# Dziennik Urzędowy C 140/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.140.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 140 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5516 maja 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.140.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 140

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5516 maja 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 140/01 | Kursy walutowe euro | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2012/C 140/01

Kursy walutowe euro

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 140/02 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6587 – Molson Coors/StarBev) (
  1
  ) | 2 |
| 2012/C 140/03 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6580 – Experian/Cerved/Experian-Cerved Information Services) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 3 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 140/04 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 4 |
| 2012/C 140/05 | Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 8 |
| 2012/C 140/06 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 18 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2012/C 140/02

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6587 – Molson Coors/StarBev) (
  1
  )

1

2

2012/C 140/03

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6580 – Experian/Cerved/Experian-Cerved Information Services) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

3

INNE AKTY

Komisja Europejska

2012/C 140/04

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

4

2012/C 140/05

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

8

2012/C 140/06

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

18

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/1

---

Kursy walutowe euro (1)

15 maja 2012 r.

2012/C 140/01

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2843 |
| JPY | Jen | 102,65 |
| DKK | Korona duńska | 7,4335 |
| GBP | Funt szterling | 0,80010 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,0437 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2010 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,6185 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,515 |
| HUF | Forint węgierski | 292,25 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6971 |
| PLN | Złoty polski | 4,3225 |
| RON | Lej rumuński | 4,4425 |
| TRY | Lir turecki | 2,3210 |
| AUD | Dolar australijski | 1,2836 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,2855 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,9739 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6573 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6128 |
| KRW | Won | 1 481,04 |
| ZAR | Rand | 10,5182 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,1156 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5350 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 11 897,19 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 3,9531 |
| PHP | Peso filipińskie | 54,773 |
| RUB | Rubel rosyjski | 39,0452 |
| THB | Bat tajlandzki | 40,237 |
| BRL | Real | 2,5539 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,5635 |
| INR | Rupia indyjska | 69,0500 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2843

JPY

Jen

102,65

DKK

Korona duńska

7,4335

GBP

Funt szterling

0,80010

SEK

Korona szwedzka

9,0437

CHF

Frank szwajcarski

1,2010

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,6185

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,515

HUF

Forint węgierski

292,25

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6971

PLN

Złoty polski

4,3225

RON

Lej rumuński

4,4425

TRY

Lir turecki

2,3210

AUD

Dolar australijski

1,2836

CAD

Dolar kanadyjski

1,2855

HKD

Dolar Hongkongu

9,9739

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6573

SGD

Dolar singapurski

1,6128

KRW

Won

1 481,04

ZAR

Rand

10,5182

CNY

Yuan renminbi

8,1156

HRK

Kuna chorwacka

7,5350

IDR

Rupia indonezyjska

11 897,19

MYR

Ringgit malezyjski

3,9531

PHP

Peso filipińskie

54,773

RUB

Rubel rosyjski

39,0452

THB

Bat tajlandzki

40,237

BRL

Real

2,5539

MXN

Peso meksykańskie

17,5635

INR

Rupia indyjska

69,0500

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/2

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6587 – Molson Coors/StarBev)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 140/02

| 1. | W dniu 2 maja 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Molson Coors Brewing Company („Molson Coors”, Stany Zjednoczone) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Starbev Holdings Sàrl („StarBev”, Luksemburg) w drodze zakupu udziałów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 2 maja 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Molson Coors Brewing Company („Molson Coors”, Stany Zjednoczone) przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Starbev Holdings Sàrl („StarBev”, Luksemburg) w drodze zakupu udziałów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Molson Coors: produkcja, sprzedaż, marketing i dystrybucja piwa, przede wszystkim na terenie Stanów Zjednoczonych, Kanady i Zjednoczonego Królestwa, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Molson Coors: produkcja, sprzedaż, marketing i dystrybucja piwa, przede wszystkim na terenie Stanów Zjednoczonych, Kanady i Zjednoczonego Królestwa,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa StarBev: produkcja i dystrybucja piwa, przede wszystkim na terenie Europy Środkowej i Wschodniej. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa StarBev: produkcja i dystrybucja piwa, przede wszystkim na terenie Europy Środkowej i Wschodniej.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6587 – Molson Coors/StarBev, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6587 – Molson Coors/StarBev, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/3

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6580 – Experian/Cerved/Experian-Cerved Information Services)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 140/03

| 1. | W dniu 7 maja 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Experian Holding Italia S.r.l. („Experian”, Włochy) oraz Cerved Holding SpA („Cerved”) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Experian-Cerved Information Services SpA („Experian-Cerved”, Włochy) w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonym przedsiębiorstwie stanowiącym spółkę joint venture. |
| --- | --- |

1.

W dniu 7 maja 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Experian Holding Italia S.r.l. („Experian”, Włochy) oraz Cerved Holding SpA („Cerved”) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Experian-Cerved Information Services SpA („Experian-Cerved”, Włochy) w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonym przedsiębiorstwie stanowiącym spółkę joint venture.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Experian: usługi świadczone przez biura kredytowe; zbieranie i marketing informacji biznesowych uzyskanych z publicznie dostępnych źródeł; rozwiązania w zakresie oprogramowania i usługi marketingowe w obszarach zarządzania danymi, oceny ryzyka kredytowego, windykacji i zarządzania nadużyciami finansowymi; rozwiązania w zakresie obliczania liczby klientów, pozwalające śledzić ich zachowania, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Experian: usługi świadczone przez biura kredytowe; zbieranie i marketing informacji biznesowych uzyskanych z publicznie dostępnych źródeł; rozwiązania w zakresie oprogramowania i usługi marketingowe w obszarach zarządzania danymi, oceny ryzyka kredytowego, windykacji i zarządzania nadużyciami finansowymi; rozwiązania w zakresie obliczania liczby klientów, pozwalające śledzić ich zachowania,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Cerved: usługi zbierania, przetwarzania i marketingu informacji służące wspieraniu organizacji w zarządzaniu ryzykiem kredytowym, ocenie zdolności kredytowej, sporządzaniu specjalnych list w celach marketingowych oraz badaniu pozycji rynkowej; ocena kredytów, zarządzanie kredytami i aktywami; windykacja, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Cerved: usługi zbierania, przetwarzania i marketingu informacji służące wspieraniu organizacji w zarządzaniu ryzykiem kredytowym, ocenie zdolności kredytowej, sporządzaniu specjalnych list w celach marketingowych oraz badaniu pozycji rynkowej; ocena kredytów, zarządzanie kredytami i aktywami; windykacja,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Experian-Cerved: usługi świadczone przez biura kredytowe. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Experian-Cerved: usługi świadczone przez biura kredytowe.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6580 – Experian/Cerved/Experian-Cerved Information Services, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6580 – Experian/Cerved/Experian-Cerved Information Services, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/4

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 140/04

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„MELA ROSSA CUNEO”

NR WE: IT-PGI-0005-0915-16.12.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Mela Rossa Cuneo”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Jabłka noszące nazwę „Mela Rossa Cuneo” ChOG produkuje się wyłącznie z następujących odmian i ich klonów:

| a) | Red Delicious |
| --- | --- |

a)

Red Delicious

| b) | Gala |
| --- | --- |

b)

Gala

| c) | Fuji |
| --- | --- |

c)

Fuji

| d) | Braeburn |
| --- | --- |

d)

Braeburn

Ponadto muszą posiadać następujące cechy:

| | Red Delicious | Epikarp: w kolorze czerwonego wina, obejmujący ≥ 90 % powierzchni skórki; pozbawiony tłustości i rdzawień, z wyjątkiem zagłębienia szypułkowego |
| --- | --- | --- |

Red Delicious

Epikarp: w kolorze czerwonego wina, obejmujący ≥ 90 % powierzchni skórki; pozbawiony tłustości i rdzawień, z wyjątkiem zagłębienia szypułkowego

| | Wielkość: średnica ≥ 75 mm lub masa ≥ 180 g |
| --- | --- |

Wielkość: średnica ≥ 75 mm lub masa ≥ 180 g

| | Zawartość cukrów: ≥ 11° w skali Brixa |
| --- | --- |

Zawartość cukrów: ≥ 11° w skali Brixa

| | Twardość miąższu: ≥ 5 kg |
| --- | --- |

Twardość miąższu: ≥ 5 kg

| | Gala | Epikarp: w kolorze jaskrawo czerwonym, obejmujący ≥ 80 % powierzchni skórki; głównie w formie smug, czasem różnic w odcieniach |
| --- | --- | --- |

Gala

Epikarp: w kolorze jaskrawo czerwonym, obejmujący ≥ 80 % powierzchni skórki; głównie w formie smug, czasem różnic w odcieniach

| | Wielkość: średnica ≥ 70 mm lub masa ≥ 160 g |
| --- | --- |

Wielkość: średnica ≥ 70 mm lub masa ≥ 160 g

| | Zawartość cukrów: ≥ 12° w skali Brixa |
| --- | --- |

Zawartość cukrów: ≥ 12° w skali Brixa

| | Twardość miąższu: ≥ 5 kg |
| --- | --- |

Twardość miąższu: ≥ 5 kg

| | Fuji | Epikarp: od jasnego po ciemnoczerwony, obejmujący ≥ 60 % powierzchni skórki |
| --- | --- | --- |

Fuji

Epikarp: od jasnego po ciemnoczerwony, obejmujący ≥ 60 % powierzchni skórki

| | Wielkość: średnica ≥ 75 mm lub masa ≥ 180 g |
| --- | --- |

Wielkość: średnica ≥ 75 mm lub masa ≥ 180 g

| | Zawartość cukrów: ≥ 12° w skali Brixa |
| --- | --- |

Zawartość cukrów: ≥ 12° w skali Brixa

| | Twardość miąższu: ≥ 6 kg |
| --- | --- |

Twardość miąższu: ≥ 6 kg

| | Braeburn | Epikarp: Od pomarańczowoczerwonego po intensywnie czerwony, głównie w formie smug, obejmujący ≥ 80 % powierzchni skórki |
| --- | --- | --- |

Braeburn

Epikarp: Od pomarańczowoczerwonego po intensywnie czerwony, głównie w formie smug, obejmujący ≥ 80 % powierzchni skórki

| | Wielkość: średnica ≥ 70 mm lub masa ≥ 160 g |
| --- | --- |

Wielkość: średnica ≥ 70 mm lub masa ≥ 160 g

| | Zawartość cukrów: ≥ 11,5° w skali Brixa |
| --- | --- |

Zawartość cukrów: ≥ 11,5° w skali Brixa

| | Twardość miąższu: ≥ 6 kg |
| --- | --- |

Twardość miąższu: ≥ 6 kg

W momencie wprowadzenia do obrotu owoce muszą być całe, wyglądać świeżo i zdrowo, być czyste, pozbawione obcych substancji i zapachów, spełniać normy przewidziane dla kategorii handlowych ekstra i I.

Minimalne normy jakości dla różnych odmian i kategorii zostały określone w przepisach wspólnotowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 543/2011.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Wszystkie etapy uprawy i zbioru jabłek „Mela Rossa Cuneo” ChOG muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Jabłka „Mela Rossa Cuneo” ChOG przechowuje się metodą tradycyjną w chłodniach, przy zapewnionej temperaturze, wilgotności i składzie powietrza odpowiednich dla zachowania szczególnych cech jakościowych.

Jabłka „Mela Rossa Cuneo” ChOG wprowadza się do obrotu wyłącznie w okresie określonym poniżej:

| Gala | Od początku sierpnia do końca maja |
| --- | --- |
| Red Delicious | Od początku września do końca czerwca |
| Braeburn | Od końca września do końca lipca |
| Fuji | Od początku października do końca lipca |

Gala

Od początku sierpnia do końca maja

Red Delicious

Od początku września do końca czerwca

Braeburn

Od końca września do końca lipca

Fuji

Od początku października do końca lipca

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Jabłka „Mela Rossa Cuneo” należy pakować w opakowania umożliwiające łatwe zidentyfikowanie produktu. Oznakowanie „Mela Rossa Cuneo” ChOG musi być umieszczone na opakowaniu lub na pojedynczych owocach tak, aby było czytelne i wyraźnie widoczne, sporządzone większą czcionką niż jakikolwiek inny napis znajdujący się na opakowaniu.

Jeśli owoce są znakowane za pomocą naklejek, należy je umieścić na co najmniej 70 % owoców.

W połączeniu z oznakowaniem „Indicazione Geografica Protetta” (chronione oznaczenie geograficzne) dozwolone jest stosowanie oznaczeń i/lub symboli graficznych odsyłających do nazw firm, znaków wspólnych lub poszczególnych znaków towarowych przedsiębiorstw, pod warunkiem, że nie zachwalają one towarów ani nie wprowadzają kupującego w błąd.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar produkcji jabłek „Mela Rossa Cuneo” obejmuje gminy znajdujące się częściowo na terenie prowincji Cuneo a częściowo na terenie prowincji Turyn, na wysokości 280–650 m. n.p.m.

Gminy znajdujące się na terenie prowincji Cuneo to: Bagnolo Piemonte, Barge, Borgo San Dalmazzo, Boves, Brondello, Busca, Caraglio, Castellar, Castelletto Stura, Centallo, Cervasca, Cervere, Costigliole Saluzzo, Cuneo, Dronero, Envie, Fossano, Lagnasco, Manta, Martiniana Po, Pagno, Piasco, Revello, Rossana, Sant’Albano Stura, Salmour, Saluzzo, Sanfront, Savigliano, Scarnafigi, Tarantasca, Valgrana, Venasca, Verzuolo, Villafalletto, Villar San Costanzo.

Gminy znajdujące się na terenie prowincji Turyn: Bibiana, Bricherasio, Campiglione Fenile, Cavour, Garzigliana, Luserna S. Giovanni, Lusernetta, Osasco, S. Secondo di Pinerolo, Pinerolo.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Obszar, o którym mowa, obejmuje część terytorium regionu Piemontu i stanowi wyżynę położoną u stóp zachodniego łańcucha Alp, a konkretnie pasm Alp Nadmorskich i Alp Kotyjskich, która przybrała formę wąskiego tarasu znajdującego się pomiędzy Alpami Zachodnimi a Niziną Padańską.

Wyżej opisany obszar stanowi główny obszar produkcji jabłek w regionie Piemont. To tu zapoczątkowano uprawę jabłek o czerwonej skórce i rozwinięto ją tak, że stała się częścią miejscowej tradycji.

Obszar uprawy jabłek „Mela Rossa Cuneo” obejmuje tereny położone na granicy prowincji Cuneo i Turyn, które zarówno pod względem historycznym jak i geograficznym sprzyjają produkcji jabłek o specyficznym kolorze nadanym im przez antocyjany. Wśród właściwości środowiska naturalnego tego obszaru należy wymienić wysokość nad poziomem morza, szerokość geograficzną, ukształtowanie orograficzne, czynniki klimatotwórcze i szczególnie intensywne nasłonecznienie.

Wahania temperatury pomiędzy dniem a nocą zależą od bliskości Alp z jednej, a Niziny Padańskiej z drugiej strony i w poprzedzającym zbiory okresie dojrzewania odmian „Mela Rossa Cuneo”, trwającym od późnego lata do końca jesieni, wynoszą średnio 13,8 °C. Tego rodzaju wahania temperatury są niezwykle wysokie w porównaniu z wartościami zazwyczaj odnotowywanymi na większości europejskich obszarów uprawy jabłek, położonych zarówno w górach jak i na nizinach, gdzie różnice temperatur zależą w głównej mierze od zmieniających się szybko warunków meteorologicznych.

5.2.   Specyfika produktu:

Główną cechą charakterystyczną jabłek „Mela Rossa Cuneo”, której zawdzięczają one swoją renomę, jest intensywnie czerwony kolor skórki, który nadaje produktowi szczególny wygląd zarówno pod względem rozmiaru powierzchni pokrytej tym kolorem (odsetek powierzchni skórki pokryty kolorem), jak i szczególnego połysku koloru pokrywającego epikarp. Wymienione właściwości wyróżniają jabłka „Mela Rossa Cuneo” na rynkach lokalnych, regionalnych, krajowych i międzynarodowych.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Szczególne walory estetyczne jabłek „Mela Rossa Cuneo” są wynikiem oddziaływania obszaru geograficznego na tradycyjnie wykorzystywane odmiany i klony jabłoni.

Charakterystyczny czerwony kolor powstaje na skutek oddziaływania trzech następujących czynników fizycznych i klimatycznych, związanych z obszarem geograficznym:

| — | niezwykłe wahania temperatury występujące w ciągu doby w okresie poprzedzającym zbiory, |
| --- | --- |

—

niezwykłe wahania temperatury występujące w ciągu doby w okresie poprzedzającym zbiory,

| — | nawilgocenie skórki spowodowane pojawianiem się rosy w czasie najchłodniejszych godzin nocnych, które przyczynia się do powstania charakterystycznego cyklu nawilżania i wysychania skórki owocu, |
| --- | --- |

—

nawilgocenie skórki spowodowane pojawianiem się rosy w czasie najchłodniejszych godzin nocnych, które przyczynia się do powstania charakterystycznego cyklu nawilżania i wysychania skórki owocu,

| — | poranne i wieczorne bryzy schodzące z gór, które zwiększają intensywność dobowych cykli zmiany temperatury i nawilżania, i przyspieszają je. |
| --- | --- |

—

poranne i wieczorne bryzy schodzące z gór, które zwiększają intensywność dobowych cykli zmiany temperatury i nawilżania, i przyspieszają je.

Te czynniki fizyczne wpływają wspólnie z nasłonecznieniem na proces powstawania antocyjanów, pigmentów o właściwościach przeciwutleniających, odpowiedzialnych za nadanie koloru epikarpowi jabłek. Wahania temperatury wpływają bezpośrednio na proces powstawania pigmentów barwiących. Widoczne dla ludzkiego oka pokrycie skórki kolorem zależy od odsetka komórek zawierających pigmenty oraz od stężenia antocyjanów w komórkach. Cykl nawilżania i wysychania wraz z nasłonecznieniem oddziaływują na proces rozwoju antocyjanów.

W dokumencie opracowanym przez Università di Scienze gastronomiche w Pollenzo (CN) opisano właściwości obszaru geograficznego sprzyjające uprawie jabłek o czerwonej skórce. W okresie Oświecenia przypadającym na wiek osiemnasty w Piemoncie powstały akademie i stowarzyszenia rolnicze, w których prowadzono intensywne prace badawcze nad nowymi odmianami, rozpowszechnianiem nowych kultywarów i rozwojem nowych, opartych na nauce technik upraw. W ten sposób powstały warunki sprzyjające rozpowszechnieniu uprawy odmian jabłek o czerwonej skórce, cenionych szczególnie za ich intensywny, błyszczący kolor uzyskiwany na terenie prowincji Cuneo.

Rozwój współczesnych metod upraw jabłek w prowincji Cuneo datuje się od lat 50. i 60. dwudziestego wieku, kiedy to uprawa odmian jabłek o czerwonej skórce zaczęła powoli wzrastać, aby w chwili obecnej stać się przeważającą uprawą na tym terenie. W latach 60. i 70. oznakowanie „Mela Rossa Cuneo” nabrało formalnego charakteru i zaczęło pojawiać się w księgowości oraz w dokumentach przewozowych produktów kierowanych na rynek krajowy; w tych samych latach zorganizowano pierwszą kampanię reklamową jabłek o nazwie „Mela Rossa Cuneo”; w latach 80. nazwa zaczęła pojawiać się na fakturach towarzyszących produktom wysyłanym za granicę. W tym samym okresie jabłka „Mela Rossa Cuneo” stały się przedmiotem wystaw produktów ogrodniczych, skierowanych nie tylko do zawodowych producentów owoców, lecz również do konsumentów, by wreszcie, w pierwszej dekadzie 21. wieku stać się rozpoznawalnym znakiem towarowym dzięki kampaniom reklamowym organizowanym w dużych placówkach handlu detalicznego w północno-zachodniej części Włoch.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu w odniesieniu do wniosku w sprawie zmiany chronionego oznaczenia geograficznego „Mela Rossa Cuneo” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 265 z dnia 14 listopada 2011 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji jest dostępny w na stronie internetowej:

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

bezpośrednio na stronie głównej Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (Ministerstwa Polityki Rolnej, Spożywczej i Leśnej) (http://www.politicheagricole.it) po wybraniu „Qualità e sicurezza” (z prawej strony na górze ekranu), a następnie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/8

---

Publikacja wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 140/05

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„MÜNCHENER BIER”

NR WE: DE-PGI-0217-0516-02.09.2010

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana:

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — |  | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — | ☒ | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — |  | Wymogi krajowe |
| — |  | Inne (określić jakie) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—



Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—

☒

Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—



Wymogi krajowe

—



Inne (określić jakie)

2.   Rodzaj zmian:

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — |  | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji produktu, wynikająca z nałożenia przez organy władzy publicznej obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji produktu, wynikająca z nałożenia przez organy władzy publicznej obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany):

| b) | Opis:

  Wnioskuje się o wprowadzenie następujących zmian w odniesieniu do wymienionych poniżej rodzajów piwa: | Alkoholfreies Weißbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 3,5–8,0 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | < 0,5 |
| Barwa (EBC) | : | 8,0–21,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 7,0–19,0 jednostek |

b)

Opis:

Wnioskuje się o wprowadzenie następujących zmian w odniesieniu do wymienionych poniżej rodzajów piwa:

Alkoholfreies Weißbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

3,5–8,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

< 0,5

Barwa (EBC)

:

8,0–21,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

7,0–19,0 jednostek

Typowe piwo pszeniczne, kwaskowate, słodkie, wyraziste w smaku, jasne, o barwie od złotej do bursztynowej, delikatnie mętne, naturalnie mętne bądź mętne ze względu na dodatek drożdży, o delikatnym smaku chmielu i z lekką goryczką.

| | Alkoholfreies Bier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 1,0-8,0 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | < 0,5 |
| Barwa (EBC) | : | 4,0–13,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 13,0–29,0 jednostek |

Alkoholfreies Bier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

1,0-8,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

< 0,5

Barwa (EBC)

:

4,0–13,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

13,0–29,0 jednostek

Typowe piwo o smaku od wytrawnego do słodkiego; świeże, łagodne, delikatne, o wyrazistym smaku, klarowne, lekko korzenne do zdecydowanie korzennego, delikatnie chmielowe lub posiadające zdecydowany aromat chmielu.

Uzasadnienie:

Piwa bezalkoholowe pochodzące z monachijskich browarów podlegają takim samym normom jakości jak inne piwa „Münchener Bier”. Jedynie ze względu na zmniejszoną zawartość alkoholu piwa bezalkoholowe przechodzą dodatkowe etapy produkcji. Wszystkie pozostałe składniki piwa nie ulegają jednak zmianie. Dużo delikatniejszy smak piwa bezalkoholowego wynika wyłącznie ze zmniejszonej zawartości alkoholu. Przedmiotowe piwa produkowano w Monachium już przed złożeniem pierwotnego wniosku, tj. przed dniem 7 marca 1993 r.

Piwa bezalkoholowe produkuje się w Bawarii już od 1898 r. – jak wynika z informacji zawartych w gazecie „Allgemeinen Brauer- und Hopfen-Zeitung” z dnia 17 sierpnia 1898 r. W tej samej gazecie z dnia 9 lipca 1898 r., na stronie 1590 znajduje się wzmianka na temat próby wprowadzenia na rynek piwa bezalkoholowego, podjętej przez Karla MICHELA, właściciela Praktische Brauerschule (szkoły warzenia piwa) w Monachium (patrz „Münchener Braueindustrie 1871–1945”, Christian SCHÄDER, s. 105). Chociaż jego próba nie zakończyła się wówczas sukcesem, browary monachijskie nie zarzuciły całkowicie zamiaru produkcji piwa bezalkoholowego i podczas obu wojen światowych oraz w czasach niedoborów surowca produkowano tzw. „Dünnbier” (słabe piwo). W Monachium przynajmniej od 1986 r. produkuje się pszeniczne piwo bezalkoholowe i piwo bezalkoholowe. Renoma piwa „Münchener Bier” odnosi się – dziś i w przeszłości – zarówno do piwa z zawartością alkoholu, jak i piwa bezalkoholowego.

| e) | Metoda produkcji:

  Wnioskuje się o wprowadzenie następujących zmian do pierwotnego tekstu:
  „Bezalkoholowe piwa »Münchener Bier« podlegają takim samym normom jakościowym jak piwa z zawartością alkoholu; są one wytwarzane zgodnie z obowiązującymi w Monachium i Niemczech przepisami niezależnie od faktu, czy chodzi o piwo produkowane metodą fermentacji górnej czy dolnej. Z tego powodu, w związku z długą tradycją warzenia piwa w Monachium, w produkcji piwa bezalkoholowego lub bezalkoholowego piwa pszenicznego stosuje się dwie metody.
  W przypadku pierwszej metody, z piwa, którego proces fermentacji został zakończony, odciąga się alkohol za pomocą procesu destylacji próżniowej i odparowania (odpowiednio odparowanie z warstwy dolnej/cienkowarstwowe odparowanie próżniowe), natomiast wszystkie pozostałe składniki pozostają bez zmian, co oznacza, że wspomniane normy jakości nadal mają zastosowanie.
  W przypadku drugiej, starszej metody, najpierw sporządza się odpowiednią brzeczkę, zgodnie z opisem zamieszczonym powyżej. Następujący potem proces fermentacji zostaje jednak zatrzymany odpowiednio wcześnie, tak aby nie został przekroczony określony w ustawie maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu wynoszący 0,5 % obj. Jednak i w tym przypadku składniki piwa pozostają niezmienione, a w odniesieniu do otrzymanego piwa stosuje się takie same normy jakości.”
  Uzasadnienie:
  Jako że produkcja piwa z zawartością alkoholu różni się częściowo od produkcji piwa bezalkoholowego, w rubryce „metoda produkcji” należy koniecznie uwzględnić dodatkowe etapy produkcji piwa bezalkoholowego. |
| --- | --- |

e)

Metoda produkcji:

Wnioskuje się o wprowadzenie następujących zmian do pierwotnego tekstu:

„Bezalkoholowe piwa »Münchener Bier« podlegają takim samym normom jakościowym jak piwa z zawartością alkoholu; są one wytwarzane zgodnie z obowiązującymi w Monachium i Niemczech przepisami niezależnie od faktu, czy chodzi o piwo produkowane metodą fermentacji górnej czy dolnej. Z tego powodu, w związku z długą tradycją warzenia piwa w Monachium, w produkcji piwa bezalkoholowego lub bezalkoholowego piwa pszenicznego stosuje się dwie metody.

W przypadku pierwszej metody, z piwa, którego proces fermentacji został zakończony, odciąga się alkohol za pomocą procesu destylacji próżniowej i odparowania (odpowiednio odparowanie z warstwy dolnej/cienkowarstwowe odparowanie próżniowe), natomiast wszystkie pozostałe składniki pozostają bez zmian, co oznacza, że wspomniane normy jakości nadal mają zastosowanie.

W przypadku drugiej, starszej metody, najpierw sporządza się odpowiednią brzeczkę, zgodnie z opisem zamieszczonym powyżej. Następujący potem proces fermentacji zostaje jednak zatrzymany odpowiednio wcześnie, tak aby nie został przekroczony określony w ustawie maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu wynoszący 0,5 % obj. Jednak i w tym przypadku składniki piwa pozostają niezmienione, a w odniesieniu do otrzymanego piwa stosuje się takie same normy jakości.”

Uzasadnienie:

Jako że produkcja piwa z zawartością alkoholu różni się częściowo od produkcji piwa bezalkoholowego, w rubryce „metoda produkcji” należy koniecznie uwzględnić dodatkowe etapy produkcji piwa bezalkoholowego.

| f) | Związek z obszarem geograficznym:

  Wnioskuje się o uzupełnienie – począwszy od drugiego ustępu – pierwotnego tekstu o następujący fragment:
  „Produkcja piwa bezalkoholowego ma w Monachium długą tradycję. W gazecie »Allgemeinen Brauer- und Hopfen-Zeitung« z dnia 17 sierpnia 1898 r. na stronie 1928 można znaleźć informację, iż w Bawarii produkuje się piwo bezalkoholowe. Wzmiankę o produkcji piwa bezalkoholowego w Monachium można również znaleźć w tej samej gazecie z dnia 9 lipca 1898 r. na stronie 1590. Wspomina się tam o próbie wprowadzenia na rynek piwa bezalkoholowego przez Karla MICHELA, właściciela Praktische Brauerschule (szkoły warzenia piwa) w Monachium (patrz »Münchner Brauindustrie 1871–1945«, Christian SCHÄDER, s. 105). Chociaż próba ta nie zakończyła się wówczas sukcesem, w Monachium nie zarzucono zamiaru produkcji piwa bezalkoholowego, przynajmniej podczas obu wojen światowych, kiedy to ze wzglądu na niedobór surowców produkowano piwo o zmniejszonej ilości alkoholu.
  Piwo bezalkoholowe i bezalkoholowe piwo pszeniczne produkowane jest stale przez browary monachijskie od 1986 r. Różnica między tym rodzajem piwa a innymi rodzajami piwa produkowanego w Monachium polega wyłącznie na tym, iż z gotowego już piwa odciąga się alkohol lub też przerywa się proces fermentacji w takim momencie, aby określony poziom alkoholu nie został przekroczony – jednak w obu przypadkach składniki piwa pozostają niezmienione. Renoma piwa »Münchener Bier« odnosi się zarówno do piwa bezalkoholowego, jak i do piwa zawierającego alkohol, niezależnie od danego rodzaju piwa.”
  Należy również dodać następujący fragment tekstu:
  „»Allgemeine Brauer- und Hopfen-Zeitung« z dnia 9 lipca 1898 r. s. 1590 oraz z dnia 17 sierpnia 1898 r. s. 1928.”
  Uzasadnienie:
  Należy koniecznie zaznaczyć, iż produkcja piwa bezalkoholowego należy do tradycji „Münchener Bier” i jest jej częścią. Pierwsza wzmianka o piwie bezalkoholowym znajduje się w dokumentach z roku 1898. Podczas obu wojen światowych w XX w. ze względu na niedobór surowca produkowano piwo „Dünnbier” (słabe piwo). Istnieją dowody, że ciągła produkcja piwa bezalkoholowego i bezalkoholowego piwa pszenicznego prowadzona jest od roku 1986. Renoma piwa „Münchener Bier” rozciąga się zarówno na piwa bezalkoholowe, jak i piwa z zawartością alkoholu niezależnie od tego, czy chodzi o piwa produkowane metodą fermentacji górnej czy dolnej. |
| --- | --- |

f)

Związek z obszarem geograficznym:

Wnioskuje się o uzupełnienie – począwszy od drugiego ustępu – pierwotnego tekstu o następujący fragment:

„Produkcja piwa bezalkoholowego ma w Monachium długą tradycję. W gazecie »Allgemeinen Brauer- und Hopfen-Zeitung« z dnia 17 sierpnia 1898 r. na stronie 1928 można znaleźć informację, iż w Bawarii produkuje się piwo bezalkoholowe. Wzmiankę o produkcji piwa bezalkoholowego w Monachium można również znaleźć w tej samej gazecie z dnia 9 lipca 1898 r. na stronie 1590. Wspomina się tam o próbie wprowadzenia na rynek piwa bezalkoholowego przez Karla MICHELA, właściciela Praktische Brauerschule (szkoły warzenia piwa) w Monachium (patrz »Münchner Brauindustrie 1871–1945«, Christian SCHÄDER, s. 105). Chociaż próba ta nie zakończyła się wówczas sukcesem, w Monachium nie zarzucono zamiaru produkcji piwa bezalkoholowego, przynajmniej podczas obu wojen światowych, kiedy to ze wzglądu na niedobór surowców produkowano piwo o zmniejszonej ilości alkoholu.

Piwo bezalkoholowe i bezalkoholowe piwo pszeniczne produkowane jest stale przez browary monachijskie od 1986 r. Różnica między tym rodzajem piwa a innymi rodzajami piwa produkowanego w Monachium polega wyłącznie na tym, iż z gotowego już piwa odciąga się alkohol lub też przerywa się proces fermentacji w takim momencie, aby określony poziom alkoholu nie został przekroczony – jednak w obu przypadkach składniki piwa pozostają niezmienione. Renoma piwa »Münchener Bier« odnosi się zarówno do piwa bezalkoholowego, jak i do piwa zawierającego alkohol, niezależnie od danego rodzaju piwa.”

Należy również dodać następujący fragment tekstu:

„»Allgemeine Brauer- und Hopfen-Zeitung« z dnia 9 lipca 1898 r. s. 1590 oraz z dnia 17 sierpnia 1898 r. s. 1928.”

Uzasadnienie:

Należy koniecznie zaznaczyć, iż produkcja piwa bezalkoholowego należy do tradycji „Münchener Bier” i jest jej częścią. Pierwsza wzmianka o piwie bezalkoholowym znajduje się w dokumentach z roku 1898. Podczas obu wojen światowych w XX w. ze względu na niedobór surowca produkowano piwo „Dünnbier” (słabe piwo). Istnieją dowody, że ciągła produkcja piwa bezalkoholowego i bezalkoholowego piwa pszenicznego prowadzona jest od roku 1986. Renoma piwa „Münchener Bier” rozciąga się zarówno na piwa bezalkoholowe, jak i piwa z zawartością alkoholu niezależnie od tego, czy chodzi o piwa produkowane metodą fermentacji górnej czy dolnej.

| h) | Etykietowanie:

  Termin „gatunek piwa” należy zamienić na termin „rodzaj piwa”.
  Dodaje się również tekst w brzmieniu:
  „Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. i w połączeniu z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1898/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. na etykiecie produktu należy umieścić znak UE lub też słowa »Chronione oznaczenie geograficzne« wraz z zarejestrowaną nazwą »Münchener Bier«.”
  Uzasadnienie:
  1.   Zmiana terminu „gatunek piwa” na termin „rodzaj piwa”
  Termin „gatunek piwa” nie odpowiada rzeczywistości. Termin ten powinien brzmieć „rodzaj piwa”. Zgodnie z § 3 ustawy w sprawie piwa (BierV), pojęcie „gatunek piwa” oznacza na przykład „piwo ze zmniejszoną zawartością brzeczki”, „piwo beczkowe” lub „piwo mocne”.
  Wprowadzenie niniejszej korekty jest niezbędne, ponieważ punkt h) odnosi się do punktu b) specyfikacji, gdzie wymienia się rodzaje piwa, a nie gatunki piwa.
  2.   Uzupełnienie
  Najpóźniej od dnia 1 maja 2009 r. na produktach, które podlegają ochronie na mocy rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy umieścić znak UE lub też słowa „Chronione oznaczenie geograficzne” wraz z nazwą produktu. Jako że niniejszy wniosek o zmianę/uzupełnienie został złożony po dniu 1 maja 2009 r., konieczne jest dodanie niniejszego tekstu. |
| --- | --- |

h)

Etykietowanie:

Termin „gatunek piwa” należy zamienić na termin „rodzaj piwa”.

Dodaje się również tekst w brzmieniu:

„Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. i w połączeniu z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1898/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. na etykiecie produktu należy umieścić znak UE lub też słowa »Chronione oznaczenie geograficzne« wraz z zarejestrowaną nazwą »Münchener Bier«.”

Uzasadnienie:

1.   Zmiana terminu „gatunek piwa” na termin „rodzaj piwa”

Termin „gatunek piwa” nie odpowiada rzeczywistości. Termin ten powinien brzmieć „rodzaj piwa”. Zgodnie z § 3 ustawy w sprawie piwa (BierV), pojęcie „gatunek piwa” oznacza na przykład „piwo ze zmniejszoną zawartością brzeczki”, „piwo beczkowe” lub „piwo mocne”.

Wprowadzenie niniejszej korekty jest niezbędne, ponieważ punkt h) odnosi się do punktu b) specyfikacji, gdzie wymienia się rodzaje piwa, a nie gatunki piwa.

2.   Uzupełnienie

Najpóźniej od dnia 1 maja 2009 r. na produktach, które podlegają ochronie na mocy rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy umieścić znak UE lub też słowa „Chronione oznaczenie geograficzne” wraz z nazwą produktu. Jako że niniejszy wniosek o zmianę/uzupełnienie został złożony po dniu 1 maja 2009 r., konieczne jest dodanie niniejszego tekstu.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„MÜNCHENER BIER”

NR WE: DE-PGI-0217-0516-02.09.2010

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Münchener Bier”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 2.1: | Piwo |
| --- | --- |

Klasa 2.1:

Piwo

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

| | Helles







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,4–11,9 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,7–5,4 |
| Barwa (EBC) | : | 5,0–8,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 14,0–25,0 jednostek |

Helles

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,4–11,9

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,7–5,4

Barwa (EBC)

:

5,0–8,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

14,0–25,0 jednostek

Jasnożółte, jasne, wyraziste w smaku, czyste, łagodne, z delikatnym i przyjemnym dodatkiem chmielu, delikatnie korzenne o świeżym smaku, przyjemnie cierpkie w zależności od procesu warzenia.

| | Export Hell







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 12,5–12,8 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 5,5–6,0 |
| Barwa (EBC) | : | 5,5–7,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 15,0–26,0 jednostek |

Export Hell

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

12,5–12,8

Zawartość alkoholu w % obj.

:

5,5–6,0

Barwa (EBC)

:

5,5–7,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

15,0–26,0 jednostek

Jasnożółte, sfermentowane do uzyskania jasnej barwy, wyraziste w smaku od delikatnego, łagodnego po zdecydowanie korzenne, delikatnie chmielone z delikatną goryczką.

| | Export Dunkel







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 12,5–13,7 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 5,0–5,9 |
| Barwa (EBC) | : | 42,0 ≤ 60,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 15,0–24,0 jednostek |

Export Dunkel

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

12,5–13,7

Zawartość alkoholu w % obj.

:

5,0–5,9

Barwa (EBC)

:

42,0 ≤ 60,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

15,0–24,0 jednostek

Wyraziste w smaku, łagodne, o wyraźnym aromacie słodu, z dominującym aromatem słodu z Monachium.

| | Pils







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,5–12,5 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,9–5,8 |
| Barwa (EBC) | : | 5,5–7,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 30,0–38,0 jednostek |

Pils

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,5–12,5

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,9–5,8

Barwa (EBC)

:

5,5–7,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

30,0–38,0 jednostek

Delikatnie cierpkie, z delikatną goryczką chmielu, od stonowanej do aromatycznej nuty chmielowej, delikatne, eleganckie, świeże.

| | Alkoholfreies Weißbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 3,5–8,0 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | < 0,5 |
| Barwa (EBC) | : | 8,0–21,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 7,0–19,0 jednostek |

Alkoholfreies Weißbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

3,5–8,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

< 0,5

Barwa (EBC)

:

8,0–21,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

7,0–19,0 jednostek

Typowe piwo pszeniczne, kwaskowate, słodkie, wyraziste w smaku, jasne, o barwie złotej do bursztynowej, delikatnie mętne, naturalnie mętne lub mętne ze względu na dodatek drożdży, o delikatnym smaku chmielu i z lekką goryczką.

| | Leichtes Weißbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 7,7–8,4 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 2,8–3,2 |
| Barwa (EBC) | : | 11,0–13,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 13,0–15,0 jednostek |

Leichtes Weißbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

7,7–8,4

Zawartość alkoholu w % obj.

:

2,8–3,2

Barwa (EBC)

:

11,0–13,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

13,0–15,0 jednostek

Orzeźwiające, musujące, kwaskowate, mętne ze względu na dodatek drożdży, typowy wysoce sfermentowany smak piwa Weißbier.

| | Kristall Weizen







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,5–12,4 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,9–5,5 |
| Barwa (EBC) | : | 7,5–12,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 12,0–16,0 jednostek |

Kristall Weizen

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,5–12,4

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,9–5,5

Barwa (EBC)

:

7,5–12,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

12,0–16,0 jednostek

Musujące, bardzo kwaskowate, przefiltrowane do uzyskania jasnej barwy, klarowne, świeże, o sfermentowanej nucie, typowo sfermentowane.

| | Hefeweizen Hell







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,4–12,6 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,5–5,5 |
| Barwa (EBC) | : | 11,0–20,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 12,0–20,0 jednostek |

Hefeweizen Hell

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,4–12,6

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,5–5,5

Barwa (EBC)

:

11,0–20,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

12,0–20,0 jednostek

Wysoce sfermentowane, naturalnie mętne, typowo sfermentowane, kwaskowate, orzeźwiające, musujące, świeże, drożdżowe, o aromacie piwa Weißbier.

| | Hefeweizen Dunkel







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,6–12,4 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,5–5,3 |
| Barwa (EBC) | : | 29,0–45,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 13,0–16,0 jednostek |

Hefeweizen Dunkel

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,6–12,4

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,5–5,3

Barwa (EBC)

:

29,0–45,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

13,0–16,0 jednostek

Naturalnie mętne, wyraziste w smaku, o wyraźnym aromacie słodu lub słodowym charakterze, o sfermentowanej nucie lub charakterze.

| | Märzen







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 13,2–14,0 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 5,3–6,2 |
| Barwa (EBC) | : | 8,0–32,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 21,0–25,0 jednostek |

Märzen

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

13,2–14,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

5,3–6,2

Barwa (EBC)

:

8,0–32,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

21,0–25,0 jednostek

Bardzo wyraziste i przyjemne w smaku, łagodne, o aromacie altbayerisch do słodowego, bardzo delikatna goryczka.

| | Bockbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 16,2–17,3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 6,2–8,1 |
| Barwa (EBC) | : | 7,5–40,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 18,0–32,5 jednostek |

Bockbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

16,2–17,3

Zawartość alkoholu w % obj.

:

6,2–8,1

Barwa (EBC)

:

7,5–40,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

18,0–32,5 jednostek

Wysoce sfermentowane, od łagodnego, wyrazistego w smaku, delikatnego, aromatycznego, poprzez delikatnie chmielowe i delikatnie cierpkie, po bardzo chmielowe o korzennym charakterze.

| | Doppelbock







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 18,2–18,7 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 7,2–7,7 |
| Barwa (EBC) | : | 44,0–75,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 18,0–28,0 jednostek |

Doppelbock

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

18,2–18,7

Zawartość alkoholu w % obj.

:

7,2–7,7

Barwa (EBC)

:

44,0–75,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

18,0–28,0 jednostek

Mocne, krzepkie, korzenne, o bogatym smaku, o wyraźnym aromacie słodu.

| | Alkoholfreies Bier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 1,0–8,0 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | < 0,5 |
| Barwa (EBC) | : | 4,0–13,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 13,0–29,0 jednostek |

Alkoholfreies Bier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

1,0–8,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

< 0,5

Barwa (EBC)

:

4,0–13,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

13,0–29,0 jednostek

Typowe piwo o smaku wytrawnym do słodkiego; świeże, łagodne, o smaku delikatnym do wyrazistego, jasne, klarowne, o barwie jasnej do złotej, delikatnie korzenne do wyraziście korzennego, delikatnie chmielowe lub posiadające zdecydowany aromat chmielu.

| | Leichtbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 7,5–7,7 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 2,7–3,2 |
| Barwa (EBC) | : | 5,5–7,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 24,0–26,5 jednostek |

Leichtbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

7,5–7,7

Zawartość alkoholu w % obj.

:

2,7–3,2

Barwa (EBC)

:

5,5–7,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

24,0–26,5 jednostek

Delikatny cierpki smak.

| | Diät Pils







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 8,5–9,3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,3–4,9 |
| Barwa (EBC) | : | 5,0–6,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 26,0–30,0 jednostek |

Diät Pils

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

8,5–9,3

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,3–4,9

Barwa (EBC)

:

5,0–6,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

26,0–30,0 jednostek

O niskiej zawartości węglowodanów, delikatnie cierpkie, o wytrawnym smaku.

| | Schwarz-Bier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,8 |
| Barwa (EBC) | : | 70,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 17,0 jednostek |

Schwarz-Bier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,3

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,8

Barwa (EBC)

:

70,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

17,0 jednostek

Delikatnie korzenny aromat słodu.

| | ICE-Bier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 11,2 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 4,9 |
| Barwa (EBC) | : | 6,5 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 20,0 jednostek |

ICE-Bier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

11,2

Zawartość alkoholu w % obj.

:

4,9

Barwa (EBC)

:

6,5 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

20,0 jednostek

Harmonijne, łagodne, wyraziste w smaku.

| | Nähr-/Malzbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 12,3–12,7 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 0,0–1,2 |
| Barwa (EBC) | : | 65,0–90,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 8,0–15,0 jednostek |

Nähr-/Malzbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

12,3–12,7

Zawartość alkoholu w % obj.

:

0,0–1,2

Barwa (EBC)

:

65,0–90,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

8,0–15,0 jednostek

O niskiej zawartości alkoholu, bardzo delikatnie sfermentowane, słodowe, korzenne, bardzo delikatnie chmielone.

| | Oktoberfestbier







  Pierwotna zawartość brzeczki w % | : | 13,6–14,0 |
| --- | --- | --- | --- |
| Zawartość alkoholu w % obj. | : | 5,3–6,6 |
| Barwa (EBC) | : | 6,0–28,0 jednostek |
| Substancje gorzkie (EBU) | : | 16,0–28,0 jednostek |

Oktoberfestbier

Pierwotna zawartość brzeczki w %

:

13,6–14,0

Zawartość alkoholu w % obj.

:

5,3–6,6

Barwa (EBC)

:

6,0–28,0 jednostek

Substancje gorzkie (EBU)

:

16,0–28,0 jednostek

Jasne, o złotej, bursztynowej lub ciemnej barwie, od wyrazistego w smaku, bardzo łagodnego, delikatnego o aromacie słodowym po delikatnie chmielone, z bardzo delikatną goryczką lub o wyrazistym, nieco słodkim smaku.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Wykorzystywana przez browary z Monachium woda pochodzi z ich własnych studni głębinowych położonych na żwirowym obszarze na terenie miasta, z których znaczna część sięga warstw pochodzących z trzeciorzędu.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Cały proces produkcji piwa „Münchner Bier” musi odbywać się na obszarze miasta Monachium.

Proces produkcji piwa „Münchner Bier” rozpoczyna się w momencie rozdrobnienia słodu i jego zacierania, a kończy na etapie dojrzewania produktu, kiedy to młode piwo naturalnie wzbogacane jest w dwutlenek węgla i leżakuje do momentu osiągnięcia odpowiedniego smaku.

Taki sam proces zachodzi w przypadku produkcji piw bezalkoholowych „Münchner Bier” metodą fermentacji górnej lub dolnej. Jednak w tym przypadku, proces produkcji piwa wzbogacany jest o dodatkowe etapy w zależności od metody jego produkcji – a mianowicie o etap destylacji próżniowej i odparowania lub też o etap wcześniejszego zakończenia procesu fermentacji.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Etykieta piwa opiera się na opisie produktu „Münchener Bier” lub „Münchner Bier” w powiązaniu z jednym z rodzajów piwa wymienionych w pkt 3.2.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar miasta Monachium.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Nazwa „Münchener Bier” jest stosowana od stuleci przez browary z Monachium bez zastrzeżeń stron trzecich. Istnienie długiej tradycji piwnej potwierdza między innymi fakt, że w księgach gruntowych księcia Ludwika (Ludwig der Strenge) z 1280 r. zapisane są płatności w gotówce i w naturze dokonane przez browary z Monachium (patrz „München und sein Bier” Heckhorn/Wiehr, Monachium 1989, lub praca doktorska dr Karin HACKEL-STEHR – jak w pkt 4 powyżej, a także „Die »prewen« Münchens” Sedlmayr/Grohsmann, Norymberga 1969, fragmenty w załączeniu. Patrz również „125 Jahre Verein Münchener Brauereien e. V.” dr Christine RÄDLINGER, Festschrift 1996).

Również produkcja piw bezalkoholowych ma w Monachium długą tradycję. W gazecie „Allgemeinen Brauer- und Hopfen-Zeitung” z dnia 17 sierpnia 1898 r. na stronie 1928 znajduje się informacja o produkcji piwa bezalkoholowego w Bawarii. Wzmianka dotycząca produkcji piwa bezalkoholowego w Monachium znajduje się w tej samej gazecie z dnia 9 lipca 1898 r. na stronie 1590. Wspomina się tam o próbie wprowadzenia na rynek piwa bezalkoholowego przez Karla MICHELA, właściciela Praktische Brauerschule (szkoły warzenia piwa) w Monachium (patrz „Münchner Brauindustrie 1871–1945”, Christian SCHÄDER, s. 105). Chociaż próba ta nie zakończyła się wówczas sukcesem, w Monachium nie zarzucono zamiaru produkcji piwa bezalkoholowego, przynajmniej w trudnych czasach obu wojen światowych, kiedy to produkowano – ze względu na brak surowców – piwo ze zmniejszoną zawartością alkoholu. Piwo bezalkoholowe i bezalkoholowe piwo pszeniczne produkowane jest stale przez browary monachijskie od 1986 r.

5.2.   Specyfika produktu:

Produkowane w Monachium piwo cieszy się wśród konsumentów szczególną renomą i uważane jest przez nich za piwo najwyższej jakości.

Jakość ta wynika nie tylko z zachowania wymogów nałożonych przez monachijską ustawę o czystości piwa („Reinheitsgebot”) z 1487 r., która powstała o 29 lat wcześniej niż bawarska ustawa o czystości piwa z 1516 r., lecz również z faktu, iż browary monachijskie korzystają z wody pochodzącej z ich własnych studni, położonych na żwirowym obszarze na terenie miasta. Owe studnie są głębokie na 250 m i sięgają aż do warstw pochodzących z trzeciorzędu.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Silny związek ludności z piwem „Münchener Bier” i powiązana z tym faktem renoma wspomnianego produktu opierają się – w szczególności w przypadku obszaru otaczającego Monachium – na długiej tradycji warzenia piwa w Monachium oraz na kontekście historycznym. Piwo „Münchner Bier” zyskało najpierw lokalną, potem regionalną, a następnie krajową renomę, by ostatecznie uzyskać znaczenie międzynarodowe, stając się produktem o światowej sławie.

Produkcja piwa od samego początku miała duże znaczenie w Monachium. Już w 815 r. w „Historia Frisingensis” w rękopisie „Kozrah” wspomina się, że kościół pod wezwaniem św. Jana w Oberföhring użyczono diakonowi Huwetzi, który w zamian miał płacić kapitule kościoła coroczny podatek w postaci jednego wozu piwa.

W księdze „Salbuch” miasta Monachium z roku 1280 można przeczytać, że już w tym czasie mieszkańcom Monachium przyznano prawa do warzenia piwa, tzw. „Braugerechtigkeiten”.

W 1372 r. książę Stefan II zreformował prawo dotyczące produkcji piwa w Monachium i zezwolił, w pierwszej konstytucji dotyczącej piwa, na warzenie piwa „Greußing” (rodzaju piwa z niewielką ilością brzeczki) każdemu, „kto tylko będzie miał na to chęć”. Należy zaznaczyć, że takie prawo, w przypadku gdy przyznano je danej osobie, można było sprzedawać i dziedziczyć.

W XIV i XV w. próbowano przedłużyć trwałość piwa dodając do niego różnorodnych substancji, częściowo również substancji trujących. Dlatego też w 1453 r. magistrat miasta Monachium uchwalił ustawę o warzeniu piwa, w której określono, że piwo i piwo typu Greußing można warzyć wyłącznie przy użyciu „jęczmienia, chmielu i wody, jako jedynych składników”. W ten sposób powstała pierwsza „ustawa o czystości piwa”.

Tekst wspomnianej ustawy, w nieco zmodyfikowanej formie, został przyjęty dnia 30 listopada 1487 r. w Monachium przez księcia Albrechta IV Bawarskiego jako „monachijska ustawa o czystości piwa”. Od tej pory sprzedawać można było wyłącznie piwo wyprodukowane z jęczmienia, chmielu i wody. W ramach wspomnianej ustawy wymagano również, by piwo poddawane było kontroli, którą można porównać z obecnie przeprowadzaną kontrolą jakości. Zatem już pod koniec XV w. jeden z produktów żywnościowych objęto kontrolą jakości. Monachijska ustawa o czystości piwa gwarantuje wysoką jakość piwa „Münchner Bier” i stanowi istotną postawę jego sukcesu oraz renomy.

W roku 1493 książę Grzegorz Bogaty (Georg der Reiche) ogłosił podobną ustawę o czystości piwa, obowiązującą w Dolnej Bawarii. W 1516 r., po jego śmierci i wojnie o sukcesję, bawarscy książęta Wilhelm IV i Ludwik X, synowie księcia Albrechta IV, przyjęli „monachijską ustawę o czystości piwa” w brzmieniu prawie całkowicie odpowiadającym bawarskiej ustawie o czystości piwa. Przepisy tej ustawy znalazły się później w wielu innych ustawach dotyczących tej materii, a następnie w ustawie o opodatkowaniu piwa z roku 1906 oraz ustawie dotyczącej piwa, obowiązującej obecnie. Zatem monachijska ustawa o czystości piwa ma zastosowanie jeszcze dzisiaj.

Renoma piwa „Münchner Bier” zwiększała się z biegiem czasu. Na przykład w XVI w. piwo to zdobywało coraz większą popularność ze względu na dorożkarzy i woźniców, którzy podstawiali swoje konie w browarach. W tamtych czasach jeden browar przypadał na 250 mieszkańców.

Mieszkańcy Monachium są do tego stopnia przywiązani do swojego piwa, iż z jego powodu często wychodzili na ulice. I tak na przykład w roku 1844 r. doszło do „wojny piwnej”, kiedy to cenę piwa podniesiono z 6 do 6,5 krajcarów. W maju 1995 r. około 25 000 ludzi demonstrowało przeciwko wyrokowi sądu, zgodnie z którym monachijskie ogródki piwne miały być zamykane o godzinie 21.30.

Do zwiększenia popularności piwa „Münchner Bier” na całym świecie przyczyniły się naturalnie również ogródki piwne, święto Oktoberfest oraz lokalne restauracje i gospody.

W przypadku prawdziwych ogródków piwnych znane jest prawo lub też ulubiony zwyczaj monachijczyków – aby zabierać ze sobą własnoręcznie przygotowane jedzenie do ogródków lub piwnic piwnych, jak nazywano je wcześniej.

Równie często kopiowane, chociaż raczej bez sukcesu, jest święto Oktoberfest, które obchodzone jest od 1810 r., a powstało z okazji wyścigów konnych. W międzyczasie na całym świecie obchodzi się ponad 2 000 różnych Oktoberfest. Święto Oktoberfest i piwo z nim związane, tzw. „Oktoberfestbier”, które to piwo mogą produkować wyłącznie browary monachijskie, przyczyniają się do światowej sławy piwa „Münchner Bier”. Średnio ponad sześć milionów turystów przyjeżdża do Monachium każdego roku, by wziąć udział w Oktoberfest i napić się znanego na całym świecie piwa. Oktoberfest wraz z piwem „Oktoberfestbier” to szczytowe osiągnięcie „Münchner Bier”. Sąd okręgowy w Monachium (Landgericht München) ogłosił, że Oktoberfest jest świętem „Münchner Bier”.

Jeżeli chodzi o restauracje, wystarczy wspomnieć o znanym na całym świecie „Hofbräuhaus”. Pieśń „In München steht ein Hofbräuhaus ...” jak również samo miejsce przyczyniają się znacznie do popularności i renomy piwa „Münchner Bier” na całym świecie.

Oprócz wyżej wymienionych czynników, do zwiększenia renomy piwa „Münchner Bier” przyczyniły się również innowacje technologiczne.

W XIX w. browary z Monachium rozpoczęły warzenie piwa w lodowniach. Wymogi technologiczne związane z tym procesem były tak skomplikowane, że budowy tych pomieszczeń nauczano na Königliche Baugewerkeschule.

W roku 1873 Carl von Linde stworzył pierwszą chłodziarkę dla monachijskiego browaru Spaten. Znaczący był przy tym fakt, że piwo tej samej jakości można było produkować w sposób ciągły i w dowolnej ilości, niezależnie od klimatu i zewnętrznej temperatury.

Koło roku 1900 monachijski browar Hacker zamówił instalację chłodni wykonanych zgodnie z systemem Linde na dwóch holenderskich statkach, którymi eksportował piwo „Münchner Bier” i jego renomę za granicę.

Ponadto od XIX w. każdy browar monachijski posiadał do 90 własnych wagonów chłodniczych, którymi transportowano produkt do odległych miejsc zbytu. Wspomniane wagony chłodnicze, będące zarazem reklamą browarów, jeździły po całej, niezwykle wówczas rozwiniętej europejskiej sieci kolejowej. Dużo większe znaczenie niż reklama miała jednak – powiązana z jego chłodzeniem – jakość piwa. Z punktu widzenia trwałości piwa był to ogromny krok naprzód. Piwo „Münchner Bier” sprzedawane za granicą było dobrej jakości, co zwiększało jego popularność i renomę. Stale zwiększający się w tamtych latach eksport wskazuje na ogromną popularność piwa „Münchner Bier”.

Aby móc utrzymywać jednakową temperaturę – i co za tym idzie, taką samą jakość produkowanego piwa – wiele browarów monachijskich wprowadziło w XIX w. maszyny parowe w celu pozyskiwania energii elektrycznej. Aby moc odpowiednio rozwiązywać związane z korzystaniem z tych maszyn problemy techniczne i przestrzegać norm bezpieczeństwa, z udziałem browarów monachijskich założono stowarzyszenie „Dampfkessel-Revisionsverein” (towarzystwo kontroli pieców parowych). Z tego stowarzyszenia powstało dzisiejsze, znane na całym świecie towarzystwo „Technische Überwachungsverein” (TÜV). Zwrócenie uwagi na kwestie bezpieczeństwa przez browary monachijskie spowodowało, iż cieszyły się one zaufaniem konsumentów, a ich produkt zyskał większą renomę.

W XIX w., w związku z rozwojem metod naukowych utworzono wiele oddziałów technologii warzenia piwa w szkołach rolniczych, na uniwersytetach oraz w prywatnych instytutach naukowych i badawczych. Należy również wspomnieć o rozpoczęciu publikacji fachowych periodyków dotyczących browarnictwa, którego centrum stanowiło Monachium. Od tego czasu Monachium można nazywać miastem uniwersyteckim „Cerevisial” (warzenia piwa). Jeszcze dzisiaj fakultet browarnictwa na Technische Universität München-Weihenstephan jak również Instytut Doemens są wiodącymi placówkami kształcenia piwowarów i techników browarnictwa, którzy pracują później na całym świecie.

Jak wykazano powyżej, piwo „Münchner Bier” w ciągu ostatnich 550 lat zdobyło znaczną popularność oraz renomę zarówno w Niemczech, jak w Unii Europejskiej. Wzrastający eksport, notowany w ostatnich 30 latach, przede wszystkim zaś eksport bardzo znanego piwa „Oktoberfestbier”, pochodzącego wyłącznie w browarów monachijskich, mówi sam za siebie. Oktoberfest, święto piwa „Münchner Bier”, znane jest na całym świecie. Uroczysty pochód w tradycyjnych strojach, następujące po nim otwarcie oraz codzienne wiadomości z namiotów Oktoberfest zwiększają ogromnie popularność piwa „Münchner Bier”. Finansowe wspieranie sportu przez browary monachijskie, na przykład w Olympiahalle czy też wspieranie niemieckiej narodowej drużyny bobslejowej sprawia, że nazwy piwa „Münchner Bier” obecne są na ekranach telewizorów na całym świecie. W ciągu kilku ostatnich dekad rozpowszechnienie przekazów radiowych, telewizyjnych, a w szczególności internetowych spowodowało, że coraz więcej ludzi na całym świecie słyszało o piwie „Münchner Bier”. Na forach internetowych oraz w fanklubach dyskutuje się o piwie „Münchner Bier”. Strony internetowe browarów monachijskich są często odwiedzane przez internautów z całego świata.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

Markenblatt tom 11 z dnia 19 marca 2010 r., część 7a-bb, s. 4250

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/13252

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 16.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 140/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 140/18

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmian zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 140/06

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

WNIOSEK W SPRAWIE ZMIAN SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„WACHAUER MARILLE”

NR WE: AT-PDO-0117-1473-29.06.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana:

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — | ☒ | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — |  | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — |  | Wymogi krajowe |
| — | ☒ | Inne (Organ kontrolny) |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—

☒

Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—



Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—



Wymogi krajowe

—

☒

Inne (Organ kontrolny)

2.   Rodzaj zmian(-y):

| — |  | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji produktu, wynikająca z nałożenia przez organy władzy publicznej obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—



Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—

☒

Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji produktu, wynikająca z nałożenia przez organy władzy publicznej obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany):

3.1.   Opis produktu:

Poprawa i doprecyzowanie opisu:

Owoce kategorii „Kegelmarillen” („morele stożkowe”), „Ovalmarillen” lub „Rosenmarillen” („morele owalne” lub „morele różane”) oraz „Ananasmarillen” („morele ananasowe”), wyselekcjonowane i sadzone w okresie obejmującym lata 1900–1960 przez sadowników moreli z Doliny Wachau oraz miejscowe szkółki hodowlane moreli; odmianą dominującą, typową dla regionu, jest „Klosterneuburger” (kategoria „morela stożkowa”).

„Kegelmarillen”: owoc jest rozmiarów średnich, jego średnia waga, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 45 g do 60 g, a jego ciężar właściwy wynosi na ogół powyżej 1,0. Kształt jest stożkowy lub szpiczasty. Skórka jest miodowożółta, z czerwonym rumieńcem sięgającym do połowy owocu lub dalej, często także brązowawo lub czerwonawo nakrapiana.

Główne cechy charakterystyczne: kształt stożkowy, jednostronnie spłaszczony, z ciemnoczerwonym rumieńcem. Miąższ jest jednolicie pomarańczowy do czerwonawopomarańczowego, zwięzły i soczysty, nie staje się mączysty.

„Ovalmarillen” (lub „Rosenmarillen”): owoc jest rozmiarów średnich do dużych, średnia waga owocu, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 40 g do 65 g, a jego ciężar właściwy wynosi na ogół poniżej 1,0. Kształt jest owalny lub doskonale kulisty, ze średnio zaokrąglonymi bokami. Skórka ma barwę pomarańczowożółtą, jest pokryta delikatnym meszkiem, po osłonecznionej stronie z czerwonym rumieńcem sięgającym do połowy owocu, często także czerwono nakrapiana. Główne cechy charakterystyczne: owoce o kształcie owalnym, skórka o barwie pomarańczowożółtej, z intensywnym czerwonym rumieńcem.

„Ananasmarillen”: rozmiar owocu waha się od rozmiarów „Knödelmarille” (moreli-knedla) po rozmiary dużej moreli pospolitej, średnia waga owocu, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 30 g do 70 g, a jego ciężar właściwy wynosi około 1,0. Kształt jest doskonale kulisty. Skórka jest pokryta delikatnym meszkiem, ma średniożółtą barwę, często z lekkim czerwonym rumieńcem lub czerwono nakrapianą.

Główne cechy charakterystyczne: owoce okrągłe morelowożółte, pozbawione czerwonego zabarwienia lub z nieznacznym zabarwieniem.

„Wachauer Marille” (morela z doliny Wachau) odznacza się wysoką zawartością pektyny i cukru oraz wysoką kwasowością.

Uzasadnienie:

Charakterystyczną jakość „Wachauer Marille” zawsze postrzegano jako wynik klimatu i gleby tego regionu, a także ponad stuletniej tradycji hodowli. Dlatego też jedynie odmiany moreli „tradycyjnie selekcjonowane i sadzone od ok. 1900 r. (w okresie obejmującym lata 1900–1960) przez sadowników moreli z Doliny Wachau oraz miejscowe szkółki hodowlane” określano jako posiadające niezrównany smak i aromat i te też tylko otrzymały status chronionej nazwy pochodzenia. Celem tej specyfikacji, pochodzącej częściowo z pierwotnego tekstu, a częściowo uzupełnionej, jest wyrażenie z absolutną jasnością, że jedynie te odmiany moreli, które zostały wyhodowane we wspomnianym okresie na wskazanym obszarze i odpowiadają wymienionym kategoriom, mogą być określane jako „Wachauer Marille”. Tak zwanych „nowych” odmian, hodowanych od niedawna w różnych miejscach (np. odmian francuskich i kalifornijskich) nie można porównywać z miejscowymi odmianami o ustalonych cechach charakterystycznych. Doprecyzowanie opisu służy zatem spełnianiu w dalszym ciągu oczekiwań konsumentów w zakresie jakości, a także podtrzymaniu szczególności i renomy moreli z doliny Wachau („Wachauer Marille”).

3.2.   Obszar geograficzny:

Dotychczasowe dane w tym zakresie należy doprecyzować oraz uzupełnić przez dodanie dwóch kolejnych gmin:

Region Wachau-Mautern-Krems. Leżą one na południowym krańcu regionu Waldviertel wzdłuż Dunaju i sięgają do północnej części regionu Dunkelsteinerwald. Tereny uprawne „Wachauer Marille” obejmują gminy: Aggsbach-Markt, Albrechtsberg, Bergern w Dunkelsteinerwald, Droß, Dürnstein, Emmersdorf, Furth, Gedersdorf, Krems, Maria-Laach, Mautern, Mühldorf, Paudorf, Rohrendorf bei Krems, Rossatz-Arnsdorf, Schönbühel-Aggsbach, Senftenberg, Spitz, Stratzing, Weinzierl am Wald i Weißenkirchen.

Uzasadnienie:

Wykaz gmin (poza Schönbühel-Aggsbach i Emmersdorf) został już ujęty w głównej części pierwotnego wniosku; ponownie ujęto go w streszczeniu zatem jedynie dla celów jasności. Oba nowo wymienione obszary gmin Schönbühel-Aggsbach i Emmersdorf nie wchodziły przed reorganizacją składającego wniosek związku w zakres jego kompetencji ani pod względem geograficznym ani administracyjnym, co było powodem, dla którego ich nazwy nie znalazły się w pierwotnym wniosku. Obszary obu gmin znajdują się jednak także na terenie doliny Wachau i mogą wykazać się tą samą tradycją hodowli moreli jak i szczególnymi warunkami klimatycznymi co pozostałe wymienione gminy, przez co włączenie ich do dopuszczonego terenu produkcyjnego jest uzasadnione.

3.3.   Dowód pochodzenia:

Ze względu na to, że dotychczasowa specyfikacja nie odnosiła się do dowodu pochodzenia, uznano za stosowne dodać tam dane dotyczące identyfikowalności produktu:

Identyfikowalność produktu zapewnia się dzięki następującym środkom:

| — | rejestracja obszarów upraw, |
| --- | --- |

—

rejestracja obszarów upraw,

| — | rejestracja zasadzonych odmian, |
| --- | --- |

—

rejestracja zasadzonych odmian,

| — | rejestracja wielkości zbiorów, |
| --- | --- |

—

rejestracja wielkości zbiorów,

| — | oddzielne miejsca przechowywania zebranych moreli ChNP i moreli nieposiadających ChNP (oddzielnie od innych produktów) oraz etykietowanie pojemników na zbiory. |
| --- | --- |

—

oddzielne miejsca przechowywania zebranych moreli ChNP i moreli nieposiadających ChNP (oddzielnie od innych produktów) oraz etykietowanie pojemników na zbiory.

3.4.   Metoda produkcji:

W zdaniu „Materiał roślinny jest kultywowany w miejscowych szkółkach albo przez samych hodowców” usuwa się słowo „miejscowych”.

Uzasadnienie:

Usunięcie słowa „miejscowych” nie ma wpływu na cechy odmiany. Dzięki temu przy kultywowaniu materiału roślinnego będzie możliwość odwołania się także do szkółek spoza regionu.

Zdanie „Jako rośliny mateczne stosuje się najlepiej dostosowane do miejscowych warunków glebowych siewki moreli, śliwy wiśniowe oraz różne inne śliwy” zastępuje się następującym sformułowaniem:

„Jako rośliny mateczne stosuje się najlepiej dostosowane do miejscowych warunków glebowych siewki moreli, śliwy wiśniowe oraz różne inne odpowiednie odmiany prunus”.

Uzasadnienie:

Ze względu na to, że zwłaszcza w hodowli moreli stale poszukuje się nowych roślin matecznych, nie powinno się wprowadzać ograniczenia do różnych śliw, ale rozszerzyć wybór do pełnej gamy odmian prunus do celów eksperymentalnych, a w przypadkach dowiedzionej przydatności także do stosowania w praktyce.

prunus

Zdanie „Jako podkładkę stosuje się roślinę wysokości jednego metra przycinaną w kształcie korony okrągłej, stożkowej lub pucharu (odległość sadzenia 5–7 m × 4–6 m; czyli 250 do 500 drzew/ha).” zastępuje się następującym sformułowaniem:

„Jako podkładkę stosuje się roślinę przycinaną w kształcie korony okrągłej (stożkowej lub pucharu), spotykany jest także kształt spłaszczonej korony.”.

Uzasadnienie:

Kształt stożka lub kubka jest odmianą kształtu korony okrągłej, dlatego pojęcia te będą stosowane w celu jasności w nawiasie za pojęciem „korona okrągła”. W celu wykorzystania możliwej racjonalizacji praktyk hodowlanych, dopuszcza się także podkładkę przyciętą w kształcie spłaszczonej korony (np. szpaler pochyły), gdyż fakt, czy gałęziom korony nada się kształt okrągły czy spłaszczony, nie ma wpływu na jakość owoców. Ponadto wykreśla się pojęcie „roślinę wysokości jednego metra” oraz fragment ujęty w nawiasie „(odległość sadzenia 5–7 m × 4–6 m; czyli 250 do 500 drzew/ha)”, nie zastępując ich. Przy dotychczas stosowanych dosyć szerokich odstępach między roślinami konieczne były mocne rośliny mateczne, aby istniejącą przestrzeń wypełnić drzewami o szerokich koronach osiągających wysokość 8 m i więcej. Stosunkowo wysoka „podkładka wysokości jednego metra” była kolejnym czynnikiem powodującym, że drzewa rosły do takich rozmiarów. Wysokość drzew bardzo utrudnia praktyki sadownicze takie jak przycinanie, ale w szczególności zbiór moreli (z koniecznością kilkukrotnego przerywania). Do hodowli nieco niższych drzew o mniejszych koronach wystarczą słabsze rośliny mateczne, które z kolei wymagają mniejszych odległości sadzenia. Nie sadzi się już przedplonu (np. ziemniaków), którego uprawa wymagała wysokich drzew. Zniesienie wymogu dotyczącego odstępów sadzenia roślin nie powinno mieć niekorzystnego wpływu na jakość.

Wytyczne dotyczące kontrolowanej, zbliżonej do naturalnej hodowli owoców (ujęte w załączniku 9 – części opisowej) w Austrii już nie obowiązują. Odnoszące się do nich zdanie „Hodowla i ochrona drzew odbywa się zgodnie z ustalonymi metodami produkcji zintegrowanej.”) zastępuje się następującym sformułowaniem:

„Hodowla i pielęgnacja drzew ma na celu produkcję wysokiej jakości moreli, przy uwzględnieniu praktyk zrównoważonej gospodarki rolnej.”.

W momencie składania wniosku obowiązywał w ramach programu wsparcia ÖPUL system premii od powierzchni o nazwie „zintegrowana produkcja owoców”, dla którego wytyczne były co roku dostosowywane. Program ÖPUL – i związane z nim sporządzanie wytycznych – zbliża się aktualnie do końca, poza tym pewne przepisy wytycznych ÖPUL nie służyły hodowli drzew „Wachauer Marille”. Jako przykład można wymienić tutaj, będący warunkiem wsparcia, wymóg dotyczący „pokrywy roślinnej”: masowe rozmnożenie się nornika spowodowało ogromne straty w drzewostanie, powodując oprócz tego apopleksję. Spojrzenie na uprawę moreli w ubiegłym stuleciu pozwala zauważyć, że gleba tradycyjnie była goła, gdyż nornik w gołej glebie się nie występuje. Mniej więcej od dwóch ostatnich dziesięcioleci pojawiła się – w związku z mechanizacją – możliwość pozostawienia przykrytej roślinnością gleby podczas zbiorów, dzięki czemu nawet podczas deszczowych zbiorów ziemia była twarda. Po zbiorach glebę jednak obrabia się ponownie – jest to ważny środek, który przy często bardzo suchym sierpniu jest dla moreli bardzo korzystny pod względem zaopatrzenia w składniki odżywcze. Taki sposób obrabiania gleby jest jednak niemożliwy w aktualnym zintegrowanym programie.

Ponadto ogólne przepisy prawne dotyczące produkcji rolnej w Austrii (dobre praktyki gospodarki rolnej) wymagają, aby produkcja żywności spełniała najwyższe wymogi bezpieczeństwa dla konsumentów i środowiska. Stosowanie tych przepisów jest wystarczające w celu uniknięcia jakiejkolwiek możliwości obniżenia jakości.

Wykreśla się zdanie „W każdym razie od początku lipca glebę pozostawia się pokrytą roślinnością, aby podczas zbiorów ziemia była twarda”, nie zastępując go, gdyż nie ma to żadnego wpływu na cechy charakterystyczne produktu.

Skreśla się ustęp „Szkodniki i choroby nie stanowią regularnie występującego problemu, a zatem wymagają jedynie sporadycznych środków. W przypadku większości upraw nie stosuje się żadnych środków ochrony roślin. Od końca października skuteczną ochroną przed piędzikiem przedzimkiem (Cheimatobia brumata) są opaski lepowe. Korniki chwyta się w pułapki z alkoholem. W przypadku moreli nie ma szkodników atakujących owoce. Stosowanie chemicznych środków chwastobójczych nie jest popularnie stosowane ani konieczne.”.

Cheimatobia brumata

Uzasadnienie:

Pojawianie się nowych szkodników i chorób wymaga regularnego stosowania środków ich zwalczania. Nowe doświadczenia w zakresie zwalczania chwastów wykazały, że jest ono z korzyścią dla upraw pod względem dostarczania składników odżywczych i wody, bez względu na to, czy jest prowadzone sposobem chemicznym czy mechanicznym.

Zdanie „70 % zbiorów sprzedawane jest do przemysłu, za pośrednictwem związków producentów oraz hurtowni, a około 30 % sprzedawane jest bezpośrednio w gospodarstwie lub na targowiskach” zastępuje się następującym:

„Głównym sposobem sprzedaży jest sprzedaż bezpośrednio w gospodarstwie lub na targowiskach. Produkt jest także wprowadzany na rynek i sprzedawany po obróbce i przetworzeniu.”.

Uzasadnienie:

Systemy dystrybucji zmieniły się w taki sposób, że obecnie większa część zbiorów trafia do sprzedaży bezpośrednio w gospodarstwie lub na targowiskach, podczas gdy w przeszłości 70 % sprzedawano do przemysłu, za pośrednictwem związków producentów oraz hurtowni.

3.5.   Etykietowanie:

Etykietowanie:

Usuwa się zdanie „Wprowadzane do sprzedaży łubianki posiadają jednolite etykiety.”.

Uzasadnienie:

Opakowanie, artykuły promocyjne itp., jednym słowem wszystko to, co stanowi „wizualną obecność produktu na rynku” podlega nieustającemu dostosowywaniu, aby podtrzymać zainteresowanie klientów i móc przekazywać odpowiedni wizerunek produktu. Wymóg jednolitego etykietowania porzucono, aby w bardziej elastyczny sposób sprostać wymogom rynku.

3.6.   Organ kontrolny:

Organ kontrolny:

Organ kontrolny sprawuje kontrolę w oparciu o standardowy program kontroli dla produktów o chronionym pochodzeniu oraz szczególny plan kontroli, który organ sporządza w celu wykonania programu w odniesieniu do chronionej nazwy pochodzenia „Wachauer Marille”.

| SGS Austria Controll-Co. GmbH |
| --- |
| Diefenbachgasse 35 |
| 1150 Wien |
| ÖSTERREICH |
| Tel. +43 151225670 |
| Faks +43 151225679 |
| E-mail: sgs.austria@sgs.com |

SGS Austria Controll-Co. GmbH

Diefenbachgasse 35

1150 Wien

ÖSTERREICH

Tel. +43 151225670

Faks +43 151225679

E-mail: sgs.austria@sgs.com

Uzasadnienie:

Zmiana przepisów prawnych dotyczących – między innymi w odniesieniu do kontroli chronionych nazw pochodzenia – zmian systemu polegających na przejściu od oficjalnych kontroli przeprowadzanych przez przewodniczącego kraju związkowego do kontroli przez akredytowane prywatne organy kontrolne.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„WACHAUER MARILLE”

„WACHAUER MARILLE”

NR WE: AT-PDO-0117-1473-29.06.2011

NR WE: AT-PDO-0117-1473-29.06.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa:

Nazwa:

„Wachauer Marille”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Austria

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

Rodzaj produktu:

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Owoce kategorii „Kegelmarillen” („morele stożkowe”), „Ovalmarillen” lub „Rosenmarillen” („morele owalne” lub „morele różane”) oraz „Ananasmarillen” („morele ananasowe”), wyselekcjonowane i sadzone w okresie obejmującym lata 1900–1960 przez sadowników moreli z Doliny Wachau oraz miejscowe szkółki hodowlane moreli.

Odmianą dominującą, typową dla regionu, jest „Klosterneuburger” (kategoria „morela stożkowa”).

„Kegelmarillen”: owoc jest rozmiarów średnich, średnia waga owocu, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 45 g do 60 g, a jego ciężar właściwy wynosi na ogół powyżej 1,0. Kształt jest stożkowy lub szpiczasty. Skórka jest miodowożółta, z czerwonym rumieńcem sięgającym do połowy owocu lub dalej, często także brązowawo lub czerwonawo nakrapiana.

Główne cechy charakterystyczne: kształt stożkowy, jednostronnie spłaszczony, z ciemnoczerwonym rumieńcem. Miąższ jest jednolicie pomarańczowy do czerwonawopomarańczowego, zwięzły i soczysty, nie staje się mączysty.

„Ovalmarillen” (lub „Rosenmarillen”): owoc jest rozmiarów średnich do dużych, średnia waga owocu, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 40 g do 65 g, a jego ciężar właściwy wynosi na ogół poniżej 1,0. Kształt jest owalny lub doskonale kulisty, ze średnio zaokrąglonymi bokami. Skórka ma barwę żółtopomarańczową, jest pokryta delikatnym meszkiem, po osłonecznionej stronie z czerwonym rumieńcem sięgającym do połowy owocu, często także czerwono nakrapiana. Główne cechy charakterystyczne: owoc o kształcie owalnym, skórka o barwie pomarańczowożółtej, z intensywnym czerwonym rumieńcem.

„Ananasmarillen”: rozmiar owocu waha się od rozmiarów „Knödelmarille” (moreli-knedla) po rozmiary dużej moreli pospolitej, średnia waga owocu, przy średniej ilości owoców na drzewie wynosi od 30 g do 70 g, a jego ciężar właściwy wynosi około 1,0. Kształt jest doskonale kulisty. Skórka jest pokryta delikatnym meszkiem, ma średniożółtą barwę, często z lekkim czerwonym rumieńcem lub czerwono nakrapianą.

Główne cechy charakterystyczne: owoce okrągłe morelowożółte, pozbawione czerwonego zabarwienia lub z nieznacznym zabarwieniem.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

—

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Region Wachau-Mautern-Krems. Leży on na południowym krańcu regionu Waldviertel wzdłuż Dunaju i sięga do północnej części regionu Dunkelsteinerwald. Tereny uprawne „Wachauer Marille” obejmują gminy: Aggsbach-Markt, Albrechtsberg, Bergern im Dunkelsteinerwald, Droß, Dürnstein, Emmersdorf, Furth, Gedersdorf, Krems, Maria-Laach, Mautern, Mühldorf, Paudorf, Rohrendorf bei Krems, Rossatz-Arnsdorf, Schönbühel-Aggsbach, Senftenberg, Spitz, Stratzing, Weinzierl am Wald i Weißenkirchen.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Specyfika obszaru geograficznego

Przemieszany wpływ kilku klimatów (równiny panońskiej i regionu Waldviertel, w bezpośrednim sąsiedztwie doliny Dunaju) wraz z dużymi różnicami temperatur dnia i nocy, zwłaszcza w okresie dojrzewania moreli. Z dokumentów wynika, że nazwę „Marille” stosowano w omawianym regionie już około 1509 r. Około 1890 r. wprowadzono w regionie Wachau na szeroką skalę uprawę moreli do celów handlowych (obok wina i lnu), wraz z doborem szczególnych odmian i najbardziej odpowiednich podkładek do szczepień. Od tego czasu uprawa moreli jest tradycyjną ważną gałęzią miejscowej gospodarki. Na wiosnę krajobraz jest całkowicie zdominowany przez widok kwitnących moreli, dlatego też uprawa moreli ma w Wachau ogromne znaczenie dla turystyki.

5.2.   Specyfika produktu:

Specyfika produktu:

Smak i aromat owoców z wysoką zawartością pektyny i cukru oraz wysoką kwasowością.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Charakterystyczną jakość „Wachauer Marille” postrzega się jako wynik klimatu i gleby tego regionu, a także ponad stuletniej tradycji hodowli. Szczególny klimat ma bezpośredni wpływ na wykształcenie się walorów smakowych i aromatycznych oraz składników odżywczych owoców.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.patentamt.at/Markenschutz/Schutzrechte/Herkunftsangabe/

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

---