# Dziennik Urzędowy C 279/1 si

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 279 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 591 sierpnia 2016 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 279

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 591 sierpnia 2016

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2016/C 279/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2016/C 279/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2016/C 279/02 | Sprawa C-541/14 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Prawo do wniesienia skargi — Legitymacja procesowa — Osoby fizyczne lub prawne — Pomoc państwa — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym — Akt dotyczący indywidualnie — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych) | 2 |
| 2016/C 279/03 | Sprawa C-563/14 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r.– Dansk Automat Brancheforening/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Prawo do wniesienia skargi — Legitymacja procesowa — Osoby fizyczne lub prawne — Pomoc państwa — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym — Akt dotyczący indywidualnie — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych) | 3 |
| 2016/C 279/04 | Sprawa C-227/15 P: Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Jean-Marie Cahier/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Republika Francuska (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 — Artykuł 28 ust. 1 — Obowiązek destylacji wina pochodzącego z winorośli o podwójnym zastosowaniu, którego ilość przekracza zwykle wytwarzaną ilość wina niewywożoną poza Unię — Rozporządzenie (WE) nro 1623/2000 — Destylacja dokonywana samodzielnie przez producenta działającego w charakterze gorzelnika — Produkcja spirytusów winnych z zarejestrowaną nazwą pochodzenia) | 3 |
| 2016/C 279/05 | Sprawa C-232/15 P: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – ultra air GmbH/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Donaldson Filtration Deutschland GmbH [Odwołanie — Znak towarowy Unii Europejskiej — Słowny unijny znak towarowy ultra.air ultrafilter — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji lub unieważnienia — Charakter opisowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust. 1 lit. a) — Unieważnienie przez izbę odwoławczą — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne] | 4 |
| 2016/C 279/06 | Sprawy połączone C-264/15 P i C-265/15 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Makro autoservicio mayorista SA, Vestel Iberia SL/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii (Odwołanie — Regulamin postępowania przed Trybunałem — Artykuł 181 — Artykuł 263 TFUE — Sytuacja osoby, której nie dotyczy bezpośrednio zaskarżona decyzja — Unia celna — Uwzględnienie a posteriori i zwrot należności przywozowych — Odbiorniki telewizji kolorowej pochodzące z Turcji) | 4 |
| 2016/C 279/07 | Sprawa C-279/15 PP: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Alexandre Borde, Carbonium SAS/Komisja Europejska [Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Program intra-ACP (Afryka, Karaiby i Pacyfik) Światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym (GCCA) — Żądanie Komisji zakończenia misji jednego z ekspertów wybranych przez współwykonawcę — Skarga o stwierdzenie nieważności — Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem) | 5 |
| 2016/C 279/08 | Sprawa C-281/15: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni/Raja Mamisch [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1259/2010 — Zakres stosowania — Uznanie prywatnego wyroku rozwodowego wydanego przez sąd wyznaniowy w państwie trzecim — Oczywisty brak właściwości Trybunału] | 5 |
| 2016/C 279/09 | Sprawa C-285/15: Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Beca Engineering Srl/Ministero dell'Interno (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Swobodny przepływ towarów — Dyrektywa 89/106/EWG — Wyroby budowlane — Kominowe okładziny wewnętrzne — Przepisy krajowe wymagające budowy kominów przy użyciu wyłącznie niepalnych materiałów) | 6 |
| 2016/C 279/10 | Sprawa C-394/15 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. – John Dalli/Komisja Europejska (Odwołanie — Sprawozdanie z dochodzenia OLAF dotyczące członka Komisji Europejskiej — Rzekoma, wyrażona ustnie decyzja przewodniczącego Komisji w sprawie odsunięcia zainteresowanego komisarza od pełnienia obowiązków — Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie) | 7 |
| 2016/C 279/11 | Sprawa C-462/15: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) – Verners Pudāns/Valsts ieņēmumu dienests [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Wspólna polityka rolna — Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 — Systemy wsparcia bezpośredniego — Artykuł 29 ust. 1 — Obowiązek przekazywania płatności w całości beneficjentom — Podatek dochodowy] | 7 |
| 2016/C 279/12 | Sprawa C-555/15: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria – Portugal) – Bernard Jean Marie Gabarel/Fazenda Pública [Odesłanie prejudycjalne — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Fizjoterapia — Osteopatia] | 8 |
| 2016/C 279/13 | Sprawy połączone od C-692/15 do C-694/15: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Consiglio di Stato – Włochy) – Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)/Ministero dell'Interno (C-692/15 i C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15) (Odesłanie prejudycjalne — Regulamin postępowania przed Trybunałem — Artykuł 53 § 2 — Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług — Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym — Oczywisty brak właściwości Trybunału) | 8 |
| 2016/C 279/14 | Sprawa C-198/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 28 stycznia 2016 r. w sprawie T-570/13, Agriconsulting Europe SA/Komisja Europejska wniesione w dniu 8 kwietnia 2016 r. przez Agriconsulting Europe SA | 9 |
| 2016/C 279/15 | Sprawa C-227/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, miejsce siedziby Arnheim (Niderlandy) w dniu 22 kwietnia 2016 r. – Jan Theodorus Arts/Veevoederbedrijf Alpuro BV | 10 |
| 2016/C 279/16 | Sprawa C-231/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 25 kwietnia 2016 r. – Merck KGaA/Merck & Co. Inc. i in. | 10 |
| 2016/C 279/17 | Sprawa C-243/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 30 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 kwietnia 2016 r. – Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García i Juan Gregorio Benito García/Contimark S.A. i Jordi Socías Gispert | 12 |
| 2016/C 279/18 | Sprawa C-245/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Włochy) w dniu 28 kwietnia 2016 r. – Nerea SpA/Regione Marche | 13 |
| 2016/C 279/19 | Sprawa C-247/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hannover (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2016 r. – Heike Schottelius/Falk Seifert | 14 |
| 2016/C 279/20 | Sprawa C-252/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 2 maja 2016 r. – Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, Bezirksdirektion Nürnberg (GEMA)/Josef Ebert | 15 |
| 2016/C 279/21 | Sprawa C-257/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 9 maja 2016 r. – Elke Roch, Jürgen Roch/Germanwings GmbH | 15 |
| 2016/C 279/22 | Sprawa C-268/16 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15, Binca Seafoods GmbH/Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 maja 2016 r. przez Binca Seafoods GmbH | 16 |
| 2016/C 279/23 | Sprawa C-269/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano | 17 |
| 2016/C 279/24 | Sprawa C-270/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Cuenca (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Carlos Enrique Ruiz Conejero/Ferroser Servicios Auxiliares S.A. i Ministerio Fiscal | 18 |
| 2016/C 279/25 | Sprawa C-279/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 3 marca 2016 r. w sprawie T-675/14, Hiszpania/Komisja, wniesione w dniu 19 maja 2016 r. przez Królestwo Hiszpanii | 18 |
| 2016/C 279/26 | Sprawa C-281/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 20 maja 2016 r. – Vereniging Hoekschewaards Landschap/Staatssecretaris van Economische Zaken. | 19 |
| 2016/C 279/27 | Sprawa C-283/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Family Division (Anglia i Walia) w dniu 23 maja 2016 r. – M. S./P. S. | 20 |
| 2016/C 279/28 | Sprawa C-299/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 26 maja 2016 r. – Z Denmark ApS/Skatteministeriet | 20 |
| 2016/C 279/29 | Sprawa C-321/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dublin Circuit & District Civil Courts Office (Irlandia) w dniu 6 czerwca 2016 r. – Maria Isabel Harmon/Owen Pardue | 22 |
| 2016/C 279/30 | Sprawa C-323/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Helm AG/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond | 23 |
| 2016/C 279/31 | Sprawa C-571/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Timberland Europe BV/Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond | 23 |
| 2016/C 279/32 | Sprawa C-150/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge/N, przy udziale Bundesrepublik Deutschland | 24 |
| 2016/C 279/33 | Sprawa C-481/15: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 11 maja 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec | 24 |
| 2016/C 279/34 | Sprawa C-483/15: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Albini & Pitigliani SpA | 24 |
| 2016/C 279/35 | Sprawa C-533/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Feliks Frisman/Finnair Oyj | 24 |
| 2016/C 279/36 | Sprawa C-543/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie | 25 |
| 2016/C 279/37 | Sprawa C-684/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 kwietnia 2016 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luxemburga | 25 |
| | Sąd |
| 2016/C 279/38 | Sprawa T-118/13: Wyrok Sądu z dnia 22 czerwca 2016 r. – Whirlpool Europe/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Urządzenia gospodarstwa domowego — Pomoc na restrukturyzację — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków — Decyzja wydana w wyniku stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniej wydanej decyzji dotyczącej tego samego postępowania — Brak indywidualnego oddziaływania — Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną — Niedopuszczalność) | 26 |
| 2016/C 279/39 | Sprawa T-381/14: Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r. – Pszonka/Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie — Zamrożenie środków finansowych — Wykaz osób, podmiotów i organów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Ujęcie nazwiska skarżącego — Termin do wniesienia skargi — Dopuszczalność — Dowód zasadności umieszczenia w wykazie — Skarga oczywiście zasadna) | 26 |
| 2016/C 279/40 | Sprawa T-220/15: Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009] | 27 |
| 2016/C 279/41 | Sprawa T-222/15: Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009] | 28 |
| 2016/C 279/42 | Sprawa T-595/15: Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r. – Europäischer Tier und Naturschutz i Giesen/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zarzucana odmowa złożenia wniosku legislacyjnego dotyczącego stworzenia stowarzyszenia na gruncie prawa europejskiego — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Oczywista niedopuszczalność) | 28 |
| 2016/C 279/43 | Sprawa T-151/16: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r. – NC/Komisja | 29 |
| 2016/C 279/44 | Sprawa T-235/16: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2016 r. – GP Joule PV/EUIPO – Green Power Technologies (GPTech) | 30 |
| 2016/C 279/45 | Sprawa T-246/16: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2016 r. – Aurora Group Danmark/EUIPO – Retail Distribution (PANZER) | 31 |
| 2016/C 279/46 | Sprawa T-263/16: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2016 r. – Magnetrol International/Komisja | 32 |
| 2016/C 279/47 | Sprawa T-265/16: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Puratos i in./Komisja | 33 |
| 2016/C 279/48 | Sprawa T-266/16: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Capsugel Belgium/Komisja | 34 |
| 2016/C 279/49 | Sprawa T-278/16: Skarga wniesiona w dniu 31 maja 2016 r. – Atlas Copco Airpower i Atlas Copco/Komisja | 34 |
| 2016/C 279/50 | Sprawa T-291/16: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2016 r. – Anta (Chiny)/EUIPO (Przedstawienie dwóch narysowanych linii) | 35 |
| 2016/C 279/51 | Sprawa T-292/16: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT ORIGINAL Super Slims) | 36 |
| 2016/C 279/52 | Sprawa T-293/16: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT) | 37 |
| 2016/C 279/53 | Sprawa T-294/16: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT) | 38 |
| 2016/C 279/54 | Sprawa T-295/16: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2016 r. – SymbioPharm/EMA | 38 |
| 2016/C 279/55 | Sprawa T-302/16: Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2016 r. – Bay/Parlement | 40 |
| 2016/C 279/56 | Sprawa T-191/15: Postanowienie Sądu z dnia 26 maja 2016 r. – SLE Schuh/EUIPO – Vigoss Tekstil Konfeksiyon (VIOS) | 40 |
| 2016/C 279/57 | Sprawa T-697/15: Postanowienie Sądu z dnia 25 maja 2016 r. – Bergbräu/EUIPO – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU) | 41 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2016/C 279/02

Sprawa C-541/14 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Prawo do wniesienia skargi — Legitymacja procesowa — Osoby fizyczne lub prawne — Pomoc państwa — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym — Akt dotyczący indywidualnie — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych)

2

2016/C 279/03

Sprawa C-563/14 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r.– Dansk Automat Brancheforening/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Prawo do wniesienia skargi — Legitymacja procesowa — Osoby fizyczne lub prawne — Pomoc państwa — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym — Akt dotyczący indywidualnie — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych)

3

2016/C 279/04

Sprawa C-227/15 P: Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Jean-Marie Cahier/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Republika Francuska (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 — Artykuł 28 ust. 1 — Obowiązek destylacji wina pochodzącego z winorośli o podwójnym zastosowaniu, którego ilość przekracza zwykle wytwarzaną ilość wina niewywożoną poza Unię — Rozporządzenie (WE) nro 1623/2000 — Destylacja dokonywana samodzielnie przez producenta działającego w charakterze gorzelnika — Produkcja spirytusów winnych z zarejestrowaną nazwą pochodzenia)

o

3

2016/C 279/05

Sprawa C-232/15 P: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – ultra air GmbH/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Donaldson Filtration Deutschland GmbH [Odwołanie — Znak towarowy Unii Europejskiej — Słowny unijny znak towarowy ultra.air ultrafilter — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji lub unieważnienia — Charakter opisowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust. 1 lit. a) — Unieważnienie przez izbę odwoławczą — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne]

4

2016/C 279/06

Sprawy połączone C-264/15 P i C-265/15 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Makro autoservicio mayorista SA, Vestel Iberia SL/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii (Odwołanie — Regulamin postępowania przed Trybunałem — Artykuł 181 — Artykuł 263 TFUE — Sytuacja osoby, której nie dotyczy bezpośrednio zaskarżona decyzja — Unia celna — Uwzględnienie a posteriori i zwrot należności przywozowych — Odbiorniki telewizji kolorowej pochodzące z Turcji)

4

2016/C 279/07

Sprawa C-279/15 PP: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Alexandre Borde, Carbonium SAS/Komisja Europejska [Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Program intra-ACP (Afryka, Karaiby i Pacyfik) Światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym (GCCA) — Żądanie Komisji zakończenia misji jednego z ekspertów wybranych przez współwykonawcę — Skarga o stwierdzenie nieważności — Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem)

5

2016/C 279/08

Sprawa C-281/15: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni/Raja Mamisch [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1259/2010 — Zakres stosowania — Uznanie prywatnego wyroku rozwodowego wydanego przez sąd wyznaniowy w państwie trzecim — Oczywisty brak właściwości Trybunału]

5

2016/C 279/09

Sprawa C-285/15: Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Beca Engineering Srl/Ministero dell'Interno (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Swobodny przepływ towarów — Dyrektywa 89/106/EWG — Wyroby budowlane — Kominowe okładziny wewnętrzne — Przepisy krajowe wymagające budowy kominów przy użyciu wyłącznie niepalnych materiałów)

6

2016/C 279/10

Sprawa C-394/15 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. – John Dalli/Komisja Europejska (Odwołanie — Sprawozdanie z dochodzenia OLAF dotyczące członka Komisji Europejskiej — Rzekoma, wyrażona ustnie decyzja przewodniczącego Komisji w sprawie odsunięcia zainteresowanego komisarza od pełnienia obowiązków — Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie)

7

2016/C 279/11

Sprawa C-462/15: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) – Verners Pudāns/Valsts ieņēmumu dienests [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Wspólna polityka rolna — Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 — Systemy wsparcia bezpośredniego — Artykuł 29 ust. 1 — Obowiązek przekazywania płatności w całości beneficjentom — Podatek dochodowy]

7

2016/C 279/12

Sprawa C-555/15: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria – Portugal) – Bernard Jean Marie Gabarel/Fazenda Pública [Odesłanie prejudycjalne — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych — Fizjoterapia — Osteopatia]

8

2016/C 279/13

Sprawy połączone od C-692/15 do C-694/15: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Consiglio di Stato – Włochy) – Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)/Ministero dell'Interno (C-692/15 i C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15) (Odesłanie prejudycjalne — Regulamin postępowania przed Trybunałem — Artykuł 53 § 2 — Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług — Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

8

2016/C 279/14

Sprawa C-198/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 28 stycznia 2016 r. w sprawie T-570/13, Agriconsulting Europe SA/Komisja Europejska wniesione w dniu 8 kwietnia 2016 r. przez Agriconsulting Europe SA

9

2016/C 279/15

Sprawa C-227/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, miejsce siedziby Arnheim (Niderlandy) w dniu 22 kwietnia 2016 r. – Jan Theodorus Arts/Veevoederbedrijf Alpuro BV

10

2016/C 279/16

Sprawa C-231/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 25 kwietnia 2016 r. – Merck KGaA/Merck & Co. Inc. i in.

10

2016/C 279/17

Sprawa C-243/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 30 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 kwietnia 2016 r. – Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García i Juan Gregorio Benito García/Contimark S.A. i Jordi Socías Gispert

o

12

2016/C 279/18

Sprawa C-245/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Włochy) w dniu 28 kwietnia 2016 r. – Nerea SpA/Regione Marche

13

2016/C 279/19

Sprawa C-247/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hannover (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2016 r. – Heike Schottelius/Falk Seifert

14

2016/C 279/20

Sprawa C-252/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 2 maja 2016 r. – Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, Bezirksdirektion Nürnberg (GEMA)/Josef Ebert

15

2016/C 279/21

Sprawa C-257/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 9 maja 2016 r. – Elke Roch, Jürgen Roch/Germanwings GmbH

15

2016/C 279/22

Sprawa C-268/16 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15, Binca Seafoods GmbH/Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 maja 2016 r. przez Binca Seafoods GmbH

16

2016/C 279/23

Sprawa C-269/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano

o

17

2016/C 279/24

Sprawa C-270/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Cuenca (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Carlos Enrique Ruiz Conejero/Ferroser Servicios Auxiliares S.A. i Ministerio Fiscal

o

18

2016/C 279/25

Sprawa C-279/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 3 marca 2016 r. w sprawie T-675/14, Hiszpania/Komisja, wniesione w dniu 19 maja 2016 r. przez Królestwo Hiszpanii

18

2016/C 279/26

Sprawa C-281/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 20 maja 2016 r. – Vereniging Hoekschewaards Landschap/Staatssecretaris van Economische Zaken.

19

2016/C 279/27

Sprawa C-283/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Family Division (Anglia i Walia) w dniu 23 maja 2016 r. – M. S./P. S.

20

2016/C 279/28

Sprawa C-299/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 26 maja 2016 r. – Z Denmark ApS/Skatteministeriet

20

2016/C 279/29

Sprawa C-321/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dublin Circuit & District Civil Courts Office (Irlandia) w dniu 6 czerwca 2016 r. – Maria Isabel Harmon/Owen Pardue

22

2016/C 279/30

Sprawa C-323/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Helm AG/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond

23

2016/C 279/31

Sprawa C-571/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Timberland Europe BV/Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond

23

2016/C 279/32

Sprawa C-150/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge/N, przy udziale Bundesrepublik Deutschland

24

2016/C 279/33

Sprawa C-481/15: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 11 maja 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

24

2016/C 279/34

Sprawa C-483/15: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Albini & Pitigliani SpA

24

2016/C 279/35

Sprawa C-533/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Feliks Frisman/Finnair Oyj

24

2016/C 279/36

Sprawa C-543/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

25

2016/C 279/37

Sprawa C-684/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 kwietnia 2016 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luxemburga

25

Sąd

2016/C 279/38

Sprawa T-118/13: Wyrok Sądu z dnia 22 czerwca 2016 r. – Whirlpool Europe/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Urządzenia gospodarstwa domowego — Pomoc na restrukturyzację — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków — Decyzja wydana w wyniku stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniej wydanej decyzji dotyczącej tego samego postępowania — Brak indywidualnego oddziaływania — Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną — Niedopuszczalność)

26

2016/C 279/39

Sprawa T-381/14: Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r. – Pszonka/Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie — Zamrożenie środków finansowych — Wykaz osób, podmiotów i organów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Ujęcie nazwiska skarżącego — Termin do wniesienia skargi — Dopuszczalność — Dowód zasadności umieszczenia w wykazie — Skarga oczywiście zasadna)

26

2016/C 279/40

Sprawa T-220/15: Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009]

27

2016/C 279/41

Sprawa T-222/15: Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009]

28

2016/C 279/42

Sprawa T-595/15: Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r. – Europäischer Tier und Naturschutz i Giesen/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zarzucana odmowa złożenia wniosku legislacyjnego dotyczącego stworzenia stowarzyszenia na gruncie prawa europejskiego — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Oczywista niedopuszczalność)

28

2016/C 279/43

Sprawa T-151/16: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r. – NC/Komisja

29

2016/C 279/44

Sprawa T-235/16: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2016 r. – GP Joule PV/EUIPO – Green Power Technologies (GPTech)

30

2016/C 279/45

Sprawa T-246/16: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2016 r. – Aurora Group Danmark/EUIPO – Retail Distribution (PANZER)

31

2016/C 279/46

Sprawa T-263/16: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2016 r. – Magnetrol International/Komisja

32

2016/C 279/47

Sprawa T-265/16: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Puratos i in./Komisja

33

2016/C 279/48

Sprawa T-266/16: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Capsugel Belgium/Komisja

34

2016/C 279/49

Sprawa T-278/16: Skarga wniesiona w dniu 31 maja 2016 r. – Atlas Copco Airpower i Atlas Copco/Komisja

34

2016/C 279/50

Sprawa T-291/16: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2016 r. – Anta (Chiny)/EUIPO (Przedstawienie dwóch narysowanych linii)

35

2016/C 279/51

Sprawa T-292/16: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT ORIGINAL Super Slims)

36

2016/C 279/52

Sprawa T-293/16: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT)

37

2016/C 279/53

Sprawa T-294/16: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT)

38

2016/C 279/54

Sprawa T-295/16: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2016 r. – SymbioPharm/EMA

38

2016/C 279/55

Sprawa T-302/16: Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2016 r. – Bay/Parlement

40

2016/C 279/56

Sprawa T-191/15: Postanowienie Sądu z dnia 26 maja 2016 r. – SLE Schuh/EUIPO – Vigoss Tekstil Konfeksiyon (VIOS)

40

2016/C 279/57

Sprawa T-697/15: Postanowienie Sądu z dnia 25 maja 2016 r. – Bergbräu/EUIPO – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)

41

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2016/C 279/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 270 z 25.7.2016

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 260 z 18.7.2016

Dz.U. C 251 z 11.7.2016

Dz.U. C 243 z 4.7.2016

Dz.U. C 232 z 27.6.2016

Dz.U. C 222 z 20.6.2016

Dz.U. C 211 z 13.6.2016

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/2 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/2

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)

(Sprawa C-541/14 P) (1)

((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Prawo do wniesienia skargi - Legitymacja procesowa - Osoby fizyczne lub prawne - Pomoc państwa - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Akt dotyczący indywidualnie - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych))

(2016/C 279/02)

Język postępowania: duński

Strony

Wnoszący odwołanie: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (przedstawiciel: B. Jacobi, advokat, advokat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Grønfeldt i M. P.-J. Loewenthal, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez R. Holdgaarda, advokat), Betfair Group plc, Betfair International Ltd (przedstawiciele: A. Pliego Selie, O. Brouwer i M. Groothuismink, advocaten), European Gaming and Betting Association (EGBA) (przedstawiciele: J. Heithecker, C.-D. Ehlermann et J. Ylinen, Rechtsanwälte)

Sentencja

| 1. | Odwołanie zostaje odrzucone. |
| --- | --- |

1.

Odwołanie zostaje odrzucone.

| 2. | Royal Scandinavian Casino Århus I/S zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Royal Scandinavian Casino Århus I/S zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3. | Królestwo Danii pokrywa swe własne koszty. |
| --- | --- |

3.

Królestwo Danii pokrywa swe własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 34 z 2.2.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/3

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r.– Dansk Automat Brancheforening/Komisja Europejska, Królestwo Danii, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)

(Sprawa C-563/14 P) (1)

((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Prawo do wniesienia skargi - Legitymacja procesowa - Osoby fizyczne lub prawne - Pomoc państwa - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Akt dotyczący indywidualnie - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych))

(2016/C 279/03)

Język postępowania: duński

Strony

Wnoszący odwołanie: Dansk Automat Brancheforening (przedstawiciele: K. Dyekjær, T. Høg i J. Flodgaard, advokater)

Druga strona postępowania:

Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Grønfeldt i M. P.-J. Loewenthal, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez R. Holdgaarda, advokat), Betfair Group plc, Betfair International Ltd (przedstawiciele: A. Pliego Selie, O. Brouwer i M. Groothuismink, advocaten), European Gaming and Betting Association (EGBA) (przedstawiciele: J. Heithecker, C.-D. Ehlermann et J. Ylinen, Rechtsanwälte)

Sentencja

| 1. | Odwołanie zostaje odrzucone. |
| --- | --- |

1.

Odwołanie zostaje odrzucone.

| 2. | Dansk Automat Brancheforening zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Dansk Automat Brancheforening zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3. | Królestwo Danii pokrywa swe własne koszty. |
| --- | --- |

3.

Królestwo Danii pokrywa swe własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 46 z 9.2.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/3

---

Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Jean-Marie Cahier/Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Republika Francuska

(Sprawa C-227/15 P) (1)

((Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 - Artykuł 28 ust. 1 - Obowiązek destylacji wina pochodzącego z winorośli o podwójnym zastosowaniu, którego ilość przekracza zwykle wytwarzaną ilość wina niewywożoną poza Unię - Rozporządzenie (WE) nro 1623/2000 - Destylacja dokonywana samodzielnie przez producenta działającego w charakterze gorzelnika - Produkcja spirytusów winnych z zarejestrowaną nazwą pochodzenia))

(2016/C 279/04)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy, Pascale Rulleaud-Beaufour (przedstawiciel: C.É. Gudin, avocat)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Barbagallo i É. Sitbon, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Galindo Martín i B. Schima, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i S. Ghiandoni, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

| 2) | Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy i Pascale Rulleaud-Beaufour pokrywają własne koszty oraz zostają obciążeni kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej, a także przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy i Pascale Rulleaud-Beaufour pokrywają własne koszty oraz zostają obciążeni kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej, a także przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/4

---

Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – ultra air GmbH/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Donaldson Filtration Deutschland GmbH

(Sprawa C-232/15 P) (1)

([Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Słowny unijny znak towarowy ultra.air ultrafilter - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji lub unieważnienia - Charakter opisowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 52 ust. 1 lit. a) - Unieważnienie przez izbę odwoławczą - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne])

(2016/C 279/05)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ultra air GmbH (przedstawiciel: C. König, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik), Donaldson Filtration Deutschland GmbH (przedstawiciele: N. Siebertz i M. Teworte-Vey, Rechtsanwältinnen)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.

| 2) | ultra air GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ultra air GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/4

---

Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Makro autoservicio mayorista SA, Vestel Iberia SL/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii

(Sprawy połączone C-264/15 P i C-265/15 P) (1)

((Odwołanie - Regulamin postępowania przed Trybunałem - Artykuł 181 - Artykuł 263 TFUE - Sytuacja osoby, której nie dotyczy bezpośrednio zaskarżona decyzja - Unia celna - Uwzględnienie a posteriori i zwrot należności przywozowych - Odbiorniki telewizji kolorowej pochodzące z Turcji))

(2016/C 279/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Makro autoservicio mayorista SA, Vestel Iberia SL (przedstawiciele: P. De Baere i P. Muñiz, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i A. Caeiros, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Makro autoservicio mayorista SA i Vestel Iberia SL zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Makro autoservicio mayorista SA i Vestel Iberia SL zostają obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/5

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. – Alexandre Borde, Carbonium SAS/Komisja Europejska

(Sprawa C-279/15 PP) (1)

([Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Program intra-ACP (Afryka, Karaiby i Pacyfik) Światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym (GCCA) - Żądanie Komisji zakończenia misji jednego z ekspertów wybranych przez współwykonawcę - Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem))

(2016/C 279/07)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Alexandre Borde, Carbonium SAS (przedstawiciel: A.B.H. Herzberg, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Bartelt i F. Moro, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Alexandre Borde i Carbonium SAS zostają solidarnie obciążeni kosztami postepowania. |
| --- | --- |

2)

Alexandre Borde i Carbonium SAS zostają solidarnie obciążeni kosztami postepowania.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/5

---

Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht München – Niemcy) – Soha Sahyouni/Raja Mamisch

(Sprawa C-281/15) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 1259/2010 - Zakres stosowania - Uznanie prywatnego wyroku rozwodowego wydanego przez sąd wyznaniowy w państwie trzecim - Oczywisty brak właściwości Trybunału])

(2016/C 279/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca środek zaskarżenia: Soha Sahyouni

Druga strona postępowania: Raja Mamisch

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania zadane mu przez Oberlandesgericht München (sąd okręgowy w Monachium, Niemcy) postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/6

---

Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Beca Engineering Srl/Ministero dell'Interno

(Sprawa C-285/15) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Swobodny przepływ towarów - Dyrektywa 89/106/EWG - Wyroby budowlane - Kominowe okładziny wewnętrzne - Przepisy krajowe wymagające budowy kominów przy użyciu wyłącznie niepalnych materiałów))

(2016/C 279/09)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Beca Engineering Srl

Strona pozwana: Ministero dell'Interno

Sentencja

Zgodności z prawem Unii przepisów krajowych wymagających, by kominy instalacji grzewczych gospodarstw domowych były wykonane przy użyciu wyrobów budowlanych takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego, które są niepalne, nie należy oceniać w świetle dyrektywy Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych, zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r.

Dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienioną dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. należy interpretować w ten sposób, że takie krajowe przepisy należy uznać za „przepis techniczny” w rozumieniu art. 1 pkt 3 i 11 tej dyrektywy, i że w braku notyfikowania tych przepisów Komisji Europejskiej przez państwo członkowskie, zgodnie z art. 8 tej dyrektywy ze zm. takie przepisy krajowe nie obowiązują, a jednostki mogą powołać się na to przed sądem krajowym.

---

(1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/7

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. – John Dalli/Komisja Europejska

(Sprawa C-394/15 P) (1)

((Odwołanie - Sprawozdanie z dochodzenia OLAF dotyczące członka Komisji Europejskiej - Rzekoma, wyrażona ustnie decyzja przewodniczącego Komisji w sprawie odsunięcia zainteresowanego komisarza od pełnienia obowiązków - Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie))

(2016/C 279/10)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: John Dalli (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i S. Rodrigues)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz, B. Smulders i J.P. Keppenne, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | John Dalli zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

John Dalli zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/7

---

Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) – Verners Pudāns/Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-462/15) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólna polityka rolna - Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 - Systemy wsparcia bezpośredniego - Artykuł 29 ust. 1 - Obowiązek przekazywania płatności w całości beneficjentom - Podatek dochodowy])

(2016/C 279/11)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w pierwszej instancji: Verners Pudāns

Strona pozwana w pierwszej instancji: Valsts ieņēmumu dienests

Sentencja

Artykuł 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on obowiązywaniu przepisów krajowych takich jak będące przedmiotem postępowania głównego, które obejmują podatkiem dochodowym płatności przekazywane w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 381 z 16.11.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/8

---

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria – Portugal) – Bernard Jean Marie Gabarel/Fazenda Pública

(Sprawa C-555/15) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Zwolnienia - Świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych - Fizjoterapia - Osteopatia])

(2016/C 279/12)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Bernard Jean Marie Gabarel

Strona pozwana: Fazenda Pública

Sentencja

Artykuł 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że fizjoterapeuta, który w ramach swojej działalności zawodowej w zakresie ochrony zdrowia stosuje bez rozróżnienia lub w sposób komplementarny terapie właściwe albo dla fizjoterapii, albo dla osteopatii, powinien być zwolniony z podatku od wartości dodanej nie tylko z tytułu stosowania tych pierwszych terapii, ale również z tytułu stosowania tych drugich terapii, jeżeli wyłączenie tych ostatnich z ram wykonywania zawodów paramedycznych do celów zwolnienia z podatku od wartości dodanej wykracza poza granice uprawnień dyskrecjonalnych przyznanych państwom członkowskim na mocy tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 16 z 18.1.2016.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/8

---

Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Consiglio di Stato – Włochy) – Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)/Ministero dell'Interno (C-692/15 i C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15)

(Sprawy połączone od C-692/15 do C-694/15) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Regulamin postępowania przed Trybunałem - Artykuł 53 § 2 - Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług - Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym - Oczywisty brak właściwości Trybunału))

(2016/C 279/13)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Security Service Srl (C-692/15), Il Camaleonte Srl (C-693/15), Vigilanza Privata Turris Srl (C-694/15)

Strona pozwana: Ministero dell'Interno (C-692/15 i C-693/15), Questura di Napoli, Questura di Roma (C-692/15)

Sentencja

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedłożone przez Consiglio di Stato (radę państwa, Włochy) postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 21.3.2016.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/9 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 28 stycznia 2016 r. w sprawie T-570/13, Agriconsulting Europe SA/Komisja Europejska wniesione w dniu 8 kwietnia 2016 r. przez Agriconsulting Europe SA

(Sprawa C-198/16 P)

(2016/C 279/14)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Agriconsulting Europe SA (przedstawiciele: R. Sciaudone, avvocato)

Druga strona
  postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy co do istoty na podstawie wskazówek Trybunału; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy co do istoty na podstawie wskazówek Trybunału;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania w niniejszej instancji oraz kosztów postępowania w sprawie T-570/13. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania w niniejszej instancji oraz kosztów postępowania w sprawie T-570/13.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Odnosząc się do kryteriów nr 1 i 2 udzielania zamówień: przeinaczenie i błędna interpretacja argumentacji podniesionej przez stronę skarżącą; naruszenie obowiązku naprawienia szkody w związku zakresem jego zastosowania. |
| --- | --- |

1.

Odnosząc się do kryteriów nr 1 i 2 udzielania zamówień: przeinaczenie i błędna interpretacja argumentacji podniesionej przez stronę skarżącą; naruszenie obowiązku naprawienia szkody w związku zakresem jego zastosowania.

| 2. | Odnosząc się do pojęcia rażąco niskiej oferty: przeinaczenie oceny komisji przetargowej oraz naruszenie obowiązku uzasadnienia wyroku; przeinaczanie przedłożonych w sprawie dowodów z dokumentu i wewnętrzna sprzeczność uzasadnienia, ponieważ Sąd zastąpił swoją oceną ocenę komisji przetargowej. |
| --- | --- |

2.

Odnosząc się do pojęcia rażąco niskiej oferty: przeinaczenie oceny komisji przetargowej oraz naruszenie obowiązku uzasadnienia wyroku; przeinaczanie przedłożonych w sprawie dowodów z dokumentu i wewnętrzna sprzeczność uzasadnienia, ponieważ Sąd zastąpił swoją oceną ocenę komisji przetargowej.

| 3. | Błędna interpretacja i przeinaczenie skargi oraz środków dowodowych podniesionych w związku z ofertą na dodatkowe zadania; błędna interpretacja parametrów oceny pojęcia rażąco niskiej oferty oraz uprawnień stron postępowania w zakresie kontroli nieprawidłowości: naruszenie przepisów procedury przetargowej; błędna interpretacja i przeinaczenie środków dowodowych podniesionych przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

3.

Błędna interpretacja i przeinaczenie skargi oraz środków dowodowych podniesionych w związku z ofertą na dodatkowe zadania; błędna interpretacja parametrów oceny pojęcia rażąco niskiej oferty oraz uprawnień stron postępowania w zakresie kontroli nieprawidłowości: naruszenie przepisów procedury przetargowej; błędna interpretacja i przeinaczenie środków dowodowych podniesionych przez stronę skarżącą.

| 4. | Błędna ocena rzeczywistego i pewnego charakteru szkody, której naprawienia żąda strona skarżąca. |
| --- | --- |

4.

Błędna ocena rzeczywistego i pewnego charakteru szkody, której naprawienia żąda strona skarżąca.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, miejsce siedziby Arnheim (Niderlandy) w dniu 22 kwietnia 2016 r. – Jan Theodorus Arts/Veevoederbedrijf Alpuro BV

(Sprawa C-227/16)

(2016/C 279/15)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, miejsce siedziby Arnhem

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący odwołanie: Jan Theodorus Arts

Druga strona postępowania: Veevoederbedrijf Alpuro BV

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy ważny jest zbiór klauzul zawarty w umowie pomiędzy gospodarstwem zajmującym się tuczem cieląt a przedsiębiorstwem integracyjnym, [...] z którego wynika, że płatność jednolita przyznana gospodarstwu zajmującemu się tuczem cieląt zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 (1) z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników przypada przedsiębiorstwu integracyjnemu poprzez odliczenie od ceny za tuczone cielęta, mając na względzie cele tego rozporządzenia, zwłaszcza zapewnienie rolnikom odpowiedniego poziomu życia w drodze bezpośredniego wsparcia dochodowego, jak i promowanie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt, środowiska oraz dobrostanu zwierząt? |
| --- | --- |

1)

Czy ważny jest zbiór klauzul zawarty w umowie pomiędzy gospodarstwem zajmującym się tuczem cieląt a przedsiębiorstwem integracyjnym, [...] z którego wynika, że płatność jednolita przyznana gospodarstwu zajmującemu się tuczem cieląt zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 (1) z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników przypada przedsiębiorstwu integracyjnemu poprzez odliczenie od ceny za tuczone cielęta, mając na względzie cele tego rozporządzenia, zwłaszcza zapewnienie rolnikom odpowiedniego poziomu życia w drodze bezpośredniego wsparcia dochodowego, jak i promowanie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt, środowiska oraz dobrostanu zwierząt?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy z uwagi na istniejącą sprzeczność z celami rozporządzenia nr 73/2009 sądy krajowe są uprawnione do zmiany umowy na podstawie zasady clausula rebus sic stantibus w taki sposób, aby powstałe wskutek nieważności niekorzystne warunki dla przedsiębiorstwa integracyjnego zostały w całości lub w części usunięte, zwłaszcza poprzez obniżenie ceny za tuczone cielęta? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy z uwagi na istniejącą sprzeczność z celami rozporządzenia nr 73/2009 sądy krajowe są uprawnione do zmiany umowy na podstawie zasady clausula rebus sic stantibus w taki sposób, aby powstałe wskutek nieważności niekorzystne warunki dla przedsiębiorstwa integracyjnego zostały w całości lub w części usunięte, zwłaszcza poprzez obniżenie ceny za tuczone cielęta?

---

(1)  Rozporządzenie ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. 2009, L 30, s. 16).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 25 kwietnia 2016 r. – Merck KGaA/Merck & Co. Inc. i in.

(Sprawa C-231/16)

(2016/C 279/16)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Merck KGaA

Strona pozwana: Merck & Co. Inc., Merck Sharp & Dohme Corp, MSD Sharp & Dohme GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie „tej samej podstaw[y]” w art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego (1) należy interpretować w ten sposób, że utrzymywanie i użytkowanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii pod tą samą domeną, z powodu której wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego, spełnia tę przesłankę? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie „tej samej podstaw[y]” w art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego (1) należy interpretować w ten sposób, że utrzymywanie i użytkowanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii pod tą samą domeną, z powodu której wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego, spełnia tę przesłankę?

| 2) | Czy pojęcie „tej samej podstaw[y]” w art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że pojęcie to obejmuje utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, z powodu których wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego? |
| --- | --- |

2)

Czy pojęcie „tej samej podstaw[y]” w art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że pojęcie to obejmuje utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, z powodu których wytoczone zostały powództwa o naruszenie między tymi samymi stronami przed sądami różnych państw członkowskich – jedno na podstawie unijnego znaku towarowego, a drugie na podstawie krajowego znaku towarowego?

| 3) | Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego „inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, czy też w tym przypadku „sąd, inny niż sąd przed którym najpierw wytoczono powództwo” powinien uznać swoją niewłaściwość w zakresie podwójnej identyczności w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń dotyczących czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich i tym samym na terytorium całej Unii? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego „inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, czy też w tym przypadku „sąd, inny niż sąd przed którym najpierw wytoczono powództwo” powinien uznać swoją niewłaściwość w zakresie podwójnej identyczności w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń dotyczących czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich i tym samym na terytorium całej Unii?

| 4) | Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że „sąd [państwa członkowskiego] inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, czy też w tym przypadku „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” powinien uznać swoją niewłaściwość w zakresie podwójnej identyczności w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń dotyczących czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich i tym samym na terytorium całej Unii? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że „sąd [państwa członkowskiego] inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, czy też w tym przypadku „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” powinien uznać swoją niewłaściwość w zakresie podwójnej identyczności w odniesieniu do wszystkich dochodzonych przed nim zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia roszczeń dotyczących czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich i tym samym na terytorium całej Unii?

| 5) | Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że wycofanie powództwa wytoczonego przed „sąd[em] [państwa członkowskiego] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie dostępnej w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii strony internetowej pod tą samą domeną, przed którym najpierw dochodzone były zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie tej samej strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, sprzeciwia się stwierdzeniu niewłaściwości przez „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” na podstawie wspomnianego art. 109 ust. 1 lit. a), w zakresie podwójnej identyczności? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że wycofanie powództwa wytoczonego przed „sąd[em] [państwa członkowskiego] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie dostępnej w identyczny sposób na całym świecie i tym samym w całej Unii strony internetowej pod tą samą domeną, przed którym najpierw dochodzone były zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie tej samej strony internetowej dostępnej w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod tą samą domeną, sprzeciwia się stwierdzeniu niewłaściwości przez „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” na podstawie wspomnianego art. 109 ust. 1 lit. a), w zakresie podwójnej identyczności?

| 6) | Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że wycofanie powództwa wytoczonego przed „sąd[em] [państwa członkowskiego] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, sprzeciwia się stwierdzeniu niewłaściwości przez „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” na podstawie wspomnianego art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności? |
| --- | --- |

6)

Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że wycofanie powództwa wytoczonego przed „sąd[em] [państwa członkowskiego] inny[m] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” o naruszenie unijnego znaku towarowego poprzez utrzymywanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, przed którym zgodnie z art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia dochodzone są roszczenia dotyczące czynności naruszenia lub groźby naruszenia na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich, powinien uznać swoją niewłaściwość zgodnie ze wspomnianym art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności jedynie w odniesieniu do terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdzie znajduje się sąd, przed którym „najpierw” wytoczono powództwo o naruszenie krajowego znaku towarowego identycznego z unijnym znakiem towarowym będącym przedmiotem postępowania przed „sąd[em] innym niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” i ważnego dla identycznych towarów, poprzez utrzymywanie i użytkowanie stron dostępnych w Internecie w identyczny sposób w na całym świecie i tym samym również w całej Unii pod domenami „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” w każdym przypadku – w odniesieniu do danej domeny „facebook.com” lub „youtube.com” lub „twitter.com” – pod tą samą nazwą użytkownika, sprzeciwia się stwierdzeniu niewłaściwości przez „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” na podstawie wspomnianego art. 109 ust. 1 lit. a) w zakresie podwójnej identyczności?

| 7) | Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że ze sformułowania „w przypadku gdy dane znaki towarowe są identyczne i ważne dla identycznych towarów lub usług” wynika w razie identyczności znaków towarowych niewłaściwość „sąd[u] inn[ego] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo”, tylko w takim zakresie, w jakim unijny znak towarowy i dany krajowy znak towarowy są zarejestrowane dla tych samych towarów lub usług, czy też „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” w ogóle nie jest właściwy, nawet jeżeli będący przedmiotem postępowania przed tym sądem unijny znak towarowy jest chroniony w odniesieniu do dalszych – niechronionych innym krajowym znakiem towarowym – towarów lub usług, w odniesieniu do których zakwestionowane czynności mogą być identyczne lub podobne? |
| --- | --- |

7)

Czy art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie unijnego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że ze sformułowania „w przypadku gdy dane znaki towarowe są identyczne i ważne dla identycznych towarów lub usług” wynika w razie identyczności znaków towarowych niewłaściwość „sąd[u] inn[ego] niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo”, tylko w takim zakresie, w jakim unijny znak towarowy i dany krajowy znak towarowy są zarejestrowane dla tych samych towarów lub usług, czy też „sąd inny niż sąd, przed którym najpierw wytoczono powództwo” w ogóle nie jest właściwy, nawet jeżeli będący przedmiotem postępowania przed tym sądem unijny znak towarowy jest chroniony w odniesieniu do dalszych – niechronionych innym krajowym znakiem towarowym – towarów lub usług, w odniesieniu do których zakwestionowane czynności mogą być identyczne lub podobne?

---

(1)  Dz.U. L 78, s. 1.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 30 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 kwietnia 2016 r. – Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García i Juan Gregorio Benito García/Contimark S.A. i Jordi Socías Gispert

(Sprawa C-243/16)

(2016/C 279/17)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Social no30 de Barcelona

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García i Juan Gregorio Benito García

Strona pozwana: Contimark S.A. i Jordi Socías Gispert

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy na podstawie dyrektyw 2009/101/WE (1) i 2012/30/UE (2) oraz ich transpozycji dokonanej między innymi w art. 236, 237, 238, 241 i 367 Ley de Sociedades de Capital (ustawy o spółkach kapitałowych) wierzyciel spółki handlowej, który dochodzi swej należności wynikającej ze stosunku pracy przed właściwymi hiszpańskimi organami sądowymi – tj. sądami orzekającymi w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – ma prawo do jednoczesnego wystąpienia przed tym samym sądem z powództwem bezpośrednim przeciwko spółce w celu dochodzenia należności wynikającej ze stosunku pracy oraz, dodatkowo, z powództwem przeciwko zarządzającej spółką osobie fizycznej, która ponosi odpowiedzialność solidarną za zobowiązania tej spółki ze względu na niedopełnienie obowiązków z zakresu prawa handlowego przewidzianych we wskazanych dyrektywach, przetransponowanych w hiszpańskiej ustawie LSC? |
| --- | --- |

1)

Czy na podstawie dyrektyw 2009/101/WE (1) i 2012/30/UE (2) oraz ich transpozycji dokonanej między innymi w art. 236, 237, 238, 241 i 367 Ley de Sociedades de Capital (ustawy o spółkach kapitałowych) wierzyciel spółki handlowej, który dochodzi swej należności wynikającej ze stosunku pracy przed właściwymi hiszpańskimi organami sądowymi – tj. sądami orzekającymi w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – ma prawo do jednoczesnego wystąpienia przed tym samym sądem z powództwem bezpośrednim przeciwko spółce w celu dochodzenia należności wynikającej ze stosunku pracy oraz, dodatkowo, z powództwem przeciwko zarządzającej spółką osobie fizycznej, która ponosi odpowiedzialność solidarną za zobowiązania tej spółki ze względu na niedopełnienie obowiązków z zakresu prawa handlowego przewidzianych we wskazanych dyrektywach, przetransponowanych w hiszpańskiej ustawie LSC?

| 2) | Czy orzecznictwo hiszpańskiej Sala de lo Social del Tribunal Supremo (izby ds. socjalnych sądu najwyższego) zawarte w wyrokach z dnia 28 lutego 1997 r. (RJ 1997\4220), z dnia 28 października 1997 r. (RJ 1997\7680), z dnia 31 grudnia 1997 r. (RJ 1997\9644), z dnia 13 kwietnia 1998 r. (RJ 1998\4577), z dnia 17 stycznia 2000 r. (RJ 2000\918), z dnia 9 czerwca 2000 r. (RJ 2000\5109), z dnia 8 maja 2002 r. i z dnia 20 grudnia 2012 r. (opisane zwięźle w niniejszym postanowieniu w punkcie drugim części zatytułowanej „Mające zastosowanie orzecznictwo sądów krajowych”) może naruszać art. 2, 6, 7 i 8 dyrektywy 2009/101/WE i art. 19 i 36 dyrektywy 2012/30/UE, zważywszy że hiszpańskie sądy orzekające w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie mogą stosować bezpośrednio do należności wynikających ze stosunku pracy gwarancji przewidzianych we wskazanych dyrektywach wspólnotowych, przetransponowanych w art. 236, 237, 238, 241, 367 i in. LSC dla wierzycieli spółek handlowych, w sytuacji gdy zarządzające nimi osoby fizyczne nie dopełniły wymogów formalnych w zakresie podania do wiadomości istotnych dokumentów spółki, przewidzianych w dyrektywach 2009/101 i 2012/30 przetransponowanych w hiszpańskiej ustawie LSC? |
| --- | --- |

2)

Czy orzecznictwo hiszpańskiej Sala de lo Social del Tribunal Supremo (izby ds. socjalnych sądu najwyższego) zawarte w wyrokach z dnia 28 lutego 1997 r. (RJ 1997\4220), z dnia 28 października 1997 r. (RJ 1997\7680), z dnia 31 grudnia 1997 r. (RJ 1997\9644), z dnia 13 kwietnia 1998 r. (RJ 1998\4577), z dnia 17 stycznia 2000 r. (RJ 2000\918), z dnia 9 czerwca 2000 r. (RJ 2000\5109), z dnia 8 maja 2002 r. i z dnia 20 grudnia 2012 r. (opisane zwięźle w niniejszym postanowieniu w punkcie drugim części zatytułowanej „Mające zastosowanie orzecznictwo sądów krajowych”) może naruszać art. 2, 6, 7 i 8 dyrektywy 2009/101/WE i art. 19 i 36 dyrektywy 2012/30/UE, zważywszy że hiszpańskie sądy orzekające w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie mogą stosować bezpośrednio do należności wynikających ze stosunku pracy gwarancji przewidzianych we wskazanych dyrektywach wspólnotowych, przetransponowanych w art. 236, 237, 238, 241, 367 i in. LSC dla wierzycieli spółek handlowych, w sytuacji gdy zarządzające nimi osoby fizyczne nie dopełniły wymogów formalnych w zakresie podania do wiadomości istotnych dokumentów spółki, przewidzianych w dyrektywach 2009/101 i 2012/30 przetransponowanych w hiszpańskiej ustawie LSC?

| 3) | Czy orzecznictwo hiszpańskiej Sala de lo Social del Tribunal Supremo (izby ds. socjalnych sądu najwyższego) zawarte w wyrokach z dnia 28 lutego 1997 r. (RJ 1997\4220), z dnia 28 października 1997 r. (RJ 1997\7680), z dnia 31 grudnia 1997 r. (RJ 1997\9644), z dnia 13 kwietnia 1998 r. (RJ 1998\4577), z dnia 17 stycznia 2000 r. (RJ 2000\918), z dnia 9 czerwca 2000 r. (RJ 2000\5109), z dnia 8 maja 2002 r. i z dnia 20 grudnia 2012 r. (opisane zwięźle w niniejszym postanowieniu w punkcie drugim części zatytułowanej „Mające zastosowanie orzecznictwo sądów krajowych”) może być sprzeczne z art. 20 i 21 w związku z art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim zmusza ono wierzyciela należności wynikających ze stosunku pracy – pracownika – do wszczęcia dwóch postępowań sądowych, jednego przed sądem pracy w celu uzyskania stwierdzenia, że przysługują od przedsiębiorstwa należności wynikające ze stosunku pracy, a drugiego przed sądem cywilnym lub gospodarczym w celu uzyskania stwierdzenia odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki lub innych osób fizycznych, w sytuacji gdy wymóg tego rodzaju nie jest przewidziany w odniesieniu do żadnej innej kategorii wierzycieli, bez względu na charakter wierzytelności, ani w dyrektywie 2009/101/WE, ani w dyrektywie 2012/30/UE, ani też w krajowych przepisach prawnych (LSC) transponujących wskazane uregulowania wspólnotowe do prawa hiszpańskiego? |
| --- | --- |

3)

Czy orzecznictwo hiszpańskiej Sala de lo Social del Tribunal Supremo (izby ds. socjalnych sądu najwyższego) zawarte w wyrokach z dnia 28 lutego 1997 r. (RJ 1997\4220), z dnia 28 października 1997 r. (RJ 1997\7680), z dnia 31 grudnia 1997 r. (RJ 1997\9644), z dnia 13 kwietnia 1998 r. (RJ 1998\4577), z dnia 17 stycznia 2000 r. (RJ 2000\918), z dnia 9 czerwca 2000 r. (RJ 2000\5109), z dnia 8 maja 2002 r. i z dnia 20 grudnia 2012 r. (opisane zwięźle w niniejszym postanowieniu w punkcie drugim części zatytułowanej „Mające zastosowanie orzecznictwo sądów krajowych”) może być sprzeczne z art. 20 i 21 w związku z art. 51 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim zmusza ono wierzyciela należności wynikających ze stosunku pracy – pracownika – do wszczęcia dwóch postępowań sądowych, jednego przed sądem pracy w celu uzyskania stwierdzenia, że przysługują od przedsiębiorstwa należności wynikające ze stosunku pracy, a drugiego przed sądem cywilnym lub gospodarczym w celu uzyskania stwierdzenia odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki lub innych osób fizycznych, w sytuacji gdy wymóg tego rodzaju nie jest przewidziany w odniesieniu do żadnej innej kategorii wierzycieli, bez względu na charakter wierzytelności, ani w dyrektywie 2009/101/WE, ani w dyrektywie 2012/30/UE, ani też w krajowych przepisach prawnych (LSC) transponujących wskazane uregulowania wspólnotowe do prawa hiszpańskiego?

---

(1)  Dyrektywa 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 48 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 258, s. 11).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/30/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 54 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w celu uzyskania ich równoważności, dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak również utrzymania i zmian jej kapitału (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 315, s. 74).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Włochy) w dniu 28 kwietnia 2016 r. – Nerea SpA/Regione Marche

(Sprawa C-245/16)

(2016/C 279/18)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Nerea SpA.

Strona pozwana: Regione Marche.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Przede wszystkim, czy art. 1 ust. 7 lit. c) rozporządzenia nr 800/2008 (1) dotyczy jedynie tych postępowań, które mogą zostać wszczęte z urzędu przez organy administracyjne i sądowe państw członkowskich (we Włoszech, na przykład, postępowania upadłościowe) czy także tych, które mogą zostać wszczęte tylko na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy (jak ma to miejsce w prawie krajowym odnośnie do układu z wierzycielami)? Pytanie wynika z tego, że przepis odwołuje się do „podlegania” zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności |
| --- | --- |

1)

Przede wszystkim, czy art. 1 ust. 7 lit. c) rozporządzenia nr 800/2008 (1) dotyczy jedynie tych postępowań, które mogą zostać wszczęte z urzędu przez organy administracyjne i sądowe państw członkowskich (we Włoszech, na przykład, postępowania upadłościowe) czy także tych, które mogą zostać wszczęte tylko na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy (jak ma to miejsce w prawie krajowym odnośnie do układu z wierzycielami)? Pytanie wynika z tego, że przepis odwołuje się do „podlegania” zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności

| 2) | Gdyby należało uznać, że rozporządzenie nr 800/2008 dotyczy wszystkich postępowań upadłościowych, to czy, ze szczególnym odwołaniem do instytucji układu z wierzycielami z założeniem kontynuacji działalności, o którym mowa w art. 186a dekretu królewskiego nr 267/1942, art. 1 ust. 7 lit. c) rozporządzenia nr 800/2008 należy interpretować w ten sposób, że sam fakt, iż występują przesłanki do wszczęcia postępowania upadłościowego względem przedsiębiorcy, który zwraca się o pomoc z funduszy strukturalnych, uniemożliwia udzielenie tej pomocy lub zobowiązuje właściwy organ krajowy do cofnięcia już przyznanej pomocy lub czy przeciwnie, stan zagrożenia musi podlegać ocenie w konkretnym wypadku, biorąc pod uwagę, na przykład, czas kiedy wszczęto postępowanie, przestrzeganie przez przedsiębiorcę przyjętych zobowiązań i każdą inną istotną okoliczność? |
| --- | --- |

2)

Gdyby należało uznać, że rozporządzenie nr 800/2008 dotyczy wszystkich postępowań upadłościowych, to czy, ze szczególnym odwołaniem do instytucji układu z wierzycielami z założeniem kontynuacji działalności, o którym mowa w art. 186a dekretu królewskiego nr 267/1942, art. 1 ust. 7 lit. c) rozporządzenia nr 800/2008 należy interpretować w ten sposób, że sam fakt, iż występują przesłanki do wszczęcia postępowania upadłościowego względem przedsiębiorcy, który zwraca się o pomoc z funduszy strukturalnych, uniemożliwia udzielenie tej pomocy lub zobowiązuje właściwy organ krajowy do cofnięcia już przyznanej pomocy lub czy przeciwnie, stan zagrożenia musi podlegać ocenie w konkretnym wypadku, biorąc pod uwagę, na przykład, czas kiedy wszczęto postępowanie, przestrzeganie przez przedsiębiorcę przyjętych zobowiązań i każdą inną istotną okoliczność?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. L 214, s. 3).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hannover (Niemcy) w dniu 29 kwietnia 2016 r. – Heike Schottelius/Falk Seifert

(Sprawa C-247/16)

(2016/C 279/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Hannover.

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Heike Schottelius.

Strona pozwana: Falk Seifert.

Pytanie prejudycjalne

Czy z art. 3 ust. 5 tiret drugie dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (1) należy wywodzić zasadę europejskiego prawa ochrony konsumentów, w myśl której w przypadków wszelkich umów dotyczących dóbr konsumpcyjnych, zawieranych pomiędzy konsumentami i podmiotami niebędącymi konsumentami, dla podniesienia wtórnych roszczeń z tytułu rękojmi wystarczy by zobowiązany z tytułu rękojmi podmiot niebędący konsumentem nie naprawił szkody w rozsądnym terminie, co nie wymaga wyraźnego wyznaczenia terminu na usunięcie wady, a odnośne przepisy prawa krajowego należy interpretować w stosowny sposób, dla przykładu również w przypadku umowy o dzieło dotyczącej dobra konsumpcyjnego, i w związku z tym należy w danym wypadku dokonać ich wykładni zawężającej?

---

(1)  Dz.U. L 171, s. 12.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht München (Niemcy) w dniu 2 maja 2016 r. – Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, Bezirksdirektion Nürnberg (GEMA)/Josef Ebert

(Sprawa C-252/16)

(2016/C 279/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht München.

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, Bezirksdirektion Nürnberg (GEMA).

Strona pozwana: Josef Ebert.

Postanowieniem Trybunału z dnia 31 maja 2016 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału Sprawiedliwości.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) w dniu 9 maja 2016 r. – Elke Roch, Jürgen Roch/Germanwings GmbH

(Sprawa C-257/16)

(2016/C 279/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Elke Roch, Jürgen Roch

Strona pozwana: Germanwings GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy techniczna usterka samolotu spowodowana przez zderzenie z ptakiem t.j. kolizję samolotu w powietrzu z ptakami stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (1)? |
| --- | --- |

1)

Czy techniczna usterka samolotu spowodowana przez zderzenie z ptakiem t.j. kolizję samolotu w powietrzu z ptakami stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (1)?

| 2) | Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że obsługujący przewoźnik lotniczy może się również powoływać na takie nadzwyczajne okoliczności, które nie wystąpiły podczas lotu zarezerwowanego przez pasażera, lecz podczas lotu bezpośrednio go poprzedzającego, samolotem przewidzianym dla zarezerwowanego lotu w ramach procedury przelotu samolotów? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że obsługujący przewoźnik lotniczy może się również powoływać na takie nadzwyczajne okoliczności, które nie wystąpiły podczas lotu zarezerwowanego przez pasażera, lecz podczas lotu bezpośrednio go poprzedzającego, samolotem przewidzianym dla zarezerwowanego lotu w ramach procedury przelotu samolotów?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (EWG) Nr. 295/91, Dz.U. L 46, s. 1.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/16 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/16

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15, Binca Seafoods GmbH/Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 maja 2016 r. przez Binca Seafoods GmbH

(Sprawa C-268/16 P)

(2016/C 279/22)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Binca Seafoods GmbH (przedstawiciel: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | Uchylenie postanowienia Sądu z dnia 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15 oraz |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia Sądu z dnia 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15 oraz

| — | Stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do pochodzenia zwierząt akwakultury ekologicznej, praktyk gospodarskich w sektorze akwakultury, paszy dla zwierząt i produktów akwakultury ekologicznej oraz substancji dopuszczonych do stosowania w akwakulturze ekologicznej (1). |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do pochodzenia zwierząt akwakultury ekologicznej, praktyk gospodarskich w sektorze akwakultury, paszy dla zwierząt i produktów akwakultury ekologicznej oraz substancji dopuszczonych do stosowania w akwakulturze ekologicznej (1).

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie zawiera żądanie uchylenia postanowienia Sądu z dnia 11 marca 2016 r. w sprawie T-94/15, mocą którego została odrzucona jako niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do pochodzenia zwierząt akwakultury ekologicznej, praktyk gospodarskich w sektorze akwakultury, paszy dla zwierząt i produktów akwakultury ekologicznej oraz substancji dopuszczonych do stosowania w akwakulturze ekologicznej, połączone z żądaniem, odpowiednio, stwierdzenia nieważności tego rozporządzenia.

Wnosząca odwołanie zarzuca naruszenie jej praw podstawowych w ramach wymiaru sprawiedliwości wynikających z art. 47 tytułu VI Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Skarga o stwierdzenie nieważności była dopuszczalna na podstawie prawa pierwotnego Unii Europejskiej. Wynikające z art. 47 zd. 1 prawo podstawowe sprowadza się do tego, że można skutecznie korzystać z dopuszczalnego co do zasady środka prawnego. Postanowienie Sądu narusza przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do skutecznego środka zaskarżenia w rozumieniu przyznania skutecznej ochrony prawnej wynikające z art. 47 zd. 1 karty.

Wnosząca odwołanie zarzuca naruszenie swojego prawa podstawowego wynikającego z art. 47 zd. 2, ponieważ w ten sposób dokonano ingerencji w jej wynikające z art. 21 prawo podstawowe do niedyskryminacji oraz jej wynikającą z art. 16 wolność prowadzenia działalności gospodarczej bez potraktowania jej skargi jako skutecznego środka prawnego. Sąd w sposób nieproporcjonalny przeinaczył cel jej skargi polegający na uzyskaniu ochrony jako konkurenta na inny cel, polegający na samej możliwości skorzystania z przedłużonej regulacji przejściowej, co nie stanowiło celu jej skargi o stwierdzenie nieważności.

Wnosząca odwołanie suma rekiniego skarży dyskryminację względem niej jako podmiotu oferującego produkty dla akwakultury w Wietnamie w stosunku do podmiotów oferujących produkty akwakultury zwierząt, w szczególności podmiotów w Unii Europejskiej, względem których przedłużono mocą zaskarżonego rozporządzenia ponad koniec roku 2015 obowiązywanie uregulowania przejściowego, podczas gdy uregulowania dotyczące suma rekiniego przestały obowiązywać.

Wnosząca odwołanie zarzuca, że jej konkurenci jako konsekwencja samowolnego uprzywilejowania swoich produktów mogli je oferować z oznaczeniem „Bio”, podczas gdy wnoszącej odwołanie było to zabronione. Utrzymuje ona, że doszło do nieuczciwego, niczym nieuzasadnionego uprzywilejowania konkurentów, którzy pomimo niespełnienia w pełnym zakresie wymogów przepisów Unii regulujących produkty „Bio” mogli posługiwać się oznaczeniem „Bio”. Wnosząca odwołanie zmierza do uzyskania odpowiedniego równego traktowania przez prawodawcę unijnego.

Podnosi ona naruszenie ogólnej zasady równości wobec prawa wynikającej z art. 20 Karty praw podstawowych oraz istnienie dyskryminacji w rozumieniu art. 21. Ponadto zarzuca ona naruszenie prawa podstawowego z art. 16 karty do zagwarantowania wolności prowadzenia działalności gospodarczej.

---

(1)  Dz.U. L 365, s. 97.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano

(Sprawa C-269/16)

(2016/C 279/23)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Elena Barba Giménez

Strona pozwana: Francisca Carrión Lozano

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 ust. 1 lit. d) i art. 7 ust. 2 dyrektywy 2005/29/WE (1) znajdują zastosowanie do sytuacji, gdy stawki osoby wykonującej dany zawód są uregulowane w drodze normy prawnej? W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywę 2005/29/WE należy interpretować w ten sposób, że niezgodne z nią jest uregulowanie takie jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), wprowadzające obowiązek stosowania ustanowionych zgodnie z prawem stawek, nawet gdy przedsiębiorca dopuszcza się przemilczenia lub wprowadzenia w błąd w zakresie ustalenia ceny za swoje usługi? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 ust. 1 lit. d) i art. 7 ust. 2 dyrektywy 2005/29/WE (1) znajdują zastosowanie do sytuacji, gdy stawki osoby wykonującej dany zawód są uregulowane w drodze normy prawnej? W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywę 2005/29/WE należy interpretować w ten sposób, że niezgodne z nią jest uregulowanie takie jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), wprowadzające obowiązek stosowania ustanowionych zgodnie z prawem stawek, nawet gdy przedsiębiorca dopuszcza się przemilczenia lub wprowadzenia w błąd w zakresie ustalenia ceny za swoje usługi?

| 2) | Czy art. 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu uregulowania takiego jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), zgodnie z którym wynagrodzenie adwokatów świadczących usługi w systemie pomocy prawnej z urzędu, w razie uwzględnienia roszczenia, podlega przyjętym przez nich uprzednio stawkom wynagrodzenia, od których organy państwa członkowskiego nie mogą odstąpić?
  Czy uregulowanie to spełnia wymogi niezbędnego i proporcjonalnego charakteru, o których mowa w art. 15 ust. 3 dyrektywy 2006/123/WE (2)? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu uregulowania takiego jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), zgodnie z którym wynagrodzenie adwokatów świadczących usługi w systemie pomocy prawnej z urzędu, w razie uwzględnienia roszczenia, podlega przyjętym przez nich uprzednio stawkom wynagrodzenia, od których organy państwa członkowskiego nie mogą odstąpić?

Czy uregulowanie to spełnia wymogi niezbędnego i proporcjonalnego charakteru, o których mowa w art. 15 ust. 3 dyrektywy 2006/123/WE (2)?

| 3) | Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), które wprowadza obowiązek, by beneficjent pomocy prawnej z urzędu w razie uwzględnienia dochodzonego roszczenia i braku obciążenia kosztami żadnej ze stron, zapłacił adwokatowi honorarium według stawek uchwalonych przez izbę adwokacką, wynoszących ponad 50 % rocznej kwoty świadczenia z ubezpieczenia społecznego? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), które wprowadza obowiązek, by beneficjent pomocy prawnej z urzędu w razie uwzględnienia dochodzonego roszczenia i braku obciążenia kosztami żadnej ze stron, zapłacił adwokatowi honorarium według stawek uchwalonych przez izbę adwokacką, wynoszących ponad 50 % rocznej kwoty świadczenia z ubezpieczenia społecznego?

---

(1)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).

(2)  Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376, s. 36).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 1 de Cuenca (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Carlos Enrique Ruiz Conejero/Ferroser Servicios Auxiliares S.A. i Ministerio Fiscal

(Sprawa C-270/16)

(2016/C 279/24)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Juzgado de lo Social no 1 de Cuenca

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Carlos Enrique Ruiz Conejero

Strona pozwana: Ferroser Servicios Auxiliares S.A. i Ministerio Fiscal

Pytania prejudycjalne

Czy dyrektywa 2000/78 (1) stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisu prawa krajowego, zgodnie z którym pracodawca jest uprawniony do rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy z przyczyn obiektywnych ze względu na nieobecności w pracy, nawet jeśli są one usprawiedliwione, lecz powtarzające się, które obejmują 20 % dni roboczych w dwóch kolejnych miesiącach, jeżeli całkowity wymiar nieobecności w pracy w okresie dwunastu wcześniejszych miesięcy obejmuje 5 % dni roboczych lub 25 % dni roboczych w odniesieniu do czterech niekolejnych miesięcy w okresie dwunastu miesięcy w stosunku do pracownika, którego należy uznać za niepełnosprawnego w rozumieniu dyrektywy, jeżeli nieobecność w pracy spowodowana była niepełnosprawnością?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16; – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 5, t.4, s. 79).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/18

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 3 marca 2016 r. w sprawie T-675/14, Hiszpania/Komisja, wniesione w dniu 19 maja 2016 r. przez Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-279/16 P)

(2016/C 279/25)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M.J. García-Valdecasas Dorrego, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska i Republika Łotewska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uwzględnienie niniejszego odwołania i uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Uwzględnienie niniejszego odwołania i uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej.

| — | Stwierdzenie w nowym orzeczeniu, które wyda Trybunał, nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2014/458/UE z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona wydatków poniesionych przez Królestwo Hiszpanii w kwocie 2 713 208,07 EUR. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie w nowym orzeczeniu, które wyda Trybunał, nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2014/458/UE z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona wydatków poniesionych przez Królestwo Hiszpanii w kwocie 2 713 208,07 EUR.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Naruszenie prawa, oparte na braku uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd był zobowiązany do orzekania w przedmiocie braku uzasadnienia decyzji Komisji, ponieważ zarzut ten był sformułowany w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny w celu umożliwienia zajęcia stanowiska przez Sąd. |
| --- | --- |

1.

Naruszenie prawa, oparte na braku uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd był zobowiązany do orzekania w przedmiocie braku uzasadnienia decyzji Komisji, ponieważ zarzut ten był sformułowany w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny w celu umożliwienia zajęcia stanowiska przez Sąd.

| 2. | Naruszenie prawa dotyczące zakresu obowiązku uzasadnienia, ponieważ podstawy, na których opiera się Sąd, nie są zgodne z wymogiem jasności i precyzji, jaki powinien cechować uzasadnienie decyzji Komisji w celu spełnienia wymogów art. 296 TFUE. Uzasadnienie decyzji nie było jednoznaczne ani jasne, skutkiem czego naruszone zostało prawo do obrony tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

2.

Naruszenie prawa dotyczące zakresu obowiązku uzasadnienia, ponieważ podstawy, na których opiera się Sąd, nie są zgodne z wymogiem jasności i precyzji, jaki powinien cechować uzasadnienie decyzji Komisji w celu spełnienia wymogów art. 296 TFUE. Uzasadnienie decyzji nie było jednoznaczne ani jasne, skutkiem czego naruszone zostało prawo do obrony tego państwa członkowskiego.

| 3. | Oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych w zakresie, w jakim Sąd oczywiście przeinaczył okoliczności faktyczne stwierdzając w pkt 55 zaskarżonego wyroku, że „Królestwo Hiszpanii nie wykazało, iż niektóre gospodarstwa nie podlegały żadnemu z obowiązków, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowości”. Po pierwsze, twierdzenie to jest niezgodne z charakterem systemu wzajemnej zgodności, gdyż w tym zakresie tylko określone gospodarstwa, a mianowicie gospodarstwa podlegające szczególnym wymogom, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowości, mogą stwarzać ryzyko. Po drugie, Królestwo Hiszpanii przedstawiło Komisji szczegółowe informacje wykazujące, że określone gospodarstwa nie podlegały szczególnym wymogom. |
| --- | --- |

3.

Oczywiste przeinaczenie okoliczności faktycznych w zakresie, w jakim Sąd oczywiście przeinaczył okoliczności faktyczne stwierdzając w pkt 55 zaskarżonego wyroku, że „Królestwo Hiszpanii nie wykazało, iż niektóre gospodarstwa nie podlegały żadnemu z obowiązków, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowości”. Po pierwsze, twierdzenie to jest niezgodne z charakterem systemu wzajemnej zgodności, gdyż w tym zakresie tylko określone gospodarstwa, a mianowicie gospodarstwa podlegające szczególnym wymogom, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowości, mogą stwarzać ryzyko. Po drugie, Królestwo Hiszpanii przedstawiło Komisji szczegółowe informacje wykazujące, że określone gospodarstwa nie podlegały szczególnym wymogom.

| 4. | Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 i w odniesieniu do zasady proporcjonalności co się tyczy zastosowania korekty ryczałtowej i odrzucenia korekty zaproponowanej przez Królestwo Hiszpanii.






  4.1 | Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 ze względu na to, że przepis ten wprowadza wymóg uwzględnienia poniesionej straty finansowej jako kluczowego elementu. Zważywszy na to, że ocena tej straty została dokonana precyzyjnie przez Królestwo Hiszpanii, nie było możliwe uwzględnienie ryczałtowej korekty finansowej, która znajduje zastosowanie, tylko w sytuacji gdy niemożliwe jest skorzystanie z innej, właściwszej metody. |
| --- | --- | --- |

4.

Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 i w odniesieniu do zasady proporcjonalności co się tyczy zastosowania korekty ryczałtowej i odrzucenia korekty zaproponowanej przez Królestwo Hiszpanii.

4.1

Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 ze względu na to, że przepis ten wprowadza wymóg uwzględnienia poniesionej straty finansowej jako kluczowego elementu. Zważywszy na to, że ocena tej straty została dokonana precyzyjnie przez Królestwo Hiszpanii, nie było możliwe uwzględnienie ryczałtowej korekty finansowej, która znajduje zastosowanie, tylko w sytuacji gdy niemożliwe jest skorzystanie z innej, właściwszej metody.

| 4.2 | Naruszenie prawa dotyczące kontroli sądowej zasady proporcjonalności ze względu na to, że metoda wykorzystana przez Komisję doprowadziła do korekty ryczałtowej wyższej o 530 % niż obliczenie przedstawione przez Królestwo Hiszpanii. Obliczenie przedstawione przez Królestwo Hiszpanii uwzględniało rzeczywiste dane dotyczące sankcji nałożonych w kolejnych latach, w których naprawiono niedociągnięcia dotyczące wzajemnej zgodności. Kwota wynikająca z korekty ryczałtowej jest całkowicie nieproporcjonalna i agencje płatnicze nie powinny pokrywać zawyżonych korekt. |
| --- | --- |

4.2

Naruszenie prawa dotyczące kontroli sądowej zasady proporcjonalności ze względu na to, że metoda wykorzystana przez Komisję doprowadziła do korekty ryczałtowej wyższej o 530 % niż obliczenie przedstawione przez Królestwo Hiszpanii. Obliczenie przedstawione przez Królestwo Hiszpanii uwzględniało rzeczywiste dane dotyczące sankcji nałożonych w kolejnych latach, w których naprawiono niedociągnięcia dotyczące wzajemnej zgodności. Kwota wynikająca z korekty ryczałtowej jest całkowicie nieproporcjonalna i agencje płatnicze nie powinny pokrywać zawyżonych korekt.

| 5. | Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 i w odniesieniu do zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim Sąd uznał, że możliwa jest kumulacja ryczałtowej korekty finansowej i jednorazowej korekty finansowej w odniesieniu do tej samej linii budżetowej w roku 2008. Z jednej strony zgodnie z dokumentem AGRI-2005–64043-ES korekty nie powinny być stosowane do kwot, które były już przedmiotem korekt z tych samych powodów; z drugiej strony orzecznictwo Trybunału dopuszcza kumulację, tylko w sytuacji gdy ryzyko ponoszone przez Fundusz nie może zostać jedynie objęte korektami analitycznymi; a wreszcie otrzymany wynik jest nieproporcjonalny i nieuzasadniony, ponieważ, gdyby zastosowano tylko ryczałtową korektę finansową, kwota, jaką należy odjąć byłaby niższa niż kwota wynikająca ze zsumowania obydwu korekt finansowych. |
| --- | --- |

5.

Naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 1290/2005 i w odniesieniu do zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim Sąd uznał, że możliwa jest kumulacja ryczałtowej korekty finansowej i jednorazowej korekty finansowej w odniesieniu do tej samej linii budżetowej w roku 2008. Z jednej strony zgodnie z dokumentem AGRI-2005–64043-ES korekty nie powinny być stosowane do kwot, które były już przedmiotem korekt z tych samych powodów; z drugiej strony orzecznictwo Trybunału dopuszcza kumulację, tylko w sytuacji gdy ryzyko ponoszone przez Fundusz nie może zostać jedynie objęte korektami analitycznymi; a wreszcie otrzymany wynik jest nieproporcjonalny i nieuzasadniony, ponieważ, gdyby zastosowano tylko ryczałtową korektę finansową, kwota, jaką należy odjąć byłaby niższa niż kwota wynikająca ze zsumowania obydwu korekt finansowych.

---

(1)  Dz.U. L 2015, s. 62.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/19 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 20 maja 2016 r. – Vereniging Hoekschewaards Landschap/Staatssecretaris van Economische Zaken.

(Sprawa C-281/16)

(2016/C 279/26)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Vereniging Hoekschewaards Landschap

Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken

Pytania prejudycjalne

Czy decyzja wykonawcza Komisji [(EU) 2015/72] z dnia 3 grudnia 2014 r. w sprawie przyjęcia ósmego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na atlantycki region biogeograficzny (1) jest ważna, o ile mocą tego aktu został włączony do tego wykazu obszar „Haringvliet” (NL1000015), przy czym jednak do tego wykazu nie włączono Leenheerenpolder?

---

(1)  Dz.U. L 18, s. 385.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/20 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Family Division (Anglia i Walia) w dniu 23 maja 2016 r. – M. S./P. S.

(Sprawa C-283/16)

(2016/C 279/27)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Justice, Family Division (Anglia i Walia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa i wnioskodawczyni: M. S.

Strona pozwana: P. S.

Pytania prejudycjalne

| (i) | Czy w sytuacji, gdy wierzyciel świadczeń alimentacyjnych zamierza wykonać w danym państwie członkowskim postanowienie, które uzyskał w innym państwie członkowskim, rozdział IV rozporządzenia 4/2009 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie zobowiązań alimentacyjnych”) przyznaje mu prawo do skierowania wniosku o wykonanie tego postanowienia bezpośrednio do właściwego organu wezwanego państwa? |
| --- | --- |

(i)

Czy w sytuacji, gdy wierzyciel świadczeń alimentacyjnych zamierza wykonać w danym państwie członkowskim postanowienie, które uzyskał w innym państwie członkowskim, rozdział IV rozporządzenia 4/2009 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie zobowiązań alimentacyjnych”) przyznaje mu prawo do skierowania wniosku o wykonanie tego postanowienia bezpośrednio do właściwego organu wezwanego państwa?

| (ii) | Jeżeli odpowiedź na pytanie (i) jest twierdząca, to czy rozdział IV rozporządzenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych należy interpretować w ten sposób, że oznacza on, iż każde państwo członkowskie jest zobowiązane do ustanowienia procedury lub mechanizmu umożliwiającego uznanie tego prawa? |
| --- | --- |

(ii)

Jeżeli odpowiedź na pytanie (i) jest twierdząca, to czy rozdział IV rozporządzenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych należy interpretować w ten sposób, że oznacza on, iż każde państwo członkowskie jest zobowiązane do ustanowienia procedury lub mechanizmu umożliwiającego uznanie tego prawa?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (Dz.U. 2009, L 7, s. 1).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/20 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 26 maja 2016 r. – Z Denmark ApS/Skatteministeriet

(Sprawa C-299/16)

(2016/C 279/28)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Z Denmark ApS

Strona pozwana: Skatteministeriet

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 1 ust. 1 dyrektywy 2003/49/WE (1) w związku z jej art. 1 ust. 4 należy interpretować w ten sposób, że objęta zakresem zastosowania art. 3 tej dyrektywy spółka będąca rezydentem państwa członkowskiego, która w okolicznościach takich jak okoliczności rozpatrywanej sprawy otrzymuje odsetki od spółki zależnej z innego państwa członkowskiego, jest „właścicielem” tych odsetek w rozumieniu tej dyrektywy?






  1.1. | Czy pojęcie „właściciel [odsetek]” użyte w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2003/49/WE w związku z jej art. 1 ust. 4 należy interpretować zgodnie z odpowiadającym mu pojęciem użytym w art. 11 modelowej konwencji podatkowej z 1977 r.? |
| --- | --- | --- |

1.

Czy art. 1 ust. 1 dyrektywy 2003/49/WE (1) w związku z jej art. 1 ust. 4 należy interpretować w ten sposób, że objęta zakresem zastosowania art. 3 tej dyrektywy spółka będąca rezydentem państwa członkowskiego, która w okolicznościach takich jak okoliczności rozpatrywanej sprawy otrzymuje odsetki od spółki zależnej z innego państwa członkowskiego, jest „właścicielem” tych odsetek w rozumieniu tej dyrektywy?

1.1.

Czy pojęcie „właściciel [odsetek]” użyte w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2003/49/WE w związku z jej art. 1 ust. 4 należy interpretować zgodnie z odpowiadającym mu pojęciem użytym w art. 11 modelowej konwencji podatkowej z 1977 r.?

| 1.2. | Jeśli na pytanie 1.1. należy odpowiedzieć twierdząco, czy pojęcie to należy zatem interpretować jedynie z uwzględnieniem komentarzy do tego art. 11 modelowej konwencji podatkowej z 1977 r. (pkt 8), czy też przy dokonywaniu tej wykładni tej można zastosować późniejsze komentarze, m.in. te dokonane w dodatkach z 2003 r. w przedmiocie „spółek pośredniczących” (pkt 8.1, obecnie pkt 10.1), czy też te dokonane w dodatkach z 2014 r. w przedmiocie „obowiązków umownych i wynikających z przepisów prawnych” (pkt 10.2)? |
| --- | --- |

1.2.

Jeśli na pytanie 1.1. należy odpowiedzieć twierdząco, czy pojęcie to należy zatem interpretować jedynie z uwzględnieniem komentarzy do tego art. 11 modelowej konwencji podatkowej z 1977 r. (pkt 8), czy też przy dokonywaniu tej wykładni tej można zastosować późniejsze komentarze, m.in. te dokonane w dodatkach z 2003 r. w przedmiocie „spółek pośredniczących” (pkt 8.1, obecnie pkt 10.1), czy też te dokonane w dodatkach z 2014 r. w przedmiocie „obowiązków umownych i wynikających z przepisów prawnych” (pkt 10.2)?

| 1.3. | Jeśli komentarze z 2003 r. mogą zostać zastosowane przy dokonywaniu tej wykładni, jakie znaczenie przy ocenie tego, czy spółka może zostać uznana za niebędącą „właścicielem [odsetek]” w rozumieniu dyrektywy 2003/49/WE, ma w takim przypadku to, czy rozpatrywane odsetki są dopisywane do kapitału („rolled up”), czy odbiorca odsetek ma umowny lub wynikający z przepisów prawa obowiązek do przekazania ich innemu podmiotowi, oraz to, czy znaczna część otrzymujących odsetki podmiotów uznanych w państwie, w którym spółka dokonująca wypłaty odsetek jest rezydentem, za „właścicieli odsetek”, jest rezydentami w innych państwach, również członkowskich, z którymi Dania zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, efektem czego zgodnie z duńskim ustawodawstwem istnieje podstawa do pobrania podatku u źródła, jeśli te podmioty były pożyczkodawcami i otrzymały odsetki w sposób bezpośredni? |
| --- | --- |

1.3.

Jeśli komentarze z 2003 r. mogą zostać zastosowane przy dokonywaniu tej wykładni, jakie znaczenie przy ocenie tego, czy spółka może zostać uznana za niebędącą „właścicielem [odsetek]” w rozumieniu dyrektywy 2003/49/WE, ma w takim przypadku to, czy rozpatrywane odsetki są dopisywane do kapitału („rolled up”), czy odbiorca odsetek ma umowny lub wynikający z przepisów prawa obowiązek do przekazania ich innemu podmiotowi, oraz to, czy znaczna część otrzymujących odsetki podmiotów uznanych w państwie, w którym spółka dokonująca wypłaty odsetek jest rezydentem, za „właścicieli odsetek”, jest rezydentami w innych państwach, również członkowskich, z którymi Dania zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, efektem czego zgodnie z duńskim ustawodawstwem istnieje podstawa do pobrania podatku u źródła, jeśli te podmioty były pożyczkodawcami i otrzymały odsetki w sposób bezpośredni?

| 1.4. | Jakie znaczenie dla rozpatrzenia kwestii, czy spółkę otrzymującą odsetki można uznać za ich „właściciela” w rozumieniu dyrektywy ma to, że sąd odsyłający po dokonaniu oceny okoliczności faktycznych stwierdzi, iż spółka otrzymująca odsetki – pomimo tego, że nie jest ani umownie, ani na podstawie przepisów prawa zobowiązana do dalszego przekazania otrzymanych odsetek innemu podmiotowi – nie ma „pełnego” prawa do „korzystania i pobierania korzyści” z odsetek o którym mowa w sporządzonych w 2014 r. komentarzach do modelowej konwencji podatkowej z 1977? |
| --- | --- |

1.4.

Jakie znaczenie dla rozpatrzenia kwestii, czy spółkę otrzymującą odsetki można uznać za ich „właściciela” w rozumieniu dyrektywy ma to, że sąd odsyłający po dokonaniu oceny okoliczności faktycznych stwierdzi, iż spółka otrzymująca odsetki – pomimo tego, że nie jest ani umownie, ani na podstawie przepisów prawa zobowiązana do dalszego przekazania otrzymanych odsetek innemu podmiotowi – nie ma „pełnego” prawa do „korzystania i pobierania korzyści” z odsetek o którym mowa w sporządzonych w 2014 r. komentarzach do modelowej konwencji podatkowej z 1977?

| 2. | Czy powołanie się przez państwo członkowskie na art. 5 ust. 1 dyrektywy o stosowaniu w przypadku zwalczania nadużyć przepisów krajowych czy też na art. 5 ust. 2 wiąże się z przyjęciem założenia, że to państwo członkowskie przyjęło szczególny przepis wykonawczy do art. 5 dyrektywy czy też że w tym prawie krajowym ustanowione zostały powszechnie obowiązujące przepisy czy też zasady dotyczące nadużyć i oszustw podatkowych oraz uchylania się od opodatkowania, które mogą być interpretowane zgodnie z tym art. 5?






  2.1. | Jeśli na pytanie 2 należy odpowiedzieć twierdząco, czy § 2 ust. 2 lit. d) duńskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym ograniczony obowiązek podatkowy w zakresie dochodu z odsetek nie obejmuje „odsetek zwolnionych z opodatkowania z tytułu dyrektywy 2003/49/WE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich”, można uznać za taki szczególny krajowy przepis, o którym mowa w art. 5 dyrektywy? |
| --- | --- | --- |

2.

Czy powołanie się przez państwo członkowskie na art. 5 ust. 1 dyrektywy o stosowaniu w przypadku zwalczania nadużyć przepisów krajowych czy też na art. 5 ust. 2 wiąże się z przyjęciem założenia, że to państwo członkowskie przyjęło szczególny przepis wykonawczy do art. 5 dyrektywy czy też że w tym prawie krajowym ustanowione zostały powszechnie obowiązujące przepisy czy też zasady dotyczące nadużyć i oszustw podatkowych oraz uchylania się od opodatkowania, które mogą być interpretowane zgodnie z tym art. 5?

2.1.

Jeśli na pytanie 2 należy odpowiedzieć twierdząco, czy § 2 ust. 2 lit. d) duńskiej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym ograniczony obowiązek podatkowy w zakresie dochodu z odsetek nie obejmuje „odsetek zwolnionych z opodatkowania z tytułu dyrektywy 2003/49/WE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich”, można uznać za taki szczególny krajowy przepis, o którym mowa w art. 5 dyrektywy?

| 3. | Czy postanowienie zawarte w podpisanej przez dwa państwa członkowskie umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania sporządzonej zgodnie z modelową konwencją OECD, zgodnie z którą opodatkowanie odsetek jest uzależnione od tego, czy spółkę otrzymującą odsetki można uznać za ich właściciela, stanowi oparty na umowie przepis niezbędny do zapobiegania nadużyciom finansowym, o którym mowa w art. 5 dyrektywy? |
| --- | --- |

3.

Czy postanowienie zawarte w podpisanej przez dwa państwa członkowskie umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania sporządzonej zgodnie z modelową konwencją OECD, zgodnie z którą opodatkowanie odsetek jest uzależnione od tego, czy spółkę otrzymującą odsetki można uznać za ich właściciela, stanowi oparty na umowie przepis niezbędny do zapobiegania nadużyciom finansowym, o którym mowa w art. 5 dyrektywy?

| 4. | Czy państwo członkowskie, które nie chce uznać tego, że spółka z innego państwa członkowskiego jest właścicielem odsetek, i podnosi, że ta spółka z innego państwa członkowskiego jest sztucznie stworzoną spółką pośredniczącą, jest zgodnie z dyrektywą 2003/49/WE czy też art. 10 WE zobowiązane do udzielenia informacji, kogo w tej sytuacji państwo to uznaje za właściciela [odsetek]? |
| --- | --- |

4.

Czy państwo członkowskie, które nie chce uznać tego, że spółka z innego państwa członkowskiego jest właścicielem odsetek, i podnosi, że ta spółka z innego państwa członkowskiego jest sztucznie stworzoną spółką pośredniczącą, jest zgodnie z dyrektywą 2003/49/WE czy też art. 10 WE zobowiązane do udzielenia informacji, kogo w tej sytuacji państwo to uznaje za właściciela [odsetek]?

| 5. | Czy w przypadku, gdy spółka dokonująca wypłaty odsetek jest rezydentem jednego państwa członkowskiego, a spółka otrzymująca odsetki jest rezydentem w tym innym państwie członkowskim i nie jest uznawana w tym pierwszym państwie członkowskim za „właściciela” odsetek zgodnie z dyrektywą 2003/49/WE i dlatego podlega w tym państwie członkowskim odnośnie tych odsetek ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, art. 43 WE w związku z art. 48 WE wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym to pierwsze państwo członkowskie przy opodatkowaniu niebędącej rezydentem spółki nie bierze pod uwagę kosztów mających postać kosztów odsetkowych, które spółka otrzymująca odsetki poniosła w okolicznościach takich jak okoliczności niniejszej sprawy, podczas gdy co do zasady takie koszty odsetkowe zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego podlegają odliczeniu, a będąca jego rezydentem spółka otrzymująca odsetki może z tego względu odliczyć je od dochodu podlegającego opodatkowaniu? |
| --- | --- |

5.

Czy w przypadku, gdy spółka dokonująca wypłaty odsetek jest rezydentem jednego państwa członkowskiego, a spółka otrzymująca odsetki jest rezydentem w tym innym państwie członkowskim i nie jest uznawana w tym pierwszym państwie członkowskim za „właściciela” odsetek zgodnie z dyrektywą 2003/49/WE i dlatego podlega w tym państwie członkowskim odnośnie tych odsetek ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, art. 43 WE w związku z art. 48 WE wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym to pierwsze państwo członkowskie przy opodatkowaniu niebędącej rezydentem spółki nie bierze pod uwagę kosztów mających postać kosztów odsetkowych, które spółka otrzymująca odsetki poniosła w okolicznościach takich jak okoliczności niniejszej sprawy, podczas gdy co do zasady takie koszty odsetkowe zgodnie z ustawodawstwem tego państwa członkowskiego podlegają odliczeniu, a będąca jego rezydentem spółka otrzymująca odsetki może z tego względu odliczyć je od dochodu podlegającego opodatkowaniu?

| 6. | Jeśli będąca rezydentem w danym państwie członkowskim spółka (dominująca) nie może w danym przypadku zostać uznana, w związku z dyrektywą 2003/49/WE, za zwolnioną z opodatkowania u źródła odnośnie odsetek otrzymanych od spółki (zależnej) będącej rezydentem w innym państwie członkowskim, a spółka dominująca w tym drugim państwie członkowskim jest uznana za objętą w nim w zakresie tych odsetek ograniczonym obowiązkiem podatkowym, czy art. 43 WE w związku z art. 48 WE wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym to drugie państwo członkowskie nakłada na (zależną) spółkę zobowiązaną do potrącenia podatku u źródła w przypadku zwłoki w płatności wymóg uiszczenia odsetek za zwłokę o wyższej stawce niż stawka odsetek za zwłokę wymaganych w państwie członkowskich w przypadku skierowania wierzytelności podatkowej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (obejmującej m. in. dochód z odsetek) wobec spółki będącej rezydentem tego samego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

6.

Jeśli będąca rezydentem w danym państwie członkowskim spółka (dominująca) nie może w danym przypadku zostać uznana, w związku z dyrektywą 2003/49/WE, za zwolnioną z opodatkowania u źródła odnośnie odsetek otrzymanych od spółki (zależnej) będącej rezydentem w innym państwie członkowskim, a spółka dominująca w tym drugim państwie członkowskim jest uznana za objętą w nim w zakresie tych odsetek ograniczonym obowiązkiem podatkowym, czy art. 43 WE w związku z art. 48 WE wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym to drugie państwo członkowskie nakłada na (zależną) spółkę zobowiązaną do potrącenia podatku u źródła w przypadku zwłoki w płatności wymóg uiszczenia odsetek za zwłokę o wyższej stawce niż stawka odsetek za zwłokę wymaganych w państwie członkowskich w przypadku skierowania wierzytelności podatkowej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych (obejmującej m. in. dochód z odsetek) wobec spółki będącej rezydentem tego samego państwa członkowskiego?

| 7. | Jeśli będąca rezydentem w danym państwie członkowskim spółka (dominująca) nie może w danym przypadku zostać uznana, w związku z dyrektywą 2003/49/WE, za zwolnioną z opodatkowania u źródła odnośnie odsetek otrzymanych od spółki (zależnej) będącej rezydentem w innym państwie członkowskim, a spółka dominująca w tym drugim państwie członkowskim jest uznana w tym państwie członkowskim odnośnie tych odsetek za podatnika objętego ograniczonym obowiązkiem podatkowym, czy art. 43 WE z związku z art. 48 WE (bądź też art. 56 WE), razem lub każdy z osobna, wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym,






  7.1. | to inne państwo członkowskie nakłada na spółkę wypłacającą odsetki obowiązek potrącenia podatku od odsetek u źródła oraz odpowiedzialność wobec organów publicznych za niepobrany u źródła podatek, jeśli nie ma takiego obowiązku potrącenia podatku u źródła w przypadku, gdy spółka otrzymująca odsetki jest rezydentem w tym innym państwie członkowskim? |
| --- | --- | --- |

7.

Jeśli będąca rezydentem w danym państwie członkowskim spółka (dominująca) nie może w danym przypadku zostać uznana, w związku z dyrektywą 2003/49/WE, za zwolnioną z opodatkowania u źródła odnośnie odsetek otrzymanych od spółki (zależnej) będącej rezydentem w innym państwie członkowskim, a spółka dominująca w tym drugim państwie członkowskim jest uznana w tym państwie członkowskim odnośnie tych odsetek za podatnika objętego ograniczonym obowiązkiem podatkowym, czy art. 43 WE z związku z art. 48 WE (bądź też art. 56 WE), razem lub każdy z osobna, wyklucza ustawodawstwo, zgodnie z którym,

7.1.

to inne państwo członkowskie nakłada na spółkę wypłacającą odsetki obowiązek potrącenia podatku od odsetek u źródła oraz odpowiedzialność wobec organów publicznych za niepobrany u źródła podatek, jeśli nie ma takiego obowiązku potrącenia podatku u źródła w przypadku, gdy spółka otrzymująca odsetki jest rezydentem w tym innym państwie członkowskim?

| 7.2. | spółka dominująca w tym innym państwie członkowskim nie ma obowiązku płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych przez dwa pierwsze lata podatkowe, lecz może zacząć płacić ten podatek dopiero znacznie później niż data wymagalności podatku potrącanego u źródła? |
| --- | --- |

7.2.

spółka dominująca w tym innym państwie członkowskim nie ma obowiązku płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych przez dwa pierwsze lata podatkowe, lecz może zacząć płacić ten podatek dopiero znacznie później niż data wymagalności podatku potrącanego u źródła?

Trybunał Sprawiedliwości UE jest proszony o połączenie odpowiedzi z odpowiedzią na pytanie 6.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich (Dz.U. 2003, L 157, s. 49).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/22 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dublin Circuit & District Civil Courts Office (Irlandia) w dniu 6 czerwca 2016 r. – Maria Isabel Harmon/Owen Pardue

(Sprawa C-321/16)

(2016/C 279/29)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Dublin Circuit & District Civil Courts Office

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Maria Isabel Harmon

Strona pozwana: Owen Pardue

Pytania prejudycjalne

| 1) | Zważywszy na wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, czy Director of Public Prosecutions (prokurator, zwany dalej DPP) naruszył prawa podstawowe przysługujące O. Pardue, a w szczególności prawa wymienione w art. 6, 20, 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a dookreślone w jej preambule? |
| --- | --- |

1)

Zważywszy na wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, czy Director of Public Prosecutions (prokurator, zwany dalej DPP) naruszył prawa podstawowe przysługujące O. Pardue, a w szczególności prawa wymienione w art. 6, 20, 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a dookreślone w jej preambule?

| 2) | Zważywszy na wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, czy DPP ma prawo odmówić zastosowania się do zgodnych z prawem zarządzeń sądu, a jeśli nie zastosuje się do nich lub nie uzasadni owego braku zastosowania się, czy jest to zgodne z kartą praw podstawowych? |
| --- | --- |

2)

Zważywszy na wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, czy DPP ma prawo odmówić zastosowania się do zgodnych z prawem zarządzeń sądu, a jeśli nie zastosuje się do nich lub nie uzasadni owego braku zastosowania się, czy jest to zgodne z kartą praw podstawowych?

| 3) | Czy jest spójne i zgodne z kartą praw podstawowych, mając na uwadze okoliczności faktyczne niniejszej sprawy i wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, że zgodnie z obowiązującym w Irlandii prawem sąd może zmienić postanowienia DPP jedynie, jeśli zostanie wykazane, że DPP wydał postanowienie w złej wierze albo przy jego wydaniu kierował się niewłaściwymi względami albo niewłaściwą polityką? |
| --- | --- |

3)

Czy jest spójne i zgodne z kartą praw podstawowych, mając na uwadze okoliczności faktyczne niniejszej sprawy i wyjaśnienia zawarte w postanowieniu odsyłającym, że zgodnie z obowiązującym w Irlandii prawem sąd może zmienić postanowienia DPP jedynie, jeśli zostanie wykazane, że DPP wydał postanowienie w złej wierze albo przy jego wydaniu kierował się niewłaściwymi względami albo niewłaściwą polityką?

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Helm AG/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond

(Sprawa C-323/14) (1)

(2016/C 279/30)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 15.9.2014.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Timberland Europe BV/Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond

(Sprawa C-571/14) (1)

(2016/C 279/31)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 73 z 2.3.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge/N, przy udziale Bundesrepublik Deutschland

(Sprawa C-150/15) (1)

(2016/C 279/32)

Język postępowania: niemiecki

Prezes wielkiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 236 z 20.7.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 11 maja 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-481/15) (1)

(2016/C 279/33)

Język postępowania: niemiecki

Prezes ósmej izby Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 371 z 9.11.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 28 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Albini & Pitigliani SpA

(Sprawa C-483/15) (1)

(2016/C 279/34)

Język postępowania: włoski

Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 381 z 16.11.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 maja 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Feliks Frisman/Finnair Oyj

(Sprawa C-533/15) (1)

(2016/C 279/35)

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 48 z 8.2.2016.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/25

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État – Francja) – Association nationale des opérateurs détaillants en énergie (ANODE)/Premier ministre, Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

(Sprawa C-543/15) (1)

(2016/C 279/36)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 16 z 18.1.2016.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/25

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 kwietnia 2016 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luxemburga

(Sprawa C-684/15) (1)

(2016/C 279/37)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 98 z 14.3.2016.

---

Sąd

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/26

---

Wyrok Sądu z dnia 22 czerwca 2016 r. – Whirlpool Europe/Komisja

(Sprawa T-118/13) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Urządzenia gospodarstwa domowego - Pomoc na restrukturyzację - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków - Decyzja wydana w wyniku stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniej wydanej decyzji dotyczącej tego samego postępowania - Brak indywidualnego oddziaływania - Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną - Niedopuszczalność))

(2016/C 279/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Whirlpool Europe BV (Breda, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci F. Wijckmans i H. Burez)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, É. Gippini Fournier i P.J. Loewenthal, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Electrolux AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci F. Wijckmans i H. Burez)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy) oraz Fagor France SA (Rueil- Malmaison, Francja) (przedstawiciele: adwokaci J. Derenne i A. Müller Rappard)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Komisji 2013/283/UE z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.23839 (C 44/2007) udzielonej przez Francję na rzecz przedsiębiorstwa FagorBrandt (Dz.U. 2013, L 166, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Whirlpool Europe BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Whirlpool Europe BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Francuska, Electrolux AB i Fagor France SA pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska, Electrolux AB i Fagor France SA pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 18.5.2013.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r. – Pszonka/Rada

(Sprawa T-381/14) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Ujęcie nazwiska skarżącego - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Dowód zasadności umieszczenia w wykazie - Skarga oczywiście zasadna))

(2016/C 279/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Wiktor Pawłowicz Pszonka (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci C. Constantina i J.M. Reymond)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i A. Vitro, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Bartelt i D. Gauci, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 66, s. 26; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 70, s. 35; Dz.U. 2014, L 350, s. 15) i rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 66, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 350, s. 15; Dz.U. 2014, L 70, s. 36) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim akty te dotyczą Wiktora Pawłowicza Pszonki. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim akty te dotyczą Wiktora Pawłowicza Pszonki.

| 2) | Rada Unii Europejskiej pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez W. Pszonkę. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez W. Pszonkę.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/27 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/27

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE)

(Sprawa T-220/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009])

(2016/C 279/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Beele Engineering BV (Aalten, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Ring)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 stycznia 2015 r. (sprawa R 1424/2014-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego WE CARE jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Beele Engineering BV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Beele Engineering BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 13.7.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/28

---

Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2016 r. – Beele Engineering/EUIPO (WE CARE)

(Sprawa T-222/15) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego WE CARE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr207/2009])

(2016/C 279/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Beele Engineering BV (Aalten, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Ring)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 lutego 2015 r. (sprawa R 1933/2014-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego WE CARE jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Beele Engineering BV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Beele Engineering BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 13.7.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/28

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r. – Europäischer Tier und Naturschutz i Giesen/Komisja

(Sprawa T-595/15) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Zarzucana odmowa złożenia wniosku legislacyjnego dotyczącego stworzenia stowarzyszenia na gruncie prawa europejskiego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Oczywista niedopuszczalność))

(2016/C 279/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Europäischer Tier und Naturschutz eV (Much, Niemcy) i Horst Giesen (Much) (przedstawiciel: adwokat P. Brockmann)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i K.P. Wojcik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 17 sierpnia 2015 r., w którym instytucja ta powstrzymała się od złożenia wniosku legislacyjnego dotyczącego stowarzyszenia europejskiego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Europäischer Tier und Naturschutz eV i Horst Giesen zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Europäischer Tier und Naturschutz eV i Horst Giesen zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 27 z 25.1.2016.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/29 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/29

---

Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r. – NC/Komisja

(Sprawa T-151/16)

(2016/C 279/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: NC (przedstawiciele: J. Killick i G Forwood, barristers, oraz adwokaci C. Van Haute i A. Bernard)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 stycznia 2016 r. o wykluczeniu strony skarżącej z udziału w postępowaniach o udzielenie zamówień i dotacji finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej oraz o wpisaniu strony skarżącej do systemu wczesnego wykrywania i wykluczania przewidzianego w art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. 2012 L 298, s. 1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 28 stycznia 2016 r. o wykluczeniu strony skarżącej z udziału w postępowaniach o udzielenie zamówień i dotacji finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej oraz o wpisaniu strony skarżącej do systemu wczesnego wykrywania i wykluczania przewidzianego w art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. 2012 L 298, s. 1);

| — | podjęcie żądanych środków organizacji postępowania; oraz |
| --- | --- |

—

podjęcie żądanych środków organizacji postępowania; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady stosowania z mocą wsteczną kary łagodniejszej (lex mitior) w wyniku niezastosowania do zaskarżonej decyzji rozporządzenia nr 966/2012 zmienionego rozporządzeniem 2015/1929 (1). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady stosowania z mocą wsteczną kary łagodniejszej (lex mitior) w wyniku niezastosowania do zaskarżonej decyzji rozporządzenia nr 966/2012 zmienionego rozporządzeniem 2015/1929 (1).

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnego wymogu proceduralnego w wyniku nieskonsultowania się z panelem i niezmienienia decyzji zgodnie z rozporządzeniem nr 966/2012 zmienionego rozporządzeniem 2015/1929. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnego wymogu proceduralnego w wyniku nieskonsultowania się z panelem i niezmienienia decyzji zgodnie z rozporządzeniem nr 966/2012 zmienionego rozporządzeniem 2015/1929.

| 3. | Zarzut trzeci, alternatywnie, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i art. 133a ust. 1 rozporządzenia nr 2342/2002 (2) poprzez zastosowanie wykluczenia, które jest nieproporcjonalne do okoliczności. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, alternatywnie, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i art. 133a ust. 1 rozporządzenia nr 2342/2002 (2) poprzez zastosowanie wykluczenia, które jest nieproporcjonalne do okoliczności.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i zasady ne bis in idem w zakresie, w jakim strona skarżąca została już wykluczona za to samo zachowanie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i zasady ne bis in idem w zakresie, w jakim strona skarżąca została już wykluczona za to samo zachowanie.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU, Euratom) 2015/1929 z dnia 28 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. 2015 L 286, s.1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. 2002 L 357, s. 1).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/30 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/30

---

Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2016 r. – GP Joule PV/EUIPO – Green Power Technologies (GPTech)

(Sprawa T-235/16)

(2016/C 279/44)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: GP Joule PV GmbH & Co. KG (Reußenköge, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Döring)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Green Power Technologies, SL (Bollullos de la Mitación, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Green Power Technologies, SL

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „GPTech” – zgłoszenie nr 12 593 869

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie R 848/2015-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu:

| — | o zmianę zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego nr 12 593 869; |
| --- | --- |

—

o zmianę zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego nr 12 593 869;

| — | posiłkowo, o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na uznanie, że nie mają zastosowania wymogi informacyjne określone w zasadzie 17 ust. 4 rozporządzenia nr 2868/95 mającej na celu ochronę strony wnoszącej sprzeciw; |
| --- | --- |

—

Naruszenie rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na uznanie, że nie mają zastosowania wymogi informacyjne określone w zasadzie 17 ust. 4 rozporządzenia nr 2868/95 mającej na celu ochronę strony wnoszącej sprzeciw;

| — | Naruszenie istotnego wymogu formalnego z uwagi na to, że na podstawie art. 6 konwencji oraz art. 47 karty praw podstawowych postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie; |
| --- | --- |

—

Naruszenie istotnego wymogu formalnego z uwagi na to, że na podstawie art. 6 konwencji oraz art. 47 karty praw podstawowych postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie;

| — | Niepoinformowanie przez Urząd strony wnoszącej odwołanie, że nie zostały spełnione przesłanki określone w zasadzie 20 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Niepoinformowanie przez Urząd strony wnoszącej odwołanie, że nie zostały spełnione przesłanki określone w zasadzie 20 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95;

| — | Błędne zastosowanie zasady 76 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95, jako że postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie w świetle braków dotyczących formularza sprzeciwu wnoszonego drogą elektroniczną oraz informacji przedstawionych przez Wydział Sprzeciwów; |
| --- | --- |

—

Błędne zastosowanie zasady 76 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95, jako że postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie w świetle braków dotyczących formularza sprzeciwu wnoszonego drogą elektroniczną oraz informacji przedstawionych przez Wydział Sprzeciwów;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/31 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/31

---

Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2016 r. – Aurora Group Danmark/EUIPO – Retail Distribution (PANZER)

(Sprawa T-246/16)

(2016/C 279/45)

Język skargi: duński

Strony

Strona skarżąca: Aurora Group Danmark A/S (Ballerup, Dania) (przedstawiciel: adwokat L. Elmgaard Sørensen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Retail Distribution ApS (Hinnerup, Dania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „PANZER” – unijny znak towarowy nr 12 111 084

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 marca 2016 r. w sprawie R 447/2015-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona „komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio; zawieszek do telefonów; pokrowców do komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio; elementów, części i akcesoriów do komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio”; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona „komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio; zawieszek do telefonów; pokrowców do komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio; elementów, części i akcesoriów do komputerów, telefonów komórkowych, smartfonów i innych przenośnych urządzeń elektronicznych do rejestracji, organizowania, przekazywania, edycji i rewidowania tekstów, danych, obrazów i plików audio”;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), c) lub d) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), c) lub d) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/32 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/32

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2016 r. – Magnetrol International/Komisja

(Sprawa T-263/16)

(2016/C 279/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Magnetrol International (Zele, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci H. Gilliams i J. Bocken)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN);

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 decyzji; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 decyzji;

| — | w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji w zakresie, w jakim przepisy te a) nakazują odzyskanie pomocy od podmiotów innych niż adresaci „decyzji o zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków” określonej w zaskarżonej decyzji oraz b) nakazują odzyskanie kwoty równej zwolnieniu podatkowemu beneficjentów, nie pozostawiając Belgii możliwości uwzględnienia dokonanej przez inne organy podatkowe korekty finansowej w górę; |
| --- | --- |

—

w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji w zakresie, w jakim przepisy te a) nakazują odzyskanie pomocy od podmiotów innych niż adresaci „decyzji o zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków” określonej w zaskarżonej decyzji oraz b) nakazują odzyskanie kwoty równej zwolnieniu podatkowemu beneficjentów, nie pozostawiając Belgii możliwości uwzględnienia dokonanej przez inne organy podatkowe korekty finansowej w górę;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz braku uzasadnienia w zakresie w jakim decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) stwierdza istnienie pomocy państwa. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz braku uzasadnienia w zakresie w jakim decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) stwierdza istnienie pomocy państwa.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja kwalifikuje rzekomy system pomocy jako środek selektywny. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja kwalifikuje rzekomy system pomocy jako środek selektywny.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja potwierdza, że ten rzekomy system pomocy jest źródłem korzyści. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja potwierdza, że ten rzekomy system pomocy jest źródłem korzyści.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie w jakim zaskarżona decyzji nakazuje Belgii odzyskanie pomocy. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie w jakim zaskarżona decyzji nakazuje Belgii odzyskanie pomocy.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/33 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/33

---

Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Puratos i in./Komisja

(Sprawa T-265/16)

(2016/C 279/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Puratos (Dilbeek, Belgia), Delta Light (Wevelgem, Belgia) i Ontex (Buggenhout, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci H. Gilliams i J. Bocken)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN);

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji;

| — | w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji w zakresie, w jakim przepisy te a) nakazują odzyskanie pomocy od podmiotów innych niż adresaci „decyzji o zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków” określonej w zaskarżonej decyzji oraz b) nakazują odzyskanie kwoty równej zwolnieniu podatkowemu beneficjentów, nie pozostawiając Belgii możliwości uwzględnienia dokonanej przez inne organy podatkowe korekty finansowej w górę; |
| --- | --- |

—

w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji w zakresie, w jakim przepisy te a) nakazują odzyskanie pomocy od podmiotów innych niż adresaci „decyzji o zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków” określonej w zaskarżonej decyzji oraz b) nakazują odzyskanie kwoty równej zwolnieniu podatkowemu beneficjentów, nie pozostawiając Belgii możliwości uwzględnienia dokonanej przez inne organy podatkowe korekty finansowej w górę;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz braku uzasadnienia w zakresie w jakim decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) stwierdza istnienie pomocy państwa. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz braku uzasadnienia w zakresie w jakim decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) stwierdza istnienie pomocy państwa.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja kwalifikuje rzekomy system pomocy jako środek selektywny. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja kwalifikuje rzekomy system pomocy jako środek selektywny.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja potwierdza, że ten rzekomy system pomocy jest źródłem korzyści. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja potwierdza, że ten rzekomy system pomocy jest źródłem korzyści.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie w jakim zaskarżona decyzji nakazuje Belgii odzyskanie pomocy. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie w jakim zaskarżona decyzji nakazuje Belgii odzyskanie pomocy.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/34

---

Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2016 r. – Capsugel Belgium/Komisja

(Sprawa T-266/16)

(2016/C 279/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Capsugel Belgium (Bornem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci H. Vanhulle, B. van de Walle de Ghelcke, C. Borgers i N. Baeten)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015)9837 final z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Belgię systemu pomocy państwa polegającego na zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków (SA.37667 (2015/C)); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015)9837 final z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Belgię systemu pomocy państwa polegającego na zwolnieniu z opodatkowania nadmiernych zysków (SA.37667 (2015/C));

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 zaskarżonej decyzji;

| — | w każdym razie obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, identyfikując dany środek jako pomoc państwa i kwalifikując go jako program pomocowy w rozumieniu art. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 107 TFUE. |
| --- | --- |

1.

W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, identyfikując dany środek jako pomoc państwa i kwalifikując go jako program pomocowy w rozumieniu art. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 107 TFUE.

| 2. | W ramach zarzutu drugiego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 107 TFUE, uchybiła obowiązkowi uzasadnienia oraz dopuściła się oczywistego błędu w ocenie uznając, że belgijski system zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków stanowi środek pomocy państwa. |
| --- | --- |

2.

W ramach zarzutu drugiego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 107 TFUE, uchybiła obowiązkowi uzasadnienia oraz dopuściła się oczywistego błędu w ocenie uznając, że belgijski system zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków stanowi środek pomocy państwa.

| 3. | W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz ogólnej zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, nakazując odzyskanie rzekomej pomocy. |
| --- | --- |

3.

W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz ogólnej zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, nakazując odzyskanie rzekomej pomocy.

| 4. | W ramach zarzutu czwartego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 2 ust. 6 TFUE i zasady równego traktowania oraz nadużyła swych uprawnień, stosując przepisy z dziedziny pomocy państwa by zakazać stosowania belgijskiego systemu zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków. |
| --- | --- |

4.

W ramach zarzutu czwartego strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 2 ust. 6 TFUE i zasady równego traktowania oraz nadużyła swych uprawnień, stosując przepisy z dziedziny pomocy państwa by zakazać stosowania belgijskiego systemu zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/34

---

Skarga wniesiona w dniu 31 maja 2016 r. – Atlas Copco Airpower i Atlas Copco/Komisja

(Sprawa T-278/16)

(2016/C 279/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Atlas Copco Airpower (Antwerpia, Belgia) i Atlas Copco AB (Nacka, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Bonin, A. Haelterman i O. Brouwer)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie systemu pomocy państwa polegającego na zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie systemu pomocy państwa polegającego na zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN);

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, polegającego na identyfikacji danego środka jako pomocy państwa i zakwalifikowaniu go jako programu pomocowego w rozumieniu art. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 107 TFUE. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, polegającego na identyfikacji danego środka jako pomocy państwa i zakwalifikowaniu go jako programu pomocowego w rozumieniu art. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 107 TFUE.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa i błędnego stosowania art. 107 TFUE, polegającego na uznaniu, że system zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa i błędnego stosowania art. 107 TFUE, polegającego na uznaniu, że system zwolnień z opodatkowania nadmiernych zysków stanowi pomoc państwa.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy oczywistego błędu w ocenie, polegającego na błędnej identyfikacji beneficjentów rzekomej pomocy, braku spójności w twierdzeniu, że beneficjentami pomocy są międzynarodowe korporacje, jak również naruszenia zasady legalności oraz art. 16 ust. 1) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy oczywistego błędu w ocenie, polegającego na błędnej identyfikacji beneficjentów rzekomej pomocy, braku spójności w twierdzeniu, że beneficjentami pomocy są międzynarodowe korporacje, jak również naruszenia zasady legalności oraz art. 16 ust. 1) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz dobrej administracji. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz dobrej administracji.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/35 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/35

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2016 r. – Anta (Chiny)/EUIPO (Przedstawienie dwóch narysowanych linii)

(Sprawa T-291/16)

(2016/C 279/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Anta (China) Co. Ltd (Jinjiang City, Chiny) (przedstawiciel: adwokaci A. Franke i K. Hammerstingl)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie dwóch narysowanych linii) – zgłoszenie nr 13 581 483

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie R 1292/2015-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/36 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/36

---

Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT ORIGINAL Super Slims)

(Sprawa T-292/16)

(2016/C 279/51)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kaane American International Tobacco Co. Ltd. (Jebel Ali, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: adwokaci G. Hinarejos Mulliez, I. Valdelomar Serrano)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Global Tobacco FZCO (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Global Tobacco FZCO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „GOLD MONT ORIGINAL Super Slims” – unijny znak towarowy nr 11 361 714

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 kwietnia 2016 r. w sprawie R 2492/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | zawieszenie postępowania w przedmiocie odwołania w sprawie R 2492/2014-4 do chwili uprawomocnienia się decyzji wydanej w toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie R 1857/2015-4 (obecnie będącej przedmiotem skargi do Sądu); |
| --- | --- |

—

zawieszenie postępowania w przedmiocie odwołania w sprawie R 2492/2014-4 do chwili uprawomocnienia się decyzji wydanej w toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie R 1857/2015-4 (obecnie będącej przedmiotem skargi do Sądu);

| — | obciążenie EUIPO oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie zasad równości wobec prawa i bezstronności. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad równości wobec prawa i bezstronności.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/37 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/37

---

Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT)

(Sprawa T-293/16)

(2016/C 279/52)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kaane American International Tobacco Co. Ltd. (Jebel Ali, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: adwokaci G. Hinarejos Mulliez, I. Valdelomar)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Global Tobacco FZCO (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Global Tobacco FZCO

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „GOLD MONT” – unijny znak towarowy nr 11 803 831

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 kwietnia 2016 r. w sprawie R 2699/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | zawieszenie postępowania w przedmiocie odwołania w sprawie R 2699/2014-4 do chwili uprawomocnienia się decyzji wydanej w toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie R 1857/2015-4 (obecnie będącej przedmiotem skargi do Sądu); |
| --- | --- |

—

zawieszenie postępowania w przedmiocie odwołania w sprawie R 2699/2014-4 do chwili uprawomocnienia się decyzji wydanej w toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie R 1857/2015-4 (obecnie będącej przedmiotem skargi do Sądu);

| — | obciążenie EUIPO (izba odwoławcza) oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO (izba odwoławcza) oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie zasad równości wobec prawa i bezstronności. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasad równości wobec prawa i bezstronności.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/38 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/38

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2016 r. – Kaane American International Tobacco/EUIPO – Global Tobacco (GOLD MONT)

(Sprawa T-294/16)

(2016/C 279/53)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kaane American International Tobacco Co. Ltd. (Jebel Ali, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: adwokaci G. Hinarejos Mulliez, I. Valdelomar)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Global Tobacco FZCO (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „GOLD MONT” – unijny znak towarowy nr 7 157 233

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 kwietnia 2016 r. w sprawie R 1857/2015-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | stwierdzenie ważności rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego nr 7 157 233„GOLD MOUNT” dla wszystkich objętych nią towarów; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie ważności rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego nr 7 157 233„GOLD MOUNT” dla wszystkich objętych nią towarów;

| — | obciążenie EUIPO (izba odwoławcza) oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO (izba odwoławcza) oraz ewentualnie drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/38 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/38

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2016 r. – SymbioPharm/EMA

(Sprawa T-295/16)

(2016/C 279/54)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: SymbioPharm GmbH (Herborn, Niemcy) (przedstawiciel: A. Sander, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EMA z dnia 1 kwietnia 2016 r. doręczonej w dniu 7 kwietnia 2016 r. w sprawie wszczęcia procedury przekazania na podstawie art. 31 dyrektywy 2001/83/WE w odniesieniu do produktu leczniczego Symbioflor 2 i podobnie określonych produktów leczniczych firmy SymbioPharm GmbH, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EMA z dnia 1 kwietnia 2016 r. doręczonej w dniu 7 kwietnia 2016 r. w sprawie wszczęcia procedury przekazania na podstawie art. 31 dyrektywy 2001/83/WE w odniesieniu do produktu leczniczego Symbioflor 2 i podobnie określonych produktów leczniczych firmy SymbioPharm GmbH,

| — | obciążenie EMA kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EMA kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 31 dyrektywy 2001/83/WE (1)

  Skarżąca podnosi, że zostało wszczęte postępowanie przekazania, pomimo że we wniosku niemieckiego organu właściwego w zakresie wydawania pozwoleń (notification) nie wykazano „szczególnego przypadku interesów Unii”. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 31 dyrektywy 2001/83/WE (1)

Skarżąca podnosi, że zostało wszczęte postępowanie przekazania, pomimo że we wniosku niemieckiego organu właściwego w zakresie wydawania pozwoleń (notification) nie wykazano „szczególnego przypadku interesów Unii”.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 29 dyrektywy 2001/83/WE
  Niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie wykazał spełnienia warunku procedury „zagrożenia dla zdrowia publicznego” w odniesieniu do produktu leczniczego stosowanego u ludzi Symbioflor 2 i jest oczywiste, że warunek ten nie został spełniony. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 29 dyrektywy 2001/83/WE

Niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie wykazał spełnienia warunku procedury „zagrożenia dla zdrowia publicznego” w odniesieniu do produktu leczniczego stosowanego u ludzi Symbioflor 2 i jest oczywiste, że warunek ten nie został spełniony.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 116 i 117 dyrektywy 2001/83/WE
  Niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie wykazał wystąpienia niekorzystnego stosunku korzyści względem zagrożeń w odniesieniu do produktu leczniczego Symbioflor 2 i jest oczywiste, że taki niekorzystny stosunek nie zaistniał. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 116 i 117 dyrektywy 2001/83/WE

Niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie wykazał wystąpienia niekorzystnego stosunku korzyści względem zagrożeń w odniesieniu do produktu leczniczego Symbioflor 2 i jest oczywiste, że taki niekorzystny stosunek nie zaistniał.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 22a dyrektywy 2001/83/WE, zasady proporcjonalności i prawa do bycia wysłuchanym.
  Skarżąca podnosi, że zostały naruszone art. 22a dyrektywy 2001/83/WE i zasada proporcjonalności, ponieważ niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie skorzystał z prawa do nakazania przeprowadzenia badania dotyczącego skuteczności (brak działania w ramach swobodnego uznania). Uwidacznia się to również w ten sposób, że niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń w sposób wyraźny odmówił wnoszonego przez skarżącą wysłuchania w formie rozmowy mediacyjnej w tym przedmiocie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 22a dyrektywy 2001/83/WE, zasady proporcjonalności i prawa do bycia wysłuchanym.

Skarżąca podnosi, że zostały naruszone art. 22a dyrektywy 2001/83/WE i zasada proporcjonalności, ponieważ niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń nie skorzystał z prawa do nakazania przeprowadzenia badania dotyczącego skuteczności (brak działania w ramach swobodnego uznania). Uwidacznia się to również w ten sposób, że niemiecki organ właściwy w zakresie wydawania pozwoleń w sposób wyraźny odmówił wnoszonego przez skarżącą wysłuchania w formie rozmowy mediacyjnej w tym przedmiocie.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasad praworządności.
  W tym zakresie skarżąca podnosi, że wszczęcie procedury przekazania podczas zawisłego krajowego postepowania sądowego w tej samej sprawie jest sprzeczne zasadami praworządności. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasad praworządności.

W tym zakresie skarżąca podnosi, że wszczęcie procedury przekazania podczas zawisłego krajowego postepowania sądowego w tej samej sprawie jest sprzeczne zasadami praworządności.

---

(1)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311, s. 67).

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/40 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/40

---

Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2016 r. – Bay/Parlement

(Sprawa T-302/16)

(2016/C 279/55)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicolas Bay (La Celle-Saint-Cloud, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Cuignache)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

in limine litis,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 kwietnia 2016 r.;
  co do istoty sprawy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 kwietnia 2016 r.;

co do istoty sprawy,

| — | cofnięcie sankcji wynikającej z decyzji z dnia 11 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

—

cofnięcie sankcji wynikającej z decyzji z dnia 11 kwietnia 2016 r.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowości w procedurze wewnętrznej i nieważności decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r. oraz decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 kwietnia 2016 r., nakładających na stronę skarżącą karę w postaci utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres pięciu dni. Pierwsza zaskarżona decyzja narusza prawo do dobrej administracji oraz zasadę równości broni. Druga zaskarżona decyzja narusza prawo do tego, aby sprawa została rozpatrzona bezstronnie i sprawiedliwie przez instytucje, organy i podmioty Unii oraz prawo do rzetelnego procesu. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący nieprawidłowości w procedurze wewnętrznej i nieważności decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r. oraz decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 kwietnia 2016 r., nakładających na stronę skarżącą karę w postaci utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres pięciu dni. Pierwsza zaskarżona decyzja narusza prawo do dobrej administracji oraz zasadę równości broni. Druga zaskarżona decyzja narusza prawo do tego, aby sprawa została rozpatrzona bezstronnie i sprawiedliwie przez instytucje, organy i podmioty Unii oraz prawo do rzetelnego procesu.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący braku dowodów rzeczowych, które mogłyby wykazać fakty zarzucane stronie skarżącej oraz, w szczególności, korzystanie przez nią z karty do głosowania innego posła Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący braku dowodów rzeczowych, które mogłyby wykazać fakty zarzucane stronie skarżącej oraz, w szczególności, korzystanie przez nią z karty do głosowania innego posła Parlamentu Europejskiego.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący niespójności i niedopuszczalności zeznań świadków leżących u podstaw sankcji nałożonej na stronę skarżącą. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący niespójności i niedopuszczalności zeznań świadków leżących u podstaw sankcji nałożonej na stronę skarżącą.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący materialnej niemożności, by strona skarżąca głosowała w miejsce innego posła Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący materialnej niemożności, by strona skarżąca głosowała w miejsce innego posła Parlamentu Europejskiego.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/40 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/40

---

Postanowienie Sądu z dnia 26 maja 2016 r. – SLE Schuh/EUIPO – Vigoss Tekstil Konfeksiyon (VIOS)

(Sprawa T-191/15) (1)

(2016/C 279/56)

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.

---

| 1.8.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/41 |
| --- | --- | --- | --- |

1.8.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/41

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 maja 2016 r. – Bergbräu/EUIPO – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)

(Sprawa T-697/15) (1)

(2016/C 279/57)

Język postępowania: niemiecki

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 78 z 29.2.2016.

---