# Dziennik Urzędowy L 56/2018

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 56 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6128 lutego 2018 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 56

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6128 lutego 2018

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/295 z dnia 15 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 w odniesieniu do konstrukcji pojazdów i wymogów ogólnych oraz rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014 w odniesieniu do wymogów w zakresie efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej na potrzeby homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/296 z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (
  1
  ) | 31 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2018/297 z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie mianowania przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej | 33 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2018/298 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 34 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2018/299 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia | 46 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/300 z dnia 11 stycznia 2018 r. w sprawie zgodności przedłożonego przez zainteresowane państwa członkowskie wspólnego wniosku o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego Atlantyk z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 51) | 60 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/301 z dnia 26 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/926 w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2016
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1078) | 62 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/295 z dnia 15 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 w odniesieniu do konstrukcji pojazdów i wymogów ogólnych oraz rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014 w odniesieniu do wymogów w zakresie efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej na potrzeby homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/296 z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (
  1
  )

Reynoutria sachalinensis

1

31

DECYZJE

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2018/297 z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie mianowania przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej

33

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2018/298 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

34

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2018/299 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

46

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/300 z dnia 11 stycznia 2018 r. w sprawie zgodności przedłożonego przez zainteresowane państwa członkowskie wspólnego wniosku o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego Atlantyk z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 51)

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 51)

60

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/301 z dnia 26 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/926 w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2016
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1078)

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1078)

62

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 ( Dz.U. L 175 z 7.7.2017 ) | 66 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 ( Dz.U. L 175 z 7.7.2017 )

( Dz.U. L 175 z 7.7.2017 )

66

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/295

z dnia 15 grudnia 2017 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 w odniesieniu do konstrukcji pojazdów i wymogów ogólnych oraz rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014 w odniesieniu do wymogów w zakresie efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej na potrzeby homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (1), w szczególności jego art. 18 ust. 3, art. 21 ust. 5 i art. 23 ust. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie kompleksowego badania wpływu na środowisko etapu Euro 5 dla pojazdów kategorii L (2) zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 i z uwzględnieniem kwestii napotykanych przez organy udzielające homologacji i zainteresowane strony w ramach stosowania rozporządzenia (UE) nr 168/2013, rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 44/2014 (3) i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 134/2014 (4), należy wprowadzić do rozporządzeń delegowanych pewne zmiany i doprecyzowania w celu zapewnienia ich sprawnego stosowania. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie kompleksowego badania wpływu na środowisko etapu Euro 5 dla pojazdów kategorii L (2) zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 i z uwzględnieniem kwestii napotykanych przez organy udzielające homologacji i zainteresowane strony w ramach stosowania rozporządzenia (UE) nr 168/2013, rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 44/2014 (3) i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 134/2014 (4), należy wprowadzić do rozporządzeń delegowanych pewne zmiany i doprecyzowania w celu zapewnienia ich sprawnego stosowania.

| (2) | W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania unijnego systemu homologacji typu dla pojazdów kategorii L wymogi techniczne i procedury badań określone w rozporządzeniach delegowanych (UE) nr 44/2014 i (UE) nr 134/2014 należy stale usprawniać i dostosowywać do postępu technicznego. |
| --- | --- |

(2)

W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania unijnego systemu homologacji typu dla pojazdów kategorii L wymogi techniczne i procedury badań określone w rozporządzeniach delegowanych (UE) nr 44/2014 i (UE) nr 134/2014 należy stale usprawniać i dostosowywać do postępu technicznego.

| (3) | W załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 44/2014 znajduje się równanie, które należy stosować do kontroli zgodności produkowanych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych z homologowanym typem. W celu zapewnienia jasności należy zmienić równanie. Załącznik XII do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 44/2014 należy zmienić w odniesieniu do zakresu pracy silnika na potrzeby wykrywania przerw w zapłonie w celu zapewnienia technicznej wykonalności nałożonych wymogów. Załącznik XII należy także zmienić w celu umożliwienia modernizacji technicznej do nowych norm opracowanych dla połączenia między standardowymi narzędziami skanującymi i pojazdem w odniesieniu do pokładowych układów diagnostycznych (OBD). Dodatek 2 do załącznika XII należy zmienić w celu zapewnienia jasności w zakresie szeregu elementów monitorowanych w odniesieniu do wymogów dotyczących OBD określonych we wspomnianym dodatku. Załącznik XII należy uzupełnić o nowe dodatki w celu zapewnienia prawidłowego wdrożenia współczynników rzeczywistego działania. |
| --- | --- |

(3)

W załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 44/2014 znajduje się równanie, które należy stosować do kontroli zgodności produkowanych pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych z homologowanym typem. W celu zapewnienia jasności należy zmienić równanie. Załącznik XII do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 44/2014 należy zmienić w odniesieniu do zakresu pracy silnika na potrzeby wykrywania przerw w zapłonie w celu zapewnienia technicznej wykonalności nałożonych wymogów. Załącznik XII należy także zmienić w celu umożliwienia modernizacji technicznej do nowych norm opracowanych dla połączenia między standardowymi narzędziami skanującymi i pojazdem w odniesieniu do pokładowych układów diagnostycznych (OBD). Dodatek 2 do załącznika XII należy zmienić w celu zapewnienia jasności w zakresie szeregu elementów monitorowanych w odniesieniu do wymogów dotyczących OBD określonych we wspomnianym dodatku. Załącznik XII należy uzupełnić o nowe dodatki w celu zapewnienia prawidłowego wdrożenia współczynników rzeczywistego działania.

| (4) | Należy dostosować niektóre równania w załącznikach II, III i IV do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 w celu zapewnienia większej jasności. Należy zmienić załącznik VI do wspomnianego rozporządzenia delegowanego w celu zapewnienia prawidłowego stosowania wymogów dotyczących badania trwałości urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń. Wymogi klasyfikacyjne dotyczące standardowego cyklu jazdy drogowej dla pojazdów kategorii L (SRC-LeCV) w załączniku VI należy dostosować w celu zapewnienia prawidłowego stosowania tych wymogów podczas badań. Stosowanie cyklu badania trwałości przy zatwierdzonym przebiegu (AMA) określone w załączniku VI dla pojazdów klasy III powinno być stopniowo wycofywane zgodnie z wnioskami z kompleksowego badania wpływu na środowisko. Należy również zmienić załącznik VI w celu umożliwienia wykorzystania starzenia na stanowisku badawczym jako alternatywy dla badań rzeczywistej fizycznej trwałości przy pełnym lub częściowym przebiegu. |
| --- | --- |

(4)

Należy dostosować niektóre równania w załącznikach II, III i IV do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 w celu zapewnienia większej jasności. Należy zmienić załącznik VI do wspomnianego rozporządzenia delegowanego w celu zapewnienia prawidłowego stosowania wymogów dotyczących badania trwałości urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń. Wymogi klasyfikacyjne dotyczące standardowego cyklu jazdy drogowej dla pojazdów kategorii L (SRC-LeCV) w załączniku VI należy dostosować w celu zapewnienia prawidłowego stosowania tych wymogów podczas badań. Stosowanie cyklu badania trwałości przy zatwierdzonym przebiegu (AMA) określone w załączniku VI dla pojazdów klasy III powinno być stopniowo wycofywane zgodnie z wnioskami z kompleksowego badania wpływu na środowisko. Należy również zmienić załącznik VI w celu umożliwienia wykorzystania starzenia na stanowisku badawczym jako alternatywy dla badań rzeczywistej fizycznej trwałości przy pełnym lub częściowym przebiegu.

| (5) | Jednym ze środków zapobiegających nadmiernym emisjom węglowodorów z pojazdów kategorii L jest ograniczenie emisji oparów tych pojazdów. W tym celu w części C) załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 określono wartości graniczne masy węglowodorów dla pojazdów kategorii L3e, L4e, L5e-A, L6e-A oraz L7e-A. Emisje oparów powyższych pojazdów mierzy się w momencie homologacji. Jednym z wymogów badania typu IV pojazdu w szczelnej komorze do określenia ilości oparów (SHED) jest zamontowanie szybko postarzonego pochłaniacza z węglem aktywnym lub zastosowanie addytywnego współczynnika pogorszenia jakości w przypadku zainstalowania używanego pochłaniacza z węglem aktywnym. W kompleksowym badaniu wpływu na środowisko przeanalizowano, czy stosowanie badań SHED odnoszących się do pojazdów kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B oraz L7e-C jest opłacalne. Ponieważ w wyniku badania wykazano, że przedmiotowa metoda nie jest opłacalna, należy zmienić załącznik V do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 w celu umożliwienia ciągłego stosowania już ustalonej alternatywnej i bardziej opłacalnej metody badania przepuszczalności dla poziomu Euro 5 dla producentów pojazdów kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B oraz L7e-C. |
| --- | --- |

(5)

Jednym ze środków zapobiegających nadmiernym emisjom węglowodorów z pojazdów kategorii L jest ograniczenie emisji oparów tych pojazdów. W tym celu w części C) załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 określono wartości graniczne masy węglowodorów dla pojazdów kategorii L3e, L4e, L5e-A, L6e-A oraz L7e-A. Emisje oparów powyższych pojazdów mierzy się w momencie homologacji. Jednym z wymogów badania typu IV pojazdu w szczelnej komorze do określenia ilości oparów (SHED) jest zamontowanie szybko postarzonego pochłaniacza z węglem aktywnym lub zastosowanie addytywnego współczynnika pogorszenia jakości w przypadku zainstalowania używanego pochłaniacza z węglem aktywnym. W kompleksowym badaniu wpływu na środowisko przeanalizowano, czy stosowanie badań SHED odnoszących się do pojazdów kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B oraz L7e-C jest opłacalne. Ponieważ w wyniku badania wykazano, że przedmiotowa metoda nie jest opłacalna, należy zmienić załącznik V do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 w celu umożliwienia ciągłego stosowania już ustalonej alternatywnej i bardziej opłacalnej metody badania przepuszczalności dla poziomu Euro 5 dla producentów pojazdów kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B oraz L7e-C.

| (6) | Na podstawie kompleksowego badania wpływu na środowisko Komisja stwierdziła, że matematyczna procedura weryfikacji wymogów dotyczących trwałości ustanowiona w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 powinna zostać stopniowo wycofana do 2025 r. W badaniu wykazano, że teoretyczna procedura nie zapewnia spełnienia w rzeczywistości wymogów dotyczących trwałości określonych w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013. W celu złagodzenia skutków stopniowego wycofania przedmiotowej metody w badaniu zaproponowano wprowadzenie starzenia na stanowisku badawczym jako alternatywnej procedury dla procedury badania rzeczywistej trwałości przy pełnym lub częściowym przebiegu. Starzenie na stanowisku badawczym jest rozpowszechnioną procedurą stosowaną często do pojazdów objętych zakresem dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Załącznik VI do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 należy zmienić w celu wprowadzenia procedury starzenia wywodzącej się z wymogów ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (6) i regulaminie EKG ONZ nr 83 (7) dostosowanej do wymogów koniecznych dla pojazdów kategorii L. |
| --- | --- |

(6)

Na podstawie kompleksowego badania wpływu na środowisko Komisja stwierdziła, że matematyczna procedura weryfikacji wymogów dotyczących trwałości ustanowiona w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 powinna zostać stopniowo wycofana do 2025 r. W badaniu wykazano, że teoretyczna procedura nie zapewnia spełnienia w rzeczywistości wymogów dotyczących trwałości określonych w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013. W celu złagodzenia skutków stopniowego wycofania przedmiotowej metody w badaniu zaproponowano wprowadzenie starzenia na stanowisku badawczym jako alternatywnej procedury dla procedury badania rzeczywistej trwałości przy pełnym lub częściowym przebiegu. Starzenie na stanowisku badawczym jest rozpowszechnioną procedurą stosowaną często do pojazdów objętych zakresem dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Załącznik VI do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 należy zmienić w celu wprowadzenia procedury starzenia wywodzącej się z wymogów ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (6) i regulaminie EKG ONZ nr 83 (7) dostosowanej do wymogów koniecznych dla pojazdów kategorii L.

| (7) | Rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 i rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014 należy zmienić w tym samym czasie w celu zapewnienia możliwości prawidłowego wdrożenia etapu Euro 5 w odniesieniu do wszystkich pojazdów kategorii L określonych w tabeli w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 168/2013. |
| --- | --- |

(7)

Rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 i rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014 należy zmienić w tym samym czasie w celu zapewnienia możliwości prawidłowego wdrożenia etapu Euro 5 w odniesieniu do wszystkich pojazdów kategorii L określonych w tabeli w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 oraz rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014, |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) nr 44/2014 oraz rozporządzenie delegowane (UE) nr 134/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 44/2014

W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 44/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 pkt 42 otrzymuje brzmienie:






  „42) | »cykl jazdy« oznacza cykl badania składający się z uruchomienia silnika, trybu jazdy, podczas którego zostałoby wykryte ewentualne nieprawidłowe działanie, oraz z wyłączenia silnika;”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 2 pkt 42 otrzymuje brzmienie:

„42)

»cykl jazdy« oznacza cykl badania składający się z uruchomienia silnika, trybu jazdy, podczas którego zostałoby wykryte ewentualne nieprawidłowe działanie, oraz z wyłączenia silnika;”;

| 2) | w załącznikach IV i XII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

w załącznikach IV i XII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 134/2014

W załącznikach II–VI, załączniku VIII i załączniku X do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 60 z 2.3.2013, s. 52.

1

(2)  Sprawozdanie z badania: „Effect study of the environmental step Euro 5 for L-category vehicles”, EU-Books (ET-04-17-619-EN-N).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 44/2014 z dnia 21 listopada 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do konstrukcji pojazdów i wymogów ogólnych dotyczących homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców (Dz.U. L 25 z 28.1.2014, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 134/2014 z dnia 16 grudnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do wymogów w zakresie efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej oraz zmieniające jego załącznik V (Dz.U. L 53 z 21.2.2014, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

6

(7)  Regulamin nr 83 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie emisji zanieczyszczeń w zależności od paliwa zasilającego silnik [2015/1038] (Dz.U. L 172 z 3.7.2015, s. 1).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 44/2014

W załącznikach IV i XII do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 44/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku IV, pkt 4.1.1.3.1.1.1.1.1, 4.1.1.3.1.1.1.1.2 i 4.1.1.3.1.1.1.1.3 otrzymują brzmienie:






  „4.1.1.3.1.1.1.1.1. | jeśli stosuje się metodę badania trwałości określoną w art. 23 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 168/2013, współczynniki pogorszenia jakości oblicza się na podstawie wyników badań emisji typu I, przed osiągnięciem pełnego przebiegu, o którym mowa w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, i zgodnie z metodą obliczeń liniowych, o której mowa w pkt 4.1.1.3.1.1.1.1.2, umożliwiającą uzyskanie wartości nachylenia i przesunięcia dla poszczególnych składników emisji. Wyniki emisji zanieczyszczeń w odniesieniu do zgodności produkcji oblicza się zgodnie ze wzorem:

  Równanie 4-1:

  Yfull = a (Xfull – XCoP) + YCoP
  gdzie:







  a | = | wartość nachylenia (mg/km)/km) określona zgodnie z badaniem typu V określonym w części A załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| XFull | = | trwałość wyrażona przebiegiem (km) określona w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, |
| XCoP | = | przebieg pojazdu podanego badaniu zgodności produkcji w momencie badania zgodności produkcji typu I, |
| Yfull | = | wynik badania emisji w odniesieniu do zgodności produkcji dla danego składnika emisji zanieczyszczeń w mg/km. Średni wynik w odniesieniu do zgodności produkcji musi być niższy niż wartości graniczne emisji zanieczyszczeń określone w części A załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, |
| YCoP | = | wynik badania emisji zanieczyszczeń (THC, CO, NOx, NMHC oraz PM, w stosownych przypadkach) (mg/km) dla każdego składnika emisji dla badania typu I pojazdu poddanego badaniu zgodności produkcji. |

1)

w załączniku IV, pkt 4.1.1.3.1.1.1.1.1, 4.1.1.3.1.1.1.1.2 i 4.1.1.3.1.1.1.1.3 otrzymują brzmienie:

„4.1.1.3.1.1.1.1.1.

Równanie 4-1:

Yfull = a (Xfull – XCoP) + YCoP

gdzie:

a

=

wartość nachylenia (mg/km)/km) określona zgodnie z badaniem typu V określonym w części A załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 168/2013,

XFull

=

trwałość wyrażona przebiegiem (km) określona w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013,

XCoP

=

przebieg pojazdu podanego badaniu zgodności produkcji w momencie badania zgodności produkcji typu I,

Yfull

=

wynik badania emisji w odniesieniu do zgodności produkcji dla danego składnika emisji zanieczyszczeń w mg/km. Średni wynik w odniesieniu do zgodności produkcji musi być niższy niż wartości graniczne emisji zanieczyszczeń określone w części A załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013,

YCoP

=

wynik badania emisji zanieczyszczeń (THC, CO, NOx, NMHC oraz PM, w stosownych przypadkach) (mg/km) dla każdego składnika emisji dla badania typu I pojazdu poddanego badaniu zgodności produkcji.

| 4.1.1.3.1.1.1.1.2. | Jeśli stosuje się metodę badania trwałości określoną w art. 23 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 168/2013, trend pogorszenia jakości składa się z wartości nachylenia a, odzwierciedlonej w pkt 4.1.1.3.1.1.1.1.1 dla poszczególnych składników emisji, obliczonej dla uzyskania zgodności z badaniem typu V zgodnie z częścią A załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 168/2013. Równanie 4-1 stosuje się do obliczenia wyników badania emisji w odniesieniu do zgodności produkcji dla danego składnika emisji zanieczyszczeń (Yfull). |
| --- | --- |

4.1.1.3.1.1.1.1.2.

| 4.1.1.3.1.1.1.1.3. | Jeśli stosuje się metodę badania trwałości określoną w art. 23 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 168/2013, stałe współczynniki pogorszenia jakości określone w części B załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 mnoży się przez wynik badania typu I pojazdu poddanego badaniu zgodności produkcji (Ycop) w celu obliczenia średnich wyników emisji w odniesieniu do zgodności produkcji dla każdego składnika emisji zanieczyszczeń (Yfull).”; |
| --- | --- |

4.1.1.3.1.1.1.1.3.

| 2) | w załączniku XII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | dodaje się pkt 3.2.3 w brzmieniu:
  3.2.3.   Pogorszenie pracy lub nieprawidłowe działanie można również stwierdzić poza cyklem jazdy (np. po wyłączeniu silnika).”; |
| --- | --- | --- |

2)

w załączniku XII wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się pkt 3.2.3 w brzmieniu:

3.2.3.   Pogorszenie pracy lub nieprawidłowe działanie można również stwierdzić poza cyklem jazdy (np. po wyłączeniu silnika).”;

| b) | pkt 3.3.2.2 otrzymuje brzmienie:
  „3.3.2.2.   Przerwy w zapłonie
  Występowanie przerw w zapłonie w zakresie działania silnika ograniczonego przez następujące linie:






  a) | dolną wartość graniczną prędkości obrotowej: minimalną prędkość obrotową 2 500 min– 1 lub normalną prędkość obrotową biegu jałowego + 1 000 min– 1, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa; |
| --- | --- | --- |

b)

pkt 3.3.2.2 otrzymuje brzmienie:

„3.3.2.2.   Przerwy w zapłonie

Występowanie przerw w zapłonie w zakresie działania silnika ograniczonego przez następujące linie:

a)

dolną wartość graniczną prędkości obrotowej: minimalną prędkość obrotową 2 500 min– 1 lub normalną prędkość obrotową biegu jałowego + 1 000 min– 1, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;

| b) | górną wartość graniczną prędkości obrotowej: maksymalną prędkość obrotową 8 000 min– 1 lub o 1 000 min– 1 wyższą niż najwyższa prędkość obrotowa osiągnięta podczas cyklu badania typu I pomniejszoną o wartość 500 min– 1, w zależności do tego, która z tych wartości jest niższa; |
| --- | --- |

b)

górną wartość graniczną prędkości obrotowej: maksymalną prędkość obrotową 8 000 min– 1 lub o 1 000 min– 1 wyższą niż najwyższa prędkość obrotowa osiągnięta podczas cyklu badania typu I pomniejszoną o wartość 500 min– 1, w zależności do tego, która z tych wartości jest niższa;

| c) | linię łączącą następujące punkty działania silnika:






  (i) | punkt na linii dolnej wartości granicznej prędkości obrotowej określonej w lit. a) przy podciśnieniu na wlocie do silnika niższym o 3,3 kPa niż podciśnienie przy linii dodatniego momentu obrotowego; |
| --- | --- | --- |

c)

linię łączącą następujące punkty działania silnika:

(i)

punkt na linii dolnej wartości granicznej prędkości obrotowej określonej w lit. a) przy podciśnieniu na wlocie do silnika niższym o 3,3 kPa niż podciśnienie przy linii dodatniego momentu obrotowego;

| (ii) | punkt na linii górnej wartości granicznej prędkości obrotowej określonej w lit. b) przy podciśnieniu na wlocie do silnika niższym o 13,3 kPa niż podciśnienie przy dodatnim momencie obrotowym. |
| --- | --- |

(ii)

punkt na linii górnej wartości granicznej prędkości obrotowej określonej w lit. b) przy podciśnieniu na wlocie do silnika niższym o 13,3 kPa niż podciśnienie przy dodatnim momencie obrotowym.

Zakres pracy silnika odnośnie do przerw w zapłonie przedstawiono na rys. 10-1.

Rysunek 10-1

Zakres działania silnika odnośnie do przerw w zapłonie

3,3 kPA

Linia dodatniego momentu obrotowego

Minimum (nominalna prędkość obrotowa biegu jałowego + 1 000 obr./min, 2 500 obr./min)

Minimum (maks. prędkość obrotowa silnika WTMC + 1 000 8 000 obr./min, maks. nominalna prędkość obrotowa silnika – 500 obr./min)

13,3 kPA

| c) | dodaje się pkt 3.10 w brzmieniu:
  3.10.   Dodatkowe przepisy dla pojazdów, w których stosuje się strategie wyłączenia silnika.
  3.10.1.   Cykl jazdy
  3.10.1.1.   Niezależne ponowne uruchomienia silnika w wyniku sygnału z jednostki sterującej silnika po zgaśnięciu silnika mogą być uważane za nowy cykl jazdy lub kontynuację istniejącego cyklu jazdy.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się pkt 3.10 w brzmieniu:

3.10.   Dodatkowe przepisy dla pojazdów, w których stosuje się strategie wyłączenia silnika.

3.10.1.   Cykl jazdy

3.10.1.1.   Niezależne ponowne uruchomienia silnika w wyniku sygnału z jednostki sterującej silnika po zgaśnięciu silnika mogą być uważane za nowy cykl jazdy lub kontynuację istniejącego cyklu jazdy.”;

| d) | w dodatku 1 wprowadza się następujące zmiany:






  1) | pkt 3.2 otrzymuje brzmienie:
  3.2.   Jeżeli jest to możliwe, oprócz wymaganych danych w trybie ramki zamrożonej należy na żądanie udostępnić, poprzez port szeregowy znormalizowanego złącza diagnostycznego, następujące sygnały, jeśli informacje te są dostępne dla komputera pokładowego lub gdy można je określić przy użyciu informacji dostępnych dla komputera pokładowego: kody problemów diagnostycznych, temperaturę płynu chłodzącego, stan układu kontroli paliwa (zamknięta pętla, otwarta pętla, inne), korektę zasilania, wyprzedzenie zapłonu, temperaturę wlotu powietrza, ciśnienie powietrza w kolektorze, szybkość przepływu powietrza, liczbę obrotów silnika, wartość wyjściową czujnika pozycji przepustnicy, stan powietrza wtórnego (ciśnienie wyższe, niższe lub atmosferyczne), obliczoną wartość obciążenia, prędkość pojazdu oraz ciśnienie paliwa.
  Wymienione sygnały muszą być podane w jednostkach znormalizowanych w oparciu o specyfikacje podane w pkt 3.7. Sygnały rzeczywiste muszą być łatwe do odróżnienia niezależnie od wartości domyślnej lub sygnałów trybu awaryjnego.”; |
| --- | --- | --- |

d)

w dodatku 1 wprowadza się następujące zmiany:

1)

pkt 3.2 otrzymuje brzmienie:

3.2.   Jeżeli jest to możliwe, oprócz wymaganych danych w trybie ramki zamrożonej należy na żądanie udostępnić, poprzez port szeregowy znormalizowanego złącza diagnostycznego, następujące sygnały, jeśli informacje te są dostępne dla komputera pokładowego lub gdy można je określić przy użyciu informacji dostępnych dla komputera pokładowego: kody problemów diagnostycznych, temperaturę płynu chłodzącego, stan układu kontroli paliwa (zamknięta pętla, otwarta pętla, inne), korektę zasilania, wyprzedzenie zapłonu, temperaturę wlotu powietrza, ciśnienie powietrza w kolektorze, szybkość przepływu powietrza, liczbę obrotów silnika, wartość wyjściową czujnika pozycji przepustnicy, stan powietrza wtórnego (ciśnienie wyższe, niższe lub atmosferyczne), obliczoną wartość obciążenia, prędkość pojazdu oraz ciśnienie paliwa.

Wymienione sygnały muszą być podane w jednostkach znormalizowanych w oparciu o specyfikacje podane w pkt 3.7. Sygnały rzeczywiste muszą być łatwe do odróżnienia niezależnie od wartości domyślnej lub sygnałów trybu awaryjnego.”;

| 2) | pkt 3.11, 3.12 i 3.13 otrzymują brzmienie:
  3.11.   Kiedy zostaje zarejestrowana usterka, producent musi ją zidentyfikować za pomocą odpowiedniego kodu błędu zgodnego z kodami podanymi w normie ISO 15031-6:2010 – »Pojazdy drogowe – łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem badawczym związanym z diagnostyką emisji – Część 6: definicje diagnostycznych kodów błędu« w odniesieniu do »diagnostycznych kodów błędu związanych z emisjami«. Jeżeli nie jest to możliwe, producent może wykorzystać kody problemu diagnostycznego normy ISO DIS 15031-6:2010. Alternatywnie, kody błędów mogą być zestawiane i zgłaszane zgodnie z normą ISO14229:2006. Kody błędów muszą być w pełni dostępne dla znormalizowanych urządzeń diagnostycznych zgodnych z przepisami pkt 3.9.
  Producent pojazdu musi dostarczyć krajowemu organowi normalizacyjnemu szczegóły wszelkich danych diagnostycznych dotyczących emisji zanieczyszczeń, np. PID, nr identyfikacyjny monitora pokładowego układu diagnostycznego, nr identyfikacyjny badania nieokreślonego w normie ISO 15031-5:2011 lub w normie ISO14229:2006, ale związanego z niniejszym rozporządzeniem.
  3.12.   Interfejs połączeniowy między pojazdem a badawczym urządzeniem diagnostycznym musi być znormalizowany i musi spełniać wszystkie wymogi normy ISO 19689:2016 – »Motocykle i motorowery – Łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem diagnostycznym – Złącze diagnostyczne i związane z nim obwody elektryczne: specyfikacja i użytkowanie« lub normy ISO 15031-3:2004 »Pojazdy drogowe – Łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem badawczym związanym z diagnostyką emisji zanieczyszczeń – część 3: złącze diagnostyczne i związane z nim obwody elektryczne: specyfikacja i użytkowanie«. Preferowane miejsce instalacji znajduje się pod miejscem siedzącym. Każde inne miejsce instalacji złącza diagnostycznego wymaga zgody organu udzielającego homologacji i musi być łatwo dostępne dla personelu obsługi, ale chronione przed nieuprawnionymi manipulacjami niewykwalifikowanego personelu. Umiejscowienie interfejsu połączeniowego powinno być wyraźnie wskazane w instrukcji użytkownika.
  3.13.   Do czasu wdrożenia etapu II OBD dla pojazdów kategorii L na wniosek producenta pojazdu można zastosować alternatywny interfejs połączeniowy. W przypadku zamontowania takiego alternatywnego interfejsu połączeniowego producent pojazdu nieodpłatnie udostępnia producentom wyposażenia badawczego szczegółowe informacje na temat konfiguracji wtyków złącza pojazdu. Producent pojazdu ma obowiązek dostarczyć adapter umożliwiający połączenie ze standardowym narzędziem skanującym. Taki adapter musi posiadać odpowiednią jakość umożliwiającą jego użytkowanie w warsztatach profesjonalnych. Należy go dostarczać na odpowiedni wniosek wszystkim niezależnym operatorom na niedyskryminacyjnych zasadach. Producenci mogą pobierać za ten adapter uzasadnioną i proporcjonalną opłatę, biorąc pod uwagę dodatkowe koszty dla klienta spowodowane tym wyborem producenta. Interfejs połączeniowy i adapter nie mogą zawierać żadnych szczególnych elementów konstrukcyjnych, które wymagałyby zatwierdzenia lub certyfikacji przed użyciem lub które ograniczałyby wymianę danych dotyczących pojazdu przy użyciu standardowego narzędzia skanującego.”; |
| --- | --- |

2)

pkt 3.11, 3.12 i 3.13 otrzymują brzmienie:

3.11.   Kiedy zostaje zarejestrowana usterka, producent musi ją zidentyfikować za pomocą odpowiedniego kodu błędu zgodnego z kodami podanymi w normie ISO 15031-6:2010 – »Pojazdy drogowe – łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem badawczym związanym z diagnostyką emisji – Część 6: definicje diagnostycznych kodów błędu« w odniesieniu do »diagnostycznych kodów błędu związanych z emisjami«. Jeżeli nie jest to możliwe, producent może wykorzystać kody problemu diagnostycznego normy ISO DIS 15031-6:2010. Alternatywnie, kody błędów mogą być zestawiane i zgłaszane zgodnie z normą ISO14229:2006. Kody błędów muszą być w pełni dostępne dla znormalizowanych urządzeń diagnostycznych zgodnych z przepisami pkt 3.9.

Producent pojazdu musi dostarczyć krajowemu organowi normalizacyjnemu szczegóły wszelkich danych diagnostycznych dotyczących emisji zanieczyszczeń, np. PID, nr identyfikacyjny monitora pokładowego układu diagnostycznego, nr identyfikacyjny badania nieokreślonego w normie ISO 15031-5:2011 lub w normie ISO14229:2006, ale związanego z niniejszym rozporządzeniem.

3.12.   Interfejs połączeniowy między pojazdem a badawczym urządzeniem diagnostycznym musi być znormalizowany i musi spełniać wszystkie wymogi normy ISO 19689:2016 – »Motocykle i motorowery – Łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem diagnostycznym – Złącze diagnostyczne i związane z nim obwody elektryczne: specyfikacja i użytkowanie« lub normy ISO 15031-3:2004 »Pojazdy drogowe – Łączność między pojazdem i zewnętrznym wyposażeniem badawczym związanym z diagnostyką emisji zanieczyszczeń – część 3: złącze diagnostyczne i związane z nim obwody elektryczne: specyfikacja i użytkowanie«. Preferowane miejsce instalacji znajduje się pod miejscem siedzącym. Każde inne miejsce instalacji złącza diagnostycznego wymaga zgody organu udzielającego homologacji i musi być łatwo dostępne dla personelu obsługi, ale chronione przed nieuprawnionymi manipulacjami niewykwalifikowanego personelu. Umiejscowienie interfejsu połączeniowego powinno być wyraźnie wskazane w instrukcji użytkownika.

3.13.   Do czasu wdrożenia etapu II OBD dla pojazdów kategorii L na wniosek producenta pojazdu można zastosować alternatywny interfejs połączeniowy. W przypadku zamontowania takiego alternatywnego interfejsu połączeniowego producent pojazdu nieodpłatnie udostępnia producentom wyposażenia badawczego szczegółowe informacje na temat konfiguracji wtyków złącza pojazdu. Producent pojazdu ma obowiązek dostarczyć adapter umożliwiający połączenie ze standardowym narzędziem skanującym. Taki adapter musi posiadać odpowiednią jakość umożliwiającą jego użytkowanie w warsztatach profesjonalnych. Należy go dostarczać na odpowiedni wniosek wszystkim niezależnym operatorom na niedyskryminacyjnych zasadach. Producenci mogą pobierać za ten adapter uzasadnioną i proporcjonalną opłatę, biorąc pod uwagę dodatkowe koszty dla klienta spowodowane tym wyborem producenta. Interfejs połączeniowy i adapter nie mogą zawierać żadnych szczególnych elementów konstrukcyjnych, które wymagałyby zatwierdzenia lub certyfikacji przed użyciem lub które ograniczałyby wymianę danych dotyczących pojazdu przy użyciu standardowego narzędzia skanującego.”;

| 3) | pkt 4.1.4 otrzymuje brzmienie:
  4.1.4.   Od dnia 1 stycznia 2024 r., jeżeli zgodnie z wymogami niniejszego załącznika pojazd jest wyposażony w dany monitor M, współczynnik IUPRM musi być nie mniejszy niż 0,1 dla wszystkich monitorów M.”; |
| --- | --- |

3)

pkt 4.1.4 otrzymuje brzmienie:

4.1.4.   Od dnia 1 stycznia 2024 r., jeżeli zgodnie z wymogami niniejszego załącznika pojazd jest wyposażony w dany monitor M, współczynnik IUPRM musi być nie mniejszy niż 0,1 dla wszystkich monitorów M.”;

| 4) | dodaje się pkt 4.1.4.1 w brzmieniu:
  4.1.4.1.   Do dnia 31 grudnia 2023 r. producent musi przedstawić organowi udzielającemu homologacji funkcję wyznaczania współczynnika IUPR, dla nowych typów pojazdów z dniem 1 stycznia 2020 r., a dla obecnych typów pojazdów z dniem 1 stycznia 2021 r.
  ”; |
| --- | --- |

4)

dodaje się pkt 4.1.4.1 w brzmieniu:

4.1.4.1.   Do dnia 31 grudnia 2023 r. producent musi przedstawić organowi udzielającemu homologacji funkcję wyznaczania współczynnika IUPR, dla nowych typów pojazdów z dniem 1 stycznia 2020 r., a dla obecnych typów pojazdów z dniem 1 stycznia 2021 r.
  ”;

| 5) | pkt 4.5 i 4.5.1 otrzymuje brzmienie:
  „4.5.   Ogólny mianownik
  4.5.1.   Wartość ogólnego mianownika określa, ile razy pojazd był uruchamiany. Należy go inkrementować w ciągu 10 sekund, jeżeli podczas pojedynczego cyklu jazdy spełnione są następujące kryteria:






  a) | łączny czas od momentu włączenia silnika jest nie mniejszy niż 600 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej; |
| --- | --- | --- |

5)

pkt 4.5 i 4.5.1 otrzymuje brzmienie:

„4.5.   Ogólny mianownik

4.5.1.   Wartość ogólnego mianownika określa, ile razy pojazd był uruchamiany. Należy go inkrementować w ciągu 10 sekund, jeżeli podczas pojedynczego cyklu jazdy spełnione są następujące kryteria:

a)

łączny czas od momentu włączenia silnika jest nie mniejszy niż 600 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej;

| b) | łączny czas jazdy pojazdu z prędkością co najmniej 25 km/h wynosi co najmniej 300 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej; |
| --- | --- |

b)

łączny czas jazdy pojazdu z prędkością co najmniej 25 km/h wynosi co najmniej 300 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej;

| c) | ciągła jazda pojazdu na biegu jałowym (tj. z pedałem przyspieszenia zwolnionym przez kierowcę i przy prędkości nie większej niż 1,6 km/h) przez co najmniej 30 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej. |
| --- | --- |

c)

ciągła jazda pojazdu na biegu jałowym (tj. z pedałem przyspieszenia zwolnionym przez kierowcę i przy prędkości nie większej niż 1,6 km/h) przez co najmniej 30 sekund na wysokości mniejszej niż 2 440 m n.p.m. lub przy ciśnieniu otoczenia większym niż 75,7 kPa i w temperaturze otoczenia 266,2 K (– 7°C) lub wyższej.

Wartość ogólnego mianownika może również zostać zwiększona poza warunki brzegowe w zakresie wysokości nad poziomem morza lub ciśnienia otoczenia i temperatury otoczenia.”;

| 6) | dodaje się pkt 4.6.2.1 w brzmieniu:
  4.6.2.1.   Nie trzeba raportować liczników i mianowników dla określonych monitorów komponentów lub układów, które w sposób ciągły monitorują awarie w postaci zwarć lub obwodów otwartych.
  Na potrzeby niniejszego punktu »w sposób ciągły« oznacza, że monitorowanie jest zawsze włączone i próbkowanie sygnału stosowanego do monitorowania odbywa się z częstotliwością nie mniejszą niż dwa razy na sekundę, a istotną dla tego układu awarię lub jej brak należy stwierdzić w ciągu 15 sekund. Jeżeli do celów kontroli komponent wejściowy komputera podlega próbkowaniu rzadziej, sygnał komponentu może być oceniany za każdym razem, gdy pobierana jest próbka. Nie jest wymagana aktywacja komponentu/układu wyjściowego wyłącznie do celów monitorowania tego komponentu/układu wyjściowego.”; |
| --- | --- |

6)

dodaje się pkt 4.6.2.1 w brzmieniu:

4.6.2.1.   Nie trzeba raportować liczników i mianowników dla określonych monitorów komponentów lub układów, które w sposób ciągły monitorują awarie w postaci zwarć lub obwodów otwartych.

Na potrzeby niniejszego punktu »w sposób ciągły« oznacza, że monitorowanie jest zawsze włączone i próbkowanie sygnału stosowanego do monitorowania odbywa się z częstotliwością nie mniejszą niż dwa razy na sekundę, a istotną dla tego układu awarię lub jej brak należy stwierdzić w ciągu 15 sekund. Jeżeli do celów kontroli komponent wejściowy komputera podlega próbkowaniu rzadziej, sygnał komponentu może być oceniany za każdym razem, gdy pobierana jest próbka. Nie jest wymagana aktywacja komponentu/układu wyjściowego wyłącznie do celów monitorowania tego komponentu/układu wyjściowego.”;

| 7) | pkt 4.7.4 otrzymuje brzmienie:
  4.7.4.   Pokładowy układ diagnostyczny musi dezaktywować dalszą inkrementację wspólnego mianownika w ciągu 10 sekund, jeżeli wykryto nieprawidłowe działanie jakiegokolwiek podzespołu wykorzystanego do ustalenia, czy spełniono kryteria podane w pkt 4.5 (np. prędkość pojazdu, temperatura otoczenia, wysokość, praca na biegu jałowym lub czas pracy) i zarejestrowano odpowiedni tymczasowy kod błędu. W żadnej innej sytuacji ogólny mianownik nie może zostać dezaktywowany. Inkrementacja ogólnego mianownika musi zostać wznowiona w ciągu 10 sekund od momentu zakończenia nieprawidłowego działania (np. tymczasowy kod został usunięty podczas automatycznego czyszczenia lub w wyniku polecenia wydanego za pośrednictwem urządzenia skanującego).”; |
| --- | --- |

7)

pkt 4.7.4 otrzymuje brzmienie:

4.7.4.   Pokładowy układ diagnostyczny musi dezaktywować dalszą inkrementację wspólnego mianownika w ciągu 10 sekund, jeżeli wykryto nieprawidłowe działanie jakiegokolwiek podzespołu wykorzystanego do ustalenia, czy spełniono kryteria podane w pkt 4.5 (np. prędkość pojazdu, temperatura otoczenia, wysokość, praca na biegu jałowym lub czas pracy) i zarejestrowano odpowiedni tymczasowy kod błędu. W żadnej innej sytuacji ogólny mianownik nie może zostać dezaktywowany. Inkrementacja ogólnego mianownika musi zostać wznowiona w ciągu 10 sekund od momentu zakończenia nieprawidłowego działania (np. tymczasowy kod został usunięty podczas automatycznego czyszczenia lub w wyniku polecenia wydanego za pośrednictwem urządzenia skanującego).”;

| e) | w dodatku 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w pkt 1 skreśla się przypis; |
| --- | --- | --- |

e)

w dodatku 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w pkt 1 skreśla się przypis;

| (ii) | pkt 2.1 otrzymuje brzmienie:

  „2.1.

  Tabela Ap2-1:


  Przegląd urządzeń (jeżeli są zamontowane), które mają być objęte monitorowaniem w OBD etap I lub II
















  Nr | Obwody urządzenia | | Ciągłość obwodu | Racjonalność obwodu | Podstawowe wymogi dotyczące monitorowania | Nr uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | | Poziom odnosi się do 2.3 | Obwód wysoki | Obwód niski | Obwód otwarty | Poza zakresem | Wiarygodność osiągów | Sygnał zablokowany | Urządzenie niegotowe/urządzenie nieobecne | |
| 1 | Błąd wewnętrzny modułu kontrolnego (ECU/PCU) | 3 | | | | | | | I&II | (1) |
| Czujnik (dane wejściowe dla jednostek sterowania) |
| 1 | Czujnik pozycji (pedału/dźwigni) przyspieszenia | 1 | I&II | I&II | I&II | I&II | I&II | I&II | | (2) |
| 2 | Czujnik ciśnienia atmosferycznego | 1 | I&II | I&II | I&II | | II | | | |
| 3 | Czujnik pozycji wału rozrządu | 3 | | | | | | | I&II | |
| 4 | Czujnik pozycji wału korbowego | 3 | | | | | | | I&II | |
| 5 | Czujnik temperatury cieczy chłodzącej silnik | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 6 | Czujnik kąta zaworu wydechowego | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 7 | Czujnik recyrkulacji spalin | 1 | II | II | II | II | II | II | | (4) |
| 8 | Czujnik ciśnienia magistrali paliwowej | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 9 | Czujnik temperatury magistrali paliwowej | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 10 | Czujnik pozycji dźwigni zmiany biegów (potencjometr) | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4)
   (5) |
| 11 | Czujnik pozycji dźwigni zmiany biegów (przełącznik) | 3 | | | | | II | | I&II | (5) |
| 12 | Czujnik temperatury powietrza wlotowego | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 13 | Czujnik spalania stukowego (inny niż typu rezonansowego) | 3 | | | | | | | I&II | |
| 14 | Czujnik spalania stukowego (typu rezonansowego) | 3 | | | | | I&II | | | |
| 15 | Czujnik ciśnienia bezwzględnego w kolektorze dolotowym | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 16 | Czujnik masowego przepływu powietrza | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 17 | Czujnik temperatury oleju silnikowego | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 18 | Czujnik tlenu (O2) (binarny / liniowy) | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 19 | Czujnik (wysokiego) ciśnienia paliwa | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 20 | Czujnik temperatury przechowywania paliwa | 1 | I&II | I&II | I&II | II | II | II | | (4) |
| 21 | Czujnik położenia przepustnicy | 1 | I&II | I&II | I&II | I&II | I&II | I&II | | (2) |
| 22 | Czujnik prędkości pojazdu | 3 | | | | | II | | I&II | (5) |
| 23 | Czujnik prędkości obrotowej kół | 3 | | | | | II | | I&II | (5) |
| Siłowniki (dane wyjściowe z jednostek sterowania) |
| 1 | Zawór kontroli odpowietrzania układu emisji oparów | 2 | II | I&II | II | | | | I&II | (6) |
| 2 | Siłownik zaworu wydechowego (napędzany silnikiem) | 3 | | | | | II | | I&II | |
| 3 | Sterownik recyrkulacji spalin | 3 | | | | | II | | | |
| 4 | Wtryskiwacz paliwa | 2 | | I&II | | | | | I&II | (6) |
| 5 | Układ sterowania dopływem powietrza podczas pracy na biegu jałowym | 1 | I&II | I&II | I&II | | II | | I&II | (6) |
| 6 | Główne obwody sterowania cewką zapłonową | 2 | | I&II | | | | | I&II | (6) |
| 7 | Grzejnik czujnika tlenu (O2) | 1 | I&II | I&II | I&II | | II | | I&II | (6) |
| 8 | Układ wtrysku powietrza wtórnego | 2 | II | I&II | II | | | | I&II | (6) |
| 9 | Siłownik przepustnicy »throttle by wire« | 3 | | I&II | | | | | I&II | (6) |
| (3) | Usunięto. |

(ii)

pkt 2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.1.

Tabela Ap2-1:

Przegląd urządzeń (jeżeli są zamontowane), które mają być objęte monitorowaniem w OBD etap I lub II

Nr

Obwody urządzenia

Ciągłość obwodu

Racjonalność obwodu

Podstawowe wymogi dotyczące monitorowania

Nr uwagi

Poziom odnosi się do 2.3

Obwód wysoki

Obwód niski

Obwód otwarty

Poza zakresem

Wiarygodność osiągów

Sygnał zablokowany

Urządzenie niegotowe/urządzenie nieobecne

1

Błąd wewnętrzny modułu kontrolnego (ECU/PCU)

3

I&II

(1)

Czujnik (dane wejściowe dla jednostek sterowania)

1

Czujnik pozycji (pedału/dźwigni) przyspieszenia

1

I&II

I&II

I&II

I&II

I&II

I&II

(2)

2

Czujnik ciśnienia atmosferycznego

1

I&II

I&II

I&II

II

3

Czujnik pozycji wału rozrządu

3

I&II

4

Czujnik pozycji wału korbowego

3

I&II

5

Czujnik temperatury cieczy chłodzącej silnik

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

6

Czujnik kąta zaworu wydechowego

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

7

Czujnik recyrkulacji spalin

1

II

II

II

II

II

II

(4)

8

Czujnik ciśnienia magistrali paliwowej

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

9

Czujnik temperatury magistrali paliwowej

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

10

Czujnik pozycji dźwigni zmiany biegów (potencjometr)

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)
   (5)

11

Czujnik pozycji dźwigni zmiany biegów (przełącznik)

3

II

I&II

(5)

12

Czujnik temperatury powietrza wlotowego

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

13

Czujnik spalania stukowego (inny niż typu rezonansowego)

3

I&II

14

Czujnik spalania stukowego (typu rezonansowego)

3

I&II

15

Czujnik ciśnienia bezwzględnego w kolektorze dolotowym

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

16

Czujnik masowego przepływu powietrza

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

17

Czujnik temperatury oleju silnikowego

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

18

Czujnik tlenu (O2) (binarny / liniowy)

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

19

Czujnik (wysokiego) ciśnienia paliwa

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

20

Czujnik temperatury przechowywania paliwa

1

I&II

I&II

I&II

II

II

II

(4)

21

Czujnik położenia przepustnicy

1

I&II

I&II

I&II

I&II

I&II

I&II

(2)

22

Czujnik prędkości pojazdu

3

II

I&II

(5)

23

Czujnik prędkości obrotowej kół

3

II

I&II

(5)

Siłowniki (dane wyjściowe z jednostek sterowania)

1

Zawór kontroli odpowietrzania układu emisji oparów

2

II

I&II

II

I&II

(6)

2

Siłownik zaworu wydechowego (napędzany silnikiem)

3

II

I&II

3

Sterownik recyrkulacji spalin

3

II

4

Wtryskiwacz paliwa

2

I&II

I&II

(6)

5

Układ sterowania dopływem powietrza podczas pracy na biegu jałowym

1

I&II

I&II

I&II

II

I&II

(6)

6

Główne obwody sterowania cewką zapłonową

2

I&II

I&II

(6)

7

Grzejnik czujnika tlenu (O2)

1

I&II

I&II

I&II

II

I&II

(6)

8

Układ wtrysku powietrza wtórnego

2

II

I&II

II

I&II

(6)

9

Siłownik przepustnicy »throttle by wire«

3

I&II

I&II

(6)

(3)

Usunięto.

| (iii) | pkt 2.4 otrzymuje brzmienie:
  2.4.   Można połączyć dwa spośród trzech objawów w diagnostyce monitorowania ciągłości oraz racjonalności obwodu, np.






  — | obwód wysoki lub otwarty i obwód niski, |
| --- | --- | --- |

(iii)

pkt 2.4 otrzymuje brzmienie:

2.4.   Można połączyć dwa spośród trzech objawów w diagnostyce monitorowania ciągłości oraz racjonalności obwodu, np.

—

obwód wysoki lub otwarty i obwód niski,

| — | obwód wysoki i niski lub obwód otwarty, |
| --- | --- |

—

obwód wysoki i niski lub obwód otwarty,

| — | sygnał poza zakresem lub funkcjonowanie sygnału i sygnał zablokowany, |
| --- | --- |

—

sygnał poza zakresem lub funkcjonowanie sygnału i sygnał zablokowany,

| — | obwód wysoki i wysoki poza zakresem lub obwód niski i niski poza zakresem.”; |
| --- | --- |

—

obwód wysoki i wysoki poza zakresem lub obwód niski i niski poza zakresem.”;

| f) | dodaje się dodatki 3, 4 i 5 w brzmieniu:


  „Dodatek 3

  Współczynnik rzeczywistego działania

  1.   Wprowadzenie
  1.1.   W niniejszym dodatku określono wymogi dotyczące współczynnika rzeczywistego działania danego monitora M pokładowych układów diagnostycznych (IUPR M) dla pojazdów kategorii L3e, L5e-A i L7e-A, którym udzielono homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
  2.   Kontrola IUPR M
  2.1.   Na wniosek organu udzielającego homologacji typu producent musi zgłosić organowi udzielającemu homologacji typu informacje o zgłoszeniach reklamacyjnych, naprawach gwarancyjnych i błędach OBD zarejestrowanych podczas czynności obsługowych w formacie ustalonym podczas homologacji typu. Znajdują się tam szczegółowe informacje o częstotliwości występowania i przyczynie błędów, które wystąpiły w podzespołach i układach związanych z emisją zanieczyszczeń. Zgłoszenie przedkłada się przynajmniej raz w cyklu produkcji pojazdu dla każdego modelu pojazdu dla wieku do 5 lat lub dla przebiegu określonego w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.
  2.2.   Parametry określające rodzinę IUPR
  W celu określenia rodziny IUPR stosuje się parametry rodziny OBD wymienione w dodatku 5.
  2.3.   Wymogi dotyczące informacji
  Kontrolę zgodności IUPR M przeprowadza organ udzielający homologacji typu na podstawie informacji dostarczonych przez producenta. Informacje te muszą obejmować w szczególności:






  2.3.1. | imię i nazwisko lub nazwę i adres producenta; |
| --- | --- | --- |

f)

dodaje się dodatki 3, 4 i 5 w brzmieniu:

„Dodatek 3

Współczynnik rzeczywistego działania

1.   Wprowadzenie

1.1.   W niniejszym dodatku określono wymogi dotyczące współczynnika rzeczywistego działania danego monitora M pokładowych układów diagnostycznych (IUPR M) dla pojazdów kategorii L3e, L5e-A i L7e-A, którym udzielono homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Kontrola IUPR M

2.1.   Na wniosek organu udzielającego homologacji typu producent musi zgłosić organowi udzielającemu homologacji typu informacje o zgłoszeniach reklamacyjnych, naprawach gwarancyjnych i błędach OBD zarejestrowanych podczas czynności obsługowych w formacie ustalonym podczas homologacji typu. Znajdują się tam szczegółowe informacje o częstotliwości występowania i przyczynie błędów, które wystąpiły w podzespołach i układach związanych z emisją zanieczyszczeń. Zgłoszenie przedkłada się przynajmniej raz w cyklu produkcji pojazdu dla każdego modelu pojazdu dla wieku do 5 lat lub dla przebiegu określonego w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.

2.2.   Parametry określające rodzinę IUPR

W celu określenia rodziny IUPR stosuje się parametry rodziny OBD wymienione w dodatku 5.

2.3.   Wymogi dotyczące informacji

Kontrolę zgodności IUPR M przeprowadza organ udzielający homologacji typu na podstawie informacji dostarczonych przez producenta. Informacje te muszą obejmować w szczególności:

2.3.1.

imię i nazwisko lub nazwę i adres producenta;

| 2.3.2. | nazwę, adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail: jego upoważnionego przedstawiciela w obszarach objętych informacjami producenta; |
| --- | --- |

2.3.2.

nazwę, adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail: jego upoważnionego przedstawiciela w obszarach objętych informacjami producenta;

| 2.3.3. | nazwę(-y) modelu(-i) pojazdów objętych informacjami podanymi przez producenta; |
| --- | --- |

2.3.3.

nazwę(-y) modelu(-i) pojazdów objętych informacjami podanymi przez producenta;

| 2.3.4. | w stosownych przypadkach, wykaz typów pojazdów objętych informacjami producenta, tj. dla OBD i IUPR M, rodziny OBD zgodnie z dodatkiem 5; |
| --- | --- |

2.3.4.

w stosownych przypadkach, wykaz typów pojazdów objętych informacjami producenta, tj. dla OBD i IUPR M, rodziny OBD zgodnie z dodatkiem 5;

| 2.3.5. | kody numeru identyfikacyjnego pojazdu (VIN) mające zastosowanie do tych typów pojazdu w obrębie danej rodziny (prefiks VIN); |
| --- | --- |

2.3.5.

kody numeru identyfikacyjnego pojazdu (VIN) mające zastosowanie do tych typów pojazdu w obrębie danej rodziny (prefiks VIN);

| 2.3.6. | numery homologacji typu stosowane do tych typów pojazdów w obrębie rodziny pojazdów użytkowanych, w tym, w stosownych przypadkach, numery wszystkich rozszerzeń homologacji typu i nieznacznych zmian/przeróbek; |
| --- | --- |

2.3.6.

numery homologacji typu stosowane do tych typów pojazdów w obrębie rodziny pojazdów użytkowanych, w tym, w stosownych przypadkach, numery wszystkich rozszerzeń homologacji typu i nieznacznych zmian/przeróbek;

| 2.3.7. | szczegóły rozszerzenia homologacji typu, nieznacznych zmian/wycofań od konsumentów odnoszących się do tych homologacji typu udzielonych dla pojazdów objętych informacjami producenta (jeżeli wymagane przez organy udzielające homologacji); |
| --- | --- |

2.3.7.

szczegóły rozszerzenia homologacji typu, nieznacznych zmian/wycofań od konsumentów odnoszących się do tych homologacji typu udzielonych dla pojazdów objętych informacjami producenta (jeżeli wymagane przez organy udzielające homologacji);

| 2.3.8. | czas, w którym zgromadzono informacje producenta; |
| --- | --- |

2.3.8.

czas, w którym zgromadzono informacje producenta;

| 2.3.9. | czas budowy pojazdu objęty informacjami producenta (np. pojazdy wyprodukowane w roku kalendarzowym 2017); |
| --- | --- |

2.3.9.

czas budowy pojazdu objęty informacjami producenta (np. pojazdy wyprodukowane w roku kalendarzowym 2017);

| 2.3.10. | procedurę producenta dotyczącą sprawdzania IUPR M:






  a) | metodę lokalizacji pojazdu; |
| --- | --- | --- |

2.3.10.

procedurę producenta dotyczącą sprawdzania IUPR M:

a)

metodę lokalizacji pojazdu;

| b) | kryteria wyboru i odrzucania pojazdu; |
| --- | --- |

b)

kryteria wyboru i odrzucania pojazdu;

| c) | typy badań i procedury stosowane do programu; |
| --- | --- |

c)

typy badań i procedury stosowane do programu;

| d) | kryteria producenta dotyczące dopuszczenia/odrzucenia dla grupy rodziny pojazdów użytkowanych; |
| --- | --- |

d)

kryteria producenta dotyczące dopuszczenia/odrzucenia dla grupy rodziny pojazdów użytkowanych;

| e) | obszary geograficzne, na których producent gromadził informacje; |
| --- | --- |

e)

obszary geograficzne, na których producent gromadził informacje;

| f) | wielkość próbki i stosowany plan pobierania próbek; |
| --- | --- |

f)

wielkość próbki i stosowany plan pobierania próbek;

| 2.3.11. | wyniki procedury producenta dotyczącej IUPR M, w tym:






  a) | identyfikację pojazdów włączonych do programu (badanych lub nie). Identyfikacja ta musi obejmować:






  — | nazwę modelu, |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.11.

wyniki procedury producenta dotyczącej IUPR M, w tym:

a)

identyfikację pojazdów włączonych do programu (badanych lub nie). Identyfikacja ta musi obejmować:

—

nazwę modelu,

| — | numer identyfikacyjny pojazdu (VIN), |
| --- | --- |

—

numer identyfikacyjny pojazdu (VIN),

| — | region użytkowania (jeżeli znany), |
| --- | --- |

—

region użytkowania (jeżeli znany),

| — | datę produkcji; |
| --- | --- |

—

datę produkcji;

| b) | przyczynę(-y) odrzucenia pojazdu z próbki; |
| --- | --- |

b)

przyczynę(-y) odrzucenia pojazdu z próbki;

| c) | dane z badania, w tym:






  — | datę badania/ pobrania, |
| --- | --- | --- |

c)

dane z badania, w tym:

—

datę badania/ pobrania,

| — | miejsce badania/ pobrania, |
| --- | --- |

—

miejsce badania/ pobrania,

| — | wszystkie dane wymagane zgodnie z pkt 4.1.6 dodatku 1 pobrane z pojazdu, |
| --- | --- |

—

wszystkie dane wymagane zgodnie z pkt 4.1.6 dodatku 1 pobrane z pojazdu,

| — | w przypadku każdego monitora, który ma być uwzględniony w zgłoszeniu, współczynnik rzeczywistego działania. |
| --- | --- |

—

w przypadku każdego monitora, który ma być uwzględniony w zgłoszeniu, współczynnik rzeczywistego działania.

| 2.3.12. | w przypadku pobierania próbek w odniesieniu do IUPR M:






  a) | średnie współczynniki rzeczywistego działania (IUPR M) wszystkich wybranych pojazdów dla każdego monitora zgodnie z pkt 4.1.4 dodatku 1; |
| --- | --- | --- |

2.3.12.

w przypadku pobierania próbek w odniesieniu do IUPR M:

a)

średnie współczynniki rzeczywistego działania (IUPR M) wszystkich wybranych pojazdów dla każdego monitora zgodnie z pkt 4.1.4 dodatku 1;

| b) | odsetek wybranych pojazdów o IUPRM wyższym od lub równym minimalnej wartości mającej zastosowanie do monitora zgodnie z pkt 4.1.4 dodatku 1. |
| --- | --- |

b)

odsetek wybranych pojazdów o IUPRM wyższym od lub równym minimalnej wartości mającej zastosowanie do monitora zgodnie z pkt 4.1.4 dodatku 1.

3.   Wybór pojazdów do IUPR M

3.1.   Producent pobiera próbki z co najmniej dwóch państw członkowskich o znacząco różnych warunkach eksploatacji pojazdu (chyba że pojazd jest wprowadzany do obrotu w tylko w jednym państwie członkowskim). Przy wyborze państw członkowskich uwzględnia się takie czynniki jak różnice w paliwie, warunkach otoczenia, średnich prędkościach drogowych i stosunku jazdy w warunkach miejskich do jazdy w warunkach pozamiejskich.

Na potrzeby badań IUPR M wybiera się jedynie pojazdy spełniające kryteria pkt 2.3 dodatku 4.

3.2.   Wybierając państwa członkowskie do wyboru próby pojazdów, producent może wybrać pojazdy z państwa członkowskiego uważanego za szczególnie reprezentatywne. W tym przypadku producent wykazuje organowi, który udzielił homologacji typu, że wybór jest reprezentatywny (np. ze względu na rynek o najwyższej rocznej sprzedaży danej rodziny pojazdów w Unii). Jeżeli rodzina wymaga zbadania więcej niż jednej partii próbek określonej w pkt 3.3, pojazdy z drugiej i trzeciej partii próbek odzwierciedlają inne warunki eksploatacji pojazdów niż warunki dla pojazdów z pierwszej partii.

3.3.   Wielkość próby

3.3.1.   Liczba partii próbek jest uzależniona od rocznej wielkości sprzedaży rodziny pojazdów z układem OBD w Unii, zgodnie z poniższą tabelą:

| Liczba rejestracji w UE






  — | w roku kalendarzowym (w odniesieniu do badań z układu wydechowego), |
| --- | --- |

Liczba rejestracji w UE

—

w roku kalendarzowym (w odniesieniu do badań z układu wydechowego),

| — | pojazdów z rodziny OBD z IUPR w okresie |
| --- | --- |

—

pojazdów z rodziny OBD z IUPR w okresie

Liczba partii próbek

do 100 000

1

100 001 do 200 000

2

powyżej 200 000

3

3.3.2.   W odniesieniu do IUPR liczbę partii próbek do pobrania wyszczególniono w tabeli w pkt 3.3.1 i oparto ją na liczbie pojazdów z rodziny pojazdów IUPR, które posiadają homologację uwzględniającą IUPR.

W przypadku pierwszego okresu pobierania próbek z rodziny pojazdów z układem IUPR wszystkie typy pojazdów z danej rodziny posiadające homologację z IUPR poddaje się pobraniu próbek. Jeśli chodzi o kolejne okresy pobierania próbek, to za typy pojazdów podlegające pobieraniu próbek uznaje się tylko te typy pojazdów, które nie były uprzednio badane lub są objęte homologacją pod kątem emisji przedłużoną od poprzedniego okresu pobierania próbek.

W przypadku rodzin pojazdów, z których liczba rejestracji w UE wynosi poniżej 5 000 i z których pobiera się próbki w okresie pobierania próbek, minimalna liczba pojazdów w partii próbek wynosi sześć. Dla wszystkich pozostałych rodzin pojazdów, minimalna liczba pojazdów w partii próbek wynosi piętnaście.

Każda partia próbek odpowiednio odzwierciedla strukturę sprzedaży, tj. reprezentowane muszą być co najmniej typy pojazdów, które charakteryzuje duża sprzedaż (≥ 20 % z całej rodziny).

Pojazdy produkowane w małych seriach w ilości mniej niż 1 000 pojazdów na rodzinę OBD są zwolnione z minimalnych wymogów dotyczących IUPR, a także wymogu ich przedstawienia organowi udzielającemu homologacji typu.

4.   Na podstawie kontroli, o której mowa w pkt 2, organ udzielający homologacji podejmuje jedną z następujących decyzji i działań:

| a) | uznaje, że rodzina IUPR jest zadowalająca i nie podejmuje dalszych działań; |
| --- | --- |

a)

uznaje, że rodzina IUPR jest zadowalająca i nie podejmuje dalszych działań;

| b) | podejmuje decyzję, że dane dostarczone przez producenta są niewystarczające do podjęcia decyzji, i zwraca się do producenta o dostarczenie dodatkowych informacji lub danych z badań; |
| --- | --- |

b)

podejmuje decyzję, że dane dostarczone przez producenta są niewystarczające do podjęcia decyzji, i zwraca się do producenta o dostarczenie dodatkowych informacji lub danych z badań;

| c) | w oparciu o dane z nadzoru programów badań dostarczone przez organ udzielający homologacji lub państwo członkowskie podejmuje decyzję, że informacje dostarczone przez producenta są niewystarczające do podjęcia decyzji i zwraca się do producenta o dostarczenie dodatkowych informacji lub danych z badań; |
| --- | --- |

c)

w oparciu o dane z nadzoru programów badań dostarczone przez organ udzielający homologacji lub państwo członkowskie podejmuje decyzję, że informacje dostarczone przez producenta są niewystarczające do podjęcia decyzji i zwraca się do producenta o dostarczenie dodatkowych informacji lub danych z badań;

| d) | uznaje, że wynik kontroli dla rodziny IUPR jest niezadowalający i przystępuje do badania tego typu pojazdów lub rodziny IUPR zgodnie z dodatkiem 1. |
| --- | --- |

d)

uznaje, że wynik kontroli dla rodziny IUPR jest niezadowalający i przystępuje do badania tego typu pojazdów lub rodziny IUPR zgodnie z dodatkiem 1.

Jeżeli według kontroli IUPR M pojazdy z partii próbek spełniają kryteria dodatku 4 pkt 3.2, organ udzielający homologacji typu zobowiązany jest podjąć dalsze działania opisane w lit. d) niniejszego punktu.

4.1.   Organ udzielający homologacji, we współpracy z producentem, wybiera próbkę składającą się z pojazdów z wystarczającym przebiegiem, co do których można raczej mieć pewność, że były użytkowane w normalnych warunkach. Należy skonsultować z producentem wybór pojazdów w próbce oraz zezwolić mu na uczestniczenie w kontrolnych badaniach potwierdzających wybór pojazdów.

„Dodatek 4

Kryteria wyboru pojazdów w odniesieniu do współczynników rzeczywistego działania

1.   Wprowadzenie

1.1.   W niniejszym dodatku ustala się kryteria, o których mowa w sekcji 4 dodatku 1 do niniejszego załącznika dotyczące wyboru pojazdów do badań oraz procedur dotyczących IUPR M.

2.   Kryteria wyboru

Kryteria przyjęcia wybranego pojazdu określono dla IUPR M w pkt 2.1–2.5.

2.1.   Pojazd musi należeć do typu pojazdów, który posiada homologację typu na mocy niniejszego rozporządzenia i który jest objęty zakresem świadectwa zgodności zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 901/2014 (3). Na potrzeby kontroli IUPR M pojazd musi mieć homologację zgodną z normą OBD dla etapu II lub późniejszego. Pojazd musi być zarejestrowany i użytkowany na terytorium Unii.

2.2.   Pojazd musi mieć przebieg co najmniej 3 000 km lub być użytkowany przez co najmniej 6 miesięcy, zależnie od tego, co nastąpi później i nie większy niż trwałość wyrażona przebiegiem podana w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 lub być użytkowany przez 5 lat w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

2.3.   W przypadku kontroli IUPR M, próba do badania obejmuje wyłącznie pojazdy, w przypadku których:

| a) | zgromadzono dane z pracy pojazdu, które wystarczają do badania monitora.
  W przypadku monitorów, które muszą odpowiadać współczynnikowi rzeczywistego działania oraz rejestrować i raportować dane o współczynniku zgodnie z pkt 4.6.1 dodatku 1, dane z pracy pojazdu są wystarczające, jeżeli mianownik spełnia kryteria określone poniżej. W przypadku monitora, który ma zostać poddany badaniu, mianownik określony w pkt 4.3 i 4.5 dodatku 1 musi mieć wartość równą następującym wartościom lub wyższą:






  (i) | 15 w przypadku monitorów układu kontroli emisji par, monitorów układu wtórnego powietrza oraz monitorów z mianownikiem podlegającym inkrementacji zgodnie z pkt 4.3.2 dodatku 1 (np. monitorów zimnego rozruchu, monitorów układu klimatyzacji itd.); lub |
| --- | --- | --- |

a)

zgromadzono dane z pracy pojazdu, które wystarczają do badania monitora.

W przypadku monitorów, które muszą odpowiadać współczynnikowi rzeczywistego działania oraz rejestrować i raportować dane o współczynniku zgodnie z pkt 4.6.1 dodatku 1, dane z pracy pojazdu są wystarczające, jeżeli mianownik spełnia kryteria określone poniżej. W przypadku monitora, który ma zostać poddany badaniu, mianownik określony w pkt 4.3 i 4.5 dodatku 1 musi mieć wartość równą następującym wartościom lub wyższą:

(i)

15 w przypadku monitorów układu kontroli emisji par, monitorów układu wtórnego powietrza oraz monitorów z mianownikiem podlegającym inkrementacji zgodnie z pkt 4.3.2 dodatku 1 (np. monitorów zimnego rozruchu, monitorów układu klimatyzacji itd.); lub

| (ii) | 5 w przypadku monitorów filtra cząstek stałych i katalizatorów utleniania z mianownikiem podlegającym inkrementacji zgodnie z pkt 4.3.2 dodatku 1; lub |
| --- | --- |

(ii)

5 w przypadku monitorów filtra cząstek stałych i katalizatorów utleniania z mianownikiem podlegającym inkrementacji zgodnie z pkt 4.3.2 dodatku 1; lub

| (iii) | 30 w przypadku monitorów katalizatora, czujnika tlenu, układu EGR, układu VVT oraz wszystkich innych podzespołów; |
| --- | --- |

(iii)

30 w przypadku monitorów katalizatora, czujnika tlenu, układu EGR, układu VVT oraz wszystkich innych podzespołów;

| b) | nie miała miejsca żadna nieuprawniona ingerencja oraz które nie są wyposażone w dodatkowe czy zmodyfikowane części, za sprawą których układ OBD mógłby nie spełniać wymogów załącznika XII. |
| --- | --- |

b)

nie miała miejsca żadna nieuprawniona ingerencja oraz które nie są wyposażone w dodatkowe czy zmodyfikowane części, za sprawą których układ OBD mógłby nie spełniać wymogów załącznika XII.

2.3.   Ewentualne przeglądy muszą się odbywać w zalecanych przez producenta odstępach czasu.

2.4.   Pojazd nie może wykazywać oznak nieprawidłowego użytkowania (np. udział w rajdach, nadmierne obciążenie, nieodpowiednie paliwo lub inny rodzaj niewłaściwej eksploatacji) ani innych działań (np. ingerencja osób nieupoważnionych) mogących wpłynąć na emisję pojazdu. Pod uwagę brane są kody błędów i informacje o przebiegu zachowane w komputerze. Pojazd nie nadaje się do badań, jeżeli dane zapisane w komputerze wskazują, że pojazd użytkowano po zarejestrowaniu kodu błędu i nie dokonano naprawy we względnie krótkim terminie.

2.5.   Nie miała miejsca żadna nieautoryzowana poważna naprawa silnika ani poważna naprawa samego pojazdu.

3.   Plan działań naprawczych

3.1.   Organ udzielający homologacji typu zwraca się do producenta o przedłożenie planu środków zaradczych w celu zaradzenia stwierdzonej niezgodności, w przypadku gdy:

3.2.   w odniesieniu do IUPRM konkretnego monitora M próba poddana badaniu, której wielkość określa się zgodnie z pkt 3.3.1 dodatku 3, musi spełniać następujące warunki statystyczne:

w przypadku pojazdów certyfikowanych dla współczynnika 0,1 zgodnie z pkt 4.1.4 dodatku 1 dane z pojazdów wskazują, że w badanej próbie średni współczynnik rzeczywistego działania co najmniej jednego monitora M wynosi mniej niż 0,1, albo że przynajmniej 66 procent pojazdów w badanej próbie wykazuje współczynnik rzeczywistego działania monitora poniżej 0,1;

3.3.   plan środków zaradczych przedkładany jest organowi udzielającemu homologacji typu nie później niż 60 dni roboczych od daty powiadomienia określonego w pkt 3.1. W ciągu 30 dni roboczych organ homologacji typu decyduje o przyjęciu lub odrzuceniu planu działań naprawczych. W przypadku gdy producent potrafi dowieść, w sposób zadowalający dla właściwego organu homologacji typu, że w celu przedłożenia planu działań naprawczych wymagany jest dłuższy okres na zbadanie przyczyn niezgodności, udzielana jest zgoda na przedłużenie tego okresu;

3.4.   działania naprawcze muszą mieć zastosowanie do wszystkich pojazdów, w których może wystąpić taka sama wada. Należy rozpatrzyć konieczność wprowadzenia zmian w dokumentach homologacji typu;

3.5.   producent przedstawia kopie wszystkich komunikatów związanych z planem działań naprawczych, rejestruje kampanię wycofywania produktu z rynku i dostarcza organowi homologacyjnemu regularne sprawozdania ze stanu działań;

3.6.   plan środków zaradczych uwzględnia wymogi określone w pkt 3.6.1–3.6.11. Producent nadaje planowi działań naprawczych niepowtarzalny numer identyfikacyjny lub nazwę.

3.6.1.   Opis każdego typu pojazdu objętego planem działań naprawczych.

3.6.2.   Opis szczegółowych modyfikacji, zmian, napraw, działań korygujących, regulacji lub innych działań, które należy przeprowadzić celem uzyskania przez pojazd zgodności, wraz z krótkim streszczeniem danych i badań technicznych, które uzasadniają decyzję producenta o wprowadzeniu konkretnych środków mających usunąć niezgodność.

3.6.3.   Opis sposobu powiadomienia właścicieli pojazdów przez producenta.

3.6.4.   Jeżeli dotyczy, opis właściwych czynności obsługowych lub użytkowania, które producent uważa za warunek kwalifikujący pojazd do naprawy w ramach planu działań naprawczych, wraz z wyjaśnieniem przyczyn wprowadzenia takiego warunku przez producenta. Nie można narzucić warunków konserwacji lub eksploatacji, o ile nie wykaże się ich związku z niezgodnością i środkami zaradczymi.

3.6.5.   Opis procedury, którą mają zastosować właściciele pojazdów w celu usunięcia niezgodności. W opisie należy podać datę, od której zostaną podjęte działania naprawcze, szacunkowy czas naprawy w warsztacie oraz miejsce napraw. Naprawa musi być przeprowadzona możliwie szybko, w rozsądnym czasie od dostarczenia pojazdu.

3.6.6.   Kopia informacji przekazywanych właścicielom pojazdów.

3.6.7.   Zwięzły opis zastosowanego przez producenta systemu zapewniającego odpowiedni poziom dostaw podzespołów lub układów na potrzeby działania naprawczego. Producent zaznacza, kiedy ilość dostarczonych komponentów lub układów będzie wystarczająca do rozpoczęcia kampanii.

3.6.8.   Kopia wszystkich instrukcji, które mają zostać przekazane osobom wykonującym naprawę.

3.6.9.   Opis wpływu proponowanych działań naprawczych na emisję, zużycie paliwa, zdatność do jazdy oraz bezpieczeństwo każdego typu pojazdu objętego planem działań naprawczych wraz z danymi, badaniami technicznymi itp. stanowiącymi podstawę do wyciągnięcia takich wniosków.

3.6.10.   Inne informacje, sprawozdania lub dane, które organ homologacyjny może w sposób uzasadniony uznać za niezbędne do oceny planu działań naprawczych.

3.6.11.   Jeżeli plan działań naprawczych przewiduje wycofanie produktu z rynku, należy przedstawić organowi homologacyjnemu opis sposobu rejestracji napraw. Jeżeli użyte zostanie oznaczenie, należy przedstawić jego przykład.

3.7.   Od producenta może być wymagane przeprowadzenie niezbędnych i logicznie opracowanych badań komponentów i pojazdów obejmujących proponowaną wymianę, naprawę lub modyfikację, celem wykazania skuteczności tej wymiany, naprawy lub modyfikacji.

3.8.   Producent jest odpowiedzialny za prowadzenie rejestru wszystkich pojazdów wycofanych od konsumentów, a następnie naprawionych, oraz warsztatu wykonującego naprawę. Przez okres 5 lat od wprowadzenia planu działań naprawczych organ udzielający homologacji typu musi mieć na żądanie dostęp do zarejestrowanych danych.

3.9.   Naprawę lub modyfikację lub dodanie nowego sprzętu należy zaznaczyć w zaświadczeniu wydanym przez producenta właścicielowi pojazdu.

„Dodatek 5

Pokładowy system diagnostyczny

1.   Wprowadzenie

1.1.   W niniejszym dodatku ustanawia się kryteria na potrzeby zdefiniowania rodziny OBD, o której mowa w dodatkach 3 i 4.

2.   Kryteria wyboru

W tym celu uznaje się, że do tej samej kombinacji silnik/kontrola emisji/układ diagnostyczny należą te typy pojazdów, których przynajmniej parametry opisane poniżej są identyczne.

2.2   Silnik:

| — | proces spalania (tzn. zapłon iskrowy/zapłon samoczynny czterosuwowy/dwusuwowy/obrotowy), |
| --- | --- |

—

proces spalania (tzn. zapłon iskrowy/zapłon samoczynny czterosuwowy/dwusuwowy/obrotowy),

| — | sposób doprowadzenia paliwa do silnika (tzn. wtrysk paliwa jedno- lub wielopunktowy), |
| --- | --- |

—

sposób doprowadzenia paliwa do silnika (tzn. wtrysk paliwa jedno- lub wielopunktowy),

| — | rodzaj paliwa (tj. benzyna, olej napędowy, benzyna/etanol do pojazdów flex fuel, olej napędowy/biodiesel do pojazdów flex fuel, gaz ziemny/biometan, gaz płynny, benzyna/gaz ziemny/biometan do pojazdów dwupaliwowych, benzyna/gaz płynny do pojazdów dwupaliwowych). |
| --- | --- |

—

rodzaj paliwa (tj. benzyna, olej napędowy, benzyna/etanol do pojazdów flex fuel, olej napędowy/biodiesel do pojazdów flex fuel, gaz ziemny/biometan, gaz płynny, benzyna/gaz ziemny/biometan do pojazdów dwupaliwowych, benzyna/gaz płynny do pojazdów dwupaliwowych).

2.3   Układu kontroli emisji:

| — | rodzaj katalizatora (tzn. oksydacyjny, trójścieżkowy, podgrzewany, SCR, inny), |
| --- | --- |

—

rodzaj katalizatora (tzn. oksydacyjny, trójścieżkowy, podgrzewany, SCR, inny),

| — | rodzaj filtra cząstek stałych, |
| --- | --- |

—

rodzaj filtra cząstek stałych,

| — | wtrysk powietrza wtórnego (tzn. z wtryskiem lub bez), |
| --- | --- |

—

wtrysk powietrza wtórnego (tzn. z wtryskiem lub bez),

| — | recyrkulacja spalin (tzn. z obiegiem lub bez). |
| --- | --- |

—

recyrkulacja spalin (tzn. z obiegiem lub bez).

2.4   Elementy i działanie układu OBD:

| — | metody kontroli działania pokładowego systemu diagnostycznego, wykrywanie nieprawidłowego działania oraz wskazywanie nieprawidłowego działania kierowcy pojazdu. |
| --- | --- |

—

metody kontroli działania pokładowego systemu diagnostycznego, wykrywanie nieprawidłowego działania oraz wskazywanie nieprawidłowego działania kierowcy pojazdu.

---

(1)  Tylko w przypadku włączenia trybu awaryjnego prowadzącego do znacznego zmniejszenia momentu napędowego lub jeżeli zamontowany jest system »throttle by wire«.

1

(2)  Jeżeli zamontowano dodatkowy czujnik pozycji przyspieszenia lub dodatkowy czujnik przepustnicy, wzajemne kontrole sygnału muszą spełniać wszystkie wymagania dotyczące racjonalności obwodu. Jeżeli zamontowany jest tylko jeden czujnik pozycji przyspieszenia lub przepustnicy, monitorowanie racjonalności obwodu czujnika pozycji przyspieszenia lub przepustnicy nie jest obowiązkowe.

2

(4)  OBD etap II: poza monitorowaniem ciągłości obwodu monitoruje się dwa na trzy przypadki nieprawidłowego działania obwodu oznaczone »II«.

4

(5)  Tylko w przypadku gdy są wykorzystane jako dane wejściowe do ECU/PCU mające znaczenie dla środowiska i bezpieczeństwa funkcjonalnego.

5

(6)  Na wniosek producenta w drodze odstępstwa stosuje się poziom 3, obecny jedynie sygnał siłownika bez wskazania objawu.”;

6

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 901/2014 z dnia 18 lipca 2014 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do wymogów administracyjnych dotyczących homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców (Dz.U. L 249 z 22.8.2014, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK II

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 134/2014

W załącznikach II–VI, VIII i X do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 134/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 4.5.5.2.1.1 i 4.5.5.2.1.2 otrzymują brzmienie:
  „4.5.5.2.1.1.   Krok 1 – Obliczanie prędkości przy zmianie biegu
  Prędkości w km/h, przy których należy zmienić bieg na wyższy, (v 1→2 i v i→i + 1) podczas etapów przyspieszania, obliczane są za pomocą następujących wzorów:

  Równanie 2-3:




  , i = 2 to ng – 1

  Równanie 2-4:






  gdzie: | »i« oznacza liczbę biegów (≥ 2), |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 4.5.5.2.1.1 i 4.5.5.2.1.2 otrzymują brzmienie:

„4.5.5.2.1.1.   Krok 1 – Obliczanie prędkości przy zmianie biegu

Prędkości w km/h, przy których należy zmienić bieg na wyższy, (v 1→2 i v i→i + 1) podczas etapów przyspieszania, obliczane są za pomocą następujących wzorów:

Równanie 2-3:

Formula
  , i = 2 to ng – 1

Równanie 2-4:

Formula

gdzie:

»i« oznacza liczbę biegów (≥ 2),

| | »ng« oznacza całkowitą liczbę biegów do jazdy do przodu, |
| --- | --- |

»ng« oznacza całkowitą liczbę biegów do jazdy do przodu,

| | »Pn
  « oznacza moc znamionową w kW, |
| --- | --- |

»Pn
  « oznacza moc znamionową w kW,

| | »mref
  « oznacza masę odniesienia w kg, |
| --- | --- |

»mref
  « oznacza masę odniesienia w kg,

| | »nidle
  « oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1, |
| --- | --- |

»nidle
  « oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1,

| | »s« oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1, |
| --- | --- |

»s« oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1,

| | »ndvi
  « oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu »i«. |
| --- | --- |

»ndvi
  « oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu »i«.

4.5.5.2.1.2.   Prędkości, przy których należy zmienić bieg na niższy (vi→i – 1), mierzone w km/h podczas fazy jazdy lub zmniejszania prędkości z biegu 4 (czwartego biegu) na ng oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Równanie 2-5:

Formula
  , i = 4 to ng

gdzie:

| | i oznacza liczbę biegów (≥ 4), |
| --- | --- |

i oznacza liczbę biegów (≥ 4),

| | ng oznacza całkowitą liczbę biegów jazdy do przodu, |
| --- | --- |

ng oznacza całkowitą liczbę biegów jazdy do przodu,

| | Pn oznacza moc znamionową w kW, |
| --- | --- |

Pn oznacza moc znamionową w kW,

| | Mref oznacza masę odniesienia w kg, |
| --- | --- |

Mref oznacza masę odniesienia w kg,

| | nidle oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1, |
| --- | --- |

nidle oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1,

| | s oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1, |
| --- | --- |

s oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1,

| | ndvi-2 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegui – 2, |
| --- | --- |

ndvi-2 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegui – 2,

Prędkość, przy której należy zmienić bieg na niższy z biegu 3 na bieg 2 (v3→2) oblicza się za pomocą następującego równania:

Równanie 2-6:

Formula

gdzie:

| | Pn oznacza moc znamionową w kW, |
| --- | --- |

Pn oznacza moc znamionową w kW,

| | Mref oznacza masę odniesienia w kg, |
| --- | --- |

Mref oznacza masę odniesienia w kg,

| | nidle oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1, |
| --- | --- |

nidle oznacza prędkość obrotową na biegu jałowym w min– 1,

| | s oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1, |
| --- | --- |

s oznacza znamionową prędkość obrotową silnika w min– 1,

| | ndv1 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu 1. |
| --- | --- |

ndv1 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu 1.

Prędkość, przy której należy zmienić bieg na niższy z biegu 2 na bieg 1 (v2→1) oblicza się za pomocą następującego równania:

Równanie 2-7:

Formula

gdzie:

| | ndv 2 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu 2. |
| --- | --- |

ndv 2 oznacza stosunek prędkości obrotowej silnika w min– 1 do prędkości pojazdu w km/h na biegu 2.

Z uwagi na fakt, że fazy jazdy są określane przez wskaźnik fazy, może wystąpić nieznaczne zwiększenie prędkości i może zajść potrzeba zmiany biegu na wyższy. Prędkości, przy których należy zmienić bieg na wyższy (v1→2, v2→3 oraz vi→i + 1) wyrażone w km/h podczas faz jazdy, oblicza się za pomocą następujących równań:

Równanie 2-7a:

Formula

Równanie 2-8:

Formula

Równanie 2-9:

Formula
  , i = 3 to ng”;

| b) | w pkt 4.5.6.1.2.2 w ostatnim akapicie zdanie „Alternatywnie m r1 można przyjąć szacunkowo jako f % m.” otrzymuje brzmienie „Alternatywnie m r1 można przyjąć szacunkowo jako 4 % m.”; |
| --- | --- |

b)

w pkt 4.5.6.1.2.2 w ostatnim akapicie zdanie „Alternatywnie m r1 można przyjąć szacunkowo jako f % m.” otrzymuje brzmienie „Alternatywnie m r1 można przyjąć szacunkowo jako 4 % m.”;

| c) | w pkt 6.1.1.6.2.2 w tabeli 1–10, w wierszach odnoszących się do kategorii pojazdów L3a, L4e, L5e-A i L7e-A o prędkości maksymalnej poniżej 130 km/h, tekst w kolumnie piątej (Wagi) otrzymuje brzmienie:

  „w1 = 0,30
  w2 = 0,70”; |
| --- | --- |

c)

w pkt 6.1.1.6.2.2 w tabeli 1–10, w wierszach odnoszących się do kategorii pojazdów L3a, L4e, L5e-A i L7e-A o prędkości maksymalnej poniżej 130 km/h, tekst w kolumnie piątej (Wagi) otrzymuje brzmienie:

„w1 = 0,30

w2 = 0,70”;

| d) | w dodatku 6, sekcja 3 (Światowy Zharmonizowany Cykl badań Motocykli (WMTC), etap 2) pkt 4.1.1 w tabeli Ap6-19 w wierszu odnoszącym się do 148 s w kolumnie „prędkość rolki w km/h” wyrażenie „75,4” otrzymuje brzmienie „85,4”; |
| --- | --- |

d)

w dodatku 6, sekcja 3 (Światowy Zharmonizowany Cykl badań Motocykli (WMTC), etap 2) pkt 4.1.1 w tabeli Ap6-19 w wierszu odnoszącym się do 148 s w kolumnie „prędkość rolki w km/h” wyrażenie „75,4” otrzymuje brzmienie „85,4”;

| 2) | w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 4.2.2 otrzymuje brzmienie:






  „4.2.2. | Dla każdego bezstopniowego regulacyjnego podzespołu należy ustalić wystarczającą liczbę charakterystycznych położeń. Badanie należy przeprowadzić przy »normalnej prędkości obrotowej silnika na biegu jałowym« oraz przy »wysokiej prędkości obrotowej silnika na biegu jałowym«. Definicję możliwego położenia komponentów regulacyjnych dla prawidłowej »normalnej prędkości obrotowej silnika na biegu jałowym« określono w pkt 4.2.5. Wysoka prędkość obrotowa silnika na biegu jałowym jest definiowana przez producenta, ale musi przekraczać 2 000 min– 1. Wysoką prędkość obrotową silnika na biegu jałowym osiąga się i utrzymuje na stabilnym poziomie poprzez manualne posługiwanie się pedałem przyspieszenia lub rączką manetki gazu.”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 4.2.2 otrzymuje brzmienie:

„4.2.2.

| b) | pkt 4.2.5.1 otrzymuje brzmienie:






  „4.2.5.1. | przez większą z następujących dwóch wartości:






  a) | najniższą prędkość jałową, jaką może osiągnąć silnik; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

pkt 4.2.5.1 otrzymuje brzmienie:

„4.2.5.1.

a)

najniższą prędkość jałową, jaką może osiągnąć silnik;

| b) | prędkość zalecaną przez producenta pomniejszoną o 100 obrotów na minutę;”; |
| --- | --- |

b)

prędkość zalecaną przez producenta pomniejszoną o 100 obrotów na minutę;”;

| 3) | w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie:






  „2.2.1 | w odniesieniu do efektywności środowiskowej nowych typów pojazdów i nowych typów silników wyposażonych w układ wentylacji skrzyni korbowej nowego typu – w takim przypadku producent może wybrać pojazd macierzysty wyposażony w układ wentylacji skrzyni korbowej odpowiadający homologowanemu układowi w celu wykazania w sposób zadowalający dla służby technicznej i organu udzielającego homologacji, że wynik badania typu III jest pozytywny;”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.2.1

| b) | pkt 4.1 otrzymuje brzmienie:
  „4.1.   Metoda badania 1
  Badanie typu III przeprowadza się zgodnie z następującą procedurą badania.”; |
| --- | --- |

b)

pkt 4.1 otrzymuje brzmienie:

„4.1.   Metoda badania 1

Badanie typu III przeprowadza się zgodnie z następującą procedurą badania.”;

| c) | pkt 4.1.4.3 otrzymuje brzmienie:
  4.1.4.3.   Pojazd należy uznać za spełniający wymagania jeżeli, w każdych warunkach pomiaru określonych w pkt 4.1.2, średnie zmierzone ciśnienie w skrzyni korbowej nie przekracza panującego w czasie pomiaru średniego ciśnienia atmosferycznego.”; |
| --- | --- |

c)

pkt 4.1.4.3 otrzymuje brzmienie:

4.1.4.3.   Pojazd należy uznać za spełniający wymagania jeżeli, w każdych warunkach pomiaru określonych w pkt 4.1.2, średnie zmierzone ciśnienie w skrzyni korbowej nie przekracza panującego w czasie pomiaru średniego ciśnienia atmosferycznego.”;

| d) | dodaje się pkt 4.1.8 w brzmieniu:
  4.1.8.   Jeżeli w co najmniej jednym z warunków pomiaru określonych w pkt 4.1.2 średnia wartość ciśnienia zmierzona w skrzyni korbowej w okresie ustanowionym w pkt 4.1.7 przekracza wartość ciśnienia atmosferycznego, należy przeprowadzić dodatkowe badanie zdefiniowane w pkt 4.2.3 w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji.”; |
| --- | --- |

d)

dodaje się pkt 4.1.8 w brzmieniu:

4.1.8.   Jeżeli w co najmniej jednym z warunków pomiaru określonych w pkt 4.1.2 średnia wartość ciśnienia zmierzona w skrzyni korbowej w okresie ustanowionym w pkt 4.1.7 przekracza wartość ciśnienia atmosferycznego, należy przeprowadzić dodatkowe badanie zdefiniowane w pkt 4.2.3 w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji.”;

| e) | pkt 4.2 i 4.2.1 otrzymują brzmienie:
  „4.2.   Metoda badania 2
  4.2.1.   Badanie typu III przeprowadza się zgodnie z następującą procedurą badania.”; |
| --- | --- |

e)

pkt 4.2 i 4.2.1 otrzymują brzmienie:

„4.2.   Metoda badania 2

4.2.1.   Badanie typu III przeprowadza się zgodnie z następującą procedurą badania.”;

| f) | pkt 4.2.1.2 otrzymuje brzmienie:
  4.2.1.2.   Elastyczny worek nieprzepuszczający gazów ze skrzyni korbowej o pojemności około trzy razy większej niż pojemność skokowa silnika jest podłączany do otworu prętowego wskaźnika poziomu oleju. Przed każdym pomiarem worek musi być pusty.”; |
| --- | --- |

f)

pkt 4.2.1.2 otrzymuje brzmienie:

4.2.1.2.   Elastyczny worek nieprzepuszczający gazów ze skrzyni korbowej o pojemności około trzy razy większej niż pojemność skokowa silnika jest podłączany do otworu prętowego wskaźnika poziomu oleju. Przed każdym pomiarem worek musi być pusty.”;

| g) | pkt 4.2.1.4 otrzymuje brzmienie:
  4.2.1.4.   Pojazd należy uznać za spełniający wymagania, jeżeli nie występuje widoczne napełnienie worka po żadnym z warunków pomiaru określonych w pkt 4.1.2 i 4.2.1.3 niniejszego załącznika.”; |
| --- | --- |

g)

pkt 4.2.1.4 otrzymuje brzmienie:

4.2.1.4.   Pojazd należy uznać za spełniający wymagania, jeżeli nie występuje widoczne napełnienie worka po żadnym z warunków pomiaru określonych w pkt 4.1.2 i 4.2.1.3 niniejszego załącznika.”;

| h) | dodaje się pkt 4.2.2.4 w brzmieniu:
  4.2.2.4.   Jeżeli co najmniej jeden z warunków pomiaru określonych w pkt 4.2.1.2 nie został spełniony, należy wykonać dodatkowe badanie określone w pkt 4.2.3 w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji.”; |
| --- | --- |

h)

dodaje się pkt 4.2.2.4 w brzmieniu:

4.2.2.4.   Jeżeli co najmniej jeden z warunków pomiaru określonych w pkt 4.2.1.2 nie został spełniony, należy wykonać dodatkowe badanie określone w pkt 4.2.3 w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji.”;

| i) | pkt 4.2.3 otrzymuje brzmienie:
  4.2.3.   Alternatywna dodatkowa metoda badania typu III (nr 3)”; |
| --- | --- |

i)

pkt 4.2.3 otrzymuje brzmienie:

4.2.3.   Alternatywna dodatkowa metoda badania typu III (nr 3)”;

| 4) | w załączniku V wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 2.5 otrzymuje brzmienie:
  2.5.   Pojazdy (pod)kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B i L7e-C należy badać zgodnie z procedurą badania przenikania przewidzianą w dodatku 2 lub procedurą badania SHED przewidzianą w dodatku 3 według uznania producenta.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w załączniku V wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 2.5 otrzymuje brzmienie:

2.5.   Pojazdy (pod)kategorii L1e, L2e, L5e-B, L6e-B, L7e-B i L7e-C należy badać zgodnie z procedurą badania przenikania przewidzianą w dodatku 2 lub procedurą badania SHED przewidzianą w dodatku 3 według uznania producenta.”;

| b) | skreśla się pkt 2.6; |
| --- | --- |

b)

skreśla się pkt 2.6;

| c) | w dodatku 2 pkt 1.1 otrzymuje brzmienie:
  1.1.   Począwszy od daty pierwszego zastosowania określonej w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, badanie przepuszczalności układu paliwowego przeprowadza się zgodnie z procedurą badania określoną w pkt 2. Ten podstawowy wymóg stosuje się do wszystkich pojazdów kategorii L wyposażonych w zbiornik paliwa do przechowywania paliwa ciekłego o wysokiej lotności, stosowanego w pojazdach z silnikiem spalinowym z zapłonem iskrowym zgodnie z częścią B załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.
  W celu spełnienia wymogów dotyczących badań emisji oparów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013, bada się pojazdy (pod)kategorii L3e, L4e, L5e-A, L6e-A i L7e-A wyłącznie zgodnie z procedurą badania SHED ustanowioną w dodatku 3 do niniejszego załącznika.”; |
| --- | --- |

c)

w dodatku 2 pkt 1.1 otrzymuje brzmienie:

1.1.   Począwszy od daty pierwszego zastosowania określonej w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, badanie przepuszczalności układu paliwowego przeprowadza się zgodnie z procedurą badania określoną w pkt 2. Ten podstawowy wymóg stosuje się do wszystkich pojazdów kategorii L wyposażonych w zbiornik paliwa do przechowywania paliwa ciekłego o wysokiej lotności, stosowanego w pojazdach z silnikiem spalinowym z zapłonem iskrowym zgodnie z częścią B załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

W celu spełnienia wymogów dotyczących badań emisji oparów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013, bada się pojazdy (pod)kategorii L3e, L4e, L5e-A, L6e-A i L7e-A wyłącznie zgodnie z procedurą badania SHED ustanowioną w dodatku 3 do niniejszego załącznika.”;

| 5) | w załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 3.3.1 otrzymuje brzmienie:
  3.3.1.   Do sprawozdania z badań należy dołączyć wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy, niż określono w art. 23 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 168/2013, zastosowane czynniki pogorszenia jakości wskazane w części B załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 oraz iloczyn tych dwóch wartości i dopuszczalnej wartości emisji określonej w załączniku VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 3.3.1 otrzymuje brzmienie:

3.3.1.   Do sprawozdania z badań należy dołączyć wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy, niż określono w art. 23 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 168/2013, zastosowane czynniki pogorszenia jakości wskazane w części B załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013 oraz iloczyn tych dwóch wartości i dopuszczalnej wartości emisji określonej w załączniku VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.”;

| b) | pkt 3.4.2 otrzymuje brzmienie:
  „3.4.2.   Cykl badania trwałości przy zwiększaniu przebiegu zatwierdzony zgodnie z amerykańskimi normami Agencji Ochrony Środowiska (AMA)
  Według uznania producenta można przeprowadzić cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jako rozwiązanie alternatywne wobec cyklu zwiększania przebiegu typu V. Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA należy przeprowadzić zgodnie ze szczegółami technicznymi zawartymi w dodatku 2.”; |
| --- | --- |

b)

pkt 3.4.2 otrzymuje brzmienie:

„3.4.2.   Cykl badania trwałości przy zwiększaniu przebiegu zatwierdzony zgodnie z amerykańskimi normami Agencji Ochrony Środowiska (AMA)

Według uznania producenta można przeprowadzić cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jako rozwiązanie alternatywne wobec cyklu zwiększania przebiegu typu V. Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA należy przeprowadzić zgodnie ze szczegółami technicznymi zawartymi w dodatku 2.”;

| c) | dodaje się pkt 3.4.3 w brzmieniu:
  3.4.3.   Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jest stopniowo wycofywany w przypadku pojazdów klasy III, o których mowa w tabeli AP2-1 w dodatku 2, ale można go stosować w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2024 r.
  ”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się pkt 3.4.3 w brzmieniu:

3.4.3.   Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jest stopniowo wycofywany w przypadku pojazdów klasy III, o których mowa w tabeli AP2-1 w dodatku 2, ale można go stosować w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2024 r.
  ”;

| d) | dodaje się pkt 3.6, 3.6.1, 3.6.2 i 3.7 w brzmieniu:
  „3.6.   Badanie starzenia na stanowisku badawczym.
  3.6.1.   Jako rozwiązanie alternatywne w stosunku do pkt 3.1 lub 3.2 producent może wystąpić o zastosowanie procedury starzenia na stanowisku badawczym określonej w dodatku 3. W badaniu starzenia na stanowisku badawczym, określonym w dodatku 3, wyznacza się emisje postarzonego pojazdu w drodze starzenia katalizatora pojazdu za pomocą standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania jak w przypadku termicznej dezaktywacji katalizatora dla wyznaczonego przebiegu dla badania określonego w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.
  3.6.2.   Wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy niż 100 km oraz czynniki pogorszenia jakości wyznaczone przy użyciu procedury ustanowionej w dodatku 3 nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości emisji w stosownym cyklu laboratoryjnego badania emisji typu I określonym w części A załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013. Do sprawozdania z badań należy dołączyć wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy niż 100 km, czynniki pogorszenia jakości wyznaczone przy użyciu procedury ustanowionej w dodatku 3 do niniejszego załącznika, emisje całkowite (obliczone przy użyciu równań, w których użyto mnożenia lub dodawania) oraz dopuszczalna wartość emisji określona w załączniku VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.
  3.7.   Na wniosek producenta można obliczyć addytywny współczynnik pogorszenia emisji spalin i stosować go na potrzeby procedury ustanowionej w pkt 3.1 i 3.2. Współczynnik pogorszenia emisji należy wyznaczyć z następującego wzoru:
  D. E. F.= Mi2 – Mi1

  Gdzie:







  Mi 1 | = | masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą określoną w pkt 3.1 i 3.2 |
| --- | --- | --- | --- |
| Mi 2 | = | masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu postarzonego pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą określoną w pkt 3.1 i 3.2.”; |

d)

dodaje się pkt 3.6, 3.6.1, 3.6.2 i 3.7 w brzmieniu:

„3.6.   Badanie starzenia na stanowisku badawczym.

3.6.1.   Jako rozwiązanie alternatywne w stosunku do pkt 3.1 lub 3.2 producent może wystąpić o zastosowanie procedury starzenia na stanowisku badawczym określonej w dodatku 3. W badaniu starzenia na stanowisku badawczym, określonym w dodatku 3, wyznacza się emisje postarzonego pojazdu w drodze starzenia katalizatora pojazdu za pomocą standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania jak w przypadku termicznej dezaktywacji katalizatora dla wyznaczonego przebiegu dla badania określonego w części A załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

3.6.2.   Wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy niż 100 km oraz czynniki pogorszenia jakości wyznaczone przy użyciu procedury ustanowionej w dodatku 3 nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości emisji w stosownym cyklu laboratoryjnego badania emisji typu I określonym w części A załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013. Do sprawozdania z badań należy dołączyć wyniki badania emisji wytwarzanych przez pojazd, który po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał przebieg większy niż 100 km, czynniki pogorszenia jakości wyznaczone przy użyciu procedury ustanowionej w dodatku 3 do niniejszego załącznika, emisje całkowite (obliczone przy użyciu równań, w których użyto mnożenia lub dodawania) oraz dopuszczalna wartość emisji określona w załączniku VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

3.7.   Na wniosek producenta można obliczyć addytywny współczynnik pogorszenia emisji spalin i stosować go na potrzeby procedury ustanowionej w pkt 3.1 i 3.2. Współczynnik pogorszenia emisji należy wyznaczyć z następującego wzoru:

D. E. F.= Mi2 – Mi1

Gdzie:

Mi 1

=

masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą określoną w pkt 3.1 i 3.2

Mi 2

=

masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu postarzonego pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą określoną w pkt 3.1 i 3.2.”;

| e) | w dodatku 1 pkt 2.6.1 otrzymuje brzmienie:
  2.6.1.   Do celów zwiększania przebiegu w ramach SRC-LeCV pojazdy kategorii L należy pogrupować zgodnie z tabelą Ap1– 1.

  Tabela Ap1-1


  Grupy pojazdów kategorii L w odniesieniu do SRC-LeCV







  Klasyfikacja cyklu SRC | Klasyfikacja WTMC |
| --- | --- | --- |
| | |
| 1 | Klasa 1 |
| 2 | Klasa 2-1 |
| | |
| 2 | Klasa 2-2 |
| 3 | Klasa 3-1 |
| 4 | Klasa 3-2”; |

e)

w dodatku 1 pkt 2.6.1 otrzymuje brzmienie:

2.6.1.   Do celów zwiększania przebiegu w ramach SRC-LeCV pojazdy kategorii L należy pogrupować zgodnie z tabelą Ap1– 1.

Tabela Ap1-1

Grupy pojazdów kategorii L w odniesieniu do SRC-LeCV

Klasyfikacja cyklu SRC

Klasyfikacja WTMC

1

Klasa 1

2

Klasa 2-1

2

Klasa 2-2

3

Klasa 3-1

4

Klasa 3-2”;

| f) | w dodatku 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | pkt 1.1 otrzymuje brzmienie:
  1.1.   Cykl badania trwałości przy zatwierdzonym przebiegu (AMA) opracowany przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) jest cyklem zwiększana przebiegu stosowanym do starzenia badanych pojazdów i ich urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń powtarzalnym, ale znacznie mniej reprezentatywnym dla floty pojazdów i sytuacji na drogach w UE niż cykl SRC-LeCV. Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jest stopniowo wycofywany w przypadku pojazdów klasy III, o których mowa w tabeli Ap2-1 w niniejszym dodatku; jednak na wniosek producenta cykle można stosować w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2024 r. Pojazdy badane kategorii L mogą wykonywać cykl na drodze, na torze badawczym lub hamowni podwoziowej dokonującej pomiaru pokonanych kilometrów.”; |
| --- | --- | --- |

f)

w dodatku 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pkt 1.1 otrzymuje brzmienie:

1.1.   Cykl badania trwałości przy zatwierdzonym przebiegu (AMA) opracowany przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) jest cyklem zwiększana przebiegu stosowanym do starzenia badanych pojazdów i ich urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń powtarzalnym, ale znacznie mniej reprezentatywnym dla floty pojazdów i sytuacji na drogach w UE niż cykl SRC-LeCV. Cykl zwiększania przebiegu w ramach badania trwałości AMA jest stopniowo wycofywany w przypadku pojazdów klasy III, o których mowa w tabeli Ap2-1 w niniejszym dodatku; jednak na wniosek producenta cykle można stosować w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2024 r. Pojazdy badane kategorii L mogą wykonywać cykl na drodze, na torze badawczym lub hamowni podwoziowej dokonującej pomiaru pokonanych kilometrów.”;

| (ii) | pkt 2.1 otrzymuje brzmienie:
  2.1.   Do celów zwiększania przebiegu w cyklu badania trwałości AMA, stosuje się następującą klasyfikację pojazdów kategorii L:

  Tabela Ap2-1


  Klasyfikacja pojazdów kategorii L do celów badania trwałości AMA








  Klasa pojazdów kategorii L | Pojemność silnika (cm3) | Vmax (km/h) |
| --- | --- | --- | --- |
| I | < 150 | Nie dotyczy |
| II | ≥ 150 | < 130 |
| III | ≥ 150 | ≥ 130”; |

(ii)

pkt 2.1 otrzymuje brzmienie:

2.1.   Do celów zwiększania przebiegu w cyklu badania trwałości AMA, stosuje się następującą klasyfikację pojazdów kategorii L:

Tabela Ap2-1

Klasyfikacja pojazdów kategorii L do celów badania trwałości AMA

Klasa pojazdów kategorii L

Pojemność silnika (cm3)

Vmax (km/h)

I

< 150

Nie dotyczy

II

≥ 150

< 130

III

≥ 150

≥ 130”;

| g) | dodaje się dodatki 3 i 4 w brzmieniu:


  „Dodatek 3

  Badanie starzenia na stanowisku badawczym

  1.   Badanie starzenia na stanowisku badawczym
  1.1   Pojazd badany zgodnie z procedurą określoną w niniejszym dodatku po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał łączny przebieg przekraczający 100 km.
  1.2.   Do badania należy zastosować jedno z paliw określonych w dodatku 2 do załącznika II.
  2.   Procedura w przypadku pojazdów z silnikami o zapłonie iskrowym
  2.1.   Opisaną poniżej procedurę badania starzenia na stanowisku badawczym należy stosować do pojazdów z silnikami o zapłonie iskrowym, w tym pojazdów hybrydowych, w których katalizator pełni funkcję głównego urządzenia ograniczającego emisję spalin.
  Procedura badania starzenia na stanowisku badawczym wymaga zamontowania układu składającego się z katalizatora i czujnika tlenu na stanowisku badawczym starzenia katalizatora.
  Starzenie na stanowisku badawczym należy przeprowadzać według poniższego standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) w czasie obliczonym z równania czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT). Równanie BAT wymaga podstawienia danych zależności temperatury od czasu w katalizatorze uzyskanych podczas standardowego cyklu jazdy drogowej (SRC-LeCV), opisanego w dodatku 1. Alternatywnie, w stosownych przypadkach, można zastosować dane zależności temperatury od czasu w katalizatorze uzyskane podczas cyklu badania trwałości AMA, opisane w dodatku 2.
  2.2.   Standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC). Standardowe badanie starzenia katalizatora na stanowisku badawczym należy przeprowadzać w oparciu o cykl SBC. Czas trwania cyklu SBC należy obliczać za pomocą równania BAT. Cykl SBC opisano w dodatku 4.
  2.3.   Dane dotyczące zależności temperatury od czasu w katalizatorze. Pomiar temperatury katalizatora należy przeprowadzić podczas co najmniej dwóch pełnych cykli cyklu SRC-LeCV, jak opisano w dodatku 1 lub, w stosownych przypadkach, podczas co najmniej dwóch pełnych cykli AM, jak opisano w dodatku 2.
  Temperaturę katalizatora należy mierzyć w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej gorącym katalizatorze badanego pojazdu. Alternatywą jest pomiar temperatury w innym miejscu, pod warunkiem że w oparciu o dobrą ocenę inżynierską jest ono reprezentatywne dla temperatury mierzonej w najbardziej gorącym miejscu.
  Temperaturę katalizatora należy mierzyć z minimalną częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę).
  Wyniki pomiaru temperatury katalizatora należy zestawiać w histogramie zawierającym grupy temperatur w przedziałach nieprzekraczających 25 °C.
  2.4.   Czas starzenia na stanowisku badawczym. Czas starzenia na stanowisku badawczym należy obliczać za pomocą poniższego równania czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT):





  te dla temperatury bin = th e((R/Tr) – (R/Tv)) |
| --- | --- |

g)

dodaje się dodatki 3 i 4 w brzmieniu:

„Dodatek 3

Badanie starzenia na stanowisku badawczym

1.   Badanie starzenia na stanowisku badawczym

1.1   Pojazd badany zgodnie z procedurą określoną w niniejszym dodatku po pierwszym uruchomieniu na końcu linii produkcyjnej wykonał łączny przebieg przekraczający 100 km.

1.2.   Do badania należy zastosować jedno z paliw określonych w dodatku 2 do załącznika II.

2.   Procedura w przypadku pojazdów z silnikami o zapłonie iskrowym

2.1.   Opisaną poniżej procedurę badania starzenia na stanowisku badawczym należy stosować do pojazdów z silnikami o zapłonie iskrowym, w tym pojazdów hybrydowych, w których katalizator pełni funkcję głównego urządzenia ograniczającego emisję spalin.

Procedura badania starzenia na stanowisku badawczym wymaga zamontowania układu składającego się z katalizatora i czujnika tlenu na stanowisku badawczym starzenia katalizatora.

Starzenie na stanowisku badawczym należy przeprowadzać według poniższego standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) w czasie obliczonym z równania czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT). Równanie BAT wymaga podstawienia danych zależności temperatury od czasu w katalizatorze uzyskanych podczas standardowego cyklu jazdy drogowej (SRC-LeCV), opisanego w dodatku 1. Alternatywnie, w stosownych przypadkach, można zastosować dane zależności temperatury od czasu w katalizatorze uzyskane podczas cyklu badania trwałości AMA, opisane w dodatku 2.

2.2.   Standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC). Standardowe badanie starzenia katalizatora na stanowisku badawczym należy przeprowadzać w oparciu o cykl SBC. Czas trwania cyklu SBC należy obliczać za pomocą równania BAT. Cykl SBC opisano w dodatku 4.

2.3.   Dane dotyczące zależności temperatury od czasu w katalizatorze. Pomiar temperatury katalizatora należy przeprowadzić podczas co najmniej dwóch pełnych cykli cyklu SRC-LeCV, jak opisano w dodatku 1 lub, w stosownych przypadkach, podczas co najmniej dwóch pełnych cykli AM, jak opisano w dodatku 2.

Temperaturę katalizatora należy mierzyć w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej gorącym katalizatorze badanego pojazdu. Alternatywą jest pomiar temperatury w innym miejscu, pod warunkiem że w oparciu o dobrą ocenę inżynierską jest ono reprezentatywne dla temperatury mierzonej w najbardziej gorącym miejscu.

Temperaturę katalizatora należy mierzyć z minimalną częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę).

Wyniki pomiaru temperatury katalizatora należy zestawiać w histogramie zawierającym grupy temperatur w przedziałach nieprzekraczających 25 °C.

2.4.   Czas starzenia na stanowisku badawczym. Czas starzenia na stanowisku badawczym należy obliczać za pomocą poniższego równania czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT):

te dla temperatury bin = th e((R/Tr) – (R/Tv))

| Całkowite te = Suma te ze wszystkich grup temperatur |
| --- |

Całkowite te = Suma te ze wszystkich grup temperatur

| czas starzenia na stanowisku badawczym = A (całkowite te) |
| --- |

czas starzenia na stanowisku badawczym = A (całkowite te)

Gdzie:

| A | = | 1,1 Wartość ta pozwala dostosować czas starzenia katalizatora w celu uwzględnienia pogorszenia jego działania spowodowanego przez inne źródła niż termiczne starzenie katalizatora, |
| --- | --- | --- |
| R | = | reaktywność termiczna katalizatora = 18 500 , |
| th | = | czas (w godzinach) zmierzony w określonym przedziale temperatury histogramu temperatury katalizatora pojazdu, dostosowany do pełnego cały okres użytkowania pojazdu, np. jeżeli histogram obejmuje 400 km, a okres użytkowania zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, to przykładowo 20 000  km dla klasy Le3; całkowity czas histogramu należy pomnożyć przez 50 (20 000 /400), |
| Całkowite te | = | czas równoważny (w godzinach) potrzebny, aby poddać katalizator procesowi starzenia w temperaturze Tr na stanowisku starzenia katalizatora przy zastosowaniu cyklu starzenia katalizatora w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania, jak w przypadku termicznej dezaktywacji katalizatora dla przebiegu odpowiadającego okresowi użyteczności charakterystycznemu dla klasy pojazdów w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, na przykład 20 000  km dla klasy Le3, |
| te dla przedziału temperatur | = | czas równoważny (w godzinach) potrzebny, aby poddać katalizator procesowi starzenia w temperaturze Tr na stanowisku starzenia katalizatora przy zastosowaniu cyklu starzenia katalizatora w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania katalizatora w przedziale temperatur Tv dla przebiegu odpowiadającego okresowi użyteczności charakterystycznemu dla klasy pojazdów w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, na przykład 20 000  km dla klasy Le3, |
| Tr | = | skuteczna temperatura odniesienia (w K) katalizatora na stanowisku starzenia katalizatora podczas cyklu starzenia. Skuteczna temperatura to stała temperatura, która powoduje taki sam efekt starzenia, co różne temperatury osiągane podczas cyklu starzenia na stanowisku starzenia, |
| Tv | = | temperatura (w °K) mieszcząca się w połowie przedziału temperatury podanej w histogramie temperatury katalizatora pojazdu podczas jazdy drogowej. |

A

=

1,1 Wartość ta pozwala dostosować czas starzenia katalizatora w celu uwzględnienia pogorszenia jego działania spowodowanego przez inne źródła niż termiczne starzenie katalizatora,

R

=

reaktywność termiczna katalizatora = 18 500 ,

th

=

czas (w godzinach) zmierzony w określonym przedziale temperatury histogramu temperatury katalizatora pojazdu, dostosowany do pełnego cały okres użytkowania pojazdu, np. jeżeli histogram obejmuje 400 km, a okres użytkowania zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, to przykładowo 20 000  km dla klasy Le3; całkowity czas histogramu należy pomnożyć przez 50 (20 000 /400),

Całkowite te

=

czas równoważny (w godzinach) potrzebny, aby poddać katalizator procesowi starzenia w temperaturze Tr na stanowisku starzenia katalizatora przy zastosowaniu cyklu starzenia katalizatora w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania, jak w przypadku termicznej dezaktywacji katalizatora dla przebiegu odpowiadającego okresowi użyteczności charakterystycznemu dla klasy pojazdów w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, na przykład 20 000  km dla klasy Le3,

te dla przedziału temperatur

=

czas równoważny (w godzinach) potrzebny, aby poddać katalizator procesowi starzenia w temperaturze Tr na stanowisku starzenia katalizatora przy zastosowaniu cyklu starzenia katalizatora w celu uzyskania takiego samego pogorszenia działania katalizatora w przedziale temperatur Tv dla przebiegu odpowiadającego okresowi użyteczności charakterystycznemu dla klasy pojazdów w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, na przykład 20 000  km dla klasy Le3,

Tr

=

skuteczna temperatura odniesienia (w K) katalizatora na stanowisku starzenia katalizatora podczas cyklu starzenia. Skuteczna temperatura to stała temperatura, która powoduje taki sam efekt starzenia, co różne temperatury osiągane podczas cyklu starzenia na stanowisku starzenia,

Tv

=

temperatura (w °K) mieszcząca się w połowie przedziału temperatury podanej w histogramie temperatury katalizatora pojazdu podczas jazdy drogowej.

2.5.   Skuteczna temperatura odniesienia podczas standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) Należy określić skuteczną temperaturę odniesienia podczas standardowego cyklu na stanowisku badawczym (SBC) dla konkretnej konstrukcji układu katalizatora i konkretnego stanowiska starzenia, które zostaną wykorzystane przy zastosowaniu następujących procedur:

| a) | Pomiar danych zależności czasu od temperatury w układzie katalizatora na stanowisku starzenia katalizatora z zastosowaniem cyklu SBC. Temperaturę katalizatora należy mierzyć w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej rozgrzanym katalizatorze układu. Alternatywą jest pomiar temperatury w innym miejscu, pod warunkiem że jest ono reprezentatywne dla temperatury mierzonej w najbardziej gorącym miejscu.
  Pomiaru temperatury katalizatora należy dokonywać z minimalną częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę) przez co najmniej 20 minut starzenia na stanowisku badawczym. Wyniki pomiaru temperatury katalizatora należy zestawiać w histogramie zawierającym grupy temperatur w przedziałach nieprzekraczających 10 °C. |
| --- | --- |

a)

Pomiar danych zależności czasu od temperatury w układzie katalizatora na stanowisku starzenia katalizatora z zastosowaniem cyklu SBC. Temperaturę katalizatora należy mierzyć w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej rozgrzanym katalizatorze układu. Alternatywą jest pomiar temperatury w innym miejscu, pod warunkiem że jest ono reprezentatywne dla temperatury mierzonej w najbardziej gorącym miejscu.

Pomiaru temperatury katalizatora należy dokonywać z minimalną częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę) przez co najmniej 20 minut starzenia na stanowisku badawczym. Wyniki pomiaru temperatury katalizatora należy zestawiać w histogramie zawierającym grupy temperatur w przedziałach nieprzekraczających 10 °C.

| b) | Równanie BAT należy wykorzystać do obliczania skutecznej temperatury odniesienia, dokonując iteracyjnych zmian temperatury odniesienia (Tr) do momentu, gdy obliczony czas starzenia będzie równy rzeczywistemu czasowi podanemu w histogramie temperatury katalizatora lub od niego dłuższy. Uzyskana temperatura to skuteczna temperatura odniesienia podczas cyklu SBC dla danego układu katalizatora i danego stanowiska starzenia. |
| --- | --- |

b)

Równanie BAT należy wykorzystać do obliczania skutecznej temperatury odniesienia, dokonując iteracyjnych zmian temperatury odniesienia (Tr) do momentu, gdy obliczony czas starzenia będzie równy rzeczywistemu czasowi podanemu w histogramie temperatury katalizatora lub od niego dłuższy. Uzyskana temperatura to skuteczna temperatura odniesienia podczas cyklu SBC dla danego układu katalizatora i danego stanowiska starzenia.

2.6.   Stanowisko starzenia katalizatora. Na stanowisku starzenia katalizatora należy zrealizować cykl SBC i uzyskać odpowiedni przepływ spalin oraz poziom emisji zgodnie z przepływem spalin silnika, dla którego zaprojektowano katalizator, składniki spalin i temperaturę spalin na powierzchni katalizatora.

Całe wyposażenie i procedury stanowiska starzenia muszą rejestrować odpowiednie informacje (takie jak zmierzone współczynniki A/F i zależność czasu od temperatury w katalizatorze), aby katalizator został poddany procesowi starzenia w wystarczającym stopniu.

2.7.   Wymagane badania. W celu obliczenia współczynników pogorszenia pojazd należy poddać co najmniej dwóm badaniom typu 1 przed przeprowadzeniem badania starzenia na stanowisku badawczym urządzenia ograniczającego emisję zanieczyszczeń i co najmniej dwóm badaniom typu 1 po ponownym zainstalowaniu urządzenia ograniczającego emisję zanieczyszczeń poddanego procesowi starzenia.

Obliczenia współczynników pogorszenia należy dokonać zgodnie z określoną poniżej metodą obliczania.

Współczynnik pogorszenia emisji, przez który mnożona jest emisja każdego zanieczyszczenia z układu wydechowego, należy wyznaczyć z następującego wzoru:

Formula

Gdzie:

| Mi 1 | = | masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu pojazdu typu 1 określonym w pkt 1.1 niniejszego dodatku, |
| --- | --- | --- |
| Mi 2 | = | masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu postarzonego pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą opisaną w niniejszym załączniku. |

Mi 1

=

masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu pojazdu typu 1 określonym w pkt 1.1 niniejszego dodatku,

Mi 2

=

masa emitowanego zanieczyszczenia »i« w g/km po badaniu postarzonego pojazdu typu 1 zgodnie z procedurą opisaną w niniejszym załączniku.

Te interpolowane wartości należy podać z dokładnością do co najmniej czterech miejsc po przecinku przed podzieleniem jednej z nich przez drugą celem obliczenia współczynnika pogorszenia. Wynik zaokrągla się do trzech miejsc po przecinku.

Jeżeli współczynnik pogorszenia jest mniejszy od jedności, przyjmuje się, że jest on równy jedności.

Na wniosek producenta można zastosować addytywny współczynnik pogorszenia emisji spalin z układu wydechowego, współczynnik ten należy obliczyć dla każdej substancji zanieczyszczającej w następujący sposób:

D. E. F. = Mi2 – Mi1

„Dodatek 4

Standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC)

1.   Wprowadzenie

Standardowa procedura badania starzenia polega na starzeniu katalizatora/czujnika tlenu na stanowisku badawczym starzenia zgodnie ze standardowym cyklem na stanowisku badawczym (SBC) opisanym w niniejszym dodatku. Cykl SBC wymaga stosowania stanowiska starzenia z silnikiem wytwarzającym gaz wsadowy dla katalizatora. SBC jest cyklem 60-sekundowym, który w miarę potrzeby powtarza się na stanowisku starzenia, aby prowadzić starzenie w określonym okresie czasu. Cykl SBC definiuje się na podstawie temperatury katalizatora, stosunku powietrza do paliwa dla silnika oraz wielkość wtrysku powietrza wtórnego, dodanego przed pierwszym katalizatorem.

2.   Kontrola temperatury katalizatora

2.1.   Temperaturę katalizatora należy mierzyć w złożu katalizatora w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej gorącym katalizatorze. Alternatywą jest pomiar temperatury gazu wsadowego i jej konwersja do temperatury złoża katalizatora wykorzystując przekształcenie liniowe obliczane na podstawie korelacji zebranych danych dotyczących konstrukcji katalizatora oraz stanowiska starzenia stosowanego w procesie starzenia.

2.2.   Należy kontrolować temperaturę katalizatora podczas działania stechiometrycznego (1 do 40 sekund w cyklu) do minimum 800 °C (± 10 °C), wybierając odpowiednią prędkość obrotową silnika, obciążenie i wartość kąta wyprzedzenia zapłonu. Należy kontrolować maksymalną temperaturę katalizatora, która występuje podczas cyklu do 890 °C (± 10 °C) wybierając odpowiedni stosunek powietrze/paliwo silnika podczas »bogatej« fazy opisanej w tabeli poniżej.

2.3.   Jeśli stosuje się niską temperaturę kontrolną inną niż 800 °C, wysoka temperatura kontrolna musi być o 90 °C wyższa, niż niska temperatura kontrolna.

Standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC)

| Godzina
  (sekundy) | Stosunek powietrza do paliwa dla silnika | Wtrysk powietrza wtórnego |
| --- | --- | --- |
| 1–40 | Mieszanka stechiometryczna przy kontrolowanym obciążeniu, kącie wyprzedzenia zapłonu i prędkości silnika, aby osiągnąć minimalną temperaturę katalizatora wynoszącą 800 °C | Brak |
| 41–45 | Mieszanka »bogata« (stosunek powietrze/paliwo dobrany, aby uzyskać maksymalną temperaturę katalizatora w całym cyklu wynoszącą 890 °C lub wyższą o 90 °C od niższej temperatury kontrolnej) | Brak |
| 46–55 | Mieszanka »bogata« (stosunek powietrze/paliwo dobrany aby uzyskać maksymalną temperaturę katalizatora w całym cyklu wynoszącą 890 °C lub wyższą o 90 °C od niższej temperatury kontrolnej) | 3 % (± 0,1 %) |
| 56–60 | Mieszanka stechiometryczna przy tym samym obciążeniu, kącie wyprzedzania zapłonu i tej samej prędkości obrotowej silnika jak w okresie od 1 do 40 s cyklu | 3 % (± 0,1 %) |

Godzina

(sekundy)

Stosunek powietrza do paliwa dla silnika

Wtrysk powietrza wtórnego

1–40

Mieszanka stechiometryczna przy kontrolowanym obciążeniu, kącie wyprzedzenia zapłonu i prędkości silnika, aby osiągnąć minimalną temperaturę katalizatora wynoszącą 800 °C

Brak

41–45

Mieszanka »bogata« (stosunek powietrze/paliwo dobrany, aby uzyskać maksymalną temperaturę katalizatora w całym cyklu wynoszącą 890 °C lub wyższą o 90 °C od niższej temperatury kontrolnej)

Brak

46–55

Mieszanka »bogata« (stosunek powietrze/paliwo dobrany aby uzyskać maksymalną temperaturę katalizatora w całym cyklu wynoszącą 890 °C lub wyższą o 90 °C od niższej temperatury kontrolnej)

3 % (± 0,1 %)

56–60

Mieszanka stechiometryczna przy tym samym obciążeniu, kącie wyprzedzania zapłonu i tej samej prędkości obrotowej silnika jak w okresie od 1 do 40 s cyklu

3 % (± 0,1 %)

Standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC)

Mieszanka stechiometryczna

Powietrze wtórne

Stosunek powietrza do paliwa

Mieszanka bogata

Czas (s)

Wtrysk powietrza (%)

Stosunek powietrza do paliwa

Kontrolować temp. katalizatora do 800 °C

3.   Wyposażenie i procedury stanowiska starzenia

3.1.   Konfiguracja stanowiska starzenia. Stanowisko starzenia musi zapewnić odpowiednią prędkość przepływu spalin, temperaturę, stosunek powietrze/paliwo, składniki spalin oraz wtrysk powietrza wtórnego na wlocie katalizatora.

Standardowe stanowisko starzenia składa się z silnika, urządzenia sterującego silnikiem oraz hamowni silnikowej. Dopuszczalne mogą być inne konfiguracje (np. cały pojazd na hamowni lub palnik, który zapewnia odpowiednie warunki wydechu), o ile spełnione są warunki dotyczące wlotu katalizatora oraz funkcji sterowania określone w niniejszym dodatku.

Jedno stanowisko starzenia może mieć przepływ spalin podzielony na wiele strumieni, pod warunkiem że każdy strumień spalin spełnia wymogi niniejszego dodatku. Jeżeli jedno stanowisko ma więcej niż jeden strumień spalin, można jednocześnie przeprowadzać starzenie wielu układów katalizatora.

3.2.   Instalacja układu wydechowego. Na stanowisku instaluje się cały układ katalizatora(-ów) z czujnikiem(-ami) tlenu, łącznie z wszystkimi przewodami układu wydechowego łączącymi te komponenty. W przypadku silników z wieloma strumieniami spalin każdy zespół układu wydechowego montuje się oddzielnie i równolegle na stanowisku.

W przypadku układów wydechowych zawierających wiele wbudowanych katalizatorów cały układ katalityczny obejmujący wszystkie katalizatory, wszystkie czujniki tlenu oraz związane z nimi przewody układu wydechowego są instalowane jako zespół poddawany starzeniu. Alternatywą jest oddzielne starzenie każdego katalizatora przez odpowiedni okres czasu.

3.3.   Pomiar temperatury. Temperaturę katalizatora należy mierzyć, stosując termoogniwo umieszczone w złożu katalizatora w miejscu o najwyższej temperaturze w najbardziej gorącym katalizatorze. Alternatywą jest pomiar temperatury gazu wsadowego, bezpośrednio przed wlotem katalizatora, i jej konwersja do temperatury złoża katalizatora, wykorzystując przekształcenie liniowe obliczane na podstawie korelacji zebranych danych dotyczących konstrukcji katalizatora oraz stanowiska starzenia stosowanego w procesie starzenia. Temperaturę katalizatora należy zapisywać cyfrowo z częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę).

3.4.   Pomiar stosunku powietrza do paliwa. Należy zapewnić dokonywanie pomiaru stosunku powietrza do paliwa (np. szerokozakresowy czujnik tlenu) możliwie jak najbliżej wlotu i wylotu katalizatora. Informacje z czujników należy zapisywać cyfrowo z częstotliwością jednego herca (jeden pomiar na sekundę).

3.5.   Równowaga przepływu spalin. Należy zapewnić przepływ odpowiedniej ilości spalin (mierzonej w gramach na sekundę w warunkach stechiometrycznych, z tolerancją ± 5 g/s) przez każdy układ katalityczny poddawany starzeniu na stanowisku.

Odpowiednie natężenie przepływu określa się w oparciu o przepływ spalin, który miałby miejsce w silniku oryginalnego pojazdu przy stałej prędkości oraz obciążeniu wybranym do badanie starzenia na stanowisku w pkt 3.6.

3.6.   Konfiguracja. Należy tak dobrać prędkość obrotową silnika, obciążenie i wartość kąta wyprzedzenia zapłonu, aby osiągnąć w złożu katalizatora temperaturę 800 °C (± 10 °C) podczas działania stechiometrycznego w stanie ustalonym.

Układ wtrysku powietrza jest nastawiony tak, aby umożliwić przepływ powietrza wytwarzający 3,0 % tlenu (± 0,1 %) w warunkach stechiometrycznych w stanie ustalonym w strumieniu spalin bezpośrednio przed pierwszym katalizatorem. Typowy odczyt w punkcie pomiaru stosunku powietrza do paliwa przed katalizatorem (wymagany w pkt 5) wynosi lambda 1,16 (co odpowiada w przybliżeniu 3 % tlenu).

Przy włączonym wtrysku powietrza ustawić stosunek powietrza do paliwa odpowiadający bogatej mieszance, aby wytworzyć w złożu katalizatora temperaturę 890 °C (± 10 °C). Typowy stosunek powietrza do paliwa wynosi dla tego etapu lambda 0,94 (około 2 % CO).

3.7.   Cykl starzenia. W standardowych procedurach starzenia na stanowisku badawczym stosuje się standardowy cykl na stanowisku badawczym (SBC). Cykl SBC powtarza się aż do osiągnięcia efektu starzenia obliczonego z równania czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT).

3.8.   Zapewnienie jakości. Podczas starzenia okresowo sprawdza się temperatury i stosunek powietrza do paliwa podane w pkt 3.3 i 3.4 (co najmniej co 50 godzin). Dokonuje się niezbędnych korekt, aby zapewnić właściwą realizację cyklu na stanowisku badawczym przez cały proces starzenia.

Po zakończeniu starzenia dane zależności temperatury od czasu w katalizatorze uzyskane podczas procesu starzenia należy zestawiać w histogramie zawierającym grupy temperatur w przedziałach nieprzekraczających 10 °C. Aby określić, czy rzeczywiście wystąpił odpowiedni efekt starzenia termicznego katalizatora, stosuje się równanie BAT oraz obliczoną skuteczną temperaturę odniesienia dla cyklu starzenia zgodnie z pkt 2.4 dodatku 3 do załącznika VI. Starzenie na stanowisku badawczym wydłuża się, jeżeli efekt termiczny obliczonego czasu starzenia nie jest równy co najmniej 95 % docelowego starzenia termicznego.

3.9.   Włączanie i wyłączanie Należy uważać, aby podczas włączania i wyłączania nie wystąpiła maksymalna temperatura katalizatora powodująca jego szybkie uszkodzenie (np. 1 050 °C). Aby temu zapobiec, można stosować specjalne procedury włączania i wyłączania w niskiej temperaturze.

4.   Eksperymentalne określanie współczynnika R dla procedur starzenia na stanowisku badawczym

4.1.   Współczynnik R jest współczynnikiem reaktywności termicznej katalizatora stosowanym w równaniu czasu starzenia na stanowisku badawczym (BAT). Producenci mogą określać wartość R eksperymentalnie, stosując następujące procedury.

4.2.   Stosując odpowiedni cykl na stanowisku badawczym i sprzęt stosowany na stanowisku badawczym należy poddać starzeniu kilka katalizatorów (minimum 3 katalizatory tej samej konstrukcji) w różnych temperaturach kontrolnych między normalną temperaturą roboczą, a temperaturą graniczną uszkodzenia. Zmierzyć emisje (lub nieskuteczność katalizatora (skuteczność 1 katalizatora)) dla każdego składnika spalin. Zapewnić uzyskanie w testach końcowych danych odpowiadających jedno- lub dwukrotności norm emisji.

4.3.   Oszacować wartość R i obliczyć skuteczną temperaturę odniesienia (Tr) dla cyklu starzenia na stanowisku starzenia dla każdej temperatury kontrolnej zgodnie z pkt 2.4 dodatku 3 do załącznika VI.

4.4.   Sporządzić wykres emisji (lub nieskuteczność katalizatora) w stosunku do czasu starzenia dla każdego katalizatora. Na podstawie danych metodą najmniejszych kwadratów obliczyć linię najlepszego dopasowania. Aby zbiór danych był do tego celu przydatny, dane powinny się mieścić w podobnym przedziale [0 i 6 400 km, zob. przykładowo poniższy wykres].

4.5.   Obliczyć nachylenie linii najlepszego dopasowania dla każdej temperatury starzenia.

4.6.   Sporządzić wykres logarytmu naturalnego (ln) nachylenia dla każdej linii najlepszego dopasowania (określonej w pkt 4.5) na osi pionowej, w stosunku do odwrotności temperatury starzenia (1/(temperatura starzenia w stopniach K)) na osi poziomej. Na podstawie danych metodą najmniejszych kwadratów obliczyć linie najlepszego dopasowania. Nachylenie linii odpowiada współczynnikowi R. Zob. przykładowo poniższy wykres:

Starzenie katalizatora

2 × std

1 × std

Emisje

temp. A

temp. C

temp. B

Czas starzenia (h)

4K

4.7.   Porównać współczynnik R z początkową wartością zastosowaną zgodnie z pkt 4.3. Jeżeli obliczony współczynnik R różni się od wartości początkowej o więcej niż 5 %, należy wybrać nowy współczynnik R, mieszczący się między wartością początkową i obliczoną, a następnie powtórzyć czynności opisane w pkt 4, aby określić nowy współczynnik R. Proces ten należy powtarzać do momentu, gdy obliczony współczynnik R znajdzie się w zakresie 5 % od początkowo przyjętego współczynnika R

4.8.   Porównać współczynniki R określone oddzielnie dla każdego składnika spalin. W równaniu BAT należy stosować najniższy współczynnik R (najmniej korzystny przypadek).

Wyznaczanie współczynnika R

1/(temperature starzenia)

nachylenie = tempo zmiany emisji/czas

1/TC

1/TB

1/TA

-Ln(nachylenie)

| 5) | w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 1.2 otrzymuje brzmienie:
  1.2.   Producent musi udostępnić wadliwe komponenty lub urządzenia elektryczne, które mogą być użyte do symulacji awarii. Podczas pomiarów w czasie właściwego cyklu badania typu I takie wadliwe komponenty lub urządzenia nie mogą spowodować przekroczenia wartości progowych OBD określonych w części B załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, o więcej niż 20 %. W przypadku awarii elektrycznych (zwarć lub obwodów otwartych) emisje mogą przekroczyć wartości graniczne określone w części B załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, o więcej niż dwadzieścia procent
  Jeśli pojazd poddawany jest badaniu z zamontowanym wadliwym komponentem lub urządzeniem, pokładowy system diagnostyczny musi być homologowany, jeżeli włącza się wskaźnik nieprawidłowego działania (MI). Układ OBD musi być homologowany także wtedy, gdy MI aktywuje się poniżej wartości progowych OBD.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 1.2 otrzymuje brzmienie:

1.2.   Producent musi udostępnić wadliwe komponenty lub urządzenia elektryczne, które mogą być użyte do symulacji awarii. Podczas pomiarów w czasie właściwego cyklu badania typu I takie wadliwe komponenty lub urządzenia nie mogą spowodować przekroczenia wartości progowych OBD określonych w części B załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, o więcej niż 20 %. W przypadku awarii elektrycznych (zwarć lub obwodów otwartych) emisje mogą przekroczyć wartości graniczne określone w części B załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, o więcej niż dwadzieścia procent

Jeśli pojazd poddawany jest badaniu z zamontowanym wadliwym komponentem lub urządzeniem, pokładowy system diagnostyczny musi być homologowany, jeżeli włącza się wskaźnik nieprawidłowego działania (MI). Układ OBD musi być homologowany także wtedy, gdy MI aktywuje się poniżej wartości progowych OBD.”;

| b) | pkt 3.1.2 otrzymuje brzmienie:
  3.1.2.   W przypadku stosowania procedury badania trwałości określonej w art. 23 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 168/2013 bądź określonej w pkt 3.6 załącznika VI do niniejszego rozporządzenia badane pojazdy muszą być wyposażone w komponenty ograniczające emisję zanieczyszczeń poddane procesowi starzenia, stosowane w badaniach trwałości oraz do celów niniejszego załącznika, a badania środowiskowe dotyczące pokładowego układu diagnostycznego muszą zostać ostatecznie zweryfikowane i zgłoszone po zakończeniu badania trwałości typu V. Na wniosek producenta odpowiedni, reprezentatywny pojazd poddany starzeniu może zostać użyty do demonstracyjnego badania pokładowego układu diagnostycznego.”; |
| --- | --- |

b)

pkt 3.1.2 otrzymuje brzmienie:

3.1.2.   W przypadku stosowania procedury badania trwałości określonej w art. 23 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 168/2013 bądź określonej w pkt 3.6 załącznika VI do niniejszego rozporządzenia badane pojazdy muszą być wyposażone w komponenty ograniczające emisję zanieczyszczeń poddane procesowi starzenia, stosowane w badaniach trwałości oraz do celów niniejszego załącznika, a badania środowiskowe dotyczące pokładowego układu diagnostycznego muszą zostać ostatecznie zweryfikowane i zgłoszone po zakończeniu badania trwałości typu V. Na wniosek producenta odpowiedni, reprezentatywny pojazd poddany starzeniu może zostać użyty do demonstracyjnego badania pokładowego układu diagnostycznego.”;

| c) | dodaje się pkt 8.1.1 w brzmieniu:
  8.1.1.   Badania typu I nie trzeba przeprowadzać w celu wykazania awarii elektrycznych (zwarć lub obwodów otwartych). Producent może zademonstrować te tryby awaryjne w warunkach jazdy, w których stosuje się dany komponent i spełnione są warunki dotyczące monitorowania. Warunki te należy udokumentować w dokumentacji homologacji typu.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się pkt 8.1.1 w brzmieniu:

8.1.1.   Badania typu I nie trzeba przeprowadzać w celu wykazania awarii elektrycznych (zwarć lub obwodów otwartych). Producent może zademonstrować te tryby awaryjne w warunkach jazdy, w których stosuje się dany komponent i spełnione są warunki dotyczące monitorowania. Warunki te należy udokumentować w dokumentacji homologacji typu.”;

| d) | dodaje się pkt 8.2.3 w brzmieniu:
  8.2.3.   Stosowanie dodatkowych cykli kondycjonowania wstępnego lub alternatywnych metod kondycjonowania wstępnego należy udokumentować w dokumentacji homologacji typu.”; |
| --- | --- |

d)

dodaje się pkt 8.2.3 w brzmieniu:

8.2.3.   Stosowanie dodatkowych cykli kondycjonowania wstępnego lub alternatywnych metod kondycjonowania wstępnego należy udokumentować w dokumentacji homologacji typu.”;

| e) | pkt 8.4.1.1 otrzymuje brzmienie:
  8.4.1.1.   Po kondycjonowaniu wstępnym pojazdu zgodnie z pkt 8.2 badany pojazd jest poddawany odpowiedniemu badaniu typu I.
  Wskaźnik nieprawidłowego działania musi się włączyć przed końcem tego badania w każdym z warunków podanych w pkt 8.4.1.2–8.4.1.6. Wskaźnik nieprawidłowego działania można również włączyć podczas kondycjonowania wstępnego. Organ udzielający homologacji typu może zastąpić opisane warunki innymi warunkami, zgodnie z pkt 8.4.1.6. Jednakże dla uzyskania homologacji typu całkowita liczba symulowanych awarii nie może przekraczać czterech.
  W przypadku pojazdów dwupaliwowych na gaz należy stosować oba typy paliwa dla maksymalnie czterech symulacji awarii według uznania organu udzielającego homologacji typu.”; |
| --- | --- |

e)

pkt 8.4.1.1 otrzymuje brzmienie:

8.4.1.1.   Po kondycjonowaniu wstępnym pojazdu zgodnie z pkt 8.2 badany pojazd jest poddawany odpowiedniemu badaniu typu I.

Wskaźnik nieprawidłowego działania musi się włączyć przed końcem tego badania w każdym z warunków podanych w pkt 8.4.1.2–8.4.1.6. Wskaźnik nieprawidłowego działania można również włączyć podczas kondycjonowania wstępnego. Organ udzielający homologacji typu może zastąpić opisane warunki innymi warunkami, zgodnie z pkt 8.4.1.6. Jednakże dla uzyskania homologacji typu całkowita liczba symulowanych awarii nie może przekraczać czterech.

W przypadku pojazdów dwupaliwowych na gaz należy stosować oba typy paliwa dla maksymalnie czterech symulacji awarii według uznania organu udzielającego homologacji typu.”;

| 6) | w załączniku X wprowadza się następujące zmiany:






  f) | w dodatku 1 pkt 8.1 otrzymuje brzmienie:
  8.1.   Prędkość maksymalna pojazdu określona przez służbę techniczną w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji może różnić się od wartości przedstawionej w pkt 7 o ± 10 % w przypadku pojazdów o Vmax ≤ 30 km/h, oraz o ± 5 % w przypadku pojazdów o Vmax > 30 km/h.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w załączniku X wprowadza się następujące zmiany:

f)

w dodatku 1 pkt 8.1 otrzymuje brzmienie:

8.1.   Prędkość maksymalna pojazdu określona przez służbę techniczną w sposób zadowalający dla organu udzielającego homologacji może różnić się od wartości przedstawionej w pkt 7 o ± 10 % w przypadku pojazdów o Vmax ≤ 30 km/h, oraz o ± 5 % w przypadku pojazdów o Vmax > 30 km/h.”;

max

max

| g) | w dodatku 4 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Wymogi dotyczące metody pomiaru maksymalnej ciągłej mocy znamionowej, odległości, po której następuje wyłączenie silnika, oraz współczynnika maksymalnego wspomagania dla pojazdu kategorii L1e przeznaczonego do pedałowania, o którym mowa w art. 3 pkt 94 lit. b) i rowerów pedałowych, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 168/2013”; |
| --- | --- | --- |

g)

w dodatku 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Wymogi dotyczące metody pomiaru maksymalnej ciągłej mocy znamionowej, odległości, po której następuje wyłączenie silnika, oraz współczynnika maksymalnego wspomagania dla pojazdu kategorii L1e przeznaczonego do pedałowania, o którym mowa w art. 3 pkt 94 lit. b) i rowerów pedałowych, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 168/2013”;

| (ii) | dodaje się pkt 1.3 w brzmieniu:
  1.3.   Rowery pedałowe ze wspomaganymi pedałami, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 168/2013.”; |
| --- | --- |

(ii)

dodaje się pkt 1.3 w brzmieniu:

1.3.   Rowery pedałowe ze wspomaganymi pedałami, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 168/2013.”;

| (iii) | pkt 3.2 otrzymuje brzmienie:
  „3.2.   Procedura badania mającego na celu pomiar maksymalnej ciągłej mocy znamionowej
  Maksymalną ciągłą moc znamionową mierzy się zgodnie z dodatkiem 3 lub ewentualnie zgodnie z procedurą badania określoną w pkt 4.2.7 normy EN 15194: 2009.”. |
| --- | --- |

(iii)

pkt 3.2 otrzymuje brzmienie:

„3.2.   Procedura badania mającego na celu pomiar maksymalnej ciągłej mocy znamionowej

Maksymalną ciągłą moc znamionową mierzy się zgodnie z dodatkiem 3 lub ewentualnie zgodnie z procedurą badania określoną w pkt 4.2.7 normy EN 15194: 2009.”.

---

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/31 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/31

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/296

z dnia 27 lutego 2018 r.

w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 3 listopada 2011 r., zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, Zjednoczone Królestwo otrzymało złożony przez Marrone Bio Innovations wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 3 listopada 2011 r., zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, Zjednoczone Królestwo otrzymało złożony przez Marrone Bio Innovations wniosek o zatwierdzenie substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis).

| (2) | Zgodnie z art. 9 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia w dniu 21 marca 2012 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiło wnioskodawcę i pozostałe państwa członkowskie o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku oraz w dniu 11 maja 2012 r. powiadomiło o tym Komisję i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia w dniu 21 marca 2012 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiło wnioskodawcę i pozostałe państwa członkowskie o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku oraz w dniu 11 maja 2012 r. powiadomiło o tym Komisję i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”).

| (3) | Wpływ wspomnianej substancji czynnej na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko został poddany ocenie zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do zastosowania proponowanego przez wnioskodawcę. W dniu 22 lipca 2014 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji i Urzędowi projekt sprawozdania z oceny. |
| --- | --- |

(3)

Wpływ wspomnianej substancji czynnej na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko został poddany ocenie zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do zastosowania proponowanego przez wnioskodawcę. W dniu 22 lipca 2014 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji i Urzędowi projekt sprawozdania z oceny.

| (4) | Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tegoż rozporządzenia zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny. |
| --- | --- |

(4)

Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tegoż rozporządzenia zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny.

| (5) | Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Urząd. W dniu 31 sierpnia 2015 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski w sprawie oceny ryzyka substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) (2). |
| --- | --- |

(5)

Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Urząd. W dniu 31 sierpnia 2015 r. Urząd przedstawił Komisji wnioski w sprawie oceny ryzyka substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) (2).

| (6) | Pismem z dnia 16 października 2017 r. Marrone Bio Innovations wycofało swój wniosek o zatwierdzenie wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis). Z uwagi na wycofanie wniosku nie należy zatem zatwierdzać wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 16 października 2017 r. Marrone Bio Innovations wycofało swój wniosek o zatwierdzenie wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis). Z uwagi na wycofanie wniosku nie należy zatem zatwierdzać wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

| (7) | Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego wyciągu z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niezatwierdzenie substancji czynnej

Substancja czynna wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis) nie zostaje zatwierdzona.

Reynoutria sachalinensis

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

1

(2)  EFSA, 2015. „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Reynoutria sachalinensis extract” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej wyciąg z rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis)). Dziennik EFSA 2015; 13(9):4221, 73 s. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu/efsajournal.

2

Reynoutria sachalinensis

Reynoutria sachalinensis

---

DECYZJE

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/33 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/33

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/297

z dnia 20 lutego 2018 r.

w sprawie mianowania przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240,

uwzględniając decyzję Rady 2001/79/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. ustanawiającą Komitet Wojskowy Unii Europejskiej (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2001/79/WPZiB przewodniczący Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (zwanego dalej „Komitetem Wojskowym”) jest powoływany przez Radę, zgodnie z zaleceniem Komitetu Wojskowego obradującego na szczeblu szefów Sztabów Generalnych. Zgodnie z art. 3 ust. 2 tej decyzji kadencja przewodniczącego Komitetu Wojskowego trwa trzy lata, chyba że Rada postanowi inaczej. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2001/79/WPZiB przewodniczący Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (zwanego dalej „Komitetem Wojskowym”) jest powoływany przez Radę, zgodnie z zaleceniem Komitetu Wojskowego obradującego na szczeblu szefów Sztabów Generalnych. Zgodnie z art. 3 ust. 2 tej decyzji kadencja przewodniczącego Komitetu Wojskowego trwa trzy lata, chyba że Rada postanowi inaczej.

| (2) | W dniu 15 grudnia 2014 r. Rada mianowała generała Mikhaila KOSTARAKOSA przewodniczącym Komitetu Wojskowego na okres trzech lat od dnia 6 listopada 2015 r. (2). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 15 grudnia 2014 r. Rada mianowała generała Mikhaila KOSTARAKOSA przewodniczącym Komitetu Wojskowego na okres trzech lat od dnia 6 listopada 2015 r. (2).

| (3) | Na posiedzeniu w dniach 6 i 7 listopada 2017 r. Komitet Wojskowy obradujący na szczeblu szefów Sztabów Generalnych zalecił, aby przewodniczącym Komitetu Wojskowego został mianowany generał Claudio GRAZIANO, w drodze wyjątku na okres trzech i pół roku. |
| --- | --- |

(3)

Na posiedzeniu w dniach 6 i 7 listopada 2017 r. Komitet Wojskowy obradujący na szczeblu szefów Sztabów Generalnych zalecił, aby przewodniczącym Komitetu Wojskowego został mianowany generał Claudio GRAZIANO, w drodze wyjątku na okres trzech i pół roku.

| (4) | Komitet Woskowy zalecił, aby w drodze wyjątku przedłużyć mandat generała Claudia GRAZIANA poza okres trzech lat w celu przesunięcia na stałe momentu zastąpienia przewodniczącego Komitetu Wojskowego na bardziej odpowiedni okres roku, |
| --- | --- |

(4)

Komitet Woskowy zalecił, aby w drodze wyjątku przedłużyć mandat generała Claudia GRAZIANA poza okres trzech lat w celu przesunięcia na stałe momentu zastąpienia przewodniczącego Komitetu Wojskowego na bardziej odpowiedni okres roku,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Generał Claudio GRAZIANO zostaje niniejszym mianowany przewodniczącym Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej na okres trzech i pół roku od dnia 6 listopada 2018 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2018 r.

W imieniu Rady

V. GORANOV

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 27 z 30.1.2001, s. 4.

1

(2)  Decyzja Rady 2014/920/WPZiB z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 149).

2

---

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/34 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/34

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/298

z dnia 26 lutego 2018 r.

w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które mają zostać podjęte zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich w celu zwalczania takiego rozprzestrzeniania. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które mają zostać podjęte zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich w celu zwalczania takiego rozprzestrzeniania.

| (2) | Unia aktywnie wykonuje tę strategię i realizuje środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności przez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie poszczególnych projektów prowadzonych przez instytucje wielostronne, takie jak Tymczasowy Sekretariat Techniczny (zwany dalej „TST”) Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (zwanej dalej „CTBTO”). |
| --- | --- |

(2)

Unia aktywnie wykonuje tę strategię i realizuje środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności przez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie poszczególnych projektów prowadzonych przez instytucje wielostronne, takie jak Tymczasowy Sekretariat Techniczny (zwany dalej „TST”) Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (zwanej dalej „CTBTO”).

| (3) | W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do propagowania podpisania i ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (zwanego dalej „CTBT”). |
| --- | --- |

(3)

W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do propagowania podpisania i ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (zwanego dalej „CTBT”).

| (4) | W celu skutecznego wdrażania CTBT państwa sygnatariusze CTBT postanowiły powołać – do czasu ustanowienia CTBTO – Komisję Przygotowawczą (zwaną dalej „Komisją Przygotowawczą CTBTO”) wyposażoną w zdolność prawną i posiadającą status organizacji międzynarodowej. |
| --- | --- |

(4)

W celu skutecznego wdrażania CTBT państwa sygnatariusze CTBT postanowiły powołać – do czasu ustanowienia CTBTO – Komisję Przygotowawczą (zwaną dalej „Komisją Przygotowawczą CTBTO”) wyposażoną w zdolność prawną i posiadającą status organizacji międzynarodowej.

| (5) | Szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT, jak również wzmocnienie systemu monitorowania i kontroli stosowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO stanowią ważne cele strategii. W tym kontekście próby jądrowe przeprowadzone przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną jeszcze bardziej unaoczniły, jak ważne jest szybkie wejście w życie CTBT, oraz wskazały na potrzebę przyspieszenia rozbudowy i wzmocnienia systemu monitorowania i kontroli CTBT. |
| --- | --- |

(5)

Szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT, jak również wzmocnienie systemu monitorowania i kontroli stosowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO stanowią ważne cele strategii. W tym kontekście próby jądrowe przeprowadzone przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną jeszcze bardziej unaoczniły, jak ważne jest szybkie wejście w życie CTBT, oraz wskazały na potrzebę przyspieszenia rozbudowy i wzmocnienia systemu monitorowania i kontroli CTBT.

| (6) | Komisja Przygotowawcza CTBTO wypracowuje sposoby najskuteczniejszego wzmacniania swojego systemu kontroli, w tym poprzez rozwój zdolności w zakresie monitorowania gazów szlachetnych oraz poprzez działania, które mają doprowadzić do pełnego włączenia państw sygnatariuszy CTBT we wdrażanie systemu kontroli. |
| --- | --- |

(6)

Komisja Przygotowawcza CTBTO wypracowuje sposoby najskuteczniejszego wzmacniania swojego systemu kontroli, w tym poprzez rozwój zdolności w zakresie monitorowania gazów szlachetnych oraz poprzez działania, które mają doprowadzić do pełnego włączenia państw sygnatariuszy CTBT we wdrażanie systemu kontroli.

| (7) | W ramach realizacji strategii Rada przyjęła trzy wspólne działania i trzy decyzje w sprawie wspierania kroków podejmowanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO, a mianowicie: wspólne działanie 2006/243/WPZiB (2) oraz wspólne działania 2007/468/WPZiB (3) i 2008/588/WPZiB (4), oraz decyzje Rady 2010/461/WPZiB (5), 2012/699/WPZiB (6) i (WPZiB) 2015/1837 (7). |
| --- | --- |

(7)

W ramach realizacji strategii Rada przyjęła trzy wspólne działania i trzy decyzje w sprawie wspierania kroków podejmowanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO, a mianowicie: wspólne działanie 2006/243/WPZiB (2) oraz wspólne działania 2007/468/WPZiB (3) i 2008/588/WPZiB (4), oraz decyzje Rady 2010/461/WPZiB (5), 2012/699/WPZiB (6) i (WPZiB) 2015/1837 (7).

| (8) | To wsparcie ze strony Unii powinno być kontynuowane. |
| --- | --- |

(8)

To wsparcie ze strony Unii powinno być kontynuowane.

| (9) | Techniczne wykonanie niniejszej decyzji należy powierzyć Komisji Przygotowawczej CTBTO, która – ze względu na swoją unikalną wiedzę specjalistyczną i unikalne możliwości uzyskane dzięki sieci Międzynarodowego Systemu Monitoringu, obejmującego ponad 337 obiektów na całym świecie, oraz dzięki Międzynarodowemu Centrum Danych – jest jedyną organizacją międzynarodową będącą w stanie wykonać niniejszą decyzję i posiadającą uprawnienia w tym zakresie. Projekty wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie z wkładu pozabudżetowego na rzecz Komisji Przygotowawczej CTBTO, |
| --- | --- |

(9)

Techniczne wykonanie niniejszej decyzji należy powierzyć Komisji Przygotowawczej CTBTO, która – ze względu na swoją unikalną wiedzę specjalistyczną i unikalne możliwości uzyskane dzięki sieci Międzynarodowego Systemu Monitoringu, obejmującego ponad 337 obiektów na całym świecie, oraz dzięki Międzynarodowemu Centrum Danych – jest jedyną organizacją międzynarodową będącą w stanie wykonać niniejszą decyzję i posiadającą uprawnienia w tym zakresie. Projekty wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie z wkładu pozabudżetowego na rzecz Komisji Przygotowawczej CTBTO,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Aby zapewnić stałą i praktyczną realizację niektórych elementów strategii, Unia wspiera działania Komisji Przygotowawczej CTBTO z myślą o osiągnięciu następujących celów:

| a) | zwiększenie zdolności systemu monitorowania i kontroli CTBT, w tym w dziedzinie wykrywania nuklidów promieniotwórczych; |
| --- | --- |

a)

zwiększenie zdolności systemu monitorowania i kontroli CTBT, w tym w dziedzinie wykrywania nuklidów promieniotwórczych;

| b) | zwiększenie zdolności państw sygnatariuszy CTBT do wypełniania wynikających z tego Traktatu obowiązków w zakresie kontroli oraz umożliwienie im czerpania w pełnym zakresie korzyści z udziału w systemie stworzonym przez CTBT. |
| --- | --- |

b)

zwiększenie zdolności państw sygnatariuszy CTBT do wypełniania wynikających z tego Traktatu obowiązków w zakresie kontroli oraz umożliwienie im czerpania w pełnym zakresie korzyści z udziału w systemie stworzonym przez CTBT.

2.   Projekty, które mają być finansowane przez Unię, służą wspieraniu:

| a) | certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmologicznych będących częścią międzynarodowego systemu monitoringu CTBTO; |
| --- | --- |

a)

certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmologicznych będących częścią międzynarodowego systemu monitoringu CTBTO;

| b) | udoskonalania systemów pobierania próbek gazów szlachetnych poprzez badania w dziedzinie materiałów poprawiających adsorpcję ksenonu; |
| --- | --- |

b)

udoskonalania systemów pobierania próbek gazów szlachetnych poprzez badania w dziedzinie materiałów poprawiających adsorpcję ksenonu;

| c) | dalszych działań związanych z pomiarem promieniowania tła dla ksenonu w różnych regionach świata; |
| --- | --- |

c)

dalszych działań związanych z pomiarem promieniowania tła dla ksenonu w różnych regionach świata;

| d) | metody prognozowania statystycznego, aby określić poziom niepewności i poziom zaufania w przypadku symulacji modeli transportu atmosferycznego (ATM); |
| --- | --- |

d)

metody prognozowania statystycznego, aby określić poziom niepewności i poziom zaufania w przypadku symulacji modeli transportu atmosferycznego (ATM);

| e) | naukowej oceny zwiększenia rozdzielczości narzędzi ATM; |
| --- | --- |

e)

naukowej oceny zwiększenia rozdzielczości narzędzi ATM;

| f) | rozwijania nowego oprogramowania; |
| --- | --- |

f)

rozwijania nowego oprogramowania;

| g) | usprawniania inspekcji na miejscu dotyczących przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych; |
| --- | --- |

g)

usprawniania inspekcji na miejscu dotyczących przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych;

| h) | poprawiania zdolności w zakresie automatycznego przetwarzania i integrowania w kontenerowym krajowym ośrodku przetwarzania danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych; |
| --- | --- |

h)

poprawiania zdolności w zakresie automatycznego przetwarzania i integrowania w kontenerowym krajowym ośrodku przetwarzania danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych;

| i) | zintegrowanych działań informacyjnych i działań na rzecz budowania zdolności, skierowanych do państw sygnatariuszy i państw niebędących sygnatariuszami. |
| --- | --- |

i)

zintegrowanych działań informacyjnych i działań na rzecz budowania zdolności, skierowanych do państw sygnatariuszy i państw niebędących sygnatariuszami.

Przy realizacji projektów, które zapewniają wsparcie dla działań, o których mowa w niniejszym ustępie, należy eksponować zaangażowanie Unii, a także zapewniać właściwe zarządzanie programem w ramach wykonywania niniejszej decyzji.

Projekty te są prowadzone z korzyścią dla wszystkich państw sygnatariuszy CTBT.

Wszystkim elementom projektów towarzyszą proaktywne i innowacyjne publiczne działania informacyjne, na które przeznaczone zostaną odpowiednie zasoby.

Szczegółowy opis projektów przedstawiony jest w załączniku.

Artykuł 2

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).

2.   Za techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, odpowiada Komisja Przygotowawcza CTBTO. CTBTO wykonuje to zadanie pod kontrolą Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z Komisją Przygotowawczą CTBTO.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 4 594 752 EUR.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

3.   Właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1, nadzoruje Komisja Europejska. W tym celu zawiera ona umowę o finansowaniu z Komisją Przygotowawczą CTBTO. Umowa o finansowaniu przewiduje, że Komisja Przygotowawcza CTBTO ma zapewnić wyeksponowanie wkładu UE stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja Europejska dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po dniu 26 lutego 2018 r. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.

Artykuł 4

1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań sporządzanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do sporządzenia oceny.

2.   Komisja Europejska przedstawia informacje na temat finansowych aspektów realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja traci ważność po 24 miesiącach od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jeżeli do tego czasu nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu, niniejsza decyzja traci ważność sześć miesięcy po wejściu w życie.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Wspólne stanowisko Rady 2003/805/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34).

1

(2)  Wspólne działanie Rady 2006/243/WPZiB z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji ds. Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w zakresie szkolenia i zwiększania zdolności w celu oceny strategii UE przeciw rozpowszechnianiu broni masowego rażenia i w ramach jej realizacji (Dz.U. L 88 z 25.3.2006, s. 68).

2

(3)  Wspólne działanie Rady 2007/468/WPZiB z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 176 z 6.7.2007, s. 31).

3

(4)  Wspólne działanie Rady 2008/588/WPZiB z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 189 z 17.7.2008, s. 28).

4

(5)  Decyzja Rady 2010/461/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wsparcia działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 219 z 20.8.2010, s. 7).

5

(6)  Decyzja Rady 2012/699/WPZiB z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie wspierania przez Unię działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 314 z 14.11.2012, s. 27).

6

(7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1837 z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 266 z 13.10.2015, s. 83).

7

---

ZAŁĄCZNIK

Wspieranie przez Unię działań Komisji Przygotowawczej CTBTO w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli, zwiększenia szans na szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT oraz działań w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

1.   Wspieranie technologii kontrolnych i systemu monitorowania

Projekt 1: Poprawa podtrzymania operacji wybranych certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmologicznych będących częścią międzynarodowego systemu monitoringu

Informacje ogólne

Działania polegać będą przede wszystkim na dalszym zajmowaniu się stacjami sejsmologicznymi, które wymagają pilnych działań konserwacyjnych, zwłaszcza tymi, które znajdują się w krajach dotkniętych trudnościami finansowymi, m.in. w sytuacji, gdy liczba działających pomocniczych stacji sejsmologicznych w danym regionie będącym przedmiotem zainteresowania jest niska, a jednocześnie będą polegać na prowadzeniu konserwacji profilaktycznej. Zostanie to osiągnięte poprzez rozwiązanie problemu przestarzałego sprzętu i jego aktualizację, a także poprawę zaopatrzenia w części zamienne.

Podobnie jak w poprzednich programach, do zaplanowania i wykonania prac objętych projektem w odnośnych stacjach sejsmologicznych konieczne są: zatrudniony pełnoetatowo specjalny personel oraz środki finansowe na części zamienne i podróże.

Cele

Głównym celem jest doprowadzenie, w sposób zrównoważony, odnośnych stacji sejsmologicznych do poziomu technicznego zgodnego z wymogami międzynarodowego systemu monitoringu. Pomocnicze stacje sejsmologiczne to trzon infrastruktury sejsmologicznej IMS i wymagają stałej konserwacji. Konserwacja profilaktyczna i powiązane zaopatrzenie w części zamienne mogą pomóc w osiągnięciu tego celu. Działania te są realizowane w połączeniu z innymi zadaniami, takimi jak szkolenie operatorów stacji. Priorytetowo potraktowane zostaną stacje, które pilnie wymagają wsparcia technicznego i finansowego, np. stacje w Afryce oraz w rozwijających się krajach Azji i Azji Środkowej.

Rezultaty

Lepsza dostępność i jakość danych w ramach pomocniczej sieci sejsmologicznej: sieć ta pomaga poprawiać dokładność lokalizacji cechującą docelowe pomocnicze stacje sejsmologiczne, także w regionach, w których sieć podstawowa wykryła zajścia sejsmiczne, dzięki czemu sprawniej wykrywane są skutki sejsmiczne wybuchów jądrowych. Wzmocniona struktura podtrzymania operacji pomocniczych stacji sejsmologicznych umożliwia lepsze wyeksponowanie zaangażowania Unii.

Projekt 2: Wkład w udoskonalanie systemów pobierania próbek gazów szlachetnych poprzez poprzez badania w dziedzinie materiałów umożliwiających lepszą adsorpcję ksenonu

Informacje ogólne

Skuteczne stężenie promieniotwórczych izotopów ksenonu (133Xe,135Xe, 133mXe i 131mXe) w małych ilościach w różnych warunkach fizycznych, a także skuteczne i całkowite uwolnienie tych izotopów ksenonu z materiałów adsorpcyjnych mają zasadnicze znaczenie dla sprawniejszego monitorowania wybuchów jądrowych i kontrolowania, czy na świecie przestrzegane są postanowienia Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT). Wyżej wymienione izotopy ksenonu to kluczowe promieniotwórcze nuklidy rozszczepieniowe monitorowane w ramach komponentu dotyczącego gazów szlachetnych będącego częścią sieci ds. nuklidów promieniotwórczych międzynarodowego systemu monitoringu, a zatem wszelkie usprawnienia, które można wprowadzić do przyszłych systemów, mają nieocenioną wartość.

Cele

Celem tej propozycji jest lepsze zrozumienie mechanizmów adsorpcji, warunków desorpcji i właściwości odnośnych materiałów w różnorakich warunkach ważnych dla wysoce skutecznego stężania ksenonu w ramach kontroli CTBT. Przeprowadzone zostaną badania laboratoryjne, by sprawdzić, które parametry mają znaczenie, i ustalić podstawowe informacje o sposobach modyfikowania materiałów w celu zoptymalizowania ich właściwości, w tym m.in. zdolności adsorpcyjnych i desorpcyjnych, gęstości i trwałości.

Rezultat

Sporządzone zostanie sprawozdanie laboratoryjne wyszczególniające te wyniki oraz zalecenia do wdrożenia we wszystkich placówkach IMS, co pozwoli lepiej zrozumieć, jak można zoptymalizować obecnie stosowane materiały adsorpcyjne oraz wytypować nowe materiały, dzięki czemu placówki IMS dysponować będą lepszymi zdolnościami w zakresie wykrywania ksenonu promieniotwórczego.

Projekt 3: Dalsze działania związane z pomiarem promieniowania tła dla ksenonu w różnych regionach świata

Informacje ogólne

Komisja Przygotowawcza Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) prowadzi pomiary ksenonu promieniotwórczego przy pomocy bardzo czułych systemów. Dzięki wkładowi wniesionemu przez Unię w ramach wspólnego działania 2008/588/WPZiB Komisja Przygotowawcza CTBTO opracowała i nabyła dwa przenośne systemy do pomiarów133Xe,135Xe, 133mXe i 131mXe. W ramach decyzji 2012/699/WPZiB te dwa systemy pomiarowe zostały zastosowane w Kuwejcie, Dżakarcie, Mutsu i Manado. Pozwoliły one na zebranie sporej ilości informacji na temat promieniowania tła dla ksenonu.

W ramach decyzji (WPZiB) 2015/1837 przedłużono działania pomiarowe w Kuwejcie i Indonezji. Nawiązano kontakty z ewentualnymi kolejnymi krajami przyjmującymi, a obecnie omawiane są umowy o współpracy.

Cele

CTBTO planuje przemieścić dwa przenośne systemy zakupione na mocy wspólnego działania 2008/588/WPZiB użytkowane obecnie w Kuwejcie i Indonezji. Aktualnie omawiane są umowy o współpracy z kolejnymi krajami przyjmującymi.

Z punktu widzenia zasięgu sieci region Azji Południowo-Wschodniej ma dla CTBTO wielkie znaczenie, gdyż obecnie nie działa tam żaden system do pomiarów gazów szlachetnych będący częścią IMS. Zastosowanie przenośnego systemu do pomiaru tła nie tylko pozwoli znacznie zwiększyć zasięg sieci w tym regionie świata, lecz także:

| — | zwiększy naszą wiedzę na temat regionalnego promieniowania tła dla ksenonu w rejonach równikowych, gdzie badanie dyspersji gazów szlachetnych jest bardzo złożone z uwagi na wiele intensywnych zjawisk, |
| --- | --- |

—

zwiększy naszą wiedzę na temat regionalnego promieniowania tła dla ksenonu w rejonach równikowych, gdzie badanie dyspersji gazów szlachetnych jest bardzo złożone z uwagi na wiele intensywnych zjawisk,

| — | umożliwi udoskonalenie modeli atmosferycznych i modeli dyspersji, co pozwoli dokładniej obrazować ruchy mas powietrza w tym regionie świata. |
| --- | --- |

—

umożliwi udoskonalenie modeli atmosferycznych i modeli dyspersji, co pozwoli dokładniej obrazować ruchy mas powietrza w tym regionie świata.

CTBTO planuje prowadzić pomiary w regionie Azji Południowo-Wschodniej przez co najmniej 12 miesięcy, by obserwować różnice między poszczególnymi porami roku.

CTBTO zamierza uruchomić kolejny przenośny system w regionie Azji Wschodniej. Dzięki krótkiej kampanii pomiarowej finansowanej ze środków Unii udało się poprzednio uzyskać znaczną ilość informacji na temat właściwości promieniowania tła dla ksenonu. Dłuższa kampania pomiarowa ma zasadnicze znaczenie dla uzupełnienia i uściślenia naszej wiedzy na temat promieniowania tła dla ksenonu w regionie. Głównym celem tej dodatkowej kampanii jest określenie cech regionu Azji Wschodniej w trakcie całego 12-miesięcznego cyklu obejmującego wszystkie pory roku. Lokalizacja zostanie wybrana pod kątem przeprowadzenia badań przy pomocy zwiększonej liczby czujników w regionie (tj. o większej ich gęstości w porównaniu z obecną siecią do pomiarów gazów szlachetnych będącą częścią IMS). Po raz pierwszy co najmniej dwa systemy będą działały bardzo blisko siebie, co umożliwi więcej naukowych analiz dotyczących walidacji krzyżowej systemów, korelację krzyżową danych na temat wykrytych substancji, rozwój modelowania transportu w atmosferze na niewielką skalę itd. Dla analizy tej korzystne mogłoby się okazać partnerstwo z państwami w regionie, które także planują dobrowolne wkłady w tym zakresie.

Po zakończeniu tych kampanii CBTBO planuje dokonać dodatkowych pomiarów w obszarach, w których globalne promieniowanie tła dla ksenonu nie zostało dostatecznie poznane i zrozumiane. Preferowane są tereny równikowe w Ameryce Łacińskiej, Azji i Afryce.

By można było kontynuować kampania pomiarowe, konieczne są fundusze na transport do nowych lokalizacji oraz obsługę i konserwację dwóch przenośnych systemów do pomiarów gazów szlachetnych przez okres dwóch lat.

Rezultat

Korzyści to lepsze zrozumienie wahań globalnego promieniowania tła gazów szlachetnych oraz zwiększenie zasięgu sieci monitorowania gazów szlachetnych. Po tych kampaniach pomiarowych systemy te będą mogły być wykorzystywane przez CBTBO do dalszych badań w dziedzinie promieniowania tła gazów szlachetnych w różnych skalach geograficznych oraz jako systemy rezerwowe lub szkoleniowe.

Projekt 4: Metoda prognozowania statystycznego (EPS) do celów ilościowego określenia poziomu niepewności i poziomu ufności w przypadku symulacji modeli transportu w atmosferze

Informacje ogólne

W nawiązaniu do części I pkt 18 lit. a) Protokołu CTBT, Międzynarodowe Centrum Danych powinno podać wartości i powiązany z nimi poziom niepewności dla każdego zdarzenia w ramach centrum. Ponieważ modelowanie transportu w atmosferze przyczynia się do zlokalizowania zdarzeń, należy określić powiązany poziom niepewności.

Uznaje się, że poziom niepewności można oszacować za pomocą zestawu równoważnych symulacji pojmowanych w całości, a nie za pomocą pojedynczej symulacji. W projekcie wykorzystane zostaną dane meteorologiczne EPS (Europejskiego Centrum Prognoz Średnioterminowych, Krajowego Plany w zakresie Energii i Klimatu i inne) w celu wygenerowania zestawu danych zawierającego wielokrotne symulacje dla tych samych przypadków. Ten zestaw danych zostanie następnie wykorzystany do opracowania narzędzi służących szacowaniu poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM. Do walidacji i demonstrowania nowych narzędzi służyć będzie niezależny zestaw danych.

Cele

| — | Opracowanie zwalidowanego prototypu, który będzie służył do szacowania poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM, |
| --- | --- |

—

Opracowanie zwalidowanego prototypu, który będzie służył do szacowania poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM,

| — | określenie potrzeb we współpracy z użytkownikami, |
| --- | --- |

—

określenie potrzeb we współpracy z użytkownikami,

| — | wskazanie danych meteorologicznych EPS do wykorzystania, |
| --- | --- |

—

wskazanie danych meteorologicznych EPS do wykorzystania,

| — | stworzenie zestawu danych dotyczących symulacji EPS, |
| --- | --- |

—

stworzenie zestawu danych dotyczących symulacji EPS,

| — | opracowanie narządzi do szacowania poziomów niepewności i ufności, |
| --- | --- |

—

opracowanie narządzi do szacowania poziomów niepewności i ufności,

| — | walidacja narzędzi, |
| --- | --- |

—

walidacja narzędzi,

| — | dostosowanie nowego interfejsu uruchamiającego do określania poziomów niepewności i ufnośc, |
| --- | --- |

—

dostosowanie nowego interfejsu uruchamiającego do określania poziomów niepewności i ufnośc,

| — | udostępnienie zwalidowanego prototypu na potrzeby testów w rzeczywistych przypadkach. |
| --- | --- |

—

udostępnienie zwalidowanego prototypu na potrzeby testów w rzeczywistych przypadkach.

Rezultat

Produkty oparte na EPS pomogą w podejmowaniu istotnych decyzji, gdyż zapewnią obiektywne informacje na temat poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM dla każdego przypadku. Zapewnią też naukową podstawę, która pozwoli pokazać, jak czerpać cenne informacje ze wskazówek uzyskiwanych z ATM mimo nieodłącznych niepewności związanych z symulacjami atmosferycznymi.

Projekt 5: Naukowa ocena korzyści ze zwiększenia rozdzielczości narzędzi ATM stosowanych przez Międzynarodowe Centrum Danych

Informacje ogólne

Na jakość wskazówek będących wynikiem modelowania transportu w atmosferze (ATM) zwykle pozytywnie wpływa zwiększenie rozdzielczości w wiodących polach meteorologicznych i w samym ATM, zwłaszcza w przypadku krótszych odcinków czasu. W Międzynarodowym Centrum Danych niemal zakończono już dwa projekty w tym kierunku; tworzenie na poziomie operacyjnym siatek zależności źródło–receptor o wyższej rozdzielczości (1 godzina, 0,5o) i generowanie pól meteorologicznych o wysokiej rozdzielczości na żądanie w odniesieniu do konkretnych zdarzeń (inspekcje na miejscu, próby jądrowe, incydenty jądrowe itd.) w dowolnym miejscu na świecie. Te pola meteorologiczne o wysokiej rozdzielczości zasilą oprogramowanie Flexpart wykorzystujące model transportu i dyspersji wg metody Langrange'a w celu opracowywania, w miarę potrzeb, produktów ATM o bardzo wysokiej rozdzielczości (~0.05o). Przeprowadzona zostanie naukowa walidacja, która ma wykazać i określić ilościowo korzyści płynące z tych dwóch projektów dla produktów ATM.

Cele

| — | Wykazanie wartości dodanej zwiększonej rozdzielczości za pomocą obserwacji i porównywania modeli, |
| --- | --- |

—

Wykazanie wartości dodanej zwiększonej rozdzielczości za pomocą obserwacji i porównywania modeli,

| — | stworzenie interfejsu uruchamiającego, by móc szybko przeprowadzać dwukierunkowe symulacje ATM, tworzyć pola meteorologiczne o wysokiej rozdzielczości i generować wskazówki ATM w oparciu o te pola meteorologiczne w dowolnym miejscu. |
| --- | --- |

—

stworzenie interfejsu uruchamiającego, by móc szybko przeprowadzać dwukierunkowe symulacje ATM, tworzyć pola meteorologiczne o wysokiej rozdzielczości i generować wskazówki ATM w oparciu o te pola meteorologiczne w dowolnym miejscu.

Rezultat

Naukowe wykazanie korzyści płynących ze zwiększenia rozdzielczości dla wskazówek z ATM pomoże potwierdzić użyteczność nowych zdolności (operacyjnej SRS o wyższej rozdzielczości, pól meteorologicznych o wysokiej rozdzielczości) w systemie operacyjnym.

Interfejs uruchamiający umożliwi produkowanie szczegółowych wskazówek w trakcie inspekcji na miejscu lub w trakcie nadzwyczajnych zdarzeń (prób jądrowych, incydentów jądrowych itd.).

Projekt 6: Działania w ramach przygotowań do trzeciej fazy przeprojektowywania Międzynarodowego Centrum Danych

Informacje ogólne

Od stycznia 2014 r. do kwietnia 2017 r. CTBTO zrealizowała projekt w ramach drugiej fazy przeprojektowywania Międzynarodowego Centrum Danych; miał on pozwolić stworzyć kompleksową strukturę oprogramowania ukierunkowującą opracowywanie nowych programów i aktualizację istniejących systemów w następnym dziesięcioleciu.

Powstała w wyniku tego architektura przyniosła znaczne usprawnienia w porównaniu z istniejącą, m.in.:

| — | zwiększona elastyczność interfejsu użytkownika w przypadku narzędzi analitycznych, usprawnienie systemu obiegu zadań przeglądu analitycznego, zarządzania zdarzeniami, korelacji krzyżowej i porównywania zdarzeń, narzędzia do tworzenia map i integrowania map, wizualizacji i edytowania maski kontroli jakości sygnału, wyświetlania liczby falowej częstotliwości, wsparcia dla szkoleń analityków, |
| --- | --- |

—

zwiększona elastyczność interfejsu użytkownika w przypadku narzędzi analitycznych, usprawnienie systemu obiegu zadań przeglądu analitycznego, zarządzania zdarzeniami, korelacji krzyżowej i porównywania zdarzeń, narzędzia do tworzenia map i integrowania map, wizualizacji i edytowania maski kontroli jakości sygnału, wyświetlania liczby falowej częstotliwości, wsparcia dla szkoleń analityków,

| — | kompleksowe wychwytywanie miejsca pochodzenia danych, po to by zrozumieć, w jaki sposób uzyskano wyniki przetwarzania i zbadać ewolucję wyniku, gdy zmieniają się dostępne informacje, |
| --- | --- |

—

kompleksowe wychwytywanie miejsca pochodzenia danych, po to by zrozumieć, w jaki sposób uzyskano wyniki przetwarzania i zbadać ewolucję wyniku, gdy zmieniają się dostępne informacje,

| — | możliwość rozszerzenia zakresu jako jeden z głównych elementów wbudowany we wszystkie komponenty, |
| --- | --- |

—

możliwość rozszerzenia zakresu jako jeden z głównych elementów wbudowany we wszystkie komponenty,

| — | elastyczna konfiguracja strumienia danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych wspierana przez narzędzia graficzne, |
| --- | --- |

—

elastyczna konfiguracja strumienia danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych wspierana przez narzędzia graficzne,

| — | ułatwia nowy model rozwijania oprogramowania na zasadzie współpracy w myśl najlepszych praktyk w dziedzinie rozwoju otwartego oprogramowania, |
| --- | --- |

—

ułatwia nowy model rozwijania oprogramowania na zasadzie współpracy w myśl najlepszych praktyk w dziedzinie rozwoju otwartego oprogramowania,

| — | zwiększone zdolności w zakresie monitorowania i testowania – ponowne odtworzenie zestawu danych testowych. |
| --- | --- |

—

zwiększone zdolności w zakresie monitorowania i testowania – ponowne odtworzenie zestawu danych testowych.

Drugą fazę przeprojektowywania przeprowadzono przy wsparciu – za pośrednictwem sprzętu stanowiącego wkład rzeczowy – ze strony USA, a także dzięki funduszom udostępnionym na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1837. Fundusze te wykorzystano w szczególności do sfinansowania posiedzeń technicznych z udziałem ekspertów państw członkowskich, po to by zapewnić szerokie zaangażowanie w drugiej fazie przeprojektowywania. Z funduszy tych wsparto też działania prototypowe, by pokazać, w jaki sposób oprogramowanie przekazane przez krajowe centra danych można włączyć w przeprojektowaną architekturę.

W ramach przygotowania do trzeciej fazy przeprojektowywania, w ramach której wdrożone zostaną kody w oparciu o architekturę powstałą w ramach fazy drugiej, Międzynarodowe Centrum Danych dąży do podniesienia poziomu gotowości technologicznej dla wielu algorytmów, które można by rozważać pod kątem uwzględnienia w przeprojektowanym oprogramowaniu. Propozycja ta dotyczy algorytmów, które pozwalają lepiej przetwarzać sekwencje związane z sejsmicznymi wstrząsami następczymi w sposób automatyczny lub półautomatyczny.

Cele

Celem tego projektu jest opracowanie prototypu i porównanie wyników nie więcej niż trzech różnych metod w obszarze usprawnienia przetwarzania sekwencji wstrząsów następczych.

Rozważane algorytmy to:

| — | dwa podejścia oparte na korelacji krzyżowej, |
| --- | --- |

—

dwa podejścia oparte na korelacji krzyżowej,

| — | podejście oparte na autoregresywnych metodach wykorzystujących kryterium informacyjne Akaikego. |
| --- | --- |

—

podejście oparte na autoregresywnych metodach wykorzystujących kryterium informacyjne Akaikego.

Planowane efekty:

| — | dla każdego ze wspomnianych powyżej podejść stworzone zostaną eksperymentalne strumienie służące do automatycznego przetwarzania, uwzględniające trzy rozważane algorytmy (każdym w odrębnym potoku). Oznacza to automatyzację niektórych działań przewidzianych w tych metodach, które dotąd wykonywane były manualnie, |
| --- | --- |

—

dla każdego ze wspomnianych powyżej podejść stworzone zostaną eksperymentalne strumienie służące do automatycznego przetwarzania, uwzględniające trzy rozważane algorytmy (każdym w odrębnym potoku). Oznacza to automatyzację niektórych działań przewidzianych w tych metodach, które dotąd wykonywane były manualnie,

| — | do każdego strumienia wprowadzony zostanie ten sam zestaw reprezentatywnych zdarzeń, które są źródłem wstrząsów następczych, |
| --- | --- |

—

do każdego strumienia wprowadzony zostanie ten sam zestaw reprezentatywnych zdarzeń, które są źródłem wstrząsów następczych,

| — | zaplanowany i przeprowadzony zostanie zestaw testów, co pozwoli na zebranie informacji statystycznych dotyczących trzech algorytmów, gdy zastosowane one zostaną do reprezentatywnego zestawu zdarzeń, dla porównania funkcjonowania algorytmów, |
| --- | --- |

—

zaplanowany i przeprowadzony zostanie zestaw testów, co pozwoli na zebranie informacji statystycznych dotyczących trzech algorytmów, gdy zastosowane one zostaną do reprezentatywnego zestawu zdarzeń, dla porównania funkcjonowania algorytmów,

| — | dane statystyczne zebrane w wyniku testów automatycznych zostaną wykorzystane do porównania funkcjonowania algorytmów w odniesieniu do reprezentatywnych zestawów danych, |
| --- | --- |

—

dane statystyczne zebrane w wyniku testów automatycznych zostaną wykorzystane do porównania funkcjonowania algorytmów w odniesieniu do reprezentatywnych zestawów danych,

| — | analitycy zajmujący się wielowymiarową analizą dyskryminacyjną danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych ocenią też wyniki wygenerowane przez te trzy algorytmy z punktu widzenia ich jakości jako punktu wyjścia dla przeglądu analitycznego, |
| --- | --- |

—

analitycy zajmujący się wielowymiarową analizą dyskryminacyjną danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych ocenią też wyniki wygenerowane przez te trzy algorytmy z punktu widzenia ich jakości jako punktu wyjścia dla przeglądu analitycznego,

| — | ostatecznym rezultatem powinno być sprawozdanie i zalecenie podsumowujące powyższe ustalenia i stwierdzające, które z trzech podejść należy (ewentualnie) zastosować w celu dalszego rozwijania i wdrażania systemu operacyjnego. W dokumentach tych powinny się też znaleźć szacunki na temat nakładów koniecznych do zakończenia rozwoju systemu. |
| --- | --- |

—

ostatecznym rezultatem powinno być sprawozdanie i zalecenie podsumowujące powyższe ustalenia i stwierdzające, które z trzech podejść należy (ewentualnie) zastosować w celu dalszego rozwijania i wdrażania systemu operacyjnego. W dokumentach tych powinny się też znaleźć szacunki na temat nakładów koniecznych do zakończenia rozwoju systemu.

Projekt będzie realizowany przez półtora roku, począwszy od drugiego kwartału 2018 r. Szacuje się, że ok. 60 % wszystkich nakładów, przede wszystkim w pierwszym roku trwania projektu, pochłonie stworzenie eksperymentalnych strumieni. Pozostałe nakłady przeznaczone zostaną na zaprojektowanie automatycznych testów oraz gromadzenie i analizowanie ich wyników.

Rezultat

Głównym pożytkiem z projektu powinno być podniesienie technicznej gotowości algorytmu, który ma spory potencjał, jeśli chodzi o zmniejszenie obciążenia analityków pracą. Zastosowanie w przeprojektowanym systemie oprogramowania wykazującego dostatecznie wysoką gotowość techniczną wiąże się z mniejszym ryzykiem. Na podstawie tych prac będzie można przeprowadzić bardziej wiarygodny szacunek nakładu pracy koniecznego do operacyjnego wdrożenia wybranego algorytmu.

Niektóre z prototypowych kodów opracowanych w trakcie projektów można będzie uwzględnić w ostatecznej wersji oprogramowania operacyjnego.

2.   Wzmocnienie zdolności w zakresie inspekcji na miejscu

Projekt: Poprawienie zdolności w zakresie przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu

Informacje ogólne

Należący do Tymczasowego Sekretariatu Technicznego system wykrywania gazów szlachetnych, którego podstawę stanowią inspekcje na miejscu, służący przetwarzaniu i wykrywaniu ksenonu promieniotwórczego został opracowany dzięki środkom finansowym przekazanym przez Unię Europejską (decyzja 2010/461/WPZiB). System ten został dostarczony na początku 2014 r. i z powodzeniem wykorzystany w tym samym roku w trakcie zintegrowanego ćwiczenia w terenie (IFE14) zorganizowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO w celu przeprowadzenia symulacji niemal całej inspekcji na miejscu w Jordanii. W trakcie ćwiczenia dzięki systemowi udało się uzyskać wiarygodny i dokładny pomiar stosunku 131mXe do133Xe. Ponadto system spełnił wymogi techniczne w zakresie minimalnej wykrywalnej aktywności tych izotopów.

Ćwiczenie wykazało, że system spełnia najważniejsze parametry skuteczności co do wykrywania ksenonu promieniotwórczego, jednak w sprawozdaniu technicznym sporządzonym przez zewnętrzny zespół oceniający ćwiczenie IFE14 wskazano także szereg parametrów operacyjnych, którymi trzeba się będzie zająć w ramach dalszego rozwijania zdolności odnośnie do przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych. W 2016 r. uczestnicy 23. warsztatów poświęconych inspekcji na miejscu, dotyczących dalszego rozwijania wykazu sprzętu niezbędnego w trakcie takich inspekcji, stwierdzili, że priorytetowo należy potraktować poprawienie zdolności w zakresie oczyszczania i prowadzenia pomiarów, jeśli chodzi o wiarygodność, prostotę i projekt techniczny, po to by poprawić wyniki inspekcji. Potrzebny jest ulepszony system do wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu, po to by ukończyć projektowanie i wdrożenie laboratorium polowego przeznaczonego do wykorzystania w trakcie inspekcji, co będzie miało bezpośrednie skutki dla wymaganych zdolności w zakresie szybkiego rozmieszczania i wsparcia na miejscu.

Cele

Zgodnie z zaleceniami z przeglądu i monitorowania działań w ramach ćwiczenia IFE14 celem tej propozycji jest podniesienie jakości istniejącego systemu do wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu. Projekt ma pozwolić na dostosowanie systemu do transportu lotniczego i na jego łatwe przenoszenie z bazy operacji i z powrotem, a także w jej obrębie; ma także zapewnić niezawodne i proste działanie systemu w środowisku laboratorium polowego. Aby wesprzeć stanowiący część planu działania na rzecz inspekcji na miejscu projekt 3.11 dotyczący laboratorium do prac z gazami szlachetnymi, który ma na celu m.in. zwiększenie przyjazności w użytkowaniu, modułowości oraz niezawodności systemu, należy przeprojektować lub dopracować następujące elementy systemu:

| — | statyw detektora i ołowiana osłona, by ułatwić instalację i ustalić środek ciężkości, |
| --- | --- |

—

statyw detektora i ołowiana osłona, by ułatwić instalację i ustalić środek ciężkości,

| — | separacja gazu, by ograniczyć zużycie energii, oraz stosowanie łatwiej dostępnych materiałów zamiast helu jako gazu nośnego w odległych miejscach, |
| --- | --- |

—

separacja gazu, by ograniczyć zużycie energii, oraz stosowanie łatwiej dostępnych materiałów zamiast helu jako gazu nośnego w odległych miejscach,

| — | oprogramowanie, by uprościć procesy nadające się do systemu obsługiwanego przez inspektora, |
| --- | --- |

—

oprogramowanie, by uprościć procesy nadające się do systemu obsługiwanego przez inspektora,

| — | ogólny projekt, by maksymalnie zwiększyć integrację zgodnie z koncepcją szybkiego rozmieszczania w trakcie inspekcji na miejscu. |
| --- | --- |

—

ogólny projekt, by maksymalnie zwiększyć integrację zgodnie z koncepcją szybkiego rozmieszczania w trakcie inspekcji na miejscu.

Rezultat

Ulepszone, sprawniejsze i efektywniejsze należące do Tymczasowego Sekretariatu Technicznego laboratorium do obróbki gazów szlachetnych, łatwiejsze w użytkowaniu i bardziej niezawodne i wiarygodne ułatwi pracę inspektorom w trakcie inspekcji na miejscu; w rezultacie wspiera to realizację polityki Unii i dążenia do wprowadzenia w życie CTBT.

3.   Zintegrowane działania na rzecz budowania zdolności oraz działania informacyjne

A.   Dalsze rozwijanie w ramach uruchamiania oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych (NDC in a box)

Projekt 1: Zwiększenie zdolności do automatycznego przetwarzania i integracji w ramach oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych dotyczącego danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych

Informacje ogólne

W lipcu 2016 r. Komisja Przygotowawcza CTBTO wydała wersję 4.0 oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, które zawiera nowe moduły opracowane w ramach projektu dotyczącego rozszerzonego pakietu oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych. Wersja ta pozwoliła na znaczną poprawę zdolności krajowych centrów danych w zakresie przetwarzania dzięki narzędziom do automatycznej i interaktywnej analizy danych infradźwiękowych oraz poprzez integrację z aplikacją SeisComP umożliwiającą automatyczne przetwarzanie danych sejsmicznych i akustycznych. Ze strumieniem automatycznego przetwarzania aplikacji SeisComP3 zintegrowano stosowany przez Międzynarodowe Centrum Danych (IDC) detektor STA/LTA oraz detektor DTK-PMCC. Dzięki tej nowej wersji za pomocą narzędzia interaktywnego przeglądu dostępnego w ramach SeisComP (scolv) można skontaktować się z lokalizatorem Międzynarodowego Centrum Danych. Kilka modułów umożliwiających konwersję obsługuje integrację danych i produktów z IDC do strumienia przetwarzania opartego na SeisComP i ułatwia synchronizowanie informacji o konfiguracji stacji między krajowymi centrami danych a Międzynarodowym Centrum Danych, dzięki modułom pobierania i importowania danych lub poprzez replikację bazy danych.

Nowe moduły umożliwiają już krajowym centrom danych odtworzenie wyników pochodzących z detektorów IDC i dotyczących danych sejsmicznych i infradźwiękowych, nie rozważano jednak jeszcze możliwości przetwarzania danych hydroakustycznych. Ponadto zdarzenia wygenerowane w ramach strumienia automatycznego przetwarzania opartego na Seiscomp różnią się znacząco od zdarzeń wygenerowanych w IDC. Wynika to z różnic w oprogramowaniu wykorzystywanym do symulowania zdarzeń w strumieniach IDC i SeisComP.

Cele

Celem tego projektu jest poszerzenie zdolności SeisComP i modułów SeisComP udostępnianych w kontenerowych krajowych ośrodkach przetwarzania danych w zakresie:

| — | zintegrowania stosowanego przez IDC detektora sygnału na potrzeby danych hydroakustycznych z oprogramowaniem kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, w tym ustalenia elementów charakterystycznych dla wykrywanych zdarzeń hydroakustycznych. Umożliwiłoby to krajowym centrom danych wykrywanie danych napływających ze stacji hydroakustycznych międzynarodowego systemu monitoringu przy użyciu tego samego oprogramowania, które jest wykorzystywane do przetwarzania w IDC, |
| --- | --- |

—

zintegrowania stosowanego przez IDC detektora sygnału na potrzeby danych hydroakustycznych z oprogramowaniem kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, w tym ustalenia elementów charakterystycznych dla wykrywanych zdarzeń hydroakustycznych. Umożliwiłoby to krajowym centrom danych wykrywanie danych napływających ze stacji hydroakustycznych międzynarodowego systemu monitoringu przy użyciu tego samego oprogramowania, które jest wykorzystywane do przetwarzania w IDC,

| — | zintegrowania detektora NET-VISA wykorzystywanego w IDC ze strumieniem przetwarzania SeisComP oraz zaoferowania użytkownikom końcowym interfejsu, który pozwoli skonfigurować detektor NET-VISA jako domyślne urządzenie kojarzące do stosowania w ramach SeisComP. Pomogłoby to krajowym centrom danych, które przetwarzają dane międzynarodowego systemu monitoringu wykorzystujące automatyczny strumień SeisComP, w wygenerowaniu zestawu zdarzeń bliższego zestawowi zbudowanemu w IDC, |
| --- | --- |

—

zintegrowania detektora NET-VISA wykorzystywanego w IDC ze strumieniem przetwarzania SeisComP oraz zaoferowania użytkownikom końcowym interfejsu, który pozwoli skonfigurować detektor NET-VISA jako domyślne urządzenie kojarzące do stosowania w ramach SeisComP. Pomogłoby to krajowym centrom danych, które przetwarzają dane międzynarodowego systemu monitoringu wykorzystujące automatyczny strumień SeisComP, w wygenerowaniu zestawu zdarzeń bliższego zestawowi zbudowanemu w IDC,

| — | zwiększenia zdolności do integrowania danych z międzynarodowego systemu monitoringu z innym otwartym oprogramowaniem służącym do analizy sejsmologicznej np. SEISAN. |
| --- | --- |

—

zwiększenia zdolności do integrowania danych z międzynarodowego systemu monitoringu z innym otwartym oprogramowaniem służącym do analizy sejsmologicznej np. SEISAN.

Planowane efekty:

Wszystkie planowane efekty w tym projekcie polegają na usprawnieniach w modułach oprogramowania, które są częścią kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, a także nowych modułów oprogramowania, które zostaną udostępnione w przyszłych wersjach kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych. Te nowe lub usprawnione moduły oprogramowania to:

| — | istniejący moduł scdfx będący częścią kontenerowego krajowego ośrodka przetwarzania danych zintegrowany z SeisComP powinien zostać usprawniony, by mógł przetwarzać dane hydroakustyczne i przechowywać informacje o wszystkich cechach, które mają zdarzenia hydroakustyczne wykryte przez IDC, |
| --- | --- |

—

istniejący moduł scdfx będący częścią kontenerowego krajowego ośrodka przetwarzania danych zintegrowany z SeisComP powinien zostać usprawniony, by mógł przetwarzać dane hydroakustyczne i przechowywać informacje o wszystkich cechach, które mają zdarzenia hydroakustyczne wykryte przez IDC,

| — | wykorzystywany przez IDC moduł HAZE do celów określania azymutu i powolności napływających danych hydroakustycznych zintegrowany z modułem SeisComP, |
| --- | --- |

—

wykorzystywany przez IDC moduł HAZE do celów określania azymutu i powolności napływających danych hydroakustycznych zintegrowany z modułem SeisComP,

| — | urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP jako fakultatywne urządzenie kojarzące, które można skonfigurować tak, by mogło być używane zamiast domyślnego urządzenia kojarzącego będącego częścią SeisComP, |
| --- | --- |

—

urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP jako fakultatywne urządzenie kojarzące, które można skonfigurować tak, by mogło być używane zamiast domyślnego urządzenia kojarzącego będącego częścią SeisComP,

| — | usprawnienie SeisComP, by mógł przechowywać dodatkowe elementy w przypadku wykrycia zdarzeń hydroakustycznych, a także piksele i rodziny pikseli w przypadku wykrytych zdarzeń infradźwiękowych, |
| --- | --- |

—

usprawnienie SeisComP, by mógł przechowywać dodatkowe elementy w przypadku wykrycia zdarzeń hydroakustycznych, a także piksele i rodziny pikseli w przypadku wykrytych zdarzeń infradźwiękowych,

| — | usprawnienie modułów SeisComP służących do eksportowania, tak by wykryte zdarzenia i ich elementy na potrzeby oprogramowania obsługującego dane hydroakustyczne i infradźwiękowego można było wyeksportować do otwartej bazy danych, |
| --- | --- |

—

usprawnienie modułów SeisComP służących do eksportowania, tak by wykryte zdarzenia i ich elementy na potrzeby oprogramowania obsługującego dane hydroakustyczne i infradźwiękowego można było wyeksportować do otwartej bazy danych,

| — | usprawnienie obecnego oprogramowania, by umożliwić całkowitą konfigurację stacji sesjmicznej IMS i by dane zgromadzone w ramach IMS można było zaimportować do SAEISAN w celu przetwarzania w połączeniu z danymi niepochodzącymi z IMS a mającymi znaczenie dla krajowych centrów danych. |
| --- | --- |

—

usprawnienie obecnego oprogramowania, by umożliwić całkowitą konfigurację stacji sesjmicznej IMS i by dane zgromadzone w ramach IMS można było zaimportować do SAEISAN w celu przetwarzania w połączeniu z danymi niepochodzącymi z IMS a mającymi znaczenie dla krajowych centrów danych.

Projekt będzie realizowany przez 12 miesięcy, z wykorzystaniem metod programowania zwinnego (np. Scrum lub Kanban), tak by co cztery tygodnie można było publikować kolejne inkrementy i oprogramowania o zwiększonej funkcjonalności.

Planuje się zorganizowanie dwóch warsztatów z udziałem przedstawicieli krajowych centrów danych:

| — | w ramach pierwszych warsztatów projekt zostanie zaprezentowany, a przedstawiciele krajowych centrów danych będą mieli okazję przedstawić przypadki użycia dotyczące ich własnych centrów, w których zastosowanie automatycznego urządzenia kojarzącego (Net-VISA) jako części SeisComP mogłoby być korzystne pod kątem generowania zdarzeń sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych. Krajowe centra danych powinny również, do celów testowych, zapewnić Międzynarodowemu Centrum Danych dane testowe pochodzące z sieci, które mają dla nich znaczenie, |
| --- | --- |

—

w ramach pierwszych warsztatów projekt zostanie zaprezentowany, a przedstawiciele krajowych centrów danych będą mieli okazję przedstawić przypadki użycia dotyczące ich własnych centrów, w których zastosowanie automatycznego urządzenia kojarzącego (Net-VISA) jako części SeisComP mogłoby być korzystne pod kątem generowania zdarzeń sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych. Krajowe centra danych powinny również, do celów testowych, zapewnić Międzynarodowemu Centrum Danych dane testowe pochodzące z sieci, które mają dla nich znaczenie,

| — | drugie warsztaty powinny jednocześnie być początkiem okresu testowania oprogramowania powstałego w trakcie projektu. Oprogramowanie to prawdopodobnie obejmie urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP i narzędzia wykorzystywane przez stacje sejsmologiczne do przetwarzania danych hydroakustycznych zintegrowane z SeisComP. |
| --- | --- |

—

drugie warsztaty powinny jednocześnie być początkiem okresu testowania oprogramowania powstałego w trakcie projektu. Oprogramowanie to prawdopodobnie obejmie urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP i narzędzia wykorzystywane przez stacje sejsmologiczne do przetwarzania danych hydroakustycznych zintegrowane z SeisComP.

Rezultat

Rezultatem końcowym powinna być usprawniona wersja strumienia automatycznego przetwarzania opartego na SeisComP, która zostanie rozdystrybuowana wśród krajowych centrów danych.

Przede wszystkim zapewni to tym centrom dodatkowe zdolności w zakresie automatycznego przetwarzania danych z IDC, włączania danych pochodzących ze stacji międzynarodowego systemu monitoringu i innych stacji do oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, a także odtwarzania wyników IDC w ramach automatycznego przetwarzania prowadzonego w kontenerowych krajowych ośrodkach przetwarzania danych.

Projekt 2: Ewolucja systemu przetwarzania infradźwięków i systemu interaktywnego

Informacje ogólne

Od 2013 r. IDC prowadzi prace nad przeprojektowaniem systemu automatycznego przetwarzania danych infradźwiękowych, a także nad projektami dotyczącymi rozszerzonego pakietu oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych w wersji z 2016 r. Działania związane z systemem przetwarzania infradźwięków polegały na rozwijaniu systemu sieci stacji pozwalających na automatyczne przetwarzanie oraz interaktywnego oprogramowania przeglądowego. Następnie narzędzia te włączono do oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych oraz do środowiska IDC.

Wstępna reakcja krajowych centrów danych jest pozytywna, gdyż centra te zyskały zdolności w zakresie technologii infradźwiękowej. Do IDC spływają teraz wnioski o odrębne szkolenie poświęcone technologii infradźwiękowej, a także sugestie takich usprawnień i zmian w narzędziach, jakie wykraczają poza planowane działania konserwacyjne.

IDC chciałoby kontynuować starania na rzecz ukończenia prac nad systemem przetwarzania infradźwięków, by zaspokoić potrzeby IDC i międzynarodowego systemu monitoringu oraz by odpowiedzieć na wnioski krajowych centrów danych dotyczące oprogramowania.

Cele

| — | Wspieranie ewolucji systemu przetwarzania, w który wyposażone są stacje, by stale zaspokajać potrzeby IMS i IDC w zakresie podtrzymania operacji, |
| --- | --- |

—

Wspieranie ewolucji systemu przetwarzania, w który wyposażone są stacje, by stale zaspokajać potrzeby IMS i IDC w zakresie podtrzymania operacji,

| — | realizowanie wniosków krajowych centrów danych dotyczących oprogramowania oraz jego aktualizacji i funkcji, by centra te mogły realizować swoje zadania, |
| --- | --- |

—

realizowanie wniosków krajowych centrów danych dotyczących oprogramowania oraz jego aktualizacji i funkcji, by centra te mogły realizować swoje zadania,

| — | dalsze wdrażanie najnowocześniejszych funkcji, które pozwolą lepiej analizować sygnały infradźwiękowe, po to by utrzymać naukową wiarygodność technologii infradźwiękowej w ramach CTBTO, |
| --- | --- |

—

dalsze wdrażanie najnowocześniejszych funkcji, które pozwolą lepiej analizować sygnały infradźwiękowe, po to by utrzymać naukową wiarygodność technologii infradźwiękowej w ramach CTBTO,

| — | prace nad uwzględnieniem modeli propagacji fal infradźwiękowych z kwantyfikacją niepewności, w połączeniu ze specyfikacjami atmosferycznymi o wysokiej rozdzielczości w trakcie kojarzenia fazy infradźwiękowej, powstawania zdarzenia i szczegółowej analizy zdarzenia, by spełnić wymogi strategii średnioterminowej. |
| --- | --- |

—

prace nad uwzględnieniem modeli propagacji fal infradźwiękowych z kwantyfikacją niepewności, w połączeniu ze specyfikacjami atmosferycznymi o wysokiej rozdzielczości w trakcie kojarzenia fazy infradźwiękowej, powstawania zdarzenia i szczegółowej analizy zdarzenia, by spełnić wymogi strategii średnioterminowej.

Rezultat

| — | Dalsze zwiększenie technicznej i naukowej wiarygodności systemu infradźwiękowego wykorzystywanego przez IDC i zapewnienie podtrzymania operacji IDC i IMS, |
| --- | --- |

—

Dalsze zwiększenie technicznej i naukowej wiarygodności systemu infradźwiękowego wykorzystywanego przez IDC i zapewnienie podtrzymania operacji IDC i IMS,

| — | dalsze prace na bazie działań podjętych w celu opracowania oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych zapoczątkowanych na mocy decyzji 2012/699/WPZiB i kontynuowanych na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1837I, po to by umożliwić krajowym centrom danych przetwarzanie danych pochodzących z IMS zarówno do celów monitorowania przestrzegania celów CTBT, jak i do celów krajowych. Działania te pozwoliły stworzyć solidną bazę użytkowników krajowych centrów danych, a rezultaty proponowanego projektu pomogą krajowym centrom danych nabrać zaufania do wiarygodności systemu kontroli, |
| --- | --- |

—

dalsze prace na bazie działań podjętych w celu opracowania oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych zapoczątkowanych na mocy decyzji 2012/699/WPZiB i kontynuowanych na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1837I, po to by umożliwić krajowym centrom danych przetwarzanie danych pochodzących z IMS zarówno do celów monitorowania przestrzegania celów CTBT, jak i do celów krajowych. Działania te pozwoliły stworzyć solidną bazę użytkowników krajowych centrów danych, a rezultaty proponowanego projektu pomogą krajowym centrom danych nabrać zaufania do wiarygodności systemu kontroli,

| — | współpraca z krajowymi centrami danych nad stworzeniem najnowocześniejszego systemu infradźwiękowego w ramach działań służących przeprojektowaniu IDC. |
| --- | --- |

—

współpraca z krajowymi centrami danych nad stworzeniem najnowocześniejszego systemu infradźwiękowego w ramach działań służących przeprojektowaniu IDC.

B.   Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności poprzez zapewnianie pomocy technicznej, kształcenia i szkolenia

Projekt: Współpraca z państwami sygnatariuszami i państwami niebędącymi sygnatariuszami w celu wspierania CTBT i jego mechanizmu kontroli poprzez zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności

Informacje ogólne

Budowanie zdolności okazało się mieć fundamentalne znaczenie dla wzmocnienia mechanizmu kontroli CTBT. Liczne stacje międzynarodowego systemu monitoringu powstałego na mocy CTBT zostały lub zostaną rozmieszczone na terytorium krajów rozwijających się i są zarządzane przez instytucje krajów rozwijających się. Ponadto wiele takich krajów dopiero tworzy i usprawnia swoje krajowe centra danych, po to by móc w pełni korzystać z danych i produktów generowanych przez system kontroli. W tym względzie – dzięki unijnemu finansowaniu – ponad 40 krajowym centrom danych, które wymagają stałej konserwacji i sporadycznej wymiany części, zapewniono systemy budowania zdolności.

Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności pozwalają zapewnić ekspertom z krajów rozwijających się odpowiednią wiedzę i szkolenia, które ułatwiają im udział w podejmowaniu decyzji i kształtowaniu polityki na forum Komisji Przygotowawczej CTBTO. Taki udział jest konieczny, by potwierdzić demokratyczny i partycypacyjny charakter CTBT, a to z kolei ma wzbudzić zaufanie i pozyskać poparcie krajów, które nie są jeszcze sygnatariuszami tego traktatu.

Jako jeden z kluczowych elementów zintegrowanych działań informacyjnych i służących budowaniu zdolności Sekretariat realizuje działania szkoleniowe i kształceniowe, które mają budować i utrzymywać niezbędny potencjał w zakresie technicznych, naukowych, prawnych i politycznych aspektów CTBT i jego mechanizmu kontroli; głównym adresatem tych działań są kraje, które jeszcze nie podpisały lub nie ratyfikowały CTBT. Działania szkoleniowe i kształceniowe wymagają wysiłków i zasobów różnych działów; ich uczestnicy często też odnoszą korzyści ze względu na obecność członków Grupy Wybitnych Osobistości i wsparcie ze strony członków Grupy Młodzieżowej CTBTO.

Cele

Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności mają:

| a) | przyczyniać się do powszechnego stosowania CTBT; |
| --- | --- |

a)

przyczyniać się do powszechnego stosowania CTBT;

| b) | przybliżać perspektywę wejścia tego traktatu w życie; oraz |
| --- | --- |

b)

przybliżać perspektywę wejścia tego traktatu w życie; oraz

| c) | wzmacniać i utrzymywać poparcie dla mechanizmu kontroli CTBT. |
| --- | --- |

c)

wzmacniać i utrzymywać poparcie dla mechanizmu kontroli CTBT.

Działania na rzecz powszechnego stosowania i wejścia w życie

| — | Opracowywanie materiałów i narzędzi edukacyjnych dostępnych on-line, |
| --- | --- |

—

Opracowywanie materiałów i narzędzi edukacyjnych dostępnych on-line,

| — | szkolenia oraz warsztaty i konferencje naukowe i dyplomatyczne, |
| --- | --- |

—

szkolenia oraz warsztaty i konferencje naukowe i dyplomatyczne,

| — | uczestnictwo w najważniejszych spotkaniach poświęconych nierozprzestrzenianiu oraz rozbrojeniu. |
| --- | --- |

—

uczestnictwo w najważniejszych spotkaniach poświęconych nierozprzestrzenianiu oraz rozbrojeniu.

Działania na rzecz wzmacniania i utrzymywania poparcia dla mechanizmu kontroli CTBT

| — | Rozwijanie oprogramowania i infrastruktury, |
| --- | --- |

—

Rozwijanie oprogramowania i infrastruktury,

| — | warsztaty techniczne, |
| --- | --- |

—

warsztaty techniczne,

| — | systematyczne szkolenia dotyczące rozszerzonego pakietu oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych (eNIAB), |
| --- | --- |

—

systematyczne szkolenia dotyczące rozszerzonego pakietu oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych (eNIAB),

| — | wsparcie na rzecz zintegrowania przetwarzania danych IMS z krajowymi i regionalnymi sieciami sejsmologicznymi, |
| --- | --- |

—

wsparcie na rzecz zintegrowania przetwarzania danych IMS z krajowymi i regionalnymi sieciami sejsmologicznymi,

| — | świadczenie doraźnej pomocy technicznej w formie sprzętu (system budowania zdolności) oraz jego konserwacji lub wymiany. |
| --- | --- |

—

świadczenie doraźnej pomocy technicznej w formie sprzętu (system budowania zdolności) oraz jego konserwacji lub wymiany.

Rezultat

Poprawione zdolności i większa wiedza na temat CTBT i jego systemu kontroli oraz zwiększone zdolności operacyjne mechanizmu kontroli. Państwa, które powinny podpisać lub ratyfikować CTBT, w tym państwa wymienione w załączniku 2, poznają korzyści płynące z CTBT i jego mechanizmu kontroli.

---

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/46 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/46

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/299

z dnia 26 lutego 2018 r.

w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni.

| (2) | Unia aktywnie realizuje strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, takie jak rozwój koniecznych struktur wewnątrz Unii. |
| --- | --- |

(2)

Unia aktywnie realizuje strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, takie jak rozwój koniecznych struktur wewnątrz Unii.

| (3) | W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwany dalej „nowymi kierunkami działań”), w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia („BMR”) nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest podstawowym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB). |
| --- | --- |

(3)

W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwany dalej „nowymi kierunkami działań”), w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia („BMR”) nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest podstawowym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB).

| (4) | W nowych kierunkach działań Rada wzywa właściwe składy i organy Rady, Komisję, inne instytucje i państwa członkowskie do podjęcia konkretnych działań w następstwie tego dokumentu. |
| --- | --- |

(4)

W nowych kierunkach działań Rada wzywa właściwe składy i organy Rady, Komisję, inne instytucje i państwa członkowskie do podjęcia konkretnych działań w następstwie tego dokumentu.

| (5) | W Nowych kierunkach działań Rada podkreśla, że działania Unii na rzecz zapobiegania proliferacji mogą zyskać na wsparciu oferowanym przez pozarządową sieć na rzecz nieproliferacji, skupiającą instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii, jednocześnie korzystając z przydatnych, już istniejących sieci. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z nieproliferacją. |
| --- | --- |

(5)

W Nowych kierunkach działań Rada podkreśla, że działania Unii na rzecz zapobiegania proliferacji mogą zyskać na wsparciu oferowanym przez pozarządową sieć na rzecz nieproliferacji, skupiającą instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii, jednocześnie korzystając z przydatnych, już istniejących sieci. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z nieproliferacją.

| (6) | W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”); strategia ta zawiera wytyczne działań Unii w dziedzinie BSiL. W strategii UE dotyczącej BSiL stwierdzono, że nielegalny handel i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poważnie zagraża międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu. |
| --- | --- |

(6)

W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”); strategia ta zawiera wytyczne działań Unii w dziedzinie BSiL. W strategii UE dotyczącej BSiL stwierdzono, że nielegalny handel i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poważnie zagraża międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu.

| (7) | Wśród celów strategii UE dotyczącej BSiL znajduje się potrzeba promowania skutecznego multilateralizmu, który przyczyni się do wypracowania mechanizmów – międzynarodowych, regionalnych lub w ramach Unii i jej państw członkowskich – służących zwalczaniu dostarczania i destabilizującego rozprzestrzeniania BSIL oraz amunicji do tych rodzajów broni. |
| --- | --- |

(7)

Wśród celów strategii UE dotyczącej BSiL znajduje się potrzeba promowania skutecznego multilateralizmu, który przyczyni się do wypracowania mechanizmów – międzynarodowych, regionalnych lub w ramach Unii i jej państw członkowskich – służących zwalczaniu dostarczania i destabilizującego rozprzestrzeniania BSIL oraz amunicji do tych rodzajów broni.

| (8) | W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/430/WPZiB (1), na mocy której ustanowiono europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i przewidziano, że realizację techniczną tej decyzji przeprowadzi konsorcjum UE ds. nieproliferacji (zwane dalej „konsorcjum”). |
| --- | --- |

(8)

W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/430/WPZiB (1), na mocy której ustanowiono europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i przewidziano, że realizację techniczną tej decyzji przeprowadzi konsorcjum UE ds. nieproliferacji (zwane dalej „konsorcjum”).

| (9) | Wybór konsorcjum jako jedynego beneficjenta dotacji jest w tym przypadku uzasadniony ze względu na wolę Unii – wspieranej przez państwa członkowskie – dalszego prowadzenia przez te podmioty owocnej współpracy z siecią niezależnych europejskich ośrodków analitycznych, która to współpraca przyczynia się do kształtowania w Europie wspólnego sposobu postępowania w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, jak również pomaga Unii przy opracowywaniu i kształtowaniu unijnych polityk w tych obszarach i większemu eksponowaniu działań Unii. W tym przypadku finansowanie w 100 % jest konieczne ze względu na sam charakter konsorcjum, które zawdzięcza swoje istnienie Unii i jest w pełni zależne od unijnego wsparcia. Konsorcjum nie ma żadnych niezależnych źródeł finansowania ani uprawnień do zbierania innych funduszy. Ponadto konsorcjum utworzyło sieć, w skład której wchodzi – obok czterech ośrodków analitycznych stanowiących jego podstawę – ponad 70 ośrodków analitycznych i ośrodków badawczych reprezentujących prawie cały przekrój wiedzy fachowej – na temat nieproliferacji i rozbrojenia – w Unii spoza sektora rządowego. |
| --- | --- |

(9)

Wybór konsorcjum jako jedynego beneficjenta dotacji jest w tym przypadku uzasadniony ze względu na wolę Unii – wspieranej przez państwa członkowskie – dalszego prowadzenia przez te podmioty owocnej współpracy z siecią niezależnych europejskich ośrodków analitycznych, która to współpraca przyczynia się do kształtowania w Europie wspólnego sposobu postępowania w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, jak również pomaga Unii przy opracowywaniu i kształtowaniu unijnych polityk w tych obszarach i większemu eksponowaniu działań Unii. W tym przypadku finansowanie w 100 % jest konieczne ze względu na sam charakter konsorcjum, które zawdzięcza swoje istnienie Unii i jest w pełni zależne od unijnego wsparcia. Konsorcjum nie ma żadnych niezależnych źródeł finansowania ani uprawnień do zbierania innych funduszy. Ponadto konsorcjum utworzyło sieć, w skład której wchodzi – obok czterech ośrodków analitycznych stanowiących jego podstawę – ponad 70 ośrodków analitycznych i ośrodków badawczych reprezentujących prawie cały przekrój wiedzy fachowej – na temat nieproliferacji i rozbrojenia – w Unii spoza sektora rządowego.

| (10) | W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/129/WPZiB (2), która przedłużyła o trzy lata stałe unijne propagowanie i wsparcie finansowe działalności europejskich niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i powierzyła konsorcjum techniczną realizację niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(10)

W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/129/WPZiB (2), która przedłużyła o trzy lata stałe unijne propagowanie i wsparcie finansowe działalności europejskich niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i powierzyła konsorcjum techniczną realizację niniejszej decyzji.

| (11) | W dniu 3 kwietnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/632 (3), która przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania decyzji 2014/129/WPZiB w celu umożliwienia dalszego wdrażania działań do dnia 2 lipca 2017 r. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 3 kwietnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/632 (3), która przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania decyzji 2014/129/WPZiB w celu umożliwienia dalszego wdrażania działań do dnia 2 lipca 2017 r.

| (12) | W dniu 4 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1195 (4) w sprawie przedłużenia okresu realizacji decyzji 2014/129/WPZiB od dnia 3 lipca do dnia 31 grudnia 2017 r., aby umożliwić zorganizowanie jednej głównej dorocznej konferencji na temat nieproliferacji i rozbrojenia w 2017 r., a także dalsze utrzymywanie i aktualizację platformy internetowej konsorcjum. |
| --- | --- |

(12)

W dniu 4 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1195 (4) w sprawie przedłużenia okresu realizacji decyzji 2014/129/WPZiB od dnia 3 lipca do dnia 31 grudnia 2017 r., aby umożliwić zorganizowanie jednej głównej dorocznej konferencji na temat nieproliferacji i rozbrojenia w 2017 r., a także dalsze utrzymywanie i aktualizację platformy internetowej konsorcjum.

| (13) | Nazwy: europejskie niezależne ośrodki analitycznych zajmujące się nieproliferacją i konsorcjum zostaną dostosowane tak, aby uwzględnić w nich termin „rozbrojenie”, zgodnie z zaleceniami zawartymi w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej, |
| --- | --- |

(13)

Nazwy: europejskie niezależne ośrodki analitycznych zajmujące się nieproliferacją i konsorcjum zostaną dostosowane tak, aby uwzględnić w nich termin „rozbrojenie”, zgodnie z zaleceniami zawartymi w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Aby przyczynić się do efektywniejszej realizacji strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR, która jest oparta na zasadach skutecznych działań wielostronnych, zapobiegania i współpracy z krajami trzecimi, przedłuża się o 42 miesiące stałe propagowanie i wspieranie działań europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem prowadzonych przez europejską sieć, z myślą o osiągnięciu następujących celów:

| a) | wspieranie – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialogu politycznego związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych dyskusji na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia; |
| --- | --- |

a)

wspieranie – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialogu politycznego związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych dyskusji na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia;

| b) | zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady możliwości konsultacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz umożliwienie przedstawicielom państw członkowskich uczestnictwa w posiedzeniach organizowanych w ramach sieci; |
| --- | --- |

b)

zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady możliwości konsultacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz umożliwienie przedstawicielom państw członkowskich uczestnictwa w posiedzeniach organizowanych w ramach sieci;

| c) | ustanowienie przydatnego etapu pośredniego w działaniach na rzecz nieproliferacji i rozbrojenia prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez przygotowywanie sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”); |
| --- | --- |

c)

ustanowienie przydatnego etapu pośredniego w działaniach na rzecz nieproliferacji i rozbrojenia prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez przygotowywanie sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”);

| d) | przyczynienie się do poszerzania w państwach trzecich wiedzy o wyzwaniach związanych z proliferacją i rozbrojeniem oraz o potrzebie współpracy z Unią i współpracy na forach wielostronnych, w szczególności na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z myślą o tym, by zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy; |
| --- | --- |

d)

przyczynienie się do poszerzania w państwach trzecich wiedzy o wyzwaniach związanych z proliferacją i rozbrojeniem oraz o potrzebie współpracy z Unią i współpracy na forach wielostronnych, w szczególności na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z myślą o tym, by zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy;

| e) | przyczynienie się do rozwoju wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnych w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych oraz na szczeblu rządowym w Unii i państwach trzecich. |
| --- | --- |

e)

przyczynienie się do rozwoju wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnych w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych oraz na szczeblu rządowym w Unii i państwach trzecich.

2.   W świetle strategii UE dotyczącej BSiL, zakresu działalności europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem nie można ograniczać do zagadnień związanych z zagrożeniami, które wynikają z rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia – działalność ta musi również obejmować kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym z BSiL. Włączenie kwestii związanych z bronią konwencjonalną do obszaru działalności tej sieci stworzy doskonałe narzędzie prowadzenia dialogu i przedstawiania zaleceń dotyczących działań Unii w tej dziedzinie w ramach realizacji strategii UE dotyczącej BSiL oraz polityki Unii w zakresie broni konwencjonalnej.

3.   Projekty wspierane przez Unię obejmują następujące konkretne działania:

| a) | zapewnianie środków, które umożliwią przeprowadzanie dorocznych głównych konferencji z udziałem państw trzecich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, aby omawiać i określać dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Konferencja będzie również propagować na forum międzynarodowym strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategię UE dotyczącą BSiL, jak również rolę, jaką w tym zakresie mają do odegrania instytucje Unii i ośrodki analityczne w Unii – co powinno przyczynić do większego wyeksponowania polityk Unii w przedmiotowej dziedzinie oraz powinno pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; |
| --- | --- |

a)

zapewnianie środków, które umożliwią przeprowadzanie dorocznych głównych konferencji z udziałem państw trzecich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, aby omawiać i określać dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Konferencja będzie również propagować na forum międzynarodowym strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategię UE dotyczącą BSiL, jak również rolę, jaką w tym zakresie mają do odegrania instytucje Unii i ośrodki analityczne w Unii – co powinno przyczynić do większego wyeksponowania polityk Unii w przedmiotowej dziedzinie oraz powinno pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

| b) | zapewnianie środków na rzecz organizowania dorocznych posiedzeń konsultacyjnych z udziałem przedstawicieli instytucji unijnych, przedstawicieli państw członkowskich oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; |
| --- | --- |

b)

zapewnianie środków na rzecz organizowania dorocznych posiedzeń konsultacyjnych z udziałem przedstawicieli instytucji unijnych, przedstawicieli państw członkowskich oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

| c) | zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; |
| --- | --- |

c)

zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

| d) | zapewnienie środków na przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawienie rozwiązania politycznego lub rozwiązania w zakresie strategii działania; |
| --- | --- |

d)

zapewnienie środków na przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawienie rozwiązania politycznego lub rozwiązania w zakresie strategii działania;

| e) | zapewnienie środków dla dalszego zarządzania i dalszego rozwoju punktu informacyjnego w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów; |
| --- | --- |

e)

zapewnienie środków dla dalszego zarządzania i dalszego rozwoju punktu informacyjnego w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów;

| f) | zapewnienie środków służących stałemu upowszechnianiu informacji, edukacji oraz rozwojowi wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnej w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych i na szczeblu rządowym w Unii i w państwach trzecich poprzez:






  — | utrzymanie i dalszy rozwój kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia, |
| --- | --- | --- |

f)

zapewnienie środków służących stałemu upowszechnianiu informacji, edukacji oraz rozwojowi wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnej w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych i na szczeblu rządowym w Unii i w państwach trzecich poprzez:

—

utrzymanie i dalszy rozwój kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia,

| — | stworzenie maksymalnie 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich, |
| --- | --- |

—

stworzenie maksymalnie 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich,

| — | organizowanie dorocznych wizyt studyjnych w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać eksponowanie polityk Unii w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni, |
| --- | --- |

—

organizowanie dorocznych wizyt studyjnych w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać eksponowanie polityk Unii w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni,

| — | opracowanie pilotażowego szkolenia w celu podniesienia poziomu świadomości zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych; |
| --- | --- |

—

opracowanie pilotażowego szkolenia w celu podniesienia poziomu świadomości zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych;

| g) | zapewnienie środków umożliwiających dalsze utrzymywanie i rozwijanie platformy internetowej i powiązanych sieci społecznościowych – oraz zarządzanie nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się. |
| --- | --- |

g)

zapewnienie środków umożliwiających dalsze utrzymywanie i rozwijanie platformy internetowej i powiązanych sieci społecznościowych – oraz zarządzanie nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

Szczegółowy opis wspomnianych projektów jest przedstawiony w załączniku.

Artykuł 2

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada WP.

2.   Realizację techniczną projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, przeprowadza konsorcjum, którego podstawą są Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS)), Frankfurcki Instytut Badań nad Pokojem (Peace Research Institute Frankfurt (HSFK/PRIF)), Międzynarodowy Instytut Badań Strategicznych (International Institute for Strategic Studies (IISS)), Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI)), Instytut Spraw Międzynarodowych w Rzymie (International Affairs Institute (IAI)) i Wiedeńskie Centrum ds. Rozbrojenia i Nieproliferacji (Vienna Center for Disarmament and Non-Proliferation (VCDNP)). Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP zawiera z konsorcjum niezbędne porozumienia.

3.   Państwa członkowskie i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) proponują priorytety i tematy, które mogą wymagać szczegółowej analizy w programach badawczych prowadzonych przez konsorcjum; takie priorytety i tematy powinny być uwzględniane w dokumentach roboczych i podczas seminariów zgodnie z politykami Unii.

Artykuł 3

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 4 507 004,70 EUR.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z konsorcjum umowę o finansowaniu. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach w tym procesie oraz o dacie zawarcia umowy.

Artykuł 4

1.   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań regularnie przygotowywanych przez konsorcjum. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.

2.   Komisja składa sprawozdania dotyczące aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.

Artykuł 5

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejsza decyzja traci moc 42 miesiące od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.

Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli umowa o finansowaniu nie została zawarta do tego czasu.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2010/430/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. ustanawiająca europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 202 z 4.8.2010, s. 5).

1

(2)  Decyzja Rady 2014/129/WPZiB z dnia 10 marca 2014 r. dotycząca propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 71 z 12.3.2014, s. 3).

2

(3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/632 z dnia 3 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 90 z 4.4.2017, s. 10).

3

(4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1195 z dnia 4 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 172 z 5.7.2017, s. 14).

4

---

ZAŁĄCZNIK

EUROPEJSKA SIEĆ NIEZALEŻNYCH OŚRODKÓW ANALITYCZNYCH ZAJMUJĄCYCH SIĘ NIEPROLIFERACJĄ I ROZBROJENIEM, WSPIERAJĄCYCH REALIZACJĘ STRATEGII UE PRZECIW ROZPRZESTRZENIANIU BRONI MASOWEGO RAŻENIA (STRATEGII UE DOTYCZĄCEJ NIEROZPRZESTRZENIANIA BMR)

1.   Cele

Niniejsza decyzja ma na celu dalsze wdrażanie „nowych kierunków działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwane dalej „nowymi kierunkami działań”), przedstawionych w konkluzjach Rady z 8 grudnia 2008 r., jako dokumentu wdrażającego strategię Unii z 2003 r. przeciw rozprzestrzenianiu BMR. Zgodnie z „Nowymi kierunkami działań” w swojej walce przeciwko rozprzestrzenianiu BMR Unia może odnieść korzyści ze wsparcia oferowanego przez pozarządową sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją. Sieć powinna skupiać instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z rozbrojeniem i nieproliferacją.

Taka sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem (zwana dalej „siecią”) nadal powinna wspierać – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialog polityczny związany z bezpieczeństwem oraz długoterminowe dyskusje na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia.

Prace sieci są poszerzone o kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, a szczególny nacisk kładzie się na środki gwarantujące ciągłą realizację strategii UE dotyczącej BSiL. Sieć pomoże zapewnić nowe pomysły dotyczące działań Unii związanych z bronią konwencjonalną, w tym nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Obejmuje to nie tylko reaktywny wymiar kwestii bezpieczeństwa, lecz również wymiar prewencyjny. Zapobieganie nielegalnemu i nieuregulowanemu handlowi bronią konwencjonalną, w tym BSiL, zostało uznane za priorytet Unii w ramach traktatu o handlu bronią (ATT).

Sieć powinna również zająć się wszystkimi aspektami związanymi z kontrolą eksportu BMR lub broni konwencjonalnej, w tym produktami podwójnego zastosowania, a także kwestiami bezpieczeństwa przestrzeni kosmicznej.

Sieć ma na celu zwiększenie świadomości w państwach trzecich w zakresie wyzwań związanych z rozprzestrzenianiem BMR i broni konwencjonalnej, w tym nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poprzez publikacje, spotkania, konferencje oraz specjalne projekty edukacyjne i informacyjne. Kolejnym jej celem jest informowanie o potrzebie współpracy z Unią oraz na forach wielostronnych, w szczególności Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie oraz nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy, handel i gromadzenie.

Unia pragnie wesprzeć tę sieć w sposób następujący:

| — | organizując trzy doroczne główne konferencje i, przy ich okazji, „warsztaty nowej generacji”, z myślą o przygotowaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”), |
| --- | --- |

—

organizując trzy doroczne główne konferencje i, przy ich okazji, „warsztaty nowej generacji”, z myślą o przygotowaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”),

| — | organizując trzy posiedzenia konsultacyjne z udziałem przedstawicieli instytucji Unii, przedstawicieli państw członkowskich Unii oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP, |
| --- | --- |

—

organizując trzy posiedzenia konsultacyjne z udziałem przedstawicieli instytucji Unii, przedstawicieli państw członkowskich Unii oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

| — | organizując maksymalnie dziewięć seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP, |
| --- | --- |

—

organizując maksymalnie dziewięć seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

| — | przygotowując i publikując maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawiając rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania, |
| --- | --- |

—

przygotowując i publikując maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawiając rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania,

| — | dalej zarządzając punktem informacyjnym w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów, oraz dalej rozwijając działalność takiego punktu, |
| --- | --- |

—

dalej zarządzając punktem informacyjnym w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów, oraz dalej rozwijając działalność takiego punktu,

| — | utrzymując i dalej rozwijając kurs e-uczenia się obejmujący wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia, |
| --- | --- |

—

utrzymując i dalej rozwijając kurs e-uczenia się obejmujący wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia,

| — | tworząc do 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich, |
| --- | --- |

—

tworząc do 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich,

| — | organizując doroczne wizyty studyjne w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać wyeksponowanie polityk UE w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni, |
| --- | --- |

—

organizując doroczne wizyty studyjne w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać wyeksponowanie polityk UE w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni,

| — | rozwijając pilotażowe szkolenie w celu podniesienia poziomu świadomości w zakresie zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych, |
| --- | --- |

—

rozwijając pilotażowe szkolenie w celu podniesienia poziomu świadomości w zakresie zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych,

| — | dalej utrzymując i rozwijając platformę internetową i powiązane sieci społecznościowe – oraz zarządzając nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania sieci, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się. |
| --- | --- |

—

dalej utrzymując i rozwijając platformę internetową i powiązane sieci społecznościowe – oraz zarządzając nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania sieci, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

2.   Organizacja sieci

Sieć jest otwarta dla wszystkich odnośnych ośrodków analitycznych i instytutów badawczych działających w Unii i w państwach stowarzyszonych oraz zapewnia pełne poszanowanie różnorodności opinii w UE. Będzie również zaangażowana we wszystkie działania konsorcjum w największym możliwym stopniu, w celu zapewnienia jej członkom samodzielności, a ich działaniom – widoczności.

Sieć będzie nadal propagować bezpośrednie kontakty w europejskiej społeczności badawczej w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, a w szczególności ułatwiać dotarcie do naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych zajmujących się bezpieczeństwem CBRJ. Będzie ona nadal ułatwiać kontakty między ekspertami pozarządowymi, przedstawicielami państw członkowskich i instytucjami Unii. Sieć będzie gotowa do współpracy z podmiotami pozarządowymi z państw trzecich zgodnie ze strategią dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategią dotyczącą BSiL.

Mandat sieci obejmuje nierozprzestrzenianie BMR i systemów jej przenoszenia, rozbrojenie oraz kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz kontrolę eksportu broni i bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej.

Osoby uczestniczące w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady (takich jak CONOP/CODUN i COARM) będą mogły sprawdzać w ramach sieci kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej, w tym BSiL, a jej przedstawiciele będą mogli uczestniczyć w posiedzeniach w ramach sieci. Posiedzenia w ramach sieci mogą być organizowane bezpośrednio przed posiedzeniami grup roboczych lub bezpośrednio po nich, o ile będzie to wykonalne.

Siecią będzie nadal zarządzać konsorcjum UE ds. nieproliferacji, które jest utworzone z FRS, HSFK/PRIF, IISS, SIPRI, IAI oraz VCDNP i któremu zostanie powierzone zarządzanie projektami, w ścisłej współpracy z przedstawicielami WP.

Konsorcjum – po konsultacjach z przedstawicielami WP i państwami członkowskimi – będzie zapraszać uczestników mających wiedzę fachową na temat polityk dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do BMR i broni konwencjonalnej na seminaria eksperckie i doroczne główne konferencje, zachęcając ich do zamieszczania publikacji i informacji o prowadzonych działaniach na specjalnej stronie internetowej. Będzie ono również przyczyniać się do rozwijania kompetencji urzędników i pracowników akademickich zarówno w Unii, jak i poza nią, w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.

3.   Opis projektów

3.1.   Projekt 1: Organizacja dorocznej głównej konferencji wraz ze sprawozdaniem lub zaleceniami

3.1.1.   Cel projektu

Na dorocznych głównych konferencjach poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, z udziałem ekspertów rządowych i niezależnych ośrodków analitycznych oraz innych specjalistów z ośrodków akademickich w Unii, krajów stowarzyszonych i państw trzecich, będą omawiane i określane dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Jako najważniejsze wydarzenie w ramach projektu coroczna konferencja będzie w dalszym ciągu działać na rzecz pogłębiania świadomości na temat strategii dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz „Nowych kierunków działań” i związanych z nimi prac wdrożeniowych wykonywanych przez instytucje.

Doroczne konferencje będą również służyć wspieraniu roli europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zwiększą spójność ich działań oraz zwiększą zdolności tych i innych instytucji, szczególnie w regionach świata, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.

Podczas dorocznych konferencji i wszelkich spotkań przygotowawczych poruszane będą kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją należące do zakresu tematycznego działań Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Na podstawie tych dyskusji i innych prac prowadzonych pod nadzorem konsorcjum przygotowywane będą przeznaczone dla przedstawicieli WP sprawozdania dotyczące polityki wraz z zestawem zaleceń ukierunkowanych na działania. Sprawozdanie będzie rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich i udostępniane w internecie.

3.1.2.   Wyniki projektu

| — | Dalsze organizowanie z inicjatywy europejskiej dużej konferencji poświęconej nieproliferacji i rozbrojeniu, która będzie nadal głównym forum służącym propagowaniu strategicznych dyskusji nad środkami służącymi zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązanych z nimi celów dotyczących rozbrojenia, a także sprostaniu wyzwaniom związanym z bronią konwencjonalną, także tym związanym z przeciwdziałaniem nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. |
| --- | --- |

—

Dalsze organizowanie z inicjatywy europejskiej dużej konferencji poświęconej nieproliferacji i rozbrojeniu, która będzie nadal głównym forum służącym propagowaniu strategicznych dyskusji nad środkami służącymi zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązanych z nimi celów dotyczących rozbrojenia, a także sprostaniu wyzwaniom związanym z bronią konwencjonalną, także tym związanym z przeciwdziałaniem nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

| — | Zwiększenie wyeksponowania unijnych polityk w dziedzinie nierozprzestrzeniania BMR i BSiL oraz działań dotyczących broni chemicznej, biologicznej, radiologicznej i jądrowej, a także wiedzy o tych politykach i działaniach wśród urzędników rządowych, pracowników naukowych i społeczeństw obywatelskich w państwach trzecich. |
| --- | --- |

—

Zwiększenie wyeksponowania unijnych polityk w dziedzinie nierozprzestrzeniania BMR i BSiL oraz działań dotyczących broni chemicznej, biologicznej, radiologicznej i jądrowej, a także wiedzy o tych politykach i działaniach wśród urzędników rządowych, pracowników naukowych i społeczeństw obywatelskich w państwach trzecich.

| — | Wspieranie roli europejskiej sieci, spójności ich działań oraz roli Unii w tej dziedzinie, a także pogłębienie wiedzy fachowej na temat nieproliferacji w państwach, w których jest ona niewystarczająca, w tym w państwach trzecich. |
| --- | --- |

—

Wspieranie roli europejskiej sieci, spójności ich działań oraz roli Unii w tej dziedzinie, a także pogłębienie wiedzy fachowej na temat nieproliferacji w państwach, w których jest ona niewystarczająca, w tym w państwach trzecich.

| — | Przedstawianie sprawozdań dotyczących polityki lub zaleceń ukierunkowanych na działania, które ugruntowałyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz stanowiłyby przydatny etap pośredni dla działań dotyczących nieproliferacji i broni konwencjonalnej prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową. |
| --- | --- |

—

Przedstawianie sprawozdań dotyczących polityki lub zaleceń ukierunkowanych na działania, które ugruntowałyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz stanowiłyby przydatny etap pośredni dla działań dotyczących nieproliferacji i broni konwencjonalnej prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową.

| — | Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie. |
| --- | --- |

—

Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

3.1.3.   Opis projektu

Projekt przewiduje organizowanie trzech dorocznych głównych konferencji, w razie potrzeby wraz ze spotkaniami przygotowawczymi, oraz przygotowywanie odnośnych sprawozdań lub zaleceń:

| — | doroczna 1,5-dniowa konferencja w Brukseli z udziałem maksymalnie 300 ekspertów z ośrodków analitycznych i środowisk naukowych oraz instytucji rządowych z Unii i krajów stowarzyszonych oraz państw trzecich, specjalizujących się w zagadnieniach nieproliferacji, rozbrojenia, kontroli zbrojeń i broni konwencjonalnej, w tym BSiL, |
| --- | --- |

—

doroczna 1,5-dniowa konferencja w Brukseli z udziałem maksymalnie 300 ekspertów z ośrodków analitycznych i środowisk naukowych oraz instytucji rządowych z Unii i krajów stowarzyszonych oraz państw trzecich, specjalizujących się w zagadnieniach nieproliferacji, rozbrojenia, kontroli zbrojeń i broni konwencjonalnej, w tym BSiL,

| — | należy zwrócić uwagę na przygotowanie specjalistów „nowej generacji”, także z krajów spoza Europy i Ameryki Północnej, którzy zostaną zaproszeni na dodatkowe specjalistyczne szkolenie teoretyczne i praktyczne do właściwych instytucji Unii dzień przed konferencją lub po jej zakończeniu, |
| --- | --- |

—

należy zwrócić uwagę na przygotowanie specjalistów „nowej generacji”, także z krajów spoza Europy i Ameryki Północnej, którzy zostaną zaproszeni na dodatkowe specjalistyczne szkolenie teoretyczne i praktyczne do właściwych instytucji Unii dzień przed konferencją lub po jej zakończeniu,

| — | sprawozdania dotyczące polityki lub zalecenia ukierunkowane na działania, które pobudziłyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL. |
| --- | --- |

—

sprawozdania dotyczące polityki lub zalecenia ukierunkowane na działania, które pobudziłyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.

3.2.   Projekt 2: Organizacja dorocznych unijnych posiedzeń konsultacyjnych

3.2.1.   Cel projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Podczas seminariów należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia, w szczególności BMR i systemami jej przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, nowymi rodzajami broni i systemami jej przenoszenia. Powinny one stanowić również okazję do tego, by unijni decydenci mogli skupić się na bardziej długoterminowych wyzwaniach i tendencjach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz jak również na innych zagadnieniach wykraczających poza sprawy, którymi zajmują się w ramach standardowych obowiązków.

Posiedzenia konsultacyjne będą również służyć wzmacnianiu spójności europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, pomogą zwiększyć ich zdolności w tych dziedzinach, szczególnie w tych regionach Unii, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.

3.2.2.   Wyniki projektu

| — | Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

| — | Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji. |
| --- | --- |

—

Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

| — | Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy. |
| --- | --- |

—

Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

| — | Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki. |
| --- | --- |

—

Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

| — | Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań. |
| --- | --- |

—

Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań.

3.2.3.   Opis projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Program tych spotkań należy przygotować w ścisłej współpracy z działającymi w Radzie grupami roboczymi zajmującymi się WPZiB i prowadzącymi prace w następujących dziedzinach: nieproliferacja i rozbrojenie (CODUN/CONOP) i kontrola eksportu broni (COARM). Podczas posiedzeń należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do następujących rodzajów broni: BMR i systemy jej przenoszenia, broń konwencjonalna, w tym BSiL, oraz nowe rodzaje broni i systemów przenoszenia.

Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny trwać półtora dnia, a udział w nich może wziąć maksymalnie 100 osób reprezentujących unijne ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje; powinny to być osoby specjalizujące się w kwestiach związanych z nieproliferacją i bronią konwencjonalną, w tym BSiL. Seminaria takie powinny służyć przede wszystkich jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją i rozbrojeniem, Unią oraz jej państwami członkowskimi. Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny odbywać się w Brukseli.

3.3.   Projekt 3: Organizacja seminariów ad hoc

3.3.1.   Cel projektu

Projekt przewiduje organizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria te powinny, w szczególności służyć jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją, Unią oraz państwami członkowskimi Unii; mają być one zwoływane ad hoc w celu omawiania najważniejszych wydarzeń i opcji dotyczących polityki unijnej, a ponadto dzięki nim ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje będą mieć możliwość zainteresowania omawianą tematyką określonych kręgów odbiorców w Unii i poza jej granicami.

3.3.2.   Wyniki projektu

| — | Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

| — | Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji. |
| --- | --- |

—

Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

| — | Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji w sprawie politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy. |
| --- | --- |

—

Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji w sprawie politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

| — | Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki. |
| --- | --- |

—

Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

| — | Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań. Sprawozdania będą rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań. Sprawozdania będą rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich.

3.3.3.   Opis projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria zwoływane ad hoc nie mogą trwać dłużej niż dwa dni, a udział w nich może wziąć maksymalnie 45 osób; skład tych seminariów ustala się każdorazowo w zależności od okoliczności.

3.4.   Projekt 4: Publikacje

3.4.1.   Cel projektu

| — | Zapewnienie informacji i analiz na tematy związane z nierozprzestrzenianiem BMR, ich systemami przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz rozbrojeniem, które przyczyniają się do dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat tych kwestii, prowadzonego głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie informacji i analiz na tematy związane z nierozprzestrzenianiem BMR, ich systemami przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz rozbrojeniem, które przyczyniają się do dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat tych kwestii, prowadzonego głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

| — | Udostępnienie zasobów, z których mogą korzystać uczestnicy właściwych organów przygotowawczych Rady w celu zgromadzenia informacji służących za podstawę dyskusji na temat unijnej polityki i działań praktycznych w zakresie polityki nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Udostępnienie zasobów, z których mogą korzystać uczestnicy właściwych organów przygotowawczych Rady w celu zgromadzenia informacji służących za podstawę dyskusji na temat unijnej polityki i działań praktycznych w zakresie polityki nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

| — | Dostarczanie pomysłów, informacji i analiz, które mogą pomóc w opracowywaniu działań w zakresie nieproliferacji, kontroli broni i rozbrojenia na szczeblu Unii. |
| --- | --- |

—

Dostarczanie pomysłów, informacji i analiz, które mogą pomóc w opracowywaniu działań w zakresie nieproliferacji, kontroli broni i rozbrojenia na szczeblu Unii.

3.4.2.   Wyniki projektu

| — | Pogłębienie dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat środków walki z rozprzestrzenianiem BMR i jej systemów przenoszenia, środków kontroli broni i rozbrojenia – głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych. |
| --- | --- |

—

Pogłębienie dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat środków walki z rozprzestrzenianiem BMR i jej systemów przenoszenia, środków kontroli broni i rozbrojenia – głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

| — | Zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności szerszej europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rządów w zakresie kwestii związanych z unijnymi politykami nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności szerszej europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rządów w zakresie kwestii związanych z unijnymi politykami nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

| — | Zapewnienie WP, instytucjom Unii i państwom członkowskim opcji politycznych lub związanych ze strategią działania. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie WP, instytucjom Unii i państwom członkowskim opcji politycznych lub związanych ze strategią działania.

| — | Rozwój działań z zakresu nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia na szczeblu Unii, wspomagany poprzez pomysły, informacje i analizy. |
| --- | --- |

—

Rozwój działań z zakresu nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia na szczeblu Unii, wspomagany poprzez pomysły, informacje i analizy.

3.4.3.   Opis projektu

Projekt przewiduje przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych. Opracowaniem lub zleceniem opracowania tych dokumentów zajmie się konsorcjum; nie muszą one odzwierciedlać poglądów instytucji Unii ani państw członkowskich. Dokumenty te będą poświęcone tematom objętym mandatem konsorcjum. W każdym dokumencie przedstawione zostaną rozwiązania polityczne lub rozwiązania z zakresu strategii działania. Wszystkie dokumenty strategiczne będą publikowane na portalu konsorcjum.

3.5.   Projekt 5: Zarządzanie punktem informacyjnym i jego dalsze rozwijanie

3.5.1.   Cel projektu

Ciągłe zarządzanie utworzonym w ramach konsorcjum punktem informacyjnym, w którym można będzie uzyskać ad hoc popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej; działalność punktu ułatwi kształtowanie działań politycznych Unii w odniesieniu do konkretnych i pilnych zagadnień oraz dostarczy informacji potrzebnych w ramach tego procesu, jak również dalsze rozwijanie działalności tego punktu.

3.5.2.   Wyniki projektu

| — | Udzielanie – w terminie dwóch do trzech tygodni – odpowiedzi na wysyłane przez ESDZ wnioski ad hoc o wyszukanie informacji na temat konkretnych zagadnień. |
| --- | --- |

—

Udzielanie – w terminie dwóch do trzech tygodni – odpowiedzi na wysyłane przez ESDZ wnioski ad hoc o wyszukanie informacji na temat konkretnych zagadnień.

| — | Promowanie dialogu tematycznego ad hoc między ośrodkami analitycznymi należącymi do konsorcjum a ESDZ. |
| --- | --- |

—

Promowanie dialogu tematycznego ad hoc między ośrodkami analitycznymi należącymi do konsorcjum a ESDZ.

| — | Zwiększanie w ten sposób podstaw wiedzy potrzebnej w zmieniających się dyskusjach w Unii na temat kwestii związanych z nieproliferacją. |
| --- | --- |

—

Zwiększanie w ten sposób podstaw wiedzy potrzebnej w zmieniających się dyskusjach w Unii na temat kwestii związanych z nieproliferacją.

| — | Zapewnienie ESDZ kompleksowego dostępu do wiedzy fachowej i zasobów badawczych konsorcjum w odpowiedzi na krótkoterminowe i okazjonalne wnioski. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie ESDZ kompleksowego dostępu do wiedzy fachowej i zasobów badawczych konsorcjum w odpowiedzi na krótkoterminowe i okazjonalne wnioski.

3.5.3.   Opis projektu

Celem projektu jest zapewnienie ESDZ i właściwym grupom roboczym Rady maksymalnie osiemnaście 5-10-stronicowych dokumentów przygotowanych przez ekspertów i dotyczących bieżących kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem w ciągu dwóch do trzech tygodni od otrzymania wniosku ESDZ. Dokumenty będą opracowywane na podstawie istniejących źródeł naukowych i podstawowych dokumentów (nie badań własnych). Potencjalne tematy będą określane na podstawie agendy międzynarodowej, nadchodzących wydarzeń w Unii i unijnych dokumentów w zakresie polityki w drodze rozmów z ESDZ. ESDZ może zwrócić się o tę pomoc: a) w formie dokumentu; lub b) w formie briefingu przed posiedzeniem CONOP lub COARM; lub c) w formie informacji od eksperta zewnętrznego, gdy potrzebna jest pilna porada.

3.6.   Projekt 6: E-uczenie się

3.6.1.   Cel projektu

| — | Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Przyczynianie się do realizacji globalnych inicjatyw mających na celu edukację w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Przyczynianie się do realizacji globalnych inicjatyw mających na celu edukację w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL. |
| --- | --- |

—

Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

| — | Zapewnienie unijnym instytucjom, państwom członkowskim Unii i europejskiej sieci ośrodków analitycznych dostosowanych i zaktualizowanych informacji o całym spektrum kwestii związanych z kontrolą zbrojeń w przypadku broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie unijnym instytucjom, państwom członkowskim Unii i europejskiej sieci ośrodków analitycznych dostosowanych i zaktualizowanych informacji o całym spektrum kwestii związanych z kontrolą zbrojeń w przypadku broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej.

3.6.2.   Wyniki projektu

| — | Utrzymanie i optymalizacja kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Utrzymanie i optymalizacja kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Działania informacyjne i pomoc dla nauczycieli i szkoleniowców w postaci gotowych do wykorzystania europejskich zasobów edukacyjnych dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Działania informacyjne i pomoc dla nauczycieli i szkoleniowców w postaci gotowych do wykorzystania europejskich zasobów edukacyjnych dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Wsparcie dla zintegrowania unijnych zasobów e-uczenia się z uniwersyteckimi programami studiów magisterskich. |
| --- | --- |

—

Wsparcie dla zintegrowania unijnych zasobów e-uczenia się z uniwersyteckimi programami studiów magisterskich.

| — | Połączenie e-uczenia się i szkoleń teoretycznych w przypadku przygotowywanego przez konsorcjum szkolenia na temat proliferacji („nauczanie mieszane”). |
| --- | --- |

—

Połączenie e-uczenia się i szkoleń teoretycznych w przypadku przygotowywanego przez konsorcjum szkolenia na temat proliferacji („nauczanie mieszane”).

| — | Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Zapewnienie stale aktualizowanych otwartych zasobów edukacyjnych dla wszystkich stron zaangażowanych w badania i programowanie w zakresie nieproliferacji. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie stale aktualizowanych otwartych zasobów edukacyjnych dla wszystkich stron zaangażowanych w badania i programowanie w zakresie nieproliferacji.

| — | Opracowanie kolejnych treści internetowych, które mają wzbogacić program kursu i zapewnić wiedzę, która będzie decydującym wsparciem dla praktyków i naukowców zajmujących się nieproliferacją. |
| --- | --- |

—

Opracowanie kolejnych treści internetowych, które mają wzbogacić program kursu i zapewnić wiedzę, która będzie decydującym wsparciem dla praktyków i naukowców zajmujących się nieproliferacją.

3.6.3.   Opis projektu

Projekt będzie koncentrował się na upowszechnianiu i wykorzystywaniu na całym świecie narzędzia e-uczenia się, które zostało opracowane na mocy decyzji 2014/129/WPZiB.

W tym celu wciąż zwiększany będzie stopień przyjazności portalu e-uczenia się dla użytkownika i powiązany z nim dział certyfikatów, w oparciu o informacje zwrotne od użytkowników i na podstawie oceny zachowania użytkowników dokonywanej za pomocą różnych narzędzi statystycznych. Szczególny nacisk zostanie położony na unowocześnianie oferty e-uczenia się dla użytkowników z upośledzeniem wzroku lub słuchu, tak aby z kursu można było korzystać bez barier i aby z kursu korzystać mogła maksymalna liczba potencjalnych użytkowników. Ponadto cały kurs zostanie poprawiony, tak aby był bardziej zrozumiały, dzięki kompleksowej weryfikacji językowej, której dokonają wyspecjalizowani rodzimi użytkownicy języka angielskiego.

Uaktualnionych zostanie wszystkich 15 jednostek kursu, aby zapewnić uczącym się najbardziej aktualne fakty i dane liczbowe. Działania informacyjne i wsparcie dla instytucji edukacyjnych umożliwią łatwą integrację e-uczenia się z uniwersyteckimi programami magisterskimi i inną ofertą edukacyjną, co ułatwi korzystanie z kursu e-uczenia się na całym świecie.

W latach 2018–2020 przygotowanych zostanie i uruchomionych do 5 dodatkowych jednostek kursu. Dodatkowe treści e-uczenia się będą opracowywane w ścisłej współpracy z ESDZ i państwami członkowskimi UE, i będą należały do jednej z następujących kategorii:

| a) | jednostka – wiedza zaawansowana, przygotowana w oparciu o istniejącą treść kursu i zapewniająca pogłębioną wiedzę; |
| --- | --- |

a)

jednostka – wiedza zaawansowana, przygotowana w oparciu o istniejącą treść kursu i zapewniająca pogłębioną wiedzę;

| b) | jednostka – wiedza praktyczna, koncentrująca się na kwestiach praktycznej realizacji w zakresie systemów nieproliferacji lub kontroli eksportu; |
| --- | --- |

b)

jednostka – wiedza praktyczna, koncentrująca się na kwestiach praktycznej realizacji w zakresie systemów nieproliferacji lub kontroli eksportu;

| c) | jednostka – wiedza akademicka, zapewniająca teoretyczne rozważania na temat nieproliferacji i rozważania na temat nieproliferacji i rozbrojenia; |
| --- | --- |

c)

jednostka – wiedza akademicka, zapewniająca teoretyczne rozważania na temat nieproliferacji i rozważania na temat nieproliferacji i rozbrojenia;

| d) | jednostka – wsparcie procesu uczenia się, zapewniająca wiedzę niezbędną do lepszego zrozumienia szerszej problematyki nieproliferacji i rozbrojenia (np. aspektów prawnych, finansowych lub etycznych). |
| --- | --- |

d)

jednostka – wsparcie procesu uczenia się, zapewniająca wiedzę niezbędną do lepszego zrozumienia szerszej problematyki nieproliferacji i rozbrojenia (np. aspektów prawnych, finansowych lub etycznych).

| e) | jednostka – proces uczenia się dostosowany do indywidualnych potrzeb, wspierająca konkretne szkolenia teoretyczne i stosowana w połączeniu z tymi szkoleniami (zwane dalej „nauczaniem mieszanym”). |
| --- | --- |

e)

jednostka – proces uczenia się dostosowany do indywidualnych potrzeb, wspierająca konkretne szkolenia teoretyczne i stosowana w połączeniu z tymi szkoleniami (zwane dalej „nauczaniem mieszanym”).

3.7.   Projekt 7: Staże

3.7.1.   Cel projektu

| — | Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji. |
| --- | --- |

—

Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

| — | Pogłębienie zrozumienia i zakresu odpowiedzialności w przypadku unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w całej Unii. |
| --- | --- |

—

Pogłębienie zrozumienia i zakresu odpowiedzialności w przypadku unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w całej Unii.

| — | Upowszechnienie i zwiększenie w państwach trzecich poziomu wiedzy na temat unijnych polityk w zakresie BSiL i BMR. |
| --- | --- |

—

Upowszechnienie i zwiększenie w państwach trzecich poziomu wiedzy na temat unijnych polityk w zakresie BSiL i BMR.

| — | Utworzenie sieci nowych ekspertów na szczeblach regionalnych, gdzie nieproliferacja ma dla Unii duże znaczenie. |
| --- | --- |

—

Utworzenie sieci nowych ekspertów na szczeblach regionalnych, gdzie nieproliferacja ma dla Unii duże znaczenie.

| — | Wzmocnienie rozwoju potencjału w ramach sieci. |
| --- | --- |

—

Wzmocnienie rozwoju potencjału w ramach sieci.

| — | Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL. |
| --- | --- |

—

Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

3.7.2.   Wyniki projektu

| — | Rozwinięcie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji. |
| --- | --- |

—

Rozwinięcie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

| — | Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Lepsze zrozumienie w państwach trzecich unijnych strategii, polityk i podejść do nieproliferacji. |
| --- | --- |

—

Lepsze zrozumienie w państwach trzecich unijnych strategii, polityk i podejść do nieproliferacji.

| — | Utworzenie sieci młodych praktyków i pracowników akademickich oraz ułatwienie praktycznej współpracy. |
| --- | --- |

—

Utworzenie sieci młodych praktyków i pracowników akademickich oraz ułatwienie praktycznej współpracy.

| — | Wzmocnienie rozwoju potencjału w zakresie polityk Unii w obszarze BMR i SALW w ramach sieci. |
| --- | --- |

—

Wzmocnienie rozwoju potencjału w zakresie polityk Unii w obszarze BMR i SALW w ramach sieci.

3.7.3.   Opis projektu

Projekt przewiduje europejskie staże poświęcone nieproliferacji i rozbrojeniu dla grupy do 36 studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów na okres do trzech miesięcy. Staże będą przygotowywane, nadzorowane i dokumentowane przez konsorcjum. Także konsorcjum połączy je z wykładami, sesjami dyskusyjnymi, ustrukturyzowanymi lekturami i projektami.

Instytucjami przyjmującymi mogą być wszystkie instytucje należące do europejskiej sieci. 30 spośród 36 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów europejskich, natomiast pozostałych 6 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów spoza Europy, najlepiej z Azji Południowej, Azji Wschodniej, Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Wszyscy stażyści są – w miarę możliwości – zapraszani na konferencje i seminaria organizowane przez konsorcjum w czasie ich stażu.

3.8.   Projekt 8: Unijna wizyta studyjna dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu

3.8.1.   Cel projektu

| — | Pogłębienie zrozumienia i zapewnienie odpowiedniego wyeksponowania w państwach trzecich unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia. |
| --- | --- |

—

Pogłębienie zrozumienia i zapewnienie odpowiedniego wyeksponowania w państwach trzecich unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

| — | Odnowienie i rozszerzenie wiedzy fachowej na temat kwestii związanych z BMR i BSiL w państwach trzecich, w szczególności poprzez podnoszenie świadomości na temat możliwości, jakie dają programy unijne na rzecz budowania zdolności w obszarach takich, jak kontrola eksportu broni, nieproliferacja i rozbrojenie oraz ograniczanie zagrożeń związanych z CBRJ. |
| --- | --- |

—

Odnowienie i rozszerzenie wiedzy fachowej na temat kwestii związanych z BMR i BSiL w państwach trzecich, w szczególności poprzez podnoszenie świadomości na temat możliwości, jakie dają programy unijne na rzecz budowania zdolności w obszarach takich, jak kontrola eksportu broni, nieproliferacja i rozbrojenie oraz ograniczanie zagrożeń związanych z CBRJ.

| — | Wspieranie wysiłków ONZ zmierzających do ulepszenia edukacji w zakresie rozbrojenia i do propagowania multilateralizmu. |
| --- | --- |

—

Wspieranie wysiłków ONZ zmierzających do ulepszenia edukacji w zakresie rozbrojenia i do propagowania multilateralizmu.

3.8.2.   Wyniki projektu

| — | Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w państwach trzecich na temat unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia oraz zapewnienie ich odpowiedniego wyeksponowania, |
| --- | --- |

—

Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w państwach trzecich na temat unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia oraz zapewnienie ich odpowiedniego wyeksponowania,

| — | Zwiększenie poziomu wiedzy na temat BMR i BSiL w krajach partnerskich, |
| --- | --- |

—

Zwiększenie poziomu wiedzy na temat BMR i BSiL w krajach partnerskich,

| — | Wsparcie oenzetowskich szkoleń poświęconych rozbrojeniu. |
| --- | --- |

—

Wsparcie oenzetowskich szkoleń poświęconych rozbrojeniu.

3.8.3.   Opis projektu

Projekt obejmuje coroczne dwu-, trzydniowe wizyty studyjne w Brukseli dla stypendystów oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, w tym seminarium z udziałem prelegentów z instytucji unijnych i ekspertów z sieci konsorcjum oraz wycieczka po stosownych miejscach. Wizyta będzie zaplanowana w taki sposób, by uzupełniła europejski komponent programu stypendialnego, zazwyczaj będzie się zatem odbywać przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

3.9.   Projekt 9: Szkolenia zwiększające wiedzę na temat proliferacji

3.9.1.   Cel projektu

| — | Krzewienie wśród osób zajmujących się naukami przyrodniczymi i innymi odpowiednimi dziedzinami wiedzy o zakresie ryzyka rozprzestrzeniania BMR w odniesieniu do pewnych materiałów, oprogramowania i technologii, oraz wiedzy o odpowiednich międzynarodowych traktatach i mechanizmach. |
| --- | --- |

—

Krzewienie wśród osób zajmujących się naukami przyrodniczymi i innymi odpowiednimi dziedzinami wiedzy o zakresie ryzyka rozprzestrzeniania BMR w odniesieniu do pewnych materiałów, oprogramowania i technologii, oraz wiedzy o odpowiednich międzynarodowych traktatach i mechanizmach.

| — | Budowanie potencjału wśród tych grup, by stworzyć w ich instytucjach wewnętrzne mechanizmy zgodności w celu kontroli newralgicznych przepływów technologii oraz bezpieczeństwa i ochrony materiałów. |
| --- | --- |

—

Budowanie potencjału wśród tych grup, by stworzyć w ich instytucjach wewnętrzne mechanizmy zgodności w celu kontroli newralgicznych przepływów technologii oraz bezpieczeństwa i ochrony materiałów.

| — | Dostarczanie instytucjom Unii, państwom członkowskim i unijnej sieci na rzecz nieproliferacji nowych pomysłów dotyczących rozwoju technologii i jej potencjalnego wpływu na nieproliferację. |
| --- | --- |

—

Dostarczanie instytucjom Unii, państwom członkowskim i unijnej sieci na rzecz nieproliferacji nowych pomysłów dotyczących rozwoju technologii i jej potencjalnego wpływu na nieproliferację.

3.9.2.   Wyniki projektu

| — | Zwiększenie zdolności w zakresie instrumentów i polityki dotyczących nierozprzestrzeniania w przypadku nowej generacji naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych i innych odpowiednich dziedzin. |
| --- | --- |

—

Zwiększenie zdolności w zakresie instrumentów i polityki dotyczących nierozprzestrzeniania w przypadku nowej generacji naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych i innych odpowiednich dziedzin.

| — | Wkład w realizację celów unijnej polityki nieproliferacji poprzez zwiększenie świadomości co do zagrożeń związanych z proliferacją wśród przedstawicieli dyscyplin, w których występują główne zagrożenia związane z proliferacją i gdzie występuje rozwój technologiczny. |
| --- | --- |

—

Wkład w realizację celów unijnej polityki nieproliferacji poprzez zwiększenie świadomości co do zagrożeń związanych z proliferacją wśród przedstawicieli dyscyplin, w których występują główne zagrożenia związane z proliferacją i gdzie występuje rozwój technologiczny.

| — | Połączenie kształcenia na odległość (e-uczenia się) i szkoleń na miejscu („nauczanie mieszane”). |
| --- | --- |

—

Połączenie kształcenia na odległość (e-uczenia się) i szkoleń na miejscu („nauczanie mieszane”).

3.9.3.   Opis projektu

W ramach projektu opracowany zostanie kurs pilotażowy w celu podniesienia świadomości na temat zagrożeń związanych z proliferacją dla studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i w innych odpowiednich dziedzinach. Będzie on obejmował opracowanie specjalnego programu dla dwóch odrębnych grup (takich jak studenci nauk biomedycznych, inżynierii lub inżynierii jądrowej) i przedstawienie jednego kursu pilotażowego dla każdej z tych grup docelowych.

3.10.   Projekt 10: Zarządzanie platformą internetową

3.10.1.   Cel projektu

Utrzymanie i rozwój strony internetowej ułatwi kontakty między sesjami i posiedzeniami sieci oraz pobudzi dialog na temat badań prowadzony przez ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją. Instytucje Unii i państwa członkowskie również mogłyby skorzystać ze specjalnej strony internetowej, za pośrednictwem której uczestnicy sieci mogliby swobodnie wymieniać się informacjami, ideami oraz publikować swoje analizy dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia oraz kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL. Projekt ten będzie obejmował dalsze działania prowadzone on-line oraz stworzy możliwości dla badań europejskich. Przyczyni się do skutecznego rozpowszechniania wyników badań wśród osób z ośrodków analitycznych oraz w kołach rządowych. To z kolei doprowadzi do lepszego przewidywania i poszerzenia wiedzy co do zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem BMR i systemów jej przenoszenia, jak również broni konwencjonalnej, w tym z nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

3.10.2.   Wyniki projektu

| — | Zarządzanie platformą, za pośrednictwem której ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją mogą stale prowadzić niezależną wymianę poglądów i analiz dotyczących rozprzestrzeniania BMR i kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL. |
| --- | --- |

—

Zarządzanie platformą, za pośrednictwem której ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją mogą stale prowadzić niezależną wymianę poglądów i analiz dotyczących rozprzestrzeniania BMR i kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL.

| — | Poszerzanie i aktualizacja istniejącej sieci niezależnych ośrodków analitycznych oraz zarządzanie tą siecią. |
| --- | --- |

—

Poszerzanie i aktualizacja istniejącej sieci niezależnych ośrodków analitycznych oraz zarządzanie tą siecią.

| — | Propagowanie lepszego zrozumienia przez społeczeństwo obywatelskie strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz pośredniczenie między Unią a siecią ośrodków analitycznych. |
| --- | --- |

—

Propagowanie lepszego zrozumienia przez społeczeństwo obywatelskie strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz pośredniczenie między Unią a siecią ośrodków analitycznych.

| — | Umożliwienie stałego darmowego pobierania dokumentów z posiedzeń sieci oraz dokumentów pochodzących z niezależnych ośrodków analitycznych, których życzeniem może być nieodpłatne udostępnienie swoich wyników badań. |
| --- | --- |

—

Umożliwienie stałego darmowego pobierania dokumentów z posiedzeń sieci oraz dokumentów pochodzących z niezależnych ośrodków analitycznych, których życzeniem może być nieodpłatne udostępnienie swoich wyników badań.

| — | Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z bronią konwencjonalną, BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie. |
| --- | --- |

—

Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z bronią konwencjonalną, BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

3.10.3.   Opis projektu

| — | O ile jest to wykonalne i wskazane, możliwe byłoby opracowanie sposobu wykorzystania technologii typu sieć społecznościowa, tak aby umożliwić aktywną komunikację i wymianę informacji on-line między uczestnikami sieci w znanym im środowisku. |
| --- | --- |

—

O ile jest to wykonalne i wskazane, możliwe byłoby opracowanie sposobu wykorzystania technologii typu sieć społecznościowa, tak aby umożliwić aktywną komunikację i wymianę informacji on-line między uczestnikami sieci w znanym im środowisku.

| — | Konsorcjum, któremu powierzono ten projekt, będzie odpowiadać za umieszczenie tej strony internetowej na serwerze, jej projekt oraz serwis techniczny. |
| --- | --- |

—

Konsorcjum, któremu powierzono ten projekt, będzie odpowiadać za umieszczenie tej strony internetowej na serwerze, jej projekt oraz serwis techniczny.

| — | Polityki Unii dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i zagadnień broni konwencjonalnej, w tym BSiL, będą regularnie monitorowane i wspierane odpowiednią dokumentacją. |
| --- | --- |

—

Polityki Unii dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i zagadnień broni konwencjonalnej, w tym BSiL, będą regularnie monitorowane i wspierane odpowiednią dokumentacją.

| — | Publikacje konsorcjum będą promowane i wspierane konkretnymi tekstami źródłowymi. |
| --- | --- |

—

Publikacje konsorcjum będą promowane i wspierane konkretnymi tekstami źródłowymi.

| — | Konferencje organizowane przez konsorcjum będą promowane, a informacje o nich zamieszczane na stronie internetowej (dokumenty referencyjne, porządek obrad, prezentacje, w stosownych przypadkach zapis wideo posiedzeń otwartych). |
| --- | --- |

—

Konferencje organizowane przez konsorcjum będą promowane, a informacje o nich zamieszczane na stronie internetowej (dokumenty referencyjne, porządek obrad, prezentacje, w stosownych przypadkach zapis wideo posiedzeń otwartych).

| — | Przygotowany przez konsorcjum kurs e-uczenia się będzie udostępniany na stronie internetowej. Kurs zostanie udostępniony członkom sieci i urzędnikom Unii poprzez intranet (zintegrowane narzędzie e-uczenia się). |
| --- | --- |

—

Przygotowany przez konsorcjum kurs e-uczenia się będzie udostępniany na stronie internetowej. Kurs zostanie udostępniony członkom sieci i urzędnikom Unii poprzez intranet (zintegrowane narzędzie e-uczenia się).

| — | Co dwa miesiąc publikowane będą specjalne dokumenty tematyczne poświęcone rozprzestrzenianiu BMR i zagadnieniom związanym z bronią konwencjonalną, w tym BSiL. |
| --- | --- |

—

Co dwa miesiąc publikowane będą specjalne dokumenty tematyczne poświęcone rozprzestrzenianiu BMR i zagadnieniom związanym z bronią konwencjonalną, w tym BSiL.

4.   Okres obowiązywania

Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 42 miesiące.

5.   Beneficjenci

5.1.   Beneficjenci bezpośredni

Proponowane projekty służą celom WPZiB oraz przyczyniają się do osiągania celów strategicznych zawartych w strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.

5.2.   Beneficjenci pośredni

Beneficjenci pośredni tego projektu to:

| a) | niezależne ośrodki analityczne i pracownicy akademiccy z Unii i państw trzecich, wyspecjalizowani w kwestiach nieproliferacji, rozbrojenia i broni konwencjonalnej, w tym BSiL; |
| --- | --- |

a)

niezależne ośrodki analityczne i pracownicy akademiccy z Unii i państw trzecich, wyspecjalizowani w kwestiach nieproliferacji, rozbrojenia i broni konwencjonalnej, w tym BSiL;

| b) | instytucje Unii, w tym instytucje edukacyjne, studenci i inne osoby korzystające z kursu e-uczenia się; |
| --- | --- |

b)

instytucje Unii, w tym instytucje edukacyjne, studenci i inne osoby korzystające z kursu e-uczenia się;

| c) | państwa członkowskie; |
| --- | --- |

c)

państwa członkowskie;

| d) | państwa trzecie. |
| --- | --- |

d)

państwa trzecie.

6.   Uczestniczące strony trzecie

Projekty będą finansowane w całości na podstawie niniejszej decyzji. Eksperci z sieci mogą być uważani za uczestniczące strony trzecie. Będą oni pracować zgodnie ze swoimi standardowymi zasadami.

7.   Komitet Sterujący

W skład Komitetu Sterującego dla niniejszego projektu będą wchodzić: przedstawiciele WP oraz przedstawiciel jednostki realizującej projekt, o której mowa w pkt 8 niniejszego załącznika. Komitet Sterujący będzie regularnie dokonywać przeglądu realizacji niniejszej decyzji, co najmniej raz w roku, w tym przy pomocy elektronicznych środków łączności.

8.   Jednostka realizująca projekt

Realizację techniczną niniejszej decyzji powierza się konsorcjum, które będzie wykonywać swoje zadanie pod kontrolą WP. Prowadząc swe działania, konsorcjum będzie stosownie do okoliczności współpracować z WP, państwami członkowskimi, innymi państwami stronami i organizacjami międzynarodowymi.

---

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/60 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/60

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/300

z dnia 11 stycznia 2018 r.

w sprawie zgodności przedłożonego przez zainteresowane państwa członkowskie wspólnego wniosku o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 51)

(Jedynie teksty w języku francuskim, hiszpańskim, niemieckim i portugalskim są autentyczne)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (1), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 913/2010 ministerstwa odpowiedzialne za transport kolejowy w Niemczech, Hiszpanii, Francji i Portugalii wspólnie przekazały Komisji list intencyjny, który wpłynął do Komisji dnia 6 marca 2017 r. List intencyjny zawierał wniosek o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” do terminalu Valongo, Saragossy, La Rochelle i Nantes Saint-Nazaire. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 913/2010 ministerstwa odpowiedzialne za transport kolejowy w Niemczech, Hiszpanii, Francji i Portugalii wspólnie przekazały Komisji list intencyjny, który wpłynął do Komisji dnia 6 marca 2017 r. List intencyjny zawierał wniosek o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” do terminalu Valongo, Saragossy, La Rochelle i Nantes Saint-Nazaire.

| (2) | Komisja rozpatrzyła ten wniosek zgodnie z art. 5 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia. Komisja jest zdania, że wniosek ten jest zgodny z art. 5 wspomnianego rozporządzenia ze względów przedstawionych poniżej. |
| --- | --- |

(2)

Komisja rozpatrzyła ten wniosek zgodnie z art. 5 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia. Komisja jest zdania, że wniosek ten jest zgodny z art. 5 wspomnianego rozporządzenia ze względów przedstawionych poniżej.

| (3) | We wniosku uwzględniono kryteria określone w art. 4 wspomnianego rozporządzenia. Przedłużenie kolejowego korytarza towarowego obejmuje terytoria trzech państw członkowskich (Hiszpanii, Francji i Portugalii), przy czym całkowita liczba uczestniczących państw członkowskich nadal wynosi cztery. Nowe połączenia zwiększą integrację kolejowego korytarza towarowego z innymi rodzajami transportu. Jego przedłużenie doprowadzi do powstania nowego połączenia z kolejowym korytarzem towarowym „Morze Śródziemne” (w Saragossie), przy czym zapewniono spójność obu kolejowych korytarzy towarowych, jak również spójność z siecią TEN-T. Przedłużenie korytarza jest spójne z siecią TEN-T, gdyż te jego elementy, które prowadzą do Saragossy i Nantes Saint-Nazaire, wchodzą w skład sieci bazowej, element prowadzący do La Rochelle stanowi część sieci kompleksowej, a element prowadzący do terminalu Valongo znajduje się na obszarze należącym do węzła bazowego TEN-T Porto. |
| --- | --- |

(3)

We wniosku uwzględniono kryteria określone w art. 4 wspomnianego rozporządzenia. Przedłużenie kolejowego korytarza towarowego obejmuje terytoria trzech państw członkowskich (Hiszpanii, Francji i Portugalii), przy czym całkowita liczba uczestniczących państw członkowskich nadal wynosi cztery. Nowe połączenia zwiększą integrację kolejowego korytarza towarowego z innymi rodzajami transportu. Jego przedłużenie doprowadzi do powstania nowego połączenia z kolejowym korytarzem towarowym „Morze Śródziemne” (w Saragossie), przy czym zapewniono spójność obu kolejowych korytarzy towarowych, jak również spójność z siecią TEN-T. Przedłużenie korytarza jest spójne z siecią TEN-T, gdyż te jego elementy, które prowadzą do Saragossy i Nantes Saint-Nazaire, wchodzą w skład sieci bazowej, element prowadzący do La Rochelle stanowi część sieci kompleksowej, a element prowadzący do terminalu Valongo znajduje się na obszarze należącym do węzła bazowego TEN-T Porto.

| (4) | Wyniki analizy rynku transportowego przeprowadzonej przez radę zarządzającą kolejowego korytarza towarowego pokazują, że przedłużenie powinno prowadzić do zwiększenia wolumenu międzynarodowego transportu kolejowego wzdłuż kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” oraz do stałego wzrostu udziału transportu kolejowego. Zmiana udziałów poszczególnych rodzajów transportu przyniesie znaczne korzyści społeczno-gospodarcze dzięki zmniejszeniu emisji dwutlenku węgla i zatorów komunikacyjnych. Połączenie z kolejowym korytarzem towarowym „Morze Śródziemne” w Saragossie umożliwi włączenie wspólnot autonomicznych Aragonia i Nawarra do obszarów objętych zasięgiem korytarza. W ramach analizy rynku oszacowano, że przedłużenie przyczyniłoby się do rozwoju kolejowych przewozów towarowych poprzez zwiększenie udziału kolejowego transportu towarowego w przewozach między Portugalią a trzema hiszpańskimi wspólnotami autonomicznymi Madryt, Aragonia i Nawarra z 28 % w 2010 r. do 60 % w 2050 r. Ten wzrost udziału transportu kolejowego należy przy tym rozpatrywać w kontekście szacowanego sześciokrotnego zwiększenia całkowitego wolumenu (w tonach) kolejowych przewozów towarowych. Podobnie połączenia z portami i terminalami Nantes Saint-Nazaire, La Rochelle i Valongo przyczynią się do wzmocnienia korytarza poprzez ułatwienie przewozów multimodalnych i zwiększenie popytu w obrębie korytarza, prowadząc tym samym do wzrostu konkurencyjności europejskiego kolejowego transportu towarowego. |
| --- | --- |

(4)

Wyniki analizy rynku transportowego przeprowadzonej przez radę zarządzającą kolejowego korytarza towarowego pokazują, że przedłużenie powinno prowadzić do zwiększenia wolumenu międzynarodowego transportu kolejowego wzdłuż kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” oraz do stałego wzrostu udziału transportu kolejowego. Zmiana udziałów poszczególnych rodzajów transportu przyniesie znaczne korzyści społeczno-gospodarcze dzięki zmniejszeniu emisji dwutlenku węgla i zatorów komunikacyjnych. Połączenie z kolejowym korytarzem towarowym „Morze Śródziemne” w Saragossie umożliwi włączenie wspólnot autonomicznych Aragonia i Nawarra do obszarów objętych zasięgiem korytarza. W ramach analizy rynku oszacowano, że przedłużenie przyczyniłoby się do rozwoju kolejowych przewozów towarowych poprzez zwiększenie udziału kolejowego transportu towarowego w przewozach między Portugalią a trzema hiszpańskimi wspólnotami autonomicznymi Madryt, Aragonia i Nawarra z 28 % w 2010 r. do 60 % w 2050 r. Ten wzrost udziału transportu kolejowego należy przy tym rozpatrywać w kontekście szacowanego sześciokrotnego zwiększenia całkowitego wolumenu (w tonach) kolejowych przewozów towarowych. Podobnie połączenia z portami i terminalami Nantes Saint-Nazaire, La Rochelle i Valongo przyczynią się do wzmocnienia korytarza poprzez ułatwienie przewozów multimodalnych i zwiększenie popytu w obrębie korytarza, prowadząc tym samym do wzrostu konkurencyjności europejskiego kolejowego transportu towarowego.

| (5) | Zgodnie z listem intencyjnym skonsultowano się zarówno z radą zarządzającą, jak i wnioskodawcami, przy czym wszystkie te podmioty wyraziły poparcie dla proponowanego przedłużenia. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z listem intencyjnym skonsultowano się zarówno z radą zarządzającą, jak i wnioskodawcami, przy czym wszystkie te podmioty wyraziły poparcie dla proponowanego przedłużenia.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 21 rozporządzenia (UE) nr 913/2010, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 21 rozporządzenia (UE) nr 913/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedstawiony w otrzymanym przez Komisję w dniu 6 marca 2017 r. liście intencyjnym, przekazanym przez ministerstwa odpowiedzialne za transport kolejowy w Niemczech, Hiszpanii, Francji i Portugalii, wniosek o przedłużenie kolejowego korytarza towarowego „Atlantyk” do terminalu Valongo, Saragossy, La Rochelle i Nantes Saint-Nazaire jest zgodny z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 913/2010.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej i Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2018 r.

W imieniu Komisji

Violeta BULC

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 22.

1

---

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/62 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/62

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/301

z dnia 26 lutego 2018 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/926 w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2016

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1078)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 51,

po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/926 (2) rozliczono w odniesieniu do roku budżetowego 2016 rachunki dotyczące okresu programowania 2014–2020 wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem: bułgarskiej agencji płatniczej „Państwowy Fundusz Rolnictwa”, duńskiej agencji płatniczej „Duńska Agencja ds. Rolnictwa i Rybołówstwa”, francuskiej agencji płatniczej „ODARC”, węgierskiej agencji płatniczej „ARDA”, włoskich agencji płatniczych „AGEA” i „ARCEA”, maltańskiej agencji płatniczej „Agencja Płatnicza ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich” i słowackiej agencji płatniczej „Rolnicza Agencja Płatnicza”. |
| --- | --- |

(1)

W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/926 (2) rozliczono w odniesieniu do roku budżetowego 2016 rachunki dotyczące okresu programowania 2014–2020 wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem: bułgarskiej agencji płatniczej „Państwowy Fundusz Rolnictwa”, duńskiej agencji płatniczej „Duńska Agencja ds. Rolnictwa i Rybołówstwa”, francuskiej agencji płatniczej „ODARC”, węgierskiej agencji płatniczej „ARDA”, włoskich agencji płatniczych „AGEA” i „ARCEA”, maltańskiej agencji płatniczej „Agencja Płatnicza ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich” i słowackiej agencji płatniczej „Rolnicza Agencja Płatnicza”.

| (2) | Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 nakłada na państwa członkowskie obowiązek ujmowania w sprawozdaniach finansowych przekazywanych Komisji, zgodnie z art. 29 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (3), poświadczonej tabeli z kwotami obciążającymi je w wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które mają być odzyskane, określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 908/2014. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawarto wzór tabeli, którą muszą stosować państwa członkowskie przy dostarczaniu informacji o kwotach, które mają być odzyskane w 2016 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż, odpowiednio, cztery lata lub osiem lat. |
| --- | --- |

(2)

Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 nakłada na państwa członkowskie obowiązek ujmowania w sprawozdaniach finansowych przekazywanych Komisji, zgodnie z art. 29 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (3), poświadczonej tabeli z kwotami obciążającymi je w wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które mają być odzyskane, określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 908/2014. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawarto wzór tabeli, którą muszą stosować państwa członkowskie przy dostarczaniu informacji o kwotach, które mają być odzyskane w 2016 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż, odpowiednio, cztery lata lub osiem lat.

| (3) | Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy w myśl art. 29 lit. e) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawrzeć w rocznych sprawozdaniach finansowych, o których mowa w art. 102 ust. 1 lit. c) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy w myśl art. 29 lit. e) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawrzeć w rocznych sprawozdaniach finansowych, o których mowa w art. 102 ust. 1 lit. c) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.

| (4) | W załączniku III do decyzji wykonawczej (UE) 2017/926 określono kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2014–2020 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). |
| --- | --- |

(4)

W załączniku III do decyzji wykonawczej (UE) 2017/926 określono kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2014–2020 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

| (5) | W wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2007–2013 EFRROW nadal pozostają kwoty, którymi należy obciążyć państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2007–2013 EFRROW nadal pozostają kwoty, którymi należy obciążyć państwa członkowskie.

| (6) | Aby uzyskać pełny obraz sytuacji w odniesieniu do kwot, którymi obciążono państwa członkowskie w związku z EFRROW, niezależnie od okresu programowania, oraz ze względu na efektywność administracyjną należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2017/926, |
| --- | --- |

(6)

Aby uzyskać pełny obraz sytuacji w odniesieniu do kwot, którymi obciążono państwa członkowskie w związku z EFRROW, niezależnie od okresu programowania, oraz ze względu na efektywność administracyjną należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2017/926,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji wykonawczej (UE) 2017/926 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 3
  Kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2014–2020 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), określono w załączniku III do niniejszej decyzji.
  Kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2007–2013 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, określono w załączniku IV do niniejszej decyzji.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2014–2020 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), określono w załączniku III do niniejszej decyzji.

Kwoty, którymi mają być obciążone państwa członkowskie, wynikające z zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do okresu programowania 2007–2013 Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, określono w załączniku IV do niniejszej decyzji.”;

| 2) | tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się do decyzji wykonawczej (UE) 2017/926 jako załącznik IV. |
| --- | --- |

2)

tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się do decyzji wykonawczej (UE) 2017/926 jako załącznik IV.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/926 z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) za rok budżetowy 2016 (Dz.U. L 140 z 31.5.2017, s. 15).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 908/2014 z dnia 6 sierpnia 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, przepisów dotyczących kontroli, zabezpieczeń i przejrzystości (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 59).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK IV

ROZLICZENIE RACHUNKÓW AGENCJI PŁATNICZYCH

ROK BUDŻETOWY 2016 – EFRROW

Korekty zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) 1306/2013
   (*1)

| Państwo członkowskie | Waluta | W walucie krajowej | EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| AT | EUR | — | — |
| BE | EUR | — | — |
| BG (*2) | BGN | — | — |
| CY | EUR | — | — |
| CZ | CZK | 36 969,05 | — |
| DE | EUR | — | 41 455,51 |
| DK (*2) | DKK | | — |
| EE | EUR | — | 233 063,44 |
| ES | EUR | — | 260 699,62 |
| FI | EUR | — | 4 602,87 |
| FR (*2) | EUR | — | 601 073,78 |
| UK | GBP | 9 169,51 | — |
| EL | EUR | — | 34 706,51 |
| HR | HRK | — | — |
| HU (*2) | HUF | — | — |
| IE | EUR | — | 179 494,91 |
| IT (*2) | EUR | | 67 180,48 |
| LT | EUR | — | — |
| LU | EUR | — | — |
| LV | EUR | — | 475,29 |
| MT (*2) | EUR | — | — |
| NL | EUR | — | — |
| PL | PLN | 1 563 681,2 | — |
| PT | EUR | — | 22 273,99 |
| RO | RON | 125 075,98 | — |
| SE | SEK | 378 568,89 | — |
| SI | EUR | — | 497,82 |
| SK (*2) | EUR | — | — |

Państwo członkowskie

Waluta

W walucie krajowej

EUR

AT

EUR

—

—

BE

EUR

—

—

BG (*2)

BGN

—

—

CY

EUR

—

—

CZ

CZK

36 969,05

—

DE

EUR

—

41 455,51

DK (*2)

DKK

—

EE

EUR

—

233 063,44

ES

EUR

—

260 699,62

FI

EUR

—

4 602,87

FR (*2)

EUR

—

601 073,78

UK

GBP

9 169,51

—

EL

EUR

—

34 706,51

HR

HRK

—

—

HU (*2)

HUF

—

—

IE

EUR

—

179 494,91

IT (*2)

EUR

67 180,48

LT

EUR

—

—

LU

EUR

—

—

LV

EUR

—

475,29

MT (*2)

EUR

—

—

NL

EUR

—

—

PL

PLN

1 563 681,2

—

PT

EUR

—

22 273,99

RO

RON

125 075,98

—

SE

SEK

378 568,89

—

SI

EUR

—

497,82

SK (*2)

EUR

—

—

---

(*1)  W niniejszym załączniku uwzględniono tylko korekty odnoszące się do okresu programowania 2007–2013

*1

(*2)  W odniesieniu do agencji płatniczych, w przypadku których rachunki zostały wyłączone, zmniejszenie określone w art. 54 ust. 2 należy stosować po przekazaniu rachunków do rozliczenia.

*2

---

Sprostowania

| 28.2.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/66 |
| --- | --- | --- | --- |

28.2.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/66

---

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 175 z dnia 7 lipca 2017 r.
  )

Strona 135, załącznik IIIA, dodatek 2, pkt 4.3.5 lit. c) ppkt (ii):

zamiast:

„

  Formula

  ”,

powinno być:

„

  Formula

  ”.

Strona 178, załącznik IIIA, dodatek 7a, pkt 3.1.2:

zamiast:

„

  Formula
  , 6, i = 1 do Nt

  ”,

powinno być:

„

  Formula
  , i = 1 do Nt

  ”.

Strona 434, subzałącznik 2 do załącznika XXI, pkt 3.5 lit. b):

zamiast:

| „b) | Pavailable_i,i < Prequired,j”, |
| --- | --- |

„b)

powinno być:

| „b) | Pavailable_i,j ≥ Prequired,j”. |
| --- | --- |

„b)

---