# Επίσημη Εφημερίδα C 251/11 Ι

| | ISSN 1977-0901 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 59ο έτος11 Ιουλίου 2016 |

ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

59ο έτος11 Ιουλίου 2016

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2016/C 251/01 | Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | 1 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2016/C 251/02 | Ορκωμοσία νέων δικαστών στο Γενικό Δικαστήριο | 2 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2016/C 251/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

Γενικό Δικαστήριο

2016/C 251/02

Ορκωμοσία νέων δικαστών στο Γενικό Δικαστήριο

2

---

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2016/C 251/03 | Υπόθεση C-578/15 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 9 Νοεμβρίου 2015 ο Mansour Dairek Attoumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-278/14, Dairek Attoumi κατά ΓΕΕΑ-Diesel | 3 |
| 2016/C 251/04 | Υπόθεση C-160/16: Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2016 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας | 3 |
| 2016/C 251/05 | Υπόθεση C-193/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) στις 7 Απριλίου 2016 — E κατά Subdelegación del Gobierno en Álava | 4 |
| 2016/C 251/06 | Υπόθεση C-196/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 7 Απριλίου 2016 – Comune di Corridonia κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente | 5 |
| 2016/C 251/07 | Υπόθεση C-197/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 8 Απριλίου 2016 – Comune di Loro Piceno κ.λπ. κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente | 5 |
| 2016/C 251/08 | Υπόθεση C-206/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Απριλίου 2016 – Marco Tronchetti Provera SpA κ.λπ. κατά Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) | 6 |
| 2016/C 251/09 | Υπόθεση C-207/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia provincial de Tarragona, τέταρτο τμήμα (Ισπανία) στις 14 Απριλίου 2016 – Ministerio Fiscal | 7 |
| 2016/C 251/10 | Υπόθεση C-211/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Torino (Ιταλία) στις 15 Απριλίου 2016 – Bimotor SpA κατά Agenzia delle Entrate – Direzione Provinciale II di Torino | 7 |
| 2016/C 251/11 | Υπόθεση C-212/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vergabekammer Südbayern (Γερμανία) στις 15 Απριλίου 2016 – DUK Versorgungswerk eV και Gothaer Pensionskasse AG κατά BG Klinik für Berufskrankheiten Bad Reichenhall gGmbH | 8 |
| 2016/C 251/12 | Υπόθεση C-223/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 20 Απριλίου 2016 – Casertana Costruzioni Srl κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti - Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise και Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo - A.R.CA.DI.S. | 9 |
| 2016/C 251/13 | Υπόθεση C-226/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 22 Απριλίου 2016 – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Uprigaz - Union professionnelle des industries privées du gaz κατά Premier ministre, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer | 10 |
| 2016/C 251/14 | Υπόθεση C-239/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Απριλίου 2016 ο Ante Šumelj κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-546/13, T-108/14 και T-109/14, Ante Šumelj κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 11 |
| 2016/C 251/15 | Υπόθεση C-240/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Vedran Vidmar κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 13 |
| 2016/C 251/16 | Υπόθεση C-241/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Darko Graf κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 14 |
| 2016/C 251/17 | Υπόθεση C-242/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) στις 27 Απριλίου 2016 – José Rui Garrett Pontes Pedroso κατά Netjets Management Limited | 16 |
| 2016/C 251/18 | Υπόθεση C-255/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Københavns Byret (Δανία) στις 2 Μαΐου 2016 – Ποινική διαδικασία κατά Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S | 17 |
| 2016/C 251/19 | Υπόθεση C-261/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 10 Μαΐου 2016 οι Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 29 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-254/12, Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 18 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2016/C 251/20 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-479/11 και T-157/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Γαλλία και IFP Énergies nouvelles κατά Επιτροπής [Κρατική ενίσχυση — Πετρελαϊκή έρευνα — Έμμεση και απεριόριστη εγγύηση του Δημοσίου υπέρ του Institut français du pétrole (IFP) μέσω της μετατροπής του σε δημόσιο νομικό πρόσωπο βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC) — Πλεονέκτημα — Τεκμήριο υπάρξεως πλεονεκτήματος] | 20 |
| 2016/C 251/21 | Υπόθεση T-292/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Mega Brands κατά EUIPO – Diset (MAGNEXT) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAGNEXT — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα MAGNET 4 — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009) | 21 |
| 2016/C 251/22 | Υπόθεση T-160/13: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Bank Mellat κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν — Περιορισμοί στις μεταφορές κεφαλαίων στις οποίες εμπλέκονται ιρανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα — Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου — Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονιστική πράξη μη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα — Πράξη που αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα — Έννομο συμφέρον — Παραδεκτό — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Νομικές εγγυήσεις του άρθρου 215, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Ασφάλεια δικαίου — Απαγόρευση των αυθαιρεσιών — Προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων) | 21 |
| 2016/C 251/23 | Υπόθεση T-454/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Warimex κατά EUIPO (STONE) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου STONE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] | 22 |
| 2016/C 251/24 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-510/14 και T-536/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Staywell Hospitality Group και Sheraton International IP κατά EUIPO – Sheraton International IP και Staywell Hospitality Group (PARK REGIS) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης PARK REGIS — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ST. REGIS — Μερική άρνηση καταχωρίσεως — Άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009] | 23 |
| 2016/C 251/25 | Υπόθεση T-654/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ης Ιουνίου 2016 – Revolution κατά EUIPO (REVOLUTION) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης REVOLUTION — Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] | 24 |
| 2016/C 251/26 | Υπόθεση T-662/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής [Κοινή γεωργική πολιτική — Άμεσες ενισχύσεις — Συμπληρωματικά κριτήρια για τις περιοχές οικολογικής εστίασης με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου — Άρθρο 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 — Άρθρο 46, παράγραφος 9, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 — Κατάχρηση εξουσίας — Ασφάλεια δικαίου — Απαγόρευση των διακρίσεων — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Δικαίωμα ιδιοκτησίας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως] | 24 |
| 2016/C 251/27 | Υπόθεση T-723/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – HX κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας — Δέσμευση κεφαλαίων — Προσαρμογή των αιτημάτων — Πλάνη περί την εκτίμηση) | 25 |
| 2016/C 251/28 | Υπόθεση T-34/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Wolf Oil κατά EUIPO – SCT Lubricants (CHEMPIOIL) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Λεκτικό σήμα CHEMPIOIL — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα CHAMPION — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Δικαιώματα άμυνας — Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού 207/2009] | 26 |
| 2016/C 251/29 | Υπόθεση T-99/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Sfera Joven κατά EUIPO – Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης NOOSFERA — Προγενέστερα εθνικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα SFERA, Sfera colours και sfera CENTROS — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] | 26 |
| 2016/C 251/30 | Υπόθεση T-110/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – International Management Group κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με έρευνα της OLAF — Άρνηση παροχής προσβάσεως — Εξαίρεση σχετική με την προστασία των σκοπών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου — Υποχρέωση συγκεκριμένης και εξατομικευμένης εξετάσεως κάθε εγγράφου — Κατηγορία εγγράφων] | 27 |
| 2016/C 251/31 | Υπόθεση T-240/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Grupo Bimbo κατά EUIPO (Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Δικαιώματα άμυνας — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 — Υποχρέωση αιτιολογήσεως] | 28 |
| 2016/C 251/32 | Υπόθεση T-254/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Aldi Einkauf κατά EUIPO – Dyado Liben (Casale Fresco) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Casale Fresco — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης FREZCO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] | 28 |
| 2016/C 251/33 | Υπόθεση T-301/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Jochen Schweizer κατά EUIPO (Du bist, was du erlebst.) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Du bist, was du erlebst. — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] | 29 |
| 2016/C 251/34 | Υπόθεση T-331/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Bimbo κατά EUIPO (THE SNACK COMPANY) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE SNACK COMPANY — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Ίση μεταχείριση — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009] | 30 |
| 2016/C 251/35 | Υπόθεση T-754/14 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 – Efler κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Θεσμικό δίκαιο — Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών — Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως — Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων — Απαράδεκτο) | 30 |
| 2016/C 251/36 | Υπόθεση T-168/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2016 – Ελλάδα κατά Επιτροπής (FEADER — Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως — Κατάργηση της δίκης) | 31 |
| 2016/C 251/37 | Υπόθεση T-310/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 – European Union Copper Task Force κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Φυτοπροστατευτικά προϊόντα — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/408 — Κατάρτιση καταλόγου των υποψήφιων προς αντικατάσταση ουσιών — Συμπερίληψη των ενώσεων χαλκού στον εν λόγω κατάλογο — Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα — Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα — Απαράδεκτο) | 32 |
| 2016/C 251/38 | Υπόθεση T-601/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαΐου 2016 – CEVA κατά Επιτροπής (Ρήτρα διαιτησίας — Σχέδιο τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα με τίτλο Τα προερχόμενα από τη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια φύκια ως πρώτη ύλη για βιοαποικοδομήσιμα — Σύμβαση Seabioplas — Αίτημα περί καταβολής της οφειλόμενης χρηματικής συνδρομής — Συμψηφισμός — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμο — Έλλειψη εννόμου συμφέροντος — Απαράδεκτο) | 32 |
| 2016/C 251/39 | Υπόθεση T-191/16: Προσφυγή της 25ης Απριλίου 2016 – Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής | 33 |
| 2016/C 251/40 | Υπόθεση T-205/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 34 |
| 2016/C 251/41 | Υπόθεση T-206/16: Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2016 – Bodegas Verdúguez κατά EUIPO (TRES TOROS 3) | 35 |
| 2016/C 251/42 | Υπόθεση T-207/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά Επιτροπής | 36 |
| 2016/C 251/43 | Υπόθεση T-215/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Cop κατά EUIPO - Conexa (AMPHIBIAN) | 37 |
| 2016/C 251/44 | Υπόθεση T-217/16: Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2016 – Internacional de Productos Metálicos κατά Επιτροπής | 38 |
| 2016/C 251/45 | Υπόθεση T-223/16: Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2016 – Massive Bionics κατά EUIPO – Apple (DriCloud) | 39 |
| 2016/C 251/46 | Υπόθεση T-241/16: Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – El Corte Inglés κατά EUIPO – WE Brand (EW) | 40 |
| 2016/C 251/47 | Υπόθεση T-250/16 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Μαΐου 2016 ο Sergio Spadafora κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 7 Απριλίου 2016, στην υπόθεση F-44/15, Spadafora κατά Επιτροπής | 41 |
| 2016/C 251/48 | Υπόθεση T-254/16: Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg) κατά Επιτροπής | 42 |
| 2016/C 251/49 | Υπόθεση T-257/16: Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – NM κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου | 43 |
| 2016/C 251/50 | Υπόθεση T-258/16: Προσφυγή της 25ης Μαΐου 2016 – Mediterranean Premium Spirits κατά EUIPO – G-Star Raw (GINRAW) | 44 |
| 2016/C 251/51 | Υπόθεση T-259/16: Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2016 – Trost Auto Service Technik κατά EUIPO (AUTOSERVICE.COM) | 45 |
| 2016/C 251/52 | Υπόθεση T-271/16: Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Pempe κατά EUIPO – Marshall Amplification (THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS) | 45 |
| 2016/C 251/53 | Υπόθεση T-276/16: Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Viridis Pharmaceutical κατά EUIPO – Hecht-Pharma (Boswelan) | 46 |
| | Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2016/C 251/54 | Υπόθεση F-41/10 RENV: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 – Bermejo Garde κατά ΕΟΚΕ (Υπαλληλική υπόθεση — Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως — Άρθρο 12α του ΚΥΚ — Υπάλληλος που υπήρξε θύμα ηθικής παρενοχλήσεως — Άρθρο 22α του ΚΥΚ — Υπάλληλος που ενημερώνει τη Διοίκηση για περιστατικά παράνομης συμπεριφοράς — Αίτηση αρωγής — Απόρριψη — Δικαίωμα στην προστασία — Προϋποθέσεις — Απόρριψη — Συνέπειες — Αποζημιωτικό αίτημα) | 48 |
| 2016/C 251/55 | Υπόθεση F-111/15: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2016 – GW κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Κοινωνική ασφάλιση — Κάλυψη ιατρικών εξόδων — Ειδική και εμπεριστατωμένη εξέταση) | 49 |
| 2016/C 251/56 | Υπόθεση F-18/16: Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής | 49 |
| 2016/C 251/57 | Υπόθεση F-21/16: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά Frontex | 50 |
| 2016/C 251/58 | Υπόθεση F-22/16: Προσφυγή-αγωγή της 29ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά ΚΓΦΠ | 50 |
| 2016/C 251/59 | Υπόθεση F-23/16: Αγωγή της 2ας Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής | 51 |
| 2016/C 251/60 | Υπόθεση F-24/16: Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής | 51 |
| 2016/C 251/61 | Υπόθεση F-25/16: Προσφυγή-αγωγή της 18ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά ΕΥΕΔ | 52 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2016/C 251/03

Υπόθεση C-578/15 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 9 Νοεμβρίου 2015 ο Mansour Dairek Attoumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-278/14, Dairek Attoumi κατά ΓΕΕΑ-Diesel

3

2016/C 251/04

Υπόθεση C-160/16: Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2016 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

3

2016/C 251/05

Υπόθεση C-193/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) στις 7 Απριλίου 2016 — E κατά Subdelegación del Gobierno en Álava

4

2016/C 251/06

Υπόθεση C-196/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 7 Απριλίου 2016 – Comune di Corridonia κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

5

2016/C 251/07

Υπόθεση C-197/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 8 Απριλίου 2016 – Comune di Loro Piceno κ.λπ. κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

5

2016/C 251/08

Υπόθεση C-206/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Απριλίου 2016 – Marco Tronchetti Provera SpA κ.λπ. κατά Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

6

2016/C 251/09

Υπόθεση C-207/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia provincial de Tarragona, τέταρτο τμήμα (Ισπανία) στις 14 Απριλίου 2016 – Ministerio Fiscal

7

2016/C 251/10

Υπόθεση C-211/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Torino (Ιταλία) στις 15 Απριλίου 2016 – Bimotor SpA κατά Agenzia delle Entrate – Direzione Provinciale II di Torino

7

2016/C 251/11

Υπόθεση C-212/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vergabekammer Südbayern (Γερμανία) στις 15 Απριλίου 2016 – DUK Versorgungswerk eV και Gothaer Pensionskasse AG κατά BG Klinik für Berufskrankheiten Bad Reichenhall gGmbH

8

2016/C 251/12

Υπόθεση C-223/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 20 Απριλίου 2016 – Casertana Costruzioni Srl κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti - Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise και Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo - A.R.CA.DI.S.

9

2016/C 251/13

Υπόθεση C-226/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 22 Απριλίου 2016 – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Uprigaz - Union professionnelle des industries privées du gaz κατά Premier ministre, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer

10

2016/C 251/14

Υπόθεση C-239/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Απριλίου 2016 ο Ante Šumelj κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-546/13, T-108/14 και T-109/14, Ante Šumelj κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

11

2016/C 251/15

Υπόθεση C-240/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Vedran Vidmar κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

13

2016/C 251/16

Υπόθεση C-241/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Darko Graf κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

14

2016/C 251/17

Υπόθεση C-242/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) στις 27 Απριλίου 2016 – José Rui Garrett Pontes Pedroso κατά Netjets Management Limited

16

2016/C 251/18

Υπόθεση C-255/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Københavns Byret (Δανία) στις 2 Μαΐου 2016 – Ποινική διαδικασία κατά Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

17

2016/C 251/19

Υπόθεση C-261/16 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 10 Μαΐου 2016 οι Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 29 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-254/12, Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

18

Γενικό Δικαστήριο

2016/C 251/20

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-479/11 και T-157/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Γαλλία και IFP Énergies nouvelles κατά Επιτροπής [Κρατική ενίσχυση — Πετρελαϊκή έρευνα — Έμμεση και απεριόριστη εγγύηση του Δημοσίου υπέρ του Institut français du pétrole (IFP) μέσω της μετατροπής του σε δημόσιο νομικό πρόσωπο βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC) — Πλεονέκτημα — Τεκμήριο υπάρξεως πλεονεκτήματος]

20

2016/C 251/21

Υπόθεση T-292/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Mega Brands κατά EUIPO – Diset (MAGNEXT) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAGNEXT — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα MAGNET 4 — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

21

2016/C 251/22

Υπόθεση T-160/13: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Bank Mellat κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν — Περιορισμοί στις μεταφορές κεφαλαίων στις οποίες εμπλέκονται ιρανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα — Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου — Προσφυγή ακυρώσεως — Κανονιστική πράξη μη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα — Πράξη που αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα — Έννομο συμφέρον — Παραδεκτό — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Νομικές εγγυήσεις του άρθρου 215, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Ασφάλεια δικαίου — Απαγόρευση των αυθαιρεσιών — Προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων)

21

2016/C 251/23

Υπόθεση T-454/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Warimex κατά EUIPO (STONE) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου STONE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2016/C 251/24

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-510/14 και T-536/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Staywell Hospitality Group και Sheraton International IP κατά EUIPO – Sheraton International IP και Staywell Hospitality Group (PARK REGIS) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης PARK REGIS — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ST. REGIS — Μερική άρνηση καταχωρίσεως — Άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009]

23

2016/C 251/25

Υπόθεση T-654/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ης Ιουνίου 2016 – Revolution κατά EUIPO (REVOLUTION) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης REVOLUTION — Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

24

2016/C 251/26

Υπόθεση T-662/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής [Κοινή γεωργική πολιτική — Άμεσες ενισχύσεις — Συμπληρωματικά κριτήρια για τις περιοχές οικολογικής εστίασης με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου — Άρθρο 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 — Άρθρο 46, παράγραφος 9, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 — Κατάχρηση εξουσίας — Ασφάλεια δικαίου — Απαγόρευση των διακρίσεων — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Δικαίωμα ιδιοκτησίας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]

24

2016/C 251/27

Υπόθεση T-723/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – HX κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας — Δέσμευση κεφαλαίων — Προσαρμογή των αιτημάτων — Πλάνη περί την εκτίμηση)

25

2016/C 251/28

Υπόθεση T-34/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Wolf Oil κατά EUIPO – SCT Lubricants (CHEMPIOIL) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Λεκτικό σήμα CHEMPIOIL — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα CHAMPION — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Δικαιώματα άμυνας — Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού 207/2009]

26

2016/C 251/29

Υπόθεση T-99/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Sfera Joven κατά EUIPO – Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης NOOSFERA — Προγενέστερα εθνικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα SFERA, Sfera colours και sfera CENTROS — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

26

2016/C 251/30

Υπόθεση T-110/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – International Management Group κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με έρευνα της OLAF — Άρνηση παροχής προσβάσεως — Εξαίρεση σχετική με την προστασία των σκοπών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου — Υποχρέωση συγκεκριμένης και εξατομικευμένης εξετάσεως κάθε εγγράφου — Κατηγορία εγγράφων]

27

2016/C 251/31

Υπόθεση T-240/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Grupo Bimbo κατά EUIPO (Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Δικαιώματα άμυνας — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]

28

2016/C 251/32

Υπόθεση T-254/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Aldi Einkauf κατά EUIPO – Dyado Liben (Casale Fresco) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Casale Fresco — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης FREZCO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

28

2016/C 251/33

Υπόθεση T-301/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Jochen Schweizer κατά EUIPO (Du bist, was du erlebst.) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Du bist, was du erlebst. — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

29

2016/C 251/34

Υπόθεση T-331/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Bimbo κατά EUIPO (THE SNACK COMPANY) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE SNACK COMPANY — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Ίση μεταχείριση — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009]

30

2016/C 251/35

Υπόθεση T-754/14 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 – Efler κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Θεσμικό δίκαιο — Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών — Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως — Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων — Απαράδεκτο)

30

2016/C 251/36

Υπόθεση T-168/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2016 – Ελλάδα κατά Επιτροπής (FEADER — Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως — Κατάργηση της δίκης)

31

2016/C 251/37

Υπόθεση T-310/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 – European Union Copper Task Force κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Φυτοπροστατευτικά προϊόντα — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/408 — Κατάρτιση καταλόγου των υποψήφιων προς αντικατάσταση ουσιών — Συμπερίληψη των ενώσεων χαλκού στον εν λόγω κατάλογο — Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα — Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα — Απαράδεκτο)

32

2016/C 251/38

Υπόθεση T-601/15: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαΐου 2016 – CEVA κατά Επιτροπής (Ρήτρα διαιτησίας — Σχέδιο τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα με τίτλο Τα προερχόμενα από τη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια φύκια ως πρώτη ύλη για βιοαποικοδομήσιμα — Σύμβαση Seabioplas — Αίτημα περί καταβολής της οφειλόμενης χρηματικής συνδρομής — Συμψηφισμός — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμο — Έλλειψη εννόμου συμφέροντος — Απαράδεκτο)

32

2016/C 251/39

Υπόθεση T-191/16: Προσφυγή της 25ης Απριλίου 2016 – Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής

33

2016/C 251/40

Υπόθεση T-205/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

34

2016/C 251/41

Υπόθεση T-206/16: Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2016 – Bodegas Verdúguez κατά EUIPO (TRES TOROS 3)

35

2016/C 251/42

Υπόθεση T-207/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά Επιτροπής

36

2016/C 251/43

Υπόθεση T-215/16: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Cop κατά EUIPO - Conexa (AMPHIBIAN)

37

2016/C 251/44

Υπόθεση T-217/16: Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2016 – Internacional de Productos Metálicos κατά Επιτροπής

38

2016/C 251/45

Υπόθεση T-223/16: Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2016 – Massive Bionics κατά EUIPO – Apple (DriCloud)

39

2016/C 251/46

Υπόθεση T-241/16: Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – El Corte Inglés κατά EUIPO – WE Brand (EW)

40

2016/C 251/47

Υπόθεση T-250/16 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Μαΐου 2016 ο Sergio Spadafora κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 7 Απριλίου 2016, στην υπόθεση F-44/15, Spadafora κατά Επιτροπής

41

2016/C 251/48

Υπόθεση T-254/16: Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg) κατά Επιτροπής

42

2016/C 251/49

Υπόθεση T-257/16: Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – NM κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

43

2016/C 251/50

Υπόθεση T-258/16: Προσφυγή της 25ης Μαΐου 2016 – Mediterranean Premium Spirits κατά EUIPO – G-Star Raw (GINRAW)

44

2016/C 251/51

Υπόθεση T-259/16: Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2016 – Trost Auto Service Technik κατά EUIPO (AUTOSERVICE.COM)

45

2016/C 251/52

Υπόθεση T-271/16: Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Pempe κατά EUIPO – Marshall Amplification (THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS)

45

2016/C 251/53

Υπόθεση T-276/16: Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Viridis Pharmaceutical κατά EUIPO – Hecht-Pharma (Boswelan)

46

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2016/C 251/54

Υπόθεση F-41/10 RENV: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 – Bermejo Garde κατά ΕΟΚΕ (Υπαλληλική υπόθεση — Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως — Άρθρο 12α του ΚΥΚ — Υπάλληλος που υπήρξε θύμα ηθικής παρενοχλήσεως — Άρθρο 22α του ΚΥΚ — Υπάλληλος που ενημερώνει τη Διοίκηση για περιστατικά παράνομης συμπεριφοράς — Αίτηση αρωγής — Απόρριψη — Δικαίωμα στην προστασία — Προϋποθέσεις — Απόρριψη — Συνέπειες — Αποζημιωτικό αίτημα)

48

2016/C 251/55

Υπόθεση F-111/15: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2016 – GW κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Κοινωνική ασφάλιση — Κάλυψη ιατρικών εξόδων — Ειδική και εμπεριστατωμένη εξέταση)

49

2016/C 251/56

Υπόθεση F-18/16: Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

49

2016/C 251/57

Υπόθεση F-21/16: Προσφυγή-αγωγή της 28ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά Frontex

50

2016/C 251/58

Υπόθεση F-22/16: Προσφυγή-αγωγή της 29ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά ΚΓΦΠ

50

2016/C 251/59

Υπόθεση F-23/16: Αγωγή της 2ας Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

51

2016/C 251/60

Υπόθεση F-24/16: Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

51

2016/C 251/61

Υπόθεση F-25/16: Προσφυγή-αγωγή της 18ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά ΕΥΕΔ

52

---

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/1

---

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2016/C 251/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 243 της 4.7.2016

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 232 της 27.6.2016

ΕΕ C 222 της 20.6.2016

ΕΕ C 211 της 13.6.2016

ΕΕ C 200 της 6.6.2016

ΕΕ C 191 της 30.5.2016

ΕΕ C 175 της 17.5.2016

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Γενικό Δικαστήριο

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/2

---

Ορκωμοσία νέων δικαστών στο Γενικό Δικαστήριο

(2016/C 251/02)

Διορισθέντες δικαστές στο Γενικό Δικαστήριο με απόφαση των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 24ης Μαΐου 2016 (1) για την περίοδο από 29 Μαΐου 2016 μέχρι 31 Αυγούστου 2019, οι I. Reine, F. Schalin και G. P. Xuereb ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 8 Ιουνίου 2016.

---

(1)  ΕΕ L 141 της 28ης Μαΐου 2016, σ. 76.

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/3

---

Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 9 Νοεμβρίου 2015 ο Mansour Dairek Attoumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 στην υπόθεση T-278/14, Dairek Attoumi κατά ΓΕΕΑ-Diesel

(Υπόθεση C-578/15 P)

(2016/C 251/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Mansour Dairek Attoumi (εκπρόσωποι: E. Manresa Medina και J. M. Manresa Medina, abogados)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Diesel, S.P.A.

Με διάταξη της 26ης Μαΐου 2016, το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως και καταδίκασε τον Mansour Dairek Attoumi στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/3

---

Προσφυγή της 18ης Μαρτίου 2016 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-160/16)

(2016/C 251/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και K. Talabér-Ritz)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία

Αιτήματα:

| — | η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής (2), της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη, |
| --- | --- |

—

η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής (2), της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη,

| — | να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1. | Στις 18 Μαρτίου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη. |
| --- | --- |

1.

Στις 18 Μαρτίου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη υποβάλλοντας έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οποία συμπληρώθηκε με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2012, για τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω διάταξη.

| 2. | Με την προσφυγή της η Επιτροπή υποστηρίζει ότι παρά τα επανειλημμένα αιτήματα της, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν ακόμη κοινοποιήσει την τελική έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, χρησιμοποιώντας το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που καθορίστηκε από τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής και ότι συνεπώς υπάρχει παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. |
| --- | --- |

2.

Με την προσφυγή της η Επιτροπή υποστηρίζει ότι παρά τα επανειλημμένα αιτήματα της, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν ακόμη κοινοποιήσει την τελική έκθεση για τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων, χρησιμοποιώντας το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που καθορίστηκε από τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής και ότι συνεπώς υπάρχει παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.

---

(1)  ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13.

(2)  ΕΕ L 81 της 21.3.2012, σ. 18.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/4

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Ισπανία) στις 7 Απριλίου 2016 — E κατά Subdelegación del Gobierno en Álava

(Υπόθεση C-193/16)

(2016/C 251/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: E

Εφεσίβλητη: Subdelegación del Gobierno en Álava

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 27[, παράγραφοι 1 και 2,] της οδηγίας 2004/38/ΕΚ (1), την έννοια ότι συνιστά πραγματική και ενεστώσα απειλή για τη δημόσια ασφάλεια ο εκκαλών ο οποίος έχει καταδικασθεί σε κάθειρξη 12 ετών για την κατ’ εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων και ο οποίος, έχοντας εκτίσει έξι έτη της ποινής του, πρόκειται να εκτίσει ακόμη πολλά έτη μέχρι την ολοκλήρωση της ποινής και την απόλυσή του;

---

(1)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (EE L 158, σ. 77).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 7 Απριλίου 2016 – Comune di Corridonia κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

(Υπόθεση C-196/16)

(2016/C 251/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Comune di Corridonia

Καθών: Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 191 ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ (1), η διεξαγωγή διαδικασίας ελέγχου περί υποχρεώσεως υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (και, ενδεχομένως, η υποβολή σε ΕΠΕ), μετά την κατασκευή της μονάδος, εάν η άδεια ακυρώθηκε από το εθνικό δικαστήριο λόγω παραλείψεως διενέργειας ελέγχου περί υποχρεώσεως υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, διότι ο έλεγχος αυτός είχε παραλειφθεί δυνάμει εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς το κοινοτικό δίκαιο;

---

(1)  Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 2012, L 26, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/5 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/5

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 8 Απριλίου 2016 – Comune di Loro Piceno κ.λπ. κατά Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

(Υπόθεση C-197/16)

(2016/C 251/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Comune di Loro Piceno, Marcello Bartolini, Filippo Bruè, Sergio Forti, Stefano Piatti, Gaetano Silvetti, Gianfranco Silvetti, Rocco Tirabasso, Sante Vagni, Albergo Ristorante Le Grazie Sas di Forti Sergio & Co., Suolificio Elefante Srl, Suolificio Roxy Srl, Aldo Alessandrini

Καθών: Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 191 ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ (1), η διεξαγωγή διαδικασίας ελέγχου περί υποχρεώσεως υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (και, ενδεχομένως, η υποβολή σε ΕΠΕ), μετά την κατασκευή της μονάδος, εάν η άδεια ακυρώθηκε από το εθνικό δικαστήριο λόγω παραλείψεως διενέργειας ελέγχου περί υποχρεώσεως υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, διότι ο έλεγχος αυτός είχε παραλειφθεί δυνάμει εθνικής νομοθεσίας αντίθετης προς το κοινοτικό δίκαιο;

---

(1)  Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 2012, L 26, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/6

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 13 Απριλίου 2016 – Marco Tronchetti Provera SpA κ.λπ. κατά Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

(Υπόθεση C-206/16)

(2016/C 251/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Marco Tronchetti Provera SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, UniCredit SpA και Lauro Sessantuno SpA

Αναιρεσίβλητη: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

Προδικαστικό ερώτημα

Μήπως το άρθρο 5, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/25/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς, λαμβανομένων υπόψη των γενικών αρχών που διατυπώνονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας, καθώς και της ορθής εφαρμογής των κατά το δίκαιο της Ένωσης γενικών αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας, της ορθολογικότητας, της διαφάνειας και της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων, αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 106, παράγραφος 3, στοιχείο d, σημείο 2, του νομοθετικού διατάγματος 58 της 24ης Φεβρουαρίου 1998 (ενιαίο κείμενο των νομοθετικών διατάξεων σχετικά με τη χρηματοπιστωτική διαμεσολάβηση, σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 21 του νόμου 52 της 6ης Φεβρουαρίου 1996), και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, και του άρθρου 47 octies της υπ’ αριθ. 11971 αποφάσεως της 14ης Μαΐου 1999 της Commissione Nazionale per le Società e la Borsa – Consob (κανονισμός εφαρμογής του νομοθετικού διατάγματος 58 της 24ης Φεβρουαρίου 1998 σχετικά με το καθεστώς των υπό εξαγορά εταιριών), και μεταγενέστερες τροποποιήσεις, στο μέτρο που οι εν λόγω διατάξεις επιτρέπουν στην Consob να αυξήσει την τιμή της δημόσιας προσφοράς εξαγοράς κατά το άρθρο 106, σε περίπτωση που υπάρχει «σύμπραξη μεταξύ του προσφέροντος ή των προσώπων που ενεργούν σε συνεννόηση με αυτόν και ενός ή περισσοτέρων πωλητών», χωρίς να καθορίζονται οι συγκεκριμένες συμπεριφορές που στοιχειοθετούν αυτή την έννοια της συμπράξεως, και επομένως χωρίς να προσδιορίζονται σαφώς οι συνθήκες και τα κριτήρια βάσει των οποίων επιτρέπεται στην Consob να προσαρμόσει προς τα πάνω την τιμή της δημόσιας προσφοράς εξαγοράς;

---

(1)  Οδηγία 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές (ΕΕ L 142, σ. 12).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia provincial de Tarragona, τέταρτο τμήμα (Ισπανία) στις 14 Απριλίου 2016 – Ministerio Fiscal

(Υπόθεση C-207/16)

(2016/C 251/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia provincial de Tarragona, τέταρτο τμήμα

Διάδικος στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Ministerio Fiscal

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί ο αρκούντως σοβαρός χαρακτήρας των ποινικών αδικημάτων, ως κριτήριο το οποίο δικαιολογεί την επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα που αναγνωρίζονται στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη (1), να διαπιστωθεί αποκλειστικά με γνώμονα την επιβαλλόμενη ποινή για το αδίκημα που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας ή απαιτείται, επιπλέον, να διαπιστωθεί ιδιαίτερος βαθμός βλαπτικότητας της παραβατικής συμπεριφοράς για ατομικά και/ή συλλογικά έννομα αγαθά; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί ο αρκούντως σοβαρός χαρακτήρας των ποινικών αδικημάτων, ως κριτήριο το οποίο δικαιολογεί την επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα που αναγνωρίζονται στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη (1), να διαπιστωθεί αποκλειστικά με γνώμονα την επιβαλλόμενη ποινή για το αδίκημα που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας ή απαιτείται, επιπλέον, να διαπιστωθεί ιδιαίτερος βαθμός βλαπτικότητας της παραβατικής συμπεριφοράς για ατομικά και/ή συλλογικά έννομα αγαθά;

| 2) | Εάν ο προσδιορισμός της σοβαρότητας του ποινικού αδικήματος με βάση αποκλειστικά την επιβαλλόμενη ποινή είναι συμβατός προς τις συνταγματικού κύρους αρχές της Ένωσης, που χρησιμοποιούνται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφασή του της 8ης Απριλίου 2014 [συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-293/12, Digital Rights Ireland και C-594/12, Seitlinger κ.λπ.] ως κριτήρια αυστηρού ελέγχου της οδηγίας (2), ποια θα ήταν το κατώτατο αυτό όριο; Θα συμβιβαζόταν με γενική πρόβλεψη ενός ορίου φυλακίσεως τριών ετών; |
| --- | --- |

2)

Εάν ο προσδιορισμός της σοβαρότητας του ποινικού αδικήματος με βάση αποκλειστικά την επιβαλλόμενη ποινή είναι συμβατός προς τις συνταγματικού κύρους αρχές της Ένωσης, που χρησιμοποιούνται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφασή του της 8ης Απριλίου 2014 [συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-293/12, Digital Rights Ireland και C-594/12, Seitlinger κ.λπ.] ως κριτήρια αυστηρού ελέγχου της οδηγίας (2), ποια θα ήταν το κατώτατο αυτό όριο; Θα συμβιβαζόταν με γενική πρόβλεψη ενός ορίου φυλακίσεως τριών ετών;

---

(1)  Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ C 326, σ. 391).

(2)  Οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ΕΕ L 105, σ. 54).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/7

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Torino (Ιταλία) στις 15 Απριλίου 2016 – Bimotor SpA κατά Agenzia delle Entrate – Direzione Provinciale II di Torino

(Υπόθεση C-211/16)

(2016/C 251/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Commissione Tributaria Provinciale di Torino

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Bimotor SpA

Καθής: Agenzia delle Entrate – Direzione Provinciale II di Torino

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθεται η κοινοτική ρύθμιση περί ΦΠΑ (έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2002/38/ΕΚ (2), και η οδηγία 2006/112/ΕΚ (3)) σε ρύθμιση κράτους μέλους –όπως το άρθρο 34, παράγραφος 1, του νόμου 388 της 23ης Δεκεμβρίου 2000– βάσει της οποίας η επιστροφή ή ο συμψηφισμός πιστωτικών υπολοίπων ΦΠΑ δεν επιτρέπεται στο σύνολό τους για ένα επιμέρους φορολογικό έτος, αλλά μόνο έως ένα προκαθορισμένο ανώτατο όριο;

---

(1)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

(2)  Οδηγία 2002/38/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για την τροποποίηση και την προσωρινή τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας που εφαρμόζεται στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες και σε ορισμένες υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά (ΕΕ L 128, σ. 41).

(3)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/8

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vergabekammer Südbayern (Γερμανία) στις 15 Απριλίου 2016 – DUK Versorgungswerk eV και Gothaer Pensionskasse AG κατά BG Klinik für Berufskrankheiten Bad Reichenhall gGmbH

(Υπόθεση C-212/16)

(2016/C 251/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Vergabekammer Südbayern

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: DUK Versorgungswerk eV, Gothaer Pensionskasse AG

Καθής: BG Klinik für Berufskrankheiten Bad Reichenhall gGmbH

Προσεπικαλούμενοι: Versorgungsanstalt des Bundes und der Länder, VBG Verwaltungs-Berufsgenossenschaft

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει με την κατ’ άρθρο 1, παράγραφος 3, και κατ’ άρθρο 2δ, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2007/66/ΕΚ (2), εγγύηση αποτελεσματικής έννομης προστασίας το γεγονός ότι πρόσωπο, το οποίο επικαλείται το ανίσχυρο δημόσιας συμβάσεως συναφθείσας χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να κινήσει, ελλείψει επαπειλούμενης ζημίας, τη διαδικασία προσφυγής, για τον λόγο ότι η αναθέτουσα αρχή, η οποία δεν προέβη ούτε σε δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε σε επίσημη διαδικασία αναθέσεως, καθορίζει κατά τρόπο δεσμευτικό τις υπηρεσίες που πρέπει να παρασχεθούν με δήλωσή της στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής, και μάλιστα κατά τρόπο ώστε ο προσφεύγων οικονομικός φορέας να μην δύναται να τις παράσχει; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει με την κατ’ άρθρο 1, παράγραφος 3, και κατ’ άρθρο 2δ, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2007/66/ΕΚ (2), εγγύηση αποτελεσματικής έννομης προστασίας το γεγονός ότι πρόσωπο, το οποίο επικαλείται το ανίσχυρο δημόσιας συμβάσεως συναφθείσας χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να κινήσει, ελλείψει επαπειλούμενης ζημίας, τη διαδικασία προσφυγής, για τον λόγο ότι η αναθέτουσα αρχή, η οποία δεν προέβη ούτε σε δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε σε επίσημη διαδικασία αναθέσεως, καθορίζει κατά τρόπο δεσμευτικό τις υπηρεσίες που πρέπει να παρασχεθούν με δήλωσή της στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής, και μάλιστα κατά τρόπο ώστε ο προσφεύγων οικονομικός φορέας να μην δύναται να τις παράσχει;

| 2) | α) | Συντρέχει ουσιώδης τροποποίηση συμβάσεως κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου (βλ. απόφαση της 19ης Ιουνίου 2008, C-454/06, Pressetext), όταν δημόσια επιχείρηση συσταθείσα με απόσπαση από άλλη δημόσια επιχείρηση, στο πλαίσιο της μεταβιβάσεως ενός τμήματος εγκαταστάσεως κατά την έννοια της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (3), συνάπτει νέα σύμβαση επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης με τον υφιστάμενο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό φορέα της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως, η οποία είναι πανομοιότυπη με την αρχική σύμβαση, για τους σκοπούς της διασφαλίσεως των δικαιωμάτων των μεταφερόμενων στη νέα επιχείρηση εργαζομένων όσον αφορά τις επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές γήρατος και αναπηρίας, ενώ η συσταθείσα με απόσπαση δημόσια επιχείρηση ελέγχεται από την μεταβιβάζουσα δημόσια επιχείρηση ως μοναδικό εταίρο; |
| --- | --- | --- |

2)

α)

Συντρέχει ουσιώδης τροποποίηση συμβάσεως κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου (βλ. απόφαση της 19ης Ιουνίου 2008, C-454/06, Pressetext), όταν δημόσια επιχείρηση συσταθείσα με απόσπαση από άλλη δημόσια επιχείρηση, στο πλαίσιο της μεταβιβάσεως ενός τμήματος εγκαταστάσεως κατά την έννοια της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (3), συνάπτει νέα σύμβαση επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης με τον υφιστάμενο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό φορέα της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως, η οποία είναι πανομοιότυπη με την αρχική σύμβαση, για τους σκοπούς της διασφαλίσεως των δικαιωμάτων των μεταφερόμενων στη νέα επιχείρηση εργαζομένων όσον αφορά τις επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές γήρατος και αναπηρίας, ενώ η συσταθείσα με απόσπαση δημόσια επιχείρηση ελέγχεται από την μεταβιβάζουσα δημόσια επιχείρηση ως μοναδικό εταίρο;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του ερωτήματος (α):

| β) | Επιτρέπεται η κατά το άρθρο 31, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως, με έναν μόνο οικονομικό φορέα (ήτοι τον υφιστάμενο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό φορέα της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως), όταν οι εργαζόμενοι της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως καθίστανται, διά της μεταβιβάσεως της εγκαταστάσεως, εργαζόμενοι της συσταθείσας με απόσπαση αναθέτουσας αρχής, και όταν βάσει των συμβάσεων εργασίας τους, οι οποίες μεταβιβάζονται ως έχουν σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/EΚ, σε συνδυασμό με την υφιστάμενη πρακτική της εκμετάλλευσης, έχουν αξίωση έναντι του νέου εργοδότη τους, κατά το εθνικό εργατικό δίκαιο, να παρέχεται η επαγγελματική συνταξιοδοτική ασφάλιση από τον ίδιο φορέα στο πλαίσιο του οποίου γεννήθηκαν τα δικαιώματα προσδοκίας πριν από τη μεταβίβαση της εγκαταστάσεως; |
| --- | --- |

β)

Επιτρέπεται η κατά το άρθρο 31, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/ΕΚ προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως, με έναν μόνο οικονομικό φορέα (ήτοι τον υφιστάμενο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό φορέα της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως), όταν οι εργαζόμενοι της μεταβιβάζουσας δημόσιας επιχειρήσεως καθίστανται, διά της μεταβιβάσεως της εγκαταστάσεως, εργαζόμενοι της συσταθείσας με απόσπαση αναθέτουσας αρχής, και όταν βάσει των συμβάσεων εργασίας τους, οι οποίες μεταβιβάζονται ως έχουν σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/EΚ, σε συνδυασμό με την υφιστάμενη πρακτική της εκμετάλλευσης, έχουν αξίωση έναντι του νέου εργοδότη τους, κατά το εθνικό εργατικό δίκαιο, να παρέχεται η επαγγελματική συνταξιοδοτική ασφάλιση από τον ίδιο φορέα στο πλαίσιο του οποίου γεννήθηκαν τα δικαιώματα προσδοκίας πριν από τη μεταβίβαση της εγκαταστάσεως;

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως επί του ερωτήματος (β):

| γ) | Μπορεί η αναθέτουσα αρχή, η οποία προ της αναθέσεως δεν προέβη σε δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε προσέφυγε στη διαδικασία αναθέσεως του άρθρου 28 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, να ασκεί προ της προσφυγής στην επίσημη διαδικασία αναθέσεως το δικαίωμά της να καθορίζει την παροχή –χωρίς να παραβιάζει τις προβλεπόμενες στις δημόσιες συμβάσεις βασικές αρχές του ανταγωνισμού, της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως– κατά τρόπο ώστε, προσδιορίζοντας τους όρους του συστήματος επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης, να καθορίζει επίσης τον τρόπο χρηματοδοτήσεως του μελλοντικού φορέα συνταξιοδοτικών παροχών; Μπορεί, ως εκ τούτου, η αναθέτουσα αρχή να καθορίζει ότι υπηρεσίες μπορούν να παρέχονται μόνο από διανεμητικό συνταξιοδοτικό ταμείο, και να αποκλείει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά ταμεία, ακόμη και αν οι παροχές τους προς τους ασφαλισμένους εργαζομένους δεν επιτρέπεται να διαφέρουν βάσει του εθνικού εργατικού δικαίου και του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ; |
| --- | --- |

γ)

Μπορεί η αναθέτουσα αρχή, η οποία προ της αναθέσεως δεν προέβη σε δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε προσέφυγε στη διαδικασία αναθέσεως του άρθρου 28 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, να ασκεί προ της προσφυγής στην επίσημη διαδικασία αναθέσεως το δικαίωμά της να καθορίζει την παροχή –χωρίς να παραβιάζει τις προβλεπόμενες στις δημόσιες συμβάσεις βασικές αρχές του ανταγωνισμού, της διαφάνειας και της ίσης μεταχειρίσεως– κατά τρόπο ώστε, προσδιορίζοντας τους όρους του συστήματος επαγγελματικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης, να καθορίζει επίσης τον τρόπο χρηματοδοτήσεως του μελλοντικού φορέα συνταξιοδοτικών παροχών; Μπορεί, ως εκ τούτου, η αναθέτουσα αρχή να καθορίζει ότι υπηρεσίες μπορούν να παρέχονται μόνο από διανεμητικό συνταξιοδοτικό ταμείο, και να αποκλείει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά ταμεία, ακόμη και αν οι παροχές τους προς τους ασφαλισμένους εργαζομένους δεν επιτρέπεται να διαφέρουν βάσει του εθνικού εργατικού δικαίου και του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του ερωτήματος (γ):

| δ) | Ισχύουν τα ανωτέρω πριν την παρέλευση της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, ακόμη και στην περίπτωση όπου τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα μόνο ένας οικονομικός φορέας (ήτοι ο υφιστάμενος πάροχος) να είναι σε θέση να παράσχει τις υπηρεσίες ή είναι υποχρεωμένη η αναθέτουσα αρχή, όταν επιθυμεί να προσφύγει, βάσει του άρθρου 31, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/EΚ, στη διαδικασία με διαπραγμάτευση με έναν οικονομικό φορέα, χωρίς δημοσίευση προκηρύξεως, να εξετάσει κατά τον καθορισμό της παροχής, ήδη προ της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, αν υπάρχει εύλογη εναλλακτική λύση ή υποκατάστατο και αν η απουσία ανταγωνισμού είναι αποτέλεσμα τεχνητού περιορισμού των παραμέτρων της προμήθειας, όπως προβλέπει το άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο β', δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ; |
| --- | --- |

δ)

Ισχύουν τα ανωτέρω πριν την παρέλευση της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, ακόμη και στην περίπτωση όπου τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα μόνο ένας οικονομικός φορέας (ήτοι ο υφιστάμενος πάροχος) να είναι σε θέση να παράσχει τις υπηρεσίες ή είναι υποχρεωμένη η αναθέτουσα αρχή, όταν επιθυμεί να προσφύγει, βάσει του άρθρου 31, σημείο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/18/EΚ, στη διαδικασία με διαπραγμάτευση με έναν οικονομικό φορέα, χωρίς δημοσίευση προκηρύξεως, να εξετάσει κατά τον καθορισμό της παροχής, ήδη προ της εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς της οδηγίας 2014/24/ΕΕ, αν υπάρχει εύλογη εναλλακτική λύση ή υποκατάστατο και αν η απουσία ανταγωνισμού είναι αποτέλεσμα τεχνητού περιορισμού των παραμέτρων της προμήθειας, όπως προβλέπει το άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο β', δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ;

---

(1)  Οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (EE L 395, σ. 33).

(2)  Οδηγία 2007/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, για την τροποποίηση των οδηγιών 89/665/ΕΟΚ και 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης δημόσιων συμβάσεων (EE L 335, σ. 31).

(3)  Οδηγία 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (EE L 82, σ. 16).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/9

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 20 Απριλίου 2016 – Casertana Costruzioni Srl κατά Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti - Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise και Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo - A.R.CA.DI.S.

(Υπόθεση C-223/16)

(2016/C 251/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Casertana Costruzioni Srl

Αναιρεσίβλητοι: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti - Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise και Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo - A.R.CA.DI.S.

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθενται το άρθρο 47, παράγραφος 2, και το άρθρο 48, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1), όπως αντικαταστάθηκαν από το άρθρο 63 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ (2), σε εθνική ρύθμιση η οποία αποκλείει, ή μπορεί να έχει ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει, τη δυνατότητα του οικονομικού φορέα, δηλαδή του μετέχοντος σε διαγωνισμό, να υποδείξει άλλη επιχείρηση στη θέση της αρχικά δηλωθείσας ως «βοηθητικής επιχειρήσεως», η οποία απώλεσε εν όλω ή εν μέρει τις ικανότητες που απαιτούνται για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό, πράγμα που συνεπάγεται τον αποκλεισμό του οικονομικού φορέα από τον διαγωνισμό για λόγο που ούτε αντικειμενικά ούτε υποκειμενικά δύναται να καταλογιστεί σε αυτόν;

---

(1)  Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114).

(2)  Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94, σ. 65).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/10

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 22 Απριλίου 2016 – Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Uprigaz - Union professionnelle des industries privées du gaz κατά Premier ministre, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer

(Υπόθεση C-226/16)

(2016/C 251/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσες: Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Uprigaz - Union professionnelle des industries privées du gaz

Καθών: Premier ministre, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010 (1), την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει στους προμηθευτές φυσικού αερίου επιπρόσθετες υποχρεώσεις απορρέουσες από το γεγονός ότι ως «προστατευόμενοι πελάτες», των οποίων η κατανάλωση συμβάλλει στον καθορισμό του πλαισίου των υποχρεώσεων αποθηκεύσεως που αποσκοπούν στη διασφάλιση του αδιάλειπτου του εφοδιασμού, χαρακτηρίζονται και πελάτες που δεν μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010 (1), την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει στους προμηθευτές φυσικού αερίου επιπρόσθετες υποχρεώσεις απορρέουσες από το γεγονός ότι ως «προστατευόμενοι πελάτες», των οποίων η κατανάλωση συμβάλλει στον καθορισμό του πλαισίου των υποχρεώσεων αποθηκεύσεως που αποσκοπούν στη διασφάλιση του αδιάλειπτου του εφοδιασμού, χαρακτηρίζονται και πελάτες που δεν μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού;

| 2) | Έχει η παράγραφος 5 του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει στους προμηθευτές φυσικού αερίου υποχρεώσεις που αφορούν τον όγκο των αποθηκευμένων ποσοτήτων φυσικού αερίου και τις ροές αποδεσμεύσεως που τις συνοδεύουν, καθώς και τη διατήρηση χωρητικότητας αποθηκεύσεως δυνάμει των δικαιωμάτων που αντιστοιχούν στην υποχρέωση διατηρήσεως αποθεμάτων στο εν λόγω κράτος μέλος, όταν προβλέπεται συγχρόνως ότι ο Υπουργός, κατά την εκτίμηση της επάρκειας της χωρητικότητας αποθηκεύσεως ενός προμηθευτή, λαμβάνει υπόψη τα λοιπά μέσα ανταπόκρισης τα οποία αυτός διαθέτει; |
| --- | --- |

2)

Έχει η παράγραφος 5 του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει στους προμηθευτές φυσικού αερίου υποχρεώσεις που αφορούν τον όγκο των αποθηκευμένων ποσοτήτων φυσικού αερίου και τις ροές αποδεσμεύσεως που τις συνοδεύουν, καθώς και τη διατήρηση χωρητικότητας αποθηκεύσεως δυνάμει των δικαιωμάτων που αντιστοιχούν στην υποχρέωση διατηρήσεως αποθεμάτων στο εν λόγω κράτος μέλος, όταν προβλέπεται συγχρόνως ότι ο Υπουργός, κατά την εκτίμηση της επάρκειας της χωρητικότητας αποθηκεύσεως ενός προμηθευτή, λαμβάνει υπόψη τα λοιπά μέσα ανταπόκρισης τα οποία αυτός διαθέτει;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τα μέτρα κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο και την κατάργηση της οδηγίας 2004/67/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 295, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/11

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Απριλίου 2016 ο Ante Šumelj κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-546/13, T-108/14 και T-109/14, Ante Šumelj κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-239/16 P)

(2016/C 251/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Ante Šumelj, Dubravka Bašljan, Đurđica Crnčević, Miroslav Lovreković, Drago Burazer, Nikolina Nežić, Blaženka Bošnjak, Bosiljka Grbašić, Tea Tončić, Milica Bjelić, Marijana Kruhoberec, Davor Škugor, Ivan Gerometa, Kristina Samardžić, Sandra Cindrić, Sunčica Gložinić, Tomislav Polić, Vlatka Pižeta (εκπρόσωπος: M. Krmek, odvjetnik)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτούς τους ισχυρισμούς της αγωγής και της αιτήσεως αναιρέσεως. |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτούς τους ισχυρισμούς της αγωγής και της αιτήσεως αναιρέσεως.

| — | να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδά τους, τόσο κατά την πρωτόδικη όσο και κατά την αναιρετική διαδικασία. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδά τους, τόσο κατά την πρωτόδικη όσο και κατά την αναιρετική διαδικασία.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Στην ανάλυση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τους ακόλουθους νομικούς ισχυρισμούς:

| 1. | Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο σε βάρος τους, μη δεχόμενο ότι η Επιτροπή αθέτησε την υποχρέωσή της να παρακολουθεί την εκτέλεση της Συνθήκης Προσχωρήσεως της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τη δημιουργία, στην κροατική έννομη τάξη, σώματος αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων δυνάμει του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, το οποίο ορίζει ρητά ότι «η Επιτροπή θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς όλες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κροατία κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων που πρέπει να εκπληρωθούν πριν ή έως και την ημερομηνία προσχώρησης». Η παρακολούθηση της Επιτροπής επικεντρωνόταν ιδιαίτερα στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Κροατία στον τομέα της δικαιοσύνης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων (παράρτημα VII). |
| --- | --- |

1.

Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο σε βάρος τους, μη δεχόμενο ότι η Επιτροπή αθέτησε την υποχρέωσή της να παρακολουθεί την εκτέλεση της Συνθήκης Προσχωρήσεως της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τη δημιουργία, στην κροατική έννομη τάξη, σώματος αρμόδιων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων δυνάμει του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, το οποίο ορίζει ρητά ότι «η Επιτροπή θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς όλες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κροατία κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των δεσμεύσεων που πρέπει να εκπληρωθούν πριν ή έως και την ημερομηνία προσχώρησης». Η παρακολούθηση της Επιτροπής επικεντρωνόταν ιδιαίτερα στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Κροατία στον τομέα της δικαιοσύνης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων (παράρτημα VII).

| 2. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που διαπίστωσε, με τη σκέψη 57 της αποφάσεώς του (αντιθέτως προς ό,τι αποφάνθηκε με τη σκέψη 52 αυτής), ότι από τις δεσμεύσεις του παραρτήματος VII της Πράξεως Προσχωρήσεως που επικαλούνται οι ενάγοντες δεν απορρέει υποχρέωση της Δημοκρατίας της Κροατίας να καθιερώσει σώμα αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων και, συνακόλουθα, ούτε υποχρέωση της Επιτροπής να κάνει χρήση, με το έρεισμα αυτό, των μέσων δράσεως που προβλέπει το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, προκειμένου να εμποδίσει την κατάργηση του νόμου περί αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων.
  Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Κροατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν μακρόχρονες και, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κεφάλαια, το κεφάλαιο 23, το οποίο ήταν το τελευταίο και το δυσχερέστερο και καταρτίστηκε σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφορούσε τα πολιτικά κριτήρια για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαπραγματεύσεις περατώθηκαν στις 30 Ιουνίου 2011, μετά την υποβολή, από την Κροατική Κυβέρνηση στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της εκθέσεως σχετικά με τη τήρηση των δεσμεύσεων του κεφαλαίου 23. Με την εν λόγω έκθεση, η Δημοκρατία της Κροατίας ανέλαβε δέκα ειδικές δεσμεύσεις όσον αφορά τη Συνθήκη Προσχωρήσεως (το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως) και δεσμεύτηκε ως προς την τήρησή τους. Οι υπ’ αριθ. 1 και 3 δεσμεύσεις, τις διατάξεις των οποίων επικαλούνται οι αναιρεσείοντες καθ’ όλη τη σχετική με την υπόθεση την ένδικη διαδικασία (όσον αφορά την εισαγωγή του θεσμού των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων), υποχρεώνουν ρητά τη Δημοκρατία της Κροατίας να καθιερώσει τον θεσμό του αρμοδίου για την εκτέλεση δημοσίου υπαλλήλου. |
| --- | --- |

2.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που διαπίστωσε, με τη σκέψη 57 της αποφάσεώς του (αντιθέτως προς ό,τι αποφάνθηκε με τη σκέψη 52 αυτής), ότι από τις δεσμεύσεις του παραρτήματος VII της Πράξεως Προσχωρήσεως που επικαλούνται οι ενάγοντες δεν απορρέει υποχρέωση της Δημοκρατίας της Κροατίας να καθιερώσει σώμα αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων και, συνακόλουθα, ούτε υποχρέωση της Επιτροπής να κάνει χρήση, με το έρεισμα αυτό, των μέσων δράσεως που προβλέπει το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, προκειμένου να εμποδίσει την κατάργηση του νόμου περί αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Κροατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν μακρόχρονες και, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κεφάλαια, το κεφάλαιο 23, το οποίο ήταν το τελευταίο και το δυσχερέστερο και καταρτίστηκε σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφορούσε τα πολιτικά κριτήρια για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαπραγματεύσεις περατώθηκαν στις 30 Ιουνίου 2011, μετά την υποβολή, από την Κροατική Κυβέρνηση στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της εκθέσεως σχετικά με τη τήρηση των δεσμεύσεων του κεφαλαίου 23. Με την εν λόγω έκθεση, η Δημοκρατία της Κροατίας ανέλαβε δέκα ειδικές δεσμεύσεις όσον αφορά τη Συνθήκη Προσχωρήσεως (το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως) και δεσμεύτηκε ως προς την τήρησή τους. Οι υπ’ αριθ. 1 και 3 δεσμεύσεις, τις διατάξεις των οποίων επικαλούνται οι αναιρεσείοντες καθ’ όλη τη σχετική με την υπόθεση την ένδικη διαδικασία (όσον αφορά την εισαγωγή του θεσμού των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων), υποχρεώνουν ρητά τη Δημοκρατία της Κροατίας να καθιερώσει τον θεσμό του αρμοδίου για την εκτέλεση δημοσίου υπαλλήλου.

| 3. | Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο (παραβιάζοντας την αρχή της ασφάλειας δικαίου), καθώς αποφάνθηκε, με τις σκέψεις 47 έως 51 της αποφάσεως, ότι η υπ’ αριθ. 1 δέσμευση δεν αφορούσε τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση και το σχέδιο δράσεως που τελούσαν σε ισχύ κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της περατώσεως των διαπραγματεύσεων και της καταργήσεως του νόμου περί των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων. Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι η παραπομπή σε άλλη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, την οποία η Επιτροπή αναφέρει κατόπιν στα έγγραφά της, και όχι στη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση του 2011 και στο σχέδιο δράσης του 2011, τα οποία υποχρέωναν τη Δημοκρατία της Κροατίας να καθιερώσει τον θεσμό του αρμοδίου για την εκτέλεση δημοσίου υπαλλήλου, θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, που θα προσέκρουε σε κάθε εύλογη νομική ερμηνεία. |
| --- | --- |

3.

Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο (παραβιάζοντας την αρχή της ασφάλειας δικαίου), καθώς αποφάνθηκε, με τις σκέψεις 47 έως 51 της αποφάσεως, ότι η υπ’ αριθ. 1 δέσμευση δεν αφορούσε τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση και το σχέδιο δράσεως που τελούσαν σε ισχύ κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της περατώσεως των διαπραγματεύσεων και της καταργήσεως του νόμου περί των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων. Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι η παραπομπή σε άλλη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, την οποία η Επιτροπή αναφέρει κατόπιν στα έγγραφά της, και όχι στη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση του 2011 και στο σχέδιο δράσης του 2011, τα οποία υποχρέωναν τη Δημοκρατία της Κροατίας να καθιερώσει τον θεσμό του αρμοδίου για την εκτέλεση δημοσίου υπαλλήλου, θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, που θα προσέκρουε σε κάθε εύλογη νομική ερμηνεία.

| 4. | Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που έκρινε, με τη σκέψη 55, ότι οι ανειρεσείοντες δεν προέβαλαν κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, πλην της παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ως παραβάσεις την εισαγωγή δυσμενούς διακρίσεως, την προσβολή του δικαιώματος στην εργασία καθώς και την παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Είναι απλώς αδιανόητο το γεγονός ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο ουδόλως έλαβε υπόψη του (χωρίς καμία αναφορά) την αρχή της ασφάλειας του δικαίου (νομική βεβαιότητα), η οποία κατά πάγια νομολογία συνδέεται με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. |
| --- | --- |

4.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που έκρινε, με τη σκέψη 55, ότι οι ανειρεσείοντες δεν προέβαλαν κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, πλην της παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ως παραβάσεις την εισαγωγή δυσμενούς διακρίσεως, την προσβολή του δικαιώματος στην εργασία καθώς και την παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Είναι απλώς αδιανόητο το γεγονός ότι, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο ουδόλως έλαβε υπόψη του (χωρίς καμία αναφορά) την αρχή της ασφάλειας του δικαίου (νομική βεβαιότητα), η οποία κατά πάγια νομολογία συνδέεται με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

| 5. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που έκρινε ότι δεν έχει προκειμένω εφαρμογή το άρθρο 13 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, το ενδεχόμενο παράνομης διαδικασίας δεν συνεπάγεται μόνον παράβαση νομικών διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι γραπτών κανόνων αυτής, αλλά και παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου (αρχή της ασφάλειας του δικαίου), καθώς και παράβαση του άρθρου 13 ΣΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει θεσμικό πλαίσιο που αποσκοπεί στην προώθηση των αξιών της, στην επιδίωξη των στόχων της, στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, των συμφερόντων των πολιτών της και των συμφερόντων των κρατών μελών, καθώς και στη διασφάλιση της συνοχής, της αποτελεσματικότητας και της συνέχειας των πολιτικών και των δράσεών της. Οι γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης αποτελούν τμήμα της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

5.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που έκρινε ότι δεν έχει προκειμένω εφαρμογή το άρθρο 13 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, το ενδεχόμενο παράνομης διαδικασίας δεν συνεπάγεται μόνον παράβαση νομικών διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι γραπτών κανόνων αυτής, αλλά και παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου (αρχή της ασφάλειας του δικαίου), καθώς και παράβαση του άρθρου 13 ΣΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει θεσμικό πλαίσιο που αποσκοπεί στην προώθηση των αξιών της, στην επιδίωξη των στόχων της, στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, των συμφερόντων των πολιτών της και των συμφερόντων των κρατών μελών, καθώς και στη διασφάλιση της συνοχής, της αποτελεσματικότητας και της συνέχειας των πολιτικών και των δράσεών της. Οι γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης αποτελούν τμήμα της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 6. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν έκρινε, σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι οι αναιρεσείοντες διορίστηκαν, ήτοι, επιλέχθηκαν ως αρμόδιοι για την εκτέλεση δημόσιοι υπάλληλοι όταν περατώθηκε το κεφάλαιο 23, ήτοι, όταν συμφωνήθηκε η μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, του οποίου αποτελούν μέρος οι αρμόδιοι για την εκτέλεση δημόσιοι υπάλληλοι. Πράγματι, μετά την περάτωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Δημοκρατίας της Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, συγκεκριμένα, με τη θέσπιση συγκεκριμένων μέτρων, και λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 26 της Συμβάσεως της Βιέννης, υπήρχε ασφάλεια δικαίου ότι οι αναιρεσείοντες θα ασκούσαν το επάγγελμα που είχαν επιλέξει. |
| --- | --- |

6.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν έκρινε, σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι οι αναιρεσείοντες διορίστηκαν, ήτοι, επιλέχθηκαν ως αρμόδιοι για την εκτέλεση δημόσιοι υπάλληλοι όταν περατώθηκε το κεφάλαιο 23, ήτοι, όταν συμφωνήθηκε η μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, του οποίου αποτελούν μέρος οι αρμόδιοι για την εκτέλεση δημόσιοι υπάλληλοι. Πράγματι, μετά την περάτωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Δημοκρατίας της Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, συγκεκριμένα, με τη θέσπιση συγκεκριμένων μέτρων, και λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 26 της Συμβάσεως της Βιέννης, υπήρχε ασφάλεια δικαίου ότι οι αναιρεσείοντες θα ασκούσαν το επάγγελμα που είχαν επιλέξει.

| 7. | To Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν διαπίστωσε, δεδομένων των διατάξεων αναγκαστικού δικαίου του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, ότι η Επιτροπή όφειλε να μεριμνήσει για την εφαρμογή τους και να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου η Δημοκρατία της Κροατίας να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Εφόσον η Επιτροπή δεν ενήργησε σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στοιχειοθετείται παράβαση του εν λόγω άρθρου η οποία θίγει τους αναιρεσείοντες. |
| --- | --- |

7.

To Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν διαπίστωσε, δεδομένων των διατάξεων αναγκαστικού δικαίου του άρθρου 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως, ότι η Επιτροπή όφειλε να μεριμνήσει για την εφαρμογή τους και να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου η Δημοκρατία της Κροατίας να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Εφόσον η Επιτροπή δεν ενήργησε σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στοιχειοθετείται παράβαση του εν λόγω άρθρου η οποία θίγει τους αναιρεσείοντες.

| 8. | Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν έκρινε ότι η Συνθήκη Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και, ως εκ τούτου, επιβάλλει υποχρεώσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα δυνάμει της νομοθεσίας και της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν προκειμένω, η Συνθήκη Προσχωρήσεως εγγυάται στους αναιρεσείοντες το δικαίωμα στην εργασία και στη δημιουργία ενός νέου επαγγέλματος για τους επιλεχθέντες. Με βάση το γράμμα των διατάξεων της Συνθήκης, οι αναιρεσείοντες διατηρούσαν εύλογες προσδοκίες ότι θα άρχιζαν να ασκούν τα καθήκοντα της εργασίας για την οποία διορίστηκαν, καθόσον πληρούσαν ήδη όλες τις αναγκαίες νόμιμες προϋποθέσεις (εξετάσθηκαν επιτυχώς στον σχετικό διαγωνισμό, εγκατέλειψαν την προηγούμενη θέση εργασίας τους και εξόπλισαν τα γραφεία τους). |
| --- | --- |

8.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά το μέτρο που δεν έκρινε ότι η Συνθήκη Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και, ως εκ τούτου, επιβάλλει υποχρεώσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα δυνάμει της νομοθεσίας και της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν προκειμένω, η Συνθήκη Προσχωρήσεως εγγυάται στους αναιρεσείοντες το δικαίωμα στην εργασία και στη δημιουργία ενός νέου επαγγέλματος για τους επιλεχθέντες. Με βάση το γράμμα των διατάξεων της Συνθήκης, οι αναιρεσείοντες διατηρούσαν εύλογες προσδοκίες ότι θα άρχιζαν να ασκούν τα καθήκοντα της εργασίας για την οποία διορίστηκαν, καθόσον πληρούσαν ήδη όλες τις αναγκαίες νόμιμες προϋποθέσεις (εξετάσθηκαν επιτυχώς στον σχετικό διαγωνισμό, εγκατέλειψαν την προηγούμενη θέση εργασίας τους και εξόπλισαν τα γραφεία τους).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/13

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Vedran Vidmar κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-240/16 P)

(2016/C 251/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Vedran Vidmar, Saša Čaldarević, Irena Glogovšek, Gordana Grancarić, Martina Grgec, Ines Grubišić, Sunčica Horvat Peris, Zlatko Ilak, Mirjana Jelavić, Romuald Kantoci, Svjetlana Klobučar, Ivan Kobaš, Tihana Kušeta Šerić, Damir Lemaić, Željko Ljubičić, Gordana Mahovac, Martina Majcen, Višnja Merdžo, Tomislav Perić, Darko Radić, Damjan Saridžić (εκπρόσωπος: D. Graf, odvjetnik)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, να κάνει δεκτoύς τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι αναιρεσείοντες στην πρωτοβάθμια δίκη με την αγωγή της 1ης Ιουλίου 2014 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στους αναιρεσείοντες στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, να κάνει δεκτoύς τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι αναιρεσείοντες στην πρωτοβάθμια δίκη με την αγωγή της 1ης Ιουλίου 2014 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στους αναιρεσείοντες στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.

| — | επικουρικώς, να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου περί του ζητήματος και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στους αναιρεσείοντες το σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου περί του ζητήματος και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στους αναιρεσείοντες το σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείοντες στρέφονται κατά των ακολούθων σημείων της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως:

| — | σκέψη 40, με την οποία κρίθηκε ότι η παράνομη ενέργεια ενός οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά απλώς ένα από τα απαραίτητα στοιχεία για την αναγνώριση εξωσυμβατικής ευθύνης για αποζημίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου αντίκειται στο άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απόφαση της 19ης Μαΐου 1992, Mulder κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-104/89 και C-37/90)· |
| --- | --- |

—

σκέψη 40, με την οποία κρίθηκε ότι η παράνομη ενέργεια ενός οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά απλώς ένα από τα απαραίτητα στοιχεία για την αναγνώριση εξωσυμβατικής ευθύνης για αποζημίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου αντίκειται στο άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απόφαση της 19ης Μαΐου 1992, Mulder κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-104/89 και C-37/90)·

| — | σκέψη 47, με την οποία κρίθηκε, σε αντίθεση με τα οριζόμενα στο άρθρο 36 και στο παράρτημα VII της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας (στο εξής: ΔΚ), στην Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΕΕ), ότι οι δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε, κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, η ΔΚ έναντι της ΕΕ χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «αρχές», δεδομένου ότι, εν προκειμένω, δεν πρόκειται περί αρχών, αλλά για 11 ειδικές δεσμεύσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν μεταξύ της ΔΚ και της ΕΕ και οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011. |
| --- | --- |

—

σκέψη 47, με την οποία κρίθηκε, σε αντίθεση με τα οριζόμενα στο άρθρο 36 και στο παράρτημα VII της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας (στο εξής: ΔΚ), στην Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΕΕ), ότι οι δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε, κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, η ΔΚ έναντι της ΕΕ χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «αρχές», δεδομένου ότι, εν προκειμένω, δεν πρόκειται περί αρχών, αλλά για 11 ειδικές δεσμεύσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν μεταξύ της ΔΚ και της ΕΕ και οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011.

| — | σκέψεις 48 έως 52, διότι το άρθρο 36 και το παράρτημα VII, σημείο 1, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011, όταν βρισκόταν σε ισχύ και εφαρμοζόταν, από τις 15 Δεκεμβρίου 2010, η στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 της Δημοκρατίας της Κροατίας, καθώς και, από τις 20 Μαΐου 2010, το αναθεωρημένο σχέδιο δράσεως για τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και, κατά συνέπεια, η κατάργηση των εν λόγω νομικών πράξεων εκ μέρους της ΔΚ, την οποία είχε ρητώς εγκρίνει η Επιτροπή με την παράγραφο 3 της αναλυτικής εκθέσεως παρακολουθήσεως της ΔΚ της 10ης Οκτωβρίου 2012, ζητώντας από τη ΔΚ να θεσπίσει νέα νομοθεσία περί εκτελέσεως, παραβιάζει τις γενικές αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας του δικαίου, δεδομένου ότι η κατάργηση των εν λόγω εννόμων πράξεων είχε προδήλως αναδρομικό αποτέλεσμα ως προς τους αναιρεσείοντες και ότι, μετά τις 9 Δεκεμβρίου 2012, η ΔΚ δεν θέσπισε νέα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, αλλά μόνο για την ανάπτυξη του δικαστικού συστήματος κατά το διάστημα 2013-2018, οπότε η πιο προσφάτως θεσπισθείσα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση ήταν αυτή που τέθηκε σε ισχύ 9 Δεκεμβρίου 2011 (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1974, Louwage κατά Επιτροπής, 148/73, σκέψεις 12 και 28, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1998, Embassy Limousines & Services κατά Κοινοβουλίου, T-203/96, σκέψεις 74 έως 88, και απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 1975, CNTA κατά Επιτροπής, 74/74, σκέψεις 41 έως 44), με την επισήμανση ότι το Γενικό Δικαστήριο αναγνωρίζει τον βάσιμο χαρακτήρα του αιτήματος αποζημιώσεως που περιέχει η αγωγή, καθώς αποφάνθηκε, με τη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι «δεν πρέπει να συναχθεί ότι οι κροατικές αρχές [...] θα μπορούσαν ελευθέρως να τροποποιήσουν τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 και το σχέδιο δράσεως 2010. Βάσει των διατάξεων της Πράξεως Προσχωρήσεως, και, ιδιαιτέρως, του άρθρου 36 και του παραρτήματος VII, oι εν λόγω αρχές δεσμεύονταν όχι μόνο από τη υπ’ αριθ. 1 δέσμευση αλλά και από όλες τις λοιπές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα». |
| --- | --- |

—

σκέψεις 48 έως 52, διότι το άρθρο 36 και το παράρτημα VII, σημείο 1, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011, όταν βρισκόταν σε ισχύ και εφαρμοζόταν, από τις 15 Δεκεμβρίου 2010, η στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 της Δημοκρατίας της Κροατίας, καθώς και, από τις 20 Μαΐου 2010, το αναθεωρημένο σχέδιο δράσεως για τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και, κατά συνέπεια, η κατάργηση των εν λόγω νομικών πράξεων εκ μέρους της ΔΚ, την οποία είχε ρητώς εγκρίνει η Επιτροπή με την παράγραφο 3 της αναλυτικής εκθέσεως παρακολουθήσεως της ΔΚ της 10ης Οκτωβρίου 2012, ζητώντας από τη ΔΚ να θεσπίσει νέα νομοθεσία περί εκτελέσεως, παραβιάζει τις γενικές αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας του δικαίου, δεδομένου ότι η κατάργηση των εν λόγω εννόμων πράξεων είχε προδήλως αναδρομικό αποτέλεσμα ως προς τους αναιρεσείοντες και ότι, μετά τις 9 Δεκεμβρίου 2012, η ΔΚ δεν θέσπισε νέα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, αλλά μόνο για την ανάπτυξη του δικαστικού συστήματος κατά το διάστημα 2013-2018, οπότε η πιο προσφάτως θεσπισθείσα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση ήταν αυτή που τέθηκε σε ισχύ 9 Δεκεμβρίου 2011 (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1974, Louwage κατά Επιτροπής, 148/73, σκέψεις 12 και 28, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1998, Embassy Limousines & Services κατά Κοινοβουλίου, T-203/96, σκέψεις 74 έως 88, και απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 1975, CNTA κατά Επιτροπής, 74/74, σκέψεις 41 έως 44), με την επισήμανση ότι το Γενικό Δικαστήριο αναγνωρίζει τον βάσιμο χαρακτήρα του αιτήματος αποζημιώσεως που περιέχει η αγωγή, καθώς αποφάνθηκε, με τη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι «δεν πρέπει να συναχθεί ότι οι κροατικές αρχές [...] θα μπορούσαν ελευθέρως να τροποποιήσουν τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 και το σχέδιο δράσεως 2010. Βάσει των διατάξεων της Πράξεως Προσχωρήσεως, και, ιδιαιτέρως, του άρθρου 36 και του παραρτήματος VII, oι εν λόγω αρχές δεσμεύονταν όχι μόνο από τη υπ’ αριθ. 1 δέσμευση αλλά και από όλες τις λοιπές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα».

| — | σκέψεις 54 έως 57 και 59 έως 63, όσον αφορά την αθέτηση υποχρεώσεως που υπέχει η Επιτροπή από το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ σύμφωνα με το παράρτημα VII, σημείο 3, της Πράξεως Προσχωρήσεως, να συνεχίσει να βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, καθόσον από τα παραρτήματα του δικογράφου της αγωγής προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή εισήγαγε εσφαλμένα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της ΔΚ στους πίνακες παρακολουθήσεως για το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 2012 και της 28ης Φεβρουαρίου 2013, όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των εκκρεμών ενδίκων διαφορών και υποθέσεων αναγκαστικής εκτελέσεως ενώπιον των δημοτικών και εμπορικών δικαστηρίων, χωρίς να πραγματοποιηθεί κανένας τεχνικός ή αριθμητικός έλεγχος για την ανάλυση των εν λόγω πινάκων, δείχνοντας έτσι πρόδηλη έλλειψη επιμέλειας όσον αφορά την ορθή κατάρτιση των εν λόγω πινάκων. |
| --- | --- |

—

σκέψεις 54 έως 57 και 59 έως 63, όσον αφορά την αθέτηση υποχρεώσεως που υπέχει η Επιτροπή από το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ σύμφωνα με το παράρτημα VII, σημείο 3, της Πράξεως Προσχωρήσεως, να συνεχίσει να βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, καθόσον από τα παραρτήματα του δικογράφου της αγωγής προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή εισήγαγε εσφαλμένα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της ΔΚ στους πίνακες παρακολουθήσεως για το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 2012 και της 28ης Φεβρουαρίου 2013, όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των εκκρεμών ενδίκων διαφορών και υποθέσεων αναγκαστικής εκτελέσεως ενώπιον των δημοτικών και εμπορικών δικαστηρίων, χωρίς να πραγματοποιηθεί κανένας τεχνικός ή αριθμητικός έλεγχος για την ανάλυση των εν λόγω πινάκων, δείχνοντας έτσι πρόδηλη έλλειψη επιμέλειας όσον αφορά την ορθή κατάρτιση των εν λόγω πινάκων.

| — | σκέψη 68, δεδομένου ότι η Επιτροπή, κατά το μέτρο που αθέτησε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 36, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ να θέσει σε λειτουργία την εθνική υπηρεσία των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων την 1η Ιανουαρίου 2012, παρέβη επίσης την υποχρέωση που επέχει δυνάμει του άρθρου 17 ΣΕΕ να μεριμνά για την εφαρμογή της Συνθήκης Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, η οποία συνιστά μία από τις βασικές συνθήκες της ΕΕ. |
| --- | --- |

—

σκέψη 68, δεδομένου ότι η Επιτροπή, κατά το μέτρο που αθέτησε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 36, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ να θέσει σε λειτουργία την εθνική υπηρεσία των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων την 1η Ιανουαρίου 2012, παρέβη επίσης την υποχρέωση που επέχει δυνάμει του άρθρου 17 ΣΕΕ να μεριμνά για την εφαρμογή της Συνθήκης Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, η οποία συνιστά μία από τις βασικές συνθήκες της ΕΕ.

| — | σκέψεις 69 έως 82, διότι δεν απαιτούντο μεταγενέστερες συγκλίνουσες και ρητές συναφείς πράξεις της Επιτροπής για τη δημιουργία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των αναιρεσειόντων μετά την 9η Δεκεμβρίου 2012, δεδομένου ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των αναιρεσειόντων είχε ήδη δημιουργηθεί πριν την εν λόγω ημερομηνία. |
| --- | --- |

—

σκέψεις 69 έως 82, διότι δεν απαιτούντο μεταγενέστερες συγκλίνουσες και ρητές συναφείς πράξεις της Επιτροπής για τη δημιουργία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των αναιρεσειόντων μετά την 9η Δεκεμβρίου 2012, δεδομένου ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των αναιρεσειόντων είχε ήδη δημιουργηθεί πριν την εν λόγω ημερομηνία.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/14

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Απριλίου 2016 ο Darko Graf κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 26 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, Vedran Vidmar και Darko Graf κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-241/16 P)

(2016/C 251/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Darko Graf (εκπρόσωπος: L. Duvnjak, odvjetnik)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, να κάνει δεκτoύς τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο αναιρεσείων στην πρωτοβάθμια δίκη με την αγωγή της 1ης Ιουλίου 2014 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14, να κάνει δεκτoύς τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο αναιρεσείων στην πρωτοβάθμια δίκη με την αγωγή της 1ης Ιουλίου 2014 και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.

| — | επικουρικώς, να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου περί του ζητήματος και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα το σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-507/14 και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί εκ νέου περί του ζητήματος και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα το σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο αναιρεσείων στρέφεται κατά των ακολούθων σημείων της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως:

| — | σκέψη 40, με την οποία κρίθηκε ότι η παράνομη ενέργεια ενός οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά απλώς ένα από τα απαραίτητα στοιχεία για την αναγνώριση εξωσυμβατικής ευθύνης για αποζημίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου αντίκειται στο άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απόφαση της 19ης Μαΐου 1992, Mulder κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C 104/89 και C 37/90)· |
| --- | --- |

—

σκέψη 40, με την οποία κρίθηκε ότι η παράνομη ενέργεια ενός οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά απλώς ένα από τα απαραίτητα στοιχεία για την αναγνώριση εξωσυμβατικής ευθύνης για αποζημίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου αντίκειται στο άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απόφαση της 19ης Μαΐου 1992, Mulder κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C 104/89 και C 37/90)·

| — | σκέψη 47, με την οποία κρίθηκε, σε αντίθεση με τα οριζόμενα στο άρθρο 36 και στο παράρτημα VII της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας (στο εξής: ΔΚ), στην Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΕΕ), ότι οι δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε, κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, η ΔΚ έναντι της ΕΕ χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «αρχές», δεδομένου ότι, εν προκειμένω, δεν πρόκειται περί αρχών, αλλά για 11 ειδικές δεσμεύσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν μεταξύ της ΔΚ και της ΕΕ και οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011. |
| --- | --- |

—

σκέψη 47, με την οποία κρίθηκε, σε αντίθεση με τα οριζόμενα στο άρθρο 36 και στο παράρτημα VII της Πράξεως Προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας (στο εξής: ΔΚ), στην Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: ΕΕ), ότι οι δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε, κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, η ΔΚ έναντι της ΕΕ χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «αρχές», δεδομένου ότι, εν προκειμένω, δεν πρόκειται περί αρχών, αλλά για 11 ειδικές δεσμεύσεις οι οποίες συμφωνήθηκαν μεταξύ της ΔΚ και της ΕΕ και οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011.

| — | σκέψεις 48 έως 52, διότι το άρθρο 36 και το παράρτημα VII, σημείο 1, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011, όταν βρισκόταν σε ισχύ και εφαρμοζόταν, από τις 15 Δεκεμβρίου 2010, η στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 της Δημοκρατίας της Κροατίας, καθώς και, από τις 20 Μαΐου 2010, το αναθεωρημένο σχέδιο δράσεως για τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και, κατά συνέπεια, η κατάργηση των εν λόγω νομικών πράξεων εκ μέρους της ΔΚ, την οποία είχε ρητώς εγκρίνει η Επιτροπή με την παράγραφο 3 της αναλυτικής εκθέσεως παρακολουθήσεως της ΔΚ της 10ης Οκτωβρίου 2012, ζητώντας από τη ΔΚ να θεσπίσει νέα νομοθεσία περί εκτελέσεως, παραβιάζει τις γενικές αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας του δικαίου, δεδομένου ότι η κατάργηση των εν λόγω εννόμων πράξεων είχε προδήλως αναδρομικό αποτέλεσμα ως προς τον αναιρεσείοντα και ότι, μετά τις 9 Δεκεμβρίου 2012, η ΔΚ δεν θέσπισε νέα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, αλλά μόνο για την ανάπτυξη του δικαστικού συστήματος κατά το διάστημα 2013-2018, οπότε η πιο προσφάτως θεσπισθείσα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση ήταν αυτή που τέθηκε σε ισχύ 9 Δεκεμβρίου 2011 (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1974, Louwage κατά Επιτροπής, 148/73, σκέψεις 12 και 28, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1998, Embassy Limousines & Services κατά Κοινοβουλίου, T 203/96, σκέψεις 74 έως 88, και απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 1975, CNTA κατά Επιτροπής, 74/74, σκέψεις 41 έως 44), με την επισήμανση ότι το Γενικό Δικαστήριο αναγνωρίζει τον βάσιμο χαρακτήρα του αιτήματος αποζημιώσεως που περιέχει η αγωγή, καθώς αποφάνθηκε, με τη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι «δεν πρέπει να συναχθεί ότι οι κροατικές αρχές [...] θα μπορούσαν ελευθέρως να τροποποιήσουν τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 και το σχέδιο δράσεως 2010. Βάσει των διατάξεων της Πράξεως Προσχωρήσεως, και, ιδιαιτέρως, του άρθρου 36 και του παραρτήματος VII, oι εν λόγω αρχές δεσμεύονταν όχι μόνο από τη υπ’ αριθ. 1 δέσμευση αλλά και από όλες τις λοιπές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα». |
| --- | --- |

—

σκέψεις 48 έως 52, διότι το άρθρο 36 και το παράρτημα VII, σημείο 1, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Δεκεμβρίου 2011, όταν βρισκόταν σε ισχύ και εφαρμοζόταν, από τις 15 Δεκεμβρίου 2010, η στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 της Δημοκρατίας της Κροατίας, καθώς και, από τις 20 Μαΐου 2010, το αναθεωρημένο σχέδιο δράσεως για τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και, κατά συνέπεια, η κατάργηση των εν λόγω νομικών πράξεων εκ μέρους της ΔΚ, την οποία είχε ρητώς εγκρίνει η Επιτροπή με την παράγραφο 3 της αναλυτικής εκθέσεως παρακολουθήσεως της ΔΚ της 10ης Οκτωβρίου 2012, ζητώντας από τη ΔΚ να θεσπίσει νέα νομοθεσία περί εκτελέσεως, παραβιάζει τις γενικές αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας του δικαίου, δεδομένου ότι η κατάργηση των εν λόγω εννόμων πράξεων είχε προδήλως αναδρομικό αποτέλεσμα ως προς τον αναιρεσείοντα και ότι, μετά τις 9 Δεκεμβρίου 2012, η ΔΚ δεν θέσπισε νέα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση, αλλά μόνο για την ανάπτυξη του δικαστικού συστήματος κατά το διάστημα 2013-2018, οπότε η πιο προσφάτως θεσπισθείσα στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση ήταν αυτή που τέθηκε σε ισχύ 9 Δεκεμβρίου 2011 (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1974, Louwage κατά Επιτροπής, 148/73, σκέψεις 12 και 28, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1998, Embassy Limousines & Services κατά Κοινοβουλίου, T 203/96, σκέψεις 74 έως 88, και απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 1975, CNTA κατά Επιτροπής, 74/74, σκέψεις 41 έως 44), με την επισήμανση ότι το Γενικό Δικαστήριο αναγνωρίζει τον βάσιμο χαρακτήρα του αιτήματος αποζημιώσεως που περιέχει η αγωγή, καθώς αποφάνθηκε, με τη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι «δεν πρέπει να συναχθεί ότι οι κροατικές αρχές [...] θα μπορούσαν ελευθέρως να τροποποιήσουν τη στρατηγική για τη δικαστική μεταρρύθμιση 2011-2015 και το σχέδιο δράσεως 2010. Βάσει των διατάξεων της Πράξεως Προσχωρήσεως, και, ιδιαιτέρως, του άρθρου 36 και του παραρτήματος VII, oι εν λόγω αρχές δεσμεύονταν όχι μόνο από τη υπ’ αριθ. 1 δέσμευση αλλά και από όλες τις λοιπές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα».

| — | σκέψεις 54 έως 57 και 59 έως 63, όσον αφορά την αθέτηση υποχρεώσεως που υπέχει η Επιτροπή από το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ σύμφωνα με το παράρτημα VII, σημείο 3, της Πράξεως Προσχωρήσεως, να συνεχίσει να βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, καθόσον από τα παραρτήματα του δικογράφου της αγωγής προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή εισήγαγε εσφαλμένα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της ΔΚ στους πίνακες παρακολουθήσεως για το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 2012 και της 28ης Φεβρουαρίου 2013, όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των εκκρεμών ενδίκων διαφορών και υποθέσεων αναγκαστικής εκτελέσεως ενώπιον των δημοτικών και εμπορικών δικαστηρίων, χωρίς να πραγματοποιηθεί κανένας τεχνικός ή αριθμητικός έλεγχος για την ανάλυση των εν λόγω πινάκων, δείχνοντας έτσι πρόδηλη έλλειψη επιμέλειας όσον αφορά την ορθή κατάρτιση των εν λόγω πινάκων. |
| --- | --- |

—

σκέψεις 54 έως 57 και 59 έως 63, όσον αφορά την αθέτηση υποχρεώσεως που υπέχει η Επιτροπή από το άρθρο 36 της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ σύμφωνα με το παράρτημα VII, σημείο 3, της Πράξεως Προσχωρήσεως, να συνεχίσει να βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, καθόσον από τα παραρτήματα του δικογράφου της αγωγής προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή εισήγαγε εσφαλμένα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης της ΔΚ στους πίνακες παρακολουθήσεως για το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 2012 και της 28ης Φεβρουαρίου 2013, όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των εκκρεμών ενδίκων διαφορών και υποθέσεων αναγκαστικής εκτελέσεως ενώπιον των δημοτικών και εμπορικών δικαστηρίων, χωρίς να πραγματοποιηθεί κανένας τεχνικός ή αριθμητικός έλεγχος για την ανάλυση των εν λόγω πινάκων, δείχνοντας έτσι πρόδηλη έλλειψη επιμέλειας όσον αφορά την ορθή κατάρτιση των εν λόγω πινάκων.

| — | σκέψη 68, δεδομένου ότι η Επιτροπή, κατά το μέτρο που αθέτησε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 36, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ να θέσει σε λειτουργία την εθνική υπηρεσία των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων την 1η Ιανουαρίου 2012, παρέβη επίσης την υποχρέωση που επέχει δυνάμει του άρθρου 17 ΣΕΕ να μεριμνά για την εφαρμογή της Συνθήκης Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, η οποία συνιστά μία από τις βασικές συνθήκες της ΕΕ. |
| --- | --- |

—

σκέψη 68, δεδομένου ότι η Επιτροπή, κατά το μέτρο που αθέτησε την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 36, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της Πράξεως Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, να διασφαλίσει την τήρηση της υποχρεώσεως της ΔΚ να θέσει σε λειτουργία την εθνική υπηρεσία των αρμοδίων για την εκτέλεση δημοσίων υπαλλήλων την 1η Ιανουαρίου 2012, παρέβη επίσης την υποχρέωση που επέχει δυνάμει του άρθρου 17 ΣΕΕ να μεριμνά για την εφαρμογή της Συνθήκης Προσχωρήσεως της ΔΚ στην ΕΕ, η οποία συνιστά μία από τις βασικές συνθήκες της ΕΕ.

| — | σκέψεις 69 έως 82, διότι δεν απαιτούντο μεταγενέστερες συγκλίνουσες και ρητές συναφείς πράξεις της Επιτροπής για τη δημιουργία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του αναιρεσείοντος μετά την 9η Δεκεμβρίου 2012, δεδομένου ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του αναιρεσείοντος είχε ήδη δημιουργηθεί πριν την εν λόγω ημερομηνία. |
| --- | --- |

—

σκέψεις 69 έως 82, διότι δεν απαιτούντο μεταγενέστερες συγκλίνουσες και ρητές συναφείς πράξεις της Επιτροπής για τη δημιουργία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του αναιρεσείοντος μετά την 9η Δεκεμβρίου 2012, δεδομένου ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του αναιρεσείοντος είχε ήδη δημιουργηθεί πριν την εν λόγω ημερομηνία.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/16

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal de Justiça (Πορτογαλία) στις 27 Απριλίου 2016 – José Rui Garrett Pontes Pedroso κατά Netjets Management Limited

(Υπόθεση C-242/16)

(2016/C 251/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Supremo Tribunal de Justiça

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: José Rui Garrett Pontes Pedroso

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Netjets Management Limited

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως –ο εργαζόμενος είναι χειριστής αεροσκαφών πολιτικής αεροπορίας και η δραστηριότητα που ασκεί, βάσει της συμβάσεως εργασίας του, καλύπτει ολόκληρο τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο–, επηρεάζεται ο καθορισμός του «τόπου όπου ο εργαζόμενος συνήθως εκτελεί την εργασία του» ή/και του «τελευταίου τόπου όπου συνήθως εκτελούσε την εργασία του», κατά το άρθρο 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000; |
| --- | --- |

1)

Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως –ο εργαζόμενος είναι χειριστής αεροσκαφών πολιτικής αεροπορίας και η δραστηριότητα που ασκεί, βάσει της συμβάσεως εργασίας του, καλύπτει ολόκληρο τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο–, επηρεάζεται ο καθορισμός του «τόπου όπου ο εργαζόμενος συνήθως εκτελεί την εργασία του» ή/και του «τελευταίου τόπου όπου συνήθως εκτελούσε την εργασία του», κατά το άρθρο 19, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ήτοι σε περίπτωση που δεν επηρεάζεται ο εν λόγω καθορισμός:






  i. | Πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ο «τόπο[ς] όπου ο εργαζόμενος συνήθως εκτελεί την εργασία του», κατά τον προμνησθέντα κανόνα του κοινοτικού δικαίου, ως ο αερολιμένας στον οποίο είναι σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επανδρώσει ο εργαζόμενος και από τον οποίο ξεκινά το ταξίδι με το οποίο αρχίζει η εκτέλεση των καθηκόντων του;
  Ή/και πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ως ο τόπος τον οποίο οι συμβαλλόμενοι ορίζουν ως gateway airport (αερολιμένας εισόδου), από τον οποίο ο εργαζόμενος μεταφερόταν στον αερολιμένα στον οποίο ήταν σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επάνδρωνε ο εργαζόμενος και στον οποίο επέστρεφε ακολούθως;
  Ή/και πρέπει/μπορεί να είναι ο τόπος νηολογήσεως των αεροσκαφών που επανδρώνει ο εργαζόμενος;
  Ή/και πρέπει/μπορεί να είναι ο τόπος από τον οποίο ο εργαζόμενος έλαβε οδηγίες, ανακοινώσεις και πληροφορίες σχετικά με την πτητική λειτουργία, διάφορες πτυχές της επαγγελματικής σχέσεώς του με την αντίδικο κατ’ αναίρεση και τη διαδικασία που οδήγησε στην καταγγελία της εν λόγω σχέσεως; |
| --- | --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ήτοι σε περίπτωση που δεν επηρεάζεται ο εν λόγω καθορισμός:

i.

Πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ο «τόπο[ς] όπου ο εργαζόμενος συνήθως εκτελεί την εργασία του», κατά τον προμνησθέντα κανόνα του κοινοτικού δικαίου, ως ο αερολιμένας στον οποίο είναι σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επανδρώσει ο εργαζόμενος και από τον οποίο ξεκινά το ταξίδι με το οποίο αρχίζει η εκτέλεση των καθηκόντων του;

Ή/και πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ως ο τόπος τον οποίο οι συμβαλλόμενοι ορίζουν ως gateway airport (αερολιμένας εισόδου), από τον οποίο ο εργαζόμενος μεταφερόταν στον αερολιμένα στον οποίο ήταν σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επάνδρωνε ο εργαζόμενος και στον οποίο επέστρεφε ακολούθως;

Ή/και πρέπει/μπορεί να είναι ο τόπος νηολογήσεως των αεροσκαφών που επανδρώνει ο εργαζόμενος;

Ή/και πρέπει/μπορεί να είναι ο τόπος από τον οποίο ο εργαζόμενος έλαβε οδηγίες, ανακοινώσεις και πληροφορίες σχετικά με την πτητική λειτουργία, διάφορες πτυχές της επαγγελματικής σχέσεώς του με την αντίδικο κατ’ αναίρεση και τη διαδικασία που οδήγησε στην καταγγελία της εν λόγω σχέσεως;

| ii. | Πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ο «τελευταίο[ς] τόπο[ς] όπου συνήθως εκτελούσε την εργασία του [ο εργαζόμενος]», κατά τον προμνησθέντα κανόνα του κοινοτικού δικαίου, ως ο αερολιμένας στον οποίο ήταν σταθμευμένο το τελευταίο αεροσκάφος που επάνδρωσε ο εργαζόμενος πριν από την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του;
  Ή πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ως ο τόπος τον οποίο οι συμβαλλόμενοι ορίζουν ως gateway airport (αερολιμένας εισόδου), από τον οποίο ο εργαζόμενος μεταφέρθηκε για τελευταία φορά πριν από την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του στον αερολιμένα στον οποίο ήταν σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επάνδρωνε ο εργαζόμενος και στον οποίο επέστρεψε ακολούθως; |
| --- | --- |

ii.

Πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ο «τελευταίο[ς] τόπο[ς] όπου συνήθως εκτελούσε την εργασία του [ο εργαζόμενος]», κατά τον προμνησθέντα κανόνα του κοινοτικού δικαίου, ως ο αερολιμένας στον οποίο ήταν σταθμευμένο το τελευταίο αεροσκάφος που επάνδρωσε ο εργαζόμενος πριν από την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του;

Ή πρέπει/μπορεί να ερμηνευθεί ως ο τόπος τον οποίο οι συμβαλλόμενοι ορίζουν ως gateway airport (αερολιμένας εισόδου), από τον οποίο ο εργαζόμενος μεταφέρθηκε για τελευταία φορά πριν από την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του στον αερολιμένα στον οποίο ήταν σταθμευμένο το αεροσκάφος που θα επάνδρωνε ο εργαζόμενος και στον οποίο επέστρεψε ακολούθως;

| 3) | Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, μπορεί να ερμηνευθεί η έκφραση «η επιχείρηση που τον προσέλαβε», κατά το άρθρο 19, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, ως το «επιχειρησιακό κέντρο» της εταιρίας που εμφανίζεται ως εργοδότης στη συναφθείσα με τον εργαζόμενο σύμβαση εργασίας, όπου λαμβάνει χώρα η διαδικασία προσλήψεως των χειριστών αεροσκαφών (μέσω της παραλαβής και της επεξεργασίας των αντίστοιχων υποψηφιοτήτων) και όπου αυτοί λαμβάνουν αρχική και συμπληρωματική κατάρτιση, καίτοι το εν λόγω «επιχειρησιακό κέντρο» λειτουργεί και έχει την έδρα του [σε] άλλη εταιρία, νομικά αυτόνομη, πλην όμως ανήκουσα από κοινού με την πρώτη στον ίδιο οικονομικό όμιλο; |
| --- | --- |

3)

Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, μπορεί να ερμηνευθεί η έκφραση «η επιχείρηση που τον προσέλαβε», κατά το άρθρο 19, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, ως το «επιχειρησιακό κέντρο» της εταιρίας που εμφανίζεται ως εργοδότης στη συναφθείσα με τον εργαζόμενο σύμβαση εργασίας, όπου λαμβάνει χώρα η διαδικασία προσλήψεως των χειριστών αεροσκαφών (μέσω της παραλαβής και της επεξεργασίας των αντίστοιχων υποψηφιοτήτων) και όπου αυτοί λαμβάνουν αρχική και συμπληρωματική κατάρτιση, καίτοι το εν λόγω «επιχειρησιακό κέντρο» λειτουργεί και έχει την έδρα του [σε] άλλη εταιρία, νομικά αυτόνομη, πλην όμως ανήκουσα από κοινού με την πρώτη στον ίδιο οικονομικό όμιλο;

| 4) | Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, μπορούν να ερμηνευθούν οι εκφράσεις «κεντρική [...] διοίκηση» ή «κύρια εγκατάσταση», κατά το άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, ως το «επιχειρησιακό κέντρο» της εταιρίας που εμφανίζεται ως εργοδότης στη συναφθείσα με τον εργαζόμενο σύμβαση εργασίας, όπου ελέγχονται όλες οι πτυχές των εργασιών της (από τον έλεγχο της συντηρήσεως, την πτητική λειτουργία και τον προγραμματισμό έως την εκμετάλλευση, τη συντήρηση και την επάνδρωση των αεροσκαφών, καθώς και την επίγεια λειτουργία και την τροφοδοσία) και από όπου παρέχονται στους χειριστές αεροσκαφών όλες οι οδηγίες, όπου αυτοί λαμβάνουν αρχική και συμπληρωματική κατάρτιση, εξετάζονται τα ζητήματα ανθρώπινων πόρων και διεξάγονται οι πειθαρχικές συνεδριάσεις ή η διαχείριση των παραπόνων, καίτοι το εν λόγω «επιχειρησιακό κέντρο» λειτουργεί και έχει την έδρα του [σε] άλλη εταιρία, νομικά αυτόνομη, πλην όμως ανήκουσα από κοινού με την πρώτη στον ίδιο οικονομικό όμιλο; |
| --- | --- |

4)

Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, μπορούν να ερμηνευθούν οι εκφράσεις «κεντρική [...] διοίκηση» ή «κύρια εγκατάσταση», κατά το άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, ως το «επιχειρησιακό κέντρο» της εταιρίας που εμφανίζεται ως εργοδότης στη συναφθείσα με τον εργαζόμενο σύμβαση εργασίας, όπου ελέγχονται όλες οι πτυχές των εργασιών της (από τον έλεγχο της συντηρήσεως, την πτητική λειτουργία και τον προγραμματισμό έως την εκμετάλλευση, τη συντήρηση και την επάνδρωση των αεροσκαφών, καθώς και την επίγεια λειτουργία και την τροφοδοσία) και από όπου παρέχονται στους χειριστές αεροσκαφών όλες οι οδηγίες, όπου αυτοί λαμβάνουν αρχική και συμπληρωματική κατάρτιση, εξετάζονται τα ζητήματα ανθρώπινων πόρων και διεξάγονται οι πειθαρχικές συνεδριάσεις ή η διαχείριση των παραπόνων, καίτοι το εν λόγω «επιχειρησιακό κέντρο» λειτουργεί και έχει την έδρα του [σε] άλλη εταιρία, νομικά αυτόνομη, πλην όμως ανήκουσα από κοινού με την πρώτη στον ίδιο οικονομικό όμιλο;

| 5) | Λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής σκέψεως 13 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, στην οποία προβλέπεται ότι στις συμβάσεις ασφάλισης, καταναλωτών και εργασίας και συμβάσεις καταναλωτών είναι σκόπιμο να προστατεύεται ο αδύναμος διάδικος με ευνοϊκότερους για τα συμφέροντά του κανόνες δικαιοδοσίας, πρέπει να ερμηνευθεί το προμνησθέν άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, κατά τρόπο ευνοϊκότερο για τον εργαζόμενο; |
| --- | --- |

5)

Λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής σκέψεως 13 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, στην οποία προβλέπεται ότι στις συμβάσεις ασφάλισης, καταναλωτών και εργασίας και συμβάσεις καταναλωτών είναι σκόπιμο να προστατεύεται ο αδύναμος διάδικος με ευνοϊκότερους για τα συμφέροντά του κανόνες δικαιοδοσίας, πρέπει να ερμηνευθεί το προμνησθέν άρθρο 19, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, κατά τρόπο ευνοϊκότερο για τον εργαζόμενο;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/17

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Københavns Byret (Δανία) στις 2 Μαΐου 2016 – Ποινική διαδικασία κατά Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

(Υπόθεση C-255/16)

(2016/C 251/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Københavns Byret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Κατηγορούσα αρχή: Anklagemyndigheden

Κατηγορούμενοι: Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

Προδικαστικά ερωτήματα

Αφορά η παρούσα υπόθεση κανόνα, ο οποίος πρέπει να κοινοποιηθεί κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημεία 2, 5 και 11, της οδηγίας 98/34/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/34/ΕΚ για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, λαμβανομένων υπόψη των εξής:

| α) | ότι με τον κανόνα αυτόν τροποποιείται ο νόμος περί ορισμένων παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων (lov om visse spil, lotterier og væddemål) με την προσθήκη διάταξης, σύμφωνα με την οποία τιμωρείται, μεταξύ άλλων, όποιος με δόλο ή από βαριά αμέλεια «διοργανώνει παίγνια, λαχεία ή στοιχήματα στη Δανία χωρίς άδεια κατά το άρθρο 1» και όποιος με δόλο ή από βαριά αμέλεια «διαφημίζει παίγνια, λαχεία ή στοιχήματα τα οποία δεν καλύπτονται από άδεια κατά το άρθρο 1», και |
| --- | --- |

α)

ότι με τον κανόνα αυτόν τροποποιείται ο νόμος περί ορισμένων παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων (lov om visse spil, lotterier og væddemål) με την προσθήκη διάταξης, σύμφωνα με την οποία τιμωρείται, μεταξύ άλλων, όποιος με δόλο ή από βαριά αμέλεια «διοργανώνει παίγνια, λαχεία ή στοιχήματα στη Δανία χωρίς άδεια κατά το άρθρο 1» και όποιος με δόλο ή από βαριά αμέλεια «διαφημίζει παίγνια, λαχεία ή στοιχήματα τα οποία δεν καλύπτονται από άδεια κατά το άρθρο 1», και

| β) | ότι στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου τροποποιήσεως προσδιορίζεται ως σκοπός των ανωτέρω ποινικών διατάξεων, αφενός, η αποσαφήνιση ή η θέσπιση απαγορεύσεως για την απ’ ευθείας προσφορά στη δανική αγορά online παιγνίων από εταιρίες παιγνίων εκτός Δανίας και, αφετέρου, η απαγόρευση ιδίως της διαφημίσεως παιγνίων που προσφέρονται online από εταιρίες παιγνίων εκτός Δανίας, δεδομένου ότι, όπως αναφέρεται στην ίδια αιτιολογική έκθεση, δεν αμφισβητείται ότι κατά τις ισχύουσες προ της τροποποιήσεως ρυθμίσεις οι σχετικές με τα παίγνια δραστηριότητες είναι παράνομες, εάν μια εταιρία παιγνίων εκτός Δανίας χρησιμοποιεί μεθόδους πωλήσεων που συνίστανται στην προσφορά των παιγνίων με φυσική παρουσία της στο έδαφος της Δανίας, ενώ είναι μάλλον αμφίβολο αν εμπίπτουν στις ρυθμίσεις αυτές τα παίγνια που διοργανώνονται στην αλλοδαπή και απευθύνονται σε χρήστες στη Δανία χωρίς φυσική παρουσία της εταιρίας στη Δανία και, ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί αν καλύπτονται αυτές οι μορφές παιγνίων. Περαιτέρω από την αιτιολογική έκθεση προκύπτει ότι προτείνεται η απαγόρευση της διαφημίσεως παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων που δεν καλύπτονται από νόμιμη άδεια και ότι η τροποποίηση έχει παρόμοιο περιεχόμενο με την ισχύουσα απαγόρευση του άρθρου 12, παράγραφος 3, του νόμου περί στοιχημάτων ιπποδρομιών (hestevæddeløbsloven) και διευκρινίζει το άρθρο 10, παράγραφος 4, του [νυν καταργημένου] νόμου περί στοιχημάτων και λαχείων (Tips- og lottoloven). Από την αιτιολογική έκθεση προκύπτει επίσης ότι σκοπός της απαγορεύσεως είναι να προστατεύσει τους παρόχους παιγνίων που έχουν άδεια από τις δανικές αρχές από τον ανταγωνισμό εταιριών οι οποίες δεν έχουν τέτοια άδεια και κατά συνέπεια δεν μπορούν να προσφέρουν ή να πρακτορεύουν νομίμως παίγνια στη Δανία. |
| --- | --- |

β)

ότι στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου τροποποιήσεως προσδιορίζεται ως σκοπός των ανωτέρω ποινικών διατάξεων, αφενός, η αποσαφήνιση ή η θέσπιση απαγορεύσεως για την απ’ ευθείας προσφορά στη δανική αγορά online παιγνίων από εταιρίες παιγνίων εκτός Δανίας και, αφετέρου, η απαγόρευση ιδίως της διαφημίσεως παιγνίων που προσφέρονται online από εταιρίες παιγνίων εκτός Δανίας, δεδομένου ότι, όπως αναφέρεται στην ίδια αιτιολογική έκθεση, δεν αμφισβητείται ότι κατά τις ισχύουσες προ της τροποποιήσεως ρυθμίσεις οι σχετικές με τα παίγνια δραστηριότητες είναι παράνομες, εάν μια εταιρία παιγνίων εκτός Δανίας χρησιμοποιεί μεθόδους πωλήσεων που συνίστανται στην προσφορά των παιγνίων με φυσική παρουσία της στο έδαφος της Δανίας, ενώ είναι μάλλον αμφίβολο αν εμπίπτουν στις ρυθμίσεις αυτές τα παίγνια που διοργανώνονται στην αλλοδαπή και απευθύνονται σε χρήστες στη Δανία χωρίς φυσική παρουσία της εταιρίας στη Δανία και, ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί αν καλύπτονται αυτές οι μορφές παιγνίων. Περαιτέρω από την αιτιολογική έκθεση προκύπτει ότι προτείνεται η απαγόρευση της διαφημίσεως παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων που δεν καλύπτονται από νόμιμη άδεια και ότι η τροποποίηση έχει παρόμοιο περιεχόμενο με την ισχύουσα απαγόρευση του άρθρου 12, παράγραφος 3, του νόμου περί στοιχημάτων ιπποδρομιών (hestevæddeløbsloven) και διευκρινίζει το άρθρο 10, παράγραφος 4, του [νυν καταργημένου] νόμου περί στοιχημάτων και λαχείων (Tips- og lottoloven). Από την αιτιολογική έκθεση προκύπτει επίσης ότι σκοπός της απαγορεύσεως είναι να προστατεύσει τους παρόχους παιγνίων που έχουν άδεια από τις δανικές αρχές από τον ανταγωνισμό εταιριών οι οποίες δεν έχουν τέτοια άδεια και κατά συνέπεια δεν μπορούν να προσφέρουν ή να πρακτορεύουν νομίμως παίγνια στη Δανία.

---

(1)  ΕΕ L 204, σ. 37.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/18

---

Αναίρεση που άσκησαν στις 10 Μαΐου 2016 οι Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 29 Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση T-254/12, Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-261/16 P)

(2016/C 251/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Kühne + Nagel International AG, Kühne + Nagel Management AG, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd, Kühne + Nagel Ltd (εκπρόσωποι: U. Denzel, C. von Köckritz και C. Klöppner, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 29ης Φεβρουαρίου 2016, στην υπόθεση T-254/12, |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 29ης Φεβρουαρίου 2016, στην υπόθεση T-254/12,

| 2. | να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, τα άρθρα 1, παράγραφοι 1 και 2, 2 και 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 28ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση COMP/39462 – υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων, C(2012) 1959 τελικό, κατά το μέρος που αφορά τις αναιρεσείουσες, |
| --- | --- |

2.

να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, τα άρθρα 1, παράγραφοι 1 και 2, 2 και 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 28ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση COMP/39462 – υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων, C(2012) 1959 τελικό, κατά το μέρος που αφορά τις αναιρεσείουσες,

| 3. | να ακυρώσει ή να μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις αναιρεσείουσες δυνάμει της προαναφερθείσας αποφάσεως, |
| --- | --- |

3.

να ακυρώσει ή να μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις αναιρεσείουσες δυνάμει της προαναφερθείσας αποφάσεως,

| 4. | να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

4.

να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν πέντε λόγους αναιρέσεως:

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον στηρίχθηκε στην προκείμενη ότι οι ενέργειες των NES και AMS ήταν αντίθετες προς το άρθρο 101 ΣΛΕΕ. Όμως, το άρθρο 101 ΣΛΕΕ δεν τυγχάνει εφαρμογής επί των εν λόγω ενεργειών, διότι αυτές δεν ήταν ικανές να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.

Δεύτερον, ο καθορισμός των προστίμων που επιβλήθηκαν στις αναιρεσείουσες βαρύνεται με πλάνη περί το δίκαιο. Ειδικότερα, διαπιστώθηκαν ενέργειες αντίθετες προς την απαγόρευση συμπράξεων, οι οποίες αφορούσαν μεμονωμένες τιμές [«fees» (αμοιβές) ή «surcharges» (πρόσθετα έξοδα)]. Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να υπολογίσει το προς επιβολή πρόστιμο μόνο βάσει των εσόδων από πράξεις που διενεργήθηκαν με εφαρμογή αυτών των τιμών. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι η Επιτροπή, συνεκτιμώντας, κατά τον καθορισμό του προστίμου, επιπλέον έσοδα από άλλες πράξεις (και ειδικότερα τους ναύλους), παρέβη το σημείο 13 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων. Το Γενικό Δικαστήριο, στο μέτρο κατά το οποίο χρησιμοποίησε σιωπηρώς την ίδια μέθοδο και κατά την άσκηση του ελέγχου πλήρους δικαιοδοσίας, προέβη επίσης σε πεπλανημένη εκτίμηση στο πλαίσιο του ελέγχου αυτού.

Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Η K+N, σε αντίθεση με τις άλλες εταιρίες μεταφορών, δεν λειτουργεί με βάση το ενοποιημένο μοντέλο, αλλά, από οικονομικής απόψεως, άνω του 90 % των συναλλαγών της πραγματοποιείται με την κλασική ιδιότητα του ενδιαμέσου. Λόγω των ιδιαίτερα σημαντικών διαφορών ως προς το εφαρμοζόμενο επιχειρηματικό μοντέλο, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να προβεί σε διαφοροποίηση και να μην επιφυλάξει την ίδια μεταχείριση σε ανόμοιες καταστάσεις. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να ακυρώσει τον υπολογισμό του προστίμου από την Επιτροπή και να επιβάλει στις αναιρεσείουσες πρόστιμο λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις πράξεις που διενεργήθηκαν με εφαρμογή των σχετικών «fees» ή «surcharges».

Τέταρτον, το πρόστιμο που επέβαλε το Γενικό Δικαστήριο είναι εντελώς δυσανάλογο. Το πρόστιμο που επιβεβαίωσε το Γενικό Δικαστήριο είναι προδήλως υπερβολικό και δεν δικαιολογείται ούτε για αποτρεπτικούς λόγους.

Πέμπτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τους κανόνες περί εξαιρέσεως των αεροπορικών μεταφορών και κακώς εξέλαβε ως δεδομένο ότι το άρθρο 101 ΣΛΕΕ εφαρμοζόταν επί των NES και AMS.

---

Γενικό Δικαστήριο

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/20

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Γαλλία και IFP Énergies nouvelles κατά Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-479/11 και T-157/12) (1)

([Κρατική ενίσχυση - Πετρελαϊκή έρευνα - Έμμεση και απεριόριστη εγγύηση του Δημοσίου υπέρ του Institut français du pétrole (IFP) μέσω της μετατροπής του σε δημόσιο νομικό πρόσωπο βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC) - Πλεονέκτημα - Τεκμήριο υπάρξεως πλεονεκτήματος])

(2016/C 251/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha και J. Gstalter, στη συνέχεια E. Belliard, G. de Bergues, J. Gstalter και S. Menez, στη συνέχεια G. de Bergues, S. Menez, D. Colas και J. Bousin και τέλος G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin) (υπόθεση T-479/11)· και IFP Énergies nouvelles (Rueil-Malmaison, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς É. Morgan de Rivery και A. Noël-Baron, στη συνέχεια É. Morgan de Rivery και E. Lagathu, δικηγόροι) (υπόθεση T-157/12)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky, D. Grespan και K. Talabér-Ritz)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση 2012/26/ΕΕ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) που χορήγησε η Γαλλία στον δημόσιο οργανισμό «Institut Français du Pétrol» (ΕΕ 2012, L 14, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 έως 5, καθώς και τα άρθρα 2 έως 12 της αποφάσεως 2012/26/ΕΕ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) που χορήγησε η Γαλλία στον δημόσιο οργανισμό «Institut Français du Pétrol». |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφοι 3 έως 5, καθώς και τα άρθρα 2 έως 12 της αποφάσεως 2012/26/ΕΕ της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) που χορήγησε η Γαλλία στον δημόσιο οργανισμό «Institut Français du Pétrol».

| 2) | Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-479/11 και T-157/12 καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων της Γαλλικής Δημοκρατίας και του IFP Énergies nouvelles. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T-479/11 και T-157/12 καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων της Γαλλικής Δημοκρατίας και του IFP Énergies nouvelles.

| 4) | Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-479/11. |
| --- | --- |

4)

Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-479/11.

| 5) | Το IFP Énergies nouvelles φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-157/12. |
| --- | --- |

5)

Το IFP Énergies nouvelles φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-157/12.

---

(1)  EE C 340 της 19.11.2011.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/21

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Mega Brands κατά EUIPO – Diset (MAGNEXT)

(Υπόθεση T-292/12) (1)

((Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MAGNEXT - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα MAGNET 4 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009))

(2016/C 251/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: A. Nordemann και M. Maier, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Melgar, στη συνέχεια H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Diset, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1722/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Diset και Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 24ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1722/2011-4). |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 24ης Απριλίου 2012 (υπόθεση R 1722/2011-4).

| 2) | Το EUIPO φέρει τα έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug |
| --- | --- |

2)

Το EUIPO φέρει τα έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug

---

(1)  EE C 273 της 8.9.2012.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/21

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Bank Mellat κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-160/13) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν - Περιορισμοί στις μεταφορές κεφαλαίων στις οποίες εμπλέκονται ιρανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα - Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Κανονιστική πράξη μη περιλαμβάνουσα εκτελεστικά μέτρα - Πράξη που αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα - Έννομο συμφέρον - Παραδεκτό - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Νομικές εγγυήσεις του άρθρου 215, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ - Ασφάλεια δικαίου - Απαγόρευση των αυθαιρεσιών - Προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων))

(2016/C 251/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bank Mellat (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Zaiwalla, P. Reddy, F. Zaiwalla, Z. Burbeza, A. Meskarian, solicitors, D. Wyatt, QC, R. Blakeley και G. Beck, barristers, στη συνέχεια S. Zaiwalla, P. Reddy, Z. Burbeza, A. Meskarian, D. Wyatt, R. Blakeley και G. Beck)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και Ι. Ρόδιος)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Gauci και M. Κωνσταντινίδης)· και Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi-Spencer, L. Christie και C. Brodie, στη συνέχεια C. Brodie και V. Kaye, επικουρούμενες από την S. Lee, barrister,)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, σημείο 15, του κανονισμού (ΕΕ) 1263/2012 του Συμβούλιο, της 21ης Δεκεμβρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2012, L 356, σ. 34), ή την ακύρωση της προμνησθείσας διάταξης στο μέτρο που δεν προβλέπει εξαίρεση η οποία να έχει εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας, καθώς και αίτημα να κριθεί ανεφάρμοστο το άρθρο 1, σημείο 6, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2012, L 282, σ. 58).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Bank Mellat φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Η Bank Mellat φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  EE C 147 της 25.5.2013.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/22

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Warimex κατά EUIPO (STONE)

(Υπόθεση T-454/14) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου STONE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2016/C 251/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Warimex Waren-Import Export Handels-GmbH (Neuried, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Keller και J. Voogd, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Schneider και D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1599/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου STONE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Η Warimex Waren-Import Export Handels-GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Η Warimex Waren-Import Export Handels-GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 292 της 1.9.2014.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/23

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – Staywell Hospitality Group και Sheraton International IP κατά EUIPO – Sheraton International IP και Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-510/14 και T-536/14) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης PARK REGIS - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ST. REGIS - Μερική άρνηση καταχωρίσεως - Άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009])

(2016/C 251/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (Σίδνεϊ, Αυστραλία) (εκπρόσωποι: D. Farnsworth, solicitor, και A. Bryson, barrister) (υπόθεση T-510/14)· και Sheraton International IP LLC (Stamford, Connecticut, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: E. Armijo Chávarri, δικηγόρος) (υπόθεση T-536/14)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Sheraton International IP LLC (υπόθεση T-510/14)· και Staywell Hospitality Group Pty Ltd (υπόθεση T-536/14)

Αντικείμενο

Προσφυγές κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 30ής Απριλίου 2014 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 240/2013-5 και R 303/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Sheraton International IP και Staywell Hospitality Group.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τις προσφυγές στις υποθέσεις T-510/14 και T-536/14. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τις προσφυγές στις υποθέσεις T-510/14 και T-536/14.

| 2) | Στην υπόθεση T-510/14, καταδικάζει την Staywell Hospitality Group Pty Ltd στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Στην υπόθεση T-510/14, καταδικάζει την Staywell Hospitality Group Pty Ltd στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Στην υπόθεση T-536/14, καταδικάζει την Sheraton International IP LLC στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Στην υπόθεση T-536/14, καταδικάζει την Sheraton International IP LLC στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 303 της 8.9.2014.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/24

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ης Ιουνίου 2016 – Revolution κατά EUIPO (REVOLUTION)

(Υπόθεση T-654/14) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης REVOLUTION - Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2016/C 251/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Revolution LLC (Ουάσινγκτον DC, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: P. Roncaglia, F. Rossi και N. Parrotta, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς Π. Γερουλάκος, στη συνέχεια D. Gája και A. Folliard-Monguiral)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Ιουνίου 2014 (υπόθεση R 2143/2013-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου REVOLUTION ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Revolution LLC στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Revolution LLC στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 388 της 3.11.2014.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/24 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/24

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-662/14) (1)

([Κοινή γεωργική πολιτική - Άμεσες ενισχύσεις - Συμπληρωματικά κριτήρια για τις περιοχές οικολογικής εστίασης με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου - Άρθρο 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 - Άρθρο 46, παράγραφος 9, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 - Κατάχρηση εξουσίας - Ασφάλεια δικαίου - Απαγόρευση των διακρίσεων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])

(2016/C 251/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér και G. Koós)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Kranenborg, A. Sipos και G. von Rintelen

Αντικείμενο

Αίτημα ακύρωσης της πρώτης περιόδου του άρθρου 45, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την τροποποίηση του παραρτήματος X του εν λόγω κανονισμού (ΕΕ 2014, L 181, σ. 1), κατά το μέρος που ορίζει τα εξής: «επιλέγοντας από τον κατάλογο που καταρτίζεται βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) [...] 1307/2013 τα πλέον κατάλληλα είδη από οικολογικής άποψης, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα εμφανώς μη αυτόχθονα είδη».

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 448 της 15.12.2014.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/25

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Ιουνίου 2016 – HX κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-723/14) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσαρμογή των αιτημάτων - Πλάνη περί την εκτίμηση))

(2016/C 251/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Διάδικοι

Προσφεύγων: HX (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: S. Koev, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: I. Gurov και Σ. Κυριακοπούλου)

Αντικείμενο

Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της εκτελεστικής απόφασης 2014/488/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2014, L 217, σ. 49), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 793/2014 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2014, L 217, σ. 10), και της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2015/837 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2015, L 132, σ. 82), κατά το μέτρο που το όνομα του προσφεύγοντος ενεγράφη στους καταλόγους των προσώπων και των οντοτήτων επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/488/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 793/2014 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον HX. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση 2014/488/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 793/2014 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2014, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον HX.

| 2) | Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή. |
| --- | --- |

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

| 3) | Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο HX. |
| --- | --- |

3)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο HX.

---

(1)  EE C 462 της 22.12.2014.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/26

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Wolf Oil κατά EUIPO – SCT Lubricants (CHEMPIOIL)

(Υπόθεση T-34/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Λεκτικό σήμα CHEMPIOIL - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα CHAMPION - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Άρθρα 75 και 76 του κανονισμού 207/2009])

(2016/C 251/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Wolf Oil Corp. (Hemiksem, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Maeyaert και J. Muyldermans, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: UAB SCT Lubricants (Klaipėda, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: S. Labesius, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 31ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 1596/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Wolf Oil Corp. και UAB SCT Lubricants.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει τη Wolf Oil Corp. στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η UAB SCT Lubricants στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Wolf Oil Corp. στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η UAB SCT Lubricants στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

---

(1)  EE C 89 της 16.3.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/26

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Sfera Joven κατά EUIPO – Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA)

(Υπόθεση T-99/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης NOOSFERA - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα SFERA, Sfera colours και sfera CENTROS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2016/C 251/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sfera Joven, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. L. Rivas Zurdo, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Muñiz Rodríguez και A. Schifko)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Las banderas del Mediterráneo, SL (Cox, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 158/2014-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Sfera Joven και Las banderas del Mediterráneo.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Sfera Joven, SA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Sfera Joven, SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 155 της 11.5.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/27

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – International Management Group κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-110/15) (1)

([Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με έρευνα της OLAF - Άρνηση παροχής προσβάσεως - Εξαίρεση σχετική με την προστασία των σκοπών επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου - Υποχρέωση συγκεκριμένης και εξατομικευμένης εξετάσεως κάθε εγγράφου - Κατηγορία εγγράφων])

(2016/C 251/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: International Management Group (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Burgstaller, solicitor, και E. Wright, barrister, εν συνεχεία A. Tymen και L. Levi, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz και S. Bartelt)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, της αποφάσεως THOR/C4/LL/el/(S) (2015) 4287 της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), της 6ης Φεβρουαρίου 2015, με την οποία η καθής αρνήθηκε να παράσχει στην προσφεύγουσα πρόσβαση στα έγγραφα τα οποία αφορούν έρευνα που διενεργήθηκε εις βάρος της.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την International Management Group στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την International Management Group στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 138 της 27.4.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/28

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 2016 – Grupo Bimbo κατά EUIPO (Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους)

(Υπόθεση T-240/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαιώματα άμυνας - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])

(2016/C 251/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Grupo Bimbo, SAB de CV (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Muñiz Rodríguez και A. Schifko)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 1602/2014-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σημείου που έχει τη μορφή ράβδου με τέσσερις κύκλους ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Grupo Bimbo, SAB de CV στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Grupo Bimbo, SAB de CV στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 236 της 20.7.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/28 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/28

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Aldi Einkauf κατά EUIPO – Dyado Liben (Casale Fresco)

(Υπόθεση T-254/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Casale Fresco - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης FREZCO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2016/C 251/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Έσσεν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen και N. Bertram, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Kunz)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Dyado Liben OOD (Σόφια, Βουλγαρία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 1138/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Casale Fresco ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 245 της 27.7.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/29

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Μαΐου 2016 – Jochen Schweizer κατά EUIPO (Du bist, was du erlebst.)

(Υπόθεση T-301/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Du bist, was du erlebst. - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Σήμα συνιστάμενο σε διαφημιστικό σύνθημα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2016/C 251/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Jochen Schweizer GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. González Hähnlein, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Pethke και M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 3114/2014-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Du bist, was du erlebst. ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Jochen Schweizer GmbH στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Jochen Schweizer GmbH στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 270 της 17.8.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/30

---

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 2016 – Bimbo κατά EUIPO (THE SNACK COMPANY)

(Υπόθεση T-331/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης THE SNACK COMPANY - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ίση μεταχείριση - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])

(2016/C 251/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bimbo, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Carbonell Callicó, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. García Murillo και A. Schifko)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 31ης Μαρτίου 2015 (υπόθεση R 954/2014-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου THE SNACK COMPANY ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Bimbo, SA στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Bimbo, SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 262 της 10.8.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/30

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2016 – Efler κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-754/14 R)

((Ασφαλιστικά μέτρα - Θεσμικό δίκαιο - Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών - Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Απαράδεκτο))

(2016/C 251/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αιτούντες: Michael Efler (Βερολίνο, Γερμανία), Pedro De Birto E. Abreu Krupenski (Λισσαβώνα, Πορτογαλία), Susan Vance George (Παρίσι, Γαλλία), Otto Jaako Kronqvist (Ελσίνκι, Φινλανδία), Blanche Léonie Denise Weber (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), John Jephson Hilary (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Ileana-Lavinia Andrei (Βουκουρέστι, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: B. Kempen)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Krämer και F. Erlbacher)

Αντικείμενο

Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων σχετικά με την απόφαση C (2014) 6501 τελικό της Επιτροπής, της 10ης Σεπτεμβρίου 2014, περί απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως της προτεινόμενης ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών «STOP TTIP».

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/31

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2016 – Ελλάδα κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-168/15) (1)

((FEADER - Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως - Κατάργηση της δίκης))

(2016/C 251/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Γ. Κανελλόπουλος, Ε. Λευθεριώτου και Α.-Ευ. Βασιλοπούλου)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Aquilina και Δ. Τριανταφύλλου)

Αντικείμενο

Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ ακυρώσεως της εκτελεστικής αποφάσεως C(2015) 252 τελικό της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2015, για τη μείωση των ενδιάμεσων πληρωμών σχετικά με το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης CCI 2007 GR 06 RPO 001 της Ελληνικής Δημοκρατίας για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 και με τις δαπάνες για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Μαρτίου 2014 και από την 1η Απριλίου 2014 έως τις 30 Ιουνίου 2014.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Καταργείται η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής. |
| --- | --- |

1)

Καταργείται η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής.

| 2) | Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. |
| --- | --- |

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  ΕΕ C 245 της 27.7.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/32

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Απριλίου 2016 – European Union Copper Task Force κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-310/15) (1)

((Προσφυγή ακυρώσεως - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/408 - Κατάρτιση καταλόγου των υποψήφιων προς αντικατάσταση ουσιών - Συμπερίληψη των ενώσεων χαλκού στον εν λόγω κατάλογο - Πράξη που δεν αφορά ατομικά την προσφεύγουσα - Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα - Απαράδεκτο))

(2016/C 251/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: European Union Copper Task Force (Essex, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: C. Fernández Vicién και I. Moreno Tapia Rivas, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. von Rintelen και P. Ondrůšek)

Αντικείμενο

Αίτημα για τη μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/408 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του άρθρου 80, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και τον καθορισμό καταλόγου υποψηφίων προς υποκατάσταση (ΕΕ L 67, σ. 18).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

| 2) | Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, |
| --- | --- |

2)

Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,

| 3) | Καταδικάζει τη European Union Copper Task Force στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Καταδικάζει τη European Union Copper Task Force στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE 294 της 7.9.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/32

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Μαΐου 2016 – CEVA κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-601/15) (1)

((Ρήτρα διαιτησίας - Σχέδιο τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα με τίτλο «Τα προερχόμενα από τη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια φύκια ως πρώτη ύλη για βιοαποικοδομήσιμα» - Σύμβαση Seabioplas - Αίτημα περί καταβολής της οφειλόμενης χρηματικής συνδρομής - Συμψηφισμός - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο))

(2016/C 251/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγον: Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) (Pleubian, Γαλλία) (εκπρόσωπος: E. De Boissieu, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Delaude και J. Estrada de Solà)

Αντικείμενο

Αίτημα, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει την πρώτη δόση της οφειλόμενης στο ενάγον συνδρομής στο πλαίσιο της συμβάσεως Seabioplas (στοιχεία FP7-SME-2013-606032-SEABIOPLAS), σχετικά με ένα σχέδιο τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα με τίτλο «Τα προερχόμενα από τη βιώσιμη υδατοκαλλιέργεια φύκια ως πρώτη ύλη για βιοαποικοδομήσιμα».

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη.

| 2) | Καταδικάζει το Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει το Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 429 της 21.12.2015.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/33 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/33

---

Προσφυγή της 25ης Απριλίου 2016 – Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-191/16)

(2016/C 251/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: E. Τζαννίνη, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να γίνει δεκτή η προσφυγή· |
| --- | --- |

—

να γίνει δεκτή η προσφυγή·

| — | να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη ήτοι η από 16/02/2016 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2016) 1080 «σχετικά με την ανάκτηση συνολικού ποσού 109 415,20 ευρώ, προσαυξημένου με τους οφειλόμενους τόκους, από τη LITO HOSPITAL FOR WOMEN AE»· |
| --- | --- |

—

να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη ήτοι η από 16/02/2016 απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2016) 1080 «σχετικά με την ανάκτηση συνολικού ποσού 109 415,20 ευρώ, προσαυξημένου με τους οφειλόμενους τόκους, από τη LITO HOSPITAL FOR WOMEN AE»·

| — | να αναγνωριστεί ότι ο παρασχεθείς χρόνος εργασίας του προσωπικού της προσφεύγουσας για το παραδοθέν έργο είναι ο αναφερόμενος στο ιστορικό της προσφυγής· |
| --- | --- |

—

να αναγνωριστεί ότι ο παρασχεθείς χρόνος εργασίας του προσωπικού της προσφεύγουσας για το παραδοθέν έργο είναι ο αναφερόμενος στο ιστορικό της προσφυγής·

| — | να ληφθούν υπ’όψιν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, αν ήθελε κριθεί ότι είναι επιστρεπτέα τα ποσά όπως τα αποδέχεται στο από 05/11/2009 Υπόμνημα· |
| --- | --- |

—

να ληφθούν υπ’όψιν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, αν ήθελε κριθεί ότι είναι επιστρεπτέα τα ποσά όπως τα αποδέχεται στο από 05/11/2009 Υπόμνημα·

| — | να ακυρωθεί η προσβαλλομένη και κατά το μέρος εκείνο για το οποίο δεν έχει καταβληθεί η γ' δόση· |
| --- | --- |

—

να ακυρωθεί η προσβαλλομένη και κατά το μέρος εκείνο για το οποίο δεν έχει καταβληθεί η γ' δόση·

| — | να συμψηφιστούν τα τυχόν επιστρεπτέα ποσά με τα μηδέποτε καταβληθέντα ως γ' δόση η οποία παραμένει εκκρεμής επί δεκαετία· |
| --- | --- |

—

να συμψηφιστούν τα τυχόν επιστρεπτέα ποσά με τα μηδέποτε καταβληθέντα ως γ' δόση η οποία παραμένει εκκρεμής επί δεκαετία·

| — | να θεωρηθεί η προσφυγή ως γεγονός διακοπτικό της παραγραφής της αξιώσεως μας για την καταβολή της γ' δόσης· και |
| --- | --- |

—

να θεωρηθεί η προσφυγή ως γεγονός διακοπτικό της παραγραφής της αξιώσεως μας για την καταβολή της γ' δόσης· και

| — | να καταδικαστεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικαστεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους:

| 1. | Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση κανόνος δικαίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη μη δυνατότητα έκδοσης πράξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προσβλητέας βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την προκείμενη υπόθεση. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση κανόνος δικαίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη μη δυνατότητα έκδοσης πράξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προσβλητέας βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την προκείμενη υπόθεση.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τη μη λήψη υπ’όψιν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των αποδεικτικών μέσων που της προσκομίστηκαν. |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τη μη λήψη υπ’όψιν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των αποδεικτικών μέσων που της προσκομίστηκαν.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αντλείται από τη μη λήψη υπ’όψιν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματικών ισχυρισμών που της προτάθηκαν κατά την όλη διαδικασία. |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από τη μη λήψη υπ’όψιν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματικών ισχυρισμών που της προτάθηκαν κατά την όλη διαδικασία.

| 4. | Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. |
| --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

| 5. | Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την καταχρηστικότητα του συμβατικού όρου περί μόνου τρόπου απόδειξης της παρασχεθείσας εργασίας. |
| --- | --- |

5.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την καταχρηστικότητα του συμβατικού όρου περί μόνου τρόπου απόδειξης της παρασχεθείσας εργασίας.

| 6. | Ο έκτος λόγος αντλείται από την παραγραφή της αιτούμενης από την Επιτροπή απαίτησης. |
| --- | --- |

6.

Ο έκτος λόγος αντλείται από την παραγραφή της αιτούμενης από την Επιτροπή απαίτησης.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/34

---

Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-205/16)

(2016/C 251/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė και D. Stepanienė)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2016) 969 τελικό, της 23ης Φεβρουαρίου 2016, περί μειώσεως της συνδρομής από το Ταμείο Συνοχής για έργο που εκτελείται στη Λιθουανία «τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του ταμείου συνοχής στη Δημοκρατία της Λιθουανίας» (2005LT16CPA001), κατά το μέτρο που προβλέπει μείωση της συνδρομής κατά 137 864,61 ευρώ, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2016) 969 τελικό, της 23ης Φεβρουαρίου 2016, περί μειώσεως της συνδρομής από το Ταμείο Συνοχής για έργο που εκτελείται στη Λιθουανία «τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του ταμείου συνοχής στη Δημοκρατία της Λιθουανίας» (2005LT16CPA001), κατά το μέτρο που προβλέπει μείωση της συνδρομής κατά 137 864,61 ευρώ,

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η Δημοκρατία της Λιθουανίας κάνει λόγο για παράβαση του άρθρου 11 του κανονισμού 16/2003 (1) της Επιτροπής, σε συνδυασμό με την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μείωσε την προερχόμενη από το Ταμείο Συνοχής συνδρομή για τα έτη 2000-2006:

| — | χωρίς να λάβει υπόψη της ότι το κόστος ΦΠΑ λόγω της εφαρμογής της αποφάσεως C(2005)5291 (2) της Επιτροπής, για την έγκριση του έργου «τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του ταμείου συνοχής στη Δημοκρατία της Λιθουανίας» (στο εξής: έργο) ήταν επιλέξιμο για επιστροφή σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 16/2003 και άλλες διατάξεις, |
| --- | --- |

—

χωρίς να λάβει υπόψη της ότι το κόστος ΦΠΑ λόγω της εφαρμογής της αποφάσεως C(2005)5291 (2) της Επιτροπής, για την έγκριση του έργου «τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του ταμείου συνοχής στη Δημοκρατία της Λιθουανίας» (στο εξής: έργο) ήταν επιλέξιμο για επιστροφή σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 16/2003 και άλλες διατάξεις,

| — | κατόπιν εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού 16/2003 ως εφαρμοστέου στο συγκεκριμένο έργο, ανεξαρτήτως του αν το σχετικό με τον ΦΠΑ κόστος είναι ανακτήσιμο· η ερμηνεία αυτή προσκρούσει στο άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 16/2003, δεν ευσταθεί από νομικής απόψεως και είναι πρακτικά ανεφάρμοστη στο πλαίσιο της χρηματοδοτήσεως έργων από το Ταμείο Συνοχής· |
| --- | --- |

—

κατόπιν εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού 16/2003 ως εφαρμοστέου στο συγκεκριμένο έργο, ανεξαρτήτως του αν το σχετικό με τον ΦΠΑ κόστος είναι ανακτήσιμο· η ερμηνεία αυτή προσκρούσει στο άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 16/2003, δεν ευσταθεί από νομικής απόψεως και είναι πρακτικά ανεφάρμοστη στο πλαίσιο της χρηματοδοτήσεως έργων από το Ταμείο Συνοχής·

| — | χωρίς να λάβει υπόψη το άρθρο 3, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2005)5291, κατά το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1164/94 (3), η κοινοτική συνδρομή ορίστηκε στο 100 % της αξίας του έργου (ήτοι χωρίς συνεισφορά του αναδόχου του έργου) ούτε το γεγονός ότι το κράτος μέλος είχε σχηματίσει τη δικαιολογημένη προσδοκία ότι το έργο αυτό θα χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από το Ταμείο Συνοχής, δηλαδή ότι όλοι οι προβλεπόμενοι από τον κανονισμό 16/2003 θα εφαρμοστούν δεόντως. |
| --- | --- |

—

χωρίς να λάβει υπόψη το άρθρο 3, παράγραφος 2, της αποφάσεως της Επιτροπής C(2005)5291, κατά το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 1164/94 (3), η κοινοτική συνδρομή ορίστηκε στο 100 % της αξίας του έργου (ήτοι χωρίς συνεισφορά του αναδόχου του έργου) ούτε το γεγονός ότι το κράτος μέλος είχε σχηματίσει τη δικαιολογημένη προσδοκία ότι το έργο αυτό θα χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από το Ταμείο Συνοχής, δηλαδή ότι όλοι οι προβλεπόμενοι από τον κανονισμό 16/2003 θα εφαρμοστούν δεόντως.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 16/2003 της Επιτροπής, της 6ης Ιανουαρίου 2003, για τη θέσπιση ειδικών λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 του Συμβουλίου όσον αφορά την επιλεξιμότητα των δαπανών στο πλαίσιο ενεργειών που συγχρηματοδοτούνται από το Ταμείο Συνοχής (ΕΕ 2003, L 2, σ. 7).

(2)  Απόφαση της Επιτροπής C(2005) 5291, της 8ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τη χορήγηση συνδρομής από το Ταμείο Συνοχής για το έργο «τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του ταμείου συνοχής στη Δημοκρατία της Λιθουανίας», CCI 2005/LT/16/C/PA/001, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής C(2008) 1566 της 15ης Απριλίου 2008 και την απόφαση της Επιτροπής C(2011) 3668 της 20ής Μαΐου 2011.

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 1164/94 του Συμβουλίου, της 16ης Μαΐου 1994, για την ίδρυση του ταμείου συνοχής (ΕΕ 1994 L 130, σ. 1), ο οποίος καταργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1084/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006 , για την ίδρυση Ταμείου Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 (ΕΕ 2006 L 210, σ. 79).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/35

---

Προσφυγή της 2ας Μαΐου 2016 – Bodegas Verdúguez κατά EUIPO (TRES TOROS 3)

(Υπόθεση T-206/16)

(2016/C 251/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bodegas Verdúguez, SL (Villanueva de Alcardete, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. García Domínguez, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «TRES TOROS 3» – Υπ’ αριθ. 12 796 926 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 407/2015-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτή την προσφυγή κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση και να εκδώσει άλλη, με την οποία να διαπιστώνει ότι:






  1) | η απαγόρευση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', δεν έχει εφαρμογή στο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του οποίου ζητείται η καταχώριση, |
| --- | --- | --- |

—

να κάνει δεκτή την προσφυγή κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση και να εκδώσει άλλη, με την οποία να διαπιστώνει ότι:

1)

η απαγόρευση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', δεν έχει εφαρμογή στο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του οποίου ζητείται η καταχώριση,

| 2) | επικουρικώς, και μόνο στην περίπτωση κατά την οποία το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η απαγόρευση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', έχει εφαρμογή στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, να διαπιστώσει ότι η απαγόρευση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί μόνον ως προς τα προϊόντα «οίνοι», διατηρώντας την επομένως μόνον ως προς αυτά και αποκαθιστώντας το κύρος του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τα λοιπά προϊόντα της κλάσης 33 για τα οποία ζητείται η καταχώριση. |
| --- | --- |

2)

επικουρικώς, και μόνο στην περίπτωση κατά την οποία το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η απαγόρευση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', έχει εφαρμογή στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, να διαπιστώσει ότι η απαγόρευση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί μόνον ως προς τα προϊόντα «οίνοι», διατηρώντας την επομένως μόνον ως προς αυτά και αποκαθιστώντας το κύρος του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τα λοιπά προϊόντα της κλάσης 33 για τα οποία ζητείται η καταχώριση.

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα και να το υποχρεώσει να επιστρέψει στην προσφεύγουσα το τέλος προσφυγής που αυτή ενδεχομένως του κατέβαλε. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα και να το υποχρεώσει να επιστρέψει στην προσφεύγουσα το τέλος προσφυγής που αυτή ενδεχομένως του κατέβαλε.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο ι', του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/36 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/36

---

Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-207/16)

(2016/C 251/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρωθεί η απόφαση αποκλεισμού του προσφεύγοντος· |
| --- | --- |

—

να ακυρωθεί η απόφαση αποκλεισμού του προσφεύγοντος·

| — | να ακυρωθεί η απόφαση καταχώρισης και ενεργοποίησης του προσφεύγοντος στο Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης ή/και στο Σύστημα Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού· και |
| --- | --- |

—

να ακυρωθεί η απόφαση καταχώρισης και ενεργοποίησης του προσφεύγοντος στο Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης ή/και στο Σύστημα Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού· και

| — | να καταδικασθεί η καθής στη δικαστική δαπάνη του προσφεύγοντος. |
| --- | --- |

—

να καταδικασθεί η καθής στη δικαστική δαπάνη του προσφεύγοντος.

Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προκειμένη προσφυγή, το προσφεύγον αιτείται την ακύρωση, πρώτον, της απόφασης του αρμόδιου διατάκτη ή/και της αρμόδιας αναθέτουσας αρχής για τον αποκλεισμό του προσφεύγοντος και, δεύτερον, της απόφασης του αρμόδιου διατάκτη ή/και της αρμόδιας αναθέτουσας αρχής, με την οποία ζητήθηκε η καταχώριση ή έγινε η καταχώριση, καθώς και η ενεργοποίηση της προειδοποίησης αποκλεισμού από την Επιτροπή ως προς το προσφεύγον στο Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης (Early Warning System) ή/και στο Σύστημα Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού (Early Detection and Exclusion System), τα οποία διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το προσφεύγον υποστηρίζει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις πρέπει να ακυρωθούν για τους ακόλουθους λόγους:

| 1. | Πρώτον, λόγω παραβάσεως ουσιώδους τύπου. |
| --- | --- |

1.

Πρώτον, λόγω παραβάσεως ουσιώδους τύπου.

| 2. | Δεύτερον, λόγω παραβάσεως των διατάξεων της απόφασης 2014/792/ΕΕ (1) για το Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης και του κανονισμού 2015/1929 (2) για το Σύστημα Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού, του δικαιώματος ακρόασης και της αρχής της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

2.

Δεύτερον, λόγω παραβάσεως των διατάξεων της απόφασης 2014/792/ΕΕ (1) για το Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης και του κανονισμού 2015/1929 (2) για το Σύστημα Έγκαιρου Εντοπισμού και Αποκλεισμού, του δικαιώματος ακρόασης και της αρχής της αναλογικότητας.

| 3. | Τρίτον, λόγω παραβάσεως των γενικών αρχών της χρηστής διοίκησης και διαφάνειας. |
| --- | --- |

3.

Τρίτον, λόγω παραβάσεως των γενικών αρχών της χρηστής διοίκησης και διαφάνειας.

---

(1)  2014/792/EE: Απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Νοεμβρίου 2014 , σχετικά με το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης που θα χρησιμοποιείται από τους διατάκτες της Επιτροπής και από τους εκτελεστικούς οργανισμούς (ΕΕ L 329, σ. 68)

(2)  Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/1929 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ L 286, σ. 1)

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/37 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/37

---

Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2016 – Cop κατά EUIPO - Conexa (AMPHIBIAN)

(Υπόθεση T-215/16)

(2016/C 251/43)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Cop Vertriebs-GmbH (Aresing, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Hofmann, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Conexa LLC (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση του σήματος «AMPHIBIAN» με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Υπ’ αριθ. 359 251 διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 1984/2015-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει ή να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει ή να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να ακυρώσει ή να μεταρρυθμίσει την από 14 Σεπτεμβρίου 2015 απόφαση του τμήματος ακυρώσεων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) στην διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας υπ’ αριθ. 9736 C· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει ή να μεταρρυθμίσει την από 14 Σεπτεμβρίου 2015 απόφαση του τμήματος ακυρώσεων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) στην διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας υπ’ αριθ. 9736 C·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·

| — | να ορίσει ημερομηνία διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως. |
| --- | --- |

—

να ορίσει ημερομηνία διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και, κατά συνέπεια, του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και, κατά συνέπεια, του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/38 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/38

---

Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2016 – Internacional de Productos Metálicos κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-217/16)

(2016/C 251/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Internacional de Productos Metálicos, S.A. (Vitoria-Gasteiz, Ισπανία) (εκπρόσωποι: C. Cañizares Pacheco, E. Tejedor de la Fuente, A. Monreal Lasheras, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτούς τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και να ακυρώσει το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/278 της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2016, για την κατάργηση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι. |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτούς τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και να ακυρώσει το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/278 της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2016, για την κατάργηση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι.

| — | να αναγνωρίσει ρητώς την αναδρομική ισχύ των αποτελεσμάτων του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/278 της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2016, για την κατάργηση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι. |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ρητώς την αναδρομική ισχύ των αποτελεσμάτων του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/278 της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2016, για την κατάργηση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ως άνω κανονισμό κατά το μέτρο που, καίτοι, συνεπεία των συναφών αποφάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο του ΠΟΕ, έχουν καταργηθεί οι δασμοί αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί αρχικά στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ή Μαλαισίας, εντούτοις το άρθρο 2 του κανονισμού αποκλείει τη δυνατότητα επιστροφής των ήδη εισπραχθέντων δασμών κατά το μέτρο που δεν προβλέπει αναδρομικά αποτελέσματα για την κατάργηση, με συνέπεια να διατηρείται στην έννομη τάξη ο δασμός αντιντάμπινγκ, παρά το γεγονός ότι αντιβαίνει στη ρύθμιση του ΠΟΕ, χωρίς να υφίσταται λόγος δημόσιας τάξεως που να δικαιολογεί αντικειμενικά την εν λόγω απόφαση.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1. | Πρώτος λόγος, ο οποίος αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 2 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ως αντίθετου στη συμφωνία αντιντάμπινγκ.






  — | Συναφώς, επιβεβαιώνεται ότι, εφόσον η Επιτροπή αναγνωρίζει με τον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η κατάργηση των δασμών αντιντάμπινγκ οφείλεται στην αθέτηση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ από το Συμβούλιο, η νομιμότητα του προσβαλλόμενου άρθρου πρέπει να κριθεί με γνώμονα τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση με την υπογραφή της συμφωνίας αντιντάμπινγκ. |
| --- | --- | --- |

1.

Πρώτος λόγος, ο οποίος αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 2 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ως αντίθετου στη συμφωνία αντιντάμπινγκ.

—

Συναφώς, επιβεβαιώνεται ότι, εφόσον η Επιτροπή αναγνωρίζει με τον προσβαλλόμενο κανονισμό ότι η κατάργηση των δασμών αντιντάμπινγκ οφείλεται στην αθέτηση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ από το Συμβούλιο, η νομιμότητα του προσβαλλόμενου άρθρου πρέπει να κριθεί με γνώμονα τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση με την υπογραφή της συμφωνίας αντιντάμπινγκ.

| — | Επιπλέον, όπως προκύπτει από τη συμφωνία αντιντάμπινγκ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία, μπορούσε να θεσπίσει δασμούς αντιντάμπινγκ υπό τον όρο της τηρήσεως της διαδικασίας που ορίζεται στην αναφερόμενη διεθνή συμφωνία. Δεδομένου ότι το Συμβούλιο παρέβη διάφορες διατάξεις της συμφωνίας κατά τη θέσπιση των καταργηθέντων δασμών αντιντάμπινγκ, όπως αναγνωρίζεται ρητά με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/278, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε εξαρχής το δικαίωμα να επιβάλει τους καταργηθέντες δασμούς, και επομένως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να περιορισθούν τα αποτελέσματα της καταργήσεως τους. |
| --- | --- |

—

Επιπλέον, όπως προκύπτει από τη συμφωνία αντιντάμπινγκ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία, μπορούσε να θεσπίσει δασμούς αντιντάμπινγκ υπό τον όρο της τηρήσεως της διαδικασίας που ορίζεται στην αναφερόμενη διεθνή συμφωνία. Δεδομένου ότι το Συμβούλιο παρέβη διάφορες διατάξεις της συμφωνίας κατά τη θέσπιση των καταργηθέντων δασμών αντιντάμπινγκ, όπως αναγνωρίζεται ρητά με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/278, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε εξαρχής το δικαίωμα να επιβάλει τους καταργηθέντες δασμούς, και επομένως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να περιορισθούν τα αποτελέσματα της καταργήσεως τους.

| 2. | Δεύτερος λόγος, ο οποίος αντλείται από την αρχή της ασφάλειας δικαίου και του αδικαιολόγητου πλουτισμού.






  — | Διαπιστώνεται συναφώς ότι η ανάγκη αναγνωρίσεως του αναδρομικού αποτελέσματος της καταργήσεως των δασμών αντιντάμπινγκ έγκειται στον ίδιο τον σκοπό του επίμαχου κανονισμού, με τον οποίον αναγνωρίζει η παραβίαση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ την οποία διέπραξε το Συμβούλιο με τη θέσπιση των καταργηθέντων δασμών. |
| --- | --- | --- |

2.

Δεύτερος λόγος, ο οποίος αντλείται από την αρχή της ασφάλειας δικαίου και του αδικαιολόγητου πλουτισμού.

—

Διαπιστώνεται συναφώς ότι η ανάγκη αναγνωρίσεως του αναδρομικού αποτελέσματος της καταργήσεως των δασμών αντιντάμπινγκ έγκειται στον ίδιο τον σκοπό του επίμαχου κανονισμού, με τον οποίον αναγνωρίζει η παραβίαση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ την οποία διέπραξε το Συμβούλιο με τη θέσπιση των καταργηθέντων δασμών.

| — | Αφετέρου, εφόσον το Δικαστήριο έχει απαιτήσει από τα κράτη μέλη να επιστρέψουν τα ποσά που έχουν εισπράξει κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης, το ίδιο πρέπει να ισχύσει και για τα ποσά που έχουν εισπραχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά παράβαση του δικαίου της, στο οποίο εντάσσεται και η συμφωνία αντιντάμπινγκ. Η μη αναδρομική εφαρμογή της καταργήσεως θα συνεπαγόταν ότι οι ιδιώτες οφείλουν να υφίστανται τις επιπτώσεις μιας παράνομης ενέργειας χωρίς να προβλέπεται υπέρ τους κανένα είδος αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της παράνομης ζημίας που υπέστησαν αδικαιολόγητα. |
| --- | --- |

—

Αφετέρου, εφόσον το Δικαστήριο έχει απαιτήσει από τα κράτη μέλη να επιστρέψουν τα ποσά που έχουν εισπράξει κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης, το ίδιο πρέπει να ισχύσει και για τα ποσά που έχουν εισπραχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά παράβαση του δικαίου της, στο οποίο εντάσσεται και η συμφωνία αντιντάμπινγκ. Η μη αναδρομική εφαρμογή της καταργήσεως θα συνεπαγόταν ότι οι ιδιώτες οφείλουν να υφίστανται τις επιπτώσεις μιας παράνομης ενέργειας χωρίς να προβλέπεται υπέρ τους κανένα είδος αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της παράνομης ζημίας που υπέστησαν αδικαιολόγητα.

| 3. | Τρίτος λόγος, ο οποίος αντλείται από την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.






  — | Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αναγνώριση της αθετήσεως των διεθνών υποχρεώσεων τις οποίες ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της επιβολής των δασμών αντιντάμπινγκ κατά παράβαση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, δημιούργησε βάσιμες προσδοκίες ότι η Επιτροπή θα θέσπιζε ρύθμιση σχετικά με την παράβαση την οποία έχει αναγνωρίσει η ίδια, χωρίς να διατηρηθούν σε ισχύ οι αθέμιτες συνέπειες των παράνομων δασμών αντιντάμπινγκ. |
| --- | --- | --- |

3.

Τρίτος λόγος, ο οποίος αντλείται από την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

—

Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η αναγνώριση της αθετήσεως των διεθνών υποχρεώσεων τις οποίες ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της επιβολής των δασμών αντιντάμπινγκ κατά παράβαση της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, δημιούργησε βάσιμες προσδοκίες ότι η Επιτροπή θα θέσπιζε ρύθμιση σχετικά με την παράβαση την οποία έχει αναγνωρίσει η ίδια, χωρίς να διατηρηθούν σε ισχύ οι αθέμιτες συνέπειες των παράνομων δασμών αντιντάμπινγκ.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/39 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/39

---

Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2016 – Massive Bionics κατά EUIPO – Apple (DriCloud)

(Υπόθεση T-223/16)

(2016/C 251/45)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Massive Bionics, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Galindo Martens, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Apple, Inc. (Cupertino, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «DriCloud» – Υπ’ αριθ. 11 723 509 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 339/2015-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/40

---

Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – El Corte Inglés κατά EUIPO – WE Brand (EW)

(Υπόθεση T-241/16)

(2016/C 251/46)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: El Corte Inglés, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. Rivas Zurdo, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: WE Brand Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «EW» – Υπ’ αριθ. 12 326 468 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 426/2015-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα της παρούσας προσφυγής τον καθού ή τους καθών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα της παρούσας προσφυγής τον καθού ή τους καθών.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/41 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/41

---

Αναίρεση που άσκησε στις 23 Μαΐου 2016 ο Sergio Spadafora κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 7 Απριλίου 2016, στην υπόθεση F-44/15, Spadafora κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-250/16 P)

(2016/C 251/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Sergio Spadafora (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: G. Belotti, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·

| — | να αποφανθεί επί της ουσίας όσον αφορά την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή-αγωγή και να δεχθεί όλα τα αιτήματα που προέβαλε με αυτήν ο αναιρεσείων, περιλαμβανομένου του αιτήματος περί αποκαταστάσεως της ζημίας, η οποία πρέπει να υπολογισθεί κατά ορθή και δίκαιη κρίση· |
| --- | --- |

—

να αποφανθεί επί της ουσίας όσον αφορά την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή-αγωγή και να δεχθεί όλα τα αιτήματα που προέβαλε με αυτήν ο αναιρεσείων, περιλαμβανομένου του αιτήματος περί αποκαταστάσεως της ζημίας, η οποία πρέπει να υπολογισθεί κατά ορθή και δίκαιη κρίση·

| — | να καταδικάσει την αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της διατάξεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 7 Απριλίου 2016 και με την οποία απέρριψε ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του γενικού διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) να μην επιλέξει την υποψηφιότητα του νυν αναιρεσείοντος για τη θέση του προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας «Νομική υπηρεσία» και, αφετέρου, να υποχρεωθεί η αντίδικος κατ’ αναίρεση να αποκαταστήσει την υλική ζημία ο οποία οφείλεται, κατά τον αναιρεσείοντα, στην απώλεια της ευκαιρίας να επιλεγεί για τη θέση αυτή.

Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει πέντε λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από την ύπαρξη πλημμελειών κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασία, οι οποίες θίγουν τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος.






  — | Συναφώς, ο αναιρεσείων διατείνεται ιδίως ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη δεν περιέχει κανένα σκεπτικό όσον αφορά τον, κατ’ αυτήν, πρόδηλο χαρακτήρα της ελλείψεως ερεισμάτων της προσφυγής-αγωγής. |
| --- | --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από την ύπαρξη πλημμελειών κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διαδικασία, οι οποίες θίγουν τα συμφέροντα του αναιρεσείοντος.

—

Συναφώς, ο αναιρεσείων διατείνεται ιδίως ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη δεν περιέχει κανένα σκεπτικό όσον αφορά τον, κατ’ αυτήν, πρόδηλο χαρακτήρα της ελλείψεως ερεισμάτων της προσφυγής-αγωγής.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από κατ’ ουσίαν ανακριβείς διαπιστώσεις περί πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από τη δικογραφία.






  — | Συναφώς ο αναιρεσείων προβάλλει ιδίως την έλλειψη πείρας εκ μέρους του υποψηφίου που επελέγη για την επίμαχη θέση και πεπλανημένη εκτίμηση ως προς την απαίτηση περί γεωγραφικής ισορροπίας και όσον αφορά τα ισάξια προσόντα. |
| --- | --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αντλείται από κατ’ ουσίαν ανακριβείς διαπιστώσεις περί πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από τη δικογραφία.

—

Συναφώς ο αναιρεσείων προβάλλει ιδίως την έλλειψη πείρας εκ μέρους του υποψηφίου που επελέγη για την επίμαχη θέση και πεπλανημένη εκτίμηση ως προς την απαίτηση περί γεωγραφικής ισορροπίας και όσον αφορά τα ισάξια προσόντα.

| 3. | Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, καθόσον, κατά το στάδιο προεπιλογής των υποψηφίων, δεν έτυχαν εφαρμογής οι αρχές περί απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας και λόγω γλώσσας. |
| --- | --- |

3.

Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, καθόσον, κατά το στάδιο προεπιλογής των υποψηφίων, δεν έτυχαν εφαρμογής οι αρχές περί απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας και λόγω γλώσσας.

| 4. | Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πεπλανημένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών. |
| --- | --- |

4.

Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πεπλανημένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών.

| 5. | Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πεπλανημένο «νομικό χαρακτηρισμό» ενός εκ των αιτημάτων του νυν αναιρεσείοντος, με το οποίο ζητούσε από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να αποφανθεί ότι η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως επιφέρει ακυρότητα της επίμαχης διαδικασίας επιλογής από το χρονικό σημείο κατά το οποίο διαπράχθηκε η «διαπιστωθείσα παρανομία». |
| --- | --- |

5.

Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αντλείται από πεπλανημένο «νομικό χαρακτηρισμό» ενός εκ των αιτημάτων του νυν αναιρεσείοντος, με το οποίο ζητούσε από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να αποφανθεί ότι η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως επιφέρει ακυρότητα της επίμαχης διαδικασίας επιλογής από το χρονικό σημείο κατά το οποίο διαπράχθηκε η «διαπιστωθείσα παρανομία».

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/42 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/42

---

Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – Steel Invest & Finance (Luxembourg) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-254/16)

(2016/C 251/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Steel Invest & Finance (Luxembourg) SA (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: E. van den Broucke, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο

| — | να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε πολλαπλώς σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, θεωρώντας ότι χορηγήθηκε πλεονέκτημα με τη χορήγηση του δανείου από την Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg), τόσο ως προς την ανάλυση του συγκρίσιμου χαρακτήρα των δανείων Sumitomo και Rabobank όσο και ως προς την εφαρμογή της ανακοινώσεως του 2008 για τα επιτόκια αναφοράς· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε πολλαπλώς σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, θεωρώντας ότι χορηγήθηκε πλεονέκτημα με τη χορήγηση του δανείου από την Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg), τόσο ως προς την ανάλυση του συγκρίσιμου χαρακτήρα των δανείων Sumitomo και Rabobank όσο και ως προς την εφαρμογή της ανακοινώσεως του 2008 για τα επιτόκια αναφοράς·

επικουρικώς:

| — | να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το συμβατό του δανείου που χορηγήθηκε από την Foreign Strategic Investment Holding στη Steel Invest & Finance (Luxembourg), κρίνοντας ότι δεν εφαρμοζόταν η ανακοίνωση του 2009 που θέσπιζε ένα προσωρινό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις που προορίζονταν να διευκολύνουν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, κατά την τρέχουσα οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το συμβατό του δανείου που χορηγήθηκε από την Foreign Strategic Investment Holding στη Steel Invest & Finance (Luxembourg), κρίνοντας ότι δεν εφαρμοζόταν η ανακοίνωση του 2009 που θέσπιζε ένα προσωρινό πλαίσιο για τις κρατικές ενισχύσεις που προορίζονταν να διευκολύνουν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, κατά την τρέχουσα οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση·

σε κάθε περίπτωση και κατά συνέπεια:

| — | να κρίνει ότι είναι άκυρο το άρθρο 1, στοιχείο ε', της αποφάσεως C (2016) 94 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.33926 2013/C που εφαρμόστηκαν από το Βέλγιο υπέρ της Duferco· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι είναι άκυρο το άρθρο 1, στοιχείο ε', της αποφάσεως C (2016) 94 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 20ής Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις SA.33926 2013/C που εφαρμόστηκαν από το Βέλγιο υπέρ της Duferco·

| — | να κρίνει ότι είναι άκυρα τα άρθρα 2 έως 4 της αποφάσεως, στο μέτρο που αφορούν το δάνειο το οποίο χορηγήθηκε από τη Foreign Strategic Investment Holding στην Steel Invest & Finance (Luxembourg)· |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι είναι άκυρα τα άρθρα 2 έως 4 της αποφάσεως, στο μέτρο που αφορούν το δάνειο το οποίο χορηγήθηκε από τη Foreign Strategic Investment Holding στην Steel Invest & Finance (Luxembourg)·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1. | Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στο ότι δεν προσπόρισε κάποιο πλεονέκτημα το δάνειο της Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg) και σε πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής στο μέτρο που δέχτηκε ότι το επίμαχο δάνειο αποτελούσε κρατική ενίσχυση. |
| --- | --- |

1.

Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στο ότι δεν προσπόρισε κάποιο πλεονέκτημα το δάνειο της Foreign Strategic Investment Holding προς την Steel Invest & Finance (Luxembourg) και σε πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής στο μέτρο που δέχτηκε ότι το επίμαχο δάνειο αποτελούσε κρατική ενίσχυση.

| 2. | Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής, όσον αφορά την εφαρμογή της Ανακοινώσεως της Επιτροπής – Προσωρινό κοινοτικό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η πρόσβαση στη χρηματοδότηση κατά τη διάρκεια της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης (ΕΕ 2009, C 83, σ. 1). |
| --- | --- |

2.

Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής, όσον αφορά την εφαρμογή της Ανακοινώσεως της Επιτροπής – Προσωρινό κοινοτικό πλαίσιο για τη λήψη μέτρων κρατικής ενίσχυσης με σκοπό να στηριχθεί η πρόσβαση στη χρηματοδότηση κατά τη διάρκεια της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης (ΕΕ 2009, C 83, σ. 1).

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/43 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/43

---

Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2016 – NM κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

(Υπόθεση T-257/16)

(2016/C 251/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: NM (Νήσος Λέσβος, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: B. Burns, Solicitor, και P. O’Shea, BL)

Καθού: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει τη συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016»· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει τη συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016»·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.

| 1. | Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016», δεν συνάδει προς τα θεμελιώδη δικαιώματα της ΕΕ, ιδίως τα άρθρα 1, 18 και 19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

1.

Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 με τίτλο «Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, 18 Μαρτίου 2016», δεν συνάδει προς τα θεμελιώδη δικαιώματα της ΕΕ, ιδίως τα άρθρα 1, 18 και 19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 2. | Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Τουρκία δεν είναι ασφαλής τρίτη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 36 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326, 13.12.2005, σ. 13-34). |
| --- | --- |

2.

Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Τουρκία δεν είναι ασφαλής τρίτη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 36 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ L 326, 13.12.2005, σ. 13-34).

| 3. | Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί η οδηγία 2001/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 2001, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων (ΕΕ L 212, 7.8.2001, σ. 12-23). |
| --- | --- |

3.

Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί η οδηγία 2001/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 2001, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων (ΕΕ L 212, 7.8.2001, σ. 12-23).

| 4. | Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη συμφωνία αποτελεί στην πραγματικότητα δεσμευτική σύμβαση ή «πράξη» έχουσα έννομα αποτελέσματα για τον ίδιο, καθώς και ότι η παράβαση του άρθρου 218 ΣΛΕΕ και/ή του άρθρου 78, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, είτε από κοινού, είτε μεμονωμένα εξεταζόμενα, καθιστούν την προσβαλλόμενη συμφωνία άκυρη. |
| --- | --- |

4.

Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη συμφωνία αποτελεί στην πραγματικότητα δεσμευτική σύμβαση ή «πράξη» έχουσα έννομα αποτελέσματα για τον ίδιο, καθώς και ότι η παράβαση του άρθρου 218 ΣΛΕΕ και/ή του άρθρου 78, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, είτε από κοινού, είτε μεμονωμένα εξεταζόμενα, καθιστούν την προσβαλλόμενη συμφωνία άκυρη.

| 5. | Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι παραβιάστηκε η απαγόρευση της συλλογικής απελάσεως κατά την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

5.

Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι παραβιάστηκε η απαγόρευση της συλλογικής απελάσεως κατά την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/44 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/44

---

Προσφυγή της 25ης Μαΐου 2016 – Mediterranean Premium Spirits κατά EUIPO – G-Star Raw (GINRAW)

(Υπόθεση T-258/16)

(2016/C 251/50)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mediterranean Premium Spirits, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Mora Granell και J. Romaní Lluch, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: G-Star Raw CV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «GINRAW» – Υπ’ αριθ. 12 431 681 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 1583/2015-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η υπ’ αριθ. 12 431 681 αίτηση καταχώρισης του σήματος «GINRAW» ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κλάσεις 21 και 33 και, κατά συνέπεια, να δεχτεί την εν λόγω αίτηση καταχώρισης, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η υπ’ αριθ. 12 431 681 αίτηση καταχώρισης του σήματος «GINRAW» ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κλάσεις 21 και 33 και, κατά συνέπεια, να δεχτεί την εν λόγω αίτηση καταχώρισης, και

| — | να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα –εφόσον ασκηθεί παρέμβαση– στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα –εφόσον ασκηθεί παρέμβαση– στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 75 του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 75 του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/45 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/45

---

Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2016 – Trost Auto Service Technik κατά EUIPO (AUTOSERVICE.COM)

(Υπόθεση T-259/16)

(2016/C 251/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Trost Auto Service Technik SE (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Kohl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «AUTOSERVICE.COM» – Υπ’ αριθ. 13 593 678 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 1770/2015-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·

| — | Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/45 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/45

---

Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Pempe κατά EUIPO – Marshall Amplification (THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS)

(Υπόθεση T-271/16)

(2016/C 251/52)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Yusuf Pempe (Créteil, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Vivès-Albertini, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marshall Amplification plc (Milton Keynes, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «THOMAS MARSHALL GARMENTS OF LEGENDS» – Υπ’ αριθ. 11 570 264 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Μαρτίου 2016 στην υπόθεση R 376/2015-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

| — | να απορρίψει την ανακοπή στο σύνολό της· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την ανακοπή στο σύνολό της·

| — | να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

| — | Παράβαση των διατάξεων του κανονισμού 207/2009 όσον αφορά την απόδειξη χρήσεως και τον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των σημείων. |
| --- | --- |

—

Παράβαση των διατάξεων του κανονισμού 207/2009 όσον αφορά την απόδειξη χρήσεως και τον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των σημείων.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/46 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/46

---

Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2016 – Viridis Pharmaceutical κατά EUIPO – Hecht-Pharma (Boswelan)

(Υπόθεση T-276/16)

(2016/C 251/53)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Viridis Pharmaceutical (Τορτόλα, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι) (εκπρόσωποι: C. Spintig, S. Pietzcker και M. Prasse, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Hecht-Pharma GmbH (Hollnseth, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Boswelan» – Υπ’ αριθ. 3 381 563 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Φεβρουαρίου 2016 στην υπόθεση R 2837/2014-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που απορρίπτεται η προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της αποφάσεως περί εκπτώσεώς της από τα δικαιώματά της επί του σήματος της Ένωσης 3 381 563, το οποίο έχει καταχωριστεί για «φάρμακα για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας». |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που απορρίπτεται η προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της αποφάσεως περί εκπτώσεώς της από τα δικαιώματά της επί του σήματος της Ένωσης 3 381 563, το οποίο έχει καταχωριστεί για «φάρμακα για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας».

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

| — | Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 – Ουσιαστική χρήση του σήματος· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 – Ουσιαστική χρήση του σήματος·

| — | Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 – Εύλογες αιτίες μη χρήσεως του σήματος· |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 – Εύλογες αιτίες μη χρήσεως του σήματος·

| — | Παράβαση του άρθρου 83 του κανονισμού 207/2009, και, ειδικότερα, παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 83 του κανονισμού 207/2009, και, ειδικότερα, παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

---

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/48 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/48

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 2ας Ιουνίου 2016 – Bermejo Garde κατά ΕΟΚΕ

(Υπόθεση F-41/10 RENV) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Αναπομπή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης κατόπιν αναιρέσεως - Άρθρο 12α του ΚΥΚ - Υπάλληλος που υπήρξε θύμα ηθικής παρενοχλήσεως - Άρθρο 22α του ΚΥΚ - Υπάλληλος που ενημερώνει τη Διοίκηση για περιστατικά παράνομης συμπεριφοράς - Αίτηση αρωγής - Απόρριψη - Δικαίωμα στην προστασία - Προϋποθέσεις - Απόρριψη - Συνέπειες - Αποζημιωτικό αίτημα))

(2016/C 251/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων - ενάγων: Moises Bermejo Garde (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)

Καθής - εναγομένη: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή ΕΟΚΕ (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Schwab και M. Lernhart, καθώς και B. Wägenbaur, δικηγόρος, ακολούθως K. Gambino καθώς και B. Wägenbaur, δικηγόρος, τέλος K. Gambino και X. Chamodraka, καθώς και B. Wägenbaur, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Υπαλληλική υπόθεση – Αίτημα ακυρώσεως διαφόρων αποφάσεων περί παύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος από τα καθήκοντα του προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας με άμεση ισχύ, περί τοποθετήσεώς του σε νέα θέση στη Διεύθυνση υλικοτεχνικής υποστήριξης και περί απορρίψεως της ρητής αιτήσεώς του αρωγής, καθώς και αίτημα αποζημιώσεως.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει τις αποφάσεις του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 24ης Μαρτίου 2010 περί παύσεως του M. Bermejo Garde από τα προηγούμενα καθήκοντά του ως προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας και της 13ης Απριλίου 2010 περί τοποθετήσεώς του σε νέα θέση. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει τις αποφάσεις του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 24ης Μαρτίου 2010 περί παύσεως του M. Bermejo Garde από τα προηγούμενα καθήκοντά του ως προϊσταμένου της νομικής υπηρεσίας και της 13ης Απριλίου 2010 περί τοποθετήσεώς του σε νέα θέση.

| 2) | Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να καταβάλει στον M. Bermejo Garde το ποσό των 25 000 ευρώ. |
| --- | --- |

2)

Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να καταβάλει στον M. Bermejo Garde το ποσό των 25 000 ευρώ.

| 3) | Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο M. Bermejo Garde στις υποθέσεις F-41/10, T-530/12 P και F-41/10 RENV. |
| --- | --- |

3)

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο M. Bermejo Garde στις υποθέσεις F-41/10, T-530/12 P και F-41/10 RENV.

---

(1)  ΕΕ C 209 της 31/07/2010, σ. 55.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/49

---

Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 2016 – GW κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-111/15) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Κάλυψη ιατρικών εξόδων - Ειδική και εμπεριστατωμένη εξέταση))

(2016/C 251/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: GW (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. S. Bohr και F. Simonetti)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί αρνήσεως επιστροφής στον προσφεύγοντα και στη σύζυγό του δαπανών που αφορούν τρεις αποδείξεις περί ιατρικής επεμβάσεως και αγωγών συνδεόμενων με την ασθένεια του καρκίνου που έχει προσβάλλει τη σύζυγο.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει:

| 1) | Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία αρνήθηκε να θεωρήσει ως επιστρεπτέες τις δαπάνες που αναγράφονται στις αποδείξεις αριθ. 67 και 68, της 7ης Φεβρουαρίου 2014, και αριθ. 72, της 12ης Μαρτίου 2014, σχετικά με παρασχεθείσες στην Τ. ιατρικές αγωγές. |
| --- | --- |

1)

Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία αρνήθηκε να θεωρήσει ως επιστρεπτέες τις δαπάνες που αναγράφονται στις αποδείξεις αριθ. 67 και 68, της 7ης Φεβρουαρίου 2014, και αριθ. 72, της 12ης Μαρτίου 2014, σχετικά με παρασχεθείσες στην Τ. ιατρικές αγωγές.

| 2) | Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του GW. |
| --- | --- |

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του GW.

---

(1)  EE C 354 της 26/10/2015, σ. 55.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/49

---

Προσφυγή της 31ης Μαρτίου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-18/16)

(2016/C 251/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: F. Sciaudone και R. Sciaudone, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν είναι επιφορτισμένος με ειδικές ευθύνες λόγω των οποίων μπορεί να καταταγεί στον τύπο θέσης «προϊστάμενος μονάδας ή ισοδύναμη θέση» ή «σύμβουλος ή ισοδύναμη θέση», δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, καθώς και αίτημα να διαπιστωθεί ο παράνομος χαρακτήρας της ανακοινώσεως της Επιτροπής SEC (2013) 691 της 18ης Δεκεμβρίου 2013, με την οποία τροποποιήθηκαν οι κανόνες σχετικά με τη σύνθεση των γραφείων των μελών της Επιτροπής και τους εκπροσώπους τύπου.

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του να θεωρηθεί επιφορτισμένος με ειδικές ευθύνες και, ως εκ τούτου, να καταταγεί στον τύπο θέσης «σύμβουλος ή ισοδύναμη θέση», δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του να θεωρηθεί επιφορτισμένος με ειδικές ευθύνες και, ως εκ τούτου, να καταταγεί στον τύπο θέσης «σύμβουλος ή ισοδύναμη θέση», δυνάμει του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ·

| — | παρεμπιπτόντως, ελλείψει πλήρους και σύμφωνης προς την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων εφαρμογής του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, να ακυρώσει την ανακοίνωση του 2013 (και την ανακοίνωση του 2014, καθόσον αυτή επαναλαμβάνει την ανακοίνωση του 2013)· |
| --- | --- |

—

παρεμπιπτόντως, ελλείψει πλήρους και σύμφωνης προς την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων εφαρμογής του άρθρου 30, παράγραφος 3, του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ, να ακυρώσει την ανακοίνωση του 2013 (και την ανακοίνωση του 2014, καθόσον αυτή επαναλαμβάνει την ανακοίνωση του 2013)·

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/50

---

Προσφυγή-αγωγή της 28ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά Frontex

(Υπόθεση F-21/16)

(2016/C 251/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωπος: Σπύρος Α. Παππάς, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Frontex

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος και αγωγή αποζημιώσεως για την απώλεια μισθού καθώς και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την από 26 Ιουνίου 2015 απόφαση της Frontex περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την από 26 Ιουνίου 2015 απόφαση της Frontex περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος·

| — | να υποχρεώσει την Frontex να αντισταθμίσει την απώλεια μισθού καθώς και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την Frontex να αντισταθμίσει την απώλεια μισθού καθώς και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος-ενάγοντος·

| — | να καταδικάσει την Frontex στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Frontex στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/50

---

Προσφυγή-αγωγή της 29ης Απριλίου 2016 – ZZ κατά ΚΓΦΠ

(Υπόθεση F-22/16)

(2016/C 251/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ZZ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ)

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας και αίτημα αποζημιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας για την υλική ζημία και χρηματικής ικανοποιήσεώς της για την ηθική βλάβη που υποστηρίζει ότι υπέστη.

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση της ΑΣΣΠΑ της 24ης Ιουνίου 2015 περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2015· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση της ΑΣΣΠΑ της 24ης Ιουνίου 2015 περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2015·

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΣΣΠΑ της 20ής Ιανουαρίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 η προσφεύγουσα-ενάγουσα κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΣΣΠΑ της 20ής Ιανουαρίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 η προσφεύγουσα-ενάγουσα κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως·

| — | να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη, η οποία προσωρινώς εκτιμάται ex aequo et bono, σε 119 767 ευρώ· |
| --- | --- |

—

να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη, η οποία προσωρινώς εκτιμάται ex aequo et bono, σε 119 767 ευρώ·

| — | να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα χρηματική ικανοποίηση ποσού 30 000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη· |
| --- | --- |

—

να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα χρηματική ικανοποίηση ποσού 30 000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη·

| — | να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/51

---

Αγωγή της 2ας Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-23/16)

(2016/C 251/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας που υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων λόγω της φερόμενης καθυστερήσεως στην οργάνωση της διαδικασίας ανακατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013.

Αιτήματα

Ο ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να υποχρεώσει την εναγομένη να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία που αυτός υπέστη λόγω της καθυστερήσεως στην οργάνωση της διαδικασίας ανακατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την εναγομένη να αποκαταστήσει πλήρως τη ζημία που αυτός υπέστη λόγω της καθυστερήσεως στην οργάνωση της διαδικασίας ανακατατάξεων σε βαθμό του έτους 2013·

| — | να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/51

---

Προσφυγή της 13ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση F-24/16)

(2016/C 251/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωπος: F. Moyse, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως αναθεωρήσεως εκ μέρους της καθής του υπολογισμού των οικονομικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος κατόπιν της παραιτήσεώς του από την Επιτροπή το έτος 2000.

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | Να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 15ης Μαρτίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος· |
| --- | --- |

—

Να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 15ης Μαρτίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

---

| 11.7.2016 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 251/52 |
| --- | --- | --- | --- |

11.7.2016

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 251/52

---

Προσφυγή-αγωγή της 18ης Μαΐου 2016 – ZZ κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση F-25/16)

(2016/C 251/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: ZZ (εκπρόσωποι: N. de Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (ΑΔΑ) της 7ης Ιουλίου 2015 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό AST 3 για την περίοδο προαγωγών 2013 και αγωγή αποζημιώσεως.

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 7ης Ιουλίου 2015 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό AST 3 για την περίοδο προαγωγών 2013· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της ΑΔΑ της 7ης Ιουλίου 2015 περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος στον βαθμό AST 3 για την περίοδο προαγωγών 2013·

| — | να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ στην καταβολή αποζημιώσεως ύψους 15 000 ευρώ στον προσφεύγοντα-ενάγοντα· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την ΕΥΕΔ στην καταβολή αποζημιώσεως ύψους 15 000 ευρώ στον προσφεύγοντα-ενάγοντα·

| — | να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.

---