# Publicatieblad C 252/2016

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 252 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 59e jaargang12 juli 2016 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 252

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

59e jaargang12 juli 2016

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | III   Voorbereidende handelingen |
| | Europese Centrale Bank |
| 2016/C 252/01 CON/2016/26 | Advies van de Europese Centrale Bank van 20 april 2016 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 met het oog op de instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel (CON/2016/26) | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

III   Voorbereidende handelingen

Europese Centrale Bank

2016/C 252/01 CON/2016/26

Advies van de Europese Centrale Bank van 20 april 2016 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 met het oog op de instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel (CON/2016/26)

1

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2016/C 252/02 | Wisselkoersen van de euro | 8 |
| 2016/C 252/03 | Besluit van de Commissie van 6 juli 2016 inzake het verlenen van opensourcelicenties voor de Integrated Fisheries Data Management-software van het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij | 9 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2016/C 252/02

Wisselkoersen van de euro

8

2016/C 252/03

Besluit van de Commissie van 6 juli 2016 inzake het verlenen van opensourcelicenties voor de Integrated Fisheries Data Management-software van het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij

9

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2016/C 252/04 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8115 — Partners Group/Foncia Holding en haar dochterondernemingen) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 10 |
| 2016/C 252/05 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7984 — Bridgestone/Pneuhage/JV) (
  1
  ) | 11 |
| 2016/C 252/06 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8020 — Sherwin-Williams/Valspar) (
  1
  ) | 12 |

V   Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2016/C 252/04

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8115 — Partners Group/Foncia Holding en haar dochterondernemingen) — Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

10

2016/C 252/05

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.7984 — Bridgestone/Pneuhage/JV) (
  1
  )

1

11

2016/C 252/06

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.8020 — Sherwin-Williams/Valspar) (
  1
  )

1

12

---

| | Rectificaties |
| --- | --- |
| 2016/C 252/07 | Rectificatie van de publicatie van een aanvraag tot goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad ( PB C 408 van 9.12.2015 ) | 13 |

Rectificaties

2016/C 252/07

Rectificatie van de publicatie van een aanvraag tot goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad ( PB C 408 van 9.12.2015 )

13

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

III Voorbereidende handelingen

Europese Centrale Bank

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/1

---

ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

van 20 april 2016

inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 met het oog op de instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel

(CON/2016/26)

(2016/C 252/01)

Inleiding en rechtsgrondslag

Op 20 januari 2016 ontving de Europese Centrale Bank (ECB) een verzoek van de Raad van de Europese Unie om een advies inzake een voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 806/2014 met het oog op de instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel (1) (het „voorstel”). Op 1 februari 2016 ontving de ECB een verzoek van het Europees Parlement om een advies inzake het voorstel.

De ECB-adviesbevoegdheid is gebaseerd op artikel 127, lid 4, en artikel 282, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), aangezien het voorstel bepalingen bevat betreffende de bijdrage van het Europees Stelsel van centrale banken tot een goede beleidsvoering ten aanzien van de stabiliteit van het financiële stelsel, zoals bedoeld in artikel 127, lid 5, VWEU, en de taken van de ECB betreffende de met het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen verband houdende beleidsvoering, zoals bedoeld in artikel 127, lid 6, VWEU. Overeenkomstig de eerste zin van artikel 17.5 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank heeft de Raad van bestuur dit advies goedgekeurd.

1.   Algemene opmerkingen

| 1.1. | Een Europees depositoverzekeringsstelsel (EDIS) is de noodzakelijke derde pijler om de bankenunie tot stand te brengen, zulks volgende op de oprichting van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM) en het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (SRM). Aangezien aansprakelijkheid en controle gestroomlijnd moeten worden, is de instelling van een gemeenschappelijk vangnet voor deposanten op Europees niveau de logische aanvulling op het situeren van verantwoordelijkheid voor bankentoezicht en afwikkeling op Europees niveau. Aangezien het GTM en het SRM volledig operationeel zijn, hebben nationale autoriteiten in verregaande mate geen controle meer over de kernfactoren die bepalen of een nationaal depositogarantiestelsel (DGS) de verzekerde deposanten moet uitbetalen of bij moet dragen aan afwikkelingsfinanciering. Derhalve moet de aansprakelijkheid voor het ter beschikking staan van voldoende financiële middelen om het vertrouwen van alle deposanten te ondersteunen en daardoor de financiële stabiliteit te vrijwaren, op hetzelfde niveau aanvaard worden en bij het EDIS geplaatst worden. Het voorstel geeft gevolg aan de aanbevelingen van het verslag van de vijf presidenten (2), dat opriep tot de instelling van een EDIS. Zoals het verslag stelt kan een bankenstelsel alleen echt eenvormig zijn indien het niveau van vertrouwen in de veiligheid van de bankdeposito’s even hoog is in alle lidstaten. Een EDIS zou tevens uit risicodiversificatie voortvloeiende voordelen bieden en het is waarschijnlijker dat een EDIS schokken kan weerstaan, aangezien risico’s breder gespreid zouden worden over een grotere pool van financiële instellingen, en het is minder waarschijnlijk dat individuele uitbetalingsgebeurtenissen de systeemcapaciteit te boven zouden gaan. |
| --- | --- |

1.1.

Een Europees depositoverzekeringsstelsel (EDIS) is de noodzakelijke derde pijler om de bankenunie tot stand te brengen, zulks volgende op de oprichting van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM) en het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (SRM). Aangezien aansprakelijkheid en controle gestroomlijnd moeten worden, is de instelling van een gemeenschappelijk vangnet voor deposanten op Europees niveau de logische aanvulling op het situeren van verantwoordelijkheid voor bankentoezicht en afwikkeling op Europees niveau. Aangezien het GTM en het SRM volledig operationeel zijn, hebben nationale autoriteiten in verregaande mate geen controle meer over de kernfactoren die bepalen of een nationaal depositogarantiestelsel (DGS) de verzekerde deposanten moet uitbetalen of bij moet dragen aan afwikkelingsfinanciering. Derhalve moet de aansprakelijkheid voor het ter beschikking staan van voldoende financiële middelen om het vertrouwen van alle deposanten te ondersteunen en daardoor de financiële stabiliteit te vrijwaren, op hetzelfde niveau aanvaard worden en bij het EDIS geplaatst worden. Het voorstel geeft gevolg aan de aanbevelingen van het verslag van de vijf presidenten (2), dat opriep tot de instelling van een EDIS. Zoals het verslag stelt kan een bankenstelsel alleen echt eenvormig zijn indien het niveau van vertrouwen in de veiligheid van de bankdeposito’s even hoog is in alle lidstaten. Een EDIS zou tevens uit risicodiversificatie voortvloeiende voordelen bieden en het is waarschijnlijker dat een EDIS schokken kan weerstaan, aangezien risico’s breder gespreid zouden worden over een grotere pool van financiële instellingen, en het is minder waarschijnlijk dat individuele uitbetalingsgebeurtenissen de systeemcapaciteit te boven zouden gaan.

| 1.2. | De ECB deelt het Commissie-standpunt geheel dat een gemeenschappelijk depositobeschermingssysteem de noodzakelijke derde pijler van de bankenunie is en dat een gemeenschappelijk systeem nodig is om de deposantenbescherming verder te verbeteren en de financiële stabiliteit te ondersteunen, aldus bijdragend tot de verdieping van de Economische en Monetaire Unie (EMU) (3). |
| --- | --- |

1.2.

De ECB deelt het Commissie-standpunt geheel dat een gemeenschappelijk depositobeschermingssysteem de noodzakelijke derde pijler van de bankenunie is en dat een gemeenschappelijk systeem nodig is om de deposantenbescherming verder te verbeteren en de financiële stabiliteit te ondersteunen, aldus bijdragend tot de verdieping van de Economische en Monetaire Unie (EMU) (3).

| 1.3. | De ECB verwelkomt voorts dat het voorstel een geleidelijk proces instelt van de toenemende wederzijdse verzekering van deelnemende DGS-en om uiteindelijk een eenvormig systeem van depositoverzekering te verwezenlijken dat de link tussen een bank en hun nationale overheid beperkt. |
| --- | --- |

1.3.

De ECB verwelkomt voorts dat het voorstel een geleidelijk proces instelt van de toenemende wederzijdse verzekering van deelnemende DGS-en om uiteindelijk een eenvormig systeem van depositoverzekering te verwezenlijken dat de link tussen een bank en hun nationale overheid beperkt.

| 1.4. | In zijn totaliteit verwelkomt de ECB dat het voorstel een duidelijke route en tijdschema uitzet met duidelijk vastgelegde en beperkte overgangsstappen op weg naar een volwaardig EDIS. De herverzekerings- en medeverzekeringsfases moeten derhalve beschouwd worden als een overgang naar een volwaardige verzekering die in 2024 moet starten. Deze gespreide benadering houdt er rekening mee dat op andere terreinen van de bankenunie en de EMU als geheel verdere vooruitgang noodzakelijk is. Voorts beoogt deze benadering ervoor te zorgen dat er voldoende tijd is om ex-antebijdragen in de gehele bankenunie te accumuleren voor het begin van de volledigeverzekeringsfase. Tenslotte, gelijke behandeling van bij de deelnemende DGS-en aangesloten kredietinstellingen wordt gewaarborgd door bij de vaststelling van hun respectieve bijdragen rekening te houden met de instellingspecifieke risico’s ten overstaan van alle overige kredietinstellingen in de bankenunie. Om de geloofwaardigheid van het EDIS verder te ondersteunen en daadwerkelijk de bank/nationale overheid-link op nationaal niveau te verbreken, moet uiterlijk bij het begin van de volledigeverzekeringsfase een budgettair neutraal gemeenschappelijk vangnet worden ingesteld. |
| --- | --- |

1.4.

In zijn totaliteit verwelkomt de ECB dat het voorstel een duidelijke route en tijdschema uitzet met duidelijk vastgelegde en beperkte overgangsstappen op weg naar een volwaardig EDIS. De herverzekerings- en medeverzekeringsfases moeten derhalve beschouwd worden als een overgang naar een volwaardige verzekering die in 2024 moet starten. Deze gespreide benadering houdt er rekening mee dat op andere terreinen van de bankenunie en de EMU als geheel verdere vooruitgang noodzakelijk is. Voorts beoogt deze benadering ervoor te zorgen dat er voldoende tijd is om ex-antebijdragen in de gehele bankenunie te accumuleren voor het begin van de volledigeverzekeringsfase. Tenslotte, gelijke behandeling van bij de deelnemende DGS-en aangesloten kredietinstellingen wordt gewaarborgd door bij de vaststelling van hun respectieve bijdragen rekening te houden met de instellingspecifieke risico’s ten overstaan van alle overige kredietinstellingen in de bankenunie. Om de geloofwaardigheid van het EDIS verder te ondersteunen en daadwerkelijk de bank/nationale overheid-link op nationaal niveau te verbreken, moet uiterlijk bij het begin van de volledigeverzekeringsfase een budgettair neutraal gemeenschappelijk vangnet worden ingesteld.

| 1.5. | Een goed werkende bankenunie vereist evenwel stappen die verder gaan dan de instelling van het EDIS. Daartoe zet de Commissiemededeling „Naar de voltooiing van de bankenunie” (4) een aantal maatregelen uiteen om de risico’s in de bankensector verder te verminderen en de omstandigheden te nivelleren. In deze context benadrukt de ECB het belang van de volledige en tijdige omzetting van Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad (5) als een noodzakelijke voorwaarde voor het EDIS en roept de lidstaten derhalve op zo snel mogelijk aan deze verplichting te voldoen (6). De ECB verwelkomt alle overige risicoverminderende maatregelen in de Commissiemededeling, en ondersteunt deze volledig. Vooruitgang inzake deze overige maatregelen moet parallel aan de instelling van het EDIS verwezenlijkt worden, niet enkel om gelijke omstandigheden te waarborgen, maar ook om financiële integratie te bevorderen. Een oplossing die de overgang van een EDIS-fase naar de volgende afhankelijk maakt van de vooruitgang met betrekking tot risicovermindering zou vertraging kunnen veroorzaken. Indien die voorwaardelijke infasering van EDIS wordt ondersteund, moeten mijlpalen betreffende risicovermindering ex ante precies omschreven worden, objectief verifieerbaar zijn, realistisch haalbaar zijn en juridisch verbonden moeten zijn met de fasenovergangen in het EDIS-voorstel. Om ervoor te zorgen dat EDIS niet oneindig wordt uitgesteld, moet de lijst van mijlpalen de belangrijkste factoren omvatten die nodig zijn om de bankenunie verder te versterken. Deze lijst moet primair beperkt worden tot zaken met een duidelijke materiële link met EDIS en moet niet verwijzen naar lopende discussies waarvoor het tijdschema onduidelijk is. |
| --- | --- |

1.5.

Een goed werkende bankenunie vereist evenwel stappen die verder gaan dan de instelling van het EDIS. Daartoe zet de Commissiemededeling „Naar de voltooiing van de bankenunie” (4) een aantal maatregelen uiteen om de risico’s in de bankensector verder te verminderen en de omstandigheden te nivelleren. In deze context benadrukt de ECB het belang van de volledige en tijdige omzetting van Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad (5) als een noodzakelijke voorwaarde voor het EDIS en roept de lidstaten derhalve op zo snel mogelijk aan deze verplichting te voldoen (6). De ECB verwelkomt alle overige risicoverminderende maatregelen in de Commissiemededeling, en ondersteunt deze volledig. Vooruitgang inzake deze overige maatregelen moet parallel aan de instelling van het EDIS verwezenlijkt worden, niet enkel om gelijke omstandigheden te waarborgen, maar ook om financiële integratie te bevorderen. Een oplossing die de overgang van een EDIS-fase naar de volgende afhankelijk maakt van de vooruitgang met betrekking tot risicovermindering zou vertraging kunnen veroorzaken. Indien die voorwaardelijke infasering van EDIS wordt ondersteund, moeten mijlpalen betreffende risicovermindering ex ante precies omschreven worden, objectief verifieerbaar zijn, realistisch haalbaar zijn en juridisch verbonden moeten zijn met de fasenovergangen in het EDIS-voorstel. Om ervoor te zorgen dat EDIS niet oneindig wordt uitgesteld, moet de lijst van mijlpalen de belangrijkste factoren omvatten die nodig zijn om de bankenunie verder te versterken. Deze lijst moet primair beperkt worden tot zaken met een duidelijke materiële link met EDIS en moet niet verwijzen naar lopende discussies waarvoor het tijdschema onduidelijk is.

| 1.6. | Ten slotte is de ECB van mening dat een effectenbeoordeling van de belangrijkste factoren van het voorstel aangewezen is gezien het voorstel en de wisselwerking ervan met uniewetgeving, met name Richtlijn 2014/49/EU en Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), en de rol van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad („de Raad”), zulks in vergelijk met de huidige rol van de voor nationale DGS-en verantwoordelijke besluitvormende organen. |
| --- | --- |

1.6.

Ten slotte is de ECB van mening dat een effectenbeoordeling van de belangrijkste factoren van het voorstel aangewezen is gezien het voorstel en de wisselwerking ervan met uniewetgeving, met name Richtlijn 2014/49/EU en Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), en de rol van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad („de Raad”), zulks in vergelijk met de huidige rol van de voor nationale DGS-en verantwoordelijke besluitvormende organen.

2.   Specifieke opmerkingen

2.1.   Doelstelling van het voorstel

De ECB verwelkomt dat het voorstel consistentie met Richtlijn 2014/49/EU beoogt door de beginselen en voorschriften ervan aan te vullen (8). De kerntaak van een DGS uit hoofde van Richtlijn 2014/49/EU is „de deposanten te beschermen tegen de gevolgen van de insolventie van een kredietinstelling” (9). Het voorstel regelt de relatie tussen het EDIS, het Depositogarantiefonds (DIF) en de DGS-en, waarbij de nationale stelsels volledig aansprakelijk blijven voor de deposantenschadelloosstelling. Dat overziende is de ECB van mening dat het noodzakelijk is in de voorsteltekst te expliciteren dat het EDIS tevens de hoogst mogelijke deposantenbescherming in alle lidstaten van de bankenunie beoogt te verwezenlijken.

2.2.   Toepassingsgebied van het EDIS

De ECB verwelkomt tevens dat het voorstel van toepassing moet zijn op alle in de bankenunielidstaten krachtens Richtlijn 2014/49/EU (10) officieel erkende DGS-en, d.w.z. wettelijke DGS-en, contractuele DGS-en en institutionele beschermingsstelsels, alsook alle bij die stelsels aangesloten kredietinstellingen. Alle kredietinstellingen met toegang tot EDIS-middelen moeten evenwel gereguleerd zijn en onder toezicht staan op basis van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) en Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (12). Dat strookt volledig met de aanbeveling van het verslag van de vijf presidenten dat het toepassingsgebied van de EDIS moet stroken met het GTM-toepassingsgebied en dat de op risico gebaseerde vergoedingen door alle deelnemende banken in de lidstaten betaald moeten worden. In feite zal alleen een alomvattend eenvormig depositobeschermingsstelsel een gelijk deposantbeschermingsniveau in de gehele bankenunie verwezenlijken, aldus marktfragmentatie en concurrentieverstoring voorkomend.

2.3.   Bestuur van de EDIS

De ECB verwelkomt dat de Raad het EDIS zal beheren. Het is belangrijk dat een onafhankelijk Unie-orgaan van de Europese Unie het EDIS beheert welk orgaan niet blootstaat aan politieke invloed en toegang tot het DIF zal garanderen op voor alle DGS-en gelijke voorwaarden. De Raad zou van synergie-effecten kunnen profiteren door het afwikkelings-, en het depositogarantiefonds gelijktijdig te beheren, met name doordat gebruik kan worden gemaakt van de deskundigheid die de Raad heeft verzameld bij de uitoefening van haar afwikkelingstaken bij het beheer van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (SRF). Efficiencyvoordelen kunnen behaald worden aangezien beheer van en belegging in beide fondsen gelijkaardige kennis en deskundigheid vereisen. De effectieve uitvoering van deze nieuwe taken vergt wellicht allocatie van aanvullende middelen aan de Raad (zie paragraaf 2.9). Middelen voor zowel het SRF en het DIF moeten duidelijk voor hun respectieve doel geoormerkt worden, waardoor met name wordt vermeden dat depositobeschermingsmiddelen vermengd worden en mogelijkerwijze „verbruikt” worden voor afwikkelingsdoeleinden.

De ECB verwelkomt de voorgestelde regelingen krachtens welke de ECB een permanente vertegenwoordiger mag aanwijzen die mag deelnemen aan alle vergaderingen van de Raad, waaronder de EDIS-plenaire vergadering en de gezamenlijke plenaire vergadering.

Ten slotte verwelkomt de ECB dat slechts nationale afwikkelingsautoriteiten of aangewezen autoriteiten lid zijn van de EDIS-besluitvormingsorganen. Geen particuliere entiteiten die een nationaal DGS beheren, zouden direct betrokken zijn bij een EDIS-plenaire vergadering. De ECB verwelkomt deze beperking en herinnert eraan dat volgens de definitie van artikel 2, lid 1, punt 18) van Richtlijn 2014/49/EU slechts aangewezen (overheids-)autoriteiten aan de afwikkelingscolleges deel mogen nemen. Aangezien particuliere DGS-en beherende entiteiten in een aantal lidstaten eigendom zijn van bankenverenigingen, kan het hun verlenen van toegang tot informatie over banken die hun concurrenten zijn in feite aanleiding zijn tot ernstige issues van commerciële vertrouwelijkheid.

2.4.   Minimalisering van kosten voor liquidatie en controle inzake het gebruik van EDIS

Aangaande de afwikkelingsprocedure, waar Richtlijn 2014/59/EU expliciet stelt dat afwikkelingsautoriteiten moeten pogen afwikkelingskosten zoveel mogelijk te beperken en waardevernietiging moeten vermijden, moeten voor liquidatie bevoegde autoriteiten ook het algemene doel van liquidatiekostenminimalisering moeten huldigen, waardoor zij er tevens voor zorgen dat verliezen voor gedekte deposito’s, en derhalve, voor de DGS-en zoveel mogelijk worden beperkt. Om dit doel te bereiken, moeten de voor liquidatie bevoegde autoriteiten de gedektedepositoportefeuille met bepaalde andere activa van de falende kredietinstelling af kunnen splitsen en die kunnen overdragen aan een koper uit de particuliere sector. Dit aankoop- en overnametransactietype kan veelal minder duur zijn voor een DGS dan het simpelweg uitbetalen van de gegarandeerde deposito’s in geval van liquidatie. Evenzo moet in de tekst van het voorstel verduidelijkt worden of de financiële middelen van het EDIS gebruikt kunnen worden voor de omzetting van de alternatieve maatregelen van artikel 11, lid 6, van Richtlijn 2014/49/EU. Aangezien de wijze waarop het liquidatieproces wordt uitgevoerd essentieel zal zijn voor het vrijwaren van de DGS-fondsen, en derhalve tevens van het EDIS, is het van belang dat de Raad enige controle kan uitoefenen over het nationale liquidatieproces. Derhalve, zoals in Verordening (EU) nr. 806/2014, die bepaalt dat de Raad de afwikkeling overneemt van nationale afwikkelingsautoriteiten indien SRF-middelen gebruikt moeten worden, moet de Raad een stem hebben in de liquidatieprocedure, indien EDIS-middelen waarschijnlijk gebruikt zullen worden. Dit zou ervoor zorgen dat de controle over de liquidatieprocedure direct wordt afgestemd op de uit de depositobescherming voortvloeiende aansprakelijkheid.

2.5.   Op risico gebaseerde bijdragen

De ECB steunt ten zeerste dat het voorstel in het hele bankenunie een methodologie invoert voor de berekening van op risico gebaseerde bijdragen vanuit de medeverzekeringsfase en dat het de Raad opdraagt het bijdrageniveau van iedere kredietinstelling vast te stellen ten overstaan van alle overige deelnemende kredietinstellingen. Dit essentieel voor de faire allocatie van bijdrages en de deugdelijke financiering van het EDIS. De risico-omvang wordt vastgesteld overeenkomstig een methodologie die is gebaseerd op de in het ontwerpartikel 74 quater bedoelde criteria (13). Die vaststelling moet rekening houden met het instellingspecifieke risico ten overstaan van alle overige kredietinstellingen in de bankenunie. De vergelijking van die risico’s in de hele bankenunie en de aanpassing van de respectieve bijdragen op die basis draagt bij aan de instelling van de juiste prikkels voor zakelijke beslissingen en beperkt de freeridingrisico’s en moreel risico. Dit is van belang om de bezorgdheid te verlichten dat sommige banksectoren door andere banksectoren „gesubsidieerd” zouden kunnen worden.

Van belang is te overwegen of, en zo ja in welke mate, de op risico gebaseerde aanpak tot vaststelling van het bijdrageniveau tevens de waarschijnlijkheid van inwerkingtreding van depostioverzekering voor een kredietinstelling moet weergeven, en met name de waarschijnlijkheid dat het geliquideerd moet worden, en niet afgewikkeld.

Voorts moet het voorstel om redenen van rechtszekerheid regelen hoe bijdragen gebruikt zullen worden die in sommige lidstaten worden geïnd boven het niveau van het minimumvereiste van 0,8 % van gedekte deposito’s.

2.6.   De rol van de ECB bij de vaststelling van het totale bedrag van ex-antebijdragen voor iedere deelnemende DGS

De ECB verwelkomt dat het voorstel bepaalt dat elk jaar gedurende de herverzekerings- en medeverzekeringsperiode de Raad de ECB en de nationaal bevoegde autoriteit zal raadplegen vooraleer voor elke DGS het totale bedrag van ex-antebijdragen vast te stellen dat het van de bij de respectieve DGS aangesloten kredietinstellingen mag verlangen. Die regelmatige raadplegingen reflecteren de deskundigheid van toezichthouders aangaande de beoordeling van het risiconiveau van instellingen en de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten kunnen er daardoor voor zorgen dat de procedure voor de berekening en inning van de bijdragen de soliditeit van de bijdragende kredietinstellingen niet zal ondermijnen.

2.7.   Gebruik van middelen

De ECB verwelkomt dat het voorstel het gebruik van middelen vereist, niet slechts voor uitbetalingen, maar ook in geval van afwikkeling in elk van de drie EDIS-fasen. Dit is van belang om afwikkeling te faciliteren die voor menig falende bank, of een bank die waarschijnlijk zal falen, van openbaar belang is en derhalve de oplossing die de voorkeur boven faillissement verdient. Het strookt tevens met Richtlijn 2014/49/EU en Verordening (EU) nr. 806/2014 die van DGS-en aansprakelijkheid verlangen ten belope van de gedekte deposito’s, mits deposanten toegang behouden tot hun deposito’s en dat deelname aan de financiering van afwikkeling niet hoger is dan de verliezen die de DGS-en zouden hebben geleden in geval van insolventie.

Het voorstel moet evenwel expliciteren dat depositosaldi boven de 100 000 EUR, die gedurende ten minste drie en ten hoogste twaalf maanden tijdelijk beschermd zijn overeenkomstig de wetgeving van de betrokken lidstaat zoals toegestaan door artikel 6 van Richtlijn 2014/49/EU, door EDIS gedekt moeten worden.

2.8.   Taak van het EDIS ten opzichte van DGS-en gedurende de gedeeltelijke- en volledigeverzekeringsfases

De instelling van het EDIS zal de toegang tot aanvullende financiële middelen bij DGS-en faciliteren, aanvankelijk middels her- en medeverzekering en middelen voor dit doel zullen geleidelijk aan in het DIF opgebouwd worden. Uiterlijk 2024 moeten alle bijdragen die bij de bij DGS-en aangesloten kredietinstellingen geïnd werden direct naar het DIF in het EDIS gekanaliseerd worden. Luidens Richtlijn 2014/49/EU blijven de nationale stelsels, en niet het EDIS of het DIF, evenwel volledig aansprakelijk jegens deposantenvergoedingsvorderingen. Het voorstel moet derhalve gedurende de volledigeverzekeringsfase duidelijk een juridische verplichting bepalen dat het EDIS of het DIF voldoen aan alle benodigde middelen in verband met deposantenvorderingen na een overeenkomstig artikel 41 nonies, lid 2, bij een nationaal DGS gemelde gebeurtenis. De ECB begrijpt dat artikel 41 nonies, lid 1, dat bepaalt dat „het deelnemende DGS volledig door het EDIS wordt verzekerd”, die verplichting voor het EDIS inderdaad beoogt. Een duidelijke juridische verplichting behoeft verduidelijking in artikel 41 quaterdecies, lid 2, om te waarborgen dat de overwogen pro-rata-uitbetaling in geval van meerdere gelijktijdige uitbetalingsgebeurtenissen slechts de verdeling van direct beschikbare financiële middelen betreft, d.w.z. het EDIS wordt niet ontheven van zijn verplichting ten aanzien van de DGS-en om alle uitgaven van de DGS-en te dekken, zulks volgend op de inning van ex-postbijdragen en/of beroep op alternatieve financieringsmiddelen. Belangrijker is dat dezelfde juridische verplichting, zij het beperkt tot het specifieke deel dat is medeverzekerd, ook moet gelden voor de verplichtingen van het EDIS ten aanzien van de DGS-en gedurende de medeverzekeringsfase. Dit bevestigt tevens dat een budgettairneutraal overheidsvangnet voor het EDIS noodzakelijk is. Ten slotte moet de tijdspanne waarin de Raad een beslissing neemt over de beschikbare middelen krachtens artikel 41 quaterdecies, lid 2, verkort moet worden, aangezien DGS-en geacht worden de deposanten binnen zeven werkdagen te vergoeden (14).

2.9.   Uitsluiting van dekking door het EDIS

Artikel 41 decies stelt een procedure in voor uitsluiting van een DGS van dekking door EDIS. Uit hoofde van deze procedure kan de Commissie, handelend op eigen initiatief, dan wel op verzoek van de Afwikkelingsraad of een deelnemende lidstaat, beslissen dat: a) het deelnemende DGS is de verplichtingen uit hoofde van het voorstel of de artikelen 4, 6, 7 of 10 van Richtlijn 2014/49/EU niet nagekomen; of b) een deelnemend DGS, de in artikel 3 van Richtlijn 2014/49/EU bedoelde relevante administratieve autoriteit of een andere relevante autoriteit van de betrokken lidstaat in verband met een bepaalde aanvraag tot dekking door het Europees depositoverzekeringsstelsel heeft gehandeld op een manier die strijdig is met het beginsel van loyale samenwerking dat in artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) is neergelegd.

De ECB ondersteunt dat het voorstel waarborgen verstrekt om ervoor te zorgen dat alle DGS-en voldoen aan hun respectieve verplichtingen uit hoofde van het nieuwe kader overeenkomstig de nationale implementatie van Richtlijn 2014/49/EU. Dit is van belang om freeridingrisico’s te vermijden en moreel risico te temperen. Gezien de hoogte van deze sanctie en de eventuele gevolgen voor deposanten, moet uitsluiting van een nationale DGS alleen worden overwogen indien dat evenredig is aan de begane inbreuk en opgelegd worden nadat het betrokken DGS binnen de vastgestelde tijdlimieten niet heeft voldaan aan de tussentijdse rechtshandhavingsacties krachtens de uit hoofde van het voorstel in te stellen procedures. Inbreuken die een uitsluiting ten gevolge hebben moeten nauwkeuriger omschreven worden om de rechtszekerheid te vergroten. Andere sancties, waaronder dwangsommen, kunnen voor geringere inbreuken opgelegd worden. Voorts, indien tot uitsluiting wordt besloten moet er een deugdelijke regeling zijn om ervoor te zorgen dat de waarborging van adequate bescherming van alle gegarandeerde deposito’s, de overkoepelende doelstelling, steeds wordt nageleefd. Dit is te meer van belang voor de volledigeverzekeringsfase als alle bij de deelnemende kredietinstelling geïnde bijdragen direct naar het EDIS overgeboekt worden om ervoor te zorgen dat deposanten er niet slechter afkomen inzake depositobescherming in vergelijking met de situatie waarin hun DGS geen deel uitmaakte van het EDIS en alle bijdragen op nationaal niveau waren geaccumuleerd.

In deze context kunnen meerdere oplossingen overwogen worden. Bijvoorbeeld, de bijdragen van het uitgesloten DGS zouden in het DIF aangehouden kunnen worden en de deposito’s die werden aangehouden op de datum waarop een DGS werd uitgesloten, zou het EDIS kunnen blijven dekken door ervoor te zorgen dat deposanten een directe rechtsvordering hebben tegen het EDIS. Als alternatief zou het voorstel een methodologie en procedure kunnen instellen krachtens welke de middelen, die werden geïnd van bij het uitgesloten DGS aangesloten kredietinstellingen, in geval van uitsluiting van die DGS aan die DGS terugbetaald zouden worden. In elk van deze scenario’s moeten de terug te betalen bedragen, dan wel de beschikbare bedragen om te voldoen aan de directe vorderingen, geplafonneerd worden om consistent te zijn met de doelstelling van de uitsluitingsclausule. Het voorstel moet duidelijke richtsnoeren verschaffen aangaande de terugbetalingsprocedure, waaronder het tijdschema en de methodologie voor de berekening van de terug te betalen bedragen. Deze methodologie zou bijvoorbeeld voort kunnen borduren op de methodologie voor de repatriëring van bijdragen aan DGS-en krachtens het voorstel in geval van beëindiging van nauwe samenwerkingsregelingen tussen de ECB en de bevoegde autoriteiten van de niet-eurogebiedlidstaten binnen het kader van het GTM (15). Evenzo, de betrokken autoriteit moet — indien niet voor de terugbetalingsoptie werd gekozen — het recht hebben middelen terug te vorderen van het DIF om bij te dragen aan een afwikkelingshandeling overeenkomstig Richtlijn 2014/59/EU (16), indien werd besloten dat een kredietinstelling faalt of waarschijnlijk zal falen.

De overwegingen (17) van het voorstel houden in dat het beginsel van loyale samenwerking, zoals bedoeld in artikel 4, lid 3, VEU, geldt voor alle betrokken entiteiten, organen en autoriteiten die zijn betrokken bij de toepassing van het voorstel. Om redenen van rechtszekerheid zou het evenwel vermeldenswaard kunnen zijn om in artikel 41 decies te expliciteren dat dit beginsel ook van toepassing is op de Commissie en de Raad. Voorts zou het voorstel zo opgezet kunnen worden dat vermeld wordt wanneer de voorwaarden krachtens welke dit beginsel werkzaam is, geacht worden niet te zijn nageleefd, om te zorgen voor adequate waarborgen, voorspelbaarheid van gevolgen en onnodige risico’s voor de financiële stabiliteit te vermijden.

Tenslotte, artikel 41 decies zou ook kunnen profiteren van de invoering van een procedure en een tijdsbestek om te volgen wanneer uitsluitingsbeslissingen worden genomen. Dienaangaande zou inspiratie geput kunnen worden uit de procedure van artikel 258 VWEU (18). Daarnaast is wellicht verduidelijking nodig aangaande de relatie tussen de in artikel 41 decies bedoelde uitsluitingsprocedure en de inbreukprocedure uit hoofde van artikel 258. Dienaangaande zij opgemerkt dat uitsluiting van een DGS zonder repatriëring van de bijdragen die zijn verstrekt door bij dit DGS aangesloten instellingen zou erop neerkomen dat het betrokken DGS een artikel 10, lid 2 (19), van Richtlijn 2014/49/EU automatisch schendt. Dat is het geval omdat luidens ontwerpartikel 74 quater, lid 4, de bijdragen van de bij een specifieke DGS aangesloten kredietinstellingen storten binnen het EDIS meetellen voor het minimale streefbedrag dat het deelnemende DGS overeenkomstig Richtlijn 2014/49/EU moet bereiken. Voorts zijn het niet de DGS-en zelf die moeten voldoen aan bepaalde vereisten van artikel 4, 6, 7 en 10 van Richtlijn 2014/49/EU, maar veeleer de lidstaten of andere entiteiten, bijvoorbeeld aangesloten kredietinstellingen.

2.10.   Terugvordering van de bronnen van het DIF

De procedures voor het DIF voor de terugvordering van de aan een DGS verstrekte middelen in geval van een uitbetalingsgebeurtenis zijn voornamelijk gekoppeld aan de in nationale insolventieprocedures geïnde bedragen. De duur van die procedures verschilt aanzienlijk tussen lidstaten, en kan somtijds een vrij lang duren. Nadere precisering in artikel 41 octodecies ware raadzaam om de Raad in staat te stellen bepaalde rechten uit te oefenen met betrekking tot nationale insolventieprocedures, aldus ervoor zorgend dat de rechtspositie van de Raad door de rechtbanken erkend worden. De daadwerkelijke uitoefening van die rechten kunnen eveneens de allocatie van significante middelen aan de Raad vergen voor de uitvoering van deze taak.

2.11.   Vangnetregelingen

Het voorstel voorziet niet in een budgettair neutraal Europees overheidsvangnet voor het EDIS in geval van één of meerdere uitbetalingsgebeurtenissen die de beschikbare EDIS-fondsen te boven gaan, en ex-postbijdragen of alternatieve financiering niet snel genoeg aangesproken kunnen worden om een tijdige deposantuitbetaling of de tijdige betrokkenheid van het EDIS in een afwikkelingsgeval te waarborgen. Zulks houdt in dat enige betalingsverplichting ten aanzien van deposanten die de door het EDIS verstrekte middelen te boven gaan in beginsel weer terugvalt op het betrokken DGS, zulks uit hoofde van artikel 10, lid 9, van Richtlijn 2014/49/EU dat van de lidstaten dat zij ervoor zorgen dat DGS-en over een adequaat alternatief financieringsplan beschikken op basis waarvan zij kortetermijnfinanciering kunnen verkrijgen waarmee vorderingen jegens die DGS-en kunnen worden gehonoreerd. De efficiëntie van het hele stelsel berust uiteindelijk op de geloofwaardigheid van nationale vangnetten.

De ECB is van mening dat een budgettair neutraal gemeenschappelijk overheidsvangnet voor het EDIS uiterlijk met ingang van de volledigeverzekeringsfase noodzakelijk is om te zorgen voor een uniform hoog niveau van vertrouwen in depositobescherming onder alle omstandigheden en om daadwerkelijk de bank/nationale overheid-link op nationaal niveau af te zwakken. Uiteindelijk gaat het vertrouwen op nationale vangnetten voorbij aan het doel van het voorstel om de banenunie te versterken door in de onderscheiden lidstaten de bank/nationale overheid-link af te zwakken (20). De oprichting van het EDIS versterkt de bankenunie aanzienlijk door een aanzienlijk hogere mate van bescherming aan te bieden tegen grote lokale schokken omdat DGS-en toegang hebben tot gepoolde EDIS-middelen. Bij gebreke van een gemeenschappelijk vangnet zou het EDIS een factor niet kunnen elimineren die negatieve gevolgen zou kunnen hebben op het deposantenvertrouwen vanwege twijfels aangaande de geloofwaardigheid van puur nationale vangnetten. En budgettair neutraal gemeenschappelijk overheidsvangnet is een belangrijke factor om de geloofwaardigheid van het EDIS te waarborgen, en moet geleidelijk ingevoerd worden overeenkomstig de geleidelijke mutualisatie van depositobescherming. Een deugdelijk gemeenschappelijk vangnet zou niet alleen de deposanten in lidstaten met een minder gunstige budgettaire situatie geruststellen, maar zou leiden tot een globaal sterkere EDIS. Een dergelijk vangnet voor het DIF moet het beginsel van budgettaire neutraliteit respecteren, aldus ervoor zorgend dat overheidsmiddelen gerecupereerd worden van de financiële sector via ex-postbijdragen. Het gebruik van het Europees stabiliteitsmechanisme lijkt een mogelijkheid voor de oprichting van een budgettair neutraal gemeenschappelijk overheidsvangnet.

2.12.   Automatische toegang voor lidstaten die tot het GTM toetreden

Overweging 14 van het voorstel lijkt automatische toegang tot het EDIS te beogen door alle DGS-en die officieel zijn erkend in een tot het GTM toetredende lidstaat. Terwijl er enerzijds beslist een verplichting moet zijn om gelijktijdig toe te treden tot alle pijlers van de bankenunie moeten overgangsmaatregelen ingesteld worden om te zorgen voor een soepele infasering van op een latere datum toetredende DGS-en. Dat waarborgt dat dergelijke toetredingen geen buitensporige last vormen voor de financieringsregelingen van het EDIS. Bijvoorbeeld, indien een lidstaat gedurende de late fase van de medeverzekering of gedurende de volledigeverzekeringsfase toegetreden is, ware het raadzaam te voorzien in een overdracht van de DGS-en naar het EDIS van door het DGS geaccumuleerde middelen vanaf de inwerkingtreding van het voorstel (of een vooraf vastgelegd deel van die middelen), zulks overeenkomstig het financieringstraject bedoeld in artikel 41 undecies.

2.13.   Informatie-uitwisseling

Het voorstel erkend het belang van de efficiënte informatie-uitwisseling tussen de autoriteiten die zorg dragen voor een soepele werking van het EDIS, d.w.z. de Raad, de aangewezen autoriteiten, de bevoegde autoriteiten, waaronder de ECB, en de afwikkelingsautoriteiten door zich uit te spreken voor de afsluiting van memorandum van overeenstemming (21), indien noodzakelijk. Gezien het belang van deze kwestie, en teneinde mogelijke obstakels voor die informatie-uitwisseling te vermijden, lijkt het noodzakelijk artikel 34 van Verordening (EU) nr. 806/2014 te wijzigen zodat de DGS-en en de aangewezen autoriteiten expliciet behoren tot de organen en autoriteiten die recht kunnen doen gelden op informatie-uitwisseling en overeenkomstig dat artikel memorandum van overeenstemming kunnen afsluiten. Dat kan verwezenlijkt worden door een nieuwe bepaling in het voorstel in te voegen.

2.14.   Technische kanttekeningen en wijzigingsvoorstellen

Indien de ECB wijzigingen van het voorstel aanbeveelt, worden daartoe in een apart technisch werkdocument specifiek onderbouwde formuleringsvoorstellen opgenomen. Dat omvat tevens de tekst van een wijziging van Richtlijn 2014/49/EU. Het technische werkdocument is in de Engelse taal beschikbaar op de ECB-website.

Gedaan te Frankfurt am Main, 20 april 2016.

De president van de ECB

Mario DRAGHI

---

(1)  COM(2015) 586 def.

1

(2)  Het verslag van de vijf presidenten van 22 juni 2015 betreffende „De voltooiing van Europa’s Economische en Monetaire Unie”, beschikbaar op de Commissiewebsite op www.ec.europa.eu

2

(3)  Zie het ECB-verslag „Financiële integratie in Europa 2016”, „De vijf presidenten”, verslag van 22 juni 2015 betreffende „De voltooiing van Europa’s Economische en Monetaire Unie”, beschikbaar op de Commissiewebsite op www.ec.europa.eu; Marjolin lezing (Marjolin lecture) gehouden door Mario Draghi, president van de ECB, tijdens de „European Money and Finance Forum” (SUERF) conferentie georganiseerd door de Deutsche Bundesbank, te Frankfurt, 4 februari 2016 en de speech van Mario Draghi, president van de ECB, tijdens het „ECB Forum on Banking Supervision”, 4 november 2015, te Frankfurt, beiden beschikbaar op de ECB-website op www.ecb.europa.eu

3

(4)  COM(2015) 587 final.

4

(5)  Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 149).

5

(6)  Eurogebiedlidstaten die de omzetting nog niet voltooid hadden, moeten deze taak uiterlijk aan het einde van het eerste kwartaal van 2016 volbracht hebben.

6

(7)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).

7

(8)  Zie overweging 15 van het voorstel.

8

(9)  Zie overweging 14 van Richtlijn 2014/49/EU.

9

(10)  Zie artikel 1, lid 3, van het voorstel oor een verordening tot wijziging van artikel 2 van Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB L 225 van 30.7.2014, blz. 1), zie tevens artikel 1, lid 2, onder a), b) en c), en artikel 2, lid 1, van Richtlijn 2014/49/EU.

10

(11)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

11

(12)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

12

(13)  Dit zijn: a) het niveau van verliesabsorptievermogen van de instelling; b) het vermogen van de instelling aan haar kortetermijn- en langetermijnverplichtingen te kunnen voldoen; c) de stabiliteit en diversiteit van de financieringsbronnen van de instelling en haar niet-bezwaarde zeer liquide activa; d) de kwaliteit van de activa van de instelling; e) het bedrijfsmodel en beheer van de instelling; f) de mate waarin de activa van de instelling zijn bezwaard.

13

(14)  Behoudens overgangsbepalingen die evenwel aan het begin van de volledigeverzekeringsfase eindigen.

14

(15)  Zie het artikel 1, lid 5, van het voorstel tot wijziging van onder meer artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) nr. 806/2014.

15

(16)  Zie artikel 109 van Richtlijn 2014/59/EU.

16

(17)  Zie met name overweging 40 van het voorstel.

17

(18)  Artikel 258 van het Verdrag stelt een procedure in die de Commissie moet volgen indien zij van oordeel is dat een lidstaat een van de krachtens dit Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen: zij brengt dienaangaande een met redenen omkleed advies uit, na deze lidstaat in de gelegenheid te hebben gesteld zijn opmerkingen te maken. Indien de betrokken lidstaat dit advies niet binnen de door de Commissie vastgestelde termijn opvolgt, kan de Commissie de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie van de Europese Unie.

18

(19)  Artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2014/49/EU bepaalt dat dat de beschikbare financiële middelen van een DGS uiterlijk op 3 juli 2024 ten minste een streefbedrag gelijk aan 0,8 % van het bedrag van de gedekte deposito’s van zijn deelnemers belopen.

19

(20)  Zie met name overweging 17 van het voorstel.

20

(21)  Zie overweging 39 van het voorstel.

21

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/8

---

Wisselkoersen van de euro (1)

11 juli 2016

(2016/C 252/02)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,1049 |
| JPY | Japanse yen | 113,23 |
| DKK | Deense kroon | 7,4372 |
| GBP | Pond sterling | 0,85097 |
| SEK | Zweedse kroon | 9,4760 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0867 |
| ISK | IJslandse kroon | |
| NOK | Noorse kroon | 9,4061 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 27,037 |
| HUF | Hongaarse forint | 313,07 |
| PLN | Poolse zloty | 4,4210 |
| RON | Roemeense leu | 4,4938 |
| TRY | Turkse lira | 3,2027 |
| AUD | Australische dollar | 1,4617 |
| CAD | Canadese dollar | 1,4437 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,5731 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,5250 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,4910 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 268,78 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 15,9573 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,3926 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,4765 |
| IDR | Indonesische roepia | 14 476,95 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,4110 |
| PHP | Filipijnse peso | 52,309 |
| RUB | Russische roebel | 70,9862 |
| THB | Thaise baht | 38,817 |
| BRL | Braziliaanse real | 3,6651 |
| MXN | Mexicaanse peso | 20,3780 |
| INR | Indiase roepie | 74,1865 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,1049

JPY

Japanse yen

113,23

DKK

Deense kroon

7,4372

GBP

Pond sterling

0,85097

SEK

Zweedse kroon

9,4760

CHF

Zwitserse frank

1,0867

ISK

IJslandse kroon

NOK

Noorse kroon

9,4061

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

27,037

HUF

Hongaarse forint

313,07

PLN

Poolse zloty

4,4210

RON

Roemeense leu

4,4938

TRY

Turkse lira

3,2027

AUD

Australische dollar

1,4617

CAD

Canadese dollar

1,4437

HKD

Hongkongse dollar

8,5731

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,5250

SGD

Singaporese dollar

1,4910

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 268,78

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

15,9573

CNY

Chinese yuan renminbi

7,3926

HRK

Kroatische kuna

7,4765

IDR

Indonesische roepia

14 476,95

MYR

Maleisische ringgit

4,4110

PHP

Filipijnse peso

52,309

RUB

Russische roebel

70,9862

THB

Thaise baht

38,817

BRL

Braziliaanse real

3,6651

MXN

Mexicaanse peso

20,3780

INR

Indiase roepie

74,1865

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/9

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 6 juli 2016

inzake het verlenen van opensourcelicenties voor de Integrated Fisheries Data Management-software van het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij

(2016/C 252/03)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien het besluit van de Commissie van 19 september 2001 (PV1536) waarbij de directeuren-generaal en de diensthoofden de bevoegdheid krijgen om te beslissen over de noodzaak een aanvraag in te dienen voor de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten die voortvloeien uit de activiteiten of programma’s waarvoor zij verantwoordelijk zijn, alsmede om licenties in verband daarmee te verlenen en rechten te verwerven, over te dragen, ervan af te zien of er afstand van te doen, en waarbij de directeuren-generaal de bevoegdheid voor de daarmee verband houdende administratieve uitvoering krijgen,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij (DG MARE) heeft diverse informatiesystemen ontwikkeld die deel uitmaken van het softwarepakket Integrated Fisheries Data Management (geïntegreerd beheer van de visserijgegevens — IFDM) voor de elektronische uitwisseling van gegevens over visserijactiviteiten op basis van de FLUX-norm van het Centrum van de Verenigde Naties voor de bevordering van handel en elektronisch zakendoen (United Nations Centre for Trade Facilitation and Electronic Business — UN/CEFACT). |
| --- | --- |

(1)

Het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij (DG MARE) heeft diverse informatiesystemen ontwikkeld die deel uitmaken van het softwarepakket Integrated Fisheries Data Management (geïntegreerd beheer van de visserijgegevens — IFDM) voor de elektronische uitwisseling van gegevens over visserijactiviteiten op basis van de FLUX-norm van het Centrum van de Verenigde Naties voor de bevordering van handel en elektronisch zakendoen (United Nations Centre for Trade Facilitation and Electronic Business — UN/CEFACT).

| (2) | Het huidige IFDM-pakket (hierna „de software” genoemd) omvat de volgende informatiesystemen: de FLUX-transportlaag (Transportation Layer) voor de uitwisseling van elektronische berichten volgens de UN/CEFACT-norm, het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (Vessel Monitoring System — VMS) van de Unie voor het toezicht op de posities van vaartuigen, waarvoor het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij drie modules heeft ontwikkeld (ruimtelijke aspecten, rapportage en USM), en de VMS ERS Viewer, die het VMS van de Unie uitbreidt met functies voor het visualiseren van elektronische visserijlogboeken in UN/CEFACT-formaat. |
| --- | --- |

(2)

Het huidige IFDM-pakket (hierna „de software” genoemd) omvat de volgende informatiesystemen: de FLUX-transportlaag (Transportation Layer) voor de uitwisseling van elektronische berichten volgens de UN/CEFACT-norm, het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (Vessel Monitoring System — VMS) van de Unie voor het toezicht op de posities van vaartuigen, waarvoor het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij drie modules heeft ontwikkeld (ruimtelijke aspecten, rapportage en USM), en de VMS ERS Viewer, die het VMS van de Unie uitbreidt met functies voor het visualiseren van elektronische visserijlogboeken in UN/CEFACT-formaat.

| (3) | Het verlenen van opensourcelicenties van de software kan de mondiale harmonisatie van de uitwisseling van visserijgegevens ten goede komen en kostenbesparingen mogelijk maken. Daarom moeten de softwaretools beschikbaar worden gesteld van de lidstaten, derde landen, regionale organisaties voor monitoring van de visserij en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. |
| --- | --- |

(3)

Het verlenen van opensourcelicenties van de software kan de mondiale harmonisatie van de uitwisseling van visserijgegevens ten goede komen en kostenbesparingen mogelijk maken. Daarom moeten de softwaretools beschikbaar worden gesteld van de lidstaten, derde landen, regionale organisaties voor monitoring van de visserij en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties.

| (4) | Het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij, dat belast is met zowel de ontwikkeling en het onderhoud van de software als met de administratieve uitvoering van besluiten op het vlak van intellectuele eigendom, acht het verlenen van opensourcelicenties voor de software passend en wenselijk. |
| --- | --- |

(4)

Het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij, dat belast is met zowel de ontwikkeling en het onderhoud van de software als met de administratieve uitvoering van besluiten op het vlak van intellectuele eigendom, acht het verlenen van opensourcelicenties voor de software passend en wenselijk.

| (5) | Om de software te verspreiden, het gebruik ervan te bevorderen en exclusieve toe-eigening ervan te vermijden, moet hij worden uitgebracht met een opensourcelicentie, |
| --- | --- |

(5)

Om de software te verspreiden, het gebruik ervan te bevorderen en exclusieve toe-eigening ervan te vermijden, moet hij worden uitgebracht met een opensourcelicentie,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De software mag worden verspreid onder niet-exclusieve opensourcelicentievoorwaarden met het oog op het gebruik, de reproductie, de ontwikkeling en de verdere verspreiding ervan.

Artikel 2

Dit besluit is van toepassing op alle toekomstige of nieuwe versies van de software.

Gedaan te Brussel, 6 juli 2016.

Voor de Commissie,

João AGUIAR MACHADO

Directeur-generaal

---

V Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/10

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.8115 — Partners Group/Foncia Holding en haar dochterondernemingen)

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2016/C 252/04)

| 1. | Op 4 juli 2016 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Partners Group AG en aan haar gelieerde ondernemingen via bepaalde beleggingsfondsen die deel uitmaken van Partners Group (tezamen „Partners Group”, Zwitserland), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening, de volledige zeggenschap verkrijgen over Foncia Holding SAS en haar dochterondernemingen (tezamen „Foncia”, Frankrijk) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 4 juli 2016 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Partners Group AG en aan haar gelieerde ondernemingen via bepaalde beleggingsfondsen die deel uitmaken van Partners Group (tezamen „Partners Group”, Zwitserland), in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening, de volledige zeggenschap verkrijgen over Foncia Holding SAS en haar dochterondernemingen (tezamen „Foncia”, Frankrijk) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   Partners Group: beleggingsbeheer private markten;
  —   Foncia: aanbieder van vastgoeddiensten. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Partners Group: beleggingsbeheer private markten;

—   Foncia: aanbieder van vastgoeddiensten.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2). |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking kan komen voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

| 4. | De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), via e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.8115 — Partners Group/Foncia Holding en haar dochterondernemingen, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), via e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.8115 — Partners Group/Foncia Holding en haar dochterondernemingen, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

---

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/11 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/11

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.7984 — Bridgestone/Pneuhage/JV)

(Voor de EER relevante tekst)

(2016/C 252/05)

| 1. | Op 4 juli 2016 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Bridgestone Deutschland GmbH („BS Deutschland”, Duitsland), dat deel uitmaakt van Bridgestone Corporation (Japan), en Pneuhage Management GmbH & Co. KG („Pneuhage”, Duitsland) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over Pneuhage Partners Group GmbH & Col. KG („PGG”, Duitsland) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 4 juli 2016 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Bridgestone Deutschland GmbH („BS Deutschland”, Duitsland), dat deel uitmaakt van Bridgestone Corporation (Japan), en Pneuhage Management GmbH & Co. KG („Pneuhage”, Duitsland) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de gezamenlijke zeggenschap verkrijgen over Pneuhage Partners Group GmbH & Col. KG („PGG”, Duitsland) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   BS Deutschland: groot- en kleinhandel in diverse soorten nieuwe banden, zoals banden voor personenwagens, vrachtwagens, motorfietsen, landbouw- en grondverzetmachines en het aanbrengen van een nieuw loopvlak op vrachtwagenbanden in Duitsland;
  —   Pneuhage: groot- en kleinhandel in en distributie van vervangingsbanden en velgen voor diverse voertuigen, zoals personenwagens, vrachtwagens, motorfietsen, landbouw- en grondverzetmachines en het aanbrengen van een nieuw loopvlak op bus- en vrachtwagenbanden in Duitsland, Frankrijk en Polen;
  —   PGG: zal zich bezighouden met de kleinhandelsdistributie van banden en aanverwante diensten voor voertuigen in Duitsland. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   BS Deutschland: groot- en kleinhandel in diverse soorten nieuwe banden, zoals banden voor personenwagens, vrachtwagens, motorfietsen, landbouw- en grondverzetmachines en het aanbrengen van een nieuw loopvlak op vrachtwagenbanden in Duitsland;

—   Pneuhage: groot- en kleinhandel in en distributie van vervangingsbanden en velgen voor diverse voertuigen, zoals personenwagens, vrachtwagens, motorfietsen, landbouw- en grondverzetmachines en het aanbrengen van een nieuw loopvlak op bus- en vrachtwagenbanden in Duitsland, Frankrijk en Polen;

—   PGG: zal zich bezighouden met de kleinhandelsdistributie van banden en aanverwante diensten voor voertuigen in Duitsland.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

| 4. | De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7984 — Bridgestone/Pneuhage/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.7984 — Bridgestone/Pneuhage/JV, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

---

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/12

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.8020 — Sherwin-Williams/Valspar)

(Voor de EER relevante tekst)

(2016/C 252/06)

| 1. | Op 5 juli 2016 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Sherwin-Williams Company („Sherwin-Williams”, Verenigde Staten) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Valspar Corporation („Valspar”, Verenigde Staten) door de verwerving van aandelen. |
| --- | --- |

1.

Op 5 juli 2016 heeft de Europese Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat Sherwin-Williams Company („Sherwin-Williams”, Verenigde Staten) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de uitsluitende zeggenschap verkrijgt over Valspar Corporation („Valspar”, Verenigde Staten) door de verwerving van aandelen.

| 2. | De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:
  —   Sherwin-Williams: vervaardigt en verkoopt verven en coatings. Sherwin-Williams is hoofdzakelijk actief in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika en verkoopt in de EER voornamelijk industriële coatings voor hout en beschermingstoepassingen. Zij verkoopt ook decoratieve coatings, vrijwel uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk, Polen en Ierland;
  —   Valspar: vervaardigt en verkoopt verven en coatings met een geografische focus op Noord-Amerika, Europa, Azië en Australië/Nieuw-Zeeland. In de EER verkoopt Valspar voornamelijk industriële coatings voor verpakkingen, het overspuiten van voertuigen en band- en andere metaaltoepassingen. Zij verkoopt ook decoratieve coatings, vrijwel uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk. |
| --- | --- |

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Sherwin-Williams: vervaardigt en verkoopt verven en coatings. Sherwin-Williams is hoofdzakelijk actief in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika en verkoopt in de EER voornamelijk industriële coatings voor hout en beschermingstoepassingen. Zij verkoopt ook decoratieve coatings, vrijwel uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk, Polen en Ierland;

—   Valspar: vervaardigt en verkoopt verven en coatings met een geografische focus op Noord-Amerika, Europa, Azië en Australië/Nieuw-Zeeland. In de EER verkoopt Valspar voornamelijk industriële coatings voor verpakkingen, het overspuiten van voertuigen en band- en andere metaaltoepassingen. Zij verkoopt ook decoratieve coatings, vrijwel uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk.

| 3. | Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden. |
| --- | --- |

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Europese Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

| 4. | De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.
  Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.8020 — Sherwin-Williams/Valspar, aan onderstaand adres worden toegezonden:





  Europese Commissie |
| --- | --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

4.

De Europese Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Europese Commissie uiterlijk tien dagen na dagtekening van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen per fax (+32 22964301), per e-mail naar COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu of per post, onder vermelding van zaaknummer M.8020 — Sherwin-Williams/Valspar, aan onderstaand adres worden toegezonden:

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 („de concentratieverordening”).

---

Rectificaties

| 12.7.2016 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 252/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.7.2016

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 252/13

---

Rectificatie van de publicatie van een aanvraag tot goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad

(
  Publicatieblad van de Europese Unie C 408 van 9 december 2015
  )

(2016/C 252/07)

De tekst van de publicatie 2015/C 408/09 wordt vervangen door:

„Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad

De Europese Commissie heeft deze minimale wijziging goedgekeurd overeenkomstig artikel 6, lid 2, derde alinea, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 van de Commissie (1).

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN MINIMALE WIJZIGING

Aanvraag tot goedkeuring van een minimale wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad
   (2)

„ABENSBERGER SPARGEL”/„ABENSBERGER QUALITÄTSSPARGEL”

EU-nr.: DE-PGI-0105-01322 — 20.3.2015

BOB ( ) BGA ( X )

1.   Aanvragende groepering en rechtmatig belang

| Naam | Erzeugergemeinschaft Abensberger Qualitätsspargel e.V. (producentenvereniging Abensberger Qualitätsspargel) |
| --- | --- |
| Adres: | Richtstättstr. 5 |
| 93326 Abensberg |
| DEUTSCHLAND |

Naam

Erzeugergemeinschaft Abensberger Qualitätsspargel e.V. (producentenvereniging Abensberger Qualitätsspargel)

Adres:

Richtstättstr. 5

93326 Abensberg

DEUTSCHLAND

Tel.

+49 94431281

Fax

+49 94431282

E-mail:

info@neumeyer-martin.de

Rechtmatig belang:

De indiener is een groepering van producenten van het product in kwestie. De producentenvereniging Abensberger Qualitätsspargel (Erzeugergemeinschaft Abensberger Qualitätsspargel e.V.) heeft ook de originele aanvraag ingediend en heeft dus een rechtmatig belang in deze wijzigingsaanvraag.

2.   Lidstaat of derde land

Duitsland

3.   Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft (hebben)

| — | ☐ | Beschrijving van het product |
| --- | --- | --- |
| — | ☐ | Bewijs van oorsprong |
| — | ☐ | Werkwijze voor het verkrijgen van het product |
| — | ☐ | Verband met het geografische gebied |
| — | ☒ | Etikettering |
| — | ☐ | Overige [nader aan te geven] |

—

☐

Beschrijving van het product

—

☐

Bewijs van oorsprong

—

☐

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

—

☐

Verband met het geografische gebied

—

☒

Etikettering

—

☐

Overige [nader aan te geven]

4.   Aard van de wijziging(en)

| — | ☐ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist. |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor een wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist. |
| — | ☐ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen enig document (of geen gelijkwaardig document) is bekendgemaakt. |
| — | ☐ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde GTS die overeenkomstig artikel 53, lid 2, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd. |

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist.

—

☒

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor een wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist.

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen enig document (of geen gelijkwaardig document) is bekendgemaakt.

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde GTS die overeenkomstig artikel 53, lid 2, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd.

5.   Wijziging(en)

De regels inzake etikettering die worden vermeld in het oorspronkelijke productdossier (zie ook punt 3.7 van het enig document):

h)   Etikettering

Na registratie: „Abensberger Spargel BGA”, „Abensberger Qualitätsspargel BGA”. Op asperges die als „Abensberger Qualitätsspargel” worden aangeduid, moet bovendien bij de verkoop het onderstaande logo zijn aangebracht.

moeten worden geschrapt, zonder door andere te worden vervangen.

Motivering:

De producentenvereniging „Abensberger Qualitätsspargel” heeft de rechten op het logo dat tot nog toe verplicht op het etiket moest worden aangebracht. Overeenkomstig het juridische advies van het DPMA (Duits merkenbureau) beletten deze etiketteringsregels, zoals vastgelegd in het enig document, echter de registratie van een overeenkomstig collectief merk.

Aangezien de vermelding van de beschermde geografische aanduiding „Abensberger Spargel” of „Abensberger Qualitätsspargel” op het product de consumenten op een betrouwbare manier informeert over de herkomst van de asperge en de naleving van de kwaliteitseisen, is het niet nodig dat het logo voor dat doel wordt gebruikt. Daarom is het in het rechtmatige belang van de producentenvereniging dat alleen haar leden dit logo gebruiken — zoals tot nu het geval was — en dat in het productdossier/enig document niet langer wordt bepaald dat alle leveranciers van „Abensberger Qualitätsspargel” (dus ook niet-leden) het logo op het etiket moeten vermelden.

Minimale aard van de wijziging:

De voorgestelde wijziging moet overeenkomstig artikel 53, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal worden beschouwd.

Er is voldaan aan de relevante vereisten — vastgelegd in artikel 53, lid 2, derde alinea, onder a) tot en met d). Met name komt de wijziging niet neer op een uitbreiding van beperkingen op de handel in het product (onder e)). Handhaving van de vorige etiketteringsregels in het productdossier (en in het enig document) daarentegen creëerde handelsbelemmeringen voor niet-leden of had handelsbelemmeringen kunnen creëren.

6.   Bijgewerkt productdossier (enkel voor BOB en BGA)

https://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/41017

ENIG DOCUMENT

„ABENSBERGER SPARGEL”/„ABENSBERGER QUALITÄTSSPARGEL”

EU-nr.: DE-PGI-0105-01322 — 20.3.2015

BOB ( ) BGA ( X )

1.   Naam/Namen

„Abensberger Spargel”/„Abensberger Qualitätsspargel”

2.   Lidstaat of derde land

Duitsland

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Categorie 1.6. Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Asperges (Asparagus officinalis) maken deel uit van de familie van de Asparagaceae. De eetbare aspergestengels zijn de uitlopers van een meerjarige vaste plant en worden al dan niet geschild te koop aangeboden. „Abensberger Spargel” worden volgens de goede landbouwpraktijken geteeld.

„Abensberger Spargel” mogen, wanneer het bleke asperges betreft — en daarmee worden de witte en de violette soorten bedoeld — een maximale lengte hebben van 22 cm en wanneer het groene asperges betreft, een maximale lengte van 27 cm.

Wanneer „Abensberger Spargel” voor de verkoop worden klaargemaakt, wordt UNECE-norm FFV04 (Asparagus) toegepast, tenzij de producent rechtstreeks aan de consument verkoopt. Er wordt van de norm afgeweken in die zin dat hij ook wordt toegepast op de witte en de violette asperges met een minimumdiameter van 5 mm. Voor het overige kunnen delen van aspergestengels in de categorie „gebroken asperges” worden verkocht.

Kenmerkend voor de „Abensberger Spargel” is het typische, krachtige, kruidige aroma. Het feit dat de asperges één- tot tweemaal per dag worden gestoken en nadien met veel zorg, en op een aan het product aangepaste wijze, worden behandeld, biedt de consument — ongeacht het distributiekanaal waarvan hij gebruikmaakt — de garantie dat de door hem gekochte „Abensberger Spargel” vers zijn.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

De productie van de „Abensberger Spargel” moet van de teelt tot de oogst in het afgebakende geografische gebied plaatsvinden.

De in het teeltgebied „Abensberg” gewonnen asperges zijn hoofdzakelijk geteelde bleke asperges. De teelt van bleke asperges vindt onder de grond, in grote aarden wallen plaats. Omdat er geen zonlicht bij kan, worden de in de aarden wallen opwaarts groeiende uitlopers niet groen en ontstaan witte, of eventueel wit-rossige stengels met witte tot violette kopjes, die in de regel tot 22 cm worden ingekort.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Rechtstreeks van het veld aangeleverde asperges moeten eerst met water van het grofste vuil worden ontdaan en vervolgens met zuiver water (leidingwater) worden gereinigd.

Om de kwaliteit van het product te handhaven, moeten de gestoken asperges, wanneer ze van het vuil ontdaan zijn, zeer snel worden gekoeld. „Zeer snel worden gekoeld” wil zeggen dat de gestoken asperges zo snel mogelijk met ijswater tot een temperatuur van 1 tot 2 °C moeten worden gekoeld. Op deze wijze blijven de versheid en de zachtheid alsook de ivoorkleur van de asperges behouden. Bacteriën en schimmels die de kwaliteit in het gedrang brengen, krijgen dankzij deze maatregel zeer weinig kans.

De aspergestengels worden vervolgens vakkundig op de juiste maat gesneden en gesorteerd. De stengels worden hiertoe aan het ondereinde, haaks op de as en zonder franjes, afgesneden. Zo ontstaat een miniem snijvlak waardoor ook het vochtverlies tot een minimum wordt beperkt en bacteriën weinig kans krijgen. Is de aspergestengel hol of is het ondereinde van de stengel houtig, dan wordt de lengte vakkundig tot minder dan 22 cm — of, indien het groene asperges zijn, tot minder dan 27 cm — ingekort om de superkwaliteit veilig te stellen.

Vervolgens moeten de asperges bij een temperatuur van 1 °C tot 2 °C en een hoge luchtvochtigheid (99 %) worden opgeslagen, maar niet in water. Bij de producent mogen zich in de koude keten geen onderbrekingen voordoen. De ruimten waar de asperges worden klaargemaakt voor de verkoop en worden gekoeld en, in voorkomend geval, de ruimten die voor de verkoop worden gebruikt, moeten beantwoorden aan de hygiënevoorschriften.

Deze werkwijze, die de wettelijke voorschriften ver overstijgt, draagt bij aan een product dat qua kwaliteit en hygiëne hoge toppen scoort.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

—

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Het geografische gebied omvat met name de zogenaamde zandgordel tussen Siegenburg, Neustadt an der Donau, Abensberg en Langquaid en ligt uitsluitend in het district Kelheim.

5.   Verband met het geografische gebied

Specificiteit van het geografische gebied:

Uit een beschrijving van de economische activiteiten van een bedelorde van de geschoeide karmelieten van de hand van Maximilian Georg Kroiss blijkt dat waarschijnlijk reeds in 1730 asperges in de regio Abensberg werden geteeld. Dezelfde bron vermeldt ook dat de geschiedschrijver Angrüner het niet bij het rechte eind heeft wanneer hij beweert dat de eerste asperges in Abensberg rond 1900 werden geteeld. Tezelfdertijd legt Kroiss er de nadruk op dat Abensberg ook nu nog voor de specialiteit „asperges” bekend is.

Het gebied rond Abensberg, de zogenaamde zandgordel tussen Siegenburg, Neustadt an der Donau, Abensberg en Langquaid, is wegens de optimale bodemgesteldheid en klimatologische omstandigheden uitstekend geschikt voor de aspergeteelt. Het teeltgebied beschikt met zijn gemiddelde jaartemperatuur van 9,8 °C en met zijn gemiddelde jaarlijkse neerslag van 703 mm over goede klimatologische basisvereisten voor de aspergeteelt. De bodem is volgens de geologische gegevens van het Beierse bodeminformatiesysteem overwegend zandachtig. Tezelfdertijd is deze bodem doorgaans rijker aan mineralen en ietwat sloefrijker dan in andere aspergeteeltgebieden van Duitsland. Daaraan danken de „Abensberger Spargel” hun bijzondere, krachtige, kruidige smaak.

De teelt van „Abensberger Spargel” beperkt zich vooral tot de volgende bodemtypes:

| — | Zandgrond (S) |
| --- | --- |

—

Zandgrond (S)

| — | Licht lemige zandgrond (Sl) |
| --- | --- |

—

Licht lemige zandgrond (Sl)

| — | Lemige zandgrond (lS) |
| --- | --- |

—

Lemige zandgrond (lS)

| — | Sterk lemige zandgrond (SL) |
| --- | --- |

—

Sterk lemige zandgrond (SL)

Om de door de bodem bepaalde bijzondere kenmerken van de „Abensberger Spargel” op het gebied van smaak en versheid te garanderen, worden „Abensberger Spargel” volgens vastliggende regels geteeld en voor de verkoop klaargemaakt.

De specialiteit wordt door zowat 70 bedrijven op 210 ha teeltgebied geproduceerd. Abensberg is een van de belangrijkste aspergeteeltgebieden in Beieren. Bovendien ontwikkelden en verbeterden de inheemse landbouwers hun teelttechnieken voortdurend.

Specificiteit van het product:

De kwaliteit van de „Abensberger Spargel” is het resultaat van de beschreven klimatologische omstandigheden en van de in het teeltgebied aanwezige bodemtypes.

„Abensberger Spargel” staat bij de consument zeer hoog in aanzien en geldt onder de kenners als bijzondere delicatesse. „Abensberger Spargel” is een traditionele Beierse specialiteit die ook werd opgenomen in de internetdatabank voor traditionele specialiteiten, die door het Bayerische Staatsministerium für Landwirtschaft und Forsten (Beierse ministerie voor Land- en Bosbouw) werd opgezet (http://www.food-from-bavaria.de).

Naast de benaming „Abensberger Spargel” wordt bij de verkoop van dit product sedert een decennium het geregistreerde collectieve merk „Abensberger Qualitäts-Spargel” gebruikt. Voor dit collectieve merk geldt een reglement waarbij een hoge productkwaliteit wordt vereist.

Die hoge kwaliteit wordt door de consument ook met een hoge betalingsbereidheid gehonoreerd. Zo liggen de prijzen voor „Abensberger Spargel” zelfs hoger dan voor de bekende „Schrobenhausener Spargel”.

De grote bekendheid van de „Abensberger Spargel” komt ook tot uiting in het feit dat de „Abensberger Spargel” op een eigen kookboek kan bogen. Bovendien maakt de Abensbergse aspergekoningin jaarlijks reclame voor de uit dit gebied afkomstige edele groente. In 2007 werd gevierd dat in Abensberg al 75 jaar lang asperges op grote schaal worden geteeld.

De producentenvereniging „Abensberger Qualitätsspargel e.V.” beveelt met name die soorten aan die bijzonder goed voldoen aan de in het productdossier gestelde agronomische eisen (getoetst in de praktijk) en eisen op het gebied van de smaak (getoetst aan de hand van een sensoriële test).

Deze soorten worden door de vereniging opgevoerd in een lijst op de homepage http://www.qualitaetsspargel.de/ van de vereniging, die jaarlijks wordt bijgewerkt.

Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

Hun bijzondere kenmerken danken de „Abensberger Spargel” niet alleen aan het klimaat en de speciale bodem in het teeltgebied maar ook aan de lange aspergeteelttraditie in de regio en aan de vakkundigheid van de landbouwers die deze asperges reeds generaties lang telen. Dankzij de lichte, zandachtige, maar in vergelijking met andere teeltgebieden desalniettemin mineraalrijke en ietwat sloefrijkere bodems en het feit dat dagelijks asperges worden gestoken, kunnen de „Abensberger Spargel” prat gaan op bijzonder zachte stengels die, vergeleken met de asperges uit andere teeltgebieden, een kruidige, krachtige smaak hebben.

Faam:

Dankzij de strenge richtlijnen voor de teelt van de asperges en voor het klaarmaken van de groente voor de verkoop van de producentenvereniging „Abensberger Qualitäts-Spargel” (http://www.qualitaetsspargel.de/index.php/erzeuger/qualitaetsordnung), die de wettelijke voorschriften ten dele ver overstijgen, worden reeds verscheidene decennia „Abensberger Spargel” van superkwaliteit op de markt gebracht. Dat heeft ertoe geleid dat dit product een uitstekende reputatie geniet en bij de consument hoog in aanzien staat. Dat aanzien komt tot uiting in de officiële gegevens met betrekking tot de prijzen. „Abensberger Spargel” halen op de markt hogere prijzen dan asperges van andere oorsprong.

De aspergesector, met een oppervlakte van momenteel ca. 210 ha, is ondertussen uitgegroeid tot één van de belangrijkste economische sectoren in de regio Abensberg.

De telers in het geografische productiegebied leveren hun kennis en ervaring op het vlak van aspergeteelt al 70 jaar lang over van de ene generatie op de andere. Deze kennis en ervaring staan borg voor de beste kwaliteit die op haar beurt aan de basis ligt van een goede afzet.

Het aspergeseizoen geldt in de regio als het „vijfde seizoen” en brengt vele dagjesmensen en toeristen van heinde en verre naar de streek. Op culinair gebied staat de asperge in die periode zowel in de keuken van Jan Modaal als in gastronomische middens in het middelpunt. De ingezetenen en de toeristen die naar aanleiding van het aspergeseizoen in groten getale naar Abensberg komen, worden met steeds creatievere recepten verrast. Tijdens wekelijks gehouden markten en speciale aspergemarkten realiseren de telers in deze periode een groot gedeelte van hun omzet aan aspergeproducten.

Sedert 1996 wordt jaarlijks in Abensberg een aspergekoningin verkozen. Zij verzorgt talrijke contacten met de radio, pers en televisie en zorgt ervoor dat de faam van de „Abensberger Spargel” ver buiten de regio wordt verspreid.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(Artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

https://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/41017”.

---

(1)  PB L 179 van 19.6.2014, blz. 17.

1

(2)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

2

---