podlegające przemianom przemysłowym lub dotknięte niekorzystnymi warunkami demograficznymi.

| — | Wzywa do wspierania możliwości opracowywania programów opartych na wielu funduszach (EFRR, EFS, Fundusz Spójności, EFRROW i EFMR) i apeluje do Komisji Europejskiej o podejmowanie wszelkich środków na rzecz przygotowywania i wdrażania tych programów z należytym poszanowaniem zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

—

Wzywa do wspierania możliwości opracowywania programów opartych na wielu funduszach (EFRR, EFS, Fundusz Spójności, EFRROW i EFMR) i apeluje do Komisji Europejskiej o podejmowanie wszelkich środków na rzecz przygotowywania i wdrażania tych programów z należytym poszanowaniem zasady proporcjonalności.

| — | Odrzuca uwarunkowanie makroekonomiczne, jak również rezerwę na wykonanie, uznając, że są one sprzeczne z głównym celem polityki spójności, popiera natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym; opowiada się także za prostszym uwarunkowaniem ex ante o charakterze bardziej prewencyjnym niż represyjnym. |
| --- | --- |

—

Odrzuca uwarunkowanie makroekonomiczne, jak również rezerwę na wykonanie, uznając, że są one sprzeczne z głównym celem polityki spójności, popiera natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym; opowiada się także za prostszym uwarunkowaniem ex ante o charakterze bardziej prewencyjnym niż represyjnym.

| — | Domaga się rzeczywistego uproszczenia przepisów wykonawczych, zwłaszcza dotyczących instytucji zajmujących się kontrolą i audytem, działań przynoszących dochód i kosztów ryczałtowych. |
| --- | --- |

—

Domaga się rzeczywistego uproszczenia przepisów wykonawczych, zwłaszcza dotyczących instytucji zajmujących się kontrolą i audytem, działań przynoszących dochód i kosztów ryczałtowych.

| Sprawozdawca | Catiuscia MARINI (IT/PSE), przewodnicząca regionu Umbria |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006
  COM(2011) 615 final |

Sprawozdawca

Catiuscia MARINI (IT/PSE), przewodnicząca regionu Umbria

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006

COM(2011) 615 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

A.   
  Budżet wspólnotowy i rozdysponowanie środków

KOMITET REGIONÓW

Na rzecz odpowiedniego i zrównoważonego budżetu wspólnotowego

| 1. | Przypomina, że Unia Europejska powinna móc dysponować takim budżetem, który pozwoliłby zapewnić skuteczność polityki spójności i zrealizować ambitne cele strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że Unia Europejska powinna móc dysponować takim budżetem, który pozwoliłby zapewnić skuteczność polityki spójności i zrealizować ambitne cele strategii „Europa 2020”.

| 2. | Apeluje, by w odniesieniu do kategorii regionu utrzymano przynajmniej ten sam poziom wkładu wspólnotowego, jaki przewidziano na obecny okres programowania. |
| --- | --- |

2.

Apeluje, by w odniesieniu do kategorii regionu utrzymano przynajmniej ten sam poziom wkładu wspólnotowego, jaki przewidziano na obecny okres programowania.

| 3. | Podkreśla, że obecna sytuacja poważnego kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego powoduje na poziomie europejskim utrwalanie się stanu niepełnego zatrudnienia, co ma silny, zróżnicowany wpływ na wszystkie regiony Unii Europejskiej. W tym kontekście fundusze strukturalne stanowią źródło finansowania niezbędne do przeciwdziałania kryzysowi i wspierania rozwoju regionów Europy. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że obecna sytuacja poważnego kryzysu gospodarczego, finansowego i społecznego powoduje na poziomie europejskim utrwalanie się stanu niepełnego zatrudnienia, co ma silny, zróżnicowany wpływ na wszystkie regiony Unii Europejskiej. W tym kontekście fundusze strukturalne stanowią źródło finansowania niezbędne do przeciwdziałania kryzysowi i wspierania rozwoju regionów Europy.

Zmniejszenie trudności z absorpcją funduszy

| 4. | Zwraca się do Komisji o podjęcie skutecznych inicjatyw w celu zmniejszenia trudności niektórych państw członkowskich z absorpcją środków poprzez poprawę zarządzania funduszami wspólnotowymi, zwłaszcza dzięki uproszczeniu i unowocześnieniu systemów zarządzania i kontroli poprzez ukierunkowanie na osiągnięcie wyników. |
| --- | --- |

4.

Zwraca się do Komisji o podjęcie skutecznych inicjatyw w celu zmniejszenia trudności niektórych państw członkowskich z absorpcją środków poprzez poprawę zarządzania funduszami wspólnotowymi, zwłaszcza dzięki uproszczeniu i unowocześnieniu systemów zarządzania i kontroli poprzez ukierunkowanie na osiągnięcie wyników.

W kierunku bardziej sprawiedliwych i zrównoważonych kryteriów podziału

| 5. | Uważa, że kryzys finansowo-gospodarczy sprawia, iż coraz potrzebniejsze stają się możliwie aktualne, porównywalne dane dotyczące PKB i inne wskaźniki, tak by dokładniej określić rzeczywisty poziom rozwoju regionów europejskich (1); zarazem konieczne jest skierowanie odpowiednich środków do regionów słabiej rozwiniętych. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że kryzys finansowo-gospodarczy sprawia, iż coraz potrzebniejsze stają się możliwie aktualne, porównywalne dane dotyczące PKB i inne wskaźniki, tak by dokładniej określić rzeczywisty poziom rozwoju regionów europejskich (1); zarazem konieczne jest skierowanie odpowiednich środków do regionów słabiej rozwiniętych.

| 6. | Uważa, że do celów podziału zasobów należy odpowiednio uwzględnić specyfikę państw członkowskich, których gospodarkę cechuje silna nierównowaga wewnętrzna; jego obawy budzi w szczególności kryterium podziału zasobów przeznaczanych na wspólną politykę rolną – w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych – gdyż nie odzwierciedla ono należycie różnic społecznych, gospodarczych i strukturalnych. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że do celów podziału zasobów należy odpowiednio uwzględnić specyfikę państw członkowskich, których gospodarkę cechuje silna nierównowaga wewnętrzna; jego obawy budzi w szczególności kryterium podziału zasobów przeznaczanych na wspólną politykę rolną – w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych – gdyż nie odzwierciedla ono należycie różnic społecznych, gospodarczych i strukturalnych.

B.   
  Struktura polityki spójności

Uproszczona struktura

| 7. | Popiera wytyczenie dwóch wielkich celów („inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „współpraca terytorialna”), które przyczyniają się do uproszczenia struktury polityki spójności. |
| --- | --- |

7.

Popiera wytyczenie dwóch wielkich celów („inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „współpraca terytorialna”), które przyczyniają się do uproszczenia struktury polityki spójności.

| 8. | Popiera stworzenie kategorii regionów w okresie przejściowym, finansowanej przede wszystkim ze środków przewidzianych dla regionów i państw, które przestały kwalifikować się do celu konwergencji i Funduszu Spójności, a zatem bez zmniejszania wsparcia dla dwóch pozostałych kategorii regionów, jak również z zadowoleniem przyjmuje propozycję „siatki bezpieczeństwa” dla regionów tracących prawo do pełnego wsparcia jako regiony konwergencji. Ta nowa kategoria umożliwi bowiem lepsze wsparcie regionów przestających się kwalifikować do celu konwergencji, a także regionów, których PKB per capita waha się od 75 do 90 % średniej wspólnotowej. Pozwoli ona ponadto na uzależnienie wielkości pomocy od poziomu rozwoju i na złagodzenie skutków stosowania progu stwierdzonych w obecnym okresie programowania. Uregulowanie to powinno stosować się do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych. |
| --- | --- |

8.

Popiera stworzenie kategorii regionów w okresie przejściowym, finansowanej przede wszystkim ze środków przewidzianych dla regionów i państw, które przestały kwalifikować się do celu konwergencji i Funduszu Spójności, a zatem bez zmniejszania wsparcia dla dwóch pozostałych kategorii regionów, jak również z zadowoleniem przyjmuje propozycję „siatki bezpieczeństwa” dla regionów tracących prawo do pełnego wsparcia jako regiony konwergencji. Ta nowa kategoria umożliwi bowiem lepsze wsparcie regionów przestających się kwalifikować do celu konwergencji, a także regionów, których PKB per capita waha się od 75 do 90 % średniej wspólnotowej. Pozwoli ona ponadto na uzależnienie wielkości pomocy od poziomu rozwoju i na złagodzenie skutków stosowania progu stwierdzonych w obecnym okresie programowania. Uregulowanie to powinno stosować się do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych.

| 9. | Zauważa, że także uregulowania dotyczące wytycznych regionalnych na lata 2014–2020 w zakresie pomocy państwa powinny być zgodne ze strukturą przyszłej polityki spójności, a przy wyznaczaniu obszarów objętych wsparciem nie mogą wystąpić sprzeczności między polityką spójności a prawem konkurencji. |
| --- | --- |

9.

Zauważa, że także uregulowania dotyczące wytycznych regionalnych na lata 2014–2020 w zakresie pomocy państwa powinny być zgodne ze strukturą przyszłej polityki spójności, a przy wyznaczaniu obszarów objętych wsparciem nie mogą wystąpić sprzeczności między polityką spójności a prawem konkurencji.

W kierunku odpowiedniej roli Europejskiego Funduszu Społecznego w polityce spójności

| 10. | Z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie EFS w obszarze polityki spójności jako podstawowego instrumentu na rzecz zatrudnienia, doskonalenia posiadanych umiejętności oraz włączenia społecznego. |
| --- | --- |

10.

Z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie EFS w obszarze polityki spójności jako podstawowego instrumentu na rzecz zatrudnienia, doskonalenia posiadanych umiejętności oraz włączenia społecznego.

| 11. | Domaga się niemniej, by wyboru priorytetów inwestycyjnych i podziału funduszy strukturalnych między EFRR i EFS dokonywały samorządy regionalne i kompetentne samorządy lokalne, zgodnie z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

11.

Domaga się niemniej, by wyboru priorytetów inwestycyjnych i podziału funduszy strukturalnych między EFRR i EFS dokonywały samorządy regionalne i kompetentne samorządy lokalne, zgodnie z zasadą pomocniczości.

C.   
  Zasady wspólne dla wszystkich funduszy

Na rzecz wzmocnionego partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów

| 12. | Domaga się, by samorządy terytorialne w każdym państwie członkowskim były zgodnie z zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów oraz wewnątrzpaństwowym podziałem kompetencji w pełni zaangażowane w opracowywanie, negocjowanie i wdrażanie poszczególnych dokumentów strategicznych, to znaczy wspólnych ram strategicznych, a zwłaszcza umowy partnerskiej. Dodatkową możliwością formalizacji relacji partnerskich w powiązaniu z rządami krajowymi powinny być też pakty terytorialne między władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi. |
| --- | --- |

12.

Domaga się, by samorządy terytorialne w każdym państwie członkowskim były zgodnie z zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów oraz wewnątrzpaństwowym podziałem kompetencji w pełni zaangażowane w opracowywanie, negocjowanie i wdrażanie poszczególnych dokumentów strategicznych, to znaczy wspólnych ram strategicznych, a zwłaszcza umowy partnerskiej. Dodatkową możliwością formalizacji relacji partnerskich w powiązaniu z rządami krajowymi powinny być też pakty terytorialne między władzami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi.

| 13. | Uważa, że jeżeli chodzi o partnerstwo, niesprawiedliwe jest traktowanie władz lokalnych i regionalnych w ten sam sposób co partnerów gospodarczych i społecznych, gdyż jako przedstawiciele interesu ogólnego społeczności lokalnych i regionalnych współzarządzają – uwzględniając ramy instytucjonalne państw członkowskich – projektami polityki spójności i je współfinansują. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że jeżeli chodzi o partnerstwo, niesprawiedliwe jest traktowanie władz lokalnych i regionalnych w ten sam sposób co partnerów gospodarczych i społecznych, gdyż jako przedstawiciele interesu ogólnego społeczności lokalnych i regionalnych współzarządzają – uwzględniając ramy instytucjonalne państw członkowskich – projektami polityki spójności i je współfinansują.

Na rzecz stopy współfinansowania odpowiadającej poziomowi rozwoju regionów

| 14. | Potwierdza swoje poparcie dla europejskiej zasady współfinansowania, która gwarantuje zwiększenie odpowiedzialności podmiotów terytorialnych. |
| --- | --- |

14.

Potwierdza swoje poparcie dla europejskiej zasady współfinansowania, która gwarantuje zwiększenie odpowiedzialności podmiotów terytorialnych.

| 15. | Podatek VAT powinien być kwalifikowalny, jeśli nie istnieje możliwość jego odzyskania. |
| --- | --- |

15.

Podatek VAT powinien być kwalifikowalny, jeśli nie istnieje możliwość jego odzyskania.

| 16. | Uważa, że należy wprowadzić rozróżnienie między zainteresowanymi stronami ze społeczeństwa obywatelskiego a partnerami z sektora publicznego. Właściwe władze lokalne i regionalne, bądź ich przedstawiciele, powinny być stałym uczestnikiem procesu negocjacji w związku z przygotowaniem umowy partnerskiej na poziomie państwa członkowskiego, a nie tylko na poziomie regionalnym. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że należy wprowadzić rozróżnienie między zainteresowanymi stronami ze społeczeństwa obywatelskiego a partnerami z sektora publicznego. Właściwe władze lokalne i regionalne, bądź ich przedstawiciele, powinny być stałym uczestnikiem procesu negocjacji w związku z przygotowaniem umowy partnerskiej na poziomie państwa członkowskiego, a nie tylko na poziomie regionalnym.

D.   
  Związek między polityką spójności a strategią „europa 2020”

Na rzecz harmonijnej i elastycznej koncentracji tematycznej

| 17. | Przyjmuje do wiadomości zasadę koncentracji tematycznej na kluczowych celach strategii „Europa 2020” i celach wymienionych w art. 174 TFUE, przedstawionych we wspólnotowym zestawie tematycznym, lecz wyraża zaniepokojenie z powodu braku elastyczności przy wyborze celów tematycznych, które powinny być wytyczane na podstawie analizy terytorialnej. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje do wiadomości zasadę koncentracji tematycznej na kluczowych celach strategii „Europa 2020” i celach wymienionych w art. 174 TFUE, przedstawionych we wspólnotowym zestawie tematycznym, lecz wyraża zaniepokojenie z powodu braku elastyczności przy wyborze celów tematycznych, które powinny być wytyczane na podstawie analizy terytorialnej.

| 18. | Domaga się zatem, aby zapewniono faktyczną elastyczność dla wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, pozostawiając poszczególnym instytucjom zarządzającym możliwie jak najszerszy margines swobody określania celów tematycznych, na których koncentrowałyby się zasoby, a ponadto apeluje o znaczne obniżenie lub uelastycznienie minimalnych progów przewidzianych w rozporządzeniach szczegółowych. |
| --- | --- |

18.

Domaga się zatem, aby zapewniono faktyczną elastyczność dla wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, pozostawiając poszczególnym instytucjom zarządzającym możliwie jak najszerszy margines swobody określania celów tematycznych, na których koncentrowałyby się zasoby, a ponadto apeluje o znaczne obniżenie lub uelastycznienie minimalnych progów przewidzianych w rozporządzeniach szczegółowych.

E.   
  Podejście strategiczne i zarządzanie polityką spójności

Wspólne ramy strategiczne: w kierunku większego zintegrowania funduszy o przeznaczeniu terytorialnym

| 19. | Popiera lepszą integrację funduszy, przyjmując z zadowoleniem fakt, że EFRROW i EFMR zostały objęte zakresem wspólnych ram strategicznych, jednakże z zachowaniem specyfiki każdego z tych funduszy. |
| --- | --- |

19.

Popiera lepszą integrację funduszy, przyjmując z zadowoleniem fakt, że EFRROW i EFMR zostały objęte zakresem wspólnych ram strategicznych, jednakże z zachowaniem specyfiki każdego z tych funduszy.

| 20. | Uważa za pożądane, by wspólne ramy strategiczne były zatwierdzane przez Parlament i Radę Europejską, gdyż jego zdaniem taki dokument powinno się przyjmować przy jak największym konsensusie instytucji europejskich, dlatego też popiera włączenie wspólnych ram strategicznych jako załącznika do ogólnego rozporządzenia. |
| --- | --- |

20.

Uważa za pożądane, by wspólne ramy strategiczne były zatwierdzane przez Parlament i Radę Europejską, gdyż jego zdaniem taki dokument powinno się przyjmować przy jak największym konsensusie instytucji europejskich, dlatego też popiera włączenie wspólnych ram strategicznych jako załącznika do ogólnego rozporządzenia.

| 21. | Uważa, że mechanizmy przedstawione we wspólnych ramach strategicznych powinny być wystarczająco elastyczne, by umożliwić faktyczną koordynację z polityką regionalną i polityką na rzecz rozwoju lokalnego. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że mechanizmy przedstawione we wspólnych ramach strategicznych powinny być wystarczająco elastyczne, by umożliwić faktyczną koordynację z polityką regionalną i polityką na rzecz rozwoju lokalnego.

| 22. | Jest zdania, że wspólne ramy strategiczne powinny przede wszystkim ułatwiać oddolne podejście terytorialne i integrację finansowania. Zalecenia wspólnych ram strategicznych nie powinny być nazbyt szczegółowe, aby zapewnić wystarczającą swobodę wyboru środków, za pomocą których będzie można realizować cele tematyczne i priorytety inwestycyjne określone w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

22.

Jest zdania, że wspólne ramy strategiczne powinny przede wszystkim ułatwiać oddolne podejście terytorialne i integrację finansowania. Zalecenia wspólnych ram strategicznych nie powinny być nazbyt szczegółowe, aby zapewnić wystarczającą swobodę wyboru środków, za pomocą których będzie można realizować cele tematyczne i priorytety inwestycyjne określone w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

| 23. | Podkreśla, że wspólne ramy strategiczne powinny stosownie łączyć cele tematyczne, o których mowa w art. 9 ogólnego rozporządzenia, z priorytetami inwestycyjnymi określonymi w rozporządzeniach w sprawie EFRR, EFS, Funduszu Spójności, EFRROW i EFMR. Zagwarantuje to pewność prawa w kwestii tego, czy priorytety są odpowiednie, i zapewni, że nie będą one rozbieżne ani nie będą się powielały, tak że będzie można w zintegrowany sposób i płynnie realizować projekty priorytetowe objęte wieloma funduszami, a także dotyczące wielu tematów. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że wspólne ramy strategiczne powinny stosownie łączyć cele tematyczne, o których mowa w art. 9 ogólnego rozporządzenia, z priorytetami inwestycyjnymi określonymi w rozporządzeniach w sprawie EFRR, EFS, Funduszu Spójności, EFRROW i EFMR. Zagwarantuje to pewność prawa w kwestii tego, czy priorytety są odpowiednie, i zapewni, że nie będą one rozbieżne ani nie będą się powielały, tak że będzie można w zintegrowany sposób i płynnie realizować projekty priorytetowe objęte wieloma funduszami, a także dotyczące wielu tematów.

Umowa partnerska: bardziej umowa niż partnerstwo

| 24. | Apeluje, by zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi władze regionalne i właściwe władze lokalne – jako organy finansujące i realizujące politykę spójności – w pełni uczestniczyły w opracowywaniu, negocjowaniu, wykonywaniu i zmianie umowy partnerskiej (art. 13 ust. 2). |
| --- | --- |

24.

Apeluje, by zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi władze regionalne i właściwe władze lokalne – jako organy finansujące i realizujące politykę spójności – w pełni uczestniczyły w opracowywaniu, negocjowaniu, wykonywaniu i zmianie umowy partnerskiej (art. 13 ust. 2).

| 25. | Domaga się zwłaszcza, by – zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi – w ramach umowy władze regionalne zostały bezpośrednio włączone do określania uwarunkowań wewnętrznych i wynikających z nich sankcji (art. 14). |
| --- | --- |

25.

Domaga się zwłaszcza, by – zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi – w ramach umowy władze regionalne zostały bezpośrednio włączone do określania uwarunkowań wewnętrznych i wynikających z nich sankcji (art. 14).

| 26. | Wyraża zaniepokojenie z powodu ewentualnych opóźnień wynikających z faktu, iż zarówno umowa partnerska, jak i programy operacyjne powinny zostać przedstawione jednocześnie, i w związku z tym domaga się, aby programy były przedstawiane w ciągu 6 miesięcy następujących po przedstawieniu umowy. |
| --- | --- |

26.

Wyraża zaniepokojenie z powodu ewentualnych opóźnień wynikających z faktu, iż zarówno umowa partnerska, jak i programy operacyjne powinny zostać przedstawione jednocześnie, i w związku z tym domaga się, aby programy były przedstawiane w ciągu 6 miesięcy następujących po przedstawieniu umowy.

Programy operacyjne: na rzecz zregionalizowanego i zintegrowanego zarządzania

| 27. | Zaleca, by – zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi – samorządy regionalne i regionalne zostały ściśle włączone do zarządzania funduszami europejskimi i usilnie zachęca do stosowania programów opartych na wielu funduszach. |
| --- | --- |

27.

Zaleca, by – zgodnie z odpowiednimi systemami instytucjonalnymi – samorządy regionalne i regionalne zostały ściśle włączone do zarządzania funduszami europejskimi i usilnie zachęca do stosowania programów opartych na wielu funduszach.

| 28. | Zwraca uwagę, że większa harmonizacja wspólnych postanowień dotyczących realizacji poszczególnych funduszy przyczyniłaby się do ich zintegrowania oraz zwiększyłaby skuteczność i wpływ ich działania, a także spowodowałaby zmniejszenie obciążeń administracyjnych, z którymi boryka się beneficjent końcowy. |
| --- | --- |

28.

Zwraca uwagę, że większa harmonizacja wspólnych postanowień dotyczących realizacji poszczególnych funduszy przyczyniłaby się do ich zintegrowania oraz zwiększyłaby skuteczność i wpływ ich działania, a także spowodowałaby zmniejszenie obciążeń administracyjnych, z którymi boryka się beneficjent końcowy.

| 29. | Domaga się, by Komisja sporządziła ocenę funkcjonowania, skutków i wartości dodanej obecnie realizowanych strategii makroregionalnych. |
| --- | --- |

29.

Domaga się, by Komisja sporządziła ocenę funkcjonowania, skutków i wartości dodanej obecnie realizowanych strategii makroregionalnych.

F.   
  Programowanie ukierunkowane na wyniki i ocenę

Uwarunkowanie makroekonomiczne: podwójna kara dla państw członkowskich

| 30. | Zdecydowanie odrzuca propozycje mające na celu powiązanie polityki spójności z przestrzeganiem paktu stabilności (uwarunkowanie makroekonomiczne). Uważa, że uwarunkowanie makroekonomiczne odpowiada innym celom niż polityka spójności. |
| --- | --- |

30.

Zdecydowanie odrzuca propozycje mające na celu powiązanie polityki spójności z przestrzeganiem paktu stabilności (uwarunkowanie makroekonomiczne). Uważa, że uwarunkowanie makroekonomiczne odpowiada innym celom niż polityka spójności.

| 31. | Uważa zatem, że samorządy terytorialne nie powinny znaleźć się w gorszej sytuacji z powodu nieprzestrzegania przez niektóre państwa członkowskie zobowiązań, zwłaszcza w zakresie krajowego deficytu budżetowego (art. 21). |
| --- | --- |

31.

Uważa zatem, że samorządy terytorialne nie powinny znaleźć się w gorszej sytuacji z powodu nieprzestrzegania przez niektóre państwa członkowskie zobowiązań, zwłaszcza w zakresie krajowego deficytu budżetowego (art. 21).

Na rzecz prostszego uwarunkowania ex ante o charakterze bardziej prewencyjnym niż represyjnym

| 32. | Popiera zasadę uwarunkowań ex ante, które służą upewnieniu się – na podstawie oceny wcześniejszych doświadczeń – że spełnione zostały konieczne warunki wstępne do skutecznej realizacji inwestycji, zważywszy że trzeba unikać obejmowania polityką spójności zadań, które do niej nie należą, i zwiększania obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

32.

Popiera zasadę uwarunkowań ex ante, które służą upewnieniu się – na podstawie oceny wcześniejszych doświadczeń – że spełnione zostały konieczne warunki wstępne do skutecznej realizacji inwestycji, zważywszy że trzeba unikać obejmowania polityką spójności zadań, które do niej nie należą, i zwiększania obciążeń administracyjnych.

| 33. | Wyraża jednak zaniepokojenie, że uwarunkowanie, za które odpowiedzialność ponosi osoba trzecia (np. uchybienia w transpozycji dyrektyw wspólnotowych), może narażać na szwank opracowywanie i wdrażanie programów i projektów na poziomie lokalnym i regionalnym. Komitet uważa w związku z tym, że uwarunkowania ex ante muszą dotyczyć jedynie tych elementów, które są bezpośrednio związane z realizacją polityki spójności. |
| --- | --- |

33.

Wyraża jednak zaniepokojenie, że uwarunkowanie, za które odpowiedzialność ponosi osoba trzecia (np. uchybienia w transpozycji dyrektyw wspólnotowych), może narażać na szwank opracowywanie i wdrażanie programów i projektów na poziomie lokalnym i regionalnym. Komitet uważa w związku z tym, że uwarunkowania ex ante muszą dotyczyć jedynie tych elementów, które są bezpośrednio związane z realizacją polityki spójności.

| 34. | Zwraca się ponadto do Komisji, by z wyjątkiem tych uwarunkowań, które państwo członkowskie zobowiązało się przestrzegać, takie uwarunkowania ex ante nie prowadziły do zawieszenia płatności lub do korekt finansowych. |
| --- | --- |

34.

Zwraca się ponadto do Komisji, by z wyjątkiem tych uwarunkowań, które państwo członkowskie zobowiązało się przestrzegać, takie uwarunkowania ex ante nie prowadziły do zawieszenia płatności lub do korekt finansowych.

Rezerwa na wykonanie

| 35. | Wyraża zaniepokojenie, że tworzona jest rezerwa na wykonanie, gdyż obawia się, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, co mogłoby sprzyjać pojawianiu się mało ambitnych projektów i zniechęcać do innowacji. Zwraca uwagę na opinię Trybunału Obrachunkowego nr 7/2011, w której zauważa się, że „rezerwa wykonania istniała w okresie 2000–2006, lecz jej skuteczność była umiarkowana w związku z bardzo ograniczonymi wydatkami zrealizowanymi do czasu oceny śródokresowej oraz brakiem odpowiedniej metodyki oceny postępów w realizacji programów”. |
| --- | --- |

35.

Wyraża zaniepokojenie, że tworzona jest rezerwa na wykonanie, gdyż obawia się, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, co mogłoby sprzyjać pojawianiu się mało ambitnych projektów i zniechęcać do innowacji. Zwraca uwagę na opinię Trybunału Obrachunkowego nr 7/2011, w której zauważa się, że „rezerwa wykonania istniała w okresie 2000–2006, lecz jej skuteczność była umiarkowana w związku z bardzo ograniczonymi wydatkami zrealizowanymi do czasu oceny śródokresowej oraz brakiem odpowiedniej metodyki oceny postępów w realizacji programów”.

| 36. | Popiera natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu lub podjęcia działania w wypadku kryzysu. |
| --- | --- |

36.

Popiera natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu lub podjęcia działania w wypadku kryzysu.

Ramy wykonania jako instrument sterowania

| 37. | Zwraca uwagę, że ramy oceny wyników obejmują wytyczanie celów etapami w odniesieniu do każdego priorytetu na lata 2016 i 2018. Zdaniem Komitetu musi to być mechanizm sterowania i kontroli celów realizowanych przez cały okres programowania i nie musi on prowadzić do stosowania korekt finansowych wobec priorytetowych osi w wypadku nieosiągnięcia celów wytyczonych na podstawie sprawozdania końcowego w sprawie stanu realizacji, ponieważ to niepowodzenie w osiąganiu celów może być wynikiem sytuacji społeczno-gospodarczej i związanych z nią niezbędnych zmian polityki dokonanych przez władze krajowe i regionalne. |
| --- | --- |

37.

Zwraca uwagę, że ramy oceny wyników obejmują wytyczanie celów etapami w odniesieniu do każdego priorytetu na lata 2016 i 2018. Zdaniem Komitetu musi to być mechanizm sterowania i kontroli celów realizowanych przez cały okres programowania i nie musi on prowadzić do stosowania korekt finansowych wobec priorytetowych osi w wypadku nieosiągnięcia celów wytyczonych na podstawie sprawozdania końcowego w sprawie stanu realizacji, ponieważ to niepowodzenie w osiąganiu celów może być wynikiem sytuacji społeczno-gospodarczej i związanych z nią niezbędnych zmian polityki dokonanych przez władze krajowe i regionalne.

| 38. | Uważa, że to nowe postanowienie niepotrzebnie dołącza się do różnych uwarunkowań (makroekonomicznego, ex ante i ex post) zaproponowanych przez Komisję, a także do systemu oceny ex ante, in itinere i ex post oraz do wytyczania celów ilościowych i wskaźników rezultatu, wyrażając życzenie, że powinno ono być bardziej powiązane z oceną, o której mowa w art. 48–50. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że to nowe postanowienie niepotrzebnie dołącza się do różnych uwarunkowań (makroekonomicznego, ex ante i ex post) zaproponowanych przez Komisję, a także do systemu oceny ex ante, in itinere i ex post oraz do wytyczania celów ilościowych i wskaźników rezultatu, wyrażając życzenie, że powinno ono być bardziej powiązane z oceną, o której mowa w art. 48–50.

Na rzecz wzrostu zaliczek

| 39. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycję mającą na celu zobowiązanie instytucji zarządzających do wypłacenia środków beneficjentom przed żądaniem zwrotu od Komisji, postulując jednocześnie większą elastyczność systemu zaliczek i ich wzrost w celu zwiększenia płynności instytucji zarządzających. |
| --- | --- |

39.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycję mającą na celu zobowiązanie instytucji zarządzających do wypłacenia środków beneficjentom przed żądaniem zwrotu od Komisji, postulując jednocześnie większą elastyczność systemu zaliczek i ich wzrost w celu zwiększenia płynności instytucji zarządzających.

Sankcje i korekty finansowe: w kierunku podejścia o charakterze bardziej prewencyjnym niż represyjnym

| 40. | Apeluje, by w wypadku otrzymania przez państwo członkowskie znajdujące się w głębokim kryzysie finansowym wsparcia ze strony UE Komisja mogła wprowadzić poprawki do umowy partnerskiej i programów operacyjnych w ramach konstruktywnego dialogu z państwem członkowskim i zainteresowanymi samorządami terytorialnymi, wyrażając życzenie, by eksperci Komisji udzielili wsparcia władzom krajowym i regionalnym, a zatem przyczyniali się do zwiększenia ich zdolności skutecznego zarządzania funduszami europejskimi. |
| --- | --- |

40.

Apeluje, by w wypadku otrzymania przez państwo członkowskie znajdujące się w głębokim kryzysie finansowym wsparcia ze strony UE Komisja mogła wprowadzić poprawki do umowy partnerskiej i programów operacyjnych w ramach konstruktywnego dialogu z państwem członkowskim i zainteresowanymi samorządami terytorialnymi, wyrażając życzenie, by eksperci Komisji udzielili wsparcia władzom krajowym i regionalnym, a zatem przyczyniali się do zwiększenia ich zdolności skutecznego zarządzania funduszami europejskimi.

G.   
  Wzmocnienie zasady spójności

Promowanie działań na rzecz rozwoju obszarów miejskich i rozwoju lokalnego oraz zintegrowanych inwestycji terytorialnych

| 41. | Wyraża duże zadowolenie, że kładzie się nacisk na kwestię zintegrowanego rozwoju miejskiego, i w szczególności pozytywnie ocenia propozycje Komisji dotyczące działań na rzecz rozwoju lokalnego i zintegrowanych inwestycji terytorialnych, które powinny być głównymi narzędziami wdrażania w przyszłym okresie programowania, jednocześnie zaś zwraca się o wyjaśnienie sposobu wprowadzania w życie tych nowych postanowień. |
| --- | --- |

41.

Wyraża duże zadowolenie, że kładzie się nacisk na kwestię zintegrowanego rozwoju miejskiego, i w szczególności pozytywnie ocenia propozycje Komisji dotyczące działań na rzecz rozwoju lokalnego i zintegrowanych inwestycji terytorialnych, które powinny być głównymi narzędziami wdrażania w przyszłym okresie programowania, jednocześnie zaś zwraca się o wyjaśnienie sposobu wprowadzania w życie tych nowych postanowień.

| 42. | Wyraża życzenie, by przepisy te zostały zastosowane ze szczególną uwagą w celu zagwarantowania skutecznej realizacji zintegrowanego rozwoju terytorialnego, na przykład koordynacji działania różnych funduszy – zwłaszcza EFRR i EFRROW na obszarach podmiejskich i obszarach funkcjonalnych – ich integracji, wytyczenia obszarów objętych projektem, opracowania spójnej strategii itd. |
| --- | --- |

42.

Wyraża życzenie, by przepisy te zostały zastosowane ze szczególną uwagą w celu zagwarantowania skutecznej realizacji zintegrowanego rozwoju terytorialnego, na przykład koordynacji działania różnych funduszy – zwłaszcza EFRR i EFRROW na obszarach podmiejskich i obszarach funkcjonalnych – ich integracji, wytyczenia obszarów objętych projektem, opracowania spójnej strategii itd.

| 43. | Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w przypadku rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność przewidziano dodatkową stopę współfinansowania w wysokości 10 %, i domaga się, by przepis ten rozszerzono na zintegrowane inwestycje terytorialne; uważa, że organizacja i zasady funkcjonowania lokalnych grup działania powinny być uzgadniane wspólnie przez instytucje zarządzające i partnerów lokalnych na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

43.

Z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że w przypadku rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność przewidziano dodatkową stopę współfinansowania w wysokości 10 %, i domaga się, by przepis ten rozszerzono na zintegrowane inwestycje terytorialne; uważa, że organizacja i zasady funkcjonowania lokalnych grup działania powinny być uzgadniane wspólnie przez instytucje zarządzające i partnerów lokalnych na poziomie krajowym.

| 44. | Wnosi, by przepis, zgodnie z którym władze publiczne nie mogą mieć więcej niż 49 % głosów, został zmieniony w odniesieniu do przypadków, gdzie istnieją już zinstytucjonalizowane partnerstwa na rzecz rozwoju lokalnego. |
| --- | --- |

44.

Wnosi, by przepis, zgodnie z którym władze publiczne nie mogą mieć więcej niż 49 % głosów, został zmieniony w odniesieniu do przypadków, gdzie istnieją już zinstytucjonalizowane partnerstwa na rzecz rozwoju lokalnego.

| 45. | Podkreśla, że rozwój lokalny należy rozumieć jako koncepcję całościową, w ramach której można realizować zintegrowane inwestycje terytorialne, działania miejskie, wspólne plany działania. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla, że rozwój lokalny należy rozumieć jako koncepcję całościową, w ramach której można realizować zintegrowane inwestycje terytorialne, działania miejskie, wspólne plany działania.

Na rzecz odpowiednich działań dla regionów charakteryzujących się specyficznymi cechami geograficznymi i demograficznymi

| 46. | Zachęca, by szczególną uwagę zwrócono na obszary podlegające przemianom przemysłowym i regionom dotkniętym poważnymi i stałymi niekorzystnymi warunkami naturalnymi lub demograficznymi, wskutek których są one stosunkowo opóźnione pod względem spójności gospodarczej i terytorialnej, a także na regiony najbardziej oddalone (art. 174 i art. 349 TFUE). |
| --- | --- |

46.

Zachęca, by szczególną uwagę zwrócono na obszary podlegające przemianom przemysłowym i regionom dotkniętym poważnymi i stałymi niekorzystnymi warunkami naturalnymi lub demograficznymi, wskutek których są one stosunkowo opóźnione pod względem spójności gospodarczej i terytorialnej, a także na regiony najbardziej oddalone (art. 174 i art. 349 TFUE).

Dalsze wsparcie dla łączenia obszarów w sieć poprzez finansowanie infrastruktury

| 47. | Wyraża zaniepokojenie, że nie wzięto pod uwagę finansowania infrastruktury, a zwłaszcza sieci ICT szybkiego przesyłu, w regionach rozwiniętych. |
| --- | --- |

47.

Wyraża zaniepokojenie, że nie wzięto pod uwagę finansowania infrastruktury, a zwłaszcza sieci ICT szybkiego przesyłu, w regionach rozwiniętych.

H.   
  Uproszczenie zasad zarządzania, kontroli i audytu

Na rzecz większego uproszczenia zarządzania i wspólnej odpowiedzialności za kontrolę

| 48. | Domaga się rzeczywistego uproszczenia przepisów wykonawczych dotyczących środków na rzecz instytucji zajmujących się zarządzaniem, kontrolą i audytem, które ułatwiłoby jednocześnie dostęp beneficjentów do finansowania. |
| --- | --- |

48.

Domaga się rzeczywistego uproszczenia przepisów wykonawczych dotyczących środków na rzecz instytucji zajmujących się zarządzaniem, kontrolą i audytem, które ułatwiłoby jednocześnie dostęp beneficjentów do finansowania.

| 49. | Wyraża zaniepokojenie faktem, że wsparcie potencjału administracyjnego jest ograniczone w przypadku Europejskiego Funduszu Społecznego do państw członkowskich, których regiony są słabiej rozwinięte lub które kwalifikują się do wsparcia z Funduszu Spójności; inaczej jest w przypadku EFRR, chociaż systemy krajowe w zakresie tych obu funduszy podlegają podobnym wymogom. |
| --- | --- |

49.

Wyraża zaniepokojenie faktem, że wsparcie potencjału administracyjnego jest ograniczone w przypadku Europejskiego Funduszu Społecznego do państw członkowskich, których regiony są słabiej rozwinięte lub które kwalifikują się do wsparcia z Funduszu Spójności; inaczej jest w przypadku EFRR, chociaż systemy krajowe w zakresie tych obu funduszy podlegają podobnym wymogom.

| 50. | Wyraża życzenie, by dzięki większemu ukierunkowaniu na wyniki zwrócono baczniejszą uwagę na wykonanie, jakość i skuteczność wykorzystania funduszy, a nie na formalne przestrzeganie norm i ilość wydatków. |
| --- | --- |

50.

Wyraża życzenie, by dzięki większemu ukierunkowaniu na wyniki zwrócono baczniejszą uwagę na wykonanie, jakość i skuteczność wykorzystania funduszy, a nie na formalne przestrzeganie norm i ilość wydatków.

| 51. | Uważa, że nadmierne odwoływanie się do aktów delegowanych Komisji (ok. 50 wzmianek w rozporządzeniu) może opóźnić wykorzystanie funduszy i proponuje, by wprowadzono rozporządzenie wykonawcze Komisji, w którym ustanowiono by początkowo wszystkie przepisy wykonawcze. |
| --- | --- |

51.

Uważa, że nadmierne odwoływanie się do aktów delegowanych Komisji (ok. 50 wzmianek w rozporządzeniu) może opóźnić wykorzystanie funduszy i proponuje, by wprowadzono rozporządzenie wykonawcze Komisji, w którym ustanowiono by początkowo wszystkie przepisy wykonawcze.

Na rzecz większej koordynacji i proporcjonalności kontroli

| 52. | Wyraża wątpliwości co do wyznaczenia na szczeblu ministerialnym organu akredytującego – stanowiącego niepotrzebny dodatkowy poziom kontroli – którego rolą byłoby akredytowanie instytucji zarządzających i certyfikacja na podstawie wstępnej kontroli, uważając, że akredytacja powinna dotyczyć w większym stopniu systemów niż instytucji zarządzających. |
| --- | --- |

52.

Wyraża wątpliwości co do wyznaczenia na szczeblu ministerialnym organu akredytującego – stanowiącego niepotrzebny dodatkowy poziom kontroli – którego rolą byłoby akredytowanie instytucji zarządzających i certyfikacja na podstawie wstępnej kontroli, uważając, że akredytacja powinna dotyczyć w większym stopniu systemów niż instytucji zarządzających.

| 53. | Przypomina, że nieprawidłowe zastosowanie zasady proporcjonalności może doprowadzić do niesprawiedliwego traktowania państw członkowskich. Kontrole i audyty mogą okazać się znacznie bardziej uciążliwe dla państw członkowskich otrzymujących największe dotacje; ponadto dostosowanie poziomu kontroli do koperty finansowej programów mogłoby zniechęcać do korzystania z programów opartych na wielu funduszach. |
| --- | --- |

53.

Przypomina, że nieprawidłowe zastosowanie zasady proporcjonalności może doprowadzić do niesprawiedliwego traktowania państw członkowskich. Kontrole i audyty mogą okazać się znacznie bardziej uciążliwe dla państw członkowskich otrzymujących największe dotacje; ponadto dostosowanie poziomu kontroli do koperty finansowej programów mogłoby zniechęcać do korzystania z programów opartych na wielu funduszach.

| 54. | Jest zdania, że proponowane roczne rozliczenie rachunków powinno być fakultatywne, tak aby tylko te instytucje zarządzające, które tego chcą, mogły uprościć procedurę zamknięcia na końcu okresu i skrócić czas przechowywania dokumentów księgowych (art. 67, 76, 77, 131). |
| --- | --- |

54.

Jest zdania, że proponowane roczne rozliczenie rachunków powinno być fakultatywne, tak aby tylko te instytucje zarządzające, które tego chcą, mogły uprościć procedurę zamknięcia na końcu okresu i skrócić czas przechowywania dokumentów księgowych (art. 67, 76, 77, 131).

| 55. | Pragnąłby, aby uniknięto mnożenia kontroli przeprowadzanych przez krajowe lub regionalne instytucje audytowe, Komisję, Trybunał Obrachunkowy i same podmioty, i proponuje w związku z tym systematyczną organizację wspólnych audytów na danym obszarze w celu uniknięcia dublowania zadań i przyczynienia się do wspólnej analizy (art. 65 ust. 2). |
| --- | --- |

55.

Pragnąłby, aby uniknięto mnożenia kontroli przeprowadzanych przez krajowe lub regionalne instytucje audytowe, Komisję, Trybunał Obrachunkowy i same podmioty, i proponuje w związku z tym systematyczną organizację wspólnych audytów na danym obszarze w celu uniknięcia dublowania zadań i przyczynienia się do wspólnej analizy (art. 65 ust. 2).

W kierunku faktycznie uproszczonej inżynierii finansowej ukierunkowanej na przedsiębiorczość

| 56. | Uważa, że potrzebne jest dalsze wyjaśnienie co do stosowania instrumentów finansowych, jeśli chodzi o ich księgowanie przy korzystaniu z funduszy UE, ich nadzorowanie i odpowiedzialność za nie. Popiera jednakże wykorzystanie instrumentów inżynierii finansowej do zwiększenia efektu dźwigni funduszy, pod warunkiem że będzie to element wprowadzony dodatkowo obok dotacji polityki spójności, a nie ich kosztem oraz, że wsparcie to ogranicza się do konwencjonalnych form instrumentów finansowych (udział w kapitale własnym, pożyczki, gwarancje), a nie do nieprzejrzystych instrumentów finansowych, takich jak pochodne lub strukturyzowane instrumenty finansowe. |
| --- | --- |

56.

Uważa, że potrzebne jest dalsze wyjaśnienie co do stosowania instrumentów finansowych, jeśli chodzi o ich księgowanie przy korzystaniu z funduszy UE, ich nadzorowanie i odpowiedzialność za nie. Popiera jednakże wykorzystanie instrumentów inżynierii finansowej do zwiększenia efektu dźwigni funduszy, pod warunkiem że będzie to element wprowadzony dodatkowo obok dotacji polityki spójności, a nie ich kosztem oraz, że wsparcie to ogranicza się do konwencjonalnych form instrumentów finansowych (udział w kapitale własnym, pożyczki, gwarancje), a nie do nieprzejrzystych instrumentów finansowych, takich jak pochodne lub strukturyzowane instrumenty finansowe.

| 57. | Uważa, że nadmiernie wiążące jest postanowienie, zgodnie z którym instrumenty finansowe muszą zostać zastosowane w ciągu 2 lat od ich uruchomienia zgodnie z celami programu i przez okres co najmniej 10 lat od daty zamknięcia programu. |
| --- | --- |

57.

Uważa, że nadmiernie wiążące jest postanowienie, zgodnie z którym instrumenty finansowe muszą zostać zastosowane w ciągu 2 lat od ich uruchomienia zgodnie z celami programu i przez okres co najmniej 10 lat od daty zamknięcia programu.

Wspólny plan działania – nowość, którą należy wypróbować

| 58. | Wyraża zadowolenie z propozycji Komisji dotyczącej opracowania wspólnych planów działania (Joint Action Plans) obejmujących grupę projektów zrealizowanych na odpowiedzialność beneficjenta jako część programu operacyjnego lub programów operacyjnych w zamian za znaczne ograniczenie przepisów dotyczących zarządzania i kontroli, ubolewa jednak, że wykluczono projekty infrastrukturalne. |
| --- | --- |

58.

Wyraża zadowolenie z propozycji Komisji dotyczącej opracowania wspólnych planów działania (Joint Action Plans) obejmujących grupę projektów zrealizowanych na odpowiedzialność beneficjenta jako część programu operacyjnego lub programów operacyjnych w zamian za znaczne ograniczenie przepisów dotyczących zarządzania i kontroli, ubolewa jednak, że wykluczono projekty infrastrukturalne.

| 59. | Wnosi, by wspólny plan działania był ustalany z Komisją, państwem członkowskim i samorządami terytorialnymi uczestniczącymi w programie, również z uwzględnieniem wielkości środków, i domaga się, by obniżono próg do 5 mln euro. |
| --- | --- |

59.

Wnosi, by wspólny plan działania był ustalany z Komisją, państwem członkowskim i samorządami terytorialnymi uczestniczącymi w programie, również z uwzględnieniem wielkości środków, i domaga się, by obniżono próg do 5 mln euro.

Działania przynoszące dochód: potrzeba większej elastyczności

| 60. | Uważa, że lepszym rozwiązaniem byłoby powrócenie do przepisów obowiązujących w latach 2000–2006, które przewidywały zastosowanie jednej konkretnej (mniejszej) wysokości wkładu w wypadku projektów przynoszących dochód. |
| --- | --- |

60.

Uważa, że lepszym rozwiązaniem byłoby powrócenie do przepisów obowiązujących w latach 2000–2006, które przewidywały zastosowanie jednej konkretnej (mniejszej) wysokości wkładu w wypadku projektów przynoszących dochód.

Zryczałtowanie kosztów: opóźniające się uproszczenie

| 61. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji dotyczącą różnych form uproszczonych dotacji i zachęca instytucje zarządzające oraz beneficjentów do częstszego używania standardowej skali kosztów jednostkowych, kwot ryczałtowych i finansowania ryczałtowego. |
| --- | --- |

61.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycję Komisji dotyczącą różnych form uproszczonych dotacji i zachęca instytucje zarządzające oraz beneficjentów do częstszego używania standardowej skali kosztów jednostkowych, kwot ryczałtowych i finansowania ryczałtowego.

| 62. | Wnosi, by Komisja i państwa członkowskie, uwzględniając należycie doświadczenia zdobyte już w obecnym okresie programowania, jak najszybciej przyjęły sprawiedliwą, rzetelną i weryfikowalną metodologię obliczeń, a także metody i skale kosztów jednostkowych, by umożliwić wykonawcom projektu ich zastosowanie na początku programowania. |
| --- | --- |

62.

Wnosi, by Komisja i państwa członkowskie, uwzględniając należycie doświadczenia zdobyte już w obecnym okresie programowania, jak najszybciej przyjęły sprawiedliwą, rzetelną i weryfikowalną metodologię obliczeń, a także metody i skale kosztów jednostkowych, by umożliwić wykonawcom projektu ich zastosowanie na początku programowania.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja, aktem delegowanym, powinna przyjąć wspólne ramy strategiczne, które przekładają cele Unii na kluczowe działania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w celu wskazania wyraźnego kierunku strategicznego dla procesu programowania na poziomie państw członkowskich i regionów. Wspólne ramy strategiczne powinny ułatwiać sektorową i terytorialną koordynację interwencji Unii z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz z innych właściwych polityk i instrumentów Unii. | Komisja wspólne ramy strategiczne, które przekładają cele Unii na kluczowe działania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w celu wskazania wyraźnego kierunku strategicznego dla procesu programowania na poziomie państw członkowskich i regionów. Wspólne ramy strategiczne powinny ułatwiać sektorową i terytorialną koordynację interwencji Unii z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz z innych właściwych polityk i instrumentów Unii. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja, aktem delegowanym, powinna przyjąć wspólne ramy strategiczne, które przekładają cele Unii na kluczowe działania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w celu wskazania wyraźnego kierunku strategicznego dla procesu programowania na poziomie państw członkowskich i regionów. Wspólne ramy strategiczne powinny ułatwiać sektorową i terytorialną koordynację interwencji Unii z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz z innych właściwych polityk i instrumentów Unii.

Komisja wspólne ramy strategiczne, które przekładają cele Unii na kluczowe działania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, w celu wskazania wyraźnego kierunku strategicznego dla procesu programowania na poziomie państw członkowskich i regionów. Wspólne ramy strategiczne powinny ułatwiać sektorową i terytorialną koordynację interwencji Unii z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz z innych właściwych polityk i instrumentów Unii.

Uzasadnienie

Za pomocą aktów delegowanych prawodawca może przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego. Jeśli chodzi o wspólne ramy strategiczne, ich celem jest przedstawienie wspólnych wskazówek i zasad dotyczących wszystkich wspólnie zarządzanych funduszy, dlatego też zawierają one zasadnicze elementy, które powinny być przedstawiane wszystkim instytucjom europejskim oraz móc podlegać zmianom w razie potrzeby.

Poprawka 2

Motyw 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Na podstawie wspólnych ram strategicznych przyjętych przez Komisję każde państwo członkowskie, we współpracy ze swoimi partnerami i z Komisją, powinno przygotować umowę partnerską. Umowa partnerska powinna przekładać elementy wyszczególnione we wspólnych ramach strategicznych na kontekst krajowy oraz ustanawiać stanowcze zobowiązanie do osiągania celów Unii poprzez programowanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych. | Na podstawie wspólnych ram strategicznych przyjętych przez Komisję każde państwo członkowskie we współpracy ze swoimi partnerami i z Komisją, powinno przygotować umowę partnerską. Umowa partnerska powinna przekładać elementy wyszczególnione we wspólnych ramach strategicznych na kontekst krajowy oraz ustanawiać zobowiązanie do osiągania celów Unii poprzez programowanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Na podstawie wspólnych ram strategicznych przyjętych przez Komisję każde państwo członkowskie, we współpracy ze swoimi partnerami i z Komisją, powinno przygotować umowę partnerską. Umowa partnerska powinna przekładać elementy wyszczególnione we wspólnych ramach strategicznych na kontekst krajowy oraz ustanawiać stanowcze zobowiązanie do osiągania celów Unii poprzez programowanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych.

Na podstawie wspólnych ram strategicznych przyjętych przez Komisję każde państwo członkowskie we współpracy ze swoimi partnerami i z Komisją, powinno przygotować umowę partnerską. Umowa partnerska powinna przekładać elementy wyszczególnione we wspólnych ramach strategicznych na kontekst krajowy oraz ustanawiać zobowiązanie do osiągania celów Unii poprzez programowanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych.

Uzasadnienie

Uważamy, że władze lokalne i regionalne – jako organy finansujące i realizujące politykę spójności – powinny w pełni uczestniczyć w opracowaniu, negocjowaniu, wykonywaniu i zmianie umowy partnerskiej.

Poprawka 3

Motyw 18

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Należy określić podstawy oceny wykonania dla każdego programu w celu monitorowania postępów w osiąganiu celów ustanowionych dla każdego programu w trakcie okresu programowania. Komisja powinna przeprowadzić ocenę wykonania we współpracy z państwami członkowskimi w 2017 i 2019 r. Należy przewidzieć rezerwę na wykonanie i alokować ją w 2019 r., jeżeli cele pośrednie ustanowione w postawie oceny wykonania zostały osiągnięte. Nie powinny istnieć rezerwy na wykonanie dla programów europejskiej współpracy terytorialnej ze względu na ich różnorodność i wielonarodowy charakter. Jeżeli niedociągnięcia w osiąganiu celów pośrednich lub końcowych są znaczne, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia płatności na rzecz programu lub zastosowania korekt finansowych na zakończenie okresu programowania, aby mieć pewność, że budżet Unii nie jest wykorzystywany w sposób rozrzutny lub nieefektywny. | Należy określić podstawy oceny wykonania dla każdego programu w celu monitorowania postępów w osiąganiu celów ustanowionych dla każdego programu w trakcie okresu programowania. Komisja powinna przeprowadzić ocenę wykonania we współpracy z państwami członkowskimi w 2017 i 2019 r. Należy przewidzieć rezerwę |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Należy określić podstawy oceny wykonania dla każdego programu w celu monitorowania postępów w osiąganiu celów ustanowionych dla każdego programu w trakcie okresu programowania. Komisja powinna przeprowadzić ocenę wykonania we współpracy z państwami członkowskimi w 2017 i 2019 r. Należy przewidzieć rezerwę na wykonanie i alokować ją w 2019 r., jeżeli cele pośrednie ustanowione w postawie oceny wykonania zostały osiągnięte. Nie powinny istnieć rezerwy na wykonanie dla programów europejskiej współpracy terytorialnej ze względu na ich różnorodność i wielonarodowy charakter. Jeżeli niedociągnięcia w osiąganiu celów pośrednich lub końcowych są znaczne, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia płatności na rzecz programu lub zastosowania korekt finansowych na zakończenie okresu programowania, aby mieć pewność, że budżet Unii nie jest wykorzystywany w sposób rozrzutny lub nieefektywny.

Należy określić podstawy oceny wykonania dla każdego programu w celu monitorowania postępów w osiąganiu celów ustanowionych dla każdego programu w trakcie okresu programowania. Komisja powinna przeprowadzić ocenę wykonania we współpracy z państwami członkowskimi w 2017 i 2019 r. Należy przewidzieć rezerwę

Uzasadnienie

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Popiera się natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania, w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu lub podjęcia działania w wypadku kryzysu.

Poprawka 4

Motyw 19

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ustanowienie ścisłych powiązań między polityką spójności a zarządzaniem gospodarczym Unii zagwarantuje, że efektywność wydatków z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych jest podparta rozsądną polityką gospodarczą, a także, że fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych mogą być w razie potrzeby przekierowywane w celu rozwiązania problemów gospodarczych, z którymi boryka się dane państwo. Proces ten musi być stopniowy i zaczynać się od zmian w umowie partnerskiej i programach, aby wspierać realizację zaleceń Rady mających na celu korektę zakłóceń równowagi makroekonomicznej i rozwiązywanie trudności gospodarczych i społecznych. W przypadkach, w których pomimo zwiększonego wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych państwo członkowskie nie podejmie skutecznych działań dotyczących procesu zarządzania gospodarczego, Komisja powinna mieć prawo zawiesić w całości lub części płatności i zobowiązania. Decyzje w sprawie zawieszenia powinny być proporcjonalne i skuteczne, z uwzględnieniem wpływu poszczególnych programów na sytuację gospodarczą i społeczną w danym państwie członkowskim oraz wcześniejszych zmian w umowie partnerskiej. Podejmując decyzję o zawieszeniu, Komisja powinna także przestrzegać zasady równego traktowania państw członkowskich, uwzględniając w szczególności wpływ zawieszenia na gospodarkę danego państwa członkowskiego. Zawieszenia powinny być zniesione, a środki ponownie udostępnione danemu państwu członkowskiemu niezwłocznie po podjęciu przez to państwo członkowskie niezbędnych działań. | Ustanowienie ścisłych powiązań między polityką spójności a zarządzaniem gospodarczym Unii zagwarantuje, że efektywność wydatków z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych jest podparta rozsądną polityką gospodarczą, a także, że fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych mogą być w razie potrzeby przekierowywane w celu rozwiązania problemów gospodarczych, z którymi boryka się dane państwo. Proces ten musi być stopniowy i zaczynać się od zmian w umowie partnerskiej i programach, aby wspierać realizację zaleceń Rady mających na celu korektę zakłóceń równowagi makroekonomicznej i rozwiązywanie trudności gospodarczych i społecznych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ustanowienie ścisłych powiązań między polityką spójności a zarządzaniem gospodarczym Unii zagwarantuje, że efektywność wydatków z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych jest podparta rozsądną polityką gospodarczą, a także, że fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych mogą być w razie potrzeby przekierowywane w celu rozwiązania problemów gospodarczych, z którymi boryka się dane państwo. Proces ten musi być stopniowy i zaczynać się od zmian w umowie partnerskiej i programach, aby wspierać realizację zaleceń Rady mających na celu korektę zakłóceń równowagi makroekonomicznej i rozwiązywanie trudności gospodarczych i społecznych. W przypadkach, w których pomimo zwiększonego wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych państwo członkowskie nie podejmie skutecznych działań dotyczących procesu zarządzania gospodarczego, Komisja powinna mieć prawo zawiesić w całości lub części płatności i zobowiązania. Decyzje w sprawie zawieszenia powinny być proporcjonalne i skuteczne, z uwzględnieniem wpływu poszczególnych programów na sytuację gospodarczą i społeczną w danym państwie członkowskim oraz wcześniejszych zmian w umowie partnerskiej. Podejmując decyzję o zawieszeniu, Komisja powinna także przestrzegać zasady równego traktowania państw członkowskich, uwzględniając w szczególności wpływ zawieszenia na gospodarkę danego państwa członkowskiego. Zawieszenia powinny być zniesione, a środki ponownie udostępnione danemu państwu członkowskiemu niezwłocznie po podjęciu przez to państwo członkowskie niezbędnych działań.

Ustanowienie ścisłych powiązań między polityką spójności a zarządzaniem gospodarczym Unii zagwarantuje, że efektywność wydatków z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych jest podparta rozsądną polityką gospodarczą, a także, że fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych mogą być w razie potrzeby przekierowywane w celu rozwiązania problemów gospodarczych, z którymi boryka się dane państwo. Proces ten musi być stopniowy i zaczynać się od zmian w umowie partnerskiej i programach, aby wspierać realizację zaleceń Rady mających na celu korektę zakłóceń równowagi makroekonomicznej i rozwiązywanie trudności gospodarczych i społecznych.

Uzasadnienie

Komitet Regionów stanowczo nie zgadza się na przepisy dotyczące uwarunkowania makroekonomicznego. Stosowanie kar i zachęt finansowych związanych z paktem stabilności i wzrostu, z zamiarem zapewnienia przestrzegania warunków makroekonomicznych, może bowiem niekorzystnie wpłynąć na władze lokalne i regionalne, które nie ponoszą odpowiedzialności za nieprzestrzeganie tych zobowiązań przez państwa członkowskie.

Poprawka 5

Motyw 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Konieczne jest dostosowanie ustaleń dotyczących monitorowania i sprawozdawczości funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, aby uprościć ustalenia dotyczące zarządzania na wszystkich szczeblach. Ważne jest, aby zapewnić proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości, a także dostępność wyczerpujących informacji na temat postępów w kluczowych punktach przeglądu. W związku z powyższym konieczne jest, aby wymogi dotyczące sprawozdawczości odzwierciedlały potrzeby w zakresie informacji w danych latach i były zgodne z harmonogramem ocen wykonania. | Konieczne jest dostosowanie ustaleń dotyczących monitorowania i sprawozdawczości funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, aby uprościć ustalenia dotyczące zarządzania na wszystkich szczeblach. Ważne jest, aby zapewnić proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości, a także dostępność wyczerpujących informacji na temat postępów w kluczowych punktach przeglądu. W związku z powyższym konieczne jest, aby wymogi dotyczące sprawozdawczości odzwierciedlały potrzeby w zakresie informacji w danych latach . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Konieczne jest dostosowanie ustaleń dotyczących monitorowania i sprawozdawczości funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, aby uprościć ustalenia dotyczące zarządzania na wszystkich szczeblach. Ważne jest, aby zapewnić proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości, a także dostępność wyczerpujących informacji na temat postępów w kluczowych punktach przeglądu. W związku z powyższym konieczne jest, aby wymogi dotyczące sprawozdawczości odzwierciedlały potrzeby w zakresie informacji w danych latach i były zgodne z harmonogramem ocen wykonania.

Konieczne jest dostosowanie ustaleń dotyczących monitorowania i sprawozdawczości funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, aby uprościć ustalenia dotyczące zarządzania na wszystkich szczeblach. Ważne jest, aby zapewnić proporcjonalne wymogi dotyczące sprawozdawczości, a także dostępność wyczerpujących informacji na temat postępów w kluczowych punktach przeglądu. W związku z powyższym konieczne jest, aby wymogi dotyczące sprawozdawczości odzwierciedlały potrzeby w zakresie informacji w danych latach .

Uzasadnienie

Jeśli chodzi o podstawę oceny wykonania, musi to być mechanizm sterowania i kontroli celów realizowanych przez cały okres programowania.

Poprawka 6

Motyw 43

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zgodnie z zasadami zarządzania dzielonego za realizację i kontrolę operacji w programach powinny odpowiadać w pierwszym rzędzie państwa członkowskie w ramach swoich systemów zarządzania i kontroli. W celu wzmocnienia skuteczności kontroli nad wyborem i realizacją operacji oraz funkcjonowaniem systemu zarządzania i kontroli należy określić funkcje instytucji zarządzającej. | Zgodnie z zasadami zarządzania dzielonego za realizację i kontrolę operacji w programach powinny odpowiadać w pierwszym rzędzie państwa członkowskie w ramach swoich systemów zarządzania i kontroli. W celu wzmocnienia skuteczności kontroli nad wyborem i realizacją operacji oraz funkcjonowaniem systemu zarządzania i kontroli należy określić funkcje instytucji zarządzającej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zgodnie z zasadami zarządzania dzielonego za realizację i kontrolę operacji w programach powinny odpowiadać w pierwszym rzędzie państwa członkowskie w ramach swoich systemów zarządzania i kontroli. W celu wzmocnienia skuteczności kontroli nad wyborem i realizacją operacji oraz funkcjonowaniem systemu zarządzania i kontroli należy określić funkcje instytucji zarządzającej.

Zgodnie z zasadami zarządzania dzielonego za realizację i kontrolę operacji w programach powinny odpowiadać w pierwszym rzędzie państwa członkowskie w ramach swoich systemów zarządzania i kontroli. W celu wzmocnienia skuteczności kontroli nad wyborem i realizacją operacji oraz funkcjonowaniem systemu zarządzania i kontroli należy określić funkcje instytucji zarządzającej.

Uzasadnienie

Fundusze objęte zakresem wspólnych ram strategicznych są częścią polityki regionalnej, a zatem wszelkie wzmianki w rozporządzeniu dotyczące władz zaangażowanych w tej dziedzinie powinny uwzględniać główne podmioty, którymi są władze lokalne i regionalne.

Poprawka 7

Motyw 44

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu zapewnienia gwarancji ex ante w odniesieniu do struktury głównych systemów zarządzania i kontroli państwa członkowskie powinny wyznaczyć organ akredytujący odpowiedzialny za akredytację i cofanie akredytacji organów zarządzania i kontroli. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu zapewnienia gwarancji ex ante w odniesieniu do struktury głównych systemów zarządzania i kontroli państwa członkowskie powinny wyznaczyć organ akredytujący odpowiedzialny za akredytację i cofanie akredytacji organów zarządzania i kontroli.

Uzasadnienie

Chodzi o to, by uniknąć mnożenia organów i podmiotów, które uczyniłyby jeszcze bardziej złożonym system zarządzania i kontroli.

Poprawka 8

Nowy motyw po motywie 55

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Jak dotąd zamiar ustanowienia wspólnych przepisów dla wszystkich funduszy nie został zrealizowany, jeśli chodzi o określenie przepisów przejściowych i związanego z tym udziału UE (stopy współfinansowania). Przepisy przejściowe wprowadzane są w odniesieniu do EFRR i EFS (łącznie z siatką bezpieczeństwa), nie ma ich jednak dla EFFROW. W ten sposób zasady wsparcia przy realizacji różnych funduszy są odmienne. Jest to sprzeczne z założonym celem harmonizacji. Dlatego konieczne jest, aby te przepisy przejściowe miały zastosowanie także do EFRROW.

Poprawka 9

Motyw 58

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Aby skupić się na wynikach i osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, z pięciu procent środków przeznaczonych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” należy utworzyć rezerwę na wykonanie dla każdego z funduszy oraz kategorii regionu w każdym państwie członkowskim. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Aby skupić się na wynikach i osiągnięciu celów strategii „Europa 2020”, z pięciu procent środków przeznaczonych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” należy utworzyć rezerwę na wykonanie dla każdego z funduszy oraz kategorii regionu w każdym państwie członkowskim.

Uzasadnienie

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Popiera się natomiast utworzenie rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania, powiązanej z Funduszem Dostosowania do Globalizacji i z Funduszem Solidarności Unii Europejskiej w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu lub podjęcia działania w wypadku kryzysu.

Poprawka 10

Motyw 84

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Procesowi rocznego rozliczenia rachunków powinno towarzyszyć roczne zamknięcie zakończonych operacji (w odniesieniu do EFRR i Funduszu Spójności) lub wydatków (w odniesieniu do EFS). W celu zmniejszenia kosztów związanych z ostatecznym zamknięciem programów operacyjnych, zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla beneficjentów i w celu zapewnienia pewności prawnej roczne zamknięcie powinno być obowiązkowe, ograniczając tym samym okres, w którym należy przechowywać dokumenty potwierdzające i w którym można przeprowadzać audyt operacji oraz nakładać korekty finansowe. | Procesowi rocznego rozliczenia rachunków towarzyszyć roczne zamknięcie zakończonych operacji (w odniesieniu do EFRR i Funduszu Spójności) lub wydatków (w odniesieniu do EFS). W celu zmniejszenia kosztów związanych z ostatecznym zamknięciem programów operacyjnych, zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla beneficjentów i w celu zapewnienia pewności prawnej roczne zamknięcie , ograniczając tym samym okres, w którym należy przechowywać dokumenty potwierdzające i w którym można przeprowadzać audyt operacji oraz nakładać korekty finansowe. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Procesowi rocznego rozliczenia rachunków powinno towarzyszyć roczne zamknięcie zakończonych operacji (w odniesieniu do EFRR i Funduszu Spójności) lub wydatków (w odniesieniu do EFS). W celu zmniejszenia kosztów związanych z ostatecznym zamknięciem programów operacyjnych, zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla beneficjentów i w celu zapewnienia pewności prawnej roczne zamknięcie powinno być obowiązkowe, ograniczając tym samym okres, w którym należy przechowywać dokumenty potwierdzające i w którym można przeprowadzać audyt operacji oraz nakładać korekty finansowe.

Procesowi rocznego rozliczenia rachunków towarzyszyć roczne zamknięcie zakończonych operacji (w odniesieniu do EFRR i Funduszu Spójności) lub wydatków (w odniesieniu do EFS). W celu zmniejszenia kosztów związanych z ostatecznym zamknięciem programów operacyjnych, zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla beneficjentów i w celu zapewnienia pewności prawnej roczne zamknięcie , ograniczając tym samym okres, w którym należy przechowywać dokumenty potwierdzające i w którym można przeprowadzać audyt operacji oraz nakładać korekty finansowe.

Uzasadnienie

Uważa się, że proponowane roczne rozliczenie rachunków wprowadza w rzeczywistości roczne zamknięcie, co zwiększy obciążenia biurokratyczne, wprowadzi obowiązkowe finansowe korekty nieprawidłowości wykrytych przez Komisję Europejską i/lub Europejski Trybunał Obrachunkowy i zmniejszy elastyczność dotyczącą zgłaszania i zastępowania nadsubskrypcji, która istnieje obecnie w okresie 2007–2013.

Poprawka 11

Motyw 87

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Częstotliwość audytów operacji powinna być proporcjonalna do zakresu unijnego wparcia z funduszy. W szczególności liczba przeprowadzanych audytów powinna być ograniczona, jeżeli łączne wydatki kwalifikowalne na operację nie przekraczają 100 000 EUR. Niemniej jednak powinna istnieć możliwość przeprowadzenia audytu w dowolnym momencie w sytuacji, gdy istnieją dowody na istnienie nieprawidłowości lub nadużycia finansowego, bądź po zamknięciu zakończonej operacji w ramach audytu próby. Aby zakres audytów przeprowadzanych przez Komisję był proporcjonalny do ryzyka, Komisja powinna móc ograniczyć swoje audyty związane z programami operacyjnymi, jeżeli nie występują poważne niedociągnięcia lub jeżeli instytucja audytowa jest wiarygodna. | Częstotliwość audytów operacji powinna być proporcjonalna do zakresu unijnego wparcia z funduszy. W szczególności , jeżeli łączne wydatki kwalifikowalne na operację nie przekraczają  EUR. Niemniej jednak powinna istnieć możliwość przeprowadzenia audytu w dowolnym momencie w sytuacji, gdy istnieją dowody na istnienie nieprawidłowości lub nadużycia finansowego, bądź po zamknięciu zakończonej operacji w ramach audytu próby. Aby zakres audytów przeprowadzanych przez Komisję był proporcjonalny do ryzyka, Komisja powinna móc ograniczyć swoje audyty związane z programami operacyjnymi, jeżeli nie występują poważne niedociągnięcia lub jeżeli instytucja audytowa jest wiarygodna. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Częstotliwość audytów operacji powinna być proporcjonalna do zakresu unijnego wparcia z funduszy. W szczególności liczba przeprowadzanych audytów powinna być ograniczona, jeżeli łączne wydatki kwalifikowalne na operację nie przekraczają 100 000 EUR. Niemniej jednak powinna istnieć możliwość przeprowadzenia audytu w dowolnym momencie w sytuacji, gdy istnieją dowody na istnienie nieprawidłowości lub nadużycia finansowego, bądź po zamknięciu zakończonej operacji w ramach audytu próby. Aby zakres audytów przeprowadzanych przez Komisję był proporcjonalny do ryzyka, Komisja powinna móc ograniczyć swoje audyty związane z programami operacyjnymi, jeżeli nie występują poważne niedociągnięcia lub jeżeli instytucja audytowa jest wiarygodna.

Częstotliwość audytów operacji powinna być proporcjonalna do zakresu unijnego wparcia z funduszy. W szczególności , jeżeli łączne wydatki kwalifikowalne na operację nie przekraczają  EUR. Niemniej jednak powinna istnieć możliwość przeprowadzenia audytu w dowolnym momencie w sytuacji, gdy istnieją dowody na istnienie nieprawidłowości lub nadużycia finansowego, bądź po zamknięciu zakończonej operacji w ramach audytu próby. Aby zakres audytów przeprowadzanych przez Komisję był proporcjonalny do ryzyka, Komisja powinna móc ograniczyć swoje audyty związane z programami operacyjnymi, jeżeli nie występują poważne niedociągnięcia lub jeżeli instytucja audytowa jest wiarygodna.

Uzasadnienie

W celu zagwarantowania rzeczywistej proporcjonalności w dziedzinie kontroli programów operacyjnych Komitet proponuje, by operacje, w których przypadku łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają 250 000 euro, nie były poddawane więcej niż jednemu audytowi.

Poprawka 12

Motyw 88

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu uzupełnienia i zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do: europejskiego kodeksu dobrych praktyk w zakresie celów i kryteriów wspierania realizacji partnerstwa, przyjęcia wspólnych ram strategicznych, dodatkowych zasad w sprawie alokacji rezerwy na rzecz wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, definicji obszaru i ludności objętych strategiami rozwoju lokalnego, szczegółowych zasad dotyczących instrumentów finansowych (ocena ex ante, kwalifikowalność wydatków, rodzaje działalności, które nie są wspierane, łączenie wsparcia, przekazywanie aktywów i zarządzanie nimi, wnioski o płatności i kapitalizacja rocznych odsetek), definicji stawki ryczałtowej dla operacji przynoszących dochód, obowiązków państw członkowskich dotyczących procedury zgłaszania nieprawidłowości i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, wzoru poświadczenia wiarygodności dotyczącego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli, warunków audytów krajowych, kryteriów akredytacji organów zarządzających i organów certyfikujących, identyfikacji powszechnie uznawanych nośników danych, poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, zmiany załączników i szczegółowych środków koniecznych do ułatwienia przejścia od stosowania rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Komisja powinna mieć również uprawnienia do zmiany załączników I i IV na potrzeby przyszłych dostosowań. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. | W celu uzupełnienia i zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do: europejskiego kodeksu dobrych praktyk w zakresie celów i kryteriów wspierania realizacji partnerstwa, szczegółowych zasad dotyczących instrumentów finansowych (ocena ex ante, kwalifikowalność wydatków, rodzaje działalności, które nie są wspierane, łączenie wsparcia, przekazywanie aktywów i zarządzanie nimi, wnioski o płatności i kapitalizacja rocznych odsetek), definicji stawki ryczałtowej dla operacji przynoszących dochód, obowiązków państw członkowskich dotyczących procedury zgłaszania nieprawidłowości i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, wzoru poświadczenia wiarygodności dotyczącego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli, warunków audytów krajowych, kryteriów akredytacji organów zarządzających i organów certyfikujących, identyfikacji powszechnie uznawanych nośników danych, poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, zmiany załączników i szczegółowych środków koniecznych do ułatwienia przejścia od stosowania rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Komisja powinna mieć również uprawnienia do zmiany załączników I i IV na potrzeby przyszłych dostosowań. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu uzupełnienia i zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do: europejskiego kodeksu dobrych praktyk w zakresie celów i kryteriów wspierania realizacji partnerstwa, przyjęcia wspólnych ram strategicznych, dodatkowych zasad w sprawie alokacji rezerwy na rzecz wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, definicji obszaru i ludności objętych strategiami rozwoju lokalnego, szczegółowych zasad dotyczących instrumentów finansowych (ocena ex ante, kwalifikowalność wydatków, rodzaje działalności, które nie są wspierane, łączenie wsparcia, przekazywanie aktywów i zarządzanie nimi, wnioski o płatności i kapitalizacja rocznych odsetek), definicji stawki ryczałtowej dla operacji przynoszących dochód, obowiązków państw członkowskich dotyczących procedury zgłaszania nieprawidłowości i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, wzoru poświadczenia wiarygodności dotyczącego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli, warunków audytów krajowych, kryteriów akredytacji organów zarządzających i organów certyfikujących, identyfikacji powszechnie uznawanych nośników danych, poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, zmiany załączników i szczegółowych środków koniecznych do ułatwienia przejścia od stosowania rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Komisja powinna mieć również uprawnienia do zmiany załączników I i IV na potrzeby przyszłych dostosowań. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami.

W celu uzupełnienia i zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu powinny zostać przekazane Komisji w odniesieniu do: europejskiego kodeksu dobrych praktyk w zakresie celów i kryteriów wspierania realizacji partnerstwa, szczegółowych zasad dotyczących instrumentów finansowych (ocena ex ante, kwalifikowalność wydatków, rodzaje działalności, które nie są wspierane, łączenie wsparcia, przekazywanie aktywów i zarządzanie nimi, wnioski o płatności i kapitalizacja rocznych odsetek), definicji stawki ryczałtowej dla operacji przynoszących dochód, obowiązków państw członkowskich dotyczących procedury zgłaszania nieprawidłowości i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, wzoru poświadczenia wiarygodności dotyczącego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli, warunków audytów krajowych, kryteriów akredytacji organów zarządzających i organów certyfikujących, identyfikacji powszechnie uznawanych nośników danych, poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, zmiany załączników i szczegółowych środków koniecznych do ułatwienia przejścia od stosowania rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Komisja powinna mieć również uprawnienia do zmiany załączników I i IV na potrzeby przyszłych dostosowań. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami.

Uzasadnienie

Za pomocą aktów delegowanych prawodawca przekazuje Komisji Europejskiej uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre elementy aktu ustawodawczego. Proponowane w tym motywie skreślenie służy zapewnieniu spójności z przedstawionymi w opinii poglądami dotyczącymi w szczególności art. 12 (wspólne ramy strategiczne), art. 18 (rezerwa na wykonanie) oraz art. 29 (strategie rozwoju lokalnego).

Poprawka 13

Motyw 90

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja powinna mieć uprawnienia do przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, decyzji zatwierdzających umowy partnerskie, decyzji przyznających rezerwę na wykonanie oraz decyzji zawieszających płatności w związku z polityką gospodarczą państw członkowskich, a także – w odniesieniu do funduszy – decyzji przyjmujących programy operacyjne, decyzji zatwierdzających duże projekty, decyzji zawieszających płatności oraz decyzji w sprawie korekt finansowych. | Komisja powinna mieć uprawnienia do przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, decyzji zatwierdzających umowy partnerskie, decyzji przyjmujących programy operacyjne, decyzji zatwierdzających duże projekty, decyzji zawieszających płatności oraz decyzji w sprawie korekt finansowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja powinna mieć uprawnienia do przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, decyzji zatwierdzających umowy partnerskie, decyzji przyznających rezerwę na wykonanie oraz decyzji zawieszających płatności w związku z polityką gospodarczą państw członkowskich, a także – w odniesieniu do funduszy – decyzji przyjmujących programy operacyjne, decyzji zatwierdzających duże projekty, decyzji zawieszających płatności oraz decyzji w sprawie korekt finansowych.

Komisja powinna mieć uprawnienia do przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, decyzji zatwierdzających umowy partnerskie, decyzji przyjmujących programy operacyjne, decyzji zatwierdzających duże projekty, decyzji zawieszających płatności oraz decyzji w sprawie korekt finansowych.

Uzasadnienie

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Poprawka 14

Art. 5 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów
  1.   W odniesieniu do umowy partnerskiej i odpowiednio każdego programu operacyjnego państwo członkowskie organizuje partnerstwo z następującymi partnerami:






  a) | właściwe organy regionalne, lokalne, miejskie i inne władze publiczne; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów

1.   W odniesieniu do umowy partnerskiej i odpowiednio każdego programu operacyjnego państwo członkowskie organizuje partnerstwo z następującymi partnerami:

a)

właściwe organy regionalne, lokalne, miejskie i inne władze publiczne;

| b) | partnerzy gospodarczy i społeczni; oraz |
| --- | --- |

b)

partnerzy gospodarczy i społeczni; oraz

| c) | podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, w tym partnerzy działający na rzecz ochrony środowiska, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie równości i niedyskryminacji. |
| --- | --- |

c)

podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, w tym partnerzy działający na rzecz ochrony środowiska, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie równości i niedyskryminacji.

Partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów

1.   W odniesieniu do umowy partnerskiej i odpowiednio każdego programu operacyjnego partnerstwo z następującymi partnerami:

| a) | inne władze publiczne; |
| --- | --- |

a)

inne władze publiczne;

| b) | partnerzy gospodarczy i społeczni; oraz |
| --- | --- |

b)

partnerzy gospodarczy i społeczni; oraz

| c) | podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, w tym partnerzy działający na rzecz ochrony środowiska, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie równości i niedyskryminacji. |
| --- | --- |

c)

podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, w tym partnerzy działający na rzecz ochrony środowiska, organizacje pozarządowe oraz podmioty odpowiedzialne za promowanie równości i niedyskryminacji.

Uzasadnienie

Celem poprawki jest położenie nacisku na to, by samorządy terytorialne w każdym państwie członkowskim były zgodnie z zasadą wielopoziomowego sprawowania rządów w pełni zaangażowane w opracowywanie, negocjowanie i wdrażanie poszczególnych dokumentów strategicznych, to znaczy wspólnych ram strategicznych, umowy partnerskiej i programów operacyjnych. Uważamy, że jeżeli chodzi o partnerstwo, niesprawiedliwe jest traktowanie władz lokalnych i regionalnych w ten sam sposób co partnerów gospodarczych i społecznych, gdyż jako przedstawiciele ogólnych interesów obywateli i regionów, którymi zarządzają, uczestniczą one w zarządzaniu funduszami strukturalnymi i ich finansowaniu.

Poprawka 15

Art. 9 punkty 6 i 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele tematyczne
  [...]






  6. | ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystywania zasobów; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele tematyczne

[...]

6.

ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystywania zasobów;

[...]

| 11. | wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej. |
| --- | --- |

11.

wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej.

Cele tematyczne

[...]

| 6. | ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystywania zasobów; |
| --- | --- |

6.

ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywności wykorzystywania zasobów;

[...]

| 11. | wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej. |
| --- | --- |

11.

wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej.

Uzasadnienie

W odniesieniu do pkt 6:

Jest bardzo ważne, by włączyć ochronę dziedzictwa kulturowego do celów tematycznych funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; propozycja ta jest ponadto zgodna z przepisami art. 5 ust. 6 lit. c) wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W odniesieniu do pkt 11:

Pomoc techniczna również powinna ułatwić strategiczne interwencje oddolne. Agenda terytorialna 2020 zatwierdzona przez państwa członkowskie w 2011 r. zawiera bardzo użyteczne zalecenia dotyczące rozwoju terytorialnego w UE.

Poprawka 16

Artykuł 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wspólne ramy strategiczne określają:






  a) | dla każdego celu tematycznego – kluczowe działania, które mają być wspierane z każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strukturalnych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wspólne ramy strategiczne określają:

a)

dla każdego celu tematycznego – kluczowe działania, które mają być wspierane z każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strukturalnych;

| b) | najważniejsze wyzwania terytorialne w odniesieniu do obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i obszarów rybołówstwa, jak również obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 174 i 349 Traktatu – tymi wyzwaniami należy zająć się w ramach funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

b)

najważniejsze wyzwania terytorialne w odniesieniu do obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i obszarów rybołówstwa, jak również obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 174 i 349 Traktatu – tymi wyzwaniami należy zająć się w ramach funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| c) | horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

c)

horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| d) | priorytetowe obszary działań w zakresie współpracy dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w stosownych przypadkach, biorąc pod uwagę strategię makroregionalną i strategię na rzecz basenów morskich; |
| --- | --- |

d)

priorytetowe obszary działań w zakresie współpracy dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w stosownych przypadkach, biorąc pod uwagę strategię makroregionalną i strategię na rzecz basenów morskich;

| e) | mechanizmy koordynacji między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz między tymi funduszami i innymi stosownymi politykami i instrumentami Unii, w tym zewnętrznymi instrumentami współpracy; |
| --- | --- |

e)

mechanizmy koordynacji między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz między tymi funduszami i innymi stosownymi politykami i instrumentami Unii, w tym zewnętrznymi instrumentami współpracy;

| f) | mechanizmy mające na celu zapewnienie spójności i zgodności programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych z zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i odpowiednimi zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu. |
| --- | --- |

f)

mechanizmy mające na celu zapewnienie spójności i zgodności programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych z zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i odpowiednimi zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu.

Wspólne ramy strategiczne określają:

| a) | dla każdego celu tematycznego – kluczowe działania, które mają być wspierane z każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strukturalnych; |
| --- | --- |

a)

dla każdego celu tematycznego – kluczowe działania, które mają być wspierane z każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strukturalnych;

| | |
| --- | --- |

)

| ) | horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| | |
| --- | --- |

)

| ) | mechanizmy koordynacji między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz między tymi funduszami i innymi stosownymi politykami i instrumentami Unii, w tym zewnętrznymi instrumentami współpracy; |
| --- | --- |

mechanizmy koordynacji między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz między tymi funduszami i innymi stosownymi politykami i instrumentami Unii, w tym zewnętrznymi instrumentami współpracy;

| ) | mechanizmy mające na celu zapewnienie spójności i zgodności programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych z zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i odpowiednimi zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu. |
| --- | --- |

)

mechanizmy mające na celu zapewnienie spójności i zgodności programowania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych z zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i odpowiednimi zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu.

Uzasadnienie

Uważamy, że proponowane przez Komisję kluczowe działania objęte zakresem wspólnych ram strategicznych stanowią nową formę koncentracji. Poza tym uwarunkowania terytorialne powinny być uwzględniane w programach operacyjnych. To samo dotyczy – w stosownych wypadkach – ewentualnych interakcji między strategiami regionalnymi włączonymi do tych programów a strategiami makroregionalnymi.

Poprawka 17

Artykuł 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 142 dotyczącego wspólnych ram strategicznych w ciągu 3 miesięcy od przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
  W przypadku poważnych zmian w unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu Komisja dokonuje przeglądu i w razie potrzeby przyjmuje, w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 142, zmienione wspólne ramy strategiczne.
  W terminie 6 miesięcy od przyjęcia zmienionych wspólnych ram strategicznych państwa członkowskie proponują, w razie potrzeby, zmiany do swoich umów partnerskich i programów w celu zapewnienia ich spójności ze zmienionymi wspólnymi ramami strategicznymi. | Komisja .
  W przypadku poważnych zmian w unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu Komisja dokonuje przeglądu i w razie potrzeby przyjmuje, w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 142, zmienione wspólne ramy strategiczne.
  W terminie 6 miesięcy od przyjęcia zmienionych wspólnych ram strategicznych państwa członkowskie proponują, w razie potrzeby, zmiany do swoich umów partnerskich i programów w celu zapewnienia ich spójności ze zmienionymi wspólnymi ramami strategicznymi. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 142 dotyczącego wspólnych ram strategicznych w ciągu 3 miesięcy od przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

W przypadku poważnych zmian w unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu Komisja dokonuje przeglądu i w razie potrzeby przyjmuje, w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 142, zmienione wspólne ramy strategiczne.

W terminie 6 miesięcy od przyjęcia zmienionych wspólnych ram strategicznych państwa członkowskie proponują, w razie potrzeby, zmiany do swoich umów partnerskich i programów w celu zapewnienia ich spójności ze zmienionymi wspólnymi ramami strategicznymi.

Komisja .

W przypadku poważnych zmian w unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu Komisja dokonuje przeglądu i w razie potrzeby przyjmuje, w drodze aktu delegowanego zgodnie z art. 142, zmienione wspólne ramy strategiczne.

W terminie 6 miesięcy od przyjęcia zmienionych wspólnych ram strategicznych państwa członkowskie proponują, w razie potrzeby, zmiany do swoich umów partnerskich i programów w celu zapewnienia ich spójności ze zmienionymi wspólnymi ramami strategicznymi.

Uzasadnienie

Za pomocą aktów delegowanych prawodawca może przekazywać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego. Jeśli chodzi o wspólne ramy strategiczne, ich celem jest przedstawienie wspólnych wskazówek i zasad dotyczących wszystkich wspólnie zarządzanych funduszy, dlatego też zawierają one zasadnicze elementy, które powinny być przedstawiane wszystkim instytucjom europejskim oraz móc podlegać zmianom w razie potrzeby.

Poprawka 18

Artykuł 13

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przygotowanie umowy partnerskiej
  1.   Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerską na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
  2.   Umowa partnerska jest sporządzana przez państwa członkowskie we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 5. Umowa partnerska jest przygotowywana w dialogu z Komisją.
  3.   Umowa partnerska obejmuje całe wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych w danym państwie członkowskim.
  4.   Każde państwo członkowskie przekazuje swoją umowę partnerską Komisji w ciągu 3 miesięcy od przyjęcia wspólnych ram strategicznych. | Przygotowanie umowy partnerskiej
  1.   Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerską na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
  .   
     Umowa partnerska jest sporządzana przez państwa członkowskie we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 5. Umowa partnerska jest przygotowywana w dialogu z Komisją.
     Umowa partnerska obejmuje całe wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych w danym państwie członkowskim.
  .   Każde państwo członkowskie przekazuje swoją umowę partnerską Komisji w ciągu miesięcy od przyjęcia wspólnych ram strategicznych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przygotowanie umowy partnerskiej

1.   Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerską na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

2.   Umowa partnerska jest sporządzana przez państwa członkowskie we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 5. Umowa partnerska jest przygotowywana w dialogu z Komisją.

3.   Umowa partnerska obejmuje całe wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych w danym państwie członkowskim.

4.   Każde państwo członkowskie przekazuje swoją umowę partnerską Komisji w ciągu 3 miesięcy od przyjęcia wspólnych ram strategicznych.

Przygotowanie umowy partnerskiej

1.   Każde państwo członkowskie przygotowuje umowę partnerską na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

.

Umowa partnerska jest sporządzana przez państwa członkowskie we współpracy z partnerami, o których mowa w art. 5. Umowa partnerska jest przygotowywana w dialogu z Komisją.

Umowa partnerska obejmuje całe wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych w danym państwie członkowskim.

.   Każde państwo członkowskie przekazuje swoją umowę partnerską Komisji w ciągu miesięcy od przyjęcia wspólnych ram strategicznych.

Uzasadnienie

Uważamy, że władze lokalne i regionalne – jako organy finansujące i realizujące politykę spójności – powinny w pełni uczestniczyć w opracowaniu, negocjowaniu, wykonywaniu i zmianie umowy partnerskiej. Biorąc pod uwagę ilość i stopień szczegółowości wymaganych informacji, konieczność zapewnienia skutecznego funkcjonowania partnerstwa oraz fakt, że programy powinny być przedstawiane równocześnie z umową (jak przewiduje art. 23 ust. 3), należy przewidzieć dłuższy okres czasu.

Poprawka 19

Artykuł 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Treść umowy partnerskiej
  Umowa partnerska określa:






  a) | rozwiązania zapewniające zgodność z unijną strategią na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym:






  i) | analizę rozbieżności i potrzeb rozwojowych w odniesieniu do celów tematycznych i kluczowych działań określonych we wspólnych ramach strategicznych oraz celów określonych w zaleceniach dla poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Treść umowy partnerskiej

Umowa partnerska określa:

a)

rozwiązania zapewniające zgodność z unijną strategią na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym:

i)

analizę rozbieżności i potrzeb rozwojowych w odniesieniu do celów tematycznych i kluczowych działań określonych we wspólnych ramach strategicznych oraz celów określonych w zaleceniach dla poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu;

| ii) | zwięzłą analizę ocen ex ante programów, uzasadniającą wybór celów tematycznych i orientacyjne alokacje z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

ii)

zwięzłą analizę ocen ex ante programów, uzasadniającą wybór celów tematycznych i orientacyjne alokacje z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| iii) | dla każdego celu tematycznego – podsumowanie głównych rezultatów, jakich oczekuje się dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

iii)

dla każdego celu tematycznego – podsumowanie głównych rezultatów, jakich oczekuje się dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| iv) | orientacyjną alokację wsparcia unijnego według celów tematycznych na poziomie krajowym dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, jak również orientacyjną łączną kwotę wsparcia przewidzianą dla celu dotyczącego zmiany klimatu; |
| --- | --- |

iv)

orientacyjną alokację wsparcia unijnego według celów tematycznych na poziomie krajowym dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, jak również orientacyjną łączną kwotę wsparcia przewidzianą dla celu dotyczącego zmiany klimatu;

| v) | główne obszary priorytetowe współpracy, biorąc pod uwagę, w stosownych przypadkach, strategię makroregionalną i strategię na rzecz basenów morskich; |
| --- | --- |

v)

główne obszary priorytetowe współpracy, biorąc pod uwagę, w stosownych przypadkach, strategię makroregionalną i strategię na rzecz basenów morskich;

| vi) | horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

vi)

horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| vii) | wykaz programów w ramach EFRR, EFS i Funduszu Spójności, z wyjątkiem programów objętych celem „Europejska współpraca terytorialna” oraz programów w ramach EFRROW i EFMR, wraz z odpowiednią orientacyjną alokacją według funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz według roku; |
| --- | --- |

vii)

wykaz programów w ramach EFRR, EFS i Funduszu Spójności, z wyjątkiem programów objętych celem „Europejska współpraca terytorialna” oraz programów w ramach EFRROW i EFMR, wraz z odpowiednią orientacyjną alokacją według funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz według roku;

| b) | zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego wspieranego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, określające:






  (i) | mechanizmy na poziomie krajowym i regionalnym zapewniające koordynację między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania, a także EBI; |
| --- | --- | --- |

b)

zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego wspieranego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, określające:

(i)

mechanizmy na poziomie krajowym i regionalnym zapewniające koordynację między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania, a także EBI;

| (ii) | rozwiązania mające na celu zapewnienie zintegrowanego podejścia do wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rozwój terytorialny obszarów miejskich, wiejskich, nadbrzeżnych i obszarów rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 28, 29 i 99, a także, w stosownych przypadkach, wykaz miast mających uczestniczyć w platformie na rzecz rozwoju obszarów miejskich, o której mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFRR; |
| --- | --- |

(ii)

rozwiązania mające na celu zapewnienie zintegrowanego podejścia do wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rozwój terytorialny obszarów miejskich, wiejskich, nadbrzeżnych i obszarów rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 28, 29 i 99, a także, w stosownych przypadkach, wykaz miast mających uczestniczyć w platformie na rzecz rozwoju obszarów miejskich, o której mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFRR;

[...]

| e) | rozwiązania zapewniające efektywne wdrażanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w tym:






  i) | ocenę potrzeby wzmocnienia potencjału administracyjnego władz i, w stosownych przypadkach, beneficjentów oraz działania, które należy podjąć w tym celu; |
| --- | --- | --- |

e)

rozwiązania zapewniające efektywne wdrażanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w tym:

i)

ocenę potrzeby wzmocnienia potencjału administracyjnego władz i, w stosownych przypadkach, beneficjentów oraz działania, które należy podjąć w tym celu;

| ii) | krótki opis planowanych działań i odpowiadających im celów w programach dla zmniejszenia obciążeń administracyjnych beneficjentów; |
| --- | --- |

ii)

krótki opis planowanych działań i odpowiadających im celów w programach dla zmniejszenia obciążeń administracyjnych beneficjentów;

| iii) | ocenę istniejących systemów elektronicznej wymiany danych oraz planowanych działań, dzięki którym wszelka wymiana informacji między beneficjentami a organami odpowiedzialnymi za zarządzanie programami operacyjnymi i ich kontrolę odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej wymiany danych. |
| --- | --- |

iii)

ocenę istniejących systemów elektronicznej wymiany danych oraz planowanych działań, dzięki którym wszelka wymiana informacji między beneficjentami a organami odpowiedzialnymi za zarządzanie programami operacyjnymi i ich kontrolę odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej wymiany danych.

Treść umowy partnerskiej

Umowa partnerska określa:

| a) | rozwiązania zapewniające zgodność z unijną strategią na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym:






  i) | analizę rozbieżności i potrzeb rozwojowych w odniesieniu do celów tematycznych i kluczowych działań określonych we wspólnych ramach strategicznych oraz celów określonych w zaleceniach dla poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu; |
| --- | --- | --- |

a)

rozwiązania zapewniające zgodność z unijną strategią na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, w tym:

i)

analizę rozbieżności i potrzeb rozwojowych w odniesieniu do celów tematycznych i kluczowych działań określonych we wspólnych ramach strategicznych oraz celów określonych w zaleceniach dla poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu i w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu;

| ii) | |
| --- | --- |

ii)

iii)

| iii) | dla każdego celu tematycznego – podsumowanie głównych rezultatów, jakich oczekuje się dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

dla każdego celu tematycznego – podsumowanie głównych rezultatów, jakich oczekuje się dla każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| | |
| --- | --- |

v)

| | |
| --- | --- |

| v) | horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

horyzontalne zasady i cele polityczne wdrażania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| v) | wykaz programów w ramach EFRR, EFS i Funduszu Spójności, z wyjątkiem programów objętych celem „Europejska współpraca terytorialna” oraz programów w ramach EFRROW i EFMR, wraz z odpowiednią orientacyjną alokacją według funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz według roku; |
| --- | --- |

v)

wykaz programów w ramach EFRR, EFS i Funduszu Spójności, z wyjątkiem programów objętych celem „Europejska współpraca terytorialna” oraz programów w ramach EFRROW i EFMR, wraz z odpowiednią orientacyjną alokacją według funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz według roku;

| b) | zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego wspieranego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, określające:






  (i) | mechanizmy na poziomie krajowym i regionalnym zapewniające koordynację między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania, a także EBI; |
| --- | --- | --- |

b)

zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego wspieranego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, określające:

(i)

mechanizmy na poziomie krajowym i regionalnym zapewniające koordynację między funduszami objętymi zakresem wspólnych ram strategicznych oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania, a także EBI;

| (ii) | rozwiązania mające na celu zapewnienie zintegrowanego podejścia do wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rozwój terytorialny obszarów miejskich, wiejskich, nadbrzeżnych i obszarów rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 28, 29 i 99, a także, w stosownych przypadkach, wykaz miast mających uczestniczyć w platformie na rzecz rozwoju obszarów miejskich, o której mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFRR; |
| --- | --- |

(ii)

rozwiązania mające na celu zapewnienie zintegrowanego podejścia do wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rozwój terytorialny obszarów miejskich, wiejskich, nadbrzeżnych i obszarów rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, o których mowa w art. 28, 29 i 99, a także, w stosownych przypadkach, wykaz miast mających uczestniczyć w platformie na rzecz rozwoju obszarów miejskich, o której mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie EFRR;

[...]

| e) | rozwiązania zapewniające efektywne wdrażanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w tym: | |
| --- | --- | --- |

e)

rozwiązania zapewniające efektywne wdrażanie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych, w tym:

i)

| i) | krótki opis planowanych działań i odpowiadających im celów w programach dla zmniejszenia obciążeń administracyjnych beneficjentów; |
| --- | --- |

krótki opis planowanych działań i odpowiadających im celów w programach dla zmniejszenia obciążeń administracyjnych beneficjentów;

| ii) | ocenę istniejących systemów elektronicznej wymiany danych oraz planowanych działań, dzięki którym wszelka wymiana informacji między beneficjentami a organami odpowiedzialnymi za zarządzanie programami operacyjnymi i ich kontrolę odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej wymiany danych. |
| --- | --- |

ii)

ocenę istniejących systemów elektronicznej wymiany danych oraz planowanych działań, dzięki którym wszelka wymiana informacji między beneficjentami a organami odpowiedzialnymi za zarządzanie programami operacyjnymi i ich kontrolę odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej wymiany danych.

Uzasadnienie

Zdaniem Komitetu nie jest konieczne, by w umowach partnerskich ponownie uwzględniać dane już przedstawione i wynegocjowane w ramach programów operacyjnych; w istocie przepisy te wydają się zbędne i nie prowadzą do uproszczenia. Ponadto państwa członkowskie nie mogą przyjmować na siebie zobowiązań podjętych wcześniej na poziomie lokalnym i regionalnym.

Jeśli chodzi o zintegrowane podejście do wykorzystania funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, ma ono także zasadnicze znaczenie na obszarach podmiejskich, których jest coraz więcej w UE. Istnieje ryzyko, że obszary te zostaną pozbawione środków przeznaczonych nie tylko na obszary wiejskie, lecz również na miasta.

Co się tyczy europejskiej współpracy terytorialnej, ze względu na swój multilateralny charakter nie może ona być zarządzana za pomocą instrumentu umowy partnerskiej. Dlatego należy ją wyraźnie wyłączyć z zakresu tej umowy.

Poprawka 20

Artykuł 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koncentracja tematyczna
  Państwa członkowskie koncentrują wsparcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, na działaniach przynoszących największą wartość dodaną w odniesieniu do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, podejmując wyzwania określone w zaleceniach dotyczących poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, a także biorąc pod uwagę potrzeby krajowe i regionalne. | Koncentracja tematyczna
  Państwa członkowskie koncentrują wsparcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, na działaniach przynoszących największą wartość dodaną w odniesieniu do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, podejmując wyzwania określone w zaleceniach dotyczących poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, a także biorąc pod uwagę potrzeby krajowe i regionalne. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koncentracja tematyczna

Państwa członkowskie koncentrują wsparcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, na działaniach przynoszących największą wartość dodaną w odniesieniu do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, podejmując wyzwania określone w zaleceniach dotyczących poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, a także biorąc pod uwagę potrzeby krajowe i regionalne.

Koncentracja tematyczna

Państwa członkowskie koncentrują wsparcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, na działaniach przynoszących największą wartość dodaną w odniesieniu do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, podejmując wyzwania określone w zaleceniach dotyczących poszczególnych państw przyjętych na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz w odpowiednich zaleceniach Rady przyjętych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, a także biorąc pod uwagę potrzeby krajowe i regionalne.

Uzasadnienie

Komitet pochwala zasadę koncentracji większości zasobów na ograniczonej liczbie celów tematycznych / priorytetów inwestycyjnych, uważa jednak, że wybór tych celów i priorytetów należy pozostawić w gestii instytucji zarządzających, które opierałyby się w tym celu na dostosowanych do lokalnych warunków celach strategii „Europa 2020” i wspólnych ram strategicznych.

Poprawka 21

Artykuł 17

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Uwarunkowania ex ante
  1.   Uwarunkowania ex ante określa się dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w postaci zasad dotyczących poszczególnych funduszy.
  2.   Państwa członkowskie oceniają, czy mające zastosowanie uwarunkowania ex ante zostały spełnione.
  3.   Jeżeli uwarunkowania ex ante nie są spełnione w dniu przekazania umowy partnerskiej, państwa członkowskie podają w umowie partnerskiej zestawienie działań, które mają zostać podjęte na poziomie krajowym lub regionalnym, oraz harmonogram realizacji tych działań, aby zapewnić spełnienie tych uwarunkowań nie później niż dwa lata po przyjęciu umowy partnerskiej lub do dnia 31 grudnia 2016 r., zależnie od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.
  4.   Państwa członkowskie ustalają w odpowiednich programach szczegółowe działania w zakresie spełnienia uwarunkowań ex ante, w tym harmonogram realizacji tych działań.
  5.   Komisja ocenia przekazane informacje dotyczące spełnienia uwarunkowań ex ante w ramach swojej oceny umowy partnerskiej oraz programów. Zatwierdzając program, Komisja może postanowić o zawieszeniu wszystkich lub części płatności okresowych na rzecz programu do czasu zadowalającego zakończenia działań mających na celu spełnienie uwarunkowań ex ante. Nieprzeprowadzenie działań zmierzających do spełnienia uwarunkowania ex ante w terminie określonym w programie stanowi podstawę zawieszenia płatności przez Komisję.
  6.   Ustępy 1–5 nie mają zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”. | Uwarunkowania ex ante
  1.   Uwarunkowania ex ante określa się dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w postaci zasad dotyczących poszczególnych funduszy.
  2.   Państwa członkowskie oceniają, czy mające zastosowanie uwarunkowania ex ante zostały spełnione.
  3.   Jeżeli uwarunkowania ex ante nie są spełnione w dniu przekazania umowy partnerskiej, państwa członkowskie podają w umowie partnerskiej zestawienie działań, które mają zostać podjęte na poziomie krajowym lub regionalnym, oraz harmonogram realizacji tych działań, aby zapewnić spełnienie tych uwarunkowań nie później niż lata po przyjęciu umowy partnerskiej lub do dnia 31 grudnia 2016 r., zależnie od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.
  4.   Państwa członkowskie lokalnymi ustalają w odpowiednich programach działania w zakresie spełnienia uwarunkowań ex ante, w tym harmonogram realizacji tych działań.
  5.   Komisja ocenia przekazane informacje dotyczące spełnienia uwarunkowań ex ante w ramach swojej oceny umowy partnerskiej oraz programów. Nieprzeprowadzenie działań zmierzających do spełnienia uwarunkowania ex ante w terminie określonym w programie podstawę zawieszenia płatności przez Komisję.
  6.   Ustępy 1–5 nie mają zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uwarunkowania ex ante

1.   Uwarunkowania ex ante określa się dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w postaci zasad dotyczących poszczególnych funduszy.

2.   Państwa członkowskie oceniają, czy mające zastosowanie uwarunkowania ex ante zostały spełnione.

3.   Jeżeli uwarunkowania ex ante nie są spełnione w dniu przekazania umowy partnerskiej, państwa członkowskie podają w umowie partnerskiej zestawienie działań, które mają zostać podjęte na poziomie krajowym lub regionalnym, oraz harmonogram realizacji tych działań, aby zapewnić spełnienie tych uwarunkowań nie później niż dwa lata po przyjęciu umowy partnerskiej lub do dnia 31 grudnia 2016 r., zależnie od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

4.   Państwa członkowskie ustalają w odpowiednich programach szczegółowe działania w zakresie spełnienia uwarunkowań ex ante, w tym harmonogram realizacji tych działań.

5.   Komisja ocenia przekazane informacje dotyczące spełnienia uwarunkowań ex ante w ramach swojej oceny umowy partnerskiej oraz programów. Zatwierdzając program, Komisja może postanowić o zawieszeniu wszystkich lub części płatności okresowych na rzecz programu do czasu zadowalającego zakończenia działań mających na celu spełnienie uwarunkowań ex ante. Nieprzeprowadzenie działań zmierzających do spełnienia uwarunkowania ex ante w terminie określonym w programie stanowi podstawę zawieszenia płatności przez Komisję.

6.   Ustępy 1–5 nie mają zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”.

Uwarunkowania ex ante

1.   Uwarunkowania ex ante określa się dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w postaci zasad dotyczących poszczególnych funduszy.

2.   Państwa członkowskie oceniają, czy mające zastosowanie uwarunkowania ex ante zostały spełnione.

3.   Jeżeli uwarunkowania ex ante nie są spełnione w dniu przekazania umowy partnerskiej, państwa członkowskie podają w umowie partnerskiej zestawienie działań, które mają zostać podjęte na poziomie krajowym lub regionalnym, oraz harmonogram realizacji tych działań, aby zapewnić spełnienie tych uwarunkowań nie później niż lata po przyjęciu umowy partnerskiej lub do dnia 31 grudnia 2016 r., zależnie od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

4.   Państwa członkowskie lokalnymi ustalają w odpowiednich programach działania w zakresie spełnienia uwarunkowań ex ante, w tym harmonogram realizacji tych działań.

5.   Komisja ocenia przekazane informacje dotyczące spełnienia uwarunkowań ex ante w ramach swojej oceny umowy partnerskiej oraz programów. Nieprzeprowadzenie działań zmierzających do spełnienia uwarunkowania ex ante w terminie określonym w programie podstawę zawieszenia płatności przez Komisję.

6.   Ustępy 1–5 nie mają zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”.

Uzasadnienie

Zdaniem Komitetu takie uwarunkowania ex ante – z wyjątkiem tych uwarunkowań, które państwo członkowskie zobowiązało się przestrzegać – nie powinny prowadzić do zawieszenia płatności lub do korekt finansowych. W istocie w wypadku gdy takie uwarunkowania ex ante nie zostaną spełnione na początku okresu programowania, związana z nimi inwestycja nie będzie mogła zostać zaprogramowana, dlatego też nie będzie potrzeby późniejszego nakładania kar. Ponadto jest istotne, aby Komisja wzięła pod uwagę kontekst instytucjonalny każdego państwa członkowskiego i podział kompetencji w ich obrębie. Jest bowiem nie do przyjęcia, aby jakieś państwo członkowskie podejmowało zobowiązania, których podjęcie pozostaje w kompetencji władz lokalnych lub regionalnych, i na odwrót.

Poprawka 22

Artykuł 18

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rezerwa na wykonanie
  5 % środków przydzielonych każdemu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz państwu członkowskiemu, z wyjątkiem środków przydzielonych na cel „Europejska współpraca terytorialna” i na tytuł V rozporządzenia w sprawie EFMR, stanowi rezerwę na wykonanie, która ma zostać przydzielona zgodnie z art. 20. | Rezerwa | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Rezerwa na wykonanie

5 % środków przydzielonych każdemu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz państwu członkowskiemu, z wyjątkiem środków przydzielonych na cel „Europejska współpraca terytorialna” i na tytuł V rozporządzenia w sprawie EFMR, stanowi rezerwę na wykonanie, która ma zostać przydzielona zgodnie z art. 20.

Rezerwa

Uzasadnienie

| | |
| --- | --- |

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Popiera się natomiast utworzenie, w ramach środków przydzielonych każdemu państwu członkowskiemu, rezerwy elastyczności składającej się ze środków pochodzących z automatycznego anulowania, w celu finansowania inicjatyw o charakterze eksperymentalnym w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu lub podjęcia działania w wypadku kryzysu.

Poprawka 23

Artykuł 19

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ocena wykonania
  1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, przeprowadza ocenę wykonania programów we wszystkich państwach członkowskich w 2017 r. i 2019 r., odnosząc się do podstawy oceny wykonania określonej w odpowiednich umowach partnerskich i programach. Metoda określania podstawy oceny wykonania jest przedstawiona w załączniku I.
  2.   W ramach oceny analizuje się osiągnięcie celów pośrednich programów na poziomie priorytetów, na podstawie informacji i ocen przedstawionych w sprawozdaniach z postępu prac przedkładanych przez państwa członkowskie w 2017 i 2019 r. | Ocena wykonania
  1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, przeprowadza ocenę wykonania programów we wszystkich państwach członkowskich w 2017 r. i 2019 r., odnosząc się do podstawy oceny wykonania określonej w odpowiednich umowach partnerskich i programach. Metoda określania podstawy oceny wykonania jest przedstawiona w załączniku I.
  2.   W ramach oceny analizuje się osiągnięcie celów pośrednich programów na poziomie priorytetów, na podstawie informacji i ocen przedstawionych w sprawozdaniach z postępu prac przedkładanych przez państwa członkowskie w 2017 i 2019 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ocena wykonania

1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, przeprowadza ocenę wykonania programów we wszystkich państwach członkowskich w 2017 r. i 2019 r., odnosząc się do podstawy oceny wykonania określonej w odpowiednich umowach partnerskich i programach. Metoda określania podstawy oceny wykonania jest przedstawiona w załączniku I.

2.   W ramach oceny analizuje się osiągnięcie celów pośrednich programów na poziomie priorytetów, na podstawie informacji i ocen przedstawionych w sprawozdaniach z postępu prac przedkładanych przez państwa członkowskie w 2017 i 2019 r.

Ocena wykonania

1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, przeprowadza ocenę wykonania programów we wszystkich państwach członkowskich w 2017 r. i 2019 r., odnosząc się do podstawy oceny wykonania określonej w odpowiednich umowach partnerskich i programach. Metoda określania podstawy oceny wykonania jest przedstawiona w załączniku I.

2.   W ramach oceny analizuje się osiągnięcie celów pośrednich programów na poziomie priorytetów, na podstawie informacji i ocen przedstawionych w sprawozdaniach z postępu prac przedkładanych przez państwa członkowskie w 2017 i 2019 r.

Uzasadnienie

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Jeśli chodzi o podstawę oceny wykonania, musi to być mechanizm sterowania i kontroli celów realizowanych przez cały okres programowania. Jego zadaniem w przypadku, gdy wytyczone cele nie zostaną zrealizowane, powinno być nie zastosowanie korekt finansowych, lecz uruchomienie mechanizmów wsparcia technicznego przez Komisję.

Poprawka 24

Artykuł 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Alokacja rezerwy na wykonanie
  1.   W przypadku gdy ocena wykonania przeprowadzona w 2017 r. wskazuje, że w ramach priorytetu w danym programie nie zrealizowano celów pośrednich określonych na rok 2016, Komisja kieruje zalecenia do państwa członkowskiego, którego to dotyczy.
  2.   Na podstawie przeglądu w 2019 r. Komisja przyjmuje decyzję, w drodze aktów wykonawczych, w celu określenia dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz każdego państwa członkowskiego programów i priorytetów, które osiągnęły swoje cele pośrednie. Państwo członkowskie proponuje przydział rezerwy na wykonanie dla programów i priorytetów określonych w tej decyzji Komisji. Komisja zatwierdza zmiany programów, których to dotyczy, zgodnie z art. 26. Jeżeli państwo członkowskie nie przedstawi informacji zgodnie z art. 46 ust. 2 i 3, rezerwa na wykonanie dla danych programów lub priorytetów nie jest przydzielana.
  3.   Jeżeli z oceny wykonania wynika, że w ramach jakiegoś priorytetu nie osiągnięto celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania, Komisja może zawiesić w całości lub w części płatność okresową dla priorytetu programu, zgodnie z procedurą ustanowioną w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy.
  4.   Jeżeli Komisja ustali na podstawie analizy końcowego sprawozdania z realizacji programu, że cele określone w podstawie oceny wykonania nie zostały w znacznym stopniu osiągnięte, może ona zastosować korekty finansowe w odniesieniu do tych priorytetów, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 142 ustanawiających kryteria i metodykę ustalenia poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana.
  5.   Ustęp 2 nie ma zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” ani do tytułu V rozporządzenia w sprawie EFMR. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Alokacja rezerwy na wykonanie

1.   W przypadku gdy ocena wykonania przeprowadzona w 2017 r. wskazuje, że w ramach priorytetu w danym programie nie zrealizowano celów pośrednich określonych na rok 2016, Komisja kieruje zalecenia do państwa członkowskiego, którego to dotyczy.

2.   Na podstawie przeglądu w 2019 r. Komisja przyjmuje decyzję, w drodze aktów wykonawczych, w celu określenia dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych oraz każdego państwa członkowskiego programów i priorytetów, które osiągnęły swoje cele pośrednie. Państwo członkowskie proponuje przydział rezerwy na wykonanie dla programów i priorytetów określonych w tej decyzji Komisji. Komisja zatwierdza zmiany programów, których to dotyczy, zgodnie z art. 26. Jeżeli państwo członkowskie nie przedstawi informacji zgodnie z art. 46 ust. 2 i 3, rezerwa na wykonanie dla danych programów lub priorytetów nie jest przydzielana.

3.   Jeżeli z oceny wykonania wynika, że w ramach jakiegoś priorytetu nie osiągnięto celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania, Komisja może zawiesić w całości lub w części płatność okresową dla priorytetu programu, zgodnie z procedurą ustanowioną w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy.

4.   Jeżeli Komisja ustali na podstawie analizy końcowego sprawozdania z realizacji programu, że cele określone w podstawie oceny wykonania nie zostały w znacznym stopniu osiągnięte, może ona zastosować korekty finansowe w odniesieniu do tych priorytetów, zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 142 ustanawiających kryteria i metodykę ustalenia poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana.

5.   Ustęp 2 nie ma zastosowania do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” ani do tytułu V rozporządzenia w sprawie EFMR.

Uzasadnienie

Poprawka wyraża sprzeciw wobec tworzenia rezerwy na wykonanie na szczeblu krajowym, gdyż istnieje obawa, że mechanizm ten może zachęcić do wytyczania bardzo skromnych, a zatem łatwych do osiągnięcia celów, tak by móc skorzystać z dodatkowego finansowania, dając tym samym pierwszeństwo mało ambitnym projektom i zniechęcając do innowacji.

Poprawka 25

Artykuł 21

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Uwarunkowania związane z koordynacją polityk gospodarczych państw członkowskich
      [...]4.   W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli pomoc finansowa jest udostępniana państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 1 lit. d) i jest związana z programem dostosowawczym, Komisja może – nie czekając na wniosek od państwa członkowskiego – zmienić umowę partnerską i programy w celu maksymalizacji wpływu dostępnych funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na wzrost gospodarczy i konkurencyjność. W celu zapewnienia skutecznej realizacji umowy partnerskiej i odpowiednich programów Komisja angażuje się w ich zarządzanie jak określono w programie dostosowawczym lub w protokole ustaleń podpisanym z danym państwem członkowskim.
  5.   Jeżeli państwo członkowskie nie odpowie na wezwanie Komisji, o którym mowa w ust. 1, lub nie zareaguje w zadowalający sposób w terminie jednego miesiąca na uwagi Komisji, o których mowa w ust. 2, Komisja może w ciągu trzech miesięcy po przesłaniu swoich uwag przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, decyzję zawieszającą w całości lub części płatności w odniesieniu do danych programów.
  6.   Komisja zawiesza, w drodze aktów wykonawczych, w całości lub części płatności i zobowiązania w odniesieniu do danych programów, jeżeli:






  a) | Rada zdecyduje, że państwo członkowskie nie przestrzega szczególnych środków określonych przez Radę zgodnie z art. 136 ust. 1 Traktatu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uwarunkowania związane z koordynacją polityk gospodarczych państw członkowskich

4.   W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli pomoc finansowa jest udostępniana państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 1 lit. d) i jest związana z programem dostosowawczym, Komisja może – nie czekając na wniosek od państwa członkowskiego – zmienić umowę partnerską i programy w celu maksymalizacji wpływu dostępnych funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na wzrost gospodarczy i konkurencyjność. W celu zapewnienia skutecznej realizacji umowy partnerskiej i odpowiednich programów Komisja angażuje się w ich zarządzanie jak określono w programie dostosowawczym lub w protokole ustaleń podpisanym z danym państwem członkowskim.

5.   Jeżeli państwo członkowskie nie odpowie na wezwanie Komisji, o którym mowa w ust. 1, lub nie zareaguje w zadowalający sposób w terminie jednego miesiąca na uwagi Komisji, o których mowa w ust. 2, Komisja może w ciągu trzech miesięcy po przesłaniu swoich uwag przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, decyzję zawieszającą w całości lub części płatności w odniesieniu do danych programów.

6.   Komisja zawiesza, w drodze aktów wykonawczych, w całości lub części płatności i zobowiązania w odniesieniu do danych programów, jeżeli:

a)

Rada zdecyduje, że państwo członkowskie nie przestrzega szczególnych środków określonych przez Radę zgodnie z art. 136 ust. 1 Traktatu;

| b) | Rada zdecyduje zgodnie z art. 126 ust. 8 lub art. 126 ust. 11 Traktatu, że dane państwo członkowskie nie podjęło skutecznych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu; albo |
| --- | --- |

b)

Rada zdecyduje zgodnie z art. 126 ust. 8 lub art. 126 ust. 11 Traktatu, że dane państwo członkowskie nie podjęło skutecznych działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu; albo

| c) | Rada stwierdzi, zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2011 [w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania], że w dwóch następujących po sobie przypadkach państwo członkowskie nie przedstawiło wystarczającego planu działań naprawczych lub Rada przyjmie decyzję, w której stwierdza, że dane państwo członkowskie nie zastosowało się do zalecenia, zgodnie z art. 10 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

Rada stwierdzi, zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2011 [w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania], że w dwóch następujących po sobie przypadkach państwo członkowskie nie przedstawiło wystarczającego planu działań naprawczych lub Rada przyjmie decyzję, w której stwierdza, że dane państwo członkowskie nie zastosowało się do zalecenia, zgodnie z art. 10 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia;

| d) | Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie podjęło środków w celu wykonania programu dostosowawczego, o których mowa w rozporządzeniu Rady (UE) nr 407/2010 lub w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002 i w związku z tym postanowi o niezatwierdzeniu wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu; |
| --- | --- |

d)

Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie podjęło środków w celu wykonania programu dostosowawczego, o których mowa w rozporządzeniu Rady (UE) nr 407/2010 lub w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002 i w związku z tym postanowi o niezatwierdzeniu wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu;

| e) | Rada dyrektorów europejskiego mechanizmu stabilności stwierdzi, że warunek, pod którym państwu członkowskiemu udzielono pomocy finansowej w formie pożyczki w ramach europejskiego mechanizmu stabilności, nie został spełniony i w związku z tym postanowi o niewypłaceniu wsparcia dotyczącego stabilności, przyznanego temu państwu członkowskiemu. |
| --- | --- |

e)

Rada dyrektorów europejskiego mechanizmu stabilności stwierdzi, że warunek, pod którym państwu członkowskiemu udzielono pomocy finansowej w formie pożyczki w ramach europejskiego mechanizmu stabilności, nie został spełniony i w związku z tym postanowi o niewypłaceniu wsparcia dotyczącego stabilności, przyznanego temu państwu członkowskiemu.

7.   Decydując się na zawieszenie w całości lub części płatności lub zobowiązań zgodnie z, odpowiednio, ust. 5 i 6, Komisja dopilnowuje, aby zawieszenie było proporcjonalne i skuteczne, biorąc pod uwagę sytuację gospodarczą i społeczną danego państwa członkowskiego i z poszanowaniem zasady równego traktowania państw członkowskich, w szczególności biorąc pod uwagę wpływ zawieszenia na gospodarkę danego państwa członkowskiego.

8.   Komisja bezzwłocznie znosi zawieszenie płatności i zobowiązań, w przypadku gdy państwo członkowskie zaproponowało zmiany do umowy partnerskiej i odpowiednich programów zgodnie z prośbą Komisji i zmiany te zostały zatwierdzone przez Komisję oraz, w stosownych przypadkach:

| a) | Rada zdecydowała, że państwo członkowskie przestrzega szczególnych środków określonych przez Radę zgodnie z art. 136 ust. 1 Traktatu; |
| --- | --- |

a)

Rada zdecydowała, że państwo członkowskie przestrzega szczególnych środków określonych przez Radę zgodnie z art. 136 ust. 1 Traktatu;

| b) | Procedura nadmiernego deficytu zostaje zawieszona zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 lub Rada zdecydowała zgodnie z art. 126 ust. 12 Traktatu o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu; |
| --- | --- |

b)

Procedura nadmiernego deficytu zostaje zawieszona zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 lub Rada zdecydowała zgodnie z art. 126 ust. 12 Traktatu o uchyleniu decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu;

| c) | Rada przyjęła plan działań naprawczych przedstawiony przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [...] [rozporządzenie w sprawie nadmiernego zakłócenia równowagi] lub zawieszona zostaje procedura dotycząca nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 10 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia, albo Rada zamknęła procedurę dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 11 wspomnianego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

Rada przyjęła plan działań naprawczych przedstawiony przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [...] [rozporządzenie w sprawie nadmiernego zakłócenia równowagi] lub zawieszona zostaje procedura dotycząca nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 10 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia, albo Rada zamknęła procedurę dotyczącą nadmiernego zakłócenia równowagi zgodnie z art. 11 wspomnianego rozporządzenia;

| d) | Komisja stwierdziła, że państwo członkowskie podjęło środki w celu wykonania programu dostosowawczego, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (UE) nr 407/2010 lub w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002, a w konsekwencji zdecydowała o zatwierdzeniu wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu; |
| --- | --- |

d)

Komisja stwierdziła, że państwo członkowskie podjęło środki w celu wykonania programu dostosowawczego, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (UE) nr 407/2010 lub w rozporządzeniu Rady (WE) nr 332/2002, a w konsekwencji zdecydowała o zatwierdzeniu wypłaty pomocy finansowej przyznanej temu państwu członkowskiemu;

| e) | Rada dyrektorów europejskiego mechanizmu stabilności stwierdziła, że warunek, pod którym państwu członkowskiemu udzielono pomocy finansowej w formie pożyczki w ramach europejskiego mechanizmu stabilności, został spełniony i w związku z tym postanowiła o wypłaceniu wsparcia dotyczącego stabilności przyznanego temu państwu członkowskiemu. |
| --- | --- |

e)

Rada dyrektorów europejskiego mechanizmu stabilności stwierdziła, że warunek, pod którym państwu członkowskiemu udzielono pomocy finansowej w formie pożyczki w ramach europejskiego mechanizmu stabilności, został spełniony i w związku z tym postanowiła o wypłaceniu wsparcia dotyczącego stabilności przyznanego temu państwu członkowskiemu.

Jednocześnie Rada podejmuje decyzję, na podstawie wniosku Komisji, o ponownym ujęciu w budżecie zawieszonych zobowiązań zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (UE) nr [...] ustanawiającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020.

Uwarunkowania związane z koordynacją polityk gospodarczych państw członkowskich

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Komitet Regionów zdecydowanie odrzuca propozycje mające na celu powiązanie polityki spójności z przestrzeganiem paktu stabilności (uwarunkowanie makroekonomiczne); jego zdaniem uwarunkowanie makroekonomiczne odpowiada innym celom niż polityka spójności, uważa zatem, że samorządy terytorialne nie powinny znaleźć się w gorszej sytuacji z powodu nieprzestrzegania przez niektóre państwa członkowskie zobowiązań, zwłaszcza w zakresie krajowego deficytu budżetowego. Komitet zgadza się, że w niektórych wypadkach należy wprowadzić zmiany w umowie i programach operacyjnych, odrzuca jednak możliwość zawieszania całości lub części płatności.

Poprawka 26

Artykuł 23

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przygotowanie programów
  1.   Fundusze wdrażane są w ramach programów zgodnie z umową partnerską. Każdy program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
  2.   Programy sporządzane są przez państwa członkowskie lub jakikolwiek inny wyznaczony przez nie organ, we współpracy z partnerami.
  3.   Programy przedstawiane są przez państwa członkowskie w tym samym czasie, co umowy partnerskie, z wyjątkiem programów europejskiej współpracy terytorialnej, które są przedstawiane w ciągu sześciu miesięcy od momentu zatwierdzenia wspólnych ram strategicznych. Wszystkim programom towarzyszy ocena ex ante, o której mowa w art. 48. | Przygotowanie programów
  1.   Fundusze wdrażane są w ramach programów zgodnie z umową partnerską. Każdy program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
  2.   Programy sporządzane są przez państwa członkowskie lub jakikolwiek inny wyznaczony przez nie organ, we współpracy z partnerami.
     
     Programy przedstawiane są przez państwa członkowskie , z wyjątkiem programów europejskiej współpracy terytorialnej, które są przedstawiane w ciągu sześciu miesięcy od momentu zatwierdzenia wspólnych ram strategicznych. Wszystkim programom towarzyszy ocena ex ante, o której mowa w art. 48. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przygotowanie programów

1.   Fundusze wdrażane są w ramach programów zgodnie z umową partnerską. Każdy program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

2.   Programy sporządzane są przez państwa członkowskie lub jakikolwiek inny wyznaczony przez nie organ, we współpracy z partnerami.

3.   Programy przedstawiane są przez państwa członkowskie w tym samym czasie, co umowy partnerskie, z wyjątkiem programów europejskiej współpracy terytorialnej, które są przedstawiane w ciągu sześciu miesięcy od momentu zatwierdzenia wspólnych ram strategicznych. Wszystkim programom towarzyszy ocena ex ante, o której mowa w art. 48.

Przygotowanie programów

1.   Fundusze wdrażane są w ramach programów zgodnie z umową partnerską. Każdy program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

2.   Programy sporządzane są przez państwa członkowskie lub jakikolwiek inny wyznaczony przez nie organ, we współpracy z partnerami.

Programy przedstawiane są przez państwa członkowskie , z wyjątkiem programów europejskiej współpracy terytorialnej, które są przedstawiane w ciągu sześciu miesięcy od momentu zatwierdzenia wspólnych ram strategicznych. Wszystkim programom towarzyszy ocena ex ante, o której mowa w art. 48.

Uzasadnienie

Komitet jest zdania, że wszystkie podmioty (Komisja Europejska, państwa członkowskie, włądze lokalne i regionalne) powinny zachęcać do podejmowania decyzji o opracowywaniu programów opartych na wielu funduszach (decyzje takie Komitet zdecydowanie popiera), jak również udzielać konkretnego wsparcia takim inicjatywom; w tym celu powinna usunąć wszelkie przeszkody natury proceduralnej i zapobiec nadmiernym obciążeniom związanym z kontrolami, które to utrudnienia mogłyby, zgodnie z zasadą proporcjonalności, wynikać z faktu, że program wykorzystujący wiele funduszy ma także większą skalę finansową. Komitet obawia się ponadto, że zapis przewidujący jednoczesne przedstawianie umowy i programów może opóźnić rozpoczęcie operacji, dlatego też proponuje się termin sześciomiesięczny.

Poprawka 27

Art. 25 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Procedura przyjmowania programów
  1.   Komisja ocenia spójność programów z niniejszym rozporządzeniem, przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, skutecznością ich wkładu w cele tematyczne i priorytety Unii specyficzne dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych, wspólnymi ramami strategicznymi, umowami partnerskimi, zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz z zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, biorąc pod uwagę ocenę ex ante. Ocena dotyczy w szczególności adekwatności strategii programu, wskaźników, odpowiednich celów ogólnych i szczegółowych oraz alokacji środków budżetowych. | Procedura przyjmowania programów
  1.   Komisja ocenia spójność programów z niniejszym rozporządzeniem, przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, skutecznością ich wkładu w cele tematyczne i priorytety Unii specyficzne dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych, wspólnymi ramami strategicznymi, umowami partnerskimi, zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz z zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, biorąc pod uwagę ocenę ex ante. Ocena dotyczy w szczególności adekwatności strategii programu, wskaźników, odpowiednich celów ogólnych i szczegółowych oraz alokacji środków budżetowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Procedura przyjmowania programów

1.   Komisja ocenia spójność programów z niniejszym rozporządzeniem, przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, skutecznością ich wkładu w cele tematyczne i priorytety Unii specyficzne dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych, wspólnymi ramami strategicznymi, umowami partnerskimi, zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz z zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, biorąc pod uwagę ocenę ex ante. Ocena dotyczy w szczególności adekwatności strategii programu, wskaźników, odpowiednich celów ogólnych i szczegółowych oraz alokacji środków budżetowych.

Procedura przyjmowania programów

1.   Komisja ocenia spójność programów z niniejszym rozporządzeniem, przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy, skutecznością ich wkładu w cele tematyczne i priorytety Unii specyficzne dla każdego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych, wspólnymi ramami strategicznymi, umowami partnerskimi, zaleceniami dla poszczególnych państw przyjętymi na podstawie art. 121 ust. 2 Traktatu oraz z zaleceniami Rady przyjętymi na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, biorąc pod uwagę ocenę ex ante. Ocena dotyczy w szczególności adekwatności strategii programu, wskaźników, odpowiednich celów ogólnych i szczegółowych oraz alokacji środków budżetowych.

Uzasadnienie

Należy podkreślić fakt, że ocenie powinny także podlegać konkretne dowody wykonalności strategii, nie tylko jej adekwatność.

Poprawka 28

Art. 28 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rozwój kierowany przez lokalną społeczność
  1.   Rozwój kierowany przez lokalną społeczność, który w odniesieniu do EFRROW określany jest nazwą LEADER – inicjatywa wspólnotowa na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, jest:






  a) | skoncentrowany na konkretnych terytoriach subregionalnych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Rozwój kierowany przez lokalną społeczność

1.   Rozwój kierowany przez lokalną społeczność, który w odniesieniu do EFRROW określany jest nazwą LEADER – inicjatywa wspólnotowa na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, jest:

a)

skoncentrowany na konkretnych terytoriach subregionalnych;

| b) | kierowany przez lokalną społeczność w postaci lokalnych grup działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani sektor publiczny, ani żadna z grup interesu nie reprezentuje więcej niż 49 % głosów; |
| --- | --- |

b)

kierowany przez lokalną społeczność w postaci lokalnych grup działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani sektor publiczny, ani żadna z grup interesu nie reprezentuje więcej niż 49 % głosów;

Rozwój kierowany przez lokalną społeczność

1.   Rozwój kierowany przez lokalną społeczność, który w odniesieniu do EFRROW określany jest nazwą LEADER – inicjatywa wspólnotowa na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, jest:

| a) | skoncentrowany na konkretnych terytoriach subregionalnych; |
| --- | --- |

a)

skoncentrowany na konkretnych terytoriach subregionalnych;

| b) | kierowany przez lokalną społeczność w postaci lokalnych grup działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani sektor publiczny, ani żadna z grup interesu nie reprezentuje więcej niż 49 % głosów,; |
| --- | --- |

b)

kierowany przez lokalną społeczność w postaci lokalnych grup działania, w których skład wchodzą przedstawiciele publicznych i prywatnych lokalnych interesów społeczno-gospodarczych, przy czym na poziomie podejmowania decyzji ani sektor publiczny, ani żadna z grup interesu nie reprezentuje więcej niż 49 % głosów,;

Uzasadnienie

Nie należy niesprawiedliwie karać istniejących już partnerstw lokalnych, dlatego że nie mają one dokładnie takiego systemu głosów, jak wymagany we wniosku dotyczącym dyrektywy. Rozporządzanie powinno zostawiać odpowiedni margines swobody, aby pozwalać partnerom określać praktyczne rozwiązanie podczas przygotowywania umowy o partnerstwie.

Poprawka 29

Artykuł 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Strategie rozwoju lokalnego
  1.   Strategia rozwoju lokalnego zawiera przynajmniej następujące elementy:






  a) | definicję obszaru i ludności objętych strategią; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Strategie rozwoju lokalnego

1.   Strategia rozwoju lokalnego zawiera przynajmniej następujące elementy:

a)

definicję obszaru i ludności objętych strategią;

| b) | analizę potrzeb i potencjału obszaru w zakresie rozwoju, w tym analizę mocnych i słabych stron, szans i zagrożeń; |
| --- | --- |

b)

analizę potrzeb i potencjału obszaru w zakresie rozwoju, w tym analizę mocnych i słabych stron, szans i zagrożeń;

| c) | opis strategii i jej celów, opis zintegrowanego i innowacyjnego charakteru strategii oraz hierarchię celów, w tym jasne i wymierne cele dotyczące produktów/usług lub rezultatów. Strategia jest spójna z odpowiednimi programami wszystkich zaangażowanych funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

c)

opis strategii i jej celów, opis zintegrowanego i innowacyjnego charakteru strategii oraz hierarchię celów, w tym jasne i wymierne cele dotyczące produktów/usług lub rezultatów. Strategia jest spójna z odpowiednimi programami wszystkich zaangażowanych funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| d) | opis procesu zaangażowania społeczności w opracowanie strategii; |
| --- | --- |

d)

opis procesu zaangażowania społeczności w opracowanie strategii;

| e) | plan działania wskazujący, w jaki sposób cele przekładają się na działania; |
| --- | --- |

e)

plan działania wskazujący, w jaki sposób cele przekładają się na działania;

| f) | opis rozwiązań w zakresie zarządzania i monitorowania strategii wykazujący potencjał lokalnej grupy działania do realizacji strategii oraz opis szczegółowych uzgodnień dotyczących oceny; |
| --- | --- |

f)

opis rozwiązań w zakresie zarządzania i monitorowania strategii wykazujący potencjał lokalnej grupy działania do realizacji strategii oraz opis szczegółowych uzgodnień dotyczących oceny;

| g) | plan finansowy strategii, w tym planowaną alokację każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych. |
| --- | --- |

g)

plan finansowy strategii, w tym planowaną alokację każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych.

2.   Państwa członkowskie określają kryteria wyboru strategii rozwoju lokalnego. Przepisy dotyczące poszczególnych funduszy mogą określać kryteria wyboru.

[....]

6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 142 dotyczących definicji obszaru i ludności objętych strategią, o której mowa w ust. 1 lit. a).

Strategie rozwoju lokalnego

1.   Strategia rozwoju lokalnego zawiera następujące elementy:

| a) | definicję obszaru i ludności objętych strategią; |
| --- | --- |

a)

definicję obszaru i ludności objętych strategią;

| b) | analizę potrzeb i potencjału obszaru w zakresie rozwoju, w tym analizę mocnych i słabych stron, szans i zagrożeń; |
| --- | --- |

b)

analizę potrzeb i potencjału obszaru w zakresie rozwoju, w tym analizę mocnych i słabych stron, szans i zagrożeń;

| c) | opis strategii i jej celów, ; |
| --- | --- |

c)

opis strategii i jej celów, ;

| | |
| --- | --- |

)

| ) | plan działania wskazujący, w jaki sposób cele przekładają się na działania; |
| --- | --- |

plan działania wskazujący, w jaki sposób cele przekładają się na działania;

| ) | opis rozwiązań w zakresie zarządzania i monitorowania strategii wykazujący potencjał lokalnej grupy działania do realizacji strategii oraz opis szczegółowych uzgodnień dotyczących oceny; |
| --- | --- |

)

opis rozwiązań w zakresie zarządzania i monitorowania strategii wykazujący potencjał lokalnej grupy działania do realizacji strategii oraz opis szczegółowych uzgodnień dotyczących oceny;

| ) | plan finansowy strategii, w tym planowaną alokację każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych. |
| --- | --- |

)

plan finansowy strategii, w tym planowaną alokację każdego z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych.

2.   Państwa członkowskie określają kryteria wyboru strategii rozwoju lokalnego. Przepisy dotyczące poszczególnych funduszy mogą określać kryteria wyboru. Przepisy dotyczące poszczególnych funduszy mogą określać kryteria wyboru.

[....]

Uzasadnienie

Komitet pozytywnie ocenia propozycje Komisji dotyczące działań na rzecz rozwoju lokalnego i zintegrowanych inwestycji terytorialnych, zarazem jednak domaga się większego uproszczenia zasad i procedur wdrażania tych nowych przepisów, tak aby nie zniechęcać podmiotów lokalnych do korzystania z nich. W tym kontekście uważa za nieproporcjonalny przepis przewidujący akty delegowane w celu definicji obszaru i ludności objętych strategią rozwoju lokalnego, zważywszy że zadanie to leży zwykle w gestii samorządów lokalnych i regionalnych, jako że zakłada ono konkretną znajomość dynamiki i problemów danego obszaru. Co więcej, powinno być całkowicie możliwe łączenie strategii rozwoju lokalnego z realizacją zintegrowanych inwestycji terytorialnych i wspólnych planów działania.

Ponadto istotne jest, by strategie rozwoju lokalnego, które zostaną wdrożone, sprzyjały kontaktom obszarów miejskich z wiejskimi i by podmioty lokalne na obszarach podmiejskich mogły być pełnoprawnymi partnerami w realizacji tych strategii.

Poprawka 30

Artykuł 35

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wnioski o płatność, w tym wydatki na instrumenty finansowe
  2.   W odniesieniu do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b), wdrażanych zgodnie z art. 33 ust. 4 lit. a) i b), łączne kwalifikowalne wydatki przedstawione we wniosku o płatność obejmują oraz odrębnie ujawniają łączną kwotę wsparcia, które zostało wypłacone lub ma być wypłacone do instrumentu finansowego z przeznaczeniem na inwestycje na rzecz ostatecznych odbiorców, które mają zostać dokonane w ustalonym okresie wynoszącym maksymalnie dwa lata, włączając koszty zarządzania lub opłaty za zarządzanie.
  3.   Kwota wyliczona zgodnie z ust. 2 jest dostosowywana w kolejnych wnioskach o płatność w celu uwzględnienia różnicy między kwotą wsparcia wypłaconą wcześniej do danego instrumentu finansowego a kwotami faktycznie zainwestowanymi na rzecz ostatecznych odbiorców, powiększonymi o koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie. Kwoty te ujawnia się odrębnie we wniosku o płatność.
  [....] | Wnioski o płatność, w tym wydatki na instrumenty finansowe
  2.   W odniesieniu do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b), wdrażanych zgodnie z art. 33 ust. 4 lit. a) i b), łączne kwalifikowalne wydatki przedstawione we wniosku o płatność obejmują oraz odrębnie ujawniają łączną kwotę wsparcia, które zostało wypłacone lub ma być wypłacone do instrumentu finansowego na rzecz ostatecznych odbiorców, które mają zostać dokonane w ustalonym okresie wynoszącym maksymalnie dwa lata, włączając koszty zarządzania lub opłaty za zarządzanie.
  3.   
  [....] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wnioski o płatność, w tym wydatki na instrumenty finansowe

2.   W odniesieniu do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b), wdrażanych zgodnie z art. 33 ust. 4 lit. a) i b), łączne kwalifikowalne wydatki przedstawione we wniosku o płatność obejmują oraz odrębnie ujawniają łączną kwotę wsparcia, które zostało wypłacone lub ma być wypłacone do instrumentu finansowego z przeznaczeniem na inwestycje na rzecz ostatecznych odbiorców, które mają zostać dokonane w ustalonym okresie wynoszącym maksymalnie dwa lata, włączając koszty zarządzania lub opłaty za zarządzanie.

3.   Kwota wyliczona zgodnie z ust. 2 jest dostosowywana w kolejnych wnioskach o płatność w celu uwzględnienia różnicy między kwotą wsparcia wypłaconą wcześniej do danego instrumentu finansowego a kwotami faktycznie zainwestowanymi na rzecz ostatecznych odbiorców, powiększonymi o koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie. Kwoty te ujawnia się odrębnie we wniosku o płatność.

[....]

Wnioski o płatność, w tym wydatki na instrumenty finansowe

2.   W odniesieniu do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b), wdrażanych zgodnie z art. 33 ust. 4 lit. a) i b), łączne kwalifikowalne wydatki przedstawione we wniosku o płatność obejmują oraz odrębnie ujawniają łączną kwotę wsparcia, które zostało wypłacone lub ma być wypłacone do instrumentu finansowego na rzecz ostatecznych odbiorców, które mają zostać dokonane w ustalonym okresie wynoszącym maksymalnie dwa lata, włączając koszty zarządzania lub opłaty za zarządzanie.

3.

[....]

Uzasadnienie

We wniosku dotyczącym rozporządzenia zachęca się w szczególności do korzystania ze standardowych instrumentów przewidzianych przez Komisję. Celem, który zresztą popieramy, jest zahamowanie nadmiernego wykorzystywania instrumentów inżynierii finansowej tylko do uzyskania poświadczenia wydatków. Proponowane przez Komitet poprawki zmierzają do zapewnienia równowagi, m.in. poprzez większe zróżnicowanie warunków oraz wprowadzenie marginesu tolerancji odnośnie do zdolności przestrzegania przepisów.

Poprawka 31

Artykuł 39

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wykorzystanie środków pozostałych po zamknięciu programu
  Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby zasoby i zyski kapitałowe oraz inne dochody związane ze wsparciem z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz instrumentów finansowych były wykorzystywane zgodnie z celami programu przez okres co najmniej 10 lat od daty zamknięcia programu. | Wykorzystanie środków pozostałych po zamknięciu programu
  Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby zasoby i zyski kapitałowe oraz inne dochody związane ze wsparciem z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz instrumentów finansowych były wykorzystywane zgodnie z celami programu przez okres co najmniej lat od daty zamknięcia programu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wykorzystanie środków pozostałych po zamknięciu programu

Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby zasoby i zyski kapitałowe oraz inne dochody związane ze wsparciem z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz instrumentów finansowych były wykorzystywane zgodnie z celami programu przez okres co najmniej 10 lat od daty zamknięcia programu.

Wykorzystanie środków pozostałych po zamknięciu programu

Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby zasoby i zyski kapitałowe oraz inne dochody związane ze wsparciem z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz instrumentów finansowych były wykorzystywane zgodnie z celami programu przez okres co najmniej lat od daty zamknięcia programu.

Uzasadnienie

Komitet jest zdania, że okres, w którym należy wykorzystać instrumenty inżynierii finansowej i pochodzące z nich zasoby, nie powinien być tak długi. Okres 10 lat od zamknięcia programu oznacza bowiem długotrwały brak pewności prawa.

Poprawka 32

Art. 40 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Sprawozdanie z wdrażania instrumentów finansowych
  2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera, odnośnie do każdego instrumentu finansowego, następujące informacje:






  a) | określenie programu operacyjnego i priorytetu, z których udzielane jest wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;
  [....] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Sprawozdanie z wdrażania instrumentów finansowych

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera, odnośnie do każdego instrumentu finansowego, następujące informacje:

a)

określenie programu operacyjnego i priorytetu, z których udzielane jest wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

[....]

| e) | łączna kwota wsparcia wypłaconego lub przyznanego w umowach gwarancyjnych przez instrument finansowy na rzecz ostatecznych odbiorców, w podziale na program i priorytet lub środek, podana we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji; |
| --- | --- |

e)

łączna kwota wsparcia wypłaconego lub przyznanego w umowach gwarancyjnych przez instrument finansowy na rzecz ostatecznych odbiorców, w podziale na program i priorytet lub środek, podana we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji;

| f) | przychody instrumentu finansowego i zwroty do instrumentu finansowego; |
| --- | --- |

f)

przychody instrumentu finansowego i zwroty do instrumentu finansowego;

| g) | efekt mnożnikowy inwestycji dokonywanych w ramach instrumentu finansowego oraz wartość inwestycji i udziałów; |
| --- | --- |

g)

efekt mnożnikowy inwestycji dokonywanych w ramach instrumentu finansowego oraz wartość inwestycji i udziałów;

| h) | wkład instrumentu finansowego w osiąganie wskaźników danego programu i priorytetu.
  [....] |
| --- | --- |

h)

wkład instrumentu finansowego w osiąganie wskaźników danego programu i priorytetu.

[....]

Sprawozdanie z wdrażania instrumentów finansowych

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera, odnośnie do każdego instrumentu finansowego, następujące informacje:

| a) | określenie programu operacyjnego i priorytetu, z których udzielane jest wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;
  [....] |
| --- | --- |

a)

określenie programu operacyjnego i priorytetu, z których udzielane jest wsparcie z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

[....]

| e) | łączna kwota wsparcia wypłaconego lub przyznanego w umowach gwarancyjnych przez instrument finansowy na rzecz ostatecznych odbiorców, w podziale na program i priorytet lub środek, podana we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji; |
| --- | --- |

e)

łączna kwota wsparcia wypłaconego lub przyznanego w umowach gwarancyjnych przez instrument finansowy na rzecz ostatecznych odbiorców, w podziale na program i priorytet lub środek, podana we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji;

| | przychody |
| --- | --- |

przychody

| ) | efekt mnożnikowy inwestycji dokonywanych w ramach instrumentu finansowego oraz wartość inwestycji i udziałów; |
| --- | --- |

)

efekt mnożnikowy inwestycji dokonywanych w ramach instrumentu finansowego oraz wartość inwestycji i udziałów;

| | wkład
  [....] |
| --- | --- |

wkład

[....]

Uzasadnienie

Celem jest uproszczenie wymogów rocznej sprawozdawczości na temat wymaganych przez Komisję danych dotyczących wdrażania instrumentów finansowych.

Poprawka 33

Artykuł 42 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Skład komitetu monitorującego
  1.   Komitet monitorujący składa się z przedstawicieli instytucji zarządzającej, wszelkich instytucji pośredniczących i przedstawicieli partnerów. Każdy członek komitetu monitorującego ma prawo głosu.
  W skład komitetu monitorującego program w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” wchodzą również przedstawiciele każdego państwa trzeciego uczestniczącego w tym programie. | Skład komitetu monitorującego
  1.   Komitet monitorujący składa się z przedstawicieli instytucji zarządzającej, wszelkich instytucji pośredniczących i przedstawicieli partnerów. Każdy członek komitetu monitorującego ma prawo głosu.
  W skład komitetu monitorującego program w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” wchodzą również przedstawiciele każdego państwa trzeciego uczestniczącego w tym programie |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Skład komitetu monitorującego

1.   Komitet monitorujący składa się z przedstawicieli instytucji zarządzającej, wszelkich instytucji pośredniczących i przedstawicieli partnerów. Każdy członek komitetu monitorującego ma prawo głosu.

W skład komitetu monitorującego program w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” wchodzą również przedstawiciele każdego państwa trzeciego uczestniczącego w tym programie.

Skład komitetu monitorującego

1.   Komitet monitorujący składa się z przedstawicieli instytucji zarządzającej, wszelkich instytucji pośredniczących i przedstawicieli partnerów. Każdy członek komitetu monitorującego ma prawo głosu.

W skład komitetu monitorującego program w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” wchodzą również przedstawiciele każdego państwa trzeciego uczestniczącego w tym programie

Uzasadnienie

Nie jest jasne, jakie będą zasady udziału państw trzecich i obszarów, które sąsiadują z regionami najbardziej oddalonymi, w europejskiej współpracy terytorialnej. W przypadku programów finansowanych ze środków EIS lub IPA, oprócz środków z EFFR, o których mowa w art. 28 rozporządzenia dotyczącego współpracy terytorialnej, jest jasne, że potrzebny będzie udział państw trzecich. Jednakże w wypadku regionów najbardziej oddalonych, państwa trzecie i regiony sąsiadujące (z wyjątkiem Wysp Kanaryjskich i Maroka) nie są uwzględnione ani w ramach EIS, ani w ramach IPA. Są to kraje, które otrzymują środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) i które nie wnoszą dodatkowych środków w ramach europejskiej współpracy terytorialnej. Co się tyczy programów współpracy terytorialnej dotyczących regionów najbardziej oddalonych, to przewiduje się jedynie dotacje z EFFR, mimo że należy także współpracować z państwami trzecimi. Pomimo tego, że 30 % owych dotacji może być wykorzystywanych poza obszarem UE, państwa trzecie nie powinny uczestniczyć w komitetach monitorujących.

Poprawka 34

Art. 43 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Funkcje komitetu monitorującego
  1.   Komitet monitorujący zbiera się co najmniej raz w roku i dokonuje przeglądu realizacji programu i postępów w osiąganiu jego celów. Bierze przy tym pod uwagę dane finansowe, wskaźniki ogólne i specyficzne dla programu, w tym zmiany we wskaźnikach rezultatu i postępy w osiąganiu wartości docelowych ujętych ilościowo oraz celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania. | Funkcje komitetu monitorującego
  1.   Komitet monitorujący zbiera się co najmniej raz w roku i dokonuje przeglądu realizacji programu i postępów w osiąganiu jego celów. Bierze przy tym pod uwagę dane finansowe, wskaźniki ogólne i specyficzne dla programu, w tym zmiany we wskaźnikach rezultatu i postępy w osiąganiu wartości docelowych ujętych ilościowo w podstawie oceny wykonania. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Funkcje komitetu monitorującego

1.   Komitet monitorujący zbiera się co najmniej raz w roku i dokonuje przeglądu realizacji programu i postępów w osiąganiu jego celów. Bierze przy tym pod uwagę dane finansowe, wskaźniki ogólne i specyficzne dla programu, w tym zmiany we wskaźnikach rezultatu i postępy w osiąganiu wartości docelowych ujętych ilościowo oraz celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania.

Funkcje komitetu monitorującego

1.   Komitet monitorujący zbiera się co najmniej raz w roku i dokonuje przeglądu realizacji programu i postępów w osiąganiu jego celów. Bierze przy tym pod uwagę dane finansowe, wskaźniki ogólne i specyficzne dla programu, w tym zmiany we wskaźnikach rezultatu i postępy w osiąganiu wartości docelowych ujętych ilościowo w podstawie oceny wykonania.

Uzasadnienie

W celu oceny realizacji programu konieczne jest także uwzględnienie ocen in itinere, o których mowa w art. 49.

Poprawka 35

Art. 47 nowy ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Oceny przeprowadza się w celu poprawy jakości projektowania i realizacji programów, jak również w celu analizy ich efektywności, skuteczności oraz ich wpływu. Wpływ programów jest oceniany zgodnie z misją odpowiedniego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w odniesieniu do celów unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2), jak również w odniesieniu do PKB oraz bezrobocia, w stosownych przypadkach.
  2.   Państwa członkowskie zapewniają zasoby niezbędne do przeprowadzenia ocen i dopilnowują, aby stosowane były procedury mające na celu wyprodukowanie i zgromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i, w stosownych przypadkach, specyficznych dla programu. | Przepisy ogólne
  1.   Oceny przeprowadza się w celu poprawy jakości projektowania i realizacji programów, jak również w celu analizy ich efektywności, skuteczności oraz ich wpływu. Wpływ programów jest oceniany zgodnie z misją odpowiedniego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w odniesieniu do celów unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2), jak również w odniesieniu do PKB oraz bezrobocia, w stosownych przypadkach.
     
     Państwa członkowskie zapewniają zasoby niezbędne do przeprowadzenia ocen i dopilnowują, aby stosowane były procedury mające na celu wyprodukowanie i zgromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i, w stosownych przypadkach, specyficznych dla programu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Oceny przeprowadza się w celu poprawy jakości projektowania i realizacji programów, jak również w celu analizy ich efektywności, skuteczności oraz ich wpływu. Wpływ programów jest oceniany zgodnie z misją odpowiedniego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w odniesieniu do celów unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2), jak również w odniesieniu do PKB oraz bezrobocia, w stosownych przypadkach.

2.   Państwa członkowskie zapewniają zasoby niezbędne do przeprowadzenia ocen i dopilnowują, aby stosowane były procedury mające na celu wyprodukowanie i zgromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i, w stosownych przypadkach, specyficznych dla programu.

Przepisy ogólne

1.   Oceny przeprowadza się w celu poprawy jakości projektowania i realizacji programów, jak również w celu analizy ich efektywności, skuteczności oraz ich wpływu. Wpływ programów jest oceniany zgodnie z misją odpowiedniego funduszu objętego zakresem wspólnych ram strategicznych w odniesieniu do celów unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu (2), jak również w odniesieniu do PKB oraz bezrobocia, w stosownych przypadkach.

Państwa członkowskie zapewniają zasoby niezbędne do przeprowadzenia ocen i dopilnowują, aby stosowane były procedury mające na celu wyprodukowanie i zgromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i, w stosownych przypadkach, specyficznych dla programu.

Uzasadnienie

Powinno być możliwe, aby w ocenach wpływu analizowane były także inne, równie ważne aspekty, zgodnie z podejściem „nie tylko PKB”, o którym mowa w opinii Komitetu Regionów „Pomiar postępu: wyjść poza PKB” (zob. CoR 163/2010 fin).

Poprawka 36

Art. 48 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Oceny ex ante obejmują analizę:
  [....]






  o) | czy wartości docelowe ujęte ilościowo dotyczące wskaźników są realistyczne, przy uwzględnieniu przewidywanego wsparcia z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Oceny ex ante obejmują analizę:

[....]

o)

czy wartości docelowe ujęte ilościowo dotyczące wskaźników są realistyczne, przy uwzględnieniu przewidywanego wsparcia z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| p) | uzasadnienia proponowanej formy wsparcia; |
| --- | --- |

p)

uzasadnienia proponowanej formy wsparcia;

| q) | adekwatności zasobów ludzkich i zdolności administracyjnych do zarządzania programem; |
| --- | --- |

q)

adekwatności zasobów ludzkich i zdolności administracyjnych do zarządzania programem;

| r) | przydatności procedur monitorowania programu oraz gromadzenia danych koniecznych do przeprowadzenia ocen; |
| --- | --- |

r)

przydatności procedur monitorowania programu oraz gromadzenia danych koniecznych do przeprowadzenia ocen;

| s) | przydatności celów pośrednich wybranych na potrzeby podstawy oceny wykonania; |
| --- | --- |

s)

przydatności celów pośrednich wybranych na potrzeby podstawy oceny wykonania;

| t) | adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz zapobieganie dyskryminacji; |
| --- | --- |

t)

adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz zapobieganie dyskryminacji;

| u) | adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

u)

adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie zrównoważonego rozwoju.

3.   Oceny ex ante obejmują analizę:

[....]

| o) | czy wartości docelowe ujęte ilościowo dotyczące wskaźników są realistyczne, przy uwzględnieniu przewidywanego wsparcia z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych; |
| --- | --- |

o)

czy wartości docelowe ujęte ilościowo dotyczące wskaźników są realistyczne, przy uwzględnieniu przewidywanego wsparcia z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych;

| p) | uzasadnienia proponowanej formy wsparcia; |
| --- | --- |

p)

uzasadnienia proponowanej formy wsparcia;

| q) | adekwatności zasobów ludzkich i zdolności administracyjnych do zarządzania programem; |
| --- | --- |

q)

adekwatności zasobów ludzkich i zdolności administracyjnych do zarządzania programem;

| | |
| --- | --- |

)

| | |
| --- | --- |

| ) | adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz zapobieganie dyskryminacji; |
| --- | --- |

adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz zapobieganie dyskryminacji;

| ) | adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

)

adekwatności planowanych środków mających na celu promowanie zrównoważonego rozwoju.

Uzasadnienie

(W wersji polskiej dokumentu Komisji podpunkty i)–u) odpowiadają podpunktom a)–q) w pozostałych wersjach językowych. Zmiana ta wynika z błędu formatowania – przyp. tłum.).

Komitet uważa, że ocena ex ante nie może zawierać elementów, których nie da się odpowiednio wyrazić ilościowo przed uruchomieniem programów bądź też które zostały już ujęte w innych dokumentach (np. system zarządzania i kontroli, umowa partnerska). Dlatego też proponuje się wyeliminowanie niektórych informacji.

Poprawka 37

Art. 49 nowy ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ocena podczas okresu programowania
  1.   Instytucja zarządzająca sporządza dla każdego programu plan oceny i przedkłada go zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy.
  2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwy potencjał przeprowadzenia oceny.
  3.   Podczas okresu programowania instytucje zarządzające przeprowadzają oceny, w tym oceny w celu analizy efektywności, skuteczności i wpływu każdego programu na podstawie planu oceny. Co najmniej raz podczas okresu programowania ocena obejmuje analizę sposobu, w jaki wsparcie z funduszy przyczyniło się do osiągnięcia celów w odniesieniu do każdej osi priorytetowej. Wszystkie oceny powinny być zbadane przez komitet monitorujący i przesłane do Komisji.
  4.   Komisja może z własnej inicjatywy przeprowadzać oceny programów operacyjnych. | Ocena podczas okresu programowania
  1.   Instytucja zarządzająca sporządza dla każdego programu plan oceny i przedkłada go zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy.
  2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwy potencjał przeprowadzenia oceny.
  3.   Podczas okresu programowania instytucje zarządzające przeprowadzają oceny, w tym oceny w celu analizy efektywności, skuteczności i wpływu każdego programu na podstawie planu oceny. Co najmniej raz podczas okresu programowania ocena obejmuje analizę sposobu, w jaki wsparcie z funduszy przyczyniło się do osiągnięcia celów w odniesieniu do każdej osi priorytetowej. Wszystkie oceny powinny być zbadane przez komitet monitorujący i przesłane do Komisji.
     
  .   Komisja może z własnej inicjatywy przeprowadzać oceny programów operacyjnych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ocena podczas okresu programowania

1.   Instytucja zarządzająca sporządza dla każdego programu plan oceny i przedkłada go zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy.

2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwy potencjał przeprowadzenia oceny.

3.   Podczas okresu programowania instytucje zarządzające przeprowadzają oceny, w tym oceny w celu analizy efektywności, skuteczności i wpływu każdego programu na podstawie planu oceny. Co najmniej raz podczas okresu programowania ocena obejmuje analizę sposobu, w jaki wsparcie z funduszy przyczyniło się do osiągnięcia celów w odniesieniu do każdej osi priorytetowej. Wszystkie oceny powinny być zbadane przez komitet monitorujący i przesłane do Komisji.

4.   Komisja może z własnej inicjatywy przeprowadzać oceny programów operacyjnych.

Ocena podczas okresu programowania

1.   Instytucja zarządzająca sporządza dla każdego programu plan oceny i przedkłada go zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy.

2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwy potencjał przeprowadzenia oceny.

3.   Podczas okresu programowania instytucje zarządzające przeprowadzają oceny, w tym oceny w celu analizy efektywności, skuteczności i wpływu każdego programu na podstawie planu oceny. Co najmniej raz podczas okresu programowania ocena obejmuje analizę sposobu, w jaki wsparcie z funduszy przyczyniło się do osiągnięcia celów w odniesieniu do każdej osi priorytetowej. Wszystkie oceny powinny być zbadane przez komitet monitorujący i przesłane do Komisji.

.   Komisja może z własnej inicjatywy przeprowadzać oceny programów operacyjnych.

Uzasadnienie

W celu zapewnienia lepszego ukierunkowania na wyniki, jest pożądane, aby informacje uzyskane dzięki ocenom in itinere były rzeczywiście wykorzystywane do poprawy skuteczności programów.

Poprawka 38

Art. 54 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Operacje przynoszące dochód
  1.   Dochody netto, które zostaną uzyskane po zakończeniu operacji w konkretnym okresie odniesienia, są określane z wyprzedzeniem za pomocą jednej z następujących metod:






  a) | zastosowanie zryczałtowanej stawki procentowej dochodów dla danego typu operacji; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Operacje przynoszące dochód

1.   Dochody netto, które zostaną uzyskane po zakończeniu operacji w konkretnym okresie odniesienia, są określane z wyprzedzeniem za pomocą jednej z następujących metod:

a)

zastosowanie zryczałtowanej stawki procentowej dochodów dla danego typu operacji;

| b) | obliczanie bieżącej wartości dochodu netto z operacji, biorąc pod uwagę zastosowanie zasady „zanieczyszczający płaci” oraz, w stosownych przypadkach, zasady sprawiedliwości w powiązaniu ze względną zamożnością danego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

obliczanie bieżącej wartości dochodu netto z operacji, biorąc pod uwagę zastosowanie zasady „zanieczyszczający płaci” oraz, w stosownych przypadkach, zasady sprawiedliwości w powiązaniu ze względną zamożnością danego państwa członkowskiego.

Kwalifikowalne wydatki na operacje, które mają być współfinansowane, nie przekraczają bieżącej wartości kosztu inwestycji operacji pomniejszonej o bieżącą wartość dochodów netto, określoną zgodnie z jedną z tych metod.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 142, dotyczących definicji stawki zryczałtowanej, o której mowa w lit. a) powyżej.

Komisja przyjmuje metodykę opisaną w lit. b) w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 143 ust. 3.

Operacje przynoszące dochód

1.   Dochody netto, które zostaną uzyskane po zakończeniu operacji w konkretnym okresie odniesienia, są określane z wyprzedzeniem za pomocą jednej z następujących metod:

| a) | zastosowanie zryczałtowanej stawki procentowej dochodów dla danego typu operacji; |
| --- | --- |

a)

zastosowanie zryczałtowanej stawki procentowej dochodów dla danego typu operacji;

| b) | obliczanie bieżącej wartości dochodu netto z operacji, biorąc pod uwagę zastosowanie zasady „zanieczyszczający płaci” oraz, w stosownych przypadkach, zasady sprawiedliwości w powiązaniu ze względną zamożnością danego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

obliczanie bieżącej wartości dochodu netto z operacji, biorąc pod uwagę zastosowanie zasady „zanieczyszczający płaci” oraz, w stosownych przypadkach, zasady sprawiedliwości w powiązaniu ze względną zamożnością danego państwa członkowskiego.

Kwalifikowalne wydatki na operacje, które mają być współfinansowane, nie przekraczają bieżącej wartości kosztu inwestycji operacji pomniejszonej o bieżącą wartość dochodów netto, określoną zgodnie z jedną z tych metod.

stawki zryczałtowanej, o której mowa w lit. a)

| | | |
| --- | --- | --- |

Komisja przyjmuje metodykę opisaną w lit. b) w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 143 ust. 3.

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | | |
| --- | --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Komitet uważa, że lepszym rozwiązaniem byłoby powrócenie do przepisów obowiązujących w latach 2000–2006, które przewidywały zastosowanie jednej konkretnej (mniejszej) wysokości wkładu w wypadku projektów przynoszących dochód, tak aby nie zniechęcać autorów projektów.

Poprawka 39

Art. 55

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kwalifikowalność
  1.   Kwalifikowalność wydatków ustala się na podstawie przepisów krajowych, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowe przepisy zostały ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub na jego podstawie bądź w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy lub na ich podstawie.
  6.   Dochód netto wygenerowany bezpośrednio przez operację podczas jej realizacji, który nie został wzięty pod uwagę w czasie zatwierdzania operacji, zostaje odjęty od wydatków kwalifikowalnych operacji we wniosku o płatność końcową złożonym przez beneficjenta. Zasada ta nie ma zastosowania do instrumentów finansowych i nagród. | Kwalifikowalność
  1.   Kwalifikowalność wydatków ustala się na podstawie przepisów krajowych, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowe przepisy zostały ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub na jego podstawie bądź w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy lub na ich podstawie.
     
  [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Kwalifikowalność

1.   Kwalifikowalność wydatków ustala się na podstawie przepisów krajowych, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowe przepisy zostały ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub na jego podstawie bądź w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy lub na ich podstawie.

6.   Dochód netto wygenerowany bezpośrednio przez operację podczas jej realizacji, który nie został wzięty pod uwagę w czasie zatwierdzania operacji, zostaje odjęty od wydatków kwalifikowalnych operacji we wniosku o płatność końcową złożonym przez beneficjenta. Zasada ta nie ma zastosowania do instrumentów finansowych i nagród.

Kwalifikowalność

1.   Kwalifikowalność wydatków ustala się na podstawie przepisów krajowych, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowe przepisy zostały ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub na jego podstawie bądź w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy lub na ich podstawie.

[...]

Uzasadnienie

Aby nie komplikować kontroli w trakcie realizacji działań, należy skreślić ustęp 6. Należy dodać nowy ustęp 9, gdyż współpraca terytorialna zasługuje na szczególny system, ponieważ stosowanie lub dostosowanie różnych przepisów prawnych stanowi zbyt wielką przeszkodę administracyjną dla właściwej realizacji projektów.

Poprawka 40

Artykuł 59 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Specjalne zasady kwalifikowalności w przypadku dotacji
  3.   Następujące koszty nie kwalifikują się do wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych:






  a) | odsetki od zadłużenia; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Specjalne zasady kwalifikowalności w przypadku dotacji

3.   Następujące koszty nie kwalifikują się do wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych:

a)

odsetki od zadłużenia;

| b) | zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę przekraczającą 10 % łącznych wydatków kwalifikowalnych dla danej operacji. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać dozwolony wyższy odsetek dla operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego; |
| --- | --- |

b)

zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę przekraczającą 10 % łącznych wydatków kwalifikowalnych dla danej operacji. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać dozwolony wyższy odsetek dla operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego;

| c) | podatek od wartości dodanej (VAT). Kwoty VAT są jednak kwalifikowalne, jeżeli nie istnieje możliwość ich odzyskania na mocy prawodawstwa krajowego VAT i jeżeli są płacone przez beneficjentów innych niż osoby niepodlegające opodatkowaniu zgodnie z definicją podaną w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112/WE, pod warunkiem że takie kwoty VAT nie są ponoszone w związku z zapewnianiem infrastruktury. |
| --- | --- |

c)

podatek od wartości dodanej (VAT). Kwoty VAT są jednak kwalifikowalne, jeżeli nie istnieje możliwość ich odzyskania na mocy prawodawstwa krajowego VAT i jeżeli są płacone przez beneficjentów innych niż osoby niepodlegające opodatkowaniu zgodnie z definicją podaną w art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112/WE, pod warunkiem że takie kwoty VAT nie są ponoszone w związku z zapewnianiem infrastruktury.

Specjalne zasady kwalifikowalności w przypadku dotacji

3.   Następujące koszty nie kwalifikują się do wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strukturalnych:

| a) | odsetki od zadłużenia; |
| --- | --- |

a)

odsetki od zadłużenia;

| b) | zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę przekraczającą 10 % łącznych wydatków kwalifikowalnych dla danej operacji. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać dozwolony wyższy odsetek dla operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego; |
| --- | --- |

b)

zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę przekraczającą 10 % łącznych wydatków kwalifikowalnych dla danej operacji. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać dozwolony wyższy odsetek dla operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego;

| c) | podatek od wartości dodanej (VAT). . |
| --- | --- |

c)

podatek od wartości dodanej (VAT). .

Uzasadnienie

Komitet opowiada się za tym, by tylko odzyskiwalny podatek VAT nie kwalifikował się do wkładu z funduszy objętych wspólnymi ramami strategicznymi. Jeśli bowiem w przypadku wszystkich projektów wdrażanych przez instytucje sektora publicznego podatek VAT, którego nie można odzyskać, będzie zaliczany do wydatków niekwalifikowalnych, zwiększy to znacznie poziom współfinansowania krajowego i narazi na szwank zdolność poziomu lokalnego i regionalnego do realizowania projektów. Ponadto zdaniem Komitetu przepis dotyczący niekwalifikowalności kwot VAT ponoszonych w związku z zapewnianiem infrastruktury beneficjentom jest dyskryminujący w porównaniu z innymi rodzajami działań.

Poprawka 41

Artykuł 64

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Akredytacja i koordynacja
      [...]3.   Akredytacja opiera się na opinii niezależnego organu audytowego, który ocenia zgodność podmiotu z kryteriami akredytacji. Niezależny organ audytowy przeprowadza swoje zadania zgodnie z międzynarodowymi standardami audytu.
  [...]
  5.   Państwo członkowskie może wyznaczyć podmiot koordynujący, którego zadaniem jest kontaktowanie się z Komisją i dostarczanie jej informacji, propagowanie jednolitego stosowania przepisów UE, przygotowanie sprawozdania podsumowującego przedstawiającego ogólny przegląd wszystkich poświadczeń dotyczących zarządzania oraz opinii z audytu na poziomie krajowym, a także koordynacja wdrażania działań naprawczych w odniesieniu do niedociągnięć natury ogólnej. | Akredytacja i koordynacja
      [...]   
  [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Akredytacja i koordynacja

3.   Akredytacja opiera się na opinii niezależnego organu audytowego, który ocenia zgodność podmiotu z kryteriami akredytacji. Niezależny organ audytowy przeprowadza swoje zadania zgodnie z międzynarodowymi standardami audytu.

[...]

5.   Państwo członkowskie może wyznaczyć podmiot koordynujący, którego zadaniem jest kontaktowanie się z Komisją i dostarczanie jej informacji, propagowanie jednolitego stosowania przepisów UE, przygotowanie sprawozdania podsumowującego przedstawiającego ogólny przegląd wszystkich poświadczeń dotyczących zarządzania oraz opinii z audytu na poziomie krajowym, a także koordynacja wdrażania działań naprawczych w odniesieniu do niedociągnięć natury ogólnej.

Akredytacja i koordynacja

[...]

Uzasadnienie

Chodzi o to, by uniknąć mnożenia organów i podmiotów, które uczyniłyby jeszcze bardziej złożonym system zarządzania i kontroli.

Poprawka 42

Artykuł 67

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wspólne zasady dotyczące płatności
  1.   Komisja dokonuje płatności wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz każdego programu zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępnego finansowania. Każdą płatność księguje się w ramach najwcześniej otwartego zobowiązania budżetowego odpowiedniego funduszu.
  2.   Płatności dokonuje się w formie płatności zaliczkowej, płatności okresowych, płatności salda rocznego, w stosownych przypadkach, oraz płatności salda końcowego.
  3.   Dla form wsparcia na podstawie art. 57 ust. 1 lit. b), c) i d) kwoty wypłacane na rzecz beneficjenta są traktowane jako wydatki kwalifikowalne. | Wspólne zasady dotyczące płatności
  1.   Komisja dokonuje płatności wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz każdego programu zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępnego finansowania. Każdą płatność księguje się w ramach najwcześniej otwartego zobowiązania budżetowego odpowiedniego funduszu.
  2.   Płatności dokonuje się w formie płatności zaliczkowej, płatności okresowych oraz płatności salda końcowego.
  3.   Dla form wsparcia na podstawie art. 57 ust. 1 lit. b), c) i d) kwoty wypłacane na rzecz beneficjenta są traktowane jako wydatki kwalifikowalne. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wspólne zasady dotyczące płatności

1.   Komisja dokonuje płatności wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz każdego programu zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępnego finansowania. Każdą płatność księguje się w ramach najwcześniej otwartego zobowiązania budżetowego odpowiedniego funduszu.

2.   Płatności dokonuje się w formie płatności zaliczkowej, płatności okresowych, płatności salda rocznego, w stosownych przypadkach, oraz płatności salda końcowego.

3.   Dla form wsparcia na podstawie art. 57 ust. 1 lit. b), c) i d) kwoty wypłacane na rzecz beneficjenta są traktowane jako wydatki kwalifikowalne.

Wspólne zasady dotyczące płatności

1.   Komisja dokonuje płatności wkładu z funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz każdego programu zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępnego finansowania. Każdą płatność księguje się w ramach najwcześniej otwartego zobowiązania budżetowego odpowiedniego funduszu.

2.   Płatności dokonuje się w formie płatności zaliczkowej, płatności okresowych oraz płatności salda końcowego.

3.   Dla form wsparcia na podstawie art. 57 ust. 1 lit. b), c) i d) kwoty wypłacane na rzecz beneficjenta są traktowane jako wydatki kwalifikowalne.

Uzasadnienie

Jesteśmy przeciwni zamieszczaniu odniesienia do „salda rocznego”, jako że wprowadza to zasadę rocznego rozliczania rachunków (rocznego zamknięcia). Uważa się, że proponowane roczne rozliczenie rachunków wprowadza w rzeczywistości roczne zamknięcie, co zwiększy obciążenia biurokratyczne, wprowadzi obowiązkowe finansowe korekty nieprawidłowości wykrytych przez Komisję Europejską i/lub Europejski Trybunał Obrachunkowy i zmniejszy elastyczność dotyczącą zgłaszania i zastępowania nadsubskrypcji, która istnieje obecnie w okresie 2007–2013.

Poprawka 43

Artykuł 75 ust. 1 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Składanie informacji
  1)   Do dnia 1 lutego roku następującego po zakończeniu okresu obrachunkowego państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące dokumenty i informacje zgodnie z [art. 56] rozporządzenia finansowego:






  (a) | poświadczone roczne sprawozdania finansowe odpowiednich podmiotów akredytowanych zgodnie z art. 64; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Składanie informacji

1)   Do dnia 1 lutego roku następującego po zakończeniu okresu obrachunkowego państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące dokumenty i informacje zgodnie z [art. 56] rozporządzenia finansowego:

(a)

poświadczone roczne sprawozdania finansowe odpowiednich podmiotów akredytowanych zgodnie z art. 64;

Składanie informacji

1)   Do dnia 1 lutego roku następującego po zakończeniu okresu obrachunkowego państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące dokumenty i informacje zgodnie z [art. 56] rozporządzenia finansowego:

| (a) | poświadczone roczne sprawozdania finansowe odpowiednich podmiotów akredytowanych zgodnie z art. 64, |
| --- | --- |

(a)

poświadczone roczne sprawozdania finansowe odpowiednich podmiotów akredytowanych zgodnie z art. 64,

Uzasadnienie

Byłoby wskazane, aby – tak jak ma to miejsce w przypadku obecnego okresu programowania – roczne rozliczenie rachunków pozostało możliwym wyborem dokonywanym przez samą instytucję certyfikującą. Harmonogram przewidziany w art. 75 jest trudny do zrealizowania, gdyż jest on zbyt napięty.

Poprawka 44

Art. 82 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia
  2.   Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” zostają rozdzielone między następujące trzy kategorie regionów na poziomie NUTS 2:






  a) | regiony słabiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest niższy niż 75 % średniego PKB UE-27; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

2.   Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” zostają rozdzielone między następujące trzy kategorie regionów na poziomie NUTS 2:

a)

regiony słabiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest niższy niż 75 % średniego PKB UE-27;

| b) | regiony w okresie przejściowym, których PKB na mieszkańca wynosi między 75 % a 90 % średniej PKB UE-27; |
| --- | --- |

b)

regiony w okresie przejściowym, których PKB na mieszkańca wynosi między 75 % a 90 % średniej PKB UE-27;

| c) | regiony lepiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest wyższy niż 90 % średniej PKB UE-27. |
| --- | --- |

c)

regiony lepiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest wyższy niż 90 % średniej PKB UE-27.

Regiony są zaliczane do jednej z trzech kategorii na podstawie stosunku ich PKB na mieszkańca, mierzonego parytetem siły nabywczej i obliczanego na podstawie danych liczbowych Unii za okres od 2006 r. do 2008 r., do średniej PKB UE-27 w tym samym okresie odniesienia.

Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia

2.   Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” zostają rozdzielone między następujące trzy kategorie regionów na poziomie NUTS 2:

| a) | regiony słabiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest niższy niż 75 % średniego PKB UE-27; |
| --- | --- |

a)

regiony słabiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest niższy niż 75 % średniego PKB UE-27;

| b) | regiony w okresie przejściowym, których PKB na mieszkańca wynosi między 75 % a 90 % średniej PKB UE-27; |
| --- | --- |

b)

regiony w okresie przejściowym, których PKB na mieszkańca wynosi między 75 % a 90 % średniej PKB UE-27;

| c) | regiony lepiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest wyższy niż 90 % średniej PKB UE-27. |
| --- | --- |

c)

regiony lepiej rozwinięte, których PKB na mieszkańca jest wyższy niż 90 % średniej PKB UE-27.

Regiony są zaliczane do jednej z trzech kategorii na podstawie stosunku ich PKB na mieszkańca, mierzonego parytetem siły nabywczej i obliczanego na podstawie danych liczbowych Unii za okres , do średniej PKB UE-27 w tym samym okresie odniesienia.

Uzasadnienie

W celu wyjaśnienia, że do określania kwalifikowalności regionu należy stosować ostatnie dostępne dane, a nie dane z okresu przedkryzysowego z lat 2006–2008.

Poprawka 45

Artykuł 83 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zasoby ogólne
  2.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie, bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 niniejszego artykułu i art. 84 ust. 7. | Zasoby ogólne
  2.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 niniejszego artykułu i art. 84 ust. 7”. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zasoby ogólne

2.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie, bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 niniejszego artykułu i art. 84 ust. 7.

Zasoby ogólne

2.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje decyzję w sprawie rocznego podziału zasobów ogólnych między państwa członkowskie bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 niniejszego artykułu i art. 84 ust. 7”.

Uzasadnienie

KR pragnie zapewnić, że zasoby przydzielone na programy współpracy terytorialnej zostaną przyznane przez Komisję w oparciu o podział na obszary współpracy, a nie na krajowe pule środków.

Poprawka 46

Artykuł 84

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „Europejska współpraca terytorialna”
  2.   Przy podziale między państwa członkowskie stosuje się następuje kryteria:






  a) | kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, zamożność kraju oraz stopa bezrobocia w regionach słabiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „Europejska współpraca terytorialna”

2.   Przy podziale między państwa członkowskie stosuje się następuje kryteria:

a)

kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, zamożność kraju oraz stopa bezrobocia w regionach słabiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym;

| b) | kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, stopa bezrobocia, wskaźnik zatrudnienia, poziom wykształcenia i gęstość zaludnienia w regionach lepiej rozwiniętych; |
| --- | --- |

b)

kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, stopa bezrobocia, wskaźnik zatrudnienia, poziom wykształcenia i gęstość zaludnienia w regionach lepiej rozwiniętych;

| c) | ludność, zamożność kraju oraz powierzchnia w przypadku Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

c)

ludność, zamożność kraju oraz powierzchnia w przypadku Funduszu Spójności.

3.   Do EFS przydziela się co najmniej 25 % środków funduszy strukturalnych przeznaczonych dla regionów słabiej rozwiniętych, 40 % środków dla regionów w okresie przejściowym i 52 % środków dla regionów lepiej rozwiniętych w każdym państwie członkowskim. Do celów niniejszego przepisu wsparcie dla państwa członkowskiego poprzez [instrument „Żywność dla potrzebujących”] uznaje się za część udziału funduszy strukturalnych przydzielonego do EFS.

[....]

5.   Wsparcie z funduszy strukturalnych do [instrumentu „Żywność dla potrzebujących”] w ramach inwestycji na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia wynosi 2 500 000 000 EUR.

Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję określającą kwoty, które mają zostać przeniesione z przydziału funduszy strukturalnych dla każdego państwa członkowskiego dla całego okresu, w każdym państwie członkowskim. Odpowiednio zmniejsza się przydział każdego państwa członkowskiego w ramach funduszy strukturalnych.

Roczne środki odpowiadające wsparciu z funduszy strukturalnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zapisywane są we właściwych pozycjach budżetu [instrumentu „Żywność dla potrzebujących”] w roku budżetowym 2014.

6.   5 % środków na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” stanowi rezerwę na wykonanie, alokowaną zgodnie z art. 19.

[....]

8.   Środki na cel „Europejska współpraca terytorialna” ustala się na poziomie 3,48 % zasobów ogólnych dostępnych na cele zobowiązań budżetowych z funduszy na okres 2014–2020 (tj. w kwocie 11 700 000 004 EUR).

Środki na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz „Europejska współpraca terytorialna”

2.   Przy podziale między państwa członkowskie stosuje się następuje kryteria:

| a) | kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, zamożność kraju oraz stopa bezrobocia w regionach słabiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym; |
| --- | --- |

a)

kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, zamożność kraju oraz stopa bezrobocia w regionach słabiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym;

| b) | kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, stopa bezrobocia, wskaźnik zatrudnienia, poziom wykształcenia i gęstość zaludnienia w regionach lepiej rozwiniętych; |
| --- | --- |

b)

kwalifikująca się ludność, zamożność regionu, stopa bezrobocia, wskaźnik zatrudnienia, poziom wykształcenia i gęstość zaludnienia w regionach lepiej rozwiniętych;

| c) | ludność, zamożność kraju oraz powierzchnia w przypadku Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

c)

ludność, zamożność kraju oraz powierzchnia w przypadku Funduszu Spójności.

3.   Do EFS przydziela się co najmniej 2 % środków funduszy strukturalnych przeznaczonych dla regionów słabiej rozwiniętych,  % środków dla regionów w okresie przejściowym i  % środków dla regionów lepiej rozwiniętych w każdym państwie członkowskim. Do celów niniejszego przepisu wsparcie dla państwa członkowskiego poprzez [instrument „Żywność dla potrzebujących”] uznaje się za część udziału funduszy strukturalnych przydzielonego do EFS.

[....]

5.   Wsparcie do [instrumentu „Żywność dla potrzebujących”] wynosi 2 500 000 000 EUR.

Komisja, w drodze aktu wykonawczego, przyjmuje decyzję określającą kwoty, które mają zostać przeniesione .

[....]

8.   Środki na cel „Europejska współpraca terytorialna” ustala się na poziomie 3,48 % zasobów ogólnych dostępnych na cele zobowiązań budżetowych z funduszy na okres 2014–2020 (tj. w kwocie 11 700 000 004 EUR).

Uzasadnienie

Komitet Regionów wnosi, by – obok kryteriów zwykle stosowanych przy przyznawaniu pomocy państwom członkowskim – uwzględniono również dodatkowe kryteria, takie jak poważne i trwałe niekorzystne warunki przyrodnicze lub demograficzne regionów, o których mowa w art. 174 TFUE.

Należy także wziąć pod uwagę inne kryteria demograficzne, takie jak duże rozproszenie ludności, wyludnienie niektórych obszarów w danym regionie, takich jak obszary wiejskie i przygraniczne, czy też starzenie się ludności, które może mieć poważne konsekwencje dla rozwoju gospodarczego i kosztów usług publicznych.

Ponadto Komitet jest zdania, że proponowany minimalny poziom środków przydzielanych do EFS jest zbyt wysoki. Wnosi zatem, by obniżyć ten próg w przypadku każdej kategorii regionów. Komitet uważa bowiem, że należy umożliwić regionom inwestowanie w sektory dające możliwości zatrudnienia i generujące miejsca pracy, zapewniając przy tym ambitny poziom finansowania w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych.

Ramy regulacyjne funduszy strukturalnych mogą stanowić nową podstawę prawną dla europejskiego programu pomocy żywnościowej dla potrzebujących, jednak w żadnym wypadku nie mogą – z finansowego punktu widzenia – zastąpić wspomnianego programu, którego cele wchodzą w zakres wspólnej polityki rolnej.

Wreszcie, KR pragnie zapewnić, że zasoby przydzielone na programy współpracy terytorialnej zostaną przyznane przez Komisję Europejską w oparciu o podział na obszary współpracy.

Poprawka 47

Art. 86 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zasada dodatkowości
  4.   Weryfikacja utrzymania w danym okresie poziomu publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” odbywa się wyłącznie w państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej 15 % ogółu ludności.
  W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym.
  W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują więcej niż 15 % i mniej niż 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym i regionalnym. W tym celu państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat wydatków w regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym na każdym etapie procesu weryfikacji. | Zasada dodatkowości
  4.   Weryfikacja utrzymania w danym okresie poziomu publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” odbywa się wyłącznie w państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej  % ogółu ludności.

  W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują więcej niż  % i mniej niż 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym i regionalnym. W tym celu państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat wydatków w regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym na każdym etapie procesu weryfikacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zasada dodatkowości

4.   Weryfikacja utrzymania w danym okresie poziomu publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” odbywa się wyłącznie w państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej 15 % ogółu ludności.

W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym.

W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują więcej niż 15 % i mniej niż 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym i regionalnym. W tym celu państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat wydatków w regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym na każdym etapie procesu weryfikacji.

Zasada dodatkowości

4.   Weryfikacja utrzymania w danym okresie poziomu publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” odbywa się wyłącznie w państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują co najmniej  % ogółu ludności.

W państwach członkowskich, w których regiony słabiej rozwinięte i regiony w okresie przejściowym obejmują więcej niż  % i mniej niż 70 % ludności, weryfikacja odbywa się na poziomie krajowym i regionalnym. W tym celu państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat wydatków w regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym na każdym etapie procesu weryfikacji.

Uzasadnienie

Komitet uważa za niecelowe i zbyteczne przeprowadzanie weryfikacji w zależności od odsetka ludności, ponieważ ustalanie zasad kontroli stosowania tej zasady leży w kompetencjach państw członkowskich. Ponadto z zadowoleniem należy przyjąć to, że weryfikacja zasady dodatkowości nie będzie przeprowadzana w państwach członkowskich, w których tylko niewielki odsetek ludności mieszka w regionach słabiej rozwiniętych i regionach w okresie przejściowym. Aby uczynić zadość zasadzie proporcjonalności, powinno się – dla uproszczenia administracji – podnieść ten odsetek do 20 %.

Poprawka 48

Art. 87 ust. 2 lit. c) i h)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Treść i przyjęcie programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”
  2.   Program operacyjny określa:
  [...]






  c) | wkład na rzecz zintegrowanego podejścia do rozwoju terytorialnego określonego w umowie partnerskiej, w tym:






  i) | mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania oraz EBI; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Treść i przyjęcie programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”

2.   Program operacyjny określa:

[...]

c)

wkład na rzecz zintegrowanego podejścia do rozwoju terytorialnego określonego w umowie partnerskiej, w tym:

i)

mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania oraz EBI;

| ii) | w stosownych przypadkach – planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące wdrożenia art. 28 i 29; |
| --- | --- |

ii)

w stosownych przypadkach – planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące wdrożenia art. 28 i 29;

| iii) | wykaz miast, w których realizowane będą zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFRR na te działania, w tym środki przekazane miastom na zarządzanie na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], a także orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFS na działania zintegrowane; |
| --- | --- |

iii)

wykaz miast, w których realizowane będą zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFRR na te działania, w tym środki przekazane miastom na zarządzanie na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], a także orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFS na działania zintegrowane;

| iv) | identyfikacja obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność; |
| --- | --- |

iv)

identyfikacja obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność;

| v) | ustalenia dotyczące działań międzyregionalnych i transnarodowych z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

v)

ustalenia dotyczące działań międzyregionalnych i transnarodowych z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim;

| vi) | w stosownych przypadkach – wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich; |
| --- | --- |

vi)

w stosownych przypadkach – wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich;

| d) | wkład w zintegrowane podejście określone w umowie partnerskiej w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb obszarów geograficznych najbardziej dotkniętych ubóstwem lub grup docelowych najbardziej zagrożonych dyskryminacją lub wykluczeniem, ze szczególnym uwzględnieniem zmarginalizowanych społeczności, oraz orientacyjny przydział środków;
  [...] |
| --- | --- |

d)

wkład w zintegrowane podejście określone w umowie partnerskiej w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb obszarów geograficznych najbardziej dotkniętych ubóstwem lub grup docelowych najbardziej zagrożonych dyskryminacją lub wykluczeniem, ze szczególnym uwzględnieniem zmarginalizowanych społeczności, oraz orientacyjny przydział środków;

[...]

| h) | przepisy wykonawcze dotyczące programu operacyjnego, obejmujące:






  i) | wskazanie organu akredytującego, instytucji zarządzającej, w stosownych przypadkach instytucji certyfikującej oraz instytucji audytowej; |
| --- | --- | --- |

h)

przepisy wykonawcze dotyczące programu operacyjnego, obejmujące:

i)

wskazanie organu akredytującego, instytucji zarządzającej, w stosownych przypadkach instytucji certyfikującej oraz instytucji audytowej;

| ii) | wskazanie podmiotu, któremu Komisja będzie przekazywać płatności; |
| --- | --- |

ii)

wskazanie podmiotu, któremu Komisja będzie przekazywać płatności;

Treść i przyjęcie programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”

2.   Program operacyjny określa:

[...]

| c) | wkład na rzecz zintegrowanego podejścia do rozwoju terytorialnego określonego w umowie partnerskiej, w tym:






  i) | mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania oraz EBI; |
| --- | --- | --- |

c)

wkład na rzecz zintegrowanego podejścia do rozwoju terytorialnego określonego w umowie partnerskiej, w tym:

i)

mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR oraz innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania oraz EBI;

| ii) | w stosownych przypadkach – planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące wdrożenia art. 28 i 29; |
| --- | --- |

ii)

w stosownych przypadkach – planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich, przybrzeżnych i rybołówstwa oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące wdrożenia art. 28 i 29;

| iii) | wykaz miast, realizowane będą zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFRR na te działania, w tym środki przekazane miastom na zarządzanie na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], a także orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFS na działania zintegrowane; |
| --- | --- |

iii)

wykaz miast, realizowane będą zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFRR na te działania, w tym środki przekazane miastom na zarządzanie na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], a także orientacyjny roczny przydział wsparcia z EFS na działania zintegrowane;

| iv) | identyfikacja obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność; |
| --- | --- |

iv)

identyfikacja obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność;

| v) | ustalenia dotyczące działań międzyregionalnych i transnarodowych z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

v)

ustalenia dotyczące działań międzyregionalnych i transnarodowych z udziałem beneficjentów znajdujących się w co najmniej jednym innym państwie członkowskim;

| | |
| --- | --- |

vi)

| vi) | w stosownych przypadkach – wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich lub funkcjonalnych obszarów górskich; |
| --- | --- |

w stosownych przypadkach – wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii na rzecz basenów morskich lub funkcjonalnych obszarów górskich;

| | wkład w zintegrowane podejście określone w umowie partnerskiej w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb obszarów geograficznych najbardziej dotkniętych ubóstwem lub grup docelowych najbardziej zagrożonych dyskryminacją lub wykluczeniem, ze szczególnym uwzględnieniem zmarginalizowanych społeczności, oraz orientacyjny przydział środków; |
| --- | --- |

wkład w zintegrowane podejście określone w umowie partnerskiej w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb obszarów geograficznych najbardziej dotkniętych ubóstwem lub grup docelowych najbardziej zagrożonych dyskryminacją lub wykluczeniem, ze szczególnym uwzględnieniem zmarginalizowanych społeczności, oraz orientacyjny przydział środków;

[...]

| ) | przepisy wykonawcze dotyczące programu operacyjnego, obejmujące:






  i) | wskazanie instytucji zarządzającej, w stosownych przypadkach instytucji certyfikującej oraz instytucji audytowej; |
| --- | --- | --- |

)

przepisy wykonawcze dotyczące programu operacyjnego, obejmujące:

i)

wskazanie instytucji zarządzającej, w stosownych przypadkach instytucji certyfikującej oraz instytucji audytowej;

| ii) | wskazanie podmiotu, któremu Komisja będzie przekazywać płatności; |
| --- | --- |

ii)

wskazanie podmiotu, któremu Komisja będzie przekazywać płatności;

Uzasadnienie

Propozycja Komisji, by określić stałą liczbę miast, ma charakter nadmiernie preskryptywny. Proponuje się zatem, by wykaz ten był orientacyjny. Ponadto ów wykaz miast powinien zostać opracowany w partnerstwie w władzami lokalnymi i regionalnymi.

Proponuje się włączenie litery d) do litery c) (viii), co pozwoli wyczerpująco potraktować kwestię podejścia zintegrowanego; z kolei aby zachować spójność z poprawką proponowaną do art. 64 ust. 3, proponuje się skreślenie wzmianki o zewnętrznym organie akredytującym.

Poprawka 49

Art. 91 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Informacje, które mają zostać przedłożone Komisji
  2.   Duże projekty przedłożone Komisji do zatwierdzenia muszą być zawarte w wykazie dużych projektów programu operacyjnego. Wykaz zostaje poddany przeglądowi przez państwo członkowskie lub instytucję zarządzającą w ciągu dwóch lat od przyjęcia programu operacyjnego i może, na wniosek państwa członkowskiego, zostać dostosowany zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2, w szczególności w celu włączenia dużych projektów, w przypadku których przewidywana data zakończenia przypada przed końcem 2022 r. | Informacje, które mają zostać przedłożone Komisji
  2.   Duże projekty przedłożone Komisji do zatwierdzenia muszą być zawarte w wykazie dużych projektów programu operacyjnego. przed końcem 2022 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Informacje, które mają zostać przedłożone Komisji

2.   Duże projekty przedłożone Komisji do zatwierdzenia muszą być zawarte w wykazie dużych projektów programu operacyjnego. Wykaz zostaje poddany przeglądowi przez państwo członkowskie lub instytucję zarządzającą w ciągu dwóch lat od przyjęcia programu operacyjnego i może, na wniosek państwa członkowskiego, zostać dostosowany zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2, w szczególności w celu włączenia dużych projektów, w przypadku których przewidywana data zakończenia przypada przed końcem 2022 r.

Informacje, które mają zostać przedłożone Komisji

2.   Duże projekty przedłożone Komisji do zatwierdzenia muszą być zawarte w wykazie dużych projektów programu operacyjnego. przed końcem 2022 r.

Uzasadnienie

Komitet Regionów opowiada się za tym, by duże projekty przedłożone w okresie programowania mogły się rozpoczynać bez oczekiwania na przyjęcie przez Komisję, jak zaproponowano w ramach bieżącego programowania. Wnosi, by można było zgłaszać wydatki jeszcze przed zatwierdzeniem dużego projektu przez Komisję, tak aby nie opóźniać rozpoczęcia operacji.

Poprawka 50

Art. 93 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Wspólny plan działania to operacja definiowana i zarządzana w odniesieniu do produktów/usług oraz rezultatów, które chce osiągnąć. Obejmuje grupę projektów, nie polegających na udostępnianiu infrastruktury, prowadzonych na odpowiedzialność beneficjenta, jako część programu operacyjnego lub programów operacyjnych.Produkty/usługi oraz rezultaty wspólnego planu działania są uzgadniane przez państwo członkowskie i Komisję i przyczyniają się do osiągnięcia szczegółowych celów programów operacyjnych oraz stanowią podstawę wsparcia z funduszy. Rezultaty odnoszą się do bezpośrednich skutków wspólnego planu działania. Beneficjentem jest podmiot prawa publicznego. Wspólnych planów działania nie uważa się za duże projekty. | 1.   Wspólny plan działania to operacja definiowana i zarządzana w odniesieniu do produktów/usług oraz rezultatów, które chce osiągnąć. Obejmuje grupę projektów prowadzonych na odpowiedzialność beneficjenta, jako częśćprogramu operacyjnego lub programów operacyjnych. Produkty/usługi oraz rezultaty wspólnego planu działania są uzgadniane przez państwo członkowskie i Komisję i przyczyniają się do osiągnięcia szczegółowych celów programów operacyjnych oraz stanowią podstawę wsparcia z funduszy. Rezultaty odnoszą się do bezpośrednich skutków wspólnego planu działania. Beneficjentem jest podmiot prawa publicznego. Wspólnych planów działania nie uważa się za duże projekty. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Wspólny plan działania to operacja definiowana i zarządzana w odniesieniu do produktów/usług oraz rezultatów, które chce osiągnąć. Obejmuje grupę projektów, nie polegających na udostępnianiu infrastruktury, prowadzonych na odpowiedzialność beneficjenta, jako część programu operacyjnego lub programów operacyjnych.Produkty/usługi oraz rezultaty wspólnego planu działania są uzgadniane przez państwo członkowskie i Komisję i przyczyniają się do osiągnięcia szczegółowych celów programów operacyjnych oraz stanowią podstawę wsparcia z funduszy. Rezultaty odnoszą się do bezpośrednich skutków wspólnego planu działania. Beneficjentem jest podmiot prawa publicznego. Wspólnych planów działania nie uważa się za duże projekty.

1.   Wspólny plan działania to operacja definiowana i zarządzana w odniesieniu do produktów/usług oraz rezultatów, które chce osiągnąć. Obejmuje grupę projektów prowadzonych na odpowiedzialność beneficjenta, jako częśćprogramu operacyjnego lub programów operacyjnych. Produkty/usługi oraz rezultaty wspólnego planu działania są uzgadniane przez państwo członkowskie i Komisję i przyczyniają się do osiągnięcia szczegółowych celów programów operacyjnych oraz stanowią podstawę wsparcia z funduszy. Rezultaty odnoszą się do bezpośrednich skutków wspólnego planu działania. Beneficjentem jest podmiot prawa publicznego. Wspólnych planów działania nie uważa się za duże projekty.

Uzasadnienie

Komitet stwierdza, że wspólny plan działania ułatwia przede wszystkim wdrażanie EFS, w ramach konkretnych, ściśle określonych działań, ubolewa jednak, że korzystanie z tego mechanizmu jest utrudnione w przypadku EFRR wskutek wykluczenia projektów infrastrukturalnych.

Poprawka 51

Art. 93 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zakres
  2.   Wsparcie publiczne przyznane na wspólny plan działania wynosi co najmniej 10 000 000 EUR lub 20 % wsparcia publicznego programu operacyjnego lub programów operacyjnych, w zależności od tego, która wartość jest niższa. | Zakres
  2.   Wsparcie publiczne przyznane na wspólny plan działania wynosi co najmniej 000000 EUR lub  % wsparcia publicznego programu operacyjnego lub programów operacyjnych, w zależności od tego, która wartość jest niższa. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zakres

2.   Wsparcie publiczne przyznane na wspólny plan działania wynosi co najmniej 10 000 000 EUR lub 20 % wsparcia publicznego programu operacyjnego lub programów operacyjnych, w zależności od tego, która wartość jest niższa.

Zakres

2.   Wsparcie publiczne przyznane na wspólny plan działania wynosi co najmniej 000000 EUR lub  % wsparcia publicznego programu operacyjnego lub programów operacyjnych, w zależności od tego, która wartość jest niższa.

Uzasadnienie

Niższy próg postrzegany jest powszechnie jako bardziej odpowiedni do tego, by zagwarantować, że to narzędzie dostosowane jest do osiągalnej masy krytycznej. Jednakże należy zauważyć, że jest to prawnie wiążące minimum, a w wielu państwach członkowskich próg, który zostanie uzgodniony w wyniku negocjacji, będzie znacznie wyższy.

Poprawka 52

Art. 102 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przekazywanie danych finansowych
  1.   Do dnia 31 stycznia, 30 kwietnia, 31 lipca i 31 października instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną następujące dane do celów monitorowania, dla każdego programu operacyjnego oraz w podziale na osie priorytetowe:






  a) | łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne operacji oraz liczba operacji wybranych do udzielenia wsparcia; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przekazywanie danych finansowych

1.   Do dnia 31 stycznia, 30 kwietnia, 31 lipca i 31 października instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną następujące dane do celów monitorowania, dla każdego programu operacyjnego oraz w podziale na osie priorytetowe:

a)

łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne operacji oraz liczba operacji wybranych do udzielenia wsparcia;

| b) | łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne umów lub innych zobowiązań prawnych zaciągniętych przez beneficjentów w ramach realizacji operacji wybranych do udzielenia wsparcia; |
| --- | --- |

b)

łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne umów lub innych zobowiązań prawnych zaciągniętych przez beneficjentów w ramach realizacji operacji wybranych do udzielenia wsparcia;

| c) | łączne wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej. |
| --- | --- |

c)

łączne wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej.

Przekazywanie danych finansowych

1.   Do dnia 31 stycznia 31 lipca instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną następujące dane do celów monitorowania, dla każdego programu operacyjnego oraz w podziale na osie priorytetowe:

| a) | łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne operacji oraz liczba operacji wybranych do udzielenia wsparcia; |
| --- | --- |

a)

łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne operacji oraz liczba operacji wybranych do udzielenia wsparcia;

| b) | łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne umów lub innych zobowiązań prawnych ; |
| --- | --- |

b)

łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne umów lub innych zobowiązań prawnych ;

| c) | łączne wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej. |
| --- | --- |

c)

łączne wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej.

Uzasadnienie

Komitet pragnie uprościć przekazywanie danych finansowych poprzez zmniejszenie jego częstości z czterech do dwóch rocznie. Chciałby również uprościć przekazywanie informacji dotyczących wybranych operacji. Wymagane byłyby tylko następujące informacje: łączne koszty kwalifikowalne, publiczne koszty kwalifikowalne, umowy i inne zobowiązania prawne zawarte między instytucjami zarządzającymi i beneficjentami.

Poprawka 53

Artykuł 105

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Działania informacyjne i promocyjne
  1.   Państwa członkowskie i instytucje zarządzające są odpowiedzialne za:






  (a) | zapewnienie stworzenia jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje na temat wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim i dostęp do nich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Działania informacyjne i promocyjne

1.   Państwa członkowskie i instytucje zarządzające są odpowiedzialne za:

(a)

zapewnienie stworzenia jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje na temat wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim i dostęp do nich;

| (b) | informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów operacyjnych; |
| --- | --- |

(b)

informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów operacyjnych;

| (c) | upowszechnianie wśród obywateli Unii roli i osiągnięć polityki spójności i funduszy przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat rezultatów i skutków umów partnerskich, programów operacyjnych i operacji. |
| --- | --- |

(c)

upowszechnianie wśród obywateli Unii roli i osiągnięć polityki spójności i funduszy przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat rezultatów i skutków umów partnerskich, programów operacyjnych i operacji.

2.   W celu zapewnienia przejrzystości dotyczącej wsparcia z funduszy państwa członkowskie prowadzą wykaz operacji, w podziale na programy operacyjne i fundusze, w formacie CSV lub XML, który jest dostępny za pośrednictwem strony internetowej lub portalu internetowego przedstawiających wykaz oraz krótki opis wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim.

Wykaz operacji jest aktualizowany co najmniej raz na trzy miesiące.

Minimum informacji, jakie mają być zawarte w wykazie operacji, określono w załączniku V.

Działania informacyjne i promocyjne

1.   Państwa członkowskie i instytucje zarządzające są odpowiedzialne za:

| (a) | zapewnienie stworzenia jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje na temat wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim i dostęp do nich; |
| --- | --- |

(a)

zapewnienie stworzenia jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje na temat wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim i dostęp do nich;

| (b) | informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów operacyjnych; |
| --- | --- |

(b)

informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów operacyjnych;

| (c) | upowszechnianie wśród obywateli Unii roli i osiągnięć polityki spójności i funduszy przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat rezultatów i skutków umów partnerskich, programów operacyjnych i operacji. |
| --- | --- |

(c)

upowszechnianie wśród obywateli Unii roli i osiągnięć polityki spójności i funduszy przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat rezultatów i skutków umów partnerskich, programów operacyjnych i operacji.

.   W celu zapewnienia przejrzystości dotyczącej wsparcia z funduszy państwa członkowskie prowadzą wykaz operacji, w podziale na programy operacyjne i fundusze, w formacie CSV lub XML, który jest dostępny za pośrednictwem strony internetowej lub portalu internetowego przedstawiających wykaz oraz krótki opis wszystkich programów operacyjnych w danym państwie członkowskim.

Wykaz operacji jest aktualizowany co najmniej raz na .

Minimum informacji, jakie mają być zawarte w wykazie operacji, określono w załączniku V.

Uzasadnienie

Przepisy powinny zezwolić na wspólne organizowanie działań podnoszących świadomość przez Komisję Europejską i Komitet Regionów, aby wspomóc władze lokalne i regionalne w wyjaśnianiu funkcjonowania polityki spójności zarówno w fazie ex ante, podczas jej realizacji, oraz w fazie ex post. KR powinien mieć możliwość wspierania wysiłków władz lokalnych i regionalnych jako beneficjentów funduszy spójności odpowiedzialnych za osiąganie wyników w terenie. KR powinien także dysponować środkami umożliwiającymi wyjaśnienie obywatelom sposobu wykorzystania funduszy strukturalnych oraz roli Unii Europejskiej w tym procesie.

Ponadto Komitet pragnie uprościć procedury dotyczące działań informacyjnych i promocyjnych. Tak więc aktualizowanie wykazu operacji dwa razy w roku wydaje się wystarczające.

Poprawka 54

Art. 110 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Określenie stopy współfinansowania
  3.   Stopa współfinansowania na poziomie każdej osi priorytetowej programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” nie może być wyższa niż:






  a) | 85 % dla Funduszu Spójności; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Określenie stopy współfinansowania

3.   Stopa współfinansowania na poziomie każdej osi priorytetowej programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” nie może być wyższa niż:

a)

85 % dla Funduszu Spójności;

| b) | 85 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, których średni PKB na mieszkańca w okresie 2007–2009 wynosił poniżej 85 % średniej UE-27 w tym samym okresie, oraz dla regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

b)

85 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, których średni PKB na mieszkańca w okresie 2007–2009 wynosił poniżej 85 % średniej UE-27 w tym samym okresie, oraz dla regionów najbardziej oddalonych;

| c) | 80 % dla regionów słabiej rozwiniętych państw członkowskich innych niż regiony wymienione w lit. b), kwalifikujących się do systemu przejściowego Funduszu Spójności w dniu 1 stycznia 2014 r.; |
| --- | --- |

c)

80 % dla regionów słabiej rozwiniętych państw członkowskich innych niż regiony wymienione w lit. b), kwalifikujących się do systemu przejściowego Funduszu Spójności w dniu 1 stycznia 2014 r.;

| d) | 75 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, innych niż regiony wymienione w lit. b) i c), oraz dla wszystkich regionów, których PKB na mieszkańca w okresie 2007-2013 wynosił poniżej 75 % średniej UE-25 w okresie odniesienia, jednak których PKB na mieszkańca wzrósł do powyżej 75 % średniego PKB w UE-27; |
| --- | --- |

d)

75 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, innych niż regiony wymienione w lit. b) i c), oraz dla wszystkich regionów, których PKB na mieszkańca w okresie 2007-2013 wynosił poniżej 75 % średniej UE-25 w okresie odniesienia, jednak których PKB na mieszkańca wzrósł do powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;

| e) | 60 % dla regionów w okresie przejściowym innych niż regiony, o których mowa w lit. d); |
| --- | --- |

e)

60 % dla regionów w okresie przejściowym innych niż regiony, o których mowa w lit. d);

| f) | 50 % dla regionów lepiej rozwiniętych innych niż regiony, o których mowa w lit. d); |
| --- | --- |

f)

50 % dla regionów lepiej rozwiniętych innych niż regiony, o których mowa w lit. d);

Stopa współfinansowania na poziomie każdej osi priorytetowej programów operacyjnych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” nie może być wyższa niż 75 %.

Określenie stopy współfinansowania

3.   Stopa współfinansowania na poziomie każdej osi priorytetowej programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” nie może być wyższa niż:

| a) | 85 % dla Funduszu Spójności; |
| --- | --- |

a)

85 % dla Funduszu Spójności;

| b) | 85 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, których średni PKB na mieszkańca w okresie 2007–2009 wynosił poniżej 85 % średniej UE-27 w tym samym okresie, oraz dla regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

b)

85 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, których średni PKB na mieszkańca w okresie 2007–2009 wynosił poniżej 85 % średniej UE-27 w tym samym okresie, oraz dla regionów najbardziej oddalonych;

| c) | 80 % dla regionów słabiej rozwiniętych państw członkowskich innych niż regiony wymienione w lit. b), kwalifikujących się do systemu przejściowego Funduszu Spójności w dniu 1 stycznia 2014 r.; |
| --- | --- |

c)

80 % dla regionów słabiej rozwiniętych państw członkowskich innych niż regiony wymienione w lit. b), kwalifikujących się do systemu przejściowego Funduszu Spójności w dniu 1 stycznia 2014 r.;

| d) | 75 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, innych niż regiony wymienione w lit. b) i c), oraz dla wszystkich regionów, których PKB na mieszkańca w okresie 2007-2013 wynosił poniżej 75 % średniej UE-25 w okresie odniesienia, jednak których PKB na mieszkańca wzrósł do powyżej 75 % średniego PKB w UE-27; |
| --- | --- |

d)

75 % dla słabiej rozwiniętych regionów państw członkowskich, innych niż regiony wymienione w lit. b) i c), oraz dla wszystkich regionów, których PKB na mieszkańca w okresie 2007-2013 wynosił poniżej 75 % średniej UE-25 w okresie odniesienia, jednak których PKB na mieszkańca wzrósł do powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;

| e) | 60 % dla regionów w okresie przejściowym innych niż regiony, o których mowa w lit. d); |
| --- | --- |

e)

60 % dla regionów w okresie przejściowym innych niż regiony, o których mowa w lit. d);

| f) | 50 % dla regionów lepiej rozwiniętych innych niż regiony, o których mowa w lit. d); |
| --- | --- |

f)

50 % dla regionów lepiej rozwiniętych innych niż regiony, o których mowa w lit. d);

Stopa współfinansowania programów operacyjnych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” nie może być wyższa niż  %.

Uzasadnienie

Proponowana stopa współfinansowania programów operacyjnych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” w wysokości 75 % jest niższa niż stopa współfinansowania dla słabiej rozwiniętych regionów w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. Ta niższa stopa współfinansowania sprawia, że programy europejskiej współpracy terytorialnej są w tych słabiej rozwiniętych regionach nieatrakcyjne. Komitet Regionów nie zgadza się zatem na to, by programy europejskiej współpracy terytorialnej były współfinansowane w mniejszym stopniu, tzn. do 75 %. Komitet Regionów uważa takie zróżnicowanie za nieuzasadnione i domaga się ustalenia stopy współfinansowania dla obu celów na takim samym poziomie 85 %. W celu utrzymania jakości współpracy konieczne jest zachowanie aktualnych warunków określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzeniu ogólnym) w art. 53 ust. 3 i 4:

„3.   Dla programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, w których co najmniej jeden uczestnik należy do państwa członkowskiego, którego średni PKB na mieszkańca w okresie 2001–2003 wynosił poniżej 85 % średniej UE-25 w tym samym okresie, wkład EFRR nie przekracza 85 % kwalifikowalnych wydatków. Dla wszystkich innych programów operacyjnych wkład EFRR nie przekracza 75 % kwalifikowalnych wydatków współfinansowanych z EFRR.

4.   Wkład funduszy na poziomie osi priorytetowej nie podlega pułapom określonym w ust. 3 i w załączniku III. Jest on jednak ustalony w sposób zapewniający zgodność z maksymalną kwotą wkładu funduszy oraz maksymalnym wskaźnikiem wkładu poszczególnych funduszy ustalonych na poziomie programu operacyjnego”.

Jednocześnie Komitet Regionów nie uważa za słuszne, by maksymalną stopę współfinansowania określać na poziomie każdej osi priorytetowej. Takie rozwiązanie uniemożliwia różnicowanie wysokości współfinansowania w ramach poszczególnych osi priorytetowych, aby motywować beneficjentów do wypełniania określonych strategicznych celów.

Poprawka 55

Poprawka 55

Art. 111 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kształtowanie stopy współfinansowania
  4.   objęcia obszarów o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, do których zalicza się:






  a) | wyspiarskie państwa członkowskie, kwalifikujące się do wsparcia z Funduszu Spójności, oraz inne wyspy, z wyjątkiem wysp, na których znajduje się stolica państwa członkowskiego, lub które posiadają stałe połączenie z lądem stałym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Kształtowanie stopy współfinansowania

4.   objęcia obszarów o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, do których zalicza się:

a)

wyspiarskie państwa członkowskie, kwalifikujące się do wsparcia z Funduszu Spójności, oraz inne wyspy, z wyjątkiem wysp, na których znajduje się stolica państwa członkowskiego, lub które posiadają stałe połączenie z lądem stałym;

| b) | obszary górskie w rozumieniu prawodawstwa krajowego danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

obszary górskie w rozumieniu prawodawstwa krajowego danego państwa członkowskiego;

| c) | obszary o niskiej (poniżej 50 osób na kilometr kwadratowy) i bardzo niskiej (poniżej 8 osób na kilometr kwadratowy) gęstości zaludnienia |
| --- | --- |

c)

obszary o niskiej (poniżej 50 osób na kilometr kwadratowy) i bardzo niskiej (poniżej 8 osób na kilometr kwadratowy) gęstości zaludnienia

Kształtowanie stopy współfinansowania

4.   objęcia obszarów o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, do których zalicza się:

| a) | wyspiarskie państwa członkowskie, kwalifikujące się do wsparcia z Funduszu Spójności, oraz inne wyspy, z wyjątkiem wysp, na których znajduje się stolica państwa członkowskiego, lub które posiadają stałe połączenie z lądem stałym; |
| --- | --- |

a)

wyspiarskie państwa członkowskie, kwalifikujące się do wsparcia z Funduszu Spójności, oraz inne wyspy, z wyjątkiem wysp, na których znajduje się stolica państwa członkowskiego, lub które posiadają stałe połączenie z lądem stałym;

| b) | obszary górskie w rozumieniu prawodawstwa krajowego danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

obszary górskie w rozumieniu prawodawstwa krajowego danego państwa członkowskiego;

| c) | obszary o niskiej (poniżej 50 osób na kilometr kwadratowy) i bardzo niskiej (poniżej 8 osób na kilometr kwadratowy) gęstości zaludnienia |
| --- | --- |

c)

obszary o niskiej (poniżej 50 osób na kilometr kwadratowy) i bardzo niskiej (poniżej 8 osób na kilometr kwadratowy) gęstości zaludnienia

| | |
| --- | --- |

Poprawka 56

Poprawka 56

Art. 112 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Obowiązki państw członkowskich
  2.   Państwa członkowskie zapobiegają nieprawidłowościom oraz je wykrywają i korygują, a także odzyskują kwoty nienależnie wypłacone wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa członkowskie powiadamiają o tych nieprawidłowościach Komisję i informują ją o przebiegu powiązanych postępowań administracyjnych i prawnych. | Obowiązki państw członkowskich
  2.   Państwa członkowskie , a także odzyskują kwoty nienależnie wypłacone wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa członkowskie powiadamiają o tych nieprawidłowościach Komisję i informują ją o przebiegu powiązanych postępowań administracyjnych i prawnych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Obowiązki państw członkowskich

2.   Państwa członkowskie zapobiegają nieprawidłowościom oraz je wykrywają i korygują, a także odzyskują kwoty nienależnie wypłacone wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa członkowskie powiadamiają o tych nieprawidłowościach Komisję i informują ją o przebiegu powiązanych postępowań administracyjnych i prawnych.

Obowiązki państw członkowskich

2.   Państwa członkowskie , a także odzyskują kwoty nienależnie wypłacone wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa członkowskie powiadamiają o tych nieprawidłowościach Komisję i informują ją o przebiegu powiązanych postępowań administracyjnych i prawnych.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Zgadzamy się na propozycję doprecyzowania tekstu Komisji, lecz nie uważamy za konieczne ograniczania wprowadzanych systemów elektronicznej wymiany danych jedynie do podmiotów publicznych będących beneficjentami.

Poprawka 57

Poprawka 57

Art. 113

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyznaczanie instytucji
      [...]5.   W przypadku celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, pod warunkiem przestrzegania zasady rozdzielenia funkcji, instytucja zarządzająca, instytucja certyfikująca i, w stosownych przypadkach, instytucja audytowa, mogą stanowić część tego samego organu lub podmiotu publicznego. W przypadku programów operacyjnych, dla których łączna kwota wsparcia z funduszy przekracza kwotę 250 000 000 EUR, instytucja audytowa nie może jednak stanowić części tego samego organu lub podmiotu publicznego co instytucja zarządzająca.
  [...]
  7.   Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej zarządzanie częścią programu operacyjnego w drodze pisemnej umowy między instytucją pośredniczącą a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą („dotacja globalna”). Instytucja pośrednicząca przedstawia gwarancje swojej płynności finansowej i kompetencji w danej dziedzinie, jak również w zarządzaniu administracyjnym i finansowym. | Wyznaczanie instytucji
      [...]5.   W przypadku celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, pod warunkiem przestrzegania zasady rozdzielenia funkcji, instytucja zarządzająca, instytucja certyfikująca i, w stosownych przypadkach, instytucja audytowa, mogą stanowić część tego samego organu lub podmiotu publicznego.
  [...]
  7.   Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej zarządzanie częścią programu operacyjnego w drodze pisemnej umowy między instytucją pośredniczącą a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą („dotacja globalna”). Instytucja pośrednicząca przedstawia gwarancje swojej płynności finansowej i kompetencji w danej dziedzinie, jak również w zarządzaniu administracyjnym i finansowym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyznaczanie instytucji

5.   W przypadku celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, pod warunkiem przestrzegania zasady rozdzielenia funkcji, instytucja zarządzająca, instytucja certyfikująca i, w stosownych przypadkach, instytucja audytowa, mogą stanowić część tego samego organu lub podmiotu publicznego. W przypadku programów operacyjnych, dla których łączna kwota wsparcia z funduszy przekracza kwotę 250 000 000 EUR, instytucja audytowa nie może jednak stanowić części tego samego organu lub podmiotu publicznego co instytucja zarządzająca.

[...]

7.   Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej zarządzanie częścią programu operacyjnego w drodze pisemnej umowy między instytucją pośredniczącą a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą („dotacja globalna”). Instytucja pośrednicząca przedstawia gwarancje swojej płynności finansowej i kompetencji w danej dziedzinie, jak również w zarządzaniu administracyjnym i finansowym.

Wyznaczanie instytucji

5.   W przypadku celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, pod warunkiem przestrzegania zasady rozdzielenia funkcji, instytucja zarządzająca, instytucja certyfikująca i, w stosownych przypadkach, instytucja audytowa, mogą stanowić część tego samego organu lub podmiotu publicznego.

[...]

7.   Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej zarządzanie częścią programu operacyjnego w drodze pisemnej umowy między instytucją pośredniczącą a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą („dotacja globalna”). Instytucja pośrednicząca przedstawia gwarancje swojej płynności finansowej i kompetencji w danej dziedzinie, jak również w zarządzaniu administracyjnym i finansowym.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Zdaniem KR-u byłoby lepiej utrzymać obecny system, w ramach którego nawet w przypadku programów dla których kwota wsparcia przekracza 250 mln EUR, instytucja audytowa może należeć do tego samego podmiotu prawa publicznego co instytucja zarządzająca.

KR uważa ponadto, że wymagane gwarancje nie powinny mieć zastosowania do instytucji pośredniczących, które są podmiotem prawa publicznego.

Poprawka 58

Poprawka 58

Art. 114 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Funkcje instytucji zarządzającej
  2.   W odniesieniu do zarządzania programem operacyjnym, instytucja zarządzająca:






  a) | wspiera prace komitetu monitorującego i dostarcza mu informacji wymaganych do wykonywania jego zadań, w szczególności dane dotyczące postępów programu operacyjnego w osiąganiu celów, dane finansowe i dane odnoszące się do wskaźników i celów pośrednich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Funkcje instytucji zarządzającej

2.   W odniesieniu do zarządzania programem operacyjnym, instytucja zarządzająca:

a)

wspiera prace komitetu monitorującego i dostarcza mu informacji wymaganych do wykonywania jego zadań, w szczególności dane dotyczące postępów programu operacyjnego w osiąganiu celów, dane finansowe i dane odnoszące się do wskaźników i celów pośrednich;

| b) | opracowuje i przedkłada Komisji roczne i końcowe sprawozdania z realizacji po ich zatwierdzeniu przez komitet monitorujący; |
| --- | --- |

b)

opracowuje i przedkłada Komisji roczne i końcowe sprawozdania z realizacji po ich zatwierdzeniu przez komitet monitorujący;

| c) | udostępnia instytucjom pośredniczącym oraz beneficjentom informacje, które są istotne odpowiednio dla wykonywania ich zadań i realizacji operacji; |
| --- | --- |

c)

udostępnia instytucjom pośredniczącym oraz beneficjentom informacje, które są istotne odpowiednio dla wykonywania ich zadań i realizacji operacji;

| d) | tworzy system elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji, w stosownych przypadkach; |
| --- | --- |

d)

tworzy system elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji, w stosownych przypadkach;

| e) | dopilnowuje, aby dane, o których mowa w lit. d), były gromadzone, wprowadzane do systemu i tam przechowywane, a dane na temat wskaźników były podzielone według płci w przypadkach wymaganych załącznikiem I do rozporządzenia w sprawie EFS. |
| --- | --- |

e)

dopilnowuje, aby dane, o których mowa w lit. d), były gromadzone, wprowadzane do systemu i tam przechowywane, a dane na temat wskaźników były podzielone według płci w przypadkach wymaganych załącznikiem I do rozporządzenia w sprawie EFS.

Funkcje instytucji zarządzającej

2.   W odniesieniu do zarządzania programem operacyjnym, instytucja zarządzająca:

| a) | wspiera prace komitetu monitorującego i dostarcza mu informacji wymaganych do wykonywania jego zadań, w szczególności dane dotyczące postępów programu operacyjnego w osiąganiu celów, dane finansowe i dane odnoszące się do wskaźników i celów pośrednich; |
| --- | --- |

a)

wspiera prace komitetu monitorującego i dostarcza mu informacji wymaganych do wykonywania jego zadań, w szczególności dane dotyczące postępów programu operacyjnego w osiąganiu celów, dane finansowe i dane odnoszące się do wskaźników i celów pośrednich;

| b) | opracowuje i przedkłada Komisji roczne i końcowe sprawozdania z realizacji po ich zatwierdzeniu przez komitet monitorujący; |
| --- | --- |

b)

opracowuje i przedkłada Komisji roczne i końcowe sprawozdania z realizacji po ich zatwierdzeniu przez komitet monitorujący;

| c) | udostępnia instytucjom pośredniczącym oraz beneficjentom informacje, które są istotne odpowiednio dla wykonywania ich zadań i realizacji operacji; |
| --- | --- |

c)

udostępnia instytucjom pośredniczącym oraz beneficjentom informacje, które są istotne odpowiednio dla wykonywania ich zadań i realizacji operacji;

| d) | tworzy system elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu; |
| --- | --- |

d)

tworzy system elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, oceny, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu;

| e) | dopilnowuje, aby dane, o których mowa w lit. d), były gromadzone, wprowadzane do systemu i tam przechowywane, a dane na temat wskaźników były podzielone według płci w przypadkach wymaganych załącznikiem I do rozporządzenia w sprawie EFS. |
| --- | --- |

e)

dopilnowuje, aby dane, o których mowa w lit. d), były gromadzone, wprowadzane do systemu i tam przechowywane, a dane na temat wskaźników były podzielone według płci w przypadkach wymaganych załącznikiem I do rozporządzenia w sprawie EFS.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Istotne znaczenie ma możliwość przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które mogą okazać się przydatne z różnych powodów, np. w przypadku sporów itp.

Poprawka 59

Poprawka 59

Artykuł 117

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Akredytacja i cofnięcie akredytacji instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej
  1.   Organ akredytujący przyjmuje formalną decyzję w celu akredytacji instytucji zarządzających i certyfikujących, które spełniają kryteria akredytacyjne przyjęte przez Komisję w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 142.
  2.   Formalna decyzja, o której mowa w ust. 1, jest oparta na sprawozdaniu i opinii niezależnej instytucji audytowej, która ocenia system zarządzania i kontroli, w tym rolę instytucji pośredniczących, a także jego zgodność z art. 62, 63, 114 i 115. Organ akredytujący bierze pod uwagę, czy systemy zarządzania i kontroli dla programu operacyjnego są podobne do systemów obowiązujących w poprzednim okresie programowania, jak również wszelkie dowody skuteczności ich funkcjonowania.
  3.   Państwo członkowskie przedkłada Komisji formalną decyzję, o której mowa w ust. 1, w ciągu sześciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji w sprawie przyjęcia programu operacyjnego.
  4.   W przypadku gdy łączna kwota pomocy z funduszy dla programu operacyjnego przekracza 250 000 000 EUR Komisja może zażądać, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania formalnej decyzji, o której mowa w ust. 1, sprawozdania i opinii niezależnego organu audytowego, oraz opisu systemu zarządzania i kontroli.
  Komisja może przedstawić swoje uwagi w terminie dwóch miesięcy od otrzymania tych dokumentów.
  Podejmując decyzję o wystąpieniu o te dokumenty, Komisja bierze pod uwagę, czy systemy zarządzania i kontroli dla danego programu operacyjnego są podobne do systemów obowiązujących w poprzednim okresie programowania, czy instytucja zarządzająca pełni również funkcje instytucji certyfikującej, oraz uwzględnia wszelkie dowody sprawności ich funkcjonowania. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Akredytacja i cofnięcie akredytacji instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej

1.   Organ akredytujący przyjmuje formalną decyzję w celu akredytacji instytucji zarządzających i certyfikujących, które spełniają kryteria akredytacyjne przyjęte przez Komisję w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 142.

2.   Formalna decyzja, o której mowa w ust. 1, jest oparta na sprawozdaniu i opinii niezależnej instytucji audytowej, która ocenia system zarządzania i kontroli, w tym rolę instytucji pośredniczących, a także jego zgodność z art. 62, 63, 114 i 115. Organ akredytujący bierze pod uwagę, czy systemy zarządzania i kontroli dla programu operacyjnego są podobne do systemów obowiązujących w poprzednim okresie programowania, jak również wszelkie dowody skuteczności ich funkcjonowania.

3.   Państwo członkowskie przedkłada Komisji formalną decyzję, o której mowa w ust. 1, w ciągu sześciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji w sprawie przyjęcia programu operacyjnego.

4.   W przypadku gdy łączna kwota pomocy z funduszy dla programu operacyjnego przekracza 250 000 000 EUR Komisja może zażądać, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania formalnej decyzji, o której mowa w ust. 1, sprawozdania i opinii niezależnego organu audytowego, oraz opisu systemu zarządzania i kontroli.

Komisja może przedstawić swoje uwagi w terminie dwóch miesięcy od otrzymania tych dokumentów.

Podejmując decyzję o wystąpieniu o te dokumenty, Komisja bierze pod uwagę, czy systemy zarządzania i kontroli dla danego programu operacyjnego są podobne do systemów obowiązujących w poprzednim okresie programowania, czy instytucja zarządzająca pełni również funkcje instytucji certyfikującej, oraz uwzględnia wszelkie dowody sprawności ich funkcjonowania.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Należy sprzeciwić się przewidzianej akredytacji instytucji zarządzających i kontrolujących. Wdrażanie polityki spójności przez państwa członkowskie jest zgodne z zasadą pomocniczości UE. Akredytacja organów państwowych przez inne organy państwowe nie znajduje w niektórych państwach członkowskich oparcia w prawie administracyjnym i narusza niezależność organizacji władzy państw członkowskich.

Poprawka 60

Poprawka 60

Art. 118 nowy ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Współpraca z instytucjami audytowymi | Współpraca z instytucjami audytowymi |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Współpraca z instytucjami audytowymi

Współpraca z instytucjami audytowymi

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Komitet Regionów proponuje ponowne włączenie art. 74 ust. 1 rozporządzenia ogólnego dotyczącego okresu programowania 2007–2013, tak aby wprowadzić uproszczenia w dziedzinie proporcjonalności kontroli.

Poprawka 61

Poprawka 61

Art. 121 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wnioski o płatność
  1.   Dla każdej osi priorytetowej wniosek o płatność obejmuje:






  a) | łączną kwotę kwalifikowalnych wydatków poniesionych przez beneficjentów w okresie realizacji operacji, ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wnioski o płatność

1.   Dla każdej osi priorytetowej wniosek o płatność obejmuje:

a)

łączną kwotę kwalifikowalnych wydatków poniesionych przez beneficjentów w okresie realizacji operacji, ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej;

| b) | łączną kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w okresie realizacji operacji ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej; |
| --- | --- |

b)

łączną kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w okresie realizacji operacji ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej;

| c) | odpowiednie kwalifikowalne wsparcie publiczne wypłacone na rzecz beneficjenta ujęte w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej. |
| --- | --- |

c)

odpowiednie kwalifikowalne wsparcie publiczne wypłacone na rzecz beneficjenta ujęte w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej.

Wnioski o płatność

1.   Dla każdej osi priorytetowej wniosek o płatność obejmuje:

| a) | łączną kwotę kwalifikowalnych wydatków poniesionych przez beneficjentów w okresie realizacji operacji, ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę kwalifikowalnych wydatków poniesionych przez beneficjentów w okresie realizacji operacji, ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej;

| b) | łączną kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w okresie realizacji operacji ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej; |
| --- | --- |

b)

łączną kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w okresie realizacji operacji ujętą w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej;

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Uzasadnienie

KR sądzi, że dane dotyczące wsparcia publicznego wypłaconego na rzecz beneficjenta nie powinny być ujęte w przesyłanych Komisji wnioskach o płatność. Proponuje zatem uproszczenie tych informacji.

Poprawka 62

Poprawka 62

Art. 124 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Płatności zaliczkowe
  1.   Kwota wstępnych płatności zaliczkowych jest wypłacana w ratach w następujący sposób:






  a) | w 2014 r.: 2 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Płatności zaliczkowe

1.   Kwota wstępnych płatności zaliczkowych jest wypłacana w ratach w następujący sposób:

a)

w 2014 r.: 2 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego;

| b) | w 2015 r.: 1 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego; |
| --- | --- |

b)

w 2015 r.: 1 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego;

| c) | w 2016 r.: 1 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego. |
| --- | --- |

c)

w 2016 r.: 1 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego.

Jeżeli program operacyjny jest przyjmowany w 2015 r. lub później, wcześniejsze raty są wypłacane w roku, w którym przyjęto program.

Płatności zaliczkowe

1.   Kwota wstępnych płatności zaliczkowych jest wypłacana w ratach w następujący sposób:

| a) | w 2014 r.: 2 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego; |
| --- | --- |

a)

w 2014 r.: 2 % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego;

| b) | w 2015 r.:  % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego; |
| --- | --- |

b)

w 2015 r.:  % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego;

| c) | w 2016 r.:  % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego. |
| --- | --- |

c)

w 2016 r.:  % kwoty wsparcia z funduszy na cały okres programowania dla programu operacyjnego.

Jeżeli program operacyjny jest przyjmowany w 2015 r. lub później, wcześniejsze raty są wypłacane w roku, w którym przyjęto program.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Komitet z zadowoleniem przyjmuje propozycję mającą na celu zobowiązanie instytucji zarządzających do wypłacenia środków beneficjentom przed żądaniem zwrotu od Komisji, niemniej jednak przepis taki wymaga większej elastyczności systemu zaliczek, tak aby instytucje zarządzające dysponowały wystarczającymi środkami, żeby wychodzić naprzeciw żądaniom beneficjentów. W tym względzie Komitet domaga się zwiększenia ilości środków proponowanych przez Komisję: dodatkowo będą one mogły przyczyniać się do zmniejszania trudności, z jakimi w związku z kryzysem borykają się niektóre państwa członkowskie, jeśli chodzi o publiczny wkład krajowy.

Poprawka 63

Poprawka 63

Artykuł 128 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Treść rocznych sprawozdań finansowych
  1.   Poświadczone roczne sprawozdanie finansowe dla każdego programu operacyjnego obejmuje rok obrotowy i zawiera na poziomie każdej osi priorytetowej:






  (a) | całkowitą kwotę kwalifikowalnych wydatków, które są zapisane w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej jako zapłacone przez beneficjentów w trakcie realizacji operacji, oraz odpowiednie wypłacone kwalifikowalne wsparcie publiczne i całkowitą kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w trakcie realizacji operacji; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Treść rocznych sprawozdań finansowych

1.   Poświadczone roczne sprawozdanie finansowe dla każdego programu operacyjnego obejmuje rok obrotowy i zawiera na poziomie każdej osi priorytetowej:

(a)

całkowitą kwotę kwalifikowalnych wydatków, które są zapisane w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej jako zapłacone przez beneficjentów w trakcie realizacji operacji, oraz odpowiednie wypłacone kwalifikowalne wsparcie publiczne i całkowitą kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w trakcie realizacji operacji;

| (b) | kwoty wycofane i odzyskane w roku obrotowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrotowego, kwoty odzyskane na podstawie art. 61 oraz nieściągalne należności; |
| --- | --- |

(b)

kwoty wycofane i odzyskane w roku obrotowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrotowego, kwoty odzyskane na podstawie art. 61 oraz nieściągalne należności;

| (c) | dla każdej osi priorytetowej – wykaz operacji zakończonych w danym roku obrotowym, które były wspierane z EFRR i Funduszu Spójności; |
| --- | --- |

(c)

dla każdej osi priorytetowej – wykaz operacji zakończonych w danym roku obrotowym, które były wspierane z EFRR i Funduszu Spójności;

| (d) | dla każdej osi priorytetowej – uzgodnienie wydatków zadeklarowanych zgodnie z lit. a) z wydatkami zadeklarowanymi w odniesieniu do tego samego roku obrotowego we wnioskach o płatność, wraz z wyjaśnieniem wszelkich różnic. |
| --- | --- |

(d)

dla każdej osi priorytetowej – uzgodnienie wydatków zadeklarowanych zgodnie z lit. a) z wydatkami zadeklarowanymi w odniesieniu do tego samego roku obrotowego we wnioskach o płatność, wraz z wyjaśnieniem wszelkich różnic.

Treść rocznych sprawozdań finansowych

Poświadczone roczne sprawozdanie finansowe dla każdego programu operacyjnego obejmuje rok obrotowy i zawiera na poziomie każdej osi priorytetowej:

| (a) | całkowitą kwotę kwalifikowalnych wydatków, które są zapisane w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej jako zapłacone przez beneficjentów w trakcie realizacji operacji, oraz odpowiednie wypłacone kwalifikowalne wsparcie publiczne i całkowitą kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w trakcie realizacji operacji; |
| --- | --- |

(a)

całkowitą kwotę kwalifikowalnych wydatków, które są zapisane w sprawozdaniu finansowym instytucji certyfikującej jako zapłacone przez beneficjentów w trakcie realizacji operacji, oraz odpowiednie wypłacone kwalifikowalne wsparcie publiczne i całkowitą kwotę wsparcia publicznego wypłaconą w trakcie realizacji operacji;

| (b) | kwoty wycofane i odzyskane w roku obrotowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrotowego, kwoty odzyskane na podstawie art. 61 oraz nieściągalne należności; |
| --- | --- |

(b)

kwoty wycofane i odzyskane w roku obrotowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrotowego, kwoty odzyskane na podstawie art. 61 oraz nieściągalne należności;

| (c) | dla każdej osi priorytetowej – wykaz operacji zakończonych w danym roku obrotowym, które były wspierane z EFRR i Funduszu Spójności; |
| --- | --- |

(c)

dla każdej osi priorytetowej – wykaz operacji zakończonych w danym roku obrotowym, które były wspierane z EFRR i Funduszu Spójności;

| (d) | dla każdej osi priorytetowej – uzgodnienie wydatków zadeklarowanych zgodnie z lit. a) z wydatkami zadeklarowanymi w odniesieniu do tego samego roku obrotowego we wnioskach o płatność, wraz z wyjaśnieniem wszelkich różnic. |
| --- | --- |

(d)

dla każdej osi priorytetowej – uzgodnienie wydatków zadeklarowanych zgodnie z lit. a) z wydatkami zadeklarowanymi w odniesieniu do tego samego roku obrotowego we wnioskach o płatność, wraz z wyjaśnieniem wszelkich różnic.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Byłoby wskazane gdyby, tak jak ma to miejsce w przypadku obecnego okresu programowania, roczne rozliczenie rachunków pozostało możliwym wyborem dokonywanym przez samą instytucję certyfikującą. Harmonogram przewidziany w art. 75 jest trudny do zrealizowania, gdyż jest on zbyt napięty.

Poprawka 64

Poprawka 64

Artykuł 134

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zawieszenie płatności
  1.   Komisja może zawiesić w całości lub części płatności okresowe na poziomie osi priorytetowych lub programów operacyjnych, w przypadku gdy:






  a) | w systemie zarządzania i kontroli programu operacyjnego istnieje poważna wada, w odniesieniu do której nie podjęto środków naprawczych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zawieszenie płatności

1.   Komisja może zawiesić w całości lub części płatności okresowe na poziomie osi priorytetowych lub programów operacyjnych, w przypadku gdy:

a)

w systemie zarządzania i kontroli programu operacyjnego istnieje poważna wada, w odniesieniu do której nie podjęto środków naprawczych;

| b) | wydatek ujęty w zestawieniu wydatków związany jest z nieprawidłowością o poważnych skutkach finansowych, która nie została skorygowana; |
| --- | --- |

b)

wydatek ujęty w zestawieniu wydatków związany jest z nieprawidłowością o poważnych skutkach finansowych, która nie została skorygowana;

| c) | państwo członkowskie nie podjęło niezbędnych działań w celu naprawy sytuacji, co doprowadziło do wstrzymania płatności na podstawie art. 74; |
| --- | --- |

c)

państwo członkowskie nie podjęło niezbędnych działań w celu naprawy sytuacji, co doprowadziło do wstrzymania płatności na podstawie art. 74;

| d) | występują poważne niedociągnięcia w jakości i wiarygodności systemu monitorowania lub danych dotyczących wspólnych i specyficznych wskaźników; |
| --- | --- |

d)

występują poważne niedociągnięcia w jakości i wiarygodności systemu monitorowania lub danych dotyczących wspólnych i specyficznych wskaźników;

| e) | państwo członkowskie nie podjęło działań określonych w programie operacyjnym odnoszących się do spełnienia uwarunkowań ex ante; |
| --- | --- |

e)

państwo członkowskie nie podjęło działań określonych w programie operacyjnym odnoszących się do spełnienia uwarunkowań ex ante;

| f) | istnieją dowody wynikające z oceny wykonania, że w ramach osi priorytetowej nie osiągnięto celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania; |
| --- | --- |

f)

istnieją dowody wynikające z oceny wykonania, że w ramach osi priorytetowej nie osiągnięto celów pośrednich określonych w podstawie oceny wykonania;

| g) | państwo członkowskie nie reaguje lub nie reaguje w zadowalający sposób na podstawie art. 20 ust. 5; |
| --- | --- |

g)

państwo członkowskie nie reaguje lub nie reaguje w zadowalający sposób na podstawie art. 20 ust. 5;

| h) | zastosowanie ma jeden z przypadków określonych w art. 21 ust. 6 lit. a)-e). |
| --- | --- |

h)

zastosowanie ma jeden z przypadków określonych w art. 21 ust. 6 lit. a)-e).

2.   Komisja może podjąć decyzję, w drodze aktów wykonawczych, o zawieszeniu w całości lub części płatności okresowych po umożliwieniu państwu członkowskiemu zgłoszenia uwag.

3.   Komisja znosi zawieszenie w całości lub części płatności okresowych w przypadku gdy państwo członkowskie podjęło niezbędne środki umożliwiające zniesienie zawieszenia.

Zawieszenie płatności

1.   Komisja może zawiesić w całości lub części płatności okresowe na poziomie osi priorytetowych lub programów operacyjnych, w przypadku gdy:

| a) | w systemie zarządzania i kontroli programu operacyjnego istnieje poważna wada, w odniesieniu do której nie podjęto środków naprawczych; |
| --- | --- |

a)

w systemie zarządzania i kontroli programu operacyjnego istnieje poważna wada, w odniesieniu do której nie podjęto środków naprawczych;

| b) | wydatek ujęty w zestawieniu wydatków związany jest z nieprawidłowością o poważnych skutkach finansowych, która nie została skorygowana; |
| --- | --- |

b)

wydatek ujęty w zestawieniu wydatków związany jest z nieprawidłowością o poważnych skutkach finansowych, która nie została skorygowana;

| c) | państwo członkowskie nie podjęło niezbędnych działań w celu naprawy sytuacji, co doprowadziło do wstrzymania płatności na podstawie art. 74; |
| --- | --- |

c)

państwo członkowskie nie podjęło niezbędnych działań w celu naprawy sytuacji, co doprowadziło do wstrzymania płatności na podstawie art. 74;

| d) | występują poważne niedociągnięcia w jakości i wiarygodności systemu monitorowania ; |
| --- | --- |

d)

występują poważne niedociągnięcia w jakości i wiarygodności systemu monitorowania ;

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Komitet Regionów uważa, że reguła zawieszenia całości lub części płatności okresowych przez Komisję ma uzasadnienie tylko w wypadkach poważnego naruszenia systemu zarządzania i kontroli.

Poprawka 65

Poprawka 65

Artykuł 140 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Proporcjonalna kontrola programów operacyjnych
  1.   Operacje, dla których łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają 100 000 EUR, nie podlegają więcej niż jednemu audytowi przeprowadzonemu przez instytucję audytową albo Komisję przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Inne operacje nie podlegają więcej niż jednemu audytowi na rok obrotowy przeprowadzonemu przez instytucję audytową i Komisję przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla ust. 4. | Proporcjonalna kontrola programów operacyjnych
  1.   Operacje, dla których łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają  EUR, nie podlegają więcej niż jednemu audytowi przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Inne operacje nie podlegają więcej niż jednemu audytowi na rok obrotowy przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla ust. 4. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Proporcjonalna kontrola programów operacyjnych

1.   Operacje, dla których łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają 100 000 EUR, nie podlegają więcej niż jednemu audytowi przeprowadzonemu przez instytucję audytową albo Komisję przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Inne operacje nie podlegają więcej niż jednemu audytowi na rok obrotowy przeprowadzonemu przez instytucję audytową i Komisję przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla ust. 4.

Proporcjonalna kontrola programów operacyjnych

1.   Operacje, dla których łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają  EUR, nie podlegają więcej niż jednemu audytowi przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Inne operacje nie podlegają więcej niż jednemu audytowi na rok obrotowy przed zamknięciem wszystkich odnośnych wydatków na podstawie art. 131. Niniejsze przepisy pozostają bez uszczerbku dla ust. 4.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

W celu zagwarantowania rzeczywistej proporcjonalności w dziedzinie kontroli programów operacyjnych Komitet proponuje, by operacje, w których przypadku łączne wydatki kwalifikowalne nie przekraczają 250 000 euro, były poddawane tylko jednemu audytowi.

Poprawka 66

Poprawka 66

ZAŁĄCZNIK IV

Uwarunkowania ex ante

Uwarunkowania tematyczne ex ante – punkty 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 10, 11

| Cele tematyczne | Uwarunkowania | Kryteria, które należy spełnić |
| --- | --- | --- |
| 1. | Zwiększenie nakładów na badania naukowe, rozwój technologiczny i innowacje (
  cel dotyczący badań i rozwoju
  )
  (o którym mowa w art. 9 ust. 1) |

Cele tematyczne

Uwarunkowania

Kryteria, które należy spełnić

1.

Zwiększenie nakładów na badania naukowe, rozwój technologiczny i innowacje (
  cel dotyczący badań i rozwoju
  )

(o którym mowa w art. 9 ust. 1)

| 1.1. | Badania naukowe i innowacje: Istnienie badań i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji, zgodnie z krajowym programem reform, w celu zwiększenia wydatków na badania i innowacje ze środków prywatnych, co jest cechą dobrze funkcjonujących krajowych lub regionalnych systemów badań i innowacji (3). |
| --- | --- |

1.1.

Badania naukowe i innowacje: Istnienie badań i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji, zgodnie z krajowym programem reform, w celu zwiększenia wydatków na badania i innowacje ze środków prywatnych, co jest cechą dobrze funkcjonujących krajowych lub regionalnych systemów badań i innowacji (3).

| — | i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji, która:






  — | opiera się na analizie SWOT, aby skoncentrować zasoby na ograniczonym zestawie priorytetów badań i innowacji, , |
| --- | --- | --- |

—

i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji, która:

—

opiera się na analizie SWOT, aby skoncentrować zasoby na ograniczonym zestawie priorytetów badań i innowacji, ,

| — | przedstawia środki na rzecz pobudzenia prywatnych inwestycji w badania i rozwój, |
| --- | --- |

—

przedstawia środki na rzecz pobudzenia prywatnych inwestycji w badania i rozwój,

| — | obejmuje system monitorowania i przeglądu. |
| --- | --- |

—

obejmuje system monitorowania i przeglądu.

| — | państwo członkowskie przyjęło ramy określające dostępne środki budżetowe na badania i innowacje; |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie przyjęło ramy określające dostępne środki budżetowe na badania i innowacje;

| — | |
| --- | --- |

—

2.

| 2. | Zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych (cel dotyczący szerokopasmowego internetu)

  (o którym mowa w art. 9 ust. 2) |
| --- | --- |

Zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych (cel dotyczący szerokopasmowego internetu)

(o którym mowa w art. 9 ust. 2)

| 2.1. | Rozwój cyfrowy: Istnienie w ramach innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji czytelnego rozdziału na temat rozwoju cyfrowego w celu pobudzenia popytu na przystępne, dobrej jakości i interoperacyjne usługi, prywatne i publiczne, wykorzystujące technologie informacyjno-komunikacyjne, a także aby przyspieszyć ich asymilację przez obywateli, grupy w trudnej sytuacji, przedsiębiorstwa i administrację publiczną, w tym inicjatywy transgraniczne. |
| --- | --- |

2.1.

Rozwój cyfrowy: Istnienie w ramach innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji czytelnego rozdziału na temat rozwoju cyfrowego w celu pobudzenia popytu na przystępne, dobrej jakości i interoperacyjne usługi, prywatne i publiczne, wykorzystujące technologie informacyjno-komunikacyjne, a także aby przyspieszyć ich asymilację przez obywateli, grupy w trudnej sytuacji, przedsiębiorstwa i administrację publiczną, w tym inicjatywy transgraniczne.

| — | W innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji znajduje się rozdział na temat rozwoju cyfrowego, który zawiera:






  — | budżet i priorytety działań określone na podstawie analizy SWOT przeprowadzonej zgodnie z tabelą wyników Europejskiej agendy cyfrowej (4); |
| --- | --- | --- |

—

W innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji znajduje się rozdział na temat rozwoju cyfrowego, który zawiera:

—

budżet i priorytety działań określone na podstawie analizy SWOT przeprowadzonej zgodnie z tabelą wyników Europejskiej agendy cyfrowej (4);

| — | została przeprowadzona analiza równoważenia wsparcia dla popytu i podaży technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIC); |
| --- | --- |

—

została przeprowadzona analiza równoważenia wsparcia dla popytu i podaży technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIC);

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | ocenę potrzeb w zakresie budowania większego potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych. |
| --- | --- |

ocenę potrzeb w zakresie budowania większego potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych.

| 2.2. | Infrastruktura dostępu nowej generacji do sieci internetowej: Istnienie krajowych planów dostępu nowej generacji uwzględniających działania regionalne na rzecz osiągnięcia celów UE dotyczących dostępu do szybkiego internetu (5), , z przepisami unijnymi w zakresie konkurencyjności i pomocy państwa, a także świadczących usługi dostępne dla grup w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

2.2.

Infrastruktura dostępu nowej generacji do sieci internetowej: Istnienie krajowych planów dostępu nowej generacji uwzględniających działania regionalne na rzecz osiągnięcia celów UE dotyczących dostępu do szybkiego internetu (5), , z przepisami unijnymi w zakresie konkurencyjności i pomocy państwa, a także świadczących usługi dostępne dla grup w trudnej sytuacji.

| — | Gotowy jest krajowy plan dostępu nowej generacji, który zawiera:






  — | regularnie aktualizowany plan inwestycji w infrastrukturę poprzez koncentrację popytu i mapowania infrastruktury i usług; |
| --- | --- | --- |

—

Gotowy jest krajowy plan dostępu nowej generacji, który zawiera:

—

regularnie aktualizowany plan inwestycji w infrastrukturę poprzez koncentrację popytu i mapowania infrastruktury i usług;

| — | modele zrównoważonych inwestycji, które zwiększają konkurencyjność i zapewniają dostęp do otwartej, przystępnej cenowo i dobrej jakości infrastruktury i usług, uwzględniających przyszłe potrzeby; |
| --- | --- |

—

modele zrównoważonych inwestycji, które zwiększają konkurencyjność i zapewniają dostęp do otwartej, przystępnej cenowo i dobrej jakości infrastruktury i usług, uwzględniających przyszłe potrzeby;

| — | środki na stymulowanie inwestycji prywatnych. |
| --- | --- |

—

środki na stymulowanie inwestycji prywatnych.

| 3. | Podnoszenie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP)
  (o którym mowa w art. 9 ust. 3) |
| --- | --- |

3.

Podnoszenie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP)

(o którym mowa w art. 9 ust. 3)

| 3.1. | Zostały przeprowadzone konkretne działania w celu skutecznej realizacji programu Small Business Act oraz jego rewizji z dnia 23 lutego 2011 r. (6), w tym zasady „najpierw myśl na małą skalę”. |
| --- | --- |

3.1.

Zostały przeprowadzone konkretne działania w celu skutecznej realizacji programu Small Business Act oraz jego rewizji z dnia 23 lutego 2011 r. (6), w tym zasady „najpierw myśl na małą skalę”.

| — | Konkretne działania obejmują:






  — | mechanizm monitorowania w celu zapewnienia realizacji programu Small Business Act, w tym organ odpowiedzialny za koordynację kwestii dotyczących MŚP na różnych poziomach administracyjnych („wysłannik ds. MŚP”); |
| --- | --- | --- |

—

Konkretne działania obejmują:

—

mechanizm monitorowania w celu zapewnienia realizacji programu Small Business Act, w tym organ odpowiedzialny za koordynację kwestii dotyczących MŚP na różnych poziomach administracyjnych („wysłannik ds. MŚP”);

| — | środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na rozpoczęcie działalności gospodarczej do 3 dni roboczych i zmniejszenie kosztów do 100 EUR; |
| --- | --- |

—

środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na rozpoczęcie działalności gospodarczej do 3 dni roboczych i zmniejszenie kosztów do 100 EUR;

| — | środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na uzyskanie licencji i pozwoleń na podjęcie i prowadzenie konkretnej działalności danego przedsiębiorstwa do 3 miesięcy; |
| --- | --- |

—

środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na uzyskanie licencji i pozwoleń na podjęcie i prowadzenie konkretnej działalności danego przedsiębiorstwa do 3 miesięcy;

| — | mechanizm regularnej oceny wpływu prawodawstwa na MŚP . |
| --- | --- |

—

mechanizm regularnej oceny wpływu prawodawstwa na MŚP .

| 3.2. | Transpozycja do prawa krajowego dyrektywy (2011/7/UE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (7). |
| --- | --- |

3.2.

Transpozycja do prawa krajowego dyrektywy (2011/7/UE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (7).

| — | Transpozycja tej dyrektywy zgodnie z art. 12 tej dyrektywy (do dnia 16 marca 2013 r.). |
| --- | --- |

—

Transpozycja tej dyrektywy zgodnie z art. 12 tej dyrektywy (do dnia 16 marca 2013 r.).

| 6. | Ochrona środowiska i promowanie zrównoważonego wykorzystania zasobów
  (o którym mowa w art. 9 ust. 6) |
| --- | --- |

6.

Ochrona środowiska i promowanie zrównoważonego wykorzystania zasobów

(o którym mowa w art. 9 ust. 6)

| 6.1. | Gospodarka wodna: Istnienie a) polityki w zakresie cen wody, przewidującej odpowiednie zachęty dla użytkowników, aby efektywnie korzystali z zasobów wodnych oraz b) odpowiedniego wkładu różnych użytkowników wody w zwrot kosztów za usługi wodne, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (8). |
| --- | --- |

6.1.

Gospodarka wodna: Istnienie a) polityki w zakresie cen wody, przewidującej odpowiednie zachęty dla użytkowników, aby efektywnie korzystali z zasobów wodnych oraz b) odpowiedniego wkładu różnych użytkowników wody w zwrot kosztów za usługi wodne, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (8).

| — | państwo członkowskie zapewniło wkład różnych użytkowników wody w zwrot kosztów za usługi wodne w podziale na sektory, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE; |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie zapewniło wkład różnych użytkowników wody w zwrot kosztów za usługi wodne w podziale na sektory, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE;

| — | przyjęcie planu gospodarowania wodami w dorzeczu dla obszaru dorzecza, gdzie inwestycje dokonywane będą zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (9). |
| --- | --- |

—

przyjęcie planu gospodarowania wodami w dorzeczu dla obszaru dorzecza, gdzie inwestycje dokonywane będą zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (9).

| 6.2. | Gospodarka odpadami: Wykonanie dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (10), w szczególności opracowanie planów gospodarki odpadami, zgodnie z tą dyrektywą oraz hierarchią odpadów. |
| --- | --- |

6.2.

Gospodarka odpadami: Wykonanie dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (10), w szczególności opracowanie planów gospodarki odpadami, zgodnie z tą dyrektywą oraz hierarchią odpadów.

| — | państwo członkowskie przekazało Komisji sprawozdanie dotyczące postępów w osiąganiu celów określonych w art. 11 dyrektywy 2008/98/WE, powodów niedociągnięć oraz zamierzonych działań prowadzących do osiągnięcia celów; |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie przekazało Komisji sprawozdanie dotyczące postępów w osiąganiu celów określonych w art. 11 dyrektywy 2008/98/WE, powodów niedociągnięć oraz zamierzonych działań prowadzących do osiągnięcia celów;

| — | państwo członkowskie dopilnowało, aby jego właściwe organy sporządziły, zgodnie z art. 1, 4, 13 i 16 dyrektywy 2008/98/WE, jeden lub więcej planów gospodarki odpadami zgodnie z art. 28 dyrektywy; |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie dopilnowało, aby jego właściwe organy sporządziły, zgodnie z art. 1, 4, 13 i 16 dyrektywy 2008/98/WE, jeden lub więcej planów gospodarki odpadami zgodnie z art. 28 dyrektywy;

| — | nie później niż do dnia 12 grudnia 2013 r. państwo członkowskie sporządziło, zgodnie z art. 1 i 4 dyrektywy 2008/98/WE, programy zapobiegania powstawaniu odpadów, zgodnie z wymogami art. 29 dyrektywy; |
| --- | --- |

—

nie później niż do dnia 12 grudnia 2013 r. państwo członkowskie sporządziło, zgodnie z art. 1 i 4 dyrektywy 2008/98/WE, programy zapobiegania powstawaniu odpadów, zgodnie z wymogami art. 29 dyrektywy;

| — | państwo członkowskie podjęło niezbędne kroki w celu osiągnięcia celu na 2020 r. dotyczącego promowania ponownego wykorzystania i recyklingu, zgodnie z art. 11 dyrektywy 2008/98/WE. |
| --- | --- |

—

państwo członkowskie podjęło niezbędne kroki w celu osiągnięcia celu na 2020 r. dotyczącego promowania ponownego wykorzystania i recyklingu, zgodnie z art. 11 dyrektywy 2008/98/WE.

| 7. | Promowanie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości w działaniu najważniejszych infrastruktur sieciowych
  (o którym mowa w art. 9 ust. 7) |
| --- | --- |

7.

Promowanie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości w działaniu najważniejszych infrastruktur sieciowych

(o którym mowa w art. 9 ust. 7)

| 7.1. | Drogi: inwestycji w bazową transeuropejską sieć transportową (TEN-T), w sieć kompleksową (inwestycje inne niż w sieć bazową TEN-T) oraz we wtórną łączność (w tym transport publiczny na szczeblu regionalnym i lokalnym). |
| --- | --- |

7.1.

Drogi: inwestycji w bazową transeuropejską sieć transportową (TEN-T), w sieć kompleksową (inwestycje inne niż w sieć bazową TEN-T) oraz we wtórną łączność (w tym transport publiczny na szczeblu regionalnym i lokalnym).

| — | — | priorytety inwestycji w sieć bazową TEN-T, sieć kompleksową i wtórną łączność. priorytety uwzględniają wkład inwestycji w mobilność, trwały rozwój, zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych oraz wkładu w jednolitą europejską przestrzeń transportową, |
| --- | --- | --- |

—

—

priorytety inwestycji w sieć bazową TEN-T, sieć kompleksową i wtórną łączność. priorytety uwzględniają wkład inwestycji w mobilność, trwały rozwój, zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych oraz wkładu w jednolitą europejską przestrzeń transportową,

| — | realistyczne ramy projektu (wraz z harmonogramem, budżetem), |
| --- | --- |

—

realistyczne ramy projektu (wraz z harmonogramem, budżetem),

| — | strategiczną ocenę środowiskową, spełniającą wymogi prawne dotyczące planu transportu, |
| --- | --- |

—

strategiczną ocenę środowiskową, spełniającą wymogi prawne dotyczące planu transportu,

| — | środki mające na celu zwiększenie zdolności instytucji pośredniczących i beneficjentów do realizacji projektów. |
| --- | --- |

—

środki mające na celu zwiększenie zdolności instytucji pośredniczących i beneficjentów do realizacji projektów.

| 7.2. | Kolej: inwestycji w bazową transeuropejską sieć transportową (TEN-T), w sieć kompleksową (inwestycje inne niż w sieć bazową TEN-T) oraz we wtórną łączność systemu kolejowego, zgodnie z ich wkładem w mobilność, trwałość oraz efekty sieci na szczeblu krajowym i europejskim. Inwestycje obejmują aktywa ruchome i interoperacyjność oraz rozwijanie potencjału. |
| --- | --- |

7.2.

Kolej: inwestycji w bazową transeuropejską sieć transportową (TEN-T), w sieć kompleksową (inwestycje inne niż w sieć bazową TEN-T) oraz we wtórną łączność systemu kolejowego, zgodnie z ich wkładem w mobilność, trwałość oraz efekty sieci na szczeblu krajowym i europejskim. Inwestycje obejmują aktywa ruchome i interoperacyjność oraz rozwijanie potencjału.

| — | Gotowy jest rozdział dotyczący rozwoju kolei, zawierający:






  — | realistyczne ramy projektu (wraz z harmonogramem, budżetem); |
| --- | --- | --- |

—

Gotowy jest rozdział dotyczący rozwoju kolei, zawierający:

—

realistyczne ramy projektu (wraz z harmonogramem, budżetem);

| — | strategiczną ocenę środowiskową, spełniającą wymogi prawne dotyczące planu transportu, |
| --- | --- |

—

strategiczną ocenę środowiskową, spełniającą wymogi prawne dotyczące planu transportu,

| — | środki mające na celu zwiększenie zdolności instytucji pośredniczących i beneficjentów do realizacji projektów. |
| --- | --- |

—

środki mające na celu zwiększenie zdolności instytucji pośredniczących i beneficjentów do realizacji projektów.

| 8. | Wspieranie zatrudnienia i mobilności pracowników

  (cel dotyczący zatrudnienia)

  (o którym mowa w art. 9 ust. 8) |
| --- | --- |

8.

Wspieranie zatrudnienia i mobilności pracowników

(cel dotyczący zatrudnienia)

(o którym mowa w art. 9 ust. 8)

| 8.1. | Dostęp do zatrudnienia dla osób poszukujących pracy i osób nieaktywnych zawodowo, w tym lokalne inicjatywy w zakresie zatrudnienia i wspieranie mobilności pracowników: Została opracowana i jest realizowana aktywna polityka rynku pracy zgodna z ogólnymi wytycznymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (11) dotyczącymi tworzenia warunków dla powstawania miejsc pracy; |
| --- | --- |

8.1.

Dostęp do zatrudnienia dla osób poszukujących pracy i osób nieaktywnych zawodowo, w tym lokalne inicjatywy w zakresie zatrudnienia i wspieranie mobilności pracowników: Została opracowana i jest realizowana aktywna polityka rynku pracy zgodna z ogólnymi wytycznymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (11) dotyczącymi tworzenia warunków dla powstawania miejsc pracy;

| — | Służby zatrudnienia mają możliwość zapewnienia i faktycznie zapewniają:






  — | zindywidualizowanych usług oraz aktywnych i zapobiegawczych środków rynku pracy na wczesnym etapie, które są otwarte dla wszystkich osób poszukujących pracy, |
| --- | --- | --- |

—

Służby zatrudnienia mają możliwość zapewnienia i faktycznie zapewniają:

—

zindywidualizowanych usług oraz aktywnych i zapobiegawczych środków rynku pracy na wczesnym etapie, które są otwarte dla wszystkich osób poszukujących pracy,

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | przejrzyste i systematyczne informacje na temat nowych miejsc pracy; |
| --- | --- |

przejrzyste i systematyczne informacje na temat nowych miejsc pracy;

| — | Służby zatrudnienia utworzyły sieci z pracodawcami i uczelniami. |
| --- | --- |

—

Służby zatrudnienia utworzyły sieci z pracodawcami i uczelniami.

| 8.2. | Praca na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw: Istnienie kompleksowej strategii na rzecz pomocy na uruchomienie działalności gospodarczej zgodnie z programem Small Business Act (12) i w zgodzie z ogólnymi wytycznymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (13), dotyczącymi tworzenia warunków dla powstawania miejsc pracy. |
| --- | --- |

8.2.

Praca na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw: Istnienie kompleksowej strategii na rzecz pomocy na uruchomienie działalności gospodarczej zgodnie z programem Small Business Act (12) i w zgodzie z ogólnymi wytycznymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (13), dotyczącymi tworzenia warunków dla powstawania miejsc pracy.

| — | Przygotowana jest kompleksowa strategia, która obejmuje:






  — | środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na rozpoczęcie działalności gospodarczej do trzech dni roboczych i zmniejszenie kosztów do około 100 EUR; |
| --- | --- | --- |

—

Przygotowana jest kompleksowa strategia, która obejmuje:

—

środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na rozpoczęcie działalności gospodarczej do trzech dni roboczych i zmniejszenie kosztów do około 100 EUR;

| — | środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na uzyskanie licencji i pozwoleń na podjęcie i prowadzenie konkretnej działalności danego przedsiębiorstwa do trzech miesięcy, |
| --- | --- |

—

środki mające na celu skrócenie czasu potrzebnego na uzyskanie licencji i pozwoleń na podjęcie i prowadzenie konkretnej działalności danego przedsiębiorstwa do trzech miesięcy,

| — | działania łączące odpowiednie usługi rozwoju przedsiębiorstw i usługi finansowe (dostęp do kapitału), w tym kontakty z grupami i obszarami w niekorzystnej sytuacji. |
| --- | --- |

—

działania łączące odpowiednie usługi rozwoju przedsiębiorstw i usługi finansowe (dostęp do kapitału), w tym kontakty z grupami i obszarami w niekorzystnej sytuacji.

| 8.3. | Modernizacja i wzmacnianie instytucji rynku pracy, w tym działania zmierzające do poprawy transnarodowej mobilności pracowników
   (14):






  — | Instytucje rynku pracy są modernizowane i wzmacniane zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia; |
| --- | --- | --- |

8.3.

Modernizacja i wzmacnianie instytucji rynku pracy, w tym działania zmierzające do poprawy transnarodowej mobilności pracowników
   (14):

—

Instytucje rynku pracy są modernizowane i wzmacniane zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia;

| — | Reformy instytucji rynku pracy zostaną poprzedzone przejrzystą strategią i oceną ex ante obejmującą kwestię płci |
| --- | --- |

—

Reformy instytucji rynku pracy zostaną poprzedzone przejrzystą strategią i oceną ex ante obejmującą kwestię płci

| — | Działania mające na celu reformę służb zatrudnienia, tak aby miały one możliwość zapewniania (15):






  — | zindywidualizowanych usług oraz aktywnych i zapobiegawczych środków rynku pracy na wczesnym etapie, które są otwarte dla wszystkich osób poszukujących pracy, |
| --- | --- | --- |

—

Działania mające na celu reformę służb zatrudnienia, tak aby miały one możliwość zapewniania (15):

—

zindywidualizowanych usług oraz aktywnych i zapobiegawczych środków rynku pracy na wczesnym etapie, które są otwarte dla wszystkich osób poszukujących pracy,

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | przejrzystych i systematycznych informacji na temat nowych miejsc pracy dostępnych na poziomie UE; |
| --- | --- |

przejrzystych i systematycznych informacji na temat nowych miejsc pracy dostępnych na poziomie UE;

| — | Reformy służb zatrudnienia będą obejmowały tworzenie sieci z pracodawcami i uczelniami. |
| --- | --- |

—

Reformy służb zatrudnienia będą obejmowały tworzenie sieci z pracodawcami i uczelniami.

| 8.4. | Aktywne i zdrowe starzenie się: Została opracowana i jest realizowana polityka dotycząca aktywnego starzenia się, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia (16) |
| --- | --- |

8.4.

Aktywne i zdrowe starzenie się: Została opracowana i jest realizowana polityka dotycząca aktywnego starzenia się, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia (16)

| — | Działania zmierzające do sprostania wyzwaniom aktywnego i zdrowego starzenia się (17): |
| --- | --- |

—

Działania zmierzające do sprostania wyzwaniom aktywnego i zdrowego starzenia się (17):

| — | właściwe zainteresowane strony są zaangażowane w opracowywanie i realizację polityki aktywnego starzenia się, |
| --- | --- |

—

właściwe zainteresowane strony są zaangażowane w opracowywanie i realizację polityki aktywnego starzenia się,

| — | |
| --- | --- |

—

8.5.

| 8.5. | Przystosowywanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian: Istnienie polityk sprzyjających przewidywaniu i dobremu zarządzaniu zmianami i restrukturyzacją na wszystkich istotnych szczeblach (krajowym, regionalnym, lokalnym i sektorowym) (18). |
| --- | --- |

Przystosowywanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian: Istnienie polityk sprzyjających przewidywaniu i dobremu zarządzaniu zmianami i restrukturyzacją na wszystkich istotnych szczeblach (krajowym, regionalnym, lokalnym i sektorowym) (18).

| — | Gotowe są skuteczne instrumenty mające na celu wspieranie partnerów społecznych i władz publicznych w opracowywaniu proaktywnych podejść do zmian i restrukturyzacji. |
| --- | --- |

—

Gotowe są skuteczne instrumenty mające na celu wspieranie partnerów społecznych i władz publicznych w opracowywaniu proaktywnych podejść do zmian i restrukturyzacji.

| 9. | Inwestowanie w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie (
  Cel dotyczący edukacji
  )
  (o którym mowa w art. 9 ust. 10) |
| --- | --- |

9.

Inwestowanie w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie (
  Cel dotyczący edukacji
  )

(o którym mowa w art. 9 ust. 10)

| 9.1. | Przedwczesne zakończenie nauki: Istnienie kompleksowej strategii na rzecz ograniczania przedwczesnego zakończenia nauki, zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki (19). |
| --- | --- |

9.1.

Przedwczesne zakończenie nauki: Istnienie kompleksowej strategii na rzecz ograniczania przedwczesnego zakończenia nauki, zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie polityk na rzecz ograniczania zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki (19).

| — | Gotowy jest system gromadzenia i analizowania danych i informacji dotyczących przedwczesnego zakończenia nauki na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, który:






  — | zapewnia wystarczające podstawy do opracowywania ukierunkowanych polityk, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowy jest system gromadzenia i analizowania danych i informacji dotyczących przedwczesnego zakończenia nauki na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, który:

—

zapewnia wystarczające podstawy do opracowywania ukierunkowanych polityk,

| — | jest stosowany systematycznie w celu monitorowania rozwoju sytuacji na odpowiednim poziomie. |
| --- | --- |

—

jest stosowany systematycznie w celu monitorowania rozwoju sytuacji na odpowiednim poziomie.

| — | Gotowa jest strategia dotycząca przedwczesnego zakończenia nauki, która:






  — | opiera się na dowodach, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowa jest strategia dotycząca przedwczesnego zakończenia nauki, która:

—

opiera się na dowodach,

| — | , |
| --- | --- |

—

,

| — | określa cele, które są zgodne z zaleceniem Rady w sprawie polityk na rzecz ograniczania przedwczesnego zakończenia nauki, |
| --- | --- |

—

określa cele, które są zgodne z zaleceniem Rady w sprawie polityk na rzecz ograniczania przedwczesnego zakończenia nauki,

| — | ma charakter międzysektorowy i obejmuje oraz koordynuje wszystkie sektory polityki oraz zainteresowane podmioty, które są istotne z punktu widzenia zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki. |
| --- | --- |

—

ma charakter międzysektorowy i obejmuje oraz koordynuje wszystkie sektory polityki oraz zainteresowane podmioty, które są istotne z punktu widzenia zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki.

| 9.2. | Szkolnictwo wyższe: Istnienie na rzecz zwiększania uczestnictwa w szkolnictwie wyższym, podnoszenia jego jakości i skuteczności, zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 10 maja 2006 r. w sprawie realizacji programu modernizacji dla uniwersytetów: wytyczne polityczne UE w zakresie edukacji, badań naukowych i innowacji (20). |
| --- | --- |

9.2.

Szkolnictwo wyższe: Istnienie na rzecz zwiększania uczestnictwa w szkolnictwie wyższym, podnoszenia jego jakości i skuteczności, zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 10 maja 2006 r. w sprawie realizacji programu modernizacji dla uniwersytetów: wytyczne polityczne UE w zakresie edukacji, badań naukowych i innowacji (20).

| — | na rzecz szkolnictwa wyższego, która obejmuje :






  — | środki zmierzające do zwiększenia uczestnictwa w szkolnictwie wyższym i uzyskiwania wyższego wykształcenia, które:






  — | zapewniają lepsze doradztwo dla przyszłych studentów, |
| --- | --- | --- | --- |

—

na rzecz szkolnictwa wyższego, która obejmuje :

—

środki zmierzające do zwiększenia uczestnictwa w szkolnictwie wyższym i uzyskiwania wyższego wykształcenia, które:

—

zapewniają lepsze doradztwo dla przyszłych studentów,

| — | zwiększają uczestnictwo w szkolnictwie wyższym wśród grup o niskich dochodach i innych grup niedostatecznie reprezentowanych, |
| --- | --- |

—

zwiększają uczestnictwo w szkolnictwie wyższym wśród grup o niskich dochodach i innych grup niedostatecznie reprezentowanych,

| — | zwiększają udział dorosłych uczących się, |
| --- | --- |

—

zwiększają udział dorosłych uczących się,

| — | (w razie potrzeby) zmniejszają odsetek osób przedwcześnie porzucających naukę/poprawiają wskaźniki ukończenia nauki, |
| --- | --- |

—

(w razie potrzeby) zmniejszają odsetek osób przedwcześnie porzucających naukę/poprawiają wskaźniki ukończenia nauki,

| — | środki mające na celu podniesienie jakości, które:






  — | zachęcają do wprowadzania innowacyjnych treści programowych i projektów programów, |
| --- | --- | --- |

—

środki mające na celu podniesienie jakości, które:

—

zachęcają do wprowadzania innowacyjnych treści programowych i projektów programów,

| — | promują wysokie standardy jakości w nauczaniu; |
| --- | --- |

—

promują wysokie standardy jakości w nauczaniu;

| — | środki mające na celu zwiększanie szans na zatrudnienie i przedsiębiorczości, które:






  — | zachęcają do rozwoju umiejętności o charakterze ogólnym, w tym przedsiębiorczości, we wszystkich programach szkolnictwa wyższego, |
| --- | --- | --- |

—

środki mające na celu zwiększanie szans na zatrudnienie i przedsiębiorczości, które:

—

zachęcają do rozwoju umiejętności o charakterze ogólnym, w tym przedsiębiorczości, we wszystkich programach szkolnictwa wyższego,

| — | eliminują różnice istniejące między kobietami a mężczyznami w zakresie wyborów dotyczących nauki i zawodu oraz zachęcają studentów do wyboru kariery w sektorach, w których są niedostatecznie reprezentowani w celu zmniejszenia segregacji płci na rynku pracy, |
| --- | --- |

—

eliminują różnice istniejące między kobietami a mężczyznami w zakresie wyborów dotyczących nauki i zawodu oraz zachęcają studentów do wyboru kariery w sektorach, w których są niedostatecznie reprezentowani w celu zmniejszenia segregacji płci na rynku pracy,

| — | umożliwiają świadome nauczanie z wykorzystaniem wiedzy pochodzącej z badań i rozwoju w działalności przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

umożliwiają świadome nauczanie z wykorzystaniem wiedzy pochodzącej z badań i rozwoju w działalności przedsiębiorstw.

| 9.3. | Uczenie się przez całe życie: Istnienie krajowych lub regionalnych ram politycznych w zakresie uczenia się przez całe życie, zgodnie z wytycznymi politycznymi na szczeblu UE (21). |
| --- | --- |

9.3.

Uczenie się przez całe życie: Istnienie krajowych lub regionalnych ram politycznych w zakresie uczenia się przez całe życie, zgodnie z wytycznymi politycznymi na szczeblu UE (21).

| — | Gotowe są krajowe lub regionalne ramy polityczne w zakresie uczenia się przez całe życie, które obejmują:






  — | środki mające na celu wspieranie realizacji programu uczenia się przez całe życie i podnoszenie kwalifikacji oraz zainteresowanych stron, w tym partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowe są krajowe lub regionalne ramy polityczne w zakresie uczenia się przez całe życie, które obejmują:

—

środki mające na celu wspieranie realizacji programu uczenia się przez całe życie i podnoszenie kwalifikacji oraz zainteresowanych stron, w tym partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego,

| — | środki mające na celu skuteczne świadczenie usług rozwoju umiejętności dla młodych ludzi odbywających szkolenie zawodowe, dorosłych, kobiet powracających na rynek pracy, osób o niskich kwalifikacjach i osób starszych, a także innych grup osób w niekorzystnej sytuacji, |
| --- | --- |

—

środki mające na celu skuteczne świadczenie usług rozwoju umiejętności dla młodych ludzi odbywających szkolenie zawodowe, dorosłych, kobiet powracających na rynek pracy, osób o niskich kwalifikacjach i osób starszych, a także innych grup osób w niekorzystnej sytuacji,

| — | środki mające na celu rozszerzenie dostępu do programu uczenia się przez całe życie, w tym poprzez skuteczne wdrażanie narzędzi przejrzystości (europejskie ramy kwalifikacji, krajowe ramy kwalifikacji, europejski system transferu osiągnięć w kształceniu i szkoleniu zawodowym, europejskie ramy odniesienia na rzecz zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym) oraz opracowanie i integrację usług w zakresie uczenia się przez całe życie (kształcenie i szkolenie, doradztwo, zatwierdzanie), |
| --- | --- |

—

środki mające na celu rozszerzenie dostępu do programu uczenia się przez całe życie, w tym poprzez skuteczne wdrażanie narzędzi przejrzystości (europejskie ramy kwalifikacji, krajowe ramy kwalifikacji, europejski system transferu osiągnięć w kształceniu i szkoleniu zawodowym, europejskie ramy odniesienia na rzecz zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym) oraz opracowanie i integrację usług w zakresie uczenia się przez całe życie (kształcenie i szkolenie, doradztwo, zatwierdzanie),

| — | środki mające na celu poprawę adekwatności kształcenia i szkolenia oraz dostosowanie ich do potrzeb określonych grup docelowych. |
| --- | --- |

—

środki mające na celu poprawę adekwatności kształcenia i szkolenia oraz dostosowanie ich do potrzeb określonych grup docelowych.

| 10. | Wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem (
  Cel dotyczący walki z ubóstwem
  )
  (o którym mowa w art. 9 ust. 9) |
| --- | --- |

10.

Wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem (
  Cel dotyczący walki z ubóstwem
  )

(o którym mowa w art. 9 ust. 9)

| 10.1. | Aktywne włączenie

  Integracja społeczności zmarginalizowanych, takich jak Romowie:







  — | Istnienie i realizacja strategii ograniczania ubóstwa (22). |
| --- | --- | --- |

10.1.

Integracja społeczności zmarginalizowanych, takich jak Romowie:

—

Istnienie i realizacja strategii ograniczania ubóstwa (22).

| — | Gotowa jest strategia ograniczania ubóstwa, która:






  — | opiera się na dowodach, co wymaga systemu gromadzenia i analizowania danych i informacji, które dostarczają dowodów wystarczających do opracowania polityk ograniczania ubóstwa; system ten jest stosowany do monitorowania postępów, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowa jest strategia ograniczania ubóstwa, która:

—

opiera się na dowodach, co wymaga systemu gromadzenia i analizowania danych i informacji, które dostarczają dowodów wystarczających do opracowania polityk ograniczania ubóstwa; system ten jest stosowany do monitorowania postępów,

| — | jest zgodna z krajowymi celami dotyczącymi walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (zgodnie z definicją w krajowym programie reform), co obejmuje rozszerzenie możliwości zatrudnienia na grupy w niekorzystnej sytuacji, |
| --- | --- |

—

jest zgodna z krajowymi celami dotyczącymi walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (zgodnie z definicją w krajowym programie reform), co obejmuje rozszerzenie możliwości zatrudnienia na grupy w niekorzystnej sytuacji,

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | wykazuje, że partnerzy społeczni i właściwe zainteresowane strony są zaangażowane w opracowywanie aktywnego włączenia, |
| --- | --- |

wykazuje, że partnerzy społeczni i właściwe zainteresowane strony są zaangażowane w opracowywanie aktywnego włączenia,

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | wskazuje wyraźne środki zapobiegania i zwalczania segregacji we wszystkich dziedzinach. |
| --- | --- |

wskazuje wyraźne środki zapobiegania i zwalczania segregacji we wszystkich dziedzinach.

| — | Gotowa jest krajowa strategia dotycząca integracji Romów, zgodna Unijnymi ramami dotyczącymi krajowych strategii integracji Romów (23). |
| --- | --- |

—

Gotowa jest krajowa strategia dotycząca integracji Romów, zgodna Unijnymi ramami dotyczącymi krajowych strategii integracji Romów (23).

| — | Gotowa jest strategia dotycząca integracji Romów, która:






  — | ustala możliwe do osiągnięcia cele integracji Romów w celu zbliżenia ich do ogółu społeczeństwa; cele te powinny odnosić się co najmniej czterech unijnych celów integracji Romów, związanych z dostępem do edukacji, zatrudnienia, opieki zdrowotnej i zakwaterowania, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowa jest strategia dotycząca integracji Romów, która:

—

ustala możliwe do osiągnięcia cele integracji Romów w celu zbliżenia ich do ogółu społeczeństwa; cele te powinny odnosić się co najmniej czterech unijnych celów integracji Romów, związanych z dostępem do edukacji, zatrudnienia, opieki zdrowotnej i zakwaterowania,

| — | jest spójna z krajowym programem reform, |
| --- | --- |

—

jest spójna z krajowym programem reform,

| — | identyfikuje, , w niekorzystnej sytuacji lub okolice poddane segregacji, gdzie wspólnoty są najbardziej poszkodowane, przy wykorzystaniu dostępnych wskaźników społeczno-gospodarczych i terytorialnych (np. bardzo niski poziom wykształcenia, długoterminowe bezrobocie itd.), |
| --- | --- |

—

identyfikuje, , w niekorzystnej sytuacji lub okolice poddane segregacji, gdzie wspólnoty są najbardziej poszkodowane, przy wykorzystaniu dostępnych wskaźników społeczno-gospodarczych i terytorialnych (np. bardzo niski poziom wykształcenia, długoterminowe bezrobocie itd.),

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | obejmuje wydajne metody monitorowania w celu oceny wpływu działań zmierzających do integracji Romów oraz mechanizmy rewizji w celu dostosowania strategii, |
| --- | --- |

obejmuje wydajne metody monitorowania w celu oceny wpływu działań zmierzających do integracji Romów oraz mechanizmy rewizji w celu dostosowania strategii,

| — | została opracowana, jest realizowana i monitorowana w ścisłej współpracy i przy stałym dialogu ze społecznością romską oraz regionalnymi i lokalnymi władzami, |
| --- | --- |

—

została opracowana, jest realizowana i monitorowana w ścisłej współpracy i przy stałym dialogu ze społecznością romską oraz regionalnymi i lokalnymi władzami,

| — | . |
| --- | --- |

—

.

| — | Wsparcie dla zainteresowanych stron w dostępie do funduszy. |
| --- | --- |

—

Wsparcie dla zainteresowanych stron w dostępie do funduszy.

| — | Zainteresowane strony otrzymują wsparcie przy składaniu wniosków dotyczących projektów oraz przy realizacji wybranych projektów i zarządzaniu nimi. |
| --- | --- |

—

Zainteresowane strony otrzymują wsparcie przy składaniu wniosków dotyczących projektów oraz przy realizacji wybranych projektów i zarządzaniu nimi.

| 10.2. | Zdrowie: Istnienie na rzecz zdrowia zapewniających dostęp do wysokiej jakości usług zdrowotnych, a także stabilność gospodarczą. |
| --- | --- |

10.2.

Zdrowie: Istnienie na rzecz zdrowia zapewniających dostęp do wysokiej jakości usług zdrowotnych, a także stabilność gospodarczą.

| — | Gotowa jest krajowa lub regionalna strategia na rzecz zdrowia, która:






  — | zawiera skoordynowane środki poprawiające dostęp do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych, |
| --- | --- | --- |

—

Gotowa jest krajowa lub regionalna strategia na rzecz zdrowia, która:

—

zawiera skoordynowane środki poprawiające dostęp do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych,

| — | zawiera środki mające na celu stymulowanie efektywności w sektorze opieki zdrowotnej, w tym poprzez wprowadzanie skutecznych i innowacyjnych technologii, modeli świadczenia usług i infrastruktury, |
| --- | --- |

—

zawiera środki mające na celu stymulowanie efektywności w sektorze opieki zdrowotnej, w tym poprzez wprowadzanie skutecznych i innowacyjnych technologii, modeli świadczenia usług i infrastruktury,

| — | obejmuje system monitorowania i przeglądu. |
| --- | --- |

—

obejmuje system monitorowania i przeglądu.

| — | Państwo członkowskie lub region przyjęły ramy określające dostępne środki budżetowe na opiekę zdrowotną. |
| --- | --- |

—

Państwo członkowskie lub region przyjęły ramy określające dostępne środki budżetowe na opiekę zdrowotną.

| 11. | Wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej
  (o którym mowa w art. 9 ust. 11) |
| --- | --- |

11.

Wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej

(o którym mowa w art. 9 ust. 11)

Skuteczność administracji państw członkowskich:

| — | Istnienie strategii na rzecz podnoszenia skuteczności administracji państw członkowskich, w tym reform administracji publicznej (24) |
| --- | --- |

—

Istnienie strategii na rzecz podnoszenia skuteczności administracji państw członkowskich, w tym reform administracji publicznej (24)

| — | Strategia na rzecz podnoszenia skuteczności administracji państw członkowskich jest gotowa i w trakcie realizacji (25); strategia ta obejmuje:






  — | analizę i strategiczne planowanie w zakresie reform prawnych, organizacyjnych lub proceduralnych, |
| --- | --- | --- |

—

Strategia na rzecz podnoszenia skuteczności administracji państw członkowskich jest gotowa i w trakcie realizacji (25); strategia ta obejmuje:

—

analizę i strategiczne planowanie w zakresie reform prawnych, organizacyjnych lub proceduralnych,

| — | rozwój systemów zarządzania jakością, |
| --- | --- |

—

rozwój systemów zarządzania jakością,

| — | zintegrowane działania na rzecz uproszczenia i racjonalizacji procedur administracyjnych, |
| --- | --- |

—

zintegrowane działania na rzecz uproszczenia i racjonalizacji procedur administracyjnych,

| — | opracowanie i realizację strategii i polityk dotyczących zasobów ludzkich, obejmujących budowanie kompetencji i rozwój zasobów; |
| --- | --- |

—

opracowanie i realizację strategii i polityk dotyczących zasobów ludzkich, obejmujących budowanie kompetencji i rozwój zasobów;

| — | rozwój umiejętności na wszystkich poziomach; |
| --- | --- |

—

rozwój umiejętności na wszystkich poziomach;

| — | opracowywanie procedur i narzędzi monitorowania i oceny. |
| --- | --- |

—

opracowywanie procedur i narzędzi monitorowania i oceny.

Uwarunkowania ex ante

Ogólne uwarunkowania ex ante– punkty 2, 5

| Obszar | Uwarunkowania ex ante | Kryteria, które należy spełnić |
| --- | --- | --- |
| 2. | Równouprawnienie płci |

Obszar

Uwarunkowania ex ante

Kryteria, które należy spełnić

2.

Równouprawnienie płci

Istnienie strategii na rzecz promowania równouprawnienia płci i mechanizmu gwarantującego jej skuteczną realizację.

| — | Skuteczna realizacja i stosowanie strategii promowania równouprawnienia płci są zapewnione przez:






  — | system gromadzenia i analizowania danych i wskaźników w podziale na płeć oraz opracowywania opartej na dowodach polityki równouprawnienia płci, |
| --- | --- | --- |

—

Skuteczna realizacja i stosowanie strategii promowania równouprawnienia płci są zapewnione przez:

—

system gromadzenia i analizowania danych i wskaźników w podziale na płeć oraz opracowywania opartej na dowodach polityki równouprawnienia płci,

| — | plan i kryteria ex ante włączenia celów dotyczących równouprawnienia płci , |
| --- | --- |

—

plan i kryteria ex ante włączenia celów dotyczących równouprawnienia płci ,

| — | mechanizmy wdrażania, w tym zaangażowanie organu do spraw równouprawnienia płci i odpowiedniej wiedzy specjalistycznej do przygotowywania, monitorowania i oceny interwencji. |
| --- | --- |

—

mechanizmy wdrażania, w tym zaangażowanie organu do spraw równouprawnienia płci i odpowiedniej wiedzy specjalistycznej do przygotowywania, monitorowania i oceny interwencji.

| 5. | Pomoc państwa |
| --- | --- |

5.

Pomoc państwa

Istnienie mechanizmu, który zapewnia skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.

| — | Skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa są zapewnione przez:






  — | uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia, stosowania i kontroli unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa, |
| --- | --- | --- |

—

Skuteczne wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa są zapewnione przez:

—

uregulowania instytucjonalne dotyczące wdrożenia, stosowania i kontroli unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa,

| — | |
| --- | --- |

—

—

| — | środki mające na celu zwiększanie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa. |
| --- | --- |

środki mające na celu zwiększanie potencjału administracyjnego w celu wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Sugerowane poprawki mają na celu odciążenie tekstu, gdyż wniosek Komisji wydaje się zbyt zawiły i szczegółowy, zwłaszcza we fragmentach dotyczących kryteriów realizacji.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Opinia Komitetu Regionów „Pomiar postępu: wyjść poza PKB” (CdR 163/2010 fin).

1

(2)  Zob. najważniejsze cele strategii „Europa 2020”.

2

(3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Projekt przewodni strategii „Europa 2020” – Unia innowacji (COM(2010) 546 final z 6 października 2010 r.). Zobowiązanie 24/25 oraz załącznik I „Cechy dobrze działających krajowych i regionalnych systemów badań i innowacji”. Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Konkluzje w sprawie Unii innowacji dla Europy (dok. 17165/10 z 26 listopada 2010 r.).

3

(4)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Europejska agenda cyfrowa (COM(2010) 245 final/2 z 26 sierpnia 2010 r.); Dokument roboczy służb Komisji: Digital Agenda Scoreboard (SEC(2011) 708 z 31 maja 2011 r.). Konkluzje Rady ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii w sprawie Europejskiej agendy cyfrowej (dok. 10130/10 z 26 maja 2010 r.).

4

(5)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Europejska agenda cyfrowa (COM(2010) 245 final/2 z 26 sierpnia 2010 r.); Dokument roboczy służb Komisji: Digital Agenda Scoreboard (SEC(2011) 708 z 31 maja 2011 r.).

5

(6)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Najpierw myśl na małą skalę – Program „Small Business Act” dla Europy (COM (2008) 394 z 23 czerwca 2008 r.; Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Najpierw myśl na małą skalę – Program „Small Business Act” dla Europy (dok. 16788/08 z 1 grudnia 2008 r.); Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przegląd programu „Small Business Act” dla Europy (COM(2008) 78 final z 23 lutego 2011 r.); Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Konkluzje w sprawie przeglądu programu „Small Business Act” dla Europy (dok. 10975/11 z 30 maja 2011 r.).

6

(7)  Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

9

(10)  D.z.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

10

(11)  Zalecenie Rady (2010/410/UE) z dnia 13 lipca 2010 r., Dz.U. L 191 z 23.7.2010, s. 28.

11

(12)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Najpierw myśl na małą skalę – Program „Small Business Act” dla Europy (COM (2008) 394 z 23 czerwca 2008 r.; Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Najpierw myśl na małą skalę – Program „Small Business Act” dla Europy (dok. 16788/08 z 1 grudnia 2008 r.); Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przegląd programu „Small Business Act” dla Europy (COM(2008) 78 final z 23 lutego 2011 r.); Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności: Konkluzje w sprawie przeglądu programu „Small Business Act” dla Europy (dok. 10975/11 z 30 maja 2011 r.).

12

(13)  Zalecenie Rady (2010/410/UE) z dnia 13 lipca 2010 r., Dz.U. L 191 z 23.7.2010, s. 28.

13

(14)  Jeżeli istnieje zalecenie Rady dla danego państwa związane bezpośrednio z tym przepisem dotyczącym warunkowości, wówczas ocena spełnienia tego przepisu będzie uwzględniać ocenę postępów w realizacji zalecenia Rady dla danego państwa.

14

(15)  Terminy dostarczenia wszystkich elementów zawartych w tej sekcji mogą wygasnąć w okresie realizacji programu.

15

(16)  Jeżeli istnieje zalecenie Rady dla danego państwa związane bezpośrednio z tym przepisem dotyczącym warunkowości, wówczas ocena spełnienia tego przepisu będzie uwzględniać ocenę postępów w realizacji zalecenia Rady dla danego państwa.

16

(17)  Terminy dostarczenia wszystkich elementów zawartych w tej sekcji mogą wygasnąć w okresie realizacji programu.

17

(18)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Wspólne zobowiązania na rzecz zatrudnienia, COM(2009) 257 final.

18

(19)  Dz.U. L 191 z 1.7.2011, s. 1.

19

(20)  COM (2006) 208 final [(Do zastąpienia komunikatem zaplanowanym na koniec września 2011 r.)].

20

(21)  Konkluzje Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram Europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia („ET 2020”) (Dz.U. C 119 z 28.5.2009, s. 2).

21

(22)  Zalecenie Komisji z dnia 3 października 2008 r. w sprawie aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 11).

22

(23)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r. COM(2011) 173.

23

(24)  Jeżeli istnieje zalecenie Rady dla danego państwa związane bezpośrednio z tym przepisem dotyczącym warunkowości, wówczas ocena spełnienia tego przepisu będzie uwzględniać ocenę postępów w realizacji zalecenia Rady dla danego państwa.

24

(25)  Terminy osiągnięcia wszystkich elementów zawartych w tej sekcji mogą wygasnąć w okresie realizacji programu.

25

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/114 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/114

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie EFRR”

2012/C 225/08

KOMITET REGIONÓW

| — | Zwraca uwagę, że nadmierna koncentracja na wybranych celach tematycznych ogranicza możliwości strategiczne i wzywa do większej elastyczności na rzecz zwiększenia konkurencyjności regionalnej. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że nadmierna koncentracja na wybranych celach tematycznych ogranicza możliwości strategiczne i wzywa do większej elastyczności na rzecz zwiększenia konkurencyjności regionalnej.

| — | Wzywa Komisję Europejską, by w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami nadała większą elastyczność treści i zakresowi poszczególnych priorytetów inwestycyjnych, w oparciu o indywidualne przypadki. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską, by w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami nadała większą elastyczność treści i zakresowi poszczególnych priorytetów inwestycyjnych, w oparciu o indywidualne przypadki.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie wspólnych wskaźników, lecz widzi nadal potrzebę dalszych ulepszeń. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie wspólnych wskaźników, lecz widzi nadal potrzebę dalszych ulepszeń.

| — | Sądzi, że środki z EFRR powinny być przyznawane w sposób elastyczny i bez uprzywilejowania czy dyskryminacji konkretnych typów obszarów z uwzględnieniem wszystkich rodzajów obszarów wiejskich, podmiejskich i funkcjonalnych. |
| --- | --- |

—

Sądzi, że środki z EFRR powinny być przyznawane w sposób elastyczny i bez uprzywilejowania czy dyskryminacji konkretnych typów obszarów z uwzględnieniem wszystkich rodzajów obszarów wiejskich, podmiejskich i funkcjonalnych.

| — | Zaleca, by zadbać o lepsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi poprzez zapewnienie interfejsów i punktów łączności w obu programach. |
| --- | --- |

—

Zaleca, by zadbać o lepsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi poprzez zapewnienie interfejsów i punktów łączności w obu programach.

| — | Podkreśla, że wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, powinien mieć tylko charakter orientacyjny i musi powstać w wyniku partnerskiej dyskusji z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi, na podstawie wezwania do składania wniosków. Regiony muszą mieć możliwość udzielania wsparcia w sposób elastyczny odpowiednio do potrzeb regionu i gmin. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, powinien mieć tylko charakter orientacyjny i musi powstać w wyniku partnerskiej dyskusji z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi, na podstawie wezwania do składania wniosków. Regiony muszą mieć możliwość udzielania wsparcia w sposób elastyczny odpowiednio do potrzeb regionu i gmin.

| — | Zwraca uwagę, że odsetek środków z EFRR, jaki przypada na wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz ogólnie rozwoju lokalnego, powinien być wynikiem planowania programów operacyjnych. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że odsetek środków z EFRR, jaki przypada na wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz ogólnie rozwoju lokalnego, powinien być wynikiem planowania programów operacyjnych.

| — | Zwraca uwagę na dotychczasowe prace w ramach programu URBACT i wzywa Komisję Europejską o uzasadnienie wartości dodanej zaproponowanej nowej platformy na rzecz rozwoju obszarów miejskich. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na dotychczasowe prace w ramach programu URBACT i wzywa Komisję Europejską o uzasadnienie wartości dodanej zaproponowanej nowej platformy na rzecz rozwoju obszarów miejskich.

| — | Proponuje Komisji Europejskiej współpracę, co służyłoby wzmocnieniu dialogu politycznego dotyczącego koncepcji rozwoju miast oraz wzajemnego oddziaływania obszarów miejskich i wiejskich w Europie. |
| --- | --- |

—

Proponuje Komisji Europejskiej współpracę, co służyłoby wzmocnieniu dialogu politycznego dotyczącego koncepcji rozwoju miast oraz wzajemnego oddziaływania obszarów miejskich i wiejskich w Europie.

| — | Postuluje, by wyzwania związane z obszarami o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych uwzględniać w programach operacyjnych w większym stopniu, niż określono w art. 111 projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów. |
| --- | --- |

—

Postuluje, by wyzwania związane z obszarami o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych uwzględniać w programach operacyjnych w większym stopniu, niż określono w art. 111 projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów.

| Sprawozdawca | Michael SCHNEIDER (DE/PPE), sekretarz stanu, pełnomocnik kraju związkowego Saksonia-Anhalt przy rządzie federalnym Niemiec |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006
  COM (2011) 614 final |

Sprawozdawca

Michael SCHNEIDER (DE/PPE), sekretarz stanu, pełnomocnik kraju związkowego Saksonia-Anhalt przy rządzie federalnym Niemiec

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006

COM (2011) 614 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ocena ogólna

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji, który stanowi dobrą podstawę do dalszych negocjacji w sprawie przyszłego kształtu wsparcia w ramach EFRR w Europie. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem wniosek Komisji, który stanowi dobrą podstawę do dalszych negocjacji w sprawie przyszłego kształtu wsparcia w ramach EFRR w Europie.

| 2. | Widzi jeszcze potrzebę zmian, w szczególności takich, by dostatecznie uwzględnić interesy samorządów lokalnych i regionalnych w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Widzi jeszcze potrzebę zmian, w szczególności takich, by dostatecznie uwzględnić interesy samorządów lokalnych i regionalnych w Unii Europejskiej.

| 3. | Przywołuje w tym kontekście opinię Komitetu Regionów w sprawie rozporządzenia ramowego (1) oraz wcześniejsze opinie w sprawie przyszłości polityki spójności po 2013 r. (2) |
| --- | --- |

3.

Przywołuje w tym kontekście opinię Komitetu Regionów w sprawie rozporządzenia ramowego (1) oraz wcześniejsze opinie w sprawie przyszłości polityki spójności po 2013 r. (2)

Wspólne przepisy (art. 1–5)

| 4. | Podkreśla zawarty w
  opis zadań EFRR
  , zgodnie z którym fundusz ten ma przyczyniać się do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej poprzez korygowanie podstawowych dysproporcji regionalnych. Stwierdza, że także w przyszłości trzeba, kształtując wsparcie w ramach EFRR, kierować się tym celem. Zwraca jednak uwagę na fakt, że celem EFRR jest także – zgodnie z art. 174 w powiązaniu z art. 176 TFUE – przyczynianie się do zmniejszania różnic w poziomie rozwoju poszczególnych regionów oraz do zmniejszania zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych. Wśród tych regionów należy zwrócić szczególną uwagę na obszary wiejskie, obszary podlegające przemianom przemysłowym oraz regiony dotknięte poważnymi i trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i demograficznymi, takie jak najbardziej na północ wysunięte regiony o bardzo niskiej gęstości zaludnienia oraz regiony wyspiarskie, transgraniczne i górskie. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla zawarty w
  opis zadań EFRR
  , zgodnie z którym fundusz ten ma przyczyniać się do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej poprzez korygowanie podstawowych dysproporcji regionalnych. Stwierdza, że także w przyszłości trzeba, kształtując wsparcie w ramach EFRR, kierować się tym celem. Zwraca jednak uwagę na fakt, że celem EFRR jest także – zgodnie z art. 174 w powiązaniu z art. 176 TFUE – przyczynianie się do zmniejszania różnic w poziomie rozwoju poszczególnych regionów oraz do zmniejszania zacofania regionów najmniej uprzywilejowanych. Wśród tych regionów należy zwrócić szczególną uwagę na obszary wiejskie, obszary podlegające przemianom przemysłowym oraz regiony dotknięte poważnymi i trwałymi niekorzystnymi warunkami przyrodniczymi i demograficznymi, takie jak najbardziej na północ wysunięte regiony o bardzo niskiej gęstości zaludnienia oraz regiony wyspiarskie, transgraniczne i górskie.

| 5. | Podkreśla również, że wsparcie z EFRR powinno być przede wszystkim przeznaczane na realizację jego zadań w zakresie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, z odpowiednim uwzględnieniem szczególnej i unikalnej sytuacji regionów najbardziej oddalonych, o której mowa w art. 349 TFUE. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla również, że wsparcie z EFRR powinno być przede wszystkim przeznaczane na realizację jego zadań w zakresie wzmacniania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, z odpowiednim uwzględnieniem szczególnej i unikalnej sytuacji regionów najbardziej oddalonych, o której mowa w art. 349 TFUE.

| 6. | Jest zdania, że określony w zakres wsparcia z EFRR zasadniczo jest odpowiedni, by służył wzmocnieniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, korygowaniu dysproporcji regionalnych, a zarazem realizacji celów strategii „Europa 2020”. Zwraca jednak uwagę na fakt, że ze względu na wewnętrzne dysproporcje w rozwoju, także w regionach lepiej rozwiniętych może być konieczne inwestowanie w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK). |
| --- | --- |

6.

Jest zdania, że określony w zakres wsparcia z EFRR zasadniczo jest odpowiedni, by służył wzmocnieniu spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, korygowaniu dysproporcji regionalnych, a zarazem realizacji celów strategii „Europa 2020”. Zwraca jednak uwagę na fakt, że ze względu na wewnętrzne dysproporcje w rozwoju, także w regionach lepiej rozwiniętych może być konieczne inwestowanie w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK).

| 7. | Postuluje w związku z tym – niezależnie od instrumentu „Łącząc Europę” – by przypadki, kiedy nie są wspierane inwestycje w infrastrukturę, określić w sposób konkretny i bardziej elastyczny, w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami. W tym kontekście ważne jest uwzględnienie struktury produkcji każdego regionu. |
| --- | --- |

7.

Postuluje w związku z tym – niezależnie od instrumentu „Łącząc Europę” – by przypadki, kiedy nie są wspierane inwestycje w infrastrukturę, określić w sposób konkretny i bardziej elastyczny, w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami. W tym kontekście ważne jest uwzględnienie struktury produkcji każdego regionu.

| 8. | Wyraża zadowolenie, że konkurencyjność MŚP znalazła się wśród priorytetów inwestycyjnych (art. 5 projektu rozporządzenia w sprawie EFRR), i podkreśla, że sprawa ta jest istotna zwłaszcza w czasie kryzysu, kiedy to MŚP napotykają szczególne trudności w dostępie do finansowania i inwestycji, zaś ich działalność w dziedzinie zatrudnienia oraz innowacji jest absolutnie niezbędna dla osiągnięcia spójności i ożywienia gospodarczego. Z drugiej strony podkreśla, że również w przyszłości należy umożliwić wspieranie inwestycji w duże przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwa te odgrywają ważną rolę z punktu widzenia polityki strukturalnej; są np. partnerami w tworzeniu klastrów przemysłowych służących realizacji celów inicjatywy przewodniej „Polityka przemysłowa w erze globalizacji”, a zwłaszcza źródłem zamówień dla MŚP. |
| --- | --- |

8.

Wyraża zadowolenie, że konkurencyjność MŚP znalazła się wśród priorytetów inwestycyjnych (art. 5 projektu rozporządzenia w sprawie EFRR), i podkreśla, że sprawa ta jest istotna zwłaszcza w czasie kryzysu, kiedy to MŚP napotykają szczególne trudności w dostępie do finansowania i inwestycji, zaś ich działalność w dziedzinie zatrudnienia oraz innowacji jest absolutnie niezbędna dla osiągnięcia spójności i ożywienia gospodarczego. Z drugiej strony podkreśla, że również w przyszłości należy umożliwić wspieranie inwestycji w duże przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwa te odgrywają ważną rolę z punktu widzenia polityki strukturalnej; są np. partnerami w tworzeniu klastrów przemysłowych służących realizacji celów inicjatywy przewodniej „Polityka przemysłowa w erze globalizacji”, a zwłaszcza źródłem zamówień dla MŚP.

| 9. | Dostrzega potrzebę zasadniczego wyjaśnienia kwestii, jak ma się zakres wsparcia określony w art. 3 do priorytetów inwestycyjnych wymienionych w art. 5, i w związku z tym prosi o jej doprecyzowanie. |
| --- | --- |

9.

Dostrzega potrzebę zasadniczego wyjaśnienia kwestii, jak ma się zakres wsparcia określony w art. 3 do priorytetów inwestycyjnych wymienionych w art. 5, i w związku z tym prosi o jej doprecyzowanie.

| 10. | Uważa, że w kontekście ograniczania przyszłych budżetów publicznych większego znaczenia mogą nabrać prywatne inicjatywy gospodarcze, dlatego zakres interwencji EFRR powinien umożliwiać wspieranie publicznych i prywatnych podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami. Podkreśla wagę dalszego promowania na poziomie unijnym badań prowadzonych wspólnie przez przedsiębiorstwa prywatne, uczelnie i ośrodki badawcze. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że w kontekście ograniczania przyszłych budżetów publicznych większego znaczenia mogą nabrać prywatne inicjatywy gospodarcze, dlatego zakres interwencji EFRR powinien umożliwiać wspieranie publicznych i prywatnych podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami. Podkreśla wagę dalszego promowania na poziomie unijnym badań prowadzonych wspólnie przez przedsiębiorstwa prywatne, uczelnie i ośrodki badawcze.

| 11. | Jest zdania, że przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. d) ppkt iv) tworzenie sieci, współpraca i wymiana doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska wymaga także włączenia podmiotów działających w dziedzinie nauki i badań. Uważa, że należy to jasno zaznaczyć. |
| --- | --- |

11.

Jest zdania, że przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. d) ppkt iv) tworzenie sieci, współpraca i wymiana doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska wymaga także włączenia podmiotów działających w dziedzinie nauki i badań. Uważa, że należy to jasno zaznaczyć.

| 12. | Zasadniczo popiera skoncentrowanie środków na jasno określonych celach tematycznych. Właściwą płaszczyzną do takiej koncentracji są jednak regionalne programy operacyjne. Dlatego Komitet sprzeciwia się centralnemu narzucaniu kwot i procentowego przydziału środków na poszczególne fundusze czy priorytety inwestycyjne. Przewidziane w
  cele tematyczne
  muszą być ustalane – z poszanowaniem zasady pomocniczości – na zasadach partnerstwa. Umowy partnerskie między państwami członkowskimi a Komisją Europejską muszą opierać się na porozumieniach między państwami członkowskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi. Państwa członkowskie, regiony i samorządy lokalne muszą – w ramach swoich kompetencji – mieć możliwość samodzielnego określania w procesie programowania swoich terytorialnych strategii rozwoju oraz ustalania i uzasadniania swych indywidualnych priorytetów z punktu widzenia zarówno celów strategii „Europa 2020”, jak i specyficznych potrzeb związanych z ich polityką regionalną. |
| --- | --- |

12.

Zasadniczo popiera skoncentrowanie środków na jasno określonych celach tematycznych. Właściwą płaszczyzną do takiej koncentracji są jednak regionalne programy operacyjne. Dlatego Komitet sprzeciwia się centralnemu narzucaniu kwot i procentowego przydziału środków na poszczególne fundusze czy priorytety inwestycyjne. Przewidziane w
  cele tematyczne
  muszą być ustalane – z poszanowaniem zasady pomocniczości – na zasadach partnerstwa. Umowy partnerskie między państwami członkowskimi a Komisją Europejską muszą opierać się na porozumieniach między państwami członkowskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi. Państwa członkowskie, regiony i samorządy lokalne muszą – w ramach swoich kompetencji – mieć możliwość samodzielnego określania w procesie programowania swoich terytorialnych strategii rozwoju oraz ustalania i uzasadniania swych indywidualnych priorytetów z punktu widzenia zarówno celów strategii „Europa 2020”, jak i specyficznych potrzeb związanych z ich polityką regionalną.

| 13. | Sprzeciwia się w związku z tym restrykcyjnej koncentracji środków z EFRR na następujących celach tematycznych: „Wzmacnianie badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji”, „Zwiększanie konkurencyjności MŚP” oraz „Wspieranie transformacji w kierunku gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach”, zwłaszcza w przypadku regionów, których PKB na mieszkańca w latach 2007–2013 był niższy niż 75 % średniego PKB UE–25 w okresie odniesienia. |
| --- | --- |

13.

Sprzeciwia się w związku z tym restrykcyjnej koncentracji środków z EFRR na następujących celach tematycznych: „Wzmacnianie badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji”, „Zwiększanie konkurencyjności MŚP” oraz „Wspieranie transformacji w kierunku gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach”, zwłaszcza w przypadku regionów, których PKB na mieszkańca w latach 2007–2013 był niższy niż 75 % średniego PKB UE–25 w okresie odniesienia.

| 14. | Zwraca uwagę, że koncentracja tylko na tych trzech celach ogranicza możliwości wykorzystania EFRR do wszechstronnego wspierania inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz do zmniejszenia różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych w UE. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 176 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej EFRR ma na celu redukowanie podstawowych różnic między regionami UE. W związku z tym, choć słuszne jest wykorzystywanie tego funduszu w ramach realizacji strategii „Europa 2020”, nie może się to odbywać kosztem głównego celu, jakim jest ograniczanie różnic regionalnych. Ponadto koncentrowanie się na wspomnianych trzech celach utrudnia państwom członkowskim i regionom przestrzeganie w pełni wymogów art. 7 (wspieranie równości) i 8 (rozwój zrównoważony i zmiana klimatu), gdyż ograniczone cele tematyczne nie są najlepszym sposobem na sprostanie tym zadaniom. Nadmierna koncentracja ogranicza także strategiczne wybory podlegające ocenie ex ante i deprecjonuje sam proces takiej oceny. Realizacja kompleksowych programów służących zrównoważonemu i zintegrowanemu regionalnemu rozwojowi gospodarczemu wymaga większej elastyczności na miejscu i jest nieodzowna, by nadal wzmacniać konkurencyjność regionów. |
| --- | --- |

14.

Zwraca uwagę, że koncentracja tylko na tych trzech celach ogranicza możliwości wykorzystania EFRR do wszechstronnego wspierania inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz do zmniejszenia różnic gospodarczych, społecznych i terytorialnych w UE. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 176 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej EFRR ma na celu redukowanie podstawowych różnic między regionami UE. W związku z tym, choć słuszne jest wykorzystywanie tego funduszu w ramach realizacji strategii „Europa 2020”, nie może się to odbywać kosztem głównego celu, jakim jest ograniczanie różnic regionalnych. Ponadto koncentrowanie się na wspomnianych trzech celach utrudnia państwom członkowskim i regionom przestrzeganie w pełni wymogów art. 7 (wspieranie równości) i 8 (rozwój zrównoważony i zmiana klimatu), gdyż ograniczone cele tematyczne nie są najlepszym sposobem na sprostanie tym zadaniom. Nadmierna koncentracja ogranicza także strategiczne wybory podlegające ocenie ex ante i deprecjonuje sam proces takiej oceny. Realizacja kompleksowych programów służących zrównoważonemu i zintegrowanemu regionalnemu rozwojowi gospodarczemu wymaga większej elastyczności na miejscu i jest nieodzowna, by nadal wzmacniać konkurencyjność regionów.

| 15. | Sprzeciwia się po raz kolejny sztywnemu ustaleniu wysokości wydatków na pojedyncze cele tematyczne lub grupy tych celów. Ze względu na znaczne różnice potencjału i potrzeb między regionami, nawet w obrębie tych samych kategorii regionów, nie należy dzielić celów tematycznych w sposób niezróżnicowany. Ustalone centralnie kwoty wydatków niweczą wartość dodaną płynącą z polityki spójności, polegającą na kształtowaniu regionalnych i terytorialnych strategii rozwoju tak, by dokładnie odpowiadały konkretnym potrzebom. |
| --- | --- |

15.

Sprzeciwia się po raz kolejny sztywnemu ustaleniu wysokości wydatków na pojedyncze cele tematyczne lub grupy tych celów. Ze względu na znaczne różnice potencjału i potrzeb między regionami, nawet w obrębie tych samych kategorii regionów, nie należy dzielić celów tematycznych w sposób niezróżnicowany. Ustalone centralnie kwoty wydatków niweczą wartość dodaną płynącą z polityki spójności, polegającą na kształtowaniu regionalnych i terytorialnych strategii rozwoju tak, by dokładnie odpowiadały konkretnym potrzebom.

| 16. | Stwierdza, że proponowane w priorytety inwestycyjne, które EFRR ma wspierać w ramach poszczególnych celów tematycznych, obejmują ważne obszary, w jakich możliwe jest wsparcie z funduszu. Niezrozumiałe jest jednak, dlaczego Komisja Europejska nie zaliczyła do priorytetów inwestycyjnych niektórych inwestycji, które jednoznacznie służą realizacji strategii „Europa 2020”, takich jak np. inwestycje w zmianę przepływów transportowych. |
| --- | --- |

16.

Stwierdza, że proponowane w priorytety inwestycyjne, które EFRR ma wspierać w ramach poszczególnych celów tematycznych, obejmują ważne obszary, w jakich możliwe jest wsparcie z funduszu. Niezrozumiałe jest jednak, dlaczego Komisja Europejska nie zaliczyła do priorytetów inwestycyjnych niektórych inwestycji, które jednoznacznie służą realizacji strategii „Europa 2020”, takich jak np. inwestycje w zmianę przepływów transportowych.

| 17. | Przyjmuje z zadowoleniem ustalenie „transformacji w kierunku gospodarki niskoemisyjnej” jako priorytetu inwestycyjnego i podkreśla jej znaczenie dla przyszłości Europy. Postuluje jednak, aby procentowy udział środków z EFRR przeznaczonych na ten cel, tak jak proponuje Komisja, był ustalony w umowie partnerskiej zawieranej między Komisją, państwem członkowskim, szczeblem regionalnym i szczeblem lokalnym. W ten sposób można będzie przeznaczyć stosowną część środków z EFRR odpowiednio dla danego państwa członkowskiego lub regionu. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z zadowoleniem ustalenie „transformacji w kierunku gospodarki niskoemisyjnej” jako priorytetu inwestycyjnego i podkreśla jej znaczenie dla przyszłości Europy. Postuluje jednak, aby procentowy udział środków z EFRR przeznaczonych na ten cel, tak jak proponuje Komisja, był ustalony w umowie partnerskiej zawieranej między Komisją, państwem członkowskim, szczeblem regionalnym i szczeblem lokalnym. W ten sposób można będzie przeznaczyć stosowną część środków z EFRR odpowiednio dla danego państwa członkowskiego lub regionu.

| 18. | Dostrzega potrzebę działania w tej dziedzinie, przede wszystkim jeśli chodzi o priorytety inwestycyjne w ramach celu tematycznego „Zwiększanie konkurencyjności MŚP”. Biorąc pod uwagę znaczenie tego celu dla wzrostu i zatrudnienia w Europie oraz różnorodne i obiecujące możliwości wparcia, to właśnie w tej dziedzinie konieczne jest wyraźne rozszerzenie priorytetów inwestycyjnych. Zdaniem Komitetu Regionów kluczową rangę należy nadać przede wszystkim wspieraniu inwestycji produkcyjnych, które dzięki zakładaniu, rozwijaniu lub dywersyfikacji przedsiębiorstw albo zasadniczej zmianie metod produkcji czy świadczenia usług przyczyniają się do tworzenia i utrzymania trwałych miejsc pracy. Takie inwestycje w przedsiębiorstwach są warunkiem powodzenia koniecznych zmian strukturalnych w Europie oraz osiągnięcia celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia. Ograniczenie wspierania przez EFRR inwestycji w przedsiębiorstwach do inwestycji przeznaczonych na zakładanie nowych firm, co najwyraźniej jest zamiarem Komisji Europejskiej, nie uwzględniałoby dostatecznie potrzeb rozwojowych w regionach i w Europie. |
| --- | --- |

18.

Dostrzega potrzebę działania w tej dziedzinie, przede wszystkim jeśli chodzi o priorytety inwestycyjne w ramach celu tematycznego „Zwiększanie konkurencyjności MŚP”. Biorąc pod uwagę znaczenie tego celu dla wzrostu i zatrudnienia w Europie oraz różnorodne i obiecujące możliwości wparcia, to właśnie w tej dziedzinie konieczne jest wyraźne rozszerzenie priorytetów inwestycyjnych. Zdaniem Komitetu Regionów kluczową rangę należy nadać przede wszystkim wspieraniu inwestycji produkcyjnych, które dzięki zakładaniu, rozwijaniu lub dywersyfikacji przedsiębiorstw albo zasadniczej zmianie metod produkcji czy świadczenia usług przyczyniają się do tworzenia i utrzymania trwałych miejsc pracy. Takie inwestycje w przedsiębiorstwach są warunkiem powodzenia koniecznych zmian strukturalnych w Europie oraz osiągnięcia celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia. Ograniczenie wspierania przez EFRR inwestycji w przedsiębiorstwach do inwestycji przeznaczonych na zakładanie nowych firm, co najwyraźniej jest zamiarem Komisji Europejskiej, nie uwzględniałoby dostatecznie potrzeb rozwojowych w regionach i w Europie.

| 19. | Postuluje ponadto, by do tych priorytetów inwestycyjnych EFRR, którym można poświęcić szczególną uwagę podczas koncentracji tematycznej w ramach opracowywania programów operacyjnych, zaliczyć wspieranie we wszystkich regionach inwestycji w infrastrukturę gospodarczą, w rozbudowę infrastruktury turystycznej, rozwój infrastruktury kształcenia i szkolenia zawodowego oraz w inkubatory przedsiębiorczości. |
| --- | --- |

19.

Postuluje ponadto, by do tych priorytetów inwestycyjnych EFRR, którym można poświęcić szczególną uwagę podczas koncentracji tematycznej w ramach opracowywania programów operacyjnych, zaliczyć wspieranie we wszystkich regionach inwestycji w infrastrukturę gospodarczą, w rozbudowę infrastruktury turystycznej, rozwój infrastruktury kształcenia i szkolenia zawodowego oraz w inkubatory przedsiębiorczości.

| 20. | Wzywa w związku z tym Komisję Europejską, by w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami nadała większą elastyczność treści i zakresowi poszczególnych priorytetów inwestycyjnych, w oparciu o indywidualne przypadki. Nie powinny istnieć oddzielne priorytety EFRR dla każdego państwa członkowskiego, lecz należy umożliwić określanie odpowiednich priorytetów w ramach poszczególnych programów operacyjnych. |
| --- | --- |

20.

Wzywa w związku z tym Komisję Europejską, by w drodze dialogu z państwami członkowskimi i regionami nadała większą elastyczność treści i zakresowi poszczególnych priorytetów inwestycyjnych, w oparciu o indywidualne przypadki. Nie powinny istnieć oddzielne priorytety EFRR dla każdego państwa członkowskiego, lecz należy umożliwić określanie odpowiednich priorytetów w ramach poszczególnych programów operacyjnych.

Wskaźniki dotyczące wsparcia z EFRR na cel „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” (art. 6)

| 21. | Przyjmuje z zadowoleniem zaproponowane w przyjęcie
  wspólnych wskaźników
  służących mierzeniu rezultatów wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. W niektórych przypadkach należałoby je jednak jeszcze ulepszyć. Na przykład liczbę nowych produktów wprowadzonych na rynek dzięki objętym wsparciem projektom w zakresie B+R trudno zmierzyć i można to zrobić dopiero po upływie dłuższego czasu. Ten wskaźnik jest równie mało przydatny do oceny wyników w skali całej Europy jak wskaźnik „Szacowane ograniczenie wycieków w sieci wodociągowej”. |
| --- | --- |

21.

Przyjmuje z zadowoleniem zaproponowane w przyjęcie
  wspólnych wskaźników
  służących mierzeniu rezultatów wsparcia z EFRR w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. W niektórych przypadkach należałoby je jednak jeszcze ulepszyć. Na przykład liczbę nowych produktów wprowadzonych na rynek dzięki objętym wsparciem projektom w zakresie B+R trudno zmierzyć i można to zrobić dopiero po upływie dłuższego czasu. Ten wskaźnik jest równie mało przydatny do oceny wyników w skali całej Europy jak wskaźnik „Szacowane ograniczenie wycieków w sieci wodociągowej”.

| 22. | Wzywa Komisję Europejską, by w partnerskiej dyskusji z państwami członkowskimi i regionami ponownie przeanalizowała 43 wspólne wskaźniki pod kątem ich reprezentatywności, jednoznaczności, a przede wszystkim pod kątem praktycznego zastosowania, oraz w razie potrzeby uprościła je. W każdym programie operacyjnym powinna istnieć możliwość wyboru tylko tych wskaźników, które są istotne z punktu widzenia priorytetów. Organy zarządzające i beneficjenci nie mogą odpowiadać za niedostateczne wyniki w wypadku wskaźników, za które nie są bezpośrednio odpowiedzialne. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję Europejską, by w partnerskiej dyskusji z państwami członkowskimi i regionami ponownie przeanalizowała 43 wspólne wskaźniki pod kątem ich reprezentatywności, jednoznaczności, a przede wszystkim pod kątem praktycznego zastosowania, oraz w razie potrzeby uprościła je. W każdym programie operacyjnym powinna istnieć możliwość wyboru tylko tych wskaźników, które są istotne z punktu widzenia priorytetów. Organy zarządzające i beneficjenci nie mogą odpowiadać za niedostateczne wyniki w wypadku wskaźników, za które nie są bezpośrednio odpowiedzialne.

Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania konkretnych cech terytorialnych (art. 7–11)

| 23. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar, by w ramach EFRR możliwe było również wspieranie szeroko zakrojonych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, służących rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych, klimatycznych i społecznych, wobec których stają obszary miejskie. Stwierdza, że już w bieżącym okresie finansowania EFRR jest obszernie wykorzystywany do wspierania obszarów miejskich, popiera zatem także plany Komisji Europejskiej, by wzmocnić wymiar miejski w następnym okresie finansowania. |
| --- | --- |

23.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar, by w ramach EFRR możliwe było również wspieranie szeroko zakrojonych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, służących rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych, klimatycznych i społecznych, wobec których stają obszary miejskie. Stwierdza, że już w bieżącym okresie finansowania EFRR jest obszernie wykorzystywany do wspierania obszarów miejskich, popiera zatem także plany Komisji Europejskiej, by wzmocnić wymiar miejski w następnym okresie finansowania.

| 24. | Sądzi jednak, że środki z EFRR zasadniczo powinny być przyznawane w sposób elastyczny i bez uprzywilejowania czy dyskryminacji konkretnych typów obszarów, gdyż w przeciwnym razie grozi to zamknięciem dostępu do EFRR dla obszarów wiejskich i podmiejskich, a także dla obszarów funkcjonalnych. Decyzje o terytorialnym skoncentrowaniu środków z EFRR na różnych typach obszarów muszą być podejmowane w procesie programowania prowadzonym na zasadach partnerstwa z udziałem władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

24.

Sądzi jednak, że środki z EFRR zasadniczo powinny być przyznawane w sposób elastyczny i bez uprzywilejowania czy dyskryminacji konkretnych typów obszarów, gdyż w przeciwnym razie grozi to zamknięciem dostępu do EFRR dla obszarów wiejskich i podmiejskich, a także dla obszarów funkcjonalnych. Decyzje o terytorialnym skoncentrowaniu środków z EFRR na różnych typach obszarów muszą być podejmowane w procesie programowania prowadzonym na zasadach partnerstwa z udziałem władz lokalnych i regionalnych.

| 25. | Sugeruje, by zadbać o lepsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi poprzez zapewnienie interfejsów i punktów łączności w obu programach. Do tej pory nie było możliwości wspierania zintegrowanych projektów przy pomocy europejskiego programu badań i funduszy strukturalnych. Silniejsze powiązanie obu programów zwiększyłoby synergię i przyczyniłoby się do wzmocnienia bazy wiedzy we wszystkich regionach. Z tego powodu komplementarność programu „Horyzont 2020” i funduszy strukturalnych powinna zostać odpowiednio odzwierciedlona także w programach operacyjnych oraz w strategiach badań, innowacji i inteligentnej specjalizacji. |
| --- | --- |

25.

Sugeruje, by zadbać o lepsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi poprzez zapewnienie interfejsów i punktów łączności w obu programach. Do tej pory nie było możliwości wspierania zintegrowanych projektów przy pomocy europejskiego programu badań i funduszy strukturalnych. Silniejsze powiązanie obu programów zwiększyłoby synergię i przyczyniłoby się do wzmocnienia bazy wiedzy we wszystkich regionach. Z tego powodu komplementarność programu „Horyzont 2020” i funduszy strukturalnych powinna zostać odpowiednio odzwierciedlona także w programach operacyjnych oraz w strategiach badań, innowacji i inteligentnej specjalizacji.

| 26. | Zwraca uwagę – w odniesieniu do przewidzianego w zobowiązania państw członkowskich, by już z góry ustanowiły wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz
  zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  – że wykaz taki powinien mieć tylko charakter orientacyjny. Mógłby on powstać w wyniku partnerskiej dyskusji z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur wystosowanego do wszystkich miast w państwach członkowskich. Możliwości w zakresie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich przewidziane w danej dziedzinie objętej programem powinny z założenia być dostępne dla wszystkich miast, także małych i średniej wielkości. Regiony muszą mieć możliwość udzielania wsparcia w sposób elastyczny, na podstawie swoich programów operacyjnych i swojego budżetu oraz odpowiednio do potrzeb regionu i gmin. |
| --- | --- |

26.

Zwraca uwagę – w odniesieniu do przewidzianego w zobowiązania państw członkowskich, by już z góry ustanowiły wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz
  zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  – że wykaz taki powinien mieć tylko charakter orientacyjny. Mógłby on powstać w wyniku partnerskiej dyskusji z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi na podstawie otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur wystosowanego do wszystkich miast w państwach członkowskich. Możliwości w zakresie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich przewidziane w danej dziedzinie objętej programem powinny z założenia być dostępne dla wszystkich miast, także małych i średniej wielkości. Regiony muszą mieć możliwość udzielania wsparcia w sposób elastyczny, na podstawie swoich programów operacyjnych i swojego budżetu oraz odpowiednio do potrzeb regionu i gmin.

| 27. | Zwraca uwagę, że odsetek środków z EFRR, jaki w danym państwie członkowskim jest przewidziany na wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz ogólnie rozwoju lokalnego, powinien być wynikiem planowania programów operacyjnych. Stwierdza jednocześnie, że w razie potrzeby każde państwo członkowskie może wykorzystać możliwość zwiększenia tego odsetka, tak aby nadal można było wykorzystywać do wspierania zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i rozwoju lokalnego szeroką paletę środków dostępnych w ramach programów operacyjnych. Musi istnieć możliwość powiązania tego wsparcia – jeśli jest to uzasadnione szczególnymi lokalnymi warunkami geograficznymi – z ustanowieniem partnerstwa z sąsiadującymi obszarami podmiejskimi, wiejskimi i funkcjonalnymi oraz ewentualnie z opracowaniem zintegrowanego ponadlokalnego planu strategicznego. Państwa członkowskie i regiony potrzebują koniecznej elastyczności, by w trakcie okresu finansowania wdrażać te środki odpowiednio do potrzeb regionalnych i strukturalnych oraz wybierać projekty według ich cech jakościowych. |
| --- | --- |

27.

Zwraca uwagę, że odsetek środków z EFRR, jaki w danym państwie członkowskim jest przewidziany na wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz ogólnie rozwoju lokalnego, powinien być wynikiem planowania programów operacyjnych. Stwierdza jednocześnie, że w razie potrzeby każde państwo członkowskie może wykorzystać możliwość zwiększenia tego odsetka, tak aby nadal można było wykorzystywać do wspierania zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i rozwoju lokalnego szeroką paletę środków dostępnych w ramach programów operacyjnych. Musi istnieć możliwość powiązania tego wsparcia – jeśli jest to uzasadnione szczególnymi lokalnymi warunkami geograficznymi – z ustanowieniem partnerstwa z sąsiadującymi obszarami podmiejskimi, wiejskimi i funkcjonalnymi oraz ewentualnie z opracowaniem zintegrowanego ponadlokalnego planu strategicznego. Państwa członkowskie i regiony potrzebują koniecznej elastyczności, by w trakcie okresu finansowania wdrażać te środki odpowiednio do potrzeb regionalnych i strukturalnych oraz wybierać projekty według ich cech jakościowych.

| 28. | Podkreśla, że przekazanie zadań miastom poprzez instrument zintegrowanych inwestycji terytorialnych, o których mowa w art. 99 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, powinno zostać zaproponowane jako opcja. Władze lokalne i regionalne powinny móc same decydować, z uwzględnieniem możliwości instytucjonalnych i technicznych, o tym, czy i w jakim zakresie przejmują zadania. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że przekazanie zadań miastom poprzez instrument zintegrowanych inwestycji terytorialnych, o których mowa w art. 99 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, powinno zostać zaproponowane jako opcja. Władze lokalne i regionalne powinny móc same decydować, z uwzględnieniem możliwości instytucjonalnych i technicznych, o tym, czy i w jakim zakresie przejmują zadania.

| 29. | Zwraca uwagę, w odniesieniu do zaproponowanej w
  platformy na rzecz rozwoju obszarów miejskich
  , na dotychczasowe prace w ramach programu URBACT, który jest ukierunkowany zwłaszcza na wymianę doświadczeń dotyczących koncepcji rozwoju miast w Unii Europejskiej. Zwraca się do Komisji Europejskiej o uzasadnienie wartości dodanej nowej platformy w formie zaproponowanej przez Komisję, unikanie powielania działań realizowanych w ramach platformy i programu URBACT oraz uściślenie przyszłości tego programu w przyszłym okresie programowania. |
| --- | --- |

29.

Zwraca uwagę, w odniesieniu do zaproponowanej w
  platformy na rzecz rozwoju obszarów miejskich
  , na dotychczasowe prace w ramach programu URBACT, który jest ukierunkowany zwłaszcza na wymianę doświadczeń dotyczących koncepcji rozwoju miast w Unii Europejskiej. Zwraca się do Komisji Europejskiej o uzasadnienie wartości dodanej nowej platformy w formie zaproponowanej przez Komisję, unikanie powielania działań realizowanych w ramach platformy i programu URBACT oraz uściślenie przyszłości tego programu w przyszłym okresie programowania.

| 30. | Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę i wspólne przedsięwzięcia (coroczne wspólne konferencje), co służyłoby wzmocnieniu dialogu politycznego dotyczącego koncepcji rozwoju miast oraz wzajemnego oddziaływania obszarów miejskich i wiejskich w Europie. Dostrzega w tym ważne zadanie dla Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

30.

Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę i wspólne przedsięwzięcia (coroczne wspólne konferencje), co służyłoby wzmocnieniu dialogu politycznego dotyczącego koncepcji rozwoju miast oraz wzajemnego oddziaływania obszarów miejskich i wiejskich w Europie. Dostrzega w tym ważne zadanie dla Komitetu Regionów.

| 31. | Przyjmuje z zadowoleniem proponowane w wniosku wspieranie
  innowacyjnych działań w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  , gdyż uważa, że jest to możliwość wspierania innowacyjnych projektów, która nie obciąża administracyjnie – w związku z tym dodatkowym wsparciem – odpowiedzialnych za nie regionów i ich zasadniczych środków pomocowych. Z zadowoleniem przyjmuje, iż pojęcie innowacji nie ogranicza się tylko do technologii, ale obejmuje także innowacje społeczne. Apeluje ponadto, by także regionom przyznać możliwość samodzielnego wypróbowania innowacyjnych koncepcji wsparcia (również w obszarze inteligentnej specjalizacji) w ramach programów operacyjnych. |
| --- | --- |

31.

Przyjmuje z zadowoleniem proponowane w wniosku wspieranie
  innowacyjnych działań w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  , gdyż uważa, że jest to możliwość wspierania innowacyjnych projektów, która nie obciąża administracyjnie – w związku z tym dodatkowym wsparciem – odpowiedzialnych za nie regionów i ich zasadniczych środków pomocowych. Z zadowoleniem przyjmuje, iż pojęcie innowacji nie ogranicza się tylko do technologii, ale obejmuje także innowacje społeczne. Apeluje ponadto, by także regionom przyznać możliwość samodzielnego wypróbowania innowacyjnych koncepcji wsparcia (również w obszarze inteligentnej specjalizacji) w ramach programów operacyjnych.

| 32. | Postuluje, w związku z zapisem w , dotyczącym
  obszarów o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych
  , by wyzwania związane z przemianami demograficznymi uwzględniać w programach operacyjnych w większym stopniu, niż określono w art. 111 projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów w odniesieniu do kształtowania stopy współfinansowania. W kontekście wyraźnego spadku liczby ludności, migracji, zwłaszcza ludzi młodych i o wysokich kwalifikacjach, a także postępującego starzenia się społeczeństwa, sytuacja demograficzna stanowi poważny i trwały czynnik niekorzystny, któremu – zgodnie z art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu UE – należy poświęcić szczególną uwagę w ramach polityki spójności. Trzeba tę kwestię uwzględnić, rozważając możliwości wykorzystania EFRR. Koncentracja tematyczna i priorytety inwestycyjne powinny zapewniać dostateczną swobodę manewru, tak by można było opracowywać i realizować innowacyjne rozwiązania. |
| --- | --- |

32.

Postuluje, w związku z zapisem w , dotyczącym
  obszarów o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych
  , by wyzwania związane z przemianami demograficznymi uwzględniać w programach operacyjnych w większym stopniu, niż określono w art. 111 projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów w odniesieniu do kształtowania stopy współfinansowania. W kontekście wyraźnego spadku liczby ludności, migracji, zwłaszcza ludzi młodych i o wysokich kwalifikacjach, a także postępującego starzenia się społeczeństwa, sytuacja demograficzna stanowi poważny i trwały czynnik niekorzystny, któremu – zgodnie z art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu UE – należy poświęcić szczególną uwagę w ramach polityki spójności. Trzeba tę kwestię uwzględnić, rozważając możliwości wykorzystania EFRR. Koncentracja tematyczna i priorytety inwestycyjne powinny zapewniać dostateczną swobodę manewru, tak by można było opracowywać i realizować innowacyjne rozwiązania.

| 33. | Popiera zawarte w propozycje dotyczące
  regionów najbardziej oddalonych
  i jest zdania, że stanowią one dobrą podstawę dla dalszego wspierania tych regionów. Uważa, że należy zapewnić tym regionom odpowiednie wsparcie oraz przewidzieć większą elastyczność w zakresie koncentracji tematycznej. |
| --- | --- |

33.

Popiera zawarte w propozycje dotyczące
  regionów najbardziej oddalonych
  i jest zdania, że stanowią one dobrą podstawę dla dalszego wspierania tych regionów. Uważa, że należy zapewnić tym regionom odpowiednie wsparcie oraz przewidzieć większą elastyczność w zakresie koncentracji tematycznej.

Przepisy końcowe (art. 12–17)

| 34. | Zwraca uwagę, w odniesieniu do przewidzianego w
  wykonywania przekazanych uprawnień
  , na zasadnicze wątpliwości co do stosowania aktów delegowanych. Zgodnie z art. 290 TFUE przekazanie uprawnień może dotyczyć tylko określonych, innych niż istotne, przepisów, ponadto należy wyraźnie określić cele, treść, zakres oraz czas obowiązywania przekazanych uprawnień. |
| --- | --- |

34.

Zwraca uwagę, w odniesieniu do przewidzianego w
  wykonywania przekazanych uprawnień
  , na zasadnicze wątpliwości co do stosowania aktów delegowanych. Zgodnie z art. 290 TFUE przekazanie uprawnień może dotyczyć tylko określonych, innych niż istotne, przepisów, ponadto należy wyraźnie określić cele, treść, zakres oraz czas obowiązywania przekazanych uprawnień.

Ocena pod kątem zasady pomocniczości i proporcjonalności

| 35. | Jest zdania, że rozporządzenie o takiej treści, jaką przedstawiła Komisja Europejska we wniosku, zbyt mocno zawęża możliwości wsparcia w ramach EFRR i nie pozostawia państwom członkowskim i regionom koniecznej swobody uwzględniania specyfiki regionalnej i polityki strukturalnej, by poprzez dostosowane terytorialnie działania spełnić cele traktatowe i założenia strategii „Europa 2020”. Tym samym ograniczone są także możliwości wdrożenia, ze wsparciem z EFRR, zintegrowanych terytorialnych strategii rozwoju, które będą uwzględniały atuty i potrzeby danego obszaru i przyczyniały się w ten sposób do wzrostu gospodarczego i zwiększania zatrudnienia. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że rozporządzenie o takiej treści, jaką przedstawiła Komisja Europejska we wniosku, zbyt mocno zawęża możliwości wsparcia w ramach EFRR i nie pozostawia państwom członkowskim i regionom koniecznej swobody uwzględniania specyfiki regionalnej i polityki strukturalnej, by poprzez dostosowane terytorialnie działania spełnić cele traktatowe i założenia strategii „Europa 2020”. Tym samym ograniczone są także możliwości wdrożenia, ze wsparciem z EFRR, zintegrowanych terytorialnych strategii rozwoju, które będą uwzględniały atuty i potrzeby danego obszaru i przyczyniały się w ten sposób do wzrostu gospodarczego i zwiększania zatrudnienia.

| 36. | Jest zdania, że w bieżących negocjacjach należy położyć jeszcze większy nacisk na poszanowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności, aby nie dopuścić do nadmiernej centralizacji, regulacji i zbiurokratyzowania wsparcia z EFRR. Byłoby to niekorzystne z punktu widzenia akceptacji i wizerunku europejskiej polityki spójności wśród obywateli i przedsiębiorstw w regionach. |
| --- | --- |

36.

Jest zdania, że w bieżących negocjacjach należy położyć jeszcze większy nacisk na poszanowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności, aby nie dopuścić do nadmiernej centralizacji, regulacji i zbiurokratyzowania wsparcia z EFRR. Byłoby to niekorzystne z punktu widzenia akceptacji i wizerunku europejskiej polityki spójności wśród obywateli i przedsiębiorstw w regionach.

| 37. | Dostrzega w związku z tym znaczną potrzebę poprawy i wzywa Komisje Europejską, by w porozumieniu z Radą i Parlamentem Europejskim odpowiednio zmieniła wniosek dotyczący rozporządzenia. |
| --- | --- |

37.

Dostrzega w związku z tym znaczną potrzebę poprawy i wzywa Komisje Europejską, by w porozumieniu z Radą i Parlamentem Europejskim odpowiednio zmieniła wniosek dotyczący rozporządzenia.

| 38. | Oferuje Komisji Europejskiej, Radzie i Parlamentowi Europejskiemu swój dalszy wkład w ten proces negocjacji w postaci fachowej wiedzy władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

38.

Oferuje Komisji Europejskiej, Radzie i Parlamentowi Europejskiemu swój dalszy wkład w ten proces negocjacji w postaci fachowej wiedzy władz lokalnych i regionalnych.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 2

Dodać akapit drugi

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| ... | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

...

Uzasadnienie

Zob. punkt 4.

Jeżeli odnosimy się do jakiegoś artykułu Traktatu, powinniśmy przytoczyć cały artykuł, a nie tylko jego część.

Poprawka 2

Artykuł 3

Zmienić ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W regionach lepiej rozwiniętych z EFRR nie są wspierane inwestycje w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz TIK. | W regionach lepiej rozwiniętych w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz TIK. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W regionach lepiej rozwiniętych z EFRR nie są wspierane inwestycje w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz TIK.

W regionach lepiej rozwiniętych w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi w dziedzinie środowiska, transportu oraz TIK.

Uzasadnienie

Zob. punkt 6.

Poprawka 3

Artykuł 3

Zmienić ust. 1 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | inwestycje produkcyjne, przyczyniające się do tworzenia i ochrony trwałych miejsc pracy, poprzez bezpośrednie wspieranie inwestycji w małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP); |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

inwestycje produkcyjne, przyczyniające się do tworzenia i ochrony trwałych miejsc pracy, poprzez bezpośrednie wspieranie inwestycji w małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP);

| a) | inwestycje produkcyjne, przyczyniające się do tworzenia i ochrony trwałych miejsc pracy, poprzez bezpośrednie wspieranie inwestycji w małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP); |
| --- | --- |

a)

inwestycje produkcyjne, przyczyniające się do tworzenia i ochrony trwałych miejsc pracy, poprzez bezpośrednie wspieranie inwestycji w małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP);

Uzasadnienie

Zob. punkt 8.

Poprawka 4

Artykuł 3

Zmienić ust. 1 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | inwestycje w infrastrukturę społeczną, zdrowotną i edukacyjną; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

inwestycje w infrastrukturę społeczną, zdrowotną i edukacyjną;

| c) | inwestycje w infrastrukturę społeczną, zdrowotną, i edukacyjną; |
| --- | --- |

c)

inwestycje w infrastrukturę społeczną, zdrowotną, i edukacyjną;

Poprawka 5

Artykuł 3

Zmienić ust. 1 lit. d) ppkt i)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| d) | rozwój wewnętrznego potencjału poprzez wspieranie regionalnego i lokalnego rozwoju, badań i innowacji. Środki te obejmują:






  (i) | inwestycje trwałe w sprzęt i infrastrukturę na małą skalę |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

d)

rozwój wewnętrznego potencjału poprzez wspieranie regionalnego i lokalnego rozwoju, badań i innowacji. Środki te obejmują:

(i)

inwestycje trwałe w sprzęt i infrastrukturę na małą skalę

| d) | rozwój wewnętrznego potencjału poprzez wspieranie regionalnego i lokalnego rozwoju, badań i innowacji. Środki te obejmują:






  (i) | inwestycje trwałe w sprzęt i infrastrukturę |
| --- | --- | --- |

d)

rozwój wewnętrznego potencjału poprzez wspieranie regionalnego i lokalnego rozwoju, badań i innowacji. Środki te obejmują:

(i)

inwestycje trwałe w sprzęt i infrastrukturę

Uzasadnienie

Poprawka ma związek z p. 9 opinii. Ograniczenie interwencji z tytułu EFRR w zakresie wspierania inwestycji w sprzęt i infrastrukturę do „inwestycji na małą skalę” jest sprzeczne z potrzebami rozwojowymi regionów w różnych dziedzinach. Przykładowo jest to niezgodne z art. 5 ust. 1 lit. a) dotyczącym rozwoju infrastruktury badawczej i innowacyjnej, który sprzyja osiąganiu wysokiej jakości w dziedzinie badań i rozwoju.

Poprawka 6

Artykuł 3

Zmienić ust. 1 lit. d)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| iii) | wsparcie publicznych podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami oraz inwestycje w technologie i badania stosowane w przedsiębiorstwach; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

iii)

wsparcie publicznych podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami oraz inwestycje w technologie i badania stosowane w przedsiębiorstwach;

| iii) | wsparcie podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami oraz inwestycje w technologie i badania stosowane w przedsiębiorstwach; |
| --- | --- |

iii)

wsparcie podmiotów zajmujących się badaniami i innowacjami oraz inwestycje w technologie i badania stosowane w przedsiębiorstwach;

Uzasadnienie

Zob. punkt 10.

Poprawka 7

Artykuł 3

Zmienić ust. 1 lit. d)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| iv) | tworzenie sieci, współpracę i wymianę doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

iv)

tworzenie sieci, współpracę i wymianę doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska;

| iv) | tworzenie sieci, współpracę i wymianę doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska; |
| --- | --- |

iv)

tworzenie sieci, współpracę i wymianę doświadczeń pomiędzy regionami, miastami oraz stosownymi podmiotami społecznymi i gospodarczymi oraz działającymi na rzecz ochrony środowiska;

Uzasadnienie

Zob. punkt 11.

Poprawka 8

Artykuł 4

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Cele tematyczne określone w art. 9 rozporządzenia (WE) nr [...]/2012 [RWP] oraz określone w art. 5 niniejszego rozporządzenia odpowiadające im priorytety inwestycyjne, w które EFRR może wnosić wkład, są skoncentrowane w następujący sposób:






  a) | w regionach lepiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym,






  i) | co najmniej 80 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Cele tematyczne określone w art. 9 rozporządzenia (WE) nr [...]/2012 [RWP] oraz określone w art. 5 niniejszego rozporządzenia odpowiadające im priorytety inwestycyjne, w które EFRR może wnosić wkład, są skoncentrowane w następujący sposób:

a)

w regionach lepiej rozwiniętych i w regionach w okresie przejściowym,

i)

co najmniej 80 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; oraz

| ii) | co najmniej 20 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP]; |
| --- | --- |

ii)

co najmniej 20 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP];

| b) | w regionach słabiej rozwiniętych:






  i) | co najmniej 50 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; |
| --- | --- | --- |

b)

w regionach słabiej rozwiniętych:

i)

co najmniej 50 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP];

| ii) | co najmniej 6 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP]. |
| --- | --- |

ii)

co najmniej 6 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP].

W drodze odstępstwa od lit a) ppkt (i) w regionach, których PKB na mieszkańca w latach 2007–2013 był niższy niż 75 % średniego PKB UE-25 w okresie odniesienia, ale które kwalifikują się do wsparcia w kategorii regionów w okresie przejściowym lub regionów lepiej rozwiniętych zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr [ ]/2012 [RWP] w okresie 2014–2020, co najmniej 60 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na każdy z celów tematycznych określonych w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP].

Cele tematyczne określone w art. 9 rozporządzenia (WE) nr [...]/2012 [RWP] oraz określone w art. 5 niniejszego rozporządzenia odpowiadające im priorytety inwestycyjne, w które EFRR może wnosić wkład, są skoncentrowane w następujący sposób:

| a) | w regionach lepiej rozwiniętych






  i) | co najmniej całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

w regionach lepiej rozwiniętych

i)

co najmniej całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; oraz

| ii) | co najmniej całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP]; |
| --- | --- |

ii)

co najmniej całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP];

| b) | w regionach słabiej rozwiniętych :






  i) | co najmniej 50 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]; |
| --- | --- | --- |

b)

w regionach słabiej rozwiniętych :

i)

co najmniej 50 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP];

| ii) | co najmniej 6 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP]. |
| --- | --- |

ii)

co najmniej 6 % całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na cele tematyczne określone w art. 9 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 r. [RWP].

W drodze odstępstwa od lit a) ppkt (i) w regionach, których PKB na mieszkańca w latach 2007–2013 był niższy niż 75 % średniego PKB UE-25 w okresie odniesienia, ale które kwalifikują się do wsparcia w kategorii regionów w okresie przejściowym lub regionów lepiej rozwiniętych zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] w okresie 2014–2020, co najmniej całkowitych środków z EFRR na szczeblu krajowym przydziela się na każdy z celów tematycznych określonych w art. 9 pkt 1, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP].

Uzasadnienie

Zob. punkty 12–15.

Poprawka 9

Artykuł 5

Dodać w ust. 4 nową lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| ... | c) | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

...

c)

Uzasadnienie

Zob. punkt 18.

Poprawka 10

Artykuł 5 ust. 4 i 5

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4) | zwiększanie konkurencyjności MŚP:
  [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4)

zwiększanie konkurencyjności MŚP:

[...]

5)

[...]

[...]

| b) | promowanie efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w MŚP; |
| --- | --- |

b)

promowanie efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w MŚP;

[...]

| 4) | zwiększanie konkurencyjności MŚP:
  [...] | |
| --- | --- | --- |

4)

zwiększanie konkurencyjności MŚP:

[...]

5)

[...]

[...]

| b) | promowanie efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w MŚP; |
| --- | --- |

b)

promowanie efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w MŚP;

[...]

Uzasadnienie

Ad ust. 4: Podejmowane w ramach polityki regionalnej starania o zwiększenie konkurencyjności gospodarki koncentrują się przede wszystkim na małych i średnich przedsiębiorstwach. Większe przedsiębiorstwa odgrywają jednak ważną rolę z punktu widzenia polityki strukturalnej, np. jako partnerzy w tworzeniu klastrów przemysłowych. Zgodnie z inicjatywą przewodnią „Polityka przemysłowa w erze globalizacji” zasadniczo powinna nadal istnieć możliwość wspierania dużych przedsiębiorstw, przy czym główny nacisk powinien, jak dotychczas, leżeć na MŚP.

Ad ust. 4 lit. d): Projekty w zakresie infrastruktury gospodarczej to regionalne środki na rzecz wspierania gospodarki, które wiążą się bezpośrednio z tworzeniem na danym obszarze nowych przedsiębiorstw oraz ich rozwijaniem. Nowoczesna infrastruktura sprzyja produktywności przedsiębiorstw i jest ważnym czynnikiem współdecydującym o atrakcyjności gospodarczej regionu.

Ad ust. 5: Rozporządzenie w sprawie EFRR powinno, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, otwierać realistyczną perspektywę wspierania wszystkich działań w dziedzinie przeciwdziałania zmianie klimatu i ochrony środowiska. W tym kontekście przewidziane we wniosku ograniczenie do MŚP jest zbyt wąskie, by można było w pełnym zakresie osiągnąć ten cel.

Poprawka 11

Artykuł 6

Zmienić akapit pierwszy

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] stosuje się wspólne wskaźniki określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Wartości bazowe w odniesieniu do wspólnych wskaźników ustala się na zero, a cele łączne wyznacza się na 2022 r. | W stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] stosuje się wspólne wskaźniki w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Wartości bazowe w odniesieniu do wspólnych wskaźników ustala się na zero, a cele łączne wyznacza się na 2022 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] stosuje się wspólne wskaźniki określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Wartości bazowe w odniesieniu do wspólnych wskaźników ustala się na zero, a cele łączne wyznacza się na 2022 r.

W stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] stosuje się wspólne wskaźniki w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Wartości bazowe w odniesieniu do wspólnych wskaźników ustala się na zero, a cele łączne wyznacza się na 2022 r.

Uzasadnienie

Zob. punkty 21–22.

Rola regionów w określaniu wskaźników jest bardzo ważna, co zostało zaznaczone w samym punkcie 22 opinii, i z tego względu uznajemy, że nie należy pominąć odniesienia do regionów w poprawce 11.

Poprawka 12

Artykuł 7

Zmienić ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Każde państwo członkowskie ustanawia w swojej umowie partnerskiej wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, i orientacyjną roczną alokację dla tych działań na szczeblu krajowym.
  Co najmniej 5 % środków z EFRR przydzielonych na szczeblu krajowym zostaje przydzielonych na zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, które zostały przekazane do zarządzania miastom poprzez zintegrowane inwestycje terytorialne, o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]. | Każde państwo członkowskie ustanawia w swojej umowie partnerskiej wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, i orientacyjną roczną alokację dla tych działań na szczeblu krajowym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Każde państwo członkowskie ustanawia w swojej umowie partnerskiej wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, i orientacyjną roczną alokację dla tych działań na szczeblu krajowym.

Co najmniej 5 % środków z EFRR przydzielonych na szczeblu krajowym zostaje przydzielonych na zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, które zostały przekazane do zarządzania miastom poprzez zintegrowane inwestycje terytorialne, o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP].

Każde państwo członkowskie ustanawia w swojej umowie partnerskiej wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, i orientacyjną roczną alokację dla tych działań na szczeblu krajowym.

Uzasadnienie

Zob. punkty 26–28.

Poprawka uwzględnia propozycję Komisji, by co najmniej 5 % środków z EFRR przydzielonych na szczeblu krajowym przeznaczyć na zrównoważony rozwój obszarów miejskich, nie określając jednak z góry i ostatecznie, jaki instrument należy zastosować.

Poprawka 13

Artykuł 8

Zmienić ust. 1 i 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Komisja tworzy, zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], platformę na rzecz rozwoju obszarów miejskich, aby promować rozwijanie potencjału i tworzenie sieci między miastami oraz wymianę doświadczeń w zakresie polityki miejskiej na szczeblu unijnym w dziedzinach związanych z priorytetami inwestycyjnymi EFRR oraz zrównoważonym rozwojem obszarów miejskich.
  2.   Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych wykaz miast będących uczestnikami platformy sporządzony na podstawie wykazów ustanowionych w umowach partnerskich. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
  Wykaz zawiera maksymalnie 300 miast, przy czym maksymalna liczba miast dla każdego państwa członkowskiego wynosi 20. Miasta wybierane są na podstawie następujących kryteriów:






  a) | ludność, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych systemów miejskich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Komisja tworzy, zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], platformę na rzecz rozwoju obszarów miejskich, aby promować rozwijanie potencjału i tworzenie sieci między miastami oraz wymianę doświadczeń w zakresie polityki miejskiej na szczeblu unijnym w dziedzinach związanych z priorytetami inwestycyjnymi EFRR oraz zrównoważonym rozwojem obszarów miejskich.

2.   Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych wykaz miast będących uczestnikami platformy sporządzony na podstawie wykazów ustanowionych w umowach partnerskich. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2.

Wykaz zawiera maksymalnie 300 miast, przy czym maksymalna liczba miast dla każdego państwa członkowskiego wynosi 20. Miasta wybierane są na podstawie następujących kryteriów:

a)

ludność, z uwzględnieniem uwarunkowań krajowych systemów miejskich;

| b) | istnienie strategii dotyczącej zintegrowanych działań służących rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych, klimatycznych i społecznych, które mają wpływ na obszary miejskie. |
| --- | --- |

b)

istnienie strategii dotyczącej zintegrowanych działań służących rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych, klimatycznych i społecznych, które mają wpływ na obszary miejskie.

3.   Platforma wspiera także tworzenie sieci między wszystkimi miastami, które z inicjatywy Komisji podejmują innowacyjne działania.

1.   Komisja , zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], platformę na rzecz rozwoju obszarów miejskich, aby promować rozwijanie potencjału i tworzenie sieci wymianę doświadczeń w zakresie polityki miejskiej na szczeblu unijnym w dziedzinach związanych z priorytetami inwestycyjnymi EFRR oraz zrównoważonym rozwojem obszarów miejskich.

2.

3.   Platforma wspiera także tworzenie sieci między wszystkimi miastami, które z inicjatywy Komisji podejmują innowacyjne działania.

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Zob. punkty 29–30.

Uzupełnienie poprawki. Nie ma powodu, by ograniczać zakres tworzenia sieci i wymiany doświadczeń między miastami. Program URBACT będzie miał coraz większe znaczenie dla miast nieuczestniczących w platformie, ale może stać się także programem służącym dalszemu rozwijaniu współpracy między miastami, zarówno w ramach platformy, jak i poza nią.

Poprawka 14

Artykuł 9

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  1.   Z inicjatywy Komisji z EFRR mogą być wspierane innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, z zastrzeżeniem pułapu wynoszącego 0,2 % całkowitej rocznej alokacji EFRR. Obejmują one badania i projekty pilotażowe mające na celu zidentyfikowanie lub przetestowanie nowych rozwiązań problemów odnoszących się do zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich istotnych na poziomie Unii. | Innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich
  1.   Z inicjatywy Komisji z EFRR mogą być wspierane innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich , z zastrzeżeniem pułapu wynoszącego 0,2 % całkowitej rocznej alokacji EFRR. Obejmują one badania i projekty pilotażowe mające na celu zidentyfikowanie lub przetestowanie nowych rozwiązań problemów odnoszących się do zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich istotnych na poziomie Unii. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich

1.   Z inicjatywy Komisji z EFRR mogą być wspierane innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, z zastrzeżeniem pułapu wynoszącego 0,2 % całkowitej rocznej alokacji EFRR. Obejmują one badania i projekty pilotażowe mające na celu zidentyfikowanie lub przetestowanie nowych rozwiązań problemów odnoszących się do zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich istotnych na poziomie Unii.

Innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich

1.   Z inicjatywy Komisji z EFRR mogą być wspierane innowacyjne działania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich , z zastrzeżeniem pułapu wynoszącego 0,2 % całkowitej rocznej alokacji EFRR. Obejmują one badania i projekty pilotażowe mające na celu zidentyfikowanie lub przetestowanie nowych rozwiązań problemów odnoszących się do zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich istotnych na poziomie Unii.

Uzasadnienie

Zrównoważony rozwój miast możliwy jest tylko w ramach silnego partnerstwa między miastami a sąsiednimi obszarami podmiejskimi i wiejskimi. Istotne jest, by innowacyjne działania, które zostaną wdrożone, przyczyniały się do rozwoju stosunków miasto – wieś i by podmioty lokalne na obszarach podmiejskich mogły stać się pełnoprawnymi partnerami tych innowacyjnych działań.

Poprawka 15

Artykuł 9

Dodać nowy ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. punkt 31.

Należy wziąć pod uwagę różne ramy instytucjonalne w państwach członkowskich. W niektórych państwach istnieje jednostopniowy system gminny.

Poprawka 16

Artykuł 10

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W ramach programów operacyjnych współfinansowanych przez EFRR, obejmujących obszary o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, o których mowa w art. 111 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], należy zwracać szczególną uwagę na specyficzne trudności tych obszarów. | W ramach programów operacyjnych współfinansowanych przez EFRR, obejmujących obszary o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, o których mowa w art. 111 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] , należy zwracać szczególną uwagę na specyficzne trudności tych obszarów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W ramach programów operacyjnych współfinansowanych przez EFRR, obejmujących obszary o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, o których mowa w art. 111 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], należy zwracać szczególną uwagę na specyficzne trudności tych obszarów.

W ramach programów operacyjnych współfinansowanych przez EFRR, obejmujących obszary o poważnych i trwałych niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, o których mowa w art. 111 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] , należy zwracać szczególną uwagę na specyficzne trudności tych obszarów.

Uzasadnienie

Zob. punkt 32.

Poprawka 17

Artykuł 13

Dodać w ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule | Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule

Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.

Uzasadnienie

Zob. punkt 34.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 4/2012.

1

(2)  CdR 210/2009 fin.

2

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/127 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/127

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego”

2012/C 225/09

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem stwierdza, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS) zachowuje swoje cechy funduszu strukturalnego oraz że nie przekształca się w europejską politykę sektorową, lecz pozostaje solidnym elementem polityki spójności UE. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem stwierdza, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS) zachowuje swoje cechy funduszu strukturalnego oraz że nie przekształca się w europejską politykę sektorową, lecz pozostaje solidnym elementem polityki spójności UE.

| — | Żywi wątpliwości co do tego, czy skromny wzrost środków przeznaczonych na EFS okaże się wystarczający, aby wesprzeć przypisane temu funduszowi ambitne cele. |
| --- | --- |

—

Żywi wątpliwości co do tego, czy skromny wzrost środków przeznaczonych na EFS okaże się wystarczający, aby wesprzeć przypisane temu funduszowi ambitne cele.

| — | Wzywa do jak najszybszego znalezienia bardziej odpowiedniej, innej niż dla EFS, podstawy prawnej dla działań dotyczących pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących. |
| --- | --- |

—

Wzywa do jak najszybszego znalezienia bardziej odpowiedniej, innej niż dla EFS, podstawy prawnej dla działań dotyczących pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących.

| — | Wyraża zaniepokojenie, że wskutek „pełnej zgodności” EFS z celami strategii „Europa 2020” ulegną ograniczeniu określone w traktacie zadania, jakie fundusz realizuje w ramach polityki spójności (dot. obszarów wiejskich, regionów, w których przemysł podlega przemianom, regionów wyspiarskich, przygranicznych i górskich). |
| --- | --- |

—

Wyraża zaniepokojenie, że wskutek „pełnej zgodności” EFS z celami strategii „Europa 2020” ulegną ograniczeniu określone w traktacie zadania, jakie fundusz realizuje w ramach polityki spójności (dot. obszarów wiejskich, regionów, w których przemysł podlega przemianom, regionów wyspiarskich, przygranicznych i górskich).

| — | Wyraża ubolewanie, że we wniosku nie wspomina się o wspieraniu modelu flexicurity na rynku pracy, który jest objęty jedną ze zintegrowanych wytycznych strategii „Europa 2020” (wytyczna siódma). |
| --- | --- |

—

Wyraża ubolewanie, że we wniosku nie wspomina się o wspieraniu modelu flexicurity na rynku pracy, który jest objęty jedną ze zintegrowanych wytycznych strategii „Europa 2020” (wytyczna siódma).

| — | Popiera przepis, który przewiduje, że w przypadku każdego państwa członkowskiego co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS będzie przeznaczonych na realizację celu tematycznego „promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa”. |
| --- | --- |

—

Popiera przepis, który przewiduje, że w przypadku każdego państwa członkowskiego co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS będzie przeznaczonych na realizację celu tematycznego „promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa”.

| — | Choć popiera dążenie do koncentracji tematycznej, nie aprobuje wybranej przez Komisję metody i procedury realizowania tego celu i opowiadałby się za większą elastycznością. |
| --- | --- |

—

Choć popiera dążenie do koncentracji tematycznej, nie aprobuje wybranej przez Komisję metody i procedury realizowania tego celu i opowiadałby się za większą elastycznością.

| — | Wyraża rozczarowanie faktem, że art. 6 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy udziału partnerów, ani motyw 9 absolutnie nie wspominają o samorządzie terytorialnym, a ograniczają się do wymienienia partnerów społecznych i organizacji pozarządowych. |
| --- | --- |

—

Wyraża rozczarowanie faktem, że art. 6 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy udziału partnerów, ani motyw 9 absolutnie nie wspominają o samorządzie terytorialnym, a ograniczają się do wymienienia partnerów społecznych i organizacji pozarządowych.

| — | Wyraża zdziwienie, że we wniosku Komisji nie przewidziano, na wzór obowiązującego rozporządzenia, współpracy transgranicznej i międzyregionalnej, które uzupełniałaby współpracę transnarodową. |
| --- | --- |

—

Wyraża zdziwienie, że we wniosku Komisji nie przewidziano, na wzór obowiązującego rozporządzenia, współpracy transgranicznej i międzyregionalnej, które uzupełniałaby współpracę transnarodową.

| — | Wyraża zadowolenie, że wskazuje się na potrzebę mobilizacji podmiotów regionalnych i lokalnych do realizacji strategii „Europa 2020” oraz możliwość wykorzystania paktów terytorialnych do osiągnięcia tego celu; wolałby również szersze ich wykorzystanie w innych funduszach. |
| --- | --- |

—

Wyraża zadowolenie, że wskazuje się na potrzebę mobilizacji podmiotów regionalnych i lokalnych do realizacji strategii „Europa 2020” oraz możliwość wykorzystania paktów terytorialnych do osiągnięcia tego celu; wolałby również szersze ich wykorzystanie w innych funduszach.

| Sprawozdawca | Konstantinos SIMITSIS (EL/PSE), burmistrz Kawali |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1081/2006
  COM(2011) 607 final – 2011/0268 (COD) |

Sprawozdawca

Konstantinos SIMITSIS (EL/PSE), burmistrz Kawali

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1081/2006

COM(2011) 607 final – 2011/0268 (COD)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem stwierdza, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS), który jest niezbędnym narzędziem służącym wspieraniu zatrudnienia i włączenia społecznego oraz eliminowaniu ubóstwa, zachowuje swoje cechy funduszu strukturalnego oraz że nie przekształca się w europejską politykę sektorową, lecz pozostaje solidnym elementem polityki spójności UE, i to także po roku 2013. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem stwierdza, że Europejski Fundusz Społeczny (EFS), który jest niezbędnym narzędziem służącym wspieraniu zatrudnienia i włączenia społecznego oraz eliminowaniu ubóstwa, zachowuje swoje cechy funduszu strukturalnego oraz że nie przekształca się w europejską politykę sektorową, lecz pozostaje solidnym elementem polityki spójności UE, i to także po roku 2013.

| 2. | Pochwala, że zachowano, zreorganizowano i wzbogacono zasadnicze cele tematyczne interwencji EFS, które dzielą się na cztery kategorie, przy czym każdej z nich towarzyszy znaczna liczba priorytetów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

2.

Pochwala, że zachowano, zreorganizowano i wzbogacono zasadnicze cele tematyczne interwencji EFS, które dzielą się na cztery kategorie, przy czym każdej z nich towarzyszy znaczna liczba priorytetów inwestycyjnych.

| 3. | W szczególności wyraża zadowolenie, że w czasach, gdy ochrona socjalna wydaje się absolutnie niezbędna, w sytuacji gwałtownego kryzysu gospodarczego dotykającego wielu obywateli europejskich, nadaje się pierwszoplanowe znaczenie „promowaniu włączenia społecznego i zwalczania ubóstwa”, które stało się zasadniczym celem tematycznym działań EFS. |
| --- | --- |

3.

W szczególności wyraża zadowolenie, że w czasach, gdy ochrona socjalna wydaje się absolutnie niezbędna, w sytuacji gwałtownego kryzysu gospodarczego dotykającego wielu obywateli europejskich, nadaje się pierwszoplanowe znaczenie „promowaniu włączenia społecznego i zwalczania ubóstwa”, które stało się zasadniczym celem tematycznym działań EFS.

| 4. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję skromnego zwiększenia kwoty dostępnych dla EFS środków, która sięgnie 84 mld euro i stanowić będzie 25 % łącznego budżetu polityki spójności na okres programowania 2014–2020, wobec – odpowiednio – ok. 75 mld euro i 23 % w przypadku bieżącego okresu programowania. |
| --- | --- |

4.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję skromnego zwiększenia kwoty dostępnych dla EFS środków, która sięgnie 84 mld euro i stanowić będzie 25 % łącznego budżetu polityki spójności na okres programowania 2014–2020, wobec – odpowiednio – ok. 75 mld euro i 23 % w przypadku bieżącego okresu programowania.

| 5. | Niemniej jednak żywi wątpliwości co do tego, czy ów skromny wzrost środków przeznaczonych na EFS okaże się wystarczający, aby wesprzeć przypisane temu funduszowi ambitne cele; zwłaszcza że w rzeczywistości wzrost ten jest mniejszy, niż mogłoby się wydawać, ponieważ minimalna kwota zasobów EFS obejmuje przesuniętą z budżetu wspólnej polityki rolnej kwotę 2,5 mld euro na pomoc żywnościową dla najbardziej potrzebujących. |
| --- | --- |

5.

Niemniej jednak żywi wątpliwości co do tego, czy ów skromny wzrost środków przeznaczonych na EFS okaże się wystarczający, aby wesprzeć przypisane temu funduszowi ambitne cele; zwłaszcza że w rzeczywistości wzrost ten jest mniejszy, niż mogłoby się wydawać, ponieważ minimalna kwota zasobów EFS obejmuje przesuniętą z budżetu wspólnej polityki rolnej kwotę 2,5 mld euro na pomoc żywnościową dla najbardziej potrzebujących.

| 6. | Wyraża wątpliwości, czy pomoc żywnościowa dla osób najbardziej potrzebujących, którą KR zasadniczo silnie popiera, jest objęta celami określonymi w art. 162 TFUE. Odnotowuje ponadto, że pomoc żywnościowa dla osób najbardziej potrzebujących nie jest wymieniona ani w głównym tekście projektu rozporządzenia w sprawie EFS, ani wśród obszarów interwencji (w szczególności art. 3 dotyczący zakresu wsparcia). Wzywa zatem do jak najszybszego znalezienia bardziej odpowiedniej, innej niż dla EFS, podstawy prawnej dla działań dotyczących pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących. |
| --- | --- |

6.

Wyraża wątpliwości, czy pomoc żywnościowa dla osób najbardziej potrzebujących, którą KR zasadniczo silnie popiera, jest objęta celami określonymi w art. 162 TFUE. Odnotowuje ponadto, że pomoc żywnościowa dla osób najbardziej potrzebujących nie jest wymieniona ani w głównym tekście projektu rozporządzenia w sprawie EFS, ani wśród obszarów interwencji (w szczególności art. 3 dotyczący zakresu wsparcia). Wzywa zatem do jak najszybszego znalezienia bardziej odpowiedniej, innej niż dla EFS, podstawy prawnej dla działań dotyczących pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących.

| 7. | Zastanawia się, czy nie należałoby ustalić ambitniejszych celów dla środków finansowych polityki spójności w ogóle, a EFS w szczególności, w okresie, gdy Europę z wielką siłą dotyka kryzys gospodarczy o dramatycznych skutkach społecznych. |
| --- | --- |

7.

Zastanawia się, czy nie należałoby ustalić ambitniejszych celów dla środków finansowych polityki spójności w ogóle, a EFS w szczególności, w okresie, gdy Europę z wielką siłą dotyka kryzys gospodarczy o dramatycznych skutkach społecznych.

| 8. | Wyraża rozczarowanie, że Komisja raz jeszcze nie miała odwagi przyjąć stanowiska KR-u dotyczącego konieczności mierzenia postępu za pomocą innych niż PKB kryteriów, które obejmują parametry ekonomiczne, społeczne i środowiskowe. |
| --- | --- |

8.

Wyraża rozczarowanie, że Komisja raz jeszcze nie miała odwagi przyjąć stanowiska KR-u dotyczącego konieczności mierzenia postępu za pomocą innych niż PKB kryteriów, które obejmują parametry ekonomiczne, społeczne i środowiskowe.

| 9. | Wzywa Komisję Europejską i inne właściwe organy Unii, by wzmogły wysiłki w celu umożliwienia wykorzystania najnowszych danych statystycznych: za lata 2009–2011 w przypadku państw członkowskich i za okres 2008–2010 w przypadku regionów (zamiast danych – odpowiednio – za lata 2007–2009 i 2006–2008), tak aby można było jak najdokładniej opisać niezwykle niekorzystną sytuację gospodarczą oraz aby EFS mógł stawić czoła zwiększonym wskutek tej sytuacji potrzebom. Z uwagi na równość wobec prawa domaga się, by metodologia przydzielania funduszy gwarantowała w każdym przypadku, iż regiony, które nadal będą objęte celem konwergencji, będą miały prawo do większej pomocy finansowej niż regiony w okresie przejściowym. |
| --- | --- |

9.

Wzywa Komisję Europejską i inne właściwe organy Unii, by wzmogły wysiłki w celu umożliwienia wykorzystania najnowszych danych statystycznych: za lata 2009–2011 w przypadku państw członkowskich i za okres 2008–2010 w przypadku regionów (zamiast danych – odpowiednio – za lata 2007–2009 i 2006–2008), tak aby można było jak najdokładniej opisać niezwykle niekorzystną sytuację gospodarczą oraz aby EFS mógł stawić czoła zwiększonym wskutek tej sytuacji potrzebom. Z uwagi na równość wobec prawa domaga się, by metodologia przydzielania funduszy gwarantowała w każdym przypadku, iż regiony, które nadal będą objęte celem konwergencji, będą miały prawo do większej pomocy finansowej niż regiony w okresie przejściowym.

| 10. | Sprzeciwia się wszelkim pomysłom wprowadzenia klauzul dotyczących warunków makroekonomicznych, tym bardziej w odniesieniu do EFS, jako że wraz z ich ustanowieniem samorządy regionalne, a w ostateczności beneficjenci funduszu – którymi, zgodnie z art. 2 ust. 3 wniosku Komisji, są „obywatele, w tym grupy w niekorzystnej sytuacji, np. osoby długotrwale bezrobotne, niepełnosprawne, migranci, mniejszości etniczne, społeczności marginalizowane i osoby zagrożone wykluczeniem społecznym”, a także przedsiębiorstwa – byliby karani za ewentualne opóźnienia rządów centralnych w przeprowadzaniu reform, do których wdrożenia rządy te się zobowiązały w ramach krajowych programów reform. |
| --- | --- |

10.

Sprzeciwia się wszelkim pomysłom wprowadzenia klauzul dotyczących warunków makroekonomicznych, tym bardziej w odniesieniu do EFS, jako że wraz z ich ustanowieniem samorządy regionalne, a w ostateczności beneficjenci funduszu – którymi, zgodnie z art. 2 ust. 3 wniosku Komisji, są „obywatele, w tym grupy w niekorzystnej sytuacji, np. osoby długotrwale bezrobotne, niepełnosprawne, migranci, mniejszości etniczne, społeczności marginalizowane i osoby zagrożone wykluczeniem społecznym”, a także przedsiębiorstwa – byliby karani za ewentualne opóźnienia rządów centralnych w przeprowadzaniu reform, do których wdrożenia rządy te się zobowiązały w ramach krajowych programów reform.

| 11. | Wyraża zaniepokojenie, że niektóre punkty wniosku Komisji rodzą problemy związane z naruszeniem zasad pomocniczości i proporcjonalności – chodzi tu na przykład o punkty dotyczące koncentracji tematycznej, ograniczające możliwości dostosowywania wsparcia z EFS do potrzeb i specyfiki poszczególnych regionów. |
| --- | --- |

11.

Wyraża zaniepokojenie, że niektóre punkty wniosku Komisji rodzą problemy związane z naruszeniem zasad pomocniczości i proporcjonalności – chodzi tu na przykład o punkty dotyczące koncentracji tematycznej, ograniczające możliwości dostosowywania wsparcia z EFS do potrzeb i specyfiki poszczególnych regionów.

| 12. | Przypomina, że na mocy traktatów Komisja jest zobowiązana przestrzegać zasady pomocniczości, która jest przedmiotem szczególnego zainteresowania Komitetu, jako że artykuł 2 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności określa, iż towarzyszące procedurze przyjęcia aktu ustawodawczego konsultacje, „w stosownym przypadku, powinny uwzględniać wymiar regionalny i lokalny przewidywanych działań”. Ponadto w art. 5 tego protokołu ustalono szczególne wymogi dotyczące obowiązku wystarczającego uzasadnienia przez Komisję przedkładanych wniosków. Ponieważ w omawianym tu wniosku ograniczono się do zwykłej ogólnikowej i niejasnej wzmianki o konieczności zapewnienia skuteczności interwencji EFS, trudno stwierdzić, by spełniał on te wymogi. |
| --- | --- |

12.

Przypomina, że na mocy traktatów Komisja jest zobowiązana przestrzegać zasady pomocniczości, która jest przedmiotem szczególnego zainteresowania Komitetu, jako że artykuł 2 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności określa, iż towarzyszące procedurze przyjęcia aktu ustawodawczego konsultacje, „w stosownym przypadku, powinny uwzględniać wymiar regionalny i lokalny przewidywanych działań”. Ponadto w art. 5 tego protokołu ustalono szczególne wymogi dotyczące obowiązku wystarczającego uzasadnienia przez Komisję przedkładanych wniosków. Ponieważ w omawianym tu wniosku ograniczono się do zwykłej ogólnikowej i niejasnej wzmianki o konieczności zapewnienia skuteczności interwencji EFS, trudno stwierdzić, by spełniał on te wymogi.

| 13. | Zwraca uwagę, że przewidziane przepisy o wiążącym charakterze dotyczące minimalnych przydziałów i kwot, ograniczeń w zakresie koncentracji tematycznej i współpracy transnarodowej stwarzają ryzyko, że Komisja, zamiast być strategicznym partnerem i doradcą, stanie się organem kontrolnym, którego zadanie będzie się ograniczać do sprawdzania i poświadczania zgodności programów państw członkowskich i regionów z kryteriami określonymi na poziomie europejskim, które mogą być całkiem nieodpowiednie do ich potrzeb. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę, że przewidziane przepisy o wiążącym charakterze dotyczące minimalnych przydziałów i kwot, ograniczeń w zakresie koncentracji tematycznej i współpracy transnarodowej stwarzają ryzyko, że Komisja, zamiast być strategicznym partnerem i doradcą, stanie się organem kontrolnym, którego zadanie będzie się ograniczać do sprawdzania i poświadczania zgodności programów państw członkowskich i regionów z kryteriami określonymi na poziomie europejskim, które mogą być całkiem nieodpowiednie do ich potrzeb.

| 14. | Popiera utworzenie nowej pośredniej kategorii regionów, których PKB wynosi 75–90 % średniej Unii, lecz opowiada się także za tym, aby prawo korzystania ze środków EFS przysługiwało wszystkim regionom, również tym, które według średnich statystycznych nie odnotowują opóźnień w rozwoju, jednak często borykają się z problemami związanymi ze spójnością społeczną, ponieważ na ich terenie występują obszary ubóstwa i zapóźnienia rozwojowego. |
| --- | --- |

14.

Popiera utworzenie nowej pośredniej kategorii regionów, których PKB wynosi 75–90 % średniej Unii, lecz opowiada się także za tym, aby prawo korzystania ze środków EFS przysługiwało wszystkim regionom, również tym, które według średnich statystycznych nie odnotowują opóźnień w rozwoju, jednak często borykają się z problemami związanymi ze spójnością społeczną, ponieważ na ich terenie występują obszary ubóstwa i zapóźnienia rozwojowego.

| 15. | Uważa w każdym razie, że nowa metoda klasyfikacji regionów nie powinna prowadzić do bardzo gwałtownego spadku kwoty wsparcia przyznanego regionom w porównaniu z bieżącym okresem programowania, i wnosi, by przewidziano zabezpieczenie, które gwarantuje, że w okresie 2014–2020 regiony otrzymają wsparcie nie niższe od dwóch trzecich kwoty przyznanej im w latach 2007–2013. |
| --- | --- |

15.

Uważa w każdym razie, że nowa metoda klasyfikacji regionów nie powinna prowadzić do bardzo gwałtownego spadku kwoty wsparcia przyznanego regionom w porównaniu z bieżącym okresem programowania, i wnosi, by przewidziano zabezpieczenie, które gwarantuje, że w okresie 2014–2020 regiony otrzymają wsparcie nie niższe od dwóch trzecich kwoty przyznanej im w latach 2007–2013.

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar określenia priorytetów przydziału dla EFS, lecz wzywa do zmniejszenia wielkości procentowych, aby były bardziej proporcjonalne i zapewniały państwom członkowskim i regionom niezbędną elastyczność w odniesieniu do planowania, które powinno być realizowane jak najbliżej źródła lokalnych możliwości i problemów. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar określenia priorytetów przydziału dla EFS, lecz wzywa do zmniejszenia wielkości procentowych, aby były bardziej proporcjonalne i zapewniały państwom członkowskim i regionom niezbędną elastyczność w odniesieniu do planowania, które powinno być realizowane jak najbliżej źródła lokalnych możliwości i problemów.

| 17. | Jest zdania, że minimalne przydziały dla EFS dla różnych kategorii regionów powinny mieć charakter orientacyjny, dzięki czemu będzie można je indywidualnie dostosowywać w przypadku poszczególnych regionów w czasie negocjowania umowy o partnerstwie. |
| --- | --- |

17.

Jest zdania, że minimalne przydziały dla EFS dla różnych kategorii regionów powinny mieć charakter orientacyjny, dzięki czemu będzie można je indywidualnie dostosowywać w przypadku poszczególnych regionów w czasie negocjowania umowy o partnerstwie.

| 18. | Pozytywnie ocenia fakt, że UE będzie kontynuować wysiłki mające na celu zapewnienie koordynacji i spójności między interwencjami różnych funduszy strukturalnych, a zwłaszcza komplementarności między działaniami prowadzonymi za pomocą EFRR i EFS w ramach polityki spójności i strategii „Europa 2020”, co umożliwi uzyskanie znacznych synergii. |
| --- | --- |

18.

Pozytywnie ocenia fakt, że UE będzie kontynuować wysiłki mające na celu zapewnienie koordynacji i spójności między interwencjami różnych funduszy strukturalnych, a zwłaszcza komplementarności między działaniami prowadzonymi za pomocą EFRR i EFS w ramach polityki spójności i strategii „Europa 2020”, co umożliwi uzyskanie znacznych synergii.

| 19. | Z jednej strony popiera wysiłki zmierzające do wspierania udziału partnerów społecznych i organizacji pozarządowych w procesie planowania i wdrażania EFS. |
| --- | --- |

19.

Z jednej strony popiera wysiłki zmierzające do wspierania udziału partnerów społecznych i organizacji pozarządowych w procesie planowania i wdrażania EFS.

| 20. | Z drugiej strony jednak z ubolewaniem podkreśla, że Komisja nieufnie traktuje władze lokalne i regionalne, które są – i powinny pozostawać – kluczowymi podmiotami w planowaniu i wdrażaniu programów operacyjnych. |
| --- | --- |

20.

Z drugiej strony jednak z ubolewaniem podkreśla, że Komisja nieufnie traktuje władze lokalne i regionalne, które są – i powinny pozostawać – kluczowymi podmiotami w planowaniu i wdrażaniu programów operacyjnych.

B.   Zadania i zakres działań EFS

| 21. | Pozytywnie ocenia ogólną zasadę przewodnią dotyczącą powiązania zadań i interwencji EFS ze strategią „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. |
| --- | --- |

21.

Pozytywnie ocenia ogólną zasadę przewodnią dotyczącą powiązania zadań i interwencji EFS ze strategią „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego.

| 22. | Niemniej wyraża zaniepokojenie, że wskutek „pełnej zgodności” EFS z celami strategii „Europa 2020” ulegną ograniczeniu określone w traktacie zadania, jakie fundusz realizuje w ramach polityki spójności, a w szczególności zadanie polegające na wspieraniu jak najspójniejszych i jak najbardziej zintegrowanych strategii planowania, z należytym uwzględnieniem wymiaru terytorialnego. |
| --- | --- |

22.

Niemniej wyraża zaniepokojenie, że wskutek „pełnej zgodności” EFS z celami strategii „Europa 2020” ulegną ograniczeniu określone w traktacie zadania, jakie fundusz realizuje w ramach polityki spójności, a w szczególności zadanie polegające na wspieraniu jak najspójniejszych i jak najbardziej zintegrowanych strategii planowania, z należytym uwzględnieniem wymiaru terytorialnego.

| 23. | Uważa, że w kontekście zgodności EFS z celami strategii „Europa 2020” kluczowym zadaniem funduszu jest zmniejszanie zacofania regionów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, o których mowa w art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu UE (obszary wiejskie; regiony, w których przemysł podlega przemianom; regiony wysunięte najbardziej na północ, o bardzo małej gęstości zaludnienia, czy też regiony wyspiarskie, przygraniczne bądź górskie). KR powtarza swoje obawy, że EFS może z zasadniczej dźwigni polityki spójności stać się instrumentem służącym wyłącznie strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że w kontekście zgodności EFS z celami strategii „Europa 2020” kluczowym zadaniem funduszu jest zmniejszanie zacofania regionów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, o których mowa w art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu UE (obszary wiejskie; regiony, w których przemysł podlega przemianom; regiony wysunięte najbardziej na północ, o bardzo małej gęstości zaludnienia, czy też regiony wyspiarskie, przygraniczne bądź górskie). KR powtarza swoje obawy, że EFS może z zasadniczej dźwigni polityki spójności stać się instrumentem służącym wyłącznie strategii „Europa 2020”.

| 24. | Wyraża również ubolewanie, że podczas dostosowywania EFS do celów strategii „Europa 2020” nie uwzględniono odpowiednio szczególnej i unikalnej sytuacji regionów najbardziej oddalonych, uznanej w art. 349 TFUE. |
| --- | --- |

24.

Wyraża również ubolewanie, że podczas dostosowywania EFS do celów strategii „Europa 2020” nie uwzględniono odpowiednio szczególnej i unikalnej sytuacji regionów najbardziej oddalonych, uznanej w art. 349 TFUE.

| 25. | Pozytywnie ocenia i popiera całościowe i spójne podejście, jakie Komisja przyjęła do sformułowania zakresu pomocy z EFS, która ma wspierać cztery cele tematyczne bezpośrednio i cztery inne pośrednio, z łącznej liczby jedenastu określonej w artykule 9 ogólnego rozporządzenia w sprawie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. Te cele tematyczne są z kolei rozbite na 18 priorytetów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

25.

Pozytywnie ocenia i popiera całościowe i spójne podejście, jakie Komisja przyjęła do sformułowania zakresu pomocy z EFS, która ma wspierać cztery cele tematyczne bezpośrednio i cztery inne pośrednio, z łącznej liczby jedenastu określonej w artykule 9 ogólnego rozporządzenia w sprawie funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. Te cele tematyczne są z kolei rozbite na 18 priorytetów inwestycyjnych.

| 26. | Podkreśla, że dzięki temu EFS będzie nadal realizować przypisane mu w traktacie fundamentalne zadanie „poprawy możliwości zatrudniania pracowników”, a zarazem będzie mógł reagować na potrzeby społeczne wynikające z niezwykle niekorzystnej sytuacji gospodarczej, dzięki „promowaniu włączenia społecznego i zwalczaniu ubóstwa”, które z priorytetu inwestycyjnego stało się konkretnym celem tematycznym. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że dzięki temu EFS będzie nadal realizować przypisane mu w traktacie fundamentalne zadanie „poprawy możliwości zatrudniania pracowników”, a zarazem będzie mógł reagować na potrzeby społeczne wynikające z niezwykle niekorzystnej sytuacji gospodarczej, dzięki „promowaniu włączenia społecznego i zwalczaniu ubóstwa”, które z priorytetu inwestycyjnego stało się konkretnym celem tematycznym.

| 27. | Wyraża ubolewanie, że we wniosku nie wspomina się o wspieraniu modelu flexicurity na rynku pracy, który jest objęty jedną ze zintegrowanych wytycznych strategii „Europa 2020” (wytyczna siódma). |
| --- | --- |

27.

Wyraża ubolewanie, że we wniosku nie wspomina się o wspieraniu modelu flexicurity na rynku pracy, który jest objęty jedną ze zintegrowanych wytycznych strategii „Europa 2020” (wytyczna siódma).

| 28. | Wyraża zadowolenie, że w okresie, gdy inwestycje publiczne w sektorach kształcenia, badań i rozwoju technologii cechuje tendencja spadkowa, EFS zapewnia konkretne wsparcie w tych dziedzinach. Opowiada się za otwarciem EFS na inwestycje w kapitał rzeczowy, które mają związek z celami funduszu, np. w infrastrukturę edukacyjną. |
| --- | --- |

28.

Wyraża zadowolenie, że w okresie, gdy inwestycje publiczne w sektorach kształcenia, badań i rozwoju technologii cechuje tendencja spadkowa, EFS zapewnia konkretne wsparcie w tych dziedzinach. Opowiada się za otwarciem EFS na inwestycje w kapitał rzeczowy, które mają związek z celami funduszu, np. w infrastrukturę edukacyjną.

| 29. | Wzywa do umieszczenia wzmianki w rozporządzeniu w sprawie ESF dotyczącej obszarów o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, na wzór wzmianki zawartej w art. 10 projektu rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. |
| --- | --- |

29.

Wzywa do umieszczenia wzmianki w rozporządzeniu w sprawie ESF dotyczącej obszarów o niekorzystnych warunkach przyrodniczych lub demograficznych, na wzór wzmianki zawartej w art. 10 projektu rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

| 30. | Z uwagi na poważne zmiany demograficzne, które zachodzą w wielu państwach członkowskich i wymagają szeroko zakrojonego dostosowania struktur edukacyjnych, uważa za niezbędne uwzględnienie tej kwestii w ramach priorytetów inwestycyjnych. Wychodzi z założenia, iż w związku ze zmianami demograficznymi, na mocy art. 3 ust. 1 lit. b) pkt iii można również wspierać inwestycje w zapewnianie trwałych struktur edukacyjnych, włączając w to zapotrzebowanie na wykwalifikowane kadry. |
| --- | --- |

30.

Z uwagi na poważne zmiany demograficzne, które zachodzą w wielu państwach członkowskich i wymagają szeroko zakrojonego dostosowania struktur edukacyjnych, uważa za niezbędne uwzględnienie tej kwestii w ramach priorytetów inwestycyjnych. Wychodzi z założenia, iż w związku ze zmianami demograficznymi, na mocy art. 3 ust. 1 lit. b) pkt iii można również wspierać inwestycje w zapewnianie trwałych struktur edukacyjnych, włączając w to zapotrzebowanie na wykwalifikowane kadry.

| 31. | Ze szczególnym zadowoleniem stwierdza, że wiele dziedzin interwencji stanowiących priorytety inwestycyjne ma bezpośredni związek z kompetencjami władz lokalnych i regionalnych, co zatem powinno pomóc tym władzom w wypełnianiu ich zadań. Sytuacja ta sprawia jednocześnie, że samorządom tym należy pilnie przyznać kluczowe miejsce w procesie opracowywania i wdrażania odpowiednich programów operacyjnych. |
| --- | --- |

31.

Ze szczególnym zadowoleniem stwierdza, że wiele dziedzin interwencji stanowiących priorytety inwestycyjne ma bezpośredni związek z kompetencjami władz lokalnych i regionalnych, co zatem powinno pomóc tym władzom w wypełnianiu ich zadań. Sytuacja ta sprawia jednocześnie, że samorządom tym należy pilnie przyznać kluczowe miejsce w procesie opracowywania i wdrażania odpowiednich programów operacyjnych.

| 32. | Wzywa Komisję, by wyjaśniła treść niektórych priorytetów inwestycyjnych, ilekroć jest ona niejasna, i położyła większy nacisk na inne, a w razie potrzeby stworzyła nowe, np. w odniesieniu do promowania wymiaru terytorialnego interwencji EFS. |
| --- | --- |

32.

Wzywa Komisję, by wyjaśniła treść niektórych priorytetów inwestycyjnych, ilekroć jest ona niejasna, i położyła większy nacisk na inne, a w razie potrzeby stworzyła nowe, np. w odniesieniu do promowania wymiaru terytorialnego interwencji EFS.

C.   Spójność i koncentracja tematyczna

| 33. | Wyraża zadowolenie, że przewiduje się, iż państwa członkowskie, podejmując wyzwania wskazane w krajowych programach reform, będą zobowiązane do zapewnienia spójności swoich strategii i działań określonych w programach operacyjnych, tak że będą się przyczyniały do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa, zważywszy że polityka spójności wymaga zdrowego otoczenia makroekonomicznego, aby mogła przynieść maksymalne efekty. |
| --- | --- |

33.

Wyraża zadowolenie, że przewiduje się, iż państwa członkowskie, podejmując wyzwania wskazane w krajowych programach reform, będą zobowiązane do zapewnienia spójności swoich strategii i działań określonych w programach operacyjnych, tak że będą się przyczyniały do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa, zważywszy że polityka spójności wymaga zdrowego otoczenia makroekonomicznego, aby mogła przynieść maksymalne efekty.

| 34. | Zwraca uwagę na jeszcze jeden fragment tekstu, w którym proponowane sformułowanie („zapewniają spójność strategii i działań określonych w programach operacyjnych oraz strategii i działań na podejmowaniu wyzwań wskazanych w krajowych programach reform”, podczas gdy obowiązujące rozporządzenie wymaga, aby strategie te i działania się do tego przyczyniały) zwiększa ryzyko, że EFS przestanie pełnić funkcję głównej dźwigni polityki spójności i zostanie sprowadzony do roli narzędzia służącego wyłącznie realizacji strategii „Europa 2020” (zob. pkt 21–24 powyżej). |
| --- | --- |

34.

Zwraca uwagę na jeszcze jeden fragment tekstu, w którym proponowane sformułowanie („zapewniają spójność strategii i działań określonych w programach operacyjnych oraz strategii i działań na podejmowaniu wyzwań wskazanych w krajowych programach reform”, podczas gdy obowiązujące rozporządzenie wymaga, aby strategie te i działania się do tego przyczyniały) zwiększa ryzyko, że EFS przestanie pełnić funkcję głównej dźwigni polityki spójności i zostanie sprowadzony do roli narzędzia służącego wyłącznie realizacji strategii „Europa 2020” (zob. pkt 21–24 powyżej).

| 35. | Jeśli chodzi o zwiększone wysiłki w zakresie koncentracji finansowania, popiera przepis, który przewiduje, że w przypadku każdego państwa członkowskiego co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS będzie przeznaczonych na realizację celu tematycznego „promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa”. |
| --- | --- |

35.

Jeśli chodzi o zwiększone wysiłki w zakresie koncentracji finansowania, popiera przepis, który przewiduje, że w przypadku każdego państwa członkowskiego co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS będzie przeznaczonych na realizację celu tematycznego „promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa”.

| 36. | Zastanawia się, czy przewidywany na ten cel minimalny odsetek 20 % (czyli 16,8 mld EUR na cały okres) okaże się efektywny, skoro sama Komisja przyznaje w swoim wniosku, że ubóstwo i wykluczenie społeczne zagrażają jednej czwartej Europejczyków, tj. ponad 113 mln osób. |
| --- | --- |

36.

Zastanawia się, czy przewidywany na ten cel minimalny odsetek 20 % (czyli 16,8 mld EUR na cały okres) okaże się efektywny, skoro sama Komisja przyznaje w swoim wniosku, że ubóstwo i wykluczenie społeczne zagrażają jednej czwartej Europejczyków, tj. ponad 113 mln osób.

| 37. | Choć popiera dążenie do koncentracji tematycznej, nie aprobuje wybranej przez Komisję metody i procedury realizowania tego celu, określonej w art. 4 ust. 3 wniosku dotyczącego rozporządzenia. Narzucenie obowiązku koncentracji kwot dostępnych w każdym programie operacyjnym na maksymalnie czterech spośród ogółem osiemnastu priorytetów i ustalenie szczególnie wysokich wskaźników tej koncentracji, wynoszących od 80 do 60 % zależnie od kategorii regionów, jest sprzeczne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, ponieważ może się okazać, że mechanizm ten nie pozwoli na uwzględnienie potrzeb i priorytetów poszczególnych regionów. |
| --- | --- |

37.

Choć popiera dążenie do koncentracji tematycznej, nie aprobuje wybranej przez Komisję metody i procedury realizowania tego celu, określonej w art. 4 ust. 3 wniosku dotyczącego rozporządzenia. Narzucenie obowiązku koncentracji kwot dostępnych w każdym programie operacyjnym na maksymalnie czterech spośród ogółem osiemnastu priorytetów i ustalenie szczególnie wysokich wskaźników tej koncentracji, wynoszących od 80 do 60 % zależnie od kategorii regionów, jest sprzeczne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, ponieważ może się okazać, że mechanizm ten nie pozwoli na uwzględnienie potrzeb i priorytetów poszczególnych regionów.

| 38. | Opowiadałby się natomiast za procedurą koncentracji finansowania, którą charakteryzowałyby, po pierwsze, niższe od zaproponowanych przez Komisję wskaźniki koncentracji środków dostępnych w każdym programie operacyjnym oraz, po drugie, cztery priorytety inwestycyjne jako orientacyjna liczba, która stanowiłaby europejską wartość progową i mogłaby zostać zwiększona do sześciu priorytetów podczas negocjacji programów operacyjnych, z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego koncentracji, a zarazem uwzględnieniu potrzeb i priorytetów każdego regionu. |
| --- | --- |

38.

Opowiadałby się natomiast za procedurą koncentracji finansowania, którą charakteryzowałyby, po pierwsze, niższe od zaproponowanych przez Komisję wskaźniki koncentracji środków dostępnych w każdym programie operacyjnym oraz, po drugie, cztery priorytety inwestycyjne jako orientacyjna liczba, która stanowiłaby europejską wartość progową i mogłaby zostać zwiększona do sześciu priorytetów podczas negocjacji programów operacyjnych, z myślą o osiągnięciu celu dotyczącego koncentracji, a zarazem uwzględnieniu potrzeb i priorytetów każdego regionu.

D.   Narzędzia monitorowania i oceny

| 39. | Zgadza się co do zasady z przyjęciem systemu wspólnych wskaźników produktu i rezultatu dotyczących programów. Rozpoczęto tym samym znacznie opóźnione działania na rzecz harmonizacji zasad oceny wyników interwencji EFS, co w znacznej mierze przyczyni się do poprawy wiarygodności, jakości i przejrzystości procedur monitorowania. |
| --- | --- |

39.

Zgadza się co do zasady z przyjęciem systemu wspólnych wskaźników produktu i rezultatu dotyczących programów. Rozpoczęto tym samym znacznie opóźnione działania na rzecz harmonizacji zasad oceny wyników interwencji EFS, co w znacznej mierze przyczyni się do poprawy wiarygodności, jakości i przejrzystości procedur monitorowania.

| 40. | Niemniej jednak uważa, że jako że trudniej jest mierzyć skutki działań finansowanych ze środków EFS niż wpływ innego rodzaju interwencji oraz jako że w obecnej wczesnej fazie harmonizacji wskaźników pomiaru wyników programów wspólne wskaźniki zaproponowane przez Komisję nie zostały jeszcze przetestowane, wskaźniki te powinny posiadać wartość informacyjną, a nie obowiązkową, a w szczególności nie powinny być powiązane z „uwarunkowaniem wynikami”. |
| --- | --- |

40.

Niemniej jednak uważa, że jako że trudniej jest mierzyć skutki działań finansowanych ze środków EFS niż wpływ innego rodzaju interwencji oraz jako że w obecnej wczesnej fazie harmonizacji wskaźników pomiaru wyników programów wspólne wskaźniki zaproponowane przez Komisję nie zostały jeszcze przetestowane, wskaźniki te powinny posiadać wartość informacyjną, a nie obowiązkową, a w szczególności nie powinny być powiązane z „uwarunkowaniem wynikami”.

| 41. | Sądzi natomiast, że można sprostać potrzebie poprawy wiarygodności, jakości i przejrzystości procedur monitorowania, umożliwiając władzom poziomu krajowego i niższego negocjowanie i określanie między sobą „wewnętrznych wskaźników rezultatów specyficznych dla programu”, które powinny wzorować się, częściowo lub całkowicie, na wspólnych wskaźnikach produktu i rezultatu zaproponowanych przez Komisję, z uwzględnieniem niezbędnej elastyczności podczas ich przyjmowania. |
| --- | --- |

41.

Sądzi natomiast, że można sprostać potrzebie poprawy wiarygodności, jakości i przejrzystości procedur monitorowania, umożliwiając władzom poziomu krajowego i niższego negocjowanie i określanie między sobą „wewnętrznych wskaźników rezultatów specyficznych dla programu”, które powinny wzorować się, częściowo lub całkowicie, na wspólnych wskaźnikach produktu i rezultatu zaproponowanych przez Komisję, z uwzględnieniem niezbędnej elastyczności podczas ich przyjmowania.

E.   Udział partnerów

| 42. | Wyraża rozczarowanie faktem, że art. 6 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy udziału partnerów, ani motyw 9 absolutnie nie wspominają o samorządzie terytorialnym, a ograniczają się do wymienienia partnerów społecznych i organizacji pozarządowych, co świadczy o wspomnianym wyżej braku zaufania do władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

42.

Wyraża rozczarowanie faktem, że art. 6 proponowanego rozporządzenia, który dotyczy udziału partnerów, ani motyw 9 absolutnie nie wspominają o samorządzie terytorialnym, a ograniczają się do wymienienia partnerów społecznych i organizacji pozarządowych, co świadczy o wspomnianym wyżej braku zaufania do władz lokalnych i regionalnych.

| 43. | Uważa, że w odniesieniu do partnerstwa, niesprawiedliwe jest włączanie władz lokalnych i regionalnych do kategorii partnerów społeczno-gospodarczych, jako że władze te, reprezentując interesy ogólne administrowanych przez siebie społeczności i uwzględniając ramy instytucjonalne swego państwa członkowskiego współzarządzają projektami podlegającymi polityce spójności i współfinansują je. |
| --- | --- |

43.

Uważa, że w odniesieniu do partnerstwa, niesprawiedliwe jest włączanie władz lokalnych i regionalnych do kategorii partnerów społeczno-gospodarczych, jako że władze te, reprezentując interesy ogólne administrowanych przez siebie społeczności i uwzględniając ramy instytucjonalne swego państwa członkowskiego współzarządzają projektami podlegającymi polityce spójności i współfinansują je.

| 44. | Ubolewa, że wspomniany artykuł nie zawiera wyraźnej wzmianki o wszystkich partnerach wymienionych w art. 5 proponowanego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczących funduszy strukturalnych. W artykule 5 tego rozporządzenia faktycznie uznaje się kompetencje władz lokalnych i regionalnych jako uprzywilejowanych partnerów władz krajowych w zakresie wdrażania programów wspomnianych funduszy strukturalnych UE, w tym EFS, u boku partnerów społecznych i organizacji pozarządowych. Należy wiec uzupełnić ten brak. |
| --- | --- |

44.

Ubolewa, że wspomniany artykuł nie zawiera wyraźnej wzmianki o wszystkich partnerach wymienionych w art. 5 proponowanego rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczących funduszy strukturalnych. W artykule 5 tego rozporządzenia faktycznie uznaje się kompetencje władz lokalnych i regionalnych jako uprzywilejowanych partnerów władz krajowych w zakresie wdrażania programów wspomnianych funduszy strukturalnych UE, w tym EFS, u boku partnerów społecznych i organizacji pozarządowych. Należy wiec uzupełnić ten brak.

| 45. | Wyraża zadowolenie z faktu, że omawiane rozporządzenie stymuluje udział partnerów społecznych i organizacji pozarządowych, gwarantując im, że zostaną im przyznane odpowiednie sumy z EFS na działalność skierowaną na rozwój ich umiejętności w zakresie sporządzania i realizacji programów. |
| --- | --- |

45.

Wyraża zadowolenie z faktu, że omawiane rozporządzenie stymuluje udział partnerów społecznych i organizacji pozarządowych, gwarantując im, że zostaną im przyznane odpowiednie sumy z EFS na działalność skierowaną na rozwój ich umiejętności w zakresie sporządzania i realizacji programów.

| 46. | Niemniej jednak opowiada się za tym, aby niewielkie samorządy lokalne, takie jak małe gminy wiejskie, były również zachęcane do uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i by miały one do nich pełny dostęp, dzięki odpowiednim działaniom na rzecz rozwoju ich umiejętności, a także by mogły uzyskiwać wsparcie przeznaczone dla inicjatyw tworzenia przez samorządy terytorialne sieci, w ramach których na poziomie UE mogłyby wymieniać doświadczenia dotyczące zagadnień o wspólnym interesie, jak np. bezrobocie wśród młodzieży, starzenie się społeczeństwa, integracja Romów itp. |
| --- | --- |

46.

Niemniej jednak opowiada się za tym, aby niewielkie samorządy lokalne, takie jak małe gminy wiejskie, były również zachęcane do uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i by miały one do nich pełny dostęp, dzięki odpowiednim działaniom na rzecz rozwoju ich umiejętności, a także by mogły uzyskiwać wsparcie przeznaczone dla inicjatyw tworzenia przez samorządy terytorialne sieci, w ramach których na poziomie UE mogłyby wymieniać doświadczenia dotyczące zagadnień o wspólnym interesie, jak np. bezrobocie wśród młodzieży, starzenie się społeczeństwa, integracja Romów itp.

F.   Promowanie równych szans i niedyskryminacji

| 47. | Popiera przepisy proponowanego rozporządzenia, w których propaguje się równość kobiet i mężczyzn oraz równość szans dla wszystkich, w tym dostępność dla osób niepełnosprawnych, przez systematyczne uwzględnianie zasady niedyskryminacji, jako że przepisy te, wprowadzając zakaz dyskryminacji, świadczą o intensyfikacji starań na rzecz eliminacji wszelkich jej form, wymienionych w art. 19 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Szczególnie pozytywne jest to, że odzwierciedlając poczynione w tym względzie postępy, dokument nie ogranicza się, jak obowiązujące rozporządzenie, do zobligowania państw członkowskich do zapewnienia, by do programów operacyjnych włączyć sposób, „w jaki równość płci i równość szans są wspierane w ramach przygotowywania, realizacji, monitorowania i oceny”, ale zobowiązuje je do „włączenia do aktów prawnych” (1) wymiaru równości płci i równości szans. |
| --- | --- |

47.

Popiera przepisy proponowanego rozporządzenia, w których propaguje się równość kobiet i mężczyzn oraz równość szans dla wszystkich, w tym dostępność dla osób niepełnosprawnych, przez systematyczne uwzględnianie zasady niedyskryminacji, jako że przepisy te, wprowadzając zakaz dyskryminacji, świadczą o intensyfikacji starań na rzecz eliminacji wszelkich jej form, wymienionych w art. 19 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Szczególnie pozytywne jest to, że odzwierciedlając poczynione w tym względzie postępy, dokument nie ogranicza się, jak obowiązujące rozporządzenie, do zobligowania państw członkowskich do zapewnienia, by do programów operacyjnych włączyć sposób, „w jaki równość płci i równość szans są wspierane w ramach przygotowywania, realizacji, monitorowania i oceny”, ale zobowiązuje je do „włączenia do aktów prawnych” (1) wymiaru równości płci i równości szans.

G.   Innowacje społeczne i współpraca transnarodowa

| 48. | Pozytywnie ocenia wsparcie idei „innowacji społecznych”, jako że na rzecz promocji tychże podjął już istotne inicjatywy, takie jak forum innowacji społecznych zorganizowane w maju 2011 r., jednakże uważa, że wskazane byłoby umieścić tu konkretniejsze odniesienie do władz lokalnych i regionalnych, którym należałoby umożliwić określanie, wraz z państwami członkowskimi, proponowanej tematyki innowacji społecznych. |
| --- | --- |

48.

Pozytywnie ocenia wsparcie idei „innowacji społecznych”, jako że na rzecz promocji tychże podjął już istotne inicjatywy, takie jak forum innowacji społecznych zorganizowane w maju 2011 r., jednakże uważa, że wskazane byłoby umieścić tu konkretniejsze odniesienie do władz lokalnych i regionalnych, którym należałoby umożliwić określanie, wraz z państwami członkowskimi, proponowanej tematyki innowacji społecznych.

| 49. | Opowiada się za tym, by kontynuować i wzmocnić współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, by zwiększyć dzięki temu skuteczność polityk wspieranych przez EFS. |
| --- | --- |

49.

Opowiada się za tym, by kontynuować i wzmocnić współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, by zwiększyć dzięki temu skuteczność polityk wspieranych przez EFS.

| 50. | Wyraża zdziwienie, że we wniosku Komisji nie przewidziano, na wzór obowiązującego rozporządzenia, współpracy międzyregionalnej, która uzupełniałaby współpracę transnarodową, tym bardziej, że od zakończenia wspólnotowej inicjatywy EQUAL (2000-2006) współpraca transnarodowa osłabła, a między niektórymi państwami członkowskimi nawet całkowicie wygasła. |
| --- | --- |

50.

Wyraża zdziwienie, że we wniosku Komisji nie przewidziano, na wzór obowiązującego rozporządzenia, współpracy międzyregionalnej, która uzupełniałaby współpracę transnarodową, tym bardziej, że od zakończenia wspólnotowej inicjatywy EQUAL (2000-2006) współpraca transnarodowa osłabła, a między niektórymi państwami członkowskimi nawet całkowicie wygasła.

| 51. | Odrzuca, jako nadmierne, ograniczenie, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS, i zwraca się w związku z tym o wykreślenie tego zapisu. |
| --- | --- |

51.

Odrzuca, jako nadmierne, ograniczenie, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS, i zwraca się w związku z tym o wykreślenie tego zapisu.

H.   Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania szczególnych uwarunkowań terytorialnych

| 52. | Szczególnie docenia fakt, że przewidziano udzielenie wsparcia lokalnym strategiom rozwoju realizowanym przez podmioty lokalne, paktom terytorialnym, lokalnym inicjatywom na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego oraz zintegrowanym inwestycjom terytorialnym [ITI], co otwiera cenne możliwości uwzględniania szczególnych uwarunkowań terytorialnych. Zwraca się o to, by rozszerzyć te narzędzia na inne fundusze strukturalne i obszary interwencji. |
| --- | --- |

52.

Szczególnie docenia fakt, że przewidziano udzielenie wsparcia lokalnym strategiom rozwoju realizowanym przez podmioty lokalne, paktom terytorialnym, lokalnym inicjatywom na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego oraz zintegrowanym inwestycjom terytorialnym [ITI], co otwiera cenne możliwości uwzględniania szczególnych uwarunkowań terytorialnych. Zwraca się o to, by rozszerzyć te narzędzia na inne fundusze strukturalne i obszary interwencji.

| 53. | Wyraża zadowolenie, że wskazuje się na potrzebę mobilizacji podmiotów regionalnych i lokalnych do realizacji strategii „Europa 2020” oraz możliwość wykorzystania paktów terytorialnych do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

53.

Wyraża zadowolenie, że wskazuje się na potrzebę mobilizacji podmiotów regionalnych i lokalnych do realizacji strategii „Europa 2020” oraz możliwość wykorzystania paktów terytorialnych do osiągnięcia tego celu.

| 54. | W związku z tym przypomina swoje wcześniejsze stanowisko popierające szersze wykorzystanie paktów terytorialnych do realizacji strategii „Europa 2020” lub w ramach polityki spójności, jako że stanowią one możliwość „formalizacji relacji partnerskich na poziomie »poniżej« umów o partnerstwie”. |
| --- | --- |

54.

W związku z tym przypomina swoje wcześniejsze stanowisko popierające szersze wykorzystanie paktów terytorialnych do realizacji strategii „Europa 2020” lub w ramach polityki spójności, jako że stanowią one możliwość „formalizacji relacji partnerskich na poziomie »poniżej« umów o partnerstwie”.

| 55. | Z entuzjazmem popiera wspomniane konieczne uzupełnianie interwencji EFRR w przypadku, gdy EFS wspiera strategie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. Dla wielu samorządów lokalnych często trudne, a nawet niemożliwe było finansowanie zintegrowanych działań w zakresie rozwoju obszarów miejskich przy pomocy połączonych środków obu funduszy, jako że stosowane są w nich bardzo rozbieżne zasady administracyjne, co powodowało interwencję odmiennych organów zarządzania i brak harmonizacji harmonogramów. |
| --- | --- |

55.

Z entuzjazmem popiera wspomniane konieczne uzupełnianie interwencji EFRR w przypadku, gdy EFS wspiera strategie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. Dla wielu samorządów lokalnych często trudne, a nawet niemożliwe było finansowanie zintegrowanych działań w zakresie rozwoju obszarów miejskich przy pomocy połączonych środków obu funduszy, jako że stosowane są w nich bardzo rozbieżne zasady administracyjne, co powodowało interwencję odmiennych organów zarządzania i brak harmonizacji harmonogramów.

| 56. | Jednocześnie apeluje o to, by objąć tym środkiem również strategie zintegrowanego rozwoju obszarów wiejskich. Niezwykle użyteczne byłoby bowiem łączenie finansowania z EFS i EFRR przy rozwiązywaniu problemów związanych z ekstremalnym ubóstwem na obszarach wiejskich, przykładowo w odniesieniu do romskich obozowisk w Europie Środkowej i Wschodniej. |
| --- | --- |

56.

Jednocześnie apeluje o to, by objąć tym środkiem również strategie zintegrowanego rozwoju obszarów wiejskich. Niezwykle użyteczne byłoby bowiem łączenie finansowania z EFS i EFRR przy rozwiązywaniu problemów związanych z ekstremalnym ubóstwem na obszarach wiejskich, przykładowo w odniesieniu do romskich obozowisk w Europie Środkowej i Wschodniej.

I.   Uproszczenia i nowatorskie instrumenty finansowe

| 57. | Pozytywnie ocenia proponowane przez Komisję uproszczenia, a w szczególności ograniczenie liczby zasad kwalifikowalności w celu ułatwienia mniejszym beneficjentom i operacjom dostępu do finansowania EFS, umożliwienie kwalifikowania do tych interwencji wkładów niepieniężnych, szersze korzystanie z dotacji globalnych, uproszczone opcje kosztów i płatności ryczałtowe, w tym ustanowienie obowiązku ich wykorzystania w przypadku niewielkich inwestycji, nieprzekraczających 50 000 EUR. Środki te, w połączeniu ze środkami proponowanymi w ramach przeglądu rozporządzenia finansowego UE, faktycznie poskutkują zmniejszeniem obciążeń administracyjnych beneficjentów i organów zarządzania oraz okażą się szczególnie mile widziane w przypadku wielokrotnych mikrointerwencji w sektorach zatrudnienia i spraw społecznych, gdzie chodzi raczej o inwestycje niematerialne niż materialne. Obecnie obciążenia administracyjne związane z takimi interwencjami mogą być na tyle nieproporcjonalne, że niwelują wszelkie korzyści, jakie samorządy terytorialne mogłyby z nich uzyskać, i zniechęcają je do składania wniosków o finansowanie projektów z EFS. |
| --- | --- |

57.

Pozytywnie ocenia proponowane przez Komisję uproszczenia, a w szczególności ograniczenie liczby zasad kwalifikowalności w celu ułatwienia mniejszym beneficjentom i operacjom dostępu do finansowania EFS, umożliwienie kwalifikowania do tych interwencji wkładów niepieniężnych, szersze korzystanie z dotacji globalnych, uproszczone opcje kosztów i płatności ryczałtowe, w tym ustanowienie obowiązku ich wykorzystania w przypadku niewielkich inwestycji, nieprzekraczających 50 000 EUR. Środki te, w połączeniu ze środkami proponowanymi w ramach przeglądu rozporządzenia finansowego UE, faktycznie poskutkują zmniejszeniem obciążeń administracyjnych beneficjentów i organów zarządzania oraz okażą się szczególnie mile widziane w przypadku wielokrotnych mikrointerwencji w sektorach zatrudnienia i spraw społecznych, gdzie chodzi raczej o inwestycje niematerialne niż materialne. Obecnie obciążenia administracyjne związane z takimi interwencjami mogą być na tyle nieproporcjonalne, że niwelują wszelkie korzyści, jakie samorządy terytorialne mogłyby z nich uzyskać, i zniechęcają je do składania wniosków o finansowanie projektów z EFS.

| 58. | Żywi jednakże przekonanie, że istnieją jeszcze możliwości uproszczenia, jeżeli podejmie się dodatkowe środki, na przykład te, które omawiano w ramach grup ad hoc Komitetu EFS w sprawie jego przyszłości. Można tu między innymi wymienić propozycję przyjęcia zasad współfinansowania dla pewnych osi priorytetowych, zwłaszcza mniejszych projektów, lub utworzenia skuteczniejszego mechanizmu wypłaty środków (bardziej systematycznego korzystania z finansowania z góry). |
| --- | --- |

58.

Żywi jednakże przekonanie, że istnieją jeszcze możliwości uproszczenia, jeżeli podejmie się dodatkowe środki, na przykład te, które omawiano w ramach grup ad hoc Komitetu EFS w sprawie jego przyszłości. Można tu między innymi wymienić propozycję przyjęcia zasad współfinansowania dla pewnych osi priorytetowych, zwłaszcza mniejszych projektów, lub utworzenia skuteczniejszego mechanizmu wypłaty środków (bardziej systematycznego korzystania z finansowania z góry).

| 59. | Popiera nowatorskie instrumenty finansowe zaproponowane do wspierania projektów z EFS, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe oraz bezpośrednie odniesienie do „gwarancji opartych na polityce”, które to środki mają służyć poprawie dostępu podmiotów publicznych i prywatnych do rynków kapitałowych na poziomie krajowym i regionalnym. |
| --- | --- |

59.

Popiera nowatorskie instrumenty finansowe zaproponowane do wspierania projektów z EFS, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe oraz bezpośrednie odniesienie do „gwarancji opartych na polityce”, które to środki mają służyć poprawie dostępu podmiotów publicznych i prywatnych do rynków kapitałowych na poziomie krajowym i regionalnym.

| 60. | Zwraca się do Komisji o uzupełnienie tej listy o odnawialne fundusze na interwencje dotyczące przyznawania mikrokredytów, „obligacje społeczne” (innowacyjny instrument omawiany podczas forum innowacji społecznych) i „obligacje obywatelskie”, które proponowano podczas prac nad projektem opinii KR-u w sprawie przeglądu budżetu UE i nowych wieloletnich ram finansowych na okres po roku 2013. |
| --- | --- |

60.

Zwraca się do Komisji o uzupełnienie tej listy o odnawialne fundusze na interwencje dotyczące przyznawania mikrokredytów, „obligacje społeczne” (innowacyjny instrument omawiany podczas forum innowacji społecznych) i „obligacje obywatelskie”, które proponowano podczas prac nad projektem opinii KR-u w sprawie przeglądu budżetu UE i nowych wieloletnich ram finansowych na okres po roku 2013.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych przez EFS zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi właściwymi podmiotami lokalnymi i społeczno-ekonomicznymi, w szczególności między partnerami społecznymi oraz organizacjami pozarządowymi. Jest zatem konieczne, aby państwa członkowskie zachęcały partnerów społecznych i organizacje pozarządowe do wykorzystania EFS. | Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych przez EFS zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi właściwymi podmiotami lokalnymi i społeczno-ekonomicznymi, w szczególności między partnerami społecznymi oraz organizacjami pozarządowymi. Jest zatem konieczne, aby państwa członkowskie zachęcały do wykorzystania EFS . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych przez EFS zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi właściwymi podmiotami lokalnymi i społeczno-ekonomicznymi, w szczególności między partnerami społecznymi oraz organizacjami pozarządowymi. Jest zatem konieczne, aby państwa członkowskie zachęcały partnerów społecznych i organizacje pozarządowe do wykorzystania EFS.

Sprawna i skuteczna realizacja działań wspieranych przez EFS zależy od dobrego zarządzania i partnerstwa między wszystkimi właściwymi podmiotami lokalnymi i społeczno-ekonomicznymi, w szczególności między partnerami społecznymi oraz organizacjami pozarządowymi. Jest zatem konieczne, aby państwa członkowskie zachęcały do wykorzystania EFS .

Uzasadnienie

Zob. wyżej pkt 42–43 zaleceń politycznych.

Poprawka 2

Artykuł 1

Poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Artykuł 1
  Przedmiot
  Niniejsze rozporządzenie określa zadania Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), zakres udzielanego wsparcia, przepisy szczegółowe i rodzaje wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa zadania Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), zakres udzielanego wsparcia, przepisy szczegółowe i rodzaje wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Uzasadnienie

Zadanie EFS jest określone w traktatach (zob. art. 162 i 174–175 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Proponuje się zatem przywrócenie sformułowania z obowiązującego rozporządzenia (rozporządzenie nr 1081/2006), dzięki czemu brzmienie tekstu w obecnym wniosku dotyczącym rozporządzenia będzie w pełni zgodne z traktatami: art. 177 TFUE określa bowiem, że „Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym oraz Komitetem Regionów, określają zadania, cele priorytetowe oraz organizację funduszy strukturalnych” (2).

Poprawka 3

Artykuł 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 2
  Zadania
  1.   EFS wspiera dążenie do wysokiego poziomu zatrudnienia i wysokiej jakości miejsc pracy, mobilność geograficzną i zawodową pracowników, ułatwia im dostosowanie się do zmian, zachęca do wysokiego poziomu kształcenia i szkolenia, propaguje równość płci, równe szanse i niedyskryminację, wzmacnia integrację społeczną i walkę z ubóstwem, przyczyniając się tym samym do realizacji priorytetów Unii Europejskiej w zakresie wzmocnienia spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej.
  2.   W tym celu EFS wspiera państwa członkowskie w realizacji priorytetów i głównych celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. EFS wspiera projektowanie i realizację polityk i działań, z uwzględnieniem zintegrowanych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia państw członkowskich i zaleceń Rady w sprawie krajowych programów reform.
  3.   EFS przynosi korzyści obywatelom, w tym grupom w niekorzystnej sytuacji, np. osobom długotrwale bezrobotnym, niepełnosprawnym, migrantom, mniejszościom etnicznym, społecznościom marginalizowanym i osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym. EFS udziela również wsparcia dla przedsiębiorstw, systemów i struktur w celu ułatwienia ich dostosowania do nowych wyzwań, propagowania dobrych rządów oraz realizacji reform w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i polityk społecznych. | Artykuł 2
  Zadania
  1.   EFS wspiera dążenie do wysokiego poziomu zatrudnienia i wysokiej jakości miejsc pracy, mobilność geograficzną i zawodową pracowników, ułatwia im dostosowanie się do zmian, zachęca do wysokiego poziomu kształcenia i szkolenia, propaguje równość płci, równe szanse i niedyskryminację, wzmacnia integrację społeczną i walkę z ubóstwem, przyczyniając się tym samym do realizacji priorytetów Unii Europejskiej w zakresie wzmocnienia spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej.
  2.   W tym celu EFS wspiera państwa członkowskie w realizacji priorytetów i głównych celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. EFS wspiera projektowanie i realizację polityk i działań, z uwzględnieniem zintegrowanych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia państw członkowskich i zaleceń Rady w sprawie krajowych programów reform.
  3.   EFS przynosi korzyści obywatelom, w tym grupom w niekorzystnej sytuacji, np. osobom długotrwale bezrobotnym, niepełnosprawnym, migrantom, mniejszościom, społecznościom marginalizowanym i osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym. EFS udziela również wsparcia dla przedsiębiorstw, systemów i struktur w celu ułatwienia ich dostosowania do nowych wyzwań, propagowania dobrych rządów oraz realizacji reform w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i polityk społecznych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 2

Zadania

1.   EFS wspiera dążenie do wysokiego poziomu zatrudnienia i wysokiej jakości miejsc pracy, mobilność geograficzną i zawodową pracowników, ułatwia im dostosowanie się do zmian, zachęca do wysokiego poziomu kształcenia i szkolenia, propaguje równość płci, równe szanse i niedyskryminację, wzmacnia integrację społeczną i walkę z ubóstwem, przyczyniając się tym samym do realizacji priorytetów Unii Europejskiej w zakresie wzmocnienia spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej.

2.   W tym celu EFS wspiera państwa członkowskie w realizacji priorytetów i głównych celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. EFS wspiera projektowanie i realizację polityk i działań, z uwzględnieniem zintegrowanych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia państw członkowskich i zaleceń Rady w sprawie krajowych programów reform.

3.   EFS przynosi korzyści obywatelom, w tym grupom w niekorzystnej sytuacji, np. osobom długotrwale bezrobotnym, niepełnosprawnym, migrantom, mniejszościom etnicznym, społecznościom marginalizowanym i osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym. EFS udziela również wsparcia dla przedsiębiorstw, systemów i struktur w celu ułatwienia ich dostosowania do nowych wyzwań, propagowania dobrych rządów oraz realizacji reform w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i polityk społecznych.

Artykuł 2

Zadania

1.   EFS wspiera dążenie do wysokiego poziomu zatrudnienia i wysokiej jakości miejsc pracy, mobilność geograficzną i zawodową pracowników, ułatwia im dostosowanie się do zmian, zachęca do wysokiego poziomu kształcenia i szkolenia, propaguje równość płci, równe szanse i niedyskryminację, wzmacnia integrację społeczną i walkę z ubóstwem, przyczyniając się tym samym do realizacji priorytetów Unii Europejskiej w zakresie wzmocnienia spójności ekonomicznej, społecznej i terytorialnej.

2.   W tym celu EFS wspiera państwa członkowskie w realizacji priorytetów i głównych celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego. EFS wspiera projektowanie i realizację polityk i działań, z uwzględnieniem zintegrowanych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia państw członkowskich i zaleceń Rady w sprawie krajowych programów reform.

3.   EFS przynosi korzyści obywatelom, w tym grupom w niekorzystnej sytuacji, np. osobom długotrwale bezrobotnym, niepełnosprawnym, migrantom, mniejszościom, społecznościom marginalizowanym i osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym. EFS udziela również wsparcia dla przedsiębiorstw, systemów i struktur w celu ułatwienia ich dostosowania do nowych wyzwań, propagowania dobrych rządów oraz realizacji reform w szczególności w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i polityk społecznych.

Uzasadnienie

| 1. | W wersji greckiej proponuje się zmianę tytułu artykułu, uzasadniając ją analogicznie do poprawki 1 (ta część poprawki 3 nie dotyczy wersji polskiej – przyp. tłum.). |
| --- | --- |

1.

W wersji greckiej proponuje się zmianę tytułu artykułu, uzasadniając ją analogicznie do poprawki 1 (ta część poprawki 3 nie dotyczy wersji polskiej – przyp. tłum.).

| 2. | Aby podkreślić znaczenie wymiaru terytorialnego polityki spójności oraz przedstawić problemy i różnice regionalne w odpowiednim kontekście z uwzględnieniem strategii „Europa 2020”, można by dodać zwrot „m.in.”, łagodząc w ten sposób wydźwięk stwierdzenia na temat wpływu wytycznych i zaleceń na programy operacyjne EFS. |
| --- | --- |

2.

Aby podkreślić znaczenie wymiaru terytorialnego polityki spójności oraz przedstawić problemy i różnice regionalne w odpowiednim kontekście z uwzględnieniem strategii „Europa 2020”, można by dodać zwrot „m.in.”, łagodząc w ten sposób wydźwięk stwierdzenia na temat wpływu wytycznych i zaleceń na programy operacyjne EFS.

| 3. | Jest rzeczą zaskakującą, że wśród grup będących beneficjentami EFS wymienia się „mniejszości etniczne”. Wzmianka ta i rozróżnienie, jakie ona wprowadza, mogą w wielu państwach członkowskich być źródłem poważnych problemów związanych z prawem międzynarodowym i krajowym. |
| --- | --- |

3.

Jest rzeczą zaskakującą, że wśród grup będących beneficjentami EFS wymienia się „mniejszości etniczne”. Wzmianka ta i rozróżnienie, jakie ona wprowadza, mogą w wielu państwach członkowskich być źródłem poważnych problemów związanych z prawem międzynarodowym i krajowym.

Poprawka 4

Artykuł 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3
  Zakres wsparcia
  1.   W odniesieniu do niżej wymienionych celów, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS wspiera następujące priorytety inwestycyjne:






  (a) | promowanie zatrudnienia i mobilności pracowników przez:






  (i) | zapewnianie dostępu do zatrudnienia osobom poszukującym pracy i nieaktywnym zawodowo, w tym podejmowanie lokalnych inicjatyw na rzecz zatrudnienia oraz wspieranie mobilności pracowników; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3

Zakres wsparcia

1.   W odniesieniu do niżej wymienionych celów, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS wspiera następujące priorytety inwestycyjne:

(a)

promowanie zatrudnienia i mobilności pracowników przez:

(i)

zapewnianie dostępu do zatrudnienia osobom poszukującym pracy i nieaktywnym zawodowo, w tym podejmowanie lokalnych inicjatyw na rzecz zatrudnienia oraz wspieranie mobilności pracowników;

| (ii) | trwałą integrację na rynku pracy ludzi młodych bez pracy, którzy nie uczestniczą w kształceniu lub szkoleniu; |
| --- | --- |

(ii)

trwałą integrację na rynku pracy ludzi młodych bez pracy, którzy nie uczestniczą w kształceniu lub szkoleniu;

| (iii) | pracę na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

(iii)

pracę na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw;

| (iv) | równość mężczyzn i kobiet oraz godzenie życia zawodowego i prywatnego; |
| --- | --- |

(iv)

równość mężczyzn i kobiet oraz godzenie życia zawodowego i prywatnego;

| (v) | przystosowanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian; |
| --- | --- |

(v)

przystosowanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian;

| (vi) | aktywne i zdrowe starzenie się; |
| --- | --- |

(vi)

aktywne i zdrowe starzenie się;

| (vii) | modernizację i wzmocnienie roli instytucji działających na rynku pracy, w tym działania mające na celu zwiększanie transnarodowej mobilności pracowników; |
| --- | --- |

(vii)

modernizację i wzmocnienie roli instytucji działających na rynku pracy, w tym działania mające na celu zwiększanie transnarodowej mobilności pracowników;

| (b) | inwestowanie w edukację, umiejętności i uczenie się przez całe życie przez:






  (i) | ograniczenie przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz zapewnienie równego dostępu do dobrej jakości edukacji elementarnej, kształcenia podstawowego i średniego; |
| --- | --- | --- |

(b)

inwestowanie w edukację, umiejętności i uczenie się przez całe życie przez:

(i)

ograniczenie przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz zapewnienie równego dostępu do dobrej jakości edukacji elementarnej, kształcenia podstawowego i średniego;

| (ii) | poprawę jakości, skuteczności i dostępności szkolnictwa wyższego oraz kształcenia na poziomie równoważnym w celu zwiększenia udziału i poziomu osiągnięć; |
| --- | --- |

(ii)

poprawę jakości, skuteczności i dostępności szkolnictwa wyższego oraz kształcenia na poziomie równoważnym w celu zwiększenia udziału i poziomu osiągnięć;

| (iii) | poprawę dostępności uczenia się przez całe życie, podniesienie umiejętności i kwalifikacji siły roboczej i zwiększenie dopasowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

(iii)

poprawę dostępności uczenia się przez całe życie, podniesienie umiejętności i kwalifikacji siły roboczej i zwiększenie dopasowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy;

| (c) | promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa przez:






  (i) | aktywną integrację; |
| --- | --- | --- |

(c)

promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa przez:

(i)

aktywną integrację;

| (ii) | integrację społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie; |
| --- | --- |

(ii)

integrację społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;

| (iii) | zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

(iii)

zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

| (iv) | ułatwianie dostępu do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym; |
| --- | --- |

(iv)

ułatwianie dostępu do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym;

| (v) | wspieranie gospodarki społecznej I przedsiębiorstw społecznych; |
| --- | --- |

(v)

wspieranie gospodarki społecznej I przedsiębiorstw społecznych;

| (vi) | lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność; |
| --- | --- |

(vi)

lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność;

| (d) | wzmacnianie zdolności instytucjonalnych i skuteczności administracji publicznej przez:






  (i) | inwestycje w zdolności instytucjonalne i w skuteczność administracji publicznych oraz usług publicznych w celu przeprowadzenia reform, z uwzględnieniem lepszego stanowienia prawa i dobrych rządów.
  Ten priorytet inwestycyjny ma zastosowanie wyłącznie na terytorium tych państw członkowskich, w których skład wchodzi co najmniej jeden region sklasyfikowany na poziomie NUTS 2, zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności; |
| --- | --- | --- |

(d)

wzmacnianie zdolności instytucjonalnych i skuteczności administracji publicznej przez:

(i)

inwestycje w zdolności instytucjonalne i w skuteczność administracji publicznych oraz usług publicznych w celu przeprowadzenia reform, z uwzględnieniem lepszego stanowienia prawa i dobrych rządów.

Ten priorytet inwestycyjny ma zastosowanie wyłącznie na terytorium tych państw członkowskich, w których skład wchodzi co najmniej jeden region sklasyfikowany na poziomie NUTS 2, zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności;

| (ii) | budowanie potencjału podmiotów kształtujących politykę w zakresie zatrudnienia i edukacji oraz politykę społeczną i wspieranie paktów sektorowych i terytorialnych na rzecz realizacji reform na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

(ii)

budowanie potencjału podmiotów kształtujących politykę w zakresie zatrudnienia i edukacji oraz politykę społeczną i wspieranie paktów sektorowych i terytorialnych na rzecz realizacji reform na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

2.   Przez priorytety inwestycyjne wymienione w ust. 1 EFS przyczynia się również do realizacji innych celów tematycznych wymienionych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...], zwłaszcza przez:

| (a) | wsparcie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, odpornej na zmianę klimatu, zasobooszczędnej i sprzyjającej ochronie środowiska, przez reformę systemów kształcenia i szkolenia, a także dostosowanie umiejętności i kwalifikacji, podnoszenie kwalifikacji siły roboczej i tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem naturalnym i energią; |
| --- | --- |

(a)

wsparcie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, odpornej na zmianę klimatu, zasobooszczędnej i sprzyjającej ochronie środowiska, przez reformę systemów kształcenia i szkolenia, a także dostosowanie umiejętności i kwalifikacji, podnoszenie kwalifikacji siły roboczej i tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem naturalnym i energią;

| (b) | zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych przez rozwój kultury informatycznej, inwestycje w e-integrację, e-umiejętności i umiejętności związane z przedsiębiorczością; |
| --- | --- |

(b)

zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych przez rozwój kultury informatycznej, inwestycje w e-integrację, e-umiejętności i umiejętności związane z przedsiębiorczością;

| (c) | wspieranie badań naukowych, rozwoju technologii oraz innowacji przez rozwój studiów podyplomowych, szkolenie naukowców, działania służące tworzeniu sieci kontaktów i nawiązywaniu współpracy partnerskiej między instytucjami szkolnictwa wyższego, ośrodkami i przedsiębiorstwami badawczymi i technologicznymi; |
| --- | --- |

(c)

wspieranie badań naukowych, rozwoju technologii oraz innowacji przez rozwój studiów podyplomowych, szkolenie naukowców, działania służące tworzeniu sieci kontaktów i nawiązywaniu współpracy partnerskiej między instytucjami szkolnictwa wyższego, ośrodkami i przedsiębiorstwami badawczymi i technologicznymi;

| (d) | poprawę konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw przez wspieranie zdolności przystosowania się przedsiębiorstw I pracowników oraz zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki. |
| --- | --- |

(d)

poprawę konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw przez wspieranie zdolności przystosowania się przedsiębiorstw I pracowników oraz zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki.

Artykuł 3

Zakres wsparcia

1.   W odniesieniu do niżej wymienionych celów, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS wspiera następujące priorytety inwestycyjne:

| (a) | promowanie zatrudnienia i mobilności pracowników przez:






  (i) | zapewnianie dostępu do zatrudnienia osobom poszukującym pracy i nieaktywnym zawodowo, w tym podejmowanie lokalnych inicjatyw na rzecz zatrudnienia oraz wspieranie mobilności pracowników, ; |
| --- | --- | --- |

(a)

promowanie zatrudnienia i mobilności pracowników przez:

(i)

zapewnianie dostępu do zatrudnienia osobom poszukującym pracy i nieaktywnym zawodowo, w tym podejmowanie lokalnych inicjatyw na rzecz zatrudnienia oraz wspieranie mobilności pracowników, ;

| (ii) | trwałą integrację na rynku pracy ludzi młodych bez pracy, którzy nie uczestniczą w kształceniu lub szkoleniu; |
| --- | --- |

(ii)

trwałą integrację na rynku pracy ludzi młodych bez pracy, którzy nie uczestniczą w kształceniu lub szkoleniu;

| (iii) | pracę na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

(iii)

pracę na własny rachunek, przedsiębiorczość i tworzenie przedsiębiorstw;

| (iv) | równość mężczyzn i kobiet oraz godzenie życia zawodowego i prywatnego; |
| --- | --- |

(iv)

równość mężczyzn i kobiet oraz godzenie życia zawodowego i prywatnego;

| (v) | przystosowanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian; |
| --- | --- |

(v)

przystosowanie pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian;

| (vi) | aktywne i zdrowe starzenie się; |
| --- | --- |

(vi)

aktywne i zdrowe starzenie się;

| (vii) | modernizację i wzmocnienie roli instytucji działających na rynku pracy, w tym działania mające na celu zwiększanie transnarodowej mobilności pracowników; |
| --- | --- |

(vii)

modernizację i wzmocnienie roli instytucji działających na rynku pracy, w tym działania mające na celu zwiększanie transnarodowej mobilności pracowników;

| (b) | inwestowanie w edukację, umiejętności i uczenie się przez całe życie przez:






  (i) | ograniczenie przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz zapewnienie równego dostępu do dobrej jakości edukacji elementarnej, kształcenia podstawowego i średniego; |
| --- | --- | --- |

(b)

inwestowanie w edukację, umiejętności i uczenie się przez całe życie przez:

(i)

ograniczenie przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz zapewnienie równego dostępu do dobrej jakości edukacji elementarnej, kształcenia podstawowego i średniego;

| (ii) | poprawę jakości, skuteczności i dostępności szkolnictwa wyższego oraz kształcenia na poziomie równoważnym w celu zwiększenia udziału i poziomu osiągnięć; |
| --- | --- |

(ii)

poprawę jakości, skuteczności i dostępności szkolnictwa wyższego oraz kształcenia na poziomie równoważnym w celu zwiększenia udziału i poziomu osiągnięć;

| (iii) | poprawę dostępności uczenia się przez całe życie, podniesienie umiejętności i kwalifikacji siły roboczej i zwiększenie dopasowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy; |
| --- | --- |

(iii)

poprawę dostępności uczenia się przez całe życie, podniesienie umiejętności i kwalifikacji siły roboczej i zwiększenie dopasowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy;

| (c) | promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa przez:






  (i) | aktywną integrację ; |
| --- | --- | --- |

(c)

promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa przez:

(i)

aktywną integrację ;

| (ii) | integrację społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie; |
| --- | --- |

(ii)

integrację społeczności marginalizowanych, takich jak Romowie;

| (iii) | zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną; |
| --- | --- |

(iii)

zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

| (iv) | ułatwianie dostępu do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym; |
| --- | --- |

(iv)

ułatwianie dostępu do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym;

| (v) | wspieranie gospodarki społecznej I przedsiębiorstw społecznych; |
| --- | --- |

(v)

wspieranie gospodarki społecznej I przedsiębiorstw społecznych;

| (vi) | lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność; |
| --- | --- |

(vi)

lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność;

| (d) | wzmacnianie zdolności instytucjonalnych i skuteczności administracji publicznej przez:






  (i) | inwestycje w zdolności instytucjonalne i w skuteczność administracji publicznych oraz usług publicznych w celu przeprowadzenia reform, z uwzględnieniem lepszego stanowienia prawa i dobrych rządów.
  Ten priorytet inwestycyjny ma zastosowanie wyłącznie na terytorium tych państw członkowskich, w których skład wchodzi co najmniej jeden region sklasyfikowany na poziomie NUTS 2, zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności; |
| --- | --- | --- |

(d)

wzmacnianie zdolności instytucjonalnych i skuteczności administracji publicznej przez:

(i)

inwestycje w zdolności instytucjonalne i w skuteczność administracji publicznych oraz usług publicznych w celu przeprowadzenia reform, z uwzględnieniem lepszego stanowienia prawa i dobrych rządów.

Ten priorytet inwestycyjny ma zastosowanie wyłącznie na terytorium tych państw członkowskich, w których skład wchodzi co najmniej jeden region sklasyfikowany na poziomie NUTS 2, zgodnie z definicją w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności;

| (ii) | budowanie potencjału podmiotów kształtujących politykę w zakresie zatrudnienia i edukacji oraz politykę społeczną |
| --- | --- |

(ii)

budowanie potencjału podmiotów kształtujących politykę w zakresie zatrudnienia i edukacji oraz politykę społeczną

| | rozwój |
| --- | --- |

rozwój

2.   Przez priorytety inwestycyjne wymienione w ust. 1 EFS przyczynia się również do realizacji innych celów tematycznych wymienionych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...], zwłaszcza przez:

| (a) | wsparcie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, odpornej na zmianę klimatu, zasobooszczędnej i sprzyjającej ochronie środowiska, przez reformę systemów kształcenia i szkolenia, a także dostosowanie umiejętności i kwalifikacji, podnoszenie kwalifikacji siły roboczej i tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem naturalnym i energią; |
| --- | --- |

(a)

wsparcie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej, odpornej na zmianę klimatu, zasobooszczędnej i sprzyjającej ochronie środowiska, przez reformę systemów kształcenia i szkolenia, a także dostosowanie umiejętności i kwalifikacji, podnoszenie kwalifikacji siły roboczej i tworzenie nowych miejsc pracy w sektorach związanych ze środowiskiem naturalnym i energią;

| (b) | zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych przez rozwój kultury informatycznej, inwestycje w e-integrację, e-umiejętności i umiejętności związane z przedsiębiorczością; |
| --- | --- |

(b)

zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych przez rozwój kultury informatycznej, inwestycje w e-integrację, e-umiejętności i umiejętności związane z przedsiębiorczością;

| (c) | wspieranie badań naukowych, rozwoju technologii oraz innowacji przez rozwój studiów podyplomowych, szkolenie naukowców, działania służące tworzeniu sieci kontaktów i nawiązywaniu współpracy partnerskiej między instytucjami szkolnictwa wyższego, ośrodkami i przedsiębiorstwami badawczymi i technologicznymi; |
| --- | --- |

(c)

wspieranie badań naukowych, rozwoju technologii oraz innowacji przez rozwój studiów podyplomowych, szkolenie naukowców, działania służące tworzeniu sieci kontaktów i nawiązywaniu współpracy partnerskiej między instytucjami szkolnictwa wyższego, ośrodkami i przedsiębiorstwami badawczymi i technologicznymi;

| (d) | poprawę konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw przez wspieranie zdolności przystosowania się przedsiębiorstw I pracowników oraz zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki. |
| --- | --- |

(d)

poprawę konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw przez wspieranie zdolności przystosowania się przedsiębiorstw I pracowników oraz zwiększenie inwestycji w kapitał ludzki.

Uzasadnienie

To wyliczenie wyraźnie odnosi się do regionów, o których mowa w art. 174 i 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Poprawka służy również jaśniejszemu, lepszemu sformułowaniu przepisu, który skądinąd był skuteczny, a zarazem ma na celu lepsze promowanie i wzmocnienie instrumentu, jakim są pakty terytorialne.

Poprawka 5

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 4
  Spójność i koncentracja tematyczna
  1.   Państwa członkowskie dbają o to, aby strategie i działania określone w programach operacyjnych były spójne i pomagały podejmować wyzwania wskazane w krajowych programach reform i w odnośnych zaleceniach Rady wydanych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, w celu przyczynienia się do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa.
  2.   Co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS w każdym państwie członkowskim przypisanych jest do celu tematycznego „wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem” określonego w art. 9 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr [...].
  3.   Państwa członkowskie dążą do koncentracji tematycznej zgodnie z następującymi ustaleniami:






  a) | w przypadku bardziej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają 80 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Spójność i koncentracja tematyczna

1.   Państwa członkowskie dbają o to, aby strategie i działania określone w programach operacyjnych były spójne i pomagały podejmować wyzwania wskazane w krajowych programach reform i w odnośnych zaleceniach Rady wydanych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, w celu przyczynienia się do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa.

2.   Co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS w każdym państwie członkowskim przypisanych jest do celu tematycznego „wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem” określonego w art. 9 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr [...].

3.   Państwa członkowskie dążą do koncentracji tematycznej zgodnie z następującymi ustaleniami:

a)

w przypadku bardziej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają 80 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1;

| b) | w przypadku regionów w okresie przejściowym państwa członkowskie przeznaczają 70 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

w przypadku regionów w okresie przejściowym państwa członkowskie przeznaczają 70 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1;

| c) | w przypadku mniej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają 60 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1. |
| --- | --- |

c)

w przypadku mniej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają 60 % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1.

Artykuł 4

Spójność i koncentracja tematyczna

1.   Państwa członkowskie w krajowych programach reform i w odnośnych zaleceniach Rady wydanych na podstawie art. 148 ust. 4 Traktatu, w celu przyczynienia się do osiągnięcia głównych celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, edukacji i ograniczenia ubóstwa.

2.   Co najmniej 20 % całkowitych zasobów EFS w każdym państwie członkowskim przypisanych jest do celu tematycznego „wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem” określonego w art. 9 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr [...].

3.   Państwa członkowskie dążą do koncentracji tematycznej zgodnie z następującymi ustaleniami:

| a) | w przypadku bardziej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

w przypadku bardziej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1;

| b) | w przypadku regionów w okresie przejściowym państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

w przypadku regionów w okresie przejściowym państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1;

| c) | w przypadku mniej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1 |
| --- | --- |

c)

w przypadku mniej rozwiniętych regionów państwa członkowskie przeznaczają  % przydziału dla każdego programu operacyjnego na maksymalnie cztery priorytety inwestycyjne określone w art. 3 ust. 1

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Zob. wyżej pkt 37 i 38 zaleceń politycznych.

Poprawka 6

Artykuł 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 5
  Wskaźniki
  1.   Wspólne wskaźniki określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia oraz wskaźniki specyficzne dla programu są wykorzystywane zgodnie z art. 24 ust. 3 i art. 87 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr [...]. Wszystkie wskaźniki są wyrażane w wartościach bezwzględnych.
  Wspólne wskaźniki produktu i wskaźniki produktu specyficzne dla programu odnoszą się do operacji zrealizowanych częściowo lub w pełni. O ile jest to istotne dla charakteru operacji objętych wsparciem, skumulowane wartości docelowe ujęte ilościowo ustala się na 2022 r. Wskaźniki bazowe są wyzerowane.
  Wspólne wskaźniki rezultatu i wskaźniki rezultatu specyficzne dla programu dotyczą osi priorytetowych lub podpriorytetowych ustalonych w ramach osi priorytetowej. Wskaźniki bazowe opierają się na najnowszych dostępnych danych naukowych. Skumulowane wartości docelowe ujęte ilościowo ustala się na 2022 r.
  2.   W tym samym czasie co roczne sprawozdania z realizacji instytucja zarządzająca przekazuje drogą elektroniczną ustrukturyzowane dane dotyczące każdego priorytetu inwestycyjnego. Dane te obejmują kategoryzację i wskaźniki produktu i rezultatu. | Artykuł 5
  Wskaźniki |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Wskaźniki

1.   Wspólne wskaźniki określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia oraz wskaźniki specyficzne dla programu są wykorzystywane zgodnie z art. 24 ust. 3 i art. 87 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr [...]. Wszystkie wskaźniki są wyrażane w wartościach bezwzględnych.

Wspólne wskaźniki produktu i wskaźniki produktu specyficzne dla programu odnoszą się do operacji zrealizowanych częściowo lub w pełni. O ile jest to istotne dla charakteru operacji objętych wsparciem, skumulowane wartości docelowe ujęte ilościowo ustala się na 2022 r. Wskaźniki bazowe są wyzerowane.

Wspólne wskaźniki rezultatu i wskaźniki rezultatu specyficzne dla programu dotyczą osi priorytetowych lub podpriorytetowych ustalonych w ramach osi priorytetowej. Wskaźniki bazowe opierają się na najnowszych dostępnych danych naukowych. Skumulowane wartości docelowe ujęte ilościowo ustala się na 2022 r.

2.   W tym samym czasie co roczne sprawozdania z realizacji instytucja zarządzająca przekazuje drogą elektroniczną ustrukturyzowane dane dotyczące każdego priorytetu inwestycyjnego. Dane te obejmują kategoryzację i wskaźniki produktu i rezultatu.

Artykuł 5

Wskaźniki

Uzasadnienie

Proponuje się gruntowną zmianę artykułu 5, zgodnie z uwagami zawartymi w punktach 39–41 zaleceń politycznych.

Poprawka 7

Artykuł 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 6
  Udział partnerów
  1.   Udział partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron, w szczególności organizacji pozarządowych, w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr [...], może przyjąć formę dotacji globalnych w rozumieniu art. 112 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr [...]. W takim przypadku w programie operacyjnym określa się część programu objętą dotacją globalną, w tym orientacyjny przydział finansowy dla tej części pochodzący od każdej osi priorytetowej.
  2.   Aby zachęcić partnerów społecznych do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS, instytucje zarządzające programu operacyjnego w regionie określonym w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...] lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału w formie szkoleń, działań związanych z tworzeniem sieci kontaktów, pogłębiania dialogu społecznego oraz na działania podejmowane wspólnie przez partnerów społecznych.
  3.   Aby zachęcić organizacje pozarządowe do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i ułatwić dostęp tych organizacji do wspomnianych działań, zwłaszcza w dziedzinie włączenia społecznego, równości płci i równych szans, instytucje zarządzające programu operacyjnego w danym regionie, określone w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału organizacji pozarządowych. | Artykuł 6
  Udział partnerów
  1.   Udział partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron, w szczególności organizacji pozarządowych, w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr [...], może przyjąć formę dotacji globalnych w rozumieniu art. 112 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr [...]. W takim przypadku w programie operacyjnym określa się część programu objętą dotacją globalną, w tym orientacyjny przydział finansowy dla tej części pochodzący od każdej osi priorytetowej.
  2.   Aby zachęcić partnerów społecznych do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS, instytucje zarządzające programu operacyjnego w regionie określonym w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...] lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału w formie szkoleń, działań związanych z tworzeniem sieci kontaktów, pogłębiania dialogu społecznego oraz na działania podejmowane wspólnie przez partnerów społecznych.
  3.   Aby zachęcić organizacje pozarządowe do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i ułatwić dostęp tych organizacji do wspomnianych działań, zwłaszcza w dziedzinie włączenia społecznego, równości płci i równych szans, instytucje zarządzające programu operacyjnego w danym regionie, określone w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału organizacji pozarządowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 6

Udział partnerów

1.   Udział partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron, w szczególności organizacji pozarządowych, w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr [...], może przyjąć formę dotacji globalnych w rozumieniu art. 112 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr [...]. W takim przypadku w programie operacyjnym określa się część programu objętą dotacją globalną, w tym orientacyjny przydział finansowy dla tej części pochodzący od każdej osi priorytetowej.

2.   Aby zachęcić partnerów społecznych do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS, instytucje zarządzające programu operacyjnego w regionie określonym w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...] lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału w formie szkoleń, działań związanych z tworzeniem sieci kontaktów, pogłębiania dialogu społecznego oraz na działania podejmowane wspólnie przez partnerów społecznych.

3.   Aby zachęcić organizacje pozarządowe do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i ułatwić dostęp tych organizacji do wspomnianych działań, zwłaszcza w dziedzinie włączenia społecznego, równości płci i równych szans, instytucje zarządzające programu operacyjnego w danym regionie, określone w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału organizacji pozarządowych.

Artykuł 6

Udział partnerów

1.   Udział partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron, w szczególności organizacji pozarządowych, w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr [...], może przyjąć formę dotacji globalnych w rozumieniu art. 112 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr [...]. W takim przypadku w programie operacyjnym określa się część programu objętą dotacją globalną, w tym orientacyjny przydział finansowy dla tej części pochodzący od każdej osi priorytetowej.

2.   Aby zachęcić partnerów społecznych do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS, instytucje zarządzające programu operacyjnego w regionie określonym w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...] lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału w formie szkoleń, działań związanych z tworzeniem sieci kontaktów, pogłębiania dialogu społecznego oraz na działania podejmowane wspólnie przez partnerów społecznych.

3.   Aby zachęcić organizacje pozarządowe do odpowiedniego uczestnictwa w działaniach wspieranych przez EFS i ułatwić dostęp tych organizacji do wspomnianych działań, zwłaszcza w dziedzinie włączenia społecznego, równości płci i równych szans, instytucje zarządzające programu operacyjnego w danym regionie, określone w art. 82 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr [...], lub w państwach członkowskich kwalifikujących się do wsparcia przez Fundusz Spójności zapewniają przydzielenie odpowiedniej kwoty pochodzącej z zasobów EFS na działania na rzecz budowania potencjału organizacji pozarządowych.

Uzasadnienie

Zob. wyżej pkt 42–46 zaleceń politycznych.

Poprawka 8

Artykuł 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 9
  Innowacje społeczne
  1.   EFS będzie promować innowacje społeczne we wszystkich obszarach objętych zakresem EFS, jak określono w art. 3 niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu badania i zwiększenia możliwości innowacyjnych rozwiązań na rzecz realizacji potrzeb społecznych.
  2.   Państwa członkowskie same określają obszary innowacji społecznej odpowiadające szczególnym potrzebom w ich programach operacyjnych.
  3.   Komisja ułatwia budowanie potencjału innowacji społecznej, w szczególności przez wspieranie wzajemnego uczenia się, tworzenie sieci, rozpowszechnianie dobrych praktyk i metodyki. | Artykuł 9
  Innowacje społeczne
  1.   EFS będzie promować innowacje społeczne we wszystkich obszarach objętych zakresem EFS, jak określono w art. 3 niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu badania i zwiększenia możliwości innowacyjnych rozwiązań na rzecz realizacji potrzeb społecznych.
  2.   Państwa członkowskie określają obszary innowacji społecznej
  3.   Komisja ułatwia budowanie potencjału innowacji społecznej, w szczególności przez wspieranie wzajemnego uczenia się, tworzenie sieci, rozpowszechnianie dobrych praktyk i metodyki. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 9

Innowacje społeczne

1.   EFS będzie promować innowacje społeczne we wszystkich obszarach objętych zakresem EFS, jak określono w art. 3 niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu badania i zwiększenia możliwości innowacyjnych rozwiązań na rzecz realizacji potrzeb społecznych.

2.   Państwa członkowskie same określają obszary innowacji społecznej odpowiadające szczególnym potrzebom w ich programach operacyjnych.

3.   Komisja ułatwia budowanie potencjału innowacji społecznej, w szczególności przez wspieranie wzajemnego uczenia się, tworzenie sieci, rozpowszechnianie dobrych praktyk i metodyki.

Artykuł 9

Innowacje społeczne

1.   EFS będzie promować innowacje społeczne we wszystkich obszarach objętych zakresem EFS, jak określono w art. 3 niniejszego rozporządzenia, w szczególności w celu badania i zwiększenia możliwości innowacyjnych rozwiązań na rzecz realizacji potrzeb społecznych.

2.   Państwa członkowskie określają obszary innowacji społecznej

3.   Komisja ułatwia budowanie potencjału innowacji społecznej, w szczególności przez wspieranie wzajemnego uczenia się, tworzenie sieci, rozpowszechnianie dobrych praktyk i metodyki.

Uzasadnienie

| 1. | Zob. wyżej pkt 48 zaleceń politycznych. |
| --- | --- |

1.

Zob. wyżej pkt 48 zaleceń politycznych.

| 2. | Chodzi o nawiązanie do art. 8 wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych, któremu KR poświęcił odrębną opinię (CdR 335/2011, sprawozdawca: Enrico Rossi (IT/PSE)), przyjętą 3 maja 2012 r. |
| --- | --- |

2.

Chodzi o nawiązanie do art. 8 wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych, któremu KR poświęcił odrębną opinię (CdR 335/2011, sprawozdawca: Enrico Rossi (IT/PSE)), przyjętą 3 maja 2012 r.

Poprawka 9

Artykuł 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 10
  Współpraca transnarodowa
  1.   Państwa członkowskie wspierają współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, zwiększając przez to skuteczność polityk wspieranych przez EFS. Współpraca transnarodowa wiąże się z udziałem partnerów z co najmniej dwóch państw członkowskich.
  2.   Państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS.
  3.   Komisja ułatwia współpracę transnarodową w zakresie tematów, o których mowa w ust. 2, przez wzajemne uczenie się i skoordynowane lub wspólne działania. W szczególności Komisja organizuje działania unijnej platformy w celu ułatwienia wymiany doświadczeń, budowania potencjału i tworzenia sieci kontaktów, jak również rozpowszechniania odpowiednich wyników. Ponadto Komisja opracowuje skoordynowane ramy realizacji, obejmujące wspólne kryteria kwalifikowalności, rodzaje i harmonogram działań oraz wspólne podejścia metodyczne w zakresie monitorowania i oceny, w celu ułatwienia współpracy transnarodowej. | Artykuł 10
  Współpraca transnarodowa
  1.   Państwa członkowskie wspierają współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, zwiększając przez to skuteczność polityk wspieranych przez EFS.
  2.   Państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS.
  3.   Komisja ułatwia współpracę transnarodową przez wzajemne uczenie się i skoordynowane lub wspólne działania. W szczególności Komisja organizuje działania unijnej platformy w celu ułatwienia wymiany doświadczeń, budowania potencjału i tworzenia sieci kontaktów, jak również rozpowszechniania odpowiednich wyników. Ponadto Komisja opracowuje skoordynowane ramy realizacji, obejmujące wspólne kryteria kwalifikowalności oraz wspólne podejścia metodyczne w zakresie monitorowania i oceny, w celu ułatwienia współpracy transnarodowej |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 10

Współpraca transnarodowa

1.   Państwa członkowskie wspierają współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, zwiększając przez to skuteczność polityk wspieranych przez EFS. Współpraca transnarodowa wiąże się z udziałem partnerów z co najmniej dwóch państw członkowskich.

2.   Państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS.

3.   Komisja ułatwia współpracę transnarodową w zakresie tematów, o których mowa w ust. 2, przez wzajemne uczenie się i skoordynowane lub wspólne działania. W szczególności Komisja organizuje działania unijnej platformy w celu ułatwienia wymiany doświadczeń, budowania potencjału i tworzenia sieci kontaktów, jak również rozpowszechniania odpowiednich wyników. Ponadto Komisja opracowuje skoordynowane ramy realizacji, obejmujące wspólne kryteria kwalifikowalności, rodzaje i harmonogram działań oraz wspólne podejścia metodyczne w zakresie monitorowania i oceny, w celu ułatwienia współpracy transnarodowej.

Artykuł 10

Współpraca transnarodowa

1.   Państwa członkowskie wspierają współpracę transnarodową w celu promowania wzajemnego uczenia się, zwiększając przez to skuteczność polityk wspieranych przez EFS.

2.   Państwa członkowskie mogą wybrać tematy współpracy transnarodowej z listy zaproponowanej przez Komisję i zatwierdzonej przez Komitet EFS.

3.   Komisja ułatwia współpracę transnarodową przez wzajemne uczenie się i skoordynowane lub wspólne działania. W szczególności Komisja organizuje działania unijnej platformy w celu ułatwienia wymiany doświadczeń, budowania potencjału i tworzenia sieci kontaktów, jak również rozpowszechniania odpowiednich wyników. Ponadto Komisja opracowuje skoordynowane ramy realizacji, obejmujące wspólne kryteria kwalifikowalności oraz wspólne podejścia metodyczne w zakresie monitorowania i oceny, w celu ułatwienia współpracy transnarodowej

Uzasadnienie

| 1. | Zob. wyżej pkt 49–51 zaleceń politycznych. |
| --- | --- |

1.

Zob. wyżej pkt 49–51 zaleceń politycznych.

| 2. | Wcześniejsza wersja tekstu nie gwarantowała uzgodnienia współpracy transnarodowej w ramach EFS ze współpracą transnarodową w ramach europejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

2.

Wcześniejsza wersja tekstu nie gwarantowała uzgodnienia współpracy transnarodowej w ramach EFS ze współpracą transnarodową w ramach europejskiej współpracy terytorialnej.

| 3. | Współpraca terytorialna dzieli się na trzy odrębne elementy: współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną. |
| --- | --- |

3.

Współpraca terytorialna dzieli się na trzy odrębne elementy: współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną.

Poprawka 10

Artykuł 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 12
  Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania szczególnych uwarunkowań terytorialnych
  1.   EFS może wspierać lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr [...], pakty terytorialne i lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego, jak również zintegrowane inwestycje terytorialne [ITI], o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...].
  2.   Uzupełniając interwencje EFRR, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], EFS może wspierać zrównoważony rozwój obszarów miejskich przez strategie określające zintegrowane działania służące rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych I społecznych obecnych na zurbanizowanych obszarach miast, które wymienione są w umowie o partnerstwie. | Artykuł 12
  Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania szczególnych uwarunkowań terytorialnych
  1.   EFS może wspierać lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr [...], pakty terytorialne i lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego, jak również zintegrowane inwestycje terytorialne [ITI], o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...].
  2.   Uzupełniając interwencje EFRR, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], EFS może wspierać zrównoważony rozwój obszarów miejskich przez strategie określające zintegrowane działania służące rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych I społecznych obecnych na zurbanizowanych obszarach miast, które wymienione są w umowie o partnerstwie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 12

Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania szczególnych uwarunkowań terytorialnych

1.   EFS może wspierać lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr [...], pakty terytorialne i lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego, jak również zintegrowane inwestycje terytorialne [ITI], o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...].

2.   Uzupełniając interwencje EFRR, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], EFS może wspierać zrównoważony rozwój obszarów miejskich przez strategie określające zintegrowane działania służące rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych I społecznych obecnych na zurbanizowanych obszarach miast, które wymienione są w umowie o partnerstwie.

Artykuł 12

Przepisy szczegółowe dotyczące traktowania szczególnych uwarunkowań terytorialnych

1.   EFS może wspierać lokalne strategie rozwoju realizowane przez społeczność, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr [...], pakty terytorialne i lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia, edukacji i włączenia społecznego, jak również zintegrowane inwestycje terytorialne [ITI], o których mowa w art. 99 rozporządzenia (UE) nr [...].

2.   Uzupełniając interwencje EFRR, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr [EFRR], EFS może wspierać zrównoważony rozwój obszarów miejskich przez strategie określające zintegrowane działania służące rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych I społecznych obecnych na zurbanizowanych obszarach miast, które wymienione są w umowie o partnerstwie.

Uzasadnienie

Zob. wyżej pkt 29 i 56 zaleceń politycznych.

Poprawka 11

Artykuł 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 14
  Uproszczone opcje kosztów
  1.   Obok metod, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) nr [...], Komisja może zwrócić wydatki poniesione przez państwa członkowskie na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych określonych przez Komisję. Do celów stosowania rozporządzenia (EU) nr [...] obliczone na tej podstawie kwoty uważa się za pomoc publiczną udzieloną beneficjentom i za wydatki kwalifikowalne.
  W tym celu Komisja jest upoważniona, zgodnie z art. 16, do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących rodzaju operacji objętych wsparciem, definicji standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych oraz ich maksymalnych kwot, które mogą być dostosowane do obowiązujących wspólnie stosowanych metod.
  Celem audytu finansowego jest wyłącznie sprawdzenie, czy warunki zwrotu wydatków przez Komisję na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych zostały spełnione.
  W przypadku zastosowania tych form finansowania państwo członkowskie może swoje wprowadzić własne zasady rachunkowości w celu wspierania operacji. Dla celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr [...] wspomniane zasady rachunkowości i wynikające z nich kwoty nie są przedmiotem kontroli instytucji audytowej ani Komisji.
  2.   Zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. d) i art. 57 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr [...], w celu pokrycia pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji można wykorzystać stawkę ryczałtową w wysokości do 40 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu.
  3.   Kwotę dotacji, która jest zwracana na podstawie kwalifikowalnego kosztu operacji, określonego według stawki ryczałtowej, standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych, o których mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...], można wyliczać dla każdego przypadku przez odniesienie do projektu budżetu uzgodnionego ex ante przez instytucję zarządzającą, w przypadku gdy wsparcie publiczne nie przekracza 100 000 EUR.
  4.   Dotacje, dla których wsparcie publiczne nie przekracza 50 000 EUR, z wyjątkiem operacji otrzymujących wsparcie w ramach programu pomocy państwa, przybierają formę płatności ryczałtowych oraz standardowej skali kosztów jednostkowych. | Artykuł 14
  Uproszczone opcje kosztów
  1.   Obok metod, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) nr [...], Komisja może zwrócić wydatki poniesione przez państwa członkowskie na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych określonych przez Komisję. Do celów stosowania rozporządzenia (EU) nr [...] obliczone na tej podstawie kwoty uważa się za pomoc publiczną udzieloną beneficjentom i za wydatki kwalifikowalne.
  W tym celu Komisja jest upoważniona, zgodnie z art. 16, do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących rodzaju operacji objętych wsparciem, definicji standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych oraz ich maksymalnych kwot, które mogą być dostosowane do obowiązujących wspólnie stosowanych metod.
  Celem audytu finansowego jest wyłącznie sprawdzenie, czy warunki zwrotu wydatków przez Komisję na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych zostały spełnione.
  W przypadku zastosowania tych form finansowania państwo członkowskie może swoje wprowadzić własne zasady rachunkowości w celu wspierania operacji. Dla celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr [...] wspomniane zasady rachunkowości i wynikające z nich kwoty nie są przedmiotem kontroli instytucji audytowej ani Komisji.
  2.   Zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. d) i art. 57 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr [...], w celu pokrycia pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji można wykorzystać stawkę ryczałtową w wysokości do 40 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu.
  3.   Kwotę dotacji, która jest zwracana na podstawie kwalifikowalnego kosztu operacji, określonego według stawki ryczałtowej, standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych, o których mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...], można wyliczać dla każdego przypadku przez odniesienie do projektu budżetu uzgodnionego ex ante przez instytucję zarządzającą, w przypadku gdy wsparcie publiczne nie przekracza 100 000 EUR.
  4.   Dotacje, dla których wsparcie publiczne nie przekracza 50 000 EUR, z wyjątkiem operacji otrzymujących wsparcie w ramach programu pomocy państwa, formę płatności ryczałtowych oraz standardowej skali kosztów jednostkowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 14

Uproszczone opcje kosztów

1.   Obok metod, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) nr [...], Komisja może zwrócić wydatki poniesione przez państwa członkowskie na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych określonych przez Komisję. Do celów stosowania rozporządzenia (EU) nr [...] obliczone na tej podstawie kwoty uważa się za pomoc publiczną udzieloną beneficjentom i za wydatki kwalifikowalne.

W tym celu Komisja jest upoważniona, zgodnie z art. 16, do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących rodzaju operacji objętych wsparciem, definicji standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych oraz ich maksymalnych kwot, które mogą być dostosowane do obowiązujących wspólnie stosowanych metod.

Celem audytu finansowego jest wyłącznie sprawdzenie, czy warunki zwrotu wydatków przez Komisję na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych zostały spełnione.

W przypadku zastosowania tych form finansowania państwo członkowskie może swoje wprowadzić własne zasady rachunkowości w celu wspierania operacji. Dla celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr [...] wspomniane zasady rachunkowości i wynikające z nich kwoty nie są przedmiotem kontroli instytucji audytowej ani Komisji.

2.   Zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. d) i art. 57 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr [...], w celu pokrycia pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji można wykorzystać stawkę ryczałtową w wysokości do 40 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu.

3.   Kwotę dotacji, która jest zwracana na podstawie kwalifikowalnego kosztu operacji, określonego według stawki ryczałtowej, standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych, o których mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...], można wyliczać dla każdego przypadku przez odniesienie do projektu budżetu uzgodnionego ex ante przez instytucję zarządzającą, w przypadku gdy wsparcie publiczne nie przekracza 100 000 EUR.

4.   Dotacje, dla których wsparcie publiczne nie przekracza 50 000 EUR, z wyjątkiem operacji otrzymujących wsparcie w ramach programu pomocy państwa, przybierają formę płatności ryczałtowych oraz standardowej skali kosztów jednostkowych.

Artykuł 14

Uproszczone opcje kosztów

1.   Obok metod, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) nr [...], Komisja może zwrócić wydatki poniesione przez państwa członkowskie na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych określonych przez Komisję. Do celów stosowania rozporządzenia (EU) nr [...] obliczone na tej podstawie kwoty uważa się za pomoc publiczną udzieloną beneficjentom i za wydatki kwalifikowalne.

W tym celu Komisja jest upoważniona, zgodnie z art. 16, do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących rodzaju operacji objętych wsparciem, definicji standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych oraz ich maksymalnych kwot, które mogą być dostosowane do obowiązujących wspólnie stosowanych metod.

Celem audytu finansowego jest wyłącznie sprawdzenie, czy warunki zwrotu wydatków przez Komisję na podstawie standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych zostały spełnione.

W przypadku zastosowania tych form finansowania państwo członkowskie może swoje wprowadzić własne zasady rachunkowości w celu wspierania operacji. Dla celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr [...] wspomniane zasady rachunkowości i wynikające z nich kwoty nie są przedmiotem kontroli instytucji audytowej ani Komisji.

2.   Zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. d) i art. 57 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr [...], w celu pokrycia pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji można wykorzystać stawkę ryczałtową w wysokości do 40 % bezpośrednich kwalifikowalnych kosztów personelu.

3.   Kwotę dotacji, która jest zwracana na podstawie kwalifikowalnego kosztu operacji, określonego według stawki ryczałtowej, standardowej skali kosztów jednostkowych i płatności ryczałtowych, o których mowa w art. 57 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...], można wyliczać dla każdego przypadku przez odniesienie do projektu budżetu uzgodnionego ex ante przez instytucję zarządzającą, w przypadku gdy wsparcie publiczne nie przekracza 100 000 EUR.

4.   Dotacje, dla których wsparcie publiczne nie przekracza 50 000 EUR, z wyjątkiem operacji otrzymujących wsparcie w ramach programu pomocy państwa, formę płatności ryczałtowych oraz standardowej skali kosztów jednostkowych.

Uzasadnienie

| 1. | Zob. wyżej pkt 57 zaleceń politycznych. |
| --- | --- |

1.

Zob. wyżej pkt 57 zaleceń politycznych.

| 2. | Nowe sformułowanie ma zapewnić zachowanie koniecznej elastyczności w udostępnianiu zasobów EFS. |
| --- | --- |

2.

Nowe sformułowanie ma zapewnić zachowanie koniecznej elastyczności w udostępnianiu zasobów EFS.

Poprawka 12

Artykuł 15

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15
  Instrumenty finansowe
  1.   Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS może wspierać działania i obszary polityki wchodzące w jego zakres przez instrumenty finansowe, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe.
  2.   EFS może zostać wykorzystany w celu zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych dla podmiotów publicznych i prywatnych na szczeblu krajowym i regionalnym realizujących działania i polityki wchodzące w zakres EFS oraz dany program operacyjny przez zastosowanie gwarancji opartych na polityce EFS, z zastrzeżeniem zgody Komisji.
  Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 w celu określenia przepisów szczegółowych i warunków, łącznie z pułapami, dotyczących wniosków państw członkowskich w sprawie gwarancji opartych na polityce EFS, dopilnowując w szczególności, aby ich udzielanie tych gwarancji nie prowadziło do nadmiernego zadłużenia organów publicznych.
  Każdy wniosek jest oceniany przez Komisję i każda gwarancja oparta na polityce EFS jest przez nią zatwierdzana, pod warunkiem że gwarancja ta objęta jest programem operacyjnym, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (UE) nr [...], i że jest zgodna z przyjętymi przepisami szczegółowymi i warunkami. | Artykuł 15
  Instrumenty finansowe
  1.   Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS może wspierać działania i obszary polityki wchodzące w jego zakres przez instrumenty finansowe, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe.
  2.   EFS może zostać wykorzystany w celu zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych dla podmiotów publicznych i prywatnych na szczeblu krajowym i regionalnym realizujących działania i polityki wchodzące w zakres EFS oraz dany program operacyjny przez zastosowanie gwarancji opartych na polityce EFS, z zastrzeżeniem zgody Komisji.
  Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 w celu określenia przepisów szczegółowych i warunków, łącznie z pułapami, dotyczących wniosków państw członkowskich w sprawie gwarancji opartych na polityce EFS, dopilnowując w szczególności, aby ich udzielanie tych gwarancji nie prowadziło do nadmiernego zadłużenia organów publicznych.
  Każdy wniosek jest oceniany przez Komisję i każda gwarancja oparta na polityce EFS jest przez nią zatwierdzana, pod warunkiem że gwarancja ta objęta jest programem operacyjnym, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (UE) nr [...], i że jest zgodna z przyjętymi przepisami szczegółowymi i warunkami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Instrumenty finansowe

1.   Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS może wspierać działania i obszary polityki wchodzące w jego zakres przez instrumenty finansowe, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe.

2.   EFS może zostać wykorzystany w celu zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych dla podmiotów publicznych i prywatnych na szczeblu krajowym i regionalnym realizujących działania i polityki wchodzące w zakres EFS oraz dany program operacyjny przez zastosowanie gwarancji opartych na polityce EFS, z zastrzeżeniem zgody Komisji.

Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 w celu określenia przepisów szczegółowych i warunków, łącznie z pułapami, dotyczących wniosków państw członkowskich w sprawie gwarancji opartych na polityce EFS, dopilnowując w szczególności, aby ich udzielanie tych gwarancji nie prowadziło do nadmiernego zadłużenia organów publicznych.

Każdy wniosek jest oceniany przez Komisję i każda gwarancja oparta na polityce EFS jest przez nią zatwierdzana, pod warunkiem że gwarancja ta objęta jest programem operacyjnym, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (UE) nr [...], i że jest zgodna z przyjętymi przepisami szczegółowymi i warunkami.

Artykuł 15

Instrumenty finansowe

1.   Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr [...] EFS może wspierać działania i obszary polityki wchodzące w jego zakres przez instrumenty finansowe, takie jak systemy podziału ryzyka, instrumenty kapitałowe i dłużne, fundusze gwarancyjne, fundusze zarządzające i fundusze pożyczkowe.

2.   EFS może zostać wykorzystany w celu zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych dla podmiotów publicznych i prywatnych na szczeblu krajowym i regionalnym realizujących działania i polityki wchodzące w zakres EFS oraz dany program operacyjny przez zastosowanie gwarancji opartych na polityce EFS, z zastrzeżeniem zgody Komisji.

Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 w celu określenia przepisów szczegółowych i warunków, łącznie z pułapami, dotyczących wniosków państw członkowskich w sprawie gwarancji opartych na polityce EFS, dopilnowując w szczególności, aby ich udzielanie tych gwarancji nie prowadziło do nadmiernego zadłużenia organów publicznych.

Każdy wniosek jest oceniany przez Komisję i każda gwarancja oparta na polityce EFS jest przez nią zatwierdzana, pod warunkiem że gwarancja ta objęta jest programem operacyjnym, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (UE) nr [...], i że jest zgodna z przyjętymi przepisami szczegółowymi i warunkami.

Uzasadnienie

Zob. wyżej pkt 60 zaleceń politycznych.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Dosłowne tłumaczenie greckiej wersji omawianego fragmentu art. 7 wniosku w sprawie rozporządzenia. W polskiej wersji dokumentu mowa jest po prostu o „uwzględnianiu problematyki płci”. (przyp. tłum.)

1

(2)  Poprawka odnosi się głównie do wersji greckiej obowiązującego rozporządzenia i obecnego wniosku dotyczącego rozporządzenia: w pierwszym mowa o „zadaniach” EFS (jak w traktacie), w drugim – o jego „zadaniu”. W wersji polskiej w obu tekstach zastosowano termin „zadania” (przyp. tłum.).

2

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/143 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/143

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Funduszu Spójności”

2012/C 225/10

KOMITET REGIONÓW

| — | Zauważa, że europejska wartość dodana inwestycji w infrastrukturę zrealizowanych na przestrzeni lat dzięki Funduszowi Spójności okazuje się bardzo wysoka. Dzięki tym inwestycjom UE poprawia jakość życia obywateli i oferuje przedsiębiorstwom możliwości rozwoju. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że europejska wartość dodana inwestycji w infrastrukturę zrealizowanych na przestrzeni lat dzięki Funduszowi Spójności okazuje się bardzo wysoka. Dzięki tym inwestycjom UE poprawia jakość życia obywateli i oferuje przedsiębiorstwom możliwości rozwoju.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by zachować w okresie 2014–2020 znaczną dotację dla Funduszu Spójności, tak aby można było wspierać polityczne cele UE w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki z budżetu UE. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by zachować w okresie 2014–2020 znaczną dotację dla Funduszu Spójności, tak aby można było wspierać polityczne cele UE w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki z budżetu UE.

| — | Uważa, że polityka spójności jest i powinna zostać wyrazem solidarności w UE i skutecznym instrumentem na rzecz realizacji jednolitego rynku europejskiego. |
| --- | --- |

—

Uważa, że polityka spójności jest i powinna zostać wyrazem solidarności w UE i skutecznym instrumentem na rzecz realizacji jednolitego rynku europejskiego.

| — | Nalega na konieczność zastosowania podejścia zdecydowanie skoncentrowanego na wynikach i lepszego określania priorytetów inwestycyjnych na poziomie lokalnym i krajowym. |
| --- | --- |

—

Nalega na konieczność zastosowania podejścia zdecydowanie skoncentrowanego na wynikach i lepszego określania priorytetów inwestycyjnych na poziomie lokalnym i krajowym.

| — | Uważa, że Fundusz Spójności mógłby finansować zintegrowane projekty dotyczące charakterystyki energetycznej budynków i mieszkalnictwa. |
| --- | --- |

—

Uważa, że Fundusz Spójności mógłby finansować zintegrowane projekty dotyczące charakterystyki energetycznej budynków i mieszkalnictwa.

| — | Zgadza się, że należy inteligentnie inwestować w rozwój infrastruktury na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

—

Zgadza się, że należy inteligentnie inwestować w rozwój infrastruktury na poziomie europejskim.

| — | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są także odpowiedzialne za realizację inwestycji w dziedzinie infrastruktury transportowej oraz tworzenia drugorzędnych i trzeciorzędnych połączeń w ramach sieci transeuropejskich. Należy je ściśle włączyć w podejmowanie decyzji w sprawie wyboru priorytetowych projektów leżących we wspólnym interesie, tak aby zapewnić spójność inwestycji publicznych i prywatnych na wszystkich poziomach. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są także odpowiedzialne za realizację inwestycji w dziedzinie infrastruktury transportowej oraz tworzenia drugorzędnych i trzeciorzędnych połączeń w ramach sieci transeuropejskich. Należy je ściśle włączyć w podejmowanie decyzji w sprawie wyboru priorytetowych projektów leżących we wspólnym interesie, tak aby zapewnić spójność inwestycji publicznych i prywatnych na wszystkich poziomach.

| — | Sprzeciwi się wszelkim inicjatywom, które mogłyby ograniczyć budżet przeznaczony na politykę spójności, zwłaszcza jeśli chodzi o 10 mld euro z budżetu instrumentu „Łącząc Europę” pochodzących z Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

—

Sprzeciwi się wszelkim inicjatywom, które mogłyby ograniczyć budżet przeznaczony na politykę spójności, zwłaszcza jeśli chodzi o 10 mld euro z budżetu instrumentu „Łącząc Europę” pochodzących z Funduszu Spójności.

| Sprawozdawca | Romeo STAVARACHE (RO/ALDE), burmistrz Bacău, okręg Bacău |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006
  COM(2011) 612 final |

Sprawozdawca

Romeo STAVARACHE (RO/ALDE), burmistrz Bacău, okręg Bacău

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006

COM(2011) 612 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają ważną rolę polityczną, regulacyjną i administracyjną oraz że często dysponują wyraźnie określonymi na poziomie krajowym kompetencjami w dziedzinie planowania inwestycji i wdrażania polityki w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki, a w szczególności w odniesieniu do tworzenia infrastruktury na swoim terytorium. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają ważną rolę polityczną, regulacyjną i administracyjną oraz że często dysponują wyraźnie określonymi na poziomie krajowym kompetencjami w dziedzinie planowania inwestycji i wdrażania polityki w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki, a w szczególności w odniesieniu do tworzenia infrastruktury na swoim terytorium.

| 2. | Nalega na konieczność praktycznego wdrożenia wielopoziomowego sprawowania rządów, co gwarantowałoby wyrównany rozwój terytorialny, zgodny z zasadą pomocniczości. Należy włączyć samorządy terytorialne, jako partnerów, w podejmowanie decyzji dotyczących tych priorytetów inwestycyjnych na poziomie krajowym i europejskim, które skorzystają z finansowania z Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

2.

Nalega na konieczność praktycznego wdrożenia wielopoziomowego sprawowania rządów, co gwarantowałoby wyrównany rozwój terytorialny, zgodny z zasadą pomocniczości. Należy włączyć samorządy terytorialne, jako partnerów, w podejmowanie decyzji dotyczących tych priorytetów inwestycyjnych na poziomie krajowym i europejskim, które skorzystają z finansowania z Funduszu Spójności.

| 3. | Wyraża zadowolenie z tego, że Komisja Europejska zobowiązała się wspierać z budżetu europejskiego inwestycje w infrastrukturę transportową, energetyczną i dotyczącą ochrony środowiska, bez czego niemożliwy byłby rozwój gospodarczy, a zwłaszcza z faktu, że we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na okres 2014–2020 uwzględniono istniejące rozbieżności między państwami członkowskimi i regionami UE oraz zwrócono szczególną uwagę na regiony najsłabiej rozwinięte. |
| --- | --- |

3.

Wyraża zadowolenie z tego, że Komisja Europejska zobowiązała się wspierać z budżetu europejskiego inwestycje w infrastrukturę transportową, energetyczną i dotyczącą ochrony środowiska, bez czego niemożliwy byłby rozwój gospodarczy, a zwłaszcza z faktu, że we wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na okres 2014–2020 uwzględniono istniejące rozbieżności między państwami członkowskimi i regionami UE oraz zwrócono szczególną uwagę na regiony najsłabiej rozwinięte.

| 4. | Uważa, że ustalenie priorytetów w dziedzinie rozwoju infrastruktury na terenie całej Unii tworzy warunki wstępne konieczne do dobrego funkcjonowania UE jako wspólnej przestrzeni gospodarczej i ukończenia budowy jednolitego rynku europejskiego, a jednocześnie stanowi wyraz solidarności ze słabiej rozwiniętymi państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że ustalenie priorytetów w dziedzinie rozwoju infrastruktury na terenie całej Unii tworzy warunki wstępne konieczne do dobrego funkcjonowania UE jako wspólnej przestrzeni gospodarczej i ukończenia budowy jednolitego rynku europejskiego, a jednocześnie stanowi wyraz solidarności ze słabiej rozwiniętymi państwami członkowskimi.

| 5. | Zauważa, że europejska wartość dodana inwestycji w infrastrukturę zrealizowanych na przestrzeni lat dzięki Funduszowi Spójności okazuje się bardzo wysoka. Bez pomocy finansowej Unii Europejskiej inwestycje te nie mogłyby zostać zrealizowane w państwach członkowskich, w których PKB w przeliczeniu na mieszkańca jest mniejszy. Dzięki tym inwestycjom UE poprawia jakość życia obywateli i oferuje przedsiębiorstwom możliwości rozwoju. |
| --- | --- |

5.

Zauważa, że europejska wartość dodana inwestycji w infrastrukturę zrealizowanych na przestrzeni lat dzięki Funduszowi Spójności okazuje się bardzo wysoka. Bez pomocy finansowej Unii Europejskiej inwestycje te nie mogłyby zostać zrealizowane w państwach członkowskich, w których PKB w przeliczeniu na mieszkańca jest mniejszy. Dzięki tym inwestycjom UE poprawia jakość życia obywateli i oferuje przedsiębiorstwom możliwości rozwoju.

| 6. | Przypomina, że w protokole nr 28 dołączonym do Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej stwierdza się, że Fundusz Spójności będzie udzielał wsparcia finansowego projektom dotyczącym ochrony środowiska i sieci transeuropejskich w państwach członkowskich, w których PNB w przeliczeniu na jednego mieszkańca jest mniejszy niż 90 % średniej Unii. |
| --- | --- |

6.

Przypomina, że w protokole nr 28 dołączonym do Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej stwierdza się, że Fundusz Spójności będzie udzielał wsparcia finansowego projektom dotyczącym ochrony środowiska i sieci transeuropejskich w państwach członkowskich, w których PNB w przeliczeniu na jednego mieszkańca jest mniejszy niż 90 % średniej Unii.

| 7. | Szczególnie docenia europejską solidarność państw członkowskich. Fundusz Spójności odpowiada na potrzeby finansowania inwestycji w obrębie regionów i miast w infrastrukturę transportową i związaną z ochroną środowiska w słabiej rozwiniętych państwach. |
| --- | --- |

7.

Szczególnie docenia europejską solidarność państw członkowskich. Fundusz Spójności odpowiada na potrzeby finansowania inwestycji w obrębie regionów i miast w infrastrukturę transportową i związaną z ochroną środowiska w słabiej rozwiniętych państwach.

| 8. | Przypomina zalecenia KR-u dotyczące nowych wieloletnich ram na okres po 2013 r. i w pełni popiera propozycje dotyczące polityki spójności i warunkowości (1). |
| --- | --- |

8.

Przypomina zalecenia KR-u dotyczące nowych wieloletnich ram na okres po 2013 r. i w pełni popiera propozycje dotyczące polityki spójności i warunkowości (1).

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by zachować w okresie 2014–2020 znaczną dotację dla Funduszu Spójności, tak aby można było wspierać polityczne cele UE w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki z budżetu UE. Komitet popiera również propozycję, by utrzymać całkowite finansowanie z Funduszu Spójności na poziomie jednej trzeciej wszystkich wydatków w ramach polityki spójności na poziomie krajowym, w kwalifikujących się państwach członkowskich. |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by zachować w okresie 2014–2020 znaczną dotację dla Funduszu Spójności, tak aby można było wspierać polityczne cele UE w dziedzinie transportu, ochrony środowiska i energetyki z budżetu UE. Komitet popiera również propozycję, by utrzymać całkowite finansowanie z Funduszu Spójności na poziomie jednej trzeciej wszystkich wydatków w ramach polityki spójności na poziomie krajowym, w kwalifikujących się państwach członkowskich.

| 10. | Mimo pełnej świadomości faktu, że konieczne jest wprowadzenie środków dyscypliny ekonomicznej i budżetowej na poziomie UE, Komitet uważa, że nie należy wykorzystywać polityki spójności jako narzędzia sankcji w celu narzucenia ścisłej dyscypliny finansowej w Unii. Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności powinny odpowiadać celom przyjętym w art. 171, 174, 177 i 192 TFUE. Komitet uważa zatem, że jeśli wyznacza się warunki makroekonomiczne, powinny one stosować się do wszystkich pozycji budżetu, a nie tylko do pozycji związanych ze spójnością. |
| --- | --- |

10.

Mimo pełnej świadomości faktu, że konieczne jest wprowadzenie środków dyscypliny ekonomicznej i budżetowej na poziomie UE, Komitet uważa, że nie należy wykorzystywać polityki spójności jako narzędzia sankcji w celu narzucenia ścisłej dyscypliny finansowej w Unii. Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności powinny odpowiadać celom przyjętym w art. 171, 174, 177 i 192 TFUE. Komitet uważa zatem, że jeśli wyznacza się warunki makroekonomiczne, powinny one stosować się do wszystkich pozycji budżetu, a nie tylko do pozycji związanych ze spójnością.

Lepsze planowanie strategiczne i większa skuteczność w wykorzystaniu funduszy

| 11. | Uważa, że polityka spójności jest i powinna zostać wyrazem solidarności w UE i skutecznym instrumentem na rzecz realizacji jednolitego rynku europejskiego. Skuteczność polityki spójności zostanie potwierdzona wyborem inwestycji sprzyjających inteligentnemu, trwałemu, zrównoważonemu i sprzyjającemu włączeniu wzrostowi na poziomie UE, którego to wyboru dokonają władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne, a który przełoży się na programy inwestycyjne finansowane z funduszy strukturalnych w nowym okresie programowania. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że polityka spójności jest i powinna zostać wyrazem solidarności w UE i skutecznym instrumentem na rzecz realizacji jednolitego rynku europejskiego. Skuteczność polityki spójności zostanie potwierdzona wyborem inwestycji sprzyjających inteligentnemu, trwałemu, zrównoważonemu i sprzyjającemu włączeniu wzrostowi na poziomie UE, którego to wyboru dokonają władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne, a który przełoży się na programy inwestycyjne finansowane z funduszy strukturalnych w nowym okresie programowania.

| 12. | Przypomina, że głównym celem samorządów lokalnych i regionalnych w przyszłym okresie programowania jest poprawa jakości interwencji realizowanych z pieniędzy europejskich podatników i osiągnięcie jak najlepszych rezultatów, wymiernych pod względem ekonomicznym, społecznym i środowiskowym. |
| --- | --- |

12.

Przypomina, że głównym celem samorządów lokalnych i regionalnych w przyszłym okresie programowania jest poprawa jakości interwencji realizowanych z pieniędzy europejskich podatników i osiągnięcie jak najlepszych rezultatów, wymiernych pod względem ekonomicznym, społecznym i środowiskowym.

| 13. | Wyraża zadowolenie z nowych propozycji przedstawionych w ramach pakietu ustawodawczego dotyczącego przyszłości europejskiej polityki spójności, których celem jest poprawa skuteczności wykorzystania funduszy i lepsze dopasowanie celów politycznych i budżetu europejskiego, zwłaszcza za pomocą skupienia się na priorytetach, zagwarantowania masy krytycznej inwestycji, większego uelastycznienia narzędzi programowania finansowego i uproszczenia procedur dostępu do funduszy. |
| --- | --- |

13.

Wyraża zadowolenie z nowych propozycji przedstawionych w ramach pakietu ustawodawczego dotyczącego przyszłości europejskiej polityki spójności, których celem jest poprawa skuteczności wykorzystania funduszy i lepsze dopasowanie celów politycznych i budżetu europejskiego, zwłaszcza za pomocą skupienia się na priorytetach, zagwarantowania masy krytycznej inwestycji, większego uelastycznienia narzędzi programowania finansowego i uproszczenia procedur dostępu do funduszy.

| 14. | Podkreśla, że programowanie strategiczne wykorzystania funduszy będzie mogło zaowocować konkretnymi wynikami jedynie wówczas, jeśli zostaną w nie włączeni beneficjenci, a zwłaszcza władze lokalne i regionalne, które najlepiej znają realia i możliwości swoich obszarów. Pozwoli to zapewnić spójność z inwestycjami finansowanymi z pieniędzy publicznych na poziomie regionalnym i lokalnym. W tym celu należy propagować podejście oddolne, po to by każdy region lub miasto mogły uzewnętrznić swój potencjał, korzystając z najbardziej odpowiednich środków na rzecz realizacji strategii „Europa 2020” i z dostępu do funduszy europejskich. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że programowanie strategiczne wykorzystania funduszy będzie mogło zaowocować konkretnymi wynikami jedynie wówczas, jeśli zostaną w nie włączeni beneficjenci, a zwłaszcza władze lokalne i regionalne, które najlepiej znają realia i możliwości swoich obszarów. Pozwoli to zapewnić spójność z inwestycjami finansowanymi z pieniędzy publicznych na poziomie regionalnym i lokalnym. W tym celu należy propagować podejście oddolne, po to by każdy region lub miasto mogły uzewnętrznić swój potencjał, korzystając z najbardziej odpowiednich środków na rzecz realizacji strategii „Europa 2020” i z dostępu do funduszy europejskich.

| 15. | Podkreśla, że inwestycje w infrastrukturę znacznie przyczyniają się do rozwoju gospodarczego i społecznego miast i regionów, o ile są planowane i zarządzane w partnerstwach, ich skutki terytorialne są w pełni uzasadnione, a podmioty lokalne oraz władze lokalne i regionalne są za nie odpowiedzialne. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że inwestycje w infrastrukturę znacznie przyczyniają się do rozwoju gospodarczego i społecznego miast i regionów, o ile są planowane i zarządzane w partnerstwach, ich skutki terytorialne są w pełni uzasadnione, a podmioty lokalne oraz władze lokalne i regionalne są za nie odpowiedzialne.

| 16. | Strategiczne planowanie finansowania transeuropejskich sieci transportowych, energetycznych i telekomunikacyjnych musi być prowadzone w jak najbardziej przejrzysty sposób, z udziałem władz lokalnych i regionalnych, po to by móc zharmonizować zintegrowane plany rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

16.

Strategiczne planowanie finansowania transeuropejskich sieci transportowych, energetycznych i telekomunikacyjnych musi być prowadzone w jak najbardziej przejrzysty sposób, z udziałem władz lokalnych i regionalnych, po to by móc zharmonizować zintegrowane plany rozwoju terytorialnego.

| 17. | Popiera programowanie w partnerstwach. W świetle nowych przepisów dotyczących polityki spójności po roku 2013 właściwe władze publiczne wszystkich poziomów będą musiały zwracać większą uwagę na stosowanie zasady partnerstwa w nowym okresie programowania i na wszystkich etapach procesu planowania. W szczególności zostaną wprowadzone nowe wskaźniki, umożliwiające ocenę jakości partnerstwa w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

17.

Popiera programowanie w partnerstwach. W świetle nowych przepisów dotyczących polityki spójności po roku 2013 właściwe władze publiczne wszystkich poziomów będą musiały zwracać większą uwagę na stosowanie zasady partnerstwa w nowym okresie programowania i na wszystkich etapach procesu planowania. W szczególności zostaną wprowadzone nowe wskaźniki, umożliwiające ocenę jakości partnerstwa w państwach członkowskich.

| 18. | Nalega na konieczność zastosowania podejścia zdecydowanie skoncentrowanego na wynikach. Zakłada to wdrożenie strategicznych instrumentów programowania, którymi władze lokalne i regionalne mogłyby się posługiwać pod kątem wzajemnej oceny ich własnych strategii rozwoju, w oparciu o szereg wspólnych i dostosowanych wskaźników, które pozwolą ocenić jakość i zmierzyć stymulujący efekt inwestycji. |
| --- | --- |

18.

Nalega na konieczność zastosowania podejścia zdecydowanie skoncentrowanego na wynikach. Zakłada to wdrożenie strategicznych instrumentów programowania, którymi władze lokalne i regionalne mogłyby się posługiwać pod kątem wzajemnej oceny ich własnych strategii rozwoju, w oparciu o szereg wspólnych i dostosowanych wskaźników, które pozwolą ocenić jakość i zmierzyć stymulujący efekt inwestycji.

| 19. | Zaleca, aby w przyszłym okresie programowania położyć większy nacisk na określenie priorytetów inwestycyjnych na poziomie lokalnym i regionalnym, uwzględniając instrumenty finansowania przewidziane we wspólnych ramach strategicznych, tak by uniknąć podwójnego finansowania lub planowania dużych inwestycji bez pokrycia. |
| --- | --- |

19.

Zaleca, aby w przyszłym okresie programowania położyć większy nacisk na określenie priorytetów inwestycyjnych na poziomie lokalnym i regionalnym, uwzględniając instrumenty finansowania przewidziane we wspólnych ramach strategicznych, tak by uniknąć podwójnego finansowania lub planowania dużych inwestycji bez pokrycia.

| 20. | Podkreśla konieczność wykazania się przez organy zarządzania przemyślanym wykorzystaniem pomocy technicznej, czyli takim, które przyczynia się do poprawy jakości programów strategicznych, poprawy opracowania portfolia dużych projektów na poziomie lokalnym i regionalnym oraz rozszerzenia zakresu pomocy oferowanej organizatorom projektów i beneficjentom, z wykluczeniem innych celów. Należy lepiej koordynować projekty pomocy technicznej na poziomie europejskim i krajowym, aby uniknąć rozdrobienia pomocy. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla konieczność wykazania się przez organy zarządzania przemyślanym wykorzystaniem pomocy technicznej, czyli takim, które przyczynia się do poprawy jakości programów strategicznych, poprawy opracowania portfolia dużych projektów na poziomie lokalnym i regionalnym oraz rozszerzenia zakresu pomocy oferowanej organizatorom projektów i beneficjentom, z wykluczeniem innych celów. Należy lepiej koordynować projekty pomocy technicznej na poziomie europejskim i krajowym, aby uniknąć rozdrobienia pomocy.

| 21. | Opowiada się za tworzeniem partnerstw między Komisją Europejską, Europejskim Bankiem Inwestycyjnym a innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi, a także za wdrożeniem narzędzi inżynierii finansowej, które mogłyby uzupełnić Fundusz Spójności i zaspokoić potrzeby finansowania projektów infrastrukturalnych w UE. |
| --- | --- |

21.

Opowiada się za tworzeniem partnerstw między Komisją Europejską, Europejskim Bankiem Inwestycyjnym a innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi, a także za wdrożeniem narzędzi inżynierii finansowej, które mogłyby uzupełnić Fundusz Spójności i zaspokoić potrzeby finansowania projektów infrastrukturalnych w UE.

| 22. | Popiera ambitny cel ogłoszony przez Komisję w białej księdze w sprawie transportu, by do roku 2050 r. obniżyć o 60 % poziom emisji w sektorze transportu. Inwestycje finansowane z Funduszu Spójności będą o wiele uważniej analizowane pod kątem ich zrównoważenia, oceny ich oddziaływania na środowisko i długoterminowej rentowności. |
| --- | --- |

22.

Popiera ambitny cel ogłoszony przez Komisję w białej księdze w sprawie transportu, by do roku 2050 r. obniżyć o 60 % poziom emisji w sektorze transportu. Inwestycje finansowane z Funduszu Spójności będą o wiele uważniej analizowane pod kątem ich zrównoważenia, oceny ich oddziaływania na środowisko i długoterminowej rentowności.

| 23. | Potwierdza znaczenie lepszej koordynacji między Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego a instrumentem „Łącząc Europę” oraz potrzebę poszukiwania synergii różnych europejskich i krajowych programów i instrumentów finansowych, w celu zmniejszenia biurokracji. |
| --- | --- |

23.

Potwierdza znaczenie lepszej koordynacji między Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego a instrumentem „Łącząc Europę” oraz potrzebę poszukiwania synergii różnych europejskich i krajowych programów i instrumentów finansowych, w celu zmniejszenia biurokracji.

Inwestycje w infrastrukturę podstawową

| 24. | Przypomina, że Fundusz Spójności jest narzędziem niezbędnym do realizowania inwestycji w infrastrukturę podstawową, narzędziem, które w pełni dowiodło swojej użyteczności i skuteczności, jako że pomogło państwom o niskim poziomie rozwoju sfinansować projekty leżące we wspólnym interesie europejskim. |
| --- | --- |

24.

Przypomina, że Fundusz Spójności jest narzędziem niezbędnym do realizowania inwestycji w infrastrukturę podstawową, narzędziem, które w pełni dowiodło swojej użyteczności i skuteczności, jako że pomogło państwom o niskim poziomie rozwoju sfinansować projekty leżące we wspólnym interesie europejskim.

| 25. | Popiera propozycje Komisji dotyczące celu i dziedzin interwencji, jednak uważa, że Fundusz Spójności mógłby także finansować zintegrowane projekty dotyczące charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

25.

Popiera propozycje Komisji dotyczące celu i dziedzin interwencji, jednak uważa, że Fundusz Spójności mógłby także finansować zintegrowane projekty dotyczące charakterystyki energetycznej budynków.

| 26. | Wyraża zadowolenie, że priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności uzupełniono o wymiar miejski, i widzi w tym uznanie zasadniczego wkładu miast w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną w UE. |
| --- | --- |

26.

Wyraża zadowolenie, że priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności uzupełniono o wymiar miejski, i widzi w tym uznanie zasadniczego wkładu miast w spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną w UE.

| 27. | Podkreśla, że należy zwrócić większą uwagę na wytyczne określone w zaleceniach dotyczących TEN-T oraz na przestrzeganie dorobku wspólnotowego i przepisów krajowych. W tym względzie weryfikacje ex ante mogłyby umożliwić antycypowanie niektórych problemów, które często pociągają za sobą znaczne opóźnienia we wdrażaniu projektów infrastrukturalnych. Można tu wymienić np. rejestry katastralne, procedury przymusowego wykupu, udzielanie pozwoleń, procedury zamówień publicznych, procedury odwoławcze itp. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że należy zwrócić większą uwagę na wytyczne określone w zaleceniach dotyczących TEN-T oraz na przestrzeganie dorobku wspólnotowego i przepisów krajowych. W tym względzie weryfikacje ex ante mogłyby umożliwić antycypowanie niektórych problemów, które często pociągają za sobą znaczne opóźnienia we wdrażaniu projektów infrastrukturalnych. Można tu wymienić np. rejestry katastralne, procedury przymusowego wykupu, udzielanie pozwoleń, procedury zamówień publicznych, procedury odwoławcze itp.

| 28. | Jest zdania, że określone przez władze krajowe, regionalne i lokalne priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności powinny być zgodne z wytycznymi strategii „Europa 2020” i priorytetami tematycznymi wspólnych ram strategicznych, a także z zaleceniami agendy terytorialnej 2020 uzgodnionej w 2011 r. przez ministrów odpowiedzialnych za planowanie przestrzenne i rozwój terytorialny (2). |
| --- | --- |

28.

Jest zdania, że określone przez władze krajowe, regionalne i lokalne priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności powinny być zgodne z wytycznymi strategii „Europa 2020” i priorytetami tematycznymi wspólnych ram strategicznych, a także z zaleceniami agendy terytorialnej 2020 uzgodnionej w 2011 r. przez ministrów odpowiedzialnych za planowanie przestrzenne i rozwój terytorialny (2).

Sieci transportowe

| 29. | Ponownie zwraca uwagę na znaczne różnice, jakie istnieją między zachodnimi i wschodnimi regionami UE pod względem jakości i dostępności sieci transportowych, oraz na fakt, że potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury transportowej są znacznie większe w regionach słabiej rozwiniętych. |
| --- | --- |

29.

Ponownie zwraca uwagę na znaczne różnice, jakie istnieją między zachodnimi i wschodnimi regionami UE pod względem jakości i dostępności sieci transportowych, oraz na fakt, że potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury transportowej są znacznie większe w regionach słabiej rozwiniętych.

| 30. | Jest zdania, że Fundusz Spójności stanowi skuteczny instrument, by realizować inwestycje służące optymalizacji sieci transportowych o charakterze transeuropejskim (TEN-T), krajowym i międzyregionalnym, które mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego Unii. Nie można zatem podawać w wątpliwość europejskiej wartości dodanej Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

30.

Jest zdania, że Fundusz Spójności stanowi skuteczny instrument, by realizować inwestycje służące optymalizacji sieci transportowych o charakterze transeuropejskim (TEN-T), krajowym i międzyregionalnym, które mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju gospodarczego, społecznego i terytorialnego Unii. Nie można zatem podawać w wątpliwość europejskiej wartości dodanej Funduszu Spójności.

| 31. | Zgadza się, że należy inteligentnie inwestować w rozwój infrastruktury na poziomie europejskim: rozszerzyć i utrzymać sieci transportowe, zastosować nowatorskie rozwiązania i technologie służące poprawie zarządzania ruchem, wdrożyć systemy komputerowe i skuteczne rozwiązania w zakresie transportu intermodalnego itd. Konkurencyjność europejskiego systemu transportu będzie zależała nie tylko od zdolności UE do rozwoju europejskich sieci transportowych, lecz także od jej zdolności zarządzania każdym ogniwem łańcucha logistycznego. Zmniejszenie opóźnień powodowanych przez ruch pozwoli także ulepszyć jakość usług transportowych. |
| --- | --- |

31.

Zgadza się, że należy inteligentnie inwestować w rozwój infrastruktury na poziomie europejskim: rozszerzyć i utrzymać sieci transportowe, zastosować nowatorskie rozwiązania i technologie służące poprawie zarządzania ruchem, wdrożyć systemy komputerowe i skuteczne rozwiązania w zakresie transportu intermodalnego itd. Konkurencyjność europejskiego systemu transportu będzie zależała nie tylko od zdolności UE do rozwoju europejskich sieci transportowych, lecz także od jej zdolności zarządzania każdym ogniwem łańcucha logistycznego. Zmniejszenie opóźnień powodowanych przez ruch pozwoli także ulepszyć jakość usług transportowych.

| 32. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są także odpowiedzialne za realizację inwestycji na dużą skalę w dziedzinie infrastruktury transportowej oraz tworzenia drugorzędnych i trzeciorzędnych połączeń w ramach sieci transeuropejskich. Należy je ściśle włączyć w podejmowanie decyzji w sprawie wyboru priorytetowych projektów leżących we wspólnym interesie, tak aby zapewnić spójność inwestycji publicznych i prywatnych na wszystkich poziomach – europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym – jak to przewiduje decyzja nr 661/2010/UE w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są także odpowiedzialne za realizację inwestycji na dużą skalę w dziedzinie infrastruktury transportowej oraz tworzenia drugorzędnych i trzeciorzędnych połączeń w ramach sieci transeuropejskich. Należy je ściśle włączyć w podejmowanie decyzji w sprawie wyboru priorytetowych projektów leżących we wspólnym interesie, tak aby zapewnić spójność inwestycji publicznych i prywatnych na wszystkich poziomach – europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym – jak to przewiduje decyzja nr 661/2010/UE w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej.

| 33. | Wyraża zadowolenie, że priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności obejmą również istotne projekty służące poprawie mobilności na obszarach miejskich i wspieraniu proekologicznych rozwiązań transportowych oraz inne inwestycje, których celem będzie rozwój inteligentnych i zrównoważonych systemów transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

33.

Wyraża zadowolenie, że priorytety inwestycyjne Funduszu Spójności obejmą również istotne projekty służące poprawie mobilności na obszarach miejskich i wspieraniu proekologicznych rozwiązań transportowych oraz inne inwestycje, których celem będzie rozwój inteligentnych i zrównoważonych systemów transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 34. | Popiera wprowadzenie wskaźników, które pozwolą skuteczniej wykorzystywać zasoby w dziedzinie transportu i sprawią, że Fundusz Spójności stanie się czynnikiem realizacji celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

34.

Popiera wprowadzenie wskaźników, które pozwolą skuteczniej wykorzystywać zasoby w dziedzinie transportu i sprawią, że Fundusz Spójności stanie się czynnikiem realizacji celów strategii „Europa 2020”.

| 35. | Jest zdania, że nowe wytyczne dotyczące transeuropejskich sieci transportowych będą stanowić strategiczne ramy rozwoju infrastruktury, które pozwolą znacznie zwiększyć dostępność w UE, ponieważ inwestycje zostaną pogrupowane według hierarchii priorytetów. Inwestycje te zostaną podzielone na dwa poziomy (sieć kompleksowa i sieć bazowa) i staną się wydajniejsze dzięki nowym środkom wdrażania; przy tym nacisk zostanie położony na potrzebę połączeń transgranicznych między różnymi rodzajami transportu i między głównymi miejskimi węzłami komunikacyjnymi. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że nowe wytyczne dotyczące transeuropejskich sieci transportowych będą stanowić strategiczne ramy rozwoju infrastruktury, które pozwolą znacznie zwiększyć dostępność w UE, ponieważ inwestycje zostaną pogrupowane według hierarchii priorytetów. Inwestycje te zostaną podzielone na dwa poziomy (sieć kompleksowa i sieć bazowa) i staną się wydajniejsze dzięki nowym środkom wdrażania; przy tym nacisk zostanie położony na potrzebę połączeń transgranicznych między różnymi rodzajami transportu i między głównymi miejskimi węzłami komunikacyjnymi.

| 36. | Zwraca uwagę na problemy związane z koordynacją inwestycji pochodzących z różnych źródeł finansowania i z planowaniem inteligentnych systemów transportu. Te ostatnie powinny przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa i ograniczenia wpływu na środowisko oraz do lepszego zarządzania ruchem dzięki zintegrowanym usługom w zakresie rezerwowania i wydawania biletów, udzielania informacji o połączeniach multimodalnych itd. |
| --- | --- |

36.

Zwraca uwagę na problemy związane z koordynacją inwestycji pochodzących z różnych źródeł finansowania i z planowaniem inteligentnych systemów transportu. Te ostatnie powinny przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa i ograniczenia wpływu na środowisko oraz do lepszego zarządzania ruchem dzięki zintegrowanym usługom w zakresie rezerwowania i wydawania biletów, udzielania informacji o połączeniach multimodalnych itd.

Infrastruktura związana ze środowiskiem naturalnym i sieciami energetycznymi

| 37. | Zdecydowanie zgadza się, że należy dokonać inwestycji w infrastrukturę w celu stworzenia zintegrowanej europejskiej sieci energetycznej; zaniechanie oznaczałoby w tym wypadku koszty znacznie wyższe w perspektywie długofalowej i narażałoby na szwank konkurencyjność UE. |
| --- | --- |

37.

Zdecydowanie zgadza się, że należy dokonać inwestycji w infrastrukturę w celu stworzenia zintegrowanej europejskiej sieci energetycznej; zaniechanie oznaczałoby w tym wypadku koszty znacznie wyższe w perspektywie długofalowej i narażałoby na szwank konkurencyjność UE.

| 38. | Uważa, że Fundusz Spójności to skuteczny instrument umożliwiający osiąganie celów Unii w dziedzinie polityki energetycznej (3) (są nimi konkurencyjność, stabilność oraz bezpieczeństwo dostaw) i podejmowanie wyzwań związanych z rozwojem gospodarczym UE, strategią „Europa 2020” czy inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z zasobów”. Realizacja tych celów wymaga zmiany sposobu planowania, budowania i eksploatacji sieci energetycznych. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że Fundusz Spójności to skuteczny instrument umożliwiający osiąganie celów Unii w dziedzinie polityki energetycznej (3) (są nimi konkurencyjność, stabilność oraz bezpieczeństwo dostaw) i podejmowanie wyzwań związanych z rozwojem gospodarczym UE, strategią „Europa 2020” czy inicjatywą przewodnią „Europa efektywnie korzystająca z zasobów”. Realizacja tych celów wymaga zmiany sposobu planowania, budowania i eksploatacji sieci energetycznych.

| 39. | Powtarza, że zrealizowane inwestycje w infrastrukturę energetyczną powinny umożliwiać obywatelom i przedsiębiorstwom we wszystkich regionach UE bezwarunkowy dostęp do energii po przystępnej cenie, eliminując monopole i wszelkie przeszkody ograniczające konkurencję, przy tym każdy region powinien mieć możliwość wyboru między przynajmniej dwoma dostawcami. |
| --- | --- |

39.

Powtarza, że zrealizowane inwestycje w infrastrukturę energetyczną powinny umożliwiać obywatelom i przedsiębiorstwom we wszystkich regionach UE bezwarunkowy dostęp do energii po przystępnej cenie, eliminując monopole i wszelkie przeszkody ograniczające konkurencję, przy tym każdy region powinien mieć możliwość wyboru między przynajmniej dwoma dostawcami.

| 40. | Uważa, że metoda stosowana do sporządzania map i wybierania infrastruktury i projektów o znaczeniu europejskim powinna być przejrzysta i uwzględniać sytuację regionów znajdujących się w najtrudniejszym położeniu lub narażonych na ryzyko w kwestii bezpieczeństwa dostaw energii. |
| --- | --- |

40.

Uważa, że metoda stosowana do sporządzania map i wybierania infrastruktury i projektów o znaczeniu europejskim powinna być przejrzysta i uwzględniać sytuację regionów znajdujących się w najtrudniejszym położeniu lub narażonych na ryzyko w kwestii bezpieczeństwa dostaw energii.

| 41. | Wyraża zadowolenie, że Fundusz Spójności umożliwia stałe wspieranie projektów energetycznych o korzystnym wpływie na środowisko, takich jak inwestycje w dziedzinie efektywności energetycznej i energii odnawialnej. KR przypomina, że inwestycje te mogą zostać przeprowadzone tylko we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, które wiedzą, jak wykorzystać istniejący potencjał lokalny. |
| --- | --- |

41.

Wyraża zadowolenie, że Fundusz Spójności umożliwia stałe wspieranie projektów energetycznych o korzystnym wpływie na środowisko, takich jak inwestycje w dziedzinie efektywności energetycznej i energii odnawialnej. KR przypomina, że inwestycje te mogą zostać przeprowadzone tylko we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, które wiedzą, jak wykorzystać istniejący potencjał lokalny.

| 42. | Podkreśla, że to przede wszystkim regiony, miasta i gminy UE lub utworzone wspólnie z nimi partnerstwa realizują inwestycje mające na celu dostosowanie do zmiany klimatu, zapobieganie zagrożeniom stwarzanym przez środowisko naturalne, budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i dotyczącej przetwarzania odpadów, ochronę różnorodności biologicznej, gleby i ekosystemów oraz poprawę jakości środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla, że to przede wszystkim regiony, miasta i gminy UE lub utworzone wspólnie z nimi partnerstwa realizują inwestycje mające na celu dostosowanie do zmiany klimatu, zapobieganie zagrożeniom stwarzanym przez środowisko naturalne, budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i dotyczącej przetwarzania odpadów, ochronę różnorodności biologicznej, gleby i ekosystemów oraz poprawę jakości środowiska naturalnego.

| 43. | Wyraża zadowolenie, że inwestycje w zakresie modernizacji miejskich sieci ogrzewania centralnego i chłodzenia oraz w zakresie redukcji strat wynikających z przemiany energii mogą być finansowane przez Fundusz Spójności UE, zważywszy że wnoszą one znaczną wartość dodaną. |
| --- | --- |

43.

Wyraża zadowolenie, że inwestycje w zakresie modernizacji miejskich sieci ogrzewania centralnego i chłodzenia oraz w zakresie redukcji strat wynikających z przemiany energii mogą być finansowane przez Fundusz Spójności UE, zważywszy że wnoszą one znaczną wartość dodaną.

Instrument „Łącząc Europę”

| 44. | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne zachowują czujność i sprzeciwią się wszelkim inicjatywom, które mogłyby ograniczyć budżet przeznaczony na politykę spójności: 20 % budżetu instrumentu „Łącząc Europę” pochodzi z Funduszu Spójności, co stanowi w sumie 10 mld euro, które zostanie wykorzystane na finansowanie projektów w zakresie transgranicznego transportu, przy czym priorytetowo traktowana jest infrastruktura kolejowa. |
| --- | --- |

44.

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne zachowują czujność i sprzeciwią się wszelkim inicjatywom, które mogłyby ograniczyć budżet przeznaczony na politykę spójności: 20 % budżetu instrumentu „Łącząc Europę” pochodzi z Funduszu Spójności, co stanowi w sumie 10 mld euro, które zostanie wykorzystane na finansowanie projektów w zakresie transgranicznego transportu, przy czym priorytetowo traktowana jest infrastruktura kolejowa.

| 45. | Wyraża zainteresowanie nowym instrumentem „Łącząc Europę”, który może przedstawiać znaczną europejską wartość dodaną i za którego pomocą Komisja zamierza skorygować niedoskonałości rynku, uzupełniając brakujące ogniwa, eliminując wąskie gardła i zapewniając odpowiednie połączenia transgraniczne. |
| --- | --- |

45.

Wyraża zainteresowanie nowym instrumentem „Łącząc Europę”, który może przedstawiać znaczną europejską wartość dodaną i za którego pomocą Komisja zamierza skorygować niedoskonałości rynku, uzupełniając brakujące ogniwa, eliminując wąskie gardła i zapewniając odpowiednie połączenia transgraniczne.

| 46. | Wyraża zaniepokojenie faktem, że nie ma jasnej formuły umożliwiającej określenie krajowych budżetów przeznaczanych na instrument „Łącząc Europę”, i zaleca, by wkłady te były proporcjonalne do szacunkowej wartości projektów, które mają być finansowane w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

46.

Wyraża zaniepokojenie faktem, że nie ma jasnej formuły umożliwiającej określenie krajowych budżetów przeznaczanych na instrument „Łącząc Europę”, i zaleca, by wkłady te były proporcjonalne do szacunkowej wartości projektów, które mają być finansowane w państwach członkowskich.

| 47. | Powtarza, że jednym z problemów, z którymi borykają się organizatorzy projektów o charakterze transgranicznym, jest ograniczona zdolność przygotowywania rzeczywiście dojrzałych, szczególnie złożonych projektów. Z tego właśnie względu fundusze początkowo przewidziane na projekty transgraniczne były często przekierowywane na inne, bardziej zaawansowane projekty. |
| --- | --- |

47.

Powtarza, że jednym z problemów, z którymi borykają się organizatorzy projektów o charakterze transgranicznym, jest ograniczona zdolność przygotowywania rzeczywiście dojrzałych, szczególnie złożonych projektów. Z tego właśnie względu fundusze początkowo przewidziane na projekty transgraniczne były często przekierowywane na inne, bardziej zaawansowane projekty.

| 48. | Wyraża zaniepokojenie, że scentralizowany system zarządzania instrumentu „Łącząc Europę” nie zdoła rozwiązać problemu związanego ze wzmocnieniem zdolności opracowywania rzeczywiście dojrzałych projektów transgranicznych, wskutek czego wzrośnie ryzyko, że nie będzie można wykorzystać budżetu instrumentu na finansowanie projektów uprzednio zidentyfikowanych przez Komisję. |
| --- | --- |

48.

Wyraża zaniepokojenie, że scentralizowany system zarządzania instrumentu „Łącząc Europę” nie zdoła rozwiązać problemu związanego ze wzmocnieniem zdolności opracowywania rzeczywiście dojrzałych projektów transgranicznych, wskutek czego wzrośnie ryzyko, że nie będzie można wykorzystać budżetu instrumentu na finansowanie projektów uprzednio zidentyfikowanych przez Komisję.

| 49. | Wyraża zastrzeżenia, jeśli chodzi o zasady udziału władz lokalnych i regionalnych, brak elastyczności i biurokrację, którą mógłby zrodzić instrument, jak również jeśli chodzi o powiązanie z innymi instrumentami Komisji w zakresie finansowania. |
| --- | --- |

49.

Wyraża zastrzeżenia, jeśli chodzi o zasady udziału władz lokalnych i regionalnych, brak elastyczności i biurokrację, którą mógłby zrodzić instrument, jak również jeśli chodzi o powiązanie z innymi instrumentami Komisji w zakresie finansowania.

| 50. | Domaga się, aby wyraźnie odróżniono projekty finansowane przez instrument „Łącząc Europę” od tych finansowanych przez Fundusz Spójności lub EFRR w ramach umów partnerskich. Dzięki temu w ramach oceny ex ante potencjału instytucjonalnego będzie można określić, co jest potrzebne, jeśli chodzi o obowiązkowe wsparcie z programu JASPERS lub innych programów wsparcia technicznego, w celu przygotowania projektów. Niezbędne kwoty zostaną uwzględnione jako wydatki kwalifikujące się do finansowania z budżetu instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

50.

Domaga się, aby wyraźnie odróżniono projekty finansowane przez instrument „Łącząc Europę” od tych finansowanych przez Fundusz Spójności lub EFRR w ramach umów partnerskich. Dzięki temu w ramach oceny ex ante potencjału instytucjonalnego będzie można określić, co jest potrzebne, jeśli chodzi o obowiązkowe wsparcie z programu JASPERS lub innych programów wsparcia technicznego, w celu przygotowania projektów. Niezbędne kwoty zostaną uwzględnione jako wydatki kwalifikujące się do finansowania z budżetu instrumentu „Łącząc Europę”.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 2
  Zakres wsparcia z Funduszu Spójności
  1.   Z zachowaniem odpowiedniej równowagi oraz zgodnie z istniejącymi w każdym państwie członkowskim potrzebami w zakresie inwestycji i infrastruktury Fundusz Spójności wspiera:






  a) | inwestycje na rzecz środowiska, włączając w to dziedziny związane ze zrównoważonym rozwojem oraz energią niosące ze sobą korzyści dla środowiska; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 2

Zakres wsparcia z Funduszu Spójności

1.   Z zachowaniem odpowiedniej równowagi oraz zgodnie z istniejącymi w każdym państwie członkowskim potrzebami w zakresie inwestycji i infrastruktury Fundusz Spójności wspiera:

a)

inwestycje na rzecz środowiska, włączając w to dziedziny związane ze zrównoważonym rozwojem oraz energią niosące ze sobą korzyści dla środowiska;

| b) | sieci transeuropejskie w zakresie infrastruktury transportu zgodnie z wytycznymi przyjętymi decyzją nr 661/2010/UE; |
| --- | --- |

b)

sieci transeuropejskie w zakresie infrastruktury transportu zgodnie z wytycznymi przyjętymi decyzją nr 661/2010/UE;

| c) | pomoc techniczną. |
| --- | --- |

c)

pomoc techniczną.

2.   Fundusz Spójności nie wspiera:

| d) | likwidacji elektrowni jądrowych; |
| --- | --- |

d)

likwidacji elektrowni jądrowych;

| e) | redukcji emisji gazów cieplarnianych w urządzeniach objętych dyrektywą 2003/87/WE; |
| --- | --- |

e)

redukcji emisji gazów cieplarnianych w urządzeniach objętych dyrektywą 2003/87/WE;

| f) | budynków mieszkalnych. |
| --- | --- |

f)

budynków mieszkalnych.

Artykuł 2

Zakres wsparcia z Funduszu Spójności

1.   Z zachowaniem odpowiedniej równowagi oraz zgodnie z istniejącymi w każdym państwie członkowskim potrzebami w zakresie inwestycji i infrastruktury Fundusz Spójności wspiera:

| a) | inwestycje na rzecz środowiska, włączając w to dziedziny związane ze zrównoważonym rozwojem oraz energią niosące ze sobą korzyści dla środowiska; |
| --- | --- |

a)

inwestycje na rzecz środowiska, włączając w to dziedziny związane ze zrównoważonym rozwojem oraz energią niosące ze sobą korzyści dla środowiska;

| b) | sieci transeuropejskie w zakresie infrastruktury transportu zgodnie z wytycznymi przyjętymi decyzją nr 661/2010/UE; |
| --- | --- |

b)

sieci transeuropejskie w zakresie infrastruktury transportu zgodnie z wytycznymi przyjętymi decyzją nr 661/2010/UE;

| c) | pomoc techniczną. |
| --- | --- |

c)

pomoc techniczną.

2.   Fundusz Spójności nie wspiera:

| d) | likwidacji elektrowni jądrowych; |
| --- | --- |

d)

likwidacji elektrowni jądrowych;

| e) | redukcji emisji gazów cieplarnianych w urządzeniach objętych dyrektywą 2003/87/WE; |
| --- | --- |

e)

redukcji emisji gazów cieplarnianych w urządzeniach objętych dyrektywą 2003/87/WE;

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Poprawka odzwierciedla zalecenia sformułowane w punkcie 25 opinii.

Poprawka 2

Artykuł 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3
  Priorytety inwestycyjne
  Zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] Fundusz Spójności wspiera następujące priorytety inwestycyjne w zakresie celów tematycznych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]:






  a) | wspieranie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach poprzez:






  i) | wspieranie wytwarzania i dystrybucji odnawialnych źródeł energii; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3

Priorytety inwestycyjne

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] Fundusz Spójności wspiera następujące priorytety inwestycyjne w zakresie celów tematycznych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]:

a)

wspieranie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach poprzez:

i)

wspieranie wytwarzania i dystrybucji odnawialnych źródeł energii;

| ii) | promowanie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w małych i średnich przedsiębiorstwach; |
| --- | --- |

ii)

promowanie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w małych i średnich przedsiębiorstwach;

| iii) | wspieranie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w infrastrukturze publicznej; |
| --- | --- |

iii)

wspieranie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w infrastrukturze publicznej;

| iv) | rozwijania inteligentnych systemów dystrybucji niskiego napięcia; |
| --- | --- |

iv)

rozwijania inteligentnych systemów dystrybucji niskiego napięcia;

| v) | promowanie strategii niskoemisyjnych dla obszarów miejskich; |
| --- | --- |

v)

promowanie strategii niskoemisyjnych dla obszarów miejskich;

| b) | wspieranie dostosowania do zmiany klimatu oraz zapobiegania ich ryzyku i zarządzania nim poprzez:






  i) | wspieranie wyspecjalizowanych inwestycji służących dostosowaniu do zmiany klimatu; |
| --- | --- | --- |

b)

wspieranie dostosowania do zmiany klimatu oraz zapobiegania ich ryzyku i zarządzania nim poprzez:

i)

wspieranie wyspecjalizowanych inwestycji służących dostosowaniu do zmiany klimatu;

| ii) | promowanie inwestycji ukierunkowanych na konkretne rodzaje ryzyka, zapewniających odporność na klęski żywiołowe oraz stworzenie systemów zarządzania klęskami żywiołowymi; |
| --- | --- |

ii)

promowanie inwestycji ukierunkowanych na konkretne rodzaje ryzyka, zapewniających odporność na klęski żywiołowe oraz stworzenie systemów zarządzania klęskami żywiołowymi;

| c) | ochrona środowiska i promowanie efektywnego gospodarowania zasobami poprzez:






  i) | zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze odpadów celem wypełnienia zobowiązań określonych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska; |
| --- | --- | --- |

c)

ochrona środowiska i promowanie efektywnego gospodarowania zasobami poprzez:

i)

zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze odpadów celem wypełnienia zobowiązań określonych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska;

| ii) | zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze gospodarki wodnej celem wypełnienia zobowiązań zawartych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska; |
| --- | --- |

ii)

zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze gospodarki wodnej celem wypełnienia zobowiązań zawartych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska;

| iii) | ochronę i odtwarzanie różnorodności biologicznej, także poprzez zieloną infrastrukturę; |
| --- | --- |

iii)

ochronę i odtwarzanie różnorodności biologicznej, także poprzez zieloną infrastrukturę;

| iv) | poprawę jakości środowiska miejskiego włącznie z regeneracją terenów poprzemysłowych i obniżenie zanieczyszczenia powietrza; |
| --- | --- |

iv)

poprawę jakości środowiska miejskiego włącznie z regeneracją terenów poprzemysłowych i obniżenie zanieczyszczenia powietrza;

| d) | wspieranie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości występujących w głównych infrastrukturach sieciowych poprzez:






  i) | wspieranie multimodalnego jednolitego europejskiego obszaru transportu poprzez inwestycje w transeuropejską sieć transportową; |
| --- | --- | --- |

d)

wspieranie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości występujących w głównych infrastrukturach sieciowych poprzez:

i)

wspieranie multimodalnego jednolitego europejskiego obszaru transportu poprzez inwestycje w transeuropejską sieć transportową;

| ii) | rozwój przyjaznych środowisku i niskoemisyjnych systemów transportu włącznie z promowaniem zrównoważonej mobilności miejskiej; |
| --- | --- |

ii)

rozwój przyjaznych środowisku i niskoemisyjnych systemów transportu włącznie z promowaniem zrównoważonej mobilności miejskiej;

| iii) | rozwój kompleksowych i interoperatywnych systemów transportu kolejowego wysokiej jakości; |
| --- | --- |

iii)

rozwój kompleksowych i interoperatywnych systemów transportu kolejowego wysokiej jakości;

| e) | zwiększanie zdolności instytucjonalnej i udoskonalanie efektywnej administracji publicznej poprzez wzmacnianie zdolności instytucjonalnej i efektywności administracji publicznej i służb publicznych związanych z wdrażaniem Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

e)

zwiększanie zdolności instytucjonalnej i udoskonalanie efektywnej administracji publicznej poprzez wzmacnianie zdolności instytucjonalnej i efektywności administracji publicznej i służb publicznych związanych z wdrażaniem Funduszu Spójności.

Artykuł 3

Priorytety inwestycyjne

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] Fundusz Spójności wspiera następujące priorytety inwestycyjne w zakresie celów tematycznych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP]:

| a) | wspieranie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach poprzez:






  i) | wspieranie wytwarzania i dystrybucji odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- | --- |

a)

wspieranie przejścia do gospodarki niskoemisyjnej we wszystkich sektorach poprzez:

i)

wspieranie wytwarzania i dystrybucji odnawialnych źródeł energii;

| ii) | promowanie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w małych i średnich przedsiębiorstwach; |
| --- | --- |

ii)

promowanie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w małych i średnich przedsiębiorstwach;

| iii) | wspieranie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w infrastrukturze publicznej ; |
| --- | --- |

iii)

wspieranie efektywności energetycznej i korzystania z energii odnawialnej w infrastrukturze publicznej ;

| iv) | rozwijania inteligentnych systemów dystrybucji niskiego napięcia; |
| --- | --- |

iv)

rozwijania inteligentnych systemów dystrybucji niskiego napięcia;

| v) | promowanie strategii niskoemisyjnych dla obszarów miejskich; |
| --- | --- |

v)

promowanie strategii niskoemisyjnych dla obszarów miejskich;

| b) | wspieranie dostosowania do zmiany klimatu oraz zapobiegania ich ryzyku i zarządzania nim poprzez:






  i) | wspieranie wyspecjalizowanych inwestycji służących dostosowaniu do zmiany klimatu; |
| --- | --- | --- |

b)

wspieranie dostosowania do zmiany klimatu oraz zapobiegania ich ryzyku i zarządzania nim poprzez:

i)

wspieranie wyspecjalizowanych inwestycji służących dostosowaniu do zmiany klimatu;

| ii) | promowanie inwestycji ukierunkowanych na konkretne rodzaje ryzyka, zapewniających odporność na klęski żywiołowe oraz stworzenie systemów zarządzania klęskami żywiołowymi; |
| --- | --- |

ii)

promowanie inwestycji ukierunkowanych na konkretne rodzaje ryzyka, zapewniających odporność na klęski żywiołowe oraz stworzenie systemów zarządzania klęskami żywiołowymi;

| c) | ochrona środowiska i promowanie efektywnego gospodarowania zasobami poprzez:






  i) | zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze odpadów celem wypełnienia zobowiązań określonych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska; |
| --- | --- | --- |

c)

ochrona środowiska i promowanie efektywnego gospodarowania zasobami poprzez:

i)

zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze odpadów celem wypełnienia zobowiązań określonych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska;

| ii) | zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze gospodarki wodnej celem wypełnienia zobowiązań zawartych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska; |
| --- | --- |

ii)

zajęcie się znacznymi potrzebami w zakresie inwestycji w sektorze gospodarki wodnej celem wypełnienia zobowiązań zawartych w dorobku prawnym Unii w zakresie środowiska;

| iii) | ochronę i odtwarzanie różnorodności biologicznej, także poprzez zieloną infrastrukturę; |
| --- | --- |

iii)

ochronę i odtwarzanie różnorodności biologicznej, także poprzez zieloną infrastrukturę;

| iv) | poprawę jakości środowiska miejskiego włącznie z regeneracją terenów poprzemysłowych i obniżenie zanieczyszczenia powietrza; |
| --- | --- |

iv)

poprawę jakości środowiska miejskiego włącznie z regeneracją terenów poprzemysłowych i obniżenie zanieczyszczenia powietrza;

| d) | wspieranie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości występujących w głównych infrastrukturach sieciowych poprzez:






  i) | wspieranie multimodalnego jednolitego europejskiego obszaru transportu poprzez inwestycje w transeuropejską sieć transportową; |
| --- | --- | --- |

d)

wspieranie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości występujących w głównych infrastrukturach sieciowych poprzez:

i)

wspieranie multimodalnego jednolitego europejskiego obszaru transportu poprzez inwestycje w transeuropejską sieć transportową;

| ii) | rozwój przyjaznych środowisku i niskoemisyjnych systemów transportu włącznie z promowaniem zrównoważonej mobilności miejskiej; |
| --- | --- |

ii)

rozwój przyjaznych środowisku i niskoemisyjnych systemów transportu włącznie z promowaniem zrównoważonej mobilności miejskiej;

| iii) | rozwój kompleksowych i interoperatywnych systemów transportu kolejowego wysokiej jakości; |
| --- | --- |

iii)

rozwój kompleksowych i interoperatywnych systemów transportu kolejowego wysokiej jakości;

| e) | zwiększanie zdolności instytucjonalnej i udoskonalanie efektywnej administracji publicznej poprzez wzmacnianie zdolności instytucjonalnej i efektywności administracji publicznej i służb publicznych związanych z wdrażaniem Funduszu Spójności. |
| --- | --- |

e)

zwiększanie zdolności instytucjonalnej i udoskonalanie efektywnej administracji publicznej poprzez wzmacnianie zdolności instytucjonalnej i efektywności administracji publicznej i służb publicznych związanych z wdrażaniem Funduszu Spójności.

Uzasadnienie

Poprawka odzwierciedla zalecenia sformułowane w punkcie 25 opinii.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Opinia KR-u w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych po roku 2013, sprawozdawczyni: Flo CLUCAS (UK/ALDE), radna miasta Liverpool.

1

(2)  Zob. http://www.eu-territorial-agenda.eu/.

2

(3)  COM(2010) 677 final.

3

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/150 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/150

---

Opinia Komitetu Regionów „Przegląd ram prawnych dotyczących TEN-T”

2012/C 225/11

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina, że europejska polityka transportowa powinna sprzyjać dostępowi do rynku wewnętrznego oraz zrównoważonemu rozwojowi wszystkich regionów UE, a także spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej na kontynencie europejskim. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że europejska polityka transportowa powinna sprzyjać dostępowi do rynku wewnętrznego oraz zrównoważonemu rozwojowi wszystkich regionów UE, a także spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej na kontynencie europejskim.

| — | Popiera podejście prawodawcze Komisji Europejskiej dotyczące dwustopniowej sieci transportu zorganizowanej wokół 10 korytarzy i 30 projektów priorytetowych. |
| --- | --- |

—

Popiera podejście prawodawcze Komisji Europejskiej dotyczące dwustopniowej sieci transportu zorganizowanej wokół 10 korytarzy i 30 projektów priorytetowych.

| — | Popiera priorytetowe traktowanie interoperacyjności i intermodalności, a także brakujących ogniw i wąskich gardeł. |
| --- | --- |

—

Popiera priorytetowe traktowanie interoperacyjności i intermodalności, a także brakujących ogniw i wąskich gardeł.

| — | Opowiada się za zwiększeniem wysiłków na rzecz przenoszenia ciężaru transportu na transport kolejowy, rzeczny i morski oraz na rzecz inteligentnego zarządzania ruchem. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za zwiększeniem wysiłków na rzecz przenoszenia ciężaru transportu na transport kolejowy, rzeczny i morski oraz na rzecz inteligentnego zarządzania ruchem.

| — | Podkreśla, że Komisja Europejska musi mieć szerokie uprawnienia w dziedzinie zarządzania i podejmowania decyzji w zakresie projektów TEN-T i wzywa do wzmocnienia uprawnień „koordynatora europejskiego”. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że Komisja Europejska musi mieć szerokie uprawnienia w dziedzinie zarządzania i podejmowania decyzji w zakresie projektów TEN-T i wzywa do wzmocnienia uprawnień „koordynatora europejskiego”.

| — | Zwraca uwagę na kompetencje szczebla lokalnego i regionalnego w zakresie podejmowania decyzji, planowania i finansowania. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na kompetencje szczebla lokalnego i regionalnego w zakresie podejmowania decyzji, planowania i finansowania.

| — | Domaga się obowiązkowej obecności władz lokalnych i regionalnych w platformach ds. korytarzy i wzywa do podpisania umów programowych między Unią Europejską, każdym z państw członkowskich i zainteresowanymi regionami. |
| --- | --- |

—

Domaga się obowiązkowej obecności władz lokalnych i regionalnych w platformach ds. korytarzy i wzywa do podpisania umów programowych między Unią Europejską, każdym z państw członkowskich i zainteresowanymi regionami.

| — | Popiera zasadę finansowania sieci bazowej poprzez europejski mechanizm wzajemnych połączeń i apeluje o stworzenie nowych europejskich źródeł finansowania takich jak euroobligacje. |
| --- | --- |

—

Popiera zasadę finansowania sieci bazowej poprzez europejski mechanizm wzajemnych połączeń i apeluje o stworzenie nowych europejskich źródeł finansowania takich jak euroobligacje.

| — | Pragnie, by wdrożone zostało opodatkowanie w sektorze transportu oparte na zasadzie internalizacji kosztów zewnętrznych środków transportu powodujących największe zanieczyszczenie. |
| --- | --- |

—

Pragnie, by wdrożone zostało opodatkowanie w sektorze transportu oparte na zasadzie internalizacji kosztów zewnętrznych środków transportu powodujących największe zanieczyszczenie.

| Sprawozdawca | Bernard SOULAGE (FR/PSE), wiceprzewodniczący Rady Regionalnej Rhône-Alpes |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej
  COM (2011) 650 final |

Sprawozdawca

Bernard SOULAGE (FR/PSE), wiceprzewodniczący Rady Regionalnej Rhône-Alpes

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej

COM (2011) 650 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem gotowość Komisji Europejskiej do przyspieszenia procesu wdrażania transeuropejskiej sieci transportu (TEN-T), którego bilans po 20 latach funkcjonowania wydaje się nie całkiem zadowalający w stosunku do ambitnych i niezbędnych celów, które w jego ramach wytyczono. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem gotowość Komisji Europejskiej do przyspieszenia procesu wdrażania transeuropejskiej sieci transportu (TEN-T), którego bilans po 20 latach funkcjonowania wydaje się nie całkiem zadowalający w stosunku do ambitnych i niezbędnych celów, które w jego ramach wytyczono.

| 2. | Popiera cele europejskiej polityki transportowej i rolę przypisaną TEN-T, które powinny zwłaszcza służyć:






  — | wzrostowi konkurencyjności i poprawie wyników gospodarczych miast i regionów Unii Europejskiej; |
| --- | --- | --- |

2.

Popiera cele europejskiej polityki transportowej i rolę przypisaną TEN-T, które powinny zwłaszcza służyć:

—

wzrostowi konkurencyjności i poprawie wyników gospodarczych miast i regionów Unii Europejskiej;

| — | zapewnieniu dostępu wszystkich regionów UE do rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

—

zapewnieniu dostępu wszystkich regionów UE do rynku wewnętrznego;

| — | wdrożeniu najbardziej zaawansowanych koncepcji technologicznych i operacyjnych (art. 4 ust. 1 lit. c)); |
| --- | --- |

—

wdrożeniu najbardziej zaawansowanych koncepcji technologicznych i operacyjnych (art. 4 ust. 1 lit. c));

| — | spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej kontynentu europejskiego (art. 4 ust. 1 lit. d)); |
| --- | --- |

—

spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej kontynentu europejskiego (art. 4 ust. 1 lit. d));

| — | zrównoważonemu rozwojowi, a zwłaszcza realizacji celów obniżenia emisji gazów cieplarnianych (art. 4 ust. 1 lit. b)); |
| --- | --- |

—

zrównoważonemu rozwojowi, a zwłaszcza realizacji celów obniżenia emisji gazów cieplarnianych (art. 4 ust. 1 lit. b));

| — | równomiernemu rozwojowi wszystkich regionów UE, w tym regionów najbardziej oddalonych (art. 4 ust. 2 lit. j)). |
| --- | --- |

—

równomiernemu rozwojowi wszystkich regionów UE, w tym regionów najbardziej oddalonych (art. 4 ust. 2 lit. j)).

| 3. | Zgadza się z analizą Komisji Europejskiej, w której zasygnalizowano, że pomimo znacznych postępów w budowie transeuropejskiej sieci transportowej obecna infrastruktura jest nadal zbyt rozczłonkowana, zarówno pod względem geograficznym, jak i pomiędzy poszczególnymi rodzajami transportu. Problem ten jest szczególnie poważny tam, gdzie istnieją fizyczne ograniczenia, jak w wypadku wysp, obszarów górskich lub peryferyjnych. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się z analizą Komisji Europejskiej, w której zasygnalizowano, że pomimo znacznych postępów w budowie transeuropejskiej sieci transportowej obecna infrastruktura jest nadal zbyt rozczłonkowana, zarówno pod względem geograficznym, jak i pomiędzy poszczególnymi rodzajami transportu. Problem ten jest szczególnie poważny tam, gdzie istnieją fizyczne ograniczenia, jak w wypadku wysp, obszarów górskich lub peryferyjnych.

| 4. | Uważa, że w proponowanej polityce transportowej należy wyraźniej uwzględnić ogólniejsze cele Unii Europejskiej wytyczone w ramach strategii „Europa 2020” i dążyć do większej spójności społecznej i terytorialnej w całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że w proponowanej polityce transportowej należy wyraźniej uwzględnić ogólniejsze cele Unii Europejskiej wytyczone w ramach strategii „Europa 2020” i dążyć do większej spójności społecznej i terytorialnej w całej Unii Europejskiej.

| 5. | Popiera dobrowolne, multimodalne i pragmatyczne podejście przyjęte przez Komisję Europejską, które opiera się na planowaniu inwestycji w sposób rozróżniający podwójną sieć transportową:






  — | sieć kompleksową (comprehensive network), która powinna zostać stworzona najpóźniej do 31 grudnia 2050 r.; |
| --- | --- | --- |

5.

Popiera dobrowolne, multimodalne i pragmatyczne podejście przyjęte przez Komisję Europejską, które opiera się na planowaniu inwestycji w sposób rozróżniający podwójną sieć transportową:

—

sieć kompleksową (comprehensive network), która powinna zostać stworzona najpóźniej do 31 grudnia 2050 r.;

| — | sieć bazową (core network) obejmującą najbardziej strategiczne osie i wnoszącą najwyższą europejską wartość dodaną, która ma zostać stworzona do 31 grudnia 2030 r. |
| --- | --- |

—

sieć bazową (core network) obejmującą najbardziej strategiczne osie i wnoszącą najwyższą europejską wartość dodaną, która ma zostać stworzona do 31 grudnia 2030 r.

| 6. | Pragnie, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni uczestniczyć w przygotowaniu i realizacji projektów działań przyjętych w programie TEN-T. |
| --- | --- |

6.

Pragnie, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni uczestniczyć w przygotowaniu i realizacji projektów działań przyjętych w programie TEN-T.

| 7. | Zastanawia się nad środkami finansowymi, które można by faktycznie przeznaczyć na realizację wybranych inwestycji – w związku z obecnymi dużymi ograniczeniami budżetowymi finansów publicznych państw członkowskich i samorządów terytorialnych – w taki sposób, by wzmocnić spójność i rozwój całego obszaru UE. |
| --- | --- |

7.

Zastanawia się nad środkami finansowymi, które można by faktycznie przeznaczyć na realizację wybranych inwestycji – w związku z obecnymi dużymi ograniczeniami budżetowymi finansów publicznych państw członkowskich i samorządów terytorialnych – w taki sposób, by wzmocnić spójność i rozwój całego obszaru UE.

Ramy prawne

| 8. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska postanowiła zaproponować rozporządzenie, które może zostać bezpośrednio zastosowane. Jest to wariant, który:






  — | jako jedyny może skoordynować udział wielu podmiotów wszelkiego rodzaju w funkcjonowaniu sieci TEN-T, czyli „państw członkowskich oraz (...) władz regionalnych i lokalnych, zarządców infrastruktury, operatorów transportu, a także innych podmiotów publicznych i prywatnych” (art. 5); |
| --- | --- | --- |

8.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja Europejska postanowiła zaproponować rozporządzenie, które może zostać bezpośrednio zastosowane. Jest to wariant, który:

—

jako jedyny może skoordynować udział wielu podmiotów wszelkiego rodzaju w funkcjonowaniu sieci TEN-T, czyli „państw członkowskich oraz (...) władz regionalnych i lokalnych, zarządców infrastruktury, operatorów transportu, a także innych podmiotów publicznych i prywatnych” (art. 5);

| — | najlepiej nadaje się do tego, by zapewnić przestrzeganie ambitnego harmonogramu; |
| --- | --- |

—

najlepiej nadaje się do tego, by zapewnić przestrzeganie ambitnego harmonogramu;

| — | może posłużyć do zobowiązania państw członkowskich do przestrzegania harmonogramu i zasady współfinansowania. |
| --- | --- |

—

może posłużyć do zobowiązania państw członkowskich do przestrzegania harmonogramu i zasady współfinansowania.

| 9. | Popiera nadanie w nowych ramach prawnych pierwszoplanowego znaczenia interoperacyjności. Stwarza ona rzeczywistą możliwość integracji europejskiego systemu transportu poprzez wsparcie wdrażania procedur i standardów wspólnych dla wszystkich podmiotów europejskich. Ponadto Komitet pragnie, by intermodalność miała kluczowe znaczenie w budowie wszelkiej infrastruktury transportu, zarówno towarowego, jak i pasażerskiego (art. 34), tak by jak najbardziej ułatwić ciągłość przepływów ruchu, a także wprowadzenie w życie pojęcia łańcucha transportu. Możliwych jest wiele ulepszeń; dla podróżnych, jeżeli chodzi o zintegrowane bilety, czytelność rozkładów jazdy oraz koordynację połączeń, oraz w ruchu towarowym, jeżeli chodzi o niezawodność i jakość usług. |
| --- | --- |

9.

Popiera nadanie w nowych ramach prawnych pierwszoplanowego znaczenia interoperacyjności. Stwarza ona rzeczywistą możliwość integracji europejskiego systemu transportu poprzez wsparcie wdrażania procedur i standardów wspólnych dla wszystkich podmiotów europejskich. Ponadto Komitet pragnie, by intermodalność miała kluczowe znaczenie w budowie wszelkiej infrastruktury transportu, zarówno towarowego, jak i pasażerskiego (art. 34), tak by jak najbardziej ułatwić ciągłość przepływów ruchu, a także wprowadzenie w życie pojęcia łańcucha transportu. Możliwych jest wiele ulepszeń; dla podróżnych, jeżeli chodzi o zintegrowane bilety, czytelność rozkładów jazdy oraz koordynację połączeń, oraz w ruchu towarowym, jeżeli chodzi o niezawodność i jakość usług.

Zasady i struktura sieci TEN-T

Zasady sieci TEN-T

| 10. | Popiera decyzję i wolę Komisji, by stworzyć sieć TEN-T, zapewniając jednocześnie realizację obecnych pierwszorzędnych celów: trzydziestu priorytetowych projektów i priorytetów horyzontalnych, które są ukierunkowane na rozwinięcie narzędzi zarządzania ruchem z myślą o interoperacyjności. Wzywa ponadto Komisję, by w odniesieniu do projektów wcześniej uznawanych za priorytetowe odpowiednio wziąć pod uwagę już wykonane prace w terenie, aby utrzymać ciągłość działań europejskich. |
| --- | --- |

10.

Popiera decyzję i wolę Komisji, by stworzyć sieć TEN-T, zapewniając jednocześnie realizację obecnych pierwszorzędnych celów: trzydziestu priorytetowych projektów i priorytetów horyzontalnych, które są ukierunkowane na rozwinięcie narzędzi zarządzania ruchem z myślą o interoperacyjności. Wzywa ponadto Komisję, by w odniesieniu do projektów wcześniej uznawanych za priorytetowe odpowiednio wziąć pod uwagę już wykonane prace w terenie, aby utrzymać ciągłość działań europejskich.

| 11. | Wyraża zadowolenie, że projekty infrastrukturalne opierają się na istniejących już sieciach, przy czym dąży się do ich poprawy i wzajemnego połączenia (art. 7). Przyjęte projekty mogą zatem doprowadzić do stworzenia nowej infrastruktury transportowej, a także przyczynić się do utrzymywania, rehabilitacji i modernizacji istniejącej infrastruktury transportowej oraz do propagowania jak najbardziej racjonalnego wykorzystania zasobów. |
| --- | --- |

11.

Wyraża zadowolenie, że projekty infrastrukturalne opierają się na istniejących już sieciach, przy czym dąży się do ich poprawy i wzajemnego połączenia (art. 7). Przyjęte projekty mogą zatem doprowadzić do stworzenia nowej infrastruktury transportowej, a także przyczynić się do utrzymywania, rehabilitacji i modernizacji istniejącej infrastruktury transportowej oraz do propagowania jak najbardziej racjonalnego wykorzystania zasobów.

| 12. | Wyraża zadowolenie, że projekty przyjęte w ramach sieci TEN-T opierają się na zasadzie wspólnego interesu (art. 7):






  — | przechodzą pozytywnie społeczno-ekonomiczną analizę kosztów i korzyści, wykazując dodatnią wartość bieżącą netto; |
| --- | --- | --- |

12.

Wyraża zadowolenie, że projekty przyjęte w ramach sieci TEN-T opierają się na zasadzie wspólnego interesu (art. 7):

—

przechodzą pozytywnie społeczno-ekonomiczną analizę kosztów i korzyści, wykazując dodatnią wartość bieżącą netto;

| — | wykazują wyraźną europejską wartość dodaną; |
| --- | --- |

—

wykazują wyraźną europejską wartość dodaną;

| — | są zgodne z zasadami sieci kompleksowej lub bazowej. |
| --- | --- |

—

są zgodne z zasadami sieci kompleksowej lub bazowej.

| 13. | Wyraża zadowolenie z działań horyzontalnych mających na celu inteligentne zarządzanie ruchem poprzez promowanie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), usług informacji rzecznej (RIS) oraz inteligentnych systemów transportowych (ITS) dla transportu drogowego, a także europejskiego systemu pozycjonowania i nawigacji Galileo, by wesprzeć interoperacyjność, która jest niezbędnym warunkiem stworzenia dużego jednolitego rynku transportu europejskiego. |
| --- | --- |

13.

Wyraża zadowolenie z działań horyzontalnych mających na celu inteligentne zarządzanie ruchem poprzez promowanie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), usług informacji rzecznej (RIS) oraz inteligentnych systemów transportowych (ITS) dla transportu drogowego, a także europejskiego systemu pozycjonowania i nawigacji Galileo, by wesprzeć interoperacyjność, która jest niezbędnym warunkiem stworzenia dużego jednolitego rynku transportu europejskiego.

| 14. | Popiera pomysł „błękitnego pasa” i wyraża wątpliwości co do faktycznego znaczenia, jakie Komisja przypisuje zasadzie autostrad morskich (art. 25), ze względu na ich słabą rolę w ramach dziesięciu korytarzy, i uważa, że transport morski nie został wystarczająco uwzględniony w projektach wytycznych Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

14.

Popiera pomysł „błękitnego pasa” i wyraża wątpliwości co do faktycznego znaczenia, jakie Komisja przypisuje zasadzie autostrad morskich (art. 25), ze względu na ich słabą rolę w ramach dziesięciu korytarzy, i uważa, że transport morski nie został wystarczająco uwzględniony w projektach wytycznych Komisji Europejskiej.

| 15. | Zastanawia się nad rzeczywistą wolą Komisji i państw członkowskich, by raczej zmienić sytuację w zakresie zapotrzebowania na mobilność niż bez końca wspierać wzrost tego zapotrzebowania. |
| --- | --- |

15.

Zastanawia się nad rzeczywistą wolą Komisji i państw członkowskich, by raczej zmienić sytuację w zakresie zapotrzebowania na mobilność niż bez końca wspierać wzrost tego zapotrzebowania.

Sieć kompleksowa

| 16. | Popiera zasadę, zgodnie z którą sieć ta ma stać się „krwiobiegiem” jednolitego rynku, umożliwiając płynne przemieszczanie się osób i towarów po całej UE, tak by w 2050 r. przeważająca większość przedsiębiorstw i obywateli znajdowała się w odległości nie większej niż 30 minut drogi od sieci kompleksowej. |
| --- | --- |

16.

Popiera zasadę, zgodnie z którą sieć ta ma stać się „krwiobiegiem” jednolitego rynku, umożliwiając płynne przemieszczanie się osób i towarów po całej UE, tak by w 2050 r. przeważająca większość przedsiębiorstw i obywateli znajdowała się w odległości nie większej niż 30 minut drogi od sieci kompleksowej.

| 17. | Zachęca do podejmowania wysiłków na rzecz transportu kolejowego, gdyż szereg argumentów gospodarczych, finansowych i ekologicznych przemawia za tym priorytetem. |
| --- | --- |

17.

Zachęca do podejmowania wysiłków na rzecz transportu kolejowego, gdyż szereg argumentów gospodarczych, finansowych i ekologicznych przemawia za tym priorytetem.

| 18. | Zastanawia się nad skutecznością pokrycia całego terytorium Unii Europejskiej zgodnie z zasadą spójności terytorialnej oraz nad możliwością, by stworzenie sieci kompleksowej stało się punktem odniesienia w zagospodarowaniu przestrzennym na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

18.

Zastanawia się nad skutecznością pokrycia całego terytorium Unii Europejskiej zgodnie z zasadą spójności terytorialnej oraz nad możliwością, by stworzenie sieci kompleksowej stało się punktem odniesienia w zagospodarowaniu przestrzennym na szczeblu europejskim.

| 19. | Przypomina, że utrzymanie sieci kompleksowej jest jedynym sposobem, by regiony peryferyjne pozbawione projektów priorytetowych mogły korzystać z usług oferowanych w ramach infrastruktury transportowej finansowanych przez Unię Europejską, co gwarantuje dostępność wszystkich regionów. |
| --- | --- |

19.

Przypomina, że utrzymanie sieci kompleksowej jest jedynym sposobem, by regiony peryferyjne pozbawione projektów priorytetowych mogły korzystać z usług oferowanych w ramach infrastruktury transportowej finansowanych przez Unię Europejską, co gwarantuje dostępność wszystkich regionów.

| 20. | Proponuje, by poczyniono starania w celu poprawy połączeń transportowych z regionami wyspiarskimi, najbardziej oddalonymi lub górskimi, a także w ich obrębie. |
| --- | --- |

20.

Proponuje, by poczyniono starania w celu poprawy połączeń transportowych z regionami wyspiarskimi, najbardziej oddalonymi lub górskimi, a także w ich obrębie.

Sieć bazowa

| 21. | Popiera inicjatywę Komisji, by w niedalekiej przyszłości (najpóźniej do 2030 r.) stworzyć sieć strategiczną o dużej europejskiej wartości dodanej, zwłaszcza jeżeli chodzi o cele wzrostu i zatrudnienia wytyczone w ramach strategii „Europa 2020: inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu”. |
| --- | --- |

21.

Popiera inicjatywę Komisji, by w niedalekiej przyszłości (najpóźniej do 2030 r.) stworzyć sieć strategiczną o dużej europejskiej wartości dodanej, zwłaszcza jeżeli chodzi o cele wzrostu i zatrudnienia wytyczone w ramach strategii „Europa 2020: inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu”.

| 22. | Przyjmuje z zadowoleniem wagę przypisywaną korytarzom multimodalnym jako instrumentowi ułatwiającemu skoordynowane wdrażanie sieci bazowej w oparciu o zasadę integracji modalnej, interoperacyjności oraz skoordynowanego i skutecznego gospodarowania zasobami (art. 48). Wyraża żal z powodu mało znaczącej roli, jaką w ramach zaproponowanych korytarzy przypisano autostradom morskim. |
| --- | --- |

22.

Przyjmuje z zadowoleniem wagę przypisywaną korytarzom multimodalnym jako instrumentowi ułatwiającemu skoordynowane wdrażanie sieci bazowej w oparciu o zasadę integracji modalnej, interoperacyjności oraz skoordynowanego i skutecznego gospodarowania zasobami (art. 48). Wyraża żal z powodu mało znaczącej roli, jaką w ramach zaproponowanych korytarzy przypisano autostradom morskim.

| 23. | Popiera decyzję Komisji, by dziesięć korytarzy wyznaczało priorytetowe trasy sieci bazowej, a także przyjętą metodę określenia sieci bazowej, i wyraża uznanie dla decyzji Komisji, by skoncentrować środki finansowe na projektach transgranicznych o dużej europejskiej wartości dodanej, przynajmniej w okresie 2014–2020. |
| --- | --- |

23.

Popiera decyzję Komisji, by dziesięć korytarzy wyznaczało priorytetowe trasy sieci bazowej, a także przyjętą metodę określenia sieci bazowej, i wyraża uznanie dla decyzji Komisji, by skoncentrować środki finansowe na projektach transgranicznych o dużej europejskiej wartości dodanej, przynajmniej w okresie 2014–2020.

| 24. | Popiera zasadę powierzenia odpowiedzialności za każdy korytarz koordynatorowi europejskiemu (art. 51), który działa w imieniu i na rzecz Komisji w celu nadania pierwszeństwa interesowi wspólnotowemu, kierując zaprogramowanymi działaniami, tak by przestrzegać ustalonych terminów i zasad finansowania, zdając sprawozdanie z poczynionych postępów i ewentualnych trudności, a także pracując w oparciu o konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

24.

Popiera zasadę powierzenia odpowiedzialności za każdy korytarz koordynatorowi europejskiemu (art. 51), który działa w imieniu i na rzecz Komisji w celu nadania pierwszeństwa interesowi wspólnotowemu, kierując zaprogramowanymi działaniami, tak by przestrzegać ustalonych terminów i zasad finansowania, zdając sprawozdanie z poczynionych postępów i ewentualnych trudności, a także pracując w oparciu o konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.

| 25. | Przyjmuje z zadowoleniem znaczenie przypisywane „węzłom sieci bazowej” (art. 47) z punktu widzenia intermodalności, lecz stawia sobie za cel doprecyzowanie i szersze zdefiniowanie pojęcia „węzła miejskiego” w celu zintegrowania odpowiednich stref logistycznych i portowych (art. 3 lit. o)). |
| --- | --- |

25.

Przyjmuje z zadowoleniem znaczenie przypisywane „węzłom sieci bazowej” (art. 47) z punktu widzenia intermodalności, lecz stawia sobie za cel doprecyzowanie i szersze zdefiniowanie pojęcia „węzła miejskiego” w celu zintegrowania odpowiednich stref logistycznych i portowych (art. 3 lit. o)).

| 26. | Uważa jednak, że nie tylko sieć bazowa powinna być lepiej połączona z portami, które są ważne dla eksportu i importu z i do państw członkowskich, a które nie leżą w obrębie korytarzy, ale że także w ramach tej sieci należy rozbudować infrastrukturę dla połączeń z krajami trzecimi – zwłaszcza krajami przystępującymi – dzięki poprawie synergii połączeń lądowych i autostrad morskich. |
| --- | --- |

26.

Uważa jednak, że nie tylko sieć bazowa powinna być lepiej połączona z portami, które są ważne dla eksportu i importu z i do państw członkowskich, a które nie leżą w obrębie korytarzy, ale że także w ramach tej sieci należy rozbudować infrastrukturę dla połączeń z krajami trzecimi – zwłaszcza krajami przystępującymi – dzięki poprawie synergii połączeń lądowych i autostrad morskich.

Czysty, zrównoważony i inteligentny transport

| 27. | Popiera wzmożenie wysiłków na rzecz przesunięcia modalnego w stronę transportu kolejowego, rzecznego i morskiego. |
| --- | --- |

27.

Popiera wzmożenie wysiłków na rzecz przesunięcia modalnego w stronę transportu kolejowego, rzecznego i morskiego.

| 28. | Uważa, że władze lokalne i regionalne w porozumieniu z Unią Europejską powinny wspierać ogólnie zbiorowe środki transportu, a w szczególności – transport publiczny, i wprowadzić prawdziwe plany mobilności miejskiej w celu zmniejszenia korków w centrach miast. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że władze lokalne i regionalne w porozumieniu z Unią Europejską powinny wspierać ogólnie zbiorowe środki transportu, a w szczególności – transport publiczny, i wprowadzić prawdziwe plany mobilności miejskiej w celu zmniejszenia korków w centrach miast.

| 29. | Uważa ponadto, że niezależne zarządzanie transportem osób i transportem towarów, które to rodzaje transportu mają różne potrzeby, umożliwi ich skuteczniejsze funkcjonowanie. |
| --- | --- |

29.

Uważa ponadto, że niezależne zarządzanie transportem osób i transportem towarów, które to rodzaje transportu mają różne potrzeby, umożliwi ich skuteczniejsze funkcjonowanie.

| 30. | Popiera działania na rzecz inteligentnego zarządzania ruchem (ERTMS, SESAR, RIS, SafeSeaNet, ITS) o kluczowym znaczeniu dla stworzenia zintegrowanego europejskiego systemu transportu. |
| --- | --- |

30.

Popiera działania na rzecz inteligentnego zarządzania ruchem (ERTMS, SESAR, RIS, SafeSeaNet, ITS) o kluczowym znaczeniu dla stworzenia zintegrowanego europejskiego systemu transportu.

System zarządzania

| 31. | Podkreśla, że Komisja Europejska powinna mieć szerokie kompetencje zarządcze i decyzyjne w ramach projektów TEN-T, gdyż jedynie ona może zagwarantować – w porozumieniu z innymi instytucjami i organami europejskimi – europejską wartość dodaną i spójność wszystkich projektów na całym kontynencie europejskim, tak by stworzyć prawdziwie europejską sieć, wykraczającą poza samo połączenie infrastruktury krajowej. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla, że Komisja Europejska powinna mieć szerokie kompetencje zarządcze i decyzyjne w ramach projektów TEN-T, gdyż jedynie ona może zagwarantować – w porozumieniu z innymi instytucjami i organami europejskimi – europejską wartość dodaną i spójność wszystkich projektów na całym kontynencie europejskim, tak by stworzyć prawdziwie europejską sieć, wykraczającą poza samo połączenie infrastruktury krajowej.

| 32. | Odnotowuje, że rozporządzenie jest zgodne z zasadą pomocniczości i umożliwia UE przedsięwzięcie odpowiednich środków w celu zrealizowania tego, czego nie można dokonać w zadowalający sposób na szczeblu krajowym i na szczeblach niższych niż krajowy. |
| --- | --- |

32.

Odnotowuje, że rozporządzenie jest zgodne z zasadą pomocniczości i umożliwia UE przedsięwzięcie odpowiednich środków w celu zrealizowania tego, czego nie można dokonać w zadowalający sposób na szczeblu krajowym i na szczeblach niższych niż krajowy.

| 33. | Popiera mechanizm monitorowania działań podejmowanych przez wszystkie państwa członkowskie w ramach TEN-T, umożliwiający Komisji uzyskiwanie od państw członkowskich stałych informacji na temat przebiegu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz inwestycji zatwierdzonych w tym celu, a także zgadza się z zasadą publikowania co dwa lata przez Komisję sprawozdania na temat postępów przedkładanego wszystkim właściwym organom europejskim. Popiera również uprawnienie Komisji do przyjmowania aktów delegowanych w celu uwzględnienia ewentualnych zmian wynikających z progów ilościowych (art. 54). |
| --- | --- |

33.

Popiera mechanizm monitorowania działań podejmowanych przez wszystkie państwa członkowskie w ramach TEN-T, umożliwiający Komisji uzyskiwanie od państw członkowskich stałych informacji na temat przebiegu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz inwestycji zatwierdzonych w tym celu, a także zgadza się z zasadą publikowania co dwa lata przez Komisję sprawozdania na temat postępów przedkładanego wszystkim właściwym organom europejskim. Popiera również uprawnienie Komisji do przyjmowania aktów delegowanych w celu uwzględnienia ewentualnych zmian wynikających z progów ilościowych (art. 54).

| 34. | Pozytywnie ocenia zasadę zarządzania przyjętą w odniesieniu do korytarzy (art. 52), zgodnie z którą odpowiedzialność powierza się europejskiemu koordynatorowi, sposób jego wybierania (art. 51 ust. 2), listę jego zadań (art. 51 ust. 5), a także umożliwienie Komisji przyjmowania decyzji wykonawczych dotyczących korytarzy sieci bazowej (art. 53 ust. 3). |
| --- | --- |

34.

Pozytywnie ocenia zasadę zarządzania przyjętą w odniesieniu do korytarzy (art. 52), zgodnie z którą odpowiedzialność powierza się europejskiemu koordynatorowi, sposób jego wybierania (art. 51 ust. 2), listę jego zadań (art. 51 ust. 5), a także umożliwienie Komisji przyjmowania decyzji wykonawczych dotyczących korytarzy sieci bazowej (art. 53 ust. 3).

| 35. | By zadbać o prawidłowy rozwój projektów należących do korytarza, apeluje jednak o zwiększenie uprawnień koordynatora europejskiego, który powinien mieć prawo nie tylko do prowadzenia mediacji w razie konfliktu, lecz również do ostrzeżenia Komisji i Parlamentu, jeżeli uważa, że na drodze do odpowiednich postępów w realizacji projektu stoi jakaś przeszkoda (art. 51 ust. 5 lit. b)). |
| --- | --- |

35.

By zadbać o prawidłowy rozwój projektów należących do korytarza, apeluje jednak o zwiększenie uprawnień koordynatora europejskiego, który powinien mieć prawo nie tylko do prowadzenia mediacji w razie konfliktu, lecz również do ostrzeżenia Komisji i Parlamentu, jeżeli uważa, że na drodze do odpowiednich postępów w realizacji projektu stoi jakaś przeszkoda (art. 51 ust. 5 lit. b)).

| 36. | Z zadowoleniem przyjmuje utworzenie platform ds. korytarzy i ich zadanie wytyczenia celów ogólnych, opracowania i nadzorowania środków mających na celu rozmieszczenie korytarza (art. 52), lecz wyraża zdziwienie z powodu nieuwzględnienia władz lokalnych i regionalnych w zarządzaniu korytarzami sieci bazowej (art. 52) i zaleca nadanie obowiązkowego charakteru ich udziałowi w platformach ds. korytarzy. Propozycję tę można umotywować szerokimi kompetencjami przyznanymi platformie ds. korytarzy, a także samymi kompetencjami i zadaniami władz lokalnych i regionalnych, które są kluczowymi podmiotami polityki transportowej, często wnoszą duży wkład we współfinansowanie, a także dysponują legitymacją demokratyczną, która może się przyczynić do zagwarantowania realizacji projektów. |
| --- | --- |

36.

Z zadowoleniem przyjmuje utworzenie platform ds. korytarzy i ich zadanie wytyczenia celów ogólnych, opracowania i nadzorowania środków mających na celu rozmieszczenie korytarza (art. 52), lecz wyraża zdziwienie z powodu nieuwzględnienia władz lokalnych i regionalnych w zarządzaniu korytarzami sieci bazowej (art. 52) i zaleca nadanie obowiązkowego charakteru ich udziałowi w platformach ds. korytarzy. Propozycję tę można umotywować szerokimi kompetencjami przyznanymi platformie ds. korytarzy, a także samymi kompetencjami i zadaniami władz lokalnych i regionalnych, które są kluczowymi podmiotami polityki transportowej, często wnoszą duży wkład we współfinansowanie, a także dysponują legitymacją demokratyczną, która może się przyczynić do zagwarantowania realizacji projektów.

| 37. | Podkreśla potrzebę włączenia miast i regionów do wytyczania transeuropejskich sieci transportu i ich priorytetów, by uwzględnić specyficzną sytuację każdego z regionów. Zwraca ponadto uwagę, w jakim stopniu władze lokalne i regionalne muszą się przyczynić do realizacji inicjatyw przewidzianych w sektorze transportu w zakresie podejmowania decyzji, planowania i finansowania, by zapewnić zwłaszcza koordynację z lokalnymi i regionalnymi planami zagospodarowania przestrzennego. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla potrzebę włączenia miast i regionów do wytyczania transeuropejskich sieci transportu i ich priorytetów, by uwzględnić specyficzną sytuację każdego z regionów. Zwraca ponadto uwagę, w jakim stopniu władze lokalne i regionalne muszą się przyczynić do realizacji inicjatyw przewidzianych w sektorze transportu w zakresie podejmowania decyzji, planowania i finansowania, by zapewnić zwłaszcza koordynację z lokalnymi i regionalnymi planami zagospodarowania przestrzennego.

| 38. | Zastanawia się, czy nadano odpowiednie znaczenie prowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi regionami dotyczącymi opracowywania projektów korytarzy, i zaleca, by konsultacje z zainteresowanymi podmiotami regionalnymi należały do zadań platform ds. korytarzy i by w dużym stopniu opierały się na wiedzy fachowej władz regionalnych w tym zakresie. Zatem termin sześciu miesięcy przewidziany na sporządzenie planów rozwoju korytarza nie wydaje się zgodny z dążeniem do prawdziwego procesu konsultacji (art. 53). |
| --- | --- |

38.

Zastanawia się, czy nadano odpowiednie znaczenie prowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi regionami dotyczącymi opracowywania projektów korytarzy, i zaleca, by konsultacje z zainteresowanymi podmiotami regionalnymi należały do zadań platform ds. korytarzy i by w dużym stopniu opierały się na wiedzy fachowej władz regionalnych w tym zakresie. Zatem termin sześciu miesięcy przewidziany na sporządzenie planów rozwoju korytarza nie wydaje się zgodny z dążeniem do prawdziwego procesu konsultacji (art. 53).

| 39. | Usilnie nawołuje do podpisania umów programowych między Unią Europejską, każdym z państw członkowskich i zainteresowanymi regionami na wzór paktów terytorialnych, określających ich wzajemne zobowiązania w zakresie finansowania i harmonogramu realizacji. Umowy programowe powinny obejmować nie tylko infrastrukturę należącą do TEN-T, lecz również infrastrukturę lokalną, którą państwa i regiony zobowiązałyby się stworzyć w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania głównych sieci. |
| --- | --- |

39.

Usilnie nawołuje do podpisania umów programowych między Unią Europejską, każdym z państw członkowskich i zainteresowanymi regionami na wzór paktów terytorialnych, określających ich wzajemne zobowiązania w zakresie finansowania i harmonogramu realizacji. Umowy programowe powinny obejmować nie tylko infrastrukturę należącą do TEN-T, lecz również infrastrukturę lokalną, którą państwa i regiony zobowiązałyby się stworzyć w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania głównych sieci.

Instrumenty finansowe

Zasady finansowania sieci TEN-T

| 40. | Jest świadomy znaczenia strategicznego sieci TEN-T dla dynamiki UE oraz dużego wysiłku finansowego związanego z budową tej sieci. W związku z tym apeluje o zaciągnięcie pożyczki europejskiej, która – wychodząc znacznie poza propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą stworzenia obligacji projektowych do finansowania infrastruktury transportowej UE – umożliwiałaby dokonanie dużych inwestycji w europejski system transportu niezbędny dla konkurencyjności kontynentu, realizacji celów strategii „Europa 2020” (zwłaszcza w dziedzinie ochrony środowiska) oraz ożywienia gospodarki europejskiej w czasie kryzysu. |
| --- | --- |

40.

Jest świadomy znaczenia strategicznego sieci TEN-T dla dynamiki UE oraz dużego wysiłku finansowego związanego z budową tej sieci. W związku z tym apeluje o zaciągnięcie pożyczki europejskiej, która – wychodząc znacznie poza propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą stworzenia obligacji projektowych do finansowania infrastruktury transportowej UE – umożliwiałaby dokonanie dużych inwestycji w europejski system transportu niezbędny dla konkurencyjności kontynentu, realizacji celów strategii „Europa 2020” (zwłaszcza w dziedzinie ochrony środowiska) oraz ożywienia gospodarki europejskiej w czasie kryzysu.

| 41. | Jest zaniepokojony poziomem finansowania, który zostanie ostatecznie przyjęty przez Radę i Parlament Europejski w przyszłych wieloletnich ramach finansowych UE. Obecne trudności budżetowe nie powinny prowadzić do rezygnacji z ambicji UE związanych z realizacją tych projektów określających przyszłość, gdyż w ostatecznym rozrachunku byłoby to niekorzystne. |
| --- | --- |

41.

Jest zaniepokojony poziomem finansowania, który zostanie ostatecznie przyjęty przez Radę i Parlament Europejski w przyszłych wieloletnich ramach finansowych UE. Obecne trudności budżetowe nie powinny prowadzić do rezygnacji z ambicji UE związanych z realizacją tych projektów określających przyszłość, gdyż w ostatecznym rozrachunku byłoby to niekorzystne.

| 42. | Przypomina, w jakim stopniu te ogromne inwestycje w TEN-T wymagają silnej i stałej woli politycznej na najwyższym szczeblu. |
| --- | --- |

42.

Przypomina, w jakim stopniu te ogromne inwestycje w TEN-T wymagają silnej i stałej woli politycznej na najwyższym szczeblu.

| 43. | Podkreśla potrzebę nadania priorytetu finansowego brakującym ogniwom (zwłaszcza transgranicznym) i wąskim gardłom. |
| --- | --- |

43.

Podkreśla potrzebę nadania priorytetu finansowego brakującym ogniwom (zwłaszcza transgranicznym) i wąskim gardłom.

| 44. | Przyjmuje z zadowoleniem poziom współfinansowania europejskiego, który zazwyczaj wynosi maksymalnie 20 % w wypadku prac nad siecią bazową, 40 % w wypadku projektów transgranicznych w zakresie kolei i dróg wodnych, 50 % kosztów badań i najwyżej 50 % kosztów w wypadku inteligentnych systemów transportu oraz państw członkowskich w okresie przejściowym. |
| --- | --- |

44.

Przyjmuje z zadowoleniem poziom współfinansowania europejskiego, który zazwyczaj wynosi maksymalnie 20 % w wypadku prac nad siecią bazową, 40 % w wypadku projektów transgranicznych w zakresie kolei i dróg wodnych, 50 % kosztów badań i najwyżej 50 % kosztów w wypadku inteligentnych systemów transportu oraz państw członkowskich w okresie przejściowym.

| 45. | Przypomina znaczny udział wielu samorządów terytorialnych w finansowaniu TEN-T, który stanowi uzupełnienie finansowania przez państwa członkowskie i Unię Europejską i w pełni uzasadnia ich czynne uczestnictwo w sporządzaniu i wdrażaniu projektów infrastrukturalnych. |
| --- | --- |

45.

Przypomina znaczny udział wielu samorządów terytorialnych w finansowaniu TEN-T, który stanowi uzupełnienie finansowania przez państwa członkowskie i Unię Europejską i w pełni uzasadnia ich czynne uczestnictwo w sporządzaniu i wdrażaniu projektów infrastrukturalnych.

| 46. | Uważa, że do realizacji bardzo dużych projektów niezbędne jest nadanie charakteru kontraktowego europejskiemu udziałowi w ramach ogólnych planów finansowania projektów, na co nie pozwala obecny tryb przyznawania subwencji europejskich ograniczonych do siedmioletniego okresu budżetowego (krótszego niż okres realizacji bardzo dużych projektów). |
| --- | --- |

46.

Uważa, że do realizacji bardzo dużych projektów niezbędne jest nadanie charakteru kontraktowego europejskiemu udziałowi w ramach ogólnych planów finansowania projektów, na co nie pozwala obecny tryb przyznawania subwencji europejskich ograniczonych do siedmioletniego okresu budżetowego (krótszego niż okres realizacji bardzo dużych projektów).

| 47. | Popiera zasadę finansowania sieci bazowej z funduszu infrastrukturalnego, a sieci kompleksowej z innych środków krajowych i regionalnych, w tym z EFRR. Przypomina niemniej, że w ramach polityki spójności realizuje się jej własne cele i że finansowanie ogólnej sieci transportu w ramach zintegrowanych strategii rozwoju opracowanych na szczeblu regionalnym nie może w żadnym razie prowadzić do sektoryzacji polityki spójności. |
| --- | --- |

47.

Popiera zasadę finansowania sieci bazowej z funduszu infrastrukturalnego, a sieci kompleksowej z innych środków krajowych i regionalnych, w tym z EFRR. Przypomina niemniej, że w ramach polityki spójności realizuje się jej własne cele i że finansowanie ogólnej sieci transportu w ramach zintegrowanych strategii rozwoju opracowanych na szczeblu regionalnym nie może w żadnym razie prowadzić do sektoryzacji polityki spójności.

| 48. | Zastanawia się nad wpływem, jaki to rozporządzenie może wywrzeć na władze lokalne i regionalne, a zwłaszcza na ich udział we współfinansowaniu infrastruktury TEN-T. Wpływ ten należy jeszcze uściślić i ocenić dla każdego przypadku z osobna. |
| --- | --- |

48.

Zastanawia się nad wpływem, jaki to rozporządzenie może wywrzeć na władze lokalne i regionalne, a zwłaszcza na ich udział we współfinansowaniu infrastruktury TEN-T. Wpływ ten należy jeszcze uściślić i ocenić dla każdego przypadku z osobna.

Nowe instrumenty finansowania sieci TEN-T

| 49. | Popiera zasadę wykorzystania nowych źródeł finansowania do przyspieszenia realizacji działań na rzecz TEN-T, zróżnicowania czynników ryzyka i większego włączenia inwestycji prywatnych, lecz przypomina, że te nowe potencjalne źródła finansowania nie powinny w żaden sposób zastępować tradycyjnego finansowania UE, a tylko je uzupełniać. |
| --- | --- |

49.

Popiera zasadę wykorzystania nowych źródeł finansowania do przyspieszenia realizacji działań na rzecz TEN-T, zróżnicowania czynników ryzyka i większego włączenia inwestycji prywatnych, lecz przypomina, że te nowe potencjalne źródła finansowania nie powinny w żaden sposób zastępować tradycyjnego finansowania UE, a tylko je uzupełniać.

| 50. | W pewnym stopniu popiera rozwój partnerstw publiczno-prywatnych, gdyż ich zaletą jest to, że przyczyniają się do przejrzystości finansowania i pomagają podmiotom w dotrzymaniu terminów budowy infrastruktury. Przypomina niemniej, że nie są one rozwiązaniem wszystkich problemów i podkreśla potrzebę zachowania ostrożności w kwestii własności infrastruktury w kontekście partnerstwa publiczno-prywatnego. |
| --- | --- |

50.

W pewnym stopniu popiera rozwój partnerstw publiczno-prywatnych, gdyż ich zaletą jest to, że przyczyniają się do przejrzystości finansowania i pomagają podmiotom w dotrzymaniu terminów budowy infrastruktury. Przypomina niemniej, że nie są one rozwiązaniem wszystkich problemów i podkreśla potrzebę zachowania ostrożności w kwestii własności infrastruktury w kontekście partnerstwa publiczno-prywatnego.

| 51. | Opowiada się za szybkim wprowadzeniem na szczeblu UE opodatkowania w sektorze transportu w oparciu o zasadę internalizacji zewnętrznych kosztów środków transportu powodujących największe zanieczyszczenie, poprzez zharmonizowane opodatkowanie, z którego dochody zostaną następnie przekazane na budowę bardziej zrównoważonej infrastruktury transportowej (w szczególności chodzi tu o eurowinietę). |
| --- | --- |

51.

Opowiada się za szybkim wprowadzeniem na szczeblu UE opodatkowania w sektorze transportu w oparciu o zasadę internalizacji zewnętrznych kosztów środków transportu powodujących największe zanieczyszczenie, poprzez zharmonizowane opodatkowanie, z którego dochody zostaną następnie przekazane na budowę bardziej zrównoważonej infrastruktury transportowej (w szczególności chodzi tu o eurowinietę).

| 52. | Apeluje, by nie zaniedbywano roli Europejskiego Banku Inwestycyjnego, który co roku finansuje projekty w dziedzinie transportu o wartości około 10 mld euro i który jest nadal źródłem stałego finansowania najbardziej złożonych projektów. |
| --- | --- |

52.

Apeluje, by nie zaniedbywano roli Europejskiego Banku Inwestycyjnego, który co roku finansuje projekty w dziedzinie transportu o wartości około 10 mld euro i który jest nadal źródłem stałego finansowania najbardziej złożonych projektów.

| 53. | Popiera nowy instrument finansowy UE „Łącząc Europę” przeznaczony na finansowanie priorytetowej infrastruktury europejskiej, zwłaszcza transportowej, energetycznej i cyfrowej szerokopasmowej, i przyjmuje z zadowoleniem jego efekt stymulujący. |
| --- | --- |

53.

Popiera nowy instrument finansowy UE „Łącząc Europę” przeznaczony na finansowanie priorytetowej infrastruktury europejskiej, zwłaszcza transportowej, energetycznej i cyfrowej szerokopasmowej, i przyjmuje z zadowoleniem jego efekt stymulujący.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 3 lit. o)

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| o) | „węzeł miejski” oznacza obszar miejski, gdzie infrastruktura transportowa transeuropejskiej sieci transportowej jest połączona z innymi częściami tej infrastruktury oraz z infrastrukturą do ruchu regionalnego i lokalnego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

o)

„węzeł miejski” oznacza obszar miejski, gdzie infrastruktura transportowa transeuropejskiej sieci transportowej jest połączona z innymi częściami tej infrastruktury oraz z infrastrukturą do ruchu regionalnego i lokalnego;

| o) | „węzeł miejski” oznacza obszar miejski transeuropejskiej sieci transportowej ( z innymi częściami tej infrastruktury oraz z infrastrukturą do ruchu regionalnego i lokalnego; |
| --- | --- |

o)

„węzeł miejski” oznacza obszar miejski transeuropejskiej sieci transportowej ( z innymi częściami tej infrastruktury oraz z infrastrukturą do ruchu regionalnego i lokalnego;

Uzasadnienie

Rozwój głównej sieci powinien obejmować powiązaną z nią infrastrukturę logistyczną na szczeblu lokalnym (porty, porty lotnicze, platformy logistyczne, terminale towarowe itd.). Celem poprawki jest wyjaśnienie tego naturalnego powiązania.

Poprawka 2

Artykuł 4 ust. 2

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 4
  Cele transeuropejskiej sieci transportowej
  2.   W ramach rozwoju infrastruktury transeuropejskiej sieci transportowej realizowane są następujące cele:






  j) | stworzenie infrastruktury transportowej, która odzwierciedla szczególne warunki w różnych częściach Unii i obejmuje równomiernie europejskie regiony, w tym regiony najbardziej oddalone i inne regiony peryferyjne; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Cele transeuropejskiej sieci transportowej

2.   W ramach rozwoju infrastruktury transeuropejskiej sieci transportowej realizowane są następujące cele:

j)

stworzenie infrastruktury transportowej, która odzwierciedla szczególne warunki w różnych częściach Unii i obejmuje równomiernie europejskie regiony, w tym regiony najbardziej oddalone i inne regiony peryferyjne;

Artykuł 4

Cele transeuropejskiej sieci transportowej

2.   W ramach rozwoju infrastruktury transeuropejskiej sieci transportowej realizowane są następujące cele:

| j) | stworzenie infrastruktury transportowej, która odzwierciedla szczególne warunki w różnych częściach Unii i obejmuje równomiernie europejskie regiony, w tym regiony najbardziej oddalone i inne regiony peryferyjne ; |
| --- | --- |

j)

stworzenie infrastruktury transportowej, która odzwierciedla szczególne warunki w różnych częściach Unii i obejmuje równomiernie europejskie regiony, w tym regiony najbardziej oddalone i inne regiony peryferyjne ;

Uzasadnienie

Ze względu na problemy z dostępem do obszarów górskich należy zagwarantować, by uwzględniono je w ramach TEN-T, tak jak inne obszary znajdujące się w trudnej sytuacji, czyli regiony najbardziej oddalone i peryferyjne.

Poprawka 3

Artykuł 9 ust. 3

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć kompleksowa została ukończona i była w pełni zgodna z odpowiednimi przepisami niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2050 r. | 3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć kompleksowa została ukończona i była w pełni zgodna z odpowiednimi przepisami niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2050 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć kompleksowa została ukończona i była w pełni zgodna z odpowiednimi przepisami niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2050 r.

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć kompleksowa została ukończona i była w pełni zgodna z odpowiednimi przepisami niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2050 r.

Uzasadnienie

Chociaż racje są często po ich stronie, władze lokalne i regionalne są w wielu wypadkach niezdolne do stawienia czoła państwom, które odmawiają wypełnienia podjętych przez siebie zobowiązań. Sprawozdawca proponuje zwrócenie się o zawarcie umów programowych na wzór paktów terytorialnych.

Poprawka 4

Artykuł 45 ust. 1

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 45
  Wymogi
  1.   Sieć bazowa odzwierciedla zmieniające się potrzeby transportowe oraz zapotrzebowanie na transport multimodalny. W odniesieniu do zarządzania użytkowaniem infrastruktury uwzględnia się najnowsze technologie i środki regulacyjne, tak aby zapewnić zasobooszczędne korzystanie z infrastruktury transportowej i wystarczającą przepustowość. | Artykuł 45
  Wymogi
  1.   Sieć bazowa odzwierciedla zmieniające się potrzeby transportowe oraz zapotrzebowanie na transport multimodalny. W odniesieniu do zarządzania użytkowaniem infrastruktury uwzględnia się najnowsze technologie i środki regulacyjne, tak aby zapewnić zasobooszczędne korzystanie z infrastruktury transportowej i wystarczającą przepustowość . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 45

Wymogi

1.   Sieć bazowa odzwierciedla zmieniające się potrzeby transportowe oraz zapotrzebowanie na transport multimodalny. W odniesieniu do zarządzania użytkowaniem infrastruktury uwzględnia się najnowsze technologie i środki regulacyjne, tak aby zapewnić zasobooszczędne korzystanie z infrastruktury transportowej i wystarczającą przepustowość.

Artykuł 45

Wymogi

1.   Sieć bazowa odzwierciedla zmieniające się potrzeby transportowe oraz zapotrzebowanie na transport multimodalny. W odniesieniu do zarządzania użytkowaniem infrastruktury uwzględnia się najnowsze technologie i środki regulacyjne, tak aby zapewnić zasobooszczędne korzystanie z infrastruktury transportowej i wystarczającą przepustowość .

Uzasadnienie

W imię skuteczności transport towarowy musi korzystać z infrastruktury o wystarczającej przepustowości i należy go traktować priorytetowo w stosunku do przewozu osób.

Poprawka 5

Artykuł 46 ust. 3

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Nie naruszając przepisów art. 47 ust. 2 i 3, państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć bazowa została ukończona i spełniała wymogi przepisów niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2030 r. | 3.   Nie naruszając przepisów art. 47 ust. 2 i 3, państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć bazowa została ukończona i spełniała wymogi przepisów niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2030 r. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Nie naruszając przepisów art. 47 ust. 2 i 3, państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć bazowa została ukończona i spełniała wymogi przepisów niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2030 r.

3.   Nie naruszając przepisów art. 47 ust. 2 i 3, państwa członkowskie dopilnowują, aby sieć bazowa została ukończona i spełniała wymogi przepisów niniejszego rozdziału najpóźniej do dnia 31 grudnia 2030 r.

Uzasadnienie

Chociaż racje są często po ich stronie, władze lokalne i regionalne są w wielu wypadkach niezdolne do stawienia czoła państwom, które odmawiają wypełnienia podjętych przez siebie zobowiązań. Sprawozdawca proponuje zwrócenie się o zawarcie umów programowych na wzór paktów terytorialnych.

Poprawka 6

Artykuł 47

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 47
  Węzły sieci bazowej
  1.   Węzły sieci bazowej zostały określone w załączniku II i obejmują:






  — | węzły miejskie, w tym ich porty i porty lotnicze; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 47

Węzły sieci bazowej

1.   Węzły sieci bazowej zostały określone w załączniku II i obejmują:

—

węzły miejskie, w tym ich porty i porty lotnicze;

| — | porty morskie; |
| --- | --- |

—

porty morskie;

| — | przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi. |
| --- | --- |

—

przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi.

Artykuł 47

Węzły sieci bazowej

1.   Węzły sieci bazowej zostały określone w załączniku II i obejmują:

| — | węzły miejskie, w tym ich porty i porty lotnicze; |
| --- | --- |

—

węzły miejskie, w tym ich porty i porty lotnicze;

| — | porty morskie; |
| --- | --- |

—

porty morskie;

| — | przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi. |
| --- | --- |

—

przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi.

Uzasadnienie

Zgodnie z definicją zaproponowaną przez sprawozdawcę (poprawka 1 w projekcie opinii dotycząca art. 3 wniosku KE i definicji „węzła miejskiego”), istotne jest, by węzły miejskie sieci bazowej obejmowały wszystkie lokalne instalacje logistyczne na rzecz skutecznego transportu pasażerskiego i towarowego (zarówno porty, jak i porty lotnicze, platformy logistyczne, terminale przeładunkowe itd.).

Poprawka 7

Art. 51 ust.5 lit. b)

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5.   Koordynator europejski (...):






  b) | informuje państwa członkowskie, Komisję oraz, w razie potrzeby, wszystkie inne podmioty bezpośrednio zaangażowane w rozwój korytarza sieci bazowej o wszelkich napotkanych trudnościach i pomaga znaleźć odpowiednie rozwiązania; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

5.   Koordynator europejski (...):

b)

informuje państwa członkowskie, Komisję oraz, w razie potrzeby, wszystkie inne podmioty bezpośrednio zaangażowane w rozwój korytarza sieci bazowej o wszelkich napotkanych trudnościach i pomaga znaleźć odpowiednie rozwiązania;

5.   Koordynator europejski (...):

| b) | informuje państwa członkowskie, Komisję oraz, w razie potrzeby, wszystkie inne podmioty bezpośrednio zaangażowane w rozwój korytarza sieci bazowej o wszelkich napotkanych trudnościach i pomaga znaleźć odpowiednie rozwiązania; |
| --- | --- |

b)

informuje państwa członkowskie, Komisję oraz, w razie potrzeby, wszystkie inne podmioty bezpośrednio zaangażowane w rozwój korytarza sieci bazowej o wszelkich napotkanych trudnościach i pomaga znaleźć odpowiednie rozwiązania;

Uzasadnienie

Sprawozdawca proponuje wzmocnienie (lub wyjaśnienie) uprawnień przyznanych koordynatorowi europejskiemu w celu zapewnienia sprawnej realizacji projektów zawartych w korytarzach. W wypadku opóźnienia w realizacji harmonogramu koordynator mógłby ostrzec Komisję, by ta z kolei zażądała od państw, których to dotyczy, wyjaśnienia powodów opóźnienia i podjęcia decyzji o przyjęciu odpowiednich środków, przy poszanowaniu zasady proporcjonalności.

Poprawka 8

Artykuł 52 ust. 1

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1)   W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają platformę ds. korytarza odpowiedzialną za określenie ogólnych celów korytarza sieci bazowej oraz przygotowanie i nadzorowanie środków, o których mowa w art. 53 ust. 1. | 1)   W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej ustanawiają platformę ds. korytarza korytarza sieci bazowej oraz , o których mowa w art. 53 ust. 1. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1)   W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają platformę ds. korytarza odpowiedzialną za określenie ogólnych celów korytarza sieci bazowej oraz przygotowanie i nadzorowanie środków, o których mowa w art. 53 ust. 1.

1)   W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej ustanawiają platformę ds. korytarza korytarza sieci bazowej oraz , o których mowa w art. 53 ust. 1.

Uzasadnienie

Ze względu na planowane powołanie europejskiego koordynatora oraz wzmocnienie jego uprawnień uważa się, że wskazane jest, by był on odpowiedzialny za ustanowienie platformy ds. korytarza, gdyż w ten sposób uniknie się uciążliwego procesu dochodzenia do porozumienia przez państwa członkowskie.

Poprawka 9

Artykuł 52 ust. 2

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   W skład platformy ds. korytarza wchodzą przedstawiciele zainteresowanych państw członkowskich oraz, w razie potrzeby, innych podmiotów publicznych i prywatnych. W każdym przypadku w platformie ds. korytarza uczestniczą odpowiedni zarządcy infrastruktury określeni w dyrektywie 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (1). | 2.   W skład platformy ds. korytarza wchodzą przedstawiciele zainteresowanych państw członkowskich oraz, w razie potrzeby, innych podmiotów publicznych i prywatnych. W każdym przypadku w platformie ds. korytarza uczestniczą odpowiedni zarządcy infrastruktury określeni w dyrektywie 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (1). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   W skład platformy ds. korytarza wchodzą przedstawiciele zainteresowanych państw członkowskich oraz, w razie potrzeby, innych podmiotów publicznych i prywatnych. W każdym przypadku w platformie ds. korytarza uczestniczą odpowiedni zarządcy infrastruktury określeni w dyrektywie 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (1).

2.   W skład platformy ds. korytarza wchodzą przedstawiciele zainteresowanych państw członkowskich oraz, w razie potrzeby, innych podmiotów publicznych i prywatnych. W każdym przypadku w platformie ds. korytarza uczestniczą odpowiedni zarządcy infrastruktury określeni w dyrektywie 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (1).

Uzasadnienie

Jako istotne podmioty współfinansujące sieci transportowe regiony powinny automatycznie uczestniczyć w platformach zarządzających korytarzami sieci bazowej.

Poprawka 10

Artykuł 53 ust. 1

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie, we współpracy z platformą ds. korytarza, sporządzają wspólnie i zgłaszają do Komisji plan rozwoju korytarza w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. | W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie, we współpracy z platformą ds. korytarza, sporządzają wspólnie i zgłaszają do Komisji plan rozwoju korytarza w terminie od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie, we współpracy z platformą ds. korytarza, sporządzają wspólnie i zgłaszają do Komisji plan rozwoju korytarza w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do każdego korytarza sieci bazowej zainteresowane państwa członkowskie, we współpracy z platformą ds. korytarza, sporządzają wspólnie i zgłaszają do Komisji plan rozwoju korytarza w terminie od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Przewidziany okres sześciu miesięcy na sporządzenie planów rozwoju korytarza nie wydaje się zgodny z prowadzeniem prawdziwego procesu konsultacji (art. 53.1). W wielu państwach członkowskich UE prawo pozwala na włączanie obywateli w podejmowanie decyzji dotyczących infrastruktury publicznej. Etap konsultacji jest tutaj długi i na ogół trwa więcej niż 6 miesięcy. W proponowanym tekście należy wyznaczyć termin zgodny z organizacją etapów konsultacji przewidzianych w przepisach krajowych.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, s. 29.

1

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/159 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/159

---

Opinia Komitetu Regionów „Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)”

2012/C 225/12

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej o dalsze stosowanie funduszu EFG po roku 2013, popierając w szczególności utrzymanie niektórych aspektów zaktualizowanego zakresu i kryteriów interwencji, które wprowadzone zostały w roku 2009. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej o dalsze stosowanie funduszu EFG po roku 2013, popierając w szczególności utrzymanie niektórych aspektów zaktualizowanego zakresu i kryteriów interwencji, które wprowadzone zostały w roku 2009.

| — | Wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady dotyczącej zaniechania po 31 grudnia 2011 r. kontynuacji środków wprowadzonych na zasadzie odstępstwa w związku z kryzysem. |
| --- | --- |

—

Wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady dotyczącej zaniechania po 31 grudnia 2011 r. kontynuacji środków wprowadzonych na zasadzie odstępstwa w związku z kryzysem.

| — | Zaleca, by wobec wsparcia udzielanego przez EFG w ramach filaru przedsiębiorczości stosowano wyższe stawki współfinansowania niż wobec innych filarów, by zachęcać do zakładania przedsiębiorstw i wspierać przedsiębiorczość. |
| --- | --- |

—

Zaleca, by wobec wsparcia udzielanego przez EFG w ramach filaru przedsiębiorczości stosowano wyższe stawki współfinansowania niż wobec innych filarów, by zachęcać do zakładania przedsiębiorstw i wspierać przedsiębiorczość.

| — | Sprzeciwia się propozycji rozszerzenia EFG na rolników i podkreśla, że negocjacje w sprawie umów handlowych muszą zapewnić spójność z celami wspólnej polityki rolnej, |
| --- | --- |

—

Sprzeciwia się propozycji rozszerzenia EFG na rolników i podkreśla, że negocjacje w sprawie umów handlowych muszą zapewnić spójność z celami wspólnej polityki rolnej,

| — | Podkreśla, że obecne rozporządzenie umożliwia państwom członkowskim wyznaczenie regionów, które mogą złożyć wniosek o wsparcie z EFG bezpośrednio; dlatego też zachęca państwa członkowskie do częstszego korzystania z tej opcji. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że obecne rozporządzenie umożliwia państwom członkowskim wyznaczenie regionów, które mogą złożyć wniosek o wsparcie z EFG bezpośrednio; dlatego też zachęca państwa członkowskie do częstszego korzystania z tej opcji.

| — | Jest zdania, że we wniosku powinny znaleźć się wyraźniejsze odniesienia do władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w art. 8 ust. 2, w którym należy stwierdzić, że wnioski powinny zawierać informacje dotyczące procedury konsultacji z władzami lokalnymi bądź regionalnymi oraz określać agencje odpowiedzialne za realizację pakietu środków, i w art. 11 ust. 4 dotyczącym wytycznych dla władz lokalnych bądź regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że we wniosku powinny znaleźć się wyraźniejsze odniesienia do władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w art. 8 ust. 2, w którym należy stwierdzić, że wnioski powinny zawierać informacje dotyczące procedury konsultacji z władzami lokalnymi bądź regionalnymi oraz określać agencje odpowiedzialne za realizację pakietu środków, i w art. 11 ust. 4 dotyczącym wytycznych dla władz lokalnych bądź regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG.

| Sprawozdawca | Gerry BREEN (IE/PPE), członek Rady Miasta Dublina oraz Władz Regionu Dublina |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)
  COM(2011) 608/3 final |

Sprawozdawca

Gerry BREEN (IE/PPE), członek Rady Miasta Dublina oraz Władz Regionu Dublina

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)

COM(2011) 608/3 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Uważa, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest istotnym narzędziem pozwalającym na interwencję w razie wystąpienia zwolnień na dużą skalę. Dzięki niemu możliwe jest niedopuszczanie do długoterminowego bezrobocia w okresie trudnej sytuacji na rynku pracy. Narzędzie to pełni również funkcję ważnego mechanizmu Unii Europejskiej, dowodzącego solidarności z osobami, które straciły pracę. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest istotnym narzędziem pozwalającym na interwencję w razie wystąpienia zwolnień na dużą skalę. Dzięki niemu możliwe jest niedopuszczanie do długoterminowego bezrobocia w okresie trudnej sytuacji na rynku pracy. Narzędzie to pełni również funkcję ważnego mechanizmu Unii Europejskiej, dowodzącego solidarności z osobami, które straciły pracę.

| 2. | Przyjmuje do wiadomości, że EFG okazał się pomocny dla około 10 % pracowników zwolnionych z pracy w UE w latach 2009–2010 oraz że 40 % pracowników objętych Funduszem zostało ponownie włączonych do rynku pracy (1). Wzywa ponownie Komisję Europejską i państwa członkowskie do poprawy współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z innymi zainteresowanymi środowiskami w zakresie wdrażania EFG. |
| --- | --- |

2.

Przyjmuje do wiadomości, że EFG okazał się pomocny dla około 10 % pracowników zwolnionych z pracy w UE w latach 2009–2010 oraz że 40 % pracowników objętych Funduszem zostało ponownie włączonych do rynku pracy (1). Wzywa ponownie Komisję Europejską i państwa członkowskie do poprawy współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z innymi zainteresowanymi środowiskami w zakresie wdrażania EFG.

| 3. | Popiera Europejski Fundusz Społeczny (EFS) w zakresie propagowania długoterminowych strategii dotyczących aktywnego uczestnictwa w rynku pracy oraz wdrażania inicjatyw na rzecz przeciwdziałania bezrobociu i podejmowania wczesnej interwencji. Stoi jednak na stanowisku, iż w okresie kryzysu na rynku pracy niezbędne jest wykorzystanie mechanizmów szybkiego reagowania, takich jak EFG. |
| --- | --- |

3.

Popiera Europejski Fundusz Społeczny (EFS) w zakresie propagowania długoterminowych strategii dotyczących aktywnego uczestnictwa w rynku pracy oraz wdrażania inicjatyw na rzecz przeciwdziałania bezrobociu i podejmowania wczesnej interwencji. Stoi jednak na stanowisku, iż w okresie kryzysu na rynku pracy niezbędne jest wykorzystanie mechanizmów szybkiego reagowania, takich jak EFG.

| 4. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej o dalsze stosowanie funduszu EFG po roku 2013, popierając w szczególności utrzymanie niektórych aspektów zaktualizowanego zakresu i kryteriów interwencji, które wprowadzone zostały w roku 2009. Odnotowuje, że rosnąca liczba wniosków o dofinansowanie złożonych od tego czasu stanowi jasny dowód na to, że interwencje są potrzebne w przypadkach zwolnień dotyczących 500 lub mniej pracowników, niemniej przyjmuje do wiadomości, że dotychczasowe wykorzystanie funduszu EFG plasuje się znacznie poniżej indykatywnego limitu budżetowego. |
| --- | --- |

4.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej o dalsze stosowanie funduszu EFG po roku 2013, popierając w szczególności utrzymanie niektórych aspektów zaktualizowanego zakresu i kryteriów interwencji, które wprowadzone zostały w roku 2009. Odnotowuje, że rosnąca liczba wniosków o dofinansowanie złożonych od tego czasu stanowi jasny dowód na to, że interwencje są potrzebne w przypadkach zwolnień dotyczących 500 lub mniej pracowników, niemniej przyjmuje do wiadomości, że dotychczasowe wykorzystanie funduszu EFG plasuje się znacznie poniżej indykatywnego limitu budżetowego.

| 5. | Wspiera wysiłki na rzecz ulepszenia i uproszczenia procedury związanej z EFG, ale sugeruje, że kluczowe wyzwania dotyczące przyszłości tego funduszu nadal związane są z koniecznością przeobrażenia go w:






  — | mechanizm błyskawicznej reakcji z prawdziwego zdarzenia, który byłby skuteczniejszy i sprawniejszy; |
| --- | --- | --- |

5.

Wspiera wysiłki na rzecz ulepszenia i uproszczenia procedury związanej z EFG, ale sugeruje, że kluczowe wyzwania dotyczące przyszłości tego funduszu nadal związane są z koniecznością przeobrażenia go w:

—

mechanizm błyskawicznej reakcji z prawdziwego zdarzenia, który byłby skuteczniejszy i sprawniejszy;

| — | odpowiednie i interesujące narzędzie dla państw członkowskich, które borykają się z problemem zwolnień pracowników na dużą skalę; w tym celu należałoby uprościć procedury, zwiększyć poziom współfinansowania i wprowadzić większą elastyczność w wykorzystaniu funduszu; |
| --- | --- |

—

odpowiednie i interesujące narzędzie dla państw członkowskich, które borykają się z problemem zwolnień pracowników na dużą skalę; w tym celu należałoby uprościć procedury, zwiększyć poziom współfinansowania i wprowadzić większą elastyczność w wykorzystaniu funduszu;

| — | instrument zapewniający dodatkowość, który wykraczałby poza środki zapewniane przez inne fundusze UE i dopełniał je, a także uzupełniałby środki wymagane w myśl prawa krajowego lub wspólnotowego bądź umów zbiorowych. |
| --- | --- |

—

instrument zapewniający dodatkowość, który wykraczałby poza środki zapewniane przez inne fundusze UE i dopełniał je, a także uzupełniałby środki wymagane w myśl prawa krajowego lub wspólnotowego bądź umów zbiorowych.

| 6. | Uważa, że proponowane objęcie funduszem EFG rolników, którzy zostali pokrzywdzeni przez zapisy umów handlowych, ilustruje podstawowy brak spójności między polityką handlową UE a jej polityką rolną. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że proponowane objęcie funduszem EFG rolników, którzy zostali pokrzywdzeni przez zapisy umów handlowych, ilustruje podstawowy brak spójności między polityką handlową UE a jej polityką rolną.

| 7. | Jest zdania, że rozszerzenie EFG na sektor rolny jest bardzo radykalną zmianą, jeśli chodzi o charakter tego funduszu i obawia się, że propozycja ta tworzy tak naprawdę dwa odrębne fundusze EFG – jeden dla pracowników sektora rolnego, drugi dla innych pracowników – opartych na różnych kryteriach, procedurach aplikacyjnych, zasadach zarządzania i mechanizmach kontroli finansowej. |
| --- | --- |

7.

Jest zdania, że rozszerzenie EFG na sektor rolny jest bardzo radykalną zmianą, jeśli chodzi o charakter tego funduszu i obawia się, że propozycja ta tworzy tak naprawdę dwa odrębne fundusze EFG – jeden dla pracowników sektora rolnego, drugi dla innych pracowników – opartych na różnych kryteriach, procedurach aplikacyjnych, zasadach zarządzania i mechanizmach kontroli finansowej.

| 8. | Rozumie motywy wysunięcia tej propozycji ale wyraża wątpliwość, czy EFG i inne proponowane mechanizmy reagowania kryzysowego powinny znajdować się poza obrębem wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

8.

Rozumie motywy wysunięcia tej propozycji ale wyraża wątpliwość, czy EFG i inne proponowane mechanizmy reagowania kryzysowego powinny znajdować się poza obrębem wieloletnich ram finansowych.

| 9. | Wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady dotyczącej zaniechania po 31 grudnia 2011 r. kontynuacji środków wprowadzonych na zasadzie odstępstwa w związku z kryzysem (2), zwłaszcza w momencie, gdy wiele gospodarek boryka się ze skutkami bieżącego „kryzysu zadłużeniowego” i ze związaną z tym presją na rynek pracy oraz pogarszającymi się warunkami socjalnymi. Ponadto ubolewa, że decyzja ta została podjęta w czasie, gdy liczba wniosków składanych do EFG znacząco wzrosła w wyniku wprowadzonego w 2009 r. odstępstwa i gdy uwidaczniają się pozytywne skutki funduszu. |
| --- | --- |

9.

Wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady dotyczącej zaniechania po 31 grudnia 2011 r. kontynuacji środków wprowadzonych na zasadzie odstępstwa w związku z kryzysem (2), zwłaszcza w momencie, gdy wiele gospodarek boryka się ze skutkami bieżącego „kryzysu zadłużeniowego” i ze związaną z tym presją na rynek pracy oraz pogarszającymi się warunkami socjalnymi. Ponadto ubolewa, że decyzja ta została podjęta w czasie, gdy liczba wniosków składanych do EFG znacząco wzrosła w wyniku wprowadzonego w 2009 r. odstępstwa i gdy uwidaczniają się pozytywne skutki funduszu.

| 10. | Podkreśla, że decyzja Rady nie powinna wpłynąć niekorzystnie na negocjacje w sprawie proponowanego EFG na lata 2014–2020. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że decyzja Rady nie powinna wpłynąć niekorzystnie na negocjacje w sprawie proponowanego EFG na lata 2014–2020.

Zakres wykorzystania EFG

| 11. | Z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie EFG na właścicieli zarządzających małymi, średnimi i mikro przedsiębiorstwami oraz na osoby prowadzące działalność na własny rachunek, ale sugeruje udzielenie dalszych wyjaśnień co do stosowania EFG w odniesieniu do tych ostatnich ze względu na różnice występujące w poszczególnych państwach członkowskich w zakresie statusu bezrobocia takich osób. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie EFG na właścicieli zarządzających małymi, średnimi i mikro przedsiębiorstwami oraz na osoby prowadzące działalność na własny rachunek, ale sugeruje udzielenie dalszych wyjaśnień co do stosowania EFG w odniesieniu do tych ostatnich ze względu na różnice występujące w poszczególnych państwach członkowskich w zakresie statusu bezrobocia takich osób.

| 12. | Popiera możliwość stosowania EFG na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, ale sugeruje, by Komisja Europejska przygotowała dalsze wytyczne dotyczące kryteriów, które powinny być uwzględniane w sytuacjach tego typu. Podkreśla, że należy brać pod uwagę skutki zwolnień w danej miejscowości lub regionie, a nie tylko ich bezwzględną liczbę. |
| --- | --- |

12.

Popiera możliwość stosowania EFG na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, ale sugeruje, by Komisja Europejska przygotowała dalsze wytyczne dotyczące kryteriów, które powinny być uwzględniane w sytuacjach tego typu. Podkreśla, że należy brać pod uwagę skutki zwolnień w danej miejscowości lub regionie, a nie tylko ich bezwzględną liczbę.

| 13. | Popiera włączenie finansowania inwestycji w aktywa rzeczowe dla osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz jednostek uruchamiających działalność gospodarczą, gdyż wzmocni to pakiet usług wspieranych przez EFG i zaleca, by wobec wsparcia udzielanego przez EFG w ramach filaru przedsiębiorczości stosowano wyższe stawki współfinansowania niż wobec innych filarów, by zachęcać do zakładania przedsiębiorstw i wspierać przedsiębiorczość. |
| --- | --- |

13.

Popiera włączenie finansowania inwestycji w aktywa rzeczowe dla osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz jednostek uruchamiających działalność gospodarczą, gdyż wzmocni to pakiet usług wspieranych przez EFG i zaleca, by wobec wsparcia udzielanego przez EFG w ramach filaru przedsiębiorczości stosowano wyższe stawki współfinansowania niż wobec innych filarów, by zachęcać do zakładania przedsiębiorstw i wspierać przedsiębiorczość.

| 14. | Podkreśla, że działania w zakresie dostępu do szkolnictwa wyższego są obecnie ograniczane cyklem akademickim, gdyż termin zwolnienia ogranicza możliwość pokrycia przez EFG czesnego zwalnianym pracownikom przez pełne dwa lata. Proponuje w związku z tym, by znieść obecne ograniczenia lub by skoncentrować środki na wstępie, by umożliwić pokrycie czesnego zwalnianym pracownikom w ramach EFG przez przynajmniej dwa pełne lata. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że działania w zakresie dostępu do szkolnictwa wyższego są obecnie ograniczane cyklem akademickim, gdyż termin zwolnienia ogranicza możliwość pokrycia przez EFG czesnego zwalnianym pracownikom przez pełne dwa lata. Proponuje w związku z tym, by znieść obecne ograniczenia lub by skoncentrować środki na wstępie, by umożliwić pokrycie czesnego zwalnianym pracownikom w ramach EFG przez przynajmniej dwa pełne lata.

| 15. | Podkreśla, że EFG należy wykorzystywać do wspierania środków dodatkowych, a nie jako instrument zastępujący działania, które winny być podejmowane zgodnie z przepisami krajowymi lub wspólnotowymi bądź zapisami układów zbiorowych. Zwraca uwagę na zaistniałe przypadki sprzeczności między celami EFG a nieelastycznym charakterem niektórych ram polityk krajowych, co może ograniczać skuteczność funduszu. W związku z tym zachęca państwa członkowskie do postrzegania EFG jako okazji do wypracowania nowych i dynamicznych strategii wspierania zwalnianych pracowników. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że EFG należy wykorzystywać do wspierania środków dodatkowych, a nie jako instrument zastępujący działania, które winny być podejmowane zgodnie z przepisami krajowymi lub wspólnotowymi bądź zapisami układów zbiorowych. Zwraca uwagę na zaistniałe przypadki sprzeczności między celami EFG a nieelastycznym charakterem niektórych ram polityk krajowych, co może ograniczać skuteczność funduszu. W związku z tym zachęca państwa członkowskie do postrzegania EFG jako okazji do wypracowania nowych i dynamicznych strategii wspierania zwalnianych pracowników.

| 16. | Z zadowoleniem odnosi się do propozycji, by umożliwić państwom członkowskim zmianę pakietu pomocniczego dla pracowników poprzez dodanie innych działań kwalifikowanych. Domaga się ustalenia maksymalnego okresu (na przykład jednego miesiąca), w którym Komisja Europejska zgodzi się na proponowane zmiany. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem odnosi się do propozycji, by umożliwić państwom członkowskim zmianę pakietu pomocniczego dla pracowników poprzez dodanie innych działań kwalifikowanych. Domaga się ustalenia maksymalnego okresu (na przykład jednego miesiąca), w którym Komisja Europejska zgodzi się na proponowane zmiany.

Proces składania wniosków – szybsza interwencja i uproszczone procedury

| 17. | Docenia wolę instytucji UE, by przyspieszyć procedury dotyczące składania wniosków oraz ich zatwierdzania, lecz ubolewa, że wniosek nie zawiera odpowiednich zapisów, które umożliwiłyby uczynienie z EFG rzeczywistego mechanizmu szybkiej reakcji. |
| --- | --- |

17.

Docenia wolę instytucji UE, by przyspieszyć procedury dotyczące składania wniosków oraz ich zatwierdzania, lecz ubolewa, że wniosek nie zawiera odpowiednich zapisów, które umożliwiłyby uczynienie z EFG rzeczywistego mechanizmu szybkiej reakcji.

| 18. | Stoi na stanowisku, iż niektóre rozwiązania mające poprawić skuteczność EFG mogą prowadzić w rzeczywistości do zwiększenia obciążeń administracyjnych i wzrostu kosztów dla władz odpowiedzialnych za wdrożenie. Podkreśla, że surowsze wymogi w zakresie kontroli i sprawozdawczości mogą doprowadzić do sytuacji, w której EFG stanie się w okresie kryzysu na rynku pracy mniej atrakcyjnym wyborem dla państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

Stoi na stanowisku, iż niektóre rozwiązania mające poprawić skuteczność EFG mogą prowadzić w rzeczywistości do zwiększenia obciążeń administracyjnych i wzrostu kosztów dla władz odpowiedzialnych za wdrożenie. Podkreśla, że surowsze wymogi w zakresie kontroli i sprawozdawczości mogą doprowadzić do sytuacji, w której EFG stanie się w okresie kryzysu na rynku pracy mniej atrakcyjnym wyborem dla państw członkowskich.

| 19. | Uznaje, że w związku z brakiem jakichkolwiek krajowych przepisów dotyczących zwolnień, bezpośrednie i wczesne zaangażowanie pracowników lub ich przedstawicieli w proces składania wniosków byłoby korzystne i proponuje, by władze zachęcały pracowników do udziału w tym procesie poprzez wykazanie, że otrzymają oni dodatkowe wsparcie w ramach EFG (poza wsparciem statutowym). |
| --- | --- |

19.

Uznaje, że w związku z brakiem jakichkolwiek krajowych przepisów dotyczących zwolnień, bezpośrednie i wczesne zaangażowanie pracowników lub ich przedstawicieli w proces składania wniosków byłoby korzystne i proponuje, by władze zachęcały pracowników do udziału w tym procesie poprzez wykazanie, że otrzymają oni dodatkowe wsparcie w ramach EFG (poza wsparciem statutowym).

| 20. | Proponuje także, by w art. 8 ust. 2 zapisano, iż wnioski powinny zawierać profil zwalnianych pracowników i wstępną ocenę ich potrzeb w zakresie kształcenia i szkoleń oraz ich planów, jeśli chodzi o zakładanie przedsiębiorstw, by opracować odpowiedni pakiet zindywidualizowanego wsparcia w celu spełnienia wymogów pracowników i oczekiwań ze strony funduszu. |
| --- | --- |

20.

Proponuje także, by w art. 8 ust. 2 zapisano, iż wnioski powinny zawierać profil zwalnianych pracowników i wstępną ocenę ich potrzeb w zakresie kształcenia i szkoleń oraz ich planów, jeśli chodzi o zakładanie przedsiębiorstw, by opracować odpowiedni pakiet zindywidualizowanego wsparcia w celu spełnienia wymogów pracowników i oczekiwań ze strony funduszu.

| 21. | Proponuje, by nie tylko partnerzy społeczni, lecz także państwa członkowskie miały obowiązek konsultowania się z odpowiednimi władzami lokalnymi i regionalnymi w trakcie procesu aplikacyjnego oraz by we wnioskach jasno określono procedurę ich wdrażania, w tym procedurę koordynacji między agencjami oraz procedurę komunikowania się z pracownikami i informowania ich o dostępnym wsparciu, a także procedurę składania wniosku. |
| --- | --- |

21.

Proponuje, by nie tylko partnerzy społeczni, lecz także państwa członkowskie miały obowiązek konsultowania się z odpowiednimi władzami lokalnymi i regionalnymi w trakcie procesu aplikacyjnego oraz by we wnioskach jasno określono procedurę ich wdrażania, w tym procedurę koordynacji między agencjami oraz procedurę komunikowania się z pracownikami i informowania ich o dostępnym wsparciu, a także procedurę składania wniosku.

| 22. | Proponuje, by wytyczne w sprawie składania wniosków uwzględniały także informację dotyczącą rynku pracy, a zwłaszcza unijnej panoramy umiejętności (3), tak by środki finansowane przez EFG były lepiej dostosowane do potrzeb unijnego rynku pracy. Uważa ponadto, że można by było wykorzystać dodatek na koszty przeniesienia, o którym mowa w rozporządzeniu EFG, do wspierania działań na rzecz wypełniania przez pracowników luk kompetencyjnych na rynkach pracy w innych częściach UE. |
| --- | --- |

22.

Proponuje, by wytyczne w sprawie składania wniosków uwzględniały także informację dotyczącą rynku pracy, a zwłaszcza unijnej panoramy umiejętności (3), tak by środki finansowane przez EFG były lepiej dostosowane do potrzeb unijnego rynku pracy. Uważa ponadto, że można by było wykorzystać dodatek na koszty przeniesienia, o którym mowa w rozporządzeniu EFG, do wspierania działań na rzecz wypełniania przez pracowników luk kompetencyjnych na rynkach pracy w innych częściach UE.

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje wysiłki na rzecz uproszczenia kwalifikowalności kosztów, jednakże doświadczenie wskazuje, że państwa członkowskie niechętnie ponoszą wydatki przed rozpatrzeniem wniosku o wsparcie z EFG. Wskazuje w związku z tym, że prowadzi to do niepotrzebnych opóźnień i rozczarowania pracowników oraz osłabia skuteczność i wiarygodność EFG. Sugeruje zatem, że potrzebna jest większa pewność, jeśli wsparcie dla pracowników ma być zapewnione szybko. |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje wysiłki na rzecz uproszczenia kwalifikowalności kosztów, jednakże doświadczenie wskazuje, że państwa członkowskie niechętnie ponoszą wydatki przed rozpatrzeniem wniosku o wsparcie z EFG. Wskazuje w związku z tym, że prowadzi to do niepotrzebnych opóźnień i rozczarowania pracowników oraz osłabia skuteczność i wiarygodność EFG. Sugeruje zatem, że potrzebna jest większa pewność, jeśli wsparcie dla pracowników ma być zapewnione szybko.

| 24. | Zaleca, by następne porozumienie międzyinstytucjonalne przyspieszyło proces zatwierdzania, a w przeciwnym razie proponuje, by Komisja Europejska dokonywała wobec państw członkowskich doraźnej płatności po początkowej ocenie i weryfikacji wniosku, w celu zapewnienia większej pewności, uwzględnienia krytycznego znaczenia czynnika czasu przy zwolnieniach oraz ograniczenia opóźnień w zapewnianiu wsparcia z EFG zwalnianym pracownikom. |
| --- | --- |

24.

Zaleca, by następne porozumienie międzyinstytucjonalne przyspieszyło proces zatwierdzania, a w przeciwnym razie proponuje, by Komisja Europejska dokonywała wobec państw członkowskich doraźnej płatności po początkowej ocenie i weryfikacji wniosku, w celu zapewnienia większej pewności, uwzględnienia krytycznego znaczenia czynnika czasu przy zwolnieniach oraz ograniczenia opóźnień w zapewnianiu wsparcia z EFG zwalnianym pracownikom.

| 25. | Wyraża nadzieję, że jakość wniosków poprawi się w miarę coraz większego zaznajamiania się z EFG i zachęca pod tym względem państwa członkowskie do gromadzenia wspólnej wiedzy o funduszu i jego wykorzystaniu. Sugeruje ponadto, by Komisja Europejska wskazała ekspertów z doświadczeniem w zakresie procesu aplikacyjnego EFG, którzy mogliby doradzać przed złożeniem wniosku i wymieniać się doświadczeniem z potencjalnymi nowymi wnioskodawcami. |
| --- | --- |

25.

Wyraża nadzieję, że jakość wniosków poprawi się w miarę coraz większego zaznajamiania się z EFG i zachęca pod tym względem państwa członkowskie do gromadzenia wspólnej wiedzy o funduszu i jego wykorzystaniu. Sugeruje ponadto, by Komisja Europejska wskazała ekspertów z doświadczeniem w zakresie procesu aplikacyjnego EFG, którzy mogliby doradzać przed złożeniem wniosku i wymieniać się doświadczeniem z potencjalnymi nowymi wnioskodawcami.

Stawki współfinansowania

| 26. | Komitet bierze pod uwagę decyzję Rady w sprawie przywrócenia 50-procentowej stawki (z dniem 1 stycznia 2012 r.), lecz nadal opowiada się za zapewnieniem wyższej od proponowanej stawki współfinansowania dla EFG w celu rozwiązaniu problemu braku środków na współfinansowanie i podniesienia atrakcyjności funduszu. |
| --- | --- |

26.

Komitet bierze pod uwagę decyzję Rady w sprawie przywrócenia 50-procentowej stawki (z dniem 1 stycznia 2012 r.), lecz nadal opowiada się za zapewnieniem wyższej od proponowanej stawki współfinansowania dla EFG w celu rozwiązaniu problemu braku środków na współfinansowanie i podniesienia atrakcyjności funduszu.

| 27. | Uważa, że sugerowany model dostosowania stawki współfinansowania (50 %–65 %) jest niewłaściwy. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że sugerowany model dostosowania stawki współfinansowania (50 %–65 %) jest niewłaściwy.

| 28. | Z zadowoleniem odnosi się do wprowadzenia zapisów dotyczących pokrywania kosztów związanych z działaniami przygotowawczymi, działaniami w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działaniami w zakresie kontroli i sprawozdawczości podejmowanymi przez władze odpowiedzialne za realizację wniosków o dofinansowanie z EFG (art. 7. ust. 3) i proponuje, by nie stanowiło to więcej niż 5 % łącznych kosztów. |
| --- | --- |

28.

Z zadowoleniem odnosi się do wprowadzenia zapisów dotyczących pokrywania kosztów związanych z działaniami przygotowawczymi, działaniami w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działaniami w zakresie kontroli i sprawozdawczości podejmowanymi przez władze odpowiedzialne za realizację wniosków o dofinansowanie z EFG (art. 7. ust. 3) i proponuje, by nie stanowiło to więcej niż 5 % łącznych kosztów.

Objęcie sektora rolnego Europejskim Funduszem Dostosowania do Globalizacji

| 29. | Sprzeciwia się propozycji rozszerzenia EFG na rolników i podkreśla, że negocjacje w sprawie umów handlowych muszą zapewnić spójność z celami wspólnej polityki rolnej. |
| --- | --- |

29.

Sprzeciwia się propozycji rozszerzenia EFG na rolników i podkreśla, że negocjacje w sprawie umów handlowych muszą zapewnić spójność z celami wspólnej polityki rolnej.

| 30. | Uważa, że rozszerzenie funduszu o sektor rolny, a w konsekwencji umożliwienie rolnikom dostosowania ich działalności w rolnictwie lub poza tym sektorem, jest częściowo niezgodne z deklarowanym celem wspólnej polityki rolnej dotyczącym utrzymania działalności rolnej we wszystkich regionach i dążeniem do ochrony różnorodności tego sektora na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

30.

Uważa, że rozszerzenie funduszu o sektor rolny, a w konsekwencji umożliwienie rolnikom dostosowania ich działalności w rolnictwie lub poza tym sektorem, jest częściowo niezgodne z deklarowanym celem wspólnej polityki rolnej dotyczącym utrzymania działalności rolnej we wszystkich regionach i dążeniem do ochrony różnorodności tego sektora na szczeblu europejskim.

| 31. | Zapytuje – w kontekście zredukowanego pułapu budżetowego, rozszerzenia grupy beneficjentów i starań podejmowanych z myślą o uatrakcyjnieniu funduszu EFG oraz poprawie dostępu do niego – czy równowaga proponowanej alokacji środków jest zgodna z celem funduszu w sytuacji, gdy maksymalna wielkość kwoty zarezerwowanej na sektor rolny wynosi 2,5 mld EUR (z 3 mld EUR w całym budżecie). Sugeruje, że kwota ta wydaje się za wysoka, jeśli EFG ma być instrumentem szybkiej interwencji, a za niska, by zrekompensować rzeczywiste straty prognozowane dla sektora rolnego i spożywczego w wypadku zawarcia niektórych dwustronnych umów handlowych. |
| --- | --- |

31.

Zapytuje – w kontekście zredukowanego pułapu budżetowego, rozszerzenia grupy beneficjentów i starań podejmowanych z myślą o uatrakcyjnieniu funduszu EFG oraz poprawie dostępu do niego – czy równowaga proponowanej alokacji środków jest zgodna z celem funduszu w sytuacji, gdy maksymalna wielkość kwoty zarezerwowanej na sektor rolny wynosi 2,5 mld EUR (z 3 mld EUR w całym budżecie). Sugeruje, że kwota ta wydaje się za wysoka, jeśli EFG ma być instrumentem szybkiej interwencji, a za niska, by zrekompensować rzeczywiste straty prognozowane dla sektora rolnego i spożywczego w wypadku zawarcia niektórych dwustronnych umów handlowych.

| 32. | Mając na uwadze te podstawowe zastrzeżenia wobec objęcia sektora rolnego zakresem EFG, Komitet pragnie poczynić szereg innych uwag na temat tego aspektu wniosku, a mianowicie:






  — | uważa, że wniosek zbyt ogólnikowo określa okoliczności, w których stosowano by EFG na rzecz rolników indywidualnych; w szczególności brakuje jasności co do tzw. „korekt” w działalności rolnej wprowadzanych w odpowiedzi na uwarunkowania rynkowe; |
| --- | --- | --- |

32.

Mając na uwadze te podstawowe zastrzeżenia wobec objęcia sektora rolnego zakresem EFG, Komitet pragnie poczynić szereg innych uwag na temat tego aspektu wniosku, a mianowicie:

—

uważa, że wniosek zbyt ogólnikowo określa okoliczności, w których stosowano by EFG na rzecz rolników indywidualnych; w szczególności brakuje jasności co do tzw. „korekt” w działalności rolnej wprowadzanych w odpowiedzi na uwarunkowania rynkowe;

| — | jest ponadto zdania, że proponowane procedury uzyskiwania wsparcia z EFG dla sektora rolnego wymagają przyjęcia przez Komisję Europejską szeregu aktów delegowanych, co wymagałoby dalszego rozważenia; |
| --- | --- |

—

jest ponadto zdania, że proponowane procedury uzyskiwania wsparcia z EFG dla sektora rolnego wymagają przyjęcia przez Komisję Europejską szeregu aktów delegowanych, co wymagałoby dalszego rozważenia;

| — | stoi na stanowisku, że zapewnianie wsparcia przez okres trzech lat od realizacji umowy handlowej jest niewystarczające zważywszy, że skutki tego rodzaju umów dla działalności rolniczej mogą nie być natychmiastowe; |
| --- | --- |

—

stoi na stanowisku, że zapewnianie wsparcia przez okres trzech lat od realizacji umowy handlowej jest niewystarczające zważywszy, że skutki tego rodzaju umów dla działalności rolniczej mogą nie być natychmiastowe;

| — | sugeruje, by objęcie sektora rolnego Funduszem EFG nie ograniczało się jedynie do rolników i pracowników rolnych, ale dotyczyło zindywidualizowanego wsparcia dla pracowników i dostawców funkcjonujących także w obszarze usług pochodnych (takich jak przetwórstwo spożywcze), na które umowy handlowe również wywierają wpływ. |
| --- | --- |

—

sugeruje, by objęcie sektora rolnego Funduszem EFG nie ograniczało się jedynie do rolników i pracowników rolnych, ale dotyczyło zindywidualizowanego wsparcia dla pracowników i dostawców funkcjonujących także w obszarze usług pochodnych (takich jak przetwórstwo spożywcze), na które umowy handlowe również wywierają wpływ.

| 33. | Przyjmuje do wiadomości, że środków z funduszu nie należy przeznaczać na wsparcie dochodowe rolników pokrzywdzonych przez zapisy umów handlowych. Uważa, że powiązania z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFRROW) nie zostały ujęte we wniosku w wystarczającym zakresie i sugeruje, by Komisja Europejska bardziej je uszczegółowiła. |
| --- | --- |

33.

Przyjmuje do wiadomości, że środków z funduszu nie należy przeznaczać na wsparcie dochodowe rolników pokrzywdzonych przez zapisy umów handlowych. Uważa, że powiązania z Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFRROW) nie zostały ujęte we wniosku w wystarczającym zakresie i sugeruje, by Komisja Europejska bardziej je uszczegółowiła.

Rola władz lokalnych i regionalnych

| 34. | Podkreśla, że państwa członkowskie nie wykorzystały w pełni potencjału władz lokalnych i regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG i powołuje się na zasadę partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów (4) odnośnie do przygotowywania i realizacji wniosków EFG oraz monitorowania i oceny skuteczności funduszu. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że państwa członkowskie nie wykorzystały w pełni potencjału władz lokalnych i regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG i powołuje się na zasadę partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów (4) odnośnie do przygotowywania i realizacji wniosków EFG oraz monitorowania i oceny skuteczności funduszu.

| 35. | Na podstawie dotychczasowych doświadczeń sugeruje, że efektywność EFG zwiększa się z chwilą przyjęcia przez agencje na szczeblu lokalnym skoordynowanego podejścia do opracowania i wdrażania skoordynowanego pakietu środków dla pracowników i z chwilą ustanowienia lokalnych punktów kontaktowych, które zapewniają jasne i spójne porady oraz wskazówki dla zwalnianych pracowników. |
| --- | --- |

35.

Na podstawie dotychczasowych doświadczeń sugeruje, że efektywność EFG zwiększa się z chwilą przyjęcia przez agencje na szczeblu lokalnym skoordynowanego podejścia do opracowania i wdrażania skoordynowanego pakietu środków dla pracowników i z chwilą ustanowienia lokalnych punktów kontaktowych, które zapewniają jasne i spójne porady oraz wskazówki dla zwalnianych pracowników.

| 36. | Podkreśla, że obecne rozporządzenie umożliwia państwom członkowskim wyznaczenie regionów, które mogą złożyć wniosek o wsparcie z EFG bezpośrednio; dlatego też zachęca państwa członkowskie do częstszego korzystania z tej opcji, zwłaszcza w wypadku regionów, które posiadają kompetencje w zakresie szkoleń i edukacji lub odgrywają rolę we wspieraniu i rozwijaniu przedsiębiorstw. Uważa, że pomogłoby to uporać się z opóźnieniami w składaniu wniosków i rozwiązać kwestie związane z możliwością ich rozpatrywania na szczeblu krajowym zważywszy, że ministerstwom krajowym często brakuje niezbędnych możliwości i zasobów, by zaplanować, a następnie świadczyć lokalne bądź regionalne usługi wsparcia. |
| --- | --- |

36.

Podkreśla, że obecne rozporządzenie umożliwia państwom członkowskim wyznaczenie regionów, które mogą złożyć wniosek o wsparcie z EFG bezpośrednio; dlatego też zachęca państwa członkowskie do częstszego korzystania z tej opcji, zwłaszcza w wypadku regionów, które posiadają kompetencje w zakresie szkoleń i edukacji lub odgrywają rolę we wspieraniu i rozwijaniu przedsiębiorstw. Uważa, że pomogłoby to uporać się z opóźnieniami w składaniu wniosków i rozwiązać kwestie związane z możliwością ich rozpatrywania na szczeblu krajowym zważywszy, że ministerstwom krajowym często brakuje niezbędnych możliwości i zasobów, by zaplanować, a następnie świadczyć lokalne bądź regionalne usługi wsparcia.

| 37. | Proponuje, aby Komisja Europejska utworzyła bazę danych dotyczących wdrażania sprawdzonych rozwiązań oraz by wytyczne dotyczące składania wniosków (o których mowa w art. 12 ust. 2) zawierały kryteria w sprawie partnerstwa wielopoziomowego. |
| --- | --- |

37.

Proponuje, aby Komisja Europejska utworzyła bazę danych dotyczących wdrażania sprawdzonych rozwiązań oraz by wytyczne dotyczące składania wniosków (o których mowa w art. 12 ust. 2) zawierały kryteria w sprawie partnerstwa wielopoziomowego.

| 38. | Uważa, że podczas trwającego „kryzysu zadłużeniowego” i wynikającej z tego presji na budżety publiczne można rozważyć rozszerzenie EFG na przypadki, w których dochodzi do istotnych zwolnień pracowników sektora publicznego oraz gdy ma to negatywne konsekwencje dla rynku pracy w obrębie niektórych gospodarek lokalnych bądź regionalnych. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że podczas trwającego „kryzysu zadłużeniowego” i wynikającej z tego presji na budżety publiczne można rozważyć rozszerzenie EFG na przypadki, w których dochodzi do istotnych zwolnień pracowników sektora publicznego oraz gdy ma to negatywne konsekwencje dla rynku pracy w obrębie niektórych gospodarek lokalnych bądź regionalnych.

| 39. | Jest zdania, że we wniosku powinny znaleźć się wyraźniejsze odniesienia do władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w art. 8 ust. 2, w którym należy stwierdzić, że wnioski powinny zawierać informacje dotyczące procedury konsultacji z władzami lokalnymi bądź regionalnymi oraz określać agencje odpowiedzialne za realizację pakietu środków, i w art. 11 ust. 4 dotyczącym wytycznych dla władz lokalnych bądź regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG. |
| --- | --- |

39.

Jest zdania, że we wniosku powinny znaleźć się wyraźniejsze odniesienia do władz lokalnych i regionalnych, szczególnie w art. 8 ust. 2, w którym należy stwierdzić, że wnioski powinny zawierać informacje dotyczące procedury konsultacji z władzami lokalnymi bądź regionalnymi oraz określać agencje odpowiedzialne za realizację pakietu środków, i w art. 11 ust. 4 dotyczącym wytycznych dla władz lokalnych bądź regionalnych w zakresie wykorzystywania EFG.

| 40. | Stoi na stanowisku, że należy ulepszyć kanały komunikacji, tzn. ustanowić a) bardziej przejrzyste linie komunikacji między władzami odpowiedzialnymi za zarządzanie EFG, od Komisji Europejskiej poprzez władze krajowe oraz lokalne i regionalne; oraz b) ustanowić skuteczniejszą i zindywidualizowaną komunikację z pracownikami będącymi beneficjentami wsparcia. W związku z tym proponuje, by utworzyć stronę internetową umożliwiającą składanie wniosków, która zawierałaby ogólną informację, oraz portal internetowy, który pozwoliłby na poufną wymianę danych osobowych między zwolnionymi pracownikami a agencjami wsparcia. |
| --- | --- |

40.

Stoi na stanowisku, że należy ulepszyć kanały komunikacji, tzn. ustanowić a) bardziej przejrzyste linie komunikacji między władzami odpowiedzialnymi za zarządzanie EFG, od Komisji Europejskiej poprzez władze krajowe oraz lokalne i regionalne; oraz b) ustanowić skuteczniejszą i zindywidualizowaną komunikację z pracownikami będącymi beneficjentami wsparcia. W związku z tym proponuje, by utworzyć stronę internetową umożliwiającą składanie wniosków, która zawierałaby ogólną informację, oraz portal internetowy, który pozwoliłby na poufną wymianę danych osobowych między zwolnionymi pracownikami a agencjami wsparcia.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

motyw (10)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans zwolnionych pracowników na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do reintegracji zawodowej lub zaangażowania w nowe działania co najmniej 50 % objętych pomocą pracowników w okresie 12 miesięcy od daty złożenia wniosku. | Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans zwolnionych pracowników na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do reintegracji zawodowej lub zaangażowania w nowe działania co najmniej 50 % objętych pomocą pracowników w okresie 12 miesięcy od daty . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans zwolnionych pracowników na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do reintegracji zawodowej lub zaangażowania w nowe działania co najmniej 50 % objętych pomocą pracowników w okresie 12 miesięcy od daty złożenia wniosku.

Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans zwolnionych pracowników na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do reintegracji zawodowej lub zaangażowania w nowe działania co najmniej 50 % objętych pomocą pracowników w okresie 12 miesięcy od daty .

Uzasadnienie

Między złożeniem wniosku a jego zatwierdzeniem upływa przeciętnie od 12 do 17 miesięcy. Wiele państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych nie jest w stanie udostępnić środków finansowych w tym terminie. Wymóg, by co najmniej 50 % pracowników już w okresie 12 miesięcy od daty złożenia wniosku znalazło nową pracę w niektórych wypadkach doprowadzi do tego, iż nie będą składane żadne wnioski o pomoc finansową.

Poprawka 2

Art. 4 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 4
  Kryteria interwencji
  2.   Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę. Państwo członkowskie określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a) i b) nie jest całkowicie spełnione. | Artykuł 4
  Kryteria interwencji
  2.   Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę. Państwo członkowskie określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a) i b) nie jest całkowicie spełnione. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Kryteria interwencji

2.   Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę. Państwo członkowskie określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a) i b) nie jest całkowicie spełnione.

Artykuł 4

Kryteria interwencji

2.   Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę. Państwo członkowskie określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a) i b) nie jest całkowicie spełnione.

Uzasadnienie

W motywie 6 wniosku jest mowa o takiej możliwości, dlatego też ze względu na większą pewność prawa stosowne byłoby uwzględnienie jej w jednym z artykułów. Ponieważ w rozporządzeniu dotyczącym EFG mówi się wyraźnie o regionach najbardziej oddalonych, uważamy, że istotne jest, zgodnie z art. 349 TFUE, by było jasne, iż w tym wypadku mówimy o takich właśnie regionach, by mogły one korzystać z szeregu odstępstw umożliwiających im pełny udział w tym funduszu. Trzeba też pamiętać, że wśród regionów najbardziej oddalonych są regiony europejskie o najwyższym wskaźniku bezrobocia i że ich niewielkie gospodarki nie umożliwiają rozwoju przedsiębiorstw zatrudniających tylu pracowników, by można było starać się o wsparcie z EFG, w związku z czym znalazłyby się w wyraźnie niekorzystnym położeniu.

Poprawka 3

Artykuł 8 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wniosek zawiera następujące informacje:






  a) | uzasadnioną analizę związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w kierunkach światowego handlu, lub poważnymi zakłóceniami gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, spowodowanymi nieoczekiwanym kryzysem lub nową sytuacją rynkową w sektorze rolnym w państwie członkowskim, wynikającymi z umowy handlowej parafowanej przez Unię Europejską, zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronnym porozumieniem zawartym w ramach Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 2 lit. c). Analiza ta opiera się na informacjach statystycznych i innych informacjach, na poziomie najodpowiedniejszym dla wykazania, że spełnione zostały kryteria interwencji określone w art. 4; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wniosek zawiera następujące informacje:

a)

uzasadnioną analizę związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w kierunkach światowego handlu, lub poważnymi zakłóceniami gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, spowodowanymi nieoczekiwanym kryzysem lub nową sytuacją rynkową w sektorze rolnym w państwie członkowskim, wynikającymi z umowy handlowej parafowanej przez Unię Europejską, zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronnym porozumieniem zawartym w ramach Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 2 lit. c). Analiza ta opiera się na informacjach statystycznych i innych informacjach, na poziomie najodpowiedniejszym dla wykazania, że spełnione zostały kryteria interwencji określone w art. 4;

| b) | wstępną ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 5, i objaśnienie zdarzeń, które doprowadziły do tych zwolnień; |
| --- | --- |

b)

wstępną ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 5, i objaśnienie zdarzeń, które doprowadziły do tych zwolnień;

| c) | w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie pracowników, którzy mają być objęci pomocą; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

| d) | spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie; |
| --- | --- |

d)

spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie;

| e) | szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz pracowników, którzy mają być objęci pomocą; |
| --- | --- |

e)

szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

| f) | terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami i działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3; |
| --- | --- |

f)

terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami i działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3;

| g) | w stosownych przypadkach procedury konsultacji z partnerami społecznymi lub innymi odpowiednimi organizacjami; |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach procedury konsultacji z partnerami społecznymi lub innymi odpowiednimi organizacjami;

| h) | oświadczenie o zgodności pomocy z EFG z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie, że zindywidualizowane usługi nie zastępują środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych; |
| --- | --- |

h)

oświadczenie o zgodności pomocy z EFG z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie, że zindywidualizowane usługi nie zastępują środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych;

| i) | źródła współfinansowania krajowego; |
| --- | --- |

i)

źródła współfinansowania krajowego;

| j) | w stosownych przypadkach, wszelkie dalsze wymogi, jakie mogą zostać ustanowione w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3. |
| --- | --- |

j)

w stosownych przypadkach, wszelkie dalsze wymogi, jakie mogą zostać ustanowione w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

Wniosek zawiera następujące informacje:

| a) | uzasadnioną analizę związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w kierunkach światowego handlu, lub poważnymi zakłóceniami gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, spowodowanymi nieoczekiwanym kryzysem lub nową sytuacją rynkową w sektorze rolnym w państwie członkowskim, wynikającymi z umowy handlowej parafowanej przez Unię Europejską, zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronnym porozumieniem zawartym w ramach Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 2 lit. c). Analiza ta opiera się na informacjach statystycznych i innych informacjach, na poziomie najodpowiedniejszym dla wykazania, że spełnione zostały kryteria interwencji określone w art. 4; |
| --- | --- |

a)

uzasadnioną analizę związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w kierunkach światowego handlu, lub poważnymi zakłóceniami gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, spowodowanymi nieoczekiwanym kryzysem lub nową sytuacją rynkową w sektorze rolnym w państwie członkowskim, wynikającymi z umowy handlowej parafowanej przez Unię Europejską, zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronnym porozumieniem zawartym w ramach Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 2 lit. c). Analiza ta opiera się na informacjach statystycznych i innych informacjach, na poziomie najodpowiedniejszym dla wykazania, że spełnione zostały kryteria interwencji określone w art. 4;

| b) | wstępną ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 5, i objaśnienie zdarzeń, które doprowadziły do tych zwolnień; |
| --- | --- |

b)

wstępną ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 5, i objaśnienie zdarzeń, które doprowadziły do tych zwolnień;

| c) | w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie pracowników, którzy mają być objęci pomocą; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

| d) | spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie; |
| --- | --- |

d)

spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie;

| | |
| --- | --- |

szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

| | szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz pracowników, którzy mają być objęci pomocą; |
| --- | --- |

| | terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami i działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3; |
| --- | --- |

terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami i działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3;

| | w stosownych przypadkach procedury konsultacji partnerami społecznymi, lub innymi odpowiednimi organizacjami; |
| --- | --- |

w stosownych przypadkach procedury konsultacji partnerami społecznymi, lub innymi odpowiednimi organizacjami;

| | oświadczenie o zgodności pomocy z EFG z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie, że zindywidualizowane usługi nie zastępują środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych; |
| --- | --- |

oświadczenie o zgodności pomocy z EFG z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie, że zindywidualizowane usługi nie zastępują środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych;

| | ; |
| --- | --- |

;

| | źródła współfinansowania krajowego; |
| --- | --- |

źródła współfinansowania krajowego;

| | w stosownych przypadkach, wszelkie dalsze wymogi, jakie mogą zostać ustanowione w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3. |
| --- | --- |

w stosownych przypadkach, wszelkie dalsze wymogi, jakie mogą zostać ustanowione w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

Uzasadnienie

Dodano powyższe punkty, by zapewnić lepsze dostosowanie wniosków o wsparcie z EFG do potrzeb i oczekiwań zwalnianych pracowników oraz by zagwarantować, że finansowane działania stanowią pełne uzupełnienie unijnych i krajowych ram polityk.

Poprawka 4

Artykuł 11 ust. 4

Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystania, monitorowania i oceny EFG. Komisja może również dostarczać informacji na temat korzystania z EFG europejskim i krajowym partnerom społecznym. | Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystania, monitorowania i oceny EFG. Komisja również na temat korzystania z EFG europejskim i krajowym partnerom społecznym . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystania, monitorowania i oceny EFG. Komisja może również dostarczać informacji na temat korzystania z EFG europejskim i krajowym partnerom społecznym.

Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystania, monitorowania i oceny EFG. Komisja również na temat korzystania z EFG europejskim i krajowym partnerom społecznym .

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 5

Artykuł 13 ust. 1

Określenie wkładu finansowego

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą pracowników, proponowane działania i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie kwotę ewentualnego wkładu finansowego, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. Kwota ta nie może przekraczać 50 % całości szacowanych kosztów, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. e) lub 65 % tych kosztów w przypadku wniosków złożonych przez państwo członkowskie, na terytoriumktórego co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych. Komisja oceni tego rodzaju przypadki i zdecyduje, czy uzasadnione jest współfinansowanie na poziomie 65 %. | Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą pracowników, proponowane działania i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie kwotę ewentualnego wkładu finansowego, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. Kwota ta nie może przekraczać  % całości szacowanych kosztów, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. e) lub  % tych kosztów w przypadku wniosków złożonych przez państwo członkowskie, na terytoriumktórego co najmniej jeden region na poziomie NUTS II funduszy strukturalnych . Komisja oceni tego rodzaju przypadki i zdecyduje, czy uzasadnione jest współfinansowanie na poziomie  %. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą pracowników, proponowane działania i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie kwotę ewentualnego wkładu finansowego, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. Kwota ta nie może przekraczać 50 % całości szacowanych kosztów, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. e) lub 65 % tych kosztów w przypadku wniosków złożonych przez państwo członkowskie, na terytoriumktórego co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych. Komisja oceni tego rodzaju przypadki i zdecyduje, czy uzasadnione jest współfinansowanie na poziomie 65 %.

Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą pracowników, proponowane działania i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie kwotę ewentualnego wkładu finansowego, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. Kwota ta nie może przekraczać  % całości szacowanych kosztów, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. e) lub  % tych kosztów w przypadku wniosków złożonych przez państwo członkowskie, na terytoriumktórego co najmniej jeden region na poziomie NUTS II funduszy strukturalnych . Komisja oceni tego rodzaju przypadki i zdecyduje, czy uzasadnione jest współfinansowanie na poziomie  %.

Uzasadnienie

W propozycji Komisji Europejskiej brakuje jasności, pewności i wyważenia. W kontekście decyzji podjętej 1 grudnia 2011 r. przez Radę ds. Zatrudnienia w sprawie przywrócenia stawki współfinansowania do wysokości 50 %, poprawka proponuje wyższą podstawową stawkę współfinansowania oraz wyższą stawkę dla państw członkowskich najbardziej dotkniętych obecnym kryzysem zadłużeniowym. Powinno to pomóc w rozwiązaniu problemu braku środków na współfinansowanie i zapewnić państwom członkowskim większą pewność przy składaniu wniosku.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  COM(2011) 500 final.

1

(2)  Rada ds. Zatrudnienia, 1 grudnia 2011 r.

2

(3)  Zob. inicjatywę przewodnią strategii „Europa 2020”: „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia”.

3

(4)  Partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów w rozumieniu rozporządzenia ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych oraz innych funduszy UE (COM(2011) 615 final).

4

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/167 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/167

---

Opinia Komitetu Regionów „Program Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych”

2012/C 225/13

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla potrzebę ukierunkowania działań w ramach programu na młodzież, którą szczególnie dotknął kryzys. Z uwagi na to, że ponad 20 % osób młodych pozostaje bez pracy, należy potraktować je priorytetowo. Należy również zwrócić baczną uwagę na osoby długotrwale poszukujące pracy, które stanowią średnio 3,8 % mieszkańców państw członkowskich UE w wieku produkcyjnym. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę ukierunkowania działań w ramach programu na młodzież, którą szczególnie dotknął kryzys. Z uwagi na to, że ponad 20 % osób młodych pozostaje bez pracy, należy potraktować je priorytetowo. Należy również zwrócić baczną uwagę na osoby długotrwale poszukujące pracy, które stanowią średnio 3,8 % mieszkańców państw członkowskich UE w wieku produkcyjnym.

| — | Przypomina swe przekonanie, że w ramach części projektu poświęconej innowacjom społecznym o wiele więcej środków, niż to stwierdziła Komisja, należy przeznaczyć na faktyczne eksperymenty, zwłaszcza w odniesieniu do praktycznych projektów dotyczących priorytetów politycznych, a szczególnie włączenia społecznego młodych ludzi. |
| --- | --- |

—

Przypomina swe przekonanie, że w ramach części projektu poświęconej innowacjom społecznym o wiele więcej środków, niż to stwierdziła Komisja, należy przeznaczyć na faktyczne eksperymenty, zwłaszcza w odniesieniu do praktycznych projektów dotyczących priorytetów politycznych, a szczególnie włączenia społecznego młodych ludzi.

| — | Potwierdza znaczenie wsparcia mobilności geograficznej pracowników na szczeblu europejskim i uważa, że EURES będzie coraz przydatniejszy wyłącznie pod warunkiem, że za jego pomocą uda się faktycznie powiązać popyt i podaż pracy oraz że jego wyniki zostaną poddane skutecznej ocenie. Podkreśla wkład, jaki regiony i władze lokalne mogą wnieść w tym sektorze. |
| --- | --- |

—

Potwierdza znaczenie wsparcia mobilności geograficznej pracowników na szczeblu europejskim i uważa, że EURES będzie coraz przydatniejszy wyłącznie pod warunkiem, że za jego pomocą uda się faktycznie powiązać popyt i podaż pracy oraz że jego wyniki zostaną poddane skutecznej ocenie. Podkreśla wkład, jaki regiony i władze lokalne mogą wnieść w tym sektorze.

| — | Wyraża jednak wątpliwości co do decyzji usunięcia wzmianki o równości płci i walce z dyskryminacją z programu dotyczącego innowacji społecznych. |
| --- | --- |

—

Wyraża jednak wątpliwości co do decyzji usunięcia wzmianki o równości płci i walce z dyskryminacją z programu dotyczącego innowacji społecznych.

| Sprawozdawca | Enrico ROSSI (IT/PSE), przewodniczący regionu Toskania |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych
  COM(2011) 609 final |

Sprawozdawca

Enrico ROSSI (IT/PSE), przewodniczący regionu Toskania

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Programu Unii Europejskiej na rzecz przemian i innowacji społecznych

COM(2011) 609 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem decyzję Komisji, by na lata 2014–2020 przedstawić nowe rozporządzenia dotyczące programu Progress, instrumentu mikrofinansowego i sieci EURES, łącząc je w program na rzecz przemian i innowacji społecznych. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem decyzję Komisji, by na lata 2014–2020 przedstawić nowe rozporządzenia dotyczące programu Progress, instrumentu mikrofinansowego i sieci EURES, łącząc je w program na rzecz przemian i innowacji społecznych.

| 2. | Podkreśla, że istotne jest zgłębienie koncepcji innowacji społecznych, gdyż uważa, że mają one zasadnicze znaczenie dla zażegnania ryzyka wystąpienia i zwalczania już istniejącego wykluczenia społecznego, zwłaszcza w czasie kryzysu, który może podważyć spójność społeczną i europejski model społeczny. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że istotne jest zgłębienie koncepcji innowacji społecznych, gdyż uważa, że mają one zasadnicze znaczenie dla zażegnania ryzyka wystąpienia i zwalczania już istniejącego wykluczenia społecznego, zwłaszcza w czasie kryzysu, który może podważyć spójność społeczną i europejski model społeczny.

| 3. | Wyraża jednak wątpliwości co do decyzji usunięcia wzmianki o równości płci i walce z dyskryminacją z programu dotyczącego innowacji społecznych. |
| --- | --- |

3.

Wyraża jednak wątpliwości co do decyzji usunięcia wzmianki o równości płci i walce z dyskryminacją z programu dotyczącego innowacji społecznych.

| 4. | Podkreśla potrzebę ukierunkowania działań w ramach programu na młodzież, którą szczególnie dotknął kryzys. Z uwagi na to, że ponad 20 % osób młodych pozostaje bez pracy, należy potraktować je priorytetowo. Należy również zwrócić baczną uwagę na osoby długotrwale poszukujące pracy, które stanowią średnio 3,8 % mieszkańców państw członkowskich UE w wieku produkcyjnym. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla potrzebę ukierunkowania działań w ramach programu na młodzież, którą szczególnie dotknął kryzys. Z uwagi na to, że ponad 20 % osób młodych pozostaje bez pracy, należy potraktować je priorytetowo. Należy również zwrócić baczną uwagę na osoby długotrwale poszukujące pracy, które stanowią średnio 3,8 % mieszkańców państw członkowskich UE w wieku produkcyjnym.

| 5. | Podkreśla ponadto potrzebę jaśniejszego zdefiniowania pojęcia „gospodarka społeczna” i odwołuje się w tym zakresie zwłaszcza do sprawozdania Parlamentu Europejskiego w sprawie gospodarki społecznej (1). |
| --- | --- |

5.

Podkreśla ponadto potrzebę jaśniejszego zdefiniowania pojęcia „gospodarka społeczna” i odwołuje się w tym zakresie zwłaszcza do sprawozdania Parlamentu Europejskiego w sprawie gospodarki społecznej (1).

| 6. | Zwraca uwagę na znaczenie spójności między wykorzystaniem funduszy przeznaczonych na omawiany program z użyciem środków z Europejskiego Funduszu Społecznego. Podkreśla potrzebę dążenia Komisji i władz regionalnych do zapewnienia spójności za pomocą środków wskazanych przez Komisję. Można to zaznaczyć już na etapie opracowywania wytycznych w sprawie przetargów, a także procedur analizy projektów. |
| --- | --- |

6.

Zwraca uwagę na znaczenie spójności między wykorzystaniem funduszy przeznaczonych na omawiany program z użyciem środków z Europejskiego Funduszu Społecznego. Podkreśla potrzebę dążenia Komisji i władz regionalnych do zapewnienia spójności za pomocą środków wskazanych przez Komisję. Można to zaznaczyć już na etapie opracowywania wytycznych w sprawie przetargów, a także procedur analizy projektów.

| 7. | Przypomina swe przekonanie, że w ramach części projektu poświęconej innowacjom społecznym o wiele więcej środków, niż to stwierdziła Komisja, należy przeznaczyć na faktyczne eksperymenty, zwłaszcza w odniesieniu do praktycznych projektów dotyczących priorytetów politycznych, a szczególnie włączenia społecznego młodych ludzi. |
| --- | --- |

7.

Przypomina swe przekonanie, że w ramach części projektu poświęconej innowacjom społecznym o wiele więcej środków, niż to stwierdziła Komisja, należy przeznaczyć na faktyczne eksperymenty, zwłaszcza w odniesieniu do praktycznych projektów dotyczących priorytetów politycznych, a szczególnie włączenia społecznego młodych ludzi.

| 8. | Potwierdza znaczenie funkcjonowania mikrokredytów w obecnym kontekście politycznym i gospodarczym, gdyż powinny one pomóc obywatelom (zwłaszcza młodzieży i kobietom) w podjęciu własnej działalności, rozwijaniu przedsiębiorczości lub w poprawie ich zdolności operacyjnych. |
| --- | --- |

8.

Potwierdza znaczenie funkcjonowania mikrokredytów w obecnym kontekście politycznym i gospodarczym, gdyż powinny one pomóc obywatelom (zwłaszcza młodzieży i kobietom) w podjęciu własnej działalności, rozwijaniu przedsiębiorczości lub w poprawie ich zdolności operacyjnych.

| 9. | Podkreśla, że również w tym sektorze należy ukierunkować działania przede wszystkim na słabsze i zagrożone grupy społeczne lub przedsiębiorstwa społeczne; przypomina dotychczasową skuteczność mikrofinansowania, zarówno jeżeli chodzi o inwestycje, jak i o niski odsetek kredytów zagrożonych. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że również w tym sektorze należy ukierunkować działania przede wszystkim na słabsze i zagrożone grupy społeczne lub przedsiębiorstwa społeczne; przypomina dotychczasową skuteczność mikrofinansowania, zarówno jeżeli chodzi o inwestycje, jak i o niski odsetek kredytów zagrożonych.

| 10. | Potwierdza znaczenie wsparcia mobilności geograficznej pracowników na szczeblu europejskim i uważa, że EURES będzie coraz przydatniejszy wyłącznie pod warunkiem, że za jego pomocą uda się faktycznie powiązać popyt i podaż pracy oraz że jego wyniki zostaną poddane skutecznej ocenie. Podkreśla wkład, jaki regiony i władze lokalne mogą wnieść w tym sektorze. |
| --- | --- |

10.

Potwierdza znaczenie wsparcia mobilności geograficznej pracowników na szczeblu europejskim i uważa, że EURES będzie coraz przydatniejszy wyłącznie pod warunkiem, że za jego pomocą uda się faktycznie powiązać popyt i podaż pracy oraz że jego wyniki zostaną poddane skutecznej ocenie. Podkreśla wkład, jaki regiony i władze lokalne mogą wnieść w tym sektorze.

| 11. | Przypomina, że pomimo zaangażowania instytucji wciąż istnieją znaczne przeszkody praktyczne w wewnątrzwspólnotowej mobilności geograficznej pracowników, szczególnie tych, którzy zamieszkują regiony znajdujące się w największej odległości od kontynentu lub regiony najbardziej oddalone. |
| --- | --- |

11.

Przypomina, że pomimo zaangażowania instytucji wciąż istnieją znaczne przeszkody praktyczne w wewnątrzwspólnotowej mobilności geograficznej pracowników, szczególnie tych, którzy zamieszkują regiony znajdujące się w największej odległości od kontynentu lub regiony najbardziej oddalone.

| 12. | Nalega na udoskonalenie procedur oceny, by poznać efekty całego programu. Zwraca się do Komisji o szybkie sporządzenie przewidzianych ocen końcowych bieżących programów i o przedstawienie ewentualnych zmian do nowych programów. |
| --- | --- |

12.

Nalega na udoskonalenie procedur oceny, by poznać efekty całego programu. Zwraca się do Komisji o szybkie sporządzenie przewidzianych ocen końcowych bieżących programów i o przedstawienie ewentualnych zmian do nowych programów.

| 13. | Podkreśla, że innowacje społeczne umożliwiają zażegnanie ryzyka powstawania wykluczenia społecznego i zwalczanie tego, które już istnieje, zwłaszcza w czasie kryzysu, mogącego podważyć spójność społeczną i europejski model społeczny. Komitet przypomina, że istnieje realne ryzyko kryzysu pokoleniowego o trudnych do przewidzenia konsekwencjach dla naszego modelu społecznego i samego systemu demokratycznego. Apeluje więc, by Europa sprostała spoczywającej na niej odpowiedzialności i wspierała eksperymenty społeczne oraz rozpowszechniała wypracowane podczas nich wzorcowe rozwiązania, tak by opracować skuteczne modele działania, które można by wykorzystać w całej UE. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że innowacje społeczne umożliwiają zażegnanie ryzyka powstawania wykluczenia społecznego i zwalczanie tego, które już istnieje, zwłaszcza w czasie kryzysu, mogącego podważyć spójność społeczną i europejski model społeczny. Komitet przypomina, że istnieje realne ryzyko kryzysu pokoleniowego o trudnych do przewidzenia konsekwencjach dla naszego modelu społecznego i samego systemu demokratycznego. Apeluje więc, by Europa sprostała spoczywającej na niej odpowiedzialności i wspierała eksperymenty społeczne oraz rozpowszechniała wypracowane podczas nich wzorcowe rozwiązania, tak by opracować skuteczne modele działania, które można by wykorzystać w całej UE.

| 14. | Przypomina swoją opinię w sprawie instrumentu mikrofinansowego
   (2) z 7 października 2009 r. i znaczenie tego instrumentu w walce z wykluczeniem. W sprecyzowaniu jego funkcji pomagają uwagi Komitetu na temat określenia grup, do których adresowany jest ten instrument, a także stwierdzenie, że nie chodzi o narzędzie finansowania konsumpcji, lecz zakładania działalności gospodarczej lub konsolidacji małych innowacyjnych przedsiębiorstw czy też przedsiębiorstw społecznych, które jednak tradycyjnie nie kwalifikują się do korzystania z usług bankowych. Podkreśla, że działania UE mają jednak charakter drugoplanowy, gdyż polegają na wsparciu podmiotów krajowych, regionalnych lub lokalnych udzielających mikrokredytu. Podkreśla ponadto, że znaczenie tego instrumentu wynika z faktu, że umożliwia on uruchomienie pozytywnego sprzężenia zwrotnego poprzez osiągnięcie przez przedsiębiorstwa korzystające z pożyczek samowystarczalności oraz odzyskanie środków dzięki wysokiemu poziomowi zwrotu. Apeluje zatem o stworzenie solidnej europejskiej podstawy prawnej, która określiłaby, wspólne elementy na szczeblu europejskim w celu zharmonizowania lub rozpowszechnienia rozwiązań związanych z mikrokredytem. Komitet pragnie także zwrócić uwagę Komisji na to, że istnieje szereg dobrych przykładów organizacji typu non-profit, które już obecnie radzą sobie doskonale z udzielaniem mikrokredytów. Aby utrzymać ten stan rzeczy ważne jest, by UE nie tworzyła własnego równoległego systemu, ale by wspierała istniejącą działalność w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

14.

Przypomina swoją opinię w sprawie instrumentu mikrofinansowego
   (2) z 7 października 2009 r. i znaczenie tego instrumentu w walce z wykluczeniem. W sprecyzowaniu jego funkcji pomagają uwagi Komitetu na temat określenia grup, do których adresowany jest ten instrument, a także stwierdzenie, że nie chodzi o narzędzie finansowania konsumpcji, lecz zakładania działalności gospodarczej lub konsolidacji małych innowacyjnych przedsiębiorstw czy też przedsiębiorstw społecznych, które jednak tradycyjnie nie kwalifikują się do korzystania z usług bankowych. Podkreśla, że działania UE mają jednak charakter drugoplanowy, gdyż polegają na wsparciu podmiotów krajowych, regionalnych lub lokalnych udzielających mikrokredytu. Podkreśla ponadto, że znaczenie tego instrumentu wynika z faktu, że umożliwia on uruchomienie pozytywnego sprzężenia zwrotnego poprzez osiągnięcie przez przedsiębiorstwa korzystające z pożyczek samowystarczalności oraz odzyskanie środków dzięki wysokiemu poziomowi zwrotu. Apeluje zatem o stworzenie solidnej europejskiej podstawy prawnej, która określiłaby, wspólne elementy na szczeblu europejskim w celu zharmonizowania lub rozpowszechnienia rozwiązań związanych z mikrokredytem. Komitet pragnie także zwrócić uwagę Komisji na to, że istnieje szereg dobrych przykładów organizacji typu non-profit, które już obecnie radzą sobie doskonale z udzielaniem mikrokredytów. Aby utrzymać ten stan rzeczy ważne jest, by UE nie tworzyła własnego równoległego systemu, ale by wspierała istniejącą działalność w tej dziedzinie.

| 15. | Jeżeli chodzi o EURES, apeluje do Komisji o zapewnienie większej skuteczności tego instrumentu poprzez powiązanie podaży i popytu oraz skorzystanie z krajowych i regionalnych służb zatrudnienia. Wzywa, by EURES w większym stopniu odpowiadał na potrzeby młodych osób poszukujących pierwszej pracy, wspierając przepływ osób bez doświadczenia zawodowego z jednoczesnym uwzględnieniem faktu, iż istnieje także zapotrzebowanie na młodych wykwalifikowanych pracowników w wielu mniejszych miastach i na obszarach wiejskich. Podkreśla również konieczność bardziej ambitnego podejścia do problemu przeszkód w swobodnym przepływie pracowników, m.in. do odległego położenia od kontynentu, które należy usuwać za pomocą tego instrumentu, nie ograniczając się do działań w zakresie pośrednictwa pracy. |
| --- | --- |

15.

Jeżeli chodzi o EURES, apeluje do Komisji o zapewnienie większej skuteczności tego instrumentu poprzez powiązanie podaży i popytu oraz skorzystanie z krajowych i regionalnych służb zatrudnienia. Wzywa, by EURES w większym stopniu odpowiadał na potrzeby młodych osób poszukujących pierwszej pracy, wspierając przepływ osób bez doświadczenia zawodowego z jednoczesnym uwzględnieniem faktu, iż istnieje także zapotrzebowanie na młodych wykwalifikowanych pracowników w wielu mniejszych miastach i na obszarach wiejskich. Podkreśla również konieczność bardziej ambitnego podejścia do problemu przeszkód w swobodnym przepływie pracowników, m.in. do odległego położenia od kontynentu, które należy usuwać za pomocą tego instrumentu, nie ograniczając się do działań w zakresie pośrednictwa pracy.

Kwestie szczegółowe

| 16. | Wyraża zaniepokojenie faktem, że usunięto wzmiankę – istniejącą w obecnie obowiązującym programie Progress – o kwestiach równości płci i niedyskryminacji. Wiąże się z tym dwojakie poważne ryzyko: przeniesienie punktu ciężkości z potrzeby usunięcia przeszkód społecznych, które stoją na drodze do osiągnięcia równości, na tradycyjne uznanie praw, oraz ryzyko wynikające z rozproszenia nowatorskich działań w dziedzinie społecznej. |
| --- | --- |

16.

Wyraża zaniepokojenie faktem, że usunięto wzmiankę – istniejącą w obecnie obowiązującym programie Progress – o kwestiach równości płci i niedyskryminacji. Wiąże się z tym dwojakie poważne ryzyko: przeniesienie punktu ciężkości z potrzeby usunięcia przeszkód społecznych, które stoją na drodze do osiągnięcia równości, na tradycyjne uznanie praw, oraz ryzyko wynikające z rozproszenia nowatorskich działań w dziedzinie społecznej.

| 17. | Potwierdza, że budżet programu jest nadal mniejszy od potrzeb, zwłaszcza w dziedzinie eksperymentów społecznych, mimo że Komisja proponuje, by 17 % budżetu przeznaczono na ten cel. |
| --- | --- |

17.

Potwierdza, że budżet programu jest nadal mniejszy od potrzeb, zwłaszcza w dziedzinie eksperymentów społecznych, mimo że Komisja proponuje, by 17 % budżetu przeznaczono na ten cel.

| 18. | Jeżeli chodzi o aspekt mikrofinansowy, uważa, że konieczne jest przypomnienie stwierdzeń zawartych w opinii z 2009 r., zważywszy że program współfinansowany przez EBI i EFI działa nieco ponad rok. Przypomina, że szczególną uwagę trzeba zwrócić dodatkowo na konkretne wsparcie dla podmiotów udzielających mikrokredytu, tak by osiągnęły one minimalny poziom równowagi i stabilności, gdyż skuteczność inwestycji finansowanych z mikrokredytu jest ściśle związana z wielkością podmiotów i z jakością oferowanych usług mikrofinansowych. Stąd też trzeba zachęcać do tworzenia krajowych i/lub regionalnych sieci mikrofinansowania i je wspierać, gdyż pełnią one rolę drugiej linii wsparcia dla poszczególnych podmiotów terytorialnych. |
| --- | --- |

18.

Jeżeli chodzi o aspekt mikrofinansowy, uważa, że konieczne jest przypomnienie stwierdzeń zawartych w opinii z 2009 r., zważywszy że program współfinansowany przez EBI i EFI działa nieco ponad rok. Przypomina, że szczególną uwagę trzeba zwrócić dodatkowo na konkretne wsparcie dla podmiotów udzielających mikrokredytu, tak by osiągnęły one minimalny poziom równowagi i stabilności, gdyż skuteczność inwestycji finansowanych z mikrokredytu jest ściśle związana z wielkością podmiotów i z jakością oferowanych usług mikrofinansowych. Stąd też trzeba zachęcać do tworzenia krajowych i/lub regionalnych sieci mikrofinansowania i je wspierać, gdyż pełnią one rolę drugiej linii wsparcia dla poszczególnych podmiotów terytorialnych.

| 19. | Nalega na zapewnienie spójności działań europejskich w wypadku większej ilości programów w zakresie innowacji i mikrofinansowania. Wnosi o zagwarantowanie większej spójności między Programem na rzecz przemian i innowacji społecznych a EFS, ze względu na różnorodność strukturalną podmiotów zarządzających: Komisji w odniesieniu do tego programu oraz władz krajowych i regionalnych w odniesieniu do EFS. W tym kontekście Komitet przedstawia trzy propozycje: zaangażowanie regionów na rzecz wykorzystania EFS lub innych funduszy do zastosowania wypracowanych wzorcowych rozwiązań; możliwość przedstawienia przez Komitet Regionów wytycznych w sprawie zachowania spójności w chwili ogłaszania przetargu; a także – gdy odpowiada to wymiarowi terytorialnemu projektów – przedstawianie przez władze lokalne i regionalne stanowiska na temat poszczególnych zgłoszonych projektów, by zagwarantować synergię i koordynację z wykorzystaniem przez nie EFS. |
| --- | --- |

19.

Nalega na zapewnienie spójności działań europejskich w wypadku większej ilości programów w zakresie innowacji i mikrofinansowania. Wnosi o zagwarantowanie większej spójności między Programem na rzecz przemian i innowacji społecznych a EFS, ze względu na różnorodność strukturalną podmiotów zarządzających: Komisji w odniesieniu do tego programu oraz władz krajowych i regionalnych w odniesieniu do EFS. W tym kontekście Komitet przedstawia trzy propozycje: zaangażowanie regionów na rzecz wykorzystania EFS lub innych funduszy do zastosowania wypracowanych wzorcowych rozwiązań; możliwość przedstawienia przez Komitet Regionów wytycznych w sprawie zachowania spójności w chwili ogłaszania przetargu; a także – gdy odpowiada to wymiarowi terytorialnemu projektów – przedstawianie przez władze lokalne i regionalne stanowiska na temat poszczególnych zgłoszonych projektów, by zagwarantować synergię i koordynację z wykorzystaniem przez nie EFS.

| 20. | Wskazuje również na problem sporządzania dokładniejszych ocen skuteczności, w odniesieniu do trzech osi programu, szczególnie dla kryteriów mikrofinansowania i EURES, tak by w tym drugim wypadku poznać liczbę osób, które faktycznie znalazły zatrudnienie dzięki temu programowi. Co się tyczy oceny, zdaniem Komitetu Komisja powinna zobowiązać się do szybszego przedstawienia wyników ocen bieżących programów, których publikacja przewidziana jest dopiero po wejściu w życie nowych programów, i do ewentualnego zaproponowania zmian lub uzupełnień do nowych programów. |
| --- | --- |

20.

Wskazuje również na problem sporządzania dokładniejszych ocen skuteczności, w odniesieniu do trzech osi programu, szczególnie dla kryteriów mikrofinansowania i EURES, tak by w tym drugim wypadku poznać liczbę osób, które faktycznie znalazły zatrudnienie dzięki temu programowi. Co się tyczy oceny, zdaniem Komitetu Komisja powinna zobowiązać się do szybszego przedstawienia wyników ocen bieżących programów, których publikacja przewidziana jest dopiero po wejściu w życie nowych programów, i do ewentualnego zaproponowania zmian lub uzupełnień do nowych programów.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Mając na uwadze, co następuje (19)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (19) | Zgodnie z art. 9 Traktatu Program powinien gwarantować, że przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań Unii uwzględnione zostaną wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnieniem odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczaniem wykluczenia społecznego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(19)

Zgodnie z art. 9 Traktatu Program powinien gwarantować, że przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań Unii uwzględnione zostaną wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnieniem odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczaniem wykluczenia społecznego.

| (19) | Zgodnie z art. 9 Traktatu Program powinien gwarantować, że przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań Unii uwzględnione zostaną wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnieniem odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczaniem wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z art. 9 Traktatu Program powinien gwarantować, że przy definiowaniu i wdrażaniu strategii i działań Unii uwzględnione zostaną wymogi związane z promowaniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnieniem odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczaniem wykluczenia społecznego.

Uzasadnienie

Konieczne wydaje się podkreślenie potrzeby, by wdrażanie tego programu było zgodne ze strategią „Europa 2020”.

Poprawka 2

Art. 4 ust. 1 nowa lit. f)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 4
  Cele ogólne Programu
  1.   Program obejmuje działania ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów ogólnych:






  (a) | zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Cele ogólne Programu

1.   Program obejmuje działania ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów ogólnych:

(a)

zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich;

| (b) | wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych; |
| --- | --- |

(b)

wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych;

| (c) | modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy; |
| --- | --- |

(c)

modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy;

| (d) | promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy; |
| --- | --- |

(d)

promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy;

| (e) | Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

(e)

Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych.

Artykuł 4

Cele ogólne Programu

1.   Program obejmuje działania ukierunkowane na osiągnięcie następujących celów ogólnych:

| (a) | zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich; |
| --- | --- |

(a)

zwiększenie odpowiedzialności za osiąganie unijnych celów w obszarze zatrudnienia, spraw społecznych i warunków pracy wśród głównych osób odpowiedzialnych za wyznaczanie kierunków polityki na poziomie unijnym i krajowym oraz wśród innych zainteresowanych stron, aby zrealizować konkretne i skoordynowane działania na szczeblu Unii i państw członkowskich;

| (b) | wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych; |
| --- | --- |

(b)

wspieranie budowania odpowiednich, dostępnych i wystarczających systemów zabezpieczenia społecznego i rynków pracy oraz ułatwianie realizacji reformy polityki, poprzez promowanie dobrych rządów, wzajemnego uczenia się oraz innowacji społecznych;

| (c) | modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy; |
| --- | --- |

(c)

modernizacja prawa Unii zgodnie z zasadami inteligentnych regulacji oraz zapewnienie skutecznego stosowania prawa Unii dotyczącego warunków pracy;

| (d) | promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy; |
| --- | --- |

(d)

promowanie mobilności geograficznej pracowników oraz zwiększenie możliwości zatrudnienia poprzez budowanie otwartych i dostępnych dla wszystkich unijnych rynków pracy;

| (e) | Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

(e)

Promowanie zatrudnienia i włączenia społecznego poprzez zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla grup w trudnej sytuacji i mikroprzedsiębiorstw, a także poprzez zwiększanie dostępu do środków finansowych dla przedsiębiorstw społecznych.

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Ad b: należy promować uczestnictwo wszystkich właściwych zainteresowanych stron z myślą o rozwoju systemu zabezpieczenia społecznego. Ad d: mikrofinansowanie może być dla młodych ludzi jedynym sposobem na rozpoczęcie lub rozwój działalności gospodarczej. Ad f: Aktywne zaangażowanie wszystkich właściwych podmiotów jest warunkiem powodzenia tego programu.

Poprawka 3

Artykuł 5 ust. 2 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2. Na realizację działań w ramach osi określonych w art. 3 ust. 1 przydziela się kwoty odpowiadające poniższym orientacyjnym odsetkom:






  a) | 60 % na oś Progress, z czego 17 % na promowanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2. Na realizację działań w ramach osi określonych w art. 3 ust. 1 przydziela się kwoty odpowiadające poniższym orientacyjnym odsetkom:

a)

60 % na oś Progress, z czego 17 % na promowanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania;

| b) | 15 % na oś EURES; |
| --- | --- |

b)

15 % na oś EURES;

| c) | 20 % na oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej. |
| --- | --- |

c)

20 % na oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej.

2. Na realizację działań w ramach osi określonych w art. 3 ust. 1 przydziela się kwoty odpowiadające poniższym orientacyjnym odsetkom:

| a) | 60 % na oś Progress, z czego 25 % na promowanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania ; |
| --- | --- |

a)

60 % na oś Progress, z czego 25 % na promowanie eksperymentów społecznych jako metody testowania i oceny innowacyjnych rozwiązań w celu zwiększenia ich zastosowania ;

| b) | 15 % na oś EURES; |
| --- | --- |

b)

15 % na oś EURES;

| c) | 20 % na oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej. |
| --- | --- |

c)

20 % na oś mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej.

Uzasadnienie

Należy koniecznie podkreślić potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na konkretne eksperymenty i na walkę z bezrobociem osób młodych, zwłaszcza w świetle najnowszych statystyk.

Poprawka 4

Artykuł 8 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Spójność i komplementarność
  1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu z innymi działaniami Unii, w szczególności działaniami finansowanymi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, kształcenie zawodowe i młodzież, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza. | Spójność i komplementarność
  1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu z innymi działaniami Unii, w szczególności działaniami finansowanymi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak , dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, kształcenie zawodowe i młodzież, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Spójność i komplementarność

1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu z innymi działaniami Unii, w szczególności działaniami finansowanymi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, kształcenie zawodowe i młodzież, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza.

Spójność i komplementarność

1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia spójność i komplementarność działań realizowanych w ramach Programu z innymi działaniami Unii, w szczególności działaniami finansowanymi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz w takich obszarach jak , dialog społeczny, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, edukacja, kształcenie zawodowe i młodzież, badania i innowacje, przedsiębiorczość, zdrowie, rozszerzenie i stosunki zewnętrzne oraz ogólna polityka gospodarcza.

Uzasadnienie

Ze względu na relatywny niedostatek publicznych funduszy krajowych i europejskich ogromnego znaczenia nabiera dbałość o adekwatność i synergię wydatków. Z tego powodu trzeba wzmacniać ciągłość operacyjną między działaniami eksperymentalnymi a określaniem sprawdzonych rozwiązań oraz działań podejmowanych w ramach funduszy operacyjnych takich jak EFRR i – w szczególności – EFS. W wielu sytuacjach ważne jest sprawdzanie adekwatności między wydatkami eksperymentalnymi a operacyjnymi, które po nich następują – na podstawie wytycznych określonych przez kompetentne władze regionalne, bez uszczerbku dla niezależności Komisji w zakresie podejmowania decyzji związanych z zatwierdzaniem projektów zgodnie z właściwymi zasadami.

Poprawka 5

Artykuł 13

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Monitorowanie
  Do celów regularnego monitorowania Programu oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań jego priorytetów w zakresie polityki i finansowania, Komisja sporządza co dwa lata sprawozdania z monitorowania, które przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdania te obejmują wyniki Programu oraz zakres, w jakim kwestie równości płci i walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności, zostały podjęte w ramach działań objętych Programem. | Monitorowanie
  Do celów regularnego monitorowania Programu oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań jego priorytetów w zakresie polityki i finansowania, Komisja sporządza co dwa lata sprawozdania z monitorowania, które przedstawia Parlamentowi Europejskiemu Radzie . Sprawozdania te obejmują wyniki Programu oraz zakres, w jakim kwestie równości płci i walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności, zostały podjęte w ramach działań objętych Programem. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Monitorowanie

Do celów regularnego monitorowania Programu oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań jego priorytetów w zakresie polityki i finansowania, Komisja sporządza co dwa lata sprawozdania z monitorowania, które przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdania te obejmują wyniki Programu oraz zakres, w jakim kwestie równości płci i walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności, zostały podjęte w ramach działań objętych Programem.

Monitorowanie

Do celów regularnego monitorowania Programu oraz wprowadzania wszelkich koniecznych dostosowań jego priorytetów w zakresie polityki i finansowania, Komisja sporządza co dwa lata sprawozdania z monitorowania, które przedstawia Parlamentowi Europejskiemu Radzie . Sprawozdania te obejmują wyniki Programu oraz zakres, w jakim kwestie równości płci i walki z dyskryminacją, w tym kwestie dostępności, zostały podjęte w ramach działań objętych Programem.

Uzasadnienie

Wiele przedsięwzięć przewidzianych w Programie ma znaczący wpływ na działania regionalne lub jest nimi inspirowanych. Stąd konieczne jest, by KR mógł zaproponować Komisji wytyczne zgodne z polityką regionalną.

Poprawka 6

Artykuł 22

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 22
  Cele szczegółowe
  Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej:






  1. | zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla:






  a) | osób pozbawionych pracy lub zagrożonych utratą pracy, lub mających trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub osób słabszych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz skłonnych założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 22

Cele szczegółowe

Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej:

1.

zwiększenie poziomu mikrofinansów i dostępu do nich dla:

a)

osób pozbawionych pracy lub zagrożonych utratą pracy, lub mających trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub osób słabszych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz skłonnych założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo;

| b) | mikroprzedsiębiorstw, w szczególności tych, w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

mikroprzedsiębiorstw, w szczególności tych, w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a);

| 2. | zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów; |
| --- | --- |

2.

zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów;

| 3. | wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania. |
| --- | --- |

3.

wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania.

Artykuł 22

Cele szczegółowe

Oprócz celów ogólnych określonych w art. 4 Program obejmuje poniższe cele szczegółowe w ramach osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej:

| 1. | a) | pracy lub utratą pracy, lub trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również wykluczeniem społecznym, osoby młode oraz się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo ; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

pracy lub utratą pracy, lub trudności z wejściem lub powrotem na rynek pracy, jak również wykluczeniem społecznym, osoby młode oraz się w niekorzystnej sytuacji pod względem dostępu do tradycyjnego rynku kredytowego oraz założyć lub rozwijać własne mikroprzedsiębiorstwo ;

| b) | , w szczególności , w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

, w szczególności , w których zatrudnione są osoby, o których mowa w lit. a);

| 2. | zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów ;3. w |
| --- | --- |

2.

zwiększenie potencjału instytucjonalnego dostawców mikrokredytów ;3. w

| 4. | wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania. |
| --- | --- |

4.

wspieranie rozwoju przedsiębiorstw społecznych, w szczególności poprzez ułatwianie dostępu do źródeł finansowania.

Uzasadnienie

Poprawka do ustępu 1 jest konieczna dla określenia kategorii końcowych beneficjentów mikrokredytów udzielanych w celu rozwoju produkcji lub rozwoju zawodowego. Druga wskazuje na kwestię już podnoszoną przez samą Komisję Europejską i organizacje społeczeństwa obywatelskiego zajmujące się mikrokredytami – zwłaszcza w czasie, gdy przedsiębiorczość (w tym małe firmy) trzeba stymulować i do niej zachęcać

Poprawka 7

Artykuł 23

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Uczestnictwo
  1.   W działaniach należących do osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej mogą uczestniczyć podmioty publiczne i prywatne ustanowione na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w państwach, o których mowa w art. 16 ust. 1, i zajmujące się w tych państwach:






  (a) | dostarczaniem mikrofinansów dla osób i mikroprzedsiębiorstw; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Uczestnictwo

1.   W działaniach należących do osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej mogą uczestniczyć podmioty publiczne i prywatne ustanowione na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w państwach, o których mowa w art. 16 ust. 1, i zajmujące się w tych państwach:

(a)

dostarczaniem mikrofinansów dla osób i mikroprzedsiębiorstw;

| (b) | finansowaniem przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

(b)

finansowaniem przedsiębiorstw społecznych.

2.   Aby dotrzeć do beneficjentów końcowych i budować konkurencyjne i rentowne mikroprzedsiębiorstwa, podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność określoną w ust. 1 lit. a), ściśle współpracują z organizacjami reprezentującymi interesy końcowych beneficjentów mikrokredytów oraz z organizacjami, zwłaszcza z organizacjami wspieranymi ze środków EFS, które organizują programy doradcze i szkoleniowe dla takich beneficjentów końcowych.

3.   Podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność, o której mowa w ust. 1 lit. a), przestrzegają wysokich standardów dotyczących zarządzania, administrowania i ochrony klienta zgodnie z „Kodeksem dobrych praktyk w zakresie udzielania mikrokredytów na terenie UE” oraz dążą do zapobiegania nadmiernemu zadłużeniu osób i przedsiębiorstw.

Uczestnictwo

1.   W działaniach należących do osi mikrofinansów i przedsiębiorczości społecznej mogą uczestniczyć podmioty publiczne i prywatne ustanowione na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w państwach, o których mowa w art. 16 ust. 1, i zajmujące się w tych państwach:

| (a) | dostarczaniem mikrofinansów dla osób i mikroprzedsiębiorstw; |
| --- | --- |

(a)

dostarczaniem mikrofinansów dla osób i mikroprzedsiębiorstw;

| (b) | finansowaniem przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

(b)

finansowaniem przedsiębiorstw społecznych.

2.   Aby dotrzeć do beneficjentów końcowych i budować konkurencyjne i rentowne mikroprzedsiębiorstwa, podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność określoną w ust. 1 lit. a), ściśle współpracują z organizacjami reprezentującymi interesy końcowych beneficjentów mikrokredytów oraz z organizacjami, zwłaszcza z organizacjami wspieranymi ze środków EFS, które organizują programy doradcze i szkoleniowe dla takich beneficjentów końcowych.

3.   Podmioty publiczne i prywatne, które prowadzą działalność, o której mowa w ust. 1 lit. a), przestrzegają wysokich standardów dotyczących zarządzania, administrowania i ochrony klienta zgodnie z „Kodeksem dobrych praktyk w zakresie udzielania mikrokredytów na terenie UE” oraz dążą do zapobiegania osób i przedsiębiorstw.

Bruksela, 3 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego w sprawie gospodarki społecznej (2008/2250 (INI)).

1

(2)  Instrument finansowy „Progress”, CdR 224/2009.

2

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/174 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/174

---

Opinia Komitetu Regionów „Wnioski legislacyjne dotyczące reformy wspólnej polityki rolnej i rozwoju obszarów wiejskich po 2013 r.”

2012/C 225/14

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że propozycje Komisji są zbyt odległe od dogłębnej reformy wspólnej polityki rolnej, która jest przecież niezbędna z punktu widzenia zachowania rolnictwa i obszarów rolnych w Europie. |
| --- | --- |

—

Uważa, że propozycje Komisji są zbyt odległe od dogłębnej reformy wspólnej polityki rolnej, która jest przecież niezbędna z punktu widzenia zachowania rolnictwa i obszarów rolnych w Europie.

| — | Twierdzi, że Komisja popełniła strategiczny błąd, wybierając raczej zarządzanie kryzysowe a posteriori zamiast uregulowania rynków na wcześniejszym etapie. |
| --- | --- |

—

Twierdzi, że Komisja popełniła strategiczny błąd, wybierając raczej zarządzanie kryzysowe a posteriori zamiast uregulowania rynków na wcześniejszym etapie.

| — | Zwraca się do Komisji, by ponownie przeanalizowała kwestię wyeliminowania różnych systemów kwot. |
| --- | --- |

—

Zwraca się do Komisji, by ponownie przeanalizowała kwestię wyeliminowania różnych systemów kwot.

| — | Uważa, że trzeba przywrócić równowagę sił w łańcuchu dostaw żywności poprzez umocnienie pozycji producentów. |
| --- | --- |

—

Uważa, że trzeba przywrócić równowagę sił w łańcuchu dostaw żywności poprzez umocnienie pozycji producentów.

| — | Uważa, że przeprowadzenie przeglądu unijnej polityki handlowej ma kluczowe znaczenie dla sektora rolnictwa. |
| --- | --- |

—

Uważa, że przeprowadzenie przeglądu unijnej polityki handlowej ma kluczowe znaczenie dla sektora rolnictwa.

| — | Za istotne uważa znalezienie równowagi między środkami pomocowymi, ale uważa, że propozycja Komisji nie wystarczy, by doprowadzić do koniecznego zwiększenia konkurencyjności małych i średnich gospodarstw. |
| --- | --- |

—

Za istotne uważa znalezienie równowagi między środkami pomocowymi, ale uważa, że propozycja Komisji nie wystarczy, by doprowadzić do koniecznego zwiększenia konkurencyjności małych i średnich gospodarstw.

| — | Wzywa Komisję do obniżenia wartości progowych stopniowego zmniejszania płatności do 100 tys. euro pomocy przy pułapie 200 tys. euro na gospodarstwo. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję do obniżenia wartości progowych stopniowego zmniejszania płatności do 100 tys. euro pomocy przy pułapie 200 tys. euro na gospodarstwo.

| — | Pragnie, by konwergencja w skali ogólnoeuropejskiej przebiegała zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem. |
| --- | --- |

—

Pragnie, by konwergencja w skali ogólnoeuropejskiej przebiegała zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem.

| — | Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi mógł być wykorzystywany przez państwa członkowskie na poziomie 10 % rocznego pułapu krajowego. |
| --- | --- |

—

Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi mógł być wykorzystywany przez państwa członkowskie na poziomie 10 % rocznego pułapu krajowego.

| — | Uważa, że należy z jednej strony zapewnić odpowiednie środki z EFFROW na rozwój infrastruktury komunalnej na obszarach wiejskich, a z drugiej – zagwarantować odpowiedni udział gmin wiejskich w dostępie do środków polityki spójności z EFRR w ramach ogólnej polityki rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

—

Uważa, że należy z jednej strony zapewnić odpowiednie środki z EFFROW na rozwój infrastruktury komunalnej na obszarach wiejskich, a z drugiej – zagwarantować odpowiedni udział gmin wiejskich w dostępie do środków polityki spójności z EFRR w ramach ogólnej polityki rozwoju obszarów wiejskich.

| — | Zaleca, by w ramach reformy w większym stopniu uwzględnić zasadę pomocniczości, aby zapewnić większą elastyczność państwom członkowskim i regionom. |
| --- | --- |

—

Zaleca, by w ramach reformy w większym stopniu uwzględnić zasadę pomocniczości, aby zapewnić większą elastyczność państwom członkowskim i regionom.

| — | Pragnie, by możliwość wdrożenia płatności na rzecz praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska w skali regionalnej mogła doprowadzić do zawierania umów terytorialnych między władzami regionalnymi a grupami rolników. |
| --- | --- |

—

Pragnie, by możliwość wdrożenia płatności na rzecz praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska w skali regionalnej mogła doprowadzić do zawierania umów terytorialnych między władzami regionalnymi a grupami rolników.

| — | Wnosi, by przedstawiciele społeczności obszarów wiejskich byli w pełni włączani w prace nad umowami o partnerstwie. |
| --- | --- |

—

Wnosi, by przedstawiciele społeczności obszarów wiejskich byli w pełni włączani w prace nad umowami o partnerstwie.

| Sprawozdawca | René SOUCHON (FR/PSE), przewodniczący Rady Regionalnej Owernii |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej
  COM(2011) 625 final/2
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynku produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków rolnych)
  COM(2011) 626 final/2
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
  COM(2011) 627 final/2
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej
  COM(2011) 628 final/2
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych
  COM(2011) 629 final
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w związku ze stosowaniem płatności bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku 2013
  COM(2011) 630 final
  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do systemu płatności jednolitych i wsparcia dla plantatorów winorośli
  COM(2011) 631 final |

Sprawozdawca

René SOUCHON (FR/PSE), przewodniczący Rady Regionalnej Owernii

Dokumenty źródłowe

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej

COM(2011) 625 final/2

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynku produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynków rolnych)

COM(2011) 626 final/2

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

COM(2011) 627 final/2

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej

COM(2011) 628 final/2

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady określającego środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych

COM(2011) 629 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 w związku ze stosowaniem płatności bezpośrednich dla rolników w odniesieniu do roku 2013

COM(2011) 630 final

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do systemu płatności jednolitych i wsparcia dla plantatorów winorośli

COM(2011) 631 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Priorytety WPR

| 1. | Popiera cele, które Komisja Europejska wytyczyła przyszłej wspólnej polityce rolnej w zakresie zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi, bezpieczeństwa żywnościowego, prowadzenia działalności rolniczej w całej Europie, harmonijnego rozwoju regionalnego, konkurencyjności rolnictwa europejskiego i uproszczenia WPR. |
| --- | --- |

1.

Popiera cele, które Komisja Europejska wytyczyła przyszłej wspólnej polityce rolnej w zakresie zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi, bezpieczeństwa żywnościowego, prowadzenia działalności rolniczej w całej Europie, harmonijnego rozwoju regionalnego, konkurencyjności rolnictwa europejskiego i uproszczenia WPR.

| 2. | Uważa jednak, że propozycje Komisji są zbyt odległe od dogłębnej reformy wspólnej polityki rolnej, która jest przecież niezbędna z punktu widzenia zachowania rolnictwa i obszarów rolnych w Europie i powinna opierać się na potrzebach europejskich gospodarstw rolnych, zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zapewniać równe traktowanie wszystkich europejskich rolników. |
| --- | --- |

2.

Uważa jednak, że propozycje Komisji są zbyt odległe od dogłębnej reformy wspólnej polityki rolnej, która jest przecież niezbędna z punktu widzenia zachowania rolnictwa i obszarów rolnych w Europie i powinna opierać się na potrzebach europejskich gospodarstw rolnych, zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zapewniać równe traktowanie wszystkich europejskich rolników.

| 3. | Uważa, że zgodnie z zapisami w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wspólna polityka rolna musi umożliwić ludności obszarów wiejskich życie na poziomie porównywalnym z poziomem życia całego społeczeństwa. Celowi temu muszą towarzyszyć środki służące ustabilizowaniu rynków, by zapewnić regularne ceny producentom, a jednocześnie móc zapewnić rozsądne ceny konsumentom. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że zgodnie z zapisami w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wspólna polityka rolna musi umożliwić ludności obszarów wiejskich życie na poziomie porównywalnym z poziomem życia całego społeczeństwa. Celowi temu muszą towarzyszyć środki służące ustabilizowaniu rynków, by zapewnić regularne ceny producentom, a jednocześnie móc zapewnić rozsądne ceny konsumentom.

| 4. | Za istotne uważa znalezienie równowagi między środkami pomocowymi, ale uważa, że propozycja Komisji nie wystarczy, by doprowadzić do koniecznego zwiększenia konkurencyjności małych i średnich gospodarstw oraz gospodarstw na obszarach o trudnych warunkach naturalnych, jak też regionów wyspiarskich i pewnych sektorów znajdujących się w trudnej sytuacji. Wnosi, by w celu znalezienia tej równowagi uwzględnić dalsze kryteria, w szczególności zatrudnienie. |
| --- | --- |

4.

Za istotne uważa znalezienie równowagi między środkami pomocowymi, ale uważa, że propozycja Komisji nie wystarczy, by doprowadzić do koniecznego zwiększenia konkurencyjności małych i średnich gospodarstw oraz gospodarstw na obszarach o trudnych warunkach naturalnych, jak też regionów wyspiarskich i pewnych sektorów znajdujących się w trudnej sytuacji. Wnosi, by w celu znalezienia tej równowagi uwzględnić dalsze kryteria, w szczególności zatrudnienie.

| 5. | Zaleca, by w ramach reformy w większym stopniu uwzględnić zasadę pomocniczości, aby zapewnić większą elastyczność państwom członkowskim i regionom. |
| --- | --- |

5.

Zaleca, by w ramach reformy w większym stopniu uwzględnić zasadę pomocniczości, aby zapewnić większą elastyczność państwom członkowskim i regionom.

| 6. | Uważa w szczególności, że należy uprościć procedury administracyjne dla rolników dotyczące wdrażania wspólnej polityki rolnej, lecz jest zdania, że uproszczenie to nie powinno prowadzić do nadmiernego ujednolicenia stosowanych kryteriów, gdyż nie pozwoliłoby to na odpowiednie uwzględnienie specyfiki lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

6.

Uważa w szczególności, że należy uprościć procedury administracyjne dla rolników dotyczące wdrażania wspólnej polityki rolnej, lecz jest zdania, że uproszczenie to nie powinno prowadzić do nadmiernego ujednolicenia stosowanych kryteriów, gdyż nie pozwoliłoby to na odpowiednie uwzględnienie specyfiki lokalnej i regionalnej.

| 7. | Sądzi, że sprawą pierwszorzędnej wagi jest to, by wspólna polityka rolna mogła w większym stopniu promować jakość produktów rolnych, zwłaszcza zaś produktów wytwarzanych w ramach oficjalnych znaków jakości. W związku z tym zwraca się do Komisji Europejskiej, by zadbała o lepsze powiązanie wspólnej polityki rolnej z polityką w zakresie jakości. |
| --- | --- |

7.

Sądzi, że sprawą pierwszorzędnej wagi jest to, by wspólna polityka rolna mogła w większym stopniu promować jakość produktów rolnych, zwłaszcza zaś produktów wytwarzanych w ramach oficjalnych znaków jakości. W związku z tym zwraca się do Komisji Europejskiej, by zadbała o lepsze powiązanie wspólnej polityki rolnej z polityką w zakresie jakości.

Regulacja rynków

| 8. | Stwierdza, że zaproponowane przez Komisję środki regulacji rynków go rozczarowały i są krokiem wstecz w rozwoju wspólnej polityki rolnej. Podczas gdy stabilizacja rynków jest zapisana w traktacie lizbońskim, Komisja nie proponuje żadnego skutecznego mechanizmu publicznej kontroli produkcji. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że zaproponowane przez Komisję środki regulacji rynków go rozczarowały i są krokiem wstecz w rozwoju wspólnej polityki rolnej. Podczas gdy stabilizacja rynków jest zapisana w traktacie lizbońskim, Komisja nie proponuje żadnego skutecznego mechanizmu publicznej kontroli produkcji.

| 9. | Twierdzi, że Komisja popełniła strategiczny błąd, wybierając raczej zarządzanie kryzysowe a posteriori zamiast wprowadzenia na wcześniejszym etapie rozporządzenia, które pozwoliłoby na skuteczne i tańsze przeciwdziałanie wahaniom cen. |
| --- | --- |

9.

Twierdzi, że Komisja popełniła strategiczny błąd, wybierając raczej zarządzanie kryzysowe a posteriori zamiast wprowadzenia na wcześniejszym etapie rozporządzenia, które pozwoliłoby na skuteczne i tańsze przeciwdziałanie wahaniom cen.

| 10. | Zwraca się do Komisji, by po zapoznaniu się z nowymi ocenami skutków ponownie przeanalizowała kwestię wyeliminowania różnych systemów kwot i praw do produkcji (cukier, mleko i prawa do sadzenia winorośli), szczególnie w odniesieniu do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwłaszcza zaś do obszarów górskich. |
| --- | --- |

10.

Zwraca się do Komisji, by po zapoznaniu się z nowymi ocenami skutków ponownie przeanalizowała kwestię wyeliminowania różnych systemów kwot i praw do produkcji (cukier, mleko i prawa do sadzenia winorośli), szczególnie w odniesieniu do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwłaszcza zaś do obszarów górskich.

| 11. | Wnosi, by Komisja zachowała mechanizmy preferencji wspólnotowej (1) i opowiedziała się raczej za mechanizmami skupu interwencyjnego i przechowywania (publicznego i prywatnego). |
| --- | --- |

11.

Wnosi, by Komisja zachowała mechanizmy preferencji wspólnotowej (1) i opowiedziała się raczej za mechanizmami skupu interwencyjnego i przechowywania (publicznego i prywatnego).

| 12. | Uważa, że dla osiągnięcia celu dotyczącego bezpieczeństwa żywnościowego wytyczonego przez Komisję w ramach przyszłej wspólnej polityki rolnej trzeba przywrócić równowagę sił w łańcuchu dostaw żywności poprzez umocnienie pozycji producentów. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że dla osiągnięcia celu dotyczącego bezpieczeństwa żywnościowego wytyczonego przez Komisję w ramach przyszłej wspólnej polityki rolnej trzeba przywrócić równowagę sił w łańcuchu dostaw żywności poprzez umocnienie pozycji producentów.

| 13. | Uważa, że przeprowadzenie przeglądu unijnej polityki handlowej ma kluczowe znaczenie dla sektora rolnictwa, który nie powinien być monetą przetargową wykorzystywaną wyłącznie na korzyść rozwoju eksportu do krajów trzecich w dziedzinie przemysłu i usług. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że przeprowadzenie przeglądu unijnej polityki handlowej ma kluczowe znaczenie dla sektora rolnictwa, który nie powinien być monetą przetargową wykorzystywaną wyłącznie na korzyść rozwoju eksportu do krajów trzecich w dziedzinie przemysłu i usług.

| 14. | Uważa, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, dysponujący sumą 2,5 mld euro, nie jest dostosowany do reagowania na skutki, jakie dotkną sektor rolnictwa w wyniku porozumień handlowych. W szczególności nie jest celem tego funduszu łagodzenie przewidywalnych skutków negocjowanych obecnie dwustronnych umów handlowych. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, dysponujący sumą 2,5 mld euro, nie jest dostosowany do reagowania na skutki, jakie dotkną sektor rolnictwa w wyniku porozumień handlowych. W szczególności nie jest celem tego funduszu łagodzenie przewidywalnych skutków negocjowanych obecnie dwustronnych umów handlowych.

Konwergencja

| 15. | Uważa, że władze lokalne i regionalne w ramach instytucjonalnych każdego państwa członkowskiego mają wszelkie podstawy do tego, by uczestniczyć we wdrażaniu wspólnej polityki rolnej w ramach pierwszego filaru, gdyż włączenie w te działania poziomu regionalnego może przyczynić się do lepszego ukierunkowania wsparcia w zależności od charakterystyki społecznej, ekologicznej, agronomicznej i terytorialnej rolnictwa i do zapewnienia w ten sposób lepszego i skuteczniejszego wykorzystania funduszy. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że władze lokalne i regionalne w ramach instytucjonalnych każdego państwa członkowskiego mają wszelkie podstawy do tego, by uczestniczyć we wdrażaniu wspólnej polityki rolnej w ramach pierwszego filaru, gdyż włączenie w te działania poziomu regionalnego może przyczynić się do lepszego ukierunkowania wsparcia w zależności od charakterystyki społecznej, ekologicznej, agronomicznej i terytorialnej rolnictwa i do zapewnienia w ten sposób lepszego i skuteczniejszego wykorzystania funduszy.

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje odejście we wniosku Komisji od historycznych wartości referencyjnych, które były niesprawiedliwym systemem rozdziału pomocy wśród rolników, niezgodnym z zasadą równości. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje odejście we wniosku Komisji od historycznych wartości referencyjnych, które były niesprawiedliwym systemem rozdziału pomocy wśród rolników, niezgodnym z zasadą równości.

| 17. | Sądzi jednak, że rozdział płatności zaproponowany przez Komisję jest jeszcze niedostatecznie zrównoważony względem nowych państw członkowskich, a szczególnie krajów bałtyckich, które otrzymują najniższe płatności bezpośrednie w całej UE. Ubolewa nad tym, że wyznaczone terminy dotyczące konwergencji między państwami członkowskimi nie zostały doprecyzowane przez Komisję. Związane z tym warunki i harmonogram powinny uwzględniać koszty produkcji w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

17.

Sądzi jednak, że rozdział płatności zaproponowany przez Komisję jest jeszcze niedostatecznie zrównoważony względem nowych państw członkowskich, a szczególnie krajów bałtyckich, które otrzymują najniższe płatności bezpośrednie w całej UE. Ubolewa nad tym, że wyznaczone terminy dotyczące konwergencji między państwami członkowskimi nie zostały doprecyzowane przez Komisję. Związane z tym warunki i harmonogram powinny uwzględniać koszty produkcji w poszczególnych państwach członkowskich.

| 18. | Pragnie, by postępy na drodze do konwergencji płatności podstawowych w każdym państwie członkowskim realizowano stopniowo i w rozsądnym terminie, oraz by konwergencja w skali ogólnoeuropejskiej przebiegała zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem. |
| --- | --- |

18.

Pragnie, by postępy na drodze do konwergencji płatności podstawowych w każdym państwie członkowskim realizowano stopniowo i w rozsądnym terminie, oraz by konwergencja w skali ogólnoeuropejskiej przebiegała zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem.

Stopniowe zmniejszanie dotacji i pułapy

| 19. | Wzywa Komisję do obniżenia wartości progowych stopniowego zmniejszania płatności do 100 tys. euro pomocy przy pułapie 200 tys. euro na gospodarstwo, poprzez odjęcie wynagrodzeń faktycznie wypłaconych i zadeklarowanych, w tym wynagrodzeń dla rolnika. |
| --- | --- |

19.

Wzywa Komisję do obniżenia wartości progowych stopniowego zmniejszania płatności do 100 tys. euro pomocy przy pułapie 200 tys. euro na gospodarstwo, poprzez odjęcie wynagrodzeń faktycznie wypłaconych i zadeklarowanych, w tym wynagrodzeń dla rolnika.

| 20. | Wzywa Komisję, by fundusze pochodzące z tego stopniowego zmniejszania dotacji mogły być przeznaczone na środki i działania określone przez dane państwo członkowskie dla jego terytorium. |
| --- | --- |

20.

Wzywa Komisję, by fundusze pochodzące z tego stopniowego zmniejszania dotacji mogły być przeznaczone na środki i działania określone przez dane państwo członkowskie dla jego terytorium.

Powiązanie

| 21. | Uważa, że utrzymanie uzależnienia dotacji od produkcji w przypadku niektórych rodzajów produkcji lub wybranych regionów w trudnej sytuacji ma podstawowe znaczenie . |
| --- | --- |

21.

Uważa, że utrzymanie uzależnienia dotacji od produkcji w przypadku niektórych rodzajów produkcji lub wybranych regionów w trudnej sytuacji ma podstawowe znaczenie .

| 22. | Wzywa Komisję, by umożliwiła państwom członkowskim przyznawanie rolnikom wsparcia powiązanego z produkcją i decydowanie o tym, które sektory napotykają trudności i mają szczególne znaczenie dla gospodarki, społeczeństwa lub środowiska. Zachęca również, by Komisja umocniła przepisy dotyczące uzależnienia dotacji od produkcji na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych, na obszarach wyspiarskich i w regionach najbardziej oddalonych oraz by objęła tymi przepisami – oprócz rodzajów produkcji wymienionych już we wniosku w sprawie rozporządzenia – produkcję rolną przeznaczoną na wyroby objęte oficjalnym znakiem jakości, w tym produkcję ekologiczną. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję, by umożliwiła państwom członkowskim przyznawanie rolnikom wsparcia powiązanego z produkcją i decydowanie o tym, które sektory napotykają trudności i mają szczególne znaczenie dla gospodarki, społeczeństwa lub środowiska. Zachęca również, by Komisja umocniła przepisy dotyczące uzależnienia dotacji od produkcji na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych, na obszarach wyspiarskich i w regionach najbardziej oddalonych oraz by objęła tymi przepisami – oprócz rodzajów produkcji wymienionych już we wniosku w sprawie rozporządzenia – produkcję rolną przeznaczoną na wyroby objęte oficjalnym znakiem jakości, w tym produkcję ekologiczną.

| 23. | Uważa, że dla skonkretyzowania europejskich strategii stabilizacji rynków rolnych – bez tworzenia sztucznych systemów wsparcia w ramach II filaru – stosowne byłoby wprowadzenie środków zarządzania ryzykiem, które zostałyby usunięte z rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że dla skonkretyzowania europejskich strategii stabilizacji rynków rolnych – bez tworzenia sztucznych systemów wsparcia w ramach II filaru – stosowne byłoby wprowadzenie środków zarządzania ryzykiem, które zostałyby usunięte z rozwoju obszarów wiejskich.

Praktyki rolnicze korzystne dla klimatu i środowiska

| 24. | Uważa, że niezbędna jest zmiana modelu produkcji w rolnictwie europejskim, postulowana przez Komisję w ramach ekologizacji, sądzi jednak, że katalog rozwiązań z zakresu ekologizacji jest zbyt sztywny, by można było dostosować go do potrzeb regionalnych i lokalnych i by optymalnie przyczynić się do realizacji celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że niezbędna jest zmiana modelu produkcji w rolnictwie europejskim, postulowana przez Komisję w ramach ekologizacji, sądzi jednak, że katalog rozwiązań z zakresu ekologizacji jest zbyt sztywny, by można było dostosować go do potrzeb regionalnych i lokalnych i by optymalnie przyczynić się do realizacji celów strategii „Europa 2020”.

| 25. | Uważa, że przejściu w rolnictwie europejskim do zrównoważonych sposobów produkcji oraz jego dostosowaniu do zmian klimatu musi towarzyszyć większe wsparcie dla innowacyjnych rozwiązań w agronomii. Cel UE dotyczący innowacyjnej i zrównoważonej gospodarki wymaga większej synergii między polityką rolną i polityką rybołówstwa, polityką dotyczącą klimatu i energii, polityką regionalną i polityką dotyczącą badań naukowych. KR podkreśla w tym kontekście użyteczność badań dotyczących żywności oraz możliwości wprowadzenia innowacyjnych rozwiązań w sektorze produktów ekologicznych. |
| --- | --- |

25.

Uważa, że przejściu w rolnictwie europejskim do zrównoważonych sposobów produkcji oraz jego dostosowaniu do zmian klimatu musi towarzyszyć większe wsparcie dla innowacyjnych rozwiązań w agronomii. Cel UE dotyczący innowacyjnej i zrównoważonej gospodarki wymaga większej synergii między polityką rolną i polityką rybołówstwa, polityką dotyczącą klimatu i energii, polityką regionalną i polityką dotyczącą badań naukowych. KR podkreśla w tym kontekście użyteczność badań dotyczących żywności oraz możliwości wprowadzenia innowacyjnych rozwiązań w sektorze produktów ekologicznych.

| 26. | Uważa środki zaproponowane przez Komisję za nieodpowiednie, gdyż są one zbyt ogólne i wnosi w związku z tym o lepsze uwzględnienie zasady pomocniczości, aby dotacje na ekologizację były wdrażane w ścisłym kontekście sytuacji lokalnej z punktu widzenia aspektów agronomicznych, ekologicznych i społeczno-gospodarczych dzięki powierzeniu władzom lokalnym i regionalnym inicjatywy w tym zakresie i zarządzania ukierunkowanymi środkami rolnośrodowiskowymi oraz umożliwieniu im wprowadzenia umów terytorialnych podpisywanych wspólnie z rolnikami lub ich przedstawicielami. Uważa ponadto, że należy stworzyć warunki ułatwiające dostęp wszystkim przedsiębiorstwom, przeprowadzając gruntowny przegląd możliwych rodzajów działań. |
| --- | --- |

26.

Uważa środki zaproponowane przez Komisję za nieodpowiednie, gdyż są one zbyt ogólne i wnosi w związku z tym o lepsze uwzględnienie zasady pomocniczości, aby dotacje na ekologizację były wdrażane w ścisłym kontekście sytuacji lokalnej z punktu widzenia aspektów agronomicznych, ekologicznych i społeczno-gospodarczych dzięki powierzeniu władzom lokalnym i regionalnym inicjatywy w tym zakresie i zarządzania ukierunkowanymi środkami rolnośrodowiskowymi oraz umożliwieniu im wprowadzenia umów terytorialnych podpisywanych wspólnie z rolnikami lub ich przedstawicielami. Uważa ponadto, że należy stworzyć warunki ułatwiające dostęp wszystkim przedsiębiorstwom, przeprowadzając gruntowny przegląd możliwych rodzajów działań.

| 27. | Uważa, że rolnicy, którzy otrzymali certyfikację w ramach rolnictwa ekologicznego uznawaną przez państwa członkowskie, powinni mieć możliwość pełnoprawnego korzystania ze wsparcia z tytułu ekologizacji, pod warunkiem że specyfikacje związane z tymi certyfikacjami są wymagające i zostały oficjalnie uznane przez Komisję Europejską, tak aby zapewnić równoważny zestaw wymogów we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że rolnicy, którzy otrzymali certyfikację w ramach rolnictwa ekologicznego uznawaną przez państwa członkowskie, powinni mieć możliwość pełnoprawnego korzystania ze wsparcia z tytułu ekologizacji, pod warunkiem że specyfikacje związane z tymi certyfikacjami są wymagające i zostały oficjalnie uznane przez Komisję Europejską, tak aby zapewnić równoważny zestaw wymogów we wszystkich państwach członkowskich.

| 28. | Uważa, że przeznaczenie progowej wartości 7 % użytków rolnych, które wycofano spod upraw, na obszary proekologiczne, może w niektórych sytuacjach wydać się zbyt znacznym odsetkiem, i zwraca się do Komisji Europejskiej o większą elastyczność i pozostawienie regionom możliwości określenia sposobów wdrażania tego przepisu w zależności od lokalnej specyfiki, w tym możliwości włączenia do obszarów proekologicznych trwałych użytków zielonych. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że przeznaczenie progowej wartości 7 % użytków rolnych, które wycofano spod upraw, na obszary proekologiczne, może w niektórych sytuacjach wydać się zbyt znacznym odsetkiem, i zwraca się do Komisji Europejskiej o większą elastyczność i pozostawienie regionom możliwości określenia sposobów wdrażania tego przepisu w zależności od lokalnej specyfiki, w tym możliwości włączenia do obszarów proekologicznych trwałych użytków zielonych.

| 29. | Wzywa Komisję, by zaproponowała wprowadzenie w skali ogólnoeuropejskiej – za pomocą odpowiednich instrumentów – planu działania w zakresie białek zmierzającego do zwiększenia upraw roślin wysokobiałkowych i strączkowych, tak by hodowlom europejskim zapewnić niezależność w zakresie białka, ograniczyć zużycie azotowych nawozów sztucznych i zwiększyć żyzność gleby. |
| --- | --- |

29.

Wzywa Komisję, by zaproponowała wprowadzenie w skali ogólnoeuropejskiej – za pomocą odpowiednich instrumentów – planu działania w zakresie białek zmierzającego do zwiększenia upraw roślin wysokobiałkowych i strączkowych, tak by hodowlom europejskim zapewnić niezależność w zakresie białka, ograniczyć zużycie azotowych nawozów sztucznych i zwiększyć żyzność gleby.

| 30. | Wzywa Komisję do zmiany podanej we wniosku definicji trwałych użytków zielonych i utrzymania jej w obowiązującej obecnie formie, bez warunku dominacji traw. |
| --- | --- |

30.

Wzywa Komisję do zmiany podanej we wniosku definicji trwałych użytków zielonych i utrzymania jej w obowiązującej obecnie formie, bez warunku dominacji traw.

Obszary o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych

| 31. | Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi był obowiązkowy dla wszystkich państw członkowskich. Stanowiłby on tym samym odrębny trzeci poziom pomocy i uzupełniałby płatności podstawowe i dotacje na ekologizację. |
| --- | --- |

31.

Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi był obowiązkowy dla wszystkich państw członkowskich. Stanowiłby on tym samym odrębny trzeci poziom pomocy i uzupełniałby płatności podstawowe i dotacje na ekologizację.

| 32. | Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi mógł być wykorzystywany przez państwa członkowskie na poziomie 10 % rocznego pułapu krajowego. |
| --- | --- |

32.

Wnosi, aby mechanizm na rzecz obszarów ze szczególnymi ograniczeniami naturalnymi mógł być wykorzystywany przez państwa członkowskie na poziomie 10 % rocznego pułapu krajowego.

| 33. | Wnosi o poszerzenie definicji obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych o kryterium spójności terytorialnej i kryterium gospodarowania gruntami, by uwzględnić czynnik izolacji i dostępu do infrastruktur, a także wrażliwość ekosystemów, zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami Komitetu Regionów (2). |
| --- | --- |

33.

Wnosi o poszerzenie definicji obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych o kryterium spójności terytorialnej i kryterium gospodarowania gruntami, by uwzględnić czynnik izolacji i dostępu do infrastruktur, a także wrażliwość ekosystemów, zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami Komitetu Regionów (2).

Rozpoczęcie działalności

| 34. | Sądzi, że propozycja Komisji dotycząca konkretnej pomocy uzupełniającej w stosunku do płatności podstawowych, która byłaby przeznaczona dla młodych rolników, jest krokiem we właściwym kierunku, lecz jest niewystarczająca i powinna być środkiem o charakterze dobrowolnym. |
| --- | --- |

34.

Sądzi, że propozycja Komisji dotycząca konkretnej pomocy uzupełniającej w stosunku do płatności podstawowych, która byłaby przeznaczona dla młodych rolników, jest krokiem we właściwym kierunku, lecz jest niewystarczająca i powinna być środkiem o charakterze dobrowolnym.

| 35. | Wnosi, by Komisja wykazała się większą determinacją w odniesieniu do rozpoczynania działalności przez rolników. |
| --- | --- |

35.

Wnosi, by Komisja wykazała się większą determinacją w odniesieniu do rozpoczynania działalności przez rolników.

| 36. | Uważa, że trudności z rozpoczynaniem działalności są głównie związane z kwestią dostępu do gruntów i kredytów bankowych. Wobec tego wzywa, by zachęcać państwa członkowskie, z poszanowaniem zasady pomocniczości, do wprowadzenia przepisów w zakresie gwarancji związanych z gruntami oraz gwarancji bankowych. |
| --- | --- |

36.

Uważa, że trudności z rozpoczynaniem działalności są głównie związane z kwestią dostępu do gruntów i kredytów bankowych. Wobec tego wzywa, by zachęcać państwa członkowskie, z poszanowaniem zasady pomocniczości, do wprowadzenia przepisów w zakresie gwarancji związanych z gruntami oraz gwarancji bankowych.

Rolnicy czynni zawodowo i drobni producenci rolni

| 37. | Wzywa Komisję do dokładniejszego zdefiniowania pojęcia rolnika czynnego zawodowo, aby zapobiec przyznawaniu płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym, które nie uczestniczą w zarządzaniu gospodarstwem rolnym i w pracach w tymże gospodarstwie. |
| --- | --- |

37.

Wzywa Komisję do dokładniejszego zdefiniowania pojęcia rolnika czynnego zawodowo, aby zapobiec przyznawaniu płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym, które nie uczestniczą w zarządzaniu gospodarstwem rolnym i w pracach w tymże gospodarstwie.

| 38. | Ocenia jako trafną propozycję Komisji, by uznać specyficzny status drobnych producentów rolnych, ze względu na to, że rolnictwo stanowi bardzo ważną część zatrudnienia na obszarach wiejskich w wielu krajach Unii Europejskiej. Uważa, że system ten przyczynia się do uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Pragnie jednak, by minimalny próg wsparcia został ustalony na poziomie 1 000 euro. |
| --- | --- |

38.

Ocenia jako trafną propozycję Komisji, by uznać specyficzny status drobnych producentów rolnych, ze względu na to, że rolnictwo stanowi bardzo ważną część zatrudnienia na obszarach wiejskich w wielu krajach Unii Europejskiej. Uważa, że system ten przyczynia się do uproszczenia wspólnej polityki rolnej. Pragnie jednak, by minimalny próg wsparcia został ustalony na poziomie 1 000 euro.

Rozwój obszarów wiejskich

| 39. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję dotyczącą wspólnych ram strategicznych dla wszystkich funduszy strukturalnych, w tym dla EFRROW. |
| --- | --- |

39.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję dotyczącą wspólnych ram strategicznych dla wszystkich funduszy strukturalnych, w tym dla EFRROW.

| 40. | Jest zdania, że ustanowienie wspólnych ram strategicznych może być okazją do rozszerzenia podziału na strefy przyjętego w dziedzinie polityki spójności na politykę rozwoju obszarów wiejskich. Dzięki temu można by lepiej zharmonizować poziomy współfinansowania. Wnosi zatem, by Komisja zbadała skutki wspomnianego rozszerzenia. |
| --- | --- |

40.

Jest zdania, że ustanowienie wspólnych ram strategicznych może być okazją do rozszerzenia podziału na strefy przyjętego w dziedzinie polityki spójności na politykę rozwoju obszarów wiejskich. Dzięki temu można by lepiej zharmonizować poziomy współfinansowania. Wnosi zatem, by Komisja zbadała skutki wspomnianego rozszerzenia.

| 41. | Sądzi, że dążenie Komisji do powiązania rozwoju obszarów wiejskich ze strategią „Europa 2020” oraz do uwzględnienia go w nowych, wspólnych ramach strategicznych, obok EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR stwarza możliwość harmonijnego i zintegrowanego rozwoju obszarów wiejskich. W wielu państwach członkowskich UE obszary wiejskie nie są tożsame wyłącznie z rolnictwem – są także miejscem prowadzenia małej przedsiębiorczości i miejscem zamieszkania. |
| --- | --- |

41.

Sądzi, że dążenie Komisji do powiązania rozwoju obszarów wiejskich ze strategią „Europa 2020” oraz do uwzględnienia go w nowych, wspólnych ramach strategicznych, obok EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR stwarza możliwość harmonijnego i zintegrowanego rozwoju obszarów wiejskich. W wielu państwach członkowskich UE obszary wiejskie nie są tożsame wyłącznie z rolnictwem – są także miejscem prowadzenia małej przedsiębiorczości i miejscem zamieszkania.

| 42. | Uważa zatem, że należy z jednej strony zapewnić odpowiednie środki z EFFROW na rozwój infrastruktury komunalnej na obszarach wiejskich, a z drugiej – zagwarantować odpowiedni udział gmin wiejskich w dostępie do środków polityki spójności z EFRR w ramach ogólnej polityki rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

42.

Uważa zatem, że należy z jednej strony zapewnić odpowiednie środki z EFFROW na rozwój infrastruktury komunalnej na obszarach wiejskich, a z drugiej – zagwarantować odpowiedni udział gmin wiejskich w dostępie do środków polityki spójności z EFRR w ramach ogólnej polityki rozwoju obszarów wiejskich.

| 43. | Uważa, że do określenia obszarów ze szczególnymi ograniczeniami należałoby stosować wspólne i porównywalne obiektywne kryteria na poziomie Unii Europejskiej. Uważa, że w tym celu należy oprzeć się na nowej definicji obszarów ze szczególnymi ograniczeniami, która powinna jednak zostać rozszerzona na inne kryteria, tak aby uwzględnić potrzeby i specyfikę obszarów wiejskich w skali europejskiej. |
| --- | --- |

43.

Uważa, że do określenia obszarów ze szczególnymi ograniczeniami należałoby stosować wspólne i porównywalne obiektywne kryteria na poziomie Unii Europejskiej. Uważa, że w tym celu należy oprzeć się na nowej definicji obszarów ze szczególnymi ograniczeniami, która powinna jednak zostać rozszerzona na inne kryteria, tak aby uwzględnić potrzeby i specyfikę obszarów wiejskich w skali europejskiej.

| 44. | Stwierdza, że sześć priorytetów, które zapowiedziano, jest bardzo rozbieżnych i że są one bardzo luźno powiązane z jedenastoma celami tematycznymi przewidzianymi w rozporządzeniu ustanawiającym wspólne przepisy. Ponadto ta nowa struktura nie pasuje do obecnej czteroosiowej struktury rozporządzenia i nie ułatwia zastosowania rozwiązań, które byłyby zintegrowane z innymi funduszami w ramach wspólnych ram strategicznych. |
| --- | --- |

44.

Stwierdza, że sześć priorytetów, które zapowiedziano, jest bardzo rozbieżnych i że są one bardzo luźno powiązane z jedenastoma celami tematycznymi przewidzianymi w rozporządzeniu ustanawiającym wspólne przepisy. Ponadto ta nowa struktura nie pasuje do obecnej czteroosiowej struktury rozporządzenia i nie ułatwia zastosowania rozwiązań, które byłyby zintegrowane z innymi funduszami w ramach wspólnych ram strategicznych.

| 45. | Wobec tego zwraca się do Komisji z prośbą o opracowanie europejskiej strategii rozwoju obszarów wiejskich, którą każde państwo członkowskie będzie mogło dostosować na poziomie regionalnym w ramach umów o partnerstwie. |
| --- | --- |

45.

Wobec tego zwraca się do Komisji z prośbą o opracowanie europejskiej strategii rozwoju obszarów wiejskich, którą każde państwo członkowskie będzie mogło dostosować na poziomie regionalnym w ramach umów o partnerstwie.

| 46. | Popiera możliwość przeniesienia do 10 % funduszy z pierwszego do drugiego filara. |
| --- | --- |

46.

Popiera możliwość przeniesienia do 10 % funduszy z pierwszego do drugiego filara.

| 47. | Wyraża zadowolenie z tego, że nowe rozporządzenie ustanawiające wspólne przepisy określa wspólne zasady dla EFRROW, EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR, i postrzega to jako przełom gwarantujący stosowanie zintegrowanych rozwiązań terytorialnych w ramach wszystkich tych funduszy. |
| --- | --- |

47.

Wyraża zadowolenie z tego, że nowe rozporządzenie ustanawiające wspólne przepisy określa wspólne zasady dla EFRROW, EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR, i postrzega to jako przełom gwarantujący stosowanie zintegrowanych rozwiązań terytorialnych w ramach wszystkich tych funduszy.

| 48. | Twierdzi, że kwestią o podstawowym znaczeniu jest to, by rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów wiejskich przyczyniło się do ożywienia zatrudnienia pozarolniczego na obszarach wiejskich, ale uważa, że równie istotne jest uwzględnienie problematyki wiejskiej we wszystkich funduszach strukturalnych. Niepokój wzbudza rozwój sytuacji dotyczącej wsparcia, którego udzielanie Unia Europejska zarezerwowała dla obszarów wiejskich, niewymienionych w nowym rozporządzeniu w sprawie EFRR. |
| --- | --- |

48.

Twierdzi, że kwestią o podstawowym znaczeniu jest to, by rozporządzenie w sprawie rozwoju obszarów wiejskich przyczyniło się do ożywienia zatrudnienia pozarolniczego na obszarach wiejskich, ale uważa, że równie istotne jest uwzględnienie problematyki wiejskiej we wszystkich funduszach strukturalnych. Niepokój wzbudza rozwój sytuacji dotyczącej wsparcia, którego udzielanie Unia Europejska zarezerwowała dla obszarów wiejskich, niewymienionych w nowym rozporządzeniu w sprawie EFRR.

| 49. | Włączenie mechanizmu zarządzania ryzykiem do zagadnień rozwoju obszarów wiejskich uważa za krok niewłaściwy i wzywa Komisję do pominięcia tego rozwiązania w rozporządzeniu i wprowadzenia w jego miejsce środków regulacyjnych w ramach pierwszego filara. |
| --- | --- |

49.

Włączenie mechanizmu zarządzania ryzykiem do zagadnień rozwoju obszarów wiejskich uważa za krok niewłaściwy i wzywa Komisję do pominięcia tego rozwiązania w rozporządzeniu i wprowadzenia w jego miejsce środków regulacyjnych w ramach pierwszego filara.

| 50. | Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zapisów dotyczących inicjatywy LEADER także na inne fundusze w ramach nowego podejścia dotyczącego rozwoju lokalnego kierowanego przez lokalną społeczność, które zapewni zintegrowane wdrażanie strategii rozwoju lokalnego i wsparcie ze strony najbardziej odpowiednich funduszy. |
| --- | --- |

50.

Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie zapisów dotyczących inicjatywy LEADER także na inne fundusze w ramach nowego podejścia dotyczącego rozwoju lokalnego kierowanego przez lokalną społeczność, które zapewni zintegrowane wdrażanie strategii rozwoju lokalnego i wsparcie ze strony najbardziej odpowiednich funduszy.

| 51. | Zwraca uwagę na szczególną rolę, jaką odgrywają rolnicy i obszary wiejskie w strefach wokół miast, jeśli chodzi o propagowanie rozwiązań zgodnych z celami określonymi w strategii „Europa 2020”, i uważa, że w przypadku stref rolne wokół miast występują specyficzne atuty i ograniczenia uzasadniające wdrożenie podprogramów tematycznych w ramach drugiego filara. |
| --- | --- |

51.

Zwraca uwagę na szczególną rolę, jaką odgrywają rolnicy i obszary wiejskie w strefach wokół miast, jeśli chodzi o propagowanie rozwiązań zgodnych z celami określonymi w strategii „Europa 2020”, i uważa, że w przypadku stref rolne wokół miast występują specyficzne atuty i ograniczenia uzasadniające wdrożenie podprogramów tematycznych w ramach drugiego filara.

Zarządzanie

| 52. | Uznaje, że istotną kwestią jest przyznanie władzom lokalnym i regionalnym, jako jednostkom współfinansującym i partnerom instytucji zarządzających, centralnej roli we wdrażaniu rozporządzenia w sprawie rozwoju obszarów wiejskich. Ocenia, że podejście do projektów w perspektywie lokalnej i regionalnej zapewnia skuteczniejsze i efektywniejsze wykorzystanie funduszy europejskich. |
| --- | --- |

52.

Uznaje, że istotną kwestią jest przyznanie władzom lokalnym i regionalnym, jako jednostkom współfinansującym i partnerom instytucji zarządzających, centralnej roli we wdrażaniu rozporządzenia w sprawie rozwoju obszarów wiejskich. Ocenia, że podejście do projektów w perspektywie lokalnej i regionalnej zapewnia skuteczniejsze i efektywniejsze wykorzystanie funduszy europejskich.

| 53. | Uważa, że koniecznym warunkiem udanego przekształcenia wspólnej polityki rolnej po 2013 r. jest wdrożenie zasady wielopoziomowego sprawowania rządów, obejmującego szczebel europejski, krajowy i regionalny. |
| --- | --- |

53.

Uważa, że koniecznym warunkiem udanego przekształcenia wspólnej polityki rolnej po 2013 r. jest wdrożenie zasady wielopoziomowego sprawowania rządów, obejmującego szczebel europejski, krajowy i regionalny.

| 54. | Wnosi, by przedstawiciele społeczności obszarów wiejskich byli w pełni włączani w prace nad umowami o partnerstwie. |
| --- | --- |

54.

Wnosi, by przedstawiciele społeczności obszarów wiejskich byli w pełni włączani w prace nad umowami o partnerstwie.

| 55. | Uznaje, że możliwość wprowadzenia podprogramów odnoszących się do konkretnych obszarów, takich jak obszary górskie i regiony wyspiarskie, bądź do konkretnych sektorów, jest interesującą propozycją, która jednak nie będzie mogła wnieść dodatkowej wartości, o ile programy te nie zostaną jednocześnie przewidziane także w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych, aby rozszerzyć wachlarz działań w zakresie rozwoju terytorialnego na wszystkie europejskie instrumenty finansowania, i o ile nie zostaną one objęte współdziałaniem przez władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

55.

Uznaje, że możliwość wprowadzenia podprogramów odnoszących się do konkretnych obszarów, takich jak obszary górskie i regiony wyspiarskie, bądź do konkretnych sektorów, jest interesującą propozycją, która jednak nie będzie mogła wnieść dodatkowej wartości, o ile programy te nie zostaną jednocześnie przewidziane także w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych, aby rozszerzyć wachlarz działań w zakresie rozwoju terytorialnego na wszystkie europejskie instrumenty finansowania, i o ile nie zostaną one objęte współdziałaniem przez władze lokalne i regionalne.

| 56. | Wnosi, by reprezentant władz lokalnych i regionalnych zasiadał w Komitecie ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, który będzie pomagał Komisji w pracach związanych z przyjmowaniem aktów delegowanych. Ogólnie wnosi o przegląd składu grup doradczych Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, by w większym stopniu odzwierciedlały one środowiska wiejskie. |
| --- | --- |

56.

Wnosi, by reprezentant władz lokalnych i regionalnych zasiadał w Komitecie ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, który będzie pomagał Komisji w pracach związanych z przyjmowaniem aktów delegowanych. Ogólnie wnosi o przegląd składu grup doradczych Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, by w większym stopniu odzwierciedlały one środowiska wiejskie.

Budżet

| 57. | Uważa, że ze względu na poważne wyzwania, przed którymi stanie w najbliższych latach sektor rolno-spożywczy należy przynajmniej potwierdzić na okres 2014–2020, w wartościach realnych, budżet 435,6 mld euro przewidziany w wieloletnich ramach finansowych na WPR jako politykę zintegrowaną, zarówno jeśli chodzi o pierwszy filar, jak i o drugi filar. |
| --- | --- |

57.

Uważa, że ze względu na poważne wyzwania, przed którymi stanie w najbliższych latach sektor rolno-spożywczy należy przynajmniej potwierdzić na okres 2014–2020, w wartościach realnych, budżet 435,6 mld euro przewidziany w wieloletnich ramach finansowych na WPR jako politykę zintegrowaną, zarówno jeśli chodzi o pierwszy filar, jak i o drugi filar.

| 58. | Niemniej wyraża obawy związane z kontekstem ogólnoeuropejskiego kryzysu długu publicznego i z zagrożeniem, jakie stanowi on dla budżetu przyszłej wspólnej polityki rolnej, i uważa, że tym bardziej konieczne jest utrzymanie środków przeznaczanych na przyszłą WPR na odpowiednio wysokim poziomie. |
| --- | --- |

58.

Niemniej wyraża obawy związane z kontekstem ogólnoeuropejskiego kryzysu długu publicznego i z zagrożeniem, jakie stanowi on dla budżetu przyszłej wspólnej polityki rolnej, i uważa, że tym bardziej konieczne jest utrzymanie środków przeznaczanych na przyszłą WPR na odpowiednio wysokim poziomie.

II.   ZALECANE POPRAWKI

COM(2011) 626 final/2

Poprawka 1

Art. 21 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Opracowując swoje strategie, państwa członkowskie sporządzają wykaz produktów, które pochodzą z sektorów owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz sektora bananów, które będą kwalifikowały się do objęcia ich odpowiednim programem. Wykaz ten nie obejmuje jednak produktów wyłączonych zgodnie ze środkami przyjętymi przez Komisję – w drodze aktów delegowanych – na podstawie art. 22 ust. 2 lit. a). Państwa członkowskie dokonują wyboru swoich produktów na podstawie obiektywnych kryteriów, które mogą obejmować sezonowość, dostępność produktów lub kwestie dotyczące środowiska. Dokonując wyboru, państwa członkowskie mogą przyznawać pierwszeństwo produktom pochodzącym z Unii. | Opracowując swoje strategie, państwa członkowskie sporządzają wykaz produktów, które pochodzą z sektorów owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz sektora bananów, które będą kwalifikowały się do objęcia ich odpowiednim programem. Wykaz ten nie obejmuje jednak produktów wyłączonych zgodnie ze środkami przyjętymi przez Komisję – w drodze aktów delegowanych – na podstawie art. 22 ust. 2 lit. a). Państwa członkowskie dokonują wyboru swoich produktów na podstawie obiektywnych kryteriów, które mogą obejmować sezonowość, dostępność produktów lub kwestie dotyczące środowiska z Unii. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Opracowując swoje strategie, państwa członkowskie sporządzają wykaz produktów, które pochodzą z sektorów owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz sektora bananów, które będą kwalifikowały się do objęcia ich odpowiednim programem. Wykaz ten nie obejmuje jednak produktów wyłączonych zgodnie ze środkami przyjętymi przez Komisję – w drodze aktów delegowanych – na podstawie art. 22 ust. 2 lit. a). Państwa członkowskie dokonują wyboru swoich produktów na podstawie obiektywnych kryteriów, które mogą obejmować sezonowość, dostępność produktów lub kwestie dotyczące środowiska. Dokonując wyboru, państwa członkowskie mogą przyznawać pierwszeństwo produktom pochodzącym z Unii.

Opracowując swoje strategie, państwa członkowskie sporządzają wykaz produktów, które pochodzą z sektorów owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz sektora bananów, które będą kwalifikowały się do objęcia ich odpowiednim programem. Wykaz ten nie obejmuje jednak produktów wyłączonych zgodnie ze środkami przyjętymi przez Komisję – w drodze aktów delegowanych – na podstawie art. 22 ust. 2 lit. a). Państwa członkowskie dokonują wyboru swoich produktów na podstawie obiektywnych kryteriów, które mogą obejmować sezonowość, dostępność produktów lub kwestie dotyczące środowiska z Unii.

Uzasadnienie

Chodzi o zastosowanie systemu preferencji wspólnotowej dla produktów europejskich w stosunku do produktów z krajów trzecich.

Poprawka 2

Nowy punkt przed art. 101

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Liczne ekspertyzy wykazały, że porzucenie praw do sadzenia (Etude sur les impacts socio-économiques et territoriaux de la libéralisation des droits de plantations viticoles, opracowanie AREV – MOISA, marzec 2012) i kwot oznacza koncentrację produkcji na niektórych obszarach, co pociąga za sobą skutki gospodarcze, terytorialne i ekologiczne źle ocenione przez Komisję.

Poprawka 3

Art. 108 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Organizacje międzybranżowe
  1.   W odpowiedzi na złożony wniosek państwa członkowskie uznają organizacje międzybranżowe każdego z sektorów wymienionych w art. 1 ust. 2, które:






  a) | skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją, handlem lub przetwórstwem produktów jednego sektora lub kilku sektorów; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Organizacje międzybranżowe

1.   W odpowiedzi na złożony wniosek państwa członkowskie uznają organizacje międzybranżowe każdego z sektorów wymienionych w art. 1 ust. 2, które:

a)

skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją, handlem lub przetwórstwem produktów jednego sektora lub kilku sektorów;

| b) | powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub zrzeszeń, które je tworzą; |
| --- | --- |

b)

powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub zrzeszeń, które je tworzą;

| c) | dążą do określonego celu, który może obejmować co najmniej jeden spośród następujących celów:






  (i) | poprawa znajomości oraz przejrzystości produkcji i rynku, między innymi poprzez publikację danych statystycznych na temat cen, wielkości i czasu trwania zawartych wcześniej umów oraz poprzez dostarczanie analiz potencjalnego rozwoju sytuacji na rynku na poziomie regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- | --- |

c)

dążą do określonego celu, który może obejmować co najmniej jeden spośród następujących celów:

(i)

poprawa znajomości oraz przejrzystości produkcji i rynku, między innymi poprzez publikację danych statystycznych na temat cen, wielkości i czasu trwania zawartych wcześniej umów oraz poprzez dostarczanie analiz potencjalnego rozwoju sytuacji na rynku na poziomie regionalnym lub krajowym;

| (ii) | udzielanie pomocy, której celem jest lepsza koordynacja sposobu, w jaki produkty są wprowadzane do obrotu, w szczególności poprzez badania rynku i analizy rynkowe; |
| --- | --- |

(ii)

udzielanie pomocy, której celem jest lepsza koordynacja sposobu, w jaki produkty są wprowadzane do obrotu, w szczególności poprzez badania rynku i analizy rynkowe;

| (iii) | sporządzanie znormalizowanych formularzy umów zgodnych z przepisami Unii; |
| --- | --- |

(iii)

sporządzanie znormalizowanych formularzy umów zgodnych z przepisami Unii;

| (iv) | pełniejsze wykorzystanie potencjału produktów; |
| --- | --- |

(iv)

pełniejsze wykorzystanie potencjału produktów;

| (v) | dostarczanie informacji i prowadzenie badań niezbędnych do racjonalizacji i usprawnienia produkcji oraz dostosowania jej pod kątem produktów bardziej odpowiadających wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odniesieniu do jakości produktu, w tym szczególne właściwości produktów o chronionej nazwie pochodzenia lub o chronionym oznaczeniu geograficznym, i ochrony środowiska; |
| --- | --- |

(v)

dostarczanie informacji i prowadzenie badań niezbędnych do racjonalizacji i usprawnienia produkcji oraz dostosowania jej pod kątem produktów bardziej odpowiadających wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odniesieniu do jakości produktu, w tym szczególne właściwości produktów o chronionej nazwie pochodzenia lub o chronionym oznaczeniu geograficznym, i ochrony środowiska;

| (vi) | dążenie do ograniczenia stosowania środków ochrony zdrowia zwierząt lub środków ochrony roślin i innych środków produkcji oraz zapewnienia jakości produktu oraz ochrony gleby i wody; |
| --- | --- |

(vi)

dążenie do ograniczenia stosowania środków ochrony zdrowia zwierząt lub środków ochrony roślin i innych środków produkcji oraz zapewnienia jakości produktu oraz ochrony gleby i wody;

| (vii) | rozwijanie metod i instrumentów służących podniesieniu jakości produktów na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

(vii)

rozwijanie metod i instrumentów służących podniesieniu jakości produktów na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu;

| (viii) | wykorzystywanie potencjału rolnictwa ekologicznego oraz ochrona i promocja takiego rolnictwa, jak również nazw pochodzenia, znaków jakości i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

(viii)

wykorzystywanie potencjału rolnictwa ekologicznego oraz ochrona i promocja takiego rolnictwa, jak również nazw pochodzenia, znaków jakości i oznaczeń geograficznych;

| (ix) | promowanie i prowadzenie badań nad zintegrowanymi, zrównoważonymi metodami produkcji lub innymi metodami produkcji przyjaznymi dla środowiska; |
| --- | --- |

(ix)

promowanie i prowadzenie badań nad zintegrowanymi, zrównoważonymi metodami produkcji lub innymi metodami produkcji przyjaznymi dla środowiska;

| (x) | zachęcanie do zdrowej konsumpcji produktów oraz informowanie o szkodliwości ryzykownych zachowań związanych z konsumpcją; |
| --- | --- |

(x)

zachęcanie do zdrowej konsumpcji produktów oraz informowanie o szkodliwości ryzykownych zachowań związanych z konsumpcją;

| (xi) | prowadzenie działań promocyjnych, zwłaszcza w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(xi)

prowadzenie działań promocyjnych, zwłaszcza w państwach trzecich.

Organizacje międzybranżowe

1.   W odpowiedzi na złożony wniosek państwa członkowskie uznają organizacje międzybranżowe każdego z sektorów wymienionych w art. 1 ust. 2, które:

| a) | skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją, handlem lub przetwórstwem produktów jednego sektora lub kilku sektorów; |
| --- | --- |

a)

skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją, handlem lub przetwórstwem produktów jednego sektora lub kilku sektorów;

| b) | powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub zrzeszeń, które je tworzą; |
| --- | --- |

b)

powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub zrzeszeń, które je tworzą;

| c) | dążą do określonego celu, który może obejmować co najmniej jeden spośród następujących celów:






  (i) | poprawa znajomości oraz przejrzystości produkcji i rynku, między innymi poprzez publikację danych statystycznych na temat cen, wielkości i czasu trwania zawartych wcześniej umów oraz poprzez dostarczanie analiz potencjalnego rozwoju sytuacji na rynku na poziomie regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- | --- |

c)

dążą do określonego celu, który może obejmować co najmniej jeden spośród następujących celów:

(i)

poprawa znajomości oraz przejrzystości produkcji i rynku, między innymi poprzez publikację danych statystycznych na temat cen, wielkości i czasu trwania zawartych wcześniej umów oraz poprzez dostarczanie analiz potencjalnego rozwoju sytuacji na rynku na poziomie regionalnym lub krajowym;

| (ii) | udzielanie pomocy, której celem jest lepsza koordynacja sposobu, w jaki produkty są wprowadzane do obrotu, w szczególności poprzez badania rynku i analizy rynkowe, ; |
| --- | --- |

(ii)

udzielanie pomocy, której celem jest lepsza koordynacja sposobu, w jaki produkty są wprowadzane do obrotu, w szczególności poprzez badania rynku i analizy rynkowe, ;

| (iii) | sporządzanie znormalizowanych formularzy umów zgodnych z przepisami Unii; |
| --- | --- |

(iii)

sporządzanie znormalizowanych formularzy umów zgodnych z przepisami Unii;

| (iv) | pełniejsze wykorzystanie potencjału produktów; |
| --- | --- |

(iv)

pełniejsze wykorzystanie potencjału produktów;

| (v) | dostarczanie informacji i prowadzenie badań niezbędnych do racjonalizacji i usprawnienia produkcji oraz dostosowania jej pod kątem produktów bardziej odpowiadających wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odniesieniu do jakości produktu, w tym szczególne właściwości produktów o chronionej nazwie pochodzenia lub o chronionym oznaczeniu geograficznym, i ochrony środowiska; |
| --- | --- |

(v)

dostarczanie informacji i prowadzenie badań niezbędnych do racjonalizacji i usprawnienia produkcji oraz dostosowania jej pod kątem produktów bardziej odpowiadających wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odniesieniu do jakości produktu, w tym szczególne właściwości produktów o chronionej nazwie pochodzenia lub o chronionym oznaczeniu geograficznym, i ochrony środowiska;

| (vi) | dążenie do ograniczenia stosowania środków ochrony zdrowia zwierząt lub środków ochrony roślin i innych środków produkcji oraz zapewnienia jakości produktu oraz ochrony gleby i wody; |
| --- | --- |

(vi)

dążenie do ograniczenia stosowania środków ochrony zdrowia zwierząt lub środków ochrony roślin i innych środków produkcji oraz zapewnienia jakości produktu oraz ochrony gleby i wody;

| (vii) | rozwijanie metod i instrumentów służących podniesieniu jakości produktów na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

(vii)

rozwijanie metod i instrumentów służących podniesieniu jakości produktów na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu;

| (viii) | wykorzystywanie potencjału rolnictwa ekologicznego oraz ochrona i promocja takiego rolnictwa, jak również nazw pochodzenia, znaków jakości i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

(viii)

wykorzystywanie potencjału rolnictwa ekologicznego oraz ochrona i promocja takiego rolnictwa, jak również nazw pochodzenia, znaków jakości i oznaczeń geograficznych;

| (ix) | promowanie i prowadzenie badań nad zintegrowanymi, zrównoważonymi metodami produkcji lub innymi metodami produkcji przyjaznymi dla środowiska; |
| --- | --- |

(ix)

promowanie i prowadzenie badań nad zintegrowanymi, zrównoważonymi metodami produkcji lub innymi metodami produkcji przyjaznymi dla środowiska;

| (x) | zachęcanie do zdrowej konsumpcji produktów oraz informowanie o szkodliwości ryzykownych zachowań związanych z konsumpcją; |
| --- | --- |

(x)

zachęcanie do zdrowej konsumpcji produktów oraz informowanie o szkodliwości ryzykownych zachowań związanych z konsumpcją;

| (xi) | prowadzenie działań promocyjnych. |
| --- | --- |

(xi)

prowadzenie działań promocyjnych.

Uzasadnienie

Konieczne jest, by rynki dysponowały wskaźnikami odniesienia dotyczącymi cen, uwzględniającymi różne czynniki, choć oczywiście nie może to być obowiązkowe. Promocja produktów rolnych pochodzących z UE nie powinna mieć miejsca przede wszystkim w krajach trzecich, lecz na rynku wewnętrznym, na którym właśnie występuje presja ze względu na podaż produktów importowanych z krajów trzecich.

Poprawka 4

Art. 112

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Środki ułatwiające dostosowanie podaży do wymogów rynku
  Uwzględniając potrzebę zachęcenia organizacji, o których mowa w art. 106-108, do podejmowania działań na rzecz dostosowania podaży do wymogów rynku, z wyjątkiem działań związanych z wycofywaniem z rynku, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia zgodnie z art. 160 aktów delegowanych dotyczących następujących środków w odniesieniu do sektorów żywych roślin, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj oraz mięsa drobiowego:






  a) | mających na celu poprawę jakości; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Środki ułatwiające dostosowanie podaży do wymogów rynku

Uwzględniając potrzebę zachęcenia organizacji, o których mowa w art. 106-108, do podejmowania działań na rzecz dostosowania podaży do wymogów rynku, z wyjątkiem działań związanych z wycofywaniem z rynku, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia zgodnie z art. 160 aktów delegowanych dotyczących następujących środków w odniesieniu do sektorów żywych roślin, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj oraz mięsa drobiowego:

a)

mających na celu poprawę jakości;

| b) | mających na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

b)

mających na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu;

| c) | ułatwiających odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych; |
| --- | --- |

c)

ułatwiających odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych;

| d) | umożliwiających opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych na podstawie wykorzystywanych środków produkcji. |
| --- | --- |

d)

umożliwiających opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych na podstawie wykorzystywanych środków produkcji.

Środki ułatwiające dostosowanie podaży do wymogów rynku

Uwzględniając potrzebę zachęcenia organizacji, o których mowa w art. 106-108, do podejmowania działań na rzecz dostosowania podaży do wymogów rynku, z wyjątkiem działań związanych z wycofywaniem z rynku, Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia zgodnie z art. 160 aktów delegowanych dotyczących następujących środków w odniesieniu do sektorów :

| a) | mających na celu poprawę jakości; |
| --- | --- |

a)

mających na celu poprawę jakości;

| b) | mających na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

b)

mających na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu;

| c) | ułatwiających odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych; |
| --- | --- |

c)

ułatwiających odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych;

| d) | umożliwiających opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych na podstawie wykorzystywanych środków produkcji. |
| --- | --- |

d)

umożliwiających opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych na podstawie wykorzystywanych środków produkcji.

Uzasadnienie

Konieczne jest, by przepisy wspólnotowe umożliwiały wykorzystanie wszystkich możliwych instrumentów, aby wszystkie sektory mogły podlegać tym środkom, ponieważ działania te dotyczą wszystkich sektorów, a nie tylko pewnego ich zbioru, i mają zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania organizacji producentów, stowarzyszeń organizacji producentów i organizacji branżowych każdego sektora.

Poprawka 5

Art. 117

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Bez uszczerbku dla przypadków, w których pozwolenia na przywóz lub wywóz są wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywóz z Unii jednego lub kilku produktów rolnych może zostać objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia z uwzględnieniem potrzeby stosowania pozwoleń w celu zarządzania przedmiotowymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania handlu przedmiotowymi produktami.
  2.   Państwa członkowskie wydają pozwolenia każdemu wnioskodawcy, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego siedziba w Unii, o ile żaden akt przyjęty zgodnie z art. 43 ust. 2 Traktatu nie stanowi inaczej, oraz bez uszczerbku dla środków przyjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.
  3.   Pozwolenia obowiązują na terenie całej Unii. | Przepisy ogólne
  1.   Bez uszczerbku dla przypadków, w których pozwolenia na przywóz lub wywóz są wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywóz z Unii jednego lub kilku produktów rolnych może zostać objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia z uwzględnieniem potrzeby stosowania pozwoleń w celu zarządzania przedmiotowymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania handlu przedmiotowymi produktami.
  2.   Państwa członkowskie wydają pozwolenia każdemu wnioskodawcy, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego siedziba w Unii, o ile żaden akt przyjęty zgodnie z art. 43 ust. 2 Traktatu nie stanowi inaczej, oraz bez uszczerbku dla środków przyjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.
  3.   Pozwolenia obowiązują na terenie całej Unii. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Bez uszczerbku dla przypadków, w których pozwolenia na przywóz lub wywóz są wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywóz z Unii jednego lub kilku produktów rolnych może zostać objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia z uwzględnieniem potrzeby stosowania pozwoleń w celu zarządzania przedmiotowymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania handlu przedmiotowymi produktami.

2.   Państwa członkowskie wydają pozwolenia każdemu wnioskodawcy, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego siedziba w Unii, o ile żaden akt przyjęty zgodnie z art. 43 ust. 2 Traktatu nie stanowi inaczej, oraz bez uszczerbku dla środków przyjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.

3.   Pozwolenia obowiązują na terenie całej Unii.

Przepisy ogólne

1.   Bez uszczerbku dla przypadków, w których pozwolenia na przywóz lub wywóz są wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywóz z Unii jednego lub kilku produktów rolnych może zostać objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia z uwzględnieniem potrzeby stosowania pozwoleń w celu zarządzania przedmiotowymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania handlu przedmiotowymi produktami.

2.   Państwa członkowskie wydają pozwolenia każdemu wnioskodawcy, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego siedziba w Unii, o ile żaden akt przyjęty zgodnie z art. 43 ust. 2 Traktatu nie stanowi inaczej, oraz bez uszczerbku dla środków przyjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.

3.   Pozwolenia obowiązują na terenie całej Unii.

Uzasadnienie

Normy jakości powinny być warunkami mającymi zastosowanie do produktów europejskich wprowadzanych do obrotu i dlatego powinny obejmować warunki bezpieczeństwa żywności, identyfikowalności i inne warunki związane z kwestiami ochrony zdrowia, fitosanitarnymi oraz dotyczącymi środowiska i dobrostanu zwierząt, które muszą być spełnione przez produkty wspólnotowe. Normy te powinny być stosowane ogólnie w polityce zewnętrznej oraz w szczególności w umowach z krajami trzecimi.

Poprawka 6

Art. 131

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Środki ochronne
  1.   Komisja przyjmuje środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie rozporządzeń Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (3) oraz (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (4).
  2.   O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Parlamentu Europejskiego i Rady lub innego aktu Rady, środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii określone w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu są przyjmowane przez Komisję na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.
  3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować środki, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku wpłynięcia do Komisji wniosku od państwa członkowskiego podejmuje ona – w drodze aktów wykonawczych – decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.
  O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie i środki te mają skutek natychmiastowy.
  4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – uchylać lub zmieniać unijne środki zabezpieczające przyjęte na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3. | Środki ochronne
  1.   Komisja przyjmuje środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie rozporządzeń Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (3) oraz (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (4).
  2.   O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Parlamentu Europejskiego i Rady lub innego aktu Rady, środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii określone w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu są przyjmowane przez Komisję na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.
  3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować środki, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku wpłynięcia do Komisji wniosku od państwa członkowskiego podejmuje ona – w drodze aktów wykonawczych – decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.
  O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie i środki te mają skutek natychmiastowy.
  4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – uchylać lub zmieniać unijne środki zabezpieczające przyjęte na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.
  W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Środki ochronne

1.   Komisja przyjmuje środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie rozporządzeń Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (3) oraz (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (4).

2.   O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Parlamentu Europejskiego i Rady lub innego aktu Rady, środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii określone w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu są przyjmowane przez Komisję na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.

3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować środki, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku wpłynięcia do Komisji wniosku od państwa członkowskiego podejmuje ona – w drodze aktów wykonawczych – decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.

O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie i środki te mają skutek natychmiastowy.

4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – uchylać lub zmieniać unijne środki zabezpieczające przyjęte na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.

Środki ochronne

1.   Komisja przyjmuje środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie rozporządzeń Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (3) oraz (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (4).

2.   O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Parlamentu Europejskiego i Rady lub innego aktu Rady, środki ochronne zapobiegające przywozowi do Unii określone w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu są przyjmowane przez Komisję na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.

3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować środki, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku wpłynięcia do Komisji wniosku od państwa członkowskiego podejmuje ona – w drodze aktów wykonawczych – decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.

O przyjętych środkach niezwłocznie informuje się państwa członkowskie i środki te mają skutek natychmiastowy.

4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – uchylać lub zmieniać unijne środki zabezpieczające przyjęte na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 162 ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 162 ust. 3.

Uzasadnienie

Należy ustanowić sprawne procedury kontroli na granicach Unii Europejskiej, które będą elastyczne oraz pozwolą wykrywać import i szybko zapobiegać importowi produktów rolnych, które mogą powodować nieuczciwą konkurencję z produktami wspólnotowymi lub zaburzać równowagę na rynku wewnętrznym.

Poprawka 7

Art. 144

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyjątki dotyczące celów WPR oraz rolników i ich zrzeszeń
  1.   Artykułu 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 143 niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 39 Traktatu.
  W szczególności art. 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych przez rolników, zrzeszenia rolników, czy też związki takich zrzeszeń lub organizacje producentów uznane na podstawie art. 106 niniejszego rozporządzenia, czy też zrzeszenia organizacji producentów uznane na podstawie art. 107 niniejszego rozporządzenia, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, chyba, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub zagrożona jest realizacja celów określonych w art. 39 Traktatu.
  2.   Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich i wysłuchaniu zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw i wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które uważa za właściwe, Komisja ma wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do określania w drodze decyzji podlegającej opublikowaniu – w drodze aktów wykonawczych – które porozumienia, decyzje i praktyki spełniają warunki określone w ust. 1.
  Komisja dokonuje takiego określenia z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, albo na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw.
  3.   Publikacja decyzji, o której mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zawiera nazwy zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji. Uwzględnia ona uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej. | Wyjątki dotyczące celów WPR oraz rolników i ich zrzeszeń
  1.   Artykułu 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 143 niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 39 Traktatu.
  W szczególności art. 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do | porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych przez rolników, zrzeszenia rolników, czy też związki takich zrzeszeń lub organizacje producentów uznane na podstawie art. 106 niniejszego rozporządzenia, czy też zrzeszenia organizacji producentów uznane na podstawie art. 107 niniejszego rozporządzenia, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, chyba, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub zagrożona jest realizacja celów określonych w art. 39 Traktatu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyjątki dotyczące celów WPR oraz rolników i ich zrzeszeń

1.   Artykułu 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 143 niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 39 Traktatu.

W szczególności art. 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych przez rolników, zrzeszenia rolników, czy też związki takich zrzeszeń lub organizacje producentów uznane na podstawie art. 106 niniejszego rozporządzenia, czy też zrzeszenia organizacji producentów uznane na podstawie art. 107 niniejszego rozporządzenia, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, chyba, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub zagrożona jest realizacja celów określonych w art. 39 Traktatu.

2.   Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich i wysłuchaniu zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw i wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które uważa za właściwe, Komisja ma wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do określania w drodze decyzji podlegającej opublikowaniu – w drodze aktów wykonawczych – które porozumienia, decyzje i praktyki spełniają warunki określone w ust. 1.

Komisja dokonuje takiego określenia z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, albo na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw.

3.   Publikacja decyzji, o której mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zawiera nazwy zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji. Uwzględnia ona uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.

Wyjątki dotyczące celów WPR oraz rolników i ich zrzeszeń

1.   Artykułu 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 143 niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 39 Traktatu.

W szczególności art. 101 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do

porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych przez rolników, zrzeszenia rolników, czy też związki takich zrzeszeń lub organizacje producentów uznane na podstawie art. 106 niniejszego rozporządzenia, czy też zrzeszenia organizacji producentów uznane na podstawie art. 107 niniejszego rozporządzenia, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, chyba, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub zagrożona jest realizacja celów określonych w art. 39 Traktatu.

| | |
| --- | --- |

2.   Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich i wysłuchaniu zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw i wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które uważa za właściwe, Komisja ma wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do określania w drodze decyzji podlegającej opublikowaniu – w drodze aktów wykonawczych – które porozumienia, decyzje i praktyki spełniają warunki określone w ust. 1.

| | |
| --- | --- |

Komisja dokonuje takiego określenia z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, albo na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw.

3.   Publikacja decyzji, o której mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zawiera nazwy zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji. Uwzględnia ona uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.

Uzasadnienie

Stosunki i negocjacje umowne prowadzone na pierwszym etapie łańcucha żywnościowego powinny stanowić wyjątek od norm dotyczących konkurencji, tym bardziej że sektor mleczny i mleczarski oraz sektor owoców i warzyw (ten ostatni w związku z poprawkami do art. 105 ust. 1 i 3 COM (2011) 626) jest regulowany w ramach wspólnej organizacji rynku. Uważamy, że tego rodzaju wyjątek nie powodowałby żadnych zakłóceń w obliczu możliwości wprowadzania wyjątków przewidzianych w art. 101 ust. 3 Traktatu i biorąc pod uwagę gwarancje przewidziane w zmienionym art. 144 lit. b) i c). Z drugiej strony konieczne jest zezwolenie, by w określonych warunkach można było ustalać odniesienia do cen rynkowych, które byłyby uwzględniane w procesie wprowadzania do obrotu i obejmowały koszty produkcji, podaż, popyt, ewolucję cen i inne czynniki historyczne, strukturalne lub koniunkturalne wpływające na ceny. Nie chodzi tu o narzucanie warunków, lecz o uwzględnienie tych czynników przy podejmowaniu decyzji w zakresie zakupu i sprzedaży.

Poprawka 8

Art. 155 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Unia zapewnia częściowe finansowanie środków określonych w ust. 1 w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.
  Jednak w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków, jeżeli wydatki te poniesiono w związku ze zwalczaniem pryszczycy. | Unia zapewnia częściowe finansowanie środków określonych w ust. 1 w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.
  Jednak w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków, jeżeli wydatki te poniesiono w związku ze zwalczaniem pryszczycy. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Unia zapewnia częściowe finansowanie środków określonych w ust. 1 w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.

Jednak w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków, jeżeli wydatki te poniesiono w związku ze zwalczaniem pryszczycy.

Unia zapewnia częściowe finansowanie środków określonych w ust. 1 w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.

Jednak w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego Unia zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków, jeżeli wydatki te poniesiono w związku ze zwalczaniem pryszczycy.

Uzasadnienie

Konieczne jest, by działania w ramach uznanych programów zwalczania chorób zwierząt, zapobiegania im oraz ich eliminacji, które są realizowane w państwach członkowskich, były traktowane tak samo jak środki walki z pryszczycą i otrzymywały finansowanie wspólnotowe w wysokości 60 %.

COM(2011) 625 final/2

Poprawka 9

Art. 9 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub prawnych, których dotyczy jeden z poniższych przypadków:






  a) | roczna kwota płatności bezpośrednich nie przekracza 5 % łącznych przychodów uzyskanych przez nie z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym; lub |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub prawnych, których dotyczy jeden z poniższych przypadków:

a)

roczna kwota płatności bezpośrednich nie przekracza 5 % łącznych przychodów uzyskanych przez nie z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym; lub

| b) | ich powierzchnia użytków rolnych obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy i nie prowadzą one na tej powierzchni działalności minimalnej określonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c). |
| --- | --- |

b)

ich powierzchnia użytków rolnych obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy i nie prowadzą one na tej powierzchni działalności minimalnej określonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c).

Nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych lub prawnych, których dotyczy jeden z poniższych przypadków:

| a) | ; |
| --- | --- |

a)

;

| b) | |
| --- | --- |

b)

ich powierzchnia użytków rolnych obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy i nie prowadzą one na tej powierzchni działalności minimalnej określonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c).

| | ich powierzchnia użytków rolnych obejmuje głównie powierzchnię utrzymywaną naturalnie w stanie odpowiednim do wypasu lub uprawy i nie prowadzą one na tej powierzchni działalności minimalnej określonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c). |
| --- | --- |

Poprawka 10

Art. 11 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kwotę płatności bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na podstawie niniejszego rozporządzenia w danym roku kalendarzowym, zmniejsza się w następujący sposób: | Kwotę płatności bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na podstawie niniejszego rozporządzenia w danym roku kalendarzowym, zmniejsza się w następujący sposób: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Kwotę płatności bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na podstawie niniejszego rozporządzenia w danym roku kalendarzowym, zmniejsza się w następujący sposób:

Kwotę płatności bezpośrednich, która ma zostać przyznana rolnikowi na podstawie niniejszego rozporządzenia w danym roku kalendarzowym, zmniejsza się w następujący sposób:

Uzasadnienie

Płatności na rzecz praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska są związane z produkcją, a zatem ich uwzględnienie w ramach stopniowego zmniejszania i pułapów płatności jest uzasadnione troską o sprawiedliwszy podział dotacji.

Poprawka 11

Art. 14 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Elastyczność między filarami
  1.   Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu jako wsparcie dodatkowe dla środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR] do 10 % rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2014–2019 określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. W związku z tym odnośna kwota nie może już być dostępna na przyznawanie płatności bezpośrednich.
  O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym mowa we wspomnianym akapicie.
  Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w akapicie pierwszym. | Elastyczność między filarami
  1.   Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu jako wsparcie dodatkowe dla środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR] do 10 % rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2014–2019 określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Elastyczność między filarami

1.   Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu jako wsparcie dodatkowe dla środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR] do 10 % rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2014–2019 określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. W związku z tym odnośna kwota nie może już być dostępna na przyznawanie płatności bezpośrednich.

O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, należy powiadomić Komisję przed upływem terminu, o którym mowa we wspomnianym akapicie.

Odsetek zgłoszony zgodnie z akapitem drugim jest taki sam w przypadku lat, o których mowa w akapicie pierwszym.

Elastyczność między filarami

1.   Do dnia 1 sierpnia 2013 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu jako wsparcie dodatkowe dla środków w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr [...] [RDR] do 10 % rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2014–2019 określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

W przypadku przeznaczenia zasobów na rozwój obszarów wiejskich jest wskazane, by przewidzieć ich rozdział zgodnie z kryteriami podziału ustanowionymi w ramach drugiego filara. Warto przewidzieć pewną elastyczność tego systemu. Jeśli na przykład ustanowi się pułap krajowy dla pewnego obszaru, takiego jak Nizina Lombardzka, interesujące byłoby określenie dla regionów do niego należących odsetka zasobów w ramach odpowiednich programów rozwoju obszarów wiejskich, by prowadzić politykę sektorową.

Poprawka 12

Art. 22 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie stosujące możliwość określoną w ust. 2 wykorzystują część pułapu, która pozostała po zastosowaniu wymienionego ustępu, aby zwiększyć wartość uprawnień do płatności w przypadkach, gdy łączna wartość uprawnień do płatności posiadanych przez rolnika w ramach systemu płatności podstawowych obliczona zgodnie z ust. 2 jest niższa od łącznej wartości uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009. W tym celu krajowa lub regionalna wartość jednostkowa każdego z uprawnień do płatności danego rolnika zostaje zwiększona o udział/część różnicy między łączną wartością uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych obliczoną zgodnie z ust. 2 a łączną wartością uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.
  W celu obliczenia zwiększenia państwo członkowskie może również uwzględnić wsparcie przyznane w roku kalendarzowym 2013 zgodnie z art. 52, art. 53 ust. 1 oraz art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, pod warunkiem że państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu w przypadku odnośnych sektorów dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją na podstawie tytułu IV niniejszego rozporządzenia.
  Na potrzeby akapitu pierwszego uważa się, że rolnik posiada uprawnienia do płatności dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli uprawnienia do płatności zostały mu przydzielone lub ostatecznie przekazane przed wymienionym terminem. | Państwa członkowskie stosujące możliwość określoną w ust. 2 wykorzystują część pułapu, która pozostała po zastosowaniu wymienionego ustępu, aby zwiększyć wartość uprawnień do płatności w przypadkach, gdy łączna wartość uprawnień do płatności posiadanych przez rolnika w ramach systemu płatności podstawowych obliczona zgodnie z ust. 2 jest niższa od łącznej wartości uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009. W tym celu krajowa lub regionalna wartość jednostkowa każdego z uprawnień do płatności danego rolnika zostaje zwiększona o udział/część różnicy między łączną wartością uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych obliczoną zgodnie z ust. 2 a łączną wartością uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.
  W celu obliczenia zwiększenia państwo członkowskie może również uwzględnić wsparcie przyznane w roku kalendarzowym 2013 zgodnie z art. 52, art. 53 ust. 1 oraz art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, pod warunkiem że państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu w przypadku odnośnych sektorów dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją na podstawie tytułu IV niniejszego rozporządzenia.
  Na potrzeby akapitu pierwszego uważa się, że rolnik posiada uprawnienia do płatności dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli uprawnienia do płatności zostały mu przydzielone lub ostatecznie przekazane przed wymienionym terminem. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie stosujące możliwość określoną w ust. 2 wykorzystują część pułapu, która pozostała po zastosowaniu wymienionego ustępu, aby zwiększyć wartość uprawnień do płatności w przypadkach, gdy łączna wartość uprawnień do płatności posiadanych przez rolnika w ramach systemu płatności podstawowych obliczona zgodnie z ust. 2 jest niższa od łącznej wartości uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009. W tym celu krajowa lub regionalna wartość jednostkowa każdego z uprawnień do płatności danego rolnika zostaje zwiększona o udział/część różnicy między łączną wartością uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych obliczoną zgodnie z ust. 2 a łączną wartością uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.

W celu obliczenia zwiększenia państwo członkowskie może również uwzględnić wsparcie przyznane w roku kalendarzowym 2013 zgodnie z art. 52, art. 53 ust. 1 oraz art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, pod warunkiem że państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu w przypadku odnośnych sektorów dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją na podstawie tytułu IV niniejszego rozporządzenia.

Na potrzeby akapitu pierwszego uważa się, że rolnik posiada uprawnienia do płatności dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli uprawnienia do płatności zostały mu przydzielone lub ostatecznie przekazane przed wymienionym terminem.

Państwa członkowskie stosujące możliwość określoną w ust. 2 wykorzystują część pułapu, która pozostała po zastosowaniu wymienionego ustępu, aby zwiększyć wartość uprawnień do płatności w przypadkach, gdy łączna wartość uprawnień do płatności posiadanych przez rolnika w ramach systemu płatności podstawowych obliczona zgodnie z ust. 2 jest niższa od łącznej wartości uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009. W tym celu krajowa lub regionalna wartość jednostkowa każdego z uprawnień do płatności danego rolnika zostaje zwiększona o udział/część różnicy między łączną wartością uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych obliczoną zgodnie z ust. 2 a łączną wartością uprawnień do płatności, w tym uprawnień szczególnych, które rolnik posiadał dnia 31 grudnia 2013 r. w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009.

W celu obliczenia zwiększenia państwo członkowskie może również uwzględnić wsparcie przyznane w roku kalendarzowym 2013 zgodnie z art. 52, art. 53 ust. 1 oraz art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, pod warunkiem że państwo członkowskie podjęło decyzję o niestosowaniu w przypadku odnośnych sektorów dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją na podstawie tytułu IV niniejszego rozporządzenia.

Na potrzeby akapitu pierwszego uważa się, że rolnik posiada uprawnienia do płatności dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli uprawnienia do płatności zostały mu przydzielone lub ostatecznie przekazane przed wymienionym terminem.

Uzasadnienie

Zmiana art. 22 ust. 3 (ostatni ustęp). Na etapie określania uprawnień na 2014 r. przewidziano mechanizmy przekazywania uprawnień między rolnikami, którzy zakończyli działalność gospodarczą, a rolnikami czynnymi zawodowo. Termin 31 grudnia mógłby sprzyjać nieprawidłowościom. Wskazane jest ustalenie posiadania uprawnień na podstawie portfela uprawnień wykorzystywanych do płatności jednolitych za 2013 r.

Poprawka 13

Art. 22 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Od roku składania wniosków 2019 wszystkie uprawnienia do płatności w danym państwie członkowskim lub – w przypadku stosowania art. 20 – w danym regionie muszą mieć jednakową wartość jednostkową. | Od roku składania wniosków 2019 wszystkie uprawnienia do płatności w danym państwie członkowskim lub – w przypadku stosowania art. 20 – w danym regionie muszą mieć jednakową wartość jednostkową. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Od roku składania wniosków 2019 wszystkie uprawnienia do płatności w danym państwie członkowskim lub – w przypadku stosowania art. 20 – w danym regionie muszą mieć jednakową wartość jednostkową.

Od roku składania wniosków 2019 wszystkie uprawnienia do płatności w danym państwie członkowskim lub – w przypadku stosowania art. 20 – w danym regionie muszą mieć jednakową wartość jednostkową.

Uzasadnienie

Komisja proponuje konwergencję wewnątrz państw członkowskich, ale nie określa żadnych terminów ani trybu dochodzenia do konwergencji między państwami członkowskimi.

Poprawka 14

Nowy punkt przed art. 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Poprawka 15

Nowy punkt przed art. 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Poprawka 16

Art. 29 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Rolnicy uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, przestrzegają na kwalifikujących się hektarach określonych w art. 25 ust. 2 następujących praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska:






  a) | prowadzenie trzech różnych upraw na gruntach ornych, jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Rolnicy uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, przestrzegają na kwalifikujących się hektarach określonych w art. 25 ust. 2 następujących praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska:

a)

prowadzenie trzech różnych upraw na gruntach ornych, jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku;

| b) | utrzymywanie istniejących trwałych użytków zielonych w gospodarstwie rolnym; oraz |
| --- | --- |

b)

utrzymywanie istniejących trwałych użytków zielonych w gospodarstwie rolnym; oraz

| c) | utrzymywanie na powierzchni użytków rolnych obszaru proekologicznego. |
| --- | --- |

c)

utrzymywanie na powierzchni użytków rolnych obszaru proekologicznego.

Przepisy ogólne

1.   Rolnicy uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, przestrzegają na kwalifikujących się hektarach określonych w art. 25 ust. 2 następujących praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska:

| a) | prowadzenie trzech różnych upraw na gruntach ornych, jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku; |
| --- | --- |

a)

prowadzenie trzech różnych upraw na gruntach ornych, jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku;

| b) | utrzymywanie istniejących trwałych użytków zielonych w gospodarstwie rolnym; oraz |
| --- | --- |

b)

utrzymywanie istniejących trwałych użytków zielonych w gospodarstwie rolnym; oraz

| c) | utrzymywanie na powierzchni użytków rolnych obszaru proekologicznego. |
| --- | --- |

c)

utrzymywanie na powierzchni użytków rolnych obszaru proekologicznego.

Poprawka 17

Art. 29 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   Rolnicy spełniający wymogi określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego są tym samym uprawnieni do płatności, o której mowa w niniejszym rozdziale.
  Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do jednostek gospodarstwa rolnego wykorzystywanych do produkcji ekologicznej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. | 4.   Rolnicy spełniający wymogi określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego są tym samym uprawnieni do płatności, o której mowa w niniejszym rozdziale.

  Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do jednostek gospodarstwa rolnego wykorzystywanych do produkcji ekologicznej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Rolnicy spełniający wymogi określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego są tym samym uprawnieni do płatności, o której mowa w niniejszym rozdziale.

Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do jednostek gospodarstwa rolnego wykorzystywanych do produkcji ekologicznej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

4.   Rolnicy spełniający wymogi określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego są tym samym uprawnieni do płatności, o której mowa w niniejszym rozdziale.

Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do jednostek gospodarstwa rolnego wykorzystywanych do produkcji ekologicznej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

Poprawka 18

Art. 30

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Dywersyfikacja upraw
  1.   Jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku, na gruntach ornych uprawia się co najmniej trzy różne uprawy. Żadna z tych trzech upraw nie obejmuje mniej niż 5 % gruntów uprawnych, a główna uprawa nie przekracza 70 % gruntów uprawnych.
  2.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 ustanawiających definicję „uprawy” i przepisy dotyczące stosowania dokładnego obliczania proporcji różnych upraw. | Dywersyfikacja upraw
  1.   Jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku, na gruntach ornych uprawia się co najmniej trzy różne uprawy. Żadna z tych trzech upraw nie obejmuje mniej niż 5 % gruntów uprawnych, a główna uprawa nie przekracza 70 % gruntów uprawnych.
  2.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 ustanawiających definicję „uprawy” i przepisy dotyczące stosowania dokładnego obliczania proporcji różnych upraw. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Dywersyfikacja upraw

1.   Jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku, na gruntach ornych uprawia się co najmniej trzy różne uprawy. Żadna z tych trzech upraw nie obejmuje mniej niż 5 % gruntów uprawnych, a główna uprawa nie przekracza 70 % gruntów uprawnych.

2.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 ustanawiających definicję „uprawy” i przepisy dotyczące stosowania dokładnego obliczania proporcji różnych upraw.

Dywersyfikacja upraw

1.   Jeżeli grunty orne rolnika obejmują ponad 3 hektary i nie są w całości wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej), nie są w całości ugorowane ani w całości objęte uprawami rosnącymi w wodzie przez znaczną część roku, na gruntach ornych uprawia się co najmniej trzy różne uprawy. Żadna z tych trzech upraw nie obejmuje mniej niż 5 % gruntów uprawnych, a główna uprawa nie przekracza 70 % gruntów uprawnych.

2.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 ustanawiających definicję „uprawy” i przepisy dotyczące stosowania dokładnego obliczania proporcji różnych upraw.

Poprawka 19

Art. 32 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rolnicy dopilnowują, aby co najmniej 7 % kwalifikujących się hektarów określonych w art. 25 ust. 2 – poza obszarami będącymi trwałymi użytkami zielonymi – stanowił obszar proekologiczny taki jak grunty ugorowane, tarasy, cechy krajobrazu, strefy buforowe i obszary zalesione, o których mowa w art. 25 ust. 2 lit. b) ppkt (ii). | Rolnicy dopilnowują, aby co najmniej 7 % kwalifikujących się hektarów stanowił obszar proekologiczny taki jak grunty ugorowane, tarasy, cechy krajobrazu, strefy buforowe i obszary zalesione.
  . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Rolnicy dopilnowują, aby co najmniej 7 % kwalifikujących się hektarów określonych w art. 25 ust. 2 – poza obszarami będącymi trwałymi użytkami zielonymi – stanowił obszar proekologiczny taki jak grunty ugorowane, tarasy, cechy krajobrazu, strefy buforowe i obszary zalesione, o których mowa w art. 25 ust. 2 lit. b) ppkt (ii).

Rolnicy dopilnowują, aby co najmniej 7 % kwalifikujących się hektarów stanowił obszar proekologiczny taki jak grunty ugorowane, tarasy, cechy krajobrazu, strefy buforowe i obszary zalesione.

.

Uzasadnienie

Z punktu widzenia agronomicznego i ekologicznego, skala gospodarstwa nie jest odpowiednim poziomem, by ustalać udział powierzchni działalności ekologicznej, a poza tym powoduje to ograniczenia dla rolników. Udział ten należy określać w skali grupy gospodarstw lub w skali małych regionów rolniczych dzięki systemowi wspólnego korzystania z zasobów, który umożliwia osiągnięcie ogólnej średniej stopy.

Poprawka 20

Art. 33 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 33
  Przepisy finansowe
  1.   Aby sfinansować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie wykorzystują 30 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II. | Artykuł 33
  Przepisy finansowe
  1.   Aby sfinansować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie wykorzystują 30 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 33

Przepisy finansowe

1.   Aby sfinansować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie wykorzystują 30 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II.

Artykuł 33

Przepisy finansowe

1.   Aby sfinansować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie wykorzystują 30 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II.

Uzasadnienie

Przewidując różne poziomy finansowania ekologizacji, wprowadza się większą elastyczność i szersze stosowanie zasady pomocniczości w aktach wykonawczych.

Poprawka 21

Art. 34

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom uprawnionym do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach o ograniczeniach naturalnych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].
  2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do wszystkich obszarów objętych zakresem wspomnianego ustępu lub – alternatywnie i na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – decyzję o ograniczeniu płatności do niektórych obszarów, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].
  3.   Nie naruszając przepisów ust. 2, i bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego zmniejszania i ograniczania, liniowego zmniejszenia, o którym mowa w art. 7, oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń wprowadzonych na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR] płatność, o której mowa w ust. 1, przyznaje się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, i wypłaca się po aktywacji uprawnień do płatności dotyczących tych hektarów posiadanych przez danego rolnika.
  4.   Płatność na hektar, o której mowa w ust. 1, oblicza się, dzieląc kwotę wynikającą ze stosowania art. 35 przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
  5.   Państwa członkowskie mogą stosować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu regionalnym na warunkach określonych w niniejszym ustępie.
  W takim przypadku państwa członkowskie określają odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak cechy ograniczeń naturalnych i warunki agronomiczne.
  Państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o którym mowa w art. 35 ust. 1, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.
  Płatność na szczeblu regionalnym oblicza się, dzieląc pułap regionalny obliczony zgodnie z akapitem trzecim przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu | Przepisy ogólne
  1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom uprawnionym do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach o ograniczeniach naturalnych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].
  2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do wszystkich obszarów objętych zakresem wspomnianego ustępu lub – alternatywnie i na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – decyzję o ograniczeniu płatności do niektórych obszarów, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].
  3.   Nie naruszając przepisów ust. 2, i bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego zmniejszania i ograniczania, liniowego zmniejszenia, o którym mowa w art. 7, oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń wprowadzonych na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR] płatność, o której mowa w ust. 1, przyznaje się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, i wypłaca się po aktywacji uprawnień do płatności dotyczących tych hektarów posiadanych przez danego rolnika.
  4.   Płatność na hektar, o której mowa w ust. 1, oblicza się, dzieląc kwotę wynikającą ze stosowania art. 35 przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
  5.    członkowskie mogą stosować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu regionalnym na warunkach określonych w niniejszym ustępie.
  W takim przypadku państwa członkowskie określają odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak cechy ograniczeń naturalnych i warunki agronomiczne.
  Państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o którym mowa w art. 35 ust. 1, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.
  Płatność na szczeblu regionalnym oblicza się, dzieląc pułap regionalny obliczony zgodnie z akapitem trzecim przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom uprawnionym do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach o ograniczeniach naturalnych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].

2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do wszystkich obszarów objętych zakresem wspomnianego ustępu lub – alternatywnie i na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – decyzję o ograniczeniu płatności do niektórych obszarów, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].

3.   Nie naruszając przepisów ust. 2, i bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego zmniejszania i ograniczania, liniowego zmniejszenia, o którym mowa w art. 7, oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń wprowadzonych na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR] płatność, o której mowa w ust. 1, przyznaje się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, i wypłaca się po aktywacji uprawnień do płatności dotyczących tych hektarów posiadanych przez danego rolnika.

4.   Płatność na hektar, o której mowa w ust. 1, oblicza się, dzieląc kwotę wynikającą ze stosowania art. 35 przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

5.   Państwa członkowskie mogą stosować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu regionalnym na warunkach określonych w niniejszym ustępie.

W takim przypadku państwa członkowskie określają odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak cechy ograniczeń naturalnych i warunki agronomiczne.

Państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o którym mowa w art. 35 ust. 1, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.

Płatność na szczeblu regionalnym oblicza się, dzieląc pułap regionalny obliczony zgodnie z akapitem trzecim przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu

Przepisy ogólne

1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać płatność rolnikom uprawnionym do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1, i których gospodarstwa rolne są całkowicie lub częściowo położone na obszarach o ograniczeniach naturalnych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].

2.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do wszystkich obszarów objętych zakresem wspomnianego ustępu lub – alternatywnie i na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów – decyzję o ograniczeniu płatności do niektórych obszarów, o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR].

3.   Nie naruszając przepisów ust. 2, i bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, stopniowego zmniejszania i ograniczania, liniowego zmniejszenia, o którym mowa w art. 7, oraz wszelkich zmniejszeń i wykluczeń wprowadzonych na podstawie art. 65 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR] płatność, o której mowa w ust. 1, przyznaje się rocznie na kwalifikujący się hektar położony na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, i wypłaca się po aktywacji uprawnień do płatności dotyczących tych hektarów posiadanych przez danego rolnika.

4.   Płatność na hektar, o której mowa w ust. 1, oblicza się, dzieląc kwotę wynikającą ze stosowania art. 35 przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

5.    członkowskie mogą stosować płatność, o której mowa w niniejszym rozdziale, na szczeblu regionalnym na warunkach określonych w niniejszym ustępie.

W takim przypadku państwa członkowskie określają odnośne regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak cechy ograniczeń naturalnych i warunki agronomiczne.

Państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o którym mowa w art. 35 ust. 1, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.

Płatność na szczeblu regionalnym oblicza się, dzieląc pułap regionalny obliczony zgodnie z akapitem trzecim przez liczbę kwalifikujących się hektarów zgłoszonych zgodnie z art. 26 ust. 1, położonych na obszarach, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o przyznaniu płatności zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

Uzasadnienie

Poprawka umożliwia stosowanie na poziomie regionalnym w rozumieniu art. 20.

Poprawka 22

Art. 35 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Aby sfinansować płatność, o której mowa w art. 34, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – do dnia 1 sierpnia 2013 r. – o wykorzystaniu do 5 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II. | Aby sfinansować płatność, o której mowa w art. 34, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – do dnia 1 sierpnia 2013 r. – o wykorzystaniu do rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Aby sfinansować płatność, o której mowa w art. 34, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – do dnia 1 sierpnia 2013 r. – o wykorzystaniu do 5 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II.

Aby sfinansować płatność, o której mowa w art. 34, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – do dnia 1 sierpnia 2013 r. – o wykorzystaniu do rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II.

Uzasadnienie

W okresie 2007–2013 wsparcie dla obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania wynosi 12,6 mld euro. Podwojenie zaproponowanej puli środków, tj. przewidzenie 10 % dotacji krajowych (31,7 mld euro), umożliwiłoby znaczące zrównoważenie płatności na rzecz obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania lub obszarów z ograniczeniami naturalnymi.

Poprawka 23

Art. 36 ust. 1 i 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie przyznają roczną płatność młodym rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1.
  2.   Na potrzeby niniejszego rozdziału „młodzi rolnicy” oznaczają:






  a) | osoby fizyczne, które po raz pierwszy zakładają gospodarstwo rolne jako kierujący gospodarstwem lub które założyły już takie gospodarstwo rolne w ciągu pięciu lat przez pierwszym złożeniem wniosku dotyczącego systemu płatności podstawowych, o którym mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR], oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie przyznają roczną płatność młodym rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1.

2.   Na potrzeby niniejszego rozdziału „młodzi rolnicy” oznaczają:

a)

osoby fizyczne, które po raz pierwszy zakładają gospodarstwo rolne jako kierujący gospodarstwem lub które założyły już takie gospodarstwo rolne w ciągu pięciu lat przez pierwszym złożeniem wniosku dotyczącego systemu płatności podstawowych, o którym mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR], oraz

| b) | których wiek w momencie składania wniosku, o którym mowa w lit. a), nie przekracza 40 lat. |
| --- | --- |

b)

których wiek w momencie składania wniosku, o którym mowa w lit. a), nie przekracza 40 lat.

1.   Państwa członkowskie przyznają roczną płatność rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o którym mowa w rozdziale 1.

2.   Na potrzeby niniejszego rozdziału oznaczają

| | osoby fizyczne, które po raz pierwszy zakładają gospodarstwo rolne jako kierujący gospodarstwem lub które założyły już takie gospodarstwo rolne w ciągu pięciu lat przez pierwszym złożeniem wniosku dotyczącego systemu płatności podstawowych, o którym mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR] |
| --- | --- |

osoby fizyczne, które po raz pierwszy zakładają gospodarstwo rolne jako kierujący gospodarstwem lub które założyły już takie gospodarstwo rolne w ciągu pięciu lat przez pierwszym złożeniem wniosku dotyczącego systemu płatności podstawowych, o którym mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr [...] [HZR]

| | . |
| --- | --- |

.

Poprawka 24

Art. 38 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale. Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji. | Państwa członkowskie mogą przyznawać wsparcie powiązane z produkcją następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale. Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji.

Państwa członkowskie mogą przyznawać wsparcie powiązane z produkcją następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji

Uzasadnienie

Wsparcie powiązane z produkcją jest konieczne z punktu widzenia gospodarczego i terytorialnego, aby zapewnić odpowiedni poziom produkcji w danych sektorach.

Poprawka 25

Art. 38 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach. | Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach.

Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach.

Uzasadnienie

Wsparcie powiązane z produkcją jest konieczne z punktu widzenia gospodarczego i terytorialnego, aby zapewnić odpowiedni poziom produkcji w danych sektorach.

Poprawka 26

Art. 38 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.
  Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji.
  2.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie sektorom lub regionom państwa członkowskiego, w których określone typy rolnicze lub określone sektory rolnictwa znajdują się w trudnej sytuacji i mają szczególne znaczenie ze względów gospodarczych, społecznych lub środowiskowych.
  3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wsparcie powiązane z produkcją można również przyznawać rolnikom, którzy dnia 31 grudnia 2013 r. posiadali uprawnienia do płatności przyznane zgodnie z tytułem III rozdział 3 sekcja 2 oraz art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz zgodnie z art. 60 i art. 65 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i którzy nie posiadają kwalifikujących się hektarów w celu aktywacji uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o których mowa w tytule III rozdział 1 niniejszego rozporządzenia.
  4.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach.
  5.   Wsparcie powiązane z produkcją ma formę płatności rocznej i jest przyznawane w określonych granicach ilościowych oraz oparte na określonych obszarach i plonach lub na określonej liczbie zwierząt.
  6.   Wszelkie wsparcie powiązane z produkcją przyznawane na podstawie niniejszego artykułu musi być zgodne z innymi środkami i politykami Unii.
  7.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:






  a) | warunków przyznawania wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozdziale, |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.

Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji.

2.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie sektorom lub regionom państwa członkowskiego, w których określone typy rolnicze lub określone sektory rolnictwa znajdują się w trudnej sytuacji i mają szczególne znaczenie ze względów gospodarczych, społecznych lub środowiskowych.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wsparcie powiązane z produkcją można również przyznawać rolnikom, którzy dnia 31 grudnia 2013 r. posiadali uprawnienia do płatności przyznane zgodnie z tytułem III rozdział 3 sekcja 2 oraz art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz zgodnie z art. 60 i art. 65 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i którzy nie posiadają kwalifikujących się hektarów w celu aktywacji uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o których mowa w tytule III rozdział 1 niniejszego rozporządzenia.

4.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach.

5.   Wsparcie powiązane z produkcją ma formę płatności rocznej i jest przyznawane w określonych granicach ilościowych oraz oparte na określonych obszarach i plonach lub na określonej liczbie zwierząt.

6.   Wszelkie wsparcie powiązane z produkcją przyznawane na podstawie niniejszego artykułu musi być zgodne z innymi środkami i politykami Unii.

7.   Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:

a)

warunków przyznawania wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozdziale,

| b) | przepisów dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz kumulacji wsparcia. |
| --- | --- |

b)

przepisów dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz kumulacji wsparcia.

Przepisy ogólne

1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać rolnikom wsparcie powiązane z produkcją na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.

Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji.

2.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie sektorom lub regionom państwa członkowskiego, w których określone typy rolnicze lub określone sektory rolnictwa znajdują się w trudnej sytuacji i mają szczególne znaczenie ze względów gospodarczych, społecznych lub środowiskowych.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wsparcie powiązane z produkcją można również przyznawać rolnikom, którzy dnia 31 grudnia 2013 r. posiadali uprawnienia do płatności przyznane zgodnie z tytułem III rozdział 3 sekcja 2 oraz art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz zgodnie z art. 60 i art. 65 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i którzy nie posiadają kwalifikujących się hektarów w celu aktywacji uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowych, o których mowa w tytule III rozdział 1 niniejszego rozporządzenia.

4.   Wsparcie powiązane z produkcją można przyznawać wyłącznie w zakresie, który jest niezbędny, aby zapewnić zachętę do utrzymania aktualnych poziomów produkcji w odnośnych regionach.

5.

Wsparcie powiązane z produkcją ma formę płatności rocznej i jest przyznawane w określonych granicach ilościowych oraz oparte na określonych obszarach i plonach lub na określonej liczbie zwierząt.

Wszelkie wsparcie powiązane z produkcją przyznawane na podstawie niniejszego artykułu musi być zgodne z innymi środkami i politykami Unii.

Komisja posiada uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących:

| a) | warunków przyznawania wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozdziale, |
| --- | --- |

a)

warunków przyznawania wsparcia, o którym mowa w niniejszym rozdziale,

| b) | przepisów dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz kumulacji wsparcia. |
| --- | --- |

b)

przepisów dotyczących spójności z innymi środkami Unii oraz kumulacji wsparcia.

Uzasadnienie

Poprawka umożliwia stosowanie na poziomie regionalnym w rozumieniu art. 20.

Poprawka 27

Art. 47

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy ogólne
  1.   Rolnicy posiadający uprawnienia do płatności przyznane w 2014 r. na podstawie art. 21 i spełniający minimalne wymogi określone w art. 10 ust. 1 mogą uczestniczyć w uproszczonym systemie – zwanym dalej „systemem dla drobnych producentów rolnych” – na warunkach określonych w niniejszym tytule.
  2.   Płatności w ramach systemu dla drobnych producentów rolnych zastępują płatności, które mają zostać przyznane na podstawie tytułu III oraz IV.
  3.   Rolnicy biorący udział w systemie dla drobnych producentów rolnych są zwolnieni z praktyk rolniczych ustanowionych w tytule III rozdział 2.
  4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których stwierdzono, że – po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego rozporządzenia – podzielili swoje gospodarstwa rolne wyłącznie w celu skorzystania z systemu dla drobnych producentów rolnych. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku przedmiotowego podziału. | Przepisy ogólne
  1.   Rolnicy posiadający uprawnienia do płatności przyznane w 2014 r. na podstawie art. 21 i spełniający minimalne wymogi określone w art. 10 ust. 1 mogą uczestniczyć w uproszczonym systemie – zwanym dalej „systemem dla drobnych producentów rolnych” – na warunkach określonych w niniejszym tytule.
  2.   Płatności w ramach systemu dla drobnych producentów rolnych zastępują płatności, które mają zostać przyznane na podstawie tytułu III oraz IV.
  3.   Rolnicy biorący udział w systemie dla drobnych producentów rolnych są zwolnieni z praktyk rolniczych ustanowionych w tytule III rozdział 2.
  4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których stwierdzono, że – po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego rozporządzenia – podzielili swoje gospodarstwa rolne wyłącznie w celu skorzystania z systemu dla drobnych producentów rolnych. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku przedmiotowego podziału. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy ogólne

1.   Rolnicy posiadający uprawnienia do płatności przyznane w 2014 r. na podstawie art. 21 i spełniający minimalne wymogi określone w art. 10 ust. 1 mogą uczestniczyć w uproszczonym systemie – zwanym dalej „systemem dla drobnych producentów rolnych” – na warunkach określonych w niniejszym tytule.

2.   Płatności w ramach systemu dla drobnych producentów rolnych zastępują płatności, które mają zostać przyznane na podstawie tytułu III oraz IV.

3.   Rolnicy biorący udział w systemie dla drobnych producentów rolnych są zwolnieni z praktyk rolniczych ustanowionych w tytule III rozdział 2.

4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których stwierdzono, że – po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego rozporządzenia – podzielili swoje gospodarstwa rolne wyłącznie w celu skorzystania z systemu dla drobnych producentów rolnych. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku przedmiotowego podziału.

Przepisy ogólne

1.   Rolnicy posiadający uprawnienia do płatności przyznane w 2014 r. na podstawie art. 21 i spełniający minimalne wymogi określone w art. 10 ust. 1 mogą uczestniczyć w uproszczonym systemie – zwanym dalej „systemem dla drobnych producentów rolnych” – na warunkach określonych w niniejszym tytule.

2.   Płatności w ramach systemu dla drobnych producentów rolnych zastępują płatności, które mają zostać przyznane na podstawie tytułu III oraz IV.

3.   Rolnicy biorący udział w systemie dla drobnych producentów rolnych są zwolnieni z praktyk rolniczych ustanowionych w tytule III rozdział 2.

4.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby nie przyznawano płatności rolnikom, w przypadku których stwierdzono, że – po dacie opublikowania wniosku Komisji dotyczącego niniejszego rozporządzenia – podzielili swoje gospodarstwa rolne wyłącznie w celu skorzystania z systemu dla drobnych producentów rolnych. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku przedmiotowego podziału.

Uzasadnienie

Poprawka umożliwia stosowanie na poziomie regionalnym w rozumieniu art. 20.

Poprawka 28

Art. 48

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Rolnicy, którzy chcą uczestniczyć w systemie dla drobnych producentów rolnych, składają wniosek do dnia 15 października 2014 r.
  Rolnicy, którzy nie złożyli wniosku o uczestnictwo w systemie dla drobnych producentów rolnych do dnia 15 października 2014 r. lub postanowili wystąpić z niego po wspomnianym terminie lub których wybrano w celu przyznania wsparcia na podstawie art. 20 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR], nie mają już prawa do uczestnictwa w omawianym systemie. | Rolnicy, którzy chcą uczestniczyć w systemie dla drobnych producentów rolnych, składają wniosek do dnia 15 października 2014 r.
  Rolnicy, którzy nie złożyli wniosku o uczestnictwo w systemie dla drobnych producentów rolnych do dnia 15 października 2014 r. lub postanowili wystąpić z niego po lub których wybrano w celu przyznania wsparcia na podstawie art. 20 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR], nie mają już prawa do uczestnictwa w omawianym systemie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Rolnicy, którzy chcą uczestniczyć w systemie dla drobnych producentów rolnych, składają wniosek do dnia 15 października 2014 r.

Rolnicy, którzy nie złożyli wniosku o uczestnictwo w systemie dla drobnych producentów rolnych do dnia 15 października 2014 r. lub postanowili wystąpić z niego po wspomnianym terminie lub których wybrano w celu przyznania wsparcia na podstawie art. 20 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR], nie mają już prawa do uczestnictwa w omawianym systemie.

Rolnicy, którzy chcą uczestniczyć w systemie dla drobnych producentów rolnych, składają wniosek do dnia 15 października 2014 r.

Rolnicy, którzy nie złożyli wniosku o uczestnictwo w systemie dla drobnych producentów rolnych do dnia 15 października 2014 r. lub postanowili wystąpić z niego po lub których wybrano w celu przyznania wsparcia na podstawie art. 20 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr [...] [RDR], nie mają już prawa do uczestnictwa w omawianym systemie.

COM(2011) 627 final/2

Poprawka 29

Art. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| EFRROW przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” przez promowanie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w całej Unii w sposób uzupełniający inne instrumenty wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”), politykę spójności i wspólną politykę rybołówstwa. EFRROW przyczynia się do przekształcania sektora rolnego Unii w sektor bardziej zrównoważony terytorialnie i środowiskowo, przyjazny dla klimatu i odporny na jego zmianę oraz innowacyjny. | EFRROW przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” przez promowanie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w całej Unii w sposób uzupełniający inne instrumenty wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”), rybołówstwa. EFRROW przyczynia się do przekształcania sektora rolnego Unii w sektor bardziej zrównoważony terytorialnie i środowiskowo, przyjazny dla klimatu i odporny na jego zmianę oraz innowacyjny. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

EFRROW przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” przez promowanie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w całej Unii w sposób uzupełniający inne instrumenty wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”), politykę spójności i wspólną politykę rybołówstwa. EFRROW przyczynia się do przekształcania sektora rolnego Unii w sektor bardziej zrównoważony terytorialnie i środowiskowo, przyjazny dla klimatu i odporny na jego zmianę oraz innowacyjny.

EFRROW przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” przez promowanie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w całej Unii w sposób uzupełniający inne instrumenty wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”), rybołówstwa. EFRROW przyczynia się do przekształcania sektora rolnego Unii w sektor bardziej zrównoważony terytorialnie i środowiskowo, przyjazny dla klimatu i odporny na jego zmianę oraz innowacyjny.

Uzasadnienie

W skali Unii Europejskiej niezbędna jest prawdziwa strategia rozwoju obszarów wiejskich. Strategii takiej brak w propozycjach Komisji. Powinna ona być realizowana przez każde państwo członkowskie w ramach umów o partnerstwie i oparta na wymogach zrównoważonego rozwoju terytorialnego.

Poprawka 30

Art. 5 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1)   ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:






  a) | zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1)   ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

a)

zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich;

| b) | wzmacnianie powiązań między rolnictwem i leśnictwem a badaniami i innowacją; |
| --- | --- |

b)

wzmacnianie powiązań między rolnictwem i leśnictwem a badaniami i innowacją;

| c) | promowanie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym. |
| --- | --- |

c)

promowanie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym.

1)   ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

| a) | zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

a)

zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich;

| b) | wzmacnianie powiązań między rolnictwem i leśnictwem a badaniami i innowacją; |
| --- | --- |

b)

wzmacnianie powiązań między rolnictwem i leśnictwem a badaniami i innowacją;

| c) | promowanie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym. |
| --- | --- |

c)

promowanie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym.

Uzasadnienie

Te wysiłki na rzecz badań naukowych w dziedzinie rolnictwa mają się przyczynić do poprawy długoterminowej konkurencyjności rolnictwa europejskiego, zarówno pod względem ekonomicznym, jak i ekologicznym. Działania te są odzwierciedleniem wysokich oczekiwań rolników i obywateli europejskich, którzy domagają się zdrowych artykułów żywnościowych o dobrej jakości i pragną, by chronić środowisko. Przeznaczenie 10 % na innowacje oznacza wydatek rzędu 1,45 mld euro rocznie na poziomie UE, a wszystko to z myślą o lepszym uwzględnieniu zasobów naturalnych i zmiany klimatu. Dla porównania, 30 % przeznaczane w ramach pierwszego filara na ekologizację odpowiada kwocie 13,6 mld euro. Podjęcie wyzwania dotyczącego środowiska naturalnego wymaga znaczniejszych wysiłków badawczych na rzecz innowacji w rolnictwie. Te dodatkowe starania są szczególnie niezbędne, by stawić czoła wyzwaniu dotyczącemu zmiany klimatu, której ostateczną konsekwencją będzie przenoszenie się tradycyjnych ośrodków produkcji w inne miejsca świata.

Poprawka 31

Art. 5 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2)   poprawa konkurencyjności wszystkich rodzajów gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:






  a) | ułatwianie restrukturyzacji gospodarstw rolnych stojących przed poważnymi problemami strukturalnymi, a szczególnie gospodarstw rolnych o niskim poziomie uczestnictwa w rynku, gospodarstw prowadzących działalność o charakterze rynkowym w określonych sektorach i gospodarstw wymagających zróżnicowania produkcji rolnej; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2)   poprawa konkurencyjności wszystkich rodzajów gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

a)

ułatwianie restrukturyzacji gospodarstw rolnych stojących przed poważnymi problemami strukturalnymi, a szczególnie gospodarstw rolnych o niskim poziomie uczestnictwa w rynku, gospodarstw prowadzących działalność o charakterze rynkowym w określonych sektorach i gospodarstw wymagających zróżnicowania produkcji rolnej;

| b) | ułatwianie wymiany pokoleń w sektorze rolnym. |
| --- | --- |

b)

ułatwianie wymiany pokoleń w sektorze rolnym.

2)   poprawa konkurencyjności wszystkich rodzajów gospodarki rolnej i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

| a) | ułatwianie restrukturyzacji i gospodarstw ; |
| --- | --- |

a)

ułatwianie restrukturyzacji i gospodarstw ;

| b) | ułatwianie wymiany pokoleń w sektorze rolnym. |
| --- | --- |

b)

ułatwianie wymiany pokoleń w sektorze rolnym.

Poprawka 32

Art. 5 ust. 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 6)   zwiększanie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:






  a) | ułatwianie różnicowania działalności, zakładania nowych małych przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

6)   zwiększanie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

a)

ułatwianie różnicowania działalności, zakładania nowych małych przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy;

| b) | wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

b)

wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich;

| c) | zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na obszarach wiejskich oraz podnoszenie poziomu korzystania z nich i poprawianie ich jakości. |
| --- | --- |

c)

zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na obszarach wiejskich oraz podnoszenie poziomu korzystania z nich i poprawianie ich jakości.

6)   zwiększanie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich, ze szczególnym naciskiem na następujące obszary:

| a) | różnicowania działalności , zakładania nowych przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- |

a)

różnicowania działalności , zakładania nowych przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy;

| b) | wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

b)

wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich;

| c) | zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych . |
| --- | --- |

c)

zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych .

| | |
| --- | --- |

Poprawka 33

Art. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Programy rozwoju obszarów wiejskich
  1.   EFRROW działa w państwach członkowskich poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich. W programach tych wdraża się strategię za pośrednictwem zbioru środków określonych w tytule III w celu realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, do osiągnięcia których potrzebna będzie pomoc z EFRROW.
  2.   Państwo członkowskie może przedłożyć jednolity program dla całego swojego terytorium albo zbiór programów regionalnych.
  3.   Państwa członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające elementy wspólne dla tych programów regionalnych bez przydzielania oddzielnych środków budżetowych. | Programy rozwoju obszarów wiejskich
  1.   EFRROW działa w państwach członkowskich poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich. W programach tych wdraża się strategię za pośrednictwem zbioru środków określonych w tytule III w celu realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, do osiągnięcia których potrzebna będzie pomoc z EFRROW.
  2.   Państwo członkowskie może przedłożyć jednolity program dla całego swojego terytorium albo zbiór programów regionalnych.
  3.   Państwa członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające elementy wspólne dla tych programów regionalnych bez przydzielania oddzielnych środków budżetowych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Programy rozwoju obszarów wiejskich

1.   EFRROW działa w państwach członkowskich poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich. W programach tych wdraża się strategię za pośrednictwem zbioru środków określonych w tytule III w celu realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, do osiągnięcia których potrzebna będzie pomoc z EFRROW.

2.   Państwo członkowskie może przedłożyć jednolity program dla całego swojego terytorium albo zbiór programów regionalnych.

3.   Państwa członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające elementy wspólne dla tych programów regionalnych bez przydzielania oddzielnych środków budżetowych.

Programy rozwoju obszarów wiejskich

1.   EFRROW działa w państwach członkowskich poprzez programy rozwoju obszarów wiejskich. W programach tych wdraża się strategię za pośrednictwem zbioru środków określonych w tytule III w celu realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, do osiągnięcia których potrzebna będzie pomoc z EFRROW.

2.   Państwo członkowskie może przedłożyć jednolity program dla całego swojego terytorium albo zbiór programów regionalnych.

3.   Państwa członkowskie, które przyjęły programy regionalne, mogą również przedłożyć do zatwierdzenia krajowe ramy zawierające elementy wspólne dla tych programów regionalnych bez przydzielania oddzielnych środków budżetowych.

Uzasadnienie

W poprawce chodzi o to, by zachować możliwość bezpośredniego przygotowywania programów regionalnych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, a jednocześnie umożliwić wprowadzanie na poziomie krajowym niektórych środków, takich jak środki określone w pakiecie dotyczącym zarządzania ryzykiem (art. 37), tak aby zapewnić ich skuteczniejsze wdrażanie, co wynika z konieczności dysponowania odpowiednio dużymi środkami i jednolitymi procedurami wdrażania, które nie zakłócają konkurencji. Zadbanie o to, by działania wdrażane w ramach programów krajowych i regionalnych wykluczały się wzajemnie, daje Komisji gwarancję, że działania i środki finansowe nie będą się na siebie nakładały.

Poprawka 34

Art. 8 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie mogą włączać do swoich programów rozwoju obszarów wiejskich podprogramy tematyczne przyczyniające się do realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, ukierunkowane na zidentyfikowane określone potrzeby, szczególnie w odniesieniu do:






  a) | młodych rolników; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie mogą włączać do swoich programów rozwoju obszarów wiejskich podprogramy tematyczne przyczyniające się do realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, ukierunkowane na zidentyfikowane określone potrzeby, szczególnie w odniesieniu do:

a)

młodych rolników;

| b) | małych gospodarstw rolnych, o których mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci; |
| --- | --- |

b)

małych gospodarstw rolnych, o których mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci;

| c) | obszarów górskich, o których mowa w art. 33 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

obszarów górskich, o których mowa w art. 33 ust. 2;

| d) | krótkich łańcuchów dostaw. |
| --- | --- |

d)

krótkich łańcuchów dostaw.

Orientacyjny wykaz środków i rodzajów operacji mających szczególne znaczenie dla każdego podprogramu tematycznego znajduje się w załączniku III.

1.   Państwa członkowskie mogą włączać do swoich programów rozwoju obszarów wiejskich podprogramy tematyczne przyczyniające się do realizacji priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, ukierunkowane na zidentyfikowane określone potrzeby, szczególnie w odniesieniu do:

| a) | młodych rolników; |
| --- | --- |

a)

młodych rolników;

| b) | małych gospodarstw rolnych, o których mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci; |
| --- | --- |

b)

małych gospodarstw rolnych, o których mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci;

| c) | obszarów górskich, o których mowa w art. 33 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

obszarów górskich, o których mowa w art. 33 ust. 2;

| d) | krótkich łańcuchów dostaw |
| --- | --- |

d)

krótkich łańcuchów dostaw

| | |
| --- | --- |

Orientacyjny wykaz środków i rodzajów operacji mających szczególne znaczenie dla każdego podprogramu tematycznego znajduje się w załączniku III.

| | |
| --- | --- |

Poprawka 35

Art. 21 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Inwestycje, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do wsparcia, jeżeli wdrożone są właściwe operacje zgodne z planami rozwoju gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług, w przypadku gdy takie plany istnieją, oraz są one spójne z lokalną strategią rozwoju, w przypadku gdy taka istnieje. | Inwestycje, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do wsparcia, jeżeli wdrożone są właściwe operacje zgodne z planami rozwoju gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług spójne z. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Inwestycje, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do wsparcia, jeżeli wdrożone są właściwe operacje zgodne z planami rozwoju gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług, w przypadku gdy takie plany istnieją, oraz są one spójne z lokalną strategią rozwoju, w przypadku gdy taka istnieje.

Inwestycje, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do wsparcia, jeżeli wdrożone są właściwe operacje zgodne z planami rozwoju gmin na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług spójne z.

Uzasadnienie

W każdym przypadku inwestycje muszą być zgodne z planami rozwoju jednostek terytorialnych na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług, aby zapewnić skuteczne wykorzystanie inwestycji i ich powiązanie z rozwojem jednostek terytorialnych.

Poprawka 36

Art. 29 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Płatności rolnośrodowiskowoklimatycznych udziela się rolnikom, grupom rolników lub grupom rolników i innych osób gospodarujących gruntami, którzy dobrowolnie podejmują się przeprowadzenia operacji obejmujących co najmniej jedno zobowiązanie rolnośrodowiskowoklimatyczne dotyczące gruntów rolnych. W należycie uzasadnionych przypadkach do osiągnięcia celów środowiskowych płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne mogą być udzielane innym osobom gospodarującym gruntami lub grupom takich osób. | Płatności rolnośrodowiskowoklimatycznych udziela się rolnikom, grupom rolników lub grupom rolników i innych osób gospodarujących gruntami, którzy dobrowolnie podejmują się przeprowadzenia operacji co najmniej . W należycie uzasadnionych przypadkach do osiągnięcia celów środowiskowych płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne mogą być udzielane innym osobom gospodarującym gruntami lub grupom takich osób. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Płatności rolnośrodowiskowoklimatycznych udziela się rolnikom, grupom rolników lub grupom rolników i innych osób gospodarujących gruntami, którzy dobrowolnie podejmują się przeprowadzenia operacji obejmujących co najmniej jedno zobowiązanie rolnośrodowiskowoklimatyczne dotyczące gruntów rolnych. W należycie uzasadnionych przypadkach do osiągnięcia celów środowiskowych płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne mogą być udzielane innym osobom gospodarującym gruntami lub grupom takich osób.

Płatności rolnośrodowiskowoklimatycznych udziela się rolnikom, grupom rolników lub grupom rolników i innych osób gospodarujących gruntami, którzy dobrowolnie podejmują się przeprowadzenia operacji co najmniej . W należycie uzasadnionych przypadkach do osiągnięcia celów środowiskowych płatności rolnośrodowiskowoklimatyczne mogą być udzielane innym osobom gospodarującym gruntami lub grupom takich osób.

Uzasadnienie

Należy skreślić ograniczenie środków do „gruntów rolnych”, ponieważ poważnie zagroziłoby to realizacji ważnych celów środowiskowych i klimatycznych. Dotyczy to np. przeznaczenia pod wypas gruntów nieuznawanych za grunty rolne, a także realizacji środków rolnośrodowiskowych na terenach zbiorników wodnych, torfowisk i stref wzdłuż cieków wodnych.

Poprawka 37

Art. 46 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Wydatki kwalifikowalne ograniczają się do:






  a) | kosztów budowy, nabycia, włącznie z leasingiem, lub modernizacji nieruchomości; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Wydatki kwalifikowalne ograniczają się do:

a)

kosztów budowy, nabycia, włącznie z leasingiem, lub modernizacji nieruchomości;

| b) | kosztów zakupu lub leasingu nowych maszyn, urządzeń i wyposażenia, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości rynkowej majątku; |
| --- | --- |

b)

kosztów zakupu lub leasingu nowych maszyn, urządzeń i wyposażenia, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości rynkowej majątku;

| c) | kosztów ogólnych związanych z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takich jak honoraria architektów, inżynierów, opłaty za konsultacje, studia wykonalności, nabycie patentów, pozwoleń lub licencji. |
| --- | --- |

c)

kosztów ogólnych związanych z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takich jak honoraria architektów, inżynierów, opłaty za konsultacje, studia wykonalności, nabycie patentów, pozwoleń lub licencji.

2.   Wydatki kwalifikowalne ograniczają się do:

| a) | kosztów budowy, nabycia, włącznie z leasingiem, lub modernizacji nieruchomości; |
| --- | --- |

a)

kosztów budowy, nabycia, włącznie z leasingiem, lub modernizacji nieruchomości;

| b) | kosztów zakupu lub leasingu nowych maszyn, urządzeń i wyposażenia, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości rynkowej majątku; |
| --- | --- |

b)

kosztów zakupu lub leasingu nowych maszyn, urządzeń i wyposażenia, w tym oprogramowania komputerowego, do wartości rynkowej majątku;

| c) | |
| --- | --- |

c)

kosztów ogólnych związanych z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takich jak honoraria architektów, inżynierów, opłaty za konsultacje, studia wykonalności, nabycie patentów, pozwoleń lub licencji.

| | kosztów ogólnych związanych z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takich jak honoraria architektów, inżynierów, opłaty za konsultacje, studia wykonalności, nabycie patentów, pozwoleń lub licencji. |
| --- | --- |

Poprawka 38

Art. 64 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   Komisja, w drodze aktu wykonawczego, dokonuje podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata według państw członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, i z uwzględnieniem przesunięcia funduszy, o którym mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr DP/2012. Przy podziale kwot na poszczególne lata Komisja uwzględnia:






  a) | obiektywne kryteria związane z celami, o których mowa w art. 4; oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Komisja, w drodze aktu wykonawczego, dokonuje podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata według państw członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, i z uwzględnieniem przesunięcia funduszy, o którym mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr DP/2012. Przy podziale kwot na poszczególne lata Komisja uwzględnia:

a)

obiektywne kryteria związane z celami, o których mowa w art. 4; oraz

| b) | wyniki w przeszłości. |
| --- | --- |

b)

wyniki w przeszłości.

4.   Komisja, w drodze aktu wykonawczego, dokonuje podziału kwot, o których mowa w ust. 1, na poszczególne lata według państw członkowskich, po odliczeniu kwoty, o której mowa w ust. 2, i z uwzględnieniem przesunięcia funduszy, o którym mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr DP/2012. Przy podziale kwot na poszczególne lata Komisja uwzględnia:

| a) | obiektywne kryteria związane z celami, o których mowa w art. 4; |
| --- | --- |

a)

obiektywne kryteria związane z celami, o których mowa w art. 4;

| b) | wyniki w przeszłości |
| --- | --- |

b)

wyniki w przeszłości

| | |
| --- | --- |

Poprawka 39

| | |
| --- | --- |

Art. 64 ust. 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Do celów przydzielania rezerwy na wykonanie, o której mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], dostępne dochody przeznaczone na określony cel zgromadzone zgodnie z art. 45 rozporządzenia (UE) nr HR/2012 na rzecz EFRROW, dodaje się do kwot, o których mowa w art. 18 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012]. Rozdziela się je między państwa członkowskie proporcjonalnie do ich udziału w całkowitej kwocie wsparcia z EFRROW. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Do celów przydzielania rezerwy na wykonanie, o której mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012], dostępne dochody przeznaczone na określony cel zgromadzone zgodnie z art. 45 rozporządzenia (UE) nr HR/2012 na rzecz EFRROW, dodaje się do kwot, o których mowa w art. 18 rozporządzenia (UE) nr [CSF/2012]. Rozdziela się je między państwa członkowskie proporcjonalnie do ich udziału w całkowitej kwocie wsparcia z EFRROW.

COM(2011) 628 final

Poprawka 40

Art. 34 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Po przyjęciu decyzji w sprawie zatwierdzenia programu, Komisja wypłaca wstępną kwotę prefinansowania na cały okres programowania. Wstępna kwota prefinansowania stanowi 4 % wkładu EFRROW na dany program. Może ona zostać wypłacona w maksymalnie trzech transzach, w zależności od dostępności środków budżetowych. Pierwsza transza wynosi 2 % wkładu EFRROW na dany program. | Po przyjęciu decyzji w sprawie zatwierdzenia programu, Komisja wypłaca wstępną kwotę prefinansowania na cały okres programowania. Wstępna kwota prefinansowania stanowi wkładu EFRROW na dany program. Może ona zostać wypłacona w maksymalnie trzech transzach, w zależności od dostępności środków budżetowych. Pierwsza transza wynosi 2 % wkładu EFRROW na dany program. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Po przyjęciu decyzji w sprawie zatwierdzenia programu, Komisja wypłaca wstępną kwotę prefinansowania na cały okres programowania. Wstępna kwota prefinansowania stanowi 4 % wkładu EFRROW na dany program. Może ona zostać wypłacona w maksymalnie trzech transzach, w zależności od dostępności środków budżetowych. Pierwsza transza wynosi 2 % wkładu EFRROW na dany program.

Po przyjęciu decyzji w sprawie zatwierdzenia programu, Komisja wypłaca wstępną kwotę prefinansowania na cały okres programowania. Wstępna kwota prefinansowania stanowi wkładu EFRROW na dany program. Może ona zostać wypłacona w maksymalnie trzech transzach, w zależności od dostępności środków budżetowych. Pierwsza transza wynosi 2 % wkładu EFRROW na dany program.

Uzasadnienie

Ze względu na duże znacznie i szerokie zastosowanie środków dotyczących obszarów wiejskich (EFRROW) należy utrzymać przyznawaną dotychczas kwotę prefinansowania z tytułu udziału EFFROW w danym programie na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w wysokości 7 %. Art. 34 ust. 1 projektu rozporządzenia finansowego przewiduje prefinansowanie zaledwie w wysokości 4 %. To znaczące pogorszenie płynności finansowej na poziomie programu prowadziłoby do niepożądanych opóźnień w realizacji programów na rzecz obszarów wiejskich, względnie pociągałoby za sobą znaczne dodatkowe nakłady na płatności zaliczkowe.

Poprawka 41

Art. 43 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zmniejszenia i zawieszenia w ramach niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla art. 17, 20 i 21 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx.
  Zawieszenia, o których mowa w art. 17 i 20 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx stosuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 niniejszego artykułu. | Zmniejszenia i zawieszenia w ramach niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla art. 17 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx.
  Zawieszenia, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx stosuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 niniejszego artykułu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zmniejszenia i zawieszenia w ramach niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla art. 17, 20 i 21 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx.

Zawieszenia, o których mowa w art. 17 i 20 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx stosuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 niniejszego artykułu.

Zmniejszenia i zawieszenia w ramach niniejszego artykułu stosuje się bez uszczerbku dla art. 17 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx.

Zawieszenia, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr CR/xxx stosuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 niniejszego artykułu.

Uzasadnienie

Jeśli chodzi o środki w ramach EFRROW, we wspólnych ramach strategicznych dla funduszy strukturalnych łącznie z EFRROW i EFMR jest ustalone, że zmniejszenia są możliwe, jeśli warunki ex ante nie są dotrzymane (art. 17). Ponadto przewidziana jest rezerwa na wykonanie w wysokości 5 %, której uwolnienie jest zależne od osiągnięcia wytyczonych celów (art. 18, 20 i 21). Należy odrzucić te przepisy, gdyż pociągają one za sobą znaczny wzrost biurokracji, nie prowadząc przy tym do faktycznych postępów w samej realizacji celów. Odrzucenie tych zapisów byłoby również zgodne ze stanowiskiem Komitetu Regionów wyrażonym w projekcie opinii w sprawie wspólnych ram strategicznych dla funduszy strukturalnych.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  „Przyszłość WPR po 2013 r.”, Komitet Regionów, René Souchon, 2010 r., CdR 127/2010 fin.

1

(2)  „Dokładniejsze ukierunkowanie pomocy dla rolników na obszarach nacechowanych specyficznymi utrudnieniami naturalnymi”, Komitet Regionów, Luis Durnwalder, 2010 r., CdR 314/2009 fin.

2

(3)  Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1.

4

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/200 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/200

---

Opinia Komitetu Regionów „Erasmus dla wszystkich”

2012/C 225/15

KOMITET REGIONÓW

| — | Popiera zdecydowanie proponowane zwiększenie budżetu programu. Podział środków między poszczególne sektory kształcenia i sektor młodzieży powinien być dokonany tak, by na zwiększeniu budżetu skorzystały wszystkie dziedziny. |
| --- | --- |

—

Popiera zdecydowanie proponowane zwiększenie budżetu programu. Podział środków między poszczególne sektory kształcenia i sektor młodzieży powinien być dokonany tak, by na zwiększeniu budżetu skorzystały wszystkie dziedziny.

| — | Podkreśla znaczenie uczenia się przez całe życie, w związku z czym program powinien w równym stopniu wspierać wszystkie grupy wiekowe i wszystkie rodzaje uczenia się. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie uczenia się przez całe życie, w związku z czym program powinien w równym stopniu wspierać wszystkie grupy wiekowe i wszystkie rodzaje uczenia się.

| — | Uważa, że największe wsparcie należy kierować tam, gdzie największe są potrzeby i potencjalne efekty. Powinno to oznaczać wyraźne przesunięcie środków na projekty adresowane do grup, które obecnie mają mniej do czynienia z mobilnością, a mianowicie do szkół, młodzieży poza systemem kształcenia formalnego oraz dorosłych uczących się i szkolących. |
| --- | --- |

—

Uważa, że największe wsparcie należy kierować tam, gdzie największe są potrzeby i potencjalne efekty. Powinno to oznaczać wyraźne przesunięcie środków na projekty adresowane do grup, które obecnie mają mniej do czynienia z mobilnością, a mianowicie do szkół, młodzieży poza systemem kształcenia formalnego oraz dorosłych uczących się i szkolących.

| — | Uważa, że jeżeli na szczeblu lokalnym i regionalnym uda się stawić czoła wielkim wyzwaniom, ludzie będą gotowi na przyszłość, której cechą charakterystyczną będą ciągłe zmiany. Będą przygotowani do uczenia się przez całe życie, coraz więcej osób będzie kończyło rozpoczętą naukę, zdobywało wyższe wykształcenie, wykorzystywało możliwości odbycia części kształcenia w różnych krajach Europy, a także postrzegało całą Europę jako potencjalny rynek pracy. |
| --- | --- |

—

Uważa, że jeżeli na szczeblu lokalnym i regionalnym uda się stawić czoła wielkim wyzwaniom, ludzie będą gotowi na przyszłość, której cechą charakterystyczną będą ciągłe zmiany. Będą przygotowani do uczenia się przez całe życie, coraz więcej osób będzie kończyło rozpoczętą naukę, zdobywało wyższe wykształcenie, wykorzystywało możliwości odbycia części kształcenia w różnych krajach Europy, a także postrzegało całą Europę jako potencjalny rynek pracy.

| — | Dostrzega zalety współpracy instytucjonalnej, także jeśli chodzi o projekty związane z mobilnością. Kiedy mobilność może realizować się w ramach instytucjonalnych, może to oznaczać lepsze warunki dla poprawy jakości oraz bardziej perspektywicznego i strategicznego oddziaływania. |
| --- | --- |

—

Dostrzega zalety współpracy instytucjonalnej, także jeśli chodzi o projekty związane z mobilnością. Kiedy mobilność może realizować się w ramach instytucjonalnych, może to oznaczać lepsze warunki dla poprawy jakości oraz bardziej perspektywicznego i strategicznego oddziaływania.

| — | Wskazuje na swe dobre doświadczenia związane z niektórymi elementami wcześniejszych programów, np. Comenius Regio, które umożliwiają włączenie instytucji innych niż edukacyjne i mają na celu wspieranie współpracy europejskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym w dziedzinie kształcenia. |
| --- | --- |

—

Wskazuje na swe dobre doświadczenia związane z niektórymi elementami wcześniejszych programów, np. Comenius Regio, które umożliwiają włączenie instytucji innych niż edukacyjne i mają na celu wspieranie współpracy europejskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym w dziedzinie kształcenia.

| Sprawozdawca | Yoomi RENSTRÖM (SE/PSE), członek rady gminy Ovanåker |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego „Erasmus dla wszystkich”, program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu
  COM(2011) 788 final |

Sprawozdawca

Yoomi RENSTRÖM (SE/PSE), członek rady gminy Ovanåker

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego „Erasmus dla wszystkich”, program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

COM(2011) 788 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Wielkie wyzwania

| 1. | Jest zdania, że Europa stoi w obliczu wyzwań, które wskutek kryzysu finansowego i gospodarczego stały się jeszcze trudniejsze. Jeszcze wyraźniej uwidoczniły się problemy strukturalne, takie jak słaby wzrost produkcji, duże grupy osób pozostających poza rynkiem pracy, rosnące zapotrzebowanie na usługi społeczne spowodowane starzeniem się społeczeństwa oraz deficyt finansów publicznych. |
| --- | --- |

1.

Jest zdania, że Europa stoi w obliczu wyzwań, które wskutek kryzysu finansowego i gospodarczego stały się jeszcze trudniejsze. Jeszcze wyraźniej uwidoczniły się problemy strukturalne, takie jak słaby wzrost produkcji, duże grupy osób pozostających poza rynkiem pracy, rosnące zapotrzebowanie na usługi społeczne spowodowane starzeniem się społeczeństwa oraz deficyt finansów publicznych.

| 2. | Zwraca uwagę, że zasadniczym problemem, który staje się coraz bardziej palący, są rosnące dysproporcje gospodarcze, będące zagrożeniem dla demokracji. Zbyt wiele młodych osób porzuca naukę i nie nabywa wiedzy koniecznej do uczestnictwa w demokratycznym życiu społecznym oraz do satysfakcjonującego życia zawodowego, którego cechą charakterystyczną w przyszłości będą ciągłe zmiany. Dostępne dla wszystkich ludzi możliwości uczenia się przez całe życie to podstawowy warunek silnej demokracji i przyszłego wzrostu. Aby zlikwidować bezrobocie i wykluczenie, trzeba także przezwyciężyć segregację na rynku pracy ze względu na płeć. |
| --- | --- |

2.

Zwraca uwagę, że zasadniczym problemem, który staje się coraz bardziej palący, są rosnące dysproporcje gospodarcze, będące zagrożeniem dla demokracji. Zbyt wiele młodych osób porzuca naukę i nie nabywa wiedzy koniecznej do uczestnictwa w demokratycznym życiu społecznym oraz do satysfakcjonującego życia zawodowego, którego cechą charakterystyczną w przyszłości będą ciągłe zmiany. Dostępne dla wszystkich ludzi możliwości uczenia się przez całe życie to podstawowy warunek silnej demokracji i przyszłego wzrostu. Aby zlikwidować bezrobocie i wykluczenie, trzeba także przezwyciężyć segregację na rynku pracy ze względu na płeć.

| 3. | Uważa, że wykształcenie jest głównym czynnikiem, który może przyczynić się do podjęcia tych wielkich wyzwań przez UE oraz do zapewnienia, że społeczeństwo oparte na wiedzy będzie udziałem wszystkich. Komitet zapoznał się z wnioskiem Komisji dotyczącym nowego programu, który ma zastąpić i połączyć istniejące programy na rzecz kształcenia i młodzieży. Program może przyczynić się do umocnienia obywatelstwa UE poprzez uwypuklanie wymiaru europejskiego oraz zwiększać spójność społeczną dzięki temu, że coraz więcej osób będzie miało w ciągu swojego życia dostęp do wysokiej jakości kształcenia. Ważne jest, by wszystkie grupy docelowe wcześniejszych programów miały dostateczne możliwości dalszego korzystania ze wsparcia UE. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że wykształcenie jest głównym czynnikiem, który może przyczynić się do podjęcia tych wielkich wyzwań przez UE oraz do zapewnienia, że społeczeństwo oparte na wiedzy będzie udziałem wszystkich. Komitet zapoznał się z wnioskiem Komisji dotyczącym nowego programu, który ma zastąpić i połączyć istniejące programy na rzecz kształcenia i młodzieży. Program może przyczynić się do umocnienia obywatelstwa UE poprzez uwypuklanie wymiaru europejskiego oraz zwiększać spójność społeczną dzięki temu, że coraz więcej osób będzie miało w ciągu swojego życia dostęp do wysokiej jakości kształcenia. Ważne jest, by wszystkie grupy docelowe wcześniejszych programów miały dostateczne możliwości dalszego korzystania ze wsparcia UE.

| 4. | Popiera całkowicie dwa główne cele wymienione w strategii „Europa 2020”, które najbardziej wiążą się z zaproponowanym programem w dziedzinie kształcenia: 1) ograniczenie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę do 10 %; 2) zwiększenie do 40 % liczby osób w wieku 30–34 lat zdobywających wyższe wykształcenie. Aby można było te cele osiągnąć, edukacja powinna być zorganizowana i prowadzona inaczej niż miało to miejsce w czasach, kiedy tylko nieliczni zdobywali wykształcenie. Wiążą się z tym nowe wymagania co do działań na szczeblu lokalnym i regionalnym mających na celu poprawę jakości i dostępności, tak aby dotrzeć do wszystkich. |
| --- | --- |

4.

Popiera całkowicie dwa główne cele wymienione w strategii „Europa 2020”, które najbardziej wiążą się z zaproponowanym programem w dziedzinie kształcenia: 1) ograniczenie odsetka osób przedwcześnie kończących naukę do 10 %; 2) zwiększenie do 40 % liczby osób w wieku 30–34 lat zdobywających wyższe wykształcenie. Aby można było te cele osiągnąć, edukacja powinna być zorganizowana i prowadzona inaczej niż miało to miejsce w czasach, kiedy tylko nieliczni zdobywali wykształcenie. Wiążą się z tym nowe wymagania co do działań na szczeblu lokalnym i regionalnym mających na celu poprawę jakości i dostępności, tak aby dotrzeć do wszystkich.

| 5. | Jest zdania, że owo wielkie wyzwanie, by dotrzeć do wszystkich – które znalazło także odzwierciedlenie w memorandum Komisji – oznacza, że szkoły muszą funkcjonować w nowy sposób. Zapewniając wysokiej jakości kształcenie, począwszy od dobrze pomyślanych przedszkoli, można już od wczesnego dzieciństwa pracować z dziećmi tak, by utrzymać i podsycać ich ciekawość i chęć do nauki. Aby wspierać uczenie się przez całe życie, potrzebne są nie tylko możliwości kształcenia, doskonalenia zawodowego i zmiany orientacji zawodowej w ciągu całego życia; konieczny jest także odpowiedni stosunek do kształcenia dzieci i młodzieży, które jest pierwszym etapem uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

5.

Jest zdania, że owo wielkie wyzwanie, by dotrzeć do wszystkich – które znalazło także odzwierciedlenie w memorandum Komisji – oznacza, że szkoły muszą funkcjonować w nowy sposób. Zapewniając wysokiej jakości kształcenie, począwszy od dobrze pomyślanych przedszkoli, można już od wczesnego dzieciństwa pracować z dziećmi tak, by utrzymać i podsycać ich ciekawość i chęć do nauki. Aby wspierać uczenie się przez całe życie, potrzebne są nie tylko możliwości kształcenia, doskonalenia zawodowego i zmiany orientacji zawodowej w ciągu całego życia; konieczny jest także odpowiedni stosunek do kształcenia dzieci i młodzieży, które jest pierwszym etapem uczenia się przez całe życie.

| 6. | Uważa, że zasady wstępu na wyższe uczelnie powinny być bardziej demokratyczne, tak aby kształcenie wyższe było dostępne dla jak największej liczby osób. Ponadto w przyszłości inne będą wymagania na rynku pracy, co oznacza, że należy kontynuować i intensyfikować, zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym oraz lokalnym i regionalnym, działania mające na celu lepsze dostosowanie kwalifikacji do możliwości zatrudnienia. Dlatego ważne jest, by połączyć poszczególne inicjatywy strategii „Europa 2020” i wyraźnie określić priorytety programu w dziedzinie kształcenia, tak by służyły wspieraniu odpowiednich inicjatyw (1). |
| --- | --- |

6.

Uważa, że zasady wstępu na wyższe uczelnie powinny być bardziej demokratyczne, tak aby kształcenie wyższe było dostępne dla jak największej liczby osób. Ponadto w przyszłości inne będą wymagania na rynku pracy, co oznacza, że należy kontynuować i intensyfikować, zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym oraz lokalnym i regionalnym, działania mające na celu lepsze dostosowanie kwalifikacji do możliwości zatrudnienia. Dlatego ważne jest, by połączyć poszczególne inicjatywy strategii „Europa 2020” i wyraźnie określić priorytety programu w dziedzinie kształcenia, tak by służyły wspieraniu odpowiednich inicjatyw (1).

| 7. | Sądzi, że potrzebne jest szerokie spektrum możliwości kształcenia, aby edukacja była dostępna dla wszystkich. Jako przykłady można wymienić pełne wykorzystanie technologii (ICT), regionalne wyższe uczelnie, które mogą dotrzeć do wielu grup docelowych, wspieranie nieformalnego i pozaformalnego uczenia się młodzieży i dorosłych, ułatwiającego ponowne podjęcie nauki, itp.; jednocześnie należy stworzyć niezbędne warunki umożliwiające doprowadzenie do końca rozpoczętego już kształcenia i ułatwiające uczenie się przez całe życie. |
| --- | --- |

7.

Sądzi, że potrzebne jest szerokie spektrum możliwości kształcenia, aby edukacja była dostępna dla wszystkich. Jako przykłady można wymienić pełne wykorzystanie technologii (ICT), regionalne wyższe uczelnie, które mogą dotrzeć do wielu grup docelowych, wspieranie nieformalnego i pozaformalnego uczenia się młodzieży i dorosłych, ułatwiającego ponowne podjęcie nauki, itp.; jednocześnie należy stworzyć niezbędne warunki umożliwiające doprowadzenie do końca rozpoczętego już kształcenia i ułatwiające uczenie się przez całe życie.

Zakres kompetencji władz lokalnych i regionalnych

| 8. | Podkreśla, że władzom lokalnym i regionalnym przypada kluczowa rola we wdrażaniu zarówno programu UE w dziedzinie kształcenia, jak i innych podobnych inicjatyw europejskich. W wielu państwach europejskich odpowiedzialność za kształcenie ogólne i zawodowe na poziomie podstawowym i średnim, a także za kształcenie dorosłych, spoczywa bowiem na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że władzom lokalnym i regionalnym przypada kluczowa rola we wdrażaniu zarówno programu UE w dziedzinie kształcenia, jak i innych podobnych inicjatyw europejskich. W wielu państwach europejskich odpowiedzialność za kształcenie ogólne i zawodowe na poziomie podstawowym i średnim, a także za kształcenie dorosłych, spoczywa bowiem na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 9. | Uważa ponadto, że władze lokalne i regionalne koordynują rozwój i wzrost w skali lokalnej i regionalnej. Dlatego też są zainteresowane rozwojem umiejętności pracowników. Na szczeblu lokalnym i regionalnym można najwcześniej i najwyraźniej zaobserwować zapotrzebowanie na nowe umiejętności na rynku pracy oraz wypracować skuteczne procedury dostosowania kształcenia do potrzeb, uwzględniające m.in. ciągłe doskonalenie zawodowe. |
| --- | --- |

9.

Uważa ponadto, że władze lokalne i regionalne koordynują rozwój i wzrost w skali lokalnej i regionalnej. Dlatego też są zainteresowane rozwojem umiejętności pracowników. Na szczeblu lokalnym i regionalnym można najwcześniej i najwyraźniej zaobserwować zapotrzebowanie na nowe umiejętności na rynku pracy oraz wypracować skuteczne procedury dostosowania kształcenia do potrzeb, uwzględniające m.in. ciągłe doskonalenie zawodowe.

| 10. | Wskazuje na fakt, że obecnie działa wiele różnego rodzaju partnerstw na rzecz innowacji i wiedzy, w ramach których władze publiczne, lokalne przedsiębiorstwa, organizacje młodzieżowe, regionalne uczelnie wyższe i inne podmioty zajmujące się kształceniem rozwijają różne możliwości współdziałania. Takie partnerstwa mogą znacząco przyczynić się do dopasowania potrzeb kształcenia do potrzeb społeczeństwa i życia zawodowego, a także do specyficznych potrzeb regionów borykających się z podobnymi wyzwaniami. Dlatego agencje krajowe powinny dążyć do współpracy z tymi partnerstwami we wdrażaniu programu UE w dziedzinie kształcenia, gdyż partnerstwa te mają strategiczne znaczenie dla rozwoju współpracy transgranicznej i transferu wiedzy między władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

10.

Wskazuje na fakt, że obecnie działa wiele różnego rodzaju partnerstw na rzecz innowacji i wiedzy, w ramach których władze publiczne, lokalne przedsiębiorstwa, organizacje młodzieżowe, regionalne uczelnie wyższe i inne podmioty zajmujące się kształceniem rozwijają różne możliwości współdziałania. Takie partnerstwa mogą znacząco przyczynić się do dopasowania potrzeb kształcenia do potrzeb społeczeństwa i życia zawodowego, a także do specyficznych potrzeb regionów borykających się z podobnymi wyzwaniami. Dlatego agencje krajowe powinny dążyć do współpracy z tymi partnerstwami we wdrażaniu programu UE w dziedzinie kształcenia, gdyż partnerstwa te mają strategiczne znaczenie dla rozwoju współpracy transgranicznej i transferu wiedzy między władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 11. | Zauważa, że dodatkowym powodem, by na poziomie lokalnym i regionalnym zapewnić duży udział we wdrażaniu programu w dziedzinie kształcenia, jest demokratyczny aspekt tego udziału: możliwość uczestnictwa w demokratycznym społeczeństwie oraz umacniania pozycji i roli jako jego nośnika. |
| --- | --- |

11.

Zauważa, że dodatkowym powodem, by na poziomie lokalnym i regionalnym zapewnić duży udział we wdrażaniu programu w dziedzinie kształcenia, jest demokratyczny aspekt tego udziału: możliwość uczestnictwa w demokratycznym społeczeństwie oraz umacniania pozycji i roli jako jego nośnika.

| 12. | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne mają największy wpływ na niedawno przybyłych migrantów i wspierają ich integrację w nowym kraju. Decydującą rolę odgrywa tu kształcenie, zarówno dzieci, jak i dorosłych. W obrębie jednego państwa sytuacja może być bardzo zróżnicowana. |
| --- | --- |

12.

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne mają największy wpływ na niedawno przybyłych migrantów i wspierają ich integrację w nowym kraju. Decydującą rolę odgrywa tu kształcenie, zarówno dzieci, jak i dorosłych. W obrębie jednego państwa sytuacja może być bardzo zróżnicowana.

Uwagi ogólne na temat zaproponowanego programu

| 13. | Stwierdza, że program UE na rzecz kształcenia i młodzieży „Erasmus dla wszystkich” ma na celu wspieranie, dzięki międzynarodowej współpracy, poprawy jakości kształcenia i uczenia się oraz wzmacnianie wymiaru europejskiego. Komitet popiera ten nadrzędny cel i uważa, że wniosek Komisji stanowi dobrą podstawę do przeprowadzenia faktycznych zmian. Zwiększenie wymiany będzie lepiej służyło rozpowszechnianiu sprawdzonych koncepcji i praktyk oraz wspierało konieczne reformy mające na celu modernizację systemu kształcenia. |
| --- | --- |

13.

Stwierdza, że program UE na rzecz kształcenia i młodzieży „Erasmus dla wszystkich” ma na celu wspieranie, dzięki międzynarodowej współpracy, poprawy jakości kształcenia i uczenia się oraz wzmacnianie wymiaru europejskiego. Komitet popiera ten nadrzędny cel i uważa, że wniosek Komisji stanowi dobrą podstawę do przeprowadzenia faktycznych zmian. Zwiększenie wymiany będzie lepiej służyło rozpowszechnianiu sprawdzonych koncepcji i praktyk oraz wspierało konieczne reformy mające na celu modernizację systemu kształcenia.

| 14. | Jest zdania, że program może stanowić bardzo istotny wkład w starania zmierzające do zmobilizowania wszystkich zainteresowanych stron i przyspieszenia zmiany systemu kształcenia i pracy z młodzieżą, tak by można było harmonijnie połączyć potrzeby nowej gospodarki opartej na wiedzy z ambitnymi celami Wspólnoty w dziedzinie uczestnictwa i odpowiedzialności obywateli w społeczeństwie. |
| --- | --- |

14.

Jest zdania, że program może stanowić bardzo istotny wkład w starania zmierzające do zmobilizowania wszystkich zainteresowanych stron i przyspieszenia zmiany systemu kształcenia i pracy z młodzieżą, tak by można było harmonijnie połączyć potrzeby nowej gospodarki opartej na wiedzy z ambitnymi celami Wspólnoty w dziedzinie uczestnictwa i odpowiedzialności obywateli w społeczeństwie.

| 15. | Podkreśla, że nauka za granicą – na etapie kształcenia ogólnego, zawodowego czy praktyk – to szczególnie skuteczna metoda, która sprzyja rozwojowi osobistemu i dostarcza doświadczeń przydatnych w dalszej edukacji i życiu zawodowym. Wykorzystując nabyte umiejętności w nowym otoczeniu, człowiek rozwija zarówno kompetencje specjalistyczne i ogólne, jak i samodzielność i umiejętność komunikacji. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że nauka za granicą – na etapie kształcenia ogólnego, zawodowego czy praktyk – to szczególnie skuteczna metoda, która sprzyja rozwojowi osobistemu i dostarcza doświadczeń przydatnych w dalszej edukacji i życiu zawodowym. Wykorzystując nabyte umiejętności w nowym otoczeniu, człowiek rozwija zarówno kompetencje specjalistyczne i ogólne, jak i samodzielność i umiejętność komunikacji.

| 16. | Jest przekonany, że umiejętności międzykulturowe, znajomość języków obcych i wiedza międzynarodowa będą coraz ważniejsze w obecnych czasach nasilającej się globalizacji, gdy wszystkie dziedziny życia i pracy łączą się zarówno między sobą, jak i ponad granicami. |
| --- | --- |

16.

Jest przekonany, że umiejętności międzykulturowe, znajomość języków obcych i wiedza międzynarodowa będą coraz ważniejsze w obecnych czasach nasilającej się globalizacji, gdy wszystkie dziedziny życia i pracy łączą się zarówno między sobą, jak i ponad granicami.

| 17. | Zgadza się z Komisją, że mobilność młodzieży i projekty międzynarodowe mogą przyczynić się do podnoszenia świadomości tożsamości europejskiej i europejskiego obywatelstwa, a także do przeciwdziałania ksenofobii. |
| --- | --- |

17.

Zgadza się z Komisją, że mobilność młodzieży i projekty międzynarodowe mogą przyczynić się do podnoszenia świadomości tożsamości europejskiej i europejskiego obywatelstwa, a także do przeciwdziałania ksenofobii.

| 18. | Ponownie podkreśla, że należy podjąć konkretne środki na rzecz zapewnienia równego dostępu do mobilności wszystkim grupom docelowym, do których skierowany jest program, niezależnie od położenia geograficznego regionu, z którego pochodzą (2), a przede wszystkim osobom mieszkającym na słabo zaludnionych obszarach, na wyspach, w regionach górskich i w regionach najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

18.

Ponownie podkreśla, że należy podjąć konkretne środki na rzecz zapewnienia równego dostępu do mobilności wszystkim grupom docelowym, do których skierowany jest program, niezależnie od położenia geograficznego regionu, z którego pochodzą (2), a przede wszystkim osobom mieszkającym na słabo zaludnionych obszarach, na wyspach, w regionach górskich i w regionach najbardziej oddalonych.

| 19. | Uważa, że jeżeli na szczeblu lokalnym i regionalnym uda się stawić czoła wielkim wyzwaniom, ludzie będą gotowi na przyszłość, której cechą charakterystyczną będą ciągłe zmiany. Będą przygotowani do uczenia się przez całe życie, coraz więcej osób będzie kończyło rozpoczętą naukę, zdobywało wyższe wykształcenie, wykorzystywało możliwości odbycia części kształcenia w różnych krajach Europy, a także postrzegało całą Europę jako potencjalny rynek pracy. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że jeżeli na szczeblu lokalnym i regionalnym uda się stawić czoła wielkim wyzwaniom, ludzie będą gotowi na przyszłość, której cechą charakterystyczną będą ciągłe zmiany. Będą przygotowani do uczenia się przez całe życie, coraz więcej osób będzie kończyło rozpoczętą naukę, zdobywało wyższe wykształcenie, wykorzystywało możliwości odbycia części kształcenia w różnych krajach Europy, a także postrzegało całą Europę jako potencjalny rynek pracy.

Różnorodne cele i szeroka rola kształcenia

| 20. | Popiera w pełni cel polegający na podniesieniu poziomu wiedzy, umiejętności i doświadczenia obywateli, tak by wszyscy łatwiej mogli wejść na rynek pracy i zwiększyć swoje szanse na zatrudnienie. Jednocześnie zwraca uwagę, że zadaniem kształcenia jest nie tylko zwiększenie zatrudnialności – jego nadrzędnym celem powinien być rozwój całej osobowości. Podkreśla także znaczenie uczenia się przez całe życie, w związku z czym program powinien w równym stopniu wspierać wszystkie grupy wiekowe i wszystkie rodzaje uczenia się. |
| --- | --- |

20.

Popiera w pełni cel polegający na podniesieniu poziomu wiedzy, umiejętności i doświadczenia obywateli, tak by wszyscy łatwiej mogli wejść na rynek pracy i zwiększyć swoje szanse na zatrudnienie. Jednocześnie zwraca uwagę, że zadaniem kształcenia jest nie tylko zwiększenie zatrudnialności – jego nadrzędnym celem powinien być rozwój całej osobowości. Podkreśla także znaczenie uczenia się przez całe życie, w związku z czym program powinien w równym stopniu wspierać wszystkie grupy wiekowe i wszystkie rodzaje uczenia się.

| 21. | Zauważa także, że kształcenie powinno pobudzać kreatywność i innowacyjny potencjał każdego człowieka oraz wzbogacać go intelektualnie i społecznie. W czasach kryzysu gospodarczego i wysokiego bezrobocia łatwo jest położyć najsilniejszy nacisk na rolę kształcenia w zwiększaniu zatrudnialności. Komitet zauważa jednak, że nawet w czasach kryzysu istnieje potrzeba zapewnienia długoterminowego trwałego rozwoju, tak aby Europa w przyszłości była silniejsza. W związku z tym trzeba wspierać kształcenie sprzyjające włączeniu, którego celem będzie całościowe podejście do człowieka oraz rozwijanie systemu uczenia się przez całe życie. |
| --- | --- |

21.

Zauważa także, że kształcenie powinno pobudzać kreatywność i innowacyjny potencjał każdego człowieka oraz wzbogacać go intelektualnie i społecznie. W czasach kryzysu gospodarczego i wysokiego bezrobocia łatwo jest położyć najsilniejszy nacisk na rolę kształcenia w zwiększaniu zatrudnialności. Komitet zauważa jednak, że nawet w czasach kryzysu istnieje potrzeba zapewnienia długoterminowego trwałego rozwoju, tak aby Europa w przyszłości była silniejsza. W związku z tym trzeba wspierać kształcenie sprzyjające włączeniu, którego celem będzie całościowe podejście do człowieka oraz rozwijanie systemu uczenia się przez całe życie.

| 22. | Podkreśla, jak istotne jest uznanie kształcenia i szkolenia zawodowego za element uczenia się przez całe życie. Wiedza i edukacja są tego ważnymi elementami, a wymagania, jakie ludzie napotykają w codziennym życiu zawodowym, rosną (dotyczy to np. znajomości języków obcych). Trzeba pamiętać, że kształcenie i szkolenie zawodowe obejmuje ogromną liczbę różnorodnych dziedzin i odgrywa ważną rolę w integracji osób znajdujących się w trudnej sytuacji, a także w dążeniu do doskonałości w różnych zawodach. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla, jak istotne jest uznanie kształcenia i szkolenia zawodowego za element uczenia się przez całe życie. Wiedza i edukacja są tego ważnymi elementami, a wymagania, jakie ludzie napotykają w codziennym życiu zawodowym, rosną (dotyczy to np. znajomości języków obcych). Trzeba pamiętać, że kształcenie i szkolenie zawodowe obejmuje ogromną liczbę różnorodnych dziedzin i odgrywa ważną rolę w integracji osób znajdujących się w trudnej sytuacji, a także w dążeniu do doskonałości w różnych zawodach.

| 23. | Zwraca uwagę, że głównym zadaniem podmiotów lokalnych i regionalnych jest wspieranie kreatywności młodych ludzi i ich potencjału innowacyjności, a także tworzenie warunków dla ich rozwoju intelektualnego i społecznego. Ma to decydujące znaczenie dla niezależności osobistej młodych ludzi i ich integracji społecznej. Potrzebne są także środki, które umożliwią młodym ludziom pogodzenie kształcenia i pracy zawodowej z życiem rodzinnym. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę, że głównym zadaniem podmiotów lokalnych i regionalnych jest wspieranie kreatywności młodych ludzi i ich potencjału innowacyjności, a także tworzenie warunków dla ich rozwoju intelektualnego i społecznego. Ma to decydujące znaczenie dla niezależności osobistej młodych ludzi i ich integracji społecznej. Potrzebne są także środki, które umożliwią młodym ludziom pogodzenie kształcenia i pracy zawodowej z życiem rodzinnym.

| 24. | Wskazuje na fakt, że wyższe uczelnie nie są tylko instytucjami edukacyjnymi, ale odgrywają także dużą rolę w rozwoju regionalnym i są siłą napędową innowacji. Szkolnictwo wyższe wymaga modernizacji. W lutym 2012 r. Komitet przedstawił Komisji swoje stanowisko na temat tego, jakich zmian należy dokonać w szkolnictwie wyższym (3). Ważne jest wyraźne powiązanie trzech elementów trójkąta wiedzy – kształcenia, badań naukowych i innowacji. Powiązanie takie wzmacnia szczebel regionalny i jednocześnie samo umacnia się dzięki niemu. Konieczna jest współpraca między szczeblami lokalnym, regionalnym, krajowym i UE, zwłaszcza za pośrednictwem partnerstw lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

24.

Wskazuje na fakt, że wyższe uczelnie nie są tylko instytucjami edukacyjnymi, ale odgrywają także dużą rolę w rozwoju regionalnym i są siłą napędową innowacji. Szkolnictwo wyższe wymaga modernizacji. W lutym 2012 r. Komitet przedstawił Komisji swoje stanowisko na temat tego, jakich zmian należy dokonać w szkolnictwie wyższym (3). Ważne jest wyraźne powiązanie trzech elementów trójkąta wiedzy – kształcenia, badań naukowych i innowacji. Powiązanie takie wzmacnia szczebel regionalny i jednocześnie samo umacnia się dzięki niemu. Konieczna jest współpraca między szczeblami lokalnym, regionalnym, krajowym i UE, zwłaszcza za pośrednictwem partnerstw lokalnych i regionalnych.

| 25. | Zwraca uwagę, że uczenie się dorosłych umożliwia im rozwijanie zdolności przez całe życie, pomaga w zmianie orientacji zawodowej potrzebnej na coraz bardziej elastycznym i zmieniającym się rynku pracy, a ponadto wnosi znaczącą wartość dodaną w życie społeczne, zawodowe, obywatelskie, kulturalne i gospodarcze uczestników. Programy uczenia się dorosłych, oparte na partnerstwie, to jeden z ważniejszych sposobów zwiększania możliwości oddziaływania ze strony obywateli i społeczności lokalnych. Dlatego szczególnie ważne jest, by europejski program w dziedzinie kształcenia był w stanie wspierać rozwój uczenia się dorosłych w państwach członkowskich i regionach. |
| --- | --- |

25.

Zwraca uwagę, że uczenie się dorosłych umożliwia im rozwijanie zdolności przez całe życie, pomaga w zmianie orientacji zawodowej potrzebnej na coraz bardziej elastycznym i zmieniającym się rynku pracy, a ponadto wnosi znaczącą wartość dodaną w życie społeczne, zawodowe, obywatelskie, kulturalne i gospodarcze uczestników. Programy uczenia się dorosłych, oparte na partnerstwie, to jeden z ważniejszych sposobów zwiększania możliwości oddziaływania ze strony obywateli i społeczności lokalnych. Dlatego szczególnie ważne jest, by europejski program w dziedzinie kształcenia był w stanie wspierać rozwój uczenia się dorosłych w państwach członkowskich i regionach.

Uwagi szczegółowe dotyczące wniosku

Traktaty i zasada pomocniczości

| 26. | Zgadza się z Komisją, że podstawą zaproponowanego programu są cele określone w art. 165 i 166 TFUE i że program należy wdrażać zgodnie z zasadą pomocniczości. Dlatego jest sprawą najwyższej wagi, by władze lokalne i regionalne oraz lokalni i regionalni decydenci uczestniczyli w opracowywaniu i wdrażaniu przedstawionych środków oraz zarządzaniu nimi. Komitet podkreśla, że zgodnie z art. 174, w którym mowa o spójności terytorialnej, trzeba w pełni uwzględnić różnice między regionami w UE oraz fakt, że warunki regionalne umożliwiające realizację celów strategii „Europa 2020” są różne w różnych regionach. |
| --- | --- |

26.

Zgadza się z Komisją, że podstawą zaproponowanego programu są cele określone w art. 165 i 166 TFUE i że program należy wdrażać zgodnie z zasadą pomocniczości. Dlatego jest sprawą najwyższej wagi, by władze lokalne i regionalne oraz lokalni i regionalni decydenci uczestniczyli w opracowywaniu i wdrażaniu przedstawionych środków oraz zarządzaniu nimi. Komitet podkreśla, że zgodnie z art. 174, w którym mowa o spójności terytorialnej, trzeba w pełni uwzględnić różnice między regionami w UE oraz fakt, że warunki regionalne umożliwiające realizację celów strategii „Europa 2020” są różne w różnych regionach.

Struktura programu

| 27. | Podkreśla, że poszczególne działania w ramach zaproponowanej struktury programu, skupionej wokół trzech głównych inicjatyw (mobilność, współpraca instytucjonalna i kształtowanie polityki), powinny być zorganizowane w taki sposób, aby stwarzać dobre warunki umożliwiające uczestnictwo wszystkich grup docelowych i osiągnięcie celów programu. Celem proponowanej struktury powinno być ułatwianie współpracy międzysektorowej i szersze rozpowszechnianie dobrych przykładów i wyników. Komitet stwierdza jednak, że należy lepiej uwzględnić specyfikę pozaszkolnego i nieformalnego uczenia się młodzieży. Proponuje zatem – tak jak przewidziano to w przypadku sportu – utworzenie osobnego rozdziału dotyczącego młodzieży. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że poszczególne działania w ramach zaproponowanej struktury programu, skupionej wokół trzech głównych inicjatyw (mobilność, współpraca instytucjonalna i kształtowanie polityki), powinny być zorganizowane w taki sposób, aby stwarzać dobre warunki umożliwiające uczestnictwo wszystkich grup docelowych i osiągnięcie celów programu. Celem proponowanej struktury powinno być ułatwianie współpracy międzysektorowej i szersze rozpowszechnianie dobrych przykładów i wyników. Komitet stwierdza jednak, że należy lepiej uwzględnić specyfikę pozaszkolnego i nieformalnego uczenia się młodzieży. Proponuje zatem – tak jak przewidziano to w przypadku sportu – utworzenie osobnego rozdziału dotyczącego młodzieży.

| 28. | Uważa za niezwykle istotne, by w nowym programie uwzględnić różne potrzeby poszczególnych grup docelowych dotyczące wsparcia umożliwiającego im uczestnictwo. Spójność programu zapewnia jego jasność i przejrzystość w oczach wnioskodawców. Ważne jest jednak, by organizować działania tak, by mogły być realizowane w sposób odpowiedni dla każdej grupy docelowej. Warunki uczestnictwa w projektach mobilności i współpracy różnią się w zależności od tego, w jaką formę kształcenia lub działalności związanej z młodzieżą są zaangażowani uczestnicy. Trzeba uwzględnić różne potrzeby grup docelowych, jeśli chodzi o informowanie, procedury składania wniosków, zasady finansowe i kryteria dotyczące działań, np. poprzez przydzielanie określonej części środków na udział poszczególnych grup docelowych, przewidywanie specjalnych struktur dla różnych grup docelowych, opracowywanie działań szczególnie dostosowanych do danych grup itp. Ważne jest także zapewnienie możliwości udziału małych instytucji, jakie działają przede wszystkim w dziedzinie szkolnictwa, pracy z młodzieżą oraz kształcenia dorosłych. Komitet szczególnie popiera środki mające na celu wspieranie udziału osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji. |
| --- | --- |

28.

Uważa za niezwykle istotne, by w nowym programie uwzględnić różne potrzeby poszczególnych grup docelowych dotyczące wsparcia umożliwiającego im uczestnictwo. Spójność programu zapewnia jego jasność i przejrzystość w oczach wnioskodawców. Ważne jest jednak, by organizować działania tak, by mogły być realizowane w sposób odpowiedni dla każdej grupy docelowej. Warunki uczestnictwa w projektach mobilności i współpracy różnią się w zależności od tego, w jaką formę kształcenia lub działalności związanej z młodzieżą są zaangażowani uczestnicy. Trzeba uwzględnić różne potrzeby grup docelowych, jeśli chodzi o informowanie, procedury składania wniosków, zasady finansowe i kryteria dotyczące działań, np. poprzez przydzielanie określonej części środków na udział poszczególnych grup docelowych, przewidywanie specjalnych struktur dla różnych grup docelowych, opracowywanie działań szczególnie dostosowanych do danych grup itp. Ważne jest także zapewnienie możliwości udziału małych instytucji, jakie działają przede wszystkim w dziedzinie szkolnictwa, pracy z młodzieżą oraz kształcenia dorosłych. Komitet szczególnie popiera środki mające na celu wspieranie udziału osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji.

| 29. | Przyjmuje z zadowoleniem zadeklarowany cel zwiększenia efektywności i uproszczenia programu, przede wszystkim dla użytkowników. Sprawą najwyższej wagi jest, by to oni skorzystali na uproszczeniach administracyjnych. |
| --- | --- |

29.

Przyjmuje z zadowoleniem zadeklarowany cel zwiększenia efektywności i uproszczenia programu, przede wszystkim dla użytkowników. Sprawą najwyższej wagi jest, by to oni skorzystali na uproszczeniach administracyjnych.

| 30. | Dostrzega zalety współpracy instytucjonalnej, także jeśli chodzi o projekty związane z mobilnością. Kiedy mobilność może realizować się w ramach instytucjonalnych, może to oznaczać lepsze warunki dla poprawy jakości oraz bardziej perspektywicznego i strategicznego oddziaływania. Może to również oznaczać ułatwienia dla samych uczestników, np. dzięki uproszczeniom w zakresie uznawalności. Ważne jest jednak, by forma tych ram instytucjonalnych odpowiadała różnorodności organizacji uczestniczących w programie. |
| --- | --- |

30.

Dostrzega zalety współpracy instytucjonalnej, także jeśli chodzi o projekty związane z mobilnością. Kiedy mobilność może realizować się w ramach instytucjonalnych, może to oznaczać lepsze warunki dla poprawy jakości oraz bardziej perspektywicznego i strategicznego oddziaływania. Może to również oznaczać ułatwienia dla samych uczestników, np. dzięki uproszczeniom w zakresie uznawalności. Ważne jest jednak, by forma tych ram instytucjonalnych odpowiadała różnorodności organizacji uczestniczących w programie.

| 31. | Sądzi, że przy realizacji konkretnych projektów należy także w większym stopniu zadbać o to, by na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym istniała gotowość do dalszego wspierania mobilności, nawet po zakończeniu projektu, tak by zachować powstałe struktury i kontakty. Projekty powinny przyczyniać się do eliminowania przeszkód i pobudzania ciągłej wymiany, aby mobilność po zakończeniu projektu mogła stać się elementem normalnej działalności. |
| --- | --- |

31.

Sądzi, że przy realizacji konkretnych projektów należy także w większym stopniu zadbać o to, by na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym istniała gotowość do dalszego wspierania mobilności, nawet po zakończeniu projektu, tak by zachować powstałe struktury i kontakty. Projekty powinny przyczyniać się do eliminowania przeszkód i pobudzania ciągłej wymiany, aby mobilność po zakończeniu projektu mogła stać się elementem normalnej działalności.

| 32. | Uważa za ważne, by formy finansowania studiów przewidziane w państwach członkowskich obejmowały możliwości odbycia części kształcenia w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

32.

Uważa za ważne, by formy finansowania studiów przewidziane w państwach członkowskich obejmowały możliwości odbycia części kształcenia w innych państwach członkowskich.

| 33. | Odnotowuje propozycję Komisji, by wspólnie z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym utworzyć europejski system kredytów studenckich, który uzupełniałby systemy istniejące w państwach członkowskich. Komitet podkreśla, że kredyty te nie mogą przyczynić się do komercjalizacji mobilności i wyraża wątpliwość, czy to właśnie tę grupę należy przede wszystkim wspierać w ramach programu. Koszty gwarancji są znaczne, a potrzeby kształtują się różnie w różnych państwach. |
| --- | --- |

33.

Odnotowuje propozycję Komisji, by wspólnie z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym utworzyć europejski system kredytów studenckich, który uzupełniałby systemy istniejące w państwach członkowskich. Komitet podkreśla, że kredyty te nie mogą przyczynić się do komercjalizacji mobilności i wyraża wątpliwość, czy to właśnie tę grupę należy przede wszystkim wspierać w ramach programu. Koszty gwarancji są znaczne, a potrzeby kształtują się różnie w różnych państwach.

| 34. | Jeśli chodzi o współpracę w zakresie kształtowania polityki, Komitet podkreśla potrzebę tworzenia platform służących wymianie opinii między ważnymi zainteresowanymi stronami, działających zarówno w dziedzinie edukacji, jak i gospodarki. Podkreśla także znaczenie udziału władz lokalnych i regionalnych w otwartej metodzie koordynacji oraz we wdrażaniu programu. |
| --- | --- |

34.

Jeśli chodzi o współpracę w zakresie kształtowania polityki, Komitet podkreśla potrzebę tworzenia platform służących wymianie opinii między ważnymi zainteresowanymi stronami, działających zarówno w dziedzinie edukacji, jak i gospodarki. Podkreśla także znaczenie udziału władz lokalnych i regionalnych w otwartej metodzie koordynacji oraz we wdrażaniu programu.

Nieformalne i pozaformalne uczenie się – młodzież i sport

| 35. | Uważa, że ważne jest, by mobilność była możliwa w przypadku każdej formy nauki. Podejście takie można wprowadzać w życie m.in. poprzez wyraźne zwrócenie uwagi na znaczenie wszystkich form uczenia się, zarówno uczenia się formalnego, nieformalnego, jak i pozaformalnego. Komitet odnotowuje zamiar Komisji, by w ramach jednego programu uwzględnić wszystkie formy uczenia się. Podkreśla jednak, że z uwagi na fakt, że organizacja nieformalnego i pozaformalnego uczenia się poza instytucjami kształcenia wymaga zupełnie innych założeń, musi to zostać odpowiednio odzwierciedlone w strukturze programu. Podkreśla w tym kontekście także znaczenie środków służących pobudzaniu i wspieraniu ducha inicjatywy wśród młodzieży. |
| --- | --- |

35.

Uważa, że ważne jest, by mobilność była możliwa w przypadku każdej formy nauki. Podejście takie można wprowadzać w życie m.in. poprzez wyraźne zwrócenie uwagi na znaczenie wszystkich form uczenia się, zarówno uczenia się formalnego, nieformalnego, jak i pozaformalnego. Komitet odnotowuje zamiar Komisji, by w ramach jednego programu uwzględnić wszystkie formy uczenia się. Podkreśla jednak, że z uwagi na fakt, że organizacja nieformalnego i pozaformalnego uczenia się poza instytucjami kształcenia wymaga zupełnie innych założeń, musi to zostać odpowiednio odzwierciedlone w strukturze programu. Podkreśla w tym kontekście także znaczenie środków służących pobudzaniu i wspieraniu ducha inicjatywy wśród młodzieży.

| 36. | Popiera zwłaszcza środki na rzecz uczestnictwa osób znajdujących się z pewnych względów w trudnym położeniu, tak by propagować włączenie społeczne, sport na szczeblu lokalnym, wolontariat, równość szans oraz korzystną dla zdrowia aktywność fizyczną poprzez większy udział w sporcie, koncentrując się na grupach w trudnym położeniu, takich jak osoby niepełnosprawne umysłowo lub fizycznie. |
| --- | --- |

36.

Popiera zwłaszcza środki na rzecz uczestnictwa osób znajdujących się z pewnych względów w trudnym położeniu, tak by propagować włączenie społeczne, sport na szczeblu lokalnym, wolontariat, równość szans oraz korzystną dla zdrowia aktywność fizyczną poprzez większy udział w sporcie, koncentrując się na grupach w trudnym położeniu, takich jak osoby niepełnosprawne umysłowo lub fizycznie.

| 37. | Jest zdania, że struktura programu może okazać się użyteczna we wszystkich rodzajach uczenia się. Komitet podkreśla, jak ważne jest, by władzom lokalnym i regionalnym umożliwiono udział w ustalaniu sposobu wdrażania i monitorowania programu, tak by można było w jak największym stopniu zmienić te kwestie, które okażą się problematyczne w kontekście lokalnym. |
| --- | --- |

37.

Jest zdania, że struktura programu może okazać się użyteczna we wszystkich rodzajach uczenia się. Komitet podkreśla, jak ważne jest, by władzom lokalnym i regionalnym umożliwiono udział w ustalaniu sposobu wdrażania i monitorowania programu, tak by można było w jak największym stopniu zmienić te kwestie, które okażą się problematyczne w kontekście lokalnym.

| 38. | Uważa, że do zagadnień, które należałoby zmienić lub jaśniej określić, należy np. możliwość uczestnictwa za pośrednictwem mniejszych organizacji lub współpracy na mniejszą skalę. Dotyczy to przede wszystkim stowarzyszeń młodzieżowych i instytucji kształcenia dorosłych, ale pod wieloma względami także szkół i przedszkoli. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że do zagadnień, które należałoby zmienić lub jaśniej określić, należy np. możliwość uczestnictwa za pośrednictwem mniejszych organizacji lub współpracy na mniejszą skalę. Dotyczy to przede wszystkim stowarzyszeń młodzieżowych i instytucji kształcenia dorosłych, ale pod wieloma względami także szkół i przedszkoli.

| 39. | Podkreśla szeroką skalę nieformalnego i pozaformalnego uczenia się w dziedzinie sportu. Istnieją ponadto zagadnienia, które są charakterystyczne dla sportu i znajdują szczególne odzwierciedlenie we współpracy dotyczącej kształtowania polityki, takie jak walka z dopingiem, przemocą i rasizmem oraz wspieranie dobrze funkcjonujących organizacji sportowych. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla szeroką skalę nieformalnego i pozaformalnego uczenia się w dziedzinie sportu. Istnieją ponadto zagadnienia, które są charakterystyczne dla sportu i znajdują szczególne odzwierciedlenie we współpracy dotyczącej kształtowania polityki, takie jak walka z dopingiem, przemocą i rasizmem oraz wspieranie dobrze funkcjonujących organizacji sportowych.

| 40. | Dostrzega nader pozytywne wyniki działań wspierających udział młodzieży w życiu politycznym w ramach obecnego programu „Młodzież w działaniu”, a zwłaszcza dialogu zorganizowanego oraz seminariów dla młodzieży dotyczących interesujących ją zagadnień społecznych, kulturalnych i politycznych. Podkreśla znaczenie tych działań i opowiada się za ich kontynuacją i dalszym rozwojem w ramach nowej edycji programu. |
| --- | --- |

40.

Dostrzega nader pozytywne wyniki działań wspierających udział młodzieży w życiu politycznym w ramach obecnego programu „Młodzież w działaniu”, a zwłaszcza dialogu zorganizowanego oraz seminariów dla młodzieży dotyczących interesujących ją zagadnień społecznych, kulturalnych i politycznych. Podkreśla znaczenie tych działań i opowiada się za ich kontynuacją i dalszym rozwojem w ramach nowej edycji programu.

| 41. | Uważa w związku z tym, że program powinien w większym stopniu wspierać, jako element nieformalnego i pozaformalnego uczenia się, mobilność kadry kierowniczej i nauczycieli, w oparciu o wspólnie uzgodnione między regionami i państwami członkowskimi standardy oraz wzajemne uznawanie. |
| --- | --- |

41.

Uważa w związku z tym, że program powinien w większym stopniu wspierać, jako element nieformalnego i pozaformalnego uczenia się, mobilność kadry kierowniczej i nauczycieli, w oparciu o wspólnie uzgodnione między regionami i państwami członkowskimi standardy oraz wzajemne uznawanie.

| 42. | Przyjmuje także z zadowoleniem fakt, że program ma wspierać transnarodowe projekty współpracy w zakresie sportu i uważa, że możliwość prowadzenia projektów transgranicznych we wszystkich dziedzinach objętych programem stanowi fundamentalny aspekt jego europejskiej wartości dodanej. |
| --- | --- |

42.

Przyjmuje także z zadowoleniem fakt, że program ma wspierać transnarodowe projekty współpracy w zakresie sportu i uważa, że możliwość prowadzenia projektów transgranicznych we wszystkich dziedzinach objętych programem stanowi fundamentalny aspekt jego europejskiej wartości dodanej.

| 43. | Przyjmuje z zadowoleniem uproszczenie wprowadzone również w odniesieniu do wymiaru międzynarodowego; zgadza się z Komisją w kwestii potrzeby wsparcia dla budowania potencjału w krajach trzecich, włącznie z krajami objętymi procesem rozszerzenia i ze szczególnym uwzględnieniem krajów sąsiadujących. Podkreśla jednak, że należy w pełni wykorzystać unijne instrumenty finansowe przeznaczone na współpracę zewnętrzną. |
| --- | --- |

43.

Przyjmuje z zadowoleniem uproszczenie wprowadzone również w odniesieniu do wymiaru międzynarodowego; zgadza się z Komisją w kwestii potrzeby wsparcia dla budowania potencjału w krajach trzecich, włącznie z krajami objętymi procesem rozszerzenia i ze szczególnym uwzględnieniem krajów sąsiadujących. Podkreśla jednak, że należy w pełni wykorzystać unijne instrumenty finansowe przeznaczone na współpracę zewnętrzną.

Kwestie budżetowe

| 44. | Popiera zdecydowanie proponowane zwiększenie budżetu programu. Wielkość budżetu świadczy o tym, jaką wagę Komisja przykłada do podnoszenia jakości kształcenia, która ma decydujące znaczenie dla osiągnięcia głównych celów UE. Podział środków między poszczególne sektory kształcenia i sektor młodzieży powinien być dokonany tak, by na zwiększeniu budżetu skorzystały wszystkie dziedziny. |
| --- | --- |

44.

Popiera zdecydowanie proponowane zwiększenie budżetu programu. Wielkość budżetu świadczy o tym, jaką wagę Komisja przykłada do podnoszenia jakości kształcenia, która ma decydujące znaczenie dla osiągnięcia głównych celów UE. Podział środków między poszczególne sektory kształcenia i sektor młodzieży powinien być dokonany tak, by na zwiększeniu budżetu skorzystały wszystkie dziedziny.

| 45. | Podkreśla, że środkami z budżetu UE trzeba gospodarować efektywnie, tak by osiągnąć założone cele programu. Uważa, że muszą istnieć możliwości kierowania zasobów tam, gdzie przyniosą one największe korzyści i zostaną najlepiej wykorzystane, w oparciu o przejrzyste kryteria ilościowe i jakościowe. Dlatego podkreśla, że należy regularnie monitorować program na wszystkich poziomach, aby stwierdzić, na ile zachodzi potrzeba przesunięcia środków. Istotne jest poza tym, by przy przesuwaniu środków mieć na uwadze perspektywę lokalną i regionalną, tak by móc odpowiednio uwzględnić ich podział w obrębie danego kraju. Ponadto muszą istnieć możliwości przesuwania środków wewnątrz państwa członkowskiego, tak by wykorzystać je jak najbardziej efektywnie, zależnie od warunków lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla, że środkami z budżetu UE trzeba gospodarować efektywnie, tak by osiągnąć założone cele programu. Uważa, że muszą istnieć możliwości kierowania zasobów tam, gdzie przyniosą one największe korzyści i zostaną najlepiej wykorzystane, w oparciu o przejrzyste kryteria ilościowe i jakościowe. Dlatego podkreśla, że należy regularnie monitorować program na wszystkich poziomach, aby stwierdzić, na ile zachodzi potrzeba przesunięcia środków. Istotne jest poza tym, by przy przesuwaniu środków mieć na uwadze perspektywę lokalną i regionalną, tak by móc odpowiednio uwzględnić ich podział w obrębie danego kraju. Ponadto muszą istnieć możliwości przesuwania środków wewnątrz państwa członkowskiego, tak by wykorzystać je jak najbardziej efektywnie, zależnie od warunków lokalnych i regionalnych.

| 46. | Uważa, że decyzję co do struktury agencji krajowych należy pozostawić państwom członkowskim, ponieważ to do ich kompetencji należy wdrażanie krajowych, zdecentralizowanych działań programu i zarządzanie nimi. |
| --- | --- |

46.

Uważa, że decyzję co do struktury agencji krajowych należy pozostawić państwom członkowskim, ponieważ to do ich kompetencji należy wdrażanie krajowych, zdecentralizowanych działań programu i zarządzanie nimi.

| 47. | Uważa w tym kontekście, że Komisja powinna odpowiednio wcześnie przed rozpoczęciem realizacji programu przedstawić, jak zamierza mierzyć efektywność i jakie wskaźniki chce w tym celu zastosować. Wskaźniki i odpowiednie kryteria muszą być z góry jasno określone, aby państwa członkowskie, władze lokalne i regionalne oraz zainteresowane strony wiedzieli, jakie obowiązują zasady. Zdaniem Komitetu takie wskaźniki powinny uwzględniać zarówno czynniki ilościowe, jak i jakościowe. |
| --- | --- |

47.

Uważa w tym kontekście, że Komisja powinna odpowiednio wcześnie przed rozpoczęciem realizacji programu przedstawić, jak zamierza mierzyć efektywność i jakie wskaźniki chce w tym celu zastosować. Wskaźniki i odpowiednie kryteria muszą być z góry jasno określone, aby państwa członkowskie, władze lokalne i regionalne oraz zainteresowane strony wiedzieli, jakie obowiązują zasady. Zdaniem Komitetu takie wskaźniki powinny uwzględniać zarówno czynniki ilościowe, jak i jakościowe.

| 48. | Odnotowuje, że zgodnie z zamiarem Komisji część działań, które wcześniej podlegały programowi „Uczenie się przez całe życie”, ma być w przyszłości wspierana z Europejskiego Funduszu Społecznego. Aby rozwiązanie mogło działać w praktyce, muszą na to pozwalać zasady tego funduszu. Trzeba również zadbać o to, by państwa członkowskie oraz przedstawiciele szczebla lokalnego i regionalnego wiedzieli o tej zmianie i akceptowali ją. |
| --- | --- |

48.

Odnotowuje, że zgodnie z zamiarem Komisji część działań, które wcześniej podlegały programowi „Uczenie się przez całe życie”, ma być w przyszłości wspierana z Europejskiego Funduszu Społecznego. Aby rozwiązanie mogło działać w praktyce, muszą na to pozwalać zasady tego funduszu. Trzeba również zadbać o to, by państwa członkowskie oraz przedstawiciele szczebla lokalnego i regionalnego wiedzieli o tej zmianie i akceptowali ją.

| 49. | Uważa, że wymogi dotyczące zarządzania i sprawozdawczości finansowej muszą być proporcjonalne do wielkości wsparcia. W przypadku mniejszych projektów kontrola nie musi być tak kompleksowa i wymagać tak dużego nakładu pracy jak przy większych projektach. |
| --- | --- |

49.

Uważa, że wymogi dotyczące zarządzania i sprawozdawczości finansowej muszą być proporcjonalne do wielkości wsparcia. W przypadku mniejszych projektów kontrola nie musi być tak kompleksowa i wymagać tak dużego nakładu pracy jak przy większych projektach.

| 50. | Zwraca jednocześnie uwagę na fakt, że warunki i możliwości uczestniczenia w programie są zróżnicowane, co może wpływać na koszty. Może to zależeć np. od braku nawyku uczenia się, niepełnosprawności, kwestii pokrycia kosztów podróży czy utrzymania oraz od różnych uwarunkowań regionalnych. |
| --- | --- |

50.

Zwraca jednocześnie uwagę na fakt, że warunki i możliwości uczestniczenia w programie są zróżnicowane, co może wpływać na koszty. Może to zależeć np. od braku nawyku uczenia się, niepełnosprawności, kwestii pokrycia kosztów podróży czy utrzymania oraz od różnych uwarunkowań regionalnych.

Kompetencje kluczowe jako podstawowy cel

| 51. | Uważa, że najważniejsze dla dalszych działań jest to, by w centrum wniosku Komisji było zapewnienie wszystkim możliwości uczenia się przez całe życie. Podkreśla, jak ważne jest, by wszyscy mieli możliwość zdobycia podstawowych umiejętności opisanych w zaleceniu dotyczącym kompetencji kluczowych (4). |
| --- | --- |

51.

Uważa, że najważniejsze dla dalszych działań jest to, by w centrum wniosku Komisji było zapewnienie wszystkim możliwości uczenia się przez całe życie. Podkreśla, jak ważne jest, by wszyscy mieli możliwość zdobycia podstawowych umiejętności opisanych w zaleceniu dotyczącym kompetencji kluczowych (4).

| 52. | Jest zdania, że podstawowym celem programu powinno być wspieranie zapewnienia wszystkim możliwości zdobycia kompetencji kluczowych. Oznacza to, że głównymi grupami docelowymi są dzieci i nauczyciele w szkołach, młodzież poza systemem kształcenia formalnego oraz dorośli, którzy potrzebują dodatkowego kształcenia i szkolenia. |
| --- | --- |

52.

Jest zdania, że podstawowym celem programu powinno być wspieranie zapewnienia wszystkim możliwości zdobycia kompetencji kluczowych. Oznacza to, że głównymi grupami docelowymi są dzieci i nauczyciele w szkołach, młodzież poza systemem kształcenia formalnego oraz dorośli, którzy potrzebują dodatkowego kształcenia i szkolenia.

Wnioski

Silniejszy nacisk na wczesne działanie i upowszechnianie

| 53. | Wskazuje na wcześniejszą opinię KR-u (5), w której podkreślał fakt, że gotowość do wyjazdu za granicę w celach edukacyjnych musi zostać rozbudzona odpowiednio wcześnie. Dzieci i młodzież trzeba już w młodym wieku zachęcać do zainteresowania się innymi kulturami i ukazywać im zalety uczenia się od innych. Wczesne zetknięcie się z programami europejskimi ułatwia wyrabianie w sobie chęci i zdolności do nauki i pracy w innych krajach, co jest korzystne dla wspólnego rynku, dla wzrostu i dla obywatelstwa europejskiego. Przypomina, że młodsze dzieci łatwiej i skuteczniej uczą się języków obcych. |
| --- | --- |

53.

Wskazuje na wcześniejszą opinię KR-u (5), w której podkreślał fakt, że gotowość do wyjazdu za granicę w celach edukacyjnych musi zostać rozbudzona odpowiednio wcześnie. Dzieci i młodzież trzeba już w młodym wieku zachęcać do zainteresowania się innymi kulturami i ukazywać im zalety uczenia się od innych. Wczesne zetknięcie się z programami europejskimi ułatwia wyrabianie w sobie chęci i zdolności do nauki i pracy w innych krajach, co jest korzystne dla wspólnego rynku, dla wzrostu i dla obywatelstwa europejskiego. Przypomina, że młodsze dzieci łatwiej i skuteczniej uczą się języków obcych.

| 54. | Zwraca uwagę, że integracja społeczna ma dla KR-u priorytetowe znaczenie, a przedstawiony program może mieć w tej dziedzinie znaczące oddziaływanie. Dotyczy to szerokich i niejednorodnych grup uczniów o zróżnicowanych potrzebach pomocy, wynikających z trudności w nauce, niekorzystnej sytuacji i wykluczenia społecznego czy też z faktu, że dorastają w obcym kraju i obcej kulturze. Wielu młodych ludzi przerywa naukę lub kończy szkołę nie zdobywszy dostatecznej, podstawowej wiedzy. Powinny istnieć możliwości wspomagania prac nad metodami i transferem wiedzy, tak by wesprzeć decydentów lokalnych, regionalnych i krajowych w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

54.

Zwraca uwagę, że integracja społeczna ma dla KR-u priorytetowe znaczenie, a przedstawiony program może mieć w tej dziedzinie znaczące oddziaływanie. Dotyczy to szerokich i niejednorodnych grup uczniów o zróżnicowanych potrzebach pomocy, wynikających z trudności w nauce, niekorzystnej sytuacji i wykluczenia społecznego czy też z faktu, że dorastają w obcym kraju i obcej kulturze. Wielu młodych ludzi przerywa naukę lub kończy szkołę nie zdobywszy dostatecznej, podstawowej wiedzy. Powinny istnieć możliwości wspomagania prac nad metodami i transferem wiedzy, tak by wesprzeć decydentów lokalnych, regionalnych i krajowych w tej dziedzinie.

| 55. | Podkreśla w tym kontekście, że dużym wyzwaniem jest dotarcie do grup ludności, które nie mają nawyku kształcenia się lub znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Tym ważniejsze jest, by wdrażać europejskie projekty na wczesnych etapach nauki, w szkołach i przedszkolach. W ten sposób można dotrzeć do wszystkich uczniów, a program może spełniać funkcję wyrównawczą oraz wzmacniać wymiar europejski. |
| --- | --- |

55.

Podkreśla w tym kontekście, że dużym wyzwaniem jest dotarcie do grup ludności, które nie mają nawyku kształcenia się lub znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Tym ważniejsze jest, by wdrażać europejskie projekty na wczesnych etapach nauki, w szkołach i przedszkolach. W ten sposób można dotrzeć do wszystkich uczniów, a program może spełniać funkcję wyrównawczą oraz wzmacniać wymiar europejski.

| 56. | Zgadza się z Komisją, że ważne jest zapewnienie udziału osób pełniących strategiczne role oraz osób, które mogą rozpowszechniać informacje i dobre przykłady. Mogą to być nauczyciele, osoby prowadzące szkolenia, osoby pracujące z młodzieżą, doradcy, byli uczestnicy projektów w dziedzinie mobilności, kadra kierownicza szkół lub osoby na stanowiskach decydenckich. Ma to zasadnicze znaczenie dla wspierania mobilności, dlatego Komitet nalega na wyraźne wyodrębnienie tych grup. |
| --- | --- |

56.

Zgadza się z Komisją, że ważne jest zapewnienie udziału osób pełniących strategiczne role oraz osób, które mogą rozpowszechniać informacje i dobre przykłady. Mogą to być nauczyciele, osoby prowadzące szkolenia, osoby pracujące z młodzieżą, doradcy, byli uczestnicy projektów w dziedzinie mobilności, kadra kierownicza szkół lub osoby na stanowiskach decydenckich. Ma to zasadnicze znaczenie dla wspierania mobilności, dlatego Komitet nalega na wyraźne wyodrębnienie tych grup.

| 57. | Wskazuje na swe dobre doświadczenia związane z niektórymi elementami wcześniejszych programów, np. Comenius Regio, które umożliwiają włączenie instytucji innych niż edukacyjne i mają na celu wspieranie współpracy europejskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym w dziedzinie kształcenia. Uczestniczący partnerzy mogą współpracować w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, wymieniać doświadczenia i rozwijać struktury współpracy. |
| --- | --- |

57.

Wskazuje na swe dobre doświadczenia związane z niektórymi elementami wcześniejszych programów, np. Comenius Regio, które umożliwiają włączenie instytucji innych niż edukacyjne i mają na celu wspieranie współpracy europejskiej na szczeblu lokalnym i regionalnym w dziedzinie kształcenia. Uczestniczący partnerzy mogą współpracować w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, wymieniać doświadczenia i rozwijać struktury współpracy.

Priorytetowe grupy docelowe i ukierunkowanie

| 58. | Uważa, że należy regularnie monitorować program na wszystkich poziomach, aby stwierdzić, czy służy on wspieraniu głównych celów. Jednocześnie także w nowej edycji programu musi nadal być możliwe wspieranie środków, których efekty są trudno mierzalne lub można je zmierzyć dopiero po upływie dłuższego czasu, już po zakończeniu projektu, natomiast o ich wartości można wnioskować na podstawie innych przesłanek. Z innych analiz wynika na przykład, że duże znaczenie mają wczesne działania, a Komitet uważa, że jest to trafne także w przypadku wzmacniania wymiaru europejskiego. |
| --- | --- |

58.

Uważa, że należy regularnie monitorować program na wszystkich poziomach, aby stwierdzić, czy służy on wspieraniu głównych celów. Jednocześnie także w nowej edycji programu musi nadal być możliwe wspieranie środków, których efekty są trudno mierzalne lub można je zmierzyć dopiero po upływie dłuższego czasu, już po zakończeniu projektu, natomiast o ich wartości można wnioskować na podstawie innych przesłanek. Z innych analiz wynika na przykład, że duże znaczenie mają wczesne działania, a Komitet uważa, że jest to trafne także w przypadku wzmacniania wymiaru europejskiego.

| 59. | Żywi wątpliwości co do obecnego silnego ukierunkowania budżetu na projekty związane z mobilnością, o czym świadczy również nazwa programu. Uważa, że poprawie jakości w dziedzinie kształcenia najlepiej służą projekty dotyczące współpracy oraz współpraca instytucjonalna, przynoszą one także największą wartość dodaną w wymiarze europejskim. Dlatego należy je w większym stopniu uwzględnić w budżecie. Umożliwiłoby to wspieranie nawet mniejszych projektów współpracy, lepiej dostosowanych do potrzeb konkretnych grup docelowych, lub takich, które mogą być pierwszym krokiem do szerszej współpracy. |
| --- | --- |

59.

Żywi wątpliwości co do obecnego silnego ukierunkowania budżetu na projekty związane z mobilnością, o czym świadczy również nazwa programu. Uważa, że poprawie jakości w dziedzinie kształcenia najlepiej służą projekty dotyczące współpracy oraz współpraca instytucjonalna, przynoszą one także największą wartość dodaną w wymiarze europejskim. Dlatego należy je w większym stopniu uwzględnić w budżecie. Umożliwiłoby to wspieranie nawet mniejszych projektów współpracy, lepiej dostosowanych do potrzeb konkretnych grup docelowych, lub takich, które mogą być pierwszym krokiem do szerszej współpracy.

| 60. | Uważa, że opisane na wstępie wyzwania znalazły właściwe odzwierciedlenie w przedstawionym przez Komisję uzasadnieniu wniosku. Nie zostały one jednak równie wyraźnie uwzględnione w proponowanej strukturze budżetu. Widać w niej natomiast zauważalne ukierunkowanie na finansowanie projektów i mobilności w obszarze szkolnictwa wyższego. Europejskie programy powinny wspierać pożądany rozwój i poprawę jakości, dlatego największe wsparcie należy kierować tam, gdzie największe są potrzeby i potencjalne efekty. Powinno to oznaczać wyraźne przesunięcie środków na projekty adresowane do grup, które obecnie mają mniej do czynienia z mobilnością, a mianowicie do szkół, młodzieży poza systemem kształcenia formalnego oraz dorosłych uczących się i szkolących. |
| --- | --- |

60.

Uważa, że opisane na wstępie wyzwania znalazły właściwe odzwierciedlenie w przedstawionym przez Komisję uzasadnieniu wniosku. Nie zostały one jednak równie wyraźnie uwzględnione w proponowanej strukturze budżetu. Widać w niej natomiast zauważalne ukierunkowanie na finansowanie projektów i mobilności w obszarze szkolnictwa wyższego. Europejskie programy powinny wspierać pożądany rozwój i poprawę jakości, dlatego największe wsparcie należy kierować tam, gdzie największe są potrzeby i potencjalne efekty. Powinno to oznaczać wyraźne przesunięcie środków na projekty adresowane do grup, które obecnie mają mniej do czynienia z mobilnością, a mianowicie do szkół, młodzieży poza systemem kształcenia formalnego oraz dorosłych uczących się i szkolących.

| 61. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar, by także w przyszłości wpierać nauczanie i badania uniwersyteckie w zakresie integracji europejskiej w ramach działań „Jean Monnet”. Jest jednak zdania, że to szczególne wsparcie nie może koncentrować się wyłącznie na dwu wymienionych we wniosku Komisji instytucjach. Komitet podkreśla, że sześć europejskich szkół wyższych wspieranych z programu „Jean Monnet” w latach 2007–2013 (Akademia Prawa Europejskiego, Kolegium Europejskie, Europejski Instytut Uniwersytecki, Międzynarodowe Centrum Szkoleń Europejskich, Europejski Instytut Administracji Publicznej, Europejska Agencja Rozwoju Edukacji Specjalnej) powinno być uwzględnianych także w przyszłości, aby poprawić rozłożenie geograficzne i kulturową różnorodność tych instytutów doskonałości o znaczeniu europejskim. |
| --- | --- |

61.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar, by także w przyszłości wpierać nauczanie i badania uniwersyteckie w zakresie integracji europejskiej w ramach działań „Jean Monnet”. Jest jednak zdania, że to szczególne wsparcie nie może koncentrować się wyłącznie na dwu wymienionych we wniosku Komisji instytucjach. Komitet podkreśla, że sześć europejskich szkół wyższych wspieranych z programu „Jean Monnet” w latach 2007–2013 (Akademia Prawa Europejskiego, Kolegium Europejskie, Europejski Instytut Uniwersytecki, Międzynarodowe Centrum Szkoleń Europejskich, Europejski Instytut Administracji Publicznej, Europejska Agencja Rozwoju Edukacji Specjalnej) powinno być uwzględnianych także w przyszłości, aby poprawić rozłożenie geograficzne i kulturową różnorodność tych instytutów doskonałości o znaczeniu europejskim.

| 62. | Podkreśla ścisły związek między słabymi wynikami w szkole a trudnymi warunkami społeczno-gospodarczymi, które decydują o liczbie młodych ludzi pozostających bez zatrudnienia i nieuczestniczących w kształceniu czy szkoleniu. Przerwanie tego błędnego koła jest wyzwaniem dla władz lokalnych i regionalnych w całej Europie i należy je postrzegać jako jeden z priorytetów programu, stanowiący odpowiedź z jednej strony na cele dotyczące kształcenia, a z drugiej strony – na cel dotyczący zatrudnienia, a także wspierany w ramach kilku inicjatyw przewodnich. W tym kontekście Komitet życzyłby sobie, by w podziale budżetu w większym stopniu uwzględniono tę perspektywę. |
| --- | --- |

62.

Podkreśla ścisły związek między słabymi wynikami w szkole a trudnymi warunkami społeczno-gospodarczymi, które decydują o liczbie młodych ludzi pozostających bez zatrudnienia i nieuczestniczących w kształceniu czy szkoleniu. Przerwanie tego błędnego koła jest wyzwaniem dla władz lokalnych i regionalnych w całej Europie i należy je postrzegać jako jeden z priorytetów programu, stanowiący odpowiedź z jednej strony na cele dotyczące kształcenia, a z drugiej strony – na cel dotyczący zatrudnienia, a także wspierany w ramach kilku inicjatyw przewodnich. W tym kontekście Komitet życzyłby sobie, by w podziale budżetu w większym stopniu uwzględniono tę perspektywę.

| 63. | Popiera w pełni ambitny zamiar, wynikający z uzasadnienia do wniosku dotyczącego nowego programu kształcenia, szkolenia i młodzieży, by programem tym objąć liczne grupy osób i umożliwić im w różnych okresach życia rozwój osobisty oraz zdobywanie wysokiej jakości wykształcenia. Dlatego ważne jest wyraźne informowanie o celach programu, tak by wszystkie grupy docelowe wiedziały, że są jego adresatami. Tymczasem tytuł programu – „Erasmus dla wszystkich” – sugeruje, że główny nacisk położono na szkolnictwo wyższe. W związku z tym, że nie jest to zgodne z deklarowanymi zamiarami, a także z uwagi na jak najlepsze umożliwienie realizacji celów strategii „Europa 2020”, Komitet zaleca odpowiednie dostosowanie budżetu i nazwy programu. |
| --- | --- |

63.

Popiera w pełni ambitny zamiar, wynikający z uzasadnienia do wniosku dotyczącego nowego programu kształcenia, szkolenia i młodzieży, by programem tym objąć liczne grupy osób i umożliwić im w różnych okresach życia rozwój osobisty oraz zdobywanie wysokiej jakości wykształcenia. Dlatego ważne jest wyraźne informowanie o celach programu, tak by wszystkie grupy docelowe wiedziały, że są jego adresatami. Tymczasem tytuł programu – „Erasmus dla wszystkich” – sugeruje, że główny nacisk położono na szkolnictwo wyższe. W związku z tym, że nie jest to zgodne z deklarowanymi zamiarami, a także z uwagi na jak najlepsze umożliwienie realizacji celów strategii „Europa 2020”, Komitet zaleca odpowiednie dostosowanie budżetu i nazwy programu.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Tytuł

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

  ustanawiające „ERASMUS DLA WSZYSTKICH”
  Program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu | ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

  ustanawiające„”
  Program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające „ERASMUS DLA WSZYSTKICH”

Program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające„”

Program UE na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu

Uzasadnienie

Obecny program Erasmus jest silnie powiązany z kształceniem wyższym i mobilnością. Nowy program UE ma znacznie szerszy zakres i tytuł „Erasmus dla wszystkich” mógłby być mylący.

Poprawka 2

Motyw 3 preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Powszechne uznanie opinii publicznej w państwach członkowskich i w uczestniczących państwach trzecich nazwy „Erasmus” za synonim mobilności osób uczących się w Unii wymaga szerszego stosowania tej nazwy przez najważniejsze sektory objęte programem. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Powszechne uznanie opinii publicznej w państwach członkowskich i w uczestniczących państwach trzecich nazwy „Erasmus” za synonim mobilności osób uczących się w Unii wymaga szerszego stosowania tej nazwy przez najważniejsze sektory objęte programem.

Uzasadnienie

Spójność z propozycją zmiany nazwy programu.

Poprawka 3

Motyw 27 preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Konieczne jest ustanowienie kryteriów wykonania, na których powinien opierać się podział budżetu między państwa członkowskie z przeznaczeniem na działania zarządzane przez agencje krajowe. | Konieczne jest ustanowienie kryteriów wykonania, na których powinien opierać się podział budżetu między państwa członkowskie z przeznaczeniem na działania zarządzane przez agencje krajowe . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Konieczne jest ustanowienie kryteriów wykonania, na których powinien opierać się podział budżetu między państwa członkowskie z przeznaczeniem na działania zarządzane przez agencje krajowe.

Konieczne jest ustanowienie kryteriów wykonania, na których powinien opierać się podział budżetu między państwa członkowskie z przeznaczeniem na działania zarządzane przez agencje krajowe .

Uzasadnienie

Rozbieżności regionalne mogą mieć znaczący wpływ na wyniki, a tym samym na podział budżetu.

Poprawka 4

Motyw 30 preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Komisja Europejska i Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa we wspólnym komunikacie w sprawie nowej koncepcji działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie (6) podkreślili między innymi cel, jakim jest dodatkowe ułatwienie udziału państw sąsiadujących w działaniach Unii dotyczących mobilności i budowania potencjału w szkolnictwie wyższym i otwarcia przyszłego programu w dziedzinie kształcenia dla państw sąsiadujących. | Komisja Europejska i Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa we wspólnym komunikacie w sprawie nowej koncepcji działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie (6) podkreślili między innymi cel, jakim jest dodatkowe ułatwienie udziału państw sąsiadujących w działaniach Unii dotyczących mobilności i budowania potencjału w szkolnictwie wyższym i otwarcia przyszłego programu w dziedzinie kształcenia dla państw sąsiadujących. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Uzasadnienie

Wspólny komunikat wyraźnie wspomina o współpracy międzyszkolnej organizowanej w ramach programów e-Twinning.

Poprawka 5

Motyw 33 preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| W celu zapewnienia szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby w trakcie całego okresu trwania programu Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia niektórych aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących kryteriów wykonania i działań zarządzanych przez agencje krajowe. Szczególne istotne jest, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje podczas swoich prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie właściwych dokumentów do Parlamentu Europejskiego i Rady. | W celu zapewnienia szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby w trakcie całego okresu trwania programu Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia niektórych aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących kryteriów wykonania i działań zarządzanych przez agencje krajowe. Szczególne istotne jest, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje podczas swoich prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie właściwych dokumentów do Parlamentu Europejskiego i Rady. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

W celu zapewnienia szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby w trakcie całego okresu trwania programu Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia niektórych aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących kryteriów wykonania i działań zarządzanych przez agencje krajowe. Szczególne istotne jest, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje podczas swoich prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie właściwych dokumentów do Parlamentu Europejskiego i Rady.

W celu zapewnienia szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby w trakcie całego okresu trwania programu Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia niektórych aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących kryteriów wykonania i działań zarządzanych przez agencje krajowe. Szczególne istotne jest, aby Komisja przeprowadziła odpowiednie konsultacje podczas swoich prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów. Podczas przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie właściwych dokumentów do Parlamentu Europejskiego i Rady.

Uzasadnienie

Komitet powinien uczestniczyć w procesie konsultacji, zgodnie z art. 307 TFUE.

Poprawka 6

Artykuł 1 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się program działań Unii w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu o nazwie „”, zwany dalej „programem”. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się program działań Unii w dziedzinie kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu o nazwie „”, zwany dalej „programem”.

Uzasadnienie

Spójność z propozycją zmiany nazwy programu.

Poprawka 7

Artykuł 5 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| wspieranie tworzenia europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie, zainicjowanie reform politycznych na szczeblu krajowym, wspieranie modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, w tym uczenia się pozaformalnego, oraz wspieranie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży, w szczególności dzięki zacieśnionej współpracy politycznej, lepszemu zastosowaniu narzędzi uznawania i narzędzi służących zwiększaniu przejrzystości oraz dzięki rozpowszechnianiu dobrych praktyk;
  Powiązany wskaźnik: liczba państw członkowskich wykorzystujących wyniki otwartych metod koordynacji w pracach nad swoją polityką krajową | wspieranie tworzenia europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie, zainicjowanie reform politycznych na szczeblu krajowym, wspieranie modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, w tym uczenia się pozaformalnego, oraz wspieranie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży, w szczególności dzięki zacieśnionej współpracy politycznej, lepszemu zastosowaniu narzędzi uznawania i narzędzi służących zwiększaniu przejrzystości oraz dzięki rozpowszechnianiu dobrych praktyk;
  Powiązany wskaźnik: liczba państw członkowskich wykorzystujących wyniki otwartych metod koordynacji w pracach nad swoją polityką krajową |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

wspieranie tworzenia europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie, zainicjowanie reform politycznych na szczeblu krajowym, wspieranie modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, w tym uczenia się pozaformalnego, oraz wspieranie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży, w szczególności dzięki zacieśnionej współpracy politycznej, lepszemu zastosowaniu narzędzi uznawania i narzędzi służących zwiększaniu przejrzystości oraz dzięki rozpowszechnianiu dobrych praktyk;

Powiązany wskaźnik: liczba państw członkowskich wykorzystujących wyniki otwartych metod koordynacji w pracach nad swoją polityką krajową

wspieranie tworzenia europejskiego obszaru uczenia się przez całe życie, zainicjowanie reform politycznych na szczeblu krajowym, wspieranie modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, w tym uczenia się pozaformalnego, oraz wspieranie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży, w szczególności dzięki zacieśnionej współpracy politycznej, lepszemu zastosowaniu narzędzi uznawania i narzędzi służących zwiększaniu przejrzystości oraz dzięki rozpowszechnianiu dobrych praktyk;

Powiązany wskaźnik: liczba państw członkowskich wykorzystujących wyniki otwartych metod koordynacji w pracach nad swoją polityką krajową

Uzasadnienie

Jest to zgodne z definicją uczenia się przez całe życie (art. 2 ust. 1).

Poprawka 8

Artykuł 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| W dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży cele programu realizowane są w ramach następujących trzech rodzajów działań:






  a) | mobilności edukacyjnej osób, |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

W dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży cele programu realizowane są w ramach następujących trzech rodzajów działań:

a)

mobilności edukacyjnej osób,

| b) | współpracy na rzecz innowacji i dobrych praktyk, |
| --- | --- |

b)

współpracy na rzecz innowacji i dobrych praktyk,

| c) | wsparcia reform politycznych. |
| --- | --- |

c)

wsparcia reform politycznych.

W dziedzinie kształcenia, szkolenia i młodzieży cele programu realizowane są w ramach następujących trzech rodzajów działań:

| a) | mobilności edukacyjnej osób |
| --- | --- |

a)

mobilności edukacyjnej osób

| b) | współpracy na rzecz innowacji i dobrych praktyk, |
| --- | --- |

b)

współpracy na rzecz innowacji i dobrych praktyk,

| c) | wsparcia reform politycznych. |
| --- | --- |

c)

wsparcia reform politycznych.

Uzasadnienie

UE powinna zagwarantować wszystkim obywatelom możliwość korzystania z mobilności na równych warunkach, niezależnie od miejsca pochodzenia. Mobilność studentów w regionach najbardziej oddalonych UE utrudnia olbrzymia odległość od kontynentu. Z tego względu, zgodnie z art. 349 TFUE konieczne jest ustanowienie środków sprzyjających mobilności, tak by z inicjatyw wspieranych w 63 % z funduszy mogli na równych warunkach korzystać wszyscy młodzi ludzie niezależnie od miejsca zamieszkania. Wnosimy, by zgodnie ze sprawozdaniem sporządzonym na wniosek komisarza Michela Barniera przez byłego komisarza i byłego hiszpańskiego ministra rolnictwa, gospodarki i finansów Pedra Solbesa rozwinąć „politykę mobilności ludzi młodych i studentów uniwersytetów, uzupełniając finansowanie programu Erasmus w taki sposób, by pokryć dodatkowe koszty podróży studentów z regionów najbardziej oddalonych, będących miejscem ich pochodzenia, do stolicy ich państwa członkowskiego, a dla studentów z innych państw członkowskich pragnących uczestniczyć w programie Erasmus na jednej z uczelni wyższych w regionie najbardziej oddalonym – kosztów podróży ze stolicy danego państwa członkowskiego do regionu najbardziej oddalonego. Aby na bardziej zaawansowanych etapach kształcenia stworzyć warunki sprzyjające projektom mobilności studentów z regionów najbardziej oddalonych, należy promować na szczeblu krajowym naukę języków obcych oraz wymianę młodszych uczniów”.

Poprawka 9

Artykuł 10 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | c) | wspieranie następujących europejskich instytucji akademickich realizujących cel o znaczeniu ogólnoeuropejskim:






  (i) | Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego we Florencji, |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

c)

wspieranie następujących europejskich instytucji akademickich realizujących cel o znaczeniu ogólnoeuropejskim:

(i)

Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego we Florencji,

| (ii) | Kolegium Europejskiego (w Brugii i w Natolinie) |
| --- | --- |

(ii)

Kolegium Europejskiego (w Brugii i w Natolinie)

| | |
| --- | --- |

;

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | ; |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Sześć europejskich szkół wyższych wspieranych z programu „Jean Monnet” w latach 2007–2013 powinno być uwzględnianych także w przyszłości, aby poprawić rozłożenie geograficzne i kulturową różnorodność tych instytutów doskonałości o znaczeniu europejskim.

Poprawka 10

Artykuł 16 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Podmioty sektora publicznego i prywatnego w głównych sektorach edukacji objętych programem stosują nazwę „Erasmus” dla celów komunikowania i rozpowszechniania informacji związanych z programem, przy czym będzie on związany z następującymi głównymi sektorami edukacji:






  — | „Erasmus – szkolnictwo wyższe”, związany ze wszystkimi rodzajami szkolnictwa wyższego w Europie i na świecie; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Podmioty sektora publicznego i prywatnego w głównych sektorach edukacji objętych programem stosują nazwę „Erasmus” dla celów komunikowania i rozpowszechniania informacji związanych z programem, przy czym będzie on związany z następującymi głównymi sektorami edukacji:

—

„Erasmus – szkolnictwo wyższe”, związany ze wszystkimi rodzajami szkolnictwa wyższego w Europie i na świecie;

| — | „Erasmus – szkolenie”, związany z kształceniem i szkoleniem zawodowym oraz uczeniem się dorosłych; |
| --- | --- |

—

„Erasmus – szkolenie”, związany z kształceniem i szkoleniem zawodowym oraz uczeniem się dorosłych;

| — | „Erasmus – szkoły”, związany z kształceniem szkolnym; |
| --- | --- |

—

„Erasmus – szkoły”, związany z kształceniem szkolnym;

| — | „Erasmus – uczestnictwo młodzieży”, związany z uczeniem się pozaformalnym młodzieży. |
| --- | --- |

—

„Erasmus – uczestnictwo młodzieży”, związany z uczeniem się pozaformalnym młodzieży.

Podmioty sektora publicznego i prywatnego w głównych sektorach edukacji objętych programem stosują nazwę „Erasmus” dla celów komunikowania i rozpowszechniania informacji związanych z programem, przy czym będzie on związany z następującymi głównymi sektorami edukacji:

| — | „ – szkolnictwo wyższe”, związany ze wszystkimi rodzajami szkolnictwa wyższego w Europie i na świecie; |
| --- | --- |

—

„ – szkolnictwo wyższe”, związany ze wszystkimi rodzajami szkolnictwa wyższego w Europie i na świecie;

| — | „ – szkolenie”, związany z kształceniem i szkoleniem zawodowym oraz uczeniem się dorosłych; |
| --- | --- |

—

„ – szkolenie”, związany z kształceniem i szkoleniem zawodowym oraz uczeniem się dorosłych;

| — | „ – szkoły”, związany z kształceniem szkolnym; |
| --- | --- |

—

„ – szkoły”, związany z kształceniem szkolnym;

| — | „ – uczestnictwo młodzieży”, związany z uczeniem się pozaformalnym młodzieży. |
| --- | --- |

—

„ – uczestnictwo młodzieży”, związany z uczeniem się pozaformalnym młodzieży.

Uzasadnienie

Spójność z propozycją zmiany nazwy programu.

Poprawka 11

Artykuł 18 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| W ramach programu wspierana jest współpraca z partnerami z państw trzecich, w szczególności z partnerami z państw sąsiadujących, w działaniach, o których mowa w art. 6 i 10. | W ramach programu wspierana jest współpraca z partnerami z państw trzecich, w szczególności z partnerami z państw sąsiadujących, w działaniach, o których mowa w art. 6 10. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

W ramach programu wspierana jest współpraca z partnerami z państw trzecich, w szczególności z partnerami z państw sąsiadujących, w działaniach, o których mowa w art. 6 i 10.

W ramach programu wspierana jest współpraca z partnerami z państw trzecich, w szczególności z partnerami z państw sąsiadujących, w działaniach, o których mowa w art. 6 10.

Uzasadnienie

Umożliwienie partnerom z krajów sąsiadujących udziału w działalności sportowej.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Najważniejsze w tym kontekście inicjatywy przewodnie w ramach strategii „Europa 2020” to „Młodzież w drodze”, „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia”, „Unia innowacji” oraz „Europejska agenda cyfrowa”.

1

(2)  CdR 290/2011 fin.

2

(3)  CdR 290/2011 fin.

3

(4)  Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (2006/962/WE).

4

(5)  Opinia Komitetu Regionów w sprawie zielonej księgi „Promowanie mobilności edukacyjnej młodych ludzi”, CdR 246/2009 fin.

5

(6)  COM(2011) 303 final z 25.5.2011.

6

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/211 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/211

---

Opinia Komitetu Regionów „Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne”

2012/C 225/16

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej (Komisji) związaną z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej (Komisji) związaną z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych.

| — | Podkreśla, iż priorytety określone w tym dokumencie – sieci o wysokiej przepustowości, transgraniczne usługi publiczne, dostęp do informacji sektora publicznego i usług wielojęzycznych, usługi w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz inteligentne usługi energetyczne – to dziedziny, w których miasta i regiony pełnią jednocześnie rolę podmiotów, dostawców i beneficjentów. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, iż priorytety określone w tym dokumencie – sieci o wysokiej przepustowości, transgraniczne usługi publiczne, dostęp do informacji sektora publicznego i usług wielojęzycznych, usługi w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz inteligentne usługi energetyczne – to dziedziny, w których miasta i regiony pełnią jednocześnie rolę podmiotów, dostawców i beneficjentów.

| — | Uznaje znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Podkreśla, że należy nasilić wymianę doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi i innymi regionami. |
| --- | --- |

—

Uznaje znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Podkreśla, że należy nasilić wymianę doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi i innymi regionami.

| — | Uważa, że nowe ramy finansowe mogą z jednej strony poważnie przyczynić się do zmniejszenia przepaści cyfrowej i realizacji celów strategii „Europa 2020”, a z drugiej umożliwić zaspokojenie części kluczowych potrzeb społecznych, kulturalnych i ekonomicznych mieszkańców Europy. |
| --- | --- |

—

Uważa, że nowe ramy finansowe mogą z jednej strony poważnie przyczynić się do zmniejszenia przepaści cyfrowej i realizacji celów strategii „Europa 2020”, a z drugiej umożliwić zaspokojenie części kluczowych potrzeb społecznych, kulturalnych i ekonomicznych mieszkańców Europy.

| — | Podkreśla, że szybkie i funkcjonalnie niezawodne łącza komunikacyjne, uzupełniane wydajnymi bezprzewodowymi usługami mobilnymi, odgrywają kluczową rolę w promowaniu regionalnej konkurencyjności, dostępności i równości obywateli. Przypomina, że wydajną infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego trzeba zagwarantować wszystkim jego członkom bez względu na to, gdzie mieszkają. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że szybkie i funkcjonalnie niezawodne łącza komunikacyjne, uzupełniane wydajnymi bezprzewodowymi usługami mobilnymi, odgrywają kluczową rolę w promowaniu regionalnej konkurencyjności, dostępności i równości obywateli. Przypomina, że wydajną infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego trzeba zagwarantować wszystkim jego członkom bez względu na to, gdzie mieszkają.

| Sprawozdawca | Alin Adrian NICA (RO/ALDE), burmistrz Dudeștii Noi |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylającego decyzję nr 1336/97/WE
  COM(2011) 657 final |

Sprawozdawca

Alin Adrian NICA (RO/ALDE), burmistrz Dudeștii Noi

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylającego decyzję nr 1336/97/WE

COM(2011) 657 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Stanowisko Komitetu Regionów

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej (Komisji) związaną z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji Europejskiej (Komisji) związaną z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych.

| 2. | Podkreśla, iż priorytety określone w tym dokumencie – sieci o wysokiej przepustowości, transgraniczne usługi publiczne, dostęp do informacji sektora publicznego i usług wielojęzycznych, usługi w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz inteligentne usługi energetyczne – to dziedziny, w których miasta i regiony pełnią jednocześnie rolę podmiotów, dostawców i beneficjentów. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, iż priorytety określone w tym dokumencie – sieci o wysokiej przepustowości, transgraniczne usługi publiczne, dostęp do informacji sektora publicznego i usług wielojęzycznych, usługi w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz inteligentne usługi energetyczne – to dziedziny, w których miasta i regiony pełnią jednocześnie rolę podmiotów, dostawców i beneficjentów.

| 3. | Odnotowuje pierwszoplanową rolę władz lokalnych i regionalnych w propagowaniu rzeczowego dialogu z ogółem społeczeństwa, w podejmowaniu na szczeblu najbliższym obywateli problemów wywołujących zaniepokojenie opinii publicznej i w ułatwianiu współpracy między użytkownikami a twórcami innowacji z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych w najróżniejszych obszarach sprawowania rządów i administracji. |
| --- | --- |

3.

Odnotowuje pierwszoplanową rolę władz lokalnych i regionalnych w propagowaniu rzeczowego dialogu z ogółem społeczeństwa, w podejmowaniu na szczeblu najbliższym obywateli problemów wywołujących zaniepokojenie opinii publicznej i w ułatwianiu współpracy między użytkownikami a twórcami innowacji z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych w najróżniejszych obszarach sprawowania rządów i administracji.

| 4. | Podkreśla znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych zarówno dla celów komercyjnych, jak i niekomercyjnych oraz dla dokonywania inwestycji w badania naukowe z myślą o wspieraniu konkretnych działań i rozwoju przyszłych zastosowań w celu zwiększenia wartości sektora telekomunikacji. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych zarówno dla celów komercyjnych, jak i niekomercyjnych oraz dla dokonywania inwestycji w badania naukowe z myślą o wspieraniu konkretnych działań i rozwoju przyszłych zastosowań w celu zwiększenia wartości sektora telekomunikacji.

| 5. | Uznaje znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Podkreśla, że należy nasilić wymianę doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi i innymi regionami. |
| --- | --- |

5.

Uznaje znaczenie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych dla międzynarodowej konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju UE. Podkreśla, że należy nasilić wymianę doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań między państwami członkowskimi i innymi regionami.

| 6. | Wskazuje na rolę infrastruktury potrzebnej do korzystania z dużej ilości danych, które będą wykorzystywane przez sieci telekomunikacyjne, i wzywa do pobudzania inwestycji publicznych i prywatnych na obszarach wiejskich i charakteryzujących się niską gęstością zaludnienia oraz w regionach najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

6.

Wskazuje na rolę infrastruktury potrzebnej do korzystania z dużej ilości danych, które będą wykorzystywane przez sieci telekomunikacyjne, i wzywa do pobudzania inwestycji publicznych i prywatnych na obszarach wiejskich i charakteryzujących się niską gęstością zaludnienia oraz w regionach najbardziej oddalonych.

| 7. | Uważa, że na każdym poziomie należy określić wymogi bezpieczeństwa, co pozwoli zagwarantować skuteczną ochronę prywatności i danych osobowych oraz zapobiegać wszelkim formom nielegalnego śledzenia informacji osobowych czy profilowaniu użytkowników, m.in. w odniesieniu do preferencji zakupowych, stanu zdrowia, dokumentacji medycznej, itd. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że na każdym poziomie należy określić wymogi bezpieczeństwa, co pozwoli zagwarantować skuteczną ochronę prywatności i danych osobowych oraz zapobiegać wszelkim formom nielegalnego śledzenia informacji osobowych czy profilowaniu użytkowników, m.in. w odniesieniu do preferencji zakupowych, stanu zdrowia, dokumentacji medycznej, itd.

| 8. | Z zadowoleniem odnosi się do pomysłu Komisji Europejskiej, dotyczącego zbadania możliwości stworzenia nowego modelu cenowego, który obniżyłby ceny dostępu do sieci abonenckich o przewodach miedzianych i ułatwiał tym samym przechodzenie z sieci miedzianych na sieci światłowodowe. Ważne jest, by sieci były dostępne dla różnych podmiotów. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem odnosi się do pomysłu Komisji Europejskiej, dotyczącego zbadania możliwości stworzenia nowego modelu cenowego, który obniżyłby ceny dostępu do sieci abonenckich o przewodach miedzianych i ułatwiał tym samym przechodzenie z sieci miedzianych na sieci światłowodowe. Ważne jest, by sieci były dostępne dla różnych podmiotów.

| 9. | Uważa, że nowe ramy finansowe mogą z jednej strony poważnie przyczynić się do zmniejszenia przepaści cyfrowej i realizacji celów strategii „Europa 2020”, a z drugiej umożliwić zaspokojenie części kluczowych potrzeb społecznych, kulturalnych i ekonomicznych mieszkańców Europy. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że nowe ramy finansowe mogą z jednej strony poważnie przyczynić się do zmniejszenia przepaści cyfrowej i realizacji celów strategii „Europa 2020”, a z drugiej umożliwić zaspokojenie części kluczowych potrzeb społecznych, kulturalnych i ekonomicznych mieszkańców Europy.

| 10. | Potwierdza znaczenie synergii między programem ramowym, funduszami strukturalnymi i krajowymi strategiami dla realizacji szerszych celów UE w zakresie konkurencyjności i spójności. |
| --- | --- |

10.

Potwierdza znaczenie synergii między programem ramowym, funduszami strukturalnymi i krajowymi strategiami dla realizacji szerszych celów UE w zakresie konkurencyjności i spójności.

| 11. | Za niezbędne uważa określenie rozwiązań regulacyjnych i proceduralnych odnoszących się do środków finansowych i gospodarczych, by zachęcać do szerszego wykorzystywania istniejącej infrastruktury, która umożliwiłaby zintegrowanie sieci szerokopasmowych w celu zmniejszenia kosztów społecznych, ekonomicznych i środowiskowych. |
| --- | --- |

11.

Za niezbędne uważa określenie rozwiązań regulacyjnych i proceduralnych odnoszących się do środków finansowych i gospodarczych, by zachęcać do szerszego wykorzystywania istniejącej infrastruktury, która umożliwiłaby zintegrowanie sieci szerokopasmowych w celu zmniejszenia kosztów społecznych, ekonomicznych i środowiskowych.

| 12. | Popiera propozycję Komisji dotyczącą powołania grupy ekspertów wysokiego szczebla, której zadaniem byłoby opracowanie strategii w zakresie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, i wnosi, by Komisja od samego początku regularnie przekazywała Komitetowi informacje o działaniu tej grupy, w tym o przeprowadzonych przez nią analizach i o jej zaleceniach politycznych. |
| --- | --- |

12.

Popiera propozycję Komisji dotyczącą powołania grupy ekspertów wysokiego szczebla, której zadaniem byłoby opracowanie strategii w zakresie transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, i wnosi, by Komisja od samego początku regularnie przekazywała Komitetowi informacje o działaniu tej grupy, w tym o przeprowadzonych przez nią analizach i o jej zaleceniach politycznych.

Zalecenia Komitetu Regionów

| 13. | Uważa, że technologie informacyjno-komunikacyjne, stanowiące podstawę społeczeństwa informacyjnego otwartego dla każdego, powinny uwzględniać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że technologie informacyjno-komunikacyjne, stanowiące podstawę społeczeństwa informacyjnego otwartego dla każdego, powinny uwzględniać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

| 14. | Ponownie stwierdza, że Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny przyjąć konieczne środki w celu zagwarantowania, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni i skutecznie uczestniczyć w zarządzaniu inicjatywami związanymi z ICT (1). |
| --- | --- |

14.

Ponownie stwierdza, że Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny przyjąć konieczne środki w celu zagwarantowania, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni i skutecznie uczestniczyć w zarządzaniu inicjatywami związanymi z ICT (1).

| 15. | Zaleca, by w pełni wykorzystać potencjał Europy w zakresie rozwoju usług opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych w sektorze publicznym i prywatnym, a zatem by technologie te były stosowane jako narzędzia umożliwiające poprawę usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, zamówienia publiczne, bezpieczeństwo i usługi społeczne. |
| --- | --- |

15.

Zaleca, by w pełni wykorzystać potencjał Europy w zakresie rozwoju usług opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych w sektorze publicznym i prywatnym, a zatem by technologie te były stosowane jako narzędzia umożliwiające poprawę usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, zamówienia publiczne, bezpieczeństwo i usługi społeczne.

| 16. | Proponuje stworzenie centrum monitorowania ds. wdrażania i rozpowszechniania sieci nowej generacji w UE zajmującego się wyszukiwaniem i gromadzeniem informacji oraz danych statystycznych na temat robót publicznych, które mogą zostać częściowo lub całkowicie wykorzystane do stworzenia łączy NGN. Centrum to prowadziłoby również bank danych w celu monitorowania wspomnianych robót publicznych i opracowania europejskiego rejestru sieci telekomunikacyjnych, propagowałoby działania techniczne i regulację, sporządzałoby opracowania i badania, jak też pozyskiwałoby i rozpowszechniałoby dokumentację techniczną oraz dane. |
| --- | --- |

16.

Proponuje stworzenie centrum monitorowania ds. wdrażania i rozpowszechniania sieci nowej generacji w UE zajmującego się wyszukiwaniem i gromadzeniem informacji oraz danych statystycznych na temat robót publicznych, które mogą zostać częściowo lub całkowicie wykorzystane do stworzenia łączy NGN. Centrum to prowadziłoby również bank danych w celu monitorowania wspomnianych robót publicznych i opracowania europejskiego rejestru sieci telekomunikacyjnych, propagowałoby działania techniczne i regulację, sporządzałoby opracowania i badania, jak też pozyskiwałoby i rozpowszechniałoby dokumentację techniczną oraz dane.

| 17. | Przypomina, iż za podstawę gromadzenia umiejętności i wiedzy na szczeblu lokalnym w całej Unii mogą służyć wspierane przez UE partnerstwa publiczno-prywatne w dziedzinie usług publicznych wykorzystujących ICT zawierane między władzami lokalnymi i regionalnymi a MŚP zajmującymi się rozwojem ICT (2). |
| --- | --- |

17.

Przypomina, iż za podstawę gromadzenia umiejętności i wiedzy na szczeblu lokalnym w całej Unii mogą służyć wspierane przez UE partnerstwa publiczno-prywatne w dziedzinie usług publicznych wykorzystujących ICT zawierane między władzami lokalnymi i regionalnymi a MŚP zajmującymi się rozwojem ICT (2).

| 18. | Sugeruje, by partnerstwa publiczno-prywatne świadczyły usługi szerokopasmowego dostępu do internetu, zwłaszcza na obszarach wiejskich, i wykorzystane zostały do zablokowania procesu wypierania inwestycji prywatnych. |
| --- | --- |

18.

Sugeruje, by partnerstwa publiczno-prywatne świadczyły usługi szerokopasmowego dostępu do internetu, zwłaszcza na obszarach wiejskich, i wykorzystane zostały do zablokowania procesu wypierania inwestycji prywatnych.

| 19. | Przypomina, że dla instytucji publicznych na szczeblu regionalnym i lokalnym zasadnicze znaczenie mają odpowiednie zdolności wewnętrzne oraz zrównoważone zasoby finansowe umożliwiające cyfryzację. Alternatywami pozwalającymi na finansowanie cyfryzacji treści są partnerstwa publiczno-prywatne i rozwój rynków nauki za pomocą komputera i internetu (e-learning). Informacje sektora publicznego mogą stanowić samowystarczalne źródła przychodów pomocne w tworzeniu danych i cyfryzacji. Ponadto istotne są również sieci i społeczności interaktywne, ponieważ umożliwiają obniżenie kosztów i rozwój otwartego oprogramowania komputerowego (3). |
| --- | --- |

19.

Przypomina, że dla instytucji publicznych na szczeblu regionalnym i lokalnym zasadnicze znaczenie mają odpowiednie zdolności wewnętrzne oraz zrównoważone zasoby finansowe umożliwiające cyfryzację. Alternatywami pozwalającymi na finansowanie cyfryzacji treści są partnerstwa publiczno-prywatne i rozwój rynków nauki za pomocą komputera i internetu (e-learning). Informacje sektora publicznego mogą stanowić samowystarczalne źródła przychodów pomocne w tworzeniu danych i cyfryzacji. Ponadto istotne są również sieci i społeczności interaktywne, ponieważ umożliwiają obniżenie kosztów i rozwój otwartego oprogramowania komputerowego (3).

| 20. | Zwraca się do Komisji z prośbą o zwrócenie szczególnej uwagi na opracowanie strategii opartej na braku dyskryminacji i zmniejszaniu różnic między istniejącymi dostawcami a ich nowymi konkurentami, zwłaszcza przy próbach poprawy zasadności ekonomicznej szerokopasmowego internetu o wysokiej przepustowości w Europie. |
| --- | --- |

20.

Zwraca się do Komisji z prośbą o zwrócenie szczególnej uwagi na opracowanie strategii opartej na braku dyskryminacji i zmniejszaniu różnic między istniejącymi dostawcami a ich nowymi konkurentami, zwłaszcza przy próbach poprawy zasadności ekonomicznej szerokopasmowego internetu o wysokiej przepustowości w Europie.

| 21. | Podkreśla, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” nie może odbywać się ze szkodą dla celów polityki spójności, praktyczne wykorzystanie proponowanych rozwiązań nie powinno pociągać za sobą większej biurokracji i obciążeń administracyjnych, zaś w odniesieniu do wykorzystania nowych narzędzi finansowych i związanego z nimi efektu dźwigni, a także oceny ich skuteczności, potrzebne są dalsze informacje i wyjaśnienia. Nie należy obchodzić obowiązku zachowania dyscypliny budżetowej, zakazu zadłużenia się i wymogów przejrzystości budżetowej. Zakres odpowiedzialności Unii musi ograniczać się do pierwotnego wkładu. Nie powinny powstawać zobowiązania warunkowe. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” nie może odbywać się ze szkodą dla celów polityki spójności, praktyczne wykorzystanie proponowanych rozwiązań nie powinno pociągać za sobą większej biurokracji i obciążeń administracyjnych, zaś w odniesieniu do wykorzystania nowych narzędzi finansowych i związanego z nimi efektu dźwigni, a także oceny ich skuteczności, potrzebne są dalsze informacje i wyjaśnienia. Nie należy obchodzić obowiązku zachowania dyscypliny budżetowej, zakazu zadłużenia się i wymogów przejrzystości budżetowej. Zakres odpowiedzialności Unii musi ograniczać się do pierwotnego wkładu. Nie powinny powstawać zobowiązania warunkowe.

| 22. | Nalega, by w ramach wykorzystywania funduszy strukturalnych przez regiony przesunięto akcenty na pobudzenie w szczególności popytu na badania i innowacje, a także na wsparcie otwartej innowacji, powstałej w odpowiedzi na potrzeby użytkowników, jako potencjału regionalnego (4). |
| --- | --- |

22.

Nalega, by w ramach wykorzystywania funduszy strukturalnych przez regiony przesunięto akcenty na pobudzenie w szczególności popytu na badania i innowacje, a także na wsparcie otwartej innowacji, powstałej w odpowiedzi na potrzeby użytkowników, jako potencjału regionalnego (4).

| 23. | Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w zakresie przyczyniania się do zapewnienia szerokopasmowego dostępu po rozsądnej cenie w regionach, w których mechanizmy rynku zawodzą, w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowych podejść w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludności (5). |
| --- | --- |

23.

Przypomina, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę w zakresie przyczyniania się do zapewnienia szerokopasmowego dostępu po rozsądnej cenie w regionach, w których mechanizmy rynku zawodzą, w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowych podejść w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludności (5).

| 24. | Pragnie, by finansowanie i inne środki wsparcia sprzyjały wdrażaniu szerokopasmowych sieci otwartego dostępu opartych na poziomej architekturze sieci i podkreśla potrzebę modelu biznesowego oddzielającego fizyczny dostęp do sieci od świadczenia usług (6). |
| --- | --- |

24.

Pragnie, by finansowanie i inne środki wsparcia sprzyjały wdrażaniu szerokopasmowych sieci otwartego dostępu opartych na poziomej architekturze sieci i podkreśla potrzebę modelu biznesowego oddzielającego fizyczny dostęp do sieci od świadczenia usług (6).

| 25. | Podkreśla, że szybkie i funkcjonalnie niezawodne łącza komunikacyjne, uzupełniane wydajnymi bezprzewodowymi usługami mobilnymi, odgrywają kluczową rolę w promowaniu regionalnej konkurencyjności, dostępności i równości obywateli. Przypomina, że wydajną infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego trzeba zagwarantować wszystkim jego członkom bez względu na to, gdzie mieszkają (7). |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że szybkie i funkcjonalnie niezawodne łącza komunikacyjne, uzupełniane wydajnymi bezprzewodowymi usługami mobilnymi, odgrywają kluczową rolę w promowaniu regionalnej konkurencyjności, dostępności i równości obywateli. Przypomina, że wydajną infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego trzeba zagwarantować wszystkim jego członkom bez względu na to, gdzie mieszkają (7).

| 26. | Apeluje o położenie większego nacisku na podnoszenie świadomości na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz na zachęcanie do poprawienia infrastruktury, gdyż są to niezbędne elementy rozwoju i wdrażania transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych. |
| --- | --- |

26.

Apeluje o położenie większego nacisku na podnoszenie świadomości na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz na zachęcanie do poprawienia infrastruktury, gdyż są to niezbędne elementy rozwoju i wdrażania transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych.

| 27. | Zwraca uwagę na potrzebę inwestycji publicznych w infrastrukturę łączy dosyłowych, zapewniającą łączność między węzłami sieciowymi zlokalizowanymi w małych i średnich miastach lub w gminach wiejskich i będącą katalizatorem inwestycji prowadzonych w celu modernizacji sieci dostępowej. |
| --- | --- |

27.

Zwraca uwagę na potrzebę inwestycji publicznych w infrastrukturę łączy dosyłowych, zapewniającą łączność między węzłami sieciowymi zlokalizowanymi w małych i średnich miastach lub w gminach wiejskich i będącą katalizatorem inwestycji prowadzonych w celu modernizacji sieci dostępowej.

| 28. | Odnotowuje, że wysokiej jakości szerokopasmowy dostęp do internetu po przystępnej cenie może zwiększyć dostępność i jakość usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne, a także ułatwić wprowadzanie produktów do obrotu (8). |
| --- | --- |

28.

Odnotowuje, że wysokiej jakości szerokopasmowy dostęp do internetu po przystępnej cenie może zwiększyć dostępność i jakość usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne, a także ułatwić wprowadzanie produktów do obrotu (8).

| 29. | Przypomina znaczenie i potrzebę posiadania wspólnych zasad i praktyk w zakresie ponownego wykorzystywania i użytkowania informacji sektora publicznego, aby wszystkie podmioty na europejskim rynku informacyjnym działały w takich samych podstawowych warunkach, aby warunki ponownego wykorzystywania takich informacji stały się bardziej przejrzyste oraz aby usunąć zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego (9). |
| --- | --- |

29.

Przypomina znaczenie i potrzebę posiadania wspólnych zasad i praktyk w zakresie ponownego wykorzystywania i użytkowania informacji sektora publicznego, aby wszystkie podmioty na europejskim rynku informacyjnym działały w takich samych podstawowych warunkach, aby warunki ponownego wykorzystywania takich informacji stały się bardziej przejrzyste oraz aby usunąć zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego (9).

| 30. | Podkreśla, że pełny potencjał ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego można osiągnąć pod warunkiem ściślejszego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych, co może w znacznym stopniu przyczynić się do rozpropagowania ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w celu zwiększenia konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy (10). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że pełny potencjał ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego można osiągnąć pod warunkiem ściślejszego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych, co może w znacznym stopniu przyczynić się do rozpropagowania ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w celu zwiększenia konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy (10).

| 31. | Nawołuje władze lokalne i regionalne do angażowania się w szeroko zakrojoną współpracę na rzecz poprawy interoperacyjności w administracji publicznej i efektywnego świadczenia usług publicznych oraz aktywnego w niej uczestnictwa (11). |
| --- | --- |

31.

Nawołuje władze lokalne i regionalne do angażowania się w szeroko zakrojoną współpracę na rzecz poprawy interoperacyjności w administracji publicznej i efektywnego świadczenia usług publicznych oraz aktywnego w niej uczestnictwa (11).

| 32. | Zwraca uwagę, że w ramach współpracy międzynarodowej regiony, poprzez tworzenie wspierających warunków programowych, strukturalnych i legislacyjnych w ramach swych strategii badawczych, nabierają znaczenia w kontekście współpracy międzynarodowej. |
| --- | --- |

32.

Zwraca uwagę, że w ramach współpracy międzynarodowej regiony, poprzez tworzenie wspierających warunków programowych, strukturalnych i legislacyjnych w ramach swych strategii badawczych, nabierają znaczenia w kontekście współpracy międzynarodowej.

| 33. | Uważa, że działania zaplanowane we wniosku dotyczącym rozporządzenia nie wydają się wzbudzać żadnych wątpliwości, jeżeli chodzi o ich zgodność zarówno z zasadą pomocniczości, jak i proporcjonalności. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że działania zaplanowane we wniosku dotyczącym rozporządzenia nie wydają się wzbudzać żadnych wątpliwości, jeżeli chodzi o ich zgodność zarówno z zasadą pomocniczości, jak i proporcjonalności.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Preambuła

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 21. | W celu uwzględnienia postępów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczące zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym również z ekspertami. Celem tego przekazania uprawnień jest uwzględnienie nowych osiągnięć techniki, zmian na rynku, nowych priorytetów politycznych i możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. Zakres uprawnień ograniczony jest do modyfikowania opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dodawania takich projektów oraz usuwania zbędnych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ustalonymi wcześniej, jasnymi i przejrzystymi kryteriami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

21.

W celu uwzględnienia postępów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczące zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym również z ekspertami. Celem tego przekazania uprawnień jest uwzględnienie nowych osiągnięć techniki, zmian na rynku, nowych priorytetów politycznych i możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. Zakres uprawnień ograniczony jest do modyfikowania opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dodawania takich projektów oraz usuwania zbędnych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ustalonymi wcześniej, jasnymi i przejrzystymi kryteriami.

| 21. | W celu uwzględnienia postępów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczące zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym również z ekspertami . Celem tego przekazania uprawnień jest uwzględnienie nowych osiągnięć techniki, zmian na rynku, nowych priorytetów politycznych i możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. Zakres uprawnień ograniczony jest do modyfikowania opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dodawania takich projektów oraz usuwania zbędnych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ustalonymi wcześniej, jasnymi i przejrzystymi kryteriami. |
| --- | --- |

21.

W celu uwzględnienia postępów w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dotyczące zmian w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji. Szczególnie ważne jest, aby podczas prac przygotowawczych Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym również z ekspertami . Celem tego przekazania uprawnień jest uwzględnienie nowych osiągnięć techniki, zmian na rynku, nowych priorytetów politycznych i możliwości wykorzystania synergii istniejących pomiędzy różnymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastrukturą transportową i energetyczną. Zakres uprawnień ograniczony jest do modyfikowania opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dodawania takich projektów oraz usuwania zbędnych projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z ustalonymi wcześniej, jasnymi i przejrzystymi kryteriami.

Uzasadnienie

Warto włączyć władze regionalne i lokalne w proces konsultacyjny, gdyż są to podmioty uczestniczące w systemie sprawowania władzy, pełniące funkcję łączników między administracją publiczną a obywatelami i prywatnymi firmami.

Poprawka 2

art. 4 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | rozwój bardzo szybkich sieci szerokopasmowych zapewniających prędkość przesyłania danych wynoszącą 100 Mb/s i większą; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

rozwój bardzo szybkich sieci szerokopasmowych zapewniających prędkość przesyłania danych wynoszącą 100 Mb/s i większą;

| a) | rozwój bardzo szybkich sieci szerokopasmowych zapewniających prędkość przesyłania danych wynoszącą 100 Mb/s i większą |
| --- | --- |

a)

rozwój bardzo szybkich sieci szerokopasmowych zapewniających prędkość przesyłania danych wynoszącą 100 Mb/s i większą

Uzasadnienie

Inwestycje w sieci szerokopasmowe o bardzo dużej przepustowości są dość ryzykowne. Dane statystyczne pokazują, że wykorzystanie szybkiego internetu nie idzie w parze z faktycznym zasięgiem sieci szerokopasmowych. Przy wyborze technologii i projektów do finansowania należy zatem uwzględnić rzeczywisty popyt na szerokopasmowy dostęp do sieci.

Poprawka 3

Artykuł 4 lit. b)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia z centralnymi regionami Unii wysp, regionów zamkniętych i peryferyjnych oraz zapewnienie tym regionom łączności szerokopasmowej umożliwiającej osiągnięcie prędkości transmisji danych wynoszącej 30 Mb/s lub więcej; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia z centralnymi regionami Unii wysp, regionów zamkniętych i peryferyjnych oraz zapewnienie tym regionom łączności szerokopasmowej umożliwiającej osiągnięcie prędkości transmisji danych wynoszącej 30 Mb/s lub więcej;

| b) | rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia z centralnymi regionami Unii wysp, regionów zamkniętych i peryferyjnych oraz zapewnienie tym regionom łączności szerokopasmowej umożliwiającej osiągnięcie prędkości transmisji danych wynoszącej 30 Mb/s lub więcej; |
| --- | --- |

b)

rozwój łączy szerokopasmowych w celu połączenia z centralnymi regionami Unii wysp, regionów zamkniętych i peryferyjnych oraz zapewnienie tym regionom łączności szerokopasmowej umożliwiającej osiągnięcie prędkości transmisji danych wynoszącej 30 Mb/s lub więcej;

Uzasadnienie

Jak wyżej.

Poprawka 4

Artykuł 5 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 3.   Państwa członkowskie lub inne podmioty odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub współuczestniczące w ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia. | 3.   Państwa członkowskie lub inne podmioty, odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub współuczestniczące w ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   Państwa członkowskie lub inne podmioty odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub współuczestniczące w ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia.

3.   Państwa członkowskie lub inne podmioty, odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub współuczestniczące w ich realizacji podejmują niezbędne środki prawne, administracyjne, techniczne i finansowe, zgodnie z odpowiednimi ustaleniami niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Wzmianka o władzach regionalnych i lokalnych jest potrzebna z tego samego powodu, jaki podano wyżej.

Poprawka 5

Art. 5 ust. 8 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | zapewnia europejską wartość dodaną. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

zapewnia europejską wartość dodaną.

| c) | zapewnia europejską wartość dodaną |
| --- | --- |

c)

zapewnia europejską wartość dodaną

Uzasadnienie

Ocena wykonalności byłaby najlepszym sposobem na wykazanie wartości dodanej.

Poprawka 6

Artykuł 7 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   W sprawozdaniach tych Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla priorytety polityczne, postęp techniczny i sytuację na stosownych rynkach. W przypadku dużych projektów sprawozdania te zawierają analizę wpływu na środowisko uwzględniającą konieczność dostosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporność na klęski żywiołowe. Tego rodzaju przegląd może być również przeprowadzony w innym dowolnym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne. | 4.   W sprawozdaniach tych Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla priorytety polityczne, postęp techniczny i sytuację na stosownych rynkach. W przypadku dużych projektów sprawozdania te zawierają analizę wpływu na środowisko uwzględniającą konieczność dostosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporność na klęski żywiołowe. Tego rodzaju przegląd może być również przeprowadzony w innym dowolnym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   W sprawozdaniach tych Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla priorytety polityczne, postęp techniczny i sytuację na stosownych rynkach. W przypadku dużych projektów sprawozdania te zawierają analizę wpływu na środowisko uwzględniającą konieczność dostosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporność na klęski żywiołowe. Tego rodzaju przegląd może być również przeprowadzony w innym dowolnym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne.

4.   W sprawozdaniach tych Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla priorytety polityczne, postęp techniczny i sytuację na stosownych rynkach. W przypadku dużych projektów sprawozdania te zawierają analizę wpływu na środowisko uwzględniającą konieczność dostosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporność na klęski żywiołowe. Tego rodzaju przegląd może być również przeprowadzony w innym dowolnym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne.

Uzasadnienie

Jak wyżej.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 283/2008 fin.

1

(2)  CdR 156/2009 fin.

2

(3)  CdR 247/2009 fin

3

(4)  CdR 263/2007 fin.

4

(5)  CdR 5/2008 fin.

5

(6)  CdR 104/2010 fin.

6

(7)  CdR 104/2010 fin.

7

(8)  CdR 252/2005 fin.

8

(9)  CdR 247/2009 fin.

9

(10)  CdR 247/2009 fin.

10

(11)  CdR 10/2009 fin.

11

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/217 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/217

---

Opinia Komitetu Regionów „Program ochrony konsumentów na lata 2014–2020”

2012/C 225/17

KOMITET REGIONÓW

| — | Popiera cel dotyczący umocnienia i rozwijania systemu ochrony konsumentów w UE, który jest warunkiem koniecznym dla sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku. |
| --- | --- |

—

Popiera cel dotyczący umocnienia i rozwijania systemu ochrony konsumentów w UE, który jest warunkiem koniecznym dla sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku.

| — | Uważa, że ze względu na zagrożenia związane z globalizacją łańcucha produkcji, władze krajowe powinny skuteczniej współpracować ze sobą po to, by zapobiegać pojawianiu się na jednolitym rynku produktów niebezpiecznych i podejmować konieczne działania za każdym razem, gdy do tego dochodzi. |
| --- | --- |

—

Uważa, że ze względu na zagrożenia związane z globalizacją łańcucha produkcji, władze krajowe powinny skuteczniej współpracować ze sobą po to, by zapobiegać pojawianiu się na jednolitym rynku produktów niebezpiecznych i podejmować konieczne działania za każdym razem, gdy do tego dochodzi.

| — | Uważa, że budżet przyznany na program ochrony konsumentów na lata 2014–2020 w wysokości 197 mln euro, co nie odpowiada nawet 5 centom na konsumenta europejskiego, nie jest wystarczający. |
| --- | --- |

—

Uważa, że budżet przyznany na program ochrony konsumentów na lata 2014–2020 w wysokości 197 mln euro, co nie odpowiada nawet 5 centom na konsumenta europejskiego, nie jest wystarczający.

| — | Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę w tej dziedzinie, gdyż mają one najbliższy kontakt z obywatelami. Ze względu na ograniczone możliwości oferowane przez obecny okrojony budżet, więcej uwagi należy poświęcić wsparciu współpracy regionalnej. Komisja Europejska powinna odgrywać bardziej aktywną rolę, by przyczynić się do ustanowienia sieci umożliwiającej organizacjom lokalnym łatwiejszą wymianę doświadczeń. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę w tej dziedzinie, gdyż mają one najbliższy kontakt z obywatelami. Ze względu na ograniczone możliwości oferowane przez obecny okrojony budżet, więcej uwagi należy poświęcić wsparciu współpracy regionalnej. Komisja Europejska powinna odgrywać bardziej aktywną rolę, by przyczynić się do ustanowienia sieci umożliwiającej organizacjom lokalnym łatwiejszą wymianę doświadczeń.

| — | Uznaje również, że sprawą podstawową jest podkreślenie aspektów logistycznych roli edukacji w podnoszeniu poziomu świadomości wśród konsumentów, z poszanowaniem podziału kompetencji. Programy nauczania w poszczególnych systemach szkolnych bardzo się różnią, zarówno jeśli chodzi o tematykę, jak i o metody. Można opracować i zalecić zharmonizowane materiały dydaktyczne w dziedzinie ochrony konsumentów upowszechniające wiedzę dostosowaną do poszczególnych poziomów nauczania. |
| --- | --- |

—

Uznaje również, że sprawą podstawową jest podkreślenie aspektów logistycznych roli edukacji w podnoszeniu poziomu świadomości wśród konsumentów, z poszanowaniem podziału kompetencji. Programy nauczania w poszczególnych systemach szkolnych bardzo się różnią, zarówno jeśli chodzi o tematykę, jak i o metody. Można opracować i zalecić zharmonizowane materiały dydaktyczne w dziedzinie ochrony konsumentów upowszechniające wiedzę dostosowaną do poszczególnych poziomów nauczania.

| — | Uważa, że kwestią istotną jest wzmocnienie wsparcia dla stowarzyszeń ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

—

Uważa, że kwestią istotną jest wzmocnienie wsparcia dla stowarzyszeń ochrony konsumentów.

| — | Z zaniepokojeniem stwierdza, że choć Komisja Europejska zapowiadała już w programie ochrony konsumentów na lata 2007–2013 podjęcie ewentualnych działań w dziedzinie mechanizmów dochodzenia roszczeń zbiorowych konsumentów w przypadku naruszenia przepisów ochrony konsumentów, nie został jeszcze przygotowany żaden wniosek prawodawczy. |
| --- | --- |

—

Z zaniepokojeniem stwierdza, że choć Komisja Europejska zapowiadała już w programie ochrony konsumentów na lata 2007–2013 podjęcie ewentualnych działań w dziedzinie mechanizmów dochodzenia roszczeń zbiorowych konsumentów w przypadku naruszenia przepisów ochrony konsumentów, nie został jeszcze przygotowany żaden wniosek prawodawczy.

| Sprawozdawca | István SÉRTŐ-RADICS (HU/ALDE), burmistrz Uszki |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie programu ochrony konsumentów na lata 2014–2020
  COM(2011) 707 final |

Sprawozdawca

István SÉRTŐ-RADICS (HU/ALDE), burmistrz Uszki

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie programu ochrony konsumentów na lata 2014–2020

COM(2011) 707 final

I.   UWAGI OGÓLNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Popiera cel polityczny polegający na dalszej harmonizacji rynku wewnętrznego i usprawnianiu jego funkcjonowania z punktu widzenia konsumentów i przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, gdyż składają się one na większość firm europejskich (ponad 90 %). Niemniej KR nadal broni celu dotyczącego dalszego umocnienia i rozwijania systemu ochrony konsumentów w UE, który jest warunkiem koniecznym dla sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku. |
| --- | --- |

1.

Popiera cel polityczny polegający na dalszej harmonizacji rynku wewnętrznego i usprawnianiu jego funkcjonowania z punktu widzenia konsumentów i przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, gdyż składają się one na większość firm europejskich (ponad 90 %). Niemniej KR nadal broni celu dotyczącego dalszego umocnienia i rozwijania systemu ochrony konsumentów w UE, który jest warunkiem koniecznym dla sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku.

| 2. | W tym kontekście pozytywnie odnosi się do wniosku, w którym obywatelowi UE jako konsumentowi świadomemu swych praw przyznaje się centralne miejsce na jednolitym rynku. Zdaniem Komitetu pozwala to czuwać nad tym, by obywatele europejscy mogli w pełni czerpać korzyści z potencjału jednolitego rynku. Głównymi przesłankami programu są zapewnienie bezpieczeństwa ludności europejskiej i ochrona jej interesów ekonomicznych. Unijna polityka dotycząca konsumentów wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich w tej dziedzinie. Wykorzystanie wydatków konsumpcyjnych (które stanowią 56 % PKB UE) jako czynnika o ogromnym znaczeniu gospodarczym istotnie przyczyni się do osiągnięcia unijnego celu, jakim jest ponowne ożywienie wzrostu. |
| --- | --- |

2.

W tym kontekście pozytywnie odnosi się do wniosku, w którym obywatelowi UE jako konsumentowi świadomemu swych praw przyznaje się centralne miejsce na jednolitym rynku. Zdaniem Komitetu pozwala to czuwać nad tym, by obywatele europejscy mogli w pełni czerpać korzyści z potencjału jednolitego rynku. Głównymi przesłankami programu są zapewnienie bezpieczeństwa ludności europejskiej i ochrona jej interesów ekonomicznych. Unijna polityka dotycząca konsumentów wspiera i uzupełnia politykę państw członkowskich w tej dziedzinie. Wykorzystanie wydatków konsumpcyjnych (które stanowią 56 % PKB UE) jako czynnika o ogromnym znaczeniu gospodarczym istotnie przyczyni się do osiągnięcia unijnego celu, jakim jest ponowne ożywienie wzrostu.

| 3. | Podkreśla potrzebę utrzymania pewnej kontynuacji między obecnym programem oraz jego przyszłymi edycjami, zgodnie z wnioskami ze śródokresowej oceny strategii i programu ochrony konsumentów, w których podkreśla się, że polityka ochrony konsumentów jest realizowana od stosunkowo niedawna na poziomie UE i że zachowanie jej ciągłości ma kluczowe znaczenie dla jej całkowitej skuteczności. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla potrzebę utrzymania pewnej kontynuacji między obecnym programem oraz jego przyszłymi edycjami, zgodnie z wnioskami ze śródokresowej oceny strategii i programu ochrony konsumentów, w których podkreśla się, że polityka ochrony konsumentów jest realizowana od stosunkowo niedawna na poziomie UE i że zachowanie jej ciągłości ma kluczowe znaczenie dla jej całkowitej skuteczności.

| 4. | Uważa, że budżet przyznany na program ochrony konsumentów nie jest wystarczający. W istocie, na lata 2014–2020 Komisja zaleca przyznanie na ten program 197 mln euro, co jest kwotą niewielką odpowiadającą mniej niż 5 centom na konsumenta europejskiego. |
| --- | --- |

4.

Uważa, że budżet przyznany na program ochrony konsumentów nie jest wystarczający. W istocie, na lata 2014–2020 Komisja zaleca przyznanie na ten program 197 mln euro, co jest kwotą niewielką odpowiadającą mniej niż 5 centom na konsumenta europejskiego.

| 5. | Jest zdania, że każdemu państwu członkowskiemu należy zagwarantować dostateczną swobodę, by mogło chronić krajową specyfikę działań prowadzonych przez podmioty publiczne i finansowanych z publicznych środków w takich dziedzinach jak np. opieka zdrowotna, medycyna i edukacja. |
| --- | --- |

5.

Jest zdania, że każdemu państwu członkowskiemu należy zagwarantować dostateczną swobodę, by mogło chronić krajową specyfikę działań prowadzonych przez podmioty publiczne i finansowanych z publicznych środków w takich dziedzinach jak np. opieka zdrowotna, medycyna i edukacja.

II.   UWAGI SZCZEGÓŁOWE

Bezpieczeństwo

| 6. | Uważa, że różnice między sposobem respektowania przez poszczególne państwa członkowskie przepisów w zakresie bezpieczeństwa produktów oraz obecności produktów niebezpiecznych w obrębie jednolitego rynku, oraz zagrożenia związane z globalizacją łańcucha produkcji, wymagają skuteczniejszej współpracy między władzami krajowymi z myślą o zapobieżeniu pojawieniu się na jednolitym rynku produktów niebezpiecznych i podjęciu koniecznych środków za każdym razem, gdy do tego dochodzi. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że różnice między sposobem respektowania przez poszczególne państwa członkowskie przepisów w zakresie bezpieczeństwa produktów oraz obecności produktów niebezpiecznych w obrębie jednolitego rynku, oraz zagrożenia związane z globalizacją łańcucha produkcji, wymagają skuteczniejszej współpracy między władzami krajowymi z myślą o zapobieżeniu pojawieniu się na jednolitym rynku produktów niebezpiecznych i podjęciu koniecznych środków za każdym razem, gdy do tego dochodzi.

| 7. | Uważa, że systemy nadzoru rynku, takie jak np. RAPEX, pozwalają skutecznie zwracać uwagę na listę produktów niebezpiecznych, które jednak nie są wycofywane z rynku we wszystkich państwach członkowskich z jednakową skutecznością. Należy wspierać finansowo utrzymanie i właściwe funkcjonowanie sieci RAPEX, sieci współpracy w zakresie ochrony konsumentów, a także baz danych dotyczących kosmetyków, ale także zharmonizować na szczeblu europejskim różne systemy nadzoru, gdyż postępy w tej dziedzinie są nadal nieznaczne. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że systemy nadzoru rynku, takie jak np. RAPEX, pozwalają skutecznie zwracać uwagę na listę produktów niebezpiecznych, które jednak nie są wycofywane z rynku we wszystkich państwach członkowskich z jednakową skutecznością. Należy wspierać finansowo utrzymanie i właściwe funkcjonowanie sieci RAPEX, sieci współpracy w zakresie ochrony konsumentów, a także baz danych dotyczących kosmetyków, ale także zharmonizować na szczeblu europejskim różne systemy nadzoru, gdyż postępy w tej dziedzinie są nadal nieznaczne.

| 8. | Ubolewa, że z powodu braku bezpieczeństwa handel transgraniczny wciąż utrzymuje się na poziomie niższym niż pożądany. W 2010 r. zaufanie w transakcjach transgranicznych tzn. odsetek konsumentów, którzy mają zaufanie do sprzedawców z innego państwa członkowskiego przy dokonywaniu zakupów przez internet, wynosił 37 %. W obecnej sytuacji gospodarczej pierwszorzędnego znaczenia nabiera maksymalne wykorzystanie potencjału jednolitego rynku. Należy wobec tego doprowadzić do wzrostu powyższego odsetka do 50 % w ciągu najbliższych siedmiu lat. |
| --- | --- |

8.

Ubolewa, że z powodu braku bezpieczeństwa handel transgraniczny wciąż utrzymuje się na poziomie niższym niż pożądany. W 2010 r. zaufanie w transakcjach transgranicznych tzn. odsetek konsumentów, którzy mają zaufanie do sprzedawców z innego państwa członkowskiego przy dokonywaniu zakupów przez internet, wynosił 37 %. W obecnej sytuacji gospodarczej pierwszorzędnego znaczenia nabiera maksymalne wykorzystanie potencjału jednolitego rynku. Należy wobec tego doprowadzić do wzrostu powyższego odsetka do 50 % w ciągu najbliższych siedmiu lat.

| 9. | Jest przekonany, że działania na poziomie UE oraz współpraca poprzez sieć przewidzianą w dyrektywie w sprawie bezpieczeństwa produktów dają lepsze wyniki niż indywidualne inicjatywy podejmowane przez państwa członkowskie. Dzieje się tak dlatego, że działania te i współpraca pozwalają wypełnić lukę informacyjną, między innymi dzięki wykorzystaniu informacji gromadzonych przez inne państwa (np. Chiny), oraz pozwalają uniknąć dysproporcji na jednolitym rynku. W tej sytuacji KR uważa, że podstawową sprawą jest zwrócenie uwagi na znaczenie udziału krajów trzecich w europejskim systemie nadzoru rynku. Ponieważ większość produktów niebezpiecznych i o niskiej jakości, które znajdują się na rynku, pochodzi z tych krajów, niezwykle istotna jest współpraca z ich organami w celach prewencyjnych. |
| --- | --- |

9.

Jest przekonany, że działania na poziomie UE oraz współpraca poprzez sieć przewidzianą w dyrektywie w sprawie bezpieczeństwa produktów dają lepsze wyniki niż indywidualne inicjatywy podejmowane przez państwa członkowskie. Dzieje się tak dlatego, że działania te i współpraca pozwalają wypełnić lukę informacyjną, między innymi dzięki wykorzystaniu informacji gromadzonych przez inne państwa (np. Chiny), oraz pozwalają uniknąć dysproporcji na jednolitym rynku. W tej sytuacji KR uważa, że podstawową sprawą jest zwrócenie uwagi na znaczenie udziału krajów trzecich w europejskim systemie nadzoru rynku. Ponieważ większość produktów niebezpiecznych i o niskiej jakości, które znajdują się na rynku, pochodzi z tych krajów, niezwykle istotna jest współpraca z ich organami w celach prewencyjnych.

Informowanie i edukowanie

| 10. | Zauważa ponadto, że porównywalne dane można zbierać i analizować jedynie na poziomie Unii, jeśli zamierza się przeprowadzić ogólną analizę funkcjonowania jednolitego rynku i ustanowić punkty odniesienia. Dane muszą być dostatecznie wiarygodne i reprezentatywne, by można było je wykorzystać nie tylko na poziomie UE, lecz także na poziomie krajowym. Badania zachowań związanych z polityką w różnych obszarach i odpowiednie testy są praktycznymi narzędziami umożliwiającymi dopracowanie bardziej inteligentnych przepisów. |
| --- | --- |

10.

Zauważa ponadto, że porównywalne dane można zbierać i analizować jedynie na poziomie Unii, jeśli zamierza się przeprowadzić ogólną analizę funkcjonowania jednolitego rynku i ustanowić punkty odniesienia. Dane muszą być dostatecznie wiarygodne i reprezentatywne, by można było je wykorzystać nie tylko na poziomie UE, lecz także na poziomie krajowym. Badania zachowań związanych z polityką w różnych obszarach i odpowiednie testy są praktycznymi narzędziami umożliwiającymi dopracowanie bardziej inteligentnych przepisów.

| 11. | Uważa, że kwestią istotną jest wzmocnienie wsparcia dla stowarzyszeń ochrony konsumentów. KR twierdzi, że stowarzyszenia te są faktycznie jedynymi organizacjami, które mogą zapewnić silną i zjednoczoną reprezentację konsumentów w skali europejskiej i dostarczyć ujednolicone, pochodzące od konsumentów dane konieczne do podejmowania przez instytucje UE decyzji europejskich i do prowadzenia dialogu na poziomie UE. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że kwestią istotną jest wzmocnienie wsparcia dla stowarzyszeń ochrony konsumentów. KR twierdzi, że stowarzyszenia te są faktycznie jedynymi organizacjami, które mogą zapewnić silną i zjednoczoną reprezentację konsumentów w skali europejskiej i dostarczyć ujednolicone, pochodzące od konsumentów dane konieczne do podejmowania przez instytucje UE decyzji europejskich i do prowadzenia dialogu na poziomie UE.

| 12. | Uznaje również, że sprawą podstawową jest podkreślenie także na poziomie europejskim aspektów logistycznych roli edukacji umożliwiającej podniesienie poziomu świadomości wśród konsumentów, z poszanowaniem podziału kompetencji. Programy nauczania w poszczególnych systemach szkolnych bardzo się różnią, zarówno jeśli chodzi o tematykę, jak i o metody. Można opracować i zalecić zharmonizowane materiały dydaktyczne w dziedzinie ochrony konsumentów upowszechniające wiedzę dostosowaną do poszczególnych poziomów nauczania. Wzmocnienie edukacji konsumenckiej w całej UE pozwoliłoby na rozwiązanie wspomnianego problemu rozbieżności. Uważa też, że ważne jest wprowadzenie we wszystkich systemach szkolnych edukacji konsumenckiej jako dobrze ugruntowanego elementu w programie nauczania i dostosowanie jej do danego poziomu kształcenia. Zgodnie z podziałem kompetencji w UE odpowiadają za to państwa członkowskie. Ogólnounijne uznanie znaczenia edukacji konsumenckiej przyczyniłoby się do tego, że poświęcano by jej wystarczająco dużo miejsca i czasu podczas zajęć szkolnych. |
| --- | --- |

12.

Uznaje również, że sprawą podstawową jest podkreślenie także na poziomie europejskim aspektów logistycznych roli edukacji umożliwiającej podniesienie poziomu świadomości wśród konsumentów, z poszanowaniem podziału kompetencji. Programy nauczania w poszczególnych systemach szkolnych bardzo się różnią, zarówno jeśli chodzi o tematykę, jak i o metody. Można opracować i zalecić zharmonizowane materiały dydaktyczne w dziedzinie ochrony konsumentów upowszechniające wiedzę dostosowaną do poszczególnych poziomów nauczania. Wzmocnienie edukacji konsumenckiej w całej UE pozwoliłoby na rozwiązanie wspomnianego problemu rozbieżności. Uważa też, że ważne jest wprowadzenie we wszystkich systemach szkolnych edukacji konsumenckiej jako dobrze ugruntowanego elementu w programie nauczania i dostosowanie jej do danego poziomu kształcenia. Zgodnie z podziałem kompetencji w UE odpowiadają za to państwa członkowskie. Ogólnounijne uznanie znaczenia edukacji konsumenckiej przyczyniłoby się do tego, że poświęcano by jej wystarczająco dużo miejsca i czasu podczas zajęć szkolnych.

| 13. | Uważa ponadto, że sprawą pierwszorzędnej wagi jest ustawiczne szkolenie współpracowników organizacji konsumentów, gdyż są one najbardziej adekwatnymi podmiotami, by skutecznie dostarczać ogólnej informacji konsumentom, zwłaszcza w wypadkach skomplikowanych umów z dostawcami usług. W tej dziedzinie nie można scentralizować zadań na szczeblu europejskim. Organizacje lokalne i regionalne mogłyby pełnić takie zadania na zasadzie delegacji uzyskanej ze szczebla europejskiego i wykonywać je samodzielnie, uwzględniając lokalne przepisy. |
| --- | --- |

13.

Uważa ponadto, że sprawą pierwszorzędnej wagi jest ustawiczne szkolenie współpracowników organizacji konsumentów, gdyż są one najbardziej adekwatnymi podmiotami, by skutecznie dostarczać ogólnej informacji konsumentom, zwłaszcza w wypadkach skomplikowanych umów z dostawcami usług. W tej dziedzinie nie można scentralizować zadań na szczeblu europejskim. Organizacje lokalne i regionalne mogłyby pełnić takie zadania na zasadzie delegacji uzyskanej ze szczebla europejskiego i wykonywać je samodzielnie, uwzględniając lokalne przepisy.

| 14. | Ponadto sądzi, że należy pamiętać o znaczeniu szkolenia urzędników pracujących dla jednostek krajowych i gminnych organów administracyjnych zobowiązanych do czuwania nad egzekwowaniem przepisów w dziedzinie ochrony konsumentów. W tym celu należałoby tworzyć warunki konieczne do współpracy między organami krajowymi, do stosowania norm i do oceny zagrożeń poprzez wspieranie szkoleń na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

14.

Ponadto sądzi, że należy pamiętać o znaczeniu szkolenia urzędników pracujących dla jednostek krajowych i gminnych organów administracyjnych zobowiązanych do czuwania nad egzekwowaniem przepisów w dziedzinie ochrony konsumentów. W tym celu należałoby tworzyć warunki konieczne do współpracy między organami krajowymi, do stosowania norm i do oceny zagrożeń poprzez wspieranie szkoleń na poziomie europejskim.

Prawa i dochodzenie roszczeń

| 15. | Ubolewa, że podczas gdy zadania wynikające z tego celu są praktycznie takie same dla wszystkich podmiotów w dziedzinie ochrony konsumentów, poszczególne rodzaje organizacji (organizacje społeczeństwa obywatelskiego, organy publiczne lub miejskie, biura informacji i pomocy) wypełniają je na własny rachunek, często równolegle, przeważnie tak na szczeblu europejskim, jak i krajowym, i mało skutecznie. |
| --- | --- |

15.

Ubolewa, że podczas gdy zadania wynikające z tego celu są praktycznie takie same dla wszystkich podmiotów w dziedzinie ochrony konsumentów, poszczególne rodzaje organizacji (organizacje społeczeństwa obywatelskiego, organy publiczne lub miejskie, biura informacji i pomocy) wypełniają je na własny rachunek, często równolegle, przeważnie tak na szczeblu europejskim, jak i krajowym, i mało skutecznie.

| 16. | Uważa, że kwestia ta jest ściśle związana z zarządzaniem skargami konsumentów, gdyż w większości wypadków sprawy docierają do organów ochrony konsumentów w formie skarg. Ponieważ nie udało się zwiększyć skuteczności w tej dziedzinie, niezadowolenie konsumentów nadal wzrasta. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że kwestia ta jest ściśle związana z zarządzaniem skargami konsumentów, gdyż w większości wypadków sprawy docierają do organów ochrony konsumentów w formie skarg. Ponieważ nie udało się zwiększyć skuteczności w tej dziedzinie, niezadowolenie konsumentów nadal wzrasta.

| 17. | Zwraca uwagę na fakt, że jedynie 8 % budżetu przyznanego na ten program zostanie przeznaczone na opracowanie nowych zasad. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę na fakt, że jedynie 8 % budżetu przyznanego na ten program zostanie przeznaczone na opracowanie nowych zasad.

| 18. | Sądzi, że ważne jest podkreślenie konieczności zastanowienia się nad ograniczeniami charakterystycznymi dla prawodawstwa. Paradoksalnie, włączenie umów zawieranych przez konsumentów do przepisów krajowych znacznie ograniczyło łatwość posługiwania się przez organizacje ochrony konsumentów uzasadnionymi notyfikacjami związanymi z reklamacjami natury jakościowej z powodu braku kompetencji z ich strony. Faktycznie to właściwa jurysdykcja stała się główną instancją odwoławczą. |
| --- | --- |

18.

Sądzi, że ważne jest podkreślenie konieczności zastanowienia się nad ograniczeniami charakterystycznymi dla prawodawstwa. Paradoksalnie, włączenie umów zawieranych przez konsumentów do przepisów krajowych znacznie ograniczyło łatwość posługiwania się przez organizacje ochrony konsumentów uzasadnionymi notyfikacjami związanymi z reklamacjami natury jakościowej z powodu braku kompetencji z ich strony. Faktycznie to właściwa jurysdykcja stała się główną instancją odwoławczą.

| 19. | Z zaniepokojeniem stwierdza, że choć Komisja Europejska zapowiadała już w programie ochrony konsumentów na lata 2007–2013 podjęcie ewentualnych działań w dziedzinie mechanizmów dochodzenia roszczeń zbiorowych konsumentów w przypadku naruszenia przepisów ochrony konsumentów, nie został jeszcze przygotowany żaden wniosek prawodawczy. |
| --- | --- |

19.

Z zaniepokojeniem stwierdza, że choć Komisja Europejska zapowiadała już w programie ochrony konsumentów na lata 2007–2013 podjęcie ewentualnych działań w dziedzinie mechanizmów dochodzenia roszczeń zbiorowych konsumentów w przypadku naruszenia przepisów ochrony konsumentów, nie został jeszcze przygotowany żaden wniosek prawodawczy.

| 20. | Pragnąłby w tym względzie podkreślić, że dochodzenie roszczeń zbiorowych na drodze sądowej, które obecnie jest możliwe na poziomie krajowym w 14 państwach członkowskich UE, umożliwia ofiarom uzyskanie w łatwy sposób odszkodowań w przypadku szkód masowych, takich jak np. odwołanie lotów, wyroby wybrakowane i nieodpowiedzialne porady finansowe. Poszerzenie stosowania tego sprawnego narzędzia na inne kraje UE, jak i jego stosowanie w sporach transgranicznych, wydaje się niezbędne. Ocenia się, że nieodzyskane szkody wynikające z nieprzestrzegania europejskiego prawodawstwa w zakresie porozumień wynoszą 20 mld euro rocznie. Należy jednak sprzeciwić się pozwom zbiorowym typu „opt-out” na wzór systemu amerykańskiego (class action). Konsumenci powinni być zobowiązani do aktywnego podjęcia decyzji o wniesieniu roszczeń indywidualnych na drodze sądowej („opt-in”) bądź o rezygnacji z takiego działania. |
| --- | --- |

20.

Pragnąłby w tym względzie podkreślić, że dochodzenie roszczeń zbiorowych na drodze sądowej, które obecnie jest możliwe na poziomie krajowym w 14 państwach członkowskich UE, umożliwia ofiarom uzyskanie w łatwy sposób odszkodowań w przypadku szkód masowych, takich jak np. odwołanie lotów, wyroby wybrakowane i nieodpowiedzialne porady finansowe. Poszerzenie stosowania tego sprawnego narzędzia na inne kraje UE, jak i jego stosowanie w sporach transgranicznych, wydaje się niezbędne. Ocenia się, że nieodzyskane szkody wynikające z nieprzestrzegania europejskiego prawodawstwa w zakresie porozumień wynoszą 20 mld euro rocznie. Należy jednak sprzeciwić się pozwom zbiorowym typu „opt-out” na wzór systemu amerykańskiego (class action). Konsumenci powinni być zobowiązani do aktywnego podjęcia decyzji o wniesieniu roszczeń indywidualnych na drodze sądowej („opt-in”) bądź o rezygnacji z takiego działania.

| 21. | Podkreśla, że wnioski Komisji powinny ograniczać się do ustanawiania ram prawnych. Podobnie jak w dyrektywie 98/27/WE w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów, powinny one zawierać co najwyżej postanowienia dotyczące krajowych standardów minimalnych, których należy przestrzegać, i pozostawiać w gestii państw członkowskich decyzję o tym, jak można wdrożyć zbiorowe instrumenty dochodzenia roszczeń z uwzględnieniem krajowych tradycji prawnych. Jeśli UE chciałaby skorzystać z kompetencji w zakresie regulacji innych mechanizmów pozwów zbiorowych, to instrumenty te powinny być uzgodnione z porządkami prawnymi poszczególnych państw członkowskich oraz ich systemami dochodzenia roszczeń. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że wnioski Komisji powinny ograniczać się do ustanawiania ram prawnych. Podobnie jak w dyrektywie 98/27/WE w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów, powinny one zawierać co najwyżej postanowienia dotyczące krajowych standardów minimalnych, których należy przestrzegać, i pozostawiać w gestii państw członkowskich decyzję o tym, jak można wdrożyć zbiorowe instrumenty dochodzenia roszczeń z uwzględnieniem krajowych tradycji prawnych. Jeśli UE chciałaby skorzystać z kompetencji w zakresie regulacji innych mechanizmów pozwów zbiorowych, to instrumenty te powinny być uzgodnione z porządkami prawnymi poszczególnych państw członkowskich oraz ich systemami dochodzenia roszczeń.

| 22. | Niemniej za sprawę istotną uważa ustanowienie systemu internetowego umożliwiającego rozwiązywanie sporów. Oczywiście mechanizm tego rodzaju może skutecznie służyć interesom konsumentów jedynie wtedy, gdy jest łatwy w użyciu i jest dostępny we wszystkich oficjalnych językach państw członkowskich. Korzyści płynące ze stosowania takiego systemu internetowego wynikają z faktu, że przeszkody związane z różnicami w przepisach lub ich stosowaniu w każdym państwie członkowskim, nie utrudniają jego funkcjonowania. |
| --- | --- |

22.

Niemniej za sprawę istotną uważa ustanowienie systemu internetowego umożliwiającego rozwiązywanie sporów. Oczywiście mechanizm tego rodzaju może skutecznie służyć interesom konsumentów jedynie wtedy, gdy jest łatwy w użyciu i jest dostępny we wszystkich oficjalnych językach państw członkowskich. Korzyści płynące ze stosowania takiego systemu internetowego wynikają z faktu, że przeszkody związane z różnicami w przepisach lub ich stosowaniu w każdym państwie członkowskim, nie utrudniają jego funkcjonowania.

| 23. | Podkreśla, że konieczne i nieodzowne jest zapewnienie międzynarodowego dostępu do organów pozasądowych i wprowadzenie rozwiązań internetowych. Należałoby jednak przeanalizować możliwości i sposoby wzmocnienia stopnia akceptacji przez strony decyzji wydawanych przez te instancje. Stosowne byłoby także zezwolenie konsumentom na zwrócenie się do tego organu, który wśród kompetentnych organów w różnych krajach przyznaje mu najwięcej praw. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że konieczne i nieodzowne jest zapewnienie międzynarodowego dostępu do organów pozasądowych i wprowadzenie rozwiązań internetowych. Należałoby jednak przeanalizować możliwości i sposoby wzmocnienia stopnia akceptacji przez strony decyzji wydawanych przez te instancje. Stosowne byłoby także zezwolenie konsumentom na zwrócenie się do tego organu, który wśród kompetentnych organów w różnych krajach przyznaje mu najwięcej praw.

| 24. | Uważa, że należy opracować specjalne środki dla organizacji pozarządowych działających w dziedzinie ochrony konsumentów wspierające ich działania w zakresie zastępowania przed sądem i poradnictwa prawnego na rzecz konsumentów. Stworzenie możliwości przystąpienia do właściwych organizacji obywatelskich szczebla unijnego korzystających z subwencji europejskich pozwoliłoby znacznie powiększyć bazę tych organizacji, a także zwiększyć zaufanie konsumentów, którzy w nich działają. Przedsiębiorstwa częściej wykonywałyby decyzje podejmowane w ich sprawach, jeżeli mogłyby liczyć na rzeczywiste zastępowanie przed sądem na wczesnym etapie procedury umożliwiające uprzedzenie wyników ewentualnego procesu sądowego. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że należy opracować specjalne środki dla organizacji pozarządowych działających w dziedzinie ochrony konsumentów wspierające ich działania w zakresie zastępowania przed sądem i poradnictwa prawnego na rzecz konsumentów. Stworzenie możliwości przystąpienia do właściwych organizacji obywatelskich szczebla unijnego korzystających z subwencji europejskich pozwoliłoby znacznie powiększyć bazę tych organizacji, a także zwiększyć zaufanie konsumentów, którzy w nich działają. Przedsiębiorstwa częściej wykonywałyby decyzje podejmowane w ich sprawach, jeżeli mogłyby liczyć na rzeczywiste zastępowanie przed sądem na wczesnym etapie procedury umożliwiające uprzedzenie wyników ewentualnego procesu sądowego.

Transpozycja

| 25. | Podkreśla, jak ważne jest, by rozporządzenie dotyczące ochrony konsumentów stanowiło także o wspólnych projektach, wspólnych środkach wdrażania i wymianie urzędników. W tym względzie zauważa, że skoordynowane działania kilku państw członkowskich (współfinansowane przez program i odnośne państwa członkowskie), takie jak działania kontrolne, są skutecznym rozwiązaniem. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, jak ważne jest, by rozporządzenie dotyczące ochrony konsumentów stanowiło także o wspólnych projektach, wspólnych środkach wdrażania i wymianie urzędników. W tym względzie zauważa, że skoordynowane działania kilku państw członkowskich (współfinansowane przez program i odnośne państwa członkowskie), takie jak działania kontrolne, są skutecznym rozwiązaniem.

| 26. | Niemniej uważa, że trzeba uściślić, że skargi transgraniczne będzie można skutecznie rozwiązać jedynie w drodze współpracy. Inicjatywy podjęte w zakresie rozpatrywania skarg, zwłaszcza utworzenie wspólnej bazy danych na szczeblu europejskim, są bardzo ważne. Jednakże, tak jak w przypadku innych wielkich systemów europejskich (RAPEX) należy zapewnić jej praktyczne zastosowanie, właśnie w celu jak najintensywniejszego jej wykorzystania w ramach współpracy między różnymi organami. |
| --- | --- |

26.

Niemniej uważa, że trzeba uściślić, że skargi transgraniczne będzie można skutecznie rozwiązać jedynie w drodze współpracy. Inicjatywy podjęte w zakresie rozpatrywania skarg, zwłaszcza utworzenie wspólnej bazy danych na szczeblu europejskim, są bardzo ważne. Jednakże, tak jak w przypadku innych wielkich systemów europejskich (RAPEX) należy zapewnić jej praktyczne zastosowanie, właśnie w celu jak najintensywniejszego jej wykorzystania w ramach współpracy między różnymi organami.

| 27. | Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich finansowaną przez Komisję i państwa członkowskie uważa za narzędzie konieczne i szczególnie użyteczne. Jest to sieć europejska, która dostarcza informacji i udziela wsparcia w zakresie praw konsumentów, do której mogą się zwracać konsumenci w przypadku problemów zaistniałych w ramach zakupu transgranicznego, które doprowadziły do zaskarżenia operatora działającego na rynku w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

27.

Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich finansowaną przez Komisję i państwa członkowskie uważa za narzędzie konieczne i szczególnie użyteczne. Jest to sieć europejska, która dostarcza informacji i udziela wsparcia w zakresie praw konsumentów, do której mogą się zwracać konsumenci w przypadku problemów zaistniałych w ramach zakupu transgranicznego, które doprowadziły do zaskarżenia operatora działającego na rynku w innym państwie członkowskim.

| 28. | Z ubolewaniem stwierdza, że w licznych przypadkach Europejskie Centra Konsumenckie wciąż nie są ściśle związane ze strukturami rozpatrywania skarg i rozwiązywania sporów z powodu braku kompetencji, jeśli chodzi o konkretne zadośćuczynienie. Ze względu na to, że brakuje instrumentów prawnych pozwalających kompetentnym organom na stosowanie skutecznych środków – co ponadto nie będzie zgodne z zasadami prawodawczymi Unii – trzeba będzie liczyć się ze zjawiskiem trwałego i nasilającego się niezadowolenia. |
| --- | --- |

28.

Z ubolewaniem stwierdza, że w licznych przypadkach Europejskie Centra Konsumenckie wciąż nie są ściśle związane ze strukturami rozpatrywania skarg i rozwiązywania sporów z powodu braku kompetencji, jeśli chodzi o konkretne zadośćuczynienie. Ze względu na to, że brakuje instrumentów prawnych pozwalających kompetentnym organom na stosowanie skutecznych środków – co ponadto nie będzie zgodne z zasadami prawodawczymi Unii – trzeba będzie liczyć się ze zjawiskiem trwałego i nasilającego się niezadowolenia.

III.   ZALECENIA POLITYCZNE

| 29. | Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę w tej dziedzinie, gdyż mają one najbliższy kontakt z konsumentami. Ze względu na ograniczone możliwości oferowane przez obecny okrojony budżet, więcej uwagi należy poświęcić wsparciu współpracy regionalnej. W tych ramach Komisja Europejska powinna odgrywać bardziej aktywną rolę, by przyczynić się do ustanowienia sieci umożliwiającej organizacjom lokalnym na łatwiejszą wymianę doświadczeń. |
| --- | --- |

29.

Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę w tej dziedzinie, gdyż mają one najbliższy kontakt z konsumentami. Ze względu na ograniczone możliwości oferowane przez obecny okrojony budżet, więcej uwagi należy poświęcić wsparciu współpracy regionalnej. W tych ramach Komisja Europejska powinna odgrywać bardziej aktywną rolę, by przyczynić się do ustanowienia sieci umożliwiającej organizacjom lokalnym na łatwiejszą wymianę doświadczeń.

| 30. | Zwraca uwagę na konieczność ochrony interesów konsumentów na poziomie lokalnym, a jednocześnie na poziomie państw członkowskich. Aby zapewnić lepszy stosunek kosztów do skuteczności, trzeba zorganizować szkolenia w zakresie ochrony konsumentów na szczeblu samorządów terytorialnych. Wskazane jest niemniej, by skargi konsumentów były rozpatrywane na podstawie podejścia stopniowego. W okresie kryzysu gospodarczego stopień aktywności konsumentów nabiera jeszcze większego znaczenia. |
| --- | --- |

30.

Zwraca uwagę na konieczność ochrony interesów konsumentów na poziomie lokalnym, a jednocześnie na poziomie państw członkowskich. Aby zapewnić lepszy stosunek kosztów do skuteczności, trzeba zorganizować szkolenia w zakresie ochrony konsumentów na szczeblu samorządów terytorialnych. Wskazane jest niemniej, by skargi konsumentów były rozpatrywane na podstawie podejścia stopniowego. W okresie kryzysu gospodarczego stopień aktywności konsumentów nabiera jeszcze większego znaczenia.

| 31. | Za konieczne uznaje włączenie organów regionalnych do sieci organizacji europejskich, by mogły one korzystać z finansowania przez Komisję. Pozwoliłoby to na zapewnienie konsumentom możliwości przedłożenia ich problemów do rozpatrzenia najbliższemu geograficznie organowi. Planowanie działań za pośrednictwem organizacji lokalnych mogłoby okazać się dużo bardziej skuteczne. |
| --- | --- |

31.

Za konieczne uznaje włączenie organów regionalnych do sieci organizacji europejskich, by mogły one korzystać z finansowania przez Komisję. Pozwoliłoby to na zapewnienie konsumentom możliwości przedłożenia ich problemów do rozpatrzenia najbliższemu geograficznie organowi. Planowanie działań za pośrednictwem organizacji lokalnych mogłoby okazać się dużo bardziej skuteczne.

| 32. | Sądzi, że możliwe będzie zwiększenie kompetencji regionów w zakresie ochrony konsumentów dzięki udzieleniu wsparcia regionalnym ośrodkom uniwersyteckim prowadzącym badania w tej dziedzinie. Ośrodki te byłyby zdolne utworzyć bazę wiedzy koniecznej dla samorządów terytorialnych do skutecznego wdrożenia regionalnej polityki ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

32.

Sądzi, że możliwe będzie zwiększenie kompetencji regionów w zakresie ochrony konsumentów dzięki udzieleniu wsparcia regionalnym ośrodkom uniwersyteckim prowadzącym badania w tej dziedzinie. Ośrodki te byłyby zdolne utworzyć bazę wiedzy koniecznej dla samorządów terytorialnych do skutecznego wdrożenia regionalnej polityki ochrony konsumentów.

IV.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Art. 5 ust. 1 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów branżowych, komercyjnych, biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów w Unii; | są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów branżowych, komercyjnych, biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów w Unii; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów branżowych, komercyjnych, biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów w Unii;

są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów branżowych, komercyjnych, biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów w Unii;

Poprawka 2

Art. 5 ust. 2 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów; | są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów;

są organizacjami pozarządowymi, nienastawionymi na zysk, niezależnymi od interesów biznesowych lub innych interesów kolidujących z programem, a ich główne cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów ekonomicznych i prawnych konsumentów;

Poprawka 3

Art. 5 ust. 2 lit. b)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| zapewniają formalną strukturę umożliwiającą przedstawicielom konsumentów z UE i państw trzecich udział w dyskusjach politycznych i kształtowaniu polityki, organizują spotkania z urzędnikami i organami regulacyjnymi w celu promowania i obrony interesów konsumentów w organach publicznych, określają powszechne kwestie i wyzwania dotyczące konsumentów, promują punkt widzenia konsumentów w kontekście stosunków dwustronnych między Unią i państwami trzecimi, przyczyniają się do wymiany i rozpowszechniania fachowej wiedzy i faktów dotyczących kwestii konsumenckich w UE i państwach trzecich oraz przedstawiają zalecenia dotyczące polityki. | zapewniają formalną strukturę umożliwiającą przedstawicielom konsumentów z UE i państw trzecich udział w dyskusjach politycznych i kształtowaniu polityki, organizują spotkania z urzędnikami i organami regulacyjnymi w celu promowania i obrony interesów konsumentów w organach publicznych , określają powszechne kwestie i wyzwania dotyczące konsumentów, promują punkt widzenia konsumentów w kontekście stosunków dwustronnych między Unią i państwami trzecimi, przyczyniają się do wymiany i rozpowszechniania fachowej wiedzy i faktów dotyczących kwestii konsumenckich w UE i państwach trzecich oraz przedstawiają zalecenia dotyczące polityki. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

zapewniają formalną strukturę umożliwiającą przedstawicielom konsumentów z UE i państw trzecich udział w dyskusjach politycznych i kształtowaniu polityki, organizują spotkania z urzędnikami i organami regulacyjnymi w celu promowania i obrony interesów konsumentów w organach publicznych, określają powszechne kwestie i wyzwania dotyczące konsumentów, promują punkt widzenia konsumentów w kontekście stosunków dwustronnych między Unią i państwami trzecimi, przyczyniają się do wymiany i rozpowszechniania fachowej wiedzy i faktów dotyczących kwestii konsumenckich w UE i państwach trzecich oraz przedstawiają zalecenia dotyczące polityki.

zapewniają formalną strukturę umożliwiającą przedstawicielom konsumentów z UE i państw trzecich udział w dyskusjach politycznych i kształtowaniu polityki, organizują spotkania z urzędnikami i organami regulacyjnymi w celu promowania i obrony interesów konsumentów w organach publicznych , określają powszechne kwestie i wyzwania dotyczące konsumentów, promują punkt widzenia konsumentów w kontekście stosunków dwustronnych między Unią i państwami trzecimi, przyczyniają się do wymiany i rozpowszechniania fachowej wiedzy i faktów dotyczących kwestii konsumenckich w UE i państwach trzecich oraz przedstawiają zalecenia dotyczące polityki.

Uzasadnienie

Zakres działań kwalifikujących się beneficjentów należy poszerzyć także o działania władz lokalnych i regionalnych, by można było na ich poziomie organizować spotkania z urzędnikami zajmującymi się kwestiami ochrony praw konsumentów.

Poprawka 4

Art. 5 ust. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Dotacje na działania mogą być przyznawane podmiotom publicznym lub organizacjom nienastawionym na zysk wybranym w trybie przejrzystej procedury i wyznaczonym przez państwo członkowskie lub państwo trzecie, o którym mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Wyznaczony podmiot wchodzi w skład unijnej sieci zapewniającej konsumentom informacje i pomoc w dochodzeniu ich praw i uzyskiwaniu dostępu do odpowiednich instrumentów rozwiązywania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich). | Dotacje na działania mogą być przyznawane podmiotom publicznym lub organizacjom nienastawionym na zysk wybranym w trybie przejrzystej procedury i wyznaczonym przez państwo członkowskie lub państwo trzecie, o którym mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Wyznaczony podmiot wchodzi w skład unijnej sieci zapewniającej konsumentom informacje i pomoc w dochodzeniu ich praw i uzyskiwaniu dostępu do odpowiednich instrumentów rozwiązywania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Dotacje na działania mogą być przyznawane podmiotom publicznym lub organizacjom nienastawionym na zysk wybranym w trybie przejrzystej procedury i wyznaczonym przez państwo członkowskie lub państwo trzecie, o którym mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Wyznaczony podmiot wchodzi w skład unijnej sieci zapewniającej konsumentom informacje i pomoc w dochodzeniu ich praw i uzyskiwaniu dostępu do odpowiednich instrumentów rozwiązywania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich).

Dotacje na działania mogą być przyznawane podmiotom publicznym lub organizacjom nienastawionym na zysk wybranym w trybie przejrzystej procedury i wyznaczonym przez państwo członkowskie lub państwo trzecie, o którym mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Wyznaczony podmiot wchodzi w skład unijnej sieci zapewniającej konsumentom informacje i pomoc w dochodzeniu ich praw i uzyskiwaniu dostępu do odpowiednich instrumentów rozwiązywania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich).

Uzasadnienie

Wśród kwalifikujących się beneficjentów muszą figurować organy władz lokalnych i regionalnych.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 27.7.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 225/223 |
| --- | --- | --- | --- |

27.7.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 225/223

---

Opinia Komitetu Regionów „ »Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego«: trzeci wieloletni program działań UE na lata 2014–2020”

2012/C 225/18

KOMITET REGIONÓW

| — | Zauważa, że wybrany tytuł programu, „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, sprowadza kwestię zdrowia wyłącznie do korzyści gospodarczych, podczas gdy w centrum uwagi powinien znajdować się człowiek. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że wybrany tytuł programu, „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, sprowadza kwestię zdrowia wyłącznie do korzyści gospodarczych, podczas gdy w centrum uwagi powinien znajdować się człowiek.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem cele ogólne programu. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem cele ogólne programu.

| — | Zastanawia się, czy zaplanowane środki finansowe w łącznej wysokości 446 mln EUR w okresie 2014–2020 będą wystarczające, mimo ich zwiększenia w stosunku do poprzednich programów. Ubolewa, że Komisja nie zdecydowała się na przydzielenie znacznie większych środków, mając na względzie korzyści gospodarcze, jakie można uzyskać dzięki ograniczeniu nakładów na leczenie i zmniejszeniu absencji chorobowej pracowników. |
| --- | --- |

—

Zastanawia się, czy zaplanowane środki finansowe w łącznej wysokości 446 mln EUR w okresie 2014–2020 będą wystarczające, mimo ich zwiększenia w stosunku do poprzednich programów. Ubolewa, że Komisja nie zdecydowała się na przydzielenie znacznie większych środków, mając na względzie korzyści gospodarcze, jakie można uzyskać dzięki ograniczeniu nakładów na leczenie i zmniejszeniu absencji chorobowej pracowników.

| — | Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem fakt, że dotacje przyznawane są tylko w przypadkach, gdy działania przynoszą wyraźną wartość dodaną dla UE. Przypomina, że ta innowacyjna wartość dodana powinna oznaczać korzyść dla pacjentów, a nie tylko korzyści komercyjne i perspektywę zmniejszenia nakładów na opiekę zdrowotną. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem fakt, że dotacje przyznawane są tylko w przypadkach, gdy działania przynoszą wyraźną wartość dodaną dla UE. Przypomina, że ta innowacyjna wartość dodana powinna oznaczać korzyść dla pacjentów, a nie tylko korzyści komercyjne i perspektywę zmniejszenia nakładów na opiekę zdrowotną.

| — | Uważa, że współfinansowanie działań powinno być uregulowane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do funduszy strukturalnych, aby umożliwić zapewnienie odpowiedniego wsparcia regionom słabszym strukturalnie. |
| --- | --- |

—

Uważa, że współfinansowanie działań powinno być uregulowane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do funduszy strukturalnych, aby umożliwić zapewnienie odpowiedniego wsparcia regionom słabszym strukturalnie.

| — | Oczekuje, że samorządy lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe zostaną zaangażowane w przygotowanie, realizację, ocenę i analizę programu oraz poszczególnych projektów i opracowań. |
| --- | --- |

—

Oczekuje, że samorządy lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe zostaną zaangażowane w przygotowanie, realizację, ocenę i analizę programu oraz poszczególnych projektów i opracowań.

| Sprawozdawca | Tilman TÖGEL (DE/PSE), poseł do parlamentu kraju związkowego Saksonia-Anhalt |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | „ »Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego«: trzeci wieloletni program działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020”
  COM(2011) 709 final |

Sprawozdawca

Tilman TÖGEL (DE/PSE), poseł do parlamentu kraju związkowego Saksonia-Anhalt

Dokument źródłowy

„ »Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego«: trzeci wieloletni program działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020”

COM(2011) 709 final

| 1. | Komitet Regionów popiera starania i inicjatywy zmierzające do zapewnienia publicznej opieki zdrowotnej mieszkańcom Europy, tak by przyczyniała się ona do dobrego stanu ich zdrowia zgodnie z najnowszym stanem wiedzy medycznej. Musi to być celem wszystkich podmiotów działających w dziedzinie polityki i opieki zdrowotnej na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

1.

Komitet Regionów popiera starania i inicjatywy zmierzające do zapewnienia publicznej opieki zdrowotnej mieszkańcom Europy, tak by przyczyniała się ona do dobrego stanu ich zdrowia zgodnie z najnowszym stanem wiedzy medycznej. Musi to być celem wszystkich podmiotów działających w dziedzinie polityki i opieki zdrowotnej na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.

| 2. | Komitet Regionów podkreśla przy tym, że zrównoważona polityka zdrowotna musi zawsze uwzględniać także czynniki sprzyjające zdrowiu i zapobiegające chorobom, takie jak sytuacja społeczna, tryb życia, kultura, wykształcenie, czynniki środowiskowe i warunki socjalne. Aby możliwie wcześnie rozpoznać czynniki zagrożeń i przeciwdziałać ich niekorzystnym skutkom, konieczna jest sieć innowacji we wszystkich dziedzinach istotnych ze społecznego punktu widzenia. |
| --- | --- |

2.

Komitet Regionów podkreśla przy tym, że zrównoważona polityka zdrowotna musi zawsze uwzględniać także czynniki sprzyjające zdrowiu i zapobiegające chorobom, takie jak sytuacja społeczna, tryb życia, kultura, wykształcenie, czynniki środowiskowe i warunki socjalne. Aby możliwie wcześnie rozpoznać czynniki zagrożeń i przeciwdziałać ich niekorzystnym skutkom, konieczna jest sieć innowacji we wszystkich dziedzinach istotnych ze społecznego punktu widzenia.

| 3. | Komitet Regionów dostrzega w sformułowaniu priorytetów programu niebezpieczeństwo, że nierówności w dziedzinie zdrowia zostaną sprowadzone do nierównego dostępu do pewnych form terapii. Mogłoby to odsunąć na dalszy plan wysiłki zmierzające do zniwelowania różnic społecznych, które leżą u podstaw nierówności zdrowotnych. |
| --- | --- |

3.

Komitet Regionów dostrzega w sformułowaniu priorytetów programu niebezpieczeństwo, że nierówności w dziedzinie zdrowia zostaną sprowadzone do nierównego dostępu do pewnych form terapii. Mogłoby to odsunąć na dalszy plan wysiłki zmierzające do zniwelowania różnic społecznych, które leżą u podstaw nierówności zdrowotnych.

| 4. | Przedstawiony program przywołuje w tytule pojęcie wzrostu, które nie zostało w żaden sposób zdefiniowane. Dlatego też sformułowanie w ten sposób celu programu będzie budzić zastrzeżenia dopóki nie zostanie ono poddane przemyśleniom. Nawet jeżeli priorytetem tego programu jest wspieranie innowacji w zakresie mechanizmów komunikacji między wszelkiego rodzaju podmiotami w dziedzinie zdrowia, to w centrum uwagi musi znaleźć się człowiek i jego zdrowie. Wprawdzie należy podkreślić powiązania między wzrostem gospodarczym i inwestycjami w dziedzinie zdrowia, jednak we wniosku uczyniono to w sposób przesadny. Niesie to ze sobą niebezpieczeństwo, że inwestycje w dziedzinie zdrowia będą rozpatrywane tylko z ekonomicznego punktu widzenia, co pozwala sądzić, że na szczeblu UE zaangażowanie na rzecz promowania zdrowia fizycznego i psychicznego jest tylko połowiczne. |
| --- | --- |

4.

Przedstawiony program przywołuje w tytule pojęcie wzrostu, które nie zostało w żaden sposób zdefiniowane. Dlatego też sformułowanie w ten sposób celu programu będzie budzić zastrzeżenia dopóki nie zostanie ono poddane przemyśleniom. Nawet jeżeli priorytetem tego programu jest wspieranie innowacji w zakresie mechanizmów komunikacji między wszelkiego rodzaju podmiotami w dziedzinie zdrowia, to w centrum uwagi musi znaleźć się człowiek i jego zdrowie. Wprawdzie należy podkreślić powiązania między wzrostem gospodarczym i inwestycjami w dziedzinie zdrowia, jednak we wniosku uczyniono to w sposób przesadny. Niesie to ze sobą niebezpieczeństwo, że inwestycje w dziedzinie zdrowia będą rozpatrywane tylko z ekonomicznego punktu widzenia, co pozwala sądzić, że na szczeblu UE zaangażowanie na rzecz promowania zdrowia fizycznego i psychicznego jest tylko połowiczne.

| 5. | Komitet Regionów ponownie wyraża w związku z tym swoje zaniepokojenie, że środki na rzecz konsolidacji państwowych systemów finansowych przeważnie wdrażane są kosztem inwestycji w sektorze publicznym, a tym samym odbiją się także na jakości i stabilności systemów opieki zdrowotnej. Dlatego też Komitet uważa, że priorytetem powinno być zapewnienie opieki zdrowotnej. Komitet wychodzi z założenia, że synergie, które powstają dzięki partnerstwom publiczno-prywatnym, można wykorzystać także w tym programie, po to, aby systemy opieki zdrowotnej były w stanie sprostać wyzwaniom przyszłości. |
| --- | --- |

5.

Komitet Regionów ponownie wyraża w związku z tym swoje zaniepokojenie, że środki na rzecz konsolidacji państwowych systemów finansowych przeważnie wdrażane są kosztem inwestycji w sektorze publicznym, a tym samym odbiją się także na jakości i stabilności systemów opieki zdrowotnej. Dlatego też Komitet uważa, że priorytetem powinno być zapewnienie opieki zdrowotnej. Komitet wychodzi z założenia, że synergie, które powstają dzięki partnerstwom publiczno-prywatnym, można wykorzystać także w tym programie, po to, aby systemy opieki zdrowotnej były w stanie sprostać wyzwaniom przyszłości.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 6. | Uznaje i popiera starania Komisji Europejskiej, by kontynuować programy w dziedzinie zdrowia i ukierunkować je na cele strategii „Europa 2020”, co wyraża się w przedstawionym programie działań „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie uwagi na innowacyjności i stabilności systemów opieki zdrowotnej, poprawie wykorzystania zasobów, promowaniu zdrowia, zapobieganiu chorobom oraz tworzeniu transgranicznych sieci służących zapobieganiu zagrożeniom dla zdrowia i zwalczaniu ich. |
| --- | --- |

6.

Uznaje i popiera starania Komisji Europejskiej, by kontynuować programy w dziedzinie zdrowia i ukierunkować je na cele strategii „Europa 2020”, co wyraża się w przedstawionym programie działań „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”. Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie uwagi na innowacyjności i stabilności systemów opieki zdrowotnej, poprawie wykorzystania zasobów, promowaniu zdrowia, zapobieganiu chorobom oraz tworzeniu transgranicznych sieci służących zapobieganiu zagrożeniom dla zdrowia i zwalczaniu ich.

| 7. | Zauważa, że wybrany tytuł programu, „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, sprowadza kwestię zdrowia wyłącznie do korzyści gospodarczych, podczas gdy w centrum uwagi powinien znajdować się człowiek. Tym samym tytuł nie jest adekwatny do celów programu określonych w art. 4, np. w ust. 2: „Zwiększanie dostępu do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej dla obywateli” czy w ust. 4: „Ochrona obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia”. |
| --- | --- |

7.

Zauważa, że wybrany tytuł programu, „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, sprowadza kwestię zdrowia wyłącznie do korzyści gospodarczych, podczas gdy w centrum uwagi powinien znajdować się człowiek. Tym samym tytuł nie jest adekwatny do celów programu określonych w art. 4, np. w ust. 2: „Zwiększanie dostępu do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej dla obywateli” czy w ust. 4: „Ochrona obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia”.

| 8. | Poddaje pod rozwagę Komisji, że tytuł programu może mieć wydźwięk dyskryminacyjny dla osób chorych i niepełnosprawnych, ponieważ sugeruje, jakoby tylko ludzie zdrowi mogli przyczyniać się do wzrostu gospodarczego i w związku z tym byli potrzebni z punktu widzenia gospodarki. Nie bierze się przy tym pod uwagę faktu, że osoby te na równych prawach uczestniczą w życiu zawodowym i mogą wnieść cenny wkład w gospodarkę, jeżeli otrzymają wsparcie w postaci dodatkowych środków. |
| --- | --- |

8.

Poddaje pod rozwagę Komisji, że tytuł programu może mieć wydźwięk dyskryminacyjny dla osób chorych i niepełnosprawnych, ponieważ sugeruje, jakoby tylko ludzie zdrowi mogli przyczyniać się do wzrostu gospodarczego i w związku z tym byli potrzebni z punktu widzenia gospodarki. Nie bierze się przy tym pod uwagę faktu, że osoby te na równych prawach uczestniczą w życiu zawodowym i mogą wnieść cenny wkład w gospodarkę, jeżeli otrzymają wsparcie w postaci dodatkowych środków.

| 9. | Stwierdza w tym kontekście, że merytoryczny związek programu ze strategią WHO „Zdrowie 21 – Zdrowie dla wszystkich w XXI wieku” jest słabo zaznaczony oraz, że nie są one ukierunkowane na porównywalne cele. Wśród celów strategii zdrowotnej WHO podkreślono przede wszystkim konieczność dążenia do zmniejszenia nierówności społeczno-ekonomicznych dla poprawy zdrowia całej populacji. Wzywa ona również do podjęcia połączonych środków na rzecz osób szczególnie potrzebujących pomocy i obarczonych chorobami, do wyrównywania niedostatków w opiece zdrowotnej i do zwalczania problemu niekorzystnej sytuacji zdrowotnej i społecznej (punkt II Światowej Deklaracji Zdrowia „Zdrowie 21” przyjętej na 51. Światowym Zgromadzeniu Zdrowia). Aspektów tych zabrakło w programie, przez co kładzie on jednostronny nacisk na szanse rozwoju gospodarki. KR oczekuje, że Komisja podejmie ścisłą współpracę z biurem regionalnym WHO, by opracować przyszłą europejską politykę zdrowotną „Zdrowie 2020”. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza w tym kontekście, że merytoryczny związek programu ze strategią WHO „Zdrowie 21 – Zdrowie dla wszystkich w XXI wieku” jest słabo zaznaczony oraz, że nie są one ukierunkowane na porównywalne cele. Wśród celów strategii zdrowotnej WHO podkreślono przede wszystkim konieczność dążenia do zmniejszenia nierówności społeczno-ekonomicznych dla poprawy zdrowia całej populacji. Wzywa ona również do podjęcia połączonych środków na rzecz osób szczególnie potrzebujących pomocy i obarczonych chorobami, do wyrównywania niedostatków w opiece zdrowotnej i do zwalczania problemu niekorzystnej sytuacji zdrowotnej i społecznej (punkt II Światowej Deklaracji Zdrowia „Zdrowie 21” przyjętej na 51. Światowym Zgromadzeniu Zdrowia). Aspektów tych zabrakło w programie, przez co kładzie on jednostronny nacisk na szanse rozwoju gospodarki. KR oczekuje, że Komisja podejmie ścisłą współpracę z biurem regionalnym WHO, by opracować przyszłą europejską politykę zdrowotną „Zdrowie 2020”.

Rozdział I – Przepisy ogólne

| 10. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że przedstawiony program ma stanowić kontynuację realizowanego do 2013 r. drugiego programu działań oraz pierwszego programu działań (2003–2007). |
| --- | --- |

10.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że przedstawiony program ma stanowić kontynuację realizowanego do 2013 r. drugiego programu działań oraz pierwszego programu działań (2003–2007).

| 11. | Krytykuje w związku z tym brak ewaluacji tych programów i nadmienia, że samo tylko „Podsumowanie oceny ex-post programu w dziedzinie zdrowia publicznego na lata 2003– 2007 oraz śródokresowej oceny programu w dziedzinie zdrowia na lata 2008–2013”, zawarte w art. 6.5.3 oceny skutków finansowych, nie wystarczy, by ocenić zalecenia Trybunału Obrachunkowego oraz ich realizację w ramach przedstawionego programu. |
| --- | --- |

11.

Krytykuje w związku z tym brak ewaluacji tych programów i nadmienia, że samo tylko „Podsumowanie oceny ex-post programu w dziedzinie zdrowia publicznego na lata 2003– 2007 oraz śródokresowej oceny programu w dziedzinie zdrowia na lata 2008–2013”, zawarte w art. 6.5.3 oceny skutków finansowych, nie wystarczy, by ocenić zalecenia Trybunału Obrachunkowego oraz ich realizację w ramach przedstawionego programu.

| 12. | Przyjmuje z zadowoleniem cele ogólne programu, które w art. 2 określono jako:






  — | wspieranie współpracy z państwami członkowskimi mającej na celu utworzenie skutecznego systemu wymiany innowacji w dziedzinie opieki zdrowotnej; |
| --- | --- | --- |

12.

Przyjmuje z zadowoleniem cele ogólne programu, które w art. 2 określono jako:

—

wspieranie współpracy z państwami członkowskimi mającej na celu utworzenie skutecznego systemu wymiany innowacji w dziedzinie opieki zdrowotnej;

| — | zwiększenie stabilności krajowych systemów opieki zdrowotnej w kontekście trudnej sytuacji demograficznej i finansowej; |
| --- | --- |

—

zwiększenie stabilności krajowych systemów opieki zdrowotnej w kontekście trudnej sytuacji demograficznej i finansowej;

| — | ochronę przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia; |
| --- | --- |

—

ochronę przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia;

| — | a tym samym stałą poprawę stanu zdrowia obywateli. |
| --- | --- |

—

a tym samym stałą poprawę stanu zdrowia obywateli.

| 13. | Zauważa, że zabrakło koniecznego do osiągnięcia tych celów włączenia władz lokalnych i regionalnych, które są zazwyczaj odpowiedzialne za tworzenie warunków sprzyjających zdrowiu oraz za zapewnianie opieki zdrowotnej dostosowanej do potrzeb i za organizację służby zdrowia, a także wcześniejszej konsultacji z zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

13.

Zauważa, że zabrakło koniecznego do osiągnięcia tych celów włączenia władz lokalnych i regionalnych, które są zazwyczaj odpowiedzialne za tworzenie warunków sprzyjających zdrowiu oraz za zapewnianie opieki zdrowotnej dostosowanej do potrzeb i za organizację służby zdrowia, a także wcześniejszej konsultacji z zainteresowanymi stronami.

| 14. | W związku z tym oczekuje, że samorządy lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe zostaną zaangażowane w przygotowanie, realizację, ocenę i analizę programu oraz poszczególnych projektów i opracowań. |
| --- | --- |

14.

W związku z tym oczekuje, że samorządy lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe zostaną zaangażowane w przygotowanie, realizację, ocenę i analizę programu oraz poszczególnych projektów i opracowań.

| 15. | Zauważa krytycznie, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia wprowadza się nowe pojęcia i instrumenty, których treść i zakres nie są do końca zrozumiałe. Niedostatecznie jasne jest np., jakie to mają być instrumenty i mechanizmy, o których opracowaniu mowa w pierwszym wymienionym celu („Opracowanie wspólnych narzędzi i mechanizmów na szczeblu UE w celu rozwiązywania problemu niedoborów zasobów, zarówno ludzkich, jak i finansowych, a także ułatwianie wdrażania innowacji w dziedzinie opieki zdrowotnej [...]”). Nowe instrumenty i mechanizmy nie mogą prowadzić do powielania struktur i kosztów ani powodować dodatkowych nakładów administracyjnych. |
| --- | --- |

15.

Zauważa krytycznie, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia wprowadza się nowe pojęcia i instrumenty, których treść i zakres nie są do końca zrozumiałe. Niedostatecznie jasne jest np., jakie to mają być instrumenty i mechanizmy, o których opracowaniu mowa w pierwszym wymienionym celu („Opracowanie wspólnych narzędzi i mechanizmów na szczeblu UE w celu rozwiązywania problemu niedoborów zasobów, zarówno ludzkich, jak i finansowych, a także ułatwianie wdrażania innowacji w dziedzinie opieki zdrowotnej [...]”). Nowe instrumenty i mechanizmy nie mogą prowadzić do powielania struktur i kosztów ani powodować dodatkowych nakładów administracyjnych.

Rozdział II – Cele i działania

| 16. | Popiera zawarty w programie zamiar, by ukierunkować decydentów politycznych i pracowników sektora zdrowia publicznego i instytucji ochrony zdrowia na wdrażanie innowacyjnych, wysokiej jakości produktów i usług w ramach opracowanych w sektorze zdrowia instrumentów, mechanizmów i wytycznych. W ten sposób powinno się w perspektywie długookresowej osiągnąć oszczędności, a jednocześnie zwiększyć efektywność i stabilność systemów opieki zdrowotnej. Proponuje, by w perspektywie średniookresowej rozważyć wprowadzenie systemu zachęt, który uzupełniałby pozostałe środki, pełnił funkcję nagradzającą i wspierał osiągnięte efekty. |
| --- | --- |

16.

Popiera zawarty w programie zamiar, by ukierunkować decydentów politycznych i pracowników sektora zdrowia publicznego i instytucji ochrony zdrowia na wdrażanie innowacyjnych, wysokiej jakości produktów i usług w ramach opracowanych w sektorze zdrowia instrumentów, mechanizmów i wytycznych. W ten sposób powinno się w perspektywie długookresowej osiągnąć oszczędności, a jednocześnie zwiększyć efektywność i stabilność systemów opieki zdrowotnej. Proponuje, by w perspektywie średniookresowej rozważyć wprowadzenie systemu zachęt, który uzupełniałby pozostałe środki, pełnił funkcję nagradzającą i wspierał osiągnięte efekty.

| 17. | Przyjmuje z zadowoleniem cel zwiększenia dostępu do specjalistycznej wiedzy medycznej i informacji dotyczących szczególnych chorób, także ponad granicami państw, oraz wypracowanie wspólnych rozwiązań i wytycznych na rzecz poprawy jakości opieki zdrowotnej i bezpieczeństwa pacjentów. Podmioty i decydenci działający w dziedzinie polityki zdrowotnej oraz pracownicy służby zdrowia powinni być zachęcani do korzystania z wiedzy specjalistycznej zgromadzonej za pośrednictwem europejskich sieci referencyjnych oraz do wdrażania opracowanych wytycznych. Należy również rozważyć programy wymiany różnych kategorii pracowników sektora zdrowia, takich jak lekarze, pielęgniarki, pomocniczy personel medyczny i specjaliści w dziedzinie zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

17.

Przyjmuje z zadowoleniem cel zwiększenia dostępu do specjalistycznej wiedzy medycznej i informacji dotyczących szczególnych chorób, także ponad granicami państw, oraz wypracowanie wspólnych rozwiązań i wytycznych na rzecz poprawy jakości opieki zdrowotnej i bezpieczeństwa pacjentów. Podmioty i decydenci działający w dziedzinie polityki zdrowotnej oraz pracownicy służby zdrowia powinni być zachęcani do korzystania z wiedzy specjalistycznej zgromadzonej za pośrednictwem europejskich sieci referencyjnych oraz do wdrażania opracowanych wytycznych. Należy również rozważyć programy wymiany różnych kategorii pracowników sektora zdrowia, takich jak lekarze, pielęgniarki, pomocniczy personel medyczny i specjaliści w dziedzinie zdrowia publicznego.

| 18. | Zgadza się, że w tym celu konieczne jest wspieranie współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych oraz badanie potencjału e-zdrowia. Domaga się, by będąca jednym z celów współpraca w zakresie elektronicznych rejestrów pacjentów odpowiadała zasadom i wymogom ochrony danych, tajemnicy lekarskiej oraz autonomii pacjenta. |
| --- | --- |

18.

Zgadza się, że w tym celu konieczne jest wspieranie współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych oraz badanie potencjału e-zdrowia. Domaga się, by będąca jednym z celów współpraca w zakresie elektronicznych rejestrów pacjentów odpowiadała zasadom i wymogom ochrony danych, tajemnicy lekarskiej oraz autonomii pacjenta.

| 19. | Uważa, że właściwym podejściem jest skupienie uwagi na określaniu, upowszechnianiu i promowaniu wdrażania najlepszych praktyk i projektów w dziedzinie propagowania zdrowia i profilaktyki chorób, których przyczynami są m.in. palenie tytoniu, złe odżywianie, brak ruchu, nadużywanie alkoholu czy kontakty seksualne bez zabezpieczenia. Oczekuje ponadto, że uwzględniona zostanie także kwestia rosnącej oporności na antybiotyki oraz jej związek ze stosowaniem antybiotyków w hodowli zwierząt, zwłaszcza hodowli masowej, a także konieczność zapobiegania chorobom poprzez szczepienia. W programie powinno znaleźć się również miejsce na nieporuszone dotąd zagadnienia nierówności zdrowotnych, zdrowia psychicznego, społecznych czynników zdrowia i dobrostanu w kontekście wpływu trwającego kryzysu finansowego i gospodarczego. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że właściwym podejściem jest skupienie uwagi na określaniu, upowszechnianiu i promowaniu wdrażania najlepszych praktyk i projektów w dziedzinie propagowania zdrowia i profilaktyki chorób, których przyczynami są m.in. palenie tytoniu, złe odżywianie, brak ruchu, nadużywanie alkoholu czy kontakty seksualne bez zabezpieczenia. Oczekuje ponadto, że uwzględniona zostanie także kwestia rosnącej oporności na antybiotyki oraz jej związek ze stosowaniem antybiotyków w hodowli zwierząt, zwłaszcza hodowli masowej, a także konieczność zapobiegania chorobom poprzez szczepienia. W programie powinno znaleźć się również miejsce na nieporuszone dotąd zagadnienia nierówności zdrowotnych, zdrowia psychicznego, społecznych czynników zdrowia i dobrostanu w kontekście wpływu trwającego kryzysu finansowego i gospodarczego.

| 20. | Popiera określone w art. 4 ust. 1 działania kwalifikowane, a zwłaszcza rozwijanie współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych, zwiększanie interoperacyjności aplikacji e-zdrowia, służące wzmocnieniu praw pacjentów. |
| --- | --- |

20.

Popiera określone w art. 4 ust. 1 działania kwalifikowane, a zwłaszcza rozwijanie współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych, zwiększanie interoperacyjności aplikacji e-zdrowia, służące wzmocnieniu praw pacjentów.

| 21. | Postuluje, by jako uzupełnienie dla współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych przeprowadzać także ocenę wpływu na zdrowie, zwłaszcza w odniesieniu do obecnych lub nowo wdrażanych strategii, planów i programów w sektorze zdrowia. |
| --- | --- |

21.

Postuluje, by jako uzupełnienie dla współpracy w dziedzinie oceny technologii medycznych przeprowadzać także ocenę wpływu na zdrowie, zwłaszcza w odniesieniu do obecnych lub nowo wdrażanych strategii, planów i programów w sektorze zdrowia.

| 22. | Zwraca się z prośbą o zbadanie, czy w opracowanie skoordynowanych środków na szczeblu UE, mających na celu umożliwienie korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej, można włączyć, oprócz państw członkowskich, organizacji zrzeszających pacjentów oraz zainteresowanych stron, także grupy samopomocy pacjentów. |
| --- | --- |

22.

Zwraca się z prośbą o zbadanie, czy w opracowanie skoordynowanych środków na szczeblu UE, mających na celu umożliwienie korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej, można włączyć, oprócz państw członkowskich, organizacji zrzeszających pacjentów oraz zainteresowanych stron, także grupy samopomocy pacjentów.

| 23. | Popiera „udostępnianie wiedzy”, które program zasadniczo promuje, i zauważa, że istotnym celem powinno być zadbanie o to, by decydenci i instytucje przygotowujące decyzje dysponowali umiejętnościami metodologicznymi, dzięki którym będą mogli opracowywać na szczeblu krajowym i regionalnym rozwiązania odpowiadające konkretnym potrzebom i specyfice danej dziedziny oraz możliwe do wdrożenia w ramach struktur i systemów tradycyjnie przyjętych i stosowanych w danym kraju. |
| --- | --- |

23.

Popiera „udostępnianie wiedzy”, które program zasadniczo promuje, i zauważa, że istotnym celem powinno być zadbanie o to, by decydenci i instytucje przygotowujące decyzje dysponowali umiejętnościami metodologicznymi, dzięki którym będą mogli opracowywać na szczeblu krajowym i regionalnym rozwiązania odpowiadające konkretnym potrzebom i specyfice danej dziedziny oraz możliwe do wdrożenia w ramach struktur i systemów tradycyjnie przyjętych i stosowanych w danym kraju.

| 24. | Z zadowoleniem przyjmuje ukierunkowanie na działania mające przeciwdziałać niedoborowi pracowników w służbie zdrowia i w usługach opieki oraz zakłada, że środki na rzecz wspierania stabilności zatrudnienia w służbie zdrowia i w sektorze opieki nie będą nieskuteczne z powodu drenażu pracowników do innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

24.

Z zadowoleniem przyjmuje ukierunkowanie na działania mające przeciwdziałać niedoborowi pracowników w służbie zdrowia i w usługach opieki oraz zakłada, że środki na rzecz wspierania stabilności zatrudnienia w służbie zdrowia i w sektorze opieki nie będą nieskuteczne z powodu drenażu pracowników do innych państw członkowskich.

| 25. | Zwraca w tym kontekście uwagę na to, że w przyszłości kształcenie pracowników służby zdrowia i sektora opieki będzie musiało zostać podporządkowane wymogom XXI wieku, o czym mowa jest w raporcie komisji Lancet „Health professionals for a new century: transforming education to strengthen health systems in an interdependent world”. Ponadto konieczna jest kontynuacja dialogu we właściwych organach UE, dotyczącego nowego ukierunkowania kształcenia pracowników służby zdrowia. |
| --- | --- |

25.

Zwraca w tym kontekście uwagę na to, że w przyszłości kształcenie pracowników służby zdrowia i sektora opieki będzie musiało zostać podporządkowane wymogom XXI wieku, o czym mowa jest w raporcie komisji Lancet „Health professionals for a new century: transforming education to strengthen health systems in an interdependent world”. Ponadto konieczna jest kontynuacja dialogu we właściwych organach UE, dotyczącego nowego ukierunkowania kształcenia pracowników służby zdrowia.

| 26. | Przyjmuje z zadowoleniem wszystkie działania wymienione w art. 4 ust. 2 i 3 mające na celu zwiększenie dostępu do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej dla obywateli, ale także poprawę profilaktyki chorób. Oczekuje, że oprócz tworzenia sieci ośrodków referencyjnych, w szczególności w celu prowadzenia analiz i badań, diagnostyki i leczenia chorób o niskiej prewalencji i zachorowalności w Europie, wymiany najlepszych praktyk i systemu wiedzy na temat zdrowia, zostaną opracowane także wytyczne dotyczące rozważnego stosowania antybiotyków oraz działania promujące wśród obywateli ostrożne korzystanie z leków, zwłaszcza dostępnych bez recepty. |
| --- | --- |

26.

Przyjmuje z zadowoleniem wszystkie działania wymienione w art. 4 ust. 2 i 3 mające na celu zwiększenie dostępu do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej dla obywateli, ale także poprawę profilaktyki chorób. Oczekuje, że oprócz tworzenia sieci ośrodków referencyjnych, w szczególności w celu prowadzenia analiz i badań, diagnostyki i leczenia chorób o niskiej prewalencji i zachorowalności w Europie, wymiany najlepszych praktyk i systemu wiedzy na temat zdrowia, zostaną opracowane także wytyczne dotyczące rozważnego stosowania antybiotyków oraz działania promujące wśród obywateli ostrożne korzystanie z leków, zwłaszcza dostępnych bez recepty.

| 27. | Uznaje cel ochrony obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia poprzez wypracowanie wspólnych koncepcji w zakresie lepszej gotowości i koordynacji w sytuacjach kryzysowych związanych ze zdrowiem. Przy tym należy pamiętać, że opracowując koncepcje, trzeba przestrzegać krajowych i regionalnych kompetencji oraz że mechanizmy transgranicznej współpracy należy ustalać z poszanowaniem tych kompetencji. |
| --- | --- |

27.

Uznaje cel ochrony obywateli przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia poprzez wypracowanie wspólnych koncepcji w zakresie lepszej gotowości i koordynacji w sytuacjach kryzysowych związanych ze zdrowiem. Przy tym należy pamiętać, że opracowując koncepcje, trzeba przestrzegać krajowych i regionalnych kompetencji oraz że mechanizmy transgranicznej współpracy należy ustalać z poszanowaniem tych kompetencji.

| 28. | Podkreśla w tym kontekście, że oczekuje, iż zostaną uwzględnione lokalne i regionalne kompetencje w dziedzinie ochrony zdrowia i ochrony ludności w państwach członkowskich, co bezwzględnie wymaga włączenia tych szczebli w opracowanie, realizację, ocenę i analizę tych działań. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla w tym kontekście, że oczekuje, iż zostaną uwzględnione lokalne i regionalne kompetencje w dziedzinie ochrony zdrowia i ochrony ludności w państwach członkowskich, co bezwzględnie wymaga włączenia tych szczebli w opracowanie, realizację, ocenę i analizę tych działań.

| 29. | Zwraca ponadto uwagę na znaczenie promocji zdrowia w miejscu pracy. Państwa członkowskie powinny zatem na stałe włączyć promocję zdrowia w świecie gospodarki i pracy do swej polityki zdrowotnej. |
| --- | --- |

29.

Zwraca ponadto uwagę na znaczenie promocji zdrowia w miejscu pracy. Państwa członkowskie powinny zatem na stałe włączyć promocję zdrowia w świecie gospodarki i pracy do swej polityki zdrowotnej.

Rozdział III – Przepisy finansowe

Rozdział IV – Realizacja

| 30. | Zastanawia się, czy zaplanowane środki finansowe w łącznej wysokości 446 mln EUR w okresie 2014–2020 będą wystarczające, mimo ich zwiększenia w stosunku do poprzednich programów. Ubolewa, że Komisja nie zdecydowała się na przydzielenie znacznie większych środków, mając na względzie korzyści gospodarcze, jakie można uzyskać dzięki ograniczeniu nakładów na leczenie i zmniejszeniu absencji chorobowej pracowników. |
| --- | --- |

30.

Zastanawia się, czy zaplanowane środki finansowe w łącznej wysokości 446 mln EUR w okresie 2014–2020 będą wystarczające, mimo ich zwiększenia w stosunku do poprzednich programów. Ubolewa, że Komisja nie zdecydowała się na przydzielenie znacznie większych środków, mając na względzie korzyści gospodarcze, jakie można uzyskać dzięki ograniczeniu nakładów na leczenie i zmniejszeniu absencji chorobowej pracowników.

| 31. | Oczekuje, że dostępne, zasadniczo zbyt niskie, środki będą rozdzielane w sposób przejrzysty i wyważony oraz że Komitet zostanie odpowiednio wcześnie włączony w ustalanie kryteriów tego przydziału, a w szczególności rocznych programów prac, o których mowa w art. 11 ust. 1. |
| --- | --- |

31.

Oczekuje, że dostępne, zasadniczo zbyt niskie, środki będą rozdzielane w sposób przejrzysty i wyważony oraz że Komitet zostanie odpowiednio wcześnie włączony w ustalanie kryteriów tego przydziału, a w szczególności rocznych programów prac, o których mowa w art. 11 ust. 1.

| 32. | Domaga się, by udział środków przeznaczonych w budżecie na zamówienia publiczne na usługi został jasno ograniczony oraz by wyniki zamówień publicznych na usługi były udostępniane państwom członkowskim, regionom i innym zainteresowanym stronom. |
| --- | --- |

32.

Domaga się, by udział środków przeznaczonych w budżecie na zamówienia publiczne na usługi został jasno ograniczony oraz by wyniki zamówień publicznych na usługi były udostępniane państwom członkowskim, regionom i innym zainteresowanym stronom.

| 33. | Przyjmuje z zadowoleniem otwarcie programu dla krajów trzecich, ponieważ transgraniczna opieka zdrowotna, przeciwdziałanie niedoborowi pracowników oraz ochrona ludności to kwestie, które szczególnie wymagają podejścia „wykraczającego poza granice”. |
| --- | --- |

33.

Przyjmuje z zadowoleniem otwarcie programu dla krajów trzecich, ponieważ transgraniczna opieka zdrowotna, przeciwdziałanie niedoborowi pracowników oraz ochrona ludności to kwestie, które szczególnie wymagają podejścia „wykraczającego poza granice”.

| 34. | Zwraca uwagę na powiązanie i wykorzystywanie korzystnych efektów i możliwości europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), zwłaszcza w przygranicznych regionach państw członkowskich. |
| --- | --- |

34.

Zwraca uwagę na powiązanie i wykorzystywanie korzystnych efektów i możliwości europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT), zwłaszcza w przygranicznych regionach państw członkowskich.

| 35. | Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem fakt, że zgodnie z art. 7 ust. 2 dotacje przyznawane są tylko w przypadkach, gdy działania przynoszą wyraźną wartość dodaną dla UE. Przypomina, że ta innowacyjna wartość dodana powinna oznaczać korzyść dla pacjentów, a nie tylko korzyści komercyjne i perspektywę zmniejszenia nakładów na opiekę zdrowotną. |
| --- | --- |

35.

Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem fakt, że zgodnie z art. 7 ust. 2 dotacje przyznawane są tylko w przypadkach, gdy działania przynoszą wyraźną wartość dodaną dla UE. Przypomina, że ta innowacyjna wartość dodana powinna oznaczać korzyść dla pacjentów, a nie tylko korzyści komercyjne i perspektywę zmniejszenia nakładów na opiekę zdrowotną.

| 36. | Ubolewa jednak, że taka wartość dodana wynika jedynie z punktu 6.5.2 oceny skutków finansowych, gdzie mowa o koordynacji, kierowaniu i wsparciu na poziomie europejskim, gdy jest to konieczne do osiągnięcia założeń programu. Jest to jednak już warunek niezbędny do tego, by zgodnie z zasadą pomocniczości, na której opiera się art. 168, uzasadnione było działanie na poziomie UE, tzn. na poziomie ponadnarodowym. |
| --- | --- |

36.

Ubolewa jednak, że taka wartość dodana wynika jedynie z punktu 6.5.2 oceny skutków finansowych, gdzie mowa o koordynacji, kierowaniu i wsparciu na poziomie europejskim, gdy jest to konieczne do osiągnięcia założeń programu. Jest to jednak już warunek niezbędny do tego, by zgodnie z zasadą pomocniczości, na której opiera się art. 168, uzasadnione było działanie na poziomie UE, tzn. na poziomie ponadnarodowym.

| 37. | Zauważa, że w przypadku niektórych obszarów, które mają zapewniać wartość dodaną dla UE, wymienionych w punkcie 6.5.2 oceny skutków finansowych („działania, które mogą doprowadzić do utworzenia systemu w zakresie analizy porównawczej; poprawa korzyści skali poprzez zapobieganie marnotrawstwu wskutek powielania prac oraz optymalne wykorzystywanie zasobów finansowych”) konieczna jest weryfikowalna podstawa, pozwalająca stwierdzić, czy taka wartość dodana występuje. |
| --- | --- |

37.

Zauważa, że w przypadku niektórych obszarów, które mają zapewniać wartość dodaną dla UE, wymienionych w punkcie 6.5.2 oceny skutków finansowych („działania, które mogą doprowadzić do utworzenia systemu w zakresie analizy porównawczej; poprawa korzyści skali poprzez zapobieganie marnotrawstwu wskutek powielania prac oraz optymalne wykorzystywanie zasobów finansowych”) konieczna jest weryfikowalna podstawa, pozwalająca stwierdzić, czy taka wartość dodana występuje.

| 38. | Uważa, że współfinansowanie działań, o których mowa w art. 7 ust. 3 powinno być uregulowane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do funduszy strukturalnych, aby umożliwić zapewnienie odpowiedniego wsparcia regionom słabszym strukturalnie. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że współfinansowanie działań, o których mowa w art. 7 ust. 3 powinno być uregulowane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do funduszy strukturalnych, aby umożliwić zapewnienie odpowiedniego wsparcia regionom słabszym strukturalnie.

| 39. | Przyjmuje z zadowoleniem zapowiedziane uproszczenie procedury składania wniosków i zarządzania programami. Podkreśla przy tym, że już obecnie obciążenia biurokratyczne związane z bieżącym programem (2007–2013) doprowadziły do tego, że jest on niedostatecznie wykorzystywany. |
| --- | --- |

39.

Przyjmuje z zadowoleniem zapowiedziane uproszczenie procedury składania wniosków i zarządzania programami. Podkreśla przy tym, że już obecnie obciążenia biurokratyczne związane z bieżącym programem (2007–2013) doprowadziły do tego, że jest on niedostatecznie wykorzystywany.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 14

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 14) | Program powinien koncentrować się przede wszystkim na współpracy z krajowymi organami właściwymi do spraw zdrowia oraz na stwarzaniu zachęt do szerszego uczestnictwa wszystkich państw członkowskich. W szczególności należy zachęcać do aktywnego uczestnictwa państwa członkowskie, w których dochód narodowy brutto (DNB) jest niższy niż 90 % średniej unijnej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

14)

Program powinien koncentrować się przede wszystkim na współpracy z krajowymi organami właściwymi do spraw zdrowia oraz na stwarzaniu zachęt do szerszego uczestnictwa wszystkich państw członkowskich. W szczególności należy zachęcać do aktywnego uczestnictwa państwa członkowskie, w których dochód narodowy brutto (DNB) jest niższy niż 90 % średniej unijnej.

| 14) | Program powinien koncentrować się przede wszystkim na współpracy z organami właściwymi do spraw zdrowia oraz na stwarzaniu zachęt do szerszego uczestnictwa wszystkich członkowskich. W szczególności należy zachęcać do aktywnego uczestnictwa państwa członkowskie , w których jest niższy niż 90 % średniej unijnej. |
| --- | --- |

14)

Program powinien koncentrować się przede wszystkim na współpracy z organami właściwymi do spraw zdrowia oraz na stwarzaniu zachęt do szerszego uczestnictwa wszystkich członkowskich. W szczególności należy zachęcać do aktywnego uczestnictwa państwa członkowskie , w których jest niższy niż 90 % średniej unijnej.

Uzasadnienie

Kompetencje w zakresie opieki zdrowotnej leżą w wielu państwach członkowskich w gestii władz szczebla regionalnego lub lokalnego. Niewłaściwe wydaje się uwzględnienie wyłącznie państw objętych funduszem spójności. Program należy ukierunkować na włączenie regionów słabych strukturalnie. Kwestię szczególnego uwzględnienia takich regionów poruszono także bardziej szczegółowo w poprawce do art. 7 ust. 3 lit. c).

Poprawka 2

Motyw 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 16) | Program powinien wspierać synergię przy jednoczesnym zapobieganiu powielania prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań. Należy właściwie wykorzystywać, w zakresie ich odnośnych działań, unijne fundusze i programy, w szczególności istniejące i przyszłe unijne ramowe programy badań i innowacji oraz ich wyniki, fundusze strukturalne, program na rzecz zmiany społecznej i innowacji, Europejski Fundusz Solidarności, europejską strategię ochrony zdrowia w miejscu pracy, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, ramowy program na rzecz środowiska i działań w dziedzinie klimatu (LIFE), unijny program działań w dziedzinie polityki konsumenckiej (2014–2020), program Sprawiedliwość (2014–2020), wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym”, (program „Europa edukacji”) oraz unijny program statystyczny. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

16)

Program powinien wspierać synergię przy jednoczesnym zapobieganiu powielania prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań. Należy właściwie wykorzystywać, w zakresie ich odnośnych działań, unijne fundusze i programy, w szczególności istniejące i przyszłe unijne ramowe programy badań i innowacji oraz ich wyniki, fundusze strukturalne, program na rzecz zmiany społecznej i innowacji, Europejski Fundusz Solidarności, europejską strategię ochrony zdrowia w miejscu pracy, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, ramowy program na rzecz środowiska i działań w dziedzinie klimatu (LIFE), unijny program działań w dziedzinie polityki konsumenckiej (2014–2020), program Sprawiedliwość (2014–2020), wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym”, (program „Europa edukacji”) oraz unijny program statystyczny.

| 16) | Program powinien wspierać synergię przy jednoczesnym zapobieganiu powielania prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań. Należy właściwie wykorzystywać, w zakresie ich odnośnych działań, unijne fundusze i programy, w szczególności istniejące i przyszłe unijne ramowe programy badań i innowacji oraz ich wyniki, fundusze strukturalne , program na rzecz zmiany społecznej i innowacji, Europejski Fundusz Solidarności, europejską strategię ochrony zdrowia w miejscu pracy, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, ramowy program na rzecz środowiska i działań w dziedzinie klimatu (LIFE), unijny program działań w dziedzinie polityki konsumenckiej (2014–2020), program Sprawiedliwość (2014–2020), wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym”, (program „Europa edukacji”) oraz unijny program statystyczny. |
| --- | --- |

16)

Program powinien wspierać synergię przy jednoczesnym zapobieganiu powielania prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań. Należy właściwie wykorzystywać, w zakresie ich odnośnych działań, unijne fundusze i programy, w szczególności istniejące i przyszłe unijne ramowe programy badań i innowacji oraz ich wyniki, fundusze strukturalne , program na rzecz zmiany społecznej i innowacji, Europejski Fundusz Solidarności, europejską strategię ochrony zdrowia w miejscu pracy, program na rzecz konkurencyjności i innowacji, ramowy program na rzecz środowiska i działań w dziedzinie klimatu (LIFE), unijny program działań w dziedzinie polityki konsumenckiej (2014–2020), program Sprawiedliwość (2014–2020), wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym”, (program „Europa edukacji”) oraz unijny program statystyczny.

Uzasadnienie

Zob. punkt 34 opinii.

Poprawka 3

Tytuł

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego

Poprawka 4

Art. 7 ust. 3 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 60 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku działań określonych w ust. 2 lit. a), z wyjątkiem państw członkowskich o dochodzie narodowym brutto na jednego mieszkańca wynoszącym mniej niż 90 % średniej wartości w Unii, które korzystają z wkładu finansowego do maksymalnej wysokości 80 % kosztów kwalifikowalnych. W przypadkach wyjątkowej użyteczności wkład finansowy na rzecz działań określonych w ust. 2 lit. a) może wynosić maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowalnych w odniesieniu do właściwych organów wszystkich państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie. | 60 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku działań określonych w ust. 2 lit. a), z wyjątkiem państw członkowskich o na jednego mieszkańca wynoszącym mniej niż 90 % średniej wartości w Unii, które korzystają z wkładu finansowego do maksymalnej wysokości 80 % kosztów kwalifikowalnych. W przypadkach wyjątkowej użyteczności wkład finansowy na rzecz działań określonych w ust. 2 lit. a) może wynosić maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowalnych w odniesieniu do właściwych organów wszystkich państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

60 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku działań określonych w ust. 2 lit. a), z wyjątkiem państw członkowskich o dochodzie narodowym brutto na jednego mieszkańca wynoszącym mniej niż 90 % średniej wartości w Unii, które korzystają z wkładu finansowego do maksymalnej wysokości 80 % kosztów kwalifikowalnych. W przypadkach wyjątkowej użyteczności wkład finansowy na rzecz działań określonych w ust. 2 lit. a) może wynosić maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowalnych w odniesieniu do właściwych organów wszystkich państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie.

60 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku działań określonych w ust. 2 lit. a), z wyjątkiem państw członkowskich o na jednego mieszkańca wynoszącym mniej niż 90 % średniej wartości w Unii, które korzystają z wkładu finansowego do maksymalnej wysokości 80 % kosztów kwalifikowalnych. W przypadkach wyjątkowej użyteczności wkład finansowy na rzecz działań określonych w ust. 2 lit. a) może wynosić maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowalnych w odniesieniu do właściwych organów wszystkich państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie.

Bruksela, 4 maja 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---