# Dziennik Urzędowy L 103/2018

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 103 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6123 kwietnia 2018 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 103

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6123 kwietnia 2018

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/596 z dnia 18 kwietnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1295/2013 ustanawiające program Kreatywna Europa (2014–2020) | 1 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/597 z dnia 18 kwietnia 2018 r. zmieniająca dyrektywę Rady 92/66/EWG wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu (
  1
  ) | 4 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/598 z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji | 8 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/596 z dnia 18 kwietnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1295/2013 ustanawiające program Kreatywna Europa (2014–2020)

1

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/597 z dnia 18 kwietnia 2018 r. zmieniająca dyrektywę Rady 92/66/EWG wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu (
  1
  )

1

4

DECYZJE

*

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/598 z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji

8

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 23.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 103/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 103/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/596

z dnia 18 kwietnia 2018 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1295/2013 ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 167 ust. 5 tiret pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 (3) ustanowiono program „Kreatywna Europa” (2014–2020) służący wspieraniu europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 (3) ustanowiono program „Kreatywna Europa” (2014–2020) służący wspieraniu europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego.

| (2) | Szczególny charakter Młodzieżowej Orkiestry Unii Europejskiej (EUYO) polega na tym, że jest to orkiestra europejska, która przekracza granice kultur i składa się z młodych muzyków wybranych na podstawie surowych kryteriów jakościowych w wyniku organizowanych co roku rygorystycznych przesłuchań we wszystkich państwach członkowskich. Jest to jedyna orkiestra w Unii, do której rekrutuje się muzyków ze wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(2)

Szczególny charakter Młodzieżowej Orkiestry Unii Europejskiej (EUYO) polega na tym, że jest to orkiestra europejska, która przekracza granice kultur i składa się z młodych muzyków wybranych na podstawie surowych kryteriów jakościowych w wyniku organizowanych co roku rygorystycznych przesłuchań we wszystkich państwach członkowskich. Jest to jedyna orkiestra w Unii, do której rekrutuje się muzyków ze wszystkich państw członkowskich.

| (3) | Od momentu powstania EUYO przyczynia się do promowania dialogu międzykulturowego oraz wzajemnego szacunku i zrozumienia. EUYO działała w charakterze ambasadora kulturalnego Unii, prezentując bogactwo i różnorodność kultur europejskich oraz pojawiających się talentów. Przyczyniła się ona również do upowszechnienia znajomości europejskiego dziedzictwa muzycznego, propagowania europejskich dzieł kultury i mobilności młodych europejskich talentów poza granicami ich krajów i poza Europą. |
| --- | --- |

(3)

Od momentu powstania EUYO przyczynia się do promowania dialogu międzykulturowego oraz wzajemnego szacunku i zrozumienia. EUYO działała w charakterze ambasadora kulturalnego Unii, prezentując bogactwo i różnorodność kultur europejskich oraz pojawiających się talentów. Przyczyniła się ona również do upowszechnienia znajomości europejskiego dziedzictwa muzycznego, propagowania europejskich dzieł kultury i mobilności młodych europejskich talentów poza granicami ich krajów i poza Europą.

| (4) | EUYO organizuje regularne szkolenia dla młodych muzyków w ramach programu rezydencji i oferuje możliwość występów, dzięki czemu muzycy wzmacniają swoje międzynarodowe kariery zawodowe i rozwijają umiejętności pod kierunkiem uznanych dyrygentów. |
| --- | --- |

(4)

EUYO organizuje regularne szkolenia dla młodych muzyków w ramach programu rezydencji i oferuje możliwość występów, dzięki czemu muzycy wzmacniają swoje międzynarodowe kariery zawodowe i rozwijają umiejętności pod kierunkiem uznanych dyrygentów.

| (5) | EUYO powinna stale dywersyfikować swoje dochody, aktywnie szukając wsparcia finansowego pochodzącego z innych źródeł niż fundusze unijne, aby zagwarantować sobie stabilność i zmniejszyć uzależnienie od funduszy unijnych. EUYO powinna sobie zatem zapewnić oszczędny sposób zarządzania. |
| --- | --- |

(5)

EUYO powinna stale dywersyfikować swoje dochody, aktywnie szukając wsparcia finansowego pochodzącego z innych źródeł niż fundusze unijne, aby zagwarantować sobie stabilność i zmniejszyć uzależnienie od funduszy unijnych. EUYO powinna sobie zatem zapewnić oszczędny sposób zarządzania.

| (6) | EUYO powinna dążyć do zwiększania swojej widoczności, w tym zarówno w tradycyjnych, jak i cyfrowych środkach przekazu, i uczestniczyć w imprezach o charakterze europejskim oraz w większej liczbie państw członkowskich. |
| --- | --- |

(6)

EUYO powinna dążyć do zwiększania swojej widoczności, w tym zarówno w tradycyjnych, jak i cyfrowych środkach przekazu, i uczestniczyć w imprezach o charakterze europejskim oraz w większej liczbie państw członkowskich.

| (7) | EUYO powinna, we współpracy ze stowarzyszonymi partnerami krajowymi, szerzej informować o corocznych przesłuchaniach, aby zapewnić bardziej zrównoważoną reprezentację w orkiestrze muzyków ze wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

EUYO powinna, we współpracy ze stowarzyszonymi partnerami krajowymi, szerzej informować o corocznych przesłuchaniach, aby zapewnić bardziej zrównoważoną reprezentację w orkiestrze muzyków ze wszystkich państw członkowskich.

| (8) | Działalność EUYO powinna być zgodna z celami programu „Kreatywna Europa”, w szczególności z celem, jakim jest wspieranie rozwoju publiczności, oraz z priorytetami podprogramu „Kultura”. EUYO powinna zatem aktywnie angażować się w rozwój publiczności, ze szczególnym uwzględnieniem ludzi młodych. |
| --- | --- |

(8)

Działalność EUYO powinna być zgodna z celami programu „Kreatywna Europa”, w szczególności z celem, jakim jest wspieranie rozwoju publiczności, oraz z priorytetami podprogramu „Kultura”. EUYO powinna zatem aktywnie angażować się w rozwój publiczności, ze szczególnym uwzględnieniem ludzi młodych.

| (9) | EUYO została utworzona w następstwie rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 1976 r. (4), czym różni się od innych orkiestr europejskich. |
| --- | --- |

(9)

EUYO została utworzona w następstwie rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 1976 r. (4), czym różni się od innych orkiestr europejskich.

| (10) | Wkład EUYO doceniły państwa członkowskie i instytucje unijne, w tym kolejni przewodniczący Komisji i Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

(10)

Wkład EUYO doceniły państwa członkowskie i instytucje unijne, w tym kolejni przewodniczący Komisji i Parlamentu Europejskiego.

| (11) | Z uwagi na szczególny status, cele strategiczne i działania EUYO, które wykraczają poza interes i korzyści tylko jednego lub kilku państw członkowskich i wyraźnie stanowią europejską wartość dodaną, EUYO uznaje się za organ wskazany jako beneficjent dotacji w akcie podstawowym w rozumieniu art. 190 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (5), co umożliwia udzielanie jej dotacji bez zaproszenia do składania wniosków. |
| --- | --- |

(11)

Z uwagi na szczególny status, cele strategiczne i działania EUYO, które wykraczają poza interes i korzyści tylko jednego lub kilku państw członkowskich i wyraźnie stanowią europejską wartość dodaną, EUYO uznaje się za organ wskazany jako beneficjent dotacji w akcie podstawowym w rozumieniu art. 190 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (5), co umożliwia udzielanie jej dotacji bez zaproszenia do składania wniosków.

| (12) | W drodze wyjątku należy przyznać EUYO fundusze do zakończenia bieżącego programu „Kreatywna Europa” w dniu 31 grudnia 2020 r. |
| --- | --- |

(12)

W drodze wyjątku należy przyznać EUYO fundusze do zakończenia bieżącego programu „Kreatywna Europa” w dniu 31 grudnia 2020 r.

| (13) | EUYO powinna zatem zostać uwzględniona, w drodze wyjątku, wśród środków korzystających ze wsparcia zarówno w ramach podprogramu „Kultura”, jak i komponentu międzysektorowego programu „Kreatywna Europa”. |
| --- | --- |

(13)

EUYO powinna zatem zostać uwzględniona, w drodze wyjątku, wśród środków korzystających ze wsparcia zarówno w ramach podprogramu „Kultura”, jak i komponentu międzysektorowego programu „Kreatywna Europa”.

| (14) | Aby EUYO mogła sprawnie funkcjonować, powinna mieć możliwość jak najszybszego skorzystania z tego wsparcia, w szczególności w celu pokrycia kosztów poniesionych w 2018 r. przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2018 r. |
| --- | --- |

(14)

Aby EUYO mogła sprawnie funkcjonować, powinna mieć możliwość jak najszybszego skorzystania z tego wsparcia, w szczególności w celu pokrycia kosztów poniesionych w 2018 r. przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2018 r.

| (15) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1295/2013, |
| --- | --- |

(15)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1295/2013,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 1295/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 13 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „f) | kosztów związanych z działalnością Młodzieżowej Orkiestry Unii Europejskiej, które przyczyniają się do mobilności muzyków, transgranicznego rozpowszechniania dzieł kultury europejskiej oraz do umiędzynaradawiania karier zawodowych młodych muzyków.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 13 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

| 2) | w art. 15 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „g) | Młodzieżową Orkiestrę Unii Europejskiej w zakresie kosztów, które nie są objęte wsparciem na podstawie art. 13 ust. 1 lit. f).”. |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 15 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„g)

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 18 kwietnia 2018 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

L. PAVLOVA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 18 października 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 15 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 12 kwietnia 2018 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1295/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014–2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 221).

3

(4)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 1976 r. w sprawie projektu rezolucji złożona przez E. Kellett-Bowman, dotycząca utworzenia młodzieżowej orkiestry Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. C 79 z 5.4.1976, s. 8).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

5

---

DYREKTYWY

| 23.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 103/4 |
| --- | --- | --- | --- |

23.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 103/4

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/597

z dnia 18 kwietnia 2018 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 92/66/EWG wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI i RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie Rady 92/66/EWG (3) ustanowiono unijne środki zwalczania, jakie należy zastosować w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu u drobiu, gołębi pocztowych oraz innych ptaków trzymanych w niewoli. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie Rady 92/66/EWG (3) ustanowiono unijne środki zwalczania, jakie należy zastosować w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu u drobiu, gołębi pocztowych oraz innych ptaków trzymanych w niewoli.

| (2) | Art. 15 dyrektywy 92/66/EWG stanowi, że laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu jest określone w załączniku V do tej dyrektywy. W załączniku V do tej dyrektywy odpowiednio określono to laboratorium oraz zawarto wykaz jego funkcji i obowiązków. |
| --- | --- |

(2)

Art. 15 dyrektywy 92/66/EWG stanowi, że laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu jest określone w załączniku V do tej dyrektywy. W załączniku V do tej dyrektywy odpowiednio określono to laboratorium oraz zawarto wykaz jego funkcji i obowiązków.

| (3) | W art. 19 dyrektywy 92/66/EWG ustanowiono środki zwalczania, jakie mają zostać podjęte przez państwa członkowskie w razie podejrzenia, że gołębie pocztowe lub ptaki trzymane w niewoli są zakażone rzekomym pomorem drobiu. Artykuł ten stanowi, że w zakresie wymaganym do właściwego stosowania tych środków zwalczania państwa członkowskie mają obowiązek przedstawić Komisji informacje na temat sytuacji związanej z chorobą i zastosowanych środków zwalczania zgodnie z wzorem formularza określonym w załączniku VI do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(3)

W art. 19 dyrektywy 92/66/EWG ustanowiono środki zwalczania, jakie mają zostać podjęte przez państwa członkowskie w razie podejrzenia, że gołębie pocztowe lub ptaki trzymane w niewoli są zakażone rzekomym pomorem drobiu. Artykuł ten stanowi, że w zakresie wymaganym do właściwego stosowania tych środków zwalczania państwa członkowskie mają obowiązek przedstawić Komisji informacje na temat sytuacji związanej z chorobą i zastosowanych środków zwalczania zgodnie z wzorem formularza określonym w załączniku VI do tej dyrektywy.

| (4) | Art. 21 dyrektywy 92/66/EWG stanowi, że każde państwo członkowskie jest zobowiązane opracować plan gotowości określający, jakie środki krajowe należy wprowadzić w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Artykuł ten stanowi, że kryteria stosowane przy sporządzaniu tego planu określone są w załączniku VII do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(4)

Art. 21 dyrektywy 92/66/EWG stanowi, że każde państwo członkowskie jest zobowiązane opracować plan gotowości określający, jakie środki krajowe należy wprowadzić w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Artykuł ten stanowi, że kryteria stosowane przy sporządzaniu tego planu określone są w załączniku VII do tej dyrektywy.

| (5) | Art. 24 dyrektywy 92/66/EWG przewiduje, że Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, wprowadza zmiany do załączników, gdy istnieje taka konieczność, w szczególności biorąc pod uwagę rozwój badań naukowych i metod diagnostycznych. |
| --- | --- |

(5)

Art. 24 dyrektywy 92/66/EWG przewiduje, że Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, wprowadza zmiany do załączników, gdy istnieje taka konieczność, w szczególności biorąc pod uwagę rozwój badań naukowych i metod diagnostycznych.

| (6) | W załącznikach V, VI i VII do dyrektywy 92/66/EWG określono odpowiednio: (i) nazwę i adres laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu oraz jego zadania i obowiązki; (ii) wzór formularza, jaki powinny stosować państwa członkowskie do przekazywania informacji na temat sytuacji związanej z chorobą i zastosowanych środków kontroli; oraz (iii) minimalne kryteria, które powinny być stosowane przez państwa członkowskie przy opracowywaniu planów gotowości określających, jakie środki krajowe należy wprowadzić w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu. |
| --- | --- |

(6)

W załącznikach V, VI i VII do dyrektywy 92/66/EWG określono odpowiednio: (i) nazwę i adres laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu oraz jego zadania i obowiązki; (ii) wzór formularza, jaki powinny stosować państwa członkowskie do przekazywania informacji na temat sytuacji związanej z chorobą i zastosowanych środków kontroli; oraz (iii) minimalne kryteria, które powinny być stosowane przez państwa członkowskie przy opracowywaniu planów gotowości określających, jakie środki krajowe należy wprowadzić w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu.

| (7) | W celu uproszczenia i usprawnienia procedur dotyczących zwalczania rzekomego pomoru drobiu, w szczególności biorąc pod uwagę nowe przepisy dotyczące wyznaczania laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej określone w art. 93 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (4) oraz nowy system aktów wykonawczych przewidziany w art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania dyrektywy 92/66/EWG, należy uchylić załączniki V, VI i VII do dyrektywy 92/66/EWG i przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w dziedzinach, których dotyczą te załączniki. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5). |
| --- | --- |

(7)

W celu uproszczenia i usprawnienia procedur dotyczących zwalczania rzekomego pomoru drobiu, w szczególności biorąc pod uwagę nowe przepisy dotyczące wyznaczania laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej określone w art. 93 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (4) oraz nowy system aktów wykonawczych przewidziany w art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania dyrektywy 92/66/EWG, należy uchylić załączniki V, VI i VII do dyrektywy 92/66/EWG i przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w dziedzinach, których dotyczą te załączniki. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

| (8) | Dla jasności wspomniane funkcje i obowiązki laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu powinny zostać określone w art. 15 dyrektywy 92/66/EWG, a kryteria dotyczące planów gotowości – w art. 21 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(8)

Dla jasności wspomniane funkcje i obowiązki laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu powinny zostać określone w art. 15 dyrektywy 92/66/EWG, a kryteria dotyczące planów gotowości – w art. 21 tej dyrektywy.

| (9) | Ze względu na spójność i skuteczność państwa członkowskie powinny zapewnić terminową transpozycję przepisów niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na spójność i skuteczność państwa członkowskie powinny zapewnić terminową transpozycję przepisów niniejszej dyrektywy.

| (10) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 92/66/EWG, |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 92/66/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 92/66/EWG

W dyrektywie 92/66/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 15 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 15

  1.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – wyznacza laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.


  2.   Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu ma następujące funkcje i obowiązki:






  a) | koordynacja, w porozumieniu z Komisją, metod stosowanych przez państwa członkowskie w celu rozpoznawania rzekomego pomoru drobiu, w szczególności poprzez:






  (i) | typowanie, przechowywanie oraz dostarczanie szczepów wirusa rzekomego pomoru drobiu do testów serologicznych oraz produkcji surowic odpornościowych; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

1.   Komisja – w drodze aktów wykonawczych – wyznacza laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.

2.   Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu ma następujące funkcje i obowiązki:

a)

koordynacja, w porozumieniu z Komisją, metod stosowanych przez państwa członkowskie w celu rozpoznawania rzekomego pomoru drobiu, w szczególności poprzez:

(i)

typowanie, przechowywanie oraz dostarczanie szczepów wirusa rzekomego pomoru drobiu do testów serologicznych oraz produkcji surowic odpornościowych;

| (ii) | dostarczanie surowic standardowych i innych odczynników referencyjnych krajowym laboratoriom referencyjnym w celu normalizacji badań i odczynników stosowanych w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

(ii)

dostarczanie surowic standardowych i innych odczynników referencyjnych krajowym laboratoriom referencyjnym w celu normalizacji badań i odczynników stosowanych w państwach członkowskich;

| (iii) | gromadzenie i utrzymywanie zbioru szczepów i izolatów wirusa rzekomego pomoru drobiu; |
| --- | --- |

(iii)

gromadzenie i utrzymywanie zbioru szczepów i izolatów wirusa rzekomego pomoru drobiu;

| (iv) | okresowe organizowanie porównawczych badań procedur diagnostycznych na poziomie unijnym; |
| --- | --- |

(iv)

okresowe organizowanie porównawczych badań procedur diagnostycznych na poziomie unijnym;

| (v) | gromadzenie i zestawianie danych i informacji o stosowanych metodach diagnostycznych oraz wynikach badań przeprowadzanych w Unii; |
| --- | --- |

(v)

gromadzenie i zestawianie danych i informacji o stosowanych metodach diagnostycznych oraz wynikach badań przeprowadzanych w Unii;

| (vi) | charakteryzowanie izolatów wirusa rzekomego pomoru drobiu przy użyciu najnowszych dostępnych metod, co pozwoli na lepsze zrozumienie epidemii rzekomego pomoru drobiu; |
| --- | --- |

(vi)

charakteryzowanie izolatów wirusa rzekomego pomoru drobiu przy użyciu najnowszych dostępnych metod, co pozwoli na lepsze zrozumienie epidemii rzekomego pomoru drobiu;

| (vii) | śledzenie rozwoju metod walki z chorobą, epidemii oraz profilaktyki rzekomego pomoru drobiu na całym świecie; |
| --- | --- |

(vii)

śledzenie rozwoju metod walki z chorobą, epidemii oraz profilaktyki rzekomego pomoru drobiu na całym świecie;

| (viii) | przygotowywanie ekspertyz dotyczących wirusa rzekomego pomoru drobiu i podobnych wirusów, co pozwoli na szybką diagnostykę różnicową; |
| --- | --- |

(viii)

przygotowywanie ekspertyz dotyczących wirusa rzekomego pomoru drobiu i podobnych wirusów, co pozwoli na szybką diagnostykę różnicową;

| (ix) | zdobywanie wiedzy dotyczącej produktów immunologii weterynaryjnej używanych do likwidowania rzekomego pomoru drobiu i zapobiegania mu; |
| --- | --- |

(ix)

zdobywanie wiedzy dotyczącej produktów immunologii weterynaryjnej używanych do likwidowania rzekomego pomoru drobiu i zapobiegania mu;

| b) | aktywne udzielanie pomocy w diagnozowaniu ognisk rzekomego pomoru drobiu w państwach członkowskich poprzez przyjmowanie wyizolowanych próbek wirusa do potwierdzającego zdiagnozowania, scharakteryzowania i dla przeprowadzenia badań epidemiologicznych; |
| --- | --- |

b)

aktywne udzielanie pomocy w diagnozowaniu ognisk rzekomego pomoru drobiu w państwach członkowskich poprzez przyjmowanie wyizolowanych próbek wirusa do potwierdzającego zdiagnozowania, scharakteryzowania i dla przeprowadzenia badań epidemiologicznych;

| c) | ułatwianie szkolenia i dokształcania specjalistów w zakresie diagnostyki laboratoryjnej w celu harmonizacji jej technik na terenie Unii.”; |
| --- | --- |

c)

ułatwianie szkolenia i dokształcania specjalistów w zakresie diagnostyki laboratoryjnej w celu harmonizacji jej technik na terenie Unii.”;

| 2) | w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   W zakresie, w jakim jest to konieczne do właściwego stosowania środków przewidzianych w niniejszym artykule, państwa członkowskie przedkładają Komisji, w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, informacje na temat sytuacji związanej z chorobą oraz zastosowanych środków zwalczania.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W zakresie, w jakim jest to konieczne do właściwego stosowania środków przewidzianych w niniejszym artykule, państwa członkowskie przedkładają Komisji, w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, informacje na temat sytuacji związanej z chorobą oraz zastosowanych środków zwalczania.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „6.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować przepisy dotyczące informacji, które mają być przedkładane Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – przyjmować przepisy dotyczące informacji, które mają być przedkładane Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.”;

| 3) | art. 21 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 21

  1.   Każde państwo członkowskie opracowuje plan gotowości określający, jakie środki krajowe należy wdrożyć w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Plan gotowości jest odpowiednio aktualizowany w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji.
  Plan gotowości musi zapewniać dostęp do infrastruktury, urządzeń, pracowników i wszelkich innych odpowiednich materiałów koniecznych do szybkiego i skutecznego zwalczenia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Musi też dokładnie określać wymogi dotyczące szczepień, jakie dane państwo członkowskie uznaje za konieczne w przypadku szczepień interwencyjnych.


  2.   Plany gotowości i ich aktualizacje są przedkładane Komisji.


  3.   Komisja bada plany gotowości i ich aktualizacje w celu ustalenia, czy pozwalają one na osiągnięcie zamierzonego celu, i proponuje zainteresowanemu państwu członkowskiemu wymagane zmiany, w szczególności dla zapewnienia zgodności z planami innych państw członkowskich.
  Komisja zatwierdza plany gotowości i ich aktualizacje, w razie potrzeby ze zmianami, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.


  4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – określić kryteria, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy sporządzaniu planów gotowości. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.”; |
| --- | --- |

3)

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

1.   Każde państwo członkowskie opracowuje plan gotowości określający, jakie środki krajowe należy wdrożyć w razie wystąpienia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Plan gotowości jest odpowiednio aktualizowany w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji.

Plan gotowości musi zapewniać dostęp do infrastruktury, urządzeń, pracowników i wszelkich innych odpowiednich materiałów koniecznych do szybkiego i skutecznego zwalczenia ogniska rzekomego pomoru drobiu. Musi też dokładnie określać wymogi dotyczące szczepień, jakie dane państwo członkowskie uznaje za konieczne w przypadku szczepień interwencyjnych.

2.   Plany gotowości i ich aktualizacje są przedkładane Komisji.

3.   Komisja bada plany gotowości i ich aktualizacje w celu ustalenia, czy pozwalają one na osiągnięcie zamierzonego celu, i proponuje zainteresowanemu państwu członkowskiemu wymagane zmiany, w szczególności dla zapewnienia zgodności z planami innych państw członkowskich.

Komisja zatwierdza plany gotowości i ich aktualizacje, w razie potrzeby ze zmianami, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.

4.   Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – określić kryteria, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy sporządzaniu planów gotowości. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 25.”;

| 4) | art. 25 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 25

  1.   Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz ustanowiony na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (*1). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*2).


  2.   W przypadku odesłania do niniejszego artykułu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |
| --- | --- |

4)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

1.   Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz ustanowiony na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (*1). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*2).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego artykułu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

| 5) | uchyla się załączniki V, VI i VII. |
| --- | --- |

5)

uchyla się załączniki V, VI i VII.

Artykuł 2

Transpozycja

Do dnia 30 czerwca 2018 r. państwa członkowskie przyjmują i publikują środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

Państwa członkowskie stosują wspomniane środki od dnia 1 stycznia 2019 r.

Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

Przepisy przejściowe

Wyznaczenie laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej dla rzekomego pomoru drobiu, o którym mowa w załączniku V do dyrektywy 92/66/EWG, przed zmianami wprowadzonymi niniejszą dyrektywą, pozostaje w mocy do momentu należytego wyznaczenia laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. rzekomego pomoru drobiu zgodnie z art. 15 dyrektywy 92/66/EWG w brzmieniu zmienionym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 5

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 18 kwietnia 2018 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

L. PAVLOVA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 14 lutego 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 12 kwietnia 2018 r.

2

(3)  Dyrektywa Rady 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu (Dz.U. L 260 z 5.9.1992, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

5

(*1)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

*1

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;

*2

---

DECYZJE

| 23.4.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 103/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.4.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 103/8

---

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/598

z dnia 18 kwietnia 2018 r.

w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Stosunki między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Gruzją w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (zwaną dalej „EPS”) i Partnerstwa Wschodniego stale się rozwijają. Gruzja przystąpiła do Partnerstwa Wschodniego UE w 2009 r., po czym rozpoczęto negocjacje w sprawie Układu o stowarzyszeniu między UE a Gruzją. Układ ten (2) (zwany dalej „układem”), obejmujący stopniowe wdrażanie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (zwanej dalej „DCFTA”), został podpisany w czerwcu 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r. |
| --- | --- |

(1)

Stosunki między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Gruzją w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (zwaną dalej „EPS”) i Partnerstwa Wschodniego stale się rozwijają. Gruzja przystąpiła do Partnerstwa Wschodniego UE w 2009 r., po czym rozpoczęto negocjacje w sprawie Układu o stowarzyszeniu między UE a Gruzją. Układ ten (2) (zwany dalej „układem”), obejmujący stopniowe wdrażanie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (zwanej dalej „DCFTA”), został podpisany w czerwcu 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

| (2) | Gruzja nadal znajduje się pod wpływem niekorzystnych warunków zewnętrznych, które – wskutek spadku eksportu i mniejszych przekazów pieniężnych dokonywanych przez emigrantów – przyczyniły się do stosunkowo niskiego wzrostu PKB w 2016 r. Mimo, iż w 2017 r. nastąpiło ożywienie dynamiki regionalnego i globalnego wzrostu gospodarczego, w dalszym ciągu utrzymywać się będą jednak czynniki ryzyka. |
| --- | --- |

(2)

Gruzja nadal znajduje się pod wpływem niekorzystnych warunków zewnętrznych, które – wskutek spadku eksportu i mniejszych przekazów pieniężnych dokonywanych przez emigrantów – przyczyniły się do stosunkowo niskiego wzrostu PKB w 2016 r. Mimo, iż w 2017 r. nastąpiło ożywienie dynamiki regionalnego i globalnego wzrostu gospodarczego, w dalszym ciągu utrzymywać się będą jednak czynniki ryzyka.

| (3) | Deficyt budżetowy Gruzji utrzymuje się na wysokim poziomie, a relacja długu publicznego do PKB wzrasta. Bilans płatniczy Gruzji jest w dalszym ciągu niestabilny ze względu na bardzo duży deficyt obrotów bieżących oraz wysoki dług zagraniczny. Rezerwy walutowe Gruzji utrzymują się na stałym poziomie w wartościach bezwzględnych, jednak – w obliczu rosnących potrzeb w zakresie rezerw – spadły poniżej poziomu, jaki Międzynarodowy Fundusz Walutowy (zwany dalej „MFW”) uznaje za adekwatny. Ponadto Gruzja kontynuuje dostosowywanie się do wymogów DCFTA z Unią. |
| --- | --- |

(3)

Deficyt budżetowy Gruzji utrzymuje się na wysokim poziomie, a relacja długu publicznego do PKB wzrasta. Bilans płatniczy Gruzji jest w dalszym ciągu niestabilny ze względu na bardzo duży deficyt obrotów bieżących oraz wysoki dług zagraniczny. Rezerwy walutowe Gruzji utrzymują się na stałym poziomie w wartościach bezwzględnych, jednak – w obliczu rosnących potrzeb w zakresie rezerw – spadły poniżej poziomu, jaki Międzynarodowy Fundusz Walutowy (zwany dalej „MFW”) uznaje za adekwatny. Ponadto Gruzja kontynuuje dostosowywanie się do wymogów DCFTA z Unią.

| (4) | W tym kontekście w kwietniu 2017 r. władze gruzińskie i MFW osiągnęły porozumienie w sprawie trzyletniego instrumentu rozszerzonego wsparcia finansowego w kwocie 285,3 mln USD na lata 2017–2020. Porozumienie to zatwierdziła Rada Wykonawcza MFW w dniu 12 kwietnia 2017 r. Celem instrumentu rozszerzonego wsparcia finansowego jest wspomaganie programu reform gospodarczych, który pomoże Gruzji zmniejszyć podatność swej gospodarki na zagrożenia, i pobudzanie wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. |
| --- | --- |

(4)

W tym kontekście w kwietniu 2017 r. władze gruzińskie i MFW osiągnęły porozumienie w sprawie trzyletniego instrumentu rozszerzonego wsparcia finansowego w kwocie 285,3 mln USD na lata 2017–2020. Porozumienie to zatwierdziła Rada Wykonawcza MFW w dniu 12 kwietnia 2017 r. Celem instrumentu rozszerzonego wsparcia finansowego jest wspomaganie programu reform gospodarczych, który pomoże Gruzji zmniejszyć podatność swej gospodarki na zagrożenia, i pobudzanie wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu.

| (5) | W świetle pozostających do pokrycia potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego Gruzji władze gruzińskie zwróciły się do Unii w czerwcu 2017 r. o udzielenie uzupełniającej pomocy makrofinansowej. |
| --- | --- |

(5)

W świetle pozostających do pokrycia potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego Gruzji władze gruzińskie zwróciły się do Unii w czerwcu 2017 r. o udzielenie uzupełniającej pomocy makrofinansowej.

| (6) | Od czasu konfliktu zbrojnego z Rosją w sierpniu 2008 r. Gruzja skorzystała z dwóch operacji pomocy makrofinansowej zadeklarowanych przez Unię podczas międzynarodowej konferencji darczyńców w Brukseli w październiku 2008 r. Pierwsza z tych operacji, w kwocie 46 mln EUR, całości w formie dotacji, została wdrożona w latach 2009–2010. Druga, ponownie w kwocie 46 mln EUR, połowa w formie dotacji, a połowa w formie pożyczek, została wdrożona w latach 2015–2017. Ponadto Unia udostępniła Gruzji kwotę 610–746 mln EUR w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa na okres 2014–2020, w tym wsparcie budżetowe i pomoc techniczną. Gruzja jest również beneficjentem sąsiedzkiego funduszu inwestycyjnego, którego wkład w projekty w Gruzji w latach 2008–2017 wyniósł około 86 mln EUR. |
| --- | --- |

(6)

Od czasu konfliktu zbrojnego z Rosją w sierpniu 2008 r. Gruzja skorzystała z dwóch operacji pomocy makrofinansowej zadeklarowanych przez Unię podczas międzynarodowej konferencji darczyńców w Brukseli w październiku 2008 r. Pierwsza z tych operacji, w kwocie 46 mln EUR, całości w formie dotacji, została wdrożona w latach 2009–2010. Druga, ponownie w kwocie 46 mln EUR, połowa w formie dotacji, a połowa w formie pożyczek, została wdrożona w latach 2015–2017. Ponadto Unia udostępniła Gruzji kwotę 610–746 mln EUR w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa na okres 2014–2020, w tym wsparcie budżetowe i pomoc techniczną. Gruzja jest również beneficjentem sąsiedzkiego funduszu inwestycyjnego, którego wkład w projekty w Gruzji w latach 2008–2017 wyniósł około 86 mln EUR.

| (7) | Jako że Gruzja jest objęta EPS, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii. |
| --- | --- |

(7)

Jako że Gruzja jest objęta EPS, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii.

| (8) | Pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej, które mają poprawić pozycję bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej. |
| --- | --- |

(8)

Pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej, które mają poprawić pozycję bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej.

| (9) | Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Gruzji utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową dla Gruzji, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej, w powiązaniu z programem MFW. Pomoc makrofinansowa Unii stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz dla programu reform strukturalnych Gruzji, ponieważ uzupełniałaby środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW. |
| --- | --- |

(9)

Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Gruzji utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową dla Gruzji, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej, w powiązaniu z programem MFW. Pomoc makrofinansowa Unii stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz dla programu reform strukturalnych Gruzji, ponieważ uzupełniałaby środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

| (10) | Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia w Gruzji trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego. |
| --- | --- |

(10)

Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia w Gruzji trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego.

| (11) | Ustalenie kwoty pomocy makrofinansowej Unii opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej potrzeb Gruzji w zakresie finansowania zewnętrznego, które pozostają do zaspokojenia, i uwzględnia zdolność tego państwa do samofinansowania się, w szczególności z własnych rezerw walutowych. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców dwustronnych i wielostronnych oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążenia między Unią a innymi darczyńcami, a także środki uruchomione wcześniej w Gruzji w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii. |
| --- | --- |

(11)

Ustalenie kwoty pomocy makrofinansowej Unii opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej potrzeb Gruzji w zakresie finansowania zewnętrznego, które pozostają do zaspokojenia, i uwzględnia zdolność tego państwa do samofinansowania się, w szczególności z własnych rezerw walutowych. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców dwustronnych i wielostronnych oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążenia między Unią a innymi darczyńcami, a także środki uruchomione wcześniej w Gruzji w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

| (12) | W świetle pozostających do zaspokojenia potrzeb Gruzji w zakresie finansowania zewnętrznego, poziomu rozwoju gospodarczego i społecznego tego państwa (mierzonego dochodem na mieszkańca oraz wskaźnikiem ubóstwa), jak również wysokości zadłużenia, część pomocy powinna zostać udzielona w formie dotacji. |
| --- | --- |

(12)

W świetle pozostających do zaspokojenia potrzeb Gruzji w zakresie finansowania zewnętrznego, poziomu rozwoju gospodarczego i społecznego tego państwa (mierzonego dochodem na mieszkańca oraz wskaźnikiem ubóstwa), jak również wysokości zadłużenia, część pomocy powinna zostać udzielona w formie dotacji.

| (13) | Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami działań zewnętrznych, które zapisane są w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, a także z celami różnych obszarów działań zewnętrznych i innych stosownych polityk Unii, oraz ze środkami podejmowanymi w tym zakresie. |
| --- | --- |

(13)

Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami działań zewnętrznych, które zapisane są w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, a także z celami różnych obszarów działań zewnętrznych i innych stosownych polityk Unii, oraz ze środkami podejmowanymi w tym zakresie.

| (14) | Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać jej politykę zewnętrzną wobec Gruzji. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki. |
| --- | --- |

(14)

Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać jej politykę zewnętrzną wobec Gruzji. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki.

| (15) | Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać zaangażowanie Gruzji w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu. |
| --- | --- |

(15)

Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać zaangażowanie Gruzji w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu.

| (16) | Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii powinno być respektowanie przez Gruzję skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczegółowe pomocy makrofinansowej Unii powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Gruzji oraz na wspieraniu reform strukturalnych przyczyniających się do trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, tworzenia miejsc pracy i konsolidacji budżetowej. Unijna pomoc makrofinansowa dla Gruzji powinna również obejmować środki wspierające wdrożenie układu o stowarzyszeniu, w tym DCFTA. Aby zapewnić właściwą ocenę celów szczegółowych, należy je określić w sposób możliwy do zweryfikowania i wymierny. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunków wstępnych, jak i realizację tych celów. Jeżeli warunek wstępny nie zostanie spełniony lub cele nie zostaną zrealizowane lub jeżeli generalnie nie będą przestrzegane cele i zasady układu o stowarzyszeniu, Komisja powinna tymczasowo zawiesić lub anulować wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. |
| --- | --- |

(16)

Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii powinno być respektowanie przez Gruzję skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczegółowe pomocy makrofinansowej Unii powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Gruzji oraz na wspieraniu reform strukturalnych przyczyniających się do trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, tworzenia miejsc pracy i konsolidacji budżetowej. Unijna pomoc makrofinansowa dla Gruzji powinna również obejmować środki wspierające wdrożenie układu o stowarzyszeniu, w tym DCFTA. Aby zapewnić właściwą ocenę celów szczegółowych, należy je określić w sposób możliwy do zweryfikowania i wymierny. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunków wstępnych, jak i realizację tych celów. Jeżeli warunek wstępny nie zostanie spełniony lub cele nie zostaną zrealizowane lub jeżeli generalnie nie będą przestrzegane cele i zasady układu o stowarzyszeniu, Komisja powinna tymczasowo zawiesić lub anulować wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej.

| (17) | Aby zapewnić skuteczną ochronę interesów finansowych Unii związanych z pomocą makrofinansową Unii, Gruzja powinna wprowadzić stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z unijną pomocą makrofinansową oraz w zakresie ich zwalczania. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję i kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy. |
| --- | --- |

(17)

Aby zapewnić skuteczną ochronę interesów finansowych Unii związanych z pomocą makrofinansową Unii, Gruzja powinna wprowadzić stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z unijną pomocą makrofinansową oraz w zakresie ich zwalczania. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję i kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy.

| (18) | Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady, jako władzy budżetowej. |
| --- | --- |

(18)

Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady, jako władzy budżetowej.

| (19) | Kwoty pomocy makrofinansowej udzielanej w formie dotacji oraz kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową w formie pożyczek powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych. |
| --- | --- |

(19)

Kwoty pomocy makrofinansowej udzielanej w formie dotacji oraz kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową w formie pożyczek powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

| (20) | Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty. |
| --- | --- |

(20)

Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

| (21) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3). |
| --- | --- |

(21)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).

| (22) | Unijna pomoc makrofinansowa powinna podlegać warunkom dotyczącym polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania i ze względu na skuteczność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania takich warunków z władzami Gruzji pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę pomocy makrofinansowej Unii dla Gruzji, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do każdego zmniejszenia, zawieszenia lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura doradcza, |
| --- | --- |

(22)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna podlegać warunkom dotyczącym polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania i ze względu na skuteczność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania takich warunków z władzami Gruzji pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę pomocy makrofinansowej Unii dla Gruzji, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do każdego zmniejszenia, zawieszenia lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura doradcza,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Unia udostępnia Gruzji pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 45 mln EUR (zwaną dalej „unijną pomocą makrofinansową”) w celu wsparcia stabilizacji gospodarczej i programu znaczących reform w Gruzji. Z tej maksymalnej kwoty nie więcej niż 35 mln EUR udostępnia się w formie pożyczek i nie więcej niż 10 mln EUR udostępnia się w formie dotacji. Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej następuje pod warunkiem zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę budżetu Unii na odnośny rok. Pomoc przyczynia się do realizacji potrzeb Gruzji w zakresie bilansu płatniczego określonych w programie MFW.

2.   Aby sfinansować pożyczkę stanowiącą część unijnej pomocy makrofinansowej, Komisja jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i do ich dalszego pożyczenia Gruzji. Maksymalny średni termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.

3.   Udostępnianiem unijnej pomocy makrofinansowej zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami między MFW a Gruzją oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w układzie o stowarzyszeniu, obejmującym DCFTA.

Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie unijnej pomocy makrofinansowej, w tym o jej wypłatach, a także w stosownym terminie przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty.

4.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch i pół roku, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.

5.   Jeżeli potrzeby finansowe Gruzji w okresie wypłacania unijnej pomocy makrofinansowej znacznie się zmniejszą w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość takiej pomocy, zawiesza ją lub ją anuluje.

Artykuł 2

1.   Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii jest respektowanie przez Gruzję skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka.

2.   Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych monitorują wypełnienie warunku wstępnego, o którym mowa w ust. 1 przez cały czas udzielania unijnej pomocy makrofinansowej.

3.   Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (4).

Artykuł 3

1.   Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami Gruzji jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – którym to warunkom ma podlegać unijna pomoc makrofinansowa i które mają zostać określone w protokole ustaleń (zwanym dalej „protokołem ustaleń”) zawierającym harmonogram spełnienia tych warunków. Warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowań makroekonomicznych i reform strukturalnych realizowanymi przez Gruzję przy wsparciu MFW.

2.   Warunki, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Gruzji, w tym w odniesieniu do wykorzystania unijnej pomocy makrofinansowej. Podczas opracowywania środków z zakresu polityki uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w kontekście unijnej polityki zewnętrznej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.

3.   Szczegółowe warunki finansowe unijnej pomocy makrofinansowej określone są w umowie pożyczki i umowie o udzielenie dotacji, które mają zostać zawarte między Komisją a władzami gruzińskimi.

4.   Komisja ocenia w regularnych odstępach czasu, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym czy polityka gospodarcza Gruzji jest zgodna z celami unijnej pomocy makrofinansowej. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.

Artykuł 4

1.   Z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 3, unijna pomoc makrofinansowa jest udostępniana przez Komisję w dwóch transzach, z których każda obejmuje pożyczkę i dotację. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.

2.   Kwoty unijnej pomocy makrofinansowej udzielanej w formie pożyczek są zabezpieczane, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (5).

3.   O przekazaniu każdej transzy decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

| a) | warunku wstępnego określonego w art. 2 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

warunku wstępnego określonego w art. 2 ust. 1;

| b) | udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz |
| --- | --- |

b)

udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

| c) | zadowalającej realizacji warunków dotyczących polityki gospodarczej oraz warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń. |
| --- | --- |

c)

zadowalającej realizacji warunków dotyczących polityki gospodarczej oraz warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń.

Wypłata drugiej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty pierwszej transzy pożyczki.

4.   Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy nie są spełniane, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach zawieszenia lub anulowania.

5.   Unijna pomoc makrofinansowa jest wypłacana Narodowemu Bankowi Gruzji. Środki finansowe Unii mogą zostać przekazane na rzecz ministerstwa finansów Gruzji jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia pozostających do zaspokojenia potrzeb budżetowych w zakresie finansowania.

Artykuł 5

1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z pożyczką stanowiącą część unijnej pomocy makrofinansowej przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Unii ze zmianą terminów wymagalności ani nie narażają jej na żadne ryzyko walutowe lub ryzyko związane ze stopami procentowymi ani na żadne inne ryzyko handlowe.

2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności oraz jeśli Gruzja złoży stosowny wniosek, Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby do warunków udzielanej pożyczki została włączona klauzula wcześniejszej spłaty zadłużenia i aby odpowiadała jej analogiczna klauzula w warunkach zaciągania pożyczek.

3.   Jeśli okoliczności pozwalają na uzyskanie korzystniejszego oprocentowania udzielonej pożyczki i jeśli Gruzja złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.

4.   Gruzja pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.

5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.

Artykuł 6

1.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (6) (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (7).

2.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.

3.   Umowa pożyczki i umowa o udzielenie dotacji, o których mowa w art. 3 ust. 3, zawierają postanowienia:

| a) | zapewniające, by Gruzja regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, wprowadzała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków dostarczonych na mocy niniejszej decyzji, które zostały niewłaściwie wykorzystane; |
| --- | --- |

a)

zapewniające, by Gruzja regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, wprowadzała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków dostarczonych na mocy niniejszej decyzji, które zostały niewłaściwie wykorzystane;

| b) | zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie konkretnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (8), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (10); |
| --- | --- |

b)

zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie konkretnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (8), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (10);

| c) | wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji; |
| --- | --- |

c)

wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji;

| d) | wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna; oraz |
| --- | --- |

d)

wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna; oraz

| e) | zapewniające, by Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki lub pełnego zwrotu dotacji, jeżeli stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Gruzja uczestniczyła w jakiejkolwiek czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję bądź w jakiejkolwiek innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii. |
| --- | --- |

e)

zapewniające, by Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki lub pełnego zwrotu dotacji, jeżeli stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Gruzja uczestniczyła w jakiejkolwiek czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję bądź w jakiejkolwiek innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

4.   Przed udzielaniem unijnej pomocy makrofinansowej Komisja ocenia w drodze oceny operacyjnej prawidłowość stosowanych przez Gruzję uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne dla tej pomocy.

Artykuł 7

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 8

1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę takiego wykonania. Sprawozdanie to zawiera:

| a) | analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej; |
| --- | --- |

a)

analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej;

| b) | ocenę sytuacji gospodarczej Gruzji i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 3 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

ocenę sytuacji gospodarczej Gruzji i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 3 ust. 1;

| c) | informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Gruzji a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej. |
| --- | --- |

c)

informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Gruzji a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej.

2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i efektywności ukończonych działań w ramach unijnej pomocy makrofinansowej oraz zakresu, w jakim przyczyniły się one do osiągnięcia celów tej pomocy.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Strasburgu dnia 18 kwietnia 2018 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

L. PAVLOVA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 12 kwietnia 2018 r.

1

(2)  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

3

(4)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

10

---