# Dziennik Urzędowy C 383/17 p

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 383 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5917 października 2016 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 383

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5917 października 2016

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2016/C 383/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2016/C 383/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2016/C 383/02 | Sprawa C-370/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Novara (Włochy) w dniu 4 lipca 2016 r. – Bruno Dell’Acqua/Eurocom Srl, Regione Lombardia | 2 |
| 2016/C 383/03 | Sprawa C-403/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 19 lipca 2016 r. – Soufiane El Hassani przeciwko Ministrowi Spraw Zagranicznych | 2 |
| 2016/C 383/04 | Sprawa C-408/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București (Rumunia) w dniu 21 lipca 2016 r. – Compania Națională de Autostrăzi și Drumuri Naționale din România SA/Ministerul Fondurilor Europene – Direcția generală managementul fondurilor externe | 3 |
| 2016/C 383/05 | Sprawa C-416/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugalia) w dniu 27 lipca 2016 r. – Luís Manuel Piscarreta Ricardo/Portimão Urbis, E.M., S.A. – w likwidacji – i in. | 4 |
| 2016/C 383/06 | Sprawa C-426/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank van eerste aanleg Brussel (Belgia) w dniu 1 sierpnia 2016 r. – Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen i in./Vlaams Gewest | 5 |
| 2016/C 383/07 | Sprawa C-442/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Irlandia) w dniu 8 sierpnia 2016 r. – Florea Gusa/Minister for Social Protection, Attorney General | 6 |
| 2016/C 383/08 | Sprawa C-451/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2016 r. – MB/Secretary of State for Work and Pensions | 6 |
| 2016/C 383/09 | Sprawa C-452/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Krzysztof Marek Poltorak | 7 |
| 2016/C 383/10 | Sprawa C-453/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Halil Ibrahim Özçelik | 7 |
| 2016/C 383/11 | Sprawa C-477/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 2 września 2016 r. – Openbaar Ministerie/Ruslanas Kovalkovas | 8 |
| 2016/C 383/12 | Sprawa C-481/16: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka | 9 |
| | Sąd |
| 2016/C 383/13 | Sprawa T-460/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Sun Pharmaceutical Industries i Ranbaxy (UK)/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienie zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Grzywny — Pewność prawa — Zasada legalności kar — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. — Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję) | 10 |
| 2016/C 383/14 | Sprawa T-467/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Arrow Group i Arrow Generics/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Grzywny — Pewność prawa — Zasada legalności kar — Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję — Prawo do obrony — Jednolite i ciągłe naruszenie) | 10 |
| 2016/C 383/15 | Sprawa T-469/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Generics (UK)/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Prawo do obrony — Grzywny) | 11 |
| 2016/C 383/16 | Sprawa T-470/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Merck/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Możliwość przypisania naruszeń — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jedną z jej spółek zależnych — Pewność prawa — Rozsądny termin — Grzywny) | 12 |
| 2016/C 383/17 | Sprawa T-204/14: Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Victor International/EUIPO – Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VICTOR — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy victoria — Względna podstawa odmowy rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Charakter używania — Postać różniąca się co do elementów, które nie wpływają na charakter odróżniający — Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] | 12 |
| 2016/C 383/18 | Sprawa T-4/15: Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Beiersdorf/EUIPO (Q10) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Q10 — Odmowa zarejestrowania oświadczenia o zakresie ochrony — Artykuł 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Względne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009] | 13 |
| 2016/C 383/19 | Sprawa T-360/15: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Dr Vita/EUIPO (69) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego 69 — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 14 |
| 2016/C 383/20 | Sprawa T-379/16: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r. – Basicmed Enterprises i in./Rada i in. | 14 |
| 2016/C 383/21 | Sprawa T-386/16: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. – Falegnameria Universo dei F.lli Priarollo/EUIPO – Zanini Porte (silente PORTE & PORTE) | 15 |
| 2016/C 383/22 | Sprawa T-401/16: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2016 r. – Hiszpania/Komisja | 16 |
| 2016/C 383/23 | Sprawa T-448/16: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Mr. Kebab/EUIPO – Mister Kebap (Mr. KEBAB) | 17 |
| 2016/C 383/24 | Sprawa T-455/16 P: Odwołanie wniesione w dniu 14 sierpnia 2016 r. przez Elia Fernández González od wyroku wydanego w dniu 14 czerwca 2016 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-121/15, Fernández González/Komisja | 17 |
| 2016/C 383/25 | Sprawa T-456/16: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Hug (GULLON DARVIDA) | 18 |
| 2016/C 383/26 | Sprawa T-461/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Kaddour/Rada | 19 |
| 2016/C 383/27 | Sprawa T-467/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Flir Systems Trading Belgium/Komisja | 19 |
| 2016/C 383/28 | Sprawa T-470/16: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2016 r. – X-cen-tek/EUIPO (przedstawienie trójkąta) | 20 |
| 2016/C 383/29 | Sprawa T-472/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Marsh/EUIPO (LegalPro) | 21 |
| 2016/C 383/30 | Sprawa T-475/16: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2016 r. – FTI Touristik/EUIPO – Prantner i Giersch (Fl) | 22 |
| 2016/C 383/31 | Sprawa T-479/16: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2016 r. – Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS) | 22 |
| 2016/C 383/32 | Sprawa T-622/16: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – sheepworld/EUIPO (Alles wird gut) | 23 |
| 2016/C 383/33 | Sprawa T-623/16: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – Volkswagen/EUIPO – Paalupaikka (MAIN AUTO WHEELS) | 23 |
| 2016/C 383/34 | Sprawa T-624/16: Skarga wniesiona w dniu 5 września 2016 r. – Gollnisch/Parlament | 24 |
| 2016/C 383/35 | Sprawa T-626/16: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Troszczynski/Parlament | 26 |
| 2016/C 383/36 | Sprawa T-633/16: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Bilde/Parlament | 27 |
| 2016/C 383/37 | Sprawa T-634/16: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Montel/Parlament | 28 |
| 2016/C 383/38 | Sprawa T-465/11 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. – Moravia Gas Storage/Komisja | 29 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2016/C 383/39 | Sprawa F-75/15: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja | 30 |
| 2016/C 383/40 | Sprawa F-150/15: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – ZZ/EBI | 30 |
| 2016/C 383/41 | Sprawa F-4/16: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja | 31 |
| 2016/C 383/42 | Sprawa F-20/16: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2016 r. – ZZ/Komisji | 32 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2016/C 383/02

Sprawa C-370/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Novara (Włochy) w dniu 4 lipca 2016 r. – Bruno Dell’Acqua/Eurocom Srl, Regione Lombardia

2

2016/C 383/03

Sprawa C-403/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 19 lipca 2016 r. – Soufiane El Hassani przeciwko Ministrowi Spraw Zagranicznych

2

2016/C 383/04

Sprawa C-408/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București (Rumunia) w dniu 21 lipca 2016 r. – Compania Națională de Autostrăzi și Drumuri Naționale din România SA/Ministerul Fondurilor Europene – Direcția generală managementul fondurilor externe

3

2016/C 383/05

Sprawa C-416/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugalia) w dniu 27 lipca 2016 r. – Luís Manuel Piscarreta Ricardo/Portimão Urbis, E.M., S.A. – w likwidacji – i in.

4

2016/C 383/06

Sprawa C-426/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank van eerste aanleg Brussel (Belgia) w dniu 1 sierpnia 2016 r. – Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen i in./Vlaams Gewest

5

2016/C 383/07

Sprawa C-442/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Irlandia) w dniu 8 sierpnia 2016 r. – Florea Gusa/Minister for Social Protection, Attorney General

6

2016/C 383/08

Sprawa C-451/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2016 r. – MB/Secretary of State for Work and Pensions

6

2016/C 383/09

Sprawa C-452/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Krzysztof Marek Poltorak

7

2016/C 383/10

Sprawa C-453/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Halil Ibrahim Özçelik

7

2016/C 383/11

Sprawa C-477/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 2 września 2016 r. – Openbaar Ministerie/Ruslanas Kovalkovas

8

2016/C 383/12

Sprawa C-481/16: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka

9

Sąd

2016/C 383/13

Sprawa T-460/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Sun Pharmaceutical Industries i Ranbaxy (UK)/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienie zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Grzywny — Pewność prawa — Zasada legalności kar — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. — Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję)

10

2016/C 383/14

Sprawa T-467/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Arrow Group i Arrow Generics/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Grzywny — Pewność prawa — Zasada legalności kar — Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję — Prawo do obrony — Jednolite i ciągłe naruszenie)

10

2016/C 383/15

Sprawa T-469/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Generics (UK)/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Prawo do obrony — Grzywny)

11

2016/C 383/16

Sprawa T-470/13: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Merck/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram — Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel — Potencjalna konkurencja — Leki generyczne — Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów — Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne — Naruszenie prawa — Błąd w ocenie — Możliwość przypisania naruszeń — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jedną z jej spółek zależnych — Pewność prawa — Rozsądny termin — Grzywny)

12

2016/C 383/17

Sprawa T-204/14: Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Victor International/EUIPO – Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VICTOR — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy victoria — Względna podstawa odmowy rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Charakter używania — Postać różniąca się co do elementów, które nie wpływają na charakter odróżniający — Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009]

12

2016/C 383/18

Sprawa T-4/15: Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Beiersdorf/EUIPO (Q10) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Q10 — Odmowa zarejestrowania oświadczenia o zakresie ochrony — Artykuł 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Względne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009]

13

2016/C 383/19

Sprawa T-360/15: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Dr Vita/EUIPO (69) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego 69 — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

14

2016/C 383/20

Sprawa T-379/16: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r. – Basicmed Enterprises i in./Rada i in.

14

2016/C 383/21

Sprawa T-386/16: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. – Falegnameria Universo dei F.lli Priarollo/EUIPO – Zanini Porte (silente PORTE & PORTE)

15

2016/C 383/22

Sprawa T-401/16: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2016 r. – Hiszpania/Komisja

16

2016/C 383/23

Sprawa T-448/16: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Mr. Kebab/EUIPO – Mister Kebap (Mr. KEBAB)

17

2016/C 383/24

Sprawa T-455/16 P: Odwołanie wniesione w dniu 14 sierpnia 2016 r. przez Elia Fernández González od wyroku wydanego w dniu 14 czerwca 2016 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-121/15, Fernández González/Komisja

17

2016/C 383/25

Sprawa T-456/16: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Hug (GULLON DARVIDA)

18

2016/C 383/26

Sprawa T-461/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Kaddour/Rada

19

2016/C 383/27

Sprawa T-467/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Flir Systems Trading Belgium/Komisja

19

2016/C 383/28

Sprawa T-470/16: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2016 r. – X-cen-tek/EUIPO (przedstawienie trójkąta)

20

2016/C 383/29

Sprawa T-472/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Marsh/EUIPO (LegalPro)

21

2016/C 383/30

Sprawa T-475/16: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2016 r. – FTI Touristik/EUIPO – Prantner i Giersch (Fl)

22

2016/C 383/31

Sprawa T-479/16: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2016 r. – Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS)

22

2016/C 383/32

Sprawa T-622/16: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – sheepworld/EUIPO (Alles wird gut)

23

2016/C 383/33

Sprawa T-623/16: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – Volkswagen/EUIPO – Paalupaikka (MAIN AUTO WHEELS)

23

2016/C 383/34

Sprawa T-624/16: Skarga wniesiona w dniu 5 września 2016 r. – Gollnisch/Parlament

24

2016/C 383/35

Sprawa T-626/16: Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Troszczynski/Parlament

26

2016/C 383/36

Sprawa T-633/16: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Bilde/Parlament

27

2016/C 383/37

Sprawa T-634/16: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Montel/Parlament

28

2016/C 383/38

Sprawa T-465/11 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. – Moravia Gas Storage/Komisja

29

Sąd do spraw Służby Publicznej

2016/C 383/39

Sprawa F-75/15: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja

30

2016/C 383/40

Sprawa F-150/15: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – ZZ/EBI

30

2016/C 383/41

Sprawa F-4/16: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja

31

2016/C 383/42

Sprawa F-20/16: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2016 r. – ZZ/Komisji

32

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2016/C 383/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 371 z 10.10.2016

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 364 z 3.10.2016

Dz.U. C 350 z 26.9.2016

Dz.U. C 343 z 19.9.2016

Dz.U. C 335 z 12.9.2016

Dz.U. C 326 z 5.9.2016

Dz.U. C 314 z 29.8.2016

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Novara (Włochy) w dniu 4 lipca 2016 r. – Bruno Dell’Acqua/Eurocom Srl, Regione Lombardia

(Sprawa C-370/16)

(2016/C 383/02)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Novara

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Bruno Dell’Acqua

Strona pozwana: Eurocom Srl, Regione Lombardia

Pytanie prejudycjalne

Czy uprzednie upoważnienie w rozumieniu art. 1 zdanie drugie protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz.U. C 310 z 16 grudnia 2004 r., s. 261) jest konieczne, jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym zajęcia na poczet wierzytelności środków będących w posiadaniu trzeciodłużnika zajmowane sumy nie znajdują się w posiadaniu Komisji Europejskiej, lecz zostały już przekazane krajowym instytucjom odpowiedzialnym za dokonywanie płatności?

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 19 lipca 2016 r. – Soufiane El Hassani przeciwko Ministrowi Spraw Zagranicznych

(Sprawa C-403/16)

(2016/C 383/03)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Naczelny Sąd Administracyjny

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Soufiane El Hassani

Strona pozwana: Minister Spraw Zagranicznych

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 32 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (1), z uwagi na motyw 29 preambuły do kodeksu wizowego i art. 47 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy rozumieć w ten sposób, że nakłada na państwo członkowskie obowiązek zagwarantowania środka zaskarżenia (odwołania) do sądu?

---

(1)  Dz. Urz. L 243, s. 1.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București (Rumunia) w dniu 21 lipca 2016 r. – Compania Națională de Autostrăzi și Drumuri Naționale din România SA/Ministerul Fondurilor Europene – Direcția generală managementul fondurilor externe

(Sprawa C-408/16)

(2016/C 383/04)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel București

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Compania Națională de Autostrăzi și Drumuri Naționale din România SA

Strona pozwana: Ministerul Fondurilor Europene – Direcția generală managementul fondurilor externe

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 15 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on, by państwo członkowskie nie stosowało, po swoim przystąpieniu do Unii Europejskiej, omawianej dyrektywy, jeżeli jest objęte umową o finansowaniu zawartą z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, podpisaną przed akcesją, na podstawie której to umowy do udzielanych zamówień publicznych mają zastosowanie szczególne wymogi określone przez podmiot finansujący, takie jak te w niniejszej sprawie, które są surowsze od tych dopuszczalnych na mocy dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 15 lit. c) dyrektywy 2004/18/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on, by państwo członkowskie nie stosowało, po swoim przystąpieniu do Unii Europejskiej, omawianej dyrektywy, jeżeli jest objęte umową o finansowaniu zawartą z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, podpisaną przed akcesją, na podstawie której to umowy do udzielanych zamówień publicznych mają zastosowanie szczególne wymogi określone przez podmiot finansujący, takie jak te w niniejszej sprawie, które są surowsze od tych dopuszczalnych na mocy dyrektywy?

| 2) | Czy dyrektywę 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona istnieniu w prawie krajowym aktu prawnego, takiego jak O.U.G. nr. 72/2007 (dekret z mocą ustawy nr 72/2007), który przewiduje stosowanie postanowień Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w drodze odstępstwa od aktu prawnego transponującego do prawa krajowego dyrektywę, w tym przypadku O.U.G. nr. 34/2006 (dekretu z mocą ustawy nr 34/2006), ze względów takich jak te wskazane w uzasadnieniu, w celu zastosowania się do umowy o finansowaniu zawartej przed akcesją? |
| --- | --- |

2)

Czy dyrektywę 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona istnieniu w prawie krajowym aktu prawnego, takiego jak O.U.G. nr. 72/2007 (dekret z mocą ustawy nr 72/2007), który przewiduje stosowanie postanowień Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w drodze odstępstwa od aktu prawnego transponującego do prawa krajowego dyrektywę, w tym przypadku O.U.G. nr. 34/2006 (dekretu z mocą ustawy nr 34/2006), ze względów takich jak te wskazane w uzasadnieniu, w celu zastosowania się do umowy o finansowaniu zawartej przed akcesją?

| 3) | Czy przy wykładni art. 9 ust. 5 i art. 60 lit. a) rozporządzenia WE nr 1083/2006 (2) takie zamówienie publiczne, udzielone zgodnie z postanowieniami Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego i przepisami prawa krajowego, można uznać za zgodne z prawem Unii i kwalifikujące się do europejskiej dotacji bezzwrotnej, udzielonej z mocą wsteczną? |
| --- | --- |

3)

Czy przy wykładni art. 9 ust. 5 i art. 60 lit. a) rozporządzenia WE nr 1083/2006 (2) takie zamówienie publiczne, udzielone zgodnie z postanowieniami Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego i przepisami prawa krajowego, można uznać za zgodne z prawem Unii i kwalifikujące się do europejskiej dotacji bezzwrotnej, udzielonej z mocą wsteczną?

| 4) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, jeżeli takie zamówienie publiczne zostało uznane za zgodne w chwili kontroli spełnienia wymagań kwalifikacyjnych Programului operațional sectorial „Transport” 2007-2013 (sektorowego programu operacyjnego „Transport” 2007-2013), czy tego rodzaju ewentualne naruszenie przepisów prawa Unii dotyczących zamówień publicznych (ustalenie kryteriów preselekcji oferentów analogicznych do tych z Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego, surowszych w stosunku do tych z dyrektywy 2004/18/WE – wskazanych szczegółowo w pkt 12-14 niniejszego postanowienia) stanowi „nieprawidłowość” w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1083/2006, powodującą powstanie po stronie danego państwa członkowskiego obowiązku dokonania korekty finansowej/proporcjonalnego zmniejszenia na podstawie art. 98 ust. 2 tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, jeżeli takie zamówienie publiczne zostało uznane za zgodne w chwili kontroli spełnienia wymagań kwalifikacyjnych Programului operațional sectorial „Transport” 2007-2013 (sektorowego programu operacyjnego „Transport” 2007-2013), czy tego rodzaju ewentualne naruszenie przepisów prawa Unii dotyczących zamówień publicznych (ustalenie kryteriów preselekcji oferentów analogicznych do tych z Przewodnika po procedurach udzielania zamówień publicznych Europejskiego Banku Inwestycyjnego, surowszych w stosunku do tych z dyrektywy 2004/18/WE – wskazanych szczegółowo w pkt 12-14 niniejszego postanowienia) stanowi „nieprawidłowość” w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1083/2006, powodującą powstanie po stronie danego państwa członkowskiego obowiązku dokonania korekty finansowej/proporcjonalnego zmniejszenia na podstawie art. 98 ust. 2 tego rozporządzenia?

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/4 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugalia) w dniu 27 lipca 2016 r. – Luís Manuel Piscarreta Ricardo/Portimão Urbis, E.M., S.A. – w likwidacji – i in.

(Sprawa C-416/16)

(2016/C 383/05)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Judicial da Comarca de Faro

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Luís Manuel Piscarreta Ricardo

Strona pozwana: Portimão Urbis, E.M., S.A. – w likwidacji –, Município de Portimão, EMARP – Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, E.M., S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca (1), a w szczególności jego [ust. 1] lit. b) znajduje zastosowanie do takiej, jak rozpatrywana w niniejszej sprawie sytuacji, w której w drodze decyzji organu wykonawczego gminy rozwiązywane jest przedsiębiorstwo komunalne (którego jedynym akcjonariuszem jest gmina), a prowadzona przez to przedsiębiorstwo działalność została w części przejęta przez gminę, a częściowo przez inne przedsiębiorstwo miejskie (którego przedmiot działalności został w tym celu zmieniony i które także pozostaje w całości w posiadaniu gminy)? To znaczy, czy można uznać, że w tych okolicznościach dokonano przejęcia zakładu w rozumieniu wspomnianej dyrektywy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca (1), a w szczególności jego [ust. 1] lit. b) znajduje zastosowanie do takiej, jak rozpatrywana w niniejszej sprawie sytuacji, w której w drodze decyzji organu wykonawczego gminy rozwiązywane jest przedsiębiorstwo komunalne (którego jedynym akcjonariuszem jest gmina), a prowadzona przez to przedsiębiorstwo działalność została w części przejęta przez gminę, a częściowo przez inne przedsiębiorstwo miejskie (którego przedmiot działalności został w tym celu zmieniony i które także pozostaje w całości w posiadaniu gminy)? To znaczy, czy można uznać, że w tych okolicznościach dokonano przejęcia zakładu w rozumieniu wspomnianej dyrektywy?

| 2) | Czy pracownika, który faktycznie nie wykonuje obowiązków (w szczególności, ponieważ jego umowa o pracę jest zawieszona), należy uznać za objętego zakresem pojęcia „pracownika” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2001/23/WE, a zatem, należy uznać, że prawa i obowiązki wynikające z umowy o pracę przeszły na przejmującego zgodnie z art. 3 ust. 1 tej dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy pracownika, który faktycznie nie wykonuje obowiązków (w szczególności, ponieważ jego umowa o pracę jest zawieszona), należy uznać za objętego zakresem pojęcia „pracownika” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2001/23/WE, a zatem, należy uznać, że prawa i obowiązki wynikające z umowy o pracę przeszły na przejmującego zgodnie z art. 3 ust. 1 tej dyrektywy?

| 3) | Czy wprowadzenie ograniczeń przejęcia pracowników, w szczególności w zależności od rodzaju stosunku pracy lub jego czasu trwania, w ramach przejęcia zakładu, takich jak ograniczenia, o których mowa w art. 62 ust. 5, 6 i 11 RJAEL (2) [portugalskiego systemu prawnego lokalnej działalności gospodarczej i udziałów lub akcji posiadanych przez organy administracji lokalnej] jest dopuszczalne, a zatem należy uznać je za zgodne z prawem Unii? |
| --- | --- |

3)

Czy wprowadzenie ograniczeń przejęcia pracowników, w szczególności w zależności od rodzaju stosunku pracy lub jego czasu trwania, w ramach przejęcia zakładu, takich jak ograniczenia, o których mowa w art. 62 ust. 5, 6 i 11 RJAEL (2) [portugalskiego systemu prawnego lokalnej działalności gospodarczej i udziałów lub akcji posiadanych przez organy administracji lokalnej] jest dopuszczalne, a zatem należy uznać je za zgodne z prawem Unii?

---

(1)  Dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. 2001, L 82, s. 16).

(2)  Portugalskiego systemu prawnego lokalnej działalności gospodarczej i udziałów lub akcji posiadanych przez organy administracji lokalnej.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank van eerste aanleg Brussel (Belgia) w dniu 1 sierpnia 2016 r. – Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen i in./Vlaams Gewest

(Sprawa C-426/16)

(2016/C 383/06)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Liga van Moskeeën en Islamitische Organisaties Provincie Antwerpen, VZW, Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen van Limburg, VZW, Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen Oost-Vlaanderen, VZW, Unie der Moskeeën en Islamitische Verenigingen van West-Vlaanderen, VZW, Unie der Moskeeën en Islamitische Verenigingen van Vlaams-Brabant, VZW, Association Internationale Diyanet de Belgique, IVZW, Islamitische Federatie van België, VZW, Rassemblement des Musulmans de Belgique, VZW, Erkan Konak, Chaibi El Hassan

Strona pozwana: Vlaams Gewest

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 4 ust. 4 w związku z art. 2 lit. k) rozporządzenia Rady (WE) nr 1099/2009 (1) z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania jest nieważny z powodu naruszenia art. 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, art. 10 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i art. 13 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ przewidują one, że w przypadku zwierząt poddawanych ubojowi według szczególnych metod wymaganych przez obrzędy religijne, ich ubój bez ogłuszania może być dokonywany tylko w rzeźni objętej zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 853/2004 (2), podczas gdy w Regionie Flamandzkim takie rzeźnie nie mają wystarczającej wydajności, aby zaspokoić występujący każdego roku z okazji islamskiego święta ofiarowania popyt na zwierzęta uśmiercone rytualnie bez ogłuszenia, i obciążenia związane z przekształceniem w rzeźnie tymczasowych ubojni, zarejestrowanych i podlegających kontroli ze strony władz w związku z islamskim świętem ofiarowania, nie wydają się odpowiednie dla osiągnięcia realizowanych celów ochrony zwierząt i zdrowia ludności, oraz proporcjonalne do tych celów?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz.U. L 303. s. 1).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139, s.55).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Irlandia) w dniu 8 sierpnia 2016 r. – Florea Gusa/Minister for Social Protection, Attorney General

(Sprawa C-442/16)

(2016/C 383/07)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Court of Appeal

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Florea Gusa

Strona pozwana: Minister for Social Protection, Attorney General

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy obywatel Unii, który 1) jest obywatelem innego państwa członkowskiego; 2) zgodnie z prawem zamieszkiwał i pracował jako osoba pracująca na własny rachunek w przyjmującym państwie członkowskim przez około cztery lata; 3) zakończył pracę lub działalność gospodarczą z uwagi na brak pracy i 4) zarejestrował się jako osoba poszukująca pracy w odpowiednim urzędzie pracy zachowuje status osoby pracującej na własny rachunek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a) czy też art. 7 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE (1) lub też na innej podstawie? |
| --- | --- |

1)

Czy obywatel Unii, który 1) jest obywatelem innego państwa członkowskiego; 2) zgodnie z prawem zamieszkiwał i pracował jako osoba pracująca na własny rachunek w przyjmującym państwie członkowskim przez około cztery lata; 3) zakończył pracę lub działalność gospodarczą z uwagi na brak pracy i 4) zarejestrował się jako osoba poszukująca pracy w odpowiednim urzędzie pracy zachowuje status osoby pracującej na własny rachunek w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. a) czy też art. 7 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE (1) lub też na innej podstawie?

| 2) | Jeżeli nie, czy zachowuje on prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim bez spełnienia przesłanek z art. 7 ust. 1 lit. b) lub c) dyrektywy 2004/38/WE lub też czy jest on jedynie chroniony przed wydaleniem na mocy art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli nie, czy zachowuje on prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim bez spełnienia przesłanek z art. 7 ust. 1 lit. b) lub c) dyrektywy 2004/38/WE lub też czy jest on jedynie chroniony przed wydaleniem na mocy art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2004/38/WE?

| 3) | Jeżeli nie, czy w odniesieniu do takiej osoby odmowa przyznania zasiłku dla osób poszukujących pracy (będącego specjalnym nieskładkowym świadczeniem pieniężnym w rozumieniu art. 70 rozporządzenia nr 883/2004/WE (2)) ze względu na niewykazanie prawa pobytu w przyjmującym państwie członkowskim jest zgodna z prawem Unii, a w szczególności z art. 4 rozporządzenia nr 883/2004/WE? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli nie, czy w odniesieniu do takiej osoby odmowa przyznania zasiłku dla osób poszukujących pracy (będącego specjalnym nieskładkowym świadczeniem pieniężnym w rozumieniu art. 70 rozporządzenia nr 883/2004/WE (2)) ze względu na niewykazanie prawa pobytu w przyjmującym państwie członkowskim jest zgodna z prawem Unii, a w szczególności z art. 4 rozporządzenia nr 883/2004/WE?

---

(1)  Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158, s. 77).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166, s. 1).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2016 r. – MB/Secretary of State for Work and Pensions

(Sprawa C-451/16)

(2016/C 383/08)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Supreme Court of the United Kingdom

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: MB

Strona przeciwna: Secretary of State for Work and Pensions

Pytania prejudycjalne

Czy uregulowanie prawa krajowego uzależniające prawo osoby, która zmieniła płeć, do emerytury z publicznego systemu zabezpieczenia społecznego nie tylko od spełnienia fizycznych, społecznych i psychologicznych kryteriów uznania zmiany płci, ale też od pozostawania w stanie wolnym, jest zgodne z dyrektywą Rady 79/7/EWG w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego?

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Krzysztof Marek Poltorak

(Sprawa C-452/16)

(2016/C 383/09)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Openbaar Ministerie

Druga strona postępowania: Krzysztof Marek Poltorak

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wyrażenia „organ sądowy”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1), oraz „decyzja sądowa”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, są autonomicznymi pojęciami prawa Unii? |
| --- | --- |

1)

Czy wyrażenia „organ sądowy”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1), oraz „decyzja sądowa”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, są autonomicznymi pojęciami prawa Unii?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy organ wydającego nakaz państwa członkowskiego jest tego rodzaju „organem sądowym” i czy wydany przez niego europejski nakaz aresztowania jest tego rodzaju „decyzją sądową”? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy organ wydającego nakaz państwa członkowskiego jest tego rodzaju „organem sądowym” i czy wydany przez niego europejski nakaz aresztowania jest tego rodzaju „decyzją sądową”?

| 3) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy szwedzki Zarząd Krajowy Policji mieści się w zakresie pojęcia „organu sądowego”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, a europejski nakaz aresztowania wydany przez ten organ jest z tego względu „decyzją sądową”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy szwedzki Zarząd Krajowy Policji mieści się w zakresie pojęcia „organu sądowego”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, a europejski nakaz aresztowania wydany przez ten organ jest z tego względu „decyzją sądową”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW?

| 4) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: czy wyznaczenie krajowego organu policji, takiego jak Zarząd Krajowy Policji, jako organu sądowego wydającego nakaz jest zgodne z prawem Unii? |
| --- | --- |

4)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: czy wyznaczenie krajowego organu policji, takiego jak Zarząd Krajowy Policji, jako organu sądowego wydającego nakaz jest zgodne z prawem Unii?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Openbaar Ministerie/Halil Ibrahim Özçelik

(Sprawa C-453/16)

(2016/C 383/10)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Openbaar Ministerie

Druga strona postępowania: Halil Ibrahim Özçelik

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wyrażenie „orzeczenie sądowe” w rozumieniu art. 8 ust. 1 in initio i lit. c) decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1) jest pojęciem autonomicznym prawa Unii, które należy interpretować w sposób autonomiczny i jednolity? |
| --- | --- |

1)

Czy wyrażenie „orzeczenie sądowe” w rozumieniu art. 8 ust. 1 in initio i lit. c) decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1) jest pojęciem autonomicznym prawa Unii, które należy interpretować w sposób autonomiczny i jednolity?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, co oznacza to pojęcie? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, co oznacza to pojęcie?

| 3) | Czy zatwierdzenie przez prokuratura krajowego nakazu aresztowania wydanego przez policję, które to zatwierdzenie jest przedmiotem niniejszej sprawy, jest „orzeczeniem sądowym”? |
| --- | --- |

3)

Czy zatwierdzenie przez prokuratura krajowego nakazu aresztowania wydanego przez policję, które to zatwierdzenie jest przedmiotem niniejszej sprawy, jest „orzeczeniem sądowym”?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/8 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 2 września 2016 r. – Openbaar Ministerie/Ruslanas Kovalkovas

(Sprawa C-477/16)

(2016/C 383/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Openbaar Ministerie

Druga strona postępowania: Ruslanas Kovalkovas

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wyrażenia „organ sądowy”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1), oraz „decyzja sądowa”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, są autonomicznymi pojęciami prawa Unii? |
| --- | --- |

1)

Czy wyrażenia „organ sądowy”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (1), oraz „decyzja sądowa”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, są autonomicznymi pojęciami prawa Unii?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy organ wydającego nakaz państwa członkowskiego jest tego rodzaju „organem sądowym” i czy wydany przez niego europejski nakaz aresztowania jest tego rodzaju „decyzją sądową”? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy organ wydającego nakaz państwa członkowskiego jest tego rodzaju „organem sądowym” i czy wydany przez niego europejski nakaz aresztowania jest tego rodzaju „decyzją sądową”?

| 3) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy ministerstwo sprawiedliwości Republiki Litewskiej mieści się w zakresie pojęcia „organu sądowego”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, a europejski nakaz aresztowania wydany przez ten organ jest z tego względu „decyzją sądową”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca: czy ministerstwo sprawiedliwości Republiki Litewskiej mieści się w zakresie pojęcia „organu sądowego”, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, a europejski nakaz aresztowania wydany przez ten organ jest z tego względu „decyzją sądową”, o której mowa w art. 1 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW?

| 4) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź przecząca: czy wyznaczenie organu, takiego jak ministerstwo sprawiedliwości Republiki Litewskiej, jako organu sądowego wydającego nakaz jest zgodne z prawem Unii? |
| --- | --- |

4)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź przecząca: czy wyznaczenie organu, takiego jak ministerstwo sprawiedliwości Republiki Litewskiej, jako organu sądowego wydającego nakaz jest zgodne z prawem Unii?

---

(1)  Decyzja ramowa Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/9

---

Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka

(Sprawa C-481/16)

(2016/C 383/12)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i B. Stromsky)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Grecka, nie podjąwszy w przepisanych terminach wszelkich środków koniecznych do wykonania decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34572 wdrożonej przez Grecję na rzecz Larco General Mining & Metallurgical Company S.A., a w każdym razie nie informując odpowiednio Komisji o środkach podejmowanych na podstawie art. 5 decyzji, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 3, 4 i 5 wspomnianej decyzji i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Grecka, nie podjąwszy w przepisanych terminach wszelkich środków koniecznych do wykonania decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.34572 wdrożonej przez Grecję na rzecz Larco General Mining & Metallurgical Company S.A., a w każdym razie nie informując odpowiednio Komisji o środkach podejmowanych na podstawie art. 5 decyzji, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 3, 4 i 5 wspomnianej decyzji i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2014 r. (postępowanie SA.34572) Republika Grecka była zobowiązana odzyskać w terminie czterech miesięcy pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym, którą przyznała Larco, i informować odpowiednio Komisję Europejską o koniecznych w tym celu środkach. Pomoc, o której mowa, polegała na gwarancjach państwowych przyznanych Larco w 2008 r., w 2010 r. i w 2011 r. oraz na publicznym udziale w podwyższeniu kapitału zakładowego spółki w 2009 r. |
| --- | --- |

1.

Zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej z dnia 27 marca 2014 r. (postępowanie SA.34572) Republika Grecka była zobowiązana odzyskać w terminie czterech miesięcy pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym, którą przyznała Larco, i informować odpowiednio Komisję Europejską o koniecznych w tym celu środkach. Pomoc, o której mowa, polegała na gwarancjach państwowych przyznanych Larco w 2008 r., w 2010 r. i w 2011 r. oraz na publicznym udziale w podwyższeniu kapitału zakładowego spółki w 2009 r.

| 2. | Republika Grecka nie odzyskała jednak pomocy, o której mowa, w terminie czterech miesięcy, jak była do tego zobowiązana. Ponadto Republika Grecka nadal nie podejmuje środków koniecznych do wykonania decyzji. W każdym razie Republika Grecka nie poinformowała odpowiednio Komisji Europejskiej o środkach dotyczących wykonania decyzji. |
| --- | --- |

2.

Republika Grecka nie odzyskała jednak pomocy, o której mowa, w terminie czterech miesięcy, jak była do tego zobowiązana. Ponadto Republika Grecka nadal nie podejmuje środków koniecznych do wykonania decyzji. W każdym razie Republika Grecka nie poinformowała odpowiednio Komisji Europejskiej o środkach dotyczących wykonania decyzji.

---

Sąd

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/10

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Sun Pharmaceutical Industries i Ranbaxy (UK)/Komisja

(Sprawa T-460/13) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram - Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel - Potencjalna konkurencja - Leki generyczne - Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów - Porozumienie zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne - Grzywny - Pewność prawa - Zasada legalności kar - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję))

(2016/C 383/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sun Pharmaceutical Industries Ltd, dawniej Ranbaxy Laboratories Ltd (Vadodara, Indie) i Ranbaxy (UK) (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: R. Vidal, A. Penny, solicitors, i B. Kennelly, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Vollrath, F. Castilla Contreras i B. Mongin, pełnomocnicy, wspierani przez de D. Bailey’a, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT/39226 – Lundbeck) i żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sun Pharmaceuticals Industries Ltd i Ranbaxy (UK) Ltd zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sun Pharmaceuticals Industries Ltd i Ranbaxy (UK) Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 325 z 9.11.2013

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/10

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Arrow Group i Arrow Generics/Komisja

(Sprawa T-467/13) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram - Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel - Potencjalna konkurencja - Leki generyczne - Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów - Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne - Grzywny - Pewność prawa - Zasada legalności kar - Czas trwania dochodzenia prowadzonego przez Komisję - Prawo do obrony - Jednolite i ciągłe naruszenie))

(2016/C 383/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arrow Group ApS (Roskilde, Dania) i Arrow Generics Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. D. Kon, C. Firth i C. Humpe, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras i B. Mongin, pełnomocnicy, wspierani przez G. Peretza, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT/39226 – Lundbeck) i żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Arrow Group ApS i Arrow Generics Ltd zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Arrow Group ApS i Arrow Generics Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 26.10.2013.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/11 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/11

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Generics (UK)/Komisja

(Sprawa T-469/13) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram - Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel - Potencjalna konkurencja - Leki generyczne - Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów - Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne - Naruszenie prawa - Błąd w ocenie - Prawo do obrony - Grzywny))

(2016/C 383/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Generics (UK) Ltd (Potters Bar, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci I. Vandenborre i T. Goetz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Bourke, F. Castilla Contreras i T. Vecchi, następnie F. Castilla Contreras, T. Vecchi, B. Mongin i C. Vollrath, pełnomocnicy, wspierani przez S. Kingstona, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT/39226 – Lundbeck) i żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Generics (UK) Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Generics (UK) Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 325 z 9.11.2013.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/12

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Merck/Komisja

(Sprawa T-470/13) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek leków antydepresyjnych zawierających aktywny składnik farmaceutyczny cytalopram - Pojęcie ograniczenia konkurencji ze względu na cel - Potencjalna konkurencja - Leki generyczne - Bariery wejścia na rynek wynikające z istnienia patentów - Porozumienia zawarte pomiędzy właścicielem patentów i przedsiębiorstwem produkującym leki generyczne - Naruszenie prawa - Błąd w ocenie - Możliwość przypisania naruszeń - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jedną z jej spółek zależnych - Pewność prawa - Rozsądny termin - Grzywny))

(2016/C 383/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo B. Bär-Bouyssière, K. Lillerud, L. Voldstad, B. Marschall, P. Sabbadini, R. De Travieso, i S. O, adwokaci, M. Marelus, solicitor, oraz R. Kreisberger i L. Osepciu, barristers, następnie B. Bär-Bouyssière, L. Voldstad, M. Holzhäuser, A. Cooke, M. Gampp, adwokaci, M. Marelus, R. Kreisberger i L. Osepciu)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Bourke, F. Castilla Contreras i T. Vecchi, następnie F. Castilla Contreras, T. Vecchi, B. Mongin i C. Vollrath, pełnomocnicy, wspierani przez S. Kingstona, barrister)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Generics (UK) Ltd (Potters Bar, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo adwokaci G. Drauz, M. Rosenthal i B. Record, następnie G. Drauz i M. Rosenthal)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT/39226 – Lundbeck) i żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Merck KGaA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Merck KGaA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Generics (UK) Ltd pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Generics (UK) Ltd pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 325 z 9.11.2013.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/12

---

Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Victor International/EUIPO – Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR)

(Sprawa T-204/14) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VICTOR - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy victoria - Względna podstawa odmowy rejestracji - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Charakter używania - Postać różniąca się co do elementów, które nie wpływają na charakter odróżniający - Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009])

(2016/C 383/17)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Victor International GmbH (Elmshorn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kaase i J.C. Plate)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. García Murillo i A. Folliard-Monguiral)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO byli również, interwenienci przed Sądem: Gregorio Ovejero Jiménez (Alicante, Hiszpania) i María Luisa Cristina Becerra Guibert (Alicante) (przedstawiciel: adwokat M. Veiga Serrano)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 stycznia 2012 r. (sprawa R 2208/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między G. Ovejero Jiménez i M.L.C. Becerra Guibert z jednej strony a Victor International z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Victor International GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Victor International GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/13

---

Wyrok Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Beiersdorf/EUIPO (Q10)

(Sprawa T-4/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Q10 - Odmowa zarejestrowania oświadczenia o zakresie ochrony - Artykuł 37 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Względne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009])

(2016/C 383/18)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Beiersdorf AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Renck i J. Fuhrmann, następnie adwokat J. Fuhrmann)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 października 2014 r. (sprawa R 2050/2013-1) dotycząca rejestracji oznaczenia graficznego Q10 jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Beiersdorf AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Beiersdorf AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/14

---

Wyrok Sądu z dnia 8 września 2016 r. – Dr Vita/EUIPO (69)

(Sprawa T-360/15) (1)

((Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego 69 - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

(2016/C 383/19)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Dr Vita sp. z o.o. (Olsztyn, Polska) (przedstawiciel: D. Rzążewska, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 kwietnia 2015 r. (sprawa R 2513/2014-5), dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego 69 jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Dr Vita sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Dr Vita sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2015.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/14

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r. – Basicmed Enterprises i in./Rada i in.

(Sprawa T-379/16)

(2016/C 383/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Basicmed Enterprises Ltd (Limassol, Cypr) i 19 innych podmiotów (przedstawiciele: P. Tridimas, Barrister, K. Kakoulli, P. Panayides oraz C. Pericleous, lawyers)

Strony pozwane: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Europejski Bank Centralny, Eurogrupa, Unia Europejska

Żądania

Strony skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | zasądzenie od pozwanych na rzecz skarżących kwot wskazanych w załączonym do skargi wykazie, powiększonych o odsetki naliczane od dnia 16 marca 2013 r. do dnia wydania wyroku przez Sąd, oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanych na rzecz skarżących kwot wskazanych w załączonym do skargi wykazie, powiększonych o odsetki naliczane od dnia 16 marca 2013 r. do dnia wydania wyroku przez Sąd, oraz

| — | obciążenie pozwanych kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym strony skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że Unia Europejska lub pozwane instytucje ponoszą odpowiedzialność pozaumowną; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Unia Europejska lub pozwane instytucje ponoszą odpowiedzialność pozaumowną;

| — | określenie procedury celem ustalenia możliwej do pokrycia straty rzeczywiście poniesionej przez skarżących, oraz |
| --- | --- |

—

określenie procedury celem ustalenia możliwej do pokrycia straty rzeczywiście poniesionej przez skarżących, oraz

| — | obciążenie pozwanych kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strony skarżące dochodzą odszkodowania na podstawie art. 268 i art. 340 akapit drugi i trzeci TFUE, regulujących pozaumowną odpowiedzialność Unii i EBC, za szkodę poniesioną z tytułu obniżenia depozytów stron skarżących w wyniku w wyniku środków podjętych przez pozwane instytucje, które zastosowały w stosunku do Republiki Cypryjskiej mechanizm bail-in.

W opinii skarżących instrumenty bail-in przyjęte przez Republikę Cypryjską zostały wprowadzone wyłącznie celem wykonania środków przyjętych przez pozwanych i zostały również zatwierdzone przez pozwane instytucje. Skarżący są zdania, że mechanizm bail-in stanowi poważne naruszenie i na poparcie swojej skargi podnoszą cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa własności chronionego na mocy art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 protokołu nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa własności chronionego na mocy art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 protokołu nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/15

---

Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. – Falegnameria Universo dei F.lli Priarollo/EUIPO – Zanini Porte (silente PORTE & PORTE)

(Sprawa T-386/16)

(2016/C 383/21)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Falegnameria Universo dei F.lli Priarollo Snc (Caerano di San Marco, Włochy) (przedstawiciel: adwokat B. Osti)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Zanini Porte (Corbiolo di Bosco Chiesanuova, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy Unii Europejskiej zawierający elementy słowne „silente PORTE & PORTE” – znak towarowy Unii Europejskiej nr 4 191 425.

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie R 240/2015-1.

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | tytułem wstępu, stwierdzenie charakteru extra petita zaskarżonej decyzji i w związku z tym, odesłanie decyzji do izby odwoławczej Urzędu ze względu na naruszenie art 75 i 76 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 216/96 z dnia 5 lutego 1996 r. oraz art. 1d dotyczącym odesłania skargi do izby odwoławczej, która nie zajęła jeszcze stanowiska w sprawie; |
| --- | --- |

—

tytułem wstępu, stwierdzenie charakteru extra petita zaskarżonej decyzji i w związku z tym, odesłanie decyzji do izby odwoławczej Urzędu ze względu na naruszenie art 75 i 76 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 216/96 z dnia 5 lutego 1996 r. oraz art. 1d dotyczącym odesłania skargi do izby odwoławczej, która nie zajęła jeszcze stanowiska w sprawie;

| — | co do istoty: zmianę zaskarżonej decyzji a w rezultacie obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w ramach postępowania przed izbą odwoławczą, ponieważ decyzja jest bezzasadna pod względem faktycznym i prawnym, a w każdym razie zwrot kosztów z poszanowaniem zasady słuszności; |
| --- | --- |

—

co do istoty: zmianę zaskarżonej decyzji a w rezultacie obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w ramach postępowania przed izbą odwoławczą, ponieważ decyzja jest bezzasadna pod względem faktycznym i prawnym, a w każdym razie zwrot kosztów z poszanowaniem zasady słuszności;

| — | tytułem środków dowodowych: nakazanie przekazania dokumentów związanych z postępowaniem nr 000008977 C, które toczyło się przed wydziałem unieważnień EUIPO, jak również postępowaniem w sprawie odwołania R0240/2015. |
| --- | --- |

—

tytułem środków dowodowych: nakazanie przekazania dokumentów związanych z postępowaniem nr 000008977 C, które toczyło się przed wydziałem unieważnień EUIPO, jak również postępowaniem w sprawie odwołania R0240/2015.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie zasady 37 lit. b) ppkt i) oraz zasady 50 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady 37 lit. b) ppkt i) oraz zasady 50 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/16 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/16

---

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2016 r. – Hiszpania/Komisja

(Sprawa T-401/16)

(2016/C 383/22)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Hiszpania (przedstawiciele: Centeno Huerta y M. García-Valdecasas Dorrego, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/323/16-Prowadzący dochodzenia (AD 7) i EPSO/AD/324/16-Prowadzący dochodzenia (AD 9): Kierownik; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/323/16-Prowadzący dochodzenia (AD 7) i EPSO/AD/324/16-Prowadzący dochodzenia (AD 9): Kierownik;

| — | Obciążenia Komisji kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

Obciążenia Komisji kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 1 i 2 rozporządzenia 1/58 i art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 1d regulaminu pracowniczego, ze względu na ograniczenie systemu komunikacji EPSO z kandydatami, co również dotyczy formularza zgłoszeniowego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 1 i 2 rozporządzenia 1/58 i art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 1d regulaminu pracowniczego, ze względu na ograniczenie systemu komunikacji EPSO z kandydatami, co również dotyczy formularza zgłoszeniowego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 1 i 6 rozporządzenia 1/58, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1d ust. 1 i 6, art. 27, art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego i art. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego, gdyż ograniczono w niewłaściwy sposób wybór drugiego języka tylko do trzech, czyli angielskiego, francuskiego i niemieckiego, z pominięciem pozostałych języków urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 1 i 6 rozporządzenia 1/58, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1d ust. 1 i 6, art. 27, art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego i art. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego, gdyż ograniczono w niewłaściwy sposób wybór drugiego języka tylko do trzech, czyli angielskiego, francuskiego i niemieckiego, z pominięciem pozostałych języków urzędowych Unii Europejskiej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący dyskryminacji ze względu na język zakazanej w art. 1 rozporządzenia 1/58, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1d ust. 1 i 6, art. 27, art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego i art. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego, ze względu na arbitralny charakter wyboru języków angielskiego, francuskiego i niemieckiego. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący dyskryminacji ze względu na język zakazanej w art. 1 rozporządzenia 1/58, art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 1d ust. 1 i 6, art. 27, art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego i art. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego, ze względu na arbitralny charakter wyboru języków angielskiego, francuskiego i niemieckiego.

Skarżąca wyjaśnia w tym względzie, że te podstawy skargi należy interpretować w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie C-566/10 P, Włochy/Komisja, wyroków Sądu z dnia 24 września 2015 r. w sprawach połączonych Hiszpania/Komisja i Włochy/Komisja (T-191/13 i T-124/13) i z dnia 17 grudnia 2015 r. (T-275/13, T-295/13 i T-510/13, Włochy/Komisja), które są prawomocne, ponieważ Komisja nie wniosła od nich odwołania, a których wykonanie nie znajduje odzwierciedlenia w niniejszym ogłoszeniu.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/17

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2016 r. – Mr. Kebab/EUIPO – Mister Kebap (Mr. KEBAB)

(Sprawa T-448/16)

(2016/C 383/23)

Język skargi: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Mr. Kebab s. r. o. (Košice-Západ, Słowacja) (przedstawiciel: adwokat L. Vojčík)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mister Kebap, SL (Finestrat, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „Mr. KEBAB” – zgłoszenie nr 12 551 222

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie R 987/2015-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, by w całości został oddalony sprzeciw drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą z dnia 20 listopada 2014 r., nr B 002370594, wobec zgłoszenia złożonego unijnego znaku towarowego „Mr. KEBAB”; |
| --- | --- |

—

zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, by w całości został oddalony sprzeciw drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą z dnia 20 listopada 2014 r., nr B 002370594, wobec zgłoszenia złożonego unijnego znaku towarowego „Mr. KEBAB”;

| — | obciążenie EUIPO i w razie potrzeby Mister Kebap, SL kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i w razie potrzeby Mister Kebap, SL kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/17

---

Odwołanie wniesione w dniu 14 sierpnia 2016 r. przez Elia Fernández González od wyroku wydanego w dniu 14 czerwca 2016 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-121/15, Fernández González/Komisja

(Sprawa T-455/16 P)

(2016/C 383/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Elia Fernández González (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci M. Casado García-Hirschfeld i É. Boigelot)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | Uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 14 czerwca 2016 r. w sprawie F-121/15 Elia Fernández González/Komisja; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 14 czerwca 2016 r. w sprawie F-121/15 Elia Fernández González/Komisja;

| — | Obciążenie Komisji całością kosztów postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Sądem do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji całością kosztów postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi jeden zarzut, dotyczący przeinaczenia okoliczności faktycznych w zaskarżonym wyroku, oraz oczywistych błędów w ocenie powodujących błędne uzasadnienie prawne. Wnosząca odwołanie kwestionuje w szczególności pkt 29-31 oraz pkt 36-39 zaskarżonego wyroku.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/18 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/18

---

Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2016 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Hug (GULLON DARVIDA)

(Sprawa T-456/16)

(2016/C 383/25)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokat Escudero Pérez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hug AG (Malters, Szwajcaria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „GULLON DARVIDA” – zgłoszenie nr 11 705 738

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2016 r. w sprawie R 773/2015-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO oraz drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/19 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/19

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Kaddour/Rada

(Sprawa T-461/16)

(2016/C 383/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Khaled Kaddour (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: V. Davies i V. Wilkinson, solicitors, oraz R. Blakeley, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2016/840 z dnia 27 maja 2016 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2016/840 z dnia 27 maja 2016 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżone środki (i) stanowią nadużycie proceduralne, a tym samym nadużycie władzy; jak również (ii) są równoznaczne z naruszeniem podstawowych praw skarżącego w zakresie prawa do dobrej administracji, prawa do skutecznego środka prawnego oraz prawa do rzetelnego procesu chronionych na gruncie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej Konwencji praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżone środki (i) stanowią nadużycie proceduralne, a tym samym nadużycie władzy; jak również (ii) są równoznaczne z naruszeniem podstawowych praw skarżącego w zakresie prawa do dobrej administracji, prawa do skutecznego środka prawnego oraz prawa do rzetelnego procesu chronionych na gruncie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej Konwencji praw człowieka i podstawowych wolności.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 66 TFUE. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 66 TFUE.

| 3. | Zarzut trzeci, w którym skarżący podnosi, że zaskarżone środki są wadliwe ze względu na błędną ocenę. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, w którym skarżący podnosi, że zaskarżone środki są wadliwe ze względu na błędną ocenę.

| 4. | Zarzut czwarty, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżone środki stanowią naruszenie podstawowych praw skarżącego w zakresie prawa do ochrony dobrego imienia oraz prawa do niezakłóconego korzystania z własności chronionych na gruncie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej Konwencji praw człowieka i podstawowych wolności, jak również zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, w którym skarżący twierdzi, że zaskarżone środki stanowią naruszenie podstawowych praw skarżącego w zakresie prawa do ochrony dobrego imienia oraz prawa do niezakłóconego korzystania z własności chronionych na gruncie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz europejskiej Konwencji praw człowieka i podstawowych wolności, jak również zasady proporcjonalności.

| 5. | Zarzut piąty, zgodnie z którym zaskarżone środki naruszają zasadę niedyskryminacji. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, zgodnie z którym zaskarżone środki naruszają zasadę niedyskryminacji.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/19 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/19

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Flir Systems Trading Belgium/Komisja

(Sprawa T-467/16)

(2016/C 383/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Flir Systems Trading Belgium (Meer, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Reypens, C. Docclo i T. Verstraeten)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | połączenie niniejszej spawy ze sprawą T-131/16 ze względu na ich powiązanie, dla celów ustnej części postępowania i wydania wyroku; |
| --- | --- |

—

połączenie niniejszej spawy ze sprawą T-131/16 ze względu na ich powiązanie, dla celów ustnej części postępowania i wydania wyroku;

| — | uznanie zarzutów podniesionych w skardze za dopuszczalne i ich uwzględnienie; |
| --- | --- |

—

uznanie zarzutów podniesionych w skardze za dopuszczalne i ich uwzględnienie;

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 zaskarżonej decyzji (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 zaskarżonej decyzji (1);

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 zaskarżonej decyzji, ponieważ nie przewiduje środków przejściowych; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 zaskarżonej decyzji, ponieważ nie przewiduje środków przejściowych;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie polegającego na błędnym wskazaniu aktów prawnych będących podstawą prawną domniemanej pomocy państwa oraz błędnej interpretacji art. 1 lit. d) rozporządzenia nr 2015/1589 (2). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie polegającego na błędnym wskazaniu aktów prawnych będących podstawą prawną domniemanej pomocy państwa oraz błędnej interpretacji art. 1 lit. d) rozporządzenia nr 2015/1589 (2).

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący błędnego ustalenia faktycznego w opisie danego programu pomocy, oczywistego błędu w ocenie obciążającego analizę tego programu oraz naruszenia prawa przy stosowaniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący błędnego ustalenia faktycznego w opisie danego programu pomocy, oczywistego błędu w ocenie obciążającego analizę tego programu oraz naruszenia prawa przy stosowaniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący błędu w ocenie korzyści gospodarczej oraz naruszenia prawa przy stosowaniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący błędu w ocenie korzyści gospodarczej oraz naruszenia prawa przy stosowaniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589.

| 4. | Zarzut czwarty, dotyczący błędu w ocenię kryterium selektywności – bezwzględnej przesłanki uznania spornego programu za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589 oraz błędu w ocenie obciążającego analizę mechanizmu funkcjonowania spornego programu. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, dotyczący błędu w ocenię kryterium selektywności – bezwzględnej przesłanki uznania spornego programu za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFEU i art. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2015/1589 oraz błędu w ocenie obciążającego analizę mechanizmu funkcjonowania spornego programu.

| 5. | Zarzut piąty, dotyczący błędu w ocenie obciążającego analizę uzasadnienia przesłanek stosowania spornego programu. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, dotyczący błędu w ocenie obciążającego analizę uzasadnienia przesłanek stosowania spornego programu.

| 6. | Zarzut szósty, dotyczący błędu w ocenie obciążającego analizę domniemanej korzyści wynikającej ze spornego programu oraz brak precyzji w badaniu spornego programu. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty, dotyczący błędu w ocenie obciążającego analizę domniemanej korzyści wynikającej ze spornego programu oraz brak precyzji w badaniu spornego programu.

| 7. | Zarzut siódmy, dotyczący naruszenia ochrony uzasadnionych oczekiwań podatników i pewności prawa. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy, dotyczący naruszenia ochrony uzasadnionych oczekiwań podatników i pewności prawa.

---

(1)  Decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie wdrożonego przez Belgię zwolnienia z opodatkowania nadwyżki zysków [program pomocy państwa SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN)]

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s.9)

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/20 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/20

---

Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2016 r. – X-cen-tek/EUIPO (przedstawienie trójkąta)

(Sprawa T-470/16)

(2016/C 383/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: X-cen-tek GmbH & Co. KG (Wardenburg, Niemcy) (pełnomocnik: adwokat H. Hillers)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (przedstawienie trójkąta) – zgłoszenie nr 14 167 654

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie R 2565/2015-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/21 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/21

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Marsh/EUIPO (LegalPro)

(Sprawa T-472/16)

(2016/C 383/29)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Marsh GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Riegger)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „LegalPro” – zgłoszenie nr 13 954 177

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie R 146/2016-4

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem odwoławczym.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/22

---

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2016 r. – FTI Touristik/EUIPO – Prantner i Giersch (Fl)

(Sprawa T-475/16)

(2016/C 383/30)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: FTI Touristik GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Parr)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Harald Prantner (Hamburg, Niemcy) i Daniel Giersch (Monako, Monako)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Harald Prantner i Daniel Giersch

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „Fl” – 12 201 273

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie R 480/2015-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/22

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2016 r. – Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS)

(Sprawa T-479/16)

(2016/C 383/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Colgate-Palmolive Co. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Zintler i A. Stolz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „AROMASENSATIONS” – zgłoszenie nr 14 198 824

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 czerwca 2016 r. w sprawie R 2482/2015-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do oddalenia w niej odwołania w zakresie, w jakim zostało ono oparte na art. 7 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do oddalenia w niej odwołania w zakresie, w jakim zostało ono oparte na art. 7 ust. 1 lit. b);

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie zasad równego traktowania i dobrej administracji. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad równego traktowania i dobrej administracji.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/23

---

Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – sheepworld/EUIPO (Alles wird gut)

(Sprawa T-622/16)

(2016/C 383/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: S. von Rüden, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Alles wird gut” – zgłoszenie nr 14 170 062

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie R 212/2016-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/23

---

Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2016 r. – Volkswagen/EUIPO – Paalupaikka (MAIN AUTO WHEELS)

(Sprawa T-623/16)

(2016/C 383/33)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus i J. Engberding)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Paalupaikka Oy (Iisalmi, Finlandia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Paalupaikka Oy

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „MAIN AUTO WHEELS” – zgłoszenie nr 12 863 643

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lipca 2016 r. w sprawie R 2189/2015-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/24 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/24

---

Skarga wniesiona w dniu 5 września 2016 r. – Gollnisch/Parlament

(Sprawa T-624/16)

(2016/C 383/34)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Francja) (przedstawiciel: adwokat N. Fakiroff)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 1 lipca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 275 984,23 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Bruna GOLLNISCHA” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 1 lipca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 275 984,23 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Bruna GOLLNISCHA” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty;

| — | stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach dyrektora generalnego ds. finansów z dnia 6 lipca 2016 r. (sygnatury D 201920); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach dyrektora generalnego ds. finansów z dnia 6 lipca 2016 r. (sygnatury D 201920);

| — | stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-914 podpisanej przez wspomnianego dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 5 lipca 2016 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-914 podpisanej przez wspomnianego dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 5 lipca 2016 r.;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 40 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 40 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym;

| — | obciążenie Parlamentu kwotą 24 500 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kwotą 24 500 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania;

| — | tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez skarżącego zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącemu czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:






  — | zawieszenie postępowania do czasu wydania sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez skarżącego zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącemu czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:

—

zawieszenie postępowania do czasu wydania sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej;

| — | w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania. |
| --- | --- |

—

w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jedenaście zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku uprawnień sekretarza generalnego do wydania zaskarżonych decyzji. Kompetencje w zakresie decyzji finansowych dotyczących posłów i ich grup politycznych należą bowiem do Prezydium Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku uprawnień sekretarza generalnego do wydania zaskarżonych decyzji. Kompetencje w zakresie decyzji finansowych dotyczących posłów i ich grup politycznych należą bowiem do Prezydium Parlamentu Europejskiego.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia ogólnych zasad prawa, a także wymogów związanych z zasadą dobrej administracji, ponieważ przed wydaniem zaskarżonych decyzji administracja Parlamentu powinna była poczekać na wyniki dochodzenia i postępowania, które wszczęła. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia ogólnych zasad prawa, a także wymogów związanych z zasadą dobrej administracji, ponieważ przed wydaniem zaskarżonych decyzji administracja Parlamentu powinna była poczekać na wyniki dochodzenia i postępowania, które wszczęła.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony. Zaskarżone akty naruszały domniemanie niewinności skarżącego, jego prawo do sądu, możliwość zajęcia stanowiska w sprawie każdego dokumentu, jaki administracja zamierzała użyć przeciwko niemu, a także naruszone zostało jego prawo do kontradyktoryjnego wysłuchania. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony. Zaskarżone akty naruszały domniemanie niewinności skarżącego, jego prawo do sądu, możliwość zajęcia stanowiska w sprawie każdego dokumentu, jaki administracja zamierzała użyć przeciwko niemu, a także naruszone zostało jego prawo do kontradyktoryjnego wysłuchania.

| 4. | Czwarty zarzut dotyczący nieprawidłowego odwrócenia ciężaru dowodu, ponieważ administracja Parlamentu zażądała od skarżącego wyjaśnień a posteriori odnośnie do pracy wykonywanej przez jego asystenta i wynagrodzenia, które zostało mu przyznane. |
| --- | --- |

4.

Czwarty zarzut dotyczący nieprawidłowego odwrócenia ciężaru dowodu, ponieważ administracja Parlamentu zażądała od skarżącego wyjaśnień a posteriori odnośnie do pracy wykonywanej przez jego asystenta i wynagrodzenia, które zostało mu przyznane.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonych aktów, które wykazują całkowicie arbitralny charakter. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonych aktów, które wykazują całkowicie arbitralny charakter.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań, a także stosowania nieistniejących norm z mocą wsteczną. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań, a także stosowania nieistniejących norm z mocą wsteczną.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia praw politycznych asystentów parlamentarnych. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia praw politycznych asystentów parlamentarnych.

| 8. | Zarzut ósmy dotyczący dyskryminującego charakteru zaskarżonych aktów oraz nadużycia władzy, które prowadziło do ich wydania. |
| --- | --- |

8.

Zarzut ósmy dotyczący dyskryminującego charakteru zaskarżonych aktów oraz nadużycia władzy, które prowadziło do ich wydania.

| 9. | Zarzut dziewiąty dotyczący naruszenia niezależności posłów i naruszenia roli miejscowych asystentów parlamentarnych. |
| --- | --- |

9.

Zarzut dziewiąty dotyczący naruszenia niezależności posłów i naruszenia roli miejscowych asystentów parlamentarnych.

| 10. | Zarzut dziesiąty dotyczący tego, że zarzuty administracji Parlamentu były faktycznie bezzasadne. |
| --- | --- |

10.

Zarzut dziesiąty dotyczący tego, że zarzuty administracji Parlamentu były faktycznie bezzasadne.

| 11. | Zarzut jedenasty, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

11.

Zarzut jedenasty, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/26 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/26

---

Skarga wniesiona w dniu 2 września 2016 r. – Troszczynski/Parlament

(Sprawa T-626/16)

(2016/C 383/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mylène Troszczynski (Noyon, Francja) (przedstawiciel: adwokat M. Ceccaldi)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2016 r., wydanej na podstawie art. 33, 43, 62, 67 i 68 decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r. i „dotyczącej przepisów wykonawczych do statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, która to decyzja sekretarza generalnego stwierdza istnienie długu po stronie skarżącej w wysokości 56 554,00 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach zatrudniania asystentów parlamentarnych i uzasadnia jej windykację na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych i art. 78, 79 i 80 regulaminu finansowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2016 r., wydanej na podstawie art. 33, 43, 62, 67 i 68 decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r. i „dotyczącej przepisów wykonawczych do statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, która to decyzja sekretarza generalnego stwierdza istnienie długu po stronie skarżącej w wysokości 56 554,00 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach zatrudniania asystentów parlamentarnych i uzasadnia jej windykację na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych i art. 78, 79 i 80 regulaminu finansowego;

| — | stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-888, nieopatrzonej datą, informującej skarżącą, że po jej stronie został stwierdzony dług, zgodnie z decyzją sekretarza generalnego z dnia 23 czerwca 2016 r. – windykacja nienależnie wypłaconych kwot z tytułu zatrudniania asystentów parlamentarnych – zastosowanie art. 68 MAS i art. 78, 79 i 80 rozporządzenia finansowego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-888, nieopatrzonej datą, informującej skarżącą, że po jej stronie został stwierdzony dług, zgodnie z decyzją sekretarza generalnego z dnia 23 czerwca 2016 r. – windykacja nienależnie wypłaconych kwot z tytułu zatrudniania asystentów parlamentarnych – zastosowanie art. 68 MAS i art. 78, 79 i 80 rozporządzenia finansowego;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego całością kosztów postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego całością kosztów postępowania;

| — | zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz Mylène Troszczynski, tytułem zwrotu kosztów podlegających zwrotowi, kwoty 50 000 EUR. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz Mylène Troszczynski, tytułem zwrotu kosztów podlegających zwrotowi, kwoty 50 000 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący wad zaskarżonych aktów, wpływających na ich zgodność z prawem formalnym. Zarzut ten dzieli się na trzy części.






  — | Pierwsza część, zgodnie z którą zaskarżone akty wchodziły w zakres kompetencji materialnej Prezydium Parlamentu Europejskiego, a nie sekretarza generalnego, jeśli chodzi o decyzje finansowe dotyczące partii politycznych, a więc i posłów. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący wad zaskarżonych aktów, wpływających na ich zgodność z prawem formalnym. Zarzut ten dzieli się na trzy części.

—

Pierwsza część, zgodnie z którą zaskarżone akty wchodziły w zakres kompetencji materialnej Prezydium Parlamentu Europejskiego, a nie sekretarza generalnego, jeśli chodzi o decyzje finansowe dotyczące partii politycznych, a więc i posłów.

| — | Druga część, zgodnie z którą Prezydium Parlamentu Europejskiego nie ma uprawnień, by decydować o swoich kompetencjach, a tym samym nie mogło zmienić ich charakteru i zakresu. Tymczasem sekretarz generalny nie przedstawił żadnego usprawiedliwienia w przedmiocie jakiejkolwiek prawidłowej delegacji zadań od Przewodniczącego Prezydium Parlamentu Europejskiego, dającej mu uprawnienia do wydawania, podpisywania i doręczania spornych aktów w odniesieniu do regulowania kwestii finansowych dotyczących posłów. |
| --- | --- |

—

Druga część, zgodnie z którą Prezydium Parlamentu Europejskiego nie ma uprawnień, by decydować o swoich kompetencjach, a tym samym nie mogło zmienić ich charakteru i zakresu. Tymczasem sekretarz generalny nie przedstawił żadnego usprawiedliwienia w przedmiocie jakiejkolwiek prawidłowej delegacji zadań od Przewodniczącego Prezydium Parlamentu Europejskiego, dającej mu uprawnienia do wydawania, podpisywania i doręczania spornych aktów w odniesieniu do regulowania kwestii finansowych dotyczących posłów.

| — | Trzecia część, zgodnie z którą autor spornych aktów nie spełnił wymogu uzasadnienia. Tym samym, przedstawione uzasadnienie nie obejmowało stanu faktycznego opisanego w tych aktach i zawierało sprzeczność nie do pogodzenia między zarzutem, że asystent skarżącej faktycznie sprawował dwie funkcje w tym samym czasie a zarzutem, że sprawował tylko jedną funkcję z wyłączeniem jakiejkolwiek innej; do tej ostatniej sytuacji odnosił się jedynie sekretarz generalny. |
| --- | --- |

—

Trzecia część, zgodnie z którą autor spornych aktów nie spełnił wymogu uzasadnienia. Tym samym, przedstawione uzasadnienie nie obejmowało stanu faktycznego opisanego w tych aktach i zawierało sprzeczność nie do pogodzenia między zarzutem, że asystent skarżącej faktycznie sprawował dwie funkcje w tym samym czasie a zarzutem, że sprawował tylko jedną funkcję z wyłączeniem jakiejkolwiek innej; do tej ostatniej sytuacji odnosił się jedynie sekretarz generalny.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący wad zaskarżonych aktów, wpływających na ich zgodność z prawem materialnym. Zarzut ten dzieli się na dziewięć części.






  — | Pierwsza część, zgodnie z którą okoliczności zarzucane na poparcie zaskarżonych aktów nie miały miejsca. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący wad zaskarżonych aktów, wpływających na ich zgodność z prawem materialnym. Zarzut ten dzieli się na dziewięć części.

—

Pierwsza część, zgodnie z którą okoliczności zarzucane na poparcie zaskarżonych aktów nie miały miejsca.

| — | Druga część, zgodnie z którą zaskarżone akty zostały wydane z naruszeniem norm i ogólnych zasad prawa, obowiązujących w obszarze przedstawienia dowodu i ciężaru dowodu. |
| --- | --- |

—

Druga część, zgodnie z którą zaskarżone akty zostały wydane z naruszeniem norm i ogólnych zasad prawa, obowiązujących w obszarze przedstawienia dowodu i ciężaru dowodu.

| — | Trzecia część, zgodnie z którą decyzja w sprawie odzyskania nienależnych kwot wydana przez sekretarza generalnego naruszała zasadę proporcjonalności. Żądana kwota nie została ponadto ani szczegółowo uzasadniona, ani nie podano metody jej obliczenia. |
| --- | --- |

—

Trzecia część, zgodnie z którą decyzja w sprawie odzyskania nienależnych kwot wydana przez sekretarza generalnego naruszała zasadę proporcjonalności. Żądana kwota nie została ponadto ani szczegółowo uzasadniona, ani nie podano metody jej obliczenia.

| — | Czwarta część, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią naruszenie praw politycznych miejscowych asystentów parlamentarnych posłów do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

—

Czwarta część, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią naruszenie praw politycznych miejscowych asystentów parlamentarnych posłów do Parlamentu Europejskiego.

| — | Piąta część, zgodnie z którą zaskarżone akty zostały wydane z przekroczeniem uprawnień, ponieważ sekretarz generalny uzurpował sobie uprawnienia przymusu o charakterze finansowym, których nie posiadał na potrzeby ograniczenia sposobów działania posła, co jest faktem powszechnie znanym i niepodlegającym dyskusji, bez względu na głoszone idee czy program polityczny. |
| --- | --- |

—

Piąta część, zgodnie z którą zaskarżone akty zostały wydane z przekroczeniem uprawnień, ponieważ sekretarz generalny uzurpował sobie uprawnienia przymusu o charakterze finansowym, których nie posiadał na potrzeby ograniczenia sposobów działania posła, co jest faktem powszechnie znanym i niepodlegającym dyskusji, bez względu na głoszone idee czy program polityczny.

| — | Szósta część, zgodnie z którą zaskarżone akty mają charakter dyskryminacyjny i zakładają zamiar wyrządzenia szkody działalności politycznej skarżącej; zatem istnieje fumus persecutionis. |
| --- | --- |

—

Szósta część, zgodnie z którą zaskarżone akty mają charakter dyskryminacyjny i zakładają zamiar wyrządzenia szkody działalności politycznej skarżącej; zatem istnieje fumus persecutionis.

| — | Siódma część, zgodnie z którą zaskarżone akty naruszają niezależność skarżącej jako posła Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

—

Siódma część, zgodnie z którą zaskarżone akty naruszają niezależność skarżącej jako posła Parlamentu Europejskiego.

| — | Ósma część, zgodnie z którą zaskarżone akty naruszają zasadę „una via electa” i podnoszą kwestię stronniczości OLAF, który prowadził dochodzenia wyłącznie w odniesieniu do wszystkich francuskich posłów Parlamentu Europejskiego, wybranych z list Frontu Narodowego. |
| --- | --- |

—

Ósma część, zgodnie z którą zaskarżone akty naruszają zasadę „una via electa” i podnoszą kwestię stronniczości OLAF, który prowadził dochodzenia wyłącznie w odniesieniu do wszystkich francuskich posłów Parlamentu Europejskiego, wybranych z list Frontu Narodowego.

| — | Dziewiąta część, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią naruszenie ogólnej zasady prawa „postępowanie cywilne musi czekać na wynik postępowania karnego”, a w związku z tym postępowania w celu odzyskania nienależnie wypłaconych kwot powinny zostać zawieszone do czasu zakończenia innych postępowań, w szczególności francuskiego, jak również naruszenia zasady non bis in idem. |
| --- | --- |

—

Dziewiąta część, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią naruszenie ogólnej zasady prawa „postępowanie cywilne musi czekać na wynik postępowania karnego”, a w związku z tym postępowania w celu odzyskania nienależnie wypłaconych kwot powinny zostać zawieszone do czasu zakończenia innych postępowań, w szczególności francuskiego, jak również naruszenia zasady non bis in idem.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/27 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/27

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Bilde/Parlament

(Sprawa T-633/16)

(2016/C 383/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Dominique Bilde (Lagarde, Francja) (przedstawiciel: adwokat G. Sauveur)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 40 320 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Dominique BILDE” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 40 320 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Dominique BILDE” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty;

| — | stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach Dyrektora generalnego ds. finansów z dni 30 czerwca i 30 lipca 2016 r. (sygnatury D 201921 i D 312551); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach Dyrektora generalnego ds. finansów z dni 30 czerwca i 30 lipca 2016 r. (sygnatury D 201921 i D 312551);

| — | stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-889 podpisanej przez wspomnianego Dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 29 czerwca 2016 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-889 podpisanej przez wspomnianego Dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 29 czerwca 2016 r.;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym;

| — | obciążenie Parlamentu kwotą 15 000 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kwotą 15 000 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania;

| — | tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez nią zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącej czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:






  — | zawieszenie postępowania do czasu wydania przez sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez nią zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącej czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:

—

zawieszenie postępowania do czasu wydania przez sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej;

| — | w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania. |
| --- | --- |

—

w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi 11 zarzutów, które zasadniczo są identyczne z zarzutami podniesionymi w ramach sprawy T-624/16, Gollnisch/Parlament lub do nich podobne.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/28 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/28

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2016 r. – Montel/Parlament

(Sprawa T-634/16)

(2016/C 383/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sophie Montel (Saint-Vit, Francja) (przedstawiciel: adwokat G. Sauveur)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 24 czerwca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 40 320 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Sophie MONTEL” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 24 czerwca 2016 r., doręczonej jej w dniu 6 lipca 2016 r., która dotyczy zwrotu „kwoty 40 320 EUR nienależnie wypłaconej na rzecz Sophie MONTEL” oraz nakazuje urzędnikowi zatwierdzającemu oraz księgowemu tej instytucji wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu tej kwoty;

| — | stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach Dyrektora generalnego ds. finansów z dni 5 i 6 lipca 2016 r. (sygnatury D 201922 i D 201851); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności doręczenia oraz środków podjętych w celu wykonania tej decyzji zawartych w pismach Dyrektora generalnego ds. finansów z dni 5 i 6 lipca 2016 r. (sygnatury D 201922 i D 201851);

| — | stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-897 podpisanej przez wspomnianego Dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 4 lipca 2016 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-897 podpisanej przez wspomnianego Dyrektora generalnego ds. finansów w dniu 4 lipca 2016 r.;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 30 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 30 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z niczym niepopartymi oskarżeniami wysuniętymi przeciwko niej przed zakończeniem dochodzenia, naruszeniem jej dobrego imienia oraz niedogodnościami, jakie zaskarżona decyzja spowodowała w jej życiu osobistym i politycznym;

| — | obciążenie Parlamentu kwotą 15 000 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kwotą 15 000 EUR tytułem zwrotu poniesionych przez skarżącą kosztów, na które składają się koszty konsultacji prawnych, koszty przygotowania niniejszej skargi, koszty kserokopii oraz koszty związane z wniesieniem niniejszej skargi oraz załączonych do niej dokumentów;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania;

| — | tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez nią zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącej czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:






  — | zawieszenie postępowania do czasu wydania przez sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej; |
| --- | --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, na wypadek, gdyby Sąd nie był w pełni przekonany co do zasadności i prawdziwości podniesionych przez nią zarzutów i okoliczności faktycznych, w trosce o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości z uwagi na niezaprzeczalny związek między zarzucanymi skarżącej czynami, na których opiera się zaskarżona decyzja, a czynami, w sprawie których wszczęto postępowania karne na podstawie zawiadomienia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego:

—

zawieszenie postępowania do czasu wydania przez sąd francuski, orzekający w przedmiocie postępowania zainicjowanego przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, prawomocnego orzeczenia, tworzącego stan rzeczy osądzonej;

| — | w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania. |
| --- | --- |

—

w rezultacie wydanie postanowienia nakazującego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi 11 zarzutów, które zasadniczo są identyczne z zarzutami podniesionymi w ramach sprawy T-624/16, Gollnisch/Parlament lub do nich podobne.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/29 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/29

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. – Moravia Gas Storage/Komisja

(Sprawa T-465/11 RENV) (1)

(2016/C 383/38)

Język postępowania: angielski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 15.10.2011.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/30

---

Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja

(Sprawa F-75/15)

(2016/C 383/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: OT (przedstawiciel: adwokat D. Sobor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 26 września 2014 r. odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii oraz żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 26 września 2014 r. odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 26 września 2014 r. odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 9 kwietnia 2015 r. oddalającej zażalenie skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 9 kwietnia 2015 r. oddalającej zażalenie skarżącego;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty 2 836 107 EUR (dwa miliony osiemset trzydzieści sześć tysięcy sto siedem euro) tytułem odszkodowania dla skarżącego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty 2 836 107 EUR (dwa miliony osiemset trzydzieści sześć tysięcy sto siedem euro) tytułem odszkodowania dla skarżącego;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty 100 000 EUR (sto tysięcy euro) tytułem zadośćuczynienia dla skarżącego; oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty 100 000 EUR (sto tysięcy euro) tytułem zadośćuczynienia dla skarżącego; oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/30

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – ZZ/EBI

(Sprawa F-150/15)

(2016/C 383/40)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat E. Nordh)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EBI o „zwolnieniu z pełnienia obowiązków służbowych” skarżącego i pozostałych zwianych z nią decyzji, oraz żądanie naprawienia krzywdy i szkody.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dni 13 kwietnia, 12 maja, 16 czerwca i 20 października 2015 r. o „zwolnieniu z pełnienia obowiązków służbowych” skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dni 13 kwietnia, 12 maja, 16 czerwca i 20 października 2015 r. o „zwolnieniu z pełnienia obowiązków służbowych” skarżącego;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 18 czerwca 2015 r. o zablokowaniu skarżącemu dostępu do poczty elektronicznej i połączeń informatycznych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 18 czerwca 2015 r. o zablokowaniu skarżącemu dostępu do poczty elektronicznej i połączeń informatycznych;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej o nieudzieleniu skarżącemu dostępu do jego rozliczeń wynagrodzenia i o skreśleniu go z listy pracowników; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej o nieudzieleniu skarżącemu dostępu do jego rozliczeń wynagrodzenia i o skreśleniu go z listy pracowników;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty 950 000 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną skarżącemu tymi decyzjami oraz uchybieniami obowiązkowi staranności i naruszeniami gwarancji proceduralnych, wraz z odsetkami; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty 950 000 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną skarżącemu tymi decyzjami oraz uchybieniami obowiązkowi staranności i naruszeniami gwarancji proceduralnych, wraz z odsetkami;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/31 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/31

---

Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2016 r. – OT/Komisja

(Sprawa F-4/16)

(2016/C 383/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: OT (przedstawiciel: adwokat D. Sobor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownych strony pozwanej w sprawie przyjęcia kandydatury strony skarżącej na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii oraz w sprawie uwzględnienia wniosku strony skarżącej o udzielenie wsparcia lub o wszczęcie dochodzenia administracyjnego w odniesieniu do domniemanych nieprawidłowości i naruszeń prawa w rozpatrywanym postępowaniu rekrutacyjnym, a także żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia za poniesioną w ocenie strony skarżącej szkodę i doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej strony pozwanej z dnia 26 września 2014 r. w sprawie przyjęcia kandydatury strony skarżącej na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej strony pozwanej z dnia 26 września 2014 r. w sprawie przyjęcia kandydatury strony skarżącej na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 kwietnia 2015 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej oraz wniosek o udzielenie wsparcia; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 kwietnia 2015 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej oraz wniosek o udzielenie wsparcia;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 października 2015 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 października 2015 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej;

| — | zasądzenie od strony pozwanej kwoty 2 836 107 EUR (dwóch milionów ośmiuset trzydziestu sześciu tysięcy stu siedmiu euro) pokrywającej szkodę poniesioną przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej kwoty 2 836 107 EUR (dwóch milionów ośmiuset trzydziestu sześciu tysięcy stu siedmiu euro) pokrywającej szkodę poniesioną przez stronę skarżącą;

| — | zasądzenie od strony pozwanej kwoty 100 000 EUR (stu tysięcy euro) pokrywającej krzywdę doznaną przez stronę skarżącą; oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej kwoty 100 000 EUR (stu tysięcy euro) pokrywającej krzywdę doznaną przez stronę skarżącą; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania strony skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania strony skarżącej.

---

| 17.10.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 383/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.10.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 383/32

---

Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2016 r. – ZZ/Komisji

(Sprawa F-20/16)

(2016/C 383/42)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: A. Żołyniak, radca prawny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursu otwartego nr EPSO/AD177/10-ECO2013 z dnia 27 maja 2014 r. o nieumieszczeniu nazwiska strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursu otwartego nr EPSO/AD177/10-ECO2013 z dnia 27 maja 2014 r. o odmowie umieszczenia nazwiska strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursu otwartego nr EPSO/AD177/10-ECO2013 z dnia 27 maja 2014 r. o odmowie umieszczenia nazwiska strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej;

| — | zobowiązanie organu powołującego do wykonania wyroku poprzez uzupełnienie listy rezerwy kadrowej utworzonej na podstawie przedmiotowego konkursu otwartego o nazwisko strony skarżącej z zastrzeżeniem zrównania terminu ważności uzupełnienia z terminem ważności listy; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie organu powołującego do wykonania wyroku poprzez uzupełnienie listy rezerwy kadrowej utworzonej na podstawie przedmiotowego konkursu otwartego o nazwisko strony skarżącej z zastrzeżeniem zrównania terminu ważności uzupełnienia z terminem ważności listy;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez strony według norm przepisanych. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez strony według norm przepisanych.

---